Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1246/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: Art. 3  i 5
journal: Dz.U. 2022 poz 615
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tj.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: WSA Jakub Makuch WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2022 r. nr SKO.ŚR/4111/410/2022 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej SKO lub Kolegium) decyzją z dnia 8 czerwca 2022 r. nr SKO.ŚR/4111/410/2022 działając na podstawie art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 8 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 111, dalej jako: "u.ś.r.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735) po rozpatrzeniu odwołania skarżącej S. W., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 lutego 2022 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci: A. B., A. B.1, A. B.2

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 11 stycznia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci: A.2, A. i A.1 B. oraz dodatków: z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na A. B. oraz z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na A. B.2.

Po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, Prezydent Miasta Krakowa z dnia 21 lutego 2022 roku, nr [...] odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia na dzieci. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że dochód rodziny w 2020r. wyniósł łącznie 68.297,66 zł, w tym dochód skarżącej w kwocie 57.200,57 zł , dochód M. B. 10.255,08 zł oraz dochód w kwocie 842,01 zł otrzymany na podstawie art. 27f ust 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Miesięczny dochód rodziny wynosi zatem 5.691,47 zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę 1.138,29 zł. Z kolei kwota dochodu rodziny uprawniająca do zasiłku rodzinnego wynosi 3.820,00 zł. Z uwagi na kwotę przekroczenia nie ma możliwości zastosowania art. 5 ust. 3a u.ś.r. Wobec tego świadczenia rodzinne nie mogą zostać przyznane.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła skarżąca, podnosząc, że przy ustaleniu dochodu rodziny nie uwzględniono, że oprócz osiągniętego dochodu w 2020 r. M. B. poniósł stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 11.424,14 zł, która to strata spowodowała brak należnego do zapłaty podatku za 2020 r., powodując jednocześnie nadpłatę do zwrotu. Przy wyliczeniach nie uwzględniono również składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych przez M. B. w 2020r. ( kwestia ta była już przedmiotem rozważań przez Kolegium w sprawie nr SKO ŚR/4111/1138/2020, dot. poprzedniego okresu zasiłkowego). Zdaniem skarżącej wobec tego, że składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne były odprowadzane terminowo, należy odliczyć je od dochodu rodziny. Ponadto skarżąca zakwestionowała doliczenie do dochodu rodziny kwoty 842,01 zł która to kwota nie wynika z rozliczenia PIT-36 ani PIT-37 i nie wiadomo z jakiego powodu została doliczona do dochodu rodziny. W tych okolicznościach, Skarżąca wniosła o ponowne przeliczenie dochodu rodziny.

W wyniku rozpoznania odwołania, SKO w Krakowie wydało opisaną na wstępie decyzję z dnia 8 czerwca 2022 r.

Na wstępie organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

W motywach rozstrzygnięcia, Kolegium podzieliło ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji.

Jak wynika z akt sprawy, rodzina skarżącej składa się z pięciu osób: skarżącej, ojca dzieci oraz trojga dzieci. Okresem zasiłkowym jest okres od 1 listopada 2021r. do 31 października 2022 r. W związku z czym organ prawidłowo za dochód rodziny, będący podstawą ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego, przyjął dochód uzyskany w 2020r.

Organ I instancji ustalił, że miesięczny dochód rodziny na jedną osobą wynosi 1138,29 zł. Tym samym miesięczny dochód na jedną osobę w rodzinie przekroczył ustawowe kryterium dochodowe ustalone przez ustawodawcę. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018., w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy oraz wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. W przypadku natomiast gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 764 zł. W niniejszej sprawie, organ I instancji zastosował drugą z podanych kwot tj. 764zł. Kolegium zauważyło, że akta sprawy nie zawierają orzeczenia o niepełnosprawności dziecka A. B., niemniej jednak Kolegium dokonało przeliczenia dochodów rodziny z uwzględnieniem podwyższonego kryterium dochodowego. W niniejszej sprawie zastosowana została zatem druga z podanych stawek tj. kwota 764 zł. Kolegium wyjaśniło również, że zgodnie z art. 3 u.ś.r., których podaje definicję dochodu, ulga na dzieci jest składową dochodu, którą należy uwzględnić obliczając dochód rodziny dla potrzeb świadczeń rodzinnych.

