Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 476/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant sekretarz sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 24 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty zwrotu różnicy podatku za II kwartał 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Skarżący J. S. – reprezentowany przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 24 maja 2010r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji określającej w podatku od towarów i usług za II kwartał 2009 r. kwotę różnicy podatku w wysokości 974 zł.

Decyzja ta była rezultatem dokonanej przez podatnika korekty deklaracji VAT-7 za II kwartał 2009 r. w której zadeklarował on kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 5.374 zł.

W ramach skargi podał, że będąc właścicielem gospodarstwa rolnego , dokonał zbycia działki nr [...] będącej gruntem leśnym, ,która w planie zagospodarowania przestrzennego ujęta jest jako grunt przeznaczony pod zabudowę. Od kupujących pobrał należności z tytułu ceny powiększonej o podatek od towarów i usług. Jednakże jego zdaniem w ramach zbytego gruntu nie prowadził on żadnej działalności rolniczej lub leśnej, a wręcz przeciwnie, grunty te stanowiły jego majątek osobisty. Dlatego też w jego ocenie dokonane przez niego czynności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i stąd zasadne było dokonanie w tym zakresie korekty pierwotnej deklaracji podatkowej poprzez zwiększenie wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy o kwotę 4.400 zł.

Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu stanowiska podatnika nie podzielił.

Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. ujawniono, że NSA w dniu 9 marca 2010r. w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: "Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalności rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 VI dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej?"

Ponadto ujawniono że NSA postanowieniem z dnia 9 marca 2010r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2134/08 również się zwrócił się z pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu" oraz " Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych"

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić.

Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), -powoływanej dalej jako: p.p.s.a - sąd może zawieść postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu wystąpienie przez NSA z przytoczonymi wyżej pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tych pytań związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w przytoczonym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, gdyż w istocie problem prawny występujący w obu tych sprawach jest tożsamy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie postanowiono jak na wstępie.