Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 319/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia 13 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga K. K. na decyzję Wojewody z dnia 13 marca 2019 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu 26 listopada 2018 r. do Starosty wpłynęło zgłoszenie skarżącego, dotyczące zamiaru budowy budynku gospodarczego - obsługa pasieki pszczelej wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków o wydajności do 7,5 m3 na dobę, dla 2-6 osób, na działce nr [..], obręb R., jednostka ewidencyjna C.

Starosta decyzją z dnia 3 grudnia 2018 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.), wniósł sprzeciw od zgłoszonej przez skarżącego inwestycji, wskazując, że jest ona niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Uzasadniając zajęte stanowisko Starosta wyjaśnił, że zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia 30 marca 2016 r., nr XVII/162/2016, w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu R. (Gmina C.), obszar podlegający zainwestowaniu oznaczony jest jako teren R.5, dla którego ustalono przeznaczenie jako teren rolniczy. Dopuszczalne przeznaczenie tego terenu to zabudowa zagrodowa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych wraz z infrastrukturą techniczną ze wskazaniem, że w zabudowie zagrodowej dopuszcza się agroturystykę, wynajem pokoi. Formy zabudowy i zagospodarowania tego terenu to: a) dopuszczalne: lokalizacja jednego zespołu zabudowy zagrodowej (siedliska) na jedno gospodarstwo rolne; w ramach zespołu zabudowy zagrodowej: lokalizacja jednego budynku mieszkalnego, budynków gospodarczych, inwentarskich i garaży; lokalizacja obiektów małej architektury, budowli i urządzeń związanych z przeznaczeniem terenu; b) wykluczone: lokalizacja tymczasowych obiektów usługowo-handlowych; zabudowa i tereny o funkcji składowej i magazynowej (nie związanej z rolnictwem, hodowlą i ogrodnictwem), warsztatowej (usługi uciążliwe) lub produkcyjnej oraz dystrybucji towarów takich jak gaz, paliwa płynne i inne materiały niebezpieczne. Z powyższych ustaleń, zdaniem Starosty, wynika, że na omawianym terenie dopuszcza się wyłącznie zabudowę zagrodową, rozumianą jako zespół budynków obejmujących wiejski dom mieszkalny i zabudowania gospodarskie, które z natury rzeczy związane są z funkcją rolną i nie zmieniają przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Z kolei, z załączonej do zgłoszenia mapy sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych w skali 1:1000 wynika, że działka podlegająca zainwestowaniu nie jest zabudowana żadnymi obiektami, w szczególności budynkami tworzącymi zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej (tj. budynkiem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi położonymi w obrębie jednego podwórza). Zgłaszany budynek gospodarczy wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków są pierwszymi obiektami budowlanymi przewidzianymi do realizacji na omawianej nieruchomości gruntowej.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, podnosząc, że zaplanowana przez niego inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W toku postępowania odwoławczego Wojewoda wezwał skarżącego do: uzupełnienia zgłoszenia o nr jednostki ewidencyjnej, nr obrębu oraz nr działki objętej zgłoszeniem; przedstawienia oryginału lub notarialnie poświadczonej kopii pełnomocnictwa wydanego dla H. K.; doprowadzenia do zgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie dotyczącym pokrycia dachu; wskazania koloru elewacji w celu sprawdzenia zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; przedłożenia kopii ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku mieszkalnego lub kopii zaświadczenia potwierdzającego brak wniesienia sprzeciwu do budowy budynku mieszkalnego dla działki objętej inwestycją; określenia ilości wprowadzanych ścieków do gruntu na dobę; dostarczenia opinii geotechnicznej a w przypadku ilości przekraczającej 5 m3 na dobę do przedłożenia pozwolenia wodnoprawnego.

Po uzupełnieniu przez skarżącego złożonej dokumentacji, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 13 marca 2019 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 3 grudnia 2018 r.

Uzasadniając wydaną decyzję Wojewoda wskazał na wstępie, że nie podziela stanowiska Starosty, który uznał, że zaplanowana przez skarżącego inwestycja nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Wojewody, inwestycja ta nie narusza ustaleń obowiązującego na terenie zainwestowanej działki miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgłoszenie dotyczy bowiem budowy budynku gospodarczego do obsługi pasieki pszczelej a pszczelarstwo, zarówno hodowla pszczół, jak również produkcja miodu są działalnością rolniczą. Z analizy planu miejscowego nie wynika zaś aby wprowadzał on na terenie działki inwestora zakaz zabudowy budynkiem gospodarczym. Budowa przydomowej oczyszczalni ścieków również nie narusza zapisów planu, zgodnie z którymi odprowadzanie ścieków do przydomowej oczyszczalni ścieków jest dopuszczalne. Z uwagi na powyższe, jak wskazał Wojewoda, brak było podstaw do wniesienia sprzeciwu do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane.

Jednakże, zdaniem Wojewody, sprzeciw do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia należało wnieść na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym organ administracji architektoniczno–budowlanej wnosi sprzeciw jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewoda wyjaśnił przy tym, że zgłoszeniu podlegał nie tylko budynek gospodarczy do obsługi pasieki pszczelej ale także budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,5 m3 na dobę, a z załączonych dokumentów wynika, że obiekty te są ze sobą połączone, stanowią całość techniczno – użytkową, więc zgłoszenie analizować należało jako powiązaną całość.

Wojewoda zauważył, że oceniając możliwość zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego do obsługi pasieki pszczelej należało rozważyć możliwość zastosowania w niniejszej sprawie zarówno art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo budowlane jak i art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Z kolei, budowa przydomowej oczyszczalni ścieków może podlegać zwolnieniu od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na podstawie 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę a która, stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podlega zgłoszeniu. Jednakże, aby oczyszczalnię ścieków uznać za inwestycję możliwą do realizacji w procedurze zgłoszenia musi ona mieć charakter "przydomowej". Oczyszczalnia taka powinna być zatem realizowana przy budynku mieszkalnym, gdzie jako budynek mieszkalny rozumie się budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Ponadto, oczyszczalnia taka może być realizowana na niezabudowanej działce, dla której decyzja o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego stała się ostateczna.

Wojewoda wskazał zaś, że z otrzymanych od skarżącego w toku postępowania odwoławczego dokumentów wynika, że zgłaszana oczyszczalnia ścieków będzie służyć do budynku innego niż budynek mieszkalny, a więc nie będzie posiadała charakteru określonego jako "przydomowy". Ponadto, w piśmie uzupełniającym zgłoszenie skarżący wyraźnie wskazał, iż budowę zaczyna od budynku gospodarczego, niebędącego budynkiem mieszkalnym. Nie przedstawił on też dokumentu potwierdzającego posiadanie zgody na budowę budynku mieszkalnego. Zatem, jak ocenił Wojewoda, oczyszczalnia ścieków stanowiąca przedmiot zgłoszenia, jako niespełniająca charakteru "przydomowej", nie podlega wyłączeniu z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Jednocześnie, Wojewoda wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż nie ma możliwości przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji a uchylenie decyzji Starosty spowodowałoby przyjęcie zgłoszenia niezgodnego z przepisami, orzekł o utrzymaniu decyzji organu I instancji w mocy.

We wniesionej do Sądu skardze na powyższą decyzję Wojewody skarżący wniósł o wydanie orzeczenia zgodnego z prawem, podkreślając, że wbrew stanowisku Starosty Wojewoda uznał, że planowana przez niego inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazał, że posiada zezwolenie na sprzedaż bezpośrednią produktów pszczelich wydaną przez PIW a na działce objętej zgłoszeniem w najbliższej przyszłości planuje się osiedlić i stworzyć siedlisko.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 13 marca 2019 r., dokonana w świetle art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), wykazała, że jest ona zgodna z prawem.

