Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1307/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1307/17 w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) maja 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1307/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku E. R. (dalej jako: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia wraz z informacją, iż jest ono ostateczne, doręczono skarżącemu [...] lutego 2018 r. (k. 52 akt sądowych).

Pismem z [...] lutego 2018 r. skarżący wniósł do Sądu pismo zatytułowane "Protest-Skarga-Zażalenie", które w związku z jego treścią zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W sprawach wszczętych od tego dnia wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny – rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia – orzeka jako sąd drugiej instancji, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a"), zmienionego m.in. na skutek wspomnianej wyżej nowelizacji.

W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest :

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;

1b) umorzenie postępowania;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) (uchylony);

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem ani nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1- 10 p.p.s.a., ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie.

Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.