Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 226/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 178;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy postanowienie SKO w Poznaniu z dnia 26 marca 2013r., nr [...]. Skarżone postanowienie dostarczono stronie skarżącej w dniu 9 grudnia 2013r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia – k. 17 akt adm. organu odwoławczego). Strona została pouczona o treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dnia 8 stycznia 2014r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero 9 stycznia 2014r. (zob. k. 16 akt sądowych), zatem z uchybieniem powyższego terminu.

Postanowieniem z dnia 4 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę, wskazując w uzasadnieniu na wskazane wyżej uchybienie. Orzeczenie to zostało skarżącemu doręczone wraz z pouczeniem dnia 24 marca 2014. (zob. k. 31 akt sądowych).

Dnia 6 kwietnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w urzedzie pocztowym nadana została skarga na powyższe postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i dla jej skuteczności muszą być zachowane wymogi przewidziane przez p.p.s.a. W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Aby umożliwić stronom spełnienie tych wymogów formalnych, zgodnie z art. 175 p.p.s.a., o którego treści strona została pouczona w zaskarżonym postanowieniu, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej.

W doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym powszechny jest pogląd, iż gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. zachodzi przypadek niedopuszczalności skargi kasacyjnej, przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk (w:) T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178; zob. także postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 lipca 2008r., sygn. akt II SA/Kr 1006/07).

W przedmiotowej sprawie Skarżący, wnosząc skargę na postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2014r. wprawdzie dochował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, przewidzianego art. 177 § 1 p.p.s.a. (w tym przypadku od dnia 24 marca 2014r., zatem termin upływał dnia 23 kwietnia 2014r.), jednak nie spełnił wskazanego wyżej obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.

W związku w powyższym, skargę należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.