Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 401/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano radcy prawnemu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej - w zakresie wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: - przyznać radcy prawnemu A.S. – M. kwotę [...] tytułem wynagrodzenia za czynności podjęte w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie);


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – radcę prawnego A. S. – M., która w dniu 22 listopada 2011 r. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 150% stawki minimalnej zwiększonej o podatek VAT. Pełnomocnik złożyła oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości, ani w części.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o jej niewykonalności w całości.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ppsa) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do unormowania § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm. - zwane dalej "rozporządzeniem") - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

W przedmiotowej sprawie stawka minimalna, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, a zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Biorąc pod uwagę charakter sprawy, a także wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, czynności rzeczywiście dokonane przez radcę prawnego w imieniu strony w toku niniejszego postępowania, zgodnie z ust. 1 § 2 rozporządzenia, Sąd uznał, iż należna pełnomocnikowi kwota wynagrodzenia nie powinna przekraczać 100 % stawki minimalnej, tj 240 zł powiększonej o podatek VAT.

Wobec powyższego działając na podstawie art. 250 ppsa w związku z § 15 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, a także § 2 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji .