Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2562/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2021 r. sprawy ze skargi N. B. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora oddala skargę.


UZASADNIENIE

Odwoławcza Komisja Stypendialna Politechniki [...] (Komisja) decyzją z 9 stycznia 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1

pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej "Kpa.") w związku z art. 86 ust. 1 pkt 4

i ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. poz. 1668 ze zm.; dalej "Psw."), a także § 7 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki [...] na rok akademicki 2019/2020, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora PW z [...] października 2019 r., po rozpatrzeniu odwołania N. B. (skarżąca) od decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] (Komisja Wydziałowa) nr [...] z [...] listopada 2019 r.

o odmowie przyznania stypendium rektora, utrzymała w mocy decyzję Komisji Wydziałowej.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie sprawy.

Skarżąca – studentka Wydziału Inżynierii Produkcji PW, w dniu [...] października 2019 r. złożyła wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2019/2020 z tytułu wysokiej średniej ocen, tj. 4,36.

Jak wynika z treści ww. wniosku, na wniosku o przyznaniu stypendium rektora za wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe, wysokie wyniki sportowe lub osiągnięcia,

w tabelce - nie przyznać stypendium rektora z powodu - "za niskie miejsce

w rankingu" - jest data i podpis osoby dokonującej wpisu. Pomimo kserokopii dokumentu potwierdzającego za zgodność z oryginałem na dzień [...] lutego 2020 r., brak jest daty i podpisu osoby dokonującej wpisu. Skarżąca zwróciła się z prośbą

o wyjaśnienie tej kwestii.

Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie ww. wniosku, przyznanie stypendium i ze względu na trudną sytuację materialną zwolnienie z kosztów sądowych.

Komisja Wydziałowa decyzją z [...] listopada 2019 r. nr [...] odmówiła przyznania skarżącej stypendium rektora. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż skarżąca nie spełnia warunków uzyskania stypendium rektora, ponieważ uzyskała ona miejsce w rankingu nie mieszczące się w 8% najlepszych studentów

na jej kierunku. Skarżąca została pouczona o prawie wniesienia odwołania

do Odwoławczej Komisji Stypendialnej w terminie 14 dni od daty doręczenia jej tej decyzji.

Skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji Komisji Wydziałowej.

Zwróciła się w nim z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku o stypendium oraz dołączyła pismo o swojej działalności w Studenckim Kole Naukowym Konsultingu IT. Podniosła, że z uwagi na brak dołączenia ww. pisma do wniosku o stypendium rektora nie zostały uwzględnione wszystkie punkty podczas przyznawania stypendium. W związku z tym wniosła o ponowne przeliczenie punktacji.

W opinii Komisji Wydziałowej z [...] listopada 2019 r. skarżąca czynnie uczestniczy w życiu środowiska uczelnianego, po doliczeniu punktów za osiągnięcia naukowe uplasowałaby się wyżej w rankingu najlepszych studentów na kierunku

i tym samym Komisja Wydziałowa przychyliła się do prośby skarżącej.

Komisja po przeanalizowaniu sprawy na skutek złożonego odwołania utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania N. B. stypendium rektora.

Komisja wyjaśniła, że na podstawie 86 ust. 1 pkt 4 Psw., w związku z § 7 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki Warszawskiej na rok akademicki 2019/2020, stypendium rektora może otrzymać student/ka, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Komisja przypomniała, że decyzją z [...] listopada 2019 r. Komisja Wydziałowa odmówiła przyznania ww. stypendium rektora a jako przyczynę odmowy wskazano zbyt dalekie miejsce na liście rankingowej, nie kwalifikujące się w gronie 8% najlepszych studentów na kierunku.

W ocenie Komisji odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem działalność w kole naukowym nie jest osiągnięciem naukowym w rozumieniu załącznika 4 do Regulaminu i nie mogą być za to przyznane dodatkowe punkty.

Z powyższych względów decyzję objętą odwołaniem Komisja uznała

za prawidłową.

Skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Komisji. Stwierdziła, że przy składaniu wniosku nie została poinformowana przez pracowników dziekanatu o dostarczeniu wszystkich niezbędnych dokumentów potwierdzających fakt jej działalności w Kole Naukowym, za które powinna otrzymać dodatkowe punkty, tj. czynny udział w organizacjach dwóch konferencji "Think IT" w 2018 i 2019 roku. Wyjaśniła, że jej prośbę

o dodatkowe 4 punkty z tytułu osiągnięć naukowych pozytywnie zaopiniował w opinii Wydziału Komisji Stypendialnej Dziekan ds. studenckich Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki [...] oraz Przewodniczący Komisji Stypendialnej Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki [...].

Wobec stanowiska Komisji co do braku możliwości doliczenia dodatkowych punktów, skarżąca wskazał, że nie może zgodzić się z tą tezą gdyż działalność

w Kole Naukowym SKN Konsultingu IT w jej przypadku jest dużym osiągnięciem naukowym. Wyjaśniła, że w styczniu 2018 r. dołączyła do koła naukowego SKN Konsultingu IT. Dnia [...] maja 2018 r. odbyła się II edycja, natomiast [...] maja

2019 r. III edycja konferencji Think IT. Konferencja miała na celu przedstawienie zawodów związanych z branżą IT bez umiejętności programowania. Dzięki takiej konferencji student mógł dowiedzieć się jakie ma możliwości rozwoju. Udział takich firm jak Microsoft, McKinsey&Company, Roche, P&G, PwC była dodatkową wartością dla obecnych uczestników konferencji. Mogli w ten sposób poznać swoich przyszłych pracodawców i nawiązać z nimi nić porozumienia. Podkreśliła, że była główną koordynatorką tej konferencji.

Jak podała skarżąca, jej działania to m.in. pozyskiwanie firm do tego wydarzenia, m.in. Microsoft oraz Roche, organizacja całej strategii marketingowej oraz wspomaganie kolegów tworzących ze nią to wydarzenie. Uznała, że te konferencje były ogromną wartością dla Politechniki [...], ponieważ w ten sposób nawiązywała się współpraca między topowymi firmami a Politechniką [...]. Ze względu na jej czynny udział w kole SKN Konsultingu IT, pod koniec 2018 r., została jedną z osób zarządzających kołem naukowym. Organizowała szkolenia, aby umożliwić członkom koła rozwój nie tylko umiejętności twardych, ale również miękkich. Stwierdziła, że powinna otrzymać stypendium rektora za najlepsze wyniki w nauce, ponieważ osiągnęła bardzo dobre wyniki w nauce oraz poświęciła bardzo dużo prywatnego czasu w celu organizacji tych konferencji, czym nie może pochwalić się większość studentów, którym zostało przyznane to stypendium.

Zdaniem skarżącej z treści uzasadnienia przedmiotowych decyzji nie wynika

w jaki sposób została stworzona lista rankingowa, ale również to na podstawie jakich ustaleń uznano, że uprawnionych do otrzymania spornego stypendium jest 8% studentów danego kierunku studiów a nie 10%. Z treści decyzji nie wynika również jaka jest liczba studentów na kierunku. W niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca wskazała, że określone w art. 173 ust. 1 pkt 2 Psw. stypendium rektora dla najlepszych studentów, jest jedną z ustawowych form pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. W świetle art. 70 ust. 1

i 4 Konstytucji RP świadczenia z tytułu pomocy materialnej studentom stanowią środek służący spełnieniu zasady powszechnego i równego dostępu do wykształcenia. W myśl art. 181 ust. 1 powyższej ustawy stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Z kolei art. 173 ust. 1 stanowi, że student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie m.in. stypendium rektora dla najlepszych studentów. Posłużenie się przez ustawodawcę w wymienianych przepisach sformułowaniem "może" oznacza, że świadczenie ma charakter uznaniowy (może lecz nie musi być przyznane), ale rektor i komisje stypendialne nie mogą działać w sposób dowolny lecz w granicach prawa i uznanie administracyjne powinno mieć odzwierciedlenie w przepisach prawa. Jeśli decyzja jest odmowna powinna mieć bardzo szerokie uzasadnienie.

