Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 755/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 7 ust 1 pkt 2 i 2a
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant Łukasz Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 25 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia [...] r. o Nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. o Nr [...] w sprawie przyznania T. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że w dniu [...] roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek T. B. o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2011. We wniosku Wnioskodawczyni zadeklarowała do płatności jedną (1) działkę rolną znajdującą się na działce ewidencyjnej, położonej w gminie [...], obrębie ewidencyjnym [...] o nr [...]. W części VIII dotyczącej oświadczenia o sposobie wykorzystania działek rolnych, w kolumnie odnoszącej się do grupy upraw, Wnioskodawczyni zadeklarowała do jednolitej płatności obszarowej (JPO) działkę rolną A o powierzchni [...] ha.

Po zweryfikowaniu materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, przyznał T. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wskazując w uzasadnieniu, że powierzchnia deklarowana jest zgodna z powierzchnią stwierdzoną, a co za tym idzie początkowa kwota płatności wyniosła [...] zł, jednakże kwota ta została pomniejszona o kwotę [...] zł, wynikającą z sankcji nałożonych na rolnika na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] r. wydanej w oparciu o złożony wniosek na rok 2008. Następnie wskazano, że organ I instancji przytoczył brzmienie przepisów prawa stanowiących podstawę prawną decyzji, która to decyzja, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została skutecznie doręczona w dniu [...] roku.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że od ww. decyzji organu I instancji T. B. odwołała się wnosząc o "zmianę lub uchylenie we własnym zakresie i ponowne rozpatrzenie mojego wniosku z dnia [...]roku o przyznanie płatności na

rok 2011" oraz "naliczenie w pełnej wysokości należnej merytorycznie jednolitej płatności obszarowej w kwocie [...] zł - bez uwzględniania 3-letnich sankcji finansowych nałożonych na mnie w 2008, 2009, 2010, przez organ ARiM Rolnictwa

z naruszeniem prawa, poprzez złamanie obowiązujących reguł, bez dochowania wszystkich procedur w sprawie złamania podstawowej zasady "Lex retro non agit" - prawo nie działa wstecz ".

Następnie wskazano, że w odwołaniu strona podniosła, iż zaskarżona decyzja nie kończy postępowania w sprawie, jako dowód wskazując, że:

- Prezes ARiMR dotychczas nie wydał decyzji dotyczącej decyzji Kierownika Biura Powiatowego nr [...] z dnia [...] r. oświadczając jednocześnie, iż niniejsza sprawa będzie przedmiotem skargi do WSA w Warszawie na bezczynność organu,

- rozbieżna ocena art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r.

o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217

ze zm.), do wydania pozytywnej decyzji o przyznaniu płatności na rok 2007, do wydania negatywnej decyzji odmawiającej przyznania płatności na rok 2008, 2009

i 2010, do wydania częściowo pozytywnej decyzji o przyznanie płatności za rok 2011.

Organ dalej wskazał, że w ocenie odwołującej się strony "dowolność stosowania różnych interpretacji przepisów wyżej wymienionej ustawy, jest jej naruszeniem, stanowi merytoryczną sprzeczność jej przepisów i nie mogą one stanowić konkretnej podstawy prawnej do represjonowania mnie przez organ Prezesa ARiMRol, to jest bezprawnego nakładania na mnie sankcji finansowych. Jest to rażące naruszenie prawa". Wskazano również, że do odwołania T. B. załączyła kopię pisma do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie.

Dalej wskazano, że w dniu [...] r. wpłynął wniosek T. B.,

z żądaniem dołączenia do odwołania dowodu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia [...] r., zaś w dniu [...] r. wpłynął wniosek dowodowy, treści którego strona wniosła o załączenie do akt sprawy dowodów w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] r. do Prezesa ARiMR oraz wniosku dowodowego z dnia [...] r. do Prezesa ARiMR .

Następnie w dniu [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR bezskutecznie wystosował do T. B. wezwanie do określenia zakresu swojego żądania w trybie art. 50 K.p.a. przez wskazanie, czy pismo datowane na [...] r. winno być potraktowane przez organ II instancji jako odwołanie od decyzji nr [...] w trybie art. 129 K.p.a., czy

o stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 K.p.a. i zgodnie z pouczeniem zawartym w treści wezwania organ II instancji przyjął, że pismo z dnia [...] roku jest odwołaniem od decyzji [...].

Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu zebranego materiału w sprawie, a także po analizie przedstawionych w odwołaniu z dnia [...] roku zarzutów, stwierdził, że bezzasadne w niniejszej sprawie jest wskazywanie w ramach złożonego odwołania od decyzji wydanej na rok 2011, na błędne wydanie decyzji w latach ubiegłych, w tym na rok 2008. Zgodnie z wiedzą organu żadna z wcześniejszych decyzji, której treść byłaby związana z treścią rozstrzygnięcia względem wniosku złożonego na rok 2011 nie została wycofana z obrotu prawnego.

Przytoczono przepis art. 7 ust 1 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r.

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o płatnościach", zgodnie z którym "rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności oraz przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony.

Dalej wskazano, że zgodnie z art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa wart. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych,

o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Przywołano następnie art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej.

Następnie wyjaśniono, że wysokość płatności obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się zgodnie z art. 7 ust 4 ustawy o płatnościach, jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających

ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności.

Wskazano także, że zgodnie z art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji orasz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

(Dz. U. L 316 z 2.12.2009, str. 1, ze zm.), kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności.

Sumując, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał, że Kierownik Biura Powiatowego prawidłowo rozpatrzył złożony w dniu [...] r. wniosek odwołującej strony stwierdzając łączną powierzchnię działek rolnych zgodną z deklaracją rolnika, tj. [...] ha, a co za tym idzie ustalając, w oparciu o ustaloną stawkę względem płatności JPO na rok 2011, tj. [...] zł, kwotę przyznanej płatności w wysokości [...] zł ([...] ha x [...] zł).

Dalej wyjaśniono, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ,

ze względu na sankcje nałożone na T. B. decyzją nr [...] z dnia [...] r. względem jednolitej płatności obszarowej w kwocie [...] zł, bez naruszenia przepisów prawa wydał decyzję za rok 2011 z uwzględnieniem powyższych sankcji przez pomniejszenie jednolitej płatności obszarowej o łączną kwotę [...] zł (w całości kompensując sankcje wieloletnie nałożone decyzją nr [...] względem jednolitej płatności obszarowej).

W związku z powyższym uwzględniono sankcje nałożone na rolnika z wniosku

z 2008 roku, zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami prawa, wskazując przy tym, że:

- w przypadku jednolitej płatności obszarowej - art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia

oraz wykorzystywania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, s. 1, ze zm.) - w roku bieżącym pomniejszona o kwotę

[...] zł.

W wyniku powyższych ustaleń łączna kwota przyznanych płatności za rok 2011 wyniosła [...] zł ([...] zł – [...] zł).

Organ odwoławczy wskazał przy tym, że zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy z dnia

26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

(Dz. U. z 2007 r. nr 170, poz. 1051 ze zm.) w decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych, płatności do krów i owiec oraz płatności do tytoniu:

1. określa się zmniejszenia i wykluczenia z tych płatności, jeżeli te zmniejszenia

i wykluczenia wynikają z przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1,

oraz

2. ustala się kwotę podlegająca odliczeniu na podstawie przepisów Unii Europejskiej,

o których mowa w art. 1 pkt 1, jeżeli zachodzą przesłanki ustalenia tej kwoty określone w tych przepisach,

oraz

3. określa się zmniejszenia płatności wynikające z zastosowania modulacji, zgodnie

z art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 73/2009.

Organ odwoławczy, odnosząc się do twierdzenia strony odwołującej, że decyzja za rok 2008 wydana została z naruszeniem prawą uznał, że twierdzenie to jest bezpodstawne ze względu na fakt, iż decyzja wydana za rok 2008 nie została wycofana z obrotu prawnego. Organ wskazał, że zgodnie z jego wiedzą, T. B. złożyła odwołanie względem decyzji [...] z dnia [...] roku. W wyniku rozpoznania odwołania, w dniu [...] roku wydano decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, którą T. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia

23 września 2009 roku oddalił skargę. Następnie T. B. zwróciła się do Prezesa ARiMR z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...], zaś decyzją nr [...] z dnia [...] Prezes ARiMR odmówił stwierdzenia nieważności decyzji, od której T. B. złożyła odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który z kolei decyzją z dnia [...] roku utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARiMR nr [...].

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR , mając na uwadze powyższe wskazał, że brak jest możliwości rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie zgodnie z żądaniem odwołania. Odnosząc powyższe uwagi do stanu niniejszej sprawy oraz dokonując analizy wyżej przytoczonych przepisów prawa, wskazał także, że rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w przedmiotowej sprawie zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i przeanalizowany materiał dowodowy. Organ stwierdził również, że nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów materialnych i proceduralnych, i na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r. T. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie i sprostowanie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 525/09, a następnie jej uchylenie oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011, i zarzucając jej:

- naruszenie art. 145 § 1 lit. b) ustawy – Kodeks postępowania Administracyjnego

W uzasadnieniu skargi, T. B. wskazała, że działka rolna nr [...] została bez uwag i zastrzeżeń przyjęta do ewidencji gospodarstw rolnych przez Biuro Powiatowe ARiMR , na co w skardze wskazuje na dowody z określonych dokumentów, w tym na decyzje o przyznaniu dopłat za lata 2005, 2006 i 2007, mimo faktu, że działka rolna nr [...] nie spełniała wymogu dobrej kultury rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., i że decyzje te nie zostały wycofane z obrotu prawnego. Odmowa zaś przyznania płatności na rok 2008, 2009, 2010 2011 r. – zdaniem skarżącej - są decyzjami bezprawnymi, są bowiem błędne, wydane z naruszeniem prawa i pozostają w sprzeczności z ww. pozytywnymi decyzjami za lata 2005, 2006 i 2007 .

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Po przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji co do zgodności

z prawem, Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona.

Istota sporu, a tym samym przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymująca w mocy w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. o Nr [...] w sprawie przyznania T. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 wobec uznania, że powierzchnia zadeklarowana przez skarżącą jest zgodna z powierzchnią stwierdzoną, w związku z czym początkowa kwota płatności wyniosła [...] zł (w oparciu o ustaloną stawkę względem płatności JPO na rok 2011, tj. [...] zł na 1 ha gruntów rolnych (stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2011 r. w sprawie jednolitej płatności obszarowej na rok 2011 - Dz. U. Nr 238, poz. 1421) kwotę przyznanej płatności [...] zł ([...] ha x [...] zł), która jednakże została pomniejszona o kwotę [...] zł, wynikającą z sankcji nałożonych na rolnika (tutaj stronę skarżącą) na mocy decyzji z dnia [...] r. nr [...] wydanej w wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie płatności na rok 2008.

Zdaniem skarżącej, decyzje organów obu instancji są błędne, zarzucając naruszenie art. 145 § 1 lit. b) ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego i wskazując przy tym, że w latach 2005, 2006 i 2007 wydano pozytywne decyzje o przyznaniu płatności, mimo faktu, że działka rolna nr [...] nie spełniała wymogu dobrej kultury rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., i że decyzje te nie zostały wycofane z obrotu prawnego. Decyzje zaś odmawiające przyznania płatności na lata 2008, 2009, 2010 i 2011 są zdaniem skarżącej decyzjami bezprawnymi, są bowiem błędne, wydane z naruszeniem prawa i pozostają w sprzeczności z ww. pozytywnymi decyzjami za lata 2005, 2006 i 2007 .

Zakres ustaleń niezbędnych dla oceny, czy zachodzą przesłanki przyznania lub odmowy przyznania uprawnienia wyznaczają przepisy prawa materialnego. W przypadku pomocy finansowej w ramach płatności bezpośrednich na 2011 r., przesłanki te zostały określone w art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o płatnościach bezpośrednich".

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, skarżąca spełniła wymogi prawne konieczne do przyznania za rok 2011 jednolitej płatności obszarowej w pełnej wysokości początkowej, tj. [...] zł ([...] ha x [...] zł - stawka płatności na rok 2011), jednakże z uwagi na wieloletnią sankcję pieniężną w odniesieniu do tej płatności, nałożoną wcześniejszą decyzją z dnia 24 lutego 2009 r. w kwocie łącznej [...] zł (wydaną w wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 r.) - która to sankcja była potrącana z płatności, do której rolnik był uprawniony z tytułu składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodność - początkową kwotę [...] zł należało pomniejszyć o kwotę sankcji nałożonej w roku 2008, tj. o kwotę [...] zł. Stąd, przyznana do wypłaty kwota z tytułu jednolitej płatności obszarowej (JPO) za rok 2011 wynosiła [...] zł ([...] zł – [...] zł).

Bezspornym jest, że decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] r., którą odmówiono skarżącej przyznania na rok 2008 jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz nałożono sankcję w odniesieniu do tych płatności, była przedmiotem skargi do tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 23 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 535/09 oddalił skargę jako bezzasadną uznając, że ustawowy wymóg przyznania płatności wiąże się z utrzymaniem w dobrej kulturze rolnej gruntów na dzień 30 czerwca 2003 r., którego skarżąca nie spełniła, a także uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie organu odmawiające przyznania płatności dla działki [...] ze skutkiem trwałego wyłączenia jej z jednolitej płatności obszarowej i nałożeniem sankcji.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd szczegółowo wyjaśnił stan prawny sprawy na gruncie stanu faktycznego dotyczącego wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej za rok 2008 do gruntów rolnych, w tym działki gruntu o nr [...]. Wyroku tego skarżąca nie zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co świadczy że strona skarżąca nie kwestionowała rozstrzygnięcia sądowego, którym przyjęto, że ww. decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] r. (odmawiająca skarżącej przyznania między innymi jednolitej płatności obszarowej, a także nakładająca sankcję w odniesieniu do tej płatności - JPO) utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r. pozostawała w zgodzie z obowiązującym wówczas porządkiem prawnym. Skoro wyrok ten stał się prawomocny wobec braku jego zaskarżenia, tym samym zaskarżona decyzja weszła do obrotu prawnego, co skutkowało jej wykonaniem, w tym co do nałożonej sankcji pieniężnej w stosunku między innymi do jednolitej płatności obszarowej przez okres kolejnych trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodność (tutaj w roku 2008) przez jej potrącenie z przyznanej płatności, co miało miejsce w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy.

Wbrew zatem zarzutom skargi, w toku postępowania organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny rozpoznawanej sprawy, który znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organy prawidłowo przytoczyły przepisy prawa mające zastosowanie w stanie faktycznym sprawy. Dokonując analizy przytoczonych przepisów prawa, należy wskazać, że zaskarżone rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i przeanalizowany materiał dowodowy. Dokonując oceny ustalonego stanu faktycznego i jego zgodności z obowiązującym prawem, organy I i II instancji wzięły pod uwagę całokształt dowodów i okoliczności występujących w rozpoznawanej sprawie, w tym podczas prowadzonych uprzednio postępowań, a w szczególności postępowania sądowego prowadzonego pod sygn. akt I SA/Sz 535/09, a następnie kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów wydały decyzję, w której przyznano jednolitą płatność obszarową do gruntu działki ewidencyjnej [...] z uwagi na fakt, że skarżąca T. B. spełniła przesłanki niezbędne do przyznania płatności za rok 2011, jednakże z uwagi na nałożoną sankcję pieniężną w stosunku do tej płatności inną, wcześniejszą decyzją, funkcjonującą w obrocie prawnym, o której mowa wyżej, przyznana płatność obligatoryjnie musiała zostać pomniejszona o tę właśnie sankcję, co jest zgodne z prawem, a w szczególności z art. 7 ust.1 ust. 4 i art. 19 ust. 2 ustawy o płatnościach. Wskazać przy tym należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest szczegółowe i wyczerpujące, nie budzi żadnych zastrzeżeń co do rozpatrzenia całego materiału dowodowego odnośnie istotnych okoliczności mających kluczowe znaczenie w sprawie, a w konsekwencji prawidłowo dokonano oceny okoliczności mających wpływ na wynik rozpatrywanej sprawy.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie, naruszenia art. 145 § 1 lit. b) K.p.a., wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) nie zawierają takiej normy. Domniemać jedynie można, że stronie skarżącej zapewne chodziło o art. 145b § 1 K.p.a., który stanowi, że: "Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, zgodnie z ustawą z dnia

3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. Nr 254, poz. 1700), jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną". Zdaniem Sądu, przepis ten nie ma jednak zastosowania w okolicznościach faktycznych występujących w rozpoznawanej sprawie, nie doszło bowiem do nierównego traktowania strony skarżącej. Stronie skarżącej nie odmówiono bowiem przyznania uprawnienia, wręcz przeciwnie, wobec spełnienia warunków prawnych skarżącej przyznano prawo do płatności obszarowej w pełnej wysokości początkowej, której wysokość obligatoryjnie została pomniejszona o sankcję pieniężną nałożoną z nie wycofanej z obrotu prawnego decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] r.

W ocenie Sądu, wydanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie zostało poprzedzone zebraniem niezbędnego materiału dowodowego w sprawie, i wyczerpującą jego analizą, nie przekraczającą granic swobody zakreślonej w art. 80 K.p.a. Wnioski organu są spójne i logiczne. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ prawa przy przyznaniu płatności.

W związku z powyższym Sąd nie widzi podstaw by niezaaprobować stanowiska organu zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji co do kwoty przyznania jednolitej płatności obszarowej i sposobu jej wyliczenia na 2011 r. Organ przedstawił przepisy prawne i sposób obliczenia płatności, a także uzasadnił je w sposób prawidłowy.

Wobec powyższego, Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.