Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1062/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 581
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r.o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
article: par. 4 ust. 2, ust. 3
journal: Dz.U. 2011 nr 142 poz 835
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 2014 r. [...] Oddział Wojewódzki NFZ w W. (nazywany dalej: "Oddział NFZ") poinformował A. O. (nazywanego dalej: "Skarżący"), że w oparciu o analizę dokumentacji medycznej lekarz specjalista zakwalifikował skarżącego na uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dorosłych.

Pismem z [...] września 2015 r. Oddział NFZ potwierdził skierowanie Skarżącego na leczenie uzdrowiskowe w terminie od [...] października 2015 r. do [...] listopada 2015 r. NFZ wyjaśnił, że rozpoczęcie leczenia następuje w dniu określonym w potwierdzonym przez Fundusz skierowaniu i trwa 21 osobodni.

W piśmie z [...] września 2015 r. Skarżący powołał się na rozmowę telefoniczną z pracownikiem NFZ, który miał zapewnić Skarżącego o możliwości przesunięcia terminu pobytu w sanatorium na okres ferii zimowych 2016 r. z uwagi na fakt, że Skarżący jest nauczycielem i dyrektorem [...] (szkoła nie zatrudnia zastępcy dyrektora). Skarżący wyjaśnił, że jego wyjazd do sanatorium w czasie roku szkolnego zdezorganizowałby funkcjonowanie szkoły. Skarżący zaproponował inny termin pobytu w sanatorium, w okresie ferii zimowych od [...] stycznia 2016 r. do [...] lutego 2016 r. W załączeniu do pisma skarżący odesłał skierowanie na leczenie uzdrowiskowe.

W odpowiedzi na pismo Skarżącego z [...] września 2015 r. Oddział NFZ wyjaśnił, że oddziały Wojewódzkie NFZ potwierdzają skierowanie na leczenie uzdrowiskowe w ciągu całego roku według kolejności wpływu, nie są natomiast w stanie zagwarantować świadczeniobiorcom wybranych przez nich uzdrowisk i terminów. Terminy leczenia oraz miejsca wykonywania świadczeń są wyznaczane zgodnie z posiadanymi możliwościami Funduszu wynikającymi z umów zawartych na dany rok w określonych profilach leczniczych. Realizacja skierowania na leczenie uzdrowiskowe w dogodnym dla każdego terminie możliwa jest jedynie poprzez skorzystanie ze świadczeń z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego w trybie ambulatoryjnym.

Oddział NFZ wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi zasadami potwierdzania skierowań na leczenie uzdrowiskowe w oddziałach wojewódzkich NFZ oddział Funduszu uznaje rezygnację i zwrot potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe za zasadny w szczególnych udokumentowanych przypadkach, a zwłaszcza, gdy ich powodem jest: wypadek losowy, choroba świadczeniobiorcy (np. pobyt w szpitalu). Świadczona przez Skarżącego praca zawodowa nie ma charakteru wypadku losowego, który pozwalałby na uznanie zasadności rezygnacji z leczenia uzdrowiskowego oraz wyznaczenie kolejnego terminu realizacji świadczenia opieki zdrowotnej, zgodnie z oczekiwaniami świadczeniobiorcy.

Potwierdzone skierowanie na leczenie uzdrowiskowe Skarżący zwrócił z przyczyn, które były niezasadne i nie dawały podstaw do zmiany wyznaczonego terminu realizacji leczenia uzdrowiskowego. Dlatego Dział Lecznictwa Uzdrowiskowego odesłał skierowanie na leczenie uzdrowiskowe potwierdzone zgodnie z kwalifikacją lekarza specjalisty, informując Skarżącego, że w przypadku rezygnacji z wyznaczonego terminu i miejsca leczenia uzdrowiskowego skierowanie powinno być bezzwłocznie zwrócone do oddziału Funduszu.

Pismem z [...] października 2015 r. Skarżący, powołując się na Rozdział 2 art. 6 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417) i w odpowiedzi na pismo z [...] września 2015 r. poinformował, że nie zrezygnował ze skierowania na leczenie uzdrowiskowe w sanatorium. Zwrócił się jedynie o przesunięcie terminu i miejsca leczenia uzdrowiskowego na termin ferii zimowych: od [...] stycznia 2016 r. do [...] lutego 2016 r., wyjaśniając, że podany przez Fundusz termin pobytu w sanatorium kolidowałby z obowiązkami zawodowymi.

W odpowiedzi na pismo Skarżącego z [...] października 2015 r. Oddział NFZ powołał się na wyjaśnienia przedstawione stronie w korespondencji z [...] września 2015 r. Oddział podkreślił, że Oddział NFZ zabezpieczył stronie możliwość realizacji świadczenia opieki zdrowotnej, potwierdzając skierowanie na leczenie uzdrowiskowe zgodnie z kolejnością jego wpływu, kwalifikacją lekarza specjalisty w dziedzinie b. i medycyny [...] oraz zawartymi na 2015 r. umowami.

Wyjaśnił, że przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 581 z późn. zm.) wymieniają osoby o szczególnych uprawnieniach do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej i są to świadczeniobiorcy posiadający tytuł Zasłużonego Honorowego Dawcy Krwi lub Zasłużonego Dawcy Przeszczepu, inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz uprawnieni żołnierze i pracownicy w zakresie leczenia urazów i chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju, a także osoby posiadające status weterana poszkodowanego, nadane na podstawie odrębnych przepisów. Ponadto świadczeniobiorcy wymienieni w przepisach ustawy z dnia 19 czepca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20 z późn. zm.) mogą korzystać z leczenia uzdrowiskowego raz w roku. Przywołane przepisy w zakresie szczególnych uprawnień do świadczeń opieki zdrowotnej nie wymieniają nauczycieli, pedagogów, wychowawców oraz innych pracowników oświaty, co równoznaczne jest z brakiem preferencji zawodowych przy potwierdzaniu skierowań na leczenie uzdrowiskowe przez oddziały wojewódzkie NFZ. Zabezpieczanie nauczycielom realizacji leczenia uzdrowiskowego wyłącznie w okresie ferii zimowych lub letnich wakacji oznaczałoby korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej poza kolejnością przez osoby do tego nieuprawnione. Oddział NFZ zauważył, że będąc informowanym przez NFZ o sposobie rozpatrzenia skierowań na leczenie uzdrowiskowe, świadczeniobiorca ma możliwość wcześniejszego zabezpieczenia urlopu, zastępstwa w sprawach służbowych lub w przypadku braku takich możliwości urlopu zdrowotnego, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karty Nauczyciela (Dz. U. z 2014 r. poz. 191, z późn. zm.). Wskazane przepisy stanowią o możliwości ubiegania się przez nauczyciela o urlop dla poratowania zdrowia, niezależnie od urlopu wypoczynkowego udzielanego na podstawie przepisów ww. ustawy w okresie ferii i wakacji. Oddział NFZ wyjaśnił, że prośba o zmianę terminu lub miejsca jest rezygnacją z wyznaczonego leczenia uzdrowiskowego, które oddział wojewódzki NFZ wcześniej potwierdził w odpowiednim uzdrowisku, jednocześnie zabezpieczając środki finansowe na jego realizację.

Z uwagi na powyższe dokonany przez Skarżącego zwrot potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe został uznany za nieuzasadniony, natomiast dokumentacja medyczna została odesłana do lekarza kierującego.

Oddział NFZ wyjaśnił Skarżącemu, że o ponownym ubieganiu się o świadczenie opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe zdecyduje lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, w którego kompetencjach pozostaje wystawienie Skarżącemu kolejnego skierowania na leczenie uzdrowiskowe w dowolnym czasie od rezygnacji.

W piśmie z [...] listopada 2015 r. skarżący podtrzymał prośbę zawartą w piśmie z [...] października 2015 r. Zwrócił się do kierownika działu lecznictwa uzdrowiskowego z uwzględnieniem rozmowy telefonicznej przeprowadzonej [...] listopada 2015r. z pracownikiem Oddziału NFZ ponowne przeanalizowanie dokumentacji medycznej oraz wyznaczenie terminu leczenia sanatorium na okres ferii zimowych 2016 r. W załączeniu przesłał aktualne skierowanie od lekarza rodzinnego na leczenie uzdrowiskowe.

