Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 38/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 15
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA – Jadwiga Danuta Mróz Asesor WSA – Marek Olejnik (sprawozdawca) Protokolant: Anna Szokalska-Kruś Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi: A Sp. z o. o. w K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. wstrzymuje wykonanie decyzji opisanej w pkt I, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 2.615 (dwa tysiące sześćset piętnaście 0/100) złotych, IV. oddala dalej idący wniosek o zwrot kosztów postępowania ponad kwotę określoną w pkt III.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Przedmiotem skargi wniesionej przez A sp. z o. o. w K.W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., nr [...]uchylająca w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...]r., nr [...] i określająca Spółce za 2002 r. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości [...]zł.

Po uchyleniu przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...]. nr [...] w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zobowiązania A sp. z o. o. z K.W. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2002 r., została wydana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. dnia [...]r. decyzja określająca spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości [...].

Podstawą tego rozstrzygnięcia było stwierdzenie zaniżenia przez Spółkę dochodu do opodatkowania o kwotę [...]zł wynikające z:

l) zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł, stanowiącą część opłaty sublicencyjnej za okres [...] lat (od [...]r. do [...]r.) bezumownego korzystania z wynalazku i projektu wynalazczego, do którego prawa z licencji przysługiwały B w N. J. USA,

2) zaniżenia przychodów o [...]zł z tytułu uzyskania od B w N. J. USA, nieodpłatnych świadczeń związanych z bezumownym korzystaniem z sublicencji w 2002r.,

3) zaniżenia przychodów o [...]zł (za okres od września do grudnia 2002 r.) 4 x ([...]zł + [...] zł) z tytułu zaprzestania fakturowania świadczonych spółce zależnej - C sp. z o. o. z K. W., usług wynajmu pomieszczeń biurowych i obsługę administracyjno-biurową,

4) zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o [...]zł, obliczonych statystycznie, na zasadach wykorzystywanego kredytu odnawialnego, odsetek od udzielonej przez spółkę w wysokości [...] zł pożyczki bez oprocentowania D sp. z o. o. w D.

W odwołaniu od powyższej decyzji A sp. z o. o. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. i umorzenie postępowania z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez jego dowolną wykładnię i zastosowanie w oparciu o błędnie i niedokładnie ustalony stan faktyczny sprawy.

Spółka stwierdziła, że dokonana zapłata w kwocie [...]USD za bezumowne korzystanie z wiedzy będącej podstawą bytu spółki jest bezpośrednio związana z przychodami z lat ubiegłych i roku kontrolowanego. Spółka dodała, że wykorzystywała patent, wykorzystuje go w dalszym ciągu i uzyskuje z tego tytułu przychody. Uznaje dokonaną wpłatę jako wynagrodzenie za utracone korzyści z tytułu bezumownego korzystania z praw. Wpłacona kwota nie wynika bowiem z umowy licencyjnej lub sublicencji, nie została wyrażona ani w formie procentowej, ani ryczałtowej, ani udziałem w zysku w żadnym z dokumentów. Jest skutkiem zawartej ugody i została poniesiona w celu uzyskania przychodów. Zdaniem Spółki kosztem uzyskania przychodu są koszty poniesione w danym roku podatkowym, jeżeli nawet dotyczą poprzednich lat podatkowych, a wcześniejsze ich zarachowanie nie było możliwe z braku tytułu prawnego.

A sp. z o. o. zarzuciła nie wykazanie przez organ I instancji związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zaciągnięciem przez nią kredytu w banku i udzieleniem pożyczki spółce D i bezzasadne twierdzenie, że jej nieoprocentowanie pociągnęło za sobą koszty w sytuacji, gdy miała problemy płatnicze.

Po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...]r., Nr [...], uchylił w części decyzję z [...]r., Nr [...], i określił spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w wysokości [...]zł. Uwzględnił zarzuty spółki w całości w stosunku do poz. 2 i 3 ustaleń organu I instancji i zmienił sposób określenia wysokości odsetek nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów. W pozostałej części uznał zasadność wyłączenia kosztów uzyskania przychodów spółki kwoty [...]zł, stanowiącej wydatek wynikający z zawartej przez nią z B z USA ugody [...]r.

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy uznał brak podstaw do zapłaty przez A sp. z o. o. wynagrodzenia w wysokości [...]USD "za utracone korzyści z tytułu bezumownego korzystania z praw". Organ stwierdził bowiem, że wpłacona kwota nie wynika z umowy licencyjnej lub sublicencji, nie została też wyrażona ani w formie procentowej, ani ryczałtowej, ani udziałem w zysku w żadnym z dokumentów oraz, że sama spółka nie widziała podstaw do jej zapłaty. Odpowiadając bowiem na żądanie B z USA w piśmie z [...]r. wskazała, że podstawą stosowania projektu i patentu jest umowa wdrożeniowa nr [...]podpisana przez nią dnia [...]r. z Akademią Rolnicza we W.

Kwota [...]USD wynika więc jedynie z umowy cywilnoprawnej z dnia [...] zawartej przez spółkę z B z N. J. USA, a jej wysokość została wynegocjowana przez strony. W związku z powyższym, w ocenie organu, poniesiony przez A sp. z o. o. w wyniku ugody z dnia [...]. wydatek w wysokości [...]USD, z których część w kwocie [...]zł spółka zaliczyła do kosztów 2002 r., jako nie mający związku z przychodami spółki, zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należało z jej kosztów uzyskania przychodów wyłączyć.

Organ odwoławczy ustalił, że A sp. z o.o. skorzystała na podstawie umowy z [...]. z kredytu odnawialnego w rachunku bieżącym w E Bank Polska S.A. w W.. Na koniec 2002 r. wysokość zaciągniętego kredytu wyniosła [...]zł. Spółka poniosła w związku z zaciągniętym kredytem koszty z tytułu prowizji od jego przydzielenia w wysokości [...]zł ( obliczonej jako 0,50 % od kwoty limitu ustalonego na [...]zł ) i z tytułu odsetek w kwocie [...]1 zł, które zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w 2002 r.

W tym czasie tj. od początku 2002 r. do [...]r. bezpłatnie ze środków spółki w wysokości [...]zł, na podstawie umowy pożyczki zawartej [...] (aneksowanej [...]r.), korzystała D sp. z o.o. z D.. Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów uzasadniających odstąpienie od naliczania odsetek (brak ewidencji księgowej zobowiązań odsetkowych i not odsetkowych) za korzystanie z jej środków. Nie potwierdziła również udzielania sobie nawzajem z pożyczkobiorcą kredytu kupieckiego, pozwalającego na uznanie, że przyjęte rozwiązanie stanowić miało jego ekwiwalent. Na rynku podmiotów niezależnych świadczenia te są natomiast odpłatne.

W tej sytuacji, gdy spółka dobrowolnie zrezygnowała z należnych jej opłat z tytułu udzielonej pożyczki i jednocześnie korzystała z kredytu obrotowego, ponosząc stosowne koszty, organ podatkowy zakwestionował części kosztów uzyskania przychodów spółki, odpowiadających wysokością odsetkowym kosztom kredytu do wysokości udzielonej pożyczki, za okres wykorzystywanego kredytu w 2002 r. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, organ odwoławczy uznał, iż część odsetek nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów spółki.

Wyżej wymieniona decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A sp. z o. o. w K. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której skarżąca wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji I i II instancji i ich uchylenie. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą ocenę stanu faktycznego sprawy oraz dowolną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez:

- zakwestionowanie jako koszt uzyskania przychodu wydatku na wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku i patentu, który to wynalazek ma bezpośredni związek z osiąganym przychodem w zakresie podstawowej działalności skarżącej,

- wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu części kosztów obsługi kredytu zaciągniętego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przy braku jakichkolwiek dowodów, że wydatki te nie zostały poniesione w celu uzyskania przychodu.

2. naruszenie zasad ogólnych postępowania podatkowego określonych w art. 120 i 122 Ordynacji podatkowej poprzez działanie w oderwaniu od przepisów prawa oraz niedokładne wyjaśnienie sprawy,

3. naruszenie art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z powodu nie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a tym samym nie wykazania, że dana czynność została udowodniona.

Zdaniem skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej we W. niesłusznie nie uznał za koszt uzyskania przychodów wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z wynalazku, projektu i patentu dotyczącego preparatu o nazwie "[...] wypłaconego przez skarżącą na rzecz B z siedzibą w N. J. USA. Zdaniem skarżącej niemożność uznania przez organ podatkowy tego wydatku za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz z braku umowy sublicencji i rzekomego braku prawa do jej udzielenia przez licencjobiorcę, w sytuacji gdy ta zgoda rzeczywiście była, jest bezpodstawna.

Zdaniem skarżącej rozważyć należy, czy przy faktycznym braku formalnej umowy sublicencji i formalnego oświadczenia właściciela patentu (Akademii Rolniczej we W.) wyrażającego zgodę na jej udzielenie, rzeczywiście taka umowa i zgoda nie miała miejsca zgodnie z zasadą wyższości treści ekonomicznej umów nad ich formalną stroną, jako zasadą dominującą w zakresie stosowania prawa podatkowego i bilansowego. Licencjobiorca – B z siedzibą w N. J. USA miał prawo do udzielenia sublicencji dla A sp. z o.o., bo wymóg uzyskania zgody od właściciela, został spełniony poprzez zawarcie umowy wdrożeniowej między spółką a Akademią Rolniczą we W.. Spółka przyznała, że umowa sublicencji jako taka nie została zawarta pomiędzy nią a B w USA, jednak strony skutki jej braku uregulowały na podstawie umowy ugody z [...]r., w której rozliczyły roszczenia podmiotu uprawnionego z licencji za okres do dnia [...]r. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu, że zakwestionował on skutki zawarcia ugody, jako koszt uzyskania przychodu uznając wbrew faktom, że nie było podstaw do zapłaty przez A sp. z o. o. wynagrodzenia na korzystanie z patentu przez przedsiębiorstwo skarżącej.

Spółka zarzuciła organowi podatkowemu, że nie widzi on konieczności zawarcia umowy sublicencji, czym sprzeciwia się rzetelnemu uregulowaniu wzajemnych relacji pomiędzy licencjobiorcą a użytkownikiem patentu. Wskazała, że organ podatkowy bez należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego rozpoznał wydatki poniesione na podstawie ugody, jako nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, poza tym nie wykazał, że umowa służy obejściu prawa lub jest nieskuteczna z punktu widzenia prawa oraz że sporne wydatki nie mają związku z przychodem.

A sp. z o. o. zarzuciła Dyrektorowi Izby Skarbowej, że bez wystarczających dowodów i bez należytej podstawy prawnej wyłączył z kosztów uzyskania przychodu statystyczną wartość odsetek bankowych od kwoty [...]zł stanowiącej równowartość kredytu jakiego skarżąca udzieliła D" sp. z o. o., opierając się na błędnych przesłankach i niedokładnej ocenie stanu faktycznego oraz powołując się na podstawę prawną, która w tej sprawie nie może mieć zastosowania.

