Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 180/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 220 par. 1, art. 220 par. 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2007 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Wezwanie opatrzone było terminem siedmiu dni i rygorem odrzucenia skargi.

Zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 310/07.

W związku z powyższym, w piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. Sąd wezwał skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi i ze wskazaniem, że na wezwanie środek zaskarżenia nie przysługuje. Wezwanie powyższe doręczono stronie skarżącej w dniu 19 lipca 2007 r.

Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zaskarżone zostało przez stronę zażaleniem, które odrzucił Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2007 r.

Kolejne zażalenie skarżącego – na postanowienie z dnia 3 września 2007 r. – odrzucone zostało przez Sąd postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r.

Postanowienie z dnia 26 listopada 2007 r. zostało przez skarżącego zaskarżone zażaleniem, które, jako spóźnione, Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r.

Ostatnie z wymienionych postanowień skarżący zaskarżył zażaleniem, zawartym w piśmie z dnia 10 lutego 2008 r.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2008 r. strona wezwana została do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 14 stycznia 2008 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia stało się przedmiotem kolejnego zażalenia skarżącego, które oddalił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 155/08.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w piśmie z dnia 18 czerwca 2008 r. wezwał ponownie stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 14 stycznia 2008 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, z pouczeniem, iż na wezwanie to środek zaskarżenia nie przysługuje. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu w dniu 24 czerwca 2008 r.

W piśmie z dnia 28 czerwca 2008 r. zatytułowanym "Prośba – skarga na brak motywacji wezwania" (nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazanym w dniu 17 lipca 2008 r. przez ten Sąd zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) skarżący wskazał m. in. iż wnosi o "zdjęcie mi rygoru terminowego 7 dni".

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 28 czerwca 2008 r. w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez jednoznaczne oznaczenie charakteru tego pisma, w szczególności wskazanie, czy stanowi ono zażalenie na zarządzenie o ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 14 stycznia 2008 r., czy też jest ono innym pismem w sprawie. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2008 r.

W nadesłanym terminowo piśmie z dnia 17 sierpnia 2008 r. (data nadania pisma: 19 sierpnia 2008 r.) skarżący nie zawarł konkretnej odpowiedzi na wezwanie do niego skierowane. Z uwagi na to, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10 września 2008 r. pozostawił pismo strony z dnia 28 czerwca 2008 r. bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 27 października 2008 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2008 r.

Kolejnym postanowieniem, z dnia 22 grudnia 2008 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 14 stycznia 2008 r. z uwagi na brak wpisu od tego zażalenia.

W rozpatrywanej sprawie, na skutek ponownego wezwania do jego dokonania z dnia 16 lipca 2007 r., nie został uiszczony należny wpis od skargi, zaś termin na dokonanie wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 26 lipca 2007 r. Środki prawne skarżącego, zmierzające do zakwestionowania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, zostały prawomocnie odrzucone przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 ppsa, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z uwagi zatem na powyższe, działając na podstawie wskazanych przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 wskazanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.