Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1425/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - ustanowić dla I. P. adwokata -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 10 października 2011 r. I. P. zwróciła

się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r.

w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z 26-letnią córką, która nie pracuje. Wykazany stały miesięczny dochód w gospodarstwie domowym

w wysokości 2380 zł brutto (1691,81 zł netto, zgodnie z zaświadczeniem pracodawcy [...].) stanowi wynagrodzenie za pracę skarżącej. Wnioskodawczyni ponosi następujące miesięczne opłaty: czynsz – 356,87 zł (zawiadomienie WAM o wymiarze opłat [...]), opłata za telewizję kablową – 118,00 zł, gaz – 80 zł (wrzesień 2011 r.), energia elektryczna – 38,60 zł, wydatki na leki – 184,49 zł (ustalenie dokonane na podstawie oświadczeń i faktur z września 2011 r.). Skarżąca oświadczyła, że nie ma oszczędności. W formularzu nie wykazano nieruchomości.

Skarżąca pismem z dnia 17 października 2011 r. i z dnia 10 listopada 2011 r. wezwana została do złożenia dodatkowych oświadczeń, w tym m.in. wskazania,

czy córka zarejestrowana jest jako osoba bezrobotna. W przypadku pozytywnej odpowiedzi należało nadesłać zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy wskazujące datę zarejestrowania córki jako osoby bezrobotnej ze wskazaniem, czy uzyskuje zasiłek

dla osób bezrobotnych oraz określeniem wysokości zasiłku.

Skarżąca w odpowiedzi podała, że córka nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Oświadczyła, że wyjechała za granicę w poszukiwaniu pracy.

W dodatkowym oświadczeniu z dnia 25 listopada 2011 r. złożonym na wezwanie

dotyczące wskazania m.in. wydatków ponoszonych przez córkę za granicą na utrzymanie, wnioskodawczyni podała, że córka, która za granica przebywa od 6 miesięcy, pozostaje chwilowo na utrzymaniu współlokatora. Skarżąca oświadczyła, że w miarę swoich skromnych możliwości przesyła córce zaoszczędzone pieniądze.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W sprawie niniejszej zachodzą podstawy do ustanowienia skarżącej pełnomocnika z urzędu. Środki, jakimi dysponuje skarżąca po dokonaniu stałych miesięcznych opłat, stanowią kwotę 913 zł, która z pewnością nie pozwala

na poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego skarżącej.

Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej przyjęto – na podstawie wyjaśnień skarżącej - że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wynika to jednoznacznie z oświadczenia wnioskodawczyni z dnia 25 listopada 2011 r. Choć skarżąca podała, że pomaga córce w miarę swoich skromnych możliwości, jednoznacznie wskazała również, że córka pozostaje faktycznie na utrzymaniu innej osoby. Córka nie uzyskuje żadnych dochodów i nie partycypuje w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego prowadzonego przez matkę.

Wobec tego, że skarżąca nie ma oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania, stronie należało przyznać prawo pomocy. Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.