Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2169/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 881
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zakazu obrotu wyrobem budowlanym oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., .L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., na podstawie art. 30 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. nr 92, poz. 881,ze zm.), zakazał E. sp. z o.o. z siedzibą w P., obrotu partią wyrobu budowlanego tj. 12 sztuk skrzydeł drzwiowych M. C. wiąz [...] tulej. produkcji firmy E. sp. z o.o., sprzedawcy wyrobu firmie L. M. P. sp. z o.o. w W. (miejsce kontroli: Centralny Magazyn L. M. P. sp. z o.o. w S. oraz producentowi firmie E. sp. z o.o.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym;

W dniach [...] stycznia i [...] lutego 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. przeprowadził kontrolę wyrobów budowlanych w L. M. Polska sp. z o.o. w S., w zakresie oznakowania wyrobów budowlanych oznakowaniem dopuszczającym do obrotu oraz informacji dołączonej do wyrobów. Kontrolą objęto m. in. wyrób o nazwie Skrzydło drzwiowe M. C. wiąz [...] tulej.

Podczas kontroli stwierdzono m.in., że numer specyfikacji technicznej tj. Aprobaty Technicznej wydanej przez Instytut Techniki Budowlanej nr [...], dotyczy drzwi wewnątrzlokalowych systemu [...] i aprobata ta została wydana na wniosek ich producenta tj. firmy [...] sp. zo.o. w R. Spółka E sp. z o.o. nie została w tym wykazie uwzględniona, a więc nie mogła wskazywać w/w aprobaty jako specyfikacji technicznej dla produkowanych przez siebie wyrobów.

W związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 61 § 4 k.p.a., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, informując o możliwości składania wniosków dowodowych oraz wszelkich dokumentów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W treści zawiadomienia organ wskazał, że z informacji umieszczonej na wyrobie nie wynika, iż firma E. sp. z o.o. może posługiwać się aprobatą techniczną wskazaną na etykiecie wyrobu.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. w dniu [...] marca 2011 r., na podstawie art. 30 ust. 1 pkt ustawy o wyrobach budowlanych, w wyniku ustaleń kontroli wydał postanowienie zakazujące E. sp. z o.o. dalszego przekazywania sprzedawcy partii wyrobu oraz wyznaczył siedmiodniowy termin na przedstawienie dokumentów potwierdzających prawo do posługiwania się aprobatą techniczną.

W piśmie z dnia [...] marca 2011 r. spółka E. sp. z o.o. wyjaśniła, że objęty postępowaniem wyrób został wyprodukowany przez E. sp. z o.o., natomiast firma [...] sp. z o.o. w R. jest producentem półproduktu za którego końcowy kształt odpowiada spółka E.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. zawiadomił firmę [...] sp. z o.o. o wszczętym postępowaniu administracyjnym w sprawie partii wyrobu budowlanego. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. spółka [...] potwierdziła, iż dokonała sprzedaży firmie E. sp. z o.o. partii skrzydeł drzwiowych pełnych, dla których posiada aprobatę techniczną oraz oznakowuje je znakiem budowlanym.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował strony postępowania o zakończeniu gromadzenia dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym.

W tych ustaleniach, została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą do wydania decyzji o zakazie obrotu było niewykonanie przez E. sp. z o.o. obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. tj. nieprzedstawienie dokumentów potwierdzających usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli.

