Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1047/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2005 r. sprawy ze skargi U. i P.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał U. i P. K. rozbiórkę samowolnie realizowanego budynku gospodarczego o wymiarach 7 x 15 m i powierzchni zabudowy 105 m kw. usytuowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości D. gmina R.. Decyzja ta stała się ostateczna .

U. i P. K. pismem z dnia 28 sierpnia 2003 r. skierowanym do Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wnieśli o stwierdzenie nieważności tej decyzji .

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po uchylenia przez organ odwoławczy wcześniejszej decyzji wydanej w tym postępowaniu ( odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ) decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. na podstawie art. 158 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. nakazującej rozbiórkę .

W uzasadnieniu wskazał , że inwestorzy U. i P. K. rozpoczęli budowę budynku gospodarczego przed terminem w którym decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna . Ustalenia te oparto na oświadczeniu sąsiadki inwestorów M. W. oraz przeprowadzonej w dniu 15 kwietnia 2001 r. kontroli przez pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego , który sporządził na tę okoliczność jedynie notatkę służbową wobec odmowy wpuszczenia go na teren budowy .

Decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku została wydana przez Starostę [...] w dniu [...] kwietnia 2002 r. Stała się

ostateczna po upływie 14 dniowego terminu do złożenia przez strony odwołania. Z uwagi na stwierdzona

samowolę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał kwestionowana decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. nakazującą rozbiórkę.

Organ odniósł się do argumentu wskazanego przez skarżących , iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. stwierdzającą na wniosek M. W. nieważność pozwolenia na budowę, co w ocenie skarżących miało wykluczać możliwość wydania decyzji o jego rozbiórce . Organ uznał , że decyzja ta odnosi się jedynie do kwestii legalności pozwolenia na budowę .

Stwierdzona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawidłowość decyzji o pozwolenia na budowę nie może wpływać na ocenę wykonanych przez inwestorów robót i nie może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę. Inwestorzy dysponowali wprawdzie stosowną decyzją o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego lecz decyzja ta nie mając przymiotu ostateczności nie uprawniała do prowadzenia robót budowlanych . Zastosowanie w tym przypadku art. 48 Prawa budowlanego było w pełni zasadne .

W odwołaniu od tej decyzji U. i P. K. argumentowali , że po otrzymaniu w dniu 4 kwietnia 2002 r. decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę zgłosili w dniu 18 kwietnia 2002 r. w Starostwie Powiatowym w [...] zamiar rozpoczęcia robót . Roboty rozpoczęto w dniu 21 kwietnia 2002 r. co zostało potwierdzone przez pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Rzekome rozpocznie budowy w dniu 5 kwietnia 2002 r. wynika tylko z oświadczenia M.W. . Stwierdzili , że kontrola przeprowadzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 15 kwietnia 2002 r. nie może być dowodem w sprawie ponieważ pracownik Powiatowego

Inspektora Nadzoru Budowlanego "odmówił jakichkolwiek informacji w obecności policjanta". Nadto nigdy nie otrzymali kopii protokołu z tej kontroli .

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł , że analiza materiału dowodowego wykazała , że kwestionowana decyzja rozbiórkowa nie zawiera wad określonych w art. 156 § 1 kpa . Zdaniem tego organu wyjaśnione zostało bez wątpliwości , że inwestorzy rozpoczęli roboty budowlane zanim decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna . Na niekorzyść odwołujących się zaliczono także zmienność stanowiska co do tego kiedy rozpoczął roboty budowlane .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję złożyli U. i P. K., twierdząc że narusza prawo i jest dla nich krzywdząca .

Wskazali , że organ odwoławczy pozbawił ich udziału w tym postępowaniu , nie przeprowadził rozprawy i nie wyjaśnił stanu faktycznego . Nadto , że wykonanie nakazu rozbiórki spowodowałoby ogromne koszty których nie mogą ponieść .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddaleni i podtrzymał dotychczasowe stanowisko .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest niezasadna . W prowadzonym postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. wydanej na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane nakazującej U. i P. K. rozbiórkę samowolnie realizowanego budynku gospodarczego

organ nadzorczy miał za zadanie ocenę czy stan faktyczny sprawy uzasadniał zastosowanie wskazanego przepisu prawa i przewidziane w nim rozstrzygniecie.

Jak wynikało bowiem z toku postępowania skarżący negowali ustalenia faktyczne organu nadzoru budowlanego co do tego , iż roboty budowlane przy budowie budynku gospodarczego rozpoczęte były przed uprawomocnieniem się decyzji o pozwoleniu na budowę .

Tymczasem przeprowadzona w uzasadnieniu decyzji nakazującej rozbiórkę analiza dowodów wskazuje na prawidłowość ustaleń co do tego , iż inwestor rozpoczął budowę przed uprawomocnieniem się decyzji o pozwoleniu na budowę . Świadczą o tym nie tylko twierdzenia sąsiadki inwestora ale także notatka służbowa pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002 r. oraz stan zaawansowania robót .

Nawiązując do zawartych w skardze zarzutów, należy podkreślić, że pozwolenie na budowę w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego, to ostateczna decyzja administracyjna zawierająca takie pozwolenie (art. 28 Prawa budowlanego). Skora zatem decyzja nie była ostateczna to nie można mówić o dysponowaniu przez inwestorów pozwoleniem na budowę

Zarówno przystąpienie do budowy bez uzyskania w ogóle, jak i przed uzyskaniem przez decyzję wydaną w I instancji przymiotu ostateczności, kwalifikowane jest przez prawo jako działanie w warunkach samowoli budowlanej.

Świadczy o tym zestawienie treści art. 28 i 48 Prawa budowlanego . Pierwszy przepis stanowi o "ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę", a drugi o budowie lub wybudowaniu obiektu budowlanego "bez wymaganego pozwolenia na budowę". Nie można zatem przyjąć założenia, iż przepis art. 48 Prawa budowlanego dotyczy wyłącznie tych obiektów budowlanych, które są w budowie lub zostały wybudowane bez jakiegokolwiek pozwolenia na budowę -a więc nawet pozwolenia nieostatecznego.

W okolicznościach sprawy, orzekając w postępowaniu nieważnościowym organy zasadnie uznały , że kwestionowana decyzja nie zawiera wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa , w tym wady rażącego naruszenia prawa.

Rażące naruszenie prawa zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisem prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być akceptowana .

Cechą rażącego naruszenia prawa jest również to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym . Takiej sprzeczności nie ma w przypadku badanej w trybie nadzwyczajnym decyzji. Organ nie popełnił błędów w wykładni prawa, ani nie przekroczył go w sposób oczywisty i niedwuznaczny.

Z tych przyczyn uznając , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa a zarzuty skargi okazały się bezzasadne - na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę -jako nieuzasadnioną-oddalił.