Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 446/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par 1, art. 58 par 1 pkt 6, art. 58 par 3
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 718
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw
article: art. 101
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 17 ust. 1 i ust.2
journal: Dz.U. 2017 poz 935
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. – P. na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 10 lutego 2009 r. nr XXIX/396/09 w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, za warunki pracy oraz wysokość i warunki wypłacania innych składników wynagrodzenia wynikających ze stosunku pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagradzania za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. C. – P. reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 10 lutego 2009 r. nr XXIX/396/09 w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, za warunki pracy oraz wysokość i warunki wypłacania innych składników wynagrodzenia wynikających ze stosunku pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagradzania za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw.

Zarządzeniem Sądu z dnia 4 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania, czy przed złożeniem niniejszej skargi – skarżąca wezwała Radę Miasta Kołobrzeg do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu w terminie siedmiodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca wskazane wezwanie została skierowana na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej i doręczona osobie uprawnionej do odbioru przesyłki – M. S. w dniu 10 maja 2018 r., jak wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k.36).

Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącej nie odpowiedział na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła

w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą poza przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego znowelizowano również ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w art. 9) oraz ustawę o samorządzie gminnym (w art. 2). W myśl jednak art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 10 lutego 2009 r., to tym samym Sąd zobowiązany był rozpoznać niniejszą skargę przy uwzględnieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i przepisów ustawy

z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), zwanej dalej: "u.s.g." w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w brzmieniu obowiązującym przed omawianą nowelizacją, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Kwestię wniesienia skargi na uchwałę organu gminy reguluje art. 101 u.s.g., stanowiący przed dniem 1 czerwca 2017 r., że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego jest uprzednie wezwanie organu, który wydał uchwałę do usunięcia naruszenia prawa. Wezwany do wykazania powyższej kwestii pełnomocnik, w zakreślonym terminie, który upłynął dnia 17 maja 2018 r. (czwartek), nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wobec powyższego, jak wynika z akt sprawy, skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą. Oznacza to, że w konsekwencji A. C. – P. nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.

W tym stanie rzeczy, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 101 u.s.g.