Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2583/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Zespołu Szkół Budowlanych w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z [...]r. Nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza na rzecz skarżącego od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka


UZASADNIENIE

II SA/Po 2583/02

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]09.2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...]08.2002 r., nakazującą inwestorowi Zespołowi Szkół Budowlanych w P. rozbiórkę budynku o wymiarach 11 m na 17 m, przylegającego do Sali gimnastycznej od strony południowo-wschodniej, wybudowanego na działce przy ul. G. w P. W uzasadnieniu podano, iż opisany powyżej obiekt zbudowany został w 2001 r. bez uzyskania pozwolenia na budowę. W budynku znajdują się sala dydaktyczna, siłownia oraz garaż. W miejscu gdzie obecnie znajduje się siłownia istniał wcześniej garaż wielostanowiskowy. Garaż ten został częściowo rozebrany - rozebrano dach, część ścian, a następnie podwyższono ściany i wykonano nowy dach. Nadto część budynku znajduje się na miejscu rozebranej wcześniej wiaty. Zachodzi więc obowiązek jego rozbiórki przewidziany w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Sankcje z tego przepisu są obligatoryjne i organ nie jest upoważniony do ustalania przyczyn samowoli czy uwzględniania interesu społecznego.

Od powyższej decyzji skargę złożył inwestor Zespół Szkół Budowlanych w P., domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 46 ustawy Prawo budowlane oraz art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa. W uzasadnieniu podniesiono, iż organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego, nie wziął pod uwagę interesu społecznego i nie ustosunkował się do okoliczności podniesionych w odwołaniu. Skarżący stwierdził, że art. 48 ustawy prawo budowlane spotkał się z powszechną krytyką, budowa przedmiotowego obiektu nastąpiła w interesie społecznym z uwagi na zły stan techniczny wiaty oraz potrzeby szkoły, nadto organ nakazał całkowitą rozbiórkę budynku, gdy tymczasem część budynku powstała jako dobudowa istniejącego wcześniej garażu wielostanowiskowego i w tej części zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi, dodatkowo podnosząc, iż garaż wielostanowiskowy uległ przebudowie w sposób nie pozwalający na uznanie jego fragmentów jako obiektu budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Organy wydające zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]08.2002 r. oparły się na treści art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W myśl tego przepisu istnieje obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zgodnie zaś z art. 28 powyższej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 29 i 30 ustawy.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w 2001 r. skarżący dokonał następujących robót budowlanych: dokonał częściowej rozbiórki istniejącego garażu wielostanowiskowego i jego przebudowy poprzez rozebranie dachu, podwyższenie ściany i wykonanie nowego dachu, dokonał całkowitej rozbiórki wiaty, wykonał ścianę nośną równoległą do ściany szczytowej sali gimnastycznej, wykonał ścianę frontową oraz dach. W części budynku powstałej na skutek częściowej rozbiórki i przebudowy garażu powstała siłownia, natomiast w części wybudowanej na miejscu rozebranej całkowicie wiaty sala dydaktyczna (konferencyjna), magazyn i garaż (protokół oględzin z dnia [...]06.2002 r. w aktach administracyjnych).

Opisane roboty budowlane w zakresie wykonania obiektu i przebudowy objęte są obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 i art. 29 ustawy Prawo budowlane). Skarżący przystępując do opisanych robót nie dysponował ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i wykonane przez niego prace mają charakter samowoli z art. 48 ustawy Prawo budowlane. Słusznie jednak podnosi skarżący, iż art. 48 wskazanej ustawy ma zastosowanie do tych obiektów lub części obiektu, które wykonane zostały w warunkach samowoli budowlanej. Nakaz rozbiórki wydany w oparciu o powyższy przepis nie może dotyczyć tej części obiektu budowlanego, która nie została wykonana w sytuacji samowoli. Podkreślić należy, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że część spornego obiektu, wybudowana samowolnie po częściowej rozbiórce i przebudowie garażu wielostanowiskowego, stanowi część dającą się fizycznie oddzielić bez znacznego uszkodzenia pozostałej po rozbiórce pierwotnej substancji budynku. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, wydany w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego, obejmujący części obiektu, które istniały pierwotnie, nie ma podstawy w przepisach prawa.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, wydane zostały bez rozpatrzenia całego materiału dowodowego, z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 77 § 1 kpa, art. 48 ustawy Prawo budowlane, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. oraz wcześniejszą decyzję organu I instancji należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę rozważyć należy wszystkie istotne okoliczności sprawy i ocenić je zgodnie z treścią art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). Rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o treść art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka