Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 689/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono postanowienie organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 152
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 145 par1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 września 2021 r. sprawy ze skargi firma B na postanowienie Wojewody z dnia 19 marca 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej firma B z siedzibą w K. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K., na wniosek zarządcy drogi, wydał decyzję nr [...].[...], znak: [...] z 13 marca 2020 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Budowa drogi gminnej dojazdowej ze skrzyżowaniem z ulicą [...] (droga nr [...] powiatowa klasa zbiorcza) w km AB 0+21.53 - km 0+174.47 oraz rozbudowa ulicy [...] drogi gminnej dojazdowej od skrzyżowania z ul. [...] (droga nr [...], wojewódzka klasa główna) w km CD 0+003.75 - km 0+273.41", która wobec niezaskarżenia decyzji w terminie i trybie ustawowo przewidzianym stała się ostateczna 23 czerwca 2020 r.

Strona skarżąca [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w K. pismem z 14 września 2020r. (data wpływu do Urzędu 15 września 2020 r.) wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...].[...], znak: [...] z 13 marca 2020 r.

Organ I instancji Prezydent Miasta K. postanowieniem z 13 listopada 2020 r. znak: [...] orzekł o odmowie wstrzymania wykonania ww. decyzji.

Na ww. postanowienie zażalenie złożyła spółka [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w K.. W swoim zażaleniu spółka zaskarżyła w całości ww. postanowienie zarzucając mu naruszenie przepisów prawa, tj. art. 152 § 1 K.p.a. w związku z art. 11c specustawy, poprzez odmowę wstrzymania wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K. pomimo, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania oraz naruszenie art. 152 § 1 i art. 12 § 1 K.p.a. w związku z art. 11c specustawy poprzez przedwczesną odmowę wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z powodu odmowy wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, w sytuacji gdy postanowienie nie jest ostateczne. Ponadto spółka wskazała na naruszenie art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 11c specustawy w zakresie, w jakim zaskarżone postanowienie nie zawiera uzasadnienia dotyczącego okoliczności świadczących o braku prawdopodobieństwa uchylenia ww. decyzji Prezydenta Miasta K.. Skarżąca stwierdziła, że odmowa wznowienia postępowania postanowieniem z 13 listopada 2020 r. jest rozstrzygnięciem wadliwym i przedwczesnym.

W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z 13 marca 2020 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Wojewoda postanowieniem z dnia 19 marca 2021 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że złożenie zażalenia skutkuje zbadaniem przez organ II instancji istnienia przesłanek formalnoprawnych warunkujących jego dopuszczalność, w tym zbadanie, czy zażalenie zostało złożone przez stronę postępowania oraz czy został zachowany termin do jego złożenia, o czym stanowi art. 141 K.p.a.

Organ odwoławczy przeanalizował akta organu I instancji i ustalił, że zażalenie złożyła strona postępowania w terminie wymaganym ww. przepisami. Zgodnie z ogólnie przyjętą zasadą organy administracyjne powinny działać wnikliwie, prowadząc wyczerpujące postępowanie dowodowe w celu uzyskania prawdy obiektywnej, a fakty istotne dla podjęcia rozstrzygnięcia powinny zostać w miarę możliwości bezsprzecznie ustalone. Obowiązek ten wynika z art. 7 i art. 77 K.p.a. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiły podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając rozstrzygnięcie organ zobowiązany jest do przestrzegania przepisów K.p.a., a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Organ II instancji zauważył, że organ I instancji w swoim postanowieniu z 13 listopada 2020 r. znak: [...] zawarł uzasadnienie dotyczące okoliczności świadczących o braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 13 marca 2020 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Organ I instancji powołał się na wydane tego samego dnia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu 1 miesiąca na wniesienie takiego wniosku.

Zgodnie z art. 11d ust. 5 specustawy, Prezydent Miasta K. zawiadomił o wydaniu decyzji poprzez obwieszczenie zamieszczone na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta K. w dniach 23.03.-07.04.2020 r., na tablicach ogłoszeń w Urzędzie Miasta K. w dniach 23.03.-07.04.2020 r. oraz w prasie lokalnej, tj. Gazecie [...] z 24.03.2020 r.

Strona skarżąca nie jest właścicielem nieruchomości położnej w granicach inwestycji, zatem Prezydent Miasta K. nie miał podstaw prawnych do informowania jej pisemnie zawiadomieniem o wydaniu decyzji, o którym mowa w art. 11 d ust. 5 specustawy. Zatem decyzja Prezydenta Miasta K. została doręczona skarżącej w sposób, jaki nakazuje ww. specustawa drogowa, a zgodnie z art. 49 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia, tj. ukazania się obwieszczenia o wydaniu ww. decyzji.

