Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 775/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1,2,3,4, art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 72 poz 619
law: Ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.
article: par. 51
journal: Dz.U. 2009 nr 147 poz 1193
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i  zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót  produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów  rybackich 2007-2013".

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Protokolant Referent stażysta Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011r. sprawy ze skargi M. Ł. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich" oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2009 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) [...] Oddziału Regionalnego w W. (zwanej w dalszej części uzasadnienia także "Agencją") wpłynął wniosek M. Ł. o dofinansowanie w zakresie środka 2.2 "Działania wodno - środowiskowe" w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołóstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na realizację operacji dotyczącej wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku praktyk i technik w chowie i hodowli ryb.

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. Agencja wezwała ww. wnioskodawcę do usunięcia braków i złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniach [...] i [...] grudnia 2009 r. został złożony wniosek zawierający wymagane zmiany wraz z brakującą dokumentacją oraz stosownymi wyjaśnieniami. W związku z uzupełnieniem wniosku, Agencja stwierdziła, że uzyskał on status kompletności i poprawności w dniu wpływu ostatnich brakujących dokumentów, tj. [...] grudnia 2009 r.

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] Agencja, działając na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, dalej jako ustawa o wspieraniu) oraz na podstawie § 51 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 – Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołóstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U Nr 147, poz. 1193, dalej jako rozporządzenie MRiRW) odmówiła przyznania M. Ł. przyznania pomocy we wnioskowanym zakresie.

W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o wspieraniu pomoc jest przyznawana do wysokości limitu określonego dla poszczególnych środków w ramach programu operacyjnego. Na mocy zaś § 51 ww. rozporządzenia MRiRW pomoc jest przyznawana poszczególnym wnioskodawcom zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Wniosek o dofinansowanie był kompletny i poprawny w dniu [...] grudnia 2009 r. i nie uzyskał finansowania z powodu wyczerpania funduszy przeznaczonych na środek 2.2 "Działania wodno - środowiskowe".

Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. wnioskujący o przyznanie pomocy wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] Dyrektor Wsparcia Rybactwa ARiMR w W. negatywnie rozpatrzył ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Na rozstrzygnięcie z [...] marca 2010 r. M. Ł. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo oraz zwrot kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że Agencja postąpiła w sposób sprzeczny z treścią § 51 rozporządzenia MRiRW, stanowiącego, iż pomoc jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Jednym z wymogów uzyskania rekompensat wodno – środowiskowych jest określona w § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW terminowa realizacja określonych w przepisach o statystyce publicznej, obowiązków statystycznych w zakresie sprawozdań dotyczących powierzchni stawów rybnych oraz ilości ryb wyprodukowanych w stawach rybnych i innych urządzeniach służących do chowu lub hodowli. Terminowe wywiązanie się z obowiązku statystycznego w przypadku gospodarstw rybackich oznacza wysłanie sprawozdania RRW – 22 do Instytutu Rybactwa Śródlądowego do dnia 15 marca każdego roku. Instytut Rybactwa Śródlądowego przesyłał starającym się o przyznanie pomocy finansowej zaświadczenia o wypełnieniu tego obowiązku identycznej treści, niezależnie od terminu wysłania ww. sprawozdania. Znane są przypadki wysłania przedmiotowego formularza po ustawowym terminie, co jest naruszeniem ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej. Odbywało się to za wiedzą i zgodą ARiMR, która była zobowiązana do oceny i weryfikacji wniosków. Dane dotyczące liczby terminowo złożonych sprawozdań RRW-22 zostały zawarte w ogólnie dostępnym piśmie Prezesa Związku Producentów Ryb z dnia [...] września 2009 r. kierowanym do Ministra Rolnictwa. Powinien nimi także dysponować Instytut Rybactwa Śródlądowego w O. Wskazują zaś one, że z obowiązku statystycznego wywiązało się około 5% rybaków. Tylko więc ich wnioski o pomoc finansową – przy spełnieniu pozostałych wymogów – mogły być brane pod uwagę zgodnie z kolejnością złożenia. Agencja w różnych województwach dokonywała oceny oraz akceptacji wniosków, a następnie zawierania umów o dofinansowanie w dowolnych terminach, zależnych jedynie od oddziału regionalnego. Zastrzeżenia skarżącego budzi również sposób podziału środków finansowych w ramach wskazanego programu operacyjnego. Nie można uznać, że podział ten został dokonany w sposób gwarantujący realizację podstawowych celów programu operacyjnego. Zdaniem skarżącego nieuzasadnione jest niepodjęcie przez Agencję, jako instytucję pośredniczącą, określonych w art. 8 ust. 3 ustawy o wspieraniu, działań mających na celu umożliwienie przyznawania pomocy ponad limit dotychczas ustalony dla osi 2.2 "Działania wodno - środowiskowe".

