Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 146/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 w zw. z art. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a Burmistrzem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku G.B. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 10 czerwca 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) p.o. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...]., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...], wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku G.B. (zainteresowana) o skierowanie do domu pomocy społecznej.

p.o. Dyrektora MOPR w [...] wskazał, że miejscem zamieszkania zainteresowanej jest C. i w związku z tym w sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1507 ze zm.). Wnioskodawca ustalił bowiem, że zainteresowana od momentu opuszczenia w dniu 29 grudnia 2016 r. Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr [...], przebywała w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w C., początkowo na zasadach komercyjnych, a od 24 lutego 2017 r. pobyt jej dofinansowany jest przez NFZ. Zainteresowana została wymeldowana z mieszkania w B. w dniu 13 października 2017 r., a mieszkanie przekazane zarządcy. Od dnia 19 stycznia 2017 r. zainteresowana zameldowana jest na pobyt czasowy w C. W ocenie wnioskodawcy, życie zainteresowanej od 29 grudnia 2016 r. koncentruje się w C., a z miastem B. zerwała więzi - nie przybywa w B., nie posiada mieszkania ani zameldowania. Stopień niepełnosprawności zainteresowanej został ustalony przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w C., zasiłek pielęgnacyjny jest wypłacany na podstawie decyzji Burmistrza [...]. W tej sytuacji miejscem zamieszkania zainteresowanej jest C., a więc organem właściwym w sprawie Burmistrz [...].

W odpowiedzi na wniosek Kierownik MOPS w C. wskazał, że przebywająca w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w C. zainteresowana jest osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i niezameldowaną na pobyt stały, a zatem jest osobą bezdomną. W konsekwencji, gminą właściwą dla udzielenia jej świadczeń z pomocy społecznej jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały (art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej), czyli B.

Pismem z dnia 9 września 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Kierownik MOPS w C. poinformował o rezygnacji zainteresowanej z ubiegania się o skierowanie do domu pomocy społecznej. Jak wynika z pisma zainteresowanej z dnia 3 września 2019 r., skierowanego do MOPS w C., przebywa ona obecnie w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do oddalenia wniosku.

Wskazać należy, że rozstrzygnięcie sporu o właściwość może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy spór taki w ogóle istnieje i polega ono na wskazaniu organu, który zgodnie z przepisami jest właściwy do rozpoznania sprawy. Natomiast w sytuacji, gdy spór jeszcze nie zaistniał albo przestał już istnieć Sąd oddala wniosek.

W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją, w której na dzień rozpoznawania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny spór taki już nie istnieje. Jak wynika bowiem z akt sprawy zainteresowana zrezygnowała z ubiegania się o skierowanie jej do domu pomocy społecznej gdyż przeniosła się do Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w P., gdzie mieszka i korzysta z opieki od 3 września 2019 r. Zainteresowana fizycznie przebywa zatem w P. i tam koncentrują się obecnie ważne dla niej sprawy życiowe. W tej sytuacji uznać należy, że żaden z organów biorących udział w przedmiotowym sporze o właściwość nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o skierowanie G.B. do domu pomocy społecznej.

W tej sytuacji brak jest podstaw do rozstrzygania wnioskowanego sporu. Skoro zaś strona wnioskująca nie cofnęła złożonego wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, podlega on oddaleniu na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a.