Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 890/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 122; art. 187 par 1; art. 191
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1 i 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych: 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz I. Sp. z o.o. w W. kwotę 1586 zł (tysiąc pięćset osiemdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor izby Celnej w Warszawie decyzją z [...] kwietnia 2013 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] "P." w W. z [...] czerwca 2012 r., nr [...] sprostowaną postanowieniem z [...] lipca 2012 r. orzekającą o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych w kwocie 9.212,00 zł za towar objęty procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z [...] lipca 2009 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] lipca 2009 r. Agencja Celna E. Sp. z o.o., działająca w imieniu I. Sp. z o.o. z siedzibą w W., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany w poz. 1 SAD jako "Laser [...] z akcesoriami - urządzenie medyczne do terapii naczyniowej" zaklasyfikowany do kodu TARIC 9018 90 85 00 z 0 % stawką celną i 7 % stawką podatku VAT.

Do zgłoszenia celnego załączono m. in. fakturę nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. oraz deklarację wartości celnej.

Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym, a towar zwolniono do wnioskowanej procedury celnej po zarejestrowaniu kwoty cła i określeniu kwoty należności podatku od towarów i usług.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. w siedzibie spółki I. Sp. z o. o., powzięto wątpliwość co do prawidłowości klasyfikacji ww. urządzenia medycznego do terapii naczyniowej.

W związku z tym postanowieniem z [...] lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] "P." w W. wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowych towarów.

Następnie decyzją z [...] czerwca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] "P." w W. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych w wysokości 9.212,00 zł.

Rozpoznając sprawę w następstwie odwołania decyzją z [...] kwietnia 2013r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji uzasadniając, iż właściwym kodem dla towarów importowanych przy zgłoszeniu celnym był kod TARIC 8543 70 90 99.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zgodnie z informacjami wynikającymi z akt sprawy Laser [...] zawiera laser barwnikowy/V-Star, którego długość fali wynosi 585 nm oraz laser Nd: YAG, którego długość fali wynosi 1064 nm. Pierwszy laser działa w widmie widzialnym, natomiast drugi laser oparty jest na technologii podczerwieni.

Wskazał, iż zgodnie z definicją zawartą w "Leksykonie naukowo-technicznym", Wydawnictwa Naukowo - Techniczne Warszawa 2001, promieniowanie widzialne, światło - to promieniowanie elektromagnetyczne zdolne do bezpośredniego wywoływania wrażeń wzrokowych; granice widmowego przedziału promieniowania widzialnego nie są ściśle określone i zależą od wartości strumienia energetycznego docierającego do siatkówki oka oraz czułości obserwatora, ogólnie przyjmuje się dolną granicę przedziału między 360 i 400 nm, a górną między 760 i 830 nm, zaś promieniowanie podczerwone — to promieniowanie elektromagnetyczne, którego długości fal są większe od długości fal promieniowania widzialnego i mieszczą się w zakresie między 780 nm i 1 mm. Podniósł, iż stosownie do brzmienia Not wyjaśniających do HS pozycją 9018 objęty jest szeroki zakres przyrządów i urządzeń, które w zdecydowanej większości przypadków są stosowane tylko w praktyce zawodowej (np. przez lekarzy, chirurgów, stomatologów, chirurgów weterynarzy, położne) do celów diagnostycznych, do zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji itp. Przyrządy i urządzenia do wykonywania prac anatomicznych lub sekcji zwłok, preparowania tkanek itp. także zalicza się do niniejszej pozycji, podobnie jak - pod pewnymi warunkami - przyrządy i urządzenia do gabinetów stomatologicznych. Pozycja ta obejmuje specjalistyczne przyrządy pomiarowe stosowane wyłącznie w praktyce zawodowej, jak np. kraniometry, przyrządy do pomiaru zmian mózgowych, miednicomierze (pelwimetry) położnicze itp. Przyrządy i aparaty zaliczane do pozycji 9018 mogą być wyposażone w urządzenia optyczne; mogą również wykorzystywać prąd elektryczny jako źródło energii napędowej oraz jako środek zapobiegawczy, leczniczy lub diagnostyczny. Niniejsza pozycja obejmuje również przyrządy i aparaty laserowe lub wykorzystujące inne wiązki światła lub fotonów, a także aparaty i przyrządy ultradźwiękowe. Tym samym jak stwierdził, kluczową kwestią dla określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej jest ustalenie czy importowane urządzenie jest przeznaczone tylko do użytku w praktyce zawodowej przez lekarzy, czy możliwe jest zastosowanie tego lasera także w kosmetyce. Wskazał, iż z dokumentów zebranych w toku postępowania w pierwszej instancji, jak również na etapie odwoławczym, m.in. instrukcji obsługi lasera [...] nie wynika, iż przedmiotowe urządzenie wymaga obsługi przez lekarza.