W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że limit środków został wyczerpany na rzecz wnioskodawców, których wnioski uzyskały status kompletności i poprawności pomiędzy dniem [...] listopada 2009 r., a dniem [...] grudnia 2009 r., przy czym w odniesieniu do wniosków kompletnych i poprawnych na dzień [...] grudnia 2009 r. środków wystarczyło jedynie dla części wnioskodawców. Za bezpodstawne należy uznać twierdzenia skarżącego, że Agencja nie podjęła działań mających na celu umożliwienie przyznawania pomocy ponad limit środków ustalony dla środka 2.2 "Działania wodno - środowiskowe". Agencja, realizując zadania instytucji pośredniczącej, wielokrotnie bowiem występowała do instytucji zarządzającej w sprawie kontraktacji wszystkich wniosków kompletnych i poprawnych na dzień [...] grudnia 2009 r. Wysokość planowanej przez MRiRW relokacji środków finansowych na rzecz środka 2.2 "Działania wodno – środowiskowe" umożliwi, w przypadku wejścia w życie nowelizacji rozporządzenia MRiRW zakontraktowanie tych spośród wniosków o dofinansowanie kompletnych i poprawnych na dzień [...] grudnia 2009 r., dla których zabrakło środków w ramach pierwotnej kwoty limitu. Stało się zaś jasne, że operacje objęte wnioskami, które uzyskały status kompletności i poprawności po tej dacie, nie będą podlegały finansowaniu. Wniosek skarżącego stał się zaś kompletny i poprawny dopiero w dniu [...] grudnia 2009 r. Zarzut skarżącego dotyczący nieterminowości wysłania sprawozdania przez poszczególnych rybaków do Instytutu Rybactwa Śródlądowego jest niezasadny, bowiem w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako instytucja zarządzająca stwierdziła, że potwierdzenie złożenia formularza RRW-22 stanowi poświadczenie wykonania ustawowego obowiązku przez podmiot do tego zobowiązany na zasadach określonych w przepisach o statystyce publicznej. W związku z powyższym, Agencja nie ma podstaw, aby kwestionować formę składanych przez wnioskodawców potwierdzeń. Zgodnie z wytycznymi instytucji zarządzającej (MRiRW), dołączenie do wniosku potwierdzenia przedmiotowego formularza świadczy zatem o spełnieniu przez wnioskodawcę wymogu wynikającego z § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW.

Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika popierając skargę dokonał jej uzupełnienia. Zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania przez negatywne rozpoznanie wniosku skarżącego po uprzednim pozytywnym rozpoznaniu wniosków nie odpowiadających wymogom prawa, przez co został naruszony art. 9 ustawy o wspieraniu oraz § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW, naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację i zastosowanie § 51 rozporządzenia MRiRW. Wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów z Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O. na okoliczność wypełnienia obowiązku z zakresu statystyki – składania wniosku RRW-22 w 2009 r. oraz wyjaśnień J. Ł. na okoliczności związane ze składaniem wniosku i jego uzupełnień, dokonywaniem wyjaśnień.

W uzasadnieniu pisma uzupełniającego skargę wskazano, że organ nie powinien uwzględniać wniosków o dofinansowanie złożonych w 2009 r., które nie spełniały wymogu terminowego złożenia formularza RRW – 22. Rybacy, którzy nie spełniali kryteriów dobrej praktyki rybackiej (tj. nie złożyli terminowo sprawozdania), powinni, zgodnie z przepisami móc ubiegać się o ewentualne dotacje dopiero w następnym roku, po złożeniu w terminie dokumentów statystycznych. Wnioski tych rybaków nie powinny zostać zaopiniowane pozytywnie. To z kolei powoduje, że nie można stwierdzić, iż tylko wnioski złożone do dnia [...] grudnia 2008 r. zmieszczą się w limicie przyznanych do rozdysponowania środków unijnych. Powyższe miało istotny wpływ na zgodność z prawem procedury rozpatrywania wniosków o dofinansowanie, a tym samym na wynik rozstrzygnięcia, ponieważ zmieniło zasadniczo układ limitu środków do rozdysponowania miedzy wnioskodawcami, zgodnie z kolejnością składania wniosków.

W dalszej części pisma uzupełniającego skargę podniesiono, że analiza § 51 rozporządzenia MRiRW nie jest jednoznaczna – przepis ten mówi o "złożeniu wniosku o dofinansowanie", nie reguluje natomiast kwestii jego ewentualnego uzupełnienia czy złożenia wyjaśnień. Złożenie wniosku i uzupełnienie wniosku są to dwie odrębne instytucje prawne, regulowane pod oddzielnymi jednostkami redakcyjnymi - § 42 i § 43 rozporządzenia MRiRW. W opinii skarżącego decydującym o prawie przyznania środków w ramach limitów finansowych określonych w § 51 rozporządzenia MRiRW powinien być nie dzień ewentualnego uzupełnienia wniosku, tylko dzień samego złożenia wniosku. Pomoc w ramach środków powinna więc być przyznawana zgodnie z kolejnością złożonego wniosku o dofinansowanie. Jeżeli wnioskodawca uzupełni w ustawowym terminie brakujące dokumenty, wówczas wniosek staje się kompletny i poprawny z chwilą jego faktycznego złożenia. Dlatego nie można przyjąć stanowiska organu, zgodnie z którym dopiero data ostatecznie uzupełnionego wniosku decyduje o tym, czy wnioskodawca zmieścił się w limicie środków objętych pomocą unijną. O tym, czy wnioskodawca otrzyma dotację, czy też nie, decyduje organ i to w sposób zupełnie dowolny, pozbawiony jakiejkolwiek kontroli. Jest to sprzeczne z treścią i celem rozporządzenia MRiRW, a także podstawowymi zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego. Im wcześniej bowiem organ przystąpi do rozpoznania wniosku, tym wcześniej wezwie stronę do uzupełnienia braków i tym wcześniej strona będzie mogła wniosek uzupełnić zgodnie z zasadą kompletności i poprawności. Tak więc, wykładnia § 51 rozporządzenia MRiRW dokonana przez organ ma charakter niekonstytucyjny, jest bowiem sprzeczna z art. 32 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym wszyscy są wobec prawa równi. W ocenie skarżącego nierówność traktowania polega na tym, że w przypadku jednego wnioskodawcy organ może rozpoznać wniosek niezwłocznie po otrzymaniu, a w stosunku do innego dopiero tuż przed upływem 3 miesięcy liczonych od dnia złożenia wniosku. Rozporządzenie nie reguluje kwestii, czy rozpatrywanie wniosków zakresie kontroli następczej (§ 43) ma się odbywać również w kolejności złożenia wniosków. Analiza § 51 rozporządzenia MRiRW wprowadza niekonstytucyjne ograniczenie w postaci prawa organu do rozpoznania wniosku na dzień jego uzupełnienia (nawet, jeśli w następstwie uzupełnienia wniosek okaże się poprawny i spełniający wymogi przyznania pomocy), tym samym wykładnia tego przepisu jest również sprzeczna z art. 9 ustawy o wspieraniu z którego to wynika, że pomoc jest przyznawana jeśli wnioskodawca spełnia określone warunki do jej przyznania.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 13 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego popierając skargę wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu, cofnął wniosek o dopuszczenie dowodu z wyjaśnień J. Ł., podtrzymując wniosek dowodowy z dokumentu z Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O., o ile takowy znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art.1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr `153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a").

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno akty jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Podkreślenia wymaga, że wojewódzkie sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej i nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dlatego też Sąd oddalił wniosek strony skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentu Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O. Zdaniem Sądu przeprowadzenie tego dowodu nie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, nadto z uwagi na brak tego dokumentu w aktach administracyjnych, spowodowałoby nadmierne przedłużenie postępowania w sprawie.

Sąd wskazuje, że jest kompetentny jedynie do oceny legalności zaskarżonego aktu czy czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, to jest oceniając czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 2.2 "Działania wodno - środowiskowe" w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Warunki oraz tryb przyznawania pomocy finansowej w zakresie ww. środka reguluje rozporządzenie MRiRW wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 19 ustawy o wspieraniu.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 – wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania, podając przyczyny tej odmowy. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 14 ust. 5 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozstrzyganej sprawie skarżący prawidłowo złożył skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc dopuszczalna, nie oznacza to jednak, że jest też zasadna.

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie to jest prawidłowe – wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa. Powyższy akt nie narusza bowiem przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w sposób który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Organ wskazał prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. powołany już wyżej art. 14 ust. 4 ustawy o wspieraniu oraz § 51 rozporządzenia MRiRW. Pisemna odmowa zawiera również uzasadnienie przedmiotowego aktu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o wspieraniu pomoc w ramach programu operacyjnego jest przyznawana do wysokości limitu stanowiącego równowartość złotych kwoty w euro określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 na poszczególne środki, o których mowa w art. 3. Stosownie zaś do § 51 rozporządzenia MRiRW pomoc w ramach środków, o których mowa w § 1, jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie.

Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że skarżący złożył wniosek o dofinansowanie w zakresie środka 2.2 "Działania wodno - środowiskowe" w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na realizację operacji dotyczącej wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku praktyk i technik w chowie i hodowli ryb w dniu [...] listopada 2009 r. Z uwagi jednak na fakt, że jego wniosek zawierał braki i wymagał złożenia dodatkowych wyjaśnień, organ pismem z dnia [...] grudnia 2009 r.(doręczonym [...] grudnia 2009 r.) wezwał skarżącego do dokonania stosownych uzupełnień. W świetle okoliczności faktycznych rozpatrywanej sprawy bezsporne jest również, że skarżący kompletny, tj. prawidłowo wypełniony i udokumentowany wniosek złożył dopiero w dniu [...] grudnia 2009 r. W tym bowiem dniu dostarczył ostatnie brakujące dokumenty. Tymczasem w tej dacie środki finansowe nie były już dostępne, albowiem uległy wyczerpaniu na rzecz wnioskodawców, których wnioski stały się kompletne i poprawne najpóźniej w dniu [...] grudnia 2009 r. Zasadnie więc organ uznał, że wniosek skarżącego kwalifikował się do odmowy przyznania pomocy z uwagi na brak środków finansowych i udzielił zgodnie z art. 14 ust. 4 pisemnej informacji o odmowie przyznania pomocy, podając przyczynę tej odmowy.

Zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zarzuty skargi nie są zasadne.

Skarżący w pierwszej kolejności zarzuca negatywne rozpoznanie jego wniosku po uprzednim pozytywnym rozpoznaniu wniosków nie odpowiadających wymogom prawa, przez co jego zdaniem organ naruszył art. 9 ustawy o wspieraniu oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MRiRW. Jak zaś wynika z art. 9 ww. ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19. Stosownie natomiast do § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MRiRW pomoc na realizację operacji w ramach środka działania wodno – środowiskowe w zakresie wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku praktyk i technik w chowie i hodowli ryb przyznaje się, jeżeli wnioskodawca zobowiązał się do realizacji operacji w całym obiekcie chowu lub hodowli lub co najmniej na jednym stawie, przy jednoczesnym stosowaniu podstawowych zasad dobrej praktyki rybackiej w całym obiekcie. Ust. 2 pkt 2 ww. przepisu stanowi z kolei, że przez podstawowe zasady dobrej praktyki rybackiej rozumie się terminową realizację, określonych w przepisach o statystyce publicznej, obowiązków statystycznych w zakresie sprawozdań dotyczących powierzchni stawów rybnych oraz ilości ryb wyprodukowanych w stawach rybnych i innych urządzeniach służących do chowu lub hodowli. Skarżący, powołując się na ww. przepisy sugeruje, że część rybaków, których wnioski uprzednio, wcześniej niż jego wniosek, rozpatrzyła Agencja (i to pozytywnie), nie powinna otrzymać wnioskowanej pomocy z uwagi na nieterminową realizację ww. obowiązków statystycznych.

