Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 465/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Gospodarka komunalna
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 256
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędziowie NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Zygmunt Zgierski Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Politechniki [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1667/06 w sprawie ze skargi Politechniki [...] na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie nabycia własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz Politechniki [...] kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1667/06, oddalił skargę Politechniki [...] wniesioną na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie nabycia własności nieruchomości.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Politechniki [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] nr [...], zawieszające postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody W.-M. z dnia [...], nr [...] i zobowiązujące Politechnikę [...] do wystąpienia w terminie dwóch miesięcy, do właściwego sądu z wnioskiem o ujawnienie w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka nr [...], położona w obrębie W..

W uzasadnieniu postanowienia Minister Budownictwa wskazał, że Wojewoda W.-M. decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365), odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa, oznaczonej jako działka nr [...] w obrębie W., gmina R. N.. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Politechnika [...] wskazując, że prawo użytkowania wieczystego powstało z mocy prawa wobec art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze i zobowiązał Politechnikę [...] do wystąpienia w terminie dwóch miesięcy, do właściwego sądu z wnioskiem o ujawnienie w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka nr [...], położona w obrębie W.. W tej sytuacji Politechnika [...] wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej powołanym postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia [...]. Minister Budownictwa rozpoznając ponownie sprawę wskazał, że rzeczą zasadniczą jest kwestia posiadania bądź braku posiadania przez Politechnikę [...] prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu. Posiadanie tego prawa skutkuje bowiem zastosowaniem art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Organ podkreślił, że w postępowaniu z art. 256 powołanej ustawy nie jest możliwe rozstrzyganie także o posiadaniu prawa użytkowania wieczystego gruntu. Sprawy użytkowania wieczystego są rozstrzygane w odrębnym postępowaniu, mającym charakter cywilnoprawny. Minister Budownictwa zaznaczył, że kwestia, czy posiadane prawo zarządu przekształciło się w prawo użytkowania wieczystego z mocy art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym nie należy do niniejszego postępowania i błędny jest pogląd zawarty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż kwestia z art. 182 należy do organów administracji publicznej. Organ podkreślił, że z samego faktu uchylenia ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, nie można domniemywać odmowy dokonania przez Sąd wpisu tego prawa, jeżeli w dniu 27 września 1990 r. spełnione były przesłanki z art. 182 tej ustawy. Przekształcenia dokonanego ex lege (na mocy art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r.) przysługującego uczelniom wyższym prawa zarządu z dniem 27 września 1990 r. w prawo użytkowania wieczystego, nie może potwierdzić organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, lecz wyłącznie sąd powszechny. Skoro wyjaśnienie tej kwestii może nastąpić w postępowaniu sądowym i jest niezbędną przesłanką do podjęcia rozstrzygnięcia sprawy stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa, stanowi to zatem zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi Politechniki [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Minister Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W powołanym na wstępie wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Budownictwa z dnia 17 sierpnia 2006 r. jak i poprzedzające je postanowienie z dnia 16 maja 2006 r. nie naruszają prawa. Sąd wskazał, że podstawę zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody W.-M. stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie podkreśla się, że zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu to okoliczność warunkująca (bądź jeden z warunków) rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA 1982/00, LEX nr 54554).

Sąd pierwszej instancji podniósł, że w sprawie Minister Budownictwa zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody W.-M. z dnia [...] bowiem uznał, że rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa, oznaczonej jako działka nr [...] w obrębie W., gmina R. N. zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim jest ujawnienie w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu nabytego przez Politechnikę [...] na mocy art. 182 nieobowiązującej już ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). Sąd podzielił stanowisko organu, że w postępowaniu toczącym się w trybie art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) organ administracji publicznej prowadzący to postępowanie nie może rozstrzygać o posiadaniu prawa użytkowania wieczystego. Sprawy te mają charakter cywilnoprawny i należą do właściwości sądów powszechnych.