Odwołanie od powyższej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył pełnomocnik spółki E. sp. z o.o., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Zdaniem spółki z przepisu art. 9 ustawy o wyrobach budowlanych wynika, że aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, a nie dla danego podmiotu (np. producenta, przedstawiciela, importera). Aprobata została wydana na wniosek [...] sp. z o.o., ale dotyczyła wyrobów budowlanych objętych decyzją. Spółka wskazała, że nieznacznie przetworzyła wyrób budowlany, w sposób, który nie uzasadniał uzyskiwania nowej aprobaty technicznej. Jednocześnie podniosła, że to ona jest producentem zakwestionowanego wyrobu budowlanego, natomiast spółka [...] sp. z o.o. tylko zaprojektowała i wytworzyła wyroby budowlane objęte zaskarżoną decyzją. Zdaniem spółki, organ błędnie przyjął, że aprobata techniczna i deklaracja zgodności wystawiona przez [...] sp. z o.o., nie dotyczy E. sp. z o.o. Zdaniem spółki organ I instancji nie ustosunkował się do twierdzeń podniesionych w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., naruszając tym samym art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji, bez wszechstronnego zbadania całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, że spółka E. sp. z o.o. naruszyła przepis art. 8 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych przy wprowadzaniu do obrotu partii wyrobu budowlanego, który został oznakowany znakiem budowlanym bez dokonania oceny zgodności z właściwą dla tego wyrobu specyfikacją techniczną tj. aprobatą techniczną, z którą spółka byłaby uprawniona dokonać tej oceny zgodności. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zakwestionowany przez organ I instancji wyrób budowlany został oznakowany znakiem budowlanym, a na dołączonej do wyrobu informacji, jako jego specyfikację techniczną wskazano wydaną przez Instytut Techniki Budowlanej Aprobatę Techniczną [...] drzwi wewnątrzklatkowe systemu [...]. Jednakże producent przedmiotowego wyrobu budowlanego tj. E. sp. z o.o. nie został wymieniony w ww. aprobacie jako wnioskodawca w rozumieniu § 2 pkt 2 rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2004 r. w sprawie aprobat technicznych oraz jednostek organizacyjnych upoważnionych do ich wydawania (Dz. U. Nr 249, poz. 2497 z późn. zm.) – dalej jako rozporządzenie. Organ podniósł, że w związku z przeprowadzeniem postępowania aprobacyjnego na wnioskodawcy spoczywa obowiązek m.in. w zakresie wskazania informacji na temat systemu zakładowej kontroli produkcji, jak i określenia miejsca produkcji wyrobu, dla którego ma być wydana aprobata techniczna, nie każdy producent, a jedynie wymieniony w tej specyfikacji jest uprawniony do jej stosowania przy ocenie zgodności wyrobu. Organ wskazał, że zgodnie z §3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia producent nie musi osobiście występować w postępowaniu aprobacyjnym, jednakże w takim przypadku w jego imieniu i na jego rzecz występuje pełnomocnik, który ma obowiązek dołączenia do wniosku o udzielenie aprobaty technicznej dokument pełnomocnictwa. Tym samym zdaniem organu, nie można było uznać za uzasadniony zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 9 ustawy o wyrobach budowlanych. Organ powołując się na treść art. 5 pkt 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. 2010 r. Nr 138, poz. 935 z późn. zm.), stwierdził, że E. sp. z o.o. dokonując czynności polegających na projektowaniu i wytwarzaniu przedmiotowego wyrobu budowlanego innego producenta poprzez jego przetworzenie, a następnie wprowadzenie do obrotu pod własną nazwą i znakiem, to na niej jako producencie, ciąży obowiązek przeprowadzenia oceny zgodności wyprodukowanego przez nią wyrobu budowlanego z właściwą dla niego specyfikacją techniczną i wydania, na jej wyłączną odpowiedzialność deklaracji z tą specyfikacją. Organ wskazał, że E. sp. z o.o. jako producent przedmiotowego wyrobu budowlanego nie może korzystać z ww. aprobaty technicznej również dlatego, że została ona udzielona dla określonych w niej wyrobów (produkowanych przez określony podmiot, tj. [...] sp. z o.o.), m.in. skrzydła drzwiowego z otworami, który powstaje – jak wynika z opisu konstrukcyjnego zawartego w specyfikacji technicznej, nie poprzez wycięcie otworów w skrzydle drzwiowym pełnym, a jest bezpośrednio wytwarzany w procesie produkcyjnym jako skrzydło drzwiowe z otworami.

Organ odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ,art. 8, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. podniósł, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji w przedmiocie zakazu stronom obrotu zakwestionowanej partii wyrobu budowlanego. Ponadto zauważył, że na skutek pisma E. sp. z o.o. z dnia [...] marca 2011 r. organ zawiadomił [...] sp. z o.o. o trwającym postępowaniu i o poczynionych ustaleniach, która to spółka odpowiedziała pismem z dnia [...] kwietna 2011 r. potwierdzając ustalenia organu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyła spółka E. sp. z o.o. z siedzibą w P., wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 10 i 73 kpa przez niezapewnienie stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji uniemożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

- art. 7 i 8 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

- art. 77 i 88 kpa poprze błędne ustalenie okoliczności faktycznych i brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co spowodowało wydanie wadliwej decyzji;

- art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe uzasadnienie decyzji, w szczególności poprzez brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

- art. 9 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez przyjęcie, że skarżąca spółka nie ma prawa wskazywać Aprobaty Technicznej [...] jako specyfikacji technicznej dla produkowanych przez skarżącą drzwi;

- art. 30 ust. 2 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez zakazanie obrotu partią wyrobu budowlanego producentowi w sytuacji, w której art. 30 ust. 2 ustawy o wyrobach budowlanych, umożliwiający zakazanie obrotu wyrobem budowlanym, dotyczy jedynie kontrolowanego sprzedawcy a nie producenta;

- art. 5 pkt 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności poprzez błędne przyjęcie, że skarżącą nie dotyczy ta definicja producenta i tym samym może posługiwać się aprobatą techniczną i deklaracją zgodności wystawioną przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w R.

