Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 149/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że dalsze utrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności doprowadzi do wyrządzenia mu znacznej szkody. Skarżący wyjaśnił, że jest zatrudniony w P. Sp. z o.o. w T. na stanowisku kwalifikowanego pracownika osiągając dochód w kwocie 1369 zł netto miesięcznie. Wskazał, że jego żona osiąga dochód w kwocie 1303 zł netto miesięcznie. Skarżący ma na utrzymaniu czworo dzieci, z których dwoje mieszka razem z nim (córka lat 17 i syn lat 18) oraz dwóch synów z poprzedniego związku przy czym skarżący płaci na ich rzecz alimenty w kwocie 300 zł miesięcznie. Wskazał, że ma zaległość alimentacyjną u Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P.. Skarżący podał, że jego miesięczne koszty utrzymania to czynsz za mieszkanie w kwocie 169 zł, prąd 140 zł, gaz 46 zł, bilet miesięczny syna na dojazd do szkoły 96 zł, bilet miesięczny żony 130 zł. Skarżący ponosi dodatkowo wydatki na leczenie w kwocie około 150 zł miesięcznie. Z kolei żona skarżącego ponosi wydatki na leczenie w kwocie około 200 zł miesięcznie. Skarżący podkreślił, że w agencji ochrony, w której jest zatrudniony, nie ma stanowisk pracy dla pracowników ochrony bez wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony. Jeśli straci pracę to nie będzie miał środków na utrzymanie swoje i rodziny.

Skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających wskazane przez niego okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.". Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).

Na wstępie należy wyjaśnić, że wskazana przez skarżącego kwota jaką otrzymuje tytułem wynagrodzenia za pracę będąc zatrudniony jako kwalifikowany pracownik ochrony fizycznej, oscyluje w granicach obecnie ustalonej płacy minimalnej. Zatem taki dochód skarżący jest w stanie osiągnąć pracując na innym stanowisku, niekoniecznie w firmie, w której jest obecnie zatrudniony. Niezależnie od powyższego, przedstawione przez skarżącego okoliczności, a mianowicie utrata pracy zarobkowej i pozbawienie go i jego rodziny środków do życia, mogą uzasadniać zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz okoliczności te muszą zostać poparte stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, lecz Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12). Skarżący tymczasem nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego obecna sytuacja finansowa i jakie faktycznie uzyskuje dochody, a także potwierdzające jego miesięczne wydatki. Powyższe uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.