Samo wznowienie postępowania administracyjnego nie wywołuje skutku w postaci wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji. Niemniej organ na żądanie strony dokonuje oceny, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ nie wznowił postępowania, dlatego też nie badał przesłanek prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Zatem Prezydent Miasta K. uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania, bowiem postępowanie zakończone decyzją z 13 marca 2020 r. nie zostało wznowione. A jak wskazuje art. 152 K.p.a. wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Zawarta w art. 152 § 1 K.p.a. regulacja uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji od tego, czy zachodzi "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania".

Jak możemy przeczytać w wyroku WSA w Krakowie z 25.03.2019 r., II SA/Kr 50/19: "Przyjmuje się również, że interpretacja przesłanek z art. 152 § 1 K.p.a. - z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych - powinna mieć charakter ścieśniający, a użyte w tym przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2178/14, LEX nr 2083438; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt II OSK 308/16, LEX nr 2409660; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 50/19, LEX nr 2654253 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 295/10, LEX nr 1071256). Mając na uwadze przytoczone powyżej regulacje prawne oraz ukształtowane na ich podstawie orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazać należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji w ww. trybie, musi zaistnieć taki stan, w którym na podstawie zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego, organ wstępnie jest przekonany o konieczności uchylenia ostatecznej decyzji, z uwagi na rzeczywiste wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 K.p.a. lub art. 145a § 1 K.p.a.".

Organ odwoławczy wskazał dalej, że wnioskodawca przytoczył wyrok WSA w Olsztynie z 17.01.2019 r., II SA/Ol 780/18, LEX nr 2617560, który orzekał o przedwczesności wydania postanowienia odmowie wznowienia postępowania w sprawie, w której to postanowienie o odmowie wstrzymania zostało wydane przed wydaniem postanowienia dotyczącego wznowienia postępowania.

Wykładania przytoczonego przez stronę wyroku podyktowana jest innymi okolicznościami sprawy, gdyż uwzględniając powyższe, zdaniem ww. Sądu, dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania możliwe jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji, która jest przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania. Oznacza to, że jedynie po wydaniu postanowienia dotyczącego wznowienia postępowania można analizować kwestię wstrzymania wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić jedynie w przypadku postępowania wznowieniowego. Wyrok ten dotyczył innego stanu faktycznego niż w przedmiotowej sprawie.

W niniejszej sprawie Prezydent Miasta K. wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania 13 listopada 2020 r. i tego samego dnia postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji zrid. Oznacza to, że została tu zachowana kolejność rozpatrywania sprawy, a cytowany wyrok nie wykluczał możliwości orzekania w tym samym dniu. Ponadto nie jest to dominujące stanowisko w orzecznictwie.

Organ przytoczył również wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2019r. sygn. akt VII SA/Wa 872/19: "Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela dominujący w piśmiennictwie pogląd, zgodnie z którym postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji może zostać wydane zarówno przed wydaniem postanowienia o wznowieniu, wraz z tym postanowieniem, jak i następczo w fazie postępowania rozpoznawczego (por. R. Sawuła, Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym, Przemyśl-Rzeszów 2008, s. 172-174). W kontrolowanej sprawie Prezydent (...) W. wydał postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nr (...) równocześnie z wydaniem postanowienia odmawiającego wznowienia na żądanie skarżącego postępowania zakończonego ww. decyzją, co w świetle przedstawionego wyżej wniosku pozostaje zgodne z prawem."

Zdaniem organu odwoławczego, niezasadnym jest zarzut strony skarżącej, że został naruszony art. 152 § 1 i art. 12 § 1 K.p.a. poprzez przedwczesną odmowę wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ postanowienie o odmowie wznowienia postępowania nie jest ostateczne.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Trudno byłoby organowi wykazać istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowionego postępowania, jeśli organ dysponował dowodami na to, że ze względów formalnych takie postępowanie nie może być nawet wszczęte.

Zdaniem organu odwoławczego to nie samo postanowienie o odmowie wznowienia jest dowodem na brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, lecz inne dowody w sprawie wskazujące na to, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie. Z tej też przyczyny to, czy postanowienie o odmowie wznowienia zostało wydane czy nie, w tym, czy jest ostateczne, czy nie, ma drugorzędne znaczenie. Znaczenie mają dowody, które mogą uprawdopodobnić uchylenie decyzji. A jeśli dowody wskazują na to, że takie postępowanie nie będzie nawet mogło być wszczęte, to oznacza, że wedle najlepszej wiedzy organu, bazującej na aktach sprawy, nie ma żadnego prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Również zarzut naruszenia art. 124 § 2 K.p.a., zdaniem organu II instancji, jest niezasadny, bowiem w zaskarżonym postępowaniu Prezydent Miasta K. opisał i uzasadnił jakimi przesłankami kierował się wydając przedmiotowe orzeczenie, powołując się na przepisy prawa, jak również przywołując orzeczenia sądowe.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że strona skarżąca nie przedstawiła argumentów wskazujących na zasadność wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K., a organ II instancji analizując zażalenie, postanowienie w sprawie odmowy wstrzymania decyzji oraz akta w sprawie wydanej decyzji, nie odnalazł żadnych okoliczności sprawy, które wskazywałyby na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta K. znak: [...] z 13 listopada 2020 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji zrid.

[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Wojewody z 19 marca 2021 i poprzedzające je postanowienie I instancji, zarzucając:

- błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia polegający na niezgodnym ze stanem faktycznym ustaleniu, że skarżąca spółka nie jest właścicielem nieruchomości, na której jest realizowana inwestycja drogowa, a jedynie właścicielem nieruchomości sąsiedniej, podczas gdy pomiary geodezyjne przeprowadzone na zlecenie skarżącej bezsprzecznie wykazały, że inwestycja drogowa narusza prawo własności skarżącej, toteż winna być ona zawiadamiana o toczącym się postępowaniu i zapadłych rozstrzygnięciach w sposób bezpośredni i winno być w stosunku do niej wydane rozstrzygnięcie wywłaszczeniowe;

- naruszenie art. 152 § 1 K.p.a. w zw z art. 11 c Ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1363 ze zm.) poprzez odmowę uchylenia postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. Wydział Architektury i Urbanistyki z dnia 13 marca 2020 r. nr [...].[...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, mimo że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania;

- naruszenie art. 152 § 1 i art. 12 § 1 K.p.a. w zw z art. 11 c Ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. Wydział Architektury i Urbanistyki z dnia 13 marca 2020r. nr [...].[...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z powodu odmowy wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją w sytuacji, gdy postanowienie to jest nieostateczne;

- naruszenie art. 124 § 2 K.p.a. w zw z art. 11 c Ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w zakresie, w jakim zaskarżone postanowienie nie zawiera uzasadnienia dotyczącego okoliczności świadczących o braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Prezydenta Miasta K. Wydział Architektury i Urbanistyki z dnia 13 marca 2020 r. nr [...].[...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

W związku z powyższymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowienia Wojewody oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie znajdując podstaw do jego zmiany. Odnośnie zarzutów skargi organ wskazał, że dla prawidłowości stanowiska organu, tj. przyjęcia, że jeżeli postępowanie nie zostało wznowione, to nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, gdyż wstrzymanie jest uzasadnione jedynie w wyniku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji na skutek wznowienia, nie ma znaczenia prawnego wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji w sprawie odmowy wznowienia postępowania. W świetle treści art. 143 K.p.a. wniesienie zażalenia nie wstrzymuje bowiem wykonania zaskarżonego postanowienia.

W piśmie przygotowawczym z 4 sierpnia 2021 r. strona skarżąca podtrzymała wnioski i zarzuty skargi i złożyła wnioski dowodowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Stosownie zaś do art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności zaskarżonego aktu bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jego wydania. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z art. 152 § 1 K.p.a. postanowienia Wojewody utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, co do której strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją.

Zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a.: Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do ustalenia, czy organy administracji wydając zaskarżone postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji wzięły pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, w tym materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i czy na tej podstawie dokonały prawidłowej wstępnej oceny co do istnienia podstaw do przyjęcia, że decyzja nie zostanie uchylona.

