Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 37/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3, art. 225
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

1 2 3 P O S T A N O W I E N I E Dnia lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w wysokości 100 (słownie: sto) zł.


UZASADNIENIE

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze C. K. zaskarżył bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 12 października 2010 r. w zakresie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., skarżący stwierdził, że nie wnosił zażalenia na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, ograniczając się do złożenia takiego środka prawnego na bezczynność Starosty Powiatu [...] oraz że "rozmyślnie nie złożył zażalenia do Głównego Geodety Kraju".

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (§ 2).

Jak postanowiono w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem (zd. pierwsze); odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (zd. drugie).

Zaskarżona bezczynność podlegała pierwszej kolejności kwestionowaniu

w drodze zażalenia określonego w art. 37 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego trybu, dalsza nieuprawniona bierność organu uprawnia skarżącego do wniesienia skargi sądowej. Skoro skarżący nie składał takiego zażalenia, jego skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środka zaskarżenia przysługującego

w postępowaniu przed właściwym organem.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3, a także art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.