Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1777/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
*Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 126
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Asesor WSA Anetta Chołuj, Protokolant Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. postanawia: I. Na zgodny wniosek zawiesić postępowanie do czasu wydania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozstrzygnięcia w sprawach pytań prawnych skierowanych postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15.02.2006 r. sygn. akt I SA/Łd 1089/05 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.07.2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06, II. Wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją numer [...] z [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. określił A sp. z o.o. we W. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiąc marzec, kwiecień, październik, listopad i grudzień 2002 r.

Od powyższej decyzji Strona ponownie wniosła odwołanie i zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji oraz określenia zobowiązań spółki w podatku VAT zgodnie ze złożonymi przez nią deklaracjami VAT-7, ewentualnie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji, podzielając w całej rozciągłości argumentację wyrażoną w uzasadnieniu tejże decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych podnosząc analogiczne zarzuty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W toku postępowania strona- ubiegając się o prawo pomocy- przedłożyła dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej , z których, że za lata 2005 i 2006 uzyskała ujemny wynik finansowy.

Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2006 strony złożyły zgodny wniosek o zawieszenie postepowaniapostępowania do czasu wydania rozstrzygnięć przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawach pytań pranych dotyczących dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarzzaskarżonej decyzji, wskazując, że odmówiono jej rozłożenia należności na raty a wykonanie decyzji skutkować będzie koniecznością ogłoszenia upadłości skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz 12270 z późń. zm) zwanej dalej w skrócie u.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek obu stron.

W niniejszej sprawie sąd uznał wniosek stron za uzasadniony, biorąc pod uwagę, że pytania prejudycjalne zadane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 .02.2006 sygn. akt I SA/Łd 1089/05 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.07.2007 syg. akt I FSK 1062/06; dotyczą zgodności z prawem wspólnotowym przepisu art. 109 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, wobec czego rozstrzygnięcia w tych sprawach będą miały bezpośredni wpływ na wynik niniejszego postępowania.

Jednocześnie są uznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za uzasadniony.

Przewidziana w procedurze sądowo – administracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 u.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podkreśla się w orzecznictwie, wskazane w tym przepisie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. (sygn. akt FZ 496/204), uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.

Nawiązując do złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Z przedłożonych przez skarżącego – zeznania podatkowego za 2005 r. oraz deklaracji CIT-2 okres od stycznia do października 2006 r. wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za rok 2005 skarżąca poniosła stratę w wysokości [...], zaś za rok 2006 stratę w wysokości [...] nie uzyskując żadnych przychodów.

W ocenie Sądu, dane te wskazują na złą sytuację ekonomiczną skarżącej i na faktyczne zaprzestanie wykonywania działalności. Uzasadnia obawy skarżącej, że w przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego strona zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Oceniając zasadność wniosku, Sąd ważył przy tym także potencjalne niebezpieczeństwo ogłoszenia upadłości skarżącej co w przekonaniu Sądu, spełnia ustawową przesłankę "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", o jakiej mowa w dyspozycji art. 61 § 3 u.p.s.a. jako że zagrozi dalszemu istnieniu strony skarżącej.

Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, iż skarżący uprawdopodobnił przesłanki pozytywnego rozpoznania wniosku o jakich mowa w dyspozycji art. 61 § 3 u.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie w/w powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.