W ocenie skarżącej organy oby instancji nie wskazały w swoich decyzjach motywów jakie legły u podstaw podjęcia decyzji o nieprzyznaniu wnioskowanego stypendium. Jej zdaniem decyzja z [...] stycznia 2020 r. nie tylko nie zawiera ustosunkowania się do zarzutów, ale sprowadza się do dosłownego powtórzenia treści uzasadnienia decyzji "pierwszoinstancyjnej". Stanowi to nie tylko naruszenie zasady ogólnej przekonywania (art. 11 Kpa.) i budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 Kpa.), lecz wskazuje, że mogło dojść

w tym przypadku również do uchybienia ogólnej zasadzie dwuinstancyjności postępowania (art. 15 Kpa.). Organ odwoławczy w ogóle odstąpił od rzetelnego, powtórnego rozpoznania sprawy. W rezultacie uzasadnienie obu decyzji sprowadza się do nader lapidarnego i ogólnego stwierdzenia, że w toku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego z uwzględnieniem osiągnięć zgodnie z § 7 Regulaminu ustalono, że jako przyczynę odmowy przyznania stypendium rektora wskazano zbyt dalekie miejsce na liści rankingowej nie kwalifikujące się w gronie 8% najlepszych studentów na kierunku.

Skarżąca nie zgodziła się z tak sporządzonym uzasadnieniem, wyjaśniając, że zgodnie z listą stypendialną Mechanika i Budowa Maszyn II stopień jest studentką

z numerem albumu [...] ze średnią punktów 5,63, średnią ocen 4,36, czyli

o jedną dziesiątą mniej niż album o numerze [...] z średnią punktów 5,64, średnią ocen 4,05 i 4 punktami za osiągnięcia naukowe. Uznała, że tego rodzaju uzasadnienie może wskazywać na niedbałość Komisji i brak wnikliwej analizy dostarczonej dokumentacji, co w konsekwencji nie pozwala na rozpoznanie motywów, którymi kierowano się przy jej załatwieniu, i powoduje, że w zasadzie, poprzez brak rzeczowej argumentacji, obie decyzje mogą zawierać wady prawne

i przeświadczenie uczestnika postępowania o złym, niedbałym załatwieniu sprawy.

Mając powyższe na uwadze skarżąca zwróciła się o pozytywne rozpatrzenie jej wniosku, przyznanie stypendium i ze względu na trudną sytuację materialną

o zwolnienie z kosztów sądowych.

W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie. Odnośnie

do zarzutu błędnego przyjęcia, że działalność w kole naukowym nie jest osiągnięciem naukowym, odwołała się do Regulamin świadczeń dla studentów Politechniki Warszawskiej na rok akademicki 2019/2020 wraz z załącznikami, który te kwestie wyjaśnia. Komisja odnosząc się do przepisów Psw. oraz Regulaminu wskazała na zasady przyznawania stypendium rektora. Komisja stwierdziła m.in., że współorganizowanie konferencji THINK IT, zajmowanie się marketingiem, kontaktem z firmami, nagrywanie spotów reklamujących wydarzenie oraz stroną wizualną wydarzenia, nie mieści się w zakresie pojęcia czynnego udziału w konferencji naukowej, za które można przyznać dodatkowe punkty i uznać za osiągnięcie naukowe, które uprawniałoby do przyznania skarżącej stypendium rektora.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Odnosząc się do podstaw prawnych stanowiących uprawnienie

do podejmowanych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć, wskazać należy, że określone przepisem art. 86 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym

i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.; Psw.), obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, stypendium rektora jest jedną z ustawowych form pomocy materialnej, o którą może ubiegać się student.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Psw. student może ubiegać się o:

1) stypendium socjalne;

2) stypendium dla osób niepełnosprawnych;

3) zapomogę;

4) stypendium rektora;

5) stypendium finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego;

6) stypendium za wyniki w nauce lub w sporcie finansowane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną.

