Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1531/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 15 ust. 1 i 7, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 36 ust. 1, art. 37 ust. 1 pkt 3 i ust. 7
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
journal: Dz.U. 2000 nr 119 poz 1259
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 6 pkt 7
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 97 poz 1050
law: Ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach.
article: art. 72, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 190 § 2, art. 191, art. 197
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: § 2
journal: Dz.U. 2009 nr 32 poz 224
law: Rozporzadzenie MInistra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. w sprawie metod ustalania parametrów służących do określenia podstawy  opodatkowania piwa

SENTENCJA

Dnia 22 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi ZX. Spółki Akcyjnej w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia ...września 2013 r. nr ... przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego za miesiąc czerwiec 2001 roku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P... z dnia ... maja 2008 r. ... II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w P.na rzecz skarżącej kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w Y. decyzją nr 391000-PA-9108-97/06/07/08/BG/RM wydaną w dniu 15 maja 2008 r. na podstawie art.207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. DZ.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1, art.36 ust. 1 i 3 , art. 37 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, poz. 1259 z późn. zm.) określił X. Spółce Akcyjnej w Y. wysokość zobowiązania podatkowego określonego w deklaracji dla podatku akcyzowego AKC-2 za miesiąc czerwiec 2001 r. w części dotyczącej piwa aromatyzowanego ujętego w polu 35 załącznika do tej deklaracji w kwocie ..., a także odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego za miesiąc czerwiec 2001 r. w wysokości ... zł zapłaconego z tytułu sprzedaży piwa aromatyzowanego.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że spółka złożyła deklarację dla podatku akcyzowego AKC-2 na miesiąc czerwiec 2001 r., w której w polu 35 załącznika do tej deklaracji zostało wykazane piwo aromatyzowane w ilości ... hl. Podatek akcyzowy wykazany w deklaracji został zapłacony przez podatnika.

Spółka wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży piwa aromatyzowanego w miesiącu czerwcu 2001 r., wywodząc, że cukier dodany po zakończeniu fermentacji nie może być uważany za składnik ekstraktu brzeczki podstawowej, a zawarty w produkcie gotowym cukier należy osobno oznaczyć analitycznie i odjąć od ekstraktu rzeczywistego piwa, zanim zostanie on podstawiony do wzoru Ballinga. Podstawą wyliczenia zapłaconej kwoty podatku akcyzowego było zatem błędne przyjęcie, że wartość stopnia Plato wynosiła 14,5%. Prawidłowa wartość stopnia Plato, zdaniem spółki, winna wynosić 8,8, co odzwierciedla maksymalną, możliwą wartość tego parametru, która mogła być osiągnięta w zastosowanym procesie produkcyjnym.

Jak wyjaśnił organ, w przedmiotowej sprawie czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie dotyczą produktu określonego jako piwo aromatyzowane. Interpretując pojęcie produktu gotowego należy mieć na względzie ilość produktu, którego dotyczyły czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie. Gotowym wyrobem akcyzowym był więc napój alkoholowy, będący mieszaniną piwa , syropu cukrowego i substancji aromatycznych oraz wody. Uznać należy zatem, że ilość stopni Plato w przedmiotowym produkcie gotowym należy obliczyć według zawartości ekstraktu rzeczywistego oraz alkoholu w tym gotowym produkcie. Natomiast nieuwzględnienie w ekstrakcie rzeczywistym składników dodanych już po zakończeniu fermentacji oznaczałoby, że czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie dotyczyłyby faktycznie innego produktu gotowego, tj. piwa.

Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego , dotyczące stawki podatku od napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 % według stopni Plato w gotowym produkcie, nie umożliwiają przy obliczaniu akcyzy, odjęcia od ekstraktu rzeczywistego ilości ekstraktu dodanego, tj. wynikającego z dodania po zakończeniu fermentacji syropu cukrowego. Odliczenie takie spowodowałoby ustalenie wielkości ekstraktu rzeczywistego na poziomie innym, iż w rzeczywiści występujący. W oparciu o wskazane wyżej przepisy, organ wyliczył należny podatek akcyzowy w następujący sposób:

ilość hektolitrów x° Plato x stawka podatku akcyzowego. Jednocześnie organ wskazał, że zwrot podatku akcyzowego jest należny podatnikowi wówczas, gdy poniósł on ciężar ekonomiczny tego podatku, tj. nie został on przerzucony na konsumenta. Jak podniósł organ, cena sprzedaży piwa aromatyzowanego zawierała podatek akcyzowy. To , że akcyza nie była bezpośrednio uwzględniana przy ustalaniu ceny towaru, jak podnosi spółka, nie skutkuje tym, że ciężar ekonomiczny akcyzy obciążył podatnika.

