Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 667/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...].


UZASADNIENIE

II SA/Rz 667/06

Uzasadnienie

Starosta Powiatu, decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 roku Nr [...] odmówił J. J. przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia rejestracji, tj. od dnia 1 sierpnia 2005 roku. Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 71 ust.1,art. 9 ust.1 pkt.14 lit.b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 roku /tj. Dz.U. 99 poz. 1001 ze zm./ w zw. z art. 104 k.p.a.

W motywach decyzji wskazano, że decyzją z [...] sierpnia 2005 roku J. J.

został uznany za osobę bezrobotną od dnia 1 sierpnia 2005 roku. W sprawie przyznania zasiłku dla bezrobotnych dokumenty zostały przesłane do Wojewódzkiego Urzędu Pracy, ponieważ w świadectwie pracy wyszczególniony był okres od 1 kwietnia 2005 do 5 czerwca 2005 ze składką na ubezpieczenie społeczne opłacaną w Republice Czeskiej.

W dniu [...] listopada 2005 roku Marszałek Województwa wydał decyzję o odmowie przyznania prawa do zasiłku ponieważ instytucja łącznikowa w Republice Czeskiej odmówiła sporządzenia formularza E - 301 uzasadniając to faktem, że J. J. nie był zatrudniony u pracodawcy w tym kraju. Akta sprawy wskazują, że J. J. zatrudniony był

w firmie A. w S. od 3 czerwca 2004 do 5 czerwca 2005, a od 1 kwietnia 2005 do 5 czerwca 2005 składki na ubezpieczenie społeczne odprowadzane były za granicą. Z zaświadczenia wydanego przez pracodawcę wynika ,że składka na fundusz pracy była opłacana od 3 czerwca 2004 do 31 marca 2005, co stanowi 9 miesięcy i 29 dni /w sumie 302 dni/, a zatem wnioskodawca nie spełnił warunków do przyznania zasiłku dla bezrobotnych.

Z decyzją tą nie zgodził się J. J., który w odwołaniu zarzucił, że w okresie od 3 czerwca 2004 do 5 czerwca 2005 zatrudniony był w firmie A. sp. z o.o. , a pracę wykonywał w Czechach, gdzie od 1 kwietnia 2005 do 5 czerwca 2005 pracodawca opłacał składki. Odwołujący domaga się wliczenia tego okresu do jako uprawniającego do zasiłku.

Wojewoda, decyzją z dnia [...] czerwca 2006 roku Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując w podstawie prawnej art. 10 ust.4 pkt.2 oraz art. 71 ust.1 i ust.2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt.1 k.p.a. , wskazując, że : -J. J. zarejestrował się jako osoba bezrobotna

w dniu 01.08.2005 i od tego dnia uznany został za osobę bezrobotną,

- decyzją z dnia [...].11.2005 [...] Marszałek Województwa odmówił przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] stycznia 2006 [...] uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie I instancji,

* przepis art. 71 ust.1 stanowi, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od rejestracji, jeżeli nie ma dla tej osoby propozycji odpowiedniej pracy , propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego , prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji , łącznie przez 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia ,od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.

* odwołujący posiada 302 dni okresu uprawniającego do zasiłku , zatem nie spełnia warunków do przyznania prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy

* warunkiem zaliczenia okresu ubezpieczenia lub zatrudnienia w państwach Unii Europejskiej jest udokumentowanie tego okresu przez właściwą instytucję łącznikową na formularzu E-301. Z zaświadczenia z dnia 9 stycznia 2006 roku wydanego przez pracodawcę wynika, że składki za okres od 1 kwietnia 2005 do 6 czerwca 2005 były opłacane

w Republice Czeskiej ,co uniemożliwia zaliczenie tego okresu.

* nie podlega zaliczeniu również okres prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od 31 stycznia 2004 do 2 czerwca 2004,bowiem odwołujący podlegał w tym czasie ubezpieczeniu społecznemu rolników w podwójnej wysokości,

* stosownie do art. 104 ust. 1 pkt.3 ustawy, osoby podlegające ubezpieczeniu społecznemu rolników nie mają obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy w związku z czym nie można zaliczyć tego okresu do 365 dni , uprawniających do nabycia praw do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. J. wniósł o uchylenie w/w decyzji Wojewody oraz decyzji Marszałka Województwa i Starosty. Zarzucił niewłaściwą wykładnię przepisu art. 71 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zarzucił, że druk E- 301 wydawany jest pracownikom zatrudnionym u pracodawcy

w krajach Unii Europejskiej , a jego pracodawcą była firma A. Sp. z o.o. w S., praca była wykonywana w Republice Czeskiej i tam też były odprowadzane składki. Skarżący uważa , że ta okoliczność nie może powodować odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem takiej kontroli jest decyzja Wojewody [...], który podzielił stanowisko organu I instancji ,że skarżący nie spełnił warunków do nabycia zasiłku dla bezrobotnych.

Warunki nabycia prawa do tego świadczenia regulują przepisy zawarte w rozdziale 15 /art. 71 i nast./ ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U. Nr 99poz. 1001 z 2004 r. / zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z przepisem art. 71 ust.1 ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy , w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających dłużej niż 30 dni.

Bezsporne jest, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 1 sierpnia 2005 roku. W okresie 18 miesięcy przed rejestracją / 31 styczeń 2005 - 31 lipiec 2005 / zatrudniony był w firmie A. sp. z o.o. z siedzibą w S. przez okres od 3 czerwca 2004 roku do 5 czerwca 2005 roku. W tym okresie wykonywał pracę na terenie Czeskiej Republiki, z tym, że od 1 kwietnia 2005 roku do 5 czerwca 2005 roku składki na ubezpieczenie społeczne odprowadzane były w tym kraju. Z tego powodu J. J., załączając zaświadczenie potwierdzające wykonywanie pracy za granicą, pierwotnie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych do Marszałka Województwa. Organ ten odmówił przyznania świadczenia z powodu nie udokumentowania zatrudnienia w Republice Czeskiej na formularzu E 301. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji, Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił decyzję i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że z oświadczenia instytucji czeskiej wynika, że J. J. nie był zatrudniony u pracodawcy czeskiego, w związku z czym brak jest uprawnień do przyznania zasiłku na zasadach przepisów wspólnotowych. Organ stwierdził, że należy sprawę rozstrzygnąć na podstawie ustawodawstwa krajowego.

W ocenie Starosty orzekającego jako organ I instancji, a następnie Wojewody jako organu odwoławczego, fakt odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne w Republice Czeskiej od 1 kwietnia do 5 czerwca 2005 roku , uniemożliwił, zaliczenie tego okresu jako uprawniającego do zasiłku. Sąd nie podziela tego stanowiska, uważając, że obie decyzje są przedwczesne . Pracodawca skarżącego , firma A. Sp. z o.o. jest polskim podmiotem gospodarczym z siedzibą w S. Umowa o pracę z J. J. zawarta była w oparciu o polskie przepisy, tj. art. 30 § 1 pkt.4 kodeksu pracy. Przepis art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia ... nie uzależnia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych od miejsca wykonywania pracy , a wymaga jedynie, by zainteresowany był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Skarżący , po zawarciu umowy

z pracodawcą wykonywał pracę w miejscu przez niego wskazanym . W tym przypadku była Republika Czeska, co nie ma w sprawie znaczenia, bowiem pracodawcą był podmiot polski. Organy orzekające w sprawie nie wypowiedziały się w kwestii zasadniczej, którą jest okres ubezpieczenia pracownika. Skoro wskazany wyżej przepis art. 71 ustawy uzależnia przyznanie prawa do zasiłku od zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę , od którego istnieje obowiązek opłacenia składki na Fundusz Pracy, to należało te okoliczności zbadać. Ze świadectwa pracy wynika, że okres zatrudnienia w spółce A. trwał od 3 czerwca 2004 do 5 czerwca 2004 . Niewyjaśniona jest jednak dalsza przesłanka z w/w przepisu, a to okoliczność, czy

w czasie zatrudnienia pracodawca odprowadzał składki na Fundusz Pracy, od jakiego wynagrodzenia i w jakiej wysokości. Ustalenie , czy przesłanki wymienione w przepisie art. 71 ustawy zostały spełnione, ma znaczenie zasadnicze. Po takim dokonaniu ustaleń

i poczynieniu rozważań ,organ rozpatrzy sprawę i podejmie decyzję ,a w jej uzasadnieniu wskaże fakty, które uznał za udowodnione, oraz dowody , na których się oparł.

Wskazując na powyższe , Sąd uznał skargę za uzasadnioną , bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu naruszają prawo stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, dlatego orzekł, jak w sentencji wyroku w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt.1 lit.a P.p.s.a.