Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 766/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2, art. 63 par. 3, art. 64 par. 2, art. 10, art. 37, art. 107 par. 1 i 3,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 63 ust. 1,
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit c, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego Z.W. kwotę (...) (...) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Prezydent Miasta P. na podstawie art. 104 K.p.a. w związku z art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 84 i art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku ) oraz § 3 ust. 2 pkt 2, § 3 ust. 1 pkt 55b, 56b oraz 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397, dalej rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko) orzekł o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stadionu lekkoatletycznego z pełnowymiarowym boiskiem do piłki nożnej, krytym boiskiem do piłki plażowej, czterech kortów tenisowych, budynku z salą wielofunkcyjną, lodowiska z drogami wewnętrznymi i parkingami na terenie działki nr (...),(...) ark.(...), obręb U.w P.

Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia (...) r. inwestor Uniwersytet w P., ul. U.(...), wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stadionu lekkoatletycznego z pełno wymiarowym boiskiem do piłki nożnej, krytym boiskiem do piłki plażowej, czterech kortów tenisowych, budynku z salą wielofunkcyjną, lodowiska z drogami wewnętrznymi i parkingami na terenie dz. nr (...),(...) ark. (...) obręb U. w P.

Organ po analizie formalnej dostarczonej dokumentacji wszczął postępowanie administracyjne i wskazał, że strony tego postępowania, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, są informowane poprzez obwieszczenie.

Wnioskowane przedsięwzięcie po rozpoznaniu karty informacyjnej przedsięwzięcia wraz z jej uzupełnieniami zostało zakwalifikowane, jako odpowiadające klasie przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt. 55b, 56b) oraz 60) w związku z § 3 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. W związku z poczynioną kwalifikacją wystąpiono do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej PPIS) oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej RDOŚ) o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ poinformował jednocześnie, że na terenie planowanego przedsięwzięcia nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Dnia (...) r. wpłynęło pismo Stowarzyszenia M. U., w którym wniesiono o dopuszczenie Stowarzyszenia do prowadzonego postępowania na prawach strony postępowania.

Postanowieniem z dnia (...)r. dopuszczono Stowarzyszenia na prawach strony do niniejszego postępowania.

Pismem z dnia (...)r. zobowiązano inwestora do przedłożenia uzupełnienia karty zgodnie z wezwaniem PPIS z dnia (...)r. w zakresie oceny warunków akustycznych związanych z hałasem jaki będzie emitowany podczas meczy i określenia czy wystąpią przekroczenia wartości dopuszczalnych wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu (Dz. U. z 2007r. Nr 120, póz. 826). Natomiast pismem z dnia (...)r. wystąpiono do Wydziału Urbanistyki i Architektury o informacje w zakresie zagospodarowania terenu planowanej inwestycji i terenów z nią sąsiadujących w części opisowej i na załącznikach graficznych oraz w zakresie granic terenów, dla których określone zostały dopuszczalne poziomy hałasu, które to informacje są niezbędne do zajęcia stanowiska przez RDOŚ.

Pismem z dnia (...) r. WUiA UMP stwierdził, że zgodnie z ustaleniami zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P. (uchwała Rady Miasta P. nr (...) z dnia (...)r.) wnioskowane działki oznaczone są następującymi symbolami: dz. nr (...)- B5 [U2sw/US2] - 99,1% powierzchni działki, są to tereny zabudowy średniowysokiej, w zieleni, o funkcji usługowej z dopuszczeniem terenów sportu i rekreacji, obiektów sportowych otwartych (niekubaturowych) i kubaturowych w zieleni oraz kG.18.07 -0,9% powierzchni działki to planowana droga klasy głównej; projektowane obejście zabudowy przy ul. N.; oraz dz. nr (...)- B5 [U2sw/US2] są to tereny zabudowy średniowysokiej, w zieleni, o funkcji usługowej z dopuszczeniem terenów sportu i rekreacji, obiektów sportowych otwartych (niekubaturowych) i kubaturowych w zieleni i zajmują ok. 91% powierzchni działki oraz kG.18.07 - ok. 4,4% powierzchni działki, to planowana droga klasy głównej; projektowane obejście zabudowy przy ul. N.; oraz symbolem B5/M2n - ok. 4,6% powierzchni działki, są ta tereny zabudowy niskiej, mieszkaniowej, jednorodzinnego z usługami podstawowymi, utrzymuje się istniejące funkcje ogólnomiejskie. Na zachód od wnioskowanych działek występują tereny zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej i zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, a następnie tereny przewidziane w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P. pod zieleń (tereny wyłączone z zabudowy). Na północ od terenu planowanej inwestycji znajduje się zabudowa mieszkalna jednorodzinna, a następnie tereny przewidziane w Studium pod zieleń (wyłączone z zabudowy). Na wschód od działek nr (...) i (...) znajdują się tereny zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej oraz tereny przewidziane w Studium pod zieleń (wyłączone z zabudowy) i tereny przewidziane w Studium pod zabudowę usługową z dopuszczeniem terenów sportu i rekreacji, natomiast na południe występują tereny usług oświaty - budynki wydziałów Uniwersytetu, zabudowa mieszkalna jednorodzinna oraz tereny przewidziane w Studium pod zieleń (wyłączone zabudowy). Ponadto zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska z dnia 14czerwca2007r. (Dz. U. Nr 120, póz. 826 z dnia 5 lipca 2007r.) dotyczącym dopuszczalnych poziomów hałasu dla poszczególnych funkcji terenu z podziałem na hałas w porze dziennej i nocnej i zgodnie z ww. rozporządzeniem dla terenów zabudowy mieszkam owej jednorodzinnej oraz terenów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży dopuszczalny poziom hałasu dla obiektów i działalności będącej źródłem hałasu w porze dziennej wynosi 50dB, natomiast w porze nocnej 40dB, dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego oraz w przypadku terenów rekreacyjno-wypoczynkowych dopuszczalny poziom hałasu dla obiektów i działalności będącej źródłem hałasu w porze dziennej wynosi 55dB, natomiast w porze nocnej 45dB.

Pismem z dnia (...)r. RDOŚ wezwał inwestora do przedłożenia uzupełnienia karty informacyjnej w zakresie m.in. emisji hałasu, gospodarki wodnej oraz wycinki drzew.

W dniu (...)r. inwestor złożył żądane uzupełnienie w związku z wezwaniem RDOŚ i PPIS.

W dniu (...)r. znak: (...) PPIS wydał opinię sanitarną, w której stwierdził, że nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Dnia (...)r., RDOŚ ponownie wezwał inwestora do przedłożenia uzupełnienia karty informacyjnej w zakresie m.in. emisji hałasu i gospodarki wodnej.

W dniu (...) r. inwestor złożył żądane uzupełnienie.

Postanowieniem z dnia(...)r. znak (...), RDOŚ wyraził swoją opinię stwierdzając, że nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji również wezwał inwestora o uzupełnienie karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia w zakresie emisji hałasu. Wezwanie uzupełniono pismem z dnia (...)r.

Dnia (...) r. do organu wpłynęły uwagi Stowarzyszenia, w którym wniesiono o uwzględnienie obaw związanych z pogorszeniem warunków i jakości życia oraz przed utratą nieruchomości (hałas) - w dokumentach sprawy widoczne są sprzeczności w ocenie natężenia hałasu i wg strony istnieje potrzeba przeprowadzenia dodatkowych badań. Lokalizacja obiektów jest zbyt bliska w stosunku do istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Ponadto brak oznaczenia pasów zieleni izolacyjnej rozgraniczające planowane inwestycje od istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Na przedmiotowych działkach stwierdzono obecność kilkunastu gatunków ptaków, dlatego trudno stronie zgodzić ze stanowiskiem RDOŚ, że na obszarze planowanej inwestycji nie stwierdzono miejsc bytowania ptaków, nietoperzy oraz owadów podlegających ochronie.

W piśmie z dnia (...)r. inwestor odnosząc się do uwag Stowarzyszenia stwierdził, że prowadzone inwestycje realizowane, w wyniku starań Uniwersytetu, w znaczny sposób poprawiły warunki życia, oraz zwiększyły wartość zlokalizowanych tam nieruchomości, a modele rozprzestrzeniania się hałasu, w opinii inwestora, zostały zweryfikowane przez RDOS, PPIS oraz organ I instancji nie wykazały przekroczenia obowiązujących w Polsce norm akustycznych, ponadto lokalizacja obiektów sportowych i parkingów została tak zaprojektowana, żeby w żadnym miejscu nie wystąpiło przekroczenie dopuszczalnych norm. Inwestor przewiduje pozostawienie wszystkich drzew i krzewów, które nie będą kolidowały z zabudową, natomiast wokół stadionu lekkoatletycznego będzie utworzony pas zieleni wysokiej. Natomiast działania inwentaryzacyjne przeprowadzone na wezwanie RDOŚ, na terenie inwestycji w zakresie awifauny, dotyczą gniazdowania ptaków i nie stwierdziły miejsc gniazdowania żadnego gatunku chronionego, a gniazdowanie części z wymienionych przez Stowarzyszenie gatunków (np. przepióreczki, sóweczki, pustułki, kani rudej) na terenie objętym inwestycją jest niemożliwe ze względów siedliskowych.