Zgodnie z art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 1 września 2005 r. grunty Skarbu Państwa pozostające w użytkowaniu wieczystym uczelni publicznej stają się jej własnością. Wartość tych gruntów zwiększa fundusz zasadniczy uczelni publicznej. Nabycie prawa własności stwierdza w drodze decyzji wojewoda. W ocenie Sądu z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez uczelnię publiczną prawa własności gruntu Skarbu Państwa jest pozostawanie tego gruntu w użytkowaniu wieczystym uczelni. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Politechnika [...] występując do Wojewody W.-M. z wnioskiem o stwierdzenie, iż z dniem 1 września 2005 r. stała się właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w obrębie W., w gminie R. N. nie wykazała, że posiada prawo użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. W przedłożonym przez stronę odpisie z księgi wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. IV Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] grudnia 2005 r. w dziale II jako właściciel działki nr [...] figuruje Skarb Państwa, Politechnika [...] wpisana zaś jest jako zarządca i użytkownik.

W przedmiotowej księdze wieczystej nie zostało zatem ujawnione prawo użytkowania wieczystego nabyte przez Politechnikę [...] w trybie art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym. Sąd podkreślił, że powołany przepis stanowił, iż z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 27 września 1990 r., grunty państwowe pozostające w zarządzie uczelni stają się przedmiotem użytkowania wieczystego uczelni, a budynki i urządzenia znajdujące się na tych gruntach stają się jej własnością. W świetle przepisów powołanej ustawy dla przekształcenia zarządu w użytkowanie wieczyste nie wymagane było wydanie decyzji administracyjnej. Tym samym nie była ona konieczna do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Postępowanie w sprawie ujawnienia w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego nabytego na mocy art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym miało charakter cywilnoprawny i prowadzone było przez sąd wieczystoksięgowy.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego Minister Budownictwa prawidłowo uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności gruntu oznaczonego jako działka nr [...], konieczne jest wyjaśnienie kwestii posiadania przez Politechnikę [...] prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu oraz że zagadnienie niniejsze stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., podlegające rozstrzygnięciu przez sąd powszechny, a nie przez organ prowadzący postępowanie w trybie art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ujawnienie w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego jest odrębnym postępowaniem o charakterze cywilnoprawnym, prowadzonym przez sąd wieczystoksięgowy. Organ administracji publicznej (wojewoda) prowadzący postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez uczelnię publiczną prawa własności gruntu Skarbu Państwa pozostającego w użytkowaniu wieczystym uczelni, wbrew wywodom zawartym w skardze, nie jest organem właściwym do ustalenia w trakcie tego postępowania, czy uczelnia posiada prawo użytkowania wieczystego gruntu.

Ponadto uchylenie art. 182 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym nie stoi na przeszkodzie do wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ujawnienie w księdze wieczystej prawa użytkowania wieczystego nabytego przez Politechnikę [...] na mocy powołanego przepisu. Wpis do księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego nabytego ex lege ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że prawo użytkowania wieczystego ujawnione zostanie na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, tj. dzień 27 września 1990 r. i bez znaczenia jest fakt, że powołana ustawa już nie obowiązuje.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Politechnika [...], zaskarżając go w całości. W ramach pierwszej z podstaw kasacyjnych określonych w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w sprawie nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez uczelnię publiczną prawa własności gruntu Skarbu Państwa pozostającego w użytkowaniu wieczystym uczelni, nie jest organem właściwym do ustalenia w trakcie tego postępowania, czy uczelnia posiada prawo użytkowania wieczystego gruntu.

W ramach drugiej z podstaw kasacyjnych określonych w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ i art. 151 P.p.s.a. polegające na błędnym ustaleniu stanu sprawy w związku z przyjęciem, iż Minister Budownictwa słusznie uznał, że rozpatrzenie sprawy dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. przez Politechnikę [...] prawa własności gruntu oznaczonego jako działka nr [...] jest zależne od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny i prawidłowo postąpił zgodnie z art. 97 § 4 k.p.a., zawieszając prowadzone przez siebie postępowanie w tej sprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że uchylony art. 182 ustawy o szkolnictwie wyższym, regulował kwestię nabycia z mocy prawa przez uczelnie publiczne prawa użytkowania wieczystego do gruntów będących w zarządzie tej uczelni. Przepis ten stanowił, że uczelnie nabywały prawo użytkowania wieczystego takich gruntów z mocy prawa z dniem wejścia w życie tej ustawy, to jest z dniem 27 września 1990 r. Przepis ten nie określał, w jaki sposób i czy w ogóle będzie następowało potwierdzanie nabycia tego prawa przez uczelnie publiczne. Decydującą przesłanką nabycia tego prawa przez uczelnię publiczną było wykazanie przez nią, że posiadała ona przedmiotowym grunt w zarządzie w dniu 27 września 1990 r. Ze względu na fakt, że zarząd gruntem był przyznawany uczelni na skutek działania organów administracji publicznej, to dowodem wykazującym jego posiadanie przez uczelnię publiczną było przedstawienie stosownego orzeczenia administracyjnego. Nabycie przez uczelnię publiczną z dniem 27 września 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu pozostającego w tym dniu w jej zarządzie nie wymagało żadnego potwierdzenia, a wpis tego prawa w księdze wieczystej dokonywany był na podstawie przepisu ustawy i orzeczenia administracyjnego wykazującego pozostawanie tego gruntu w zarządzie tej uczelni. art. 256 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym wprowadził w odniesieniu do potwierdzenia nabycia prawa własności do nieruchomości pozostającej w użytkowaniu wieczystym uczelni publicznej tryb administracyjnoprawny wskazując, że to wojewoda, czyli organ administracji publicznej jest właściwy do wydania decyzji administracyjnej potwierdzającej fakt powyższego nabycia. Zgodnie z art. 256 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym ustawodawca przekazał sprawę nabywania przez uczelnię publiczną własności nieruchomości pozostającej dotychczas w jej użytkowaniu wieczystym, która jest niewątpliwie sprawa cywilną, do właściwości innych organów, to jest wojewody, czyli na drogę administracyjną.

W konsekwencji organ administracji publicznej w trakcie postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez uczelnię publiczną jest uprawniony do sprawdzenia, czy spełnia ona przesłanki tego nabycia, z których jedną jest pozostawanie gruntu nieruchomości w użytkowaniu wieczystym uczelni publicznej w dniu 1 września 2005 r. Dokonując tego sprawdzenia wojewoda jest kompetentny i zobowiązany do ustalenia, czy uczelnia publiczna spełniała w dniu 27 września 1990 r. warunek nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu tej nieruchomości na podstawie uchylonego art. 182 ustawy o szkolnictwie wyższym. Pozytywne ustalenie powyższej przesłanki oznacza równocześnie, że wypełniona jest przesłanka z art. 256 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym o pozostawaniu gruntu przedmiotowej nieruchomości w dniu 1 września 2005 r. w użytkowaniu wieczystym uczelni publicznej, o ile to użytkowanie wieczyste nie zostało zbyte na rzecz osoby trzeciej.

W ocenie skarżącej kwestia posiadania przez uczelnię publiczną w dniu 1 września 2005 r. użytkowania wieczystego, co prawda nieujawnionego w księdze wieczystej, ale istniejącego, nie jest zagadnieniem wstępnym, które winno być rozstrzygnięte przez sąd powszechny, gdyż to właśnie organ administracji publicznej w trakcie prowadzonego przez siebie postępowania jest uprawniony do ustalenia tego faktu w trakcie tego postępowania. Twierdzenie przez Sąd Wojewódzki, że w materii tej musi się wypowiedzieć sąd wieczystkoksięgowy jest błędne. Wskazywany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku art. 182 powołanej ustawy w oparciu, o który sąd wieczystoksięgowy miałby ujawnić prawo użytkowania wieczystego aktualnie już nie obowiązuje. Ponadto samo prawo użytkowania wieczystego, które sąd ten miałby ujawnić również nie istnieje, bo jeśli było to uległo przekształceniu w prawo własności z dniem 1 września 2005 r. W konsekwencji oznacza to, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji sąd wieczystkoksięgowy nie mógłby wpisać do księgi wieczystej nieistniejącego już prawa, ani ze względu na swoją ograniczoną kognicję dokonać jakiejkolwiek oceny czy istniało ono wcześniej czy też nie.

