Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 13/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 183  par. 1
journal: Dz.U. 1964 nr 9 poz 59
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 66  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Michalik Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Starosty Powiatowego w Ż. w przedmiocie ustanowienia kuratora sądowego zobowiązuje organ do załatwienia wniosku skarżącej D. J. z dnia [...]r.


UZASADNIENIE

D.J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność Starostwa Powiatowego w Ż. w sprawie jej wniosku w przedmiocie ustanowienia kuratora sądowego. Wskazała, iż kurator taki jest jej niezbędny ze względu na podeszły wiek i inwalidztwo [...] grupy i od wielu lat kieruje prośby do organu o realizację jej wniosku.

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie Starosta Powiatowy w Ż. wskazał, iż D. J. od wielu lat domaga się ustanowienia dla niej kuratora społecznego. Organ wielokrotnie wyjaśniał skarżącej, iż jest to nieznana prawu polskiemu instytucja, a nadto zwrócono się do zainteresowanej informując o trybie przyznawania kuratora sądowego.

W dalszym ciągu odpowiedzi na skargę organ opisał działania podejmowane w związku z kierowaniem przez skarżąca wielu pism do szeregu instytucji i stwierdził, iż pisma te, skargi i wnioski były zawsze szczegółowo analizowane i dogłębnie wyjaśniane. We wszystkich tych sprawach prowadzone postępowanie wyjaśniające wykazywało bezzasadność wnoszonych przez skarżącą skarg oraz przedstawianych roszczeń.

Ustosunkowując się do złożonej przez organ odpowiedzi na skargę D. J. opisała warunki, w jakich zamieszkuje w Domu Pomocy w Ż . W jej opinii sytuacja, w jakiej znajduje się wymaga nieustannie jej osobistej aktywności w związku z załatwianiem spraw wynikających z konieczności ochrony jej praw, także przed sądami. Wskazała na swój stan zdrowia, który uniemożliwia jej osobiste działania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać trzeba, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem ( art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawa o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1269). Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów ( art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Dokonując analizy przepisu art.3 § 2 pkt 8 wskazanej ustawy, w związku powołaniem się w tej normie na regulację zawarta w art. 3 ust. 2 pkt 1-4a p.p.s.a można uznać, iż o bezczynności organu mówić można wtedy, gdy zobowiązany prawnie do określonych działań, nie podejmuje wymaganej aktywności. Do działań tych ustawodawca zaliczył na mocy art. 3 § 1 p.p.s.a:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

Oceniając słuszność złożonej skargi należało rozważyć, czy organ administracji, do którego kierowała swe pisma skarżąca był prawnie zobligowany do podjęcia określonych działań.

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału skarżąca od szeregu lat, począwszy od [...] r. występowała do organu o przyznanie jej wsparcia w formie wyznaczenia osoby o charakterze pełnomocnika lub kuratora.

Organ, w odpowiedzi na żądania skarżącej, informował ją m.inn. o możliwości przyznawania kuratora sądowego przez sąd powszechny.

Analizując treść wniosków składanych przez skarżącą wywieść z nich można, iż ze względu na swój stan zdrowia oraz sytuację życiową potrzebowała pomocy w prowadzeniu swych spraw o bardzo różnym charakterze.

Jest wysoce prawdopodobne, iż pomoc, która odpowiadałby potrzebom skarżącej to instytucja przewidziana w art. 183 § 1 k.r.i o. W przywołanej normie wskazuje się, iż to sąd opiekuńczy ustanawia kuratora i określa jego zakres obowiązków.

Mając wskazaną regulację prawną na względzie można byłoby uznać za słuszne stanowisko organu o braku kompetencji do zrealizowania wniosków składanych przez D. J. Brak kompetencji organu nie przesądza jeszcze o braku bezczynności po jego stronie. Zauważyć bowiem trzeba, iż Starosta [...] uchylił się od obowiązku, jaki ciąży na nim w takim przypadku z tytułu unormowania zawartego w treści art. 66 § 3 k.p.a. Przepis ten bowiem nakazuje organowi, w sytuacji, gdy podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, zwrot podania wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Organ natomiast ograniczył się do wystosowywania pism informujących do skarżącej lub polemizowania z nią ustnie, co do słuszności jej stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi D.J. w pełni podziela zaprezentowany już w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż bezczynność organu zachodzi także wtedy, gdy organ, do którego wniesiono podanie, uznając się za niewłaściwy w sprawie, nie zwraca go wnioskodawcy w formie przewidzianej przez prawo. ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2007r.sygn akt IV SAB/Wa 10/07).

W tej sytuacji skarga jest w pełni zasadna, a organ zobowiązany jest dokonać stosownej czynności procesowej przy uwzględnieniu zapisu zawartego w art. 286 ł 2 p.p.s.a. Z przywołanej normy prawnej wynika, iż organ zobowiązany jest załatwić sprawe bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od zwrotu akt sprawy przez Sad.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 p.p.s.a.