Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 809/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Ewa Kruppik - Świetlicka (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi P. sp. z o. o. we F. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 809/17

UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu interpretacyjnego wniosek

o wydanie interpretacji indywidualnej. W złożonym wniosku przedstawiono stan faktyczny, zgodnie z którym Spółka P. została założona w 2003 r., a jej głównym profilem biznesowym była produkcja folii paroprzepuszczalnych i laminatów przeznaczonych do produkcji wyrobów higienicznych. Spółka rozpoczęła działalność gospodarczą w dniu [...] czerwca 2004 r. Działalność gospodarcza prowadzona była pod kodem PKD 22.29 w [...] (w skrócie Z.). Teren, na którym zlokalizowano zakład obejmował obszar 3,2013 ha. W dniu [...] marca 2008 r. Rada Ministrów (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 marca 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie P. , Dz.U. nr 41, poz. 242 i 243) zmieniła granice P. S. S. E. (w skrócie [...]) poprzez objęcie nowych terenów prywatnych położonych we F. (województwo kujawsko-pomorskie), celem realizacji tak zwanej "inwestycji greenfield". Terenem [...] objęty został obszar 7,8218 ha i nie obejmował on zakładu produkcyjnego (Z. ), o którym mowa wyżej. Na obszarze [...] określanym jako teren "K. " Spółka utworzyła wyodrębnioną organizacyjnie

i terytorialnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa, funkcjonującą pod nazwą Oddział P. Sp. z o.o. Spółka szczegółowo opisała we wniosku otrzymywane kolejno zezwolenia, tereny oraz specyfikę prowadzonej działalności.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego zadała pytanie:

Czy wobec jednolitego przedmiotu działalności prowadzonego w zakładzie produkcyjnym Z. z przedmiotem działalności wymienionym w [zwolnieniu] (winno być: zezwoleniu) II (PKWIU 22.2) oraz objęcia obszarem strefy w dniu [...] stycznia 2015 r. terenu, na którym zlokalizowany jest Z., działalność prowadzona przez Spółkę w tym zakładzie w zakresie produktów oznaczonych symbolem PKWIU 22.2, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych od dnia rozszerzenia P. S. w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: u.p.d.o.p)?

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił stronie skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie wniosku

o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ interpretacyjny stwierdził, że jego merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji było niemożliwe. W ocenie organu złożony wniosek o wydanie interpretacji w ww. zakresie nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego, które mogą podlegać ocenie w ramach przedmiotowego postępowania, gdyż prowadziłoby to do naruszenia kompetencji właściwych organów podatkowych w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego oraz odpowiedniego stosowania przepisów regulujących ich prawa i obowiązki. Powyższy stan rzeczy obligował organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji, co wynika z treści ww. art. 165a § 1, w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do unormowań przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. W ocenie organu w przedmiotowym wniosku wątpliwości Spółki nie dotyczą rozumienia wskazanych przez nią przepisów, lecz potwierdzenia,

że prowadzona w Z. (położonym na terenie rozszerzonej strefy ekonomicznej), działalność jest objęta Zezwoleniem i co za tym idzie, może ona zostać objęta zwolnieniem z podatku dochodowego od dnia rozszerzenia strefy. Dyrektor stwierdził, że nie jest celem instytucji interpretacji indywidualnych dokonywanie kompleksowych ocen i rozwiązywanie wszelkich wątpliwości, jakie mogą pojawić się przy stosowaniu przepisów prawa podatkowego, w tym w szczególności potwierdzenie zgodności prowadzonej działalności na terenie strefy z określonym Zezwoleniem. W ocenie Dyrektora udzielenie odpowiedzi na pytanie stanowiłoby naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż prowadziłoby to do naruszenia kompetencji organu. Powyższa kwestia nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego, które mogą podlegać ocenie w ramach wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku w ocenie organu postanowienie nie narusza przepisów prawa zawartych w art. 14b § 1, art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p.

W skardze do tut. Sądu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 14b § 1, art. 14 b § 3 O.p. poprzez ich błędną wykładnię

i w konsekwencji niezastosowania oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 14 h O.p. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu podkreśliła, że we wniosku domaga się wydania interpretacji indywidualnej art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy

o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez precyzowanie momentu, od którego może ona korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów, uzyskanych z prowadzonej w [...] działalności gospodarczej, wskazanej

w wydanym zezwoleniu strefowym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

I. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu (decyzji albo postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W świetle art. 3 § 2 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.). W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 §1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.).

II. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Sporne w rozpoznawanej sprawie jest to, czy organ interpretacyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku skarżącej, a zatem, czy prawidłowo uznał, że przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe oraz odnoszące się do nich pytanie, nie pozwalały na wydanie interpretacji, jako niemieszczące się w ramach ww. instytucji prawnej.

Ustalając istotę sporu w rozpoznawanej sprawie Sąd wskazuje również, że jak wskazała sama skarżąca, jej celem było uzyskanie potwierdzenia, czy na tle przedstawionego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego zwolnieniem od podatku dochodowego od osób prawnych objęta będzie działalność zakładów produkcyjnych

o tej samej działalności PKWIU 22,2 to jest także i ten (Z. ), który zlokalizowany został na terenie poszerzonej w roku 2015, strefy ekonomicznej.

III. W opinii Sądu organ ma rację, że odpowiedź na zadane pytanie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego, co do lokalizacji tego zakładu w strefie

i analizy zezwolenia VI, na które strona się powołuje. Te ustalenia o charakterze dowodowym nie mieszczą się w uprawnieniu Interpretatora gdyż stan faktyczny nie może być badany w tym postępowaniu przez organ z uwagi na fakt, ze są to uprawnienia innego organu. To oznacza, że organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania i zastosował jako podstawę tego rozstrzygnięcia art. 165 a § 1 O.p.

IV. Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 165a § 1 O.p. (mającym zastosowanie do wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14h O.p.) organ interpretacyjny wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej, gdy wniosek o jej wydanie:

. został wniesiony przez osobę niebędącą stroną

. lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w tej sprawie nie może być wszczęte.

Ponadto jak wynika z art. 14b § 2a O.p. (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia) przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych.

Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, organ uznał, że

w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 14b § 2a O.p., co w ocenie Sądu skutkuje koniecznością uznania, że de facto zachodzi druga z przesłanek wymienionych w art. 165a § 1 O.p., mianowicie wystąpienie innej przyczyny uniemożliwiającej wszczęcie postępowania. Należy zauważyć, że wprawdzie przesłanka ta nie została w przepisach O.p. zdefiniowana, to jednak zgodnie

z wypracowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego, przyczyna ta może dotyczyć zakresu przedmiotowego wniosku.

Interpretacja może być wydana wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Z kolei przedmiot interpretacji indywidualnej stanowią przepisy prawa podatkowego.

Powyższe oznacza, że organowi wolno dokonać wykładni tylko tych przepisów, które zawierają akty prawne wymienione rodzajowo w art. 3 pkt 2 O.p. Ocena stanowiska podatnika, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są zatem możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego (por. WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 519/15 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd zaznacza również, że interpretacja indywidualna nie jest uniwersalnym instrumentem, mającym na celu rozwianie wątpliwości podatnika dotyczących interpretacji jakichkolwiek przepisów prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia

28 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2658/11), zaś organ interpretacyjny nie ma obowiązku udzielania porad prawnych, tym bardziej, że kompetencje z tego zakresu nie wynikają z norm obowiązującego prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2159/12 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto Sąd podkreśla, że choć art. 14b § 1 O.p. stanowi o tym, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydaje się na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, to błędne jest rozumienie tego przepisu w ten sposób, że każdy wniosek podatnika o wydanie interpretacji podatkowej w jego indywidualnej sprawie zobowiązuje organ do wydania takiej interpretacji.

Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji interpretacji indywidualnych prawo podatnika do uzyskania informacji o sposobie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego nie ma bowiem charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę pewnymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie pisemnej interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie podatnika.

Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, jak obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym, o co pyta podatnik.

Sąd przyznaje, że użyte w art. 14b § 1 O.p. pojęcie przepisów prawa podatkowego należy rozumieć szeroko, tj. jako odnoszące się także do przepisów procesowych (a nie tylko materialnoprawnych), to jednak argumentacja ta pomija – istotny na gruncie indywidualnych interpretacji podatkowych – argument, że ich przedmiotem mogą być tylko takie przepisy, których potencjalnym adresatem jest podatnik a nie organ podatkowy. Konstatacja ta pozostaje w zgodzie z ratio legis wprowadzenia omawianej instytucji do O.p. Wypada przy tej okazji podkreślić, że celem interpretacji indywidualnej jest wskazanie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega – na gruncie prawa podatkowego – skutki prawne przedstawionego przez niego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a w przypadku błędnego stanowiska wnioskodawcy wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 lipca 2014 r., I SA/Gd 517/14 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

V. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że prawidłowo przyjął organ interpretacyjny, że odpowiedź na postawione we wniosku pytanie bez szczegółowego postępowania dowodowego może być udzielona jedynie przez organ podatkowy w toku przeprowadzonego postępowania podatkowego, nie zaś przez organ interpretacyjny w trybie przewidzianym dla wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

VI. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, zasadnie przyjął organ interpretacyjny, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki z art. 165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. oraz z art. 14b § 2a O.p. Tym samym, w ocenie Sądu, zarzuty w zakresie naruszenia ww. przepisów oraz art. 165a § 1 , w zw. z art. 14 h § 3 nie zasługują na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

H. Adamczewska-Wasilewicz L. Kleczkowski E. Kruppik-Świetlicka