Zdaniem skarżącej organ naruszył zasady ogólne postępowania podatkowego i przepisy art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zakresie dowodów. W materiałach sprawy nie istnieje bowiem żaden dowód na istnienie związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy zaciągnięciem kredytu w dniu [...]. w E Polska S.A. a udzieleniem – ponad rok wcześniej – pożyczki D sp. z o.o. Fakt udzielenia pożyczki spółce "D" pozostał zaś bez najmniejszego wpływu na decyzję o zaciągnięciu kredytu i nie spowodował utraty płynności finansowej. Zdaniem skarżącej w sprawie został pominięty fakt, że w dniu [...]. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki uchwałą nr [...]postanowiło przystąpić do D" sp. z o. o. obejmując dwa udziały o wartości [...]zł w zamian za aport w postaci wierzytelności z tytułu omawianej pożyczki w kwocie [...]zł. W świetle powyższego z dniem oświadczenia o objęciu udziałów w spółce "Dr" wierzytelność ta przestała istnieć. Stąd nieuzasadnione jest liczenie do dnia [...]. teoretycznych odsetek od pożyczki, której już nie było w dniu [...]. Nieprawdziwe też – zdaniem skarżącej – jest stanowisko organu odwoławczego, że w okresie obowiązywania umowy pożyczki skarżąca nie przedstawiła dowodów uzasadniających odstąpienie od naliczania odsetek, skoro już na etapie wyjaśnień z [...]r. do protokołu kontroli spółka poinformowała, że w okresie obowiązywania umowy pożyczki winna zapłacić spółce D odsetki za zwłokę, którymi nie została obciążona. W spornej sprawie nie udowodniono, że kredyt zaciągnięty w dniu [...]r. w E Bank S.A. nie został skierowany do źródła przychodów, dlatego też – zdaniem spółki – zaskarżona decyzja w tym zakresie narusza prawo.

Odpowiadając na zarzuty skargi Dyrektor Izby Skarbowej we W. podtrzymał w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Ponadto ustosunkowując się do zarzutów spółki co do naruszenia art. 120, 122 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej, organ uznał je za bezzasadne, gdyż jego zdaniem nie znajdują one potwierdzenia w materiałach sprawy i rozstrzygnięciu organu podatkowego.

Bezpodstawny jest również – zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej we W. – zarzut nie wyjaśnienia dokładnego sprawy i naruszenia art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, czemu – w ocenie organu – spółka sama zaprzecza w skardze, stwierdzając iż "fakty są oczywiste i nie budzą wątpliwości..." w związku z tym odmienna ich ocena przez organ nie daje podstaw do formułowania takich zarzutów.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. podkreśla, że wbrew twierdzeniu strony nie ma też podstaw do przypisywania posiadania prawa do udzielenia sublicencji przez B z siedzibą w N. J. USA dla A sp. z o. o., wbrew jednoznacznemu zapisowi umowy licencyjnej. Właścicielem patentu i projektu do preparatu dla ludzi o nazwie "[...]" była i jest nadal wyłącznie Akademia Rolnicza we W.. B z siedzibą w N. J. USA, jako licencjobiorca, nie miała żadnych praw do udzielenia sublicencji dla A sp. z o. o. z K.W., nie podpisała bowiem z Akademią Rolniczą we W. żadnej umowy upoważniającej ją do udzielenia sublicencji dla spółki, jak stanowił § 3 ust. 3 umowy licencyjnej z [...]. Zdaniem organu bagatelizowanie tego faktu przez spółkę nie zmienia jego istotności w tej kwestii, gdyż nie można istnienia tego prawa domniemywać lub sobie go uzurpować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, co następuje :

W myśl treści przepisu art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżanych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art.145 § 1 pkt.1 lit.a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.).

W niniejszej sprawie sporne pomiędzy organami podatkowymi a podatnikiem jest przede wszystkim zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów w roku 2002 wydatków poniesionych w związku z realizacją ugody zawartej w dniu [...]r. pomiędzy skarżącą a B z siedzibą w N. J.. Ugoda ta wedle jej treści została zawarta w sprawie rozliczenia opłaty za stosowanie przez Fabrykę Leków wynalazku chronionego patentem a stanowiącego własność Akademii Rolniczej we W.. Fabryka Leków nie kwestionując prawa B do odszkodowania wyraziła zgodę na zapłatę [...]USD za korzystanie do [...] za korzystanie z patentu. Aby zatem dokonać oceny w/w okoliczności z punktu widzenia regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) należy szczegółowo przeanalizować uregulowania art.15 ust.1 tejże ustawy.