Zauważył, iż w protokole kontroli z [...] maja 2011 r. obok przedmiotowego towaru opisane zostało urządzenie U., które zgodnie z informacjami zawartymi w instrukcji obsługi przeznaczone jest do użytku wyłącznie przez odpowiednio przeszkolonego lekarza bądź osoby pracujące pod nadzorem takiego lekarza. Zastrzeżenie takie zamieszczone w instrukcji obsługi przez producenta wyraźnie wskazuje kto może przeprowadzać zabiegi danym urządzeniem. Wskazał, iż analiza instrukcji obsługi lasera [...] wykazała, iż producent firma C. nie wymaga by przedmiotowe urządzenie musiało być obsługiwane wyłącznie przez lekarza, jak ma miejsce w przypadku urządzenia U.

Zaznaczył, że urządzenie jest wykorzystywane do usuwania różnego rodzaju brodawek, rozstępów, znamion czy blizn atroficznych, jest zatem wykorzystywane do zabiegów estetycznych. Nie jest zatem laserem medycznym, tylko kosmetycznym stosowanym w medycynie estetycznej. Lasery kosmetyczne są pomocne przy usuwaniu tatuaży, plam starczych i przebarwień, rozjaśnianiu skóry, przywracaniu jej gładkości i sprężystości, niwelowaniu powierzchownych zmarszczek, resurfacingu skóry poprzez dermabrazję, usuwanie rozstępów, zamykanie naczynek. A zatem uznał, że laser [...] zgodnie z przeznaczeniem jakie nadał mu producent może być wykorzystywane w gabinetach kosmetycznych, dermatologicznych oraz SPA do wykonywania zabiegów estetycznych na twarz i ciało. Producent nie zastrzegł, iż użytkownikiem tego urządzenia musi być lekarz lub osoby pracujące md nadzorem lekarza.

Powyższe, jak wskazał oznacza, że towar ten nie spełnia przesłanki zaklasyfikowania go do pozycji 9018, wynikającej z Not Wyjaśniających do HS tj. stosowania tylko w praktyce zawodowej np. przez lekarzy, chirurgów, stomatologów, chirurgów weterynarzy, położne.

Na powyższą decyzję I. Sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 194, art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.); dalej: "O.p." oraz przepisów załącznika nr 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L 291 z 31.10.1008), wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi celnemu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 9 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1538/13 WSA w Warszawie oddalił skargę I. Sp. z o.o. w W.

Rozpoznając sprawę w następstwie skargi kasacyjnej I. Sp. z o.o. w W. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że w sprawie koniecznym było w pierwszym rzędzie zbadanie, czy zostało w sposób dostateczny ustalone, czy dane urządzenie lub przyrząd służy do celów diagnostycznych, do zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji, itp. czy też takie funkcje należy wykluczyć. W przypadku gdy urządzeniu lub przyrządowi można takie funkcje przypisać, należało następnie zbadać, czy "w zdecydowanej większości przypadków" są stosowane tylko w "praktyce zawodowej", czyli gdy mamy do czynienia ze świadczeniem usługi na rzecz osób fizycznych, czy też każdy zwykle sam, bez udziału kwalifikowanych usługodawców, używa na swoje potrzeby danego urządzenia lub przyrządu.

