Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1603/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 131 ust. 1 pkt 1 , art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 154.
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego oddalił sprzeciw F. Sp. z o.o. w W., skarżącej w niniejszej sprawie, wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy VENT ROLL udzielonego na rzecz M. S.A. w C.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz "M." sp. z o.o. w C. (obecnie M. S.A. w C.) prawa ochronnego z pierwszeństwem od [...] stycznia 2004 r. na znak towarowy słowno-graficzny Vent-roll. Znak ten przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie 19 tj. taśmy kalenicowej.

O udzieleniu ww. prawa ochronnego ogłoszono w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...] w dniu [...] maja 2004 r.

W dniu [...] sierpnia 2007 r. skarżąca wniosła sprzeciw wobec udzielenia ww. prawa ochronnego jako podstawę prawną wskazując naruszenie art. 131 ust. 1 pkt 1 i art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. W uzasadnieniu podniosła, że jej przedsiębiorstwo rozpoczęło swoją działalność w Polsce w 1992 roku, pod nazwą D. Sp. z o.o. i współdziałało z niemieckim przedsiębiorstwem E. AG. Obecnie F. Sp. z o.o. oraz inne przedsiębiorstwa są spółkami powiązanymi z ww. niemieckim przedsiębiorstwem, działającymi w branży producentów materiałów budowlanych. Materiały budowlane są oznaczane VENT-ROLL i są do nabycia w Polsce za pośrednictwem polskich firm budowlanych. Jedną z takich firm jest uprawniony ze spornego znaku towarowego. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, uprawniony ze spornego prawa wyłącznego oferując materiały budowlane, w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego wiedział o towarach oznaczanych oznaczeniem VENT-ROLL jak i o samym znaku (na potwierdzenie przedłożył katalogi z 2003 roku). Podniósł także, iż w styczniu 2004 roku, podczas targów [...], uprawniony ze spornego prawa ochronnego, działając pod wcześniejszą nazwą - wystawił nowy produkt oznaczany znakiem VENT-ROLL, przy czym chodzi o taśmę kalenicową o analogicznej budowie jak towar oferowany przez wnoszącego sprzeciw. Także w styczniu 2004 roku uprawniony wystąpił ze zgłoszeniem znaku towarowego VENT-ROLL do Urzędu Patentowego. Przedstawiła dowody świadczące w ocenie skarżącej o używaniu znaku VENT-ROLL przez F. Sp. z o.o. oraz przez przedsiębiorstwo E. przed datą zgłoszenia spornego znaku towarowego. Podkreślono, że uprawniony ze spornego znaku towarowego nie potwierdza współpracy ze spółką E. Sp. z o.o. i jego spółkami zależnymi. W związku z powyższym, skarżąca zarzuciła uprawnionemu ze spornego prawa wyłącznego zgłoszenie spornego znaku towarowego VENT-ROLL, [...] w złej wierze. Uprawniony uzyskał prawo na oznaczenie wcześniej używane w obrocie przez partnerów handlowych dla identycznych towarów, co świadczy o zgłoszeniu cudzego znaku i jest działaniem w złej wierze. O złej wierze uprawnionego świadczy również fakt, iż próbuje on zagarnąć znak towarowy partnera handlowego, którego towary oferował na terenie Polski przed zgłoszeniem znaku VENT-ROLL jak i później, co stanowi naruszenie zasad uczciwości kupieckiej i zasad konkurencji, a także jest naruszeniem praw majątkowych wnoszącego sprzeciw. Uprawniony ze spornego prawa wyłącznego ubiegając się o ochronę na znak towarowy VENT-ROLL [...] naruszył, zdaniem skarżącej, zasady prowadzenia działalności gospodarczej. Rejestrując identyczny znak dla identycznych towarów uprawniony zagroził nie tylko wnoszącemu sprzeciw oraz firmie E. AG, ale klientom tych spółek, którzy mogą być wprowadzeni w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych spornym znakiem towarów. Zdaniem sprzeciwiającego, uprawniony poprzez rejestrację spornego znaku towarowego chciał przejąć cudze oznaczenie, pozycje rynkową, a także wykorzystać uzyskaną pozycje rynkową bez ponoszenia nakładów na ten cel. Na potwierdzenie powyższego, sprzeciwiający powołał się na wyniki sprzedaży oferowanych przez niego towarów, które potwierdzają jego zdaniem, spadek sprzedaży o około 30%. Takie postępowanie, w ocenie wnoszącego sprzeciw, jest sprzeczne z zasadą wynikającą z wolności gospodarczej, narusza odpowiednie przepisy - ustawy o prowadzeniu działalności gospodarczej i ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Działanie uprawnionego narusza również art. 3 i 10 ustawy o zakazie nieuczciwej konkurencji. Wnoszący sprzeciw stwierdził, że uprawniony po zgłoszeniu spornego znaku towarowego zagroził, że będzie podejmował działania prawne skierowane przeciw podmiotom używającym oznaczenie VENT-ROLL co potwierdza, że uprawniony zgłosił sporny znak towarowy w celu nie tylko zagarnięcia znaku towarowego VENT-ROLL ale także w celu usunięcia z rynku towarów spółki F. Sp. z o.o. oraz przedsiębiorstwa E. AG, dla których oznaczania używano oznaczenia VENT-ROLL. Udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy [...], daje uprawnionemu możliwość wystąpienia z roszczeniami w oparciu o przepis art. 296 ust. 1 u.p.w.p., przeciwko wnoszącemu sprzeciw jak i firmie E. oraz wszystkim innym dystrybutorom materiałów budowlanych używających oznaczenia VENT-ROLL.

Pismem z dnia [...] listopada 2007 roku uprawniony wniósł o: pozostawienie bez rozpoznania przedmiotowego sprzeciwu i uznał sprzeciw za bezzasadny i w związku z powyższym wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu uprawniony podniósł, że od [...] lipca 2005 roku, przedsiębiorstwo wnoszącego sprzeciw jest w stanie upadłości, stąd też dotychczasowe pełnomocnictwa udzielone przez firmę F. Sp. z o.o. wygasły z chwilą ogłoszenia jego upadłości i ustanowienia syndyka, który działa w każdym postępowaniu dotyczącym masy upadłości. Przy czym uprawniony podniósł, że pełnomocnictwo dołączone do sprawy pochodzi z dnia [...] lipca 2005 r., a więc sprzed daty wniesienia wniosku o ogłoszenie upadłości. Uprawniony poinformował, że przedsiębiorstwo wnoszącego sprzeciw "F." Sp. z o.o. wcześniej nosiło nazwę "D." Sp. z o.o., a przedsiębiorstwo "E." AG aktualnie sprzedaje swoje towary za pośrednictwem przedsiębiorstwa "D." Sp. z o.o. z siedzibą w S. Żadna z ww. spółek - "E." AG, "D." Sp. z o.o. nie wniosła przedmiotowego sprzeciwu, a uczynił to podmiot będący w upadłości - "F." Sp. z o.o. Ponadto uprawniony podniósł, że ani przedsiębiorstwo sprzeciwiającego ani firma "E." Sp. z o.o. nie są uprawnieni do prawa wyłącznego VENT-ROLL, a spółka "E." AG jest uprawniona do znaku towarowego DELTA [...], która nie obejmuje Polski i ochrona dotyczy innych towarów z klasy 19. Przedsiębiorstwo E. AG jest uprawnione do szeregu znaków przeznaczonych do oznaczania towarów z klasy 19 w tym: GEO-DRAIN o nr [...], DELTA-GEO-DRAIN o nr [...], DELTA-MS o nr [...], co świadczy o tym, że wnoszący sprzeciw nie zamierzał objąć prawem wyłącznym oznaczenia VENT-ROLL. Zarzut uzyskania spornego prawa na znak towarowy w złej wierze jest zatem nieuzasadniony. Uprawniony stwierdził, że współpracował z wnoszącym sprzeciw ale współpraca ta dotyczyła innego rodzaju towaru, a mianowicie - folii dachowych, nie zaś taśm kalenicowych. Taśmy takie były przedmiotem obrotu przedsiębiorstwa "D." Sp. z o.o., przedsiębiorstwa w żaden sposób nie powiązanego kapitałowo z "E." AG. Dlatego też zarzut istnienia wiedzy uprawnionego o towarach wnoszącego sprzeciw i oznaczaniu ich znakiem towarowym VENT-ROLL jest bezzasadny. Uprawniony stwierdził, że sporny znak towarowy VENT-ROLL został wymyślony przez samego uprawnionego i stanowi skrót oparty na skojarzeniu słów rolka i wentylacja, wskazując na cechy fizyczne taśm kalenicowych. Zaprzeczył aby uprawniony wystąpił z roszczeniem w oparciu o art. 296 p.w.p. w zakresie oznaczanie taśm kalenicowych znakiem Delta. Uprawniony poinformował, że nie powoływanie się przez niego na okoliczność współpracy między uprawnionym a przedsiębiorstwem E. AG (i spółką zależną w Polsce) wynika ze zmiany strategii marketingowej, w tym przyjęcia innej nazwy dla przedsiębiorstwa – m. Sp. z o.o. W tym też kontekście uprawniony stwierdził, że zarzut zgłoszenia spornego znaku w złej wierze nie znajduje potwierdzenia, ponieważ zgodnie z przytoczonym orzecznictwem zgłoszeniu w złej wierze powinny towarzyszyć dodatkowe okoliczności np. zamiar wykorzystania renomy lub też fakt współpracy między stronami oparty na szczególnym stosunku zaufania. Wskazał na różnicę pomiędzy znakiem spornym a znakami grupy Dorken, przy czym podkreślił okoliczność, że klienci każdorazowo byli informowani o producencie taśm kalenicowych (co potwierdza materiał dowodowy). Uprawniony nie zgodził się z zarzutem, iż poprzez rejestrację prawa ochronnego na znak towarowy VENT-ROLL [...] uprawniony próbuje zagarnąć pozytywne skojarzenia jakie towarzyszą temu znakowi, ponieważ, zdaniem uprawnionego, pozytywne skojarzenia z tym znakiem zbudował właśnie uprawniony, co potwierdza pozycja lidera w tym segmencie materiałów budowlanych oraz uzyskane nagrody. Zakwestionował twierdzenie sprzeciwiającego o istnieniu związku między obniżeniem ilości sprzedaży taśmy kalenicowej oferowanej przez grupę Dorken, a nieuczciwością kupiecką uprawnionego, ponieważ obniżenie sprzedaży, zdaniem uprawnionego, ma związek z konkurencyjnością towaru (ceny) uprawnionego, a nie z udzieleniem prawa wyłącznego na znak towarowy służący do oznaczania taśm kalenicowych. Natomiast ocena zarzutów wynikających z naruszenia przepisów o nieuczciwej konkurencji należy do właściwości sądów powszechnych.

Wobec uznania przez uprawnionego sprzeciwu za bezzasadny, na podstawie art. 247 ust. 2 p.w.p., sprawa została skierowana w dniu [...] lutego 2008 roku do rozstrzygnięcia w trybie postępowania spornego.

W postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP działającym w trybie spornym strony podtrzymały swoje stanowiska. Skarżąca złożyła załączniki do sprzeciwu.

Uprawniony ze spornego prawa wyłącznego zakwestionował materiał dowodowy przedłożony przez sprzeciwiającego, w zakresie dat umieszczonych na tych dokumentach, które zdaniem uprawnionego pochodzą z okresu po zgłoszeniu spornego znaku towarowego.

Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego na podstawie art. 246 i 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 u.p.w.p. oddalił sprzeciw (pkt 1) i orzekł o kosztach postępowania (pkt 2).

Co do zarzutu naruszenia przez sporne prawo wyłączne art. 131 ust. 1 pkt 1 u.p.w.p., stanowiącego o nie udzielaniu praw ochronnych na oznaczenia, których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich, Urząd Patentowy RP uznał, że zarzut ten nie został potwierdzony. Wnoszący sprzeciw nie wykazał bowiem, jakie konkretne prawo zostało naruszone poprzez udzielenie ochrony na znak sporny. Jeżeli sprzeciwiający twierdzi, że naruszone zostało prawo do znaku towarowego niezarejestrowanego, to w takiej sytuacji, sprzeciwiający może dochodzić swoich praw z tytułu naruszenia zasad uczciwej konkurencji. Domaganie się bowiem, ochrony niezarejestrowanego znaku towarowego poprzez żądanie unieważnienia prawa znaku zarejestrowanego może mieć wyłącznie charakter szczególny, poparty jednoznacznymi środkami dowodowymi a takich w sprawie brak. Wnoszący sprzeciw nie wykazał, że znak towarowy VENT-ROLL przynależy sprzeciwiającemu, ponieważ z dowodów przedłożonych wynika, że przedsiębiorstwo sprzeciwiającego posługiwało się oznaczeniem DELTA VENT lub D-VENT-ROLL (np. akta, tom I k: 168, 173, 177a, 182, 187), natomiast oznaczenie DELTA VENT ROLL było używane przez przedsiębiorstwo D. Sp. z o.o. (akta, tom II, k: 6, 8, 10), a więc nie przez sprzeciwiającego. Ponadto z kopii katalogu (akta, tom I, k. 11-14) wynika, że używane było oznaczenie DELTA VENT ROLL (k. 11) również kopia cennika z 2002 roku odnosi się do cen towaru oznaczanego DELTA VENT ROLL. Zatem, w ocenie Urzędu Patentowego nie można przyjąć aby ww. dowody potwierdzały używanie znaku towarowego VENT-ROLL i w konsekwencji, że prawo do tego znaku przysługuje sprzeciwiającemu. Również przedłożona przez uprawnionego kopia dokumentu związanego z uzyskaniem Aprobaty Technicznej (z 2003r.) dotyczy w rzeczywistości towaru oznaczanego znakami Delta Top i Delta-Vent-Roll, a więc nie znakiem spornym VENT-ROLL.

Skuteczne zakwestionowanie ważnej ochrony znaku towarowego w sytuacji, w której wnoszący sprzeciw powołuje się wyłącznie na prawo używania znaku, a więc prawo, które w rzeczywistości nie jest sformalizowane, jest, zdaniem Urzędu, w zasadzie niemożliwe. Ustawodawca wskazując na przeszkodę wynikającą z treści przepisu art. 131 ust. 1 pkt 1 u.p.w.p. wskazał na dwie przesłanki: 1. istnienie praw osobistych lub majątkowych i po 2. możliwość naruszenia praw osobistych lub majątkowych przez używanie spornego znaku towarowego. Wnoszący sprzeciw powołał się na prawo wynikające z używania znaku towarowego, który w istocie nie jest objęty ochroną - prawem wyłącznym. Dlatego też, w tym zakresie sprzeciwiający powołał się na zapisy u.z.n.k., co w takiej sytuacji potwierdza, że wnoszący sprzeciw nie wykazał żadnego tytułu do spornego znaku. Ustalony stan faktyczny nie pozwala, jak wskazał Urząd Patentowy, na przyjęcie, iż niezarejestrowany znak towarowy używany przez wnoszącego sprzeciw może być podstawą unieważnienia spornego znaku towarowego [...]. Niezarejestrowany znak towarowy nie stanowi podstawy dla wywodzenia uprawnień o charakterze majątkowym takiego oznaczenia i w efekcie możliwości dochodzenia ochrony z tego tytułu, poprzez wystąpienie o unieważnienie spornego znaku towarowego. W tym zakresie Urząd Patentowy odwołał się do wyroku NSA z dnia 19 stycznia 2006 roku, sygn. akt Il GSK 320/05.

W odniesieniu do zarzutu zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze wnoszący sprzeciw wskazał na okoliczności związane ze zgłoszeniem tego znaku w szczególności na fakt świadomości uprawnionego o znaku towarowym VENT-ROLL i istnieniu konkurencyjnego przedsiębiorstwa sprzeciwiającego działającego w branży oferujących materiały budowlane, posługującego się oznaczeniem VENT-ROLL. Ponadto sprzeciwiający podniósł, że znak towarowy VENT-ROLL był używany przez partnerów handlowych - strony postępowania - dla oznaczania identycznych produktów z klasy 19.

Przepis art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi o nie udzielaniu praw ochronnych na oznaczenia jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony. Dokonanie zgłoszenia znaku towarowego w warunkach istnienia złej wiary jest bezwzględną przeszkodą rejestracji znaku towarowego. Zła wiara nie została, co podniósł Urząd Patentowy RP, zdefiniowana ani na gruncie ustawy o znakach towarowych z 1985 r., ani też na gruncie obecnie obowiązującej ustawy Prawo własności przemysłowej. Przyjmuje się, że pojęcie "złej wiary" jest pojęciem niezależnym od pojęcia złej wiary przyjętego w prawie cywilnym. Zła wiara w świetle art. 131 ust. 2 pkt 1 to nie tylko świadomość niezgodnego stanu rzeczy z rzeczywistym stanem prawnym, brak takiej świadomości, która jest wynikiem niedbalstwa ale również nieuczciwe zgłoszenie znaku towarowego. Zła wiara nie jest uzależniona od subiektywnego stanu osoby działającej, ale w zakresie tego pojęcia należy uwzględnić także obiektywnie zdarzenia i okoliczności. Chodzi tutaj o takie dodatkowe zdarzenia, które w sposób jednoznaczny potwierdzają, iż dokonane zgłoszenie spornego znaku było nieuczciwe "zarówno w świetle ogólnych zasad prawnych, jak też zwłaszcza interesów innych przedsiębiorców". Do okoliczności, które towarzyszą dokonaniu zgłoszenia w złej wierze należy zaliczyć, po pierwsze sytuacje w której zgłoszony znak towarowy narusza przepisy o bezwzględnych przeszkodach rejestracji (chodzi tutaj o przeszkody, o których stanowią przepisy art. 129 - 131 u.p.w.p., przy czym zgłoszenie znaku w złej wierze jest odrębną przeszkodą rejestracji znaku towarowego w stosunku do innych przeszkód udzielenia ochrony i posiada samodzielne znaczenie) po drugie, chodzi o sytuację w której znak towarowy został zgłoszony w celu zablokowania zgłoszenia lub używania znaku towarowego przez osobę dysponującą znakiem towarowym o pewnej pozycji na rynku. Trzecią okolicznością jest zgłoszenie znaku towarowego, które następuje w celach spekulacyjnych, i może to dotyczyć zgłoszenia, którego przedmiotem są znaki identyczne lub podobne do znaków wybieranych przez innych przedsiębiorców na danym rynku w sytuacji gdy zgłoszenie dotyczy tych samych lub podobnych towarów, a zgłaszający nie prowadzi działalności na tym rynku lub w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej i nie pozostaje z nią w jakimkolwiek związku. W ocenie Urzędu Patentowego w przedmiotowej sprawie nie zostały potwierdzone żadne z wyżej wymienionych okoliczności. Nie można przyjąć, aby zgłoszenie spornego znaku towarowego wypełniało okoliczności o których mowa w pierwszym przypadku, ponieważ znak towarowy VENT-ROLL [...] spełnia bezwzględnie warunki udzielenia ochrony określone w art. 129-131 p.w.p. Nie potwierdzono zostało także aby sporny znak towarowy został zgłoszony w celu zablokowania zgłoszenia lub używania znaku towarowego przez osobę dysponującą znakiem towarowym o pewnej pozycji na rynku. Wnoszący sprzeciw, co prawda, powołał się na używanie spornego znaku towarowego dla oferowanych przez niego produktów, niemniej jak wykazano, używanie tego znaku towarowego nie zostało potwierdzone w materiale dowodowym, dodatkowo nie zostało wykazane aby przedsiębiorstwo wnioskodawcy w dacie zgłoszenia spornego znaku posiadało ustaloną pozycję na rynku towarów wynikającym z zakresu objętym ochroną spornego znaku. Nie potwierdzono także, iż między stronami postępowania istniała relacja partnerów handlowych, których wiąże stosunek zaufania kupieckiego. Uprawniony stwierdził, że strony łączyła "zwykła" relacja partnerów handlowych nie związanych jakąkolwiek szczególną umową, czego nie podważył wnoszący sprzeciw. Zdaniem Urzędu nie zachodzi również trzecia z ww. sytuacji. Sprzeciwiający jedynie podkreślił, że uprawniony dysponujący prawem wyłącznym na znak towarowy VENT-ROLL [...] może wystąpić z roszczeniami wynikające z przepisu 296 ust. 1 u.p.w.p., są to jedynie przypuszczenia wnoszącego sprzeciw o hipotetycznej sytuacji, nie znajdujące żadnego odzwierciedlenia w ustalonym stanie faktycznym, zatem nie można uprawnionemu przypisać spekulacyjnego celu zgłoszenia znaku towarowego VENT-ROLL Wobec powyższego, Urząd Patentowy RP uznał, iż zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 pwp nie został uzasadniony.

Jednocześnie Urząd Patentowy podniósł, iż w aktach rejestrowych znaku towarowego VENT-ROLL [...] znajduje się kopia postanowienia Sądu Rejonowego dla m. [...], Wydział [...] Gospodarczy z dnia [...] lipca 2007 r., w którym Sąd powołał na stanowisko zarządcy J. O. i dokument pełnomocnictwa dla D. R. i P. K. wraz z potwierdzeniem dotychczasowych czynności podpisany przez zarządcę J. O.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 kpa przez brak wyczerpującego zbadania sprawy, pominięciu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie i nieprawidłowej analizy materiału dowodowego przedłożonego na okoliczność istnienia kontaktów między stronami wystarczających do uznania, iż uprawniony miał świadomość naruszenia prawa do oznaczenia Vent-Roll w momencie zgłoszenia do Urzędu, a także używania w obrocie ww. oznaczenia przez skarżącą i inne spółki należące do grupy [...], art. 107 § 3 kpa przez sporządzenie błędnego uzasadnienia decyzji, z którego nie wynika, z jakich przyczyn odmówił mocy dowodowej części zebranego materiału dowodowego.

Nadto zarzuciła naruszenie art. 131 ust. 1 pkt 1 pwp oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 pwp przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 154 pwp.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Zdaniem strony Urząd Patentowy błędnie ustalił, że użycie w oznaczeniu Delta-Vent-Roll słowa Delta nie stanowi używania oznaczenia Vent-Roll. Słowo "Delta" jest bowiem stosowane przez D. (później F. sp. z o.o.) powszechnie dla wszystkich rodzajów towarów.

Produkty oferowane przez skarżącą dzielą się na 4 podstawowe grupy Delta – systemy dachowe, Delta – ochrona fundamentów, Delta – plandeki, Delta – detale dachowe.

W każdej z tych kategorii znajdują się poszczególne towary wszystkie zaczynające się słowem Delta.

Przeciętny odbiorca kupując produkt z oferty skarżącej – taśmę kalenicową będzie musiał wskazać za pomocą dodatkowego oznaczenia Delta Vent-Roll i elementem odróżniającym jest Vent-Roll, a nie Delta.

Nie ma przy tym znaczenia, że oznaczenie Delta Vent-Roll było używane przez D. sp. z o.o., bo Urząd powinien ustalić także prawa należące bezpośrednio do skarżącego, jeżeli ich istnienie nie stanowi przesłanki do odmowy rejestracji znaku. Art. 164 pwp nie ma zastosowania i wnoszący sprzeciw nie ma obowiązku wykazywania interesu prawnego.

Urząd winien zatem wziąć pod uwagę oznaczenia używane przez D.sp. z o.o., a tego nie uczynił naruszając art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa.

Zdaniem skarżącej organ bezzasadnie przyjął, iż dla zaistnienia złej wiary musi zaistnieć szczególny "stosunek zaufania kupieckiego".

Skarżąca używała niezarejestrowanego oznaczenia Vent-Roll oczywiście, jak podała wraz z elementem Delta i uprawniony działając w tej samej branży winien mieć wiedzę, iż oznaczenie Vent-Roll było używane przez jego partnera handlowego w Polsce i na świecie. Mimo to zgłosił istotny element oznaczenia skarżącej Vent-Roll na swoją rzecz.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie. Takie też stanowisko prezentował uczestnik postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Badając skargę wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 ppsa jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

W podstawie prawnej sprzeciwu wskazano art. 131 ust. 1 pkt 1 pwp i art. 131 ust. 2 pkt 1 pwp. Rzeczą Urzędu Patentowego było zatem przeprowadzenie postępowania w kierunku ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki wskazane w ww. przepisach. Tymi bowiem przepisami wyznaczającymi zakres rozpoznawania sprzeciwu Urząd Patentowy RP był związany. W takim też zakresie Urząd Patentowy RP postępowanie przeprowadził zasadnie na podstawie poczynionych trafnych ustaleń uznając, iż wskazane przez stronę okoliczności nie stanowią podstawy do przyjęcia, iż prawo ochronne na znak towarowy Vent-Roll zostało udzielone z naruszeniem powołanych przepisów.

Skarżący nie kwestionuje ustaleń Urzędu co do tego, iż oznaczenie Vent-Roll (jako samodzielne) nie było przez nią używane. Uznaje jednak, iż skoro w obrocie używane jest przez nią oznaczenie Delta-Vent-Roll to ta okoliczność oznacza, że należy przyjąć, iż w istocie używa oznaczenia Vent-Roll, a to z uwagi na fakt, iż słowo Delta jest stosowane powszechnie dla wszystkich rodzajów towarów i używane jest łącznie z wyrazem/wyrazami stanowiącymi element odróżniający danego produktu (w tym przypadku Vent-Roll).

Podnieść jednak należy, iż prawo ochronne o którego unieważnienie strona wnosi obejmuje znak Vent-Roll, a zatem istotnym jest ustalenie, czy ten znak jest w obrocie przez skarżącą używany. Prezentowane w skardze stanowisko w powyższym zakresie oznaczałoby w istocie, że używanie oznaczenia Delta Vent-Roll jest tym samym, czym używanie znaku Vent-Roll, a zaistniały w sprawie stan rzeczy takie przyjęcie wyklucza.

Podkreślić przy tym należy, iż w postępowaniu spornym, a w takim trybie sprzeciw był rozpoznany ciężar wykazania okoliczności potwierdzających podnoszone w sprzeciwie twierdzenia spoczywa na wnioskującym tj. skarżącej, a sposób oznaczania towarów skarżącego w tym sposób stosowania oznaczenia Delta dla wszystkich towarów został przedstawiony dopiero w skardze, co w świetle powyższego, a także uprawnień Sądu polegających na kontroli aktu bez możliwości czynienia ustaleń jest działaniem spóźnionym.

Strona w sprzeciwie powołała art. 131 ust. 1 pkt 1 pwp, który wymaga wykazania naruszenia praw osobistych lub majątkowych przez używanie spornego prawa na znak towarowy dla możliwości skutecznego unieważnienia takiego prawa.

Skarżąca, co zasadnie podkreślił i ustalił Urząd Patentowy nie wskazała na żadne prawo o charakterze osobistym lub majątkowym, które zostało naruszone przez udzielenie ochrony na sporny znak towarowy.

Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 pwp podnieść należy, iż skarżący uzasadniając zarzut zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze powołał się na okoliczność zgłoszenia do rejestracji identycznego znaku towarowego, jak używany wcześniej na rynku polskim przez partnerów handlowych dla identycznych towarów nosi cechy zgłoszenia dokonanego w złej wierze, co oznacza, iż zarzut złej wiary uzasadniony był wcześniejszymi kontaktami handlowymi stron. Obowiązkiem strony było zatem wykazanie, że takie kontakty handlowe między stronami istniały. Urząd Patentowy uznał, że dowody na tę okoliczność nie zostały przez skarżącą przedstawione. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw, by powyższe stanowisko Urzędu podważać. Brak jest również podstaw, by jako błędne uznać ustalenia Urzędu Patentowego dotyczące groźby wystąpienia uprawnionego z roszczeniem przeciw skarżącemu. Zasadnie bowiem Urząd przyjął, iż groźby te pozostają tylko w sferze przypuszczeń.

W sprzeciwie zarzutu naruszenia art. 154 pwp skarżąca nie podniosła, a zatem Urząd Patentowy w takim aspekcie sprawy nie rozważał.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została podjęta bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego i materialnego w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 ppsa uwzględnienie skargi i na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.