Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 617/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono wyrok Sądu
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 19 a usty. 9 art. 30b ust. 1 i art. 33  ust 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 179 a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi ,,A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r. sygnatura akt ISA/Gd 617/16; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej spółki kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego; 3. uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 marca 2016r. nr [...]; 4. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej spółki kwotę 5175 (pięć tysięcy sto siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 617/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "A" Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 18 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2015 r. przedstawiciel bezpośredni "A" Sp. z o.o. w B., złożył w Urzędzie Celnym w [...] wnioski o sprostowanie zgłoszeń celnych w związku ze zmianą klasyfikacji towarowej do kodu 8716 90 90 00. Wnioski o udzielenie zwrotu należności w trybie art. 236 Wspólnotowego Kodeksu Celnego dotyczyły m.in. następujących zgłoszeń celnych:

1. [...] z dnia 14.01.2015 r.,

2. [...] z dnia 16.12.2014 r.,

3. [...] z dnia 11.09.2014 r.,

4. [...] z dnia 25.02.2014 r.,

5. [...] z dnia 17.01.2014 r.,

6. [...] z dnia 15.01.2014 r.,

7. [...] z dnia 25.11.2013 r.,

8. [...] z dnia 31.10.2013 r.,

9. [...] z dnia 21.03.2013 r.,

10. [...] z dnia 29.05.2013 r.,

11. [...] z dnia 9.04.2013 r.,

12. [...] z dnia 14.03.2013 r.,

Wniosek o korektę klasyfikacji taryfowej towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym oraz zwrot cła uzasadniono otrzymaniem przez "A" Sp. z o.o. wiążącej informacji taryfowej z dnia 6 lipca 2015 r. (nr [...]), wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w [...], w której określono dla analogicznego towaru kod TARIC 8716 90 90. W toku postępowania okazano kolejne decyzje WIT o numerach [...] i [...], wydane przez Dyrektora Izby Celnej w [...] w dniu 8 października 2015 r. Przedmiotem tych WIT-ów również były aluminiowe odlewy - tłoki do produkcji amortyzatorów i jako prawidłowy wskazano kod TARIC 8716 90 90.

Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w [...] w dniu 23 grudnia 2015 r. wydał decyzję w stosunku do ww. zgłoszenia celnego, w której:

- odmówił zmiany kodu taryfy celnej towaru - "części samochodowe/tłoki do produkcji 1. odmówił zmiany kodu taryfy celnej towaru - "części samochodowe/tłoki odbojniki do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 8716 90 90 00;

- odmówił zwrotu należności celnych w kwocie 33.694 zł;

- orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci: "pozostałe artykuły odlewane z aluminium - komponenty do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 7616 99 10 99;

- orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci: "odbojniki z tworzyw sztucznych - komponenty do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 3926 90 97 90;

- określił stawkę erga omnes dla ww. towarów w wysokości odpowiednio:

* poz. 1 - 6%,

* poz. 2 - 6,5%;

- określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 51.880 zł;

- orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

Jednocześnie w dniu 23 grudnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wydał decyzję, w której określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) w łącznej wysokości 463.457,- zł oraz orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 37 ust. 1 a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zmianami), zwanej dalej u.p.t.u., od kwoty 11.931,- zł, stanowiącej różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji, a podatkiem pobranym przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] na podstawie ww. zgłoszenia celnego.

Od powyższej decyzji pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. pełnomocnik strony złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015 r., określającej podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) i orzekającej o poborze odsetek wynikających z art. 37 ust. 1a u.p.t.u., a także o wydanie decyzji o umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie określenia podatku VAT z tytułu importu towarów jako bezprzedmiotowego.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w dniu 18 marca 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] w zakresie określenia podatku VAT od importu przedmiotowych towarów.

Na powyższą decyzję pełnomocnik strony złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Skarżący zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 18 marca 2016 r. naruszenie następujących przepisów prawa:

- naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a u.p.t.u. oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15 i art. 37 obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r., w związku z art. 7 i 8 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35) – poprzez niewłaściwe określenie kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru oznaczonego prawidłowo jako "Części samochodowe (Tłok poduszki amortyzatora pneumatycznego układu jezdnego)";

- naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) – poprzez całkowicie dowolną ocenę materiału dowodowego sprawy, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału, w szczególności w zakresie ustalenia prawidłowego stanu towaru w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, jak również pominięcie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 272/15,

- naruszenie art. 37 ust. 1a u.p.t.u. poprzez nieprawidłowe orzeczenie o poborze odsetek w kwocie stanowiącej różnicę między podatkiem wynikającym z przedmiotowej decyzji, a podatkiem pobranym przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] na podstawie wskazanych w tej decyzji zgłoszeń celnych SAD.

Strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.