NSA podzielił pogląd, że przepisy prawa krajowego nie mogą zmieniać opartej na przepisach prawa unijnego klasyfikacji celnej towaru. Nie oznacza to jednak, iż nie mogą być one pomocne dla dokonania prawidłowej klasyfikacji. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych – zarówno tej, która obowiązywała w dacie zgłoszenia celnego, jak i tej, która obowiązuje obecnie – jej przepisy regulują wprowadzanie do obrotu wyrobów medycznych. Przepisy prawa celnego też regulują kwestie związane z wprowadzaniem towarów do obrotu, w tym również wyrobów (przyrządów i urządzeń) medycznych. Jeżeli więc nie ma kolizji pomiędzy przepisami unijnymi, a przepisami prawa krajowego, to brak jest podstaw do kwestionowania dokonanej przez krajowe organy administracji klasyfikacji. Jeżeli natomiast taka kolizja istnieje, to powinno się dać pierwszeństwo przepisom unijnym, jednakże w sposób jednoznaczny należy wykazać zachodzenie takiej kolizji.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest zasadna.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 listopada 2015 r., sygn. I GSK 825/14 uchylił wyrok tutejszego sądu z 9 grudnia 2013 r., sygn. V SA/Wa 1538/13 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a." pozostawał związany oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku NSA. Podkreślić należy, że wykładnia prawa i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie nie tylko sąd, lecz także organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także strony postępowania. Art. 190 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić wykładni prawa dokonanej przez NSA w jego wcześniejszym orzeczeniu, gdyż są nimi związane.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa towaru określonego jako "Laser [...] z akcesoriami – urządzenie medyczne do terapii naczyniowej" i związana z nią stawka celna.

Postępowanie w sprawach celnych prowadzone jest m. in. w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 302 z 19.10.1992), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej wraz ze Wspólną Taryfą Celną Wspólnot Europejskich oraz ustawą z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Dla dokonania klasyfikacji towarów przy ich imporcie należy stosować WTC obejmującą towarową Nomenklaturę Scaloną (CN) (art. 20 ust. 1 i 2 WKC). W związku z tym mają zastosowanie Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawarte w WTC w kolejności ich występowania. Z reguły 1. ORINS wynika, że dla celów prawnych klasyfikacji towarów w pierwszym rzędzie należy dokonać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Oznacza to, że kolejne reguły mogą być stosowane tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 3a., jeśli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w ten sposób, że pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

Pozycja 9018 Nomenklatury Scalonej, do której powinien zdaniem skarżącej zostać zakwalifikowany przedmiotowy towar, obejmuje swoim zakresem przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku. Natomiast pozycja 8543 CN, do której organ zakwalifikował urządzenie "Laser [...] z akcesoriami – urządzenie medyczne do terapii naczyniowej" obejmuje maszyny i aparaturę, elektryczną, posiadającą indywidualne funkcje, niewymienioną ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale.

Jak wskazał Dyrektor Izby Celnej w Warszawie w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z Notami wyjaśniającymi pozycja 8543 obejmuje wszystkie urządzenia i aparaty elektryczne, nieuwzględnione w żadnej innej pozycji niniejszego działu, ani nieobjęte bardziej specyficznie pozycją żadnego innego działu nomenklatury, ani niewyłączone uwagą prawną do sekcji XVI lub do niniejszego działu. Głównymi towarami elektrycznymi, objętymi bardziej specyficznie innymi działami, są maszyny elektryczne objęte działem 84. oraz pewne przyrządy i aparaty objęte działem 90. Elektryczne urządzenia i aparaty objęte niniejszą pozycją muszą posiadać indywidualne funkcje.

