Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1252/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji organu I i II insatncji w części dot. odmowy zwrotu podatku os towarów i usług, w pozostałym zakresie skargę oddalono

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Protokolant: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk NS A Józef Gach SO (del) Ewa Rojek (spr) Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2004r. sprawy ze skargi A. K. , J. K. , S. N. , S. S. , M. S. na decyzję Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] 2002r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 1999r. I stwierdza nieważność decyzji Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] 2002r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] 2001r. Nr [...] w części dotyczącej odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 1999 r. w kwocie [...] zł a w pozostałym zakresie skargę oddala, II zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych)


UZASADNIENIE

I SA/Kr 1252/02

Uzasadnienie

W myśl art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r.(Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że sąd ma obowiązek rozpoznania sprawy z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego.

Wychodząc zatem poza granicę skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji dotknięte są nieważnością o której mowa w art. 247 § 1 pkt.4 Ordynacji podatkowej albowiem dotyczyły sprawy rozstrzygniętej uprzednio inną decyzją ostateczną.

Z akt badanej sprawy wynika, że sc "[...]" w dniu [...] 2000r. złożyła deklarację VAT-7 za miesiąc [...] [...] roku, w której wykazała kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] .2000r. określił kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za omawiany miesiąc w wysokości [...] zł. Jednocześnie uznając, że sc "[...]" zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do bezpośredniego zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł zastosował wobec Spółki sankcję wynikającą z art.27 ust.6 ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym(Dz.U.Nr.11 poz.50 z póz. zm.) Na skutek odwołania Spółki Izba Skarbowa w [...] dnia [...] 2001 r. wydała decyzję w której w prawidłowej wysokości określiła różnicę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiąc [...] 1999roku w kwocie [...] zł ,czyli w wysokości o [...] zł większej od kwoty określonej decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...] .2000r.Jednocześnie Izba ustaliła w prawidłowej wysokości dodatkowe zobowiązanie podatkowe za tenże miesiąc w wysokości [...] zł.

Dnia [...] 2000 r. nastąpiła likwidacja spółki cywilnej i wykreślenie jej z rejestru podatników VAT. Wydane po tej dacie decyzje adresowane były na byłych wspólników spółki cywilnej.

Wykreślenie spółki z rejestru podatników VAT legło u podstaw wydania przez Urząd Skarbowy [...] dnia [...] 2001 r. decyzji nr. [...] odmawiającej byłym wspólnikom sc zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 1999r. w wysokości [...] zł i zwrotu dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT za ten miesiąc w wysokości [...] zł, stanowiących różnicę pomiędzy kwotami wynikającymi z decyzji Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] 2002r. nr [...],a kwotami wynikającymi z decyzji Urzędu Skarbowego [...] , wydanej w dniu [...] .2000r. nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli byli wspólnicy Sc "[...]". Zaskarżoną decyzją nr. [...] Izba Skarbowa w [...] w dniu [...] .2002r. uchyliła decyzję organu l instancji w części dotyczącej odmowy zwrotu kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiąc [...] 1999r. i orzekła zwrot kwoty dodatkowego zobowiązania w wysokości [...] zł zaś w pozostałej części utrzymała decyzję Urzędu Skarbowego w mocy. Jako podstawę rozstrzygnięcia Izba wskazała art.25 ust.3 ustawy VAT ,z którego wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy zostali wykreśleni z rejestru lub nie dokonali zgłoszenia.

Analiza decyzji Izby Skarbowej z dnia [...].2001r. [...] i zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu l instancji prowadzi do wniosku, że regulują one tą samą materię w niezmienionym stanie faktycznym. Decyzja Izby z dnia [...].2001 r. określiła dla byłych wspólników różnicę podatku naliczonego nad należnym za [...] 1999r. do zwrotu na rachunek bankowy. Tożsama z nią jest kolejna decyzja wydana przez Urząd Skarbowy dnia [...] 2001 r. odmawiająca zwrotu podatku VAT za [...] 1999r. w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z cyt. wyżej decyzji a kwotą wynikającą z uprzedniej decyzji wymiarowej Urzędu Skarbowego. Skoro zatem obie decyzje ostateczne tyczą tych samych podmiotów oraz tego samego przedmiotu w niezmienionym stanie faktycznym i prawnym zachodzi tożsamość sprawy w rozumieniu art.247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej prowadząca do nieważności zaskarżonej decyzji w części której owa tożsamość dotyczy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz.1270). Rozpoznając sprawę oparto się na art.97§ 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr. 153 poz.1271 ze zm.) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.