Przepis art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) stanowi, że organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw od dokonanego zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych, jeżeli:

1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;

2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;

3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

Starosta wniósł sprzeciw od zgłoszenia dokonanego przez skarżącego w dniu 26 listopada 2018 r. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, uznając, że budowa zaplanowana przez skarżącego narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei, Wojewoda, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu I instancji, wniósł sprzeciw do zgłoszenia dokonanego przez skarżącego na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, uznając, że zgłoszenie dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zmiana podstawy prawnej wniesienia sprzeciwu nie wymaga uchylenia decyzji przez organ odwoławczy i wydania decyzji reformatoryjnej (zob. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2199/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ odwoławczy powinien w takiej sytuacji utrzymać w mocy decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i w uzasadnieniu decyzji odwoławczej podać prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji jest bowiem jej integralną częścią, co wynika wprost z art. 107 § 1 k.p.a. Zauważyć bowiem trzeba, że postępowanie w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych jest postępowaniem uproszczonym, które - przy zgłoszeniu zgodnym z Prawem budowlanym - nie kończy się wydaniem jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, w szczególności decyzji. Wydanie decyzji następuję tylko wówczas, gdy zachodzi konieczność wydania rozstrzygnięcia negatywnego dla inwestora - wnioskodawcy. Zatem, dokonanie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, jest jednostronną czynnością, która na gruncie k.p.a. nie wymaga załatwienia sprawy administracyjnej przez organ. Przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero od momentu wydania decyzji o sprzeciwie. Decyzję tę organ wydaje w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu, gdy oceniając zamierzenie inwestycyjne ustali zaistnienie ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Termin 21 dni do wydania decyzji o sprzeciwie uznawany jest zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie za termin prawa materialnego, którego przedłużanie jest niedopuszczalne. Stąd też uchylenie decyzji i orzeczenie o wniesieniu sprzeciwu przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane stanowi naruszenie prawa materialnego. Po tym terminie organ odwoławczy nie może wydać decyzji reformatoryjnej (a tym bardziej decyzji kasacyjnej), gdyż jest pozbawiony kompetencji do wniesienia sprzeciwu (zob. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2074/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, dokonana przez Wojewodę w zaskarżonej decyzji zmiana podstawy prawnej wniesienia sprzeciwu do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia nie stanowi o naruszeniu przepisów prawa.

Jednocześnie, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko zajęte przez Wojewodę, który uznał, że dokonane przez skarżącego zgłoszenie dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Skarżący w dniu 26 listopada 2018 r. dokonał zgłoszenia budowy budynku gospodarczego do obsługi pasieki pszczelej wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków o wydajności do 7,5 m3 na dobę dla 2-6 osób. Obiekty te, jak wynika z załączonych do zgłoszenia dokumentów, są ze sobą połączone i stanowią całość techniczno- użytkową.

Budowa budynku gospodarczego do obsługi pasieki pszczelej może podlegać zwolnieniu z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę w sytuacji określonej w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy - Prawo budowlane, tj. gdy stanowi obiekt gospodarczy związany z produkcją rolną i uzupełniający zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, stanowiący przy tym parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m oraz w sytuacji określonej w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, tj. gdy stanowi wolno stojący parterowy budynek gospodarczy, garaż, wiatę lub przydomowy ganek i oranżerię (ogród zimowy) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Orzekające w niniejszej sprawie organy nie dokonały kwalifikacji zgłoszonego przez skarżącego budynku gospodarczego pod kątem spełnienia warunków określonych w tych przepisach a budowa takich obiektów, w świetle art. 30 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, nie wymaga również dokonania zgłoszenia. Jeżeli zaś nie jest wymagane pozwolenie na budowę oraz jeżeli z art. 30 ust. 1 nie wynika, że dane zamierzenie budowlane wymaga dokonania zgłoszenia, oznacza to, że inwestor może rozpocząć roboty budowlane bez jakiejkolwiek zgody i akceptacji organów administracji architektoniczno-budowlanej.

Mimo to, zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga jedynie budowa przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę, która stosowanie do treści art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane wymaga zgłoszenia. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1033/09 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl), podkreślił przy tym, że warunkiem uznania za indywidualną przydomową oczyszczalnię ścieków, jest nie tylko określona w art. 29 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego maksymalna wydajność (do 7,50 m3 na dobę), ale i jej charakter określony jako "przydomowy", tj. znajdujący się w pobliżu indywidualnego domu (miejsca) przeznaczonego do zamieszkiwania osób. Budowa oczyszczalni ścieków na działce niezabudowanej na podstawie zgłoszenia jest zaś możliwa, gdy w odniesieniu do danej nieruchomości wydane zostało pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego i stało się ono ostateczne (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1324/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Objęta zgłoszeniem skarżącego oczyszczalnia ścieków nie ma jednakże charakteru "przydomowej". Oczyszczalnia ta ma bowiem służyć, objętemu również zgłoszeniem skarżącego, budynkowi gospodarczemu do obsługi pasieki pszczelej. Ponadto, skarżący, pomimo wystosowanego do niego przez Wojewodę wezwania, nie przedstawił dokumentu potwierdzającego posiadanie zgody na budowę budynku mieszkalnego na terenie działki objętej zgłoszeniem.

Z uwagi na powyższe, jak słusznie ocenił Wojewoda, uznać należy, że zgłoszenie dokonane przez skarżącego w dniu 26 listopada 2018 r. dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę a tym samym należało wnieść do tego zgłoszenia sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane.

Ponadto, Wojewoda słusznie uznał, że wniesienie przez Starostę sprzeciwu do dokonanego przez skarżącego zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane było błędne, gdyż objęta zgłoszeniem inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia 30 marca 2016 r., nr XVII/162/2016, w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu R. (Gmina C.) obszar podlegający zainwestowaniu oznaczony jest jako teren R.5, dla którego ustalono przeznaczenie jako teren rolniczy a dopuszczalne jako zabudowa zagrodowa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych wraz z infrastrukturą techniczną ze wskazaniem, że w zabudowie zagrodowej dopuszcza się agroturystykę, wynajem pokoi. Ustalono przy tym formy zabudowy i zagospodarowania tego terenu: a) dopuszczalne: lokalizacja jednego zespołu zabudowy zagrodowej (siedliska) na jedno gospodarstwo rolne; w ramach zespołu zabudowy zagrodowej: lokalizacja jednego budynku mieszkalnego, budynków gospodarczych, inwentarskich i garaży; lokalizacja obiektów małej architektury, budowli i urządzeń związanych z przeznaczeniem terenu; b) wykluczone: lokalizacja tymczasowych obiektów usługowo-handlowych; zabudowa i tereny o funkcji składowej i magazynowej (nie związanej z rolnictwem, hodowlą i ogrodnictwem), warsztatowej (usługi uciążliwe) lub produkcyjnej oraz dystrybucji towarów takich jak gaz, paliwa płynne i inne materiały niebezpieczne.

Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, zabudowa zagrodowa stanowi zespół budynków i budowli zlokalizowanych w obrębie działki siedliskowej. To zabudowa tworząca zagrodę, a więc budynki i budowle skoncentrowane wokół wspólnego obejścia (zob. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2860/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Działka siedliskowa to taka działka, na której rolnik mieszka i pracuje, a zabudowa zagrodowa to zespół zabudowań na tej działce składający się z domu mieszkalnego i budynków gospodarczych (stodoły, obory, spichlerze). Tak więc na zabudowę zagrodową składa się zawsze zespół budynków, z których przynajmniej jeden musi mieć charakter mieszkalny w obrębie jednego podwórza. Rzeczona zabudowa to w szczególności budynki mieszkalne, gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych bądź w gospodarstwach leśnych (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2860/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zabudowa zagrodowa to, jak słusznie definiuje się np. w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 170/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zaplanowany przez skarżącego budynek gospodarczy do obsługi pasieki pszczelej oraz oczyszczalnia ścieków stanowi dopuszczalną miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego formę zabudowy w ramach przewidzianej zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym lub hodowlanym. W szczególności bowiem pszczelarstwo, jak słusznie zauważył Wojewoda, jest działalnością rolniczą. Przepis art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2019 r., poz. 299 ze zm.) działalność rolnicza to działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej. Zaplanowane przez skarżącego obiekty zaliczyć przy tym trzeba do przewidzianego w planie w ramach zabudowy zagrodowej budynku gospodarczego i urządzenia związanego z przeznaczeniem terenu.

Dlatego też, Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł o jej oddaleniu.

Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., zgodnie z którym wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi w związku z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) oraz w związku z § 1 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2020 r., nr 49/2020, w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV – 2.