Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 286/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 par. 1, art. 121, art. 122
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi C.A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB w Z. nakazał C. A. w terminie do [...] r. doprowadzić budynek do stanu zgodnego z zatwierdzonym decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] r. projektem, poprzez zamurowanie okna w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku od strony działki sąsiedniej oraz wykonanie ścian szczytowych od strony wschodniej i zachodniej w formie ścian oddzielenia przeciwpożarowego wyprowadzonych 30 cm ponad połać dachu.

Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB w Z.

w wyniku wznowionego postępowania uchylił w/w decyzję i nakazał C. A. w terminie do [...] r. wykonać roboty budowlane polegające na zamurowaniu okna w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku od strony działki sąsiedniej oraz wykonanie ściany szczytowej od strony wschodniej

w formie ściany oddzielenia przeciwpożarowego wyprowadzonej 30 cm ponad połać dachu.

W wyniku odwołania C.A., [...]. WINB decyzją z dnia [...] r. znak: [...] uchylił decyzję nr [...] w części

(w pkt 2) i nakazał doprowadzić do zgodności z prawem ściany szczytowej budynku usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości nr [...] położonej w Z. przy ul. [...] i wykonania jej jako ściany oddzielenia pożarowego w znaczeniu § 232 ust. 6 i § 235 ust 3. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) - poprzez zamurowanie otworu okiennego materiałem ceramicznym lub przepuszczającym światło o klasie odporności ogniowej [...]; likwidację okapu dachu wystającego na stronę działki sąsiedniej; wyprowadzenie ściany szczytowej jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego min. 0,3 m ponad pokrycie dachu lub wykonanie pasa

z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 metra i klasie odporności ogniowej [...], równolegle do połaci dachu, bezpośrednio pod pokryciem, które na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia w terminie do [...] r., zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] r. . WINB wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r., zaś decyzją z dnia [...] r. [...] WINB odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji ze względu na brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.

Następnie PINB w Z. upomnieniem z dnia [...] r. wezwał C.A. do niezwłocznego wykonania obowiązku wynikającego

z decyzji PINB w Z. z dnia [...] r. oraz decyzji WINB z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. C.A. poinformował PINB w Z., że przystąpił do prac związanych z doprowadzeniem ściany szczytowej przedmiotowego budynku - elewacja wschodnia - do wymogów ściany oddzielenia przeciwpożarowego poprzez zabezpieczenie otworu automatyczną kurtyną przeciwpożarową oraz zaproponował zabezpieczenie całej połaci dachowej wraz z okapem pasem z materiału niepalnego o szerokości 1,2 m i klasie odporności ogniowej [...].

W dniu [...] r. PINB sporządził tytuł wykonawczy, zgodny

z upomnieniem. Pismem z dnia [...] r. C.A. poinformował PINB w Z., że zabezpieczył otwór okienny automatyczną kurtyną przeciwpożarową oraz zwrócił się o prolongatę terminu wykonania prac przy okapie dachu. Kolejnym powtórnym pismem z dnia [...] r. C.A. zwrócił się do PINB w Z. o przesunięcie terminu wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu zabezpieczenia ogniowego okapu. PINB w Z. pismem z dnia [...] r. odmówił zmiany terminu wykonania obowiązku.

Pismem z dnia [...] r. C.A. poinformował PINB

w Z. o podjęciu działań mających na celu realizację obowiązków wynikających

z decyzji nr [...] z dnia [...] r. Następnie przeprowadzono oględziny w dniu [...] r., zaś postanowieniem z dnia [...] r. PINB w Z. nałożył na zobowiązanego Pana C.A. grzywnę celem przymuszenia w kwocie [...] zł.

Jednocześnie organ egzekucyjny wezwał zobowiązanego do uiszczenia grzywny w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia i wykonania w tym terminie obowiązku, wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...] r., którego treść powtórzono, doręczając zobowiązanemu kopię tytułu wykonawczego. Jako podstawę prawną postanowienia PINB w Z. powołał przepisy art. 119 i art. 121

§ 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W uzasadnieniu organ egzekucyjny podał, że zobowiązany mimo upomnienia i wystawienia tytułu wykonawczego, nie wykonał obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] r. Stąd też należało zastosować środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia, który określono w maksymalnej wysokości, mając na uwadze fakt, że grzywna jest jednorazowa i powinna zapewnić skuteczność działania organu egzekucyjnego. Ponadto, może ona ulec zwrotowi w przypadku wykonania obowiązku.

W zażaleniu na postanowienie C.A. wskazał na bezzasadność nałożenia grzywny w celu przymuszenia, bowiem wykonał obowiązek wskazany

w tytule wykonawczym, o czym świadczy protokół z wykonania zabezpieczenia ognioochronnego, a także pismo z dnia [...] r. Na tej podstawie wniósł

o anulowanie grzywny i umorzenie postępowania.

Postanowieniem z dnia [...] r. [...] WINB zlecił PINB

w Z. w terminie 14 dni przeprowadzenie oględzin budynku przy ul. [...]

w Z..

Pismem z dnia [...] r. PINB w Z. przekazał w załączeniu adnotację służbową zawierającą materiał fotograficzny wraz z protokołem

z przeprowadzonych oględzin przedmiotowego budynku.

W tym stanie rzeczy zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu egzekucyjnego.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 119 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, grzywnę w celu przymuszenia nakłada się w przypadku, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, której

z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Mając powyższe na uwadze, organ dokonując wyboru właściwego środka egzekucyjnego w okolicznościach danej sprawy powinien kierować się zasadami postępowania egzekucyjnego, a przede wszystkim właśnie zasadą wynikającą

z treści art. 7 § 1 i § 2 u.p.e.a. Przepis ten wprowadzając zasadę stosowania środków prowadzących bezpośrednio do wykonywania obowiązków obliguje organ egzekucyjny do badania, który z tychże środków prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród nich najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

W trakcie egzekucji obowiązku wynikającego z ustawy Prawo budowlane, organ egzekucyjny w razie bezskutecznego upływu terminu określonego w art. 15 § 1 u.p.e.a. może nałożyć grzywnę w celu przymuszenia, uwzględniając dyspozycje art. 121 i 122 u.p.e.a.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest obowiązek o charakterze niepieniężnym, albowiem odnosi się do wykonania decyzji PINB w Z. z dnia [...] r. nr [...] znak [...] oraz decyzji [...]. WINB z dnia [...] r. znak [...], tj. nakazanie wykonania następujących robót budowlanych dotyczących budynku C.A. zamieszkałego przy

ul. [...] w Z.:

1) doprowadzić budynek do stanu zgodnego z zatwierdzonym decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] r. projektem, poprzez zamurowanie okna w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku od strony działki sąsiedniej oraz wykonanie ścian szczytowych od strony wschodniej

i zachodniej w formie ścian oddzielenia przeciwpożarowego wyprowadzonych 30 cm ponad połać dachu,

2) doprowadzić do zgodności z prawem ściany szczytowej budynku usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości nr [...] położonej

w Z. przy ul. [...] - i wykonania jej jako ściany oddzielenia pożarowego w znaczeniu § 232 ust. 6 i § 235 ust 3. rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) poprzez:

– zamurowanie otworu okiennego materiałem ceramicznym lub przepuszczającym światło o klasie odporności ogniowej [...];

– likwidację okapu dachu wystającego na stronę działki sąsiedniej;

– wyprowadzenie ściany szczytowej jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego min, [...] m ponad pokrycie dachu lub wykonanie pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 metra i klasie odporności ogniowej [...], równolegle do połaci dachu, bezpośrednio pod pokryciem, które na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia.

Organ odwoławczy wyjaśnił też, że w myśl art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a. postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać:

1) wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie

z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

2) wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym

w terminie wskazanym w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie, będą nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego

z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, będzie orzeczone wykonanie zastępcze.

Zdaniem organu, postanowienie z dnia [...] r. odpowiada zadość wyżej wymienionym wymogom, jednakże organ odwoławczy zwrócił uwagę, że powyższe wymogi powinny zawierać się w treści rozstrzygnięcia, a nie jako pouczenie. Przedmiotowe postanowienie zawiera jednak w swojej treści wymogi art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a., w związku z czym spełnia ustawowe przesłanki i jako takie jest prawidłowe. Przechodząc do oceny zarzutów, za dowolne uznano stanowisko, zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne powinno być umorzone z uwagi na fakt, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym z [...] r., został wykonany.

