Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1580/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30 a ust. 3, art. 30 b ust. 1), art. 30 c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 190, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. w S. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju, 2. zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz "A." Sp. z o.o. w S. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego,


UZASADNIENIE

"A." Sp. z o.o. w C. wnioskiem złożonym (...) maja 2012 r. wystąpiła o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Badania hybrydowych nano- powłok w obróbce cieplno-chemicznej i powierzchniowej metali" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej: PO IG), Oś priorytetowa 1. Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych (konkurs nr POIG.01.04.00-08-087/12).

Pismem z (...) października 2012 r., nr (...) , Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (Instytucja Pośrednicząca) poinformowało spółkę, że jej projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia, ponieważ nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 10:

Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz uzyskał 77,66 pkt w ramach kryteriów fakultatywnych.

W informacji stwierdzono, że uzasadnienie oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej.

Spółka wniosła protest, w którym zakwestionowała stanowisko ekspertów wskazując na rozbieżności w ocenach dotyczących kryterium merytorycznego dostępu nr 10. Zwróciła uwagę, że dwóch z trzech ekspertów uznało, że wymienione kryterium nie zostało spełnione i podjęła szczegółową polemikę z ich stanowiskiem, a także podniosła zarzuty co do oceny merytorycznej fakultatywnej kryteriów nr 1, nr 4, nr 5.

Pismem z dnia (...) lutego 2013 r. (...) Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu protestu.

Odnosząc się do kryterium merytorycznego dostępu nr 10 Instytucja Pośrednicząca mimo uznania zasadności części argumentów wnioskodawczyni stwierdziła, ostatecznie, że kryterium to nie zostało spełnione przez spółkę, gdyż forma prezentacji poszczególnych wydatków w odniesieniu do zakresu i celu projektu była za mało precyzyjna oraz nie była szczegółowa, natomiast odnosząc się do kryteriów merytorycznych fakultatywnych nr 1, nr 4, nr 5 Instytucja Pośrednicząca uznała częściowo argumentację spółki i podniosła dotychczas przyznaną liczbę punktów do 88,33 pkt.

Jednakże, jak wskazano w rozstrzygnięciu projekt nie uzyskał dofinansowania i został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ponieważ nie spełnił kryterium merytorycznych dostępu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzuciła, że ocena projektu zawarta w informacji z dnia 18 lutego 2013 r. w części dotyczącej negatywnej oceny kryterium merytorycznego dostępu nr 10 nastąpiła z naruszeniem prawa.

Po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 823/13, WSA w Warszawie uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez NCBiR.

Zdaniem Sądu nieprawidłowo dokonano oceny wniosku spółki, zawartej w pierwszym piśmie z dnia (...) października 2012 r., informującym spółkę, że zgłoszony projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do wsparcia ze względu na to, że nie spełnił wymaganych kryteriów. Brak jest w nim bowiem uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, a tylko znajduje się informacja: "Uzasadnienie oceny znajduje się na załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej".

W ocenie Sądu nie jest to prawidłowe bowiem, jak wskazano, beneficjent powinien mieć podaną w sposób jasny i precyzyjny ocenę wniosku. Powinna z niej wynikać informacja o sposobie wyliczenia liczby punktów jakie zostały przyznane dla danego projektu. WSA uznał, że z lakonicznej informacji o uzyskanym wyniku punktowym nie można ustalić, jak dokonano oceny wniosku i jakie jest uzasadnienie przyjętej oceny. Odesłanie do kart oceny merytorycznej nie spełnia, zdaniem Sądu I instancji, wymogów prawa przewidzianych w art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. –a przy rozpatrywaniu protestu – Narodowe Centrum Badań i Rozwoju podtrzymało pierwotną opinię co do jego niespełnienia. W załączonych Kartach Oceny Merytorycznej Eksperta 1, 2 i 3 są zasadnicze różnice jeżeli chodzi o ocenę spełnienia kryterium merytorycznego dostępu nr 10, bowiem dwaj eksperci uznali je za niespełnione, zaś trzeci za spełnione przy czym jego ocena jest niespójna z uzasadnieniem tej oceny.

W ocenie WSA, w takiej sytuacji uzasadniona jest konkluzja, że nie przeprowadzono pełnej, wymaganej przepisami prawa, merytorycznej oceny złożonego wniosku o dofinansowanie, a zatem ocena projektu spółki została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co spowodowało uwzględnienie skargi w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zaskarżyło powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a ewentualnie o uchylenie wyroku i oddalenie skargi AMP zaskarżonemu wyrokowi zarzuciło:

1. naruszenie prawa materialnego sprowadzające się do błędnej wykładni

lub niewłaściwego zastosowania (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.):

a) następujących postanowień dokumentacji Konkursu w ramach PO IG, Priorytet 1 Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych, która to dokumentacja wchodzi w skład systemu realizacji PO IG (w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.):

– § 7 część II ust. 17 w związku z § 8 ust. 2 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych (dalej jako "Regulamin konkursu") w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. oraz w związku z § 5 ust. 2 Procedury odwoławczej w ramach PO IG (dalej jako "Procedura odwoławcza") – w szczególności poprzez błędną wykładnię tych regulacji i ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia, że z informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (Pismo NCBiR z 23.10.2012 r.), nie wynika, jak dokonano oceny wniosku złożonego przez stronę;

– § 7 część II ust. 8, ust. 12 i ust. 14 Regulaminu konkursu – w szczególności poprzez niezastosowanie wyżej wymienionych regulacji i przyjęcie, że w oparciu o dokumentację Konkursu oraz informację NCBiR o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (Pismo NCBiR z 23.10.2012 r.) nie można ustalić uzasadnienia negatywnej oceny wniosku złożonego przez stronę;

– § 7 część II ust. 1 i ust. 12 Regulaminu konkursu w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. – w szczególności poprzez niezastosowanie wyżej wymienionej regulacji i przyjęcie, że załączenie przez NCBiR Karty Oceny Merytorycznej Eksperta do informacji o wynikach oceny projektu, o któ- rej mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (Pismo NCBiR z 23.10.2012 r.) stanowi działanie niezgodne z prawem;

b) art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. – poprzez

błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych regulacji sprowadzające się do przyjęcia, że NCBiR nie przeprowadziło wymaganej przepisami prawa merytorycznej oceny wniosku złożonego przez stronę, a informacja NCBiR o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (Pismo NCBiR z 23.10.2012 r.), nie zawiera w ogóle uzasadnienia wyników oceny projektu, w tym nie wskazuje powodów nierekomendowania wniosku złożonego przez stronę do dofinansowania;

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).

Zdaniem autora skargi kasacyjnej Sąd I instancji nieprawidłowo przyjął, że informacja z dnia (...) października 2012 r. nie zawierała należytego uzasadnienia, bowiem zawierała ona uzasadnienie zgodne z postanowieniami Regulaminu konkursu. Z jej treści, jak wskazano, jednoznacznie wynika dlaczego projekt oceniono negatywnie i jaką liczbę punktów przyznano za poszczególne kryteria formalne i merytoryczne. Informacja ta zwiera trzy kompletne Karty Oceny Merytorycznej Eksperta, w których szczegółowo opisano jak oceniono projekt. Zatem spełnia wymogi określone w art. 30b ust. 1 w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r., gdyż żaden przepis u.z.p.p.r. ani systemu realizacji programu nie wyklucza uzasadnienia informacji o ocenie projektu poprzez załączenie do niej kart oceny merytorycznej dokonanej przez ekspertów. Uznanie Sądu, że musi się ona znaleźć tylko w rozstrzygnięciu jest w ocenie NCBiR nadmiernym rygoryzmem formalnym i działaniem na niekorzyść wnioskodawcy.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013r. w sprawie sygn. akt II GSK 846/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle dokumentacji sprawy niniejszej, usprawiedliwiony jest zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 30a ust. 3 w zw. z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do nietrafnego uznania, że pierwsza informacja NCBiR z dnia (...) października 2012 r. o negatywnej ocenie projektu nie zawiera uzasadnienia.

