Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 67/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Rada Adwokacka
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1, art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. w przedmiocie wyłączenia sędziego WSA Urszuli Wilk od orzekania w sprawie ze skargi B. K. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w zakresie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

B. K. (dalej też jako skarżący) w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w zakresie rozpoznania wniosku o uchylenie uchwały, złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w przedmiotowej sprawie sędziego WSA Urszuli Wilk.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż sędzia referent stał się adwokatem samorządu adwokackiego oraz Naczelnej Rady Adwokackiej matacząc stany faktyczne dwóch samoistnych spraw, aby odebrać skarżącemu cześć i godność o jakiej jest mowa w art. 82 i art. 30 w związku z art. 41 Konstytucji RP, o czym świadczyć mają zachowania w sprawach o sygn. akt VI SO/Wa 11/2 i VI SA/Wa 2377/10.

Według znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia sędziego WSA Urszuli Wilk, nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a., jak też okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej również jako p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym

wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Ponadto, jak stanowi art. 19 cyt. ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w tej sprawie.

W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę wyłączenia sędziego WSA Urszuli Wilk od orzekania w niniejszej sprawie. Jedynym powodem, który zdaniem skarżącego wskazuje na konieczność wyłączenia sędziego objętego wnioskiem od orzekania w sprawie niniejszej, jest negacja przez skarżącego prawidłowości dokonywanych rozstrzygnięć w sprawach o sygn. akt VI SO/Wa 2/11 i VI SA/Wa 2377/10. Tym samym argumentacja skarżącego sprowadza się w istocie do próby wykazania, iż podejmowane przez sędziego rozstrzygnięcia w sposób niezgodny z jego intencjami i oczekiwaniami uzasadniają wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej. Podstawą wyłączenia sędziego mogą być natomiast jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. Takich zaś, zdaniem Sądu, brak jest w niniejszej sprawie. Z pewnością okolicznością taką nie może być niezadowolenie skarżącego z wydanych wobec niego rozstrzygnięć w innych sprawach. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd (patrz: postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 60/08 czy też postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] października 1995 r. sygn. akt [...],[...], nr [...], poz. [...]), iż samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego w myśl art. 19 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się

on uchybień procesowych. Innymi słowy niezadowolenie strony odnośnie sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może wnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.

Z akt sprawy nie wynika zatem, aby zachodziły jakiekolwiek z wymienionych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. przyczyny wyłączenia sędziego. Należy również podkreślić, że sędzia, w stosunku do którego skarżący złożył wniosek o wyłączenie od udziału w orzekaniu w sprawie niniejszej, złożył pisemne oświadczenie, że nie występują po jego stronie przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 p.p.s.a., a także inne okoliczności które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19

powołanej ustawy). Argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie podważyła przy tym wiarygodności tego oświadczenia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 18, art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.