Zdaniem skarżącej spółki, organ II instancji dopuścił się naruszenia art. 10 i 73 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji uniemożliw jej wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego w sprawie. Ponadto zdaniem spółki, organ II instancji w treści wydanej decyzji nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione i dowodów na których się oparł.

W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podniosła, że aprobata techniczna została wydana na wniosek [...] sp. z o.o., ale dotyczyła wyrobów budowlanych objętych zaskarżoną decyzją. Zdaniem spółki wyrób budowlany został nieznacznie przetworzony, w sposób, który nie uzasadniał uzyskiwania nowej aprobaty technicznej jednakże dawał podstawę skarżącej do traktowania siebie jako producenta finalnego tego wyrobu. Zdaniem skarżącej z treści przepisu art. 9 ustawy o wyrobach budowlanych, nie wynika, by wnioskodawcą o aprobatę techniczną mógł być jedynie ściśle określony podmiot.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzory Budowlanego, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosił o jej oddalenie. Wskazał, iż aprobata techniczna w przeciwieństwie do Polskiej Normy Wyrobu, nie jest dokumentem przeznaczonym do powszechnego i wielokrotnego stosowania, a prawo posługiwania się nią jako specyfikacją techniczną wyrobu w celu dokonania oceny zgodności ma wyłącznie jej wnioskodawca w rozumieniu przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 i 73 k.p.a. organ stwierdził, że jest on bezzasadny, gdyż pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. organ I instancji zawiadomił strony o zakończeniu gromadzenia dowodów i materiałów w sprawie oraz poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału i zgłoszonych żądań. Ponadto podniesiono, że organ odwoławczy nie prowadził w przedmiotowej sprawie dodatkowego postępowania co uzasadniałoby konieczność zapoznania się z dodatkowym materiałem dowodowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 10 i art. 73 k.p.a. nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy, a jedynie taki wpływ na wynik sprawy, spowodowany naruszeniem przepisów postępowania, w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., dawałby podstawę do uchylenia decyzji. Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy nie dokonał dodatkowych ustaleń oraz nie zgromadził dodatkowego materiału dowodowego, który nie byłby znany stronie przed wydaniem decyzji ostatecznej. Strona, z zachowaniem przez organ administracji art. 10 § 1 k.p.a., wypowiedziała się w odwołaniu w zakresie objętym całym materiałem zgromadzonym w sprawie, natomiast z akt sprawy nie wynika, by żądała (przed wydaniem decyzji ostatecznej) wglądu do akt i by organ odwoławczy (z naruszeniem art. 73 k.p.a.) wglądu tego skarżącej odmówił.

W sprawie jest bezsporne, że skarżąca spółka (określając się na kontrolowanych wyrobach jako producent) nie posiadała wydanej na swój wniosek aprobaty technicznej.

Jak ustalił organ administracji (zgodnie ze stanowiskiem skarżącej wyrażonym w piśmie z dnia [...] marca 2011 r.) skarżąca była producentem spornej partii drzwi. Producenta, art. 5 pkt 20 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności rozumie, jako osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która projektuje i wytwarza wyrób, albo dla której ten wyrób zaprojektowano lub wytworzono, w celu wprowadzenia go do obrotu lub oddania do użytku pod własną nazwą lub znakiem. Tak też skarżąca pojmowała swój status producenta stwierdzając, że już sam fakt uzbrajania przez spółkę drzwi dostarczanych przez [...], czynił skarżącą ich producentem. Wstawiając zatem przedmiotowe drzwi do sprzedaży u innego przedsiębiorcy trudniącego się handlem, skarżąca (zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o systemie oceny zgodności) wprowadzała ten wyrób do obrotu. Jednakże na kontrolowane wyroby nie posiadała aprobaty technicznej wystawionej na swój wniosek. Jak ustalił organ administracji na podstawie wykazu aprobat technicznych, specyfikację techniczna (aprobatę) na przedmiotowe drzwi posiadała wyłącznie spółka [...] i skarżąca nie była w tym wykazie uwzględniona. Ponadto, jak informowała spółka [...] w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r., do każdej partii skrzydeł drzwiowych to ona, a nie skarżąca, dostarczała informację o sposobie deklarowania ich zgodności jako wyrobów budowlanych.

