Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 199/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6540
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E.B. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z 3 stycznia

2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę

na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Prezes IPN) z [...] listopada 2020 r.,

nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Natomiast, jak wynika

z akt administracyjnych sprawy, pismem z [...] listopada 2021 r. złożył do Prezesa IPN wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. postanowieniem.

W odpowiedzi na skargę Prezes IPN wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa

(art. 52 § 3 p.p.s.a.).

Zasadą jest więc, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Tym samym, kiedy stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Nie dotyczy to jednak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku tego środka zaskarżenia strona może zdecydować, czy skorzysta z tego środka zaskarżenia,

a zatem, czy wniesie ona wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, czy też od razu – nie korzystając ze wskazanego wyżej środka zaskarżenia – wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wynikająca z treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. możliwość zaskarżenia

do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej. Decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie

w sprawie. W przypadku bowiem skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący, składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa IPN z [...] listopada 2021 r., zamknął sobie jednocześnie drogę do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego. A zatem skarga wniesiona pismem z 3 stycznia 2022 r. na wspomniane postanowienie Prezesa IPN z [...] listopada 2021 r. jest niedopuszczalna.

W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając

w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.