Z protokołu kontroli wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] r. wynika, że wg własnego oświadczenia C.A. zastosował pas

z materiału ogniochronnego o szerokości [...] m bezpośrednio pod pokryciem dachowym, które wykonano z dachówki betonowej. Skarżący nie usunął okapu wystającego na stronę działki sąsiedniej, tylko obłożył go płytami [...] do ognioodpornych zabezpieczeń stropów drewnianych. Z protokołu z dnia [...] r. wynika też, że nie zamurowano otworu okiennego w elewacji wschodniej,

w zamian montując kurtynę przeciwpożarową, posiadającą atest, zamontowaną od wewnątrz budynku. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że C.A. nie zrealizował wszystkich objętych tytułem wykonawczym obowiązków. Egzekucja ma zaś na celu doprowadzenie do realizacji wszystkich a nie tylko niektórych z tych obowiązków. Dla wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie ma też znaczenia dlaczego nie wszystkie obowiązki

o charakterze niepieniężnym nie zostały przez dłużnika wykonane, jeżeli są wymagalne i wykonalne, co ma miejsce w mniejszej sprawie.

Zdaniem [...] WINB, brak jest także dostatecznych podstaw do zakwestionowania legalności zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej wysokości nałożonej grzywny. W tym względzie organ podkreślił, że przepisy ustawy nie zawierają kryteriów ustalania tej wysokości. Z art. 121 § 2 i § 4 ustawy wynika jedynie, że w rozpatrywanej sprawie grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa i mogła być wymierzona w kwocie do 10 000 złotych, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej do kwoty 50.000 złotych. Wysokość ta jest zatem ustalana w ramach uznania administracyjnego, co znacznie ogranicza w tym przedmiocie zakres kontroli sądowej. Jakkolwiek uznanie to nie oznacza dowolności, to przy braku ustawowych kryteriów ustalania tej wysokości, decyduje o niej organ orzekający przez wskazanie przesłanek, którymi się kierował.

Takie przesłanki zostały w niniejszej sprawie przez organ orzekający wskazane. Organ egzekucyjny powołał się na fakt, że grzywna jest jednorazowa

i powinna zapewnić skuteczność działania organu egzekucyjnego, a nadto może ulec zwrotowi w przypadku wykonania obowiązku. Organ II instancji zwrócił też uwagę na charakter nieprawidłowości, wypełniający dyspozycję art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, określony w decyzji [...] z dnia [...] r., których usunięcie ma nastąpić w następstwie podlegających egzekucji obowiązków. Wykonanie obowiązku wynikającego z przedmiotowej decyzji, co jest szczególnie istotne, uczyni zadość przepisom dotyczącym bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Organ II instancji podkreślił też długotrwałość niewykonania obowiązku, gdyż decyzja ostateczna została wydana w dniu [...] r.

W dalszej kolejności [...] WINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 § 1 zd. 2 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Reasumując, mając na uwadze niewykonanie robót budowlanych wynikających z decyzji PINB w Z. z dnia [...] r. nr [...] znak [...] oraz decyzji [...]. WINB znak [...] z dnia [...] r., a także długotrwałość niewykonywania obowiązku nałożonego przez organ powiatowy, charakter naruszenia przepisów (art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego) oraz jednorazowość grzywny w przypadku przepisów Prawa budowlanego, [...] WINB ocenił wysokość zastosowanego w niniejszej sprawie środka egzekucyjnego ([...] zł) za prawidłową i uzasadnioną. Wreszcie, wyjaśnił, że ustalając wysokość grzywny, organ powinien co prawda kierować się zasadami słuszności i celowości, ale nie można jednocześnie z tego faktu wywodzić, że organ egzekucyjny ma obowiązek uzasadniania wysokości zastosowanej grzywny w celu przymuszenia możliwościami finansowymi zobowiązanego (zob. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1147/04, LEX nr 164945). O wysokości grzywny nie może także decydować tylko i wyłącznie sytuacja majątkowa zobowiązanego (zob. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2008 r., II OSK 43/07, LEX nr 437519). Stąd też zażalenia nie uwzględniono.