Jednocześnie organ wskazał, że wg Not pozycją 9018 objęty jest szeroki zakres przyrządów i urządzeń, które w zdecydowanej większości przypadków stosowane są tylko w praktyce zawodowej (np. przez lekarzy, chirurgów, stomatologów, chirurgów weterynarzy, położne) do celów diagnostycznych, zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji, itp. Przyrządy i urządzenia do wykonywania prac anatomicznych lub sekcji zwłok, preparowania tkanek itp., także zalicza się do niniejszej pozycji, podobnie jak - pod pewnymi warunkami - przyrządy i urządzenia do gabinetów stomatologicznych. Pozycja ta obejmuje specjalistyczne przyrządy pomiarowe stosowane wyłącznie w praktyce zawodowej, jak np. kraniometry, przyrządy do pomiaru zmian mózgowych, miednicomierze (pelwimetry) położnicze itp. Przyrządy i aparaty zaliczane do niniejszej pozycji (9018) mogą być wyposażone w urządzenia optyczne; mogą również wykorzystywać prąd elektryczny jako źródło energii napędowej oraz jako środek zapobiegawczy, leczniczy lub diagnostyczny. Niniejsza pozycja obejmuje również przyrządy i aparaty laserowe lub wykorzystujące inne wiązki światła lub fotonów, a także aparaty i przyrządy ultradźwiękowe.

W ocenie Sądu, słuszny jest zarzut strony skarżącej, iż organ poprzestał jedynie na interpretacji zapisów Nomenklatury scalonej, opierającej o ww. uwagi zawarte w Notach Wyjaśniających, a dodatkowo dokonał tej interpretacji w sposób nieprecyzyjny. Już bowiem z brzmienia ww. reguł 1 i 3a ORINS w zestawieniu z treścią Not wyjaśniających wynika, że urządzenie "Laser [...] z akcesoriami – urządzenie medyczne do terapii naczyniowej", a co za tym idzie również części/ akcesoria tej maszyny, nie mogą zostać jednoznacznie zakwalifikowane do pozycji 8543, albowiem ta pozycja obejmuje "urządzenia i aparaty elektryczne, nieuwzględnione w żadnej innej pozycji niniejszego działu, ani nieobjęte bardziej specyficznie pozycją żadnego innego działu nomenklatury, ani niewyłączone uwagą prawną do sekcji XVI lub do niniejszego działu. Głównymi towarami elektrycznymi, objętymi bardziej specyficznie innymi działami, są [...] pewne przyrządy i aparaty objęte działem 90". Natomiast w pozycji 9018, zgodnie z Notami, mogą znajdować się "przyrządy i aparaty laserowe lub wykorzystujące inne wiązki światła lub fotonów", co już może budzić wątpliwości w kwalifikacji dokonanej przez organy.

Ponadto, niektóre kategorie urządzeń przeznaczonych do wykorzystania w kosmetyce zostały wyraźnie wyłączone do innych pozycji CN, jak np. zestawy i akcesoria do manicure i pedicure, które znajdują się pod pozycją 9019. Dla dokonania właściwej interpretacji opisu pozycji 9018 istotne jest również sformułowanie "w zdecydowanej większości przypadków stosowane są tylko w praktyce zawodowej do celów diagnostycznych, zapobiegania lub leczenia schorzeń". Otóż z tak sformułowanego zapisu nie wynika, wbrew twierdzeniom organu, że dla klasyfikacji towaru do tej pozycji bezwzględnie wymagane jest stosowanie go jedynie w procesie leczenia. Wyklucza taką interpretację zarówno użycie zwrotu "w zdecydowanej większości", jak również wskazanie jako celów także diagnozowania lub prewencji. W swojej decyzji organ stwierdził, iż urządzenie "Laser [...] z akcesoriami – urządzenie medyczne do terapii naczyniowej" jest wykorzystywane jedynie do wykonywania zabiegów kosmetycznych, nie udowadniając tego jednakże w sposób dostateczny. Oparł się bowiem na analizie dokonanego przez pracownika organu tłumaczenia z języka angielskiego fragmentu instrukcji obsługi lasera C. oraz informacjach nt. funkcji i wykorzystania ww. urządzenia, pochodzących ze stron internetowych. Powyższe źródła nie wydają się w ocenie Sądu wystarczające. Odnosząc się do pierwszego, Sąd zauważa, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2012 r. sygn. I GSK 1302/11 sformułowano tezę, że "przyjęcie braku funkcji leczniczej w oparciu tylko o instrukcję obsługi i certyfikat bezpieczeństwa [...] jest niewystarczające", a Sąd w niniejszej sprawie się z tą tezą zgadza. Przeznaczenie towaru określone przez producenta, jakkolwiek istotne, nie wyklucza możliwości użycia go w inny sposób. Opisy działania aparatu zamieszczone pod wskazanymi adresami internetowymi również nie mogą zostać uznane za wyczerpujące możliwości jego zastosowania. Powyższe oznacza, że organy w żaden sposób nie wykluczyły, że urządzenie to może być stosowane w praktyce leczniczej, co byłoby konieczne dla kategorycznej odmowy zaklasyfikowania ww. urządzenia do pozycji 9018. Pominięte zostały przy tym uwagi strony skarżącej dotyczące przeprowadzania zabiegów przez lekarzy, bowiem jak wskazano zastosowanie urządzenia nie ogranicza się jedynie do zabiegów kosmetycznych, ale ma również zastosowanie kliniczne.

Wobec powyższego zasadnym jest zarzut naruszenia art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Jakkolwiek organy wykazały bowiem, że urządzenie "Laser [...] z akcesoriami – urządzenie medyczne do terapii naczyniowej" może zostać wykorzystane w zabiegach kosmetycznych, to nie zostało udowodnione, że nie można tego urządzenia stosować jako urządzenia medycznego, co jest koniecznym dla wykluczenia sklasyfikowania go pod pozycją 9018 Nomenklatury scalonej.

Warto zwrócić uwagę także na okoliczność, iż Wiążące Informacje Taryfowe, dotyczące innych aparatów o podobnej budowie i zastosowaniu, stanowią wyznacznik jedynie dla towaru, dla którego zostały wydane i w sprawie niniejszej nie mają charakteru wiążącego dla organów ani dla Sądu, co zresztą organ zaznaczył w treści decyzji.

W związku z tak ustalonym stanem sprawy za zasadne należy uznać podniesione zarzuty naruszenia prawa procesowego, bowiem ustalając okoliczności faktyczne tzn. czy dane urządzenie jest stosowane w medycynie, czyli czy spełnia funkcje leczniczą, organy naruszyły zasadę swobodnej oceny dowodów wynikającą z przepisu art. 191 O.p. Nie uwzględniły zasadności odwołania się do opinii specjalistów. O ile bowiem opis towaru nie pozwala na właściwą klasyfikację, to nie można wykluczyć sytuacji, w której określenie zasadniczego przeznaczenia czy właściwości towarów jako kryteriów zastosowania odpowiedniej pozycji wymagać będzie wiadomości specjalnych. W ocenie Sądu, dokonując mieszczącej się w sferze ustaleń faktycznych identyfikacji towaru dla celów klasyfikacji taryfowych nie dokonano pełnych ustaleń i oceny materiału dowodowego w powiązaniu z przepisami mającymi zastosowanie w sprawie. Tym samym doszło do naruszenia przepisów procesowych o których mowa w skardze w powiązaniu z pozycją CN.

Zdaniem Sądu, otwarta pozostaje możliwość klasyfikacji, z tym, że nie jest wykluczona klasyfikacja do innej pozycji, której wskazywanie byłoby przedwczesne z uwagi na wady postępowania w zakresie gromadzenia i oceny dowodów. Możliwość taka powstanie dopiero po wyłączeniu klasyfikacji do innych pozycji. Rozpoznając zatem ponownie sprawę, organ rozważy podjęcie dodatkowego postępowania dowodowe w celu wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości, w tym rozpatrując ewentualność powołania biegłego. Jednocześnie Sąd zaznacza, że z uwagi na ww. uchybienia procesowe, przedwczesną byłaby ocena naruszenia norm prawa materialnego wskazanych w skardze.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Koszty postępowania zasądzono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 i 4 powyższej ustawy.