W piśmie z [...] listopada 2015 r. Oddział NFZ podtrzymał stanowisko przedstawione w korespondencji kierowanej do Skarżącego, podkreślając, że zasady rezygnacji z wyznaczonego leczenia uzdrowiskowego nie uległy zmianie. W związku z powyższym potwierdzone skierowanie na leczenie uzdrowiskowe zostało przez Skarżącego zwrócone z powodów, które są merytorycznie nieuzasadnione i nie dają podstawy do zmiany terminu oraz miejsca realizacji świadczenia opieki zdrowotnej.

Pismem z [...] lutego 2016 r. Skarżący złożył skargę do Ministerstwa Zdrowia w przedmiocie złego zakwalifikowania na leczenie uzdrowiskowe przez Oddział NFZ, powołując się na korespondencję prowadzoną z tym Oddziałem NFZ.

Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego prośby i wyznaczenie terminu w czasie ferii letnich 2016 r.

Dyrektor [...] Oddział NFZ pismem z [...] marca 2016 r., będącym odpowiedzią na skargę Skarżącego z [...] lutego 2016 r., przekazaną przez Ministra Zdrowia do Oddziału NFZ, w sprawie sposobu rozpatrzenia prośby o zmianę terminu i miejsca realizacji leczenia uzdrowiskowego, Oddział poinformował Skarżącego, że zasady potwierdzania skierowań na leczenie uzdrowiskowe i miejsca realizacji leczenia uzdrowiskowego, oraz rezygnacji z wyznaczonego świadczenia opieki zdrowotnej, jak również wyjaśnienia w kwestii sposobu rozpatrzenia zwrotu potwierdzonego skierowania, były przedstawiane stronie przez Dział Lecznictwa Uzdrowiskowego w pismach z: [...] września 2015 r., [...] października 2015 r., [...] listopada 2015 r. Oddział NFZ wyjaśnił, że leczenie uzdrowiskowe jest świadczeniem opieki zdrowotnej finansowanym ze środków publicznych, a sposób przydzielania przedmiotowego świadczenia definiują przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 581 z późn. zm.) wraz z aktami wykonawczymi w postaci rozporządzeń Ministra Zdrowia.

Na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskowej (Dz. U. z 2011 r., Nr 142, poz. 835) skierowania na leczenie uzdrowiskowe potwierdzane są zgodnie z kolejnością wpływu do oddziału wojewódzkiego NFZ, tym samym przydzielenie stacjonarnego leczenia uzdrowiskowego w terminie wybranym przez pacjenta, który nie wynika z kolejki osób oczekujących na potwierdzenie świadczenia opieki zdrowotnej, pozostawałoby w sprzeczności z obowiązującym stanem prawnym.

Oddział NFZ, wypełniając zadania nałożone przepisami zabezpieczył skarżącemu możliwość realizacji świadczenia, potwierdzając skierowanie o numerze [...] zgodnie z kolejnością jego wpływu, kwalifikacją lekarza specjalisty w dziedzinie b. i medycyny [...] oraz zawartymi umowami.

Potwierdzone skierowanie do "Uzdrowiska [...]" S. A. w S. w terminie od [...] października do [...] listopada 2015 r., które Skarżący zwrócił do Oddziału NFZ, zostało zakwalifikowane jako nieuzasadniona rezygnacja ze świadczenia opieki zdrowotnej, natomiast dokumentacja medyczna została odesłana do lekarza kierującego.

Oddział zauważył, że Skarżący rezygnację z wyznaczonego leczenia uzdrowiskowego motywował w korespondencji z [...] września 2015 r., a następnie z [...] października 2015 r., względami zawodowymi. Uzasadnienie przedstawione w piśmie z [...] września 2015 r., zostało potwierdzone przez dr A. S., niemniej jednak w żaden sposób nie odnosiło się do zmiany sytuacji zdrowotnej Skarżącego, która uniemożliwiałaby podjęcie leczenia w terminie wyznaczonym przez Oddział NFZ. Powodem rezygnacji były okoliczności związane z charakterem pracy, które niezależnie od poświadczenia przez lekarza, nie stanowią podstawy do zmiany terminu realizacji świadczenia opieki zdrowotnej. Powoływanie się przez Skarżącego na stan zdrowia znalazło wyraz dopiero w korespondencji z [...] listopada 2015 r., stanowiącej odwołanie od uznania zwrotu skierowania jako rezygnację nieuzasadnioną, która de facto nie zawierała żadnego dokumentu precyzującego konieczny okres leczenia. Odpowiedź na ww. pismo została udzielona Skarżącemu pismem z [...] listopada 2015 r.

