Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 733/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3, art. 7, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Rynczak AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. uchyla postanowienie Wójta Gminy B. z dnia [...] znak: [...] o wznowieniu postępowania III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. W. kwotę 200 zł ( słownie: dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A.W. reprezentowana przez pełnomocnika – matkę M.W. zawarła w piśmie z dnia [....] (będącym odwołaniem od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [....] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ........wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [....] orzekającej o zatwierdzeniu podziału nieruchomości nr nr ........położonej w D. gmina B. stanowiących współwłasność D.M. i T.M. , wskazując, że powyższa decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, a nadto wyszły na jaw nowe okoliczności dające podstawę do wznowienia postępowania, a wynika to z pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] adresowanego do Biura Poselskiego Prawa i Sprawiedliwości w K.

Postanowieniem z dnia [....] Wójt Gminy B. wznowił na wniosek A.W. reprezentowanej przez pełnomocnika – matkę M.W. z dnia [....] postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [....] orzekającej o zatwierdzeniu podziału nieruchomości nr nr ....... położonej w D. gmina B. stanowiących współwłasność D.M. i T.M. Organ stwierdził, iż wnioskodawczyni zachowała jednomiesięczny termin na założenie wniosku, o którym mowa wart. 148 § 1 k.p.a., a zatem brak jest przeszkód formalno-prawnych do wszczęcia postępowania w zakresie, o którym mowa w art. 149 § 2 k.p.a.

Decyzją z dnia [....] Wójt Gminy B. odmówił uchylenia decyzji Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr .......... położonej w miejscowości D. gmina B. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło zarzutów M.W., zaś pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] adresowane do Biura Poselskiego Prawa i Sprawiedliwości w K. nie wskazuje, aby w sprawie pojawiły się nowe dowody i okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [....] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1, art. 149 § 2 art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 z póź. zm.) i § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r. nr 198, poz. 1925 ) po rozpatrzeniu odwołania M.W. pełnomocnika A.W. z dnia [....] od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [....] odmawiającej uchylenia decyzji Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ........położonej w miejscowości D. gmina B. , utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Kolegium podniosło, że decyzją z dnia [....] Wójt Gminy B. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ........na nieruchomości nr nr .......... położone w miejscowości D. gmina B. Powodem odmowy wszczęcia postępowania było przekroczenie jednomiesięcznego terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 148 k.p.a.

Od powyższej decyzji dowołanie wniosła M.W. , jednak SKO w T. decyzją z dnia [....] utrzymało w/w decyzję z dnia [....] w mocy. Powyższa sprawa dotyczyła przesłanek, o których mowa wart. 145 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji wznawia się postępowanie, jeżeli: decyzja wydana została w oparciu o okoliczności faktyczne, które okazały się fałszywe, wydana została w wyniku przestępstwa, oraz gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Podkreślono w związku z tym, że powyższe przesłanki nie mogą być rozstrzygane w przedmiotowym postępowaniu, gdyż w stosunku do tych okoliczności, powoływanych przez M.W. , zapadła ostateczna w administracyjnym toku instancji, decyzja administracyjna. W związku z tym orzekanie w sprawie okoliczności określonych w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.a. byłoby orzekaniem sprawie już zakończonej.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Powołując się na orzecznictwo Kolegium wskazało, że "okoliczność faktyczna, to okoliczność dotycząca stanu faktycznego sprawy, a zatem zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa ani tym bardziej od wykładni prawa. Do okoliczności takich nie należy zatem odmienna ocena materiału dowodowego (dokonana przez ten sam lub inny organ, czy też sąd, ewentualnie zastosowanie w danym stanie faktycznym określonych przepisów prawa lub ich interpretacja. Nowe okoliczności faktyczne to okoliczności, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale (obojętnie z jakich przyczyn) nie były znane organowi orzekającemu. Fakt ujawnienia nowych okoliczności faktycznych należy zawsze odnosić do organu. Istotne jest zatem, aby to organ nimi nie dysponował albo nie były mu one znane". Podniesiono również, że "nowe okoliczności faktyczne, nowe dowody" mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych.

