Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 102/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 238/12 w sprawie ze skargi P. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania nakazu rozbiórki w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy P.J. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu wskazując, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a źródłem jego utrzymania się są prace dorywcze dające dochód około 200 – 300 zł miesięcznie. W treści formularza wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. około 40 m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego P.J. nadesłał zaświadczenie wystawione przez Powiatowy Urząd Pracy w Z., z którego treści wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Oprócz tego P. J. nadesłał kopię decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2013 oraz rachunki za energię elektryczną.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Udzielone przez skarżącego informacje pozwalają stwierdzić, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. P. J. jest bowiem osobą, której sytuacja materialna rzeczywiście wyklucza samodzielne poniesienie kosztów postępowania sądowego jak również opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Wniosek taki nasuwa się nie tylko po lekturze nadesłanego druku PPF ale również po uwzględnieniu treści wspomnianego wyżej zaświadczenia z urzędu pracy. Nie bez znaczenia jest również fakt, że wnioskodawca korzystał ze wsparcia ośrodka pomocy społecznej (vide akta o sygn. akt II SA/Gl 238/12). Co do zasady fakt, że ktoś korzysta z tego rodzaju wsparcia stanowi niewątpliwie przesłankę do uznania, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Nie znaleziono zarazem podstaw aby zakwestionować prawdziwość oświadczeń skarżącego w tym zakresie.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.