Dalej Kolegium podkreśliło, że rodzina skarżącej nie zanotowała utraty dochodu w stosunku do bazowego 2020r r. Mąż skarżącej uzyskał w 2020r. dochód w wysokości 10.255,08 zł. Dochód ten miesięcznie wyniósł 854,59 zł. Skarżąca w tym samym roku otrzymała dochód w wysokości 57 200,57 zł tj. miesięcznie 4 766,71 zł. Do dochodu tego należało dodać także dochód z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci w wysokości 842,01 zł tj. miesięcznie 70,17 zł. Łącznie miesięczny dochód rodziny wyniósł zatem 5.691,47 zł tj. na osobę – 1.138,29 zł .

Mając powyższe wyliczenia na uwadze, Kolegium stwierdziło, że łączny miesięczny dochód rodziny wyniósł zatem 5.691,47 zł tj. na osobę – 1.138,29 zł i przekroczył kwotę podwyższonego kryterium, obowiązującego w przypadku niepełnosprawności tj. kwotę 764 zł.

Kolegium podkreśliło również, że nie jest także możliwe przyznanie świadczeń rodzinnych w oparciu o przepis art. 5 ust. 3 u.ś.r., bowiem wysokość zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługująca rodzinie, ustalona zgodnie z ust. 3a jest niższa niż kwota przekroczenia kryterium dochodowego.

Końcowo, organ odwoławczy wyjaśnił, że mąż skarżącej nie osiągnął dochodu z działalności gospodarczej – zanotował stratę – w związku z tym, nie można odliczyć mu od nieosiągniętego dochodu składek. Z przedłożonego PIT-36 za 2020 r. wynika, że składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, które to koszty przewyższały przychód, generując stratę. Składki na ubezpieczenie społeczne zostały odliczone od dochodu męża skarżącej, pochodzącego z innych źródeł.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwestionując sposób obliczenia wysokości dochodu rodziny oraz zarzuciła nieuwzględnienie niepełnosprawności drugiego dziecka: A. B.1.

W uzasadnienie skargi, skarżąca wskazała, że mąż uzyskał dochód w wysokości 14603,16zł jednak jednocześnie zanotował on stratę na działalności gospodarczej w wysokości 11424,14zł. W rozliczeniach dochodu rodziny organy nie uwzględniły kilku istotnych i mających wpływ na ostateczne wyliczenie dochodu rodziny składników: m.in. składek na ubezpieczenia społeczne odprowadzonych przez męża w 2020 r., nie odniesiono się również do podnoszonej w odwołaniu kwestii, iż pomimo braku osiąganego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej męża, jego comiesięczne składki na ubezpieczenie w ZUS były opłacone terminowo. Zdaniem skarżącej skoro przy wyliczaniu dochodu branego pod uwagę do przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami brany jest łączny dochód rodziny jako "wspólnego gospodarstwa domowego" zasadnym jest uznanie, iż jest jedna z osób we wspólnym gospodarstwie domowym" nie ma wystarczających dochodów aby pokryć swoje wydatki, to druga osoba pomaga jej w tym poprzez ich pokrycie ze swoich dochodów. W związku z powyższym, odliczenie odprowadzonych składek męża na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne od "wspólnego dochodu rodziny" jest j prawidłowe i zasadne.

Skarżąca zwróciła również uwagę, że organy nie odniosły się do pisma, złożonego w dniu 8 czerwca 2022 r. na dzienniku podawczym Urzędu Miasta Krakowa, zawierającego wydane dla drugiego syna A.B.1 orzeczenia o niepełnosprawności wraz z wypełnionym ponownie wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, które ma istotny wpływ na dokonywane przeliczenia.

W tych okolicznościach skarżąca wniosła o ponowne przeliczenie dochodu rodziny uprawniającego do świadczeń z tytułu zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy od 2021-11-01 do 2022-10-31.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Na wstępie wskazać trzeba, że niniejsza sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm.), ze względu na konieczność jej rozpoznania, a także uwzględniając aktualną sytuację epidemiczną, jak również brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2022 r. utrzymującej w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 lutego 2022 roku, na mocy której odmówiono skarżącej świadczenia w formie zasiłku rodzinnego wraz z przysługującymi dodatkami na dzieci ma okres od 1 listopada 2021r. do 31 października 2022r., pod kątem kryterium legalności, wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie materialnoprawną podstawę działania organu stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 615 z późn. zm.), zwana dalej "u.ś.r.".

Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.ś.r. zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674,00 zł. Z kolei ust. 2 powołanego przepisu stanowi, iż w przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 764,00 zł. Zgodnie natomiast z ust. 3 powołanego przepisu w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a, który stanowi iż wówczas, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny.

Z kolei w art. 5 ust. 4-4b u.ś.r. ustawodawca przewidział sytuację zmian w strukturze dochodów rodziny, które winny być uwzględnione w celu ustalenia dochodu zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego. Zmiany te mogą polegać na uzyskaniu dochodu, jak też na jego utracie. Definicję legalną uzyskania dochodu zawiera art. 3 pkt 24 ustawy. Zmiany polegające na uzyskaniu dochodu mogą nastąpić:

- w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy,

- po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

W zależności od charakteru zamian w strukturze dochodów, jak i czasu ich powstania ustawodawca przewidział różne zasady modyfikowania wysokości dochodu branego pod uwagę przy ustalaniu uprawnień do zasiłku rodzinnego i dodatków do niego.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 u.ś.r. w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Z kolei art. 5 ust. 4b u.ś.r. stanowi, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych..

Samo pojęcie dochodu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 1 u.ś.r. i oznacza po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób:

a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne,

b) dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,

c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, które ściśle zostały wymienione w powołanym przepisie.

W niniejszej sprawie mąż skarżącej M. B. w 2020r., a więc w tym roku, z którego dochód bierze się pod uwagę przy ocenie przysługiwania prawa do świadczeń rodzinnych, osiągnął przychód z prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości 197 929,72 zł oraz poniósł koszty z tytułu jej prowadzenia w wysokości 209 353,86 zł. Stąd strata wyniosła 11 424,14 zł. Dodatkowo uzyskał dochód w wysokości 14 603 zł. Od tego dochodu została odliczona składka na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 4 348,08 zł. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest brak odliczenia od dochodu rodziny poniesionej przez M. B. straty w wysokości 11 424,14 zł.

Jak już wyżej było wskazane w art. 5 ust. 4-4b u.ś.r. ustawodawca przewidział sytuację korekty w strukturze dochodów rodziny. Korekta ta może polegać bądź na dodaniu jakiejś kwoty do uzyskaniu dochodu, jak też na odjęciu określonej kwoty.

Definicja dochodu utraconego znajduje się w art. 3 pkt 23 u.ś.r., zgodnie z którą oznacza to utratę dochodu spowodowaną:

a) uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego,

b) utratą zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych,

c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej, renty socjalnej lub rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym (Dz. U. z 2021 r. poz. 419 i 1621),

e) (uchylona),

f) wykreśleniem z rejestru pozarolniczej działalności gospodarczej lub zawieszeniem jej wykonywania w rozumieniu art. 16b ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2021 r. poz. 266, 1535 i 1621) lub art. 36aa ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423, z późn. zm.),

g) (uchylona),

h) utratą zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

i) utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do tych świadczeń lub utratą świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych;

j) utratą świadczenia rodzicielskiego,

k) utratą zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników,

l) utratą stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

Powyższe wyliczenie tworzy katalog zamknięty. Organ trafnie więc nie odliczył z dochodu rodziny strat poniesionych przez M. B. w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej. Powyższy przepis nie daje bowiem takiej możliwości (por. wyrok WSA w Poznaniu z 26.04.2013 r., II SA/Po 218/13, LEX nr 1316897, wyrok WSA w Gliwicach z 14.06.2007 r., IV SA/Gl 573/06, LEX nr 915753, wyrok WSA w Rzeszowie z 6.06.2017 r., II SA/Rz 254/17, LEX nr 2323245).

