Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 12/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2006 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o uznanie polskiego odcinka gazociągu za nową infrastrukturę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2006 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej jako Prezes URE), działając w oparciu art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z 2001 r. Nr 49, poz. 505 z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 13( poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, 178, poz. 682 i Nr 181, poz. 1524- dalej jako k.p.a.)pozostawił bez rozpoznania wniosek przedsiębiorstwa energetycznego E. S.A., z siedzibą w W., o zwolnienie z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia na podstawie art. 4i ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 z późn. zm.) oraz wniosek z dnia [...] marca 2006 r. o treści tożsamej z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2006 r.

Do wydania powyższego zawiadomienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym :

Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. E. S.A., (dalej jako E.), reprezentowany przez pełnomocnika, Pana A. K. (pełnomocnictwo udzielone przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki - Pana Y. K. i Pana E. V.) wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia, na podstawie art. 4i ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.- Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 z późn. zm).

Pismem z dnia [...] lutego 2006 r., podpisanym przez członków Zarządu Spółki Pana J. T. i Pana M. K. (osoby również upoważnione do reprezentowania Spółki), E. S.A. wystąpił o nierozpatrywanie wniosku z dnia [...] stycznia 2006 r. W piśmie tym wskazano, iż w dniu [...] lutego 2006 r. Zarząd spółki E. głosował nad uchwałą w sprawie akceptacji wniosku złożonego do Prezesa URE w sprawie zwolnienia z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia lecz wniosek ten nie uzyskał poparcia Zarządu.

W piśmie z dnia [...] lutego 2006 r. wnioskodawca reprezentowany przez pełnomocnika A. K., podtrzymał żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] stycznia 2006 r., natomiast zakwestionował skuteczność pisma z dnia [...] lutego 2006 r.

W związku ze sprzecznymi oświadczeniami spółki E., pismem z dnia [...] lutego 2006 r., Prezes URE wezwał w trybie art. 64 § 2 k.p.a. spółkę E. do jednoznacznego określenia treści żądania, które miałoby stać się przedmiotem postępowania administracyjnego, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwania te zostały skierowane do pełnomocnika A. K. (pełnomocnictwo udzielone przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki - Pana Y. K. i Pana E. V.), oraz do członków Zarządu Spółki Pana J. T. i Pana M. K..

W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik spółki w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i jednocześnie wniósł o traktowanie pisma z dnia [...] marca 2006 r. jako kolejnego wniosku o treści tożsamej z wnioskiem pierwotnym. Również członkowie inni Zarządu spółki Pan J. T. i Pan M. K. przysłali odpowiedź na wezwanie. W piśmie z dnia [...] marca 2006 r. potwierdzili swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r.

W uzasadnieniu swojego stanowiska wyrażonego w formie zawiadomienia Prezes URE wskazał, że zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Natomiast wobec sprzecznych stanowisk członków Zarządu spółki E., w szczególności odnośnie faktu głosowania za wycofaniem przedmiotowego wniosku na posiedzeniu Zarządu w dniu [...] lutego 2006 r., prezentowanym przez poszczególnych członków Zarządu Spółki, nie jest możliwe jednoznaczne określenie treści żądania spółki, które miałoby stać się przedmiotem postępowania administracyjnego, a tym samym nie zachodzi jedna z przesłanek określonych w cytowanym art. 63 § 2 k.p.a. umożliwiająca rozpoznanie wniosku. Zatem, w ocenie organu, w przedmiotowej sprawie należało pozostawić wniosek E. S.A. bez rozpoznania.

W swym piśmie z dnia [...] marca 2006 r., stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, władze spółki E. popierające wniosek wniosku zarzuciły organowi uwzględnienie w postępowaniu stanowiska zawartego w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r., złożonego przez spółkę i podpisanego przez inne osoby uprawnione do reprezentacji, mimo iż z punktu widzenia proceduralnego pismo nie precyzuje, czy jest cofnięciem wniosku, a tym samym żądaniem umorzenia postępowania, czy jest żądaniem zawieszenia postępowania, w związku z czym powyższe pismo nie może wywoływać skutków prawnych w zakresie postępowania przed Prezesem URE ze względu na brak określenia żądania. W konsekwencji pismo to nie może wywoływać jakichkolwiek skutków prawnych. Natomiast pismo z [...] marca 2006 r. podpisane przez Panów M. K. i Pana J. T., będących członkami Zarządu spółki, podtrzymujące ich stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r. zostało złożone po terminie wyznaczonym przez Prezesa URE do uzupełnienia rzekomych braków formalnych wniosku polegających na braku sprecyzowania stanowiska Wnioskodawcy.

W odpowiedzi na to wezwanie organ w piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka E. reprezentowana przez członków zarządu -Pana Y. K. i Pana E. V., wniosła, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 i 8 w związku z art. 52 §3 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późno zm.) oraz na podstawie art. 35 § 3 k.p.a., o wyznaczenie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki terminu 1 miesiąca do rozpoznania złożonego przez skarżącego w dniu [...] stycznia 2006 r. wniosku o uznanie polskiego odcinka gazociągu [...] za "nową infrastrukturę" na podstawie art. 4i ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku - Prawo energetyczne (tekst jedno Dz. U. 2003 nr 153 poz. 1504 z późno zm.) i w związku z tym o zwolnienie wnioskodawcy z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia.

W uzasadnieniu skargi podtrzymano dotychczas podnoszone zarzuty odnośnie braku podstaw prawnych do pozostawienia wniosku z dnia [...] stycznia 2006 r, bez rozpoznania. Zakwestionowano zasadność i prawidłowość uwzględnienia przez organ w postępowaniu pisma z dnia [...] lutego 2006 r. podpisanego przez członków Zarządu spółki, M. K. i J. T., mimo iż z punktu widzenia proceduralnego pismo to nie mogło wywoływać skutków prawnych. Po drugie wskazano, iż pismo z [...] marca 2006 r. podpisane przez Panów M. K. i Pana J. T., będących członkami Zarządu Spółki, zostało złożone po terminie wyznaczonym przez Prezesa URE do uzupełnienia braków formalnych.

Zdaniem skarżącego pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 63 § 2 k.p.a. wymagało łącznego zaistnienia trzech następujących przesłanek: l) podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, 2) organ administracji publicznej wezwał wnoszącego podanie do usunięcia braków, określając termin do ich usunięcia oraz pouczając o skutkach nie usunięcia braków, 3) upłynął bezskutecznie siedmiodniowy termin do usunięcia braków. Trzecia ze wskazanych przesłanek nie nastąpiła w niniejszej sprawie - wnioskodawca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazał jednoznacznie swoje stanowisko żądając przeprowadzenia postępowania i rozpatrzenia wniosku. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki miał zatem obowiązek prowadzenia postępowania i rozpoznania wniosku.

W zakresie dopuszczalności skargi strona powołała się na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 8 czerwca 2000 r.(, III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. l, poz. 12), w której Sąd Najwyższy stwierdził, iż w każdym wypadku, gdy organ "pozostawia podanie bez rozpoznania" (art. 64 § l i 2 k.p.a.), osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje na ogólnych zasadach skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Prezes URE wniósł o jej oddalenie i nie zgodził się z argumentacją prezentowaną przez stronę skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sądy administracyjne sprawują zatem kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 - dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu.

Ponadto, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 2 p.p.s.a.).

Oceniając zatem skargę pod tym kątem Sąd uznał ją za niezasadną.

Mając na uwadze treść żądania skargi istota sprawy niniejszej sprowadza się w głównej mierze do rozważenia czy Prezes URE dopuścił się bezczynności przez to, że pozostawił bez rozpoznania wniosek spółki E. z dnia [...] stycznia 2006 r.

Podstawą prawną do pozostawienia powyższego wniosku bez rozpoznania był m.in. przepis art. 63 § 2 k.p.a stanowiący, iż podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie. Prezes URE doszedł do wniosku, że wobec sprzecznych oświadczeń składanych przez spółkę E. nie jest możliwe jednoznaczne określenie treści żądania osoby prawnej.

Należy wskazać, iż podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając zatem skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego ( wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00).

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się uchybień organu, o których mowa w art. 35 k.p.a. i art. 36 k.p.a. powodujących konieczność interwencji Sądu w trybie wskazanym w art. 149 p.p.s.a.

W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organu, iż w istocie nie doszło do ostatecznego sprecyzowania treści żądania strony.

Stosownie do treści art. 29 k.p.a. stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne i osoby prawne. W myśl art. 38 k.c. osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany ustawie i opartym na niej statucie. Jednocześnie działanie osób fizycznych wchodzących w skład organów osoby uważa się za działanie tej osoby prawnej. ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1984 r., sygn. akt II CR 442/84). Niewątpliwie z treści pism składanych w toku postępowania wynikało, iż pomiędzy członkami zarządu spółki E. zaistniał spór w kwestii zasadności zgłaszania wniosku o zwolnienie z obowiązku przedkładania taryfy do zatwierdzenia. Jednocześnie, jak wynika ze złożonego odpisu z KRS spółki E., zarówno Panowie Y. K. i E. V., jak też Panowie M. K. i J. T., są upoważnieni do reprezentacji spółki jako członkowie jej zarządu działający łącznie. Wymienione osoby w składały w imieniu spółki do Prezesa URE wzajemnie wykluczające się oświadczenia, co nie może mieć miejsca w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, sporne kwestie powinny być rozstrzygane przez spółkę zgodnie z jej statutem i przepisami k.s.h. oraz uzgodnione przed złożeniem wniosku, w przeciwnym wypadku spółka naraża się na to, iż złożone podanie nie otrzyma właściwego biegu z uwagi na wątpliwości organu co do treści zgłaszanego żądania.

Należy podkreślić, iż Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, a zatem załatwił sprawę w rozumieniu art. 35 k.p.a., choćby z przekroczeniem ustawowych terminów. Nie można bowiem zobowiązywać organu do wydania określonego aktu lub decyzji skoro rozstrzygnięcie sprawy zapadło przed dniem orzekania przez sąd i brak jest uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania zapadłego rozstrzygnięcia.

Z tych wszystkich względów na mocy art.151 p.p.s.a. skarga na bezczynność została oddalona jako bezzasadna.