NSA wskazał, z powołaniem się na stosowne regulacje zawarte w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. oraz art. 30g u.z.p.p.r.,iż informacje dotyczące wyników oceny projektu nie są decyzjami administracyjnymi. Uznał zatem, że ponieważ informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną, nieuprawniony byłby wniosek, iż uzasadnienie tej informacji powinno odpowiadać wymogom przewidzianym dla decyzji administracyjnej. Jednocześnie u.z.p.p.r. nie określa niezbędnych treści uzasadnienia negatywnej oceny projektu.

Zdaniem Sądu II instancji w tej sytuacji trzeba przyjąć, że uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.

Dalej, zdaniem NSA, skoro wymienione wyżej postanowienia § 7 cz. II Regulaminu konkursu są znane wnioskodawcy, to wiedza wynikająca z otrzymanej informacji o ocenie projektu jest niejako z założenia uzupełniona wiedzą wynikającą z postanowień Regulaminu. Zatem, otrzymując lakoniczną informację z dnia (...) października 2012 r., że projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych ze względu na to, że nie spełniał kryterium merytorycznego dostępu nr 10: "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz uzyskał 76,66 pkt w ramach kryteriów fakultatywnych, uzupełnioną ocenami trzech ekspertów i znanymi stronie postanowieniami Regulaminu konkursu, wnioskodawca uzyskał pełną wiedzę co do przyczyn dokonanej oceny. NSA zauważył że wiedza, którą uzyskał wnioskodawca miała taki sam zakres jak wiedza organu podejmującego rozstrzygnięcie o umieszczeniu projektu na jednej z list. O tym, że wiedza ta była wystarczająca świadczy najlepiej sama treść protestu, w którym wnioskodawca polemizuje drobiazgowo, ze wszystkimi zarzutami stawianymi projektowi.

W realiach sprawy niniejszej, zdaniem NSA należy uznać, że sporządzenie krótkiego uzasadnienia negatywnej oceny projektu, uzupełnionego pełnymi ocenami trzech ekspertów było wystarczające i nie naruszało prawa. Mając na uwadze powyższe, uznać należało za usprawiedliwione te zarzuty skargi kasacyjnej (1. lit. b oraz 2.), które kwestionują stanowisko Sądu pierwszej instancji, że uzasadnienie informacji z dnia (...) października 2012 r. naruszało prawo. Nie są zaś uzasadnione zarzuty kasacyjne (1. lit. a) dotyczące błędnej wykładni i niezastosowania postanowień Regulaminu konkursu, bowiem przyczyną podjętej przez Sąd oceny nie było niezrozumienie bądź niezastosowanie Regulaminu konkursu, tylko błędna wykładnia przepisów u.z.p.p.r. co do sposobu sporządzenia uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie projektu.

W konkluzji NSA wskazał, że rozpoznając sprawę ponownie Sąd zbada, czy ocena projektu dokonana została zgodnie z prawem.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie strony pozostały przy dotychczasowych stanowiskach w sprawie.

Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2013 r., sygn. akt IIGSK 846/13 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Badając zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia (...) lutego 2013r. we wskazanym wyżej zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia 18 lutego 2013r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał skargę za uzasadnioną.

W systemie dotyczącym Działania 1.4 przewidziano, że wyniki środkiem odwoławczym od wyników oceny projektów jest protest ( §9 Regulaminu przeprowadzania konkursu). Protest to pisemne wystąpienie wnioskodawcy o weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie:

1) zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów ;

2) naruszeń o charakterze proceduralnym , które wystąpiły w trakcie oceny i miały wpływ na jej wynik.

Od rozstrzygnięcia protestu, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego.

Na tej podstawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez NCBiR stanowiąca wynik rozpatrzenia protestu - kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie.

W tym miejscu odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą spółkę wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Według treści art. 5 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. nr 84 poz. 712 z późn. zm.) wszelkie zasady i procedury dotyczące realizacji zarówno strategii rozwoju, jak i programów, zawarte są w "systemie realizacji", przy czym system ten określa także środki odwoławcze, które przysługują wnioskodawcy w związku z naborem projektów o których mowa w art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy – czyli zgłoszonych w trybie konkursowym. Obowiązek opracowania – określenia tego systemu realizacji, nałożony został na instytucję zarządzającą odpowiadającą za prawidłową realizację programu /art. 26 ust.1 pkt.2, pkt. 6, pkt. 8, art. 25 pkt.1, art. 5 pkt. 2 cyt. ustawy/. Przy wykonywaniu swoich zadań instytucja zarządzająca ma obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do uzyskania pomocy, a także ma zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów mogących skorzystać z dofinansowania, a między innymi projektów wyłanianych w trybie konkursu / art. 26 ust.2, art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy/. Instytucja zarządzająca może powierzyć część swoich zadań – między innymi dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów do dofinansowania w ramach danego programu – instytucji wdrażającej jako instytucji pośredniczącej II stopnia /art. 27 ust.1 w związku z art. 5 pkt. 4 cyt. ustawy/.

Skarżąca spółka zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach PO IG–Oś priorytetowa 1 – Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. Zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach POIG, w zakresie powyższego działania procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne. Kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne dostępu i merytoryczne punktowane. Ocena merytoryczna dokonywana jest przez 3 ekspertów zewnętrznych wg kryteriów dostępu w systemie "zero- jedynkowym", a wg kryteriów merytorycznych punktowanych przeprowadzana jest w systemie punktowym wg. przypisanej dla danego kryterium skali. Maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania przez projekt w ocenie merytorycznej wynosi 100 pkt.. Aby wniosek mógł zostać pozytywnie oceniony musi spełnić wszystkie kryteria dostępu oraz uzyskać w ocenie merytorycznej wg. kryteriów punktowanych co najmniej 60 pkt na 100 możliwych (liczonych jako średnia arytmetyczna ocen 3 ekspertów). Dla przedmiotowego działania 1.4 do oceny merytorycznej wskazano 12 kryteriów merytorycznych dostępu i 7 kryteriów merytorycznych fakultatywnych, o zakresie określonym /nazwanym/ co do każdego z tych kryteriów.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych.

Jak wskazano na wstępie, projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą spółkę uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych natomiast w zakresie kryteriów dostępu nie spełnił, jak uznano kryterium dostępu nr 10, natomiast w ocenie merytorycznej fakultatywnej uzyskał 77, 66 pkt O powyższym poinformowano spółkę w piśmie z (...) października 2012r. wskazując, że uzyskane wyniki nie kwalifikują wniosku do projektów rekomendowanych do wsparcia. Spółka otrzymała również uzasadnienie ekspertów przyznanej punktacji wynikające z doręczonych jej arkuszy oceny merytorycznej.

W proteście od powyższej oceny Spółka obszernie odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty, co do jej zdaniem popełnionych przez oceniających błędów formalnych i merytorycznych w zakresie oceny zakwestionowanych kryteriów. W wyniku rozpoznania protestu dot. kryterium merytorycznego dostępu nr 10 mimo że uwzględnione zostały argumenty spółki w zakresie poprawności wyliczeń wynagrodzenia i głównego inżyniera projektu jak również potwierdzono zasadność zakupu i prawidłowość wyceny wartości rynkowej wiedzy know - how z tego zakresu w ramach przedstawionego projektu, protest co do tego kryterium nie został uwzględniony. Uznano, że nieracjonalne jest wskazywanie wartości wynagrodzenia za prace badawcze bez odniesienia się do planowanego zakresu badawczego. Wskazano też, że przedstawione przez wnioskodawcę informacje w sekcji D Biznes Planu pkt 1.5 nie potwierdzają popytu przedsiębiorców na urządzenia pracujące w technologii hybrydowego nakładania powłok na metale. Uznano, że właściwą formą analizy popytu rynku będącego podstawą do określenia wartości wskaźnika sprzedaży urządzeń byłaby ankieta/ wywiad wśród przedsiębiorców, której wnioskodawca nie przeprowadził. W rezultacie przyjęto, że skoro forma prezentacji poszczególnych wydatków w odniesieniu do zakresu i celu projektu jest niewłaściwa ( za mało precyzyjna i szczegółowa ) powyższe nie pozwala uznać tego kryterium za spełnione.

Podwyższono natomiast punktację w zakresie oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 przyznając ostatecznie za Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo- rozwojowych 30 pkt. W wyniku przedmiotowej oceny projekt uzyskał 88, 33 pkt, jednak z uwagi na niespełnienie wszystkich kryteriów merytorycznych dostępu został umieszczonych na liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. Punktem sporu pozostało zatem kryterium dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" w tej części, w jakiej wnioskodawca przedstawił wydatki na zakup usług badawczych projektu.

Odnosząc się w proteście do oceny recenzentów w tej kwestii wnioskodawca podkreślił, w zakresie spornego kryterium dostępu nr 10 uzasadnienie wszystkich ponoszonych wydatków jest opisane w pkt C1.4 Podkreślił, że przedmiotem badań nie jest opracowanie technologii produkcji dla konkretnych części maszyn natomiast jest opracowanie innowacyjnych technologii wytwarzania nano powłok hybrydowych opartych na różnych kombinacjach procesów obróbki powierzchniowej opisanych we wniosku. Zarzucono, że recenzenci mylnie interpretując cel badań zawęzili go do konkretnych materiałów i części maszyn a nadrzędnym celem projektu jest stworzenie urządzenia wielofunkcyjnego umożliwiającego użytkownikowi wykonanie procesów na częściach maszyn wykonanych z różnych gatunków materiałów o zróżnicowanych kształtach. Ponadto zarzucono, że spółka nie była w myśl regulacji dotyczących konkursu zobowiązana do dołączenia dowodów wskazujących na zainteresowanie rynku nową technologią natomiast była zobowiązana do opisania tych kwestii w pkt D wniosku ( dotyczącego trwałości projektu ), co uczyniła.

W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, rację należy przyznać skarżącej, iż w wyniku rozpatrzenia protestu, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa, a w szczególności §9 ust 10 Załącznik 4.4.

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 4 obowiązującej w sprawie Procedury odwoławczej (Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG) w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny, z powołaniem się na informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie, załącznikach wniosku lub wyjaśnieniach stanowiących integralną cześć wniosku. Spółka wywiązała się z powyższego. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście (czy innym środku odwoławczym) wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła niniejszej sprawie skarżąca spółka cytując w proteście poszczególne fragmenty przekazanych jej ocen ekspertów i ustosunkowując się do nich w zakresie zakwestionowanych kryteriów. Skoro w obowiązującym systemie odwoławczym przewidziano dla wnioskodawcy protest i w niniejszej sprawie wnioskodawca - spółka z niego skorzystała, negatywne rozpatrzenie protestu w sposób zaprezentowany przez NCBiR w rezultacie postępowania odwoławczego z uzasadnienie że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy uznać należy zdaniem Sadu za naruszenie zasad procedury odwoławczej Nie do zaakceptowania pozostaje bowiem, zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w zakresie przyjęcia za prawidłową ocenę wniosku w zakresie zasadniczego dla dalszego toku sprawy kryterium dostępu nr 10.

Ocena tego kryterium w kontekście zagadnienia czy i na ile szczegółowo lub nie wnioskodawca przedstawił koszt ( kalkulację usługi badawczej ) w świetle uzasadnienia stanowiska zawartego w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie może się ostać. NCBiR w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie wyjaśnia, jakie braki w tym zakresie wniosek aplikacyjny w pkt C1.4 Biznes Planu zawiera, które to braki uniemożliwiają uznanie, że wydatki na zakup usługi badawczej mogą zostać uznane jako uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu.

Skarżąca zawarła we Wniosku o dofinansowanie i Biznes Planie, stanowiącym jego załącznik jej zdaniem wszystkie potrzebne informacje. Wskazała i uzasadniła zadania oraz podała koszty każdego z nich. Zgodnie z PpKW w przypadku oceny kryterium dostępu nr 10 gdy chodzi o koszty inne niż wynagrodzenia ( a takim są sporne koszty zakupu usługi badawczej ) ..."należy określić je co do nazwy, liczby, kosztu jednostkowego oraz podać uzasadnienie ich poniesienia." O ile zatem IP zarzuca brak danych pozwalających przeprowadzić dowód na racjonalność adekwatność wskazanych we wniosku, Biznes planie i Harmonogramie rzeczowo finansowym wydatków, winna wskazać o jakie konkretnie dane chodzi i czego wymóg takich, a nie innych danych wynika, zważywszy, że koszty i wydatki przedstawione we wniosku to koszty zakupu usług badawczych. Bez odniesienia się do danych zawartych w części VI wniosku o dofinansowanie oraz w opisie i danych zawartych w pkt C. 1.4 Biznes planu oraz Harmonogramie rzeczowo-finansowym w powiązaniu z zakresem i celami projektu, określonymi w szczególności w pkt C.1.1 oraz C.1.3 Biznes planu ocena wniosku przeprowadzona przez IP w wyniku rozpoznania protestu nie może zostać uznana za rzetelną i zgodną z prawem.

Zasadnie zatem skarżąca podnosi, że skoro wskazane dokumenty takie jak Przewodnik po Kryteriach Wyboru, czy Instrukcja Wypełniania Wniosku są wiążące dla Wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie, to są również wiążące dla oceniających oraz dla IP przy rozpatrywaniu protestu. W tej sytuacji IP winna odnieść się do zarzutu w przypadku uznania kryterium dostępu nr 10 za niespełnione w oparciu o brak wyszczególnienia kosztów poszczególnych prac w ramach zadań, czy i na podstawie czego wnioskodawca zobowiązany był do takiej, a nie innej szczegółowości przy przedstawianiu kosztów Projektu, bądź rzeczowo uzasadnić stanowisko dlaczego wykazane we wniosku koszty zakupu usługi badawczej nie mogą zostać uznane za racjonale i adekwatne, o ile IP tak uznaje. Zdaniem Sądu za takie dane nie mogą niewątpliwie służyć informacje dotyczące ilości osób i wymiar godzinowy ich pracy przy projekcie, skoro Spółka jak wiadomo nie jest wykonawcą prac badawczych, a jedynie dokonuje nabycia tych usług od Politechniki Koszalińskiej . Rację należy przyznać skarżącej ,że w dokumentacji aplikacyjnej nie ma obowiązku dołączenia kosztorysu ( kalkulacji ) usługi badawczej, a jedynie kosztu jednostkowego i uzasadnienie poniesienia wydatków w pkt 1.4 C , co zdaniem Spółki zostało wskazane. O ile zatem IP zgodnie z uprawnieniami jej przysługującymi dokonuje ponownego sprawdzenia zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru to nie uznając za prawidłową ocenę ekspertów może uznając protest za zasadny, skierować wniosek do ponownej oceny bądź o ile uznaje, że wniosek został jednak prawidłowo oceniony wobec niespełnienia tego kryterium rozpatrzeć protest negatywnie, wskazując jednocześnie i szeroko uzasadniając dlaczego sporne kryterium nie zostało uznane za spełnione. Ocena ta winna odnieść się do rzeczowych argumentów przedstawionych proteście i nie może zasługiwać na aprobatę uzasadnienie przyjętego stanowiska, jakiego dokonało NCBiR w zaskarżonej informacji. Brak odniesienia się do konkretnych podanych w proteście zapisów wniosku i Biznes Planu ze wskazaniem czy i dlaczego w ocenie organu nie dowodzą one spełnienia kryterium nr 10 uzasadnia, iż zaskarżona informacja o treści przyjętej przez organ nie można uznać za rzetelną. O ile należy zgodzić się z organem, że skoro zgodnie z PpKW ocena kryterium nr 10 odbywa się na podstawie części VI wniosku oraz na podstawie opisu i danych zawartych w pkt C1.4 Biznes planu oraz Harmonogramie rzeczowo finansowym w powiązaniu z zakresem i celami projektu określonymi w szczególności ( zatem nie wyłącznie ) w pkt C 1.1 oraz C1.3 Biznes planu, to oznacza, że dla oceny wniosku u pod kątem spełniania poszczególnych kryteriów również mogą służyć informacje i dane zawarte w innych jego częściach. Nie mniej jednak powołanie się na dane zawarte w pkt D Biznes Planu, które w ocenie instytucji rozpatrującej protest również nie były wystarczające i miarodajne dla uznania kryterium nr 10 za spełnione, w sprawie niniejszej wskazuje na niekonsekwencje i wzajemną sprzeczność oceny przedmiotowego wniosku. Po pierwsze informacje zawarte w pkt D wniosku stanowią dane dotyczące oceny trwałości projektu, tym samym okresu po zakończeniu części wdrożeniowej. Natomiast kryterium nr 10 dotyczy uzasadnienia, racjonalności i adekwatności wydatków ponoszonych w projekcie. Nawet jeżeli uznać, jak wywodzi organ, że na podstawie tych informacji ( z pkt D Biznes Planu ) IP również szacuje czy koszty poniesione na realizację projektu w kontekście dochodowości projektu celowego, jego wartości dodanej dla gospodarki wpisują się w kryterium 10, to nie może zasługiwać na aprobatę takie rozstrzygnięcie, iż w kontekście zapisów pkt D czyli dochodowości projektu IP pozytywnie ocenia projekt i wręcz podnosi ocenę do 30 pkt za kryterium dotyczące poziom innowacyjności prac badawczo rozwojowych wskazując min na opłacalność wdrożenia rezultatów przez znalezienie nowych odbiorców poza granicami kraju i pozyskanie nowych potencjalnych klientów z branży lotniczej, zbrojeniowej, narzędziowej, motoryzacyjnej, a tym samym wskazuje jak czytamy w zaskarżonym rozstrzygnięciu (co do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1) na opłacalność wdrożenia wyników, a jednocześnie na podstawie tej samej części wniosku negatywnie ocenia kryterium nr 10 wskazując iż zapis pkt D stanowi o braku dochodowości projektu bowiem informacje w pkt D nie potwierdzają popytu przedsiębiorców na urządzenia pracujące w technologii będącej przedmiotem projektu. W tej sytuacji nie do odparcia pozostaje zarzut skarżącej, że przedstawiona przez organ w zaskarżonym piśmie ocena jest wewnętrznie sprzeczna.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09).

W sprawie niniejszej przyjęcie przez IP stanowiska, że ocena wniosku w zakresie spornego kryterium nr 10 została dokonana prawidłowo nie może się ostać bowiem, jak słusznie wskazuje skarżąca Przewodnik po Kryteriach Wyboru nie wskazuje jakiego stopnia szczegółowości wymaga uzasadnienie kosztów zakupu usługi badawczo rozwojowej jak również wobec faktu braku przez IP wykazania czy i na ile przedstawione we wniosku zapisy wymogi te spełniają ( lub nie ) by na ich podstawie dokonać merytorycznej oceny kryterium dostępu nr 10, jak również na ile istotnie zapisy części D wniosku w kontekście z jednej strony uznania braku dochodowości projektu, a jednocześnie stwierdzenia i uznania przez IP opłacalności wdrożenia mogły i powinny uzasadniać negatywna ocenę kryterium nr 10. Powyższe w ocenie Sądu wskazuje, że ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanym kryterium wyboru nr 10 , w zakresie w jakim ocena ta nie odnosi się do zarzutów oraz argumentów przedstawionych w proteście oraz pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1, narusza zasady postępowania.

Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku NCBiR naruszyło zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę Instytucji Pośredniczącej - Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju do ponownego rozpatrzenia protestu.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.