Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 579/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. i S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 925/05 o odmowie przyznania prawa pomocy dotyczącego częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. i S. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2005r. Znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem dnia 11 kwietnia 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 925/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił G. i S. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji dokonując oceny stanu majątkowego skarżących stwierdził, że łączny stały dochód w rodzinie strony składającej się z trzech osób wynosi 3 596,52 zł. W skład majątku wchodzi mieszkanie o pow. 72 m 2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,46 ha. Zdaniem Sądu są to wystarczające środki na poniesienie kosztów sądowych i opłacenie pełnomocnika. Brak jest zatem przesłanek skutkujących przyznaniem prawa pomocy w zakresie wskazanym przez skarżących.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli zażalenie, w którym twierdzą, że nie zgadzają się z zaskarżonym rozstrzygnięciem i wnoszą o uchylenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Toteż należy podkreślić, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób o szczególnie trudnej sytuacji materialnej. Do osób tych można zaliczyć osoby ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji że skarżący nie wykazali w sposób przekonywujący, iż znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Dochód przypadający na rodzinę skarżących (3 596,52zł) miesięcznie, wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi, uprawnia do przyjęcia, ze skarżący są wstanie ponieść koszty postępowania sądowego.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa.