Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 1670/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt I SAB/Sz 4/14 pozostawiające bez rozpoznania wniosek J. C. o wyłączenie sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: "WSA") po rozpoznaniu wniosku J. C. (dalej: "Skarżący") o wyłączenie sędziów Wydziału I WSA w sprawie ze skargi Skarżącego na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 stycznia 2014 r. o naliczenie podatku od nieruchomości zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że Skarżący wniósł do sądu skargę na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 stycznia 2014 r. o naliczenie podatku od nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. (doręczonym Skarżącemu w dniu 16 lipca 2014 r. sąd odrzucił skargę Skarżącego.

W piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. (nadanym w dniu 18 lipca 2014 r.) Skarżący złożył do sądu wniosek o wyłączenie Przewodniczącego Wydziału I oraz wszystkich sędziów Wydziału I WSA.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 31 lipca 2014 r. zobowiązano Skarżącego w piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r. do jednoznacznego wskazania z imienia i nazwiska sędziów, którzy mieliby zostać wyłączeni, uzasadnienia ich wyłączenia oraz wskazania sygnatur spraw, w których mieliby zostać wyłączeni, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismo zawierające zobowiązanie sądu doręczono Skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2014 r. Termin siedmiodniowy do wykonania zarządzenia upłynął bezskutecznie w dniu 13 sierpnia 2014 r. We wskazanym terminie Skarżący nie uzupełnił braków wniosku.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 31 lipca 2014 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, pouczając o skutkach jego nieuzupełnienia. WSA podniósł, że uzupełnienie braków formalnych wniosku miało polegać na wskazaniu imion, nazwisk tych sędziów, których domagał się wyłączenia Skarżący, odniesienia się do każdego z nich z osobna. Następnie Sąd wskazał, że z powodu niewykonania przez Skarżącego wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania.

Skarżący na powyższe zarządzenie złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Jak słusznie podkreślił to WSA wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów - wnioskodawca żądający takiego wyłączenia musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek Skarżącego nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, zatem Skarżący wezwany został do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania, Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. Także argumentacja zażalenia Skarżącego sprowadza się jedynie do żądania o wyłączeniu Prezesa WSA oraz wszystkich sędziów Wydziału I i Wydziału II WSA z powodu wątpliwości co do ich bezstronności. W kontekście powyższych uwag, nie ulega zatem wątpliwości, że zasadnie Sąd pierwszej instancji pozostawił przedmiotowy wniosek Skarżącego bez rozpoznania, a wydane w tym zakresie zarządzenie należało uznać za zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.