Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 921/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1a ust. 1 pkt 3 pkt 4
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 173 poz 1807
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

SENTENCJA

Dnia 13 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska -Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009 oddala skargę


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy [...], decyzją z dnia [...] lipca 2009 roku skierowaną do "A" Sp. z o.o., określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na kwotę 27.665zł.

W decyzji organ wyjaśnił, że w świetle informacji Powiatowego Ośrodka Geodezji i Kartografii "A" Sp. z o.o. jest właścicielem 8 działek położonych w obrębie gminy [...], o powierzchni 21.078mkw, sklasyfikowanych następująco:

- tereny mieszkaniowe o powierzchni 7.153mkw,

- zurbanizowane tereny niezabudowane o powierzchni 60mkw.

- drogi o powierzchni 13.505mkw.

Pismem z dnia 23 lutego 2009 roku podatnik został wezwany do złożenia korekty deklaracji, w której wykazał powierzchnię gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 644,19mkw oraz powierzchnię pozostałych gruntów -19.893mkw. Korekty deklaracji nie złożono.

Działając na podstawie art. 21 §1 pkt 1, §2 i §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa, organ określił należy podatek od nieruchomości w następujący sposób:

- od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej na kwotę 10.038,10zł (13.565mkw x 0,74zł),

- od gruntów pozostałych na kwotę 2.404,16zł (7.513mkw x 0,32zł),

- od budynków mieszkalnych na kwotę 9.914,78zł (11.152,86mkw x 0,62zł),

- od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej na kwotę 5.308,29zł (267,96mkw x 19,81zł).

W odwołaniu od decyzji "A" Sp. z o.o. wskazał, że organ niezasadnie przyjął, iż powierzchnia gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 13.565mkw. Zdaniem podatnika powierzchnia ta wynosi 644,19mkw, czyli tak jak wskazano w złożonej deklaracji. Organ również niezasadnie przyjął, że powierzchnia gruntów pozostałych stanowi 7.513mkw, gdy w rzeczywistości powierzchnia ta stanowi 19.893,18mkw, czyli tak jak wykazano w deklaracji na podatek od nieruchomości. Ponadto Odwołująca się zarzuciła błędne obliczenie zobowiązania podatkowego od budynków mieszkalnych poprzez przyjęcie, iż kwota podatku wynosi 9.914,78zł. Podatnik wskazał, że iloczyn 11.152,86mkw x 0,62zł wynosi 6.914,77zł, a nie jak wskazano w decyzji 9.914,78zł.

Zdaniem podatnika organ bezpodstawnie zakwalifikował drogi jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z dyspozycją art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Natomiast, zgodnie z art. 27 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, przedmiotem działalności towarzystwa budownictwa społecznego jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Towarzystwo może nabywać budynki mieszkalne, przeprowadzać remonty i modernizację obiektów przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych na zasadach najmu, wynajmować lokale użytkowe znajdujące się w budynkach towarzystwa, sprawować na podstawie umów zlecenia zarząd budynkami mieszkalnymi i niemieszkalnymi nie stanowiącymi jego własności, z tym, że powierzchnia zarządzanych budynków niemieszkalnych nie może być większa niż powierzchnia zarządzanych budynków mieszkalnych, a także prowadzić inną działalność związaną z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Dochody towarzystwa nie mogą być przeznaczone do podziału między wspólników lub członków, w całości przeznacza się je na działalność statutową.

W konsekwencji, w ocenie Odwołującej się, drogi znajdujące się posiadaniu "A" Sp. z o.o. stanowią infrastrukturę dla mieszkań znajdujących się w zasobach Towarzystwa i jako takie nie stanowią gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zatem grunty pod drogami powinny zostać zakwalifikowane jako pozostałe grunty, a nie jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] września 2011 roku, po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym, uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i określiło wysokość zobowiązania podatkowego na kwotę 24.665zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło odwołanie w zakresie wysokości podatku od budynków mieszkalnych. Wyjaśniono, przy tym, że w odpowiedzi na odwołanie organ pierwszej instancji przyznał, iż popełnił błąd rachunkowy w zakresie obliczenia podatku od budynków mieszkalnych. Podatek ten powinien wynieść 6.914,78zł.

Odnosząc się do zarzutu błędnej kwalifikacji podatkowej posiadanych przez podatnika dróg, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że podatnik jest przedsiębiorcą, działki o nr [...], nr [...] i nr [...] są w posiadaniu podatnika, a wskazane grunty nie są związane z budynkami mieszkalnymi.

Organ wyjaśnił, że podatnik jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, co wynika już z faktu działania w określonej formie prawnej. Mianowicie w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Tym samym jest to samodzielny podmiot prawa, którego istotą jest prowadzenie działalności zarobkowej. Podatnik jest wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Bez znaczenia są tu przepisy ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego, które modyfikują możliwość dysponowania zyskiem spółki. Podatnikiem jest spółka, a nie jej wspólnicy. Spółka prowadzi działalność zarobkową, z której pokrywa koszty swojego istnienia, a osiągnięty zysk przeznacza na realizacje celów wynikających z umowy spółki.

Podatnik jest właścicielem wskazanych powyżej działek i włada tymi działkami w związku z prowadzoną działalnością.