Oddział NFZ wyjaśnił, że Dział Lecznictwa Uzdrowiskowego przed zakwalifikowaniem prośby o zmianę terminu i miejsca leczenia uzdrowiskowego jako nieuzasadnionej rezygnacji informował Skarżącego o braku podstaw do zmiany realizacji świadczenia opieki zdrowotnej.

Oddział NFZ poinformował Skarżącego, że pacjent, którego skierowanie na leczenie uzdrowiskowe zostało zakwalifikowane jako rezygnacja i odesłane do lekarza kierującego, chcąc ponownie ubiegać się o świadczenie opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe powinien złożyć do Oddziału NFZ kolejne skierowanie na leczenie uzdrowiskowe. Skierowania takie podlegają procedowaniu według kolejności ich wpływu, co znajduje uzasadnienie w przepisach przywołanego rozporządzenia.

Zatem skierowanie Skarżącego, które [...] listopada 2015 r. wpłynęło do Oddziału NFZ, zostało zarejestrowane pod numerem [...] i poddane aprobacie pod względem celowości leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej. Lekarz specjalista w dziedzinie b. i medycyny [...] zakwalifikował Skarżącego na uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne dorosłych o profilu: choroby górnych dróg oddechowych, o czym Skarżący został powiadomiony pismem z [...] lutego 2016 r. Zgodnie z informacją zawartą w przedmiotowym piśmie czas oczekiwania na realizację skierowania wynosi około 28 miesięcy.

Oddział NFZ nadmienił, że realizacja leczenia uzdrowiskowego w dogodnym dla Skarżącego terminie możliwa jest poprzez ubieganie się o tzw. zwroty, czyli potwierdzone skierowania na leczenie uzdrowiskowe zwrócone przez inne osoby lub skorzystanie ze świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie uzdrowiskowego leczenia ambulatoryjnego.

Pacjent, który oczekuje na potwierdzenie świadczenia leczenia uzdrowiskowego, chcąc skorzystać z tzw. zwrotów powinien kontaktować się z Działem Lecznictwa Uzdrowiskowego.

Pismem z [...] kwietnia 2016 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Oddziału NFZ z [...] marca 2016 r. znak: [...], wyjaśniając w uzasadnieniu, że [...] września 2015 r. otrzymał skierowanie z Narodowego Funduszu Zdrowia do "Uzdrowiska [...]" w terminie od [...] października 2015 r. do [...] listopada 2015 r.

Skarżący powołał się na rozmowę telefoniczną z pracownikiem NFZ z [...] września 2015 r. w trakcie której miał otrzymać informację o możliwości przesunięcia pobytu w sanatorium na okres ferii zimowych 2016. W związku z tym złożył pismo z prośbą o przesunięcie wyznaczonego terminu sanatoryjnego na termin ferii zimowych jako najbardziej dogodny ze względu na sytuację zawodową Skarżącego.

Skarżący zaproponował termin wyjazdu od [...] stycznia 2016 r. do [...] lutego 2016 r., odsyłając zarejestrowane skierowanie. [...] października 2015 r. po rozmowie z kierownikiem Działu Lecznictwa Uzdrowiskowego złożył ponowne pismo potwierdzające brak zamiaru rezygnacji ze skierowania na leczenie uzdrowiskowego w sanatorium.

Pismem z [...] listopada 2015 r. Skarżący wniósł odwołanie w dalszym ciągu podtrzymując prośbę o ponowne rozpatrzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe w sanatorium oraz przesunięcie terminu na okres ferii zimowych 2016.

W skardze z [...] lutego 2016 r. skierowanej do Ministra Zdrowia, przekazanej następnie do Oddziału NFZ, Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego prośby i wyznaczenie terminu na czas ferii letnich 2016 r.

