Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 767/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 21
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 194
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: par. 68 ust. 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska [spr.] Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska del. Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Anna Kalisiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną w trybie odwoławczym na podstawie art. 220, art. 222, art. 223 § 1 i § 2 pkt 1, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja podatkowa (Dz U Nr 137, poz.. 926 z późn zm.), art. 2 ust.. 1 pkt 1 i ust. 2, art 6 ust 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłat lokalnych (j.t: Dz. U z 2002r Nr 9, poz. 84 z późn zm.), art. 1 stawy z dnia 15 listopada 1984r o podatku rolnym (j t: Dz. U. z 1993r Nr 94, poz. 431 z późn. zm.), art. 21 ust 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t.: Dz.U. z 2000r, Nr 100, poz. 1086 z późn zm) i § 68 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz U. Nr 38, poz 454), utrzymało w mocy decyzji Burmistrza Cedyni z dnia [...], Nr [...], ustalającą J. C. podatek od nieruchomości za rok [...] w kwocie [...] zł

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] Burmistrz C. wszczął z urzędu wobec J. C. - właścicielki nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położoną w C., obręb [...] o powierzchni [...] m2, postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za [...] r. Jednocześnie organ ten wezwał podatniczkę do złożenia informacji podatkowej. W odpowiedzi na powyższe, strona w dniu [...] złożyła w Urzędzie Miasta w C. informację w sprawie podatku od nieruchomości za [...] r., w której wykazała grunty pozostałe o powierzchni [...] m2. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ podatkowy pierwszej instancji decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił J. C. wysokość podatku od nieruchomości za [...] r.

Pismem z dnia [...], skierowanym do Burmistrza Miasta C., zatytułowanym "wniosek" podatniczka wystąpiła o przekwalifikowanie działki nr [...] jako nieużytki oraz o zwolnienie z podatku od nieruchomości od tej działki, wskazując na okoliczności, które uniemożliwiają wykorzystanie przedmiotowej działki zarówno pod zabudowę, jak i do produkcji rolnej. Po rozpatrzeniu wniosku podatniczki, organ podatkowy pierwszej instancji postanowieniem z [...], Nr [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia podatniczki z podatku od nieruchomości za [...], uzasadniając swoje rozstrzygnięcie tym, że działka nr [...] została sklasyfikowana w operatach ewidencyjnych gruntów i budynków jako inne tereny zabudowane i nie należy do nieużytków. W tej sytuacji działka ta nie może być przedmiotem zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem podatniczka złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w którym zarzuciła, że wniesiony przez nią w dniu [...] wniosek o zwolnienie od podatku jest odwołaniem od decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe. Organ odwoławczy uznawszy, że przedmiotowe pismo faktycznie stanowi odwołanie od decyzji z dnia [...], postanowieniem z [...] Nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie w tym zakresie.

Następnie, po rozpatrzeniu zarzutów podniesionych przez odwołującą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. z dnia [...]. Organ podatkowy drugiej instancji stwierdził bowiem, że podatek od nieruchomości został wymierzony zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków oraz wynikającymi ze złożonej przez podatniczki informacji w sprawie podatku od nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. J. C. wniosła o:

uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,

* uznanie, że sprzedana przez Gminę C. działka o numerze ewidencyjnym [...] jako działka budowlana nie spełnia wymogów działki budowlanej, przez co sprzedający wprowadził w błąd kupującego i naruszył prawo,

* uznanie, że po stronie Urzędu Gminy leży obowiązek przekwalifikowania działki i zakwalifikowania jej zgodnie ze stanem faktycznym w dniu sprzedania,

* orzeczenie, że podatek od nieruchomości ustalony decyzją z dnia [...] jest nienależny, a decyzja o naliczeniu podatku powinna być wydana po zmianie kwalifikacji działki.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła opis stanu faktycznego sprawy, wskazując min., że działkę gruntu o nr ewidencyjnym [...] kupiła od Gminy C. (akt notarialny Repertorium A [...] z dnia [...]). Przedmiotowa działka w planie ogólnym zagospodarowania Miasta C., obowiązującym w czasie zakupu działki, przeznaczona była pod budownictwo mieszkaniowe i usługowe. Jednakże konfiguracja terenu, jak i przeszkody w postaci napowietrznej linii energetycznej przebiegającej przez środek działki dyskwalifikują ją jako działkę przeznaczoną pod zabudowę. Z kolei w wyniku dokonanej makroniwelacji działki nastąpiła degeneracja struktury gruntu, co przy V klasie bonitacji powoduje, iż nie może być ona przedmiotem działalności rolniczej i stanowi wyłącznie nieużytek.

Skarżąca nie zgadza się z argumentacją organu odwoławczego, który utrzymując w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji stwierdził, że podstawą wymiaru podatku są dane zawarte w złożonej przez podatnika informacji oraz dane wynikające z ewidencji gruntów. Skarżąca złożyła bowiem informację w dobrej wierze na podstawie danych zawartych w akcie kupna działki, za które odpowiedzialny był sprzedający, tj Gmina C. Zdaniem skarżącej, to nie na niej spoczywa obowiązek wystąpienia z wnioskiem do starosty o zmianę oznaczenia użytków w operacie ewidencyjnym, lecz na Burmistrzu. Zaś do czasu spełnienia tego obowiązku przez Gminę niesłusznie naliczony podatek powinien być zawieszony, a po aktualizacji ewidencji gruntów naliczony w sposób właściwy

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kognicja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprowadza się do badania decyzji administracyjnych i innych aktów pod względem ich zgodności z prawem. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, iż nie narusza ona prawa.

Z okoliczności sprawy wynika, że zaistniały między stronami spór sprowadza się generalnie do oceny, czy zasadnie ustalono J. C. podatek od nieruchomości za [...] od stanowiącej jej własność nieruchomości gruntowej - działki o nr [...] położonej w C., obręb [...] o powierzchni [...] m2, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków symbolem "X".

W myśl przepisów art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.

o podatkach i opłatach lokalnych (j.t: Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz 84 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, za wyjątkiem gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej Natomiast zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r o podatku rolnym (j.t: Dz.U. z 1999r. Nr 94, poz.. 431 z późn. zm), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z przywołanych przepisów jednoznacznie zatem wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają te grunty, które nie są opodatkowanie podatkiem rolnym, ani leśnym.

Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r - Prawo geodezyjne i kartograficzne Q.t.: Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz 1086 z późn. zm.), powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje bezpośrednio wskazany powyżej art 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w którym wymienia się tę ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz U Nr 38, poz. 454). Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja podatkowa (Dz.U Nr 137, poz 926 z późn. zm ). Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podatnik kwestionujący prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, tj. składając wniosek do właściwego w sprawie starosty. Danych tych nie może natomiast zmienić organ podatkowy. Mogą one wprawdzie być, na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, "zastąpione" danymi wynikającymi z innego dokumentu, który zawiera aktualne informacje dotyczące przedmiotu opodatkowania lub podatnika {vide: L. Etel [w:] L Etel. S Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, komentarz do art.. 2 ustawy), jednak dokument taki nie został przedłożony.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku kontrolnego z ewidencji gruntów z dnia [...], działka nr [...] należąca do skarżącej stanowi użytek oznaczony symbolem "X". Zgodnie z § 68 ust 3 pkt 3 cyt rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, symbolem "X" oznaczone są w ewidencji inne tereny zabudowane z kategorii gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Działka ta nie należy zatem ani do kategorii użytków rolnych, ani do kategorii gruntów leśnych oraz zadrzewionych i zakrzewionych, nie jest też oznaczona jako nieużytek. Wobec tego zasadnie przyjęły organy podatkowe, że stanowi ona przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Twierdzenie skarżącej, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi nieużytki nie zostało parte żadnymi dowodami (dokumentami), które pozwalałyby na "zastąpienie" informacji wynikających z ewidencji gruntów. Sama skarżąca składając informację w sprawie podatku od nieruchomości na rok [...] w rubryce "dane dotyczące przedmiotu opodatkowania (z wyjątkiem zwolnionych)" wskazała, iż są to "pozostałe grunty" o powierzchni [...] m2. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że organy podatkowe miały uzasadnione podstawy do uznania działki nr [...] za przedmiot podlegający opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości i do ustalenia podatniczce należnego zobowiązania w tym podatku.

Ustosunkowując się do żądań skarżącej odnośnie uznania przez Sąd, iż sprzedana przez Gminę C. działka o numerze ewidencyjnym [...] jako działka budowlana nie spełnia wymogów działki budowlanej, przez co sprzedający wprowadził w błąd kupującego i naruszył prawo, oraz że po stronie Urzędu Gminy leży obowiązek przekwaiifikowania działki i zakwalifikowania jej zgodnie ze stanem faktycznym w dniu sprzedania, Sąd stwierdza, iż nie jest umocowany do zajęcia stanowiska we wskazanych kwestiach. Stosownie bowiem do przepisów art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U Nr 153, poz 1270 ze zm), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na enumeratywnie wskazane akty, czynności z zakresu administracji publicznej oraz bezczynność organów administracyjnych. Do właściwości sądów administracyjnych nie należy zatem zajmowanie stanowiska w sprawie sporów o charakterze cywilnoprawnym, w tym rozstrzyganie, czy sprzedający wprowadził skarżącą w błąd odnośnie spełniania przez przedmiotową działkę wymogów działki budowlanej, czy tym samym naruszył prawo. Kwestia przekwalifikowania gruntu nie należy do właściwości organów podatkowych, tym samym Sąd kontrolując legalność decyzji podatkowej nie jest uprawniony do wypowiadania się w tej sprawie.

Reasumując, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.