Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 958/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawartą w piśmie Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2010 r. F. w W. poinformowała N. Sp. z o.o. w W. o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu "Stworzenie serwisu internetowego netlektor.pl do nauki języków z naciskiem na rozumienie ze słuchu" (w ramach działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" - Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013). Spółka N. złożyła protest, który F. pismem z[...]kwietnia 2010 r. rozpatrzyła w sposób negatywny. Następnie skarżąca złożyła odwołanie od negatywnego rozpatrzenia protestu. Rozstrzygnięciem z [...] czerwca 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, iż w związku z niewłaściwie przeprowadzoną oceną i rozpatrzeniem protestu zasadne było skierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny.

Następnie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości skierowała do skarżącej informację zawartą w piśmie F. w W. z [...] października 2010 r. Wskazała w niej, że wniosek Spółki spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej i został rekomendowany do otrzymania dofinansowania. Ze względu na wyczerpanie alokacji środków na konkurs ogłoszony w ramach III rundy aplikacyjnej w 2009 r. dofinansowanie na realizację nie zostało jednak przyznane. Organ poinformował, że stronie nie przysługuje środek odwoławczy zgodnie z § 6 Procedury odwoławczej w ramach PO IG stanowiącej załącznik nr 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: Procedura odwoławcza).

N. Sp. z o.o. w Warszawie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie domagając się jego uchylenia.

W odpowiedzi na skargę F. wniosła o jej odrzucenie, jako złożonej przeciwko niewłaściwemu organowi, ewentualnie o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2531/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. Sp. z o.o. uznając, że Spółka nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji Programu Operacyjnego.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 7/11 uchylił ww. postanowienie przyjmując, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała sytuacja niewyczerpania środków odwoławczych.

Następnie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 724/11 WSA w Warszawie pozostawił skargę N. Sp. z o.o. bez rozpatrzenia z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd zwrócił również uwagę, że skarżona informacja nie zawiera pouczenia odnośnie trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia takiej skargi.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2011 r. N. Sp. z o.o. wniosła ponownie skargę na informację zawartą w piśmie z dnia [...] października 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zaskarżona informacja nie zawierała pouczenia co do sposobu wniesienia środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wskazała również, że o prawie wniesienia skargi pomimo braku pouczenia dowiedziała się dopiero z postanowienia WSA w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Warunki konieczne do przywrócenia terminu zostały określone w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.),

Zgodnie z powyższymi wymogami, Sąd może postanowić o przywróceniu terminu, jeśli zostaną spełnione następujące przesłanki: powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego; wniosek zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca nie spełniła wymienionej powyżej przesłanki dopełnienia czynności, dla której określony był termin – nie wniosła bowiem kompletnej skargi, tj. skargi z kompletną dokumentacją.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4.

Jak wskazano w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 724/11, w zaskarżonym piśmie nie zawarto pouczenia o trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co mogło stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki skarżąca złożyła powołując się właśnie na brak stosownego pouczenia w zaskarżonej informacji. Zauważyć jednak należy, że sposób w jaki należało wnieść skargę na informację z dnia 7 października 2010 r. został przedstawiony w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 21 kwietnia 2011 r. Wyjaśniono w nim również jakie dokumenty obejmuje "kompletna dokumentacja w sprawie", o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Skarżąca składając ponownie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia miała więc świadomość, jakie dokumenty powinny zostać do skargi dołączone.

Dodatkowo wyjaśnić należy, iż powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Niemniej jednak w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Inaczej rzecz ujmując, kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy.

Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl).

Reasumując powyższe wskazać należy, iż ustawodawca złożył na stronę skarżącą obowiązek załączenia do skargi wnoszonej bezpośrednio do sądu administracyjnego określonych dokumentów, w tym dwóch dokumentów w oryginale: 1) wniosku o dofinansowanie wraz z 2) informacją w przedmiocie oceny projektu.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia wykładnia językowa przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. W ocenie Sądu omawiany przepis jednoznacznie precyzuje formę w jakiej dokumenty winny zostać złożone poprzez użycie słowa "kopie" w odniesieniu do pozostałych wymaganych dokumentów (w art. 30c ust. 2 in fine zapisano: "kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4"). Przyjąć zatem należy, iż wolą ustawodawcy było aby dokumenty, które nie stanowią wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, nie były kopiami, lecz a contrario by zostały przedłożone sądowi w oryginale.

Wykładnię literalną omawianego przepisu wzmacnia również wykładnia celowościowa. Przypomnieć należy, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi.

Należy zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te winny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedury, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony i strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne na ww. stronie internetowej).

W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, do której dołączyła jedynie kserokopie dokumentacji w sprawie obejmującej m.in. wniosek o dofinansowanie, informację w przedmiocie oceny projektu oraz środki odwoławcze. Nie został więc dochowany warunek dopełnienia czynności, dla której określony był termin, tj. wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją i dlatego wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony. Sąd nie mógł też wezwać skarżącej do uzupełnienia tej dokumentacji. Należało mieć bowiem na uwadze przyśpieszony tryb rozpoznawania skarg określony w u.z.p.p.r. Celem ukształtowania właśnie takiego trybu było niewątpliwie możliwie najszybsze rozstrzygnięcie przez sąd sporów w zakresie rozdziału środków finansowych w ramach programów operacyjnych.

Realizacji celu, jakim jest szybkie rozstrzygnięcie sporu powstałego w związku z rozdziałem środków finansowych w ramach programów operacyjnych, służy oprócz skróconego terminu do wniesienia skargi (14 dni), nałożony na wnioskodawcę - skarżącego obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji w sprawie. instytucji w toku oceny projektu złożonego przez wnioskodawcę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.