Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 565/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Kazimierz Włoch WSA Grzegorz Panek /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 16 września 2010 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w W. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "Poprawa funkcjonalności schroniska K. w U.G." 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa, 2) zasądza od Zarządu Województwa na rzecz strony skarżącej "A" w W. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

"A" z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę z dnia 17 maja 2010r. na uchwałę nr (...) Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia (...) kwietnia 2010r. w sprawie rozpatrzenia protestu wniesionego przez "A" w ramach osi priorytetowej VI RPO WP zaskarżając ją w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz przez niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, jak również naruszenie Załącznika nr 11 do regulaminu konkursu w części dotyczącej sposobu ustalenia punktacji dla kryterium "zasięg projektu" przez przyznanie projektowi skarżącego jedynie 3 punktów i wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu skarżącego została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Według dokumentów (kserokopii dołączonych do skargi) przebieg i zakres czynności podejmowanych przed wniesieniem skargi przedstawiał się jak niżej:

Złożony przez skarżącego w dniu 19 marca 2009r. wniosek o dofinansowanie w ramach osi VI Regionalnego Projektu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 projekt pod nazwą "Poprawa funkcjonalności schroniska B w U. będącego ważnym elementem Głównego Szlaku Beskidzkiego" nr [...] został pozytywnie oceniony pod względem merytorycznym przez komisję konkursową. W wyniku tej oceny która zgodnie z regulaminem konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Projektu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 w ramach osi priorytetowej VI Turystyka i Kultura obejmowała ocenę jakościową, projekt uzyskał łącznie 58 punktów na 100 możliwych i został zakwalifikowany do oceny strategicznej przez Zarząd Województwa Podkarpackiego.

Pismem z dnia 8 lipca 2009r. skarżący został poinformowany, że złożony przez niego projekt został umieszczony na podstawie uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego na liście rezerwowej projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W wyniku przeprowadzonej procedury oceny wniosku wyżej wymieniony projekt otrzymał łącznie 68 punktów z czego z oceny merytorycznej - jakościowej 58 punktów i 10 punktów w wyniku oceny strategicznej.

Pismem z dnia 9 grudnia 2009r. skarżący został poinformowany, iż Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 wprowadziła zaktualizowaną procedurę odwoławczą. Zgodnie z § 4 ust. 2 tej procedury wnioskodawcą biorącym udział w konkursach ogłoszonym po dniu 28 grudnia 2008r. których projekty znalazły się na tzw. liście rezerwowej i które nie zostały poinformowane o prawie do wniesienia protestu przysługuje ono na zasadach określonych w przedmiotowej procedurze. W piśmie tym skarżący został pouczony o sposobie i terminie wniesienia ewentualnego protestu.

Pismem z dnia 28 grudnia 2009r. "A" z siedzibą w W. wniosło protest w sprawie punktacji wniosku o dofinansowanie w ramach osi priorytetowej VI RPO WP na lata 2007-2013 projektu pod nazwą poprawa funkcjonalności schroniska B w U. będącego ważnym elementem Głównego Szlaku Beskidzkiego. W proteście skarżący nie zgodził się z punktacją projektu wg kryterium merytoryczno jakościowych konkretnie wskazując na pkt 2 tj. "zasięg projektu". Jego zadaniem zakres oddziaływania wnioskodawcy wykracza poza teren nie tylko dwóch powiatów ale i województwa co wynika z KRS.

Uchwałą nr (...) Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia (...) kwietnia 2010r. działając na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.), art. 25 pkt 1 oraz art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) oraz procedury odwoławczej obowiązującej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 przyjętej uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego nr [...] z [...] grudnia 2009r. w sprawie przyjęcia zmian w uchwale nr [....] Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2009r. Rozpoznając protest wniesiony przez "A" w ramach osi priorytetowej VI RPO WP oddalił go w zakresie kryterium nr 2, utrzymując w tym kryterium jakościowym 3 punkty. W uzasadnieniu uchwały podano, że w ramach weryfikacji zarzutów powołano komisję konkursową składającą się z dwóch ekspertów którzy nie brali udziału we wcześniejszej ocenie merytoryczno jakościowej przedmiotowego wniosku. Ocena przeprowadzona zgodnie z metodologią przyznawania punktów określonych w kryteriach oceny merytorycznej-jakościowej przyjętych przez Komitet Monitorujący.

W dniu 25 marca 2010r. wyżej wymieniona komisja przeprowadziła ponowną ocenę wniosku w zakresie objętym protestem przyznając punkty: kryterium nr 2 "zasięg projektu" 3 punkty. Protest w zakresie projektu nr 2 oddalony. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z wyjaśnieniami do kryterium oceny merytorycznej - jakościowej projekty z zakresu turystyka i kultura - oś priorytetowa VI stanowiących załącznik nr 11 do regulaminu przedmiotowego konkursu kryterium oceniane będzie na podstawie zasięgu terytorialnego projektu i służy ono promowaniu projektów o jak najszerszym zasięgu. Po przeanalizowaniu dokumentów załączonych do wniosku oraz wyjaśnień zawartych w proteście dotyczących przedmiotowego kryterium stwierdzono, że zakres rzeczowy projektu zlokalizowany jest w jednej miejscowości U. Zakres działania schroniska B nie wypełnia przesłanek zakwalifikowania jego działalności jako wykraczającej poza obszar dwóch powiatów. Fakt przyjmowania turystów z terenu całego kraju oraz ogólnokrajowy zasięg działania "A" nie uprawnia do zakwalifikowania przedmiotowego projektu jako zadania mogącego oddziaływać w zakresie szerszym niż lokalne. Zgodnie ze sposobem ustalania punktacji przyjętym dla kryterium "zasięg projektu" projekty w których cały zakres rzeczowy realizowany jest na obszarze jednej miejscowości maksymalna liczba możliwych do uzyskania punktów to 3.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2010r. które skarżący otrzymał 4 maja 2010r. został on poinformowany o oddaleniu protestu oraz o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od której to skargi należy uiścić opłatę sądową jednocześnie ze złożeniem skargi. Skargę wymienioną na wstępie złożoną 18 maja 2010r. została ona opłacona. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w uchwale Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia (...) kwietnia 2010r. oddalającej protest skarżącego narusza przepis art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albowiem narusza zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz nie zapewnia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu w szczególności jeżeli zważyć tak skrajnie odmienną liczbę punktów przyznanych projektom których zasięg terytorialny jest zbliżony, jeżeli nie tożsamy, jak również narusza załącznik nr 11 do regulaminu konkursu w części dotyczącej sposobu ustalenia punktacji dla kryterium "zasięg projektu" przez przyznanie projektowi skarżącego jedynie 3 punktów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jak wynika bowiem z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej także ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Nadmienić trzeba, iż cytowany przepis został dodany na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370). Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej.

Nie budzi wątpliwości Sądu, iż "A" złożyło skargę do Sądu w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyło doń wymaganą dokumentację oraz uiściło wymagany wpis sądowy. Powyższe znajduje bowiem potwierdzenie w aktach niniejszej sprawy.

Z tego też względu, wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - stosownie do art. 30c ust. 3 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą,

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia,

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Kierując się treścią cytowanego przepisu art. 30c ust. 3 ustawy uznać trzeba, iż sąd administracyjny, badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie jest uprawniony do orzeczenia w sposób merytoryczny - poprzez przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, może jedynie - stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazać sprawę instytucji zarządzającej do ponownego rozpoznania złożonego wniosku, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Badając legalność podjętego rozstrzygnięcia Sąd musi przede wszystkim ustalić, czy obowiązujące przepisy oraz wydane na ich podstawie akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej zawierają definicje legalne pojęć odnoszących się do kryteriów dokonywanej przez instytucję zarządzającą oceny wniosku.

Na gruncie niniejszej sprawy, oprócz cytowanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193 poz. 1399 ze zm.) zastosowanie znajdują:

- Regulamin konkursu na dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013 w ramach osi priorytetowej VI Turystyka i kultura,

- Wyjaśnienia do kryteriów oceny merytoryczno-jakościowej (załącznik nr 11 do Regulaminu konkursu).

