Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 428/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 3, art. 177 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej postanawia: przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

A. S. pismem z dnia 26 maja 2007r. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007r., nr: [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2009 r. Sygn. akt VI SA/Wa 428/09, oddalił skargę. Wyrok wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 21 lipca 2009 r.

Skarżący w dniu [...] lipca 2009 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 9 października 2009 r. skarżący postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiono mu pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 30 listopada 2009 r. poinformowała adw. R. P. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie.

W dniu 22 stycznia 2010 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy i złożył w Sądzie wniosek o wydanie kserokopii akt, a także pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie datowane na dzień 29 grudnia 2009 r.

W dniu 29 stycznia 2010r. pełnomocnik złożył w siedzibie Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podniósł, iż pismo Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 30 listopada 2009r. zostało pełnomocnikowi doręczone w dniu 3 grudnia 2009r. Jednocześnie poinformował, iż dopiero w dniu 27 stycznia 2010r. zapoznał się z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm. zwanej dalej p.p.s.a) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym

czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy

rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż przywrócenie terminu do dokonania czynności jest instytucją wyjątkową, to może ona nastąpić tylko wtedy,

gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni ten fakt, a jednocześnie wskaże, że przyczyna ta istniała, aż do chwili wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy wyjaśnić, iż uprawdopodobnienie braku winy nie oznacza udowodnienia, dlatego wystarczy, że daje wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I FZ 135/08). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak dokonania w terminie czynności wniesienia skargi kasacyjnej, która to czynność mogła być skutecznie dokonana tylko przy współdziałaniu wyznaczonego adwokata, nastąpił bez winy strony. Sąd podziela stanowisko pełnomocnika, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż po upływie 30 dni od dnia ustanowienia go pełnomocnikiem przez mocodawcę.

Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2010 r. okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 14 lipca 2009 r., zatem jeszcze przed rozpoczęciem biegu, przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a., terminu

30 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, bowiem wyrok wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 21 lipca 2009 r. (7 dni po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem). Termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 20 sierpnia 2009 r. Referendarz ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu postanowieniem z dnia 9 października 2009 r. Dokument pełnomocnictwa został podpisany przez skarżącego w dniu 29 grudnia 2009 r. i przesłany do pełnomocnika.

Po otrzymaniu pełnomocnictwa udzielonego przez A. S., adwokat złożył je w Sądzie w dniu 22 stycznia 2010 r. i bezpośrednio po jego złożeniu wykorzystał realną możliwość zapoznania się z aktami sprawy.

Następnie, w terminie 7 dni od daty zapoznania się z aktami sprawy pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W tych okolicznościach należy uznać, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności żądania przywrócenia terminu została wykazana.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji