Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1075/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.

SENTENCJA

sygn. akt II SA/Kr 1075/06 Kraków, dnia 25 czerwca 2008 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, znak [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Niniejsze postępowanie zostało wszczęte na skutek skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, znak [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odpisy postanowienia wysłano między innymi uczestnikom postępowania będącym stronami postępowania administracyjnego, przy czym korespondencja kierowana na adresy znane z akt administracyjnych do : D. G. ( [...], [...]), B. G. ( [...], [...]), M. W. (ul. [...], K.), A. S. (os. [...], K.), P. K. (ul. Z., K.), A. G. (ul. [...], K.), B. S. ([...] P.), J. S. ([...] P.), M. K. (os. [...], K.) i S. K. (os. [...], K.) - została przez pocztę zwrócone bez doręczenia z relacjami o wyprowadzeniu się adresatów, natomiast korespondencja wysłana do S. W., B. M. i T. S. – powróciła bez doręczenia z adnotacjami poczty o śmierci adresatów.

Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] marca 2008 roku wezwano skarżącą o wskazanie adresów uczestników, którzy się wyprowadzili po zakończeniu postępowania administracyjnego, zaś ich nowy adres nie jest znany, a także imion, nazwisk i adresów następców prawnych zmarłych uczestników - w terminie siedmiu dni, pod rygorem zawieszenia postępowania. Do chwili obecnej nałożony na skarżącą obowiązek nie został wykonany..

Artykuł 32 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a.) stanowi iż w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu. Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawna dla prowadzenia z urzędu przez sąd orzekający dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Obowiązki organu administracji publicznej związane z zakończoną sprawą przestają obciążać ten organ i ograniczają się w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przekazania skargi i akt administracyjnych i złożenia odpowiedzi na skargę (art. 54 §2 p.p.s.a.). Brak również podstawy prawnej do nakładania jakichkolwiek obowiązków procesowych na uczestników, którzy jednak - podobnie jak organ administracji publicznej, mogą niezależnie od skarżącego współdziałać w usuwaniu przeszkód tamujących bieg postępowania z własnej inicjatywy, podając konieczne informacje oraz zgłaszając stosowne wnioski. Niewykonanie przez skarżącą pomimo wezwania i pouczenia, w wyznaczonym terminie, o przedłożenie którego nie wnosiła obowiązku wskazania prawidłowych adresów : D. G., B. G., M. W., A. S., P. K., A. G., B. S., J. S., M. K. i S. K. - czyniąc niemożliwym nadanie sprawie dalszego biegu, stanowi podstawę do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., które zostanie podjęte po zgłoszeniu się uczestników, ich przedstawicieli lub pełnomocników, albo po wskazaniu prawidłowego adresu zamieszkania wyżej wymienionych ( art. 78 p.p.s.a ), względnie - po ustanowieniu przez sąd orzekający w trybie art. 79 p.p.s.a., na wniosek osoby zainteresowanej kuratora, czego warunkiem jest jednak uprawdopodobnieniu, że miejsce pobytu uczestników nie jest znane.

Odrębną podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadaministracyjnego w niniejszej sprawie jest śmierć uczestników S. W., B. M. i T. S. S.. Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - sąd zawiesza postępowanie z urzędu między innymi w razie śmierci strony - za wyjątkiem sytuacji przewidzianej § 3 tego artykułu, w której przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, zaś w myśl § 4 tego artykułu zawieszenie postępowania ma skutek od daty zdarzenia, które je spowodowało. Jak wskazano na wstępie, regulacja z art. 32 p.p.s.a. nakazuje stosowanie przepisów odnoszących się do stron, także do uczestników postępowania sadowoadministracyjnego. Wymienione osoby były stronami postępowania administracyjnego, stąd ich śmierć w toku niniejszej sprawy wywiera skutek, o którym mowa w art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym odstawę do podjęcia zawieszonego postępowania w tym przypadku stanowić będzie w myśl art.128 §1 pkt 1 p.p.s.a. zgłoszenie się lub wskazanie pełnego kręgu następców prawnych (spadkobierców ustawowych, testamentowych) wyżej wymienionych zmarłych uczestników lub ustanowienie we właściwej drodze kuratora spadków.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 124 § 1 pkt 1 i art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.