W skardze do sądu administracyjnego C. A. wniósł o uchylenie postanowień organów obydwu instancji, zarzucając naruszenie:

– art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne

i nieuzasadnione przyjęcie, że nie wykonał wszystkich nałożonych na niego obowiązków, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego

w sprawie wynikało, że w rzeczywistości skarżący w/w obowiązki wykonał,

a nawet jeżeli przyjąć, iż nie dokonał tego w sposób prawidłowy, nastąpiło to

z wyłącznej winy PINB w Z., który dopuścił się określonych zaniedbań

i uchybień, a zatem utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia PINB

z dnia 9 stycznia 2013 r. było niewłaściwe;

– art. 7 i art. 85 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieprzeprowadzenie ponownych oględzin przedmiotowego budynku pomimo tego, że oględziny z dnia [...] r. zostały przeprowadzone

w sposób nieprawidłowy oraz poprzez dokonanie ustaleń faktycznych dotyczących niewykonania przez skarżącego obowiązku likwidacji okapu dachu wystającego na stronę działki sąsiedniej w oparciu o protokół w/w oględzin przeprowadzonych wadliwie;

– art. 105 § 1 w zw. z art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 59 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez wydanie rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji podczas gdy postępowanie w zakresie nałożonego na skarżącego obowiązku likwidacji okapu dachu wystającego na stronę działki sąsiedniej jest bezprzedmiotowe i należało je umorzyć;

– art. 122 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia PINB z dnia [...] r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest również wezwanie do wykonania obowiązku w postaci doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z decyzja Wójta Gminy L. znak [...] z dnia [...] r., projektem poprzez zamurowanie okna w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku od strony działki sąsiedniej oraz wykonanie ścian szczytowych od strony wschodniej

i zachodniej w formie ścian oddzielenia przeciwpożarowego wprowadzonych 30 cm ponad połać dachu, podczas gdy obowiązek ten został uchylony decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.

z dnia [...] r., który to błąd organu miał istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia;

– art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nałożenie grzywny w wysokości maksymalnej 10.000 zł, podczas gdy

w realiach niniejszej sprawy jest to grzywna rażąco wygórowana oraz brak uzasadnienia postanowienia co do ustalenia wymiaru grzywny.

Skarżący podkreślił, że wykonał obowiązek określony w decyzji [...] WINB

z dnia [...] r. polegający na wykonaniu pasa z materiału niepalnego

o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej [...], równolegle do połaci dachu, bezpośrednio pod pokryciem, które na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie zakwestionował wykonania przedmiotowego obowiązku.

Odnosząc się do obowiązku, polegającego na doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem ściany szczytowej budynku usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości nr [...] położonej w Z. przy ul. [...] - i wykonanie jej jako ściany oddzielenia pożarowego w znaczeniu par. 232 ust. 6 § 235 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez zamurowanie otworu okiennego materiałem ceramicznym lub przepuszczającym światło o klasie odporności ogniowej [...], podano, iż skarżący

w rzeczywistości w całości go spełnił poprzez zamontowanie kurtyny przeciwpożarowej. Chociaż skarżący nie zamurował otworów okiennych, to jednak nie sposób nie przyjąć, iż w rezultacie dostosował budynek do standardów określonych przepisami prawa, a w konsekwencji wykonał nałożony na niego obowiązek.

