Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 73/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner AWSA Dorota Dąbek Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2004 r. sprawy ze skargi B. W. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego I. zobowiązuje Komendanta Miejskiego Policji w [...] do wydania w terminie 1 miesiąca decyzji w przedmiocie wniosku skarżącego o przydział lokalu mieszkalnego zarejestrowanego pod numerem [...], II. zasądza od Komendanta Miejskiego Policji w [...] na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę [...] złotych ([...] złotych).


UZASADNIENIE

II SAB/Kr 73/03

UZASADNIENIE

Wniesioną dnia [...] 2003 r. (data nadania) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, B. W. zarzucił Komendantowi Miejskiej Policji w [...] bezczynność w sprawach:

- "wydania decyzji o możliwości lub braku możliwości wykonywania przez skarżącego - sierżanta sztabowego III Komisariatu Policji w [...] - czynności służbowych i zawodowych jako przez osobę nie mającą stałego i czasowego miejsca zamieszkania i zameldowania",

- podjęcia decyzji "o przydzieleniu lub braku możliwości przydzielenia lokalu mieszkalnego pozwalającego na przywrócenie stanu zgodnego z prawem".

Zarządzeniem Sądu z dnia 17 maja 2004 r. sprawę ze skargi B. W. na bezczynność Komendanta miejskiego Policji w [...] , w przedmiocie potwierdzenia zdolności do czynności służbowych i zawodowych rozłączono do oddzielnego rozstrzygnięcia w sprawie sygn. akt III SAB/Kr 22/04.

W uzasadnieniu skargi na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w podjęciu decyzji o przydzieleniu bądź odmowie przydzielenia lokalu mieszkalnego wskazano, że skarżący, pełni służbę stałą w policji w stopniu sierżanta sztabowego w III Komisariacie Policji w [...]. Dnia [...] 2001 r. w związku z orzeczeniem rozwodu, wymeldowany został z pobytu stałego w lokalu Nr [...] przy ul. [...] w [...] , zajmowanego przez żonę na podstawie uprawnienia uzyskanego przed zawarciem małżeństwa. Nie mając miejsca stałego zamieszkania i zameldowania, wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji w [...] z wnioskiem o przydział lokalu mieszkalnego, który zarejestrowano pod Nr [...] . Wystąpienie z tym wnioskiem poprzedziły bezskuteczne próby uzyskania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy [...]. Skarżący zarzucił, że wniosek o przydzielenie mu lokalu nie został rozstrzygnięty, mimo, że w miesiącu kwietniu 2002 r. wskazał wolny lokal przy ul. [...] pozostający w dyspozycji Komendanta Miejskiego Policji. Zarzucono także, iż Komendant miejski Policji, nie wrócił się do Prezydenta Miasta [...] o pomoc w uzyskaniu lokalu z zasobów Gminy, o co się zwracał.

Z uzasadnienia skargi i przedłożonych przy niej załączników w postaci odpisów pism skarżącego wynika, że jej wniesienie poprzedzone zostało pismami (raportami) złożonymi Komendantowi Wojewódzkiemu Policji, lecz uzyskaną w maju 2003 r. odpowiedź uznał skarżący za niesatysfakcjonującą i obraźliwą w treści, skutkiem czego złożył raport do Komendanta Głównego Policji.

Na rozprawie dnia 17 maja 2004 r. przedłożył skarżący skierowane do niego pismo Wydziału Inwestycji, Nieruchomości i Zasobów Mieszkaniowych Biura Logistyki Policji Komendy Głównej Policji z dnia [...] .2003 r. [...], stanowiące odpowiedź w sprawie mieszkaniowej na wystąpienie do Komendanta Głównego Policji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w [...] , wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że akta sprawy znajdują się w Komendzie Głównej Policji. Odnosząc się do zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przydział lokalu, opisano wnioski skarżącego oraz czynności Zespołu ds. mieszkaniowych Komendanta Miejskiego Policji. Wskazano, że wśród funkcjonariuszy KMP jest ok. 600 policjantów, którym przysługuje prawo do służbowego lokalu mieszkalnego i oczekujących na przydział, a od stycznia 1999 r. odzyskano tylko jeden lokal pozostający w dyspozycji Komendy Miejskiej. Podniesiono, że wskazany przez skarżącego lokal przy ul. [...] jest zasiedlony, a obszerną część odpowiedzi na skargę poświęcono wywodom mającym wykazać, że po stronie skarżącego zachodzą przesłanki do zameldowania na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] , którego najemcą jest jego matka oraz uzasadnieniu stanowiska, że nie jest możliwe przydzielenie lokalu "służbowego" mieszkalnego zasobach policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), wobec niezakończenia postępowania przed dniem 1 stycznia 2004 r., sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd wojewódzki, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sady administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Powyższa regulacja oznacza, że przedmiotem skarg na bezczynność organów mogą być takie sprawy indywidualne z zakresu administracji publicznej, których załatwienie, zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 1 - następuje w formie:

1) decyzji administracyjnych,

2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,

3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem skargi jest złożony pod adresem Komendanta Miejskiego Policji zarzut bezczynności w wydaniu decyzji rozstrzygającej o wniosku o przydział lokalu mieszkalnego.

Z tego punktu widzenia skarga jest uzasadniona.

Poza sporem jest, iż skarżący pełni służbę stałą w policji jako sierżant sztabowy III Komisariatu Policji w [...] , i w tym charakterze złożył wniosek do Komendanta Miejskiego Policji w [...] , który - jak wynika z pisma Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] 2002 r., zarejestrowany został pod poz. [...] .

Przepis art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - statuuje zasadę, w myśl której policjantowi na służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zawarty w tym samym, 8 Rozdziale ustawy, dotyczącym mieszkań funkcjonariuszy Policji, przepis art. 40 określa w sposób przedmiotowo - podmiotowy lokale mieszkalne dla policjantów, a wydane na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r.(Dz. U. Nr 131, poz. 1469) reguluje szczegółowe zasady przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów.

Zgodnie z przepisem art. 97 ust. 5 ustawy, przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw (co nie dotyczy nin. postęp.), o których mowa w art. 91,92,94 i 95 ust. 2-4 następuje w formie decyzji administracyjnej.

Przepis § 14 ust. 1 pkt 5 powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r., wskazuje komendanta powiatowego (miejskiego) Policji jako organ właściwy do wydawania, w stosunku do policjantów pełniących służbę w komendzie powiatowej (miejskiej) Policji, komisariatach Policji i innych podległych im jednostkach organizacyjnych policji, decyzji administracyjnych w sprawach przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych, oraz tymczasowych kwater, pozostających w dyspozycji tego organu.

Poddanie spraw o przydział lokali mieszkalnych policjantom postępowaniu administracyjnemu, implikuje - przy braku odmiennych regulacji w ustawie o Policji, że do terminów załatwienia spraw o przydział lokali zastosowanie mają przepisy art. 35 i 36 kpa, dotyczące terminów załatwienia spraw, oraz czynności organów w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym art. 36 kpa.

Podniesiony zarzut bezczynności pod adresem Komendanta Miejskiego Policji oznacza zarzut niezałatwienia zarejestrowanego pod Nr [...] wniosku skarżącego o przydział lokalu mieszkalnego w terminie określonym art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Zawarte w odpowiedzi na skargę stanowisko wyjaśniające przyczyny nie podjęcia decyzji pozytywnej, nie niweczy zarzutu bezczynności w załatwieniu sprawy w formie decyzji pozytywnej lub negatywnej, od której służy w myśl art. 127 § 1 kpa, odwołanie do organu wyższego stopnia określonego art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji.

Z przedstawionych przez skarżącego pism wynika, że wniesienie w dniu [...] 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji poprzedzone zostało pismem z dnia [...] r. do [...] Komendanta Policji, a następnie dalszymi pismami (raportami) z dnia [...]. i [...].2003 r., z których wynika m. in. zarzut, że organ I instancji nie rozstrzygnął o wniosku w przedmiocie przydziału lokalu. W świetle powyższego należało przyjąć, iż przewidziane przepisem art. 52 § 1 i 2 przesłanka dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia w postaci zażalenia o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa została spełniona.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Orzeczenie w przedmiocie zwrotu na rzecz skarżącego poniesionych kosztów wpisu od skargi oparte na przepisie art. 200 powołanej ustawy.