Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 193/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia producentom świń w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. C. (dalej: "Skarżący" "strona", "producent") w dniu 18 marca 2016 r. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w G. wniosek o udzielenie wsparcia do ... sztuk świń o nr identyfikacyjnym ... oraz do ... sztuk świń o nr identyfikacyjnym ... objętych kodem CN 0103 92 19, należących do jednego stada o numerze ... We wniosku zawarł oświadczenie, że sprzedaż nastąpiła z przeznaczeniem do uboju. Ponadto producent oświadczył, że na dzień 30 września 2015 r. posiadał ... sztuk świń.

Na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt (IRZ) Dyrektor OT ARR w G. (Dyrektor Oddziału) ustalił, iż wnioskodawca na dzień ... września 2015 r. posiadał ... sztuk świń, według danych rejestru aktualnych na datę złożenia wniosku, która to ilość przekroczyła ilość 2000 sztuk wskazaną w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2016 r, w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych (Dz. U. z 2016 r. poz.141).

Dyrektor Oddziału decyzją z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... odmówił udzielenia skarżącemu wsparcia dla producentów świń w ramach nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych.

Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej: "Prezes ARR", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), decyzją z dnia ... listopada 2016 r. nr ... utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Organ II instancji podał, że wsparcie jest udzielane producentowi świń, jeżeli spełnił przesłanki wynikające z treści § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych (Dz.U. z 2016 r. poz. 141), dalej: "rozporządzenie RM". Weryfikacja wniosku skarżącego obejmowała zatem sprawdzenie danych zawartych w rejestrze IRZ celem ustalenia czy w dniu 30 września 2015 r. wnioskujący posiadał nie więcej niż ... świń oraz czy w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 7 stycznia 2016 r. co najmniej 5 świń sprzedanych przez tego producenta zostało poddanych ubojowi w rzeźni, jak również analizę dokumentów potwierdzających sprzedaż z przeznaczeniem do uboju co najmniej 5 i nie więcej niż 2000 świń objętych kodem CN 0103 92 19 lub loch objętych kodem CN 0103 92 11 okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. Do wyliczenia jednostkowej kwoty wsparcia zgodnie z ww. rozporządzeniem pod uwagę zostały wzięte tylko ilości świń zakwalifikowanych do pozytywnego rozpatrzenia do dnia 3 czerwca 2016 r. W wyniku powyższych czynności ustalono, iż na dzień 30 września 2015 r. skarżący posiadał 2367 sztuk świń.

Prezes ARR podkreślił, że w toku postępowania odwoławczego wystosował do Dyrektora Oddziału pismo w dniu 4 sierpnia 2016 r. z prośbą o weryfikację według stanu na dzień 3 czerwca 2016 r. na podstawie danych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, faktycznej ilości świń posiadanych przez odwołującego na dzień ... września 2015 r oraz czy ubój ... świń o nr ...oraz ... szt. o nr ... został zrealizowany i dotyczył zwierząt sprzedanych w okresie pomiędzy 1 października 2015 r. a 31 grudnia 2015 r. przez producenta ubiegającego się o wsparcie o nr ARiMR ... W odpowiedzi na powyższe ARiMR pismem z dnia ... sierpnia 2016 r. poinformowała, że producent posiadał na dzień ... września 2016 r. ... szt. świń. Ubój świń w okresie od 1 października 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. z nr ... wyniósł ... szt. oraz ... szt. z nr ...

Jak wskazał organ odwoławczy, z uwagi na fakt, iż wystąpiły rozbieżności pomiędzy danymi w raporcie pomocniczym IRZ a danymi udostępnionymi przez Gdyński OR ARiMR, Prezes ARR wystosował do Prezesa ARiMR pismo z prośbą o informację z czego mogą wynikać powyższe rozbieżności oraz wskazanie jakiego typu korekt dokonał producent w systemie IRZ, jakiej ilości świń dotyczyły oraz dat ewentualnych aktualizacji, które miałyby wpływ na ustalenie ilości zwierząt na dzień 30 września 2015 r.

