Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 522/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Szefa Krajowego Biura Wyborczego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu K. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

K. M. (dalej: "skarżący"), przy piśmie z 18 października 2019 r. wniósł za pośrednictwem platformy ePUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Szefa Krajowego Biura Wyborczego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. akt II SAB/Po 127/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Wa 522/20.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 października 2020 r. wezwano skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie złożonej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Skarżący odebrał wezwanie w dniu 14 listopada 2020 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia, k.204 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną. W związku z tym, że elektroniczna weryfikacja skargi wykazała, że jest ona niepodpisana, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 14 listopada 2020 r. Upływ 7 – dniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił w dniu 21 listopada 2020 r. Skarżący wezwania nie wykonał, nie nadesłał skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak i nie nadesłał skargi podpisanej osobiście.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2 b p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów, jak w punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.