W konkluzji skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej oznacza, że kontrola kasacyjna zaskarżonego wyroku odbywa się w ramach zarzutów przytoczonych w skardze kasacyjnej. Zarzuty te determinują zakres kontroli Sądu drugiej instancji, a od sposobu ich sprecyzowania w dużej mierze zależy w ogóle możliwość ocenienia zaskarżonego orzeczenia.

Skarga kasacyjna złożona niniejszej sprawie, w swej podstawie powołuje zarówno zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 256 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) przez błędną jego wykładnię, jak i zarzut naruszenia przepisów postępowania – art. 141 § 4, art. 145 § 2 pkt 1 lit. c/ i art. 151 P.p.s.a., polegający na błędnym ustaleniu stanu sprawy, co doprowadziło do nieuzasadnionego uznania przez Sad pierwszej instancji, że Minister Budownictwa słusznie zawiesił postępowanie odwoławcze na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Skarga kasacyjna jest usprawiedliwiona wyłącznie co do drugiego z przedstawionych wyżej zarzutów.

Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przyjmuje się, iż pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania, uwarunkowane jest rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, które ze względu na jego przedmiot należy do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Ministra Budownictwa, iż rozpoznanie wniosku Politechniki [...] o stwierdzenie nabycia z mocy prawa gruntów Skarbu Państwa pozostających w użytkowaniu wieczystym uczelni na podstawie art. 256 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, wymaga ujawnienia prawa użytkowania wieczystego gruntu w Księdze wieczystej, co stanowi zagadnienie wstępne, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W myśl art. 256 ww. z dniem wejścia w życie ustawy, grunty Skarbu Państwa pozostające w użytkowaniu wieczystym uczelni publicznej stają się jej własnością. Wartość tych gruntów zwiększa fundusz zasadniczy uczelni publicznej.

Mając na uwadze brzmienie cytowanego przepisu, niewątpliwie uwzględnienie wniosku uczelni zgłoszonego na podstawie art. 256 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, wymaga wykazania się przez wnioskodawcę prawem użytkowania wieczystego gruntu. A contrario niespełnienie powyższego warunku uniemożliwia pozytywne załatwienie wniosku. W żadnym wypadku nie można jednak uznać, iż nieujawnienie prawa użytkowania wieczystego gruntu przez uczelnię składającą wniosek na podstawie art. 256 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy do czasu wydania stosownego postanowienia przez Sąd wieczystoksięgowy. Wyłącznie od sposobu w jaki wnioskodawca udowodni swoje prawo do gruntu zależy sposób załatwienia sprawy.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji ustalił, iż Politechnika [...] nie udowodniła prawa użytkowania wieczystego, co stanowiło uzasadnienie decyzji o odmowie stwierdzenia nabycia przez nią prawa własności gruntu.

W takiej sytuacji rzeczą organu odwoławczego było ponowne rozpatrzenie sprawy i wypowiedzenie się co do prawidłowości zaskarżonej decyzji Wojewody W.-M., czyli wydaniu jednego z rozstrzygnięć o jakich mowa w art. 138 k.p.a. Nie zachodziły natomiast przesłanki do zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania odwoławczego, bowiem wbrew stanowisku Ministra Budownictwa zaaprobowanego zaskarżonym wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, rozpoznanie odwołania nie wymagało rozstrzygnięcia (stanowiska) innego organu lub Sądu. Nie dostrzegając opisanej nieprawidłowości Sąd pierwszej instancji naruszył powołane w skardze kasacyjnej przepisy postępowania.

Nieuzasadniony jest natomiast podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 256 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym przez błędną jego wykładnię, albowiem przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, a nie decyzja rozstrzygająca wniosek Politechniki [...] zgłoszony na podstawie ww. przepisu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 185 § 1 i art. 203 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 2 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), orzekł jak w sentencji.