X. wniosła odwołanie od wskazanej wyżej decyzji i wnosząc o jej uchylenie zarzuciła , że organ podatkowy w nieprawidłowy sposób określił wysokość podatku akcyzowego od piw dosładzanych, bowiem przy jego obliczeniu posłużył się wartością ekstraktu ogólnego piwa zamiast stopniem Plato , czyli % ekstraktu brzeczki podstawowej. Wartość ekstraktu brzeczki podstawowej nie jest bezpośrednio mierzalna w gotowym wyrobie lecz powinna być obliczona z wykorzystaniem dwóch innych parametrów : zawartości alkoholu oraz zawartości ekstraktu rzeczywistego. Obliczeń dokonuje się z wykorzystaniem równania mas fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej, znanego jako wzór Ballinga. Naczelnik Urzędu Celnego nie odjął ekstraktu pochodzącego z cukru po zakończeniu fermentacji piwa od ekstraktu zmierzonego w piwie dosładzanym. Co więcej, ekstrakt "zafałszowany" dodatkiem cukru organ uznał de facto za ekstrakt brzeczki podstawowej i zastosował go do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego. Nadto spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 120, art. 121, art.122, art. 124, art. 165, art. 180, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.......

Nadto Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 165 § 2, art. 21 § 3, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, w szczególności akcentując nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, pominięcie dowodów przedłożonych przez Spółkę i nieodniesienie się do argumentacji Strony, a także naruszenie art. 72 i nast. Ordynacji podatkowej poprzez odmowę stwierdzenia na rzecz Spółki nadpłaty w sytuacji, gdy przepisy Ordynacji podatkowej nie uzależniają zwrotu nadpłaty podatku od zaistnienia przesłanki poniesienia jego ciężaru ekonomicznego.

Dyrektor Izby Celnej w Y. decyzją nr ... wydaną w dniu 6 września 2013 r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( DZ.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1, art.36 ust. 1 i 3 , art. 37 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

( Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, poz. 1259 ze. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do prawidłowego ustalenia stopnia Plato , tj. 1 % ekstraktu brzeczki podstawowej będącego jednym z parametrów kształtujących wysokość podatku akcyzowego od piwa aromatyzowanego ( smakowego)

Zdaniem organu, spółka jako producent piwa aromatyzowanego powinna obliczać stopień Plato, a w konsekwencji wartość podatku akcyzowego przy uwzględnieniu wprowadzonych do piwa po procesie fermentacji dodatków smakowych na bazie cukru w gotowym produkcie. W ocenie zaś spółki, właściwym dla obliczenia stopnia Plato, a tym samym obliczenia podatku akcyzowego jest moment produkcji piwa przed wprowadzeniem tych dodatków.

Podstawą prawną decyzji wydanych w sprawie jest art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, poz. 53 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, eksport i import towarów i usług oraz czynności wymienione w ust. 3, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6.Towary te ustawodawca nazwał jednocześnie wyrobami akcyzowymi. Takim wyrobem było piwo słodowe i napoje alkoholowe będące mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych , w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 % , bez względu na symbol SWW i PKWiU

Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, stawki akcyzy w stosunku do ceny sprzedaży u podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu akcyza na terytorium RP (...) wynoszą odpowiednio (...) dla wyrobów winiarskich, piwa oraz pozostałych napojów alkoholowych ( załącznik nr 6 poz. 14 , 15, 19 ) – 70% i 230%, przy czym w poz. 15 załącznika ujęte było piwo ( SWW nr 2483-1,-22,-33, PKWiU nr 15.96.1), w poz. 14 załącznika ujęte były napoje alkoholowe będące mieszaniną piwa i napojów, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 % bez względu na symbol SWW i PKWiU. Jednocześnie Minister Finansów został upoważniony na podstawie art. 37 ust. 2 ww. ustawy do obniżenia stawki podatku

Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów za każdy stopień Plato, gdzie za 1º Plato uważa się 1 % wag. ekstraktu brzeczki podstawowej ( poprzednio określane jako % wagowy ekstraktu brzeczki podstawowej lub wcześniej º BLg – stopień Ballinga ) Od dnia 1 stycznia 2001 r. 1 º Plato oznacza 1 % wagowy ekstraktu brzeczki podstawowej, obliczony na podstawie zawartości alkoholu oraz ekstraktu rzeczywistego w produkcie gotowym

Jak dalej wskazał organ, bezsporne jest że brzeczka podstawowa zostaje poddana procesom fermentacji, w wyniku których powstaje alkohol, dwutlenek węgla i ekstrakt rzeczywisty. Dodanie cukru i dodatków smakowych następuje po fermentacji, zatem nie jest dodawane do brzeczki podstawowej, ale do tego, co "zastąpiło" brzeczkę podstawową.

Organ wskazał, że określenie w drodze rozporządzenia sposobu ustalania podstawy opodatkowania piwa wskazuje, że celem było określenie jednolitego uniwersalnego sposobu ustalania podstawy opodatkowania, bez rozróżnienia na piwo otrzymywane ze słodu, czy też wyrobu będącego mieszaniną takiego piwa i napojów bezalkoholowych.

Zdaniem organu, przepisy prawa podatkowego nie wskazują na potrzebę ustalania, jaka część ekstraktu rzeczywistego w wyrobie gotowym pochodzi z syropów smakowych, stanowiących komponent piwa smakowego. Nie uwzględniają także wartości, o jaką zawartość tego ekstraktu wzrosła, wskutek dodania tych syropów w procesie produkcyjnym, już po zakończonej fermentacji. Co więcej, wbrew temu, co twierdzi strona, przepisy akcyzowe zarówno w przypadku piwa jak i mieszanin piwa z napojami bezalkoholowymi nie nakazują odjęcia ekstraktu niepochodzacego z brzeczki podstawowej. Kluczowe znaczenie ma zatem nie samo rozstrzygnięcie kwestii poprawności pojęcia brzeczka podstawowa, ile wskazany przez prawodawcę precyzyjnie określony przez Polską Normę sposób obliczenia tej wartości w oparciu o oznaczone parametry : gęstości ( zawartości ekstraktu rzeczywistego) i zawartości alkoholu w piwie gotowym. Tym bardziej, jak podkreślił organ, że tradycyjna brzeczka znacznie różni się od brzeczki stosowanej do produkcji spornych piw , gdyż zawiera syrop glukozowy, w przypadku piwa ... nawet znaczne ilości. W ocenie organu, nieprawidłowe jest stanowisko , że ekstrakt rzeczywisty uzyskuje się po odjęciu dodanych po fermentacji piwa składników smakowych. Organ wskazał również, że w przypadku opodatkowania akcyzą piwa dosładzanego smakowego, zwyżka akcyzy nie jest wynikiem opodatkowania dodatków smakowych, lecz wytworzenia na bazie piwa jasnego , piwa smakowego, które na skutek dodania syropu smakowego należy ujmować, jako inny, niż piwo jasne przedmiot opodatkowania.

Organ odwoławczy odniósł się także szczegółowo do zarzutów procesowych strony, uznając jednak, że nie zasługiwały one na uwzględnienie i nie mogły prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.

Ponadto, powołując uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I GPS 1/11, wyjaśnił, że art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że nie jest nadpłatą kwota podatku, jeżeli ten, kto ją nienależnie uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego. W związku z powyższym organ stwierdził, że nie doszło do naruszenia tego przepisu w niniejszej sprawie, ponieważ spółka odzyskała w cenie sprzedanego piwa zapłacony podatek akcyzowy, a zatem nie poniosła ciężaru ekonomicznego tego podatku, przerzucając go na nabywców. W tej sytuacji, zdaniem organu, uwzględnienie żądania spółki zwrotu podatku prowadziłoby do jej bezpodstawnego wzbogacenia.

X. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Y. i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- § 1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego ( Dz. U. Nr 119, poz. 1259 z 2000 r. ze zm.) w zw. z poz. 14 i 15 oraz objaśnienia nr 1 do załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w wyniku czego organ podatkowy błędnie wyliczył podstawę opodatkowania na podstawie zawartości ekstraktu w gotowym piwie aromatyzowanym , zamiast w oparciu o zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej i zastosował do tak błędnie obliczonej podstawy opodatkowania stawkę podatku akcyzowego

- art.. 3 ust., 1 pkt 1 ustawy o cenach poprzez jego bledną wykładnie oraz w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w sprawie

- art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie

- art. 15 ust. 1 i 7 ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym z dnia 11 marca 1993 r. ( Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. ze zm.) poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie

- art. 187 § 1 , art. 190 § 2, art. Art. 191, art. 123, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Y. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia ...sierpnia 2014 r. spółka, w uzupełnieniu zarzutów skargi, wskazała na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w sprawach I GSK 567/12, I GSK 564/12, I GSK 565/12, IGSK 568/12, IGSK 569/12, I GSK 570/12 oraz ekspertyzę dotyczącą obliczania zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej w piwach dosładzanych i opinię dotyczącą analizy ekonomicznej prezentującej, czy nienależnie uiszczony podatek akcyzowy został przerzucony na kontrahentów.

W odpowiedzi na ww. pismo Dyrektor Izby Celnej w Y. w piśmie z dnia ...września 2014 r. podtrzymał swoje stanowisko, że w przypadku piw smakowych 1 stopień Plato winien uwzględniać dodatki smakowe wprowadzone do piwa na etapie filtracji, zaś, jak wskazał, przedłożone przez stronę skarżącą dodatkowe dokumenty nie wnoszą do sprawy nic nowego. Ponadto, na poparcie swojego stanowiska organ przedłożył wyrok Federalnego Trybunału Finansowego w Niemczech z dnia 28 marca 2006r. oraz interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 listopada 2013 r. i z dnia 26 listopada 2013 r. dotyczące określenia podstawy opodatkowania piw smakowych. Odnosząc się do powołanych przez spółkę ww. wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ wskazał, że w przeciwieństwie do spraw, których dotyczą przywołane wyroki, w niniejszej sprawie zostały wyjaśnione pojęcia specjalistyczne takie jak: brzeczka podstawowa, ekstrakt brzeczki podstawowej, ekstrakt rzeczywisty, czy zawartość ekstraktu rzeczywistego w gotowym wyrobie.

W ocenie organu, dla określenia podstawy opodatkowania piwa pojęcia zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej jak i ekstraktu rzeczywistego nie muszą być tożsame z takimi samymi pojęciami występującymi w browarnictwie. Tym samym, porównanie pojęć specjalistycznych, stosowanych w browarnictwie z określonymi przez ustawodawcę prowadzi do wniosku, że pojęcia użyte w przepisach w zakresie podatku akcyzowego mają charakter autonomiczny nie pokrywający się w pełni z pojęciami używanymi w browarnictwie. Dlatego też, dla celów podatkowych nie należy w sposób bezpośredni przyjmować znaczeń terminologii piwowarskiej, tym bardziej, że pojęć tych nie definiują przepisy prawa. Gdyby intencją ustawodawcy było opodatkowanie piw smakowych w sposób prezentowany przez spójkę , do określenia podstawy opodatkowania użyłby zamiast określenia gotowego wyrobu, innego pojęcia odpowiadającego piwu otrzymanemu po fermentacji, a przed fazą filtracji i rozlewu, które również jest wyrobem akcyzowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Skarżąca spółka złożyła wnioski o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży piwa aromatyzowanego (smakowego), ujętego w deklaracjach AKC-2 za okres od marca 2001 r. do grudnia 2007 r., podając że zawyżyła w tych deklaracjach podstawę opodatkowania, ponieważ błędnie określiła liczbę stopni Plato. W niniejszej sprawie wniosek o stwierdzenie nadpłaty z tego tytułu dotyczy czerwca 2001 r.

Zgodnie z pierwotną deklaracją spółka uiszczała zobowiązanie w podatku akcyzowym od sprzedanego w poszczególnych miesiącach piwa, przyjmując, że wartość stopni Plato tego piwa wynosi 14,5. Natomiast obecnie spółka twierdzi, że wartość ta wynosi jedynie 8,8. Spółka wyjaśniła przy tym, że piwo aromatyzowane (słodzone) jest produktem powstałym na bazie piwa tradycyjnego, do którego dodano w odpowiednich proporcjach syrop cukrowy, substancje aromatyczne oraz wodę. Operacja mieszania nastąpiła po zakończeniu fermentacji alkoholowej i nie zainicjowała nowego procesu. Ekstrakt brzeczki podstawowej, cieczy, z której otrzymano przedmiotowe piwo, a także piwa bez dodatków, wynosił maksymalnie 8,8% wag. (8,8° Plato). Ekstrakt spornego piwa wzrósł do 14,5% w efekcie zwiększenia gęstości spowodowanego dodaniem syropu cukrowego oraz, w mniejszym stopniu ,dodaniem substancji aromatycznych. Wspomniane dodatki nie były obecne w brzeczce podstawowej i nie uczestniczyły w fermentacji alkoholowej. Przy sporządzaniu pierwotnej deklaracji spółka nie uwzględniła modyfikującego wpływu składników dodanych do piwa, w efekcie czego doszło do zawyżenia podstawy opodatkowania piw aromatyzowanych, a tym samym wysokości zobowiązania podatkowego.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, poz. 1259 ze zm.)

Stosownie do art. 34 ust. 1 powołanej ustawy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają czynności określone w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 2a. W poz. 15 tego załącznika zostało wymienione piwo słodowe (symbol PKWiU 15.96) oraz piwo bezalkoholowe (symbol PKWiU 15.98.12-50.30), a w poz. 19 pozostałe napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napoje alkoholowe będące mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na symbol PKWiU). Z kolei w myśl art. 2 ustawy opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 7, ciąży na producencie wyrobów akcyzowych. Podstawę opodatkowania akcyzą stanowi, z zastrzeżeniem ust. 2-3, obrót wyrobami akcyzowymi (art. 36 ust. 1 ustawy). Jeżeli stawki akcyzy ustalane są kwotowo, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych (art. 36 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy stawki akcyzy w stosunku do ceny sprzedaży u podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wynoszą - u podatników dokonujących czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla wyrobów winiarskich, piwa oraz pozostałych napojów alkoholowych (załącznik nr 6, poz. 14, 15 i 19) 70%.

Na mocy ww. rozporządzenia stawka podatku akcyzowego określona w przywołanym powyżej art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy została obniżona. Zgodnie z brzmieniem załącznika nr 1 pozycji 14 i 15 stawka wynosiła 6,86 zł od 1 hl za każdy Plato. W objaśnieniach do tego załącznika ustawodawca wskazał przy tym, że za 1 ° Plato, w którym wyrażona jest stawka podatku akcyzowego w poz. 14 i 15 tabeli, uważa się 1% wag. ekstraktu brzeczki podstawowej, obliczony na podstawie zawartości alkoholu oraz ekstraktu rzeczywistego w produkcie gotowym.

Organy podatkowe przyjęły, że gotowym produktem, o którym mowa w objaśnieniach do stopnia Plato, jest piwo aromatyzowane, tzn. napój będący mieszaniną piwa i syropu cukrowego, substancji aromatycznych i wody. Zatem stopień Plato w tym produkcie należy obliczyć według zawartości ekstraktu rzeczywistego oraz alkoholu w tym właśnie produkcie, przy czym za ekstrakt rzeczywisty uznać należy cały stwierdzony ekstrakt w piwie, tj. łącznie ekstrakt pochodzący z brzeczki podstawowej jak i z dodanych po procesie fermentacji cukrów i dodatków smakowych.

Strona uważa natomiast, że ponieważ ustawodawca uzależnił obliczenie akcyzy od piwa i napojów zmieszanych z piwem od zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej, wyrażonego w procentach wagowych to to oznacza, że zamiarem jego było uniezależnienie wysokości podatku od wpływu procesów technologicznych dokonywanych w produkcie, w którym zakończyła się fermentacja alkoholowa, takich jak rozcieńczanie wodą i dosładzanie. Biorąc za punkt wyjścia pojęcie brzeczki podstawowej funkcjonujące w browarnictwie strona wskazała, że ekstrakt w piwie dosładzanym (ekstrakt ogólny, ekstrakt produktu gotowego po usunięciu alkoholu) zawiera w sobie ekstrakt rzeczywisty oraz ekstrakt dodanych po fermentacji cukrów, zatem ekstrakt tych cukrów musi być odjęty od ekstraktu ogólnego aby uzyskać ekstrakt rzeczywisty. Spółka jednocześnie podkreśla, że organy bezzasadnie przypisują jej stanowisko, że właściwym momentem dla obliczenia stopnia Plato (1% wagowego brzeczki podstawowej) jest moment produkcji piwa przed wprowadzeniem dodatków (cukru, aromatów i wody).

Strony były natomiast zgodne, co do konieczności odwołania się do metod badań zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej w produkcie gotowym ustalonych Polską Normą PN-A-79093-2:2000 "Piwo. Metody badań. Oznaczanie zawartości alkoholu, ekstraktu rzeczywistego i ekstraktu brzeczki podstawowej metodą destylacyjną oraz metodą refraktometryczną", co należało uznać jako uprawnione na gruncie niniejszej sprawy z uwagi na to, że metody te były powszechnie akceptowane i stosowane w branży piwowarskiej. Zgodnie z punktem 2.1.4.3 ww. Polskiej Normy zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej, w procentach (m/m), stopnia Plato należało zatem obliczać według wzoru Ballinga:

100 (Er+ 2,066xA)

Eb =

100+ 1,066xA

gdzie:

• Eb - ekstrakt brzeczki podstawowej w % wagowych [%m/m] wyrażony w

stopniach Plato (°Plato)

• A - stężenie alkoholu w % wagowych [%m/m]

• Er - ekstrakt rzeczywisty w gotowym piwie w % wagowych [%m/m]

• 2,066 - ilość ekstraktu odpowiadająca 1 g alkoholu, w gramach

• 1,066 - ubytek ekstraktu podczas fermentacji przypadający na 1 g alkoholu, w gramach

Przy czym, zdaniem spółki, wzór Ballinga znajduje zastosowanie wprost jedynie do piwa tradycyjnego, czyli bez takich dodatków, jak syrop cukrowy czy substancje aromatyczne. Natomiast posługiwanie się wzorem Ballinga w odniesieniu do piwa aromatyzowanego wymaga uwzględnienia modyfikacji gęstości dokonanej po zakończeniu procesu fermentacji, spowodowanych dodaniem syropu cukru oraz substancji aromatycznych, albowiem wzór Ballinga służy do odtworzenia zawartości ekstraktu w brzeczce podstawowej (roztwór poddawany procesowi fermentacji).