Pismem z [...] maja 2016 r. Oddział NFZ przesłał odpowiedź na skargę Skarżącego w przedmiocie złego zakwalifikowania skierowania na leczenie uzdrowiskowe nr [...] z [...] lutego 2014 r., wnosząc o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zakres przedmiotowy skargi do sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl § 3 cyt. ustawy Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie Oddział NFZ pismem z [...] września 2015 r. potwierdził skierowanie Skarżącego na leczenie uzdrowiskowe o numerze [...] Uzdrowisko [...] S.A. w terminie od [...] października 2015 r. do [...] listopada 2015 r., stosując się do art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581 ze zm., nazywanej dalej: "ustawą o świadczeniach"), zgodnie z którym skierowanie wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, a jeżeli nie można ustalić miejsca jego zamieszkania - oddział wojewódzki Funduszu właściwy dla siedziby świadczeniodawcy, który wystawił skierowanie. Do potwierdzenia oraz odmowy potwierdzania skierowania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II GPS 2/13, Sąd uznał, że czynność potwierdzenia skierowania (odmowy potwierdzenia skierowania) na leczenie uzdrowiskowe podejmowana na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o świadczeniach jest czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie Skarżący uzyskał wymagane przepisami potwierdzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Za sprzeczne z prawem Skarżący uznał natomiast postępowanie organu, który nie przychylił się do jego wniosku o zmianę wyznaczonego przez Oddział NFZ terminu leczenia uzdrowiskowego w związku z obowiązkami służbowymi Skarżącego.

Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 456/06 akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Przy czym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej".

W świetle przedstawionego orzecznictwa sądów administracyjnych prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność z zakresu administracji publicznej obarczona jest kilkoma warunkami, w tym warunkiem, aby uprawnienie lub obowiązek, którego skarżony akt dotyczy było określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującym. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienia lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/040.

Na wstępie Sąd wyjaśnił, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na czynność potwierdzenia skierowania (odmowy potwierdzenia skierowania) na leczenie uzdrowiskowe w świetle art. 33 ust. 2 ustawy o świadczeniach.

W przepisach cyt. ustawy, jak również wśród aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie Sąd nie znalazł przepisów uprawniających świadczeniobiorcę (ubezpieczonego) do indywidualnego określania terminu i miejsca realizacji przez NFZ leczenia uzdrowiskowego. Wręcz przeciwnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz. U. z 2011 r. Nr 142, poz. 835) wynika, że potwierdzając skierowanie, oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia określa:

1) rodzaj leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej oraz ich tryb;

2) odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej;

3) datę rozpoczęcia leczenia albo rehabilitacji uzdrowiskowej; w przypadku leczenia uzdrowiskowego w warunkach stacjonarnych - czas trwania;

4) okres leczenia, w przypadku leczenia uzdrowiskowego w warunkach ambulatoryjnych albo rehabilitacji uzdrowiskowej.

Lekarz specjalista zakwalifikował Skarżącego na uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne, które Oddział NFZ potwierdził pismem z [...] września 2015 r.

Należy zauważyć, że tylko w przypadku określonym w § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 r., tj. skierowania na leczenie uzdrowiskowe w warunkach ambulatoryjnych, potwierdzonego przez właściwy oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, świadczeniobiorca uzgadnia termin rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego z zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, do którego otrzymał skierowanie, nie później niż 14 dni przed dniem rozpoczęcia leczenia. Zakład lecznictwa uzdrowiskowego potwierdza świadczeniobiorcy uzgodniony termin rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego w warunkach ambulatoryjnych w formie pisemnej lub elektronicznej.

W ocenie Sądu, pismo Oddziału NFZ z [...] marca 2016 r., w związku z którym wniesiono skargę do Sądu, nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego albowiem jak wskazano na wstępie obowiązujące przepisy nie zawierają przepisu prawa powszechnie obowiązującego pozwalającej zainteresowanym żądać na ich podstawie zmiany terminu bądź miejsca przyznanego leczenia uzdrowiskowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 52/2007).

Pismo Oddziału NFZ nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Jest jedynie czynnością materialnotechniczną, której celem jest przekazanie określonych informacji Skarżącemu.

Z powyższych względów, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że pismo z [...] marca 2016 r., zawierające odpowiedź na skargę z [...] lutego 2016 r. przekazaną do Oddziału NFZ za pośrednictwem Ministerstwa Zdrowia, jest władczym indywidualnym aktem dotyczącym uprawnień i obowiązków konkretnego podmiotu wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., który podlegałby zaskarżeniu do Sądu.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.