Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1422/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 14
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 9
journal: Dz.U. 2001 nr 97 poz 1005
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 sierpnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w O. decyzją z 31.10.2012 r., na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z 07.07.1994 r. - Prawo Budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) nałożył na inwestora W. W. nakaz rozbiórki obiektu budowlanego konstrukcji stalowej wykorzystywanego jako obiekt garażowo-gospodarczy, zlokalizowanego w B. przy ul. S., na działce o nr [...].

W uzasadnieniu organ podał, że prowadzi postępowanie w sprawie budowy obiektu budowlanego konstrukcji stalowej, wykorzystywanego jako obiekt garażowo-gospodarczy, zlokalizowanego na czynnym przyłączu gazowym. W dniu 13.02.2007 r. przeprowadził czynności kontrolne, w wyniku których ustalono, że na przedmiotowej nieruchomości zlokalizowany jest między innymi obiekt budowlany konstrukcji stalowej o wymiarach długość 5,52 m, szerokość 4,72 m wysokość od 2,20 m do 2,61 m. Usytuowany w odległości 1,92 m od granicy z działką sąsiednią po stronie wschodniej (droga). Konstrukcja nośna wykonana jest z 6 słupów z kątownika 65 x 65 oraz kątowników 50 x 30 opartych na tych słupkach, 3 ryglach kratowych lekkich, wykonanych z profili zamkniętych oraz wspartych na tych ryglach płatwiach stalowych z lekkich profili stalowych (1 sztuka profil pełny walcowany, 3 sztuki profile kratowe spawane). Wjazd do tego obiektu od strony północnej jest otwarty do wysokości 194 cm nad posadzką. Ściany wschodnie i południowe osłonięte blachą trapezową ocynkowaną, w ścianie południowej zabudowana brama przesuwna. Posadzka betonowa, z płytek chodnikowych 50 x 50, bezpośrednio nad podziemnym odcinkiem przyłącza gazowego podłoże gruntowe. Obiekt przylega do wschodniej ściany budynku mieszkalnego oznaczonego jako [...]. Słupy nośne konstrukcji obiektu posadowione są na stopach fundamentowych, betonowych o wymiarach około 20 x 20 cm i zagłębionych około 80 cm w gruncie. Połączenie śrubowe do marek zatopionych w tych fundamentach.

Z kolei w czasie czynności kontrolnych w dniu 15.03.2012 r. na podstawie oględzin przeprowadzonych zza ogrodzenia (inwestor nie udostępnił nieruchomości) stwierdzono, że wykonano bramę wjazdową oraz drzwi w ścianie północnej oraz wykonano wypełnienie otworu w ścianie południowej blachą.

Obiekt, według oświadczenia W. W., został wzniesiony w 2002 lub 2003 roku. Budowa obiektu budowlanego o wskazanej konstrukcji i parametrach, wykorzystywanego jako garaż wymaga pozwolenia na budowę. Inwestor takiego pozwolenia nie uzyskał.

Postanowieniem z 09.07.2012 r. organ nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni od dnia doręczenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 ustawy. W. W. nie dostarczył w terminie w/w dokumentów, zatem - zdaniem organu - wystąpiły przesłanki określone w ust. 4 art. 48 ustawy -Prawo budowlane.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł W. W.. Wskazał, że do wydanego w sprawie postanowienia ustosunkował się w piśmie z 20.08.2012 r., na które nie otrzymał odpowiedzi. W piśmie dokładnie opisał stan faktyczny oraz czynności jakie zostały przez niego podjęte. W szczególności wskazał, że uzyskał zgodę Urzędu Gminy na wzniesienie przedmiotowego blaszaka. Na istniejącą odległość blaszaka od ogrodzenia właściciel sąsiedniej nieruchomości wyraził zgodę. W kwestii posadowienia blaszaka na czynnym rurociągu gazu wskazał, że trwają prace nad nowelizacją przepisów, a "taki przewiewny blaszak będzie jedną z form zabezpieczenia przed przedostawaniem się gazu do piwnic przez szczeliny pękniętych fundamentów w razie nieszczelności rurociągu".

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 23.08.2013 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie nakazał, na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, inwestorowi W. W. rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji stalowej, wykorzystywanego jako obiekt garażowo-gospodarczy zlokalizowanego w B., S., na działce nr [...], wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zweryfikował krąg stron postępowania i uznał, że ustalenia organu l instancji w tym zakresie nie są prawidłowe. W ocenie organu, organ l instancji błędnie odmówił przymiotu strony [...] Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. w Z. W piśmie z 21.10.2005r. [...] Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. w Z. poinformowała organ l instancji, że na posesji W. W. "posadowiono garaż na czynnym gazociągu s/c 025 PE" oraz że powyższa sytuacja uniemożliwia prawidłową eksploatację gazociągu i stwarza zagrożenie. Natomiast pismem z 01.03.2006 r. w/w Spółka zwróciła się do organu l instancji o wszczęcie postępowania "w sprawie naruszenia przez inwestora strefy ochronnej gazociągu". Dokonując wykładni art. 9c ust.1 pkt 1 ustawy z 10.04.1997r. Prawo energetyczne (tj. Dz. U. z 2012r., póz. 1059) oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30.07.2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. z 2001 r., nr 97, póz. 1055) organ II instancji stwierdził, że operator sieci gazowej posiada określone obowiązki związane z zabezpieczeniem sieci przesyłowej i towarzyszącej jej strefy kontrolnej, a zatem przysługuje mu status strony. W związku z tym postanowieniem z 06.05.2013 r. organ II instancji zlecił organowi l instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w niniejszej sprawie oraz zawiadomił o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. również [...] Spółkę Gazownictwa Sp z o.o. w Z.

Nadto organ II instancji wskazał, że ustawa Prawo budowlane nie przewiduje wydawania pozwoleń na budowę w formie ustnej, zatem argumenty odwołującego w tej kwestii należy uznać za bezzasadne. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 12 prawa budowlanego, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa "tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu". Oznacza to, że tymczasowy obiekt budowlany po upływie 120 dni od dnia rozpoczęcia jego budowy wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że inwestor nie dokonał zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego właściwemu organowi, zaś okres istnienia przedmiotowego obiektu na działce przekroczył 120 dni. W związku z tym, budowa przedmiotowego obiektu wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, którego jednak inwestor nie uzyskał.

Ustawodawca w art. 48 ust. 2 prawa budowlanego zobowiązał organy nadzoru budowlanego do wydania postanowienia i umożliwienia inwestorowi zalegalizowanie wykonanych samowolnie robót budowlanych, o ile roboty te są zgodne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Oznacza to, że wstępnym warunkiem wydania postanowienia w trybie art. 48 ust. 2 prawa budowlanego jest ustalenie zgodności wybudowanego obiektu budowlanego m.łn. z przepisami techniczno-budowłanymi. Do przepisów techniczno-budowlanych, zgodnie z art. 7 ust. 1 prawa budowlanego, zalicza się: 1) warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, uwzględniające wymagania, o których mowa w art 5; 2) warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych. Warunki techniczne, o których mowa w art. 7 ust. 1pkt 1 prawa budowlanego zostały określone - zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego -w drodze rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30.07.2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. z 2011 r., nr 97, póz. 1055). Zgodnie z § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia dla gazociągów układanych w ziemi wyznacza się strefy kontrolowane. Definicję strefy kontrolowanej zawiera § 2 pkt 5 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym jest to "obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, w którym operator sieci gazowej podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłową eksploatacją gazociągu". Natomiast § 9 ust. 4 w/w rozporządzenia stanowi, że w strefach kontrolowanych nie należy wznosić budynków, urządzać stałych składów i magazynów, sadzić drzew oraz nie powinna być podejmowana żadna działalność mogąca zagrozić trwałości gazociągu podczas jego eksploatacji. Szerokość stref kontrolowanych została określona w § 9 ust. 6 w/w rozporządzenia i jest zależna od przepustowości gazociągu. Niewątpliwie (co wynika z map sytuacyjno- wysokościowych i załącznika do pisma SG Sp. z o.o. z 21.10.2005 r. gazociąg przebiega bezpośrednio pod wykonanym samowolnie obiektem, zatem przedmiotowy obiekt budowlany, położony na działce nr [...] został usytuowany w obrębie strefy kontrolnej gazociągu. Oznacza to, że powyższy obiekt narusza przepisy techniczno-budowlane, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie go do stanu zgodnego z prawem. W konsekwencji, brak było podstaw do wszczęcia procedury legalizacyjnej, w oparciu o treść art. 48 ust. 2 prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, oraz dalszych zarzutów złożonych w toku postępowania odwoławczego organ II instancji wskazał, że mają one charakter jedynie polemiczny, nie znajdują uzasadnienia w przepisach, a zatem nie zasługują na uwzględnienie.

W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Skarżący ponownie wskazał, że na wzniesienie blaszaka w tym miejscu otrzymał zgodę Urzędu Gminy [...] i został posadowiony zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami. Ponadto, zdaniem skarżącego, przedmiotowe postępowanie jest wyrazem szykany ze strony organy nadzoru. W kwestii rurociągu znajdującego się pod obiektem skarżący wskazał, że wystąpił do Rzecznika Praw Obywatelskich i Ministra Gospodarki i do czasu nowelizacji przepisów dotyczących terenów szkód górniczych nie godzi się na usunięcie blaszaka. W przypadku bowiem jakiejkolwiek nieszczelności rurociągu przy istniejących pękniętych fundamentach budynek będzie zagrożony wybuchem.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 2 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm., - dalej w skrócie: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny, w zakresie swej właściwości, ocenia zatem zaskarżoną decyzję administracyjną pod względem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania orzeczenia. Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wskazać, że nakaz rozbiórki o jakim stanowi przepis art. 48 ust. 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010, nr 243, póz. 1623 ze zm.) nie ma charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z jego treścią właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. A zatem samo stwierdzenie, że obiekt budowlany został wzniesiony bez wymaganego pozwolenia na budowę nie jest równoznaczne z obowiązkiem orzeczenia nakazu jego rozbiórki, ponieważ organ ma obowiązek w pierwszym rzędzie przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Zgodnie z art. 48 ustawy Prawo budowlane:

1. właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1:

1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:

a. ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b. ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem

- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.

3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2 ustała się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów o których mowa w art. 33 ust.2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 opkt.2.

3) 4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których w ustępie 3, stosuje się przepis ust.1

5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust.3 traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

W niniejszej sprawie kontroli sądowo-administracyjnej podlega decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 23 sierpnia 2013 r. którą organ uchylił decyzję organu l instancji i na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał inwestorowi W. W. rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji stalowej, wykorzystywanego jako obiekt garażowo-gospodarczy zlokalizowanego w B., ul. S., na działce nr [...], wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

Zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organów nadzoru budowlanego na działce nr [...] w miejscowości B. przy ul. S. został wzniesiony obiekt budowlany wykorzystywany jako obiekt garażowe- gospodarczy o konstrukcji stalowej o wymiarach długość 5,52 m, szerokość 4,72 m wysokość od 2,20 m do 2,61 m. Usytuowany w odległości 1,92 m od granicy z działką sąsiednią po stronie wschodniej (droga). Konstrukcja nośna wykonana jest z 6 słupów z kątownika 65 x 65 oraz kątowników 50 x 30 opartych na tych słupkach, 3 ryglach kratowych lekkich, wykonanych z profili zamkniętych oraz wspartych na tych ryglach płatwiach stalowych z lekkich profili stalowych. Obiekt zbudowany jest z blachy trapezowej ocynkowanej i jest posadowiony bezpośrednio nad podziemnym odcinkiem przyłącza gazowego. Obiekt przylega do wschodniej ściany budynku mieszkalnego nr [...]. Słupy nośne konstrukcji obiektu posadowione są na stopach fundamentowych, betonowych o wymiarach około 20 x 20 cm i zagłębionych około 80 cm w gruncie. W oparciu o oświadczenie W. W. ustalono, że obiekt został wybudowany w 2002 lub 2003 r. na gruncie stanowiącym współwłasność W. W. i K. W., a inwestor W. W. nie legitymuje się pozwoleniem na budowę.

Powyższe ustalenia zostały dokonane podczas kontroli przeprowadzonej przez organ l instancji w dniu 13 lutego 2007 r. oraz w części podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 15 marca 2012 r. polegających na zrobieniu zdjęć przedmiotowego obiektu bez wchodzenia na teren działki nr [...]. W ocenie Sądu ustalenia te zostały prawidłowo dokonane zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 i art. 77 kpa, zarówno przez organ l jak II instancji. W sprawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy obiekt garażowo - gospodarczy zrealizowany na działce nr [...] jest obiektem, na realizację którego wymagane jest pozwolenie na budowę, a zatem, że został on zrealizowany samowolnie Należy wskazać, że z samowolą budowlaną, w rozumieniu obowiązujących w dacie rozstrzygnięcia przepisów ustawy - Prawo budowlane, jest zarówno wybudowanie lub budowa obiektu lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę jak i bez wymaganego zgłoszenia lub pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Podkreślić należy, że podmiot naruszający obowiązujące prawo, w tym art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31, ponosi ryzyko skutków w postaci przywrócenia stanu poprzedniego, czyli stanu poprzedzającego naruszenie prawa. W wyroku z 26. 03. 2002 r. SK 2/01 OTK - A 2002/2/15 Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż nakaz rozbiórki jest środkiem nadzoru rozumianym jako instytucja materialnego prawa administracyjnego, gwarantująca poszanowanie porządku prawnego i przywrócenie stanu zgodnego z prawem, przy czym nakaz rozbiórki jest sankcją prawną najdalej idącą w ramach przepisów Prawa budowlanego, rodzącą nieodwracalne bądź trudne do odwrócenia skutki. Z tego względu w obowiązującym stanie prawnym istnieje zasada, zgodnie z którą nakaz rozbiórki nielegalnie wybudowanego obiektu budowlanego poprzedzony zostaje oceną możliwości jego legalizacji, a po ustaleniu, że budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza innych przepisów, w tym techniczno-budowlanych - istnieje możliwość jej legalizacji. A zatem nakaz rozbiórki może być orzeczony dopiero, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości legalizacji samowoli, względnie gdy zainteresowany legalizacją inwestor lub właściciel nie zrealizują nałożonych na nich obowiązków. Należy jednak zaakcentować, że legalizacja obiektu wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę nie jest obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora (właściciela). Powyższe stanowisko jest w pełni akceptowane w orzecznictwie (por. wyrok WSA z Gdańska z 21. 03. 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 880/12, Lex 1138398, wyrok NSA z 20. 01. 2009 r, sygn. akt II OSK 1879/07, Lex 478287).

W rozpatrywanej sprawie PINB w O. przystąpił do postępowania legalizacyjnego dotyczącego przedmiotowego obiektu garażowo - gospodarczego wydając postanowienie w dniu 9 lipca 2012 r. w oparciu o cyt. art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. W postanowieniu tym organ l Instancji nakazał W. W. jako inwestorowi i współwłaścicielowi działki nr [...] w m. B. przedłożyć w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia zaświadczenie Burmistrza Gminy o zgodności budowy z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego, a także 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W postanowieniu tym skarżący został pouczony, iż w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 zastosowanie znajdzie przytoczony w uzasadnieniu ust. 1 art. 48 ustawy Prawo budowlane, o czym stanowi ust. 4 ww. przepisu. Nadto organ poinformował o opłacie legalizacyjnej związanej z przedmiotowym budynkiem.

W. W. nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Należy podnieść, że ww. postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11.07.2012 r. .natomiast W. W. nie podjął żadnych czynności celem uzyskania i przedstawienia wymaganych ww. postanowieniem dokumentów. Podniósł natomiast, że wzniósł przedmiotowy budynek legitymując się ustnym pozwoleniem na jego budowę uzyskanym w urzędzie Gminy.

Ponieważ zobowiązany W. W. nie wypełnił obowiązków nałożonych postanowieniem organu l instancji z 9 lipca 2012 r., a także ze względu na fakt, iż nie ma możliwości zalegalizowania robót budowlanych, które nie są zgodne z przepisami techniczno- budowlanymi, przedstawione okoliczności sprawy nakładały na organ nadzoru budowlanego obowiązek wydania wobec W. W. nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że organ odwoławczy uznał za stronę przedmiotowego postępowania, oprócz inwestora W. W. i K. W., która jest współwłaścicielką działki nr [...], także [...] Spółkę Gazownictwa Sp. z o. o. z siedzibą w Z., Nadto analizując kwestie zgodności przedmiotowego obiektu z przepisami techniczno-budowlanymi ze względu na umiejscowienie go bezpośrednio nad czynnym gazociągiem pismo [...] Spółki Gazownictwa sp. z o.o. w Z. 21.10. 2005 r. skierowane do PINB w O. organ odwoławczy wskazał w zaskarżonej decyzji na naruszenie wymogów ustalonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe DZ. U. nr 97, poz. 1055). Zgodnie z § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia dla gazociągów układanych w ziemi i nad ziemia powinny być wyznaczone, na okres eksploatacji gazociągu, strefy kontrolowane, których linia środkowa pokrywa się z osiąg gazociągu. Zgodnie z § 9 ust. 4 w strefach kontrolowanych nie należy wznosić budynków, urządzać stałych składów i magazynów, sadzić drzew oraz nie powinna być podejmowana żadna działalność mogąca zagrozić gazociągowi podczas eksploatacji. Dopuszcza się za zgodą operatora sieci gazowej urządzanie parkingów nad gazociągiem. Mając powyższe na uwadze należy się zgodzić z organem odwoławczym iż także z tego względu nie wystąpiły przesłanki do legalizacji przedmiotowego obiektu.

Dodatkowo należy wskazać, że toku postępowania uczyniono zadość wymogom normy z art. 10 § 1 kpa, a Skarżący brał czynny udział w postępowaniu m. in. zapoznając się z aktami sprawy w dniu 18. 10. 2012 r. tj. przed wydaniem decyzji pierwszoinstacyjnej i w dniu 11 lipca 2013 r. przed wydaniem decyzji drugoinstancyjnej wypowiadając się do protokołu co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszając żądania. W tych okolicznościach w ocenie Sądu w całości należy podzielić stanowisko organu, że w świetle przepisu art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, w takiej sytuacji jak wskazana wyżej właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego.

Nadto należy zauważyć odnosząc się do zaskarżonej decyzji, że organ II instancji zasadnie uchylił i zreformował decyzję pierwszoinstancyjną poprzez uzupełnienie kręgu stron o SP sp. z o o, w Z., która to spółka jako operator sieci gazowej posiada określone obowiązki związane z zabezpieczeniem sieci przesyłowej, znajdującej się także na działce nr [...] w m. B., a także prawidłowo sprecyzował wyrzeczenia decyzji.

Odnosząc się do zarzutu skargi, w którym W. W. podnosi iż posiadał ustne pozwolenie na budowę przedmiotowego obiektu garażowo-gospodarczego trzeba wskazać, że stosownie do normy z art. 14 § 1 kpa sprawy należy załatwiać pisemnie lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z 17. 02., 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, przy czym ustawa z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane nie przewiduje wydawania pozwoleń na budowę w formie ustnej. Zarzuty dotyczące szykan ze strony organów mają charakter subiektywny i nie podlegają ocenie Sądu.

Uwzględniając powyższe Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Prawidłowe były bowiem ustalenia dotyczące charakteru obiektu podlegającego rozbiórce jak i to, że został on wzniesiony bez pozwolenia na budowę. Również prawidłowo prowadzone było postępowanie w zakresie legalizacji obiektu. W tej sytuacji podniesione w skardze zarzuty nie mogą być uwzględnione. Sprawa została bowiem wnikliwe wyjaśniona. Niezasadne jest stanowisko prezentowane przez Skarżącego, z którego wynika, że sąd administracyjny nie powinny orzekać w sprawie, tylko zawiesić postępowanie ponieważ skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich i oczekuje na zmianę przepisów regulujących doprowadzenie gazu do nieruchomości na terenach szkód górniczych (pismo skarżącego z 10. 01. 2014 r.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.