Oddalając skargę Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją orzeczenia o klasyfikacji przedmiotowych towarów w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015 r., w której wskazano zasadę klasyfikacji towaru do kodu 7616 99 10 99, obejmującego pozostałe odlewane artykuły wykonane z aluminium oraz do kodu 3926 90 97 90, obejmującego odbojniki z tworzyw sztucznych. Decyzja z dnia 23 grudnia 2015 r. dotycząca długu celnego została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 16 marca 2016 r. W decyzji tej został podzielony pogląd organu pierwszej instancji co do klasyfikacji taryfowej towarów. Organy podatkowe wydając decyzje w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT z tytułu importu, związane były ustaleniami faktycznymi i prawnymi dotyczącymi długu celnego, wynikającymi z ww. decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015r. nr [...].

W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku, pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji zgodnie z art. 185 § 1 p.p.s.a. bądź rozpoznanie skargi strony zgodnie z art. 188 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi strona zarzuciła naruszenie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r., poz. 615 ze zm.), poprzez naruszenie zasady oceny prawidłowości działania administracji publicznej na podstawie akt sprawy i mieszczącej się w niej oceny zasady swobodnej oceny dowodów w postępowaniu sądowoadministracyjnym w wyniku dowolnej oceny części materiału sprawy z uwagi na nieuwzględnienie okoliczności uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 537/16 decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 16 marca 2016 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015 r. nr [...] – dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru, która stanowiła podstawę do określenia stawki podatku VAT.

Dyrektor Izby Celnej nie udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna.

Powyżej przytoczony przepis wprowadza wyjątek od zasady dewolutywności skargi kasacyjnej i został wprowadzony przez ustawodawcę w związku z realizacją zasady ekonomiki postępowania.

W ocenie Sądu zaistniała konieczność zastosowania powołanego przepisu, gdyż podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. Trafny okazał się zarzut dotyczący nieuwzględnienia okoliczności uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 537/16 decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 16 marca 2016 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015 r. nr [...] – dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru, która stanowiła podstawę do określenia stawki podatku VAT.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiują przepisy art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zmianami), zwanej dalej ustawą o VAT. Na mocy niniejszego przepisu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3). Podmiotowy zakres opodatkowania w imporcie towarów definiuje przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jak stanowi ów przepis, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Zgodnie z art. 19a ust. 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11. W myśl art. 30b ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Zgodnie z postanowieniami art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146a ust. 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją orzeczenia o klasyfikacji przedmiotowych towarów w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 23 grudnia 2015 r., w której wskazano zasadę klasyfikacji towaru do kodu 7616 99 10 99, obejmującego pozostałe odlewane artykuły wykonane z aluminium. Również odbojniki jako część amortyzatora wykonane z tworzyw sztucznych jako towar z tych samych zgłoszeń celnych został zakwalifikowany do pozycji 3926 90 97 90 tj. Pozostałe z pozostałych: Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.

Decyzja z dnia 23 grudnia 2016 r. została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 16 marca 2016 r. nr [...]. W decyzji tej został podzielony pogląd organu pierwszej instancji co do klasyfikacji taryfowej towarów.

W wyroku z dnia 3 listopada 2016 r. Sąd przyjął, że wskazana decyzja jest ostateczna, co przesądziło o uznaniu skargi za bezzasadną. Tymczasem, jak wskazano w skardze kasacyjnej, w dniu 15 września 2016 r. w sprawie III SA/Gd 537/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 marca 2016 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego. W uzasadnieniu wyroku III SA/Gd 537/16 Sąd wskazał, że Dyrektor Izby Celnej nie wywiązał się należycie z obowiązku powtórnego, pełnego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym oraz sporządzenia prawidłowego uzasadnienia decyzji. Sąd jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. Zatem uchybienia, które zostały decyzji celnej zarzucone w tym wyroku przez Sąd, są takiego rodzaju, że ich zaistnienie może wpłynąć na ostateczny wynik sprawy.

Skoro wynik postępowania co do klasyfikacji celnej importowanego przez stronę skarżącą towaru nie jest przesądzony, to za przedwczesne należy uznać rozstrzygnięcie dotyczące podatku od towarów i usług zawarte w decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 18 marca 2016 r.

Z tej przyczyny, wobec niekwestionowanego związku zaskarżonej decyzji z decyzją o klasyfikacji towarów, która została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem z dnia 15 września 2016 r. w sprawie III SA/Gd 537/16 r., Sąd w trybie autokontroli na podstawie art. 179a p.p.s.a. uchylił wydany w tej sprawie wyrok z dnia 3 listopada 2016 r. i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

W pkt 2 wyroku Sąd na podstawie art. 179a, art. 203 pkt 1 p.p.s.a., § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714), zasądził na rzecz skarżącej kwotę 2000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W pkt 4 wyroku Sąd na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 5 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714), zasądził na rzecz skarżącej kwotę 5175 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.