Na mocy art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Aby określony koszt można było uznać za koszt uzyskania przychodów między tym kosztem a przychodem musi zatem istnieć związek. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek — poza wyraźnie wskazanym w ustawie — wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodem i racjonalności działania dla osiągnięcia tego przychodu (por. wyrok NSA z 9.9.1994 r., sygn. akt III SA 30/94, publ. Mon.Pod. 1/1995). W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, mimo że jest to jego prawo, a nie przywilej, odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Skutki materialnoprawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić jedynie wtedy, gdy podatnik udowodni ich faktyczne poniesienie w celu osiągnięcia przychodu oraz istnienie związku pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiągniętym lub zamierzonym przychodem (por. wyrok NSA z 18.8.2004 r., sygn. akt FSK 336/04, niepubl.).

Oceniając związek poniesionego przez skarżącą wydatku na rzecz Bw wyniku realizacji ugody z [...]r. z przychodami należy przeanalizować stan faktyczny i prawny. Na mocy umowy licencyjnej z dnia [...]r. Nr [...]Akademia rolnicza we W. udzieliła licencji pełnej i niewyłącznej do stosowania wynalazku tj. preparatu torfowego prof. T.. W §3 pkt 3 umowy postanowiono, że licencjobiorca może udzielić sublicencji tylko za zgodą i po ustaleniu nowych warunków z licencjodawcą na podstawie odrębnej umowy a w §16 pkt 1, że w sprawach nie unormowanych w umowie właściwe będzie prawo polskie. W dniu [...]r. strony podpisały aneks nr [...] do umowy licencyjnej z [...]r. Na mocy aneksu licencjodawca realizując postanowienia zawarte w §6 ust.1 umowy licencyjnej nr [...]wyraził zgodę na wdrożenie i uruchomienie produkcji przemysłowej preparatu przez przedsiębiorstwo licencjobiorcy w postaci spółki z udziałem zagranicznym A z siedzibą we W.. Aneks nie był zatem realizacją postanowień zawartych w §3 ust.3 umowy licencyjnej (praw do udzielenia sublicencji) ale §6 ust.1 czyli zobowiązania się licencjobiorcy do produkcji preparatu na skale przemysłową na terytorium RP. Z tych względów nie sposób uznać, iż aneks nr [...] oraz umowa wdrożeniowa z dnia [...]. nr [...]stanowią podstawę do uznania, że B z siedzibą w N. J. był uprawniony do udzielenia sublicencji dla skarżącej. Nie jest przy tym sporne w sprawie, że taka umowa sublicencyjna nie została zawarta. Potwierdza to sama skarżąca jak również przedłożony na etapie postępowania kontrolnego List intencyjny podpisany w dniu [...]r. pomiędzy skarżącą a B z N. J.. Z treści listu intencyjnego wynika, że jego sygnatariusze wyrazili wolę zawarcia umowy sublicencyjnej o stosowanie wynalazku chronionego patentem ale dalsze negocjacje dotyczące udzielenia sublicencji pozostawili do uzgodnienia w terminie późniejszym. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że poza listem intencyjnym strony w późniejszym terminie nie dokonały żadnych ustaleń dotyczących udzielenia sublicencji. Nie potwierdza tego również kontrola przeprowadzona w Akademii Rolniczej we W. dotycząca realizacji umowy licencyjnej nr [...]oraz wyjaśnienia rzecznika patentowego S. M. Również analiza uregulowań ustawy o wynalazczości (t.j. Dz.U. z 1984 r., Nr 33, poz. 177 ze zm.) prowadzi do wniosku, że licencjobiorca (B z N. J.) nie tylko nie udzielił skutecznie sublicencji ale również nie był uprawniony do dochodzenia roszczeń z powodu naruszenia patentu przez skarżącą. Zgodnie z art.46 ust.3 w/w ustawy tylko uprawniony z licencji wyłącznej wpisanej do rejestru patentowego może dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu a z §3 pkt 1 umowy licencyjnej nr [...]wynika, że licencjodawca udzielił B z N.J. licencji niewyłącznej. W świetle powyższego uprawnionym do dochodzenia roszczeń z powodu naruszenia licencji jest Akademia Rolnicza jako właściciel patentu. Skoro zapłata w 2002 r. kwoty [...]zł. na rzecz B z N. J. nie była konsekwencją udzielenia na rzecz skarżącej sublicencji na stosowanie wynalazku chronionego patentem jak również obowiązku wynikającego z prawa wynalazczego to taki przepływ pieniędzy jedynie na podstawie zawartej pomiędzy stronami ugody nie może być uznany za koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów. Należy podkreślić, iż z ustaleń kontroli w Akademii Rolniczej wynika, że B z N. J. tytułem opłaty licencyjnej za okres 1991-2001 zobowiązany był do zapłaty honorarium w wysokości [...] USD a na mocy ugody z dnia [...]r. skarżąca zobowiązała się zapłacić za korzystanie z wynalazku chronionego patentem [...]USD.

Błędne jest natomiast, zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych wyłączające z kosztów uzyskania przychodów hipotetyczną wartość odsetek za okres od [...]do [...]r. jako następstwo zaciągnięcia komercyjnego kredytu w E Banku przy jednoczesnym udzieleniu nieoprocentowanej pożyczki dla Spółki z o. o. D. Skarżąca w dniu [...]r. na podstawie umowę udzieliła Spółce z o. o. D pożyczki nieoprocentowanej w wysokości [...]zł. W dniu [...]r. skarżąca podpisała z E Bankiem umowę kredytu odnawialnego. Zdaniem organów podatkowych skoro skarżąca dobrowolnie zrezygnowała z należnych jej opłat z tytułu udzielonej pożyczki i jednocześnie korzystała z kredytu obrotowego zasadne jest zakwestionowanie części kosztów uzyskania przychodów odpowiadającej wysokości odsetek od kwoty kredytu w kwocie [...]zł. Zgodnie z ogólną reguła wyrażona w art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe nie wykazały aby zaciągnięty kredyt odnawialny w E Banku został wykorzystany na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością a w konsekwencji koszty jego obsługi nie mogły zostać uznane za koszty podatkowe. Z pewnością kredyt zaciągnięty w lipcu 2002 r. nie mógł być przeznaczony na udzielenie pożyczki Spółce D w kwietniu 2001 r. Jedynie wykazanie, że przekazane Spółce D środki finansowe pochodziły z udzielonego skarżącej kredytu na działalność gospodarczą z którego obsługą wiązało się płacenie odsetek bankowi dawałoby podstawę do przyjęcia, że środki kredytu w tej części nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem i nie służyły osiągnięciu przez skarżącą przychodu – wówczas w świetle art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki na zapłatę odsetek od tak wykorzystanego kredytu nie mogłyby być kosztem uzyskania przychodu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 13 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 546/04). Jak wynika z protokołu z kontroli skarżąca w 2002 r. zaciągnęła również kredyt w F Bank na zakup samochodów ciężarowych ale kosztów obsługi tego kredytu organy podatkowe nie zakwestionowały. Zasady opodatkowania nieodpłatnych świadczeń reguluje przepis art.12 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a zatem organy podatkowe mogły ewentualnie rozważyć możliwość jego zastosowania w realiach przedmiotowej sprawy.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd uznał, że zachodzą przesłanki określone w art.145§1 pkt 1 lit. a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego aktu oraz kosztów postępowania uzasadniają regulacje art.152 oraz art.206 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za niezbędne koszty postępowania Sąd uznał :

1. uiszczony wpis w pełnej wysokości,

2. koszty wynagrodzenia radcy prawnego w wysokości określonej w §6 pkt3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych ...(Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz.1349 ze zm.) biorąc pod uwagę, że uwzględniono skargę jedynie w części a radca zgłosił swoje uczestnictwo dopiero na rozprawie,

3. koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.