Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 509/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3. § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012r. , nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania S.D. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] i zatwierdził projekt budowlany budynku mieszkalnego wraz z urządzeniami, zlokalizowanego na działkach nr 544/1 i 544/2 położonych w G. i udzielił A.K. i M.K. pozwolenia na wznowienia robót budowlanych przy w.w. obiekcie oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w.w. budynku mieszkalnego.

S.D. złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "(...) warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (...)" (B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Skarżący poprzestał jedynie na samym jego sformułowaniu. Nie wskazał także czy, jego zdaniem, wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki czy znaczą szkodę. Tak sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, co pozbawia Sąd możliwości dokonania jego oceny.

Ponadto analiza akt sprawy, dokonana pod kątem zbadania czy wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki czy też znaczną szkodę, co mogłoby przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzi do konkluzji, że wniosek jest niezasadny. Podnieść należy, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana w następstwie stwierdzenia istotnego odstąpienia przez inwestorów od projektu budowlanego. Przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę parterowego budynku mieszkalnego z poddaszem użytkowym wraz z garażem. Inwestycja została zrealizowana w części, budynek jest w stanie surowym otwartym bez ocieplenia i bez konstrukcji dachowej. Na obecnym etapie realizacji inwestycji brak jest podstaw aby stwierdzić, że zatwierdzenie projektu budowlanego, wznowienie robót budowlanych i późniejsze uzyskanie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego mogłoby w jakikolwiek sposób spowodować trudne do odwrócenia skutki czy też znaczną szkodę po stronie kwestionującego decyzję skarżącego, którego działka sąsiaduje z działkami, na których realizowana jest inwestycja. Okoliczności podniesione w skardze w zakresie naruszenia stosunków wodnych poprzez nawiezienie przez inwestorów warstwy ziemi, które spowodowało podniesienie terenu i odprowadzanie wód spływających z działek inwestorów na jego działkę nie są przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu i nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia