Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 337/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2007r. sprawy ze skargi E. A. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 13 lutego 2007r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno- środowiskowych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz strony skarżącej E. A. koszty postępowania sądowego w kwocie 230,00 (dwieście trzydzieści) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżący E. A. złożył skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencj i Restrukturyzacj i i Modernizacji Rolnictwa z dnia 13 lutego 2007r. Nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. nr [...] z dnia [...] listopada 2006r. w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości.

W uzasadnieniu decyzji podano następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W dniu [...] kwietnia 2006r. E. A. złożył wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. W dniu [...] września 2006r. w gospodarstwie wnioskodawcy została przeprowadzona kontrola na miejscu. W jej wyniku stwierdzono zawyżenie powierzchni zadeklarowanej do płatności wobec powierzchni faktycznie do nich uprawnionej.

W dniu [...] listopada 2006r. Kierownik BP ARiMR w G. wydał decyzję nr [...] w której przyznał E. A. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia były dane uzyskane w wyniku kontroli na miejscu.

W odwołaniu od decyzji strona wniosła o jej uchylenie podnosząc, że kontrola w oparciu o którą wydano decyzję przeprowadzona została nierzetelnie.

Organ II instancji wskazał, że warunki otrzymania wsparcia z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. z 2003 Nr 229, poz.2273 ze zm./. W przedmiotowej sprawie decyzję oparto m.in. na wynikach uzyskanych podczas kontroli na miejscu. Kontrola tego rodzaju ma na celu sprawdzenie zgodności danych przedstawionych we wniosku ze stanem faktycznym. Z uwagi na swoją specyfikę i związane z nią wymagania, kontrola taka ma rozstrzygające znaczenie dla ustalenia jakie są rzeczywiste charakterystyki terenów zadeklarowanych do w/w płatności.

Pomiar działek za pomocą pomiaru satelitarnego (GPS) i innymi metodami prowadzony w ramach kontroli zlecanych przez ARiMR musi zatem spełniać szereg wymogów dotyczących m.in. sprzętu którym jest wykonywany, tolerancji pomiarów czy też kwalifikacji osób je wykonujących. Jedynie podmioty i osoby spełniające te wymagania mogą wykonywać kontrole zlecane przez ARiMR u wnioskodawców. Należy podkreślić, że z uwagi na metody i urządzenia używane podczas pomiarów, tak kształt jak i trudne charakterystyki terenowe poszczególnych działek nie są już zasadniczą przeszkodą w wykonaniu dokładnych pomiarów ich obwodu czy powierzchni.

Gospodarstwo Wnioskodawcy zostało skontrolowane w dniu [...]-09-2006 r. Wytypowano je do kontroli w drodze losowania. Kontrola polegała na wyznaczeniu faktycznych powierzchni i granic wybranych działek rolnych za pomocą pomiaru satelitarnego (GPS) oraz taśmy mierniczej, stwierdzeniu rodzaju uprawianych roślin lub sposobu użytkowania gruntu, oraz przestrzegania minimalnych wymagań utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej, jak również spełniania wymogów związanych z płatnościami rolnośrodowiskowymi. O kontroli Wnioskodawca został powiadomiony telefonicznie.

W wyniku kontroli na miejscu stwierdzono zawyżenie powierzchni zadeklarowanej do dopłat na działce: F razem z G (zadeklarowano razem 3,42 ha, stwierdzono 2,53 ha), J razem z K (zadeklarowano razem 4,78 ha, stwierdzono 4,89 ha). Zaniżenie powierzchni zadeklarowanej wobec areału użytkowanego rolniczo zmierzonego podczas kontroli, stwierdzono na działce rolnej H i I (zadeklarowano razem 1 ,31 ha, stwierdzono 1,34 ha).

Na pozostałych działkach nie stwierdzono uchybień odnośnie wymogów zwykłej dobrej praktyki rolniczej, oraz wynikających z pobierania płatności rolnośrodowiskowych. Wnioskodawca był obecny podczas przeprowadzanej u niego kontroli. Protokół pokontrolny o nr [...] został przez niego podpisany.

W wyniku czynności kontrolnych, obejmujących m. in w/w pomiary i analizę zebranego podczas rozpatrywania wniosku całokształtu materiału dowodowego, stwierdzono, że łączna, faktycznie uprawiana powierzchnia, w ramach realizowanego przez Wnioskodawcę pakietu rolnośrodowiskowego SO2b01 wynosi w przedmiotowej sprawie 5,51 ha. Uprawy do których przysługiwała płatność związana z tym wariantem zajmowały powierzchnię działek/ki rolnych/ej: G-J. Pierwotnie zadeklarowano do tych dopłat łączną po wierzchnie 6,40 ha. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a stwierdzoną podczas jego rozpatrywania odnośnie w/w płatności wyniosła 0,89 ha. Dotyczyła ona działek/ki rolnych/ej: G (w jej przypadku zadeklarowano 3,17 ha, a rzeczywistą powierzchnię oszacowano na 2,28 ha). W ich/jej przypadku powierzchnię faktycznie nadającą się do płatności ustalono na podstawie protokołu z kontroli na miejscu. Łączne zawyżenie powierzchni zadeklarowanej pierwotnie wyniosło w stosunku do powierzchni odnośnie której faktycznie przysługują w/w płatności 16,15 %. Zawyżenie obliczono dzieląc powierzchnię zadeklarowaną, przez powierzchnię stwierdzoną, bądź też dzieląc różnicę między tymi powierzchniami przez powierzchnię stwierdzoną.

W przypadku realizowanych przez Wnioskodawcę wariantów rolnictwa ekologicznego konsekwencje w/w sytuacji reguluje art. art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), w brzmieniu:

"Jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia [tj. obszar spełniający wszystkie warunki do przyznania płatności], wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru.

Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw

nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa."

Ponieważ różnica między obszarem zadeklarowanym do w/w płatności, a terenem rzeczywiście nadającym się do jej przyznania była w sprawie Wnioskodawcy większa niż 3%, ale nie przekroczyła 20%, to zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., przyznano płatność obniżoną o dwukrotność stwierdzonego zawyżenia. W przedmiotowej sprawie oznaczało to zmniejszenie jej o wysokość płatności jaka przysługiwała w roku objętym wnioskiem do 1,78 ha (2 x 0,89 ha). W konsekwencji płatność do realizowanego przez Wnioskodawcę wariantu bO1 naliczono do powierzchni 3,73 ha.

Dalej organ II instancji podniósł, że Wnioskodawca był zobowiązany do podania danych dot. działek rolnych w taki sposób, by możliwe było bezproblemowe ustalenie rodzaju i wymiaru wsparcia o jakie wnioskował. W/w obowiązek wynika m.in. z art. 12 ust. 1 w/w rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Deklarowane we wniosku dane powinny być zgodne ze stanem rzeczywistym w interesie samego Wnioskodawcy. Dotyczy to zwłaszcza powierzchni działek rolnych, ponieważ to ona jest w tym wypadku główną miarą ewentualnie przyznawanych płatności.

Warunkiem uniknięcia- sankcji związanych z niezastosowaniem się do wymogów programu pomocowego, o który wnioskowano w tej sprawie, jest odpowiednio wczesne pisemne poinformowanie ARiMR o braku aktualnych danych zawartych we wniosku, jak i każdej nieprawidłowości jaka się w nim pojawiła. Takie informacje mają służyć dostosowaniu wniosku do rzeczywistych charakterystyk działek rolnych. Wynika to z brzmienia art. 68 ust. 2 w/w Rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Podstawowym sposobem poinformowania ARiMR o nieprawidłowościach, jest zgłoszenie w odpowiednim terminie zmiany do uprzednio złożonego wniosku obszarowego, bądź też zgłoszenie wycofania działek rolnych lub ewidencyjnych, odnośnie których pojawiły się wątpliwości. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie wniósł do Agencji żadnych dokumentów, które można byłoby uznać za zmianę do uprzednio złożonego wniosku, bądź wycofanie jego części związanej z działkami na których stwierdzono nieprawidłowości.

