Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 474/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 111 pkt 6
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spraw.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym Dowódcy [...] Brygady [...]

z dnia [...] października 2013 r. [...]. S. K. został zwolniony

z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy z dniem [...] listopada

2013 r. wskutek otrzymania niedostatecznej oceny ogólnej w opinii służbowej.

Rozpoznając sprawę, wskutek wniesionego odwołania Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny

w zakresie oznaczenia dnia przeniesienia do rezerwy, ustalił w to miejsce nową datę,

tj. [...] stycznia 2014 r. i w pozostałej części utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść art. 111 pkt 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, podnosząc iż wobec otrzymania przez żołnierza niedostatecznej oceny w opinii służbowej, był zobligowany do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia. Wskazał także, iż przeanalizował poprawność trybu opiniowania strony, i nie dopatrzył się żadnych uchybień w tym zakresie.

Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż nie brał pod uwagę wyróżnień przyznawanych żołnierzowi, podniósł iż wyróżnienia strona otrzymała w okresie poprzedzającym okres czasu objęty opiniowaniem.

Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiodła strona, wnosząc

o jej uchylenie. Zarzuciła organowi nieprawidłową ocenę dowodów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia oraz brak jego wyczerpującego uzasadnienia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ nie przeprowadził analizy poprawności opinii służbowej, będącej podstawą kwestionowanej decyzji, a także, że nie zestawił treści opinii z faktem wcześniejszego wielokrotnego wyróżniania żołnierza przez przełożonych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.

– Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym,

z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istniały podstawy do wydania skarżonej decyzji.

Podstawą wydania kwestionowanego w skardze aktu był przepis art. 111 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), zgodnie z którym żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Sformułowanie powyższej normy prawnej jest czytelne, jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości, iż intencją ustawodawcy było nałożenie na organ obowiązku zwolnienia takiego żołnierza, który został oceniony

w ww. sposób. Obowiązek konkretnego działania po stronie organu został powiązany tylko i wyłącznie z jedną przesłanką, tj. faktem otrzymania niedostatecznej oceny ogólnej w opinii służbowej.

W związku z powyższym, jeżeli organ zamierza zwolnić żołnierza ze służby

na podstawie omawianego przepisu, winien poczynić ustalenia faktyczne jedynie

co do zaistnienia powyższej przesłanki. Pozytywne ustalenie jej istnienia sprawia,

że organ musi zwolnić danego żołnierza.

Powyższe wnioski pozostają w zgodzie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, którego przykładem jest m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2013 r., wydany w sprawie o sygn. akt

I OSK 1072/12 i zawarta w nim teza, iż: "niedostateczna ogólna ocena zawarta

w opinii okresowej stanowi przesłankę obligatoryjnego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej".

W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ, wydając skarżoną decyzję, nie naruszył przepisów prawa. Wbrew twierdzeniom strony nie był bowiem zobowiązany do merytorycznej weryfikacji opinii służbowej. Opinia taka jest bowiem wydawana

w odrębnym postępowaniu, w którym został ustalony stosowny tryb odwoławczy. Jak zaś wynika z akt postępowania, strona z takiego trybu odwoławczego skorzystała. Stąd więc organ przy wydawaniu kwestionowanej decyzji był związany oceną wystawioną w opinii służbowej i nie mógł ponownie jej weryfikować. W konsekwencji, organ nie musiał w uzasadnieniu badanej decyzji podawać powodów, dla których dał wiarę dowodowi w postaci opinii. Nie był to bowiem dowód podlegający merytorycznej weryfikacji w niniejszym postępowaniu.

W ocenie tutejszego Sądu, bez wpływu na prawidłowość skarżonego rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że strona w okresie wcześniejszym była wyróżniana przez przełożonych. Przepis art. 111 pkt 6 omawianej ustawy nie uzależnia bowiem konieczności zwolnienia żołnierza od sposobu jego oceniania

w trakcie pełnienia przez niego całej służby wojskowej, a jedynie od wyniku ostatniej takiej oceny.

W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).