Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1266/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r. nr [...] przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. (sygn. akt II SA/Po 1266/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną i wniesioną przez adw. M. B. reprezentującego W. B. od wyroku tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, iż skarga kasacyjna została przesłana przez stronę bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w związku z powyższym jako termin wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień jej przekazania (nadania) przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Nastąpiło to w dniu 12 czerwca 2013 r., a wiec po terminie do dokonania tej czynności, który to upłynął z dniem 10 czerwca 2014 r.

Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi W. B. w dniu 10 lipca 2014 r.

W dniu 17 lipca 2014 r. W. B. wniósł osobiście wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2014 r. (sygn. II SA/Po 1266/13) podnosząc, iż uzgodnił ze swoim pełnomocnikiem adw. M. B., że to on osobiście prześle skargę kasacyjną sporządzoną przez jego pełnomocnika. Wskutek błędu spowodowanego chorobą błędnie przesłał skargę kasacyjną z dnia 5 czerwca 2014 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co skutkowało uchybieniem terminu do jej wniesienia. Skarżący wyjaśnił, iż od ponadto roku leczy guz przysadki mózgowej. Choroba powoduje, iż miewa okresowo problemy m.in. z koncentracją. Taki atak choroby miał miejsce w momencie adresowania przesyłki zawierającej skargę kasacyjną, co skutkowało błędnym jej przesłaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Do wniosku o przywrócenie terminu do złożenie skargi kasacyjnej skarżący załączył skargę kasacyjną z dnia 14 czerwca 2014 r. sporządzoną przez adw. A. B. oraz dokumentację medyczną potwierdzająca jego chorobę w tym zaświadczenie lekarskie z dnia 15 lipca 2014 r. potwierdzające okresowe występowanie u skarżącego problemów z koncentracją i pamięcią.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 . poz. 270 ze zm. – dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.

Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i niespodziewanej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy.

Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 września 2011 r. o sygn. akt II OZ 985/11 ( dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) do okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminowi do dokonania czynności nie zalicza się długotrwałej choroby, bowiem osoba chora od długiego czasu i świadoma swojego stanu zdrowia, powinna zadbać o odpowiednią reprezentację w prowadzonym postępowaniu, tak aby uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnego uchybienia terminu.

Skarżący wskazał, iż choruje już ponad rok i jego choroba objawia się sporadycznymi zaburzeniami koncentracji. Ponadto z akt spraw wynika, iż pełnomocnictwem z dnia 5 czerwca 2014 r. skarżący umocował adw. M. B. do prowadzenia jego sprawy w zakresie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2014 r. o sygn. II SA/Po 1266/13, a więc również do sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji W. B., podejmując decyzję o osobistym złożeniu sporządzonej przez pełnomocnika skargi kasacyjnej i będąc świadom swojej choroby, godził się z ryzykiem poniesienia negatywnych konsekwencji uchybienia terminowi do dokonania tej czynności. Nie można zatem mówić o braku winy po stronie skarżącego, który mając świadomości swojej choroby i posiadając profesjonalnego pełnomocnika nie zabezpieczył należycie swoich interesów. Skarżący nie wskazał także na żadne obiektywne okoliczności uniemożliwiające jego pełnomocnikowi złożenia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2014 r. o sygn. II SA/Po 1266/13.

/-/ J. Zieliński