Po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału oraz po rozważeniu stanowisk stron i podniesionych przez nie argumentów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wydając zaskarżone postanowienie organ odwoławczy nie zbadał wystąpienia w niniejszej sprawie prawdopodobieństwa uchylenia - w wyniku wznowienia postępowania - decyzji w przedmiocie zrid, która to kwestia jest, określoną w art. 152 § 1 K.p.a., przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji. W kwestii tej Wojewoda poprzestał na konstatacji, że jeżeli organ odmówił wznowienia postępowania, to oznacza, że nie zachodzą okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, czyli brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy dodał, że dla prawidłowości stanowiska organu, tj. przyjęcia, że jeżeli postępowanie nie zostało wznowione, to nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, gdyż wstrzymanie jest uzasadnione jedynie w wyniku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji na skutek wznowienia, nie ma znaczenia prawnego wniesienie zażalenia na postanowienie organu I instancji w sprawie odmowy wznowienia postępowania, bowiem w świetle treści art. 143 K.p.a. wniesienie zażalenia nie wstrzymuje bowiem wykonania zaskarżonego postanowienia.

Sąd stwierdza tymczasem, że obowiązkiem organu jest dokonanie oceny – na moment wydawania postanowienia wstrzymującego, bądź nie, wykonanie decyzji - czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego, przy czym dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na jego stopień.

Określenie tego prawdopodobieństwa powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie oraz uzasadnieniu, dlaczego możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji (M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX).

Wprawdzie, zgodnie z tezami sądownictwa administracyjnego, wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 K.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, to jednak podkreślenia wymaga, iż taka ostateczność nie może być rozumiana dowolnie; musi być bowiem poprzedzona zbadaniem okoliczności sprawy.

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. II OSK 527/13, wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, ze decyzja zostanie uchylona. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Ocena taka należy bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie.

Wskazać należy także, że interpretacja art. 152 § 1 K.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo" użyte w tym przepisie powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Kr 961/08, wyrok WSA w Krakowie z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Kr 1040/17). W konsekwencji ocena wystąpienia tego prawdopodobieństwa nie może być dowolna (arbitralna), ale powinna być przekonująca i wyczerpująca, oparta na materiale dowodowym oraz – co istotne - nawiązująca do przesłanki wznowienia postępowania i do konkretnych okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo wyeliminowania decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. II SA/Bk 217/12).

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy przede wszystkim wskazać, że organ odwoławczy, rozpoznając merytorycznie sprawę ponownie, na skutek zażalenia strony skarżącej w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, był zobligowany do zbadania przesłanki przewidzianej w art. 152 § 1 K.p.a. w postaci oceny - na podstawie okoliczności sprawy - prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Tymczasem organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie biorąc pod uwagę jedynie etap wznowionego postępowania (odmowę jego wznowienia nieostateczną decyzją). Nie uwzględniono natomiast ani nie przeanalizowano zasadniczej okoliczności dla sprawy, a to stopnia prawdopodobieństwa uchylenia - w wyniku wznowienia postępowania - decyzji zrid. Organy obu instancji w swoich postanowieniach ani słowem nie odniosły się merytorycznie do przedstawionych przez stronę skarżącą argumentów podania z 14 września 2020 r., w tym problemu oddziaływania inwestycji na jej nieruchomości.

Wskazane przez stronę skarżącą okoliczności dotyczące oceny oddziaływania inwestycji budowlanej na jej nieruchomości, również na etapie odpowiedzi na skargę, pozostały zignorowane. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie odnosi się do badania przesłanki "prawdopodobieństwa", o której mowa w art. 152 K.p.a. Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala na konstatację, że na moment jego wydania organ odwoławczy nie zadośćuczynił obowiązkom – wskazanym powyżej – wynikającym z art. 7 i art. 77 K.p.a. To powoduje, że kontrolowane postępowanie dotknięte jest wadami, które musiały prowadzić do wyeliminowania go z obrotu prawnego, bowiem zaistniałe uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Sąd uchylił także postanowienie organu I instancji na podstawie art. 135 P.p.s.a.

Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie zobowiązany dokonać oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji zrid, w wyniku wznowienia postępowania, wziąwszy pod uwagę także i to, że nieprawomocnym wyrokiem z 18 sierpnia 2021r., sygn. II SA/Kr 690/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na skutek skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w K., uchylił postanowienie Wojewody z dnia 22 marca 2021 r. znak [...] i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Zajęte w sprawie stanowisko organ powinien zaś uzasadnić stosownie do treści przepisu art. 107 § 3 K.p.a. oraz uczynić zadość zasadom opisanym w art. 8 i art. 11 K.p.a.

W związku powyższym, z uwagi na niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, Sąd - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 P.p.s.a. - orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, uchylając zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] spółka komandytowa z siedzibą w K. [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się uiszczony w kwocie [...]zł należny wpis od skargi oraz wynagrodzenie adwokata.