Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1995/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1 w zw. z art. 87 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : przywrócić S. w K. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...].

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2009 r. oraz z dnia 25 listopada 2009 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie M. S. do reprezentowania S.

Pismem z dnia 24 listopada 2009 r. S. wniosło o przedłużenie terminu na ustosunkowanie się do przedmiotowych wezwań Sądu do dnia 8 grudnia 2009 r., ze względu na przebywanie od 4 listopada 2009 r. do 31 stycznia 2010 r. przedstawiciela S. na stypendium naukowym w Niemczech. S. podniosło, iż przedstawiciel przebywając w Niemczech nie ma możliwości we wskazanym terminie dostarczenia żądanych przez Sąd dokumentów, gdyż dopiero w dniu 24 listopada 2009 r. otrzymał z Centrum [...], które użycza S. adresu pocztowego pisma z Sądu. Dodało, iż przedstawiciel będzie przebywał w kraju dopiero w dniach 7-10 grudnia, a w celu przyspieszenia dostarczenia niniejszego pisma zostanie ono pocztą elektroniczną przesłane do Polski i stamtąd listem priorytetowym wysłane do Sądu.

Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. S. wniosło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponadto, wniosło o nie odrzucanie skargi z uwagi na brak możliwości odniesienia się do wezwań Sądu w terminie o czym poinformowało Sąd pismem z dnia 24 listopada 2009 r. wraz ze złożeniem wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a).

Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku wskazać trzeba, iż zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż S. w K. wskazało na okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ze względu na wyjazd przedstawiciela S. na stypendium do Monachium i jego pobyt poza granicami kraju od 4 listopada 2009 r. do 31 stycznia 2010 r. nie posiadał on dostępu do dokumentów, a tym samym możliwości dostarczenia ich w wyznaczonym przez Sąd terminie. Na potwierdzenie powyższego S. nadesłało kserokopię potwierdzenia przyznania przedstawicielowi stypendium pobytowego oraz zaproszenie do odbycia stażu naukowego w Niemczech.

S. wskazało, iż przedstawiciel – M. S. w dniu 6 grudnia 2009 r. przyjechał na krótki pobyt do kraju i dopiero w dniu 7 grudnia 2009 r. zapoznał się z treścią wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Działając niezwłocznie bo w dniu 8 grudnia 2009 r. (data stempla urzędu pocztowego) dokumenty do nadesłania których zostało wezwane S. tj. 1 egzemplarz odpisu skargi podpisany własnoręcznie oraz dokument potwierdzający, iż M. S. jest przedstawicielem S. zostały nadesłane. W kwestii uiszczenia wpisu sądowego od skargi S. złożyło wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie S. uprawdopodobniło, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy.

Dodatkowo zaznaczyć należy, iż stosownie do treści art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarżąca wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.