W myśl ust. 2 art. 86 Psw. przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej. Na wniosek samorządu studenckiego świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, są przyznawane przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną. Większość członków komisji stanowią studenci. Decyzję podpisuje przewodniczący komisji albo upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji (ust. 3). Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 86 Psw. rektor, w drodze decyzji administracyjnej, uchyla decyzję komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej niezgodną

z przepisami prawa.

Konstytucja RP w art. 70 ust. 5 zapewnia autonomię szkół wyższych

na zasadach określonych w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym. Zatem szczegółowe zasady przyznawania świadczeń są autonomiczną sprawą każdej uczelni. Zdaniem Sądu zasady przyznawania stypendiów są autonomiczną sprawą uczelni, jednakże z uwzględnieniem brzmienia wyraźnych rozwiązań ustawowych.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 Psw. stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Ust. 3 art. 91 Psw. stanowi, że stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 2 nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora, w której mowa w zdaniu pierwszym.

Przepis art. 95 Psw. dotyczy regulaminu świadczeń dla studentów. Zgodnie

z art. 95 ust. 1 pkt 2 Psw. regulamin świadczeń dla studentów określa szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 oraz zakwaterowania i wyżywienia, o którym mowa w art. 104, oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1-4.

Jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, zarządzeniem nr [...] Rektora Politechniki [...] z dnia [...] października 2019 r. wprowadzono Regulamin świadczeń dla studentów Politechniki [...] na rok akademicki 2019/2020 (dalej Regulamin).

Załącznik nr 3 do Regulaminu określa procedurę przyznania punktów

za wyniki w nauce oraz to w jaki sposób dokumentować osiągnięcia naukowe. I tak, zgodnie z ust. 12 pkt 6, aby udokumentować osiągnięcie naukowe wymagane jest: "zaświadczenie od organizatora konferencji/sympozjum/sesji naukowej, w którym muszą być podane: nazwisko autora, data konferencji/sympozjum/sesji naukowej, tytuł wygłoszonego referatu lub tytuł przedstawionego posteru". Z kolei, w myśl

ust. 13 Regulaminu, jako osiągnięcia naukowe, nie będą brane pod uwagę: "(...)

3. bierny udział w sympozjach, konferencjach, sesjach naukowych (...)".

W celu usunięcia wszelkie wątpliwość w zakresie tego, co należy rozumieć poprzez sformułowanie czynny udział w konferencji naukowej, w załączniku nr 4

do Regulaminu uregulowano tę kwestię. Na pojęcie czynnego udziału w konferencji naukowej składa się: udział z referatem, komunikatem w konferencjach międzynarodowych oraz udział z referatem, komunikatem w konferencjach ogólnopolskich, uczelnianych.

W związku z powyższym a contrario współorganizowanie konferencji THINK IT, zajmowanie się marketingiem, kontaktem z firmami, nagrywanie spotów reklamujących wydarzenie oraz stroną wizualną wydarzenia, na które powołuje się skarżąca wnioskując o przyznanie stypendium rektora, nie mieści się w zakresie pojęcia czynnego udziału w konferencji naukowej, za które można przyznać dodatkowe punkty i uznać za osiągnięcie naukowe, które uprawniałoby

do przyznania skarżącej stypendium rektora.

Wobec powyższego uznać jednocześnie należy, że opinia Komisji Wydziałowej z [...] listopada 2019 r., według której skarżąca czynnie uczestniczy

w życiu środowiska uczelnianego, a po doliczeniu punktów za osiągnięcia naukowe uplasowałaby się wyżej w rankingu najlepszych studentów na kierunku, jest irrelewantna dla ustalenia podstaw spełnienia przez skarżącą warunków pozwalających na przyznanie jej stypendium rektora, skoro działalności skarżącej

w Studenckim Kole Naukowym Konsultingu IT nie można uznać jako spełniającej przesłanki określone w załączniku nr 4 do Regulaminu (Kryterium B.).

Wskazać należy, że co prawda Komisja poprzestała na nader ograniczonym

w swojej treści uzasadnieniem podjętej decyzji, jednakże wykazała, powołując się na art. 86 ust. 1 pkt 2 Psw. w związku z § 7 Regulaminu, że stypendium rektora może otrzymać student/ka, który/a uzyskał/a wyróżniające się wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie

co najmniej na poziomie krajowym. W konsekwencji uznała, że skarżąca z uwagi

na charakter podejmowanych czynności w toku organizowanej konferencji i brak czynnego udziału w tej konferencji w rozumieniu ww. załącznika nr 4 do Regulaminu, nie może otrzymać dodatkowych punktów w ramach ubiegania się o stypendium rektora.

Ponadto, odnosząc się do argumentacji Komisji Wydziałowej, Komisja wskazała, że zbyt dalekie miejsce na liście rankingowej, nie kwalifikujące się

w gronie 8% najlepszych studentów na kierunku, nie pozwala uznać, by skarżąca ze swoimi osiągnięciami została zaliczona do liczby studentów, którym rektor może przyznać stypendium. Stosownie bowiem do § 2 pkt 30 Regulaminu stypendia rektora przyznawane są w liczbie nie większej niż 8% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni

i stanowią nie więcej niż 60% środków przeznaczonych łącznie na stypendia rektora, stypendia socjalne oraz zapomogi.

Dokumenty przedstawione przez skarżącą nie zostały, jak twierdzi, pominięte, lecz przeanalizowane, jednakże mając na uwadze postanowienia Regulaminu nie mogły mieć wpływu na zmianę decyzji dotyczącej odmowy przyznania stypendium rektora, ponieważ odnotowana w niniejszej sprawie aktywność skarżącej w kole naukowym nie jest sama w sobie osiągnięciem naukowym w rozumieniu ww. przepisów Regulaminu.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej jakoby Komisja uchybiła zasadzie dwuinstancyjności, wskazać należy, że twierdzenie to pozbawione jest uzasadnionych podstaw. W rozpatrywanej sprawie pierwszą decyzję wydała umocowana do tego Komisja Wydziałowa, będąca organem I instancji. Z uwagi

na fakt, że skarżąca nie zgodziła się z decyzją nr [...], skorzystała

ze swojego uprawnienia, o którym została pouczona i złożyła odwołanie od ww. decyzji. Przedmiotowe odwołanie rozpoznała, zgodnie ze swoim umocowaniem, Odwoławcza Komisja Stypendialna Politechniki [...], jako organ

II instancji.

Jak wskazała skarżąca, dowodem na uchybienie dwuinstancyjności postępowania jest fakt, iż uzasadnienie decyzji Komisji jest "dosłownym powtórzeniem treści uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej". Dodatkowo,

w ocenie skarżącej, stanowi to również naruszenie ogólnej zasady przekonywania

i budzi brak zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej.

Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących naruszenia przez Komisję zasady przekonywania, w ocenie Sądu, Komisja wypełniła swoje obowiązki

i wyjaśniła zasadność przesłanek, którymi kierowała się przy załatwieniu niniejszej sprawy. Wskazała bowiem jakich przesłanek skarżąca nie spełnia, aby uzyskać wnioskowane przez siebie stypendium. Przywołała także podstawę prawną swojej decyzji, dlatego też zarzut skarżącej, jakoby Komisja tych wyjaśnień nie udzieliła, jest sprzeczny ze stanem sprawy. Okoliczności przedmiotowej sprawy pozwalają stwierdzić, że zarzut naruszenia art. 8 Kpa., tj. obowiązku budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, skarżąca opiera jedynie na przekonaniu, że przedstawione przez nią dokumenty nie zostały uznane za dowód potwierdzający jej osiągnięcia naukowe, w efekcie czego Komisja nie wydała oczekiwanej przez skarżącą decyzji.