Zawyżenie jakie stwierdzono w przedmiotowej sprawie mogło być wynikiem omyłki, nieuwagi, niestaranności, niedopatrzenia, nieświadomości, nieznajomości prawa, niedbalstwa, czy też niesamodzielnego wypełniania wniosku, ale bez względu na jego przyczynę wszystkie te i im podobne przypadki w końcowej ocenie wskazuj ą na zawinienie Wnioskodawcy. Zmniejszenie płatności wynika tu z samego faktu istnienia znaczącej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, a nie z tego na ile ewentualną omyłkę popełniono świadomie czy celowo. W przypadku stwierdzenia umyślnej próby wprowadzenia ARiMR w błąd, przy podobnym poziomie zawyżenia sankcje byłyby o wiele bardziej dotkliwe.

Organ I instancji nie mógł po prostu przejść do porządku dziennego nad stwierdzonymi podczas kontroli administracyjnej nieprawidłowościami. Skala w/w nieprawidłowości sprawiła, że wydano decyzję o przyznaniu płatności w pomniejszeniu.

Przy ocenie uchybień przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zdaniem ARiMR w przypadku osoby prowadzącej gospodarstwo, wskazanym jest przypuszczenie, że znane jej będą podstawy mechanizmów związanych z płatnościami obszarowymi, z których chce ona skorzystać. Praktyka działalności rolniczej powinna też być wskazówką odnośnie tego, które części działek są przez Wnioskodawcę faktycznie użytkowane, oraz do czego i jakie płatności mogą jej przysługiwać. To zadaniem Wnioskodawcy było zadbanie o to, by podać prawidłowe i aktualne dane dot. użytkowanych rolniczo przez niego działek ewidencyjnych. W związku z tym to skarżący powinien postarać się o to, by podać charakterystyki powiązanych z działkami ewidencyjnymi działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym na dzień składania wniosku. Z uwagi na to, że składany jest wniosek o płatności związane z przede wszystkim z uprawianą powierzchnią, można domniemywać, że składający go zna obszar, który jest użytkowany rolniczo w danym roku, a odnośnie którego występuje on o dopłaty.

Nie bez znaczenia jest również fakt, że dane jakie zawarto w formularzu wniosku zostały jednak przez Wnioskodawcę potwierdzone jego własnoręcznym podpisem. Podpis oznacza tu swego rodzaju poręczenie za rzetelność deklarowanych we wniosku informacji, jak i zgodę na poddanie się odpowiedzialności w sytuacji, gdy w wyniku czynności kontrolnych okażą się one jednak niezgodne ze stanem faktycznym.

Nad brakiem zawinienia można by się w przedmiotowej sprawie zastanowić w sytuacji, gdyby strona nie była w stanie popełnionego błędu usunąć bądź uniknąć, i to przy użyciu odpowiedniego dużego wysiłku w warunkach tej konkretnej sprawy. Zdaniem ARiMR, trudno sobie taką sytuację nawet wyobrazić, i też nic takiego w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Nie złożono wniosku całkowicie poprawnego pod względem faktycznym, a Wnioskodawca nie jest w stanie wykazać swego zupełnego braku winy odnośnie w/w niedopatrzeń. Nie poinformowano też ARiMR zawczasu o nieprawidłowościach, tak by uniknąć sankcji z nimi związanych. W przedmiotowej sprawie nie wykorzystano bowiem ani możliwości złożenia w terminie zmiany do wniosku, ani też nie skorzystano z możliwości wycofania części zawartych w nim działek.

Uwzględniając całokształt okoliczności tej sprawy, za prawidłową, adekwatną i właściwą należy uznać decyzję pozbawiającą Wnioskodawcę części wsparcia o jakie wnioskowano, z powodów na jakich oparł się Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Nie stwierdzono w niniejszej sprawie niedostatecznego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego bądź innych naruszeń KPA, lub aktów regulujących analizowany przypadek. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, póz. 1071 ze zm.) organ II instancji podjął więc decyzję utrzymującą rozstrzygnięcie wydane w I instancji.

Skargę na powyższą decyzję złożył E. A., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to art.7 i 77 kpa polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji pomimo braku dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niezebrania i nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, oraz art.80 kpa polegające na dokonaniu ustaleń faktycznych z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono:

W rozpoznawanej sprawie nie można uznać za wystarczające do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia podjętych przez organy administracji czynności postępowania dowodowego zmierzające do ustalenia zgodności danych zawartych w złożonym prze skarżącego wniosku o przyznanie płatności a stanem faktycznym. Podstawą rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji był protokół kontroli z dnia [...].09.2006 r. w oparciu o który ustalono zawyżenie przez skarżącego powierzchni gruntów zadeklarowanej do dopłat w stosunku do zmierzonej w toku przedmiotowej kontroli. W ocenie skarżącego organ administracji pomimo zarzutu ze strony skarżącego nie wyjaśnił w żaden sposób rozbieżności pomiędzy wynikami dwóch kontroli, jakim został poddany grunt skarżącego, tj, pomiędzy wynikami kontroli z dnia [...].09.2006 r. a wynikami kontroli z dnia [...].07.2006 r. Brak jest też odniesienia się przez organ administracji do tego zarzutu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...].07.2006 r. wynika, że dla działki G nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości, a powierzchnia zadeklarowana odpowiadała powierzchni zmierzonej. Z kolei z protokołu kontroli z dnia [...].09.2006 r. wynika, że dla działki G i F wystąpiła nieprawidłowość polegająca na zadeklarowaniu większej powierzchni, aniżeli stwierdzona podczas pomiaru. Należy przy tym podkreślić, że w przypadku kontroli z dnia

[...].07.2007 r. dokonano fizycznego pomiaru na gruncie poprzez obejście terenu mierzonej nieruchomości i wykorzystaniu u pomiarowych, a podczas kontroli z dnia [...].09.2006 r. posłużono się metodą określano w protokole jako "inna", zaś pomiar wykonano z samochodu, bez wizji terenowej. Zdaniem skarżącego taki sposób wykonania pomiaru nie może być uznany za wiarygodny. Podnieść ponadto należy, że dwa różne wyniki pomiarów powinny stanowić dla organów administracji wystarczającą podstawę do podjęcia czynności mających na celu wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego na gruncie. Organ administracji zarówno I instancji jak i II instancji nie odniósł się jednak w żaden sposób do rozbieżnych wyników pomiarów, jak również nie wykazał dlaczego organ administracji uznał za wiążący wynik kontroli z dnia [...].09.2007 r.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organ administracji dokonując oceny materiału dowodowego sprawy naruszył przepis art. 80 k.p.a. Brak było bowiem dostatecznych podstaw do uznania, iż okoliczność zaniżenia zadeklarowanej przez skarżącego powierzchni gruntów została dostatecznie udowodniona. Z ustaleniami organów administracji pozostaje w sprzeczności protokół kontroli z dnia [...].07.2006 r. i wynikające z tego protokołu wyniki pomiarów, wskazujące na brak jakichkolwiek nieprawidłowości. Organy administracji w żaden sposób nie podważyły wyników kontroli z dnia [...].07.2006r., a w aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących na nieprawidłowość wykonanego wówczas pomiaru. W tym stanie rzeczy organy administracji nie miały żadnych podstaw do uznania za wiążący wynik pomiaru z dnia [...].09.2007 r.

Mając na uwadze podniesione wyżej zarzuty oraz ich istotny wpływ na wydaną decyzję należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnośnie zaś zarzutu dotyczącego odmiennych wyników kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego w dniu [...] lipca 2006 i w dniu [...] września 2006r. organ podał, że właśnie ta druga kontrola dotyczyła realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i przy wydawaniu decyzji dotyczącej tego działania bez znaczenia pozostają wyniki innych kontroli. Inaczej mówiąc inspekcja na miejscu w dniu [...] lipca 2006r. nie miała na celu skontrolowanie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Stąd też uwzględnienie jej wyników przy wydawaniu decyzji dotyczącej omawianego programu byłoby niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art.1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz att.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ - zwanej dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art.134 p.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi.

Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a to art.7, 77 kpa.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie są ustalenia stanu faktycznego dotyczące powierzchni działek rolnych, które mogą być uwzględnione przy przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Zdaniem Sądu zarzuty skargi dotyczące wyników kontroli powierzchni działek rolnych w gospodarstwie skarżącego, która została przeprowadzona w dniu [...] września 2006r. są zasadne. Przede wszystkim skarżący już w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazywał na różne wyniki kontroli jakie przeprowadzone zostały w jego gospodarstwie w dniu [...] lipca 2006r. i w dniu [...] września. 2006r. Wskazując na odmienne wyniki powyższych kontroli skarżący podaje iż ma na uwadze powierzchnię działek rolnych, która była przedmiotem obu kontroli. Ten zarzut dotyczący elementu stanu faktycznego, a który sprowadza się do kwestionowania różnych ustaleń powierzchni działek rolnych w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2006r. i w czasie kontroli w dniu [...] września 2006r., nie został przez organ wyjaśniony. Odniesienie się do tego zarzutu w odpowiedzi na skargę ma charakter bardzo ogólny, zdawkowy i ogranicza się tylko do stwierdzenia, że kontrola przeprowadzona w dniu [...] września 2006r. dotyczyła realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych stąd też wyniki tej kontroli są brane pod uwagę w przedmiotowej sprawie. Taka odpowiedź nie wyjaśnia zarzutu postawionego przez skarżącego, a równocześnie nie pozwala Sądowi na ocenę zasadności stanowiska organu w tej kwestii jak i zasadności stanowiska skarżącego, nie usuwa tym samym istniejących wątpliwości.

Przyjmując nawet twierdzenie organu, iż realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych dotyczyła kontrola z dnia [...] września 2006r., a nie kontrola z dnia [...] lipca 2006r. / z akt nie wynika w związku z realizacją jakiego wniosku była przeprowadzona kontrola w dniu [...] lipca 2006r./ to nie można z góry wykluczyć zasadności zarzutu skarżącego.

Mianowicie kryterium powierzchni działek rolnych występuje w przypadku wielu różnych płatności, oczywiście obok innych kryteriów właściwych dla danego rodzaju płatności. Stąd też wskazywanie przez skarżącego, że to samo kryterium jakim jest powierzchnia działek rolnych jest różnie ustalane w wyniku kontroli z dnia [...] lipca 2006r. i w wyniku kontroli z dnia [...] września 2006r. /nawet gdy kontrole te były przeprowadzane w związku z realizacją różnych wniosków/ poddaje w wątpliwość poprawność i dokładność przeprowadzonych pomiarów. A ta okoliczność bezpośrednio wpływa na ustalenia stanu faktycznego, a w konsekwencji na prawidłowość zastosowania prawa materialnego.

Nadto z dokumentów kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2006r. nie wynika jednoznacznie jaką zastosowano metodę pomiaru. W protokole czynności kontrolnych podano, że odnośnie działek rolnych F i G zastosowano " inną " metodę pomiaru, zaś w dokumencie zawierającym uwagi osoby obecnej przy kontroli w dniu [...] września 2006r. podano, że działki F i G pomierzono GPS.

W takich okolicznościach • Sąd uwzględnił podnoszony przez skarżącego zarzut dotyczący nieprawidłowości dokonanych pomiarów w czasie kontroli z dnia [...] września 2006r., albowiem organ nie wykazał, iż zarzut ten jest bezzasadny, a zebrany materiał w sprawie nie pozwala na dokonanie pełnej oceny zasadności stanowisk stron postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 parag.1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 i art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, albowiem wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania.