Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 242/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Protokolant: Dariusz Brodzisz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi D. W. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. W. jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] o zdolności do służby wojskowej.

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ł., po przeprowadzeniu badań w gabinetach specjalistycznych, rozpoznała u skarżącego zespół neurasteniczny - odpowiadający § 67 pkt.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 57, poz.278 ze zm.)- dalej w skrócie rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. Stwierdziła, że rozpoznane schorzenie nie powoduje niezdolności do służby wojskowej zatem skarżący jest zdolny do służby wojskowej z kategorią A..

Od orzeczenia tego D. W. odwołał się i zarzucił, że badania stanu jego zdrowia zarówno fizycznego jak i psychicznego trwały zbyt krótko, były pobieżne, a ustalenia są nieadekwatne do jego rzeczywistego stanu zdrowia. Po wydaniu przez Komisję orzeczenia popadł w nerwice, będącą skutkiem tego orzeczenia. Dlatego wnosi o przeprowadzenie ponownie badań i zmianę orzeczenia.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Jak wynika z przedstawionego materiału dowodowego, przeprowadzono ponownie badania przez lekarza psychiatrę oraz psychologiczne. W wyniku tych badań stwierdzano zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne oraz cechy osobowości niedojrzałej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, które znaczeniowo mieszczą się w pojęciu § 67 p. 1 i §69 p.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że stwierdzone schorzenia i stopień ich nasilenia w dacie badaniem kwalifikują skarżącego jako zdolnego do służby wojskowej z kategorią A. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art.29 ust. 1 w związku z art. 26 ust.1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1997 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1992 r., Nr 4, poz. 16) oraz § 6 pkt 1 i §32 ust.1-3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r.

W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego D. W. zarzucił, że orzeczenia komisji lekarskich są dla niego krzywdzące nie odpowiadają bowiem rzeczywistemu stanowi jego zdrowienia. Stwierdza, że od kilku lat leczy się "..z powodu szybkiego denerwowania się, nadpobudliwości, braku koncentracji i męczenia się przy najmniejszym wysiłku fizycznym." Nie może zasnąć, poci się i drżą mu ręce.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o oddalenie skargi i powtórzyła argumentację przedstawiona w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oceniając zaskarżone orzeczenie w tym zakresie należy stwierdzić, iż nie narusza ono przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowe w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w § 1, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej - według wykazu chorób i ułomności, stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia

Skarżący D. W. przedłożył w toku postępowania dwa zaświadczenia lekarskie wystawione przez Kierownika Poradni Zdrowia Psychicznego w B. specjalistę psychiatrę K. P.-L. Pierwsze wystawione w dniu [...] r. stwierdzające, iż skarżący leczy się w Poradni od dnia [...] r. z rozpoznaniem zespołu nerwicowego. Drugie wystawione w dniu [...] r. stwierdzające zaburzenia adaptacyjne

Ustalenia dotyczące stanu zdrowia skarżącego opierają się na wynikach badań specjalistycznych. W trakcie postępowania, przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji, skarżącego przebadał lekarz psychiatra, który rozpoznał u skarżącego zespół neurasteniczny, schorzenie to mieści się znaczeniowo w pojęciu § 69 p 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r.

W związku z zarzutami odwołania Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. skierowała skarżącego na badanie psychologiczne oraz ponownie na badanie do specjalisty psychiatry. W wyniku przeprowadzonego badania psycholog rozpoznał u skarżącego osobowość niedojrzałą, która mieści się znaczeniowo w pojęciu § 69 p 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. Lekarz psychiatra przeprowadzający ponowne badanie rozpoznał u skarżącego osobowość niedojrzałą, która się znaczeniowo mieści się w pojęciu § 69 p 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992r. oraz zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, które mieszczą się znaczeniowo w pojęciu § 67 p.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992r.

W toku prowadzonego postępowania skarżącego przebadał psycholog oraz dwaj lekarze psychiatrzy rozpoznania ich są zbieżne. Stwierdzić zatem należy, iż przeprowadzone zostały wszystkie niezbędne do wydania orzeczenia badania. Badania te uwzględniają rodzaj schorzeń wskazanych w zaświadczeniach przedłożonych przez skarżącego Komisji. Komisje obu instancji składające się z lekarzy, był uprawnione do oceny stanu zdrowia skarżącego na podstawie wyników badań lekarskich. Z orzeczenia organu odwoławczego wynika, że rozpoznane schorzenia oraz obecny ich stopień nasilenia nieznacznie upośledzają zdolności adaptacyjne skarżącego, zatem zgodnie z powołanymi przepisami skarżący może być zakwalifikowany do kategorii A zdolności do służby wojskowej.

Z akt sprawy wynika, że skarżący przedłożył zaświadczenia wskazujące, iż w poradni zdrowia psychicznego leczy się [...] r. zatem twierdzenie, w dacie złożenia skargi (tj. [...] r.), iż leczy się od kilku lat nie znajduje potwierdzenia w dokumentach. Subiektywna ocena skarżącego w zakresie jego zdolności do służby wojskowej nie jest wystarczająca do zakwestionowania orzeczenia podjętego po przeprowadzeniu i ocenie wyników badań lekarskich, ustalających stan zdrowia skarżącego i związaną z tym zdolność do służby wojskowej.

Sąd, kierując się przedstawionymi wyżej względami, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.