Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 710/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować szkodę o nieodwracalnych skutkach. Konieczność uiszczenia wysokiej kwoty pieniężnej narazi skarżącego na "niepotrzebne koszty i niedogodności". Osiągane przez niego dochody nie dają możliwości uiszczenia kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji.

Do skargi załączono dokumenty mające obrazować sytuację majątkową skarżącego ( zeznania podatkowe PIT-36 za[...] rok oraz dane dotyczące przychodów i dochodów za[...] rok ). Za [...] r. strata wynosiła [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała przesłanek dla udzielenia jej ochrony tymczasowej przed wykonaniem zaskarżonej decyzji.

Należy podkreślić, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji winna wykazać w samym wniosku i poprzez odpowiednią dokumentację, że wstrzymanie wykonania jest niezbędne ze względu na zaistnienie powyższych przesłanek ustawowych. Chodzi o dokumenty dotyczące m. in. źródeł przychodu, ale również dokumenty obrazujące ponoszone wydatki stałe itd. Chodzi zatem o dowody dotyczące sytuacji majątkowej strony skarżącej, umożliwiające przeanalizowanie jej dochodów i wydatków, tak aby na tym tle zbadać istnienie ewentualnej przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.

We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powołała się tylko ogólnie na konieczność wstrzymania wykonania decyzji z powodu niebezpieczeństwa zaistnienia szkody o nieodwracalnych skutkach.

Do wniosku załączono zeznania podatkowe i zestawienia księgowe dotyczące ponoszonej przez skarżącego straty. Nie załączono jednak jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej wydatków ponoszonych przez skarżącego, posiadanego przez niego majątku itd. Uniemożliwiło to dokonanie całościowej oceny jego sytuacji majątkowej.

Brak zatem dostatecznych danych i dokumentów by twierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji - w kontekście wysokości wymierzonej kary pieniężnej - może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić również należy, że w toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany posiada ochronę prawną, która umożliwia zachowanie i prowadzenie działalności gospodarczej pomimo stosowania środków egzekucyjnych. Stąd jedynie obawa przed zastosowaniem środków egzekucyjnych nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.