Z powołanych Wyjaśnień do kryteriów oceny merytoryczno-jakościowej wynika, iż kryterium "zasięg projektu" oceniane będzie na podstawie zasięgu terytorialnego projektu. Służy ono promowaniu projektów o jak najszerszym zasięgu terytorialnym. Ponadto sposób ustalania punktacji został określony w oparciu o lokalizację zakresu rzeczowego projektu określonego we wniosku o dofinansowanie, zobrazowaną na mapach szczegółowo lokalizujących projekt w najbliższym otoczeniu, które są obowiązkowym załącznikiem do wniosku. Punkty przyznawane były w następujący sposób:

- lokalizacja zakresu rzeczowego na obszarze więcej niż jednego powiatu lub objęcie zakresem rzeczowym instytucji o znaczeniu wojewódzkim - 15 punktów,

- lokalizacja zakresu rzeczowego na obszarze więcej niż jednej gminy - 10 punktów,

- lokalizacja zakresu rzeczowego na obszarze kilku miejscowości w ramach jednej gminy - 5 punktów,

- lokalizacja całego zakresu rzeczowego na terenie jednej miejscowości - 3 punkty.

W wyjaśnieniach do omawianego kryterium wskazano ponadto, iż na jego potrzeby za "instytucje o znaczeniu wojewódzkim" uznawane będą:

- samorządowe, wojewódzkie jednostki organizacyjne będące instytucjami kultury,

- inne podmioty/instytucje, które udokumentują, iż ich zakres działania wykracza poza granice dwóch powiatów. Zakres działania powinien wynikać z dokumentu regulującego działanie instytucji objętej projektem. Ponadto konieczne jest wykazania (na podstawie wiarygodnych dokumentów), iż z oferty instytucji korzystają (wg danych z roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o dofinansowanie) osoby z terenu więcej niż dwóch powiatów. Należy jednoznacznie wskazać dokumenty i dane liczbowe, które uzasadniają kwalifikację projektu do grupy projektów obejmujących zakresem rzeczowym instytucję o znaczeniu wojewódzkim. W uwagach dodatkowych dotyczących tego kryterium wskazano, iż w przypadku objęcia zakresem rzeczowym instytucji o znaczeniu wojewódzkim (innej niż samorządowa wojewódzka jednostka organizacyjna będąca instytucją kultury) do wniosku należy załączyć dokument regulujący działanie instytucji, z którego wynika, iż jej zakres działania wykracza poza granice dwóch powiatów oraz dokumenty wykazujące, iż z oferty instytucji korzystają (wg danych z roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o dofinansowanie) osoby z terenu więcej niż dwóch powiatów.

Zaznaczyć trzeba, iż na instytucji zarządzającej spoczywa ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska w przedmiocie przyznania takiej, a nie innej liczby punktów. Przedmiotowa powinność skorelowana jest z obowiązkiem instytucji zarządzającej, polegającym na rozważeniu wszelkich okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Wszystko to ma na celu rozdzielenie funduszy na dofinansowanie określonych projektów w taki sposób, aby dotarły one do podmiotów, których przedsięwzięcia oddziaływają pod względem konkurencyjności w jak najszerszym zakresie terytorialnym, wykazują duży stopień innowacyjności, opierając się na dogłębnej analizie potrzeb i wpływu projektu na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier, posiadając jednocześnie jak największą zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji.

Zgodnie z przepisem art. 25 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju realizacja programu operacyjnego powinna być prawidłowa. Znajduje to także potwierdzenie w art. 26 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE L. z 2006r. Nr 210, str. 25 ze zm.) Jak wynika z powołanego przepisu art. 60 rozporządzenia nr 1083/2006 instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji.

Mając na względzie powyższe zauważyć należy, iż w opisie złożonego przez siebie projektu "A" wskazało, iż jest najstarszym w Polsce stowarzyszeniem skupiającym turystów i krajoznawców. Powstało z połączenia "C" i "D", których jest prawnym następcą oraz spadkobiercą ich tradycji, dorobku ideowego, a także majątku tych Towarzystw. "A" wypracowało i upowszechniło krajoznawczy program turystyki związany z poznawaniem Ojczyzny, ochroną przyrody, krajobrazu i zabytków. Stwarza warunki ułatwiające turystom i krajoznawcom wędrowanie po kraju i za granicą, pomaga w wędrowaniu indywidualnym, popularyzuje także wiedzę o najbardziej atrakcyjnych turystycznie regionach Polski oraz promuje w kraju i zagranicą polski produkt turystyczny - turystykę aktywną. "A" dysponuje prawie dwustoma obiektami turystycznymi, w których znajduje się ponad 20 tysięcy miejsc noclegowych. Składa się na to 60 domów turysty, 77 schronisk górskich, 35 stanic i ośrodków turystyki wodnej, 33 ośrodki campingowe i 5 zajazdów o zróżnicowanym standardzie. Na terenie podkarpacia "A" posiada 15 obiektów turystycznych, z których większość znajduje się w złej kondycji. Pośród tych obiektów przedmiotem największej troski jest schronisko "B" . Schronisko położone jest na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego w miejscowości U. na wysokości 660 m. n.p.m., gdzie krzyżują się Główny Szlak Beskidzki i Szlak Graniczny, a sam Główny Szlak Beskidzki przebiega obok schroniska.

W świetle przedstawionego opisu projektu należy podkreślić, iż wprawdzie schronisko B działa na terenie U.jednak sam fakt jego lokalizacji w tej miejscowości nie niej tożsamy z uznaniem, iż zasięg projektu dotyczący jego modernizacji i rozbudowy obejmuje jedną miejscowość. W szczególności trzeba tutaj wskazać na fakt, iż schronisko znajduje się na Głównym Szlaku Beskidzkim i jest jego nieodzowną częścią. Takie usytuowanie schroniska prowadzi do wniosku, iż realizacja projektu polegającego na jego modernizacji i przebudowie w niewątpliwy sposób oddziaływać będzie w zakresie szerszym niż tylko odnoszącym się do jednej miejscowości.

Taka ocena projektowanego przedsięwzięcia znajduje pośrednie potwierdzenie także w dokonanej przez instytucję zarządzającą ocenie strategicznej omawianego projektu. W ocenie tej wskazuje się, iż rozwój województwa wymaga ciągłej dbałości i starań o największe atrakcje turystyczne. Zauważa się również w tej ocenie, iż kompleksowe znaczenie dla turystyki masowej w Bieszczadach, szczególnie dla turystyki pieszej i młodzieżowej, ma działalność "A", które złożyło wniosek o dofinansowanie schroniska młodzieżowego B.

Ponadto w świetle przytoczonych wyżej zapisów Wyjaśnień do kryteriów oceny merytoryczno-jakościowej przy ocenie kryterium "zasięg projektu" istotne w sprawie są także okoliczności odnoszące się do samego wnioskodawcy - "A". Winny mieć one również znaczenie i powinny podlegać stosownej ocenie. Mianowicie zgodnie z przytoczonymi wyjaśnieniami za instytucje o znaczeniu wojewódzkim uznaje się podmioty/instytucje, które udokumentują, iż ich zakres działania wykracza poza granice dwóch powiatów. Już z samego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego załączonego do wniosku o dofinansowanie wynika, iż zakres działania wnioskodawcy wykracza poza granice dwóch powiatów. Co więcej, zakres działania wnioskodawcy obejmuje cały kraj (381 oddziałów w Polsce). Ogólnokrajowy zasięg działania wnioskodawcy wskazuje także w sposób pośredni, iż z oferty tej instytucji korzystają osoby z terenu więcej niż dwóch powiatów.

Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazano, że dokonując oceny pod względem zasięgu projektu wzięto przede wszystkim pod uwagę fakt lokalizacji schroniska. Odnosząc się zaś do ogólnokrajowego zasięgu "A" stwierdzono jedynie, iż taki zasięg działania oraz fakt przyjmowania turystów z całego kraju nie pozwala na zakwalifikowanie projektu jako zadania mogącego oddziaływać w zakresie szerszym niż lokalny. W ocenie Sądu zasięg działania "A" oraz fakt usytuowania schroniska na głównych szlakach turystycznych a także przyjmowanie turystów z terenu całego kraju prowadzi do wręcz przeciwnych wniosków, iż zasięg projektu nie może być oceniany jako zlokalizowany na terenie jednej miejscowości.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 30e ustawy o zasadach polityki rozwoju w związku z art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a.