Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1163/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia 1. ustanowić dla K. L. adwokata, 2. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie o wyznaczenie adwokata dla K. L.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca podała we wniosku o przyznanie prawa pomocy,

że w gospodarstwie domowym pozostaje z mężem, córką, zięciem i około rocznym wnukiem. Na łączny miesięczny dochód rodziny w wysokości 3.278,71 zł brutto składa się emerytura uzyskiwana przez wnioskodawczynię, świadczenie przedemerytalne męża oraz wynagrodzenie za pracę zięcia. Córka skarżącej, zgodnie z oświadczeniem z dnia 19 lutego 2008 r., jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jako majątek wnioskodawczyni wykazała dom o powierzchni 80 m2 , budynek gospodarczy o powierzchni 50 m2 , działkę budowlaną o powierzchni

900 m2 oraz dwa samochody osobowe marki Fiat z roku 1995. Skarżąca podała,

że w związku ze złym stanem zdrowia ponosi stałe wydatki na leki. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 lutego 2008 r. oświadczyła, że na stałe miesięczne wydatki składają się następujące opłaty: zakup butli gazu – 40 zł, energia elektryczna – 50 zł, woda – 15 zł, wywóz śmieci – 12 zł, podatki – 23 zł, telefon-75 zł, ubezpieczenie domu – 9 zł, wydatki na leki – 70 zł. Podała też, że koszt zakupu węgla i drewna do ogrzewania to kwota 215 zł.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Przez prawo do sądu należy przy tym rozumieć nie tylko prawo samego dostępu do sądu, tj. uruchomienia postępowania przed sądem ale również prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza,

że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Dochód w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie wynosi 655,74 zł., bez uwzględnienia stałych miesięcznych wydatków związanych

z utrzymaniem domu i kosztami leków dla skarżącej. Strona nie posiada oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na wskazany wyżej cel. Wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 i pkt. 2 postanowienia.