Postanowieniem z dnia (...)r. nr (...) Prezydent Miasta P. na podstawie art. 123 K.p.a. w związku z art. 63 ust. 2 ustawy o środowiskowych uwarunkowaniach oraz § 3 ust./ 1 pkt 55b, 56 b i60 w związku z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko odstąpił od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ I instancji wydając decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...)r. stwierdził, że z informacji dotyczących skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji wynika, że teren inwestycji stanowią dwie działki należące do Uniwersytetu, z których jedna zabudowana jest obiektami pływalni i sali gimnastycznej. Łączna powierzchnia działek wynosi 10,8 ha. Powierzchnia miejsc parkingowo-postojowych na terenie objętym inwestycją wynosi łącznie 5376 m , przy czym powierzchnia istniejących parkingów wynosi - 3045 m2, a planowanych -2331 m2. Łączna długość istniejących i projektowanych dróg wewnętrznych wynosi ok. 1 km. Inwestycja jest planowana w północnej części P. pomiędzy ulicami U./Z. Na jednej z działek objętej planowaną inwestycją (...) znajdują się obiekty sportowe Uniwersytetu w postaci pływalni i hali sportowej. Druga działka (...) stanowi teren niezabudowany porośnięty trawą i drzewami - sklasyfikowana jako nieużytek. Łączna powierzchnia zabudowy istniejących budynków wynosi ok. 5000 m2, łączna kubatura ok. 79000 m3, łączna powierzchnia użytkowa ok. 7500 m2. Budynki posiadają dachy łukowe na konstrukcji z drewna klejonego, ich maksymalna wysokość wynosi 21,2 m. Od północy teren projektowanego przedsięwzięcia sąsiaduje z ul. Ś., za którą znajduje się zabudowa mieszkaniowa, od zachodu, przy ulicy U. inwestycja graniczy z zabudową jednorodzinną i częściowo z lasem, od południa (ulice P., S.) inwestycja graniczy z zabudową jednorodzinną, od południa (ulice S., D.) przedsięwzięcie graniczy z nieużytkami, od wschodu, za ulicą Z. znajdują się las oraz nieużytki. W ramach planowanego przedsięwzięcia zrealizowane zostaną następujące obiekty: sala sportowa oraz pawilon z zapleczem i szatniami, w skład obiektu wchodzić będzie: sala sportowa, 8 szatni z zapleczem sanitarnym, pokój instruktorski z zapleczem sanitarnym, pomieszczenie magazynowe i gospodarcze, portiernia, ubikacje, hol, powierzchnia całego budynku wynosić będzie ok. 1400 m2, powierzchnia użytkowa wynosi ok. 800 m2, kubatura budynku ok. 22000 m3; stadion lekkoatletyczny z pełnowymiarowymi boiskiem składał się będzie z bieżni 6-8-torowej o nawierzchni tartanowej dł. 400 m, skoczni do skoku wzwyż, dal i trójskoku, toru asfaltowego do jazdy na rolkach i wrotkach (szer. toru ok. 3,0 m), pełnowymiarowego boiska do piłki nożnej z nawierzchnią ze sztucznej trawy 110,0x76,0 m, rzutni do pchnięcia kulą o syntetycznej nawierzchni trawiastej, po jednym rzędzie krzeseł wzdłuż prostych, oświetlenia, piłkochwytów o wys. 6m na linii końcowej i bocznej, pasa zieleni wysokiej wokół stadionu, powierzchnia całego ww. założenia: 240,0x1 1 1 ,0 m= ok. 26640 m2; korty tenisowe składające się z kortów krytych - z nawierzchnią sztuczną - 1400 m2, kortów otwartych - z nawierzchnią sztuczną - 1340 m2, łączna powierzchnia kortów - 2740 m2; boisko do piłki plażowej: nawierzchnia - koryto z piaskiem (długość - 40 m, szerokość -30m, głębokość - 0,4 m), wysypany do koryta betonowego z niewielkim spadkiem, drenaż umożliwiający odpływ wody, zadaszenie - kopuła, wysokość 9-11 m, boki otwierane, na dłuższych bokach, z obu stron na długości 20m i wysokości 2 - 3m, ogrzewanie podłogowe, oświetlenie, wyposażenie dodatkowe: lampy z ultrafioletem do dezynfekcji piasku, zraszacze do płukania i dezynfekcji piasku, sprzęt do poszczególnych dyscyplin sportowych i nagłośnienie, powierzchnia całego boiska - 1200 m ; lodowisko namiotowe o wym. 26,0m x 45,0m, powierzchnia całego lodowiska 1170 m2; komunikacja wewnętrzna połączona z istniejącymi odcinkami dróg wewnętrznych oraz miejscami parkingowymi, powierzchnia istniejących miejsc parkingowych i dróg wewnętrznych wynosi ok. 5669 m2 (w tym drogi: 2624 m2, parking: 3045 m2), powierzchnia planowanych do realizacji miejsc parkingowych i dróg wewnętrznych wynosi ok. 10830 m2 (w tym drogi: ok. 8499 m2, parking: ok. 2331 m), łączna powierzchnia istniejących i projektowanych miejsc parkingowych i dróg wewnętrznych wynosi ok. 16499 m (w tym drogi: ok. 11123 m2, parking: ok. 5376 m2); od strony zach., płn. i wsch. planuje się wykonanie ogrodzenia.

Analizując charakterystykę przedsięwzięcia w zakresie wykorzystywania zasobów naturalnych, w zakresie emisji i występowanie innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii stwierdzono, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie miała wpływu na wzrost wykorzystania zasobów naturalnych. Na terenie objętym inwestycją stwierdzono kolizję z istniejącymi drzewami i krzewami, inwestor przeprowadził inwentaryzację drzew i krzewów na terenie działek objętych inwestycją - zinwentaryzowano 427 drzew i krzewów, w związku z realizacją inwestycji konieczna będzie wycinka ok. 230 drzew i krzewów, pozostałe drzewa i krzewy nie podlegające wycince zostaną we właściwy sposób zabezpieczone przed zniszczeniem lub możliwymi uszkodzeniami mogącymi powstać podczas realizacji inwestycji. Ponadto w uzupełnieniu do karty informacyjnej (aneks nr III) wskazano, iż podczas inwentaryzacji szaty roślinnej na terenie planowanej inwestycji nie stwierdzono miejsc bytowania ptaków, nietoperzy oraz owadów podlegających ochronie. W wyjaśnieniach z dnia (...)r. inwestor potwierdził ponownie, iż przeprowadzone działania inwentaryzacyjne na terenie inwestycji w zakresie awifauny dotyczą gniazdowania ptaków i nie stwierdzono miejsc gniazdowania żadnego gatunku chronionego. Ponadto wycinkę drzew i krzewów jak i działania rekompensujące inwestor przeprowadzi w odrębnym postępowaniu administracyjnym związanym z zezwoleniem na usunięcie drzew i krzewów. Wokół stadionu będzie się znajdował pas zieleni wysokiej, realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje ryzyka wystąpienia poważnej awarii, gdyż inwestycja ta nie zalicza się do tej kategorii. Inwestycja jest zlokalizowana w odległości ok. 2,3km od F. (...), będącego jednym z obiektów stanowiących obszar Natura 2000 PLH300005 Fortyfikacje w P..

Jednocześnie organ I instancji stwierdził, mając na uwadze art. 63 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy, że obiekty będą ogrzewane z cieplika D.; ścieki bytowe odprowadzane będą do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, w czasie realizacji inwestycji teren budowy zaopatrzony będzie w przenośne toalety typu Toi-Toi, opróżniane systematycznie w miarę potrzeb za pomocą wozów asenizacyjnych; wody deszczowe i roztopowe pochodzące z powierzchni dachowej budynku oraz dróg wewnętrznych i parkingów zostaną zagospodarowane w miejscu ich powstawania i będą poprzez system wpustów ulicznych kierowane do ziemi oraz zbierane w podziemnych zbiornikach rozsączająco - retencyjnych - woda ta zostanie wykorzystana do podlewania i konserwacji kortów, nadmiar wody (w przypadku ulewnych deszczy) zostanie odprowadzony poprzez rozsączanie do gruntu, natomiast wody opadowe i roztopowe z terenów potencjalnie zanieczyszczonych substancjami ropopochodnymi zostaną podczyszczone w separatorze substancji ropopochodnych, woda dla potrzeb przedsięwzięcia pobierana będzie z miejskiej sieci wodociągowej na podstawie podpisanej umowy z zarządcą, tj. A.S.A. w P.; wszystkie powstające odpady będą selektywnie magazynowane w specjalnie wyznaczonych miejscach, na utwardzonym podłożu na terenie przedsięwzięcia i systematycznie przekazywane specjalistycznym firmom posiadającym uregulowania formalno-prawne; inwestycja będzie źródłem emisji do powietrza i emisji hałasu, przeprowadzone obliczenia nie wykazały przekroczeń emisji do powietrza i emisji hałasu, co również stwierdził RDOŚ oraz PPIS; inwestor wskazał, iż wybudowane obiekty wykorzystywane będą przez Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu dla bieżących potrzeb studentów w ramach zajęć oraz że będą organizowane duże imprezy okazjonalnie, najbliższe tereny chronione akustycznie znajdują się w odległości 50 m w kierunku zachodnim, natomiast odległość od agregatu chłodniczego lodowiska najbliższego terenu chronionego akustycznie znajduje się ok. 130 m; inwestycja będzie źródłem powstawania i miejsca emisji zanieczyszczeń powietrza dla stanu istniejącego: parking dla 170 miejsc postojowych, w tym 4 miejsca postojowe dla autobusów oraz 10 miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych, drogi wewnętrzne, parking jest źródłem emisji niezorganizowanej, wynikającej z ruchu pojazdów po terenie parkingu i drogach wewnętrznych, obiekt czynny będzie od godz. 8:00 do 22:00, źródłem emisji do powietrza będą układy klimatyzacyjne i wentylacyjne, źródłem emisji hałasu będą urządzenia stacjonarne: dwa agregaty chłodnicze dla lodowiska (poziom mocy akustycznej mierzony za pomocą pomiaru ciśnienia akustycznego w odległości ok. l0 m od agregatu nie będzie przekraczać 64,5dB), centrala klimatyzacyjno-nawiewna umieszczona będzie w pomieszczeniu przyziemia budynku konferencyjnego, a w części stropodachu wyrzutnie oraz nagłośnienie boiska do piłki plażowej (4 głośniki, każdy o mocy 97dB (boisko do piłki plażowej będzie zadaszone kopułą znajdującą się na wys. 11 m, głośniki umieszczone będą pod kopułą, co powodować będzie wytłumienie powstającego hałasu), źródłem hałasu tymczasowego niezorganizowanego będzie stadion (bez trybun i nagłośnienia, jedynie zaprojektowano jeden rząd krzeseł), elementem wygłuszającym dla stadionu będzie pas zieleni wysokiej wokół stadionu, źródłem hałasu będzie również droga wewnętrzna oraz parking istniejący (dla 170 miejsc postojowych) i planowany (dla 140 miejsc postojowych) - z przeprowadzonych obliczeń wynika, iż nie będzie występowało przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, obiekt w porze nocnej będzie zamknięty; przemieszczane masy ziemne winny spełniać standardy jakości gleby i ziemi; inwestycja nie spowoduje oddziaływania transgranicznego,; inwestycja nie powinna być źródłem konfliktów społecznych, ponieważ jest w terenie w znacznym stopniu przekształconym i zindustrializowanym, a została zaprojektowana zgodnie z zasadami i przepisami ochrony środowiska i nie powinna być źródłem uciążliwości. Kontynuując analizę złożonych materiałów pod kątem uwarunkowań związanych z zakwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy nie będzie zlokalizowana na obszarach wymienionych w tym przepisie.

Odnosząc się natomiast do uwag Stowarzyszenia zawartych w piśmie z dnia (...) r., organ I instancji stwierdził, że analiza zebranej dokumentacji oraz opinie RDOŚ i PPIS wskazują, iż zastosowane rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne dla planowanego przedsięwzięcia i jego oddziaływania zagwarantują, po realizacji przedsięwzięcia, dotrzymanie standardów jakości środowiska poza terenem inwestycji. Ponadto zarówno organ I instancji jak i pozostałe organy przeprowadziły szeroką analizę w zakresie emisji hałasu stwierdzając, iż nie będzie występowało przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu dla ww. przedsięwzięcia. Inwestor w swojej dokumentacji przewidział pas zieleni wysokiej wokół stadionu, a dodatkowo nie zamierza wyciąć wszystkich zinwentaryzowanych drzew na planowanych działkach, a tylko 230 drzew i krzewów, te które będą kolidowały z inwestycją ( zinwentaryzowano wszystkich drzew i krzewów 427) Inwestor przewiduje również działania rekompensujące na etapie postępowania dotyczące zezwolenia na wycinkę drzew i krzewów. Odnosząc się do uwag związanych z obecnością kilkunastu gatunków ptaków stwierdzono, że inwestor w uzupełnieniu do karty oświadczył, iż podczas inwentaryzacji szaty roślinnej na terenie planowanej inwestycji nie stwierdzono bytowania ptaków, nietoperzy oraz owadów podlegających ochronie. W wyjaśnieniach do uwag (pismo z dnia (...)r.) inwestor stwierdził, że działania inwentaryzacyjne przeprowadzone na wezwanie RDOŚ, na terenie inwestycji w zakresie awifauny, dotyczą gniazdowania ptaków i nie stwierdziły miejsc gniazdowania żadnego gatunku chronionego. Na etapie uzyskania zezwolenia o wycinkę inwestor zostanie pouczony, iż zgodnie z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2011 r. nr 237 póz. 1419 ze zm.) drzewa i krzewy, na których występują gniazda ptasie, wolno wycinać w okresie od dnia 16 października do końca lutego. Natomiast RDOŚ w swoim postanowieniu pouczył inwestora, że zgodnie z art. 127 pkt 2 lit. e ustawy o ochronie przyrody, kto umyślnie narusza zakazy obowiązujące w stosunku do roślin, zwierząt lub grzybów objętych ochroną gatunkową podlega karze aresztu albo grzywny.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ I instancji stwierdził, że po zrealizowaniu przez inwestora wszystkich warunków zawartych w przedłożonych dokumentach, planowane przedsięwzięcia będzie zgodne z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. L., Z. W. i Stowarzyszenie M. U. Zarzucili oni wydanie zaskarżonej decyzji bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, brak analizy uzupełnienia karty informacyjnej przez organy opiniujące, brak podjęcia koniecznych czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie m.in. art. 7 kpa i art. 77 kpa. Skarżący wnieśli ponadto o przeprowadzenie dodatkowych dowodów i zmianę zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia (...)r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku uchylił zaskarżoną decyzje w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, przytaczając treść przepisów art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 2, art. 85 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, że rozpatrując odwołania stron Kolegium zbadało sprawę nie tylko pod kątem podniesionych zarzutów, ale zgodności całego materiału zebranego w sprawie z wydaną decyzją.

Zgodnie z przyjętą interpretacją przepisów K.p.a. przez Naczelny Sąd Administracyjny, za stronę postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia uznać należy tylko te osoby, których nieruchomości bezpośrednio przylegają do terenu, na którym ma być realizowane planowane przedsięwzięcie (wyrok NSA z 20 kwietnia 1998 r., sygn. IV SA 1106/97, z 5 stycznia 1998 r. I SA/Po 1242/97, wyrok WSA w Białymstoku z 13 stycznia.2009 r., sygn. II SA/Bk 842/07; wyrok NSA z 24 czerwca .2009 r., sygn. akt II OSK 771/08), przy czym bezpośrednie sąsiedztwo należy rozumieć szeroko a więc - właścicieli wszystkich nieruchomości, na które może oddziaływać planowane przedsięwzięcie. Pomimo wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku pogląd ten wydaje się być słuszny również dla decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zdaniem Kolegium, organ I instancji dopuścił się kilku uchybień procesowych, które skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Przede wszystkim podkreślić należy, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa dla osoby składającej wniosek o wydanie decyzji środowiskowej (zastępcy Kanclerza) do reprezentowania inwestora. Zgodnie z § 187 ust. 1 Statutu Uniwersytetu, Kanclerz reprezentuje Uniwersytet w granicach pełnomocnictwa udzielonego przez rektora". W tym miejscu podkreślić należy, że stosownym umocowaniem powinien legitymować się także zastępca Kanclerza.

Organ odwoławczy podziela także zarzut skarżących związany z nie przedłożeniem organom współdziałającym (RDOŚ w P. i PPIS w P.) uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia i wniosku strony (pismo inwestora z dnia (...)r.). Organy opiniujące winny wydać swoje postanowienia na podstawie pełnej dokumentacji inwestycyjnej.

W związku z twierdzeniami skarżących związanymi z występowaniem gatunków ptaków chronionych organ administracyjny powinien przeprowadzić wizję lokalną i ocenić zasadność podniesionego przez Skarżących zarzutu. Biorąc pod uwagę uprawnienia i kompetencje organu I instancji, nie ma konieczności powoływania w tym celu dowodu z opinii biegłego.

W skardze na powyższa decyzję Z. W. wniósł o jej uchylenie zarzucając naruszenie: 1) art. 10 K.p.a. poprzez brak zapewnienia skarżącemu czynnego udziału na etapie postępowania odwoławczego, gdzie skarżący nie został powiadomiony o jakichkolwiek czynnościach organu odwoławczego, w tym, nie został powiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, a o fakcie wydania decyzji dowiedział się dopiero 4 miesiące po jej wydaniu; 2) art. 107 §1 K.p.a. i art. 107 §3 K.p.a. w związku z art. 140 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a. poprzez brak odniesienia w uzasadnieniu zaskarżonej do konkretnych zarzutów podniesionych w odwołaniu, brak wskazania, które zarzuty zostały uznane za uzasadnione przez organ odwoławczy oraz brak zawarcia wskazówek dla organu I instancji, co do dalszego postępowania ze szczególnym odniesieniem się do treści zarzutów zawartych w odwołaniu; 3) art. 107 §1 K.p.a. i art. 107 §3 K.p.a. w związku z art. 140 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a. w związku z art. 84 K.p.a. i 78 K.p.a. poprzez zawarcie wskazania, iż ustalenie występowania ptaków z gatunków chronionych na przedmiotowym terenie może nastąpić tylko poprzez przeprowadzenie wizji lokalnej (przez urzędników organu) bez konieczności powołania biegłego z zakresu ornitologii, choć kwestia rozpoznania określonych gatunków ptaków wymaga znajomości i rozróżniania określonych gatunków ptaków, umiejętności obserwacji, znajomości trybu życia określonych gatunków z uwzględnieniem godzin i miejsc ich żerowania, miejsc występowania ich gniazd itd.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w toku postępowania wydano postanowienie o braku konieczności przeprowadzenia analizy oddziaływania inwestycji na środowisko. W odwołaniu zaskarżono także postanowienie o braku konieczności przeprowadzania analizy oddziaływania inwestycji na środowisko z żądaniem jego uchylenia. W decyzji jednak nie zawarto rozstrzygnięcia, co do tego żądania.

Zaskarżoną decyzją organ uchylił, zgodnie z żądaniem odwołania, decyzję organu I instancji nie rozstrzygając żądania odwołania co do uchylenia postanowienia o braku konieczności przeprowadzenia analizy oddziaływania na środowisko..

Niniejsza skarga nie byłaby konieczna i celowa, gdyby w zaskarżonej decyzji organ odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu i zawarł odnośne wskazania dla organu I instancji.

Organ w zaskarżonej decyzji szeroko opisał przebieg postępowania, jednak same rozważania SKO dotyczące zarzutów podniesionych w odwołaniu mieszczą się na 2 stronach, z czego jedna strona to tylko przytoczenie przepisów, w tym przepisów, których naruszenie podnoszono w odwołaniu.

Decyzja nie zawiera jednak stwierdzenia, czy i w jaki sposób te przepisy zostały naruszone oraz czy odnośne zarzuty odwołania są zasadne.

Organ pominął szczegółowe i konkretne twierdzenia wskazane w odwołaniu odnoszące się do poszczególnych uchybień w trakcie postępowania oraz zagadnień i faktów, mających podlegać ocenie w toku postępowania administracyjnego.

Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie pozwala na ustalenie, czy zarzuty podniesione w odwołaniu wskazane w pkt 1.1-2 oraz 1.5-7 były zasadne, czy organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę powinien wziąć pod uwagę okoliczności wskazane w odwołaniu oraz czy rzeczywiście doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w odwołaniu.

W tej sytuacji, organ odwoławczy naruszył swój podstawowy obowiązek w zakresie sporządzenia uzasadnienia decyzji i zawarcia wskazań, co do dalszego postępowania, w taki sposób, aby organ miał jasność co do prawidłowego sposobu dalszego działania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia (...)r. skarżący wskazał, że wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi na skargę potwierdzają zasadność zarzutów skargi dotyczących braku rozpoznania i odniesienia się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, a w skazanych w skardze. Jednocześnie, stanowisko organu pozostaje w sprzeczności z brakiem rozstrzygnięcia w przedmiocie zaskarżonego tym odwołaniem zażalenia na postanowienie z dnia (...)r. stwierdzające brak obowiązku analizy oddziaływania na środowisko. Skoro bowiem organ uchylił decyzje ze względów formalnych (brak wniesienia podania przez osobę upoważniona), to powinien był też uchylić zaskarżone postanowienie wydane w toku postępowania i jednocześnie nie powinien był w ogóle odnosić się do kwestii merytorycznych, albo powinien odnieść się do wszystkich zarzutów.

Zaskarżone w odwołaniu postanowienie jest kluczowym rozstrzygnięciem w toku postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań inwestycji, gdyż stwierdzenie istnienia lub nieistnienia obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko ma decydujący wpływ na cały tok postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności.

Przedmiotem kontroli Sądu, w niniejszej sprawie, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a więc rozstrzygnięcie o charakterze kasacyjnym, eliminującym z obrotu prawnego rozstrzygnięcie organu I instancji z przyczyn proceduralnych.

Decyzja Kolegium ma charakter procesowy, gdyż nie rozstrzyga sprawy merytorycznie tak jak decyzja Prezydenta Miasta P. Nie przesądza o prawach czy obowiązkach stron postępowania, lecz wskazuje na wady procesowe postępowania prowadzonego przez organ I instancji.

W pierwszej kolejności wskazać należy na uchybienie, które stanowi wystarczający powód do uchylenia zaskarżonej decyzji, a którego nie dopatrzył się organ II instancji, rozpatrując odwołanie K. L. od decyzji organu I instancji z (...)r.,

Odwołanie od decyzji administracyjnej jest niesformalizowanym co do treści środkiem prawnym, jednakże dla wywołania skutku prawnego powinno ono spełniać forma i treścią wymogi pisma procesowego, o którym mowa w art. 63 K.p.a.

Zgodnie z przepisem art. 63 § 3 K.p.a. podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego. Zatem spełnienie wymagań formalnych wynikających z cytowanego przepisu, tzn. podpisania podania (odwołania) przez wnoszącego gwarantuje, że czynność procesowa została dokonana przez osobę wnoszącą podanie (odwołanie). Brak podpisu osoby wnoszącej odwołanie, jeżeli nie zostanie usunięty poprzez wezwanie do usunięcia braków, uniemożliwia wywołanie skutków prawnych wniesionego podania, w przypadku odwołania powoduje natomiast niemożność jego rozpoznania przez organ odwoławczy.

W niniejszej sprawie odwołujący K.L. pismem z dnia (...)r. został wezwany przez SKO w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do usunięcia braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie. Wezwanie odwołujący otrzymał w dniu (...)r., jednak z akt sprawy wynika, że odwołujący nie wywiązał się z nałożonego przez organ obowiązku (k. 22 i 23 akt II instancji).

Pomimo nie uzupełnienia ww. braku formalnego odwołania, Kolegium je rozpoznało, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania.

Wskazać należy, ze dopiero złożenie podpisu pod treścią odwołania oznacza, że mamy do czynienia uzewnętrznionym oświadczeniem woli bądź wiedzy określonej osoby, która złożyła podpis (wyrok WSA w Warszawie z 11 lutego 2008 r., III SA/Wa 1719/07, dostępne na stronie https://cbois. nsa.gov.pl).

Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy uwzględniając kwestię nie wywiązania się odwołującego z nałożonego obowiązku wyda stosowne rozstrzygnięcie.

Odnośnie natomiast zarzutów podniesionych przez skarżącego wskazać należy, że niezasadny jest zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. Zgodzić można się wprawdzie ze stroną skarżącą, że obowiązkowi dokonania stosownego zawiadomienia w trybie art. 10 k.p.a. uchybił organ II instancji. Odnosząc się jednak do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. - zwrócić należy uwagę, że dla stwierdzenia przez sąd administracyjny naruszenia art. 10 K.p.a., w stopniu uzasadniającym uchylenie kontrolowanego aktu nie wystarcza samo tylko stwierdzenie naruszenia standardów określonych tym przepisem. Podnosząc zarzut naruszenia praw procesowych zagwarantowanych art. 10 § 1 K.p.a. strona musi nie tylko wykazać, że takie naruszenie istotnie miało miejsce, ale ponadto, iż uniemożliwiło jej ono podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej - co miało istotny wpływ - na rozstrzygnięcie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w sytuacji przedstawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez nie powiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 24 maja 2007 r., GSK 4/07, wyrok NSA z 2 września 2009 r., II OSK 1317/08, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 lutego 2013 r. , IV SA/Po 1109/12, Lex nr 1287180). Jak wynika ze skargi, skarżący nie wiąże faktu uchybienia wymogom art. 10 k.p.a., z żadnymi konkretnymi skutkami.

Natomiast odnośnie otrzymania decyzji organu II instancji dopiero, jak twierdzi skarżący, 4 miesiące po jej wydaniu, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzję otrzymał w dniu (...) r. (k. 26 akt II instancji), a więc pod dwóch miesiącach od jej wydania, co nie zmienia jednak faktu, że w tej sytuacji skarżący mógł skorzystać ze środka jakim jest skarga do sądu administracyjnego na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 3 P.p.s.a.), po wcześniejszym wyczerpaniu trybu zgodnie z art. 37 K.p.a.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 i 2 K.pa. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania wskazać należy, że zasługuje on na uwzględnienie tylko w kwestii nie odniesienia się do zarzutów o charakterze procesowym, ponieważ decyzja SKO ma charakter kasacyjny, eliminujący z obrotu prawnego rozstrzygnięcie organu I instancji z przyczyn proceduralnych.

Kolegium wybiórczo potraktowało podniesione w odwołaniu zarzuty o charakterze procesowym, odnosząc się jedynie do kwestii nie przedłożenia organom współdziałającym RDOŚ i PPIS uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia i wniosku strony, braku pełnomocnictwa dla osoby składającej wniosek o wydanie decyzji środowiskowej i w kwestii związanej z występowaniem gatunków ptaków chronionych na terenie planowanej inwestycji, której organ I instancji należycie nie zbadał. Pozostałe natomiast zarzuty zostały przez organ pominięte, szczególnie te wymienione w pkt I. 5-7 odwołania.

Zatem z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ II instancji odniesie się do procesowych zarzutów odwołania należycie uzasadniając podjęte rozstrzygniecie zgodnie z dyspozycją art. 107 § 1 i 3 i wydając w tym zakresie stosowne wytyczne.

Ponadto wskazać w tym miejscu należy, że organ odwoławczy orzekając w trybie art. 138 § 2 k.p.a. - nie może ingerować w treść merytoryczną rozstrzygnięcia wydawanego przez organ I instancji. Jednak w niniejszej sprawie Kolegium w zaskarżonej decyzji odnosząc się do kwestii przeprowadzenia przez organ I instancji wizji lokalnej związanej z zbadaniem, czy na terenie planowanej inwestycji znajdują się gatunki ptaków chronionych, przesądził, o tym, że organ I instancji ma kompetencje w zakresie zbadania tej kwestii i nie ma konieczności powoływania biegłego. Z takim stanowiskiem organu nie można się zgodzić, bowiem to w kompetencji organu I instancji należy podjecie decyzji, po przeprowadzonej wizji lokalnej czy okoliczności niniejszej sprawy wymagają wiedzy specjalistycznej w zakresie ornitologii.

Decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania ma charakter procesowy, gdyż podstawą jej podjęcia jest wyłącznie naruszenie przepisów postępowania. Tak więc, organ odwoławczy podejmując taką decyzję nie może wyrażać poglądów co do prawa materialnego, albowiem to nie mieści się w zakresie zastosowania art. 138 § 2 K.p.a. O treści rozstrzygnięcia podjętego w wyniku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z przyczyn wyłącznie procesowych, decyduje bowiem tylko i wyłącznie organ I instancji, zaś organ II instancji nie może dokonywać ocen merytorycznych przesądzających o treści tej decyzji.

W związku z powyższym organ II instancji nie może, jak tego żąda skarżący odnieść się również do zarzutów merytorycznych podniesionych w odwołaniu, bowiem naruszałoby to art. 107 § 3 w związku z art. 138 § 2 K.p.a.

Odnośnie natomiast zarzutu nie uchylenia przez Kolegium postanowienia z dnia 15 czerwca 2012 r. w przedmiocie odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (na które nie przysługuje zażalenie, bowiem jest postanowieniem wydawanym w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej zgodnie z art. 63 ust..2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.) w sytuacji, kiedy uchylono decyzję organu I instancji wskazać, należy, że w przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych K.p.a, winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. W rozpatrywanej sprawie decyzja środowiskowa została uchylona, pomimo niepełnego odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, a więc ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji zbada słuszność podniesionych w odwołaniu uchybień organu I instancji i oceni czy miały one wpływ na prawidłowość wydanego w sprawie postanowienia (...)r. i w tym zakresie wyda stosowane rozstrzygnięcie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.