Zainstalowanie kurtyny przeciwpożarowej, nie tylko jest analogiczne

w skutkach do zamurowania otworów okiennych, ale jest od tej ostatniej metody

o wiele skuteczniejsze. Skuteczność tej metody potwierdzają atesty. Zainstalowanie kurtyny przez skarżącego zapewnia lepszą ochronę przeciwpożarową niż zamurowanie otworów okiennych. Skarżący podkreślił, że posiada niezbędną dokumentację dotyczącą zamontowanej kurtyny, w tym atesty, które potwierdzają, że kurtyna w sposób należyty i wystarczający spełnia swoją funkcją przeciwpożarową. Skarżący przedłożył bowiem organowi egzekucyjnemu [...] z dnia [...] r., certyfikat zgodności [...] oraz Krajową Deklarację Zgodności nr [...]. Dokumenty te potwierdzają, że kurtyna przeciwpożarowa [...] spełnia wymagania określone w [...], może być stosowana w budownictwie. Z Deklaracji Zgodności wynika, że przedmiotowa kurtyna jest przeznaczona do zamknięcia otworu w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego, posiada klasę odporności ogniowej [...] wg normy [...]

Kurtyna zamontowana przez skarżącego zamyka otwór okienny i posiada klasę odporności ogniowej jeszcze wyższą niż ta wskazana przez organ w decyzji

([...]).

Zatem skarżący prawidłowo wykonał obowiązek nałożony na niego w decyzji, dotyczący zamurowania otworu okiennego. Otwór okienny został zamknięty kurtyną o odpowiedniej klasie odporności ogniowej. Kurtyna jest dopuszczona do obrotu, posiada wszelkie atesty pozwalające na stosowanie jej jako środka

zabezpieczenia przeciwpożarowego. Uprawniony rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych nadzorował jej instalację i dopuścił do jej montażu. Ustalenie

w tej sytuacji przez PINB, a następnie [...] WINB, iż montując kurtynę skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, jest całkowicie chybione. Nie ma bowiem racjonalnych powodów, które uzasadniałby przyjęcie, iż zamontowanie kurtyny nie stanowi w istocie wykonania obowiązku nałożonego na skarżącego. Wspomniane wyżej rozporządzenie wprawdzie nie przewiduje w/w metody jako systemu przeciwpożarowego, jednakże wyłącznie dlatego, iż metoda ta jest stosunkowa nowa, a przepisy w/w aktu nie zostały jeszcze znowelizowane.

Zdaniem skarżącego nie jest uprawnione, aby dokonywać jedynie literalnej interpretacji nałożonego na niego obowiązku. Trzeba również, uwzględnić cel nałożonego obowiązku, a było nim zapewnienie należytej ochrony przeciwpożarowej. Biorąc pod uwagę wymienione wyżej okoliczności, funkcje tą należycie spełnia zainstalowanie kurtyny przeciwpożarowej, która jest metodą skuteczniejszą od zamurowania otworów okiennych.

W zakresie drugiego nałożonego na skarżącego obowiązku, polegającego na doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem ściany szczytowej budynku usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości nr [...] położonej w Z.przy ul. [...] - i wykonanie jej jako ściany oddzielenia pożarowego

w znaczeniu par. 232 ust. 6 § 235 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez likwidację okapu dachu wystającego na stronę działki sąsiedniej, skarżący zarzucił, że obowiązek ten jest bezprzedmiotowy. Zdaniem skarżącego, okap dachu w żadnym stopniu nie wystaje na stronę działki sąsiedniej. W konsekwencji wykonanie nałożonego obowiązku jest niemożliwe. Zatem postępowanie winno zostać w tym zakresie umorzone.

Ustalenia faktyczne [...] WINB, zgodnie z którym okap dachu wystaje na nieruchomość sąsiednią, a w konsekwencji skarżący nałożonego na niego obowiązku nie wykonał, zostało oparte na wynikach przeprowadzonych oględzin przedmiotowego budynku z dnia [...] r. Tymczasem oględziny te zostały przeprowadzone w sposób nieprawidłowy, co w konsekwencji skutkuje wadliwością wydanego orzeczenia.

Osoby przeprowadzające oględziny uznały bowiem, iż skarżący nie wykonał obowiązku, bowiem okap dachu wystaje na działkę sąsiednią mimo, iż w celu stwierdzenia powyższej okoliczność nie wykonały żadnych pomiarów. Swoje spostrzeżenia oparły jedynie na własnych i subiektywnych spostrzeżeniach, co jest niewystarczające. Skarżący zarzucił, że w trakcie oględzin, należało wykonać konieczne pomiary albo zlecić skarżącemu, aby we własnym zakresie zlecił sporządzenie opinii właściwemu specjaliście, który dokona wyliczeń. W związku

z powyższym, [...] WINB w sposób nieuprawniony przyjął, iż skarżący nie spełnił obowiązku likwidacji okapu dachu.

Wreszcie skarżący podniósł, że nawet jeżeli przyjąć, że nie zostały wykonane wszystkie nałożone na niego obowiązki albo dokonano tego w sposób nie do końca niewłaściwy, to nastąpiło to bez jego winy z przyczyn leżących wyłącznie po stronie PINB, który dopuścił się określonych uchybień, czego ŚWINB nie wziął w ogóle pod uwagę.

Po pierwsze, skarżący zanim przystąpił do zrealizowania nałożonych na niego obowiązków, zawiadomił PINB o rodzaju zamierzonych przez niego prac, które miały doprowadzić do wykonania obowiązków oraz zwrócił się do organu z odpowiednim zapytaniem w tym zakresie. Nie uzyskał żadnej odpowiedzi, w tym zwłaszcza informacji, iż sposób zamierzonego zrealizowania przez niego obowiązków będzie nieprawidłowy. Wobec tego, uznał, iż organ nie kwestionuje zamierzonych przez niego prac, co uznać trzeba za uprawnione.

Skarżący zawiadomił też PINB o wykonaniu obowiązków określonych

w decyzji administracyjnej, przedkładając dokumenty w postaci protokołu

z wykonania zabezpieczenia ognioochronnego podpisany przez nadzorującego prace rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych S.K.. Z protokołu wynika, że skarżący wykonał jednostronne płytowanie dachu na odcinku

1 m bezpośrednio pod pokryciem dachu oraz okapu dachu od spodu. Nadto, przedłożył dokumentację odbiorową dotyczącą wykonania przeciwpożarowej bramy kurtynowej.

Z przedłożonych dokumentów, wystawionych przez upoważnione do tego osoby posiadające uprawnienia z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych wynika, że wykonane zostały obowiązki dotyczące zabezpieczenia przeciwpożarowego sąsiadujących ze sobą budynków. Zatem organ na podstawie oględzin nie miał prawa dokonywać oceny przeprowadzonych prac, potwierdzonych protokołem odbioru robót, bez zlecenia dodatkowych ekspertyz.

Skarżący podkreślił też, iż stanowisko w zakresie wymiaru nałożonej grzywny jest nieuzasadnione. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, wymiar kary jest bowiem rażąco wygórowany. Nawet jeżeli przyjąć, co nie jest zgodne z prawdą, iż skarżący nie wypełnił nałożonych na niego obowiązków albo dokonał tego w sposób nie do końca właściwy, wymierzona kara jest stanowczo zbyt surowa. Skarżącemu zarzucono, iż nie dopełnił dwóch nałożonych na niego obowiązków. Wykonał

w całości obowiązek wyprowadzenia ściany szczytowej jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego min. 0,3 m ponad pokrycie dachu lub wykonanie pasa

z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej

[...], równolegle do połaci dachu, bezpośrednio pod pokryciem, które na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia. Fakt, iż skarżący wykonał określoną cześć nałożonych na niego obowiązku powinny mieć wpływ na wymiar nałożonej kary.

Nadto, w zakresie obowiązku pierwszego tj. zamurowanie otworu okiennego materiałem ceramicznym lub przepuszczającym światło o klasie odporności ogniowej [...] co najwyżej można stwierdzić, że skarżący wykonał je tylko w sposób nieprawidłowy.

Wreszcie skarżący wskazał na wadliwość określenia obowiązku polegającą na doprowadzeniu budynku do stanu zgodnego z decyzją Wójta Gminy L., podczas gdy obowiązek ten został uchylony decyzją [...] WINB z dnia [...] r., co jego zdaniem miało wpływ na wysokość grzywny.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Odnosząc się do kwestii nieprawidłowego określenia obowiązku w tytule wykonawczym, organ uznał, że brak podstaw do kwestionowania zasadności wystawienia tytułu wykonawczego, co było możliwe w drodze zarzutów.

W toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącego dodatkowo wskazała na nieuwzględnienie sytuacji majątkowej przy określaniu wysokości grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu było wyłącznie postępowanie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Tymczasem zarzuty skarżącego zmierzają w istocie do kwestionowania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co jest niedopuszczalne w postępowaniu egzekucyjnym z mocy art. 29 § 1 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Faktem jest, że w tytule wykonawczym określono egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią decyzji ostatecznej, którą uchylono w wyniku wznowienia postępowania nakaz wykonania określonych robót w ścianie zachodniej budynku skarżącego. Prawidłowa wykładnia decyzji [...] WINB z dnia [...] r. musi prowadzić do wniosku, że wynikające z niej obowiązki doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem dotyczą wyłącznie ściany szczytowej budynku zobowiązanego, usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości nr [...] w Z. przy ul. [...].

Jednakże tego rodzaju wadliwość nie mogła mieć istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. Wyjaśnić bowiem należy, że skarżący jako zobowiązany nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia zarzutów po doręczeniu mu tytułu wykonawczego z dnia [...] r., co nastąpiło w dniu [...] r. Podstawą zarzutów może być zaś nieprawidłowe określenie egzekwowanego obowiązku (art. 33 pkt 3 ustawy). Konsekwencją wadliwego określenia w tytule wykonawczym było zaś wezwanie skarżącego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, zawarte w postanowieniu organu egzekucyjnego o nałożeniu grzywny, zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 122 § 2 pkt 2 ustawy. Jednakże wadliwość tego rodzaju nie mogła być skorygowana na etapie rozpoznania przez organ II instancji zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny, ani też skarżący nie został pozbawiony ochrony prawnej. Z mocy art. 59 § 1 pkt 3 ustawy, postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracji. Tymczasem w niniejszej sprawie nieprawidłowe określenie obowiązku (co do nakazu doprowadzenia ściany szczytowej do stanu zgodnego z prawem) dotyczy jedynie części tytułu wykonawczego, a mianowicie ściany zachodniej. Niewątpliwie zaś prawidłowo określono obowiązek co do ściany wschodniej budynku skarżącego. Co więcej, mimo wadliwości tytułu wykonawczego, z motywów postanowień organów obydwu instancji i protokołów oględzin, przeprowadzonych w postępowaniu egzekucyjnym, wynika jednoznacznie, że organ egzekucyjny badał jedynie stan ściany wschodniej budynku skarżącego. Dowodzi tego niezbicie sporządzony w toku kontroli materiał fotograficzny, obrazujący jedynie wschodnią elewację budynku mieszkalnego. Również z pism skarżącego wynika, że tak też rozumiał zarówno upomnienie, jak i tytuł wykonawczy jako obejmujący obowiązek wykonania trzech robót w ścianie wschodniej. Zatem w istocie organ egzekucyjny nie podjął kroków w postaci środka egzekucyjnego, zmierzającego do wykonania robót

w ścianie zachodniej budynku, zaś wadliwość samego tytułu wykonawczego nie miała żadnego znaczenia dla wysokości zastosowanej grzywny w celu przymuszenia i może być skorygowana w drodze umorzenia postępowania egzekucyjnego

w części, dotyczącej obowiązku wykonania robót w ścianie zachodniej budynku.

Gdy zaś idzie o egzekwowany nakaz doprowadzenia do zgodności z prawem ściany szczytowej budynku skarżącego, usytuowanej we wschodniej granicy nieruchomości, to nie budzi wątpliwości, że skarżący nie usunął okapu wystającego na stronę działki sąsiedniej, ani też nie zamurował otworu okiennego w elewacji wschodniej, lecz zamontował od wewnątrz kurtynę przeciwpożarową, posiadającą atest i zastosował na okapie płyty do ognioodpornych zabezpieczeń stropów drewnianych. Wbrew zarzutom skargi, tego rodzaju roboty nie mogły być uznane za wykonanie egzekwowanego obowiązku. W istocie bowiem skarżący zakwestionował jego zasadność, zarzucając w pierwszym rzędzie, że okap nie wystaje na działkę sąsiednią i domagając się przeprowadzenia odpowiednich pomiarów

w postępowaniu egzekucyjnym. Tego rodzaju zarzuty nie mogły jednak odnieść żadnego skutku w postępowaniu, zmierzającym do wyegzekwowania obowiązku, wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej. Kwestia, czy okap budynku wystaje na stronę działki sąsiedniej, została bowiem rozstrzygnięta w postępowaniu rozpoznawczym, zakończonym decyzją [...] WINB z dnia [...] r. i decyzja ta nie podlega weryfikacji w postępowaniu egzekucyjnym. Stąd też chybione są zarzuty skargi naruszenia art. 7 i art. 85 § 1 Kpa z uwagi na brak ustaleń, czy okap dachu wystaje na działkę sąsiednią. Jak już wyżej wyjaśniono, na tym etapie postępowania nie podlega badaniu kwestia nieistnienia obowiązku (art. 59 § 1 pkt 5 ustawy). Zdaniem sądu administracyjnego prawidłowo też organy obydwu instancji przyjęły, że skarżący nie wykonał obowiązku zamurowania otworu okiennego. Zamontowanie kurtyny przeciwpożarowej od wewnątrz nie osiągnęło też celu, dla którego wydano nakaz. Wszak w ścianie, usytuowanej w granicy nieruchomości nadal istnieje otwór okienny, co uniemożliwia chociażby nadbudowę budynku sąsiedniego. Stwierdzić też należy, że z instrukcji obsługi kurtyny wynika, iż standardowo kurtyna utrzymywana jest w pozycji otwartej za pomocą zamka topikowego, zaś jej prawidłowe działanie uzależnione jest od nieumieszczania jakichkolwiek przedmiotów blokujących swobodne opuszczanie płaszcza kurtyny.

O ile zatem można przyjąć, że prawidłowa eksploatacja kurtyny może stanowić zabezpieczenie przeciwpożarowe, to jednak jej zamontowanie od wewnątrz nie doprowadziło do likwidacji (zamurowania) otworu okiennego. Zdaniem Sądu, chybione jest też obciążanie organu egzekucyjnego skutkami niewykonania nakazu

z uwagi na brak reakcji na pisma skarżącego, w których zaproponował modyfikację wykonania obowiązku, wynikającego z decyzji ostatecznej. Działania skarżącego zmierzały bowiem do obejścia prawa i oczywiste jest, że organ egzekucyjny nie mógł wyrazić zgody na zmianę decyzji ostatecznej, co jest dopuszczalne jedynie

w odrębnym trybie i wymaga zgody pozostałych stron (art. 155 Kpa). Chybiony jest zatem zarzut naruszenia art. 80 Kpa.

Wreszcie, zasadnie stwierdził organ odwoławczy, że częściowe wykonanie obowiązku poprzez wykonanie pasa z materiału ogniochronnego o szerokości 1,2 m bezpośrednio pod pokryciem dachowym, nie ma znaczenia ani dla oceny zasadności zastosowania środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia, ani jej wysokości. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał na przesłanki, uzasadniające nałożenie grzywny w maksymalnej wysokości, zwłaszcza długotrwałość niewykonania obowiązku, określonego na dzień [...] r. oraz zasadnie uznał, że sytuacja majątkowa zobowiązanego nie ma znaczenia dla określenia jej wysokości, gdyż do tego rodzaju przesłanki nie nawiązuje ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodać należy, że podjęte przez skarżącego kosztowne działania, mające na celu uniknięcie wykonania obowiązków, wynikających z ostatecznej decyzji, przeczą też złej sytuacji majątkowej. Zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci grzywny i tak należy też uznać za wybór łagodniejszej sankcji, bowiem w dalszym ciągu skarżący może dokonać wyboru sposobu usunięcia nieprawidłowości wobec alternatywnego sformułowania nakazów, co nie jest możliwe przy wykonaniu zastępczym.

Skoro celem egzekucji jest doprowadzenie do wykonania wszystkich obowiązków, brak podstaw do ferowania zarzutu naruszenia art. 121 § 2 i 4 ustawy, zaś wbrew twierdzeniom skarżącego, organy obydwu instancji objaśniły należycie przesłanki, jakimi kierowano się przy określaniu grzywny w maksymalnej wysokości.

Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

bu