Nie można również przyznać zasadności postawionemu przez skarżącą zarzutowi naruszenia art. 10 Kpa., poprzez brak pouczenia skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami zebranego w sprawie materiału. Umożliwienie skorzystania z tego uprawnienia mogło, według skarżącej, doprowadzić do przyznania punktów

z tytułu osiągnięć na polu naukowym, a działanie Komisji w tym zakresie zniweczyło możliwość wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału i wyjaśnienia kwestii związanych z przyznaniem punktów w sprawie konferencji.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca wypowiedziała się w zakresie dokumentacji potwierdzającej organizację konferencji oraz działalność w Studenckim Kole Naukowym Konsultingu IT. Dokumenty te, jak stwierdziły komisje obu instancji, nie potwierdzają czynnego udziału skarżącej w zorganizowanej przez nią konferencji, w związku z czym brak było podstaw, aby za tę aktywność przyznać jej dodatkowe punkty, nie odnotowano po stronie skarżącej udziału w konferencji z referatem. Ponadto skarżąca nie może się poszczycić żadnym innym osiągnięciem naukowym, które uprawniałoby do przyznania jej dodatkowych punktów.

Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia

23 sierpnia 2019 r. (sygn. II SA/Łd 371/19; LEX nr 2724719): "Zarzut naruszenia

art. 10 k.p.a. postawiony w skardze do sądu administracyjnego nie zawsze zostanie uwzględniony. Jednym z warunków uwzględnienia takiego zarzutu jest bowiem wykazanie przez skarżącego, że strona została pozbawiona możliwości udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień i że uchybienie wskazanemu przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy".

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, stąd postawiony przez skarżącą zarzut jest całkowicie chybiony i nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca składając pisma potwierdzające organizację konferencji wypowiedziała się co do ich znaczenia w sprawie, a zatem Komisja w żaden sposób nie pozbawiła skarżącej możliwości ustosunkowania się do nich.

Wymaga ponadto wyjaśnienia, że spełnienie warunków przyznania stypendium rektora jest w każdej sprawie analizowane indywidualnie, w odniesieniu do konkretnych, precyzyjnie określonych okoliczności, w których dany wnioskodawca występuje o jego przyznanie. Stąd powoływanie się na przypadek innego studenta/studentki (numer albumu [...]) nie mogło odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku w postaci zrównania prawa do przyznania tego stypendium. Komisje obu instancji zobligowane były w niniejszej sprawie do zbadania osiągnięć naukowych danego kandydata – skarżącej, i tylko w oparciu o analizę dokumentacji obejmującej jej osobę, procedowały w zakresie złożonego wniosku o przyznanie stypendium rektora. Ocena ta skoncentrowana była jedynie wokół osoby skarżącej, jako studentki Wydziału Inżynierii Produkcji PW, w szczególności jej indywidualnych osiągnięć. Natomiast warunki przyznania stypendium innemu kandydatowi, nie mogły być brane pod uwagę, gdyż to nie one wyznaczały zakres sprawy zainicjowanej ww. wnioskiem skarżącej. Z przedstawionych przez skarżącą informacji wynika, że osoba z numerem albumu [...] dysponowała 4 punktami za osiągnięcia naukowe,

co w przypadku skarżącej nie miało miejsca. Przy czym Komisja skutecznie wykazała, dlaczego skarżącej te dodatkowe punkty nie mogły zostać przyznane,

co dało w konsekwencji podstawę do odmowy przyznania stypendium rektora.

Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca nie została zaliczona do grona 8% najlepszych studentów na kierunku, którym rektor może przyznać stypendium, natomiast punktów za działalność w kole naukowym nie dodano z przyczyn podanych powyżej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak

w sentencji wyroku.

-----------------------

11