Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 93/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1204
law: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 października 2015 r. E. K. (dalej jako Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie nierozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie niezalegania z opłatą abonamentową za okres od stycznia 2009 r. do kwietnia 2014 r.

W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. Skarżący wniósł o "wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie niezalegania z opłatą abonamentową za okres od stycznia 2009 r. do kwietnia 2014 r." oraz "zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego orzeczenia względnie jego umorzenie ze względu na brak istnienia obowiązku zapłaty przedmiotowej należności".

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. KRRiT jako organ niewłaściwy w sprawie przekazała - zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. - wniosek Skarżącego Poczcie Polskiej S.A, jednocześnie zawiadamiając o tym Skarżącego.

W odpowiedzi na zawiadomienie o przekazaniu wg właściwości Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz [...] czerwca 2015 r. ponowił swoje żądanie o wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie niezalegania z opłatą abonamentową.

W odpowiedzi KRRiT pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. przekazała Skarżącemu informację o możliwości złożenia wniosku o umorzenie lub rozłożenie na raty zaległości, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych. Organ w swoim piśmie jeszcze raz podkreślił, iż nie posiada kompetencji w zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

W dniu [...] sierpnia 2015 r. Skarżący zwrócił się do KRRiT z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie ustosunkował się do przedmiotowego wezwania w jakikolwiek sposób.

W dniu [...] listopada 2015 r. wpłynęła do KRRiT skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie niezalegania z opłatą abonamentową.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona w sprawie, do załatwienia której właściwy jest inny organ, tj. Poczta Polska. Poza tym skarżący wniósł skargę na bezczynność organu po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., ponieważ wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] sierpnia 2015 r., organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, tym samym termin na złożenie skargi upłynął w dniu [...] października 2015 r., zaś Skarżący wniósł skargę dopiero w dniu [...] października 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, jednakże z innych względów, niż wskazywane przez organ.

W przedmiotowej sprawie Skarżący zarzucił bezczynność Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji w zakresie braku odpowiedzi na wniosek z dnia [...] marca 2015 r., w którym wniósł o "wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie niezalegania z opłatą abonamentową za okres od stycznia 2009 r. do kwietnia 2014 r." oraz "zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego orzeczenia względnie jego umorzenie ze względu na brak istnienia obowiązku zapłaty przedmiotowej należności".

Z treści skargi, jak również z pism Skarżącego składanych w sprawie wynika zatem, że skarga na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dotyczy niepodjęcia czynności, do której organ ten nie był upoważniony.

Z treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1204) wynika, że kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej prowadzi operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, tj. Poczta Polska. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 5 tej ustawy, uprawnionymi do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej m.in. obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej są kierownicy jednostek operatora wyznaczonego.

Z przepisów tych należy wnioskować, że to właśnie Poczta Polska powinna być organem, do którego należy kierować ewentualny wniosek o wydanie rozstrzygnięcia odnośnie braku zaległości w dokonywaniu opłat abonamentowych, czy o udostępnienie dokumentów stanowiących podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego zaległych opłat abonamentowych, jak również zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

W konsekwencji nie można uznać, że w bezczynności w zakresie zawartym w piśmie Skarżącego z dnia [...] marca 2015 r. pozostaje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, przeciwko której Skarżący skierował swoją skargę.

W związku z powyższym należy podkreślić, że w sytuacji, gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ, to właściwym jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2004 r., OSK 547/04 (ONSA WSA, nr 3, poz. 51, a także OSP 2006 nr 5, poz. 62 z glosą B. Adamiak, tamże s. 289 i n.).

Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 294/12 oraz w postanowieniu WSA we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 53/15 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.