Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 53/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-06-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 81 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] (data wpływu) "A." Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi podkreślając, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu [...], zaś skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem z dnia [...] wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie odpisu z KRS - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona przedstawiła żądany dokument.

Upływ terminu do wniesienia skargi następował w dniu [...], gdyż [...] był niedzielą – dniem ustawowo wolnym. Skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...], a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu ustawowo określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Stało się to przyczyną do odrzucenia skargi postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt III SA/GI 53/09.

Wnioskiem z dnia [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy pracowników skarżącej, bowiem zaskarżoną decyzję odebrała M. L. – pracownica innej spółki (tj. "B." Sp. z o.o.), mającej siedzibę pod tym samym adresem. Dalej skarżąca wyjaśniła, że na skutek pomyłki pracownika sekretariatu zamienione zostały koperty do pism. Koperta z pismem przekazanym przez M. L. została podpięta do pisma Urzędu Skarbowego otrzymanego w dniu [...], a koperta pisma z Urzędu Skarbowego została podpięta do decyzji. W wyniku zaistniałej omyłki przekazano pełnomocnikowi informacje, że decyzja została doręczona stronie w dniu [...] i od tej daty liczony był przez skarżącą termin doniesienia skargi. Skarżąca wskazała również, że termin do złożenia skargi upływa z dniem [...] ([...] był sobotą). Pełnomocnik nadał skargę z dniem [...], a zatem w przepisanym terminie. Pismo to zostało uzupełnione pismem skarżącej z dnia [...], przy którym złożono pismo Poczty Polskiej z dnia [...], nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje legalność wydanej decyzji czy postanowienia.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga, że została wniesiona przez osobę uprawnioną w terminie zakreślonym ustawą i należycie opłacona.

Art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. ustawy wskazanej wyżej stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. W punkcie drugim wskazuje przesłankę uchybienia terminowi do jej wniesienia.

Jednocześnie ustawodawca dopuszcza możliwość przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek w tej sprawie, zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. składa się za pośrednictwem organu administracyjnego. Przesłanki zaś przywrócenia terminu określa art. 87 § 1 do 4 p.p.s.a. i zgodnie z jego brzmieniem muszą być one spełnione łącznie. Przesłankami tymi są: wniesienie wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy strony oraz złożenie skargi razem z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy jedynie uprawdopodobnić niezawinione przyczyny uchybienia, a nie dowiedzenia ponad wszelką wątpliwość, że uchybienie było niezawinione. Zaś ocena tych przesłanek należy do Sądu.

W niniejszej sprawie sąd uznał za usprawiedliwione uchybienie terminu.

Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności złożonego wniosku podkreślić należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku zaś winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody (por. post. NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przy ocenie okoliczności sprawy o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, aby z jednej strony nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy zaznaczyć, że skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Nie miała ona bowiem wpływu na dokonanie odbioru korespondencji przez osobę nie będącą upoważnioną do tej czynności w jej imieniu. Jak bowiem zostało wykazane przez skarżącą zaskarżoną decyzję odebrała M. L. – pracownica innej spółki (tj. "B." Sp. z o.o.), mającej siedzibę pod tym samym adresem. Tym samym nie można Spółce przypisać braku należytej staranności skutkującej nieterminowym złożeniem skargi, przy zachowaniu kryterium obiektywnego miernika tej staranności.

Wobec uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nienastąpiło z winy strony i przy jednoczesnym dokonaniu zaległej czynności - Sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił przywrócić termin do złożenia skargi.