W odpowiedzi na ww. pismo ARiMR poinformował pismem z dnia 17 października 2016 r., że producent wg raportu pomocniczego (stanu bazy danych) na dzień 3 czerwca 2016 r. posiadał w dniu 30 września 2015 r. ... szt. świń. Rozbieżności w danych dla producenta wynikają ze złożenia w biurze powiatowym ARiMR 26 zgłoszeń zdarzeń z datami przed 30 września 2015 r. tj.: przybyć na łączną liczbę ... szt. świń oraz wybycia na łączną liczbę ... szt. świń.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy, w nawiązaniu do pisma z dnia 17 października 2016 r. wystosował do Prezesa ARiMR pismo z prośbą o uszczegółowienie informacji dotyczącej producenta.

W odpowiedzi na pismo ARiMR wraz z pismem z dnia 10 listopada 2016 r. przesłała wykaz zgłoszeń obejmujący zgłoszenia złożone po 30 września 2015 r. (z datą zdarzenia przed 30 września 2015 r.) w tym 10 zgłoszeń sprzedaży złożonych po 3 czerwca 2016 r.(z datą zdarzenia przed 30 września 2015 r.). Ponadto potwierdziła, że korekty zgłoszeń mające wpływ na ustalenie stanu świń na dzień 30 września 2015 r. dla producenta zostały złożone w dniu 22 czerwca 2016 r.

Organ odwoławczy zwrócił następnie uwagę na art. 12 ust. 3 ustawy z dn. 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2015 r., poz. 1172 ze zm.) zgodnie z którym posiadacz świń zobowiązany jest zgłosić zmiany w stadzie lub fakt uboju w terminie 30 dni od ich zaistnienia. Obowiązek ten jest sankcjonowany w art. 33 pkt 13 ww. ustawy. Jednocześnie posiadacze zwierząt mają możliwość zweryfikowania prawidłowości danych w rejestrze IRZ. Przepisy tej ustawy zapewniały zatem producentom świń zainteresowanych wsparciem możliwość zadbania o własny interes w terminie przyjętym za miarodajny. Producenci mieli łącznie kilka miesięcy na zgłoszenie i zweryfikowanie danych w IRZ. Dodatkowo ARR i ARiMR jeszcze przed okresem przyjmowania wniosków o wsparcie podjęły szereg działań informacyjnych, które miały na celu uświadomienie producentom świń konieczność zgłoszenia i zweryfikowania danych w IRZ.

Jak zauważył Prezes ARR, producent dokonał aktualizacji danych w systemie IRZ dopiero w dniu 22 czerwca 2016 r., tj. po ustaleniu przez Prezesa ARR jednostkowej kwoty wsparcia i dlatego aktualizacja nie mogła zostać uwzględniona w toku postępowania odwoławczego.

Strona zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa ARR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Oddziału.

Skarżący zarzucił, że wartość zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad (IRZ) na dzień 30 września 2015 roku (... sztuk świń) była błędna, bowiem powstała między innymi w wyniku dokonania dwukrotnego zgłoszenia tej samej partii zwierząt, pochodzących z tej samej dostawy, na co nie miał wpływu - w rzeczywistości na dzień 30 września 2015 roku jego stado liczyło ... sztuk i ilość ... sztuk w okresie od września 2015 roku do stycznia 2016 roku nigdy nie została przekroczona. Zdaniem Skarżącego, celem wprowadzenia systemu IRZ było umożliwienie śledzenia miejsc pobytu i przemieszczeń zwierząt, jednak obecnie system ten nie jest w pełni skuteczny i Skarżący nie może z tego tytułu ponosić odpowiedzialności w postaci odmowy przyznania mu pomocy. Skarżący podniósł, że ARiMR jako administrator systemu winna stwierdzić ewentualne nieprawidłowości i wdrożyć postępowanie wyjaśniające. Zdaniem Skarżącego, to, że ma on prawo sprawdzania stanu zwierząt w systemie IRZ nie obliguje go do tego, aby stan ten na bieżąco monitorować, ponieważ do tego powołane są wyspecjalizowane organy administracji publicznej, które nie przekazały mu żadnej informacji z zakresu funkcjonowania tego systemu. Skarżący wskazał, że nie wiedział o uwarunkowaniach związanych z funkcjonowaniem tego systemu, pomimo tego, że w obszarze właściwości powiatowego oddziału ARiMR w L. znajduje się jedynie kilku producentów trzody chlewnej i nic nie stało na przeszkodzie aby poinformować m.in. Skarżącego o zasadach funkcjonowania tego systemu.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARR wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r. poz. 1066 j.t.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 j.t. ze zm., dalej: “p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów sąd uznał, że zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego odpowiada prawu.

