Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 595/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1-3, art. 257
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu sprzeciwu I.U. i A.U. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2017 r. o pozostawieniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r.


UZASADNIENIE

Skarżący I. i A.U. wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Dnia 4 lipca 2018 r. doręczono każdemu z wnioskodawców urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 9 lipca 2018 r. wnioskodawcy nadesłali wnioski o przyznanie każdemu z nich prawa pomocy na nieobowiązujących formularzach PPF.

Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2018 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek bez rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma sformalizowany charakter i powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF według wzoru. Skarżący tymczasem pomimo wezwania i przesłania im prawidłowego formularza złożyli wniosek o prawo pomocy na nieobowiązującym już formularzu z 2003r. Wzór formularza z 2003r. został zastąpiony wzorem formularza PPF stanowiącego załącznik do nowego obecnie obowiązującego rozporządzenia z 2015r. Rozporządzenie z 2015r. zastąpiło bowiem rozporządzenie z 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy.

Z powyższym nie zgodzili się skarżący i pismem z dnia 19 lipca 2018 roku wnieśli sprzeciw, do którego załączyli wypełniony aktualny formularz PPF.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprzeciw jest niezasadny, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.

Zgodnie z dyspozycją art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu PPF według ustalonego wzoru. Wzór ten i sposób udostępniania urzędowego formularza określa w drodze rozporządzenia Rada Ministrów (art. 256 pkt 1 P.p.s.a.). Aktualnie obowiązujący wzór formularza określa załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.).

Dalej zauważyć należy, iż art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony w wymaganej formie lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z powyższego wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma sformalizowany charakter. Wobec tego skarżący zasadnie zostali wezwani na podstawie art. 252 § 2 P.p.s.a. i art. 257 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym siedmiodniowym terminie. W piśmie z dnia 28 czerwca 2018r. wyraźnie wskazano, że doręcza się skarżącym urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia.

Skoro skarżący – pomimo stosownego wezwania i wyznaczenia terminu – braków formalnych wniosku nie uzupełnili w zakreślonym terminie, to zasadnie referendarz sądowy na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 P.p.s.a. wydał zarządzenie z dnia 13 lipca 2018 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Skarżący byli także pouczeni o konsekwencjach niewykonania wezwania (k. 24 i 26).

Na powyższą ocenę nie wpływa fakt złożenia wraz ze sprzeciwem wniosku o prawo pomocy na właściwym wzorze urzędowego formularza PPF. Nastąpiło to bowiem po upływie siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności, określonego w wezwaniu z dnia 22 czerwca 2018 r., który to termin upłynął z dniem 11 lipca 2018 r.

Wobec zasadności zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. wniosek złożony w dniu 25 lipca 2018 r. wraz ze sprzeciwem należy uznać za nowy wniosek o prawo pomocy, któremu zostanie nadany bieg.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 260 § 1-3 P.p.s.a. oraz art. 257 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.