Ponadto działki nr [...], nr [...] i nr [...] są oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako drogi (dr) i stanowią odrębne działki od tych, na których są posadowione budynki mieszkalne należące do podatnika. Nie można zatem uznać tych gruntów, za grunty związane z budynkami mieszkalnymi. Związanie gruntu z budynkiem mieszkalnym należy rozumieć jako fizyczne połączenie gruntu z posadowionym na nim budynkiem. Ponadto o kwalifikacji prawnej gruntu decyduje oznaczenie w ewidencji gruntów i budynków.

Podsumowując Kolegium stwierdziło, że sporne działki nie stanowią terenu mieszkalnego w rozumieniu przepisów regulujących rejestr gruntów i budynków. Skoro podatnik jest przedsiębiorcą i posiada działki oznaczone w ewidencji jako drogi, to grunty tych działek podlegają opodatkowaniu według stawki dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Skarżąca "A" Sp. z o.o. skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2009.

Zaskarżonej decyzji zarzucono niezasadne przyjęcie, iż:

- powierzchnia gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 13.565mkw, a nie jak to wskazał podatnik w deklaracji, - 644,19mkw,

- powierzchnia gruntów pozostałych wynosi 7.513mkw, podczas gdy w rzeczywistości powierzchnia gruntów pozostałych wynosi 19.893,18mkw.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 151 §1 Kodeksu spółek handlowych spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być tworzona w celach gospodarczych. Jakkolwiek spółka podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców, to jednak stanowi jednostkę organizacyjną mogącą prowadzić w swoim imieniu i na własny rachunek, jakąkolwiek działalność, tak gospodarczą, jak i każdą inną.

Powtarzając argumentację powołaną w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji Skarżąca wskazała, że w sytuacji, gdy działalność towarzystwa budownictwa społecznego ogranicza się do budowy domów mieszkalnych i ich późniejszej eksploatacji na zasadach najmu, niezasadna jest konstatacja, jakoby towarzystwo prowadziło działalność gospodarczą. Skoro drogi znajdujące się w posiadaniu Skarżącej stanowią infrastrukturę dla mieszkań znajdujących się w zasobach Towarzystwa, to jako takie nie stanowią gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Kolegium zaznaczyło jednak, że Skarżąca w toku postępowania podatkowego, a także w skardze, wyraźnie stwierdziła, iż prowadzi działalność gospodarczą. Tym samym, w ocenie Kolegium, Skarżąca sama przeczy zasadności podnoszonych zarzutów. W deklaracji podatkowej wykazała bowiem, iż posiada grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, a pozostawienie jej w obrocie prawnym nie narusza przepisów prawa materialnego.

Analiza akt administracyjnych potwierdza ustalenia poczynione przez organy administracji publicznej.

Skarżąca jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada odrębną od jej wspólników podmiotowość prawną. Organizację i sposób działania Skarżącej regulują przepisu ustawy – Kodeks spółek handlowych z uwzględnieniem zmian wynikających z ustawy z dnia 26 października 1995 roku o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). W posiadaniu Skarżącej pozostają grunty oznaczone jako działki nr [...], nr [...] i nr [...], które w ewidencji gruntów i budynków zostały sklasyfikowane jako drogi.

Przedstawione powyżej okoliczności znajdują potwierdzenie w treści dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych. Zatem Sąd uznaje przedstawione powyżej ustalenia faktyczne za prawidłowe i przyjmuje je jako własne.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku O podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) działalnością gospodarczą w rozumieniu przedmiotowej ustawy jest działalność, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku O swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2004r. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), z tym zastrzeżeniem, że działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie jest działalność rolnicza lub leśna oraz wynajem turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5.

Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły - art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku O swobodzie działalności gospodarczej.

Organy podatkowe prawidłowo uznały, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu powołanych powyżej przepisów.

Wbrew twierdzeniom skargi, działalność prowadzona przez Skarżącą ma charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa, jeżeli jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu (zarobku) - rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami (kosztami) tej działalności. Dla kwalifikacji danej działalności jako działalności zarobkowej nie ma znaczenia, to w jaki sposób rozdysponowywane są dochody. O braku przymiotu zarobkowości nie przesądzają zatem obwarowania prawne, które wskazują, że dochody towarzystwa budownictwa społecznego nie mogą być przeznaczane do podziału pomiędzy wspólników lub członków oraz, że dochody w całości muszą być przeznaczane na działalność statutową towarzystwa. Wskazane obwarowania znajdują uzasadnienie w tym, że towarzystwo budownictwa społecznego jest podmiotem, który korzysta z różnych form wsparcia (przywilejów) w zakresie prowadzonej działalności.

Mając powyższe na uwadze, organy podatkowe prawidłowo uznały, że pozostające w posiadaniu Skarżącej grunty zajęte na pasy drogowe dróg niepublicznych należy opodatkować według stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Sporne drogi związane są z działalnością prowadzoną przez Skarżącą, stanowią bowiem infrastrukturę dla mieszkań znajdujących się w zasobach "A" Sp. z o.o.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęło, że zgodnie z art.1a ust. 1 pkt 3 ustawy O podatkach i opłatach lokalnych z kategorii gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wyłączone są grunty związane z budynkami mieszkalnymi.

Organ prawidłowo zastosował powołany powyżej przepis. Zaskarżona decyzja uwzględnia bowiem, że nie należy utożsamiać określenia gruntu zajętego pod budynek mieszkalny z gruntem związanym z takim budynkiem. W konsekwencji stawkę podatkową dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą zastosowano do gruntów, które według ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowane zostały jako drogi.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), skargę należało oddalić.