Sąd wskazuje, że podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organ i uznaje je za własne. Sąd uznaje również, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i prawa procesowego.

Sąd przypomina, że Skarżący złożył w dniu 18 marca 2016 r. wniosek o udzielenie wsparcia w ramach tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych, ustanowionej przepisami prawa unijnego i uzupełnionej przepisami prawa krajowego. Była to pomoc unijna udzielana na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1853 z dnia 15 października 2015r. (Dz. U. UE. L. 2015.271.25) ustanawiającego tymczasową nadzwyczajną pomoc dla rolników w sektorach hodowlanych. Wymienione rozporządzenie stanowiło akt delegowany, wydany na podstawie art. 219 i art. 228 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr. 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr. 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr. 1037/2001 i (WE) nr. 1234/2007 (Dz. U. UE. L. 2013.347.671). Wydany w celu przeciwdziałania zakłóceniom na rynku.

Zgodnie z brzmieniem przepisów rozporządzenia nr. 2015/1853 Unia udostępniła państwom członkowskim całkowitą kwotę 420.000 000 euro w celu zapewnienia ukierunkowanego wsparcia dla rolników w sektorach wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego (sektory hodowlane). Polsce przypadła kwota 28.946.973 euro. Była to jednorazowa pula środków finansowych w celu wsparcia rolników w sektorach hodowlanych, którzy odczuwali skutki katastrofalnego spadku cen, będącego bezpośrednią konsekwencją wprowadzonego przez Rosję i przez nią przedłużonego zakazu przywozu, oraz skutki suszy dla upraw paszowych (motyw 10 rozporządzenia).

W motywie 18 rozporządzenia wskazano na bezzwłoczne jego wdrożenie, a w przepisie art. 1 ustalono, że państwa członkowskie wypłacą to wsparcie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2016 r. na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. Przy czym w motywie 17 wskazano, że państwa członkowskie powinny poinformować Komisję o obiektywnych kryteriach stosowanych w celu ustalenia metod, według których przyznaje się wsparcie, oraz o środkach wprowadzonych w celu zapobieżenia zakłóceniom konkurencji, a w art. 3 ustalono, że informacje te należy przekazać niezwłocznie i nie później niż do dnia 31 grudnia 2015r. Zobowiązano również państwa członkowskie do przekazania Komisji nie później niż do dnia 30 września 2016r. informacji o całkowitych wypłaconych kwotach oraz o liczbie i rodzaju beneficjentów (art.3 pkt. b).

Przepisy unijne zostały uzupełnione regulacją prawną krajową. Stanowiło ją rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2016r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowej nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych (Dz.U. z 2016 r. poz. 141, dalej rozporządzenie RM). Rozporządzenie zostało wydane w oparciu o delegacje ustawową opartą na art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - wówczas nazywanej ustawą - o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2012 r. poz. 633 ze zm.), a obecnie zwaną ustawą o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016r. poz. 401 j.t. ze zm.).

Zgodnie z § 3 pkt.2 rozporządzenia RM wsparcie było udzielane m.in. w sektorze hodowlanym wieprzowiny. Według § 6 było ono udzielane rolnikowi, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1853, będącemu producentem świń, jeżeli:

1) według danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt:

a) w dniu 30 września 2015 r. posiadał nie więcej niż 2000 świń,

b) w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 7 stycznia 2016 r. co najmniej 5 świń sprzedanych przez tego producenta zostało poddanych ubojowi w rzeźni;

2) w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2015 r. sprzedał z przeznaczeniem do uboju co najmniej 5 i nie więcej niż 2000 świń objętych kodem CN 0103 92 19 lub loch objętych kodem CN 0103 92 11.