W ocenie skarżącej spółki, działając w porozumieniu ze spółką [...], nie musiała posiadać aprobaty technicznej wystawionej na swój wniosek, chociaż była producentem drzwi, gdyż aprobata techniczna jest przypisana do wyrobu, a nie do podmiotu wytwarzającego wyrób. Jeżeli zatem [...] był wytwórcą (jak to określała skarżąca) półproduktu, a końcowym wytwórcą już gotowego produktu była skarżąca, to mogła posługiwać się aprobatą techniczną spółki [...], jako że ten dokument pozostawał ciągle taki sam.

Jak już wspomniano skarżąca jednoznacznie określiła się producentem przedmiotowych drzwi, co zostało potwierdzone ustaleniami organu administracji. Konsekwencją tych ustaleń było zastosowanie przez organ administracji przepisu art. 8 o wyrobach budowlanych, zgodnie z którym (ust. 1) oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanym jest dopuszczalne, (...), jeżeli producent, mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonał oceny zgodności i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną. Ocena zgodności obejmuje właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, odpowiednio do jego przeznaczenia, mające wpływ na spełnienie przez obiekt budowlany wymagań podstawowych. Jak wynika z ustaleń organu administracji przedmiotowy wyrób (drzwi) został oznakowany znakiem budowlanym jednak to oznakowanie nie zostało dokonane przez producenta (skarżąca spółkę) zgodnie z aprobatą techniczną wyłącznie na swoją odpowiedzialność, jako że to nie skarżąca była stroną i beneficjentem postępowania w sprawie udzielenia owej aprobaty technicznej, by móc potwierdzać zgodność wyrobu z jej wymaganiami i ustaleniami. Aprobata techniczna została wydana dla spółki [...] na wyrób inny od wytworzonego i sprzedawanego przez skarżącą. Skarżąca podkreślała, że dokonywane przez nią zmiany w wyrobie otrzymywanym od spółki [...] były na tyle istotne, iż miała prawo określania siebie jako producenta drzwi, gdyż otrzymywany wyrób był półproduktem. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, a nie na wyroby budowlane. Należy zatem przepis ten powiązać z ust. 2 art. 9 ustawy wskazującym, iż aprobatę techniczną udziela się na koszt wnioskodawcy, co wskazuje już, że jest to postępowanie wnioskowe, w którym czynny udział wnioskodawcy (producenta wyrobu) i organów aprobujących określa możliwość uzyskania tej aprobaty. Jeżeli zatem aprobatę udziela się na wniosek producenta, a producentem wyrobu finalnego była skarżąca, to konsekwentnie nie mogła posługiwać się aprobatą techniczną na "półprodukt", gdyż powinna posiadać aprobatę techniczną na wyrób finalny produkowany przez siebie.

Organ administracji publicznej, zasadnie wskazując na powołane w decyzji przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2004 r. w sprawie aprobat technicznych oraz jednostek organizacyjnych upoważnionych do ich wydawania, dookreślił dla kogo i w jakim trybie aprobaty techniczne są udzielane. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że aprobaty techniczne są wydawane wyłącznie na wniosek producenta lub podmiot kompletujący zestaw wyrobów budowlanych ubiegający się o udzielenie, zmianę lub przedłużenie ważności aprobaty technicznej. Jeżeli zatem skarżąca spółka była producentem spornych drzwi, to powinna być podmiotem owego postępowania i w jego wyniku adresatem aprobaty technicznej. Nie mogła więc posługiwać się aprobatą techniczną innego producenta będąc jednocześnie producentem wyrobu finalnego tego samego produktu.

W wyniku przeprowadzonej kontroli organ administracji postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. zakazał m.in. skarżącej dalszego przekazywania sprzedawcy (L. M. P. sp. z o.o.) skrzydeł drzwiowych [...] wiąz 60P tulej. w ilości podanej w postanowieniu, określając termin wykonania postanowienia – 7 dni. E. sp. z o.o. z siedzibą w P. otrzymała postanowienie [...] marca 2011 r. Ponieważ spółka nie przedstawiła dokumentów potwierdzających wykonanie obowiązku wskazanego w wymienionym postanowieniu organ administracji wydał, na podstawie art. 30 ust. 2 i ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych, decyzję w I instancji następnie utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy. Zarzut naruszenia wymienionych przepisów ustawy o wyrobach budowlanych był, w ocenie składu orzekającego Sądu, o tyle nietrafny, iż kontrola była przeprowadzona u sprzedawcy lecz jej skutki odnosiły się również do skarżącej. Zatem skoro spółka nie wykonała postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. doprowadziło to do wydania zakazu określonego w decyzji organu I instancji następnie utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.