Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 87/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę między innymi na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza Miasta i Gminy postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego w sprawie o numerze [...].

Zarządzeniem z dnia 27 października 2015 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że przed wniesieniem skargi do Sądu skierował do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało skierowane

Pismem z dnia [...] listopada 2015r. skarżący oświadczył, iż nie składał zażalenia do SKO, bo nie został o takiej możliwości poinformowany, nadto nie zna procedur.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zastosowanie znajduje art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej w skrócie k.p.a., w myśl którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W świetle powyższej regulacji dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej zależy każdorazowo od poprzedzenia jej opisanym wyżej zażaleniem do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, co wynika z treści art. 17 pkt 1 k.p.a. Zażalenie to może być wniesione w każdym czasie, jednakże przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący zadośćuczynił powyższemu wymogowi, również on sam wezwany do wykazania tej okoliczności oświadczył, iż nie uczynił tego w wyznaczonym terminie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, (k. 17 akt sądowych) wezwanie, o którym wyżej mowa, zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2015 r. Wyznaczony skarżącemu termin rozpoczął swój bieg od dnia 3 listopada 2015 r. i upłynął w dniu 10 listopada 2015 r. W terminie tym skarżący oświadczył pisemnie, iż zażalenia do samorządowego Kolegium Odwoławczego nie składał, gdyż nie został poinformowany o takiej możliwości, a ponadto nie zna stosownych procedur. Z uwagi na tę okoliczność należało uznać, że warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji w postaci uprzedniego wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie został spełniony. Niewykorzystanie przez stronę środka zaskarżenia, który powinien poprzedzać wniesienie skargi powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Dodać jednak należy, iż odrzucenie w niniejszej sprawie skargi nie stoi na przeszkodzie, aby skarżący, po wyczerpaniu trybu zaskarżenia tj. złożeniu opisanego wyżej zażalenia do SKO, ponownie wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy która wówczas, pod warunkiem zachowania wymogów jej dopuszczalności, podlegać będzie merytorycznemu rozpoznaniu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.