Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2822/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S. K. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta O. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. przyznał S. K. usługi gospodarcze od dnia 1 lutego 2014 r. do 31 lipca 2014 r. w wymiarze 3 godzin dziennie od poniedziałku do piątku i 2 godziny dziennie

w soboty, niedziele i święta. Decyzją zaś nr [...] z dnia [...] lutego

2014 r. Prezydent Miasta O. przyznał S. K. usługi pielęgnacyjne od dnia 1 lutego 2014r. do 31 lipca 2014 r. w wymiarze 4 godzin dziennie od poniedziałku

do piątku i 2 godziny dziennie w soboty, niedziele i święta.

Wnioskiem z dnia 26 czerwca 2014 r. H. K. - opiekun prawny S. K. wystąpił o zwiększenie ilości godzin usług od dnia 1 lipca 2014 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Prezydent Miasta O., odmówił zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych od dnia 1 lipca 2014 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych.

Na podstawie art. 50 ust. 3 usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zleconą przez lekarza pielęgnację oraz w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z otoczeniem, art. 50 ust. 5 stanowi,

iż ośrodek pomocy społecznej, przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres

i miejsce świadczenia. Zatem te kwestie są pozostawione do uznania administracyjnego organu.

Organ wskazał, że ze środków w wysokości [...] zł jakimi w 2014 r. Ośrodek dysponuje na realizację pomocy usługowej, do maja 2014 r. wydano już kwotę [...] zł. S. K. ma przyznane odpłatnie usługi opiekuńcze - gospodarcze (odpłatność 15% - [...]zł), pielęgnacyjne (odpłatność 15%-[...]zł) w łącznym wymiarze 7 godzin dziennie od poniedziałku do piątku, w soboty ,niedziele i święta

4 godziny dziennie. Odpłatność S. K. za miesiąc maj 2014 r. wyniosła [...] zł. Natomiast koszt usług dla w/wymienionej poniesiony przez tutejszy Ośrodek wyniósł w miesiącu maju 2014 r. [...] zł. co stanowi dla OPS znaczący wydatek, biorąc pod uwagę fakt, że Ośrodek musi oszczędnie gospodarować posiadanymi środkami, tak aby zaspokoić potrzeby innych osób korzystających z usług opiekuńczych. Ze względu na starzenie się społeczeństwa liczba osób zgłaszających tego rodzaju potrzeby stale wzrasta. Wymiar i zakres usług jest dostosowywany do okoliczności uwzględniających udzielenie pomocy, biorąc pod uwagę zarówno potrzeby osób, jak i możliwości finansowe tutejszego Ośrodka.

Organ nie stwierdził, aby zaistniały okoliczności uzasadniające zwiększenie wymiaru usług opiekuńczych gospodarczych i pielęgnacyjnych, zakres wykonywanych czynności usług pielęgnacyjnych i gospodarczych nie uległ zmianie i mieści

się w zakresie ilości godzin tj. przyznanych i realizowanych w dotychczasowym wymiarze.

H. K. - opiekun prawny S. K. w odwołaniu z dnia 7 lipca

2014 r. wniósł o zwiększenie wymiaru usług zgodnie z zleceniem lekarskim.

Do odwołania załączył zaświadczenia lekarskie z dnia 24 września 2012 r. i z dnia

13 czerwca 2014 r. Podał, że przez 9 lat stan zdrowia S. K. pogorszył

się, w związku z czym konieczne jest poświęcenie większej ilości czasu na opiekę. Podał, że wszystkie czynności wymagają pomocy i asysty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca

2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O.

z dnia [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że uznając, iż S. K. spełnia przesłanki określone w art. 50 ustawy o pomocy społecznej Prezydent Miasta O. przyznał wymienionej decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. świadczenie z pomocy społecznej w formie usługi opiekuńczej o charakterze gospodarczym od dnia 1 lutego 2014 r. do 31 lipca 2014 r. w wymiarze 3 godzin dziennie od poniedziałku do piątku i 2 godziny dziennie w soboty, niedziele i święta, zaś decyzją nr [...]

z dnia [...] lutego 2014 r. świadczenie z pomocy społecznej w formie usługi opiekuńczej

o charakterze pielęgnacyjnym od dnia 1 lutego 2014 r. do 31 lipca 2014 r. w wymiarze

4 godzin dziennie od poniedziałku do piątku i 2 godziny dziennie w soboty, niedziele

i święta. Organ skorzystał więc z uprawnienia przewidzianego w art. 50 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym ośrodek pomocy społecznej przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia.

Rozpoznając wniosek H. K. - opiekuna prawnego S. K.

o zwiększenie wymiaru usług opiekuńczych organ stwierdził, że nie ma możliwości zwiększenia wymiaru usług, albowiem nie zaistniały okoliczności uzasadniające zwiększenie ich wymiaru. Zakres wykonywanych czynności usług pielęgnacyjnych

i gospodarczych nie uległ zmianie i mieści się w zakresie ilości godzin, zatem w ramach dotychczas sprawowanych usług potrzeby S. K. są zaspakajane. Organ wskazał nadto na ograniczone środki finansowe. W ocenie SKO w W. organ

I instancji zasadnie odmówił zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych, nie przekroczył granic uznania administracyjnego i w sposób wyczerpujący dokonał analizy sytuacji

w jakiej znajduje się strona.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi S. K. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H. K. Wnosząc o uwzględnienie skargi podniósł, że przez 9 lat do dnia 1 lipca 2014 r. godziny przeznaczone na prace pielęgnacyjne i gospodarcze pozostawały bez zmian. Od 1 lipca 2014 r. z powodu uciążliwości i pracochłonności obowiązków zgłosił wniosek

o zwiększenie wymiaru przyznanych usług opiekuńczych. Podał, że S. K. wymaga całodobowej opieki i oczekuje na przyjęcie do ośrodka opiekuńczego.

Do skargi załączył zaświadczenie lekarskie z dnia 13 sierpnia 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia. Organ wskazał,

że uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych powoduje, że nawet w przypadku spełnienia ustawowych przesłanek organ może tę pomoc przyznać w wymiarze i zakresie, jaki uzna za niezbędny. Nadto, potrzeby osób korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione o ile mieszczą się w możliwościach instytucji pomocy społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji odpowiadają prawu.

Zgodnie z art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.) ośrodek pomocy społecznej, przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia. Decyzja w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych jest decyzją uznaniową.

Ocena warunków i możliwości udzielenia określonego rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń, stosownie do okoliczności konkretnej sprawy, należy do organu administracji, któremu w tym zakresie pozostawiono określony zakres swobody. Także kwestia zwiększenia wymiaru przyznanej już pomocy należy do organu. W sprawie niniejszej organy administracji publicznej nie naruszyły zasad uznania administracyjnego, a zatem decyzja odmawiająca zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych od dnia 1 lipca 2014 r. nie narusza prawa.

Pamiętać należy, że pomoc społeczna nie jest w stanie zabezpieczyć wszystkich potrzeb osób o nią się ubiegających, jak również udzielać wszelkich świadczeń

w oczekiwanych i wnioskowanych przez te osoby rozmiarach. Uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych, jak też zwiększenia ich wymiaru, powoduje, że nawet w przypadku spełnienia ustawowych przesłanek, organ pomocy społecznej może przyznać ją w wymiarze

i zakresie, który uzna za niezbędny. W przypadku stwierdzenia przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, że możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej

nie pozwalają na zwiększenie wymiaru przyznanych już usług opiekuńczych, organowi

nie można zarzucić naruszenia prawa.

Podkreślenia wymaga przy tym, że zaświadczenia lekarskie z dnia 24 czerwca 2013 r. i z dnia 13 czerwca 2014 r. przedłożone przez wnioskodawcę w toku postępowania przed organami administracji publicznej nie stanowiły o potrzebie całodobowej opieki. Dopiero zaświadczenie lekarskie złożone przy skardze do Sądu stanowi o konieczności całodobowej opieki. Nadto, z pisma strony z dnia 5 listopada 2014 r. skierowanego do Sądu wynika, że S. K. od dnia 26 sierpnia 2014 r. znajduje się w Zakładzie [...] w O. Usługi opiekuńcze mogą być przyznawane jedynie na przyszłość. W ocenie Sądu, organom nie można zarzucić w tej sprawie naruszenia prawa. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, organy rozważyły okoliczności istotne dla sprawy, w tym wzięły pod uwagę możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej, a uwzględniając zakres przyznanej dotychczas pomocy w formie usług opiekuńczych i odmawiając zwiększenia wymiaru pomocy w tym zakresie nie naruszyły granic uznania administracyjnego.

Odnosząc się natomiast do podniesionej w piśmie strony z dnia 25 listopada 2014 r. kwestii wysokości opłaty za pełnione czynności, wskazania wymaga,

że zagadnienie to nie było przedmiotem niniejszej sprawy, a tym samym nie jest przedmiotem badania przez Sąd. Ocenie Sądu podlegała zgodność z prawem decyzji odmawiającej zwiększenia wymiaru usług opiekuńczych od dnia 1 lipca 2014 r. i w tym zakresie Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji stwierdzając, że decyzja

ta nie narusza prawa.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.