Należy więc stwierdzić należy, że dochód przypadający na osobę w rodzinie skarżącej został ustalony przez organy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Treść wskazanego wyżej art. 3 pkt 1 lit. a u.ś.r. wyraźnie wskazuje, że przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem m.in. przychody osiągane z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, wchodzące w skład dochodu rodziny, na podstawie którego z kolei organ pomocy społecznej dokonuje ustalenia dochodu przypadającego na osobę w rodzinie, mogą zostać pomniejszone jedynie o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Również i to wyliczenie ma charakter zamknięty, a nie przykładowy. Tym samym rację mają orzekające w sprawie organy, że skoro strata powstała przy prowadzeniu działalności gospodarczej nie została wymieniona w ww. regulacji, to nie jest uprawnione i możliwe odliczenie jej od dochodu rodziny w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. Co więcej, to, co podlega odliczeniu od dochodu osiąganego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, celem ustalenia dochodu rodziny na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych nie zostało pozostawione uznaniu organów administracji. Organy administracyjne są natomiast bezwzględnie związane obowiązującymi w tym zakresie przepisami, jako że błędne ustalenie dochodu rodziny i przyjęcie do wyliczenia zaniżonego dochodu członka rodziny, a w konsekwencji nieuprawnione przyznanie i wypłacenie stronie świadczenia rodzinnego, mogłoby stanowić okoliczność wypełniającą przesłanki do uznania takiego świadczenia za świadczenie nienależnie pobrane.

Należy także wskazać, że organ prawidłowo odliczył od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne poniesione przez męża skarżącej w 2020r. Z danych udostępnionych przez ZUS wynika, że w 2020r. kwota składki wyniosła 4348,08 zł. (k. 5 akt administracyjnych). Należy przy tym nadmienić, że z załączonych do akt administracyjnych (k.29) sprawy innych dokumentów wynika, że wpłaty na ZUS przez M. B. były dokonywane w roku 2021, stąd nie odlicza się ich od dochodu za rok 2020. Z kolei za rok 2020 składki na ubezpieczenie zdrowotne zostały odliczone od dochodu M. B. pochodzącego z innych źródeł.

W rodzinie skarżącej znajduje się dwójka niepełnosprawnych dzieci. Tym niemniej ustawodawca nie przewidział zwiększonej kwoty dochodu dla takiej sytuacji. Z punktu widzenia stosowania prawa nie ma więc znaczenia ilość niepełnosprawnych dzieci w rodzinie. Zawsze w takiej sytuacji zasiłek rodzinny będzie przysługiwał, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 764,00 zł.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że organ I instancji właściwie uznał, iż w skład dochodu rodziny w 2020r. wchodzą: dochód męża skarżącej w wysokości 10.255,08 zł. oraz dochód skarżącej w wysokości 57 200,57 zł. Do dochodu tego prawidłowo doliczono także dochód z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci w wysokości 842,01 zł. Łącznie miesięczny dochód rodziny wyniósł zatem 5.691,47 zł tj. na osobę – 1.138,29 zł. W związku z powyższym wyliczony zgodnie z uregulowaniami ustawy o świadczeniach rodzinnych dochód na osobę w rodzinie skarżącej przekroczył kryterium dochodowe określone w tej ustawie, organy były zobowiązane do odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie zasiłku rodzinnego na podstawie art. 5 ust. 2 u.ś.r.

W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.