Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 409/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 133 § 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b,
journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.
article: art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Robert Sawuła /spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 409/12

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi K.D. jest decyzja [..] Komendanta Wojewódzkiego Policji (PKWP) w [..] z [..] lutego 2012 r. Ldz. [..], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji (KPP) w [..] z [..] stycznia 2012 r. nr [..], Rtj. [..] /11 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

Skierowanie K.D., posiadającego prawo jazdy kat. A, B i C, na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [..] zostało wydane przez KPP w [..] na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. nr 58 z 2003 r., poz. 515 z późn. zm., dalej zwana "Prd"), a powodem podjętej decyzji był fakt kierowania przez w/w pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu.

W odwołaniu od tej decyzji K.D. zakwestionował legalność podjętego rozstrzygnięcia. Wyjaśnił, że dnia 12 grudnia 2011 r. był u niego syn P.D. i siostrzeniec W.D., który miał wykonać pomiary i wyliczenia materiałów na remont łazienki. Po tym wraz z siostrzeńcem wypił ok. ½ l wódki, i po jakimś czasie P.D. odwiózł W.D. do domu, przy czym P.D. nie spożywać miał z nimi alkoholu. Odwołujący się natomiast pozostał w domu i zasnął. Po jakimś czasie odwołujący się miał usłyszeć trzaśnięcie drzwi, rozbudził się i wyszedł na zewnątrz, gdzie zobaczył funkcjonariuszy Policji, którzy po ustaleniu, że jest właścicielem samochodu m-ki Jeep poddali go na komendzie badaniu na zawartość alkoholu. Po odwiezieniu go do domu policjanci zatrzymali mu prawo jazdy. Uszkodzenia samochodu zauważył dopiero kolejnego dnia, przed wyjazdem na przesłuchanie do [..]. Strona zarzuca, że skoro nie udowodniono mu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości to bezpodstawnie skierowano go na rzeczone badania. Uważa, że KPP w [..] nie pierwszy raz spreparował przeciwko niemu oskarżenia.

Powołaną na wstępie decyzją z [..] lutego 2012 r. PKWP w [..], działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b Prd oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana "K.p.a.") utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślił, że stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu drogowego. Dlatego w razie ustalenia prawdopodobieństwa istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierującego kieruje się na badania lekarskie. Badaniu takiemu, zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b Prd, podlega kierujący, który prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu środka podobnie działającego do alkoholu. Skierowanie takie wydawane jest na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15), w terminie do 30 dni m.in. od dnia kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, według ustalonego w tym akcie prawnym wzoru. Organ odwoławczy wyjaśnił też, że zgodnie z art. 115 § 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Natomiast przedstawiając ustalenia faktyczne organ odwoławczy wskazał, że w dniu 12 grudnia 2011 r. funkcjonariusze KPP w [..] podjęli w miejscowości D. interwencję wobec nietrzeźwego kierującego samochodem m-ki Jeep nr rej. [..]. Wobec tego, że pomimo podawania mu sygnałów dźwiękowych kierujący nie zatrzymał się do kontroli policjanci udali się za nim, aż na posesję nr [..] w D. Wobec tego, że funkcjonariusze wyczuli od kierującego pojazdem K.D. woń alkoholu przewieziono go do komisariatu i poddano badaniom, które wykazały stężenia: 1,82, 1,85, 1,69 i 1,68 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu. Wówczas zatrzymano mu prawo jazdy. Czynności te zostały udokumentowane przez funkcjonariuszy policji. W dniu 13 grudnia 2011 r. przedstawiono K.D. z kolei zarzut popełnienia czynu zabronionego z art. 178a § 1 Kodeksu karnego. W ocenie PKWP w [..] okoliczności te uzasadniały podjęcie zaskarżonej decyzji.

Z decyzją powyższą nie zgodził się K.D. wnosząc za pośrednictwem organu skargę sądowoadministracyjną. Skarżący uważa, że zaskarżone decyzje zostały spreparowane i są dla niego krzywdzące. Uważa, że jest to zemsta KPP w [..] za to, że opisywał z innymi osobami podejmowane na jego szkodę działania, w tym mataczenia, niepodejmowania na czas interwencji, i przyzwolenia na popełnianie przestępstw na szkodę jego i rodziny, odmawianie wszczynania postępowań, bądź ich umarzania, w tym usiłowania popełnienia zabójstwa, naruszenia nietykalności cielesnej i pobicia. Na okoliczności te posiadać ma liczne dowody, składał również wielokrotne zawiadomienia, którym nie nadawano biegu. Zarzuca również, że w 2009 r. na jego szkodę fałszowano dokumenty w Wydziale Ksiąg Wieczystych w [..] i pomimo zgłoszenia do dnia obecnego nie podjęto żadnych działań. Nadużycia KPP w [..] oraz funkcjonariuszy KPP w [..] miały mieć miejsce również względem innych osób. Ponadto jego problemy po części wynikają też z konfliktu sąsiedzkiego z T.I., który za przyzwoleniem funkcjonariuszy KPP w [..] dopuszczać się ma licznych czynów zabronionych na jego szkodę. Skarżący podejrzewa, że KPP w [..] polecił podległym funkcjonariuszom śledzenie jego osoby, ponieważ od dłuższego czasu gdy gdziekolwiek jechał samochodem często widział za sobą radiowóz policyjny. Poświadczeniem tego ma być również "najazd" w dniu 12 grudnia 2011 r. na jego posesję. Stawianego mu zarzutu policjantom nie udało się udowodnić, a zatrzymane prawo jazdy zostało mu zwrócone postanowieniem Prokuratora Rejonowego z 1 lutego 2012 r.

W odpowiedzi na skargę PKWP w [..] wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumentację jak w skarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 27 kwietnia 2012 r. skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze kwestionując przedstawioną przez PKWP w [..] odpowiedź na skargę. Wskazuje w nim kolejne informacje mające świadczyć o inwigilacji jego osoby, która wynikać ma z faktu nawiązania kontaktu przez M. I. i T. I., we współdziałaniu również z R.I. z funkcjonariuszami KPP w [..] na długo przed tym, jak jego syn P.D. odwoził W.D. i później wpadł w poślizg uszkadzając samochód m-ki Jeep. Pojazd ten wyciągnięto traktorem, po czym P.D. dojechał nim do domu, a tuż za nim funkcjonariusze Policji, którzy nie dążyli do prawidłowego ustalenia osoby kierującego samochodem m-ki Jeep. Zarzuca również, że funkcjonariusze policji zeznali nieprawdę co do zdarzeń z 12 grudnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga nie jest zasadna.

Podstawą materialnoprawną wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie były przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Prd). W myśl art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b Prd badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Podstawą faktyczną do wydania takiej decyzji przez KPP w [..] było podjęcie przez funkcjonariuszy policji interwencji w dniu 12 grudnia 2011 r. związanej z kierowaniem przez K.D. pojazdem marki Jeep o nr rej. [..] oraz skontrolowania stanu jego trzeźwości. Z ustaleń tych wynika jednoznacznie, iż skarżący kierował pojazdem będąc nietrzeźwym, okoliczności jego zatrzymania w tym dniu potwierdzają notatki funkcjonariuszy policji dokonujących interwencji – sierż. M.K. oraz asp. M.J. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że wobec skarżącego skierowany został przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w [..] akt oskarżenia. Z aktu tego wynika, że K.D. został poddany badaniu przez lekarzy psychiatrów, którzy mieli u niego rozpoznać zaburzenia paranoidalne ze skłonnością do okresowego alkoholizowania się bez cech nałogu alkoholowego (k. 10-11 akt administracyjnych). Skarżący w odwołaniu, skardze i w piśmie procesowym konsekwentnie zaprzecza, jakoby miał kierować w dniu 12 grudnia 2011 r. pojazdem w stanie nietrzeźwości, choć przyznaje, że w tym dniu spożywał alkohol. Na rozprawie przed Sądem K.D. przyznał, iż nie składał odrębnego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez funkcjonariuszy policji, którzy podejmowali u niego interwencję w dniu 12 grudnia 2011 r., a którym zarzuca podawanie nieprawdy, interweniować zaś miał wyłącznie w ten sposób, iż dzwonił w tej sprawie do Komendy Wojewódzkiej Policji. Sąd w tej sytuacji uznaje, że prawidłowo organ odwoławczy, tj. PKWP w [..] dał wiarę wyjaśnieniom funkcjonariuszy KPP w [..] i zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji kierującą skarżącego na badania lekarskie. Ewentualne wykazanie w procesie karnym podania nieprawdy przez funkcjonariuszy policji może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Wszelkie zarzuty pod adresem KPP w [..] związane z innymi sprawami karnymi, cywilnymi czy administracyjnymi nie mogły w sprawie mieć znaczenia, skoro Sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 Ppsa) i nie prowadzi co do zasady postępowania dowodowego. W obecnym stanie sprawy zdaniem Sądu nie ma, oprócz oświadczenia samego skarżącego, żadnego dowodu z którego wynikać miałby, inny niż to przyjęły orzekającego organy, stan faktyczny na tle którego zapadła decyzja o skierowaniu K.D. na badania lekarskie. Ta konkluzja prowadzi do wniosku, że skargę należało oddalić na zasadzie art. 151 Ppsa.