Rozporządzenie RM stanowiło też, że wsparcie jest udzielane na wniosek rolnika (§ 8 ust.1), określało elementy konieczne wniosku ( § 8 ust.2) oraz konieczne jego załączniki (§ 8 ust.3). Ponadto stanowiło, że Agencja Rynku Rolnego, której zadaniem było udzielenie tej pomocy, działa w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym upływał termin składania wniosków o udzielenie tego wsparcia.

Opisane zasady udzielenia wsparcia były jasne. Stanowiły obiektywne kryteria jego przyznania i były zgodne z wymaganiami Komisji.

Uzupełnienie zasad dotyczących poprowadzenia postępowania w przedmiocie wydania ww. decyzji stanowił przepis art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (dawniej o Agencji Rynku Rolnego) stanowiący, że jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2017r. poz. 1257 j.t., dalej "k.p.a."), z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.

Ustawowe wyłączenie stosowania wskazanych przepisów k.p.a. oznaczało, że organ - poza czynnościami i dokumentami wskazanymi w rozporządzeniu RM - jest zwolniony z podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), z dopuszczania jako dowód wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 k.p.a.), z obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), z obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.), z obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwieniem im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 k.p.a.) oraz z obowiązku uznania okoliczności faktycznej za udowodnioną tylko w warunkach, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 k.p.a.).

Wyłączenie wskazanych przepisów k.p.a. w przedmiotowej sprawie oznaczało, że organ orzekał w oparciu o dokumentację dostarczoną przez stronę, wymaganą § 8 ust.3 rozporządzenia RM oraz w oparciu o dane zarejestrowane w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt. Rejestrze urzędowym, prowadzonym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), według regulacji prawnej zawartej w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. 2017r. poz. 546 ze zm., dalej ustawa o systemie identyfikacji).

Na podstawie tej ustawy (art.3) utworzono System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, prowadzony przez ARiMR, wymagany regulacją prawną unijną – rozporządzeniem (WE) nr. 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. U. UE. L. 2000.204.1). System zawiera dane wymagane przepisami rozporządzenia nr. 1760/2000.

Według art. 12 ust. 3 ustawy o systemie identyfikacji, w wersji obowiązującej do 17 października 2016 r., posiadacz świń był obowiązany zgłosić kierownikowi biura w terminie 30 dni:

1) zwiększenie lub zmniejszenie liczebności stada, z wyjątkiem urodzenia, przywozu z państw trzecich albo państw członkowskich,

2) ubój zwierzęcia gospodarskiego

- z podaniem liczby zwierząt, które przybyły lub ubyły ze stada, oraz miejsca pochodzenia lub przeznaczenia zwierzęcia.

Po nowelizacji ustawy od dnia 18 października 2016r. obowiązek ten został podtrzymany, a termin powiadomienia został skrócony do 7 dni.

Brak złożenia organowi informacji o zmianach, o których mowa wyżej, został obwarowany karą grzywny, nakładaną na rolnika w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, o czym stanowi art. 33 ustawy o identyfikacji. W wersji obowiązującej od 7 kwietnia 2007 r. jest to przepis o treści: " Art. 33 ust 1. Kto: (...) 13) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego lub podmiotem prowadzącym zakład przetwórczy lub spalarnię, nie zgłasza kierownikowi biura informacji, o których mowa w art. 12 ust. 1, 3 i 6, (...) podlega karze grzywny. 2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia."

Stwierdzić należy, że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie. Sprawdził dane zawarte w rejestrze IRZ. Ustalił ponad wszelką wątpliwość, że we wskazanym rejestrze ujawniono posiadanie przez Skarżącego na dzień 30 września 2015 r. ... sztuk świń, czyli ilość zwierząt przekraczającą 2000 sztuk.

Organ odwoławczy prawidłowo wystąpił do [...] OR ARiMR z prośbą o weryfikację według stanu na dzień 3 czerwca 2016 r. faktycznej ilości świń posiadanych przez producenta na dzień 30 września 2015 r. a następnie - prawidłowo zwrócił się do ARiMR z prośbą o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy danymi w raporcie pomocniczym IRZ a danymi udostępnionymi przez [...] OR ARiMR oraz o wskazanie, z czego mogą wynikać rozbieżności.

W odpowiedzi Prezes ARR uzyskał wykaz zgłoszeń złożonych po 30 września 2015 r. (z datą zdarzenia przed 30 września 2015 r.) w tym 10 zgłoszeń sprzedaży złożonych po 3 czerwca 2016 r.(z datą zdarzenia przed 30 września 2015 r.) oraz uzyskał potwierdzenie dokonania przez producenta aktualizacji stanu świń na dzień 30 września 2015 r. w dacie 22 czerwca 2016 r.

Liczba nie więcej niż 2000 sztuk świń stanowiła przesłankę prawa materialnego do przyznania wsparcia. Ponieważ Skarżący wg danych z IRZ przekraczał tę liczbę, to nie mógł otrzymać wsparcia. Dane z wymienionego rejestru nie mogły być zastąpione ani oświadczeniem skarżącego, ani innym dokumentem, gdyż dane ustalane wg. IRZ na wskazany dzień 30 września 2015 r., stanowiły obiektywne kryterium oceny ustalone przez prawodawcę polskiego za zgodą Komisji.

W odniesieniu do zarzutów skargi sprowadzających się do wykazania, że Agencja Rynku Rolnego nie poinformowała Skarżącego o uwarunkowaniach systemu i nie zweryfikowała danych w systemie IRZ Sąd wyjaśnia, że to rolnik powinien dopilnować tego, aby dane ujawnione w wymienionym rejestrze odpowiadały rzeczywistości. Zgodnie z ustawą o identyfikacji, jest on bowiem obciążony obowiązkiem zgłaszania wszelkich zdarzeń wpływających na dane zawarte i ujawnione w IRZ.

Sąd wyjaśnia, że Agencja Rynku Rolnego była zobowiązana na mocy prawa do ustalenia danych według wymienionego rejestru. Organ nie mógł prowadzić postępowania dowodowego ponad dane ujawnione w tym rejestrze. Postępowanie było krótkotrwałe, miało określone prawem unijnym terminy do jego zakończenia.

Istotne w sprawie jest, że procedura krajowa wyłączyła stosowanie ogólnych zasad postępowania administracyjnego związanego ze zbieraniem materiału dowodowego.

Skarżący nie skorzystał wcześniej z możliwości samodzielnego działania w przedmiocie uaktualnienia danych w IRZ, w toku innego postępowania, wówczas przed innym organem administracyjnym. Wobec powyższego nie może obecnie oczekiwać, że w formie zastępczej, niewymaganej prawem i bliżej nieokreślonej, będą prowadzone przez organ działający w tej sprawie czynności aż do oczekiwanego przez niego skutku.

Prawidłowo wskazał organ, że dokonanie aktualizacji danych w systemie IRZ dopiero w dniu 22 czerwca 2016 r., tj. po ustaleniu przez Prezesa ARR jednostkowej kwoty wsparcia nie mogło zostać uwzględnione w toku postępowania odwoławczego. Co więcej, uwzględnienie aktualizacji po ustaleniu kwoty wsparcia byłoby sprzeczne z zasadami przyznawania nadzwyczajnej pomocy dla rolników w sektorach hodowlanych.

Dodatkowo Sąd zauważa, że Skarżący składając wniosek o udzielenie wsparcia producentom świń oświadczył m.in., że zobowiązuje się przestrzegać warunków uczestnictwa w mechanizmach, w których będzie uczestniczył (pkt 1 oświadczenia, strona 6 z 6 wniosku, k. 6 akt administracyjnych).

Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy ani przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy.

Z tych względów sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.