Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 261/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 2 zd. 1 i par. 4, art. 143, art. 14, art. 59 par. 1 i 4, art. 1, art. 83 par. 3, art. 46 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 671/09 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania zabezpieczającego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 671/09 ze skargi G. P. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 marca 2010 r. oraz postanowił zwrócić skarżącemu opłatę kancelaryjną za wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 141 § 2 i 3 oraz art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 5 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 sierpnia 2009 r. oddalił skargę. W dniu 9 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku i doręczenie jego odpisu. Do wniosku zostało dołączone potwierdzenie wniesienia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł tytułem sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 671/09. Pismem z dnia 17 marca 2010 r., nadanym w urzędzie pocztowym dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał pismo pełnomocnika skarżącego zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia należy złożyć w ustawowym terminie do sądu, który wydał rozstrzygnięcie, o którego uzasadnienie strona wnosi. W rozpatrywanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie oddalający skargę G. P. został wydany w dniu 5 marca 2010 r., zatem 7 dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął 12 marca 2010 r. W związku z powyższym wniosek pełnomocnika skarżącego wniesiony do właściwego sądu w dniu 18 marca 2010 r. (data nadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie), należy uznać za wniesiony po terminie.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż oddanie w polskim urzędzie pocztowym w dniu 9 marca 2010 r. wniosku o uzasadnienie wyroku WSA w Lublinie z dnia 5 marca 2010 r. o sygn. akt I SA/Lu 671/09 nie było równoznaczne z wniesieniem go do sądu z zachowaniem ustawowego terminu.

Wniósł, w związku z tym, o uchylenie w całości skarżonego postanowienia WSA w Lublinie z 31 marca 2010 r. o sygn. akt I SA/Lu 671/09 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący podniósł, że Sąd pominął i nie odniósł się do art. 83 § 3 p.p.s.a., nie wskazując żadnych innych przepisów, które zostały zastosowane dla rozstrzygnięcia kwestii zachowania terminu w przedmiotowej sprawie oraz nie zastosował art. 59 § 1 p.p.s.a.

Ponadto podkreślił, że przedmiotowy wniosek o uzasadnienie przekazany został do WSA w Lublinie pismem Wydziału Informacji WSA w Warszawie. Była to jedynie czynność administracyjno-techniczna, która nie mogła mieć wpływu na zachowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Żaden bowiem przepis obowiązującego prawa nie określa sposobu ustalenia daty przekazania pisma przez sąd, a zwłaszcza żaden przepis nie pozwala przyjąć, że datą tą jest dzień nadania wniosku przez sąd w urzędzie pocztowym.

Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w przypadku braku przepisów obowiązującego prawa określających sposób ustalenia daty przekazania pisma przez sąd oraz brak przepisów, które przesądzałyby o tym, że art. 83 § 3 p.p.s.a. powinien mieć zastosowanie do sądu przekazującego pismo.

W związku z powyższym nieuzasadnione było przyjęcie przez WSA w Lublinie, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Lublinie z dnia 5 marca 2010 r. o sygn. akt I SA/Lu 671/09 został wniesiony 18 marca 2010 r., skoro został nadany w dniu 9 marca 2010 r., czyli z zachowaniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. W przepisie tym nie wskazano dokładnie sądu, do którego żądanie takie strona winna skierować. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, iż musi to być ten sąd, który wydał wyrok, którego uzasadnienia strona się domaga. Tylko jemu znane są bowiem motywy rozstrzygnięcia, które winny być podane w uzasadnieniu (art.141 § 4 p.p.s.a), tylko sędziowie, którzy wydali wyrok, podpisują uzasadnienie (art. 143 p.p.s.a.). Kwestia ta wydaje się oczywista także i dla strony skarżącej.

Istota sporu dotyczy jedynie zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W ocenie strony wystarczy, aby wniosek taki nadała w polskim urzędzie pocztowym na adres jakiegokolwiek wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku.

Poglądu tego nie można podzielić. Przede wszystkim zauważyć należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto zasadę ciągłości (trwałości) właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku postępowania. Wyjątek od tej zasady może wynikać tylko przepisu szczególnego (art. 14 p.p.s.a.). Tym samym sąd zachowuje swą właściwość aż do prawomocnego zakończenia sprawy. Właściwość sądu winna być uwzględniania z urzędu (art. 59 § 1 p.p.s.a.). Przekazanie według właściwości, o którym mowa w tym przepisie, dotyczy jednak tylko wypadku, gdy sąd, w którym wszczęto postępowanie, będzie niewłaściwy do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, czyli sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej bądź innej, do której z mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy p.p.s.a. (art. 1 p.p.s.a.). Sąd niewłaściwy przekazuje zatem sądowi właściwemu sprawę sądowoadministracyjną. Tylko w takim przypadku czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy (art. 59 § 4 p.p.s.a.). Art. 59 p.p.s.a. nie reguluje natomiast sytuacji dokonania czynności postępowania w sądzie niewłaściwym w sprawie rozpoznawanej już przez sąd właściwy. Postanowienie, o którym mowa w art. 59 § 1 p.p.s.a., nie dotyczy zatem przekazywania pism i wniosków składanych w toku postępowania.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż dla zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia należy nadać go przed upływem terminu w polskim urzędzie pocztowym do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 83 § 3 p.p.s.a.), a nie do jakiegokolwiek sądu. W przepisie tym nie wskazuje się, kto ma oddać pismo w urzędzie pocztowym. Uznać zatem należy, iż strona może się w tym zakresie posłużyć inną osobą. Z tych względów dzień, w którym sąd, do którego omyłkowo je wysłano, nada pismo do sądu właściwego, jest równoznaczny z dniem wniesienia pisma do sądu (tak też NSA w postanowieniu z dnia 16.10.2007 r., I OZ 538/07, opubl. w Lex pod nr 356127).

Zauważyć należy, iż trafność tej argumentacji potwierdza również treść art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w piśmie należy oznaczyć sąd, do którego pismo jest kierowane. Skoro tak, to za wniesione w terminie można uznać tylko to pismo, które zostało oddane w urzędzie pocztowym do sądu, wskazanego jako adresat w piśmie, a nie na kopercie.

W tym przypadku nie budzi wątpliwości, iż wniosek został oddany w polskim urzędzie pocztowym w celu doręczenia go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dopiero 18 marca 2010 r. Termin na jego wniesienie upłynął zaś 12 marca 2010 r. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na spóźnione złożenie wniosku o jego sporządzenie.

Z tych względów zażalenie jako niezasadne należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.