Jako dowód tego, że istnieją przesłanki do uchylenia decyzji podziałowej z dnia [....] M.W. powołała pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] adresowane do Biura Poselskiego Prawa i Sprawiedliwości w K. , w którym WINB przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy. Zdaniem Kolegium, pismo to nie wskazuje na to, aby w sprawie w/w decyzji podziałowej z dnia [....] wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania tej decyzji nieznane organowi, który decyzję podziałową wydał. Samo stwierdzenie. że z chwilą zakończenia sprawy o wznowienie postępowania, zostanie wszczęte postępowanie wyjaśniające w sprawie prawidłowości czynności wykonanych przez geodetę nie może w ocenie Kolegium zostać uznane za wyjawienie nowych dowodów i okoliczności faktycznych. Podniesiono, że przede wszystkim możliwość prawna wszczęcia postępowania kontrolnego w stosunku do geodety, który brał udział w czynnościach podziału działek, sama w sobie nie oznacza. że działania geodety były niezgodne ze standardami zawodowymi bądź niezgodne z obowiązującym prawem. Zdaniem Kolegium dopiero gdyby w postępowaniu prowadzonym przez właściwe organy stwierdzono, iż geodeta uprawniony postąpił wbrew przepisom, etyce lub standardom zawodowym, wówczas byłaby podstawa do twierdzenia, iż istnieją przesłanki do wznowienia postępowania. Tymczasem stan faktyczny przedstawia się tak, że żaden uprawniony organ nie zakwestionował czynności, jakie geodeta podejmował w trakcie opracowywania operatu podziałowego. W w/w piśmie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził wprost, że operat geodety M.N. został przyjęty do zasobu Ośrodka Dokumentacji, bez wskazania usterek i stał się dokumentem, na podstawie którego dokonano obrotu wydzielonymi działkami.

Skoro więc operat sporządzony przez M.N. , stanowiący podstawę do wydania decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, nie został zakwestionowany przez uprawnione do tego organy, brak jest podstaw do przyjęcia, iż jest on nieprawidłowy. W konsekwencji brak jest podstaw do twierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.W. reprezentowana przez pełnomocnika – matkę M.W. Skarżąca zarzuciła błędną interpretację stanu faktycznego, działania sprzeczne z interesem społecznym, a także z art. 7 k.p.a., uchylanie się od obowiązku stania na straży praworządności nałożonej na organy administracyjne i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a kosztami procesu obciążenie pozwanych.

Skarżąca podnosi, że skoro nie było podstawą wznowienia pismo adresowane do Biura Poselskiego PiS, to dlaczego nie zostało to zbadane w sprawie prowadzonej przez WSA do sygn. II SA/Kr 524/07. Wskazała także, że w WSA w Krakowie rozpoznawane są sprawy dotyczące uchylenia decyzji Wójta Gminy B. [....] pod sygn. akt: II SA/Kr 524/07 oraz II SA/Kr 522/07, co jest objawem mataczenia w sprawie oraz objawem uchylenia się od zbadania istoty sprawy a więc wykazania naruszenia przepisów prawa oraz doprowadzenia do zgodności z prawem.

Błędnym jest stwierdzenie Kolegium, że organ I instancji odmówił uchylenia decyzji Wójta Gminy B. z dnia [....] wskazując, iż przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło zarzutów M.W . Takie stwierdzenie organu jest gołosłowne i nie oparte na przepisach prawa i dowodzi – w ocenie skarżącej - że Wójt Gminy B. ani SKO nie zbadało istoty sprawy, a wiec stan faktyczny nie został ustalony.