Odnosząc się do tego zarzutu zauważyć należy, że Agencja w zaskarżonym akcie w ogóle nie przywoływała ww. przepisów. To z kolei oznacza, że trudno jest stwierdzić, iż doszło do ich naruszenia. Z wyjaśnień Agencji zawartych w odpowiedzi na skargę wynika zaś, że zgodnie z wytycznymi instytucji zarządzającej dla uznania, iż poszczególni rybacy - wnioskodawcy ubiegający się o przyznanie przedmiotowej pomocy wywiązali się z nałożonych na nich obowiązków statystycznych, wystarczające było dołączenie przez nich potwierdzenia złożenia stosownego formularza RRW-22. Potwierdzenie takie stanowi bowiem poświadczenie wykonania ustawowego obowiązku przez podmiot do tego zobowiązany na zasadach określonych w przepisach o statystyce publicznej. Oznacza to również spełnienie przez tych wnioskodawców wymogu wynikającego z § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MRiRW. Nadto, co należy również w tym miejscu zauważyć, skarżący nie wskazał konkretnych wnioskodawców, których wnioski zostały pozytywnie rozpatrzone wcześniej, tj. przed rozpatrzeniem jego wniosku, a którzy nie wypełnili w wymaganym terminie ww. obowiązków statystycznych.

W drugiej kolejności skarżący zarzuca Agencji błędną interpretację § 51 rozporządzenia MRiRW, bowiem jego zdaniem decydującym o prawie przyznania środków w ramach limitów finansowych określonych w tym przepisie powinien być nie dzień ewentualnego uzupełnienia wniosku, tylko dzień samego złożenia wniosku. Nadto, w jego ocenie wykładnia ww. przepisu dokonana przez organ ma charakter niekonstytucyjny, jest bowiem sprzeczna z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym wszyscy są wobec prawa równi.

Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że również nie jest on trafny. Z przepisu tego jednoznacznie bowiem wynika, że pomoc jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Nie jest więc decydująca data złożenia samego wniosku, a data w której dany wniosek stał się poprawny i kompletny. Dlatego też, w ocenie Sądu wykładnia ww. przepisu dokonana przez organ jest prawidłowa. Sąd nie dopatrzył się również, aby wykładnia tego przepisu zastosowana przez organ w niniejszej sprawie była niezgodna z Konstytucją RP, w szczególności z jej art. 32 ust. 1. Wypada bowiem zauważyć, że skarżący przy należytej staranności mógł złożyć swój wniosek, prawidłowo wypełniony i udokumentowany, już w dacie pierwotnego jego złożenia, tj. [...] listopada 2009 r. Mógł też złożyć przedmiotowy wniosek o tyle wcześniej, aby nawet na skutek wezwania organu do uzupełnienia jego braków czy złożenia stosownych wyjaśnień został on rozpatrzony w czasie, gdy Agencja dysponowała jeszcze środkami finansowymi. W tym miejscu zauważyć również należy, że skarżący nie wykazał, aby inni wnioskodawcy, którzy później złożyli swoje wnioski, a otrzymali pomoc finansową, zostali wcześniej wezwani do ich uzupełnienia.

Istotne znaczenie w niniejszej sprawie, ma treść art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o wspieraniu. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ww. ustawy do postępowania w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków. Ustęp 2 tego przepisu stanowi, iż w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Decydujące znaczenie ma zaś treść ust. 3 ww. przepisu, który to stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 3). Tak więc, to skarżący powinien wykazać, że wnioskodawcy którzy mimo tego, iż później od niego złożyli wnioski, zostali wcześniej wezwani do uzupełnienia braków wniosku czy też wskazać przykładowo konkretnych wnioskodawców, których wnioski zostały pozytywnie rozpatrzone wcześniej, tj. przed rozpatrzeniem jego wniosku, a nie wypełnili w wymaganym terminie stosownych obowiązków statystycznych. Tym samym, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby Agencja w dowolny i pozbawiony jakiejkolwiek kontroli sposób, decydowała, czy dany wnioskodawca otrzyma pomoc finansową.

Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.