Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2600/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 249 a w zw. z art. 239 par. 1 pkt 1 lit. g, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi O. L. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1. ustanowić dla O. L. adwokata z urzędu; 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

O. L. (dalej: "skarżąca") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i udzielenie ochrony uzupełniającej.

We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca wskazała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżąca, jej mąż i dwoje małoletnich dzieci do lipca 2015 r. otrzymywali świadczenie dla osób ubiegających się o status uchodźcy w wysokości 1260 zł. Jak oświadczyła skarżąca wobec jej męża prowadzone jest odrębne postępowanie o nadanie statusu uchodźcy, jednak dopiero w lipcu 2015 r. zostanie mu wypłacone po raz pierwszy świadczenie.

Stwierdzono, co następuje:

W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.).

Według przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony. Nie ulega wątpliwości, że skarga O. L. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2015 r. orzekającą o odmowie nadania skarżącej i jej dzieciom statusu uchodźcy oraz ochrony uzupełniającej dotyczy udzielenia ochrony międzynarodowej. Sprawy wydawania tych decyzji regulują przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 680 ze zm.). Status uchodźcy i ochrona są jednymi z form ochrony cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 3 powołanej ustawy).

W rezultacie, skarżąca w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, rozpoznanie tego wniosku jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).

Rozpoznając natomiast wniosek skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata, stwierdzono, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca oraz jej rodzina znajduje się w procedurze uchodźczej, nie uzyskują dochodów, nie mogą podjąć zatrudnienia, pozostają na utrzymaniu państwa polskiego. W tej sytuacji należało uznać, ze skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g), art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.