Skarżąca wskazuje również, że prawa zatwierdzone decyzją podziałową z dnia [....] . zostały błędnie ustalone, co skarżąca chce udowodnić na podstawie dokumentów na rozprawie. Zarówno decyzja z dnia [....] jak i decyzja komunalizacyjna Wojewody T. z dnia [....] dotyczą tego samego obszaru wykazanego w 2 różnych księgach wieczystych: nr....... byłego właściciela i nr ....... Gminy B. , co jest następstwem błędnie wykonanych wykazów zmian synchronizacji mapy katastralnej oraz nieuzgodnieniem stanu hipotecznego KW ....... z nową mapą ewidencji gruntów i efektem wymuszenia praw z naruszeniem przepisów przez Wójta Gminy B. Ponadto z treści prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. [....] wynika, że Sąd nie uznał granic działek przyjętych w operacie podziałowym M.N. oraz ich powierzchni, które zostały zatwierdzone decyzją Wójta Gminy B. z dnia

[....] W zaistniałej sytuacji są 2 sprzeczne orzeczenia: Sądu Rejonowego w B. oraz SKO w T. , a zatem w tym stanie należy uchylić decyzję SKO jako niezgodną z przepisami.

Skarżąca podkreśla też, że decyzja z dnia [....] . wydana została bez zgodności i zbadania operatu, bo w dniu wydania decyzji operat podziałowy M. N. nie istniał. SKO błędnie interpretuje fakty, bowiem pismo Woj. Insp. Nadzoru Geod. z dnia [....] adresowane do Biura poselskiego Prawa i Sprawiedliwości w K. wyraźnie wskazuje, że uchybienia prawno-techniczne operatu podziałowego M.N. nie były badane przez WING bowiem Wójt Gminy B. czy też SKO zbada je w toku postępowania o wznowienie. Tymczasem Wójt Gminy B. i SKO błędnie przyjęło, że są prawidłowe.

W stosunku do stwierdzenia, że operat podziałowy zatwierdzony decyzją z dnia [....] został przyjęty do zasobu geodezyjnego, skarżąca podniosła, że operat podziałowy wykonywał sam Geodeta Powiatowy w B. S.W. wraz z córką M.N. , któremu podlega Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej w B. – "kto więc miał kwestionować jego prace?". Ponadto operat podziałowy został wykonany z naruszeniem Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziału nieruchomości oraz ustawy ograniczającej działalność gospodarczą przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz.U. nr 104, poz. 679 z 1998 r.). Wskazani geodeci dokonując podziału nie pobrali opłat adjacenckich, o których mowa w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, "za czym kryje się działanie uszczuplające dochody Skarbu Państwa i korupcja".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu, oraz poprzedzające tę decyzję postępowanie administracyjne. Okoliczności podnoszone przez skarżącą pozostające poza granicami sprawy administracyjnej zakończonej zaskarżoną decyzją nie podlegają kontroli w niniejszym postępowaniu. Poza wyżej określonym przedmiotem kontroli i poza kompetencjami sądu administracyjnego w niniejszej sprawie pozostaje możliwość kontroli decyzji Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ......... Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Podstawą wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji było niezasadne przyjęcie przez organy obydwu instancji, że wnioskodawczyni A.W. ma przymiot strony postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ........

Ugruntowany w orzecznictwie i w pełni zasadny w ocenie sądu jest pogląd, że wszczęcia postępowania nadzorczego może domagać się jedynie strona postępowania zwykłego lub osoba, która wykaże, iż posiada interes prawny w domaganiu się weryfikacji decyzji. Pojęcie strony zostało określone w art. 28 k.p.a. Stosownie do tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy określanemu podmiotowi przysługuje status strony, przesądzają przepisy prawa materialnego. Interes prawny wyrażać się winien w możliwości zastosowania normy prawa materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa. W przypadku podziału nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości mógł wystąpić jej właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub współużytkownik wieczysty, gdyż tylko te podmioty są władne dysponować nieruchomością w ramach przysługującego im prawa, mają więc interes prawny, aby żądać czynności organu. Podmioty te są tym samym stronami postępowania administracyjnego. Te podmioty również - jako strony postępowania podziałowego - mogą żądać wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia decyzji podziałowej i uczestniczyć w tym postępowaniu. Przedstawiony wyżej pogląd od dawna ugruntowany jest w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt I SA 1016/03, LEGALIS; wyrok NSA z dnia 24 września 2003 r., sygn. akt I SA 2515/01, LEX nr 159259; wyrok NSA z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. akt I SA 1710/00, LEX nr 82813; wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2001 r., sygn. akt I SA 1289/00, LEGALIS, wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2006 r., I SA/Wa 1518/05, LEX nr 230645).

Powyższe poglądy orzecznictwa w pełni korespondują z istotą interesu prawnego rozumianego jako taki interes, który wynika z określonej normy prawa materialnego odnoszącej się wprost do sytuacji danego podmiotu. Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony postępowania i dotyczyć jej bezpośrednio. O tym, czy określonemu podmiotowi służy prawo strony w konkretnym postępowaniu administracyjnym, decyduje norma prawna, z której dla tego podmiotu wynikają wprost określone prawa lub obowiązki. Interes prawny wyrażać się winien w możliwości zastosowania normy prawa materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa. Możliwość ta istnieć powinna przy tym aktualnie, a nie w przyszłości wywołanej odrębnym zdarzeniem prawnym.

Skarżąca jako aktualna właścicielka jednej z nieruchomości powstałej w wyniku podziału dokonanego decyzją Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr ........., mogłaby mieć co najwyżej interes faktyczny w kwestionowaniu decyzji podziałowej. Interes faktyczny nie jest jednak kategorią uzasadniającą – zgodnie z art. 28 k.p.a. - status strony postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie mająca tytułu prawnego do podlegającej podziałowi nieruchomości złożonej z działek nr nr ...........położonej w D. gmina B. stanowiących współwłasność D.M. i T.M. , nie miała statusu strony ani w postępowaniu jurysdykcyjnym dotyczącym podziału tej nieruchomości ani w postępowaniu nadzorczym dotyczącym wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] . W tym stanie rzeczy organy administracyjne powinny były odmówić wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] Treść artykułu 149 k.p.a. oraz jego utrwalona w literaturze i orzecznictwie interpretacja wskazują, iż w wyniku wniosku o wznowienie postępowania konieczne jest wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.) – m.in. w przypadku, gdy z żądaniem wystąpiła osoba, która nie jest stroną (wyrok NSA z dnia 3 listopada 1998 r., I SA 625/98, niepubl., wyrok NSA z dnia 28 października 1998 r., I SA 181/98, wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2005 r., VI Sa/Wa 291/04, LEX nr 165013, wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2002 r., V SA 2483/01, LEX nr 109264, wyrok NSA z dnia 18 maja 2000 r., I SA 1232/99, LEX nr 54524). Organ stwierdzający, iż wnioskodawcą jest osoba nie mająca charakteru strony postępowania nie ma podstaw do merytorycznego badania sprawy, a jest zobowiązany do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.

Organy obydwu instancji nie badały legitymacji wnioskodawczyni nie prowadząc w tym zakresie żadnego postępowania i nie przedstawiając w uzasadnieniu decyzji motywów uznania skarżącej za stronę. Tym samym wznawiając postępowanie, a następnie podejmując we wznowionym postępowaniu merytoryczną decyzję naruszyły przepisy postępowania administracyjnego określone w art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w bezpośredni sposób zdeterminowało treść postanowienia o wznowieniu postępowania z dnia [....] , jak i fakt wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Z tego względu zarówno zaskarżona decyzja i poprzedzając ją decyzja organu pierwszej instancji, jak i niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji postanowienie z dnia [....] podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z treścią art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Uchylenie postanowienia z dnia [....] jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, tj. dla wydania decyzji o odmowie wznowienia na wniosek A.W. z dnia [....] postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nr nr .......

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).