Istota sporu sprowadza się zatem do prawidłowego ustalenia jednego stopnia Plato, tj. 1% wag. ekstraktu brzeczki podstawowej, od którego zależy wysokość podatku akcyzowego od piwa smakowego. Należy przy tym zauważyć, że ustawodawca nie wyjaśnił znaczenia pojęć specjalistycznych (brzeczka podstawowa, ekstrakt brzeczki podstawowej, ekstrakt rzeczywisty, zawartość ekstraktu rzeczywistego w gotowym wyrobie), którymi posłużył się, określając podstawę opodatkowania i sposób obliczenia podatku akcyzowego. W tym zakresie konieczne było więc odwołanie się do znaczenia tych pojęć we właściwej dla nich dziedzinie, tj. browarnictwie. Taką wiedzę specjalistyczną prezentowała strona skarżąca w toku postępowania podatkowego, przedstawiając opinie ... i innych specjalistów branżowych na poparcie swojego stanowiska, co do znaczenia istotnych pojęć. Organy podatkowe powołały w charakterze biegłego ..., jednak ostatecznie jego opinię uznały za nieprzydatną i przedstawiły w decyzji odmienny sposób rozumienia terminów potrzebnych dla określenia podstawy opodatkowania. W szczególności dotyczy to terminów: ekstrakt brzeczki podstawowej i ekstrakt rzeczywisty. Organ pierwszej instancji wyjaśnił w tym względzie, że zawarte w definicji 1° Plato pojęcie “produktu gotowego" należy odnieść do ilości produktu, którego dotyczą czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie. Z kolei gotowym wyrobem akcyzowym był napój alkoholowy będący mieszaniną piwa i syropu cukrowego, substancji aromatycznych oraz wody. Ilość stopni Plato należy obliczyć według ekstraktu rzeczywistego oraz alkoholu w gotowym produkcie. Natomiast pominięcie w ekstrakcie rzeczywistym składników dodanych po zakończeniu procesu fermentacji oznaczałoby, że czynności służące oznaczeniu obowiązku podatkowego w akcyzie dotyczą faktycznie innego produktu gotowego, tj. piwa. Organ zauważył przy tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego nie umożliwiają przy obliczaniu akcyzy odejmowania od ekstraktu rzeczywistego ilości ekstraktu dodanego, tj. wynikającego z dodania po zakończeniu fermentacji syropu cukrowego. Z kolei organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdził, że sporne piwo, jak wynika z dokumentów technologicznych i wyjaśnień pełnomocnika spółki, jest wytwarzane na bazie piwa otrzymanego metodą HGB (a nie na bazie piwa tradycyjnego), a w brzeczce piwa bazowego znajduje się znacząca ilość dodatków surowców niesłodowanych, tj. syropu glukozowego, wbrew twierdzeniom strony, o niewielkim dodatku takich surowców. Ponadto organ podatkowy w zaskarżonej decyzji uznał, że mieszaniny piwa otrzymywanego ze słodu z syropami czy innymi wodnymi roztworami zawierającymi dodatek cukru lub innych środków słodzących oraz aromatycznych (syrop glukozowo-fruktozowy, kwas jabłkowy, kwas cytrynowy, aromaty, aspartam itp.) są dla celów poboru podatku akcyzowego traktowane jako piwo, a określony w drodze rozporządzenia sposób ustalania podstawy opodatkowania piwa nie zawiera rozróżnienia na piwo otrzymywane ze słodu czy też wyroby będące mieszaniną takiego piwa i napojów bezalkoholowych. Ustawodawca miał przy tym świadomość występowania na rynku różnych rodzajów piwa (jasne, ciemne, smakowe, słodzone, mieszane z napojami bezalkoholowymi, np. lemoniadą itd.), wytwarzanych w oparciu o różne technologie (tradycyjna, HGB). Przepisy prawa podatkowego nie wskazują na potrzebę ustalenia, jaka część ekstraktu rzeczywistego w wyrobie gotowym pochodzi z syropów smakowych, stanowiących komponent piwa smakowego. Nie uwzględniają także wartości, o jaką zawartość tego ekstraktu wzrosła wskutek dodania tych syropów w procesie produkcyjnym już po zakończonej fermentacji i nie nakazują odjęcia ekstraktu niepochodzącego z brzeczki podstawowej. Przy ustalaniu wysokości podatku akcyzowego od tego wyrobu, wyraźnie wskazują na gotowy produkt, a nie na jeden z komponentów surowcowych czy półproduktów.

Posłużenie się przez prawodawcę w omawianym przepisie sformułowaniem "brzeczka podstawowa" jest więc, zdaniem organu odwoławczego, wyrazem autonomii prawa podatkowego i nie może być rozpatrywane przez pryzmat technologicznego rozumienia tego pojęcia. Na gruncie prawa podatkowego możliwe jest dokonanie odrębnego i niezależnego od stosowanych w browarnictwie klasyfikacji, metod i technologii przypisania skutków prawnych określonym zdarzeniom czy też stanom faktycznym. Zatem, także w rozpatrywanym przypadku, zakończenie fermentacji alkoholowej pozostaje całkowicie neutralne dla wymiaru akcyzy, bowiem fermentacja nie jest ostatnim etapem produkcyjnym.

Organ odwoławczy podkreślił, że prawo podatkowe jednoznacznie łączy ustalenie podstawy opodatkowania piwa dopiero z parametrami wyrobu gotowego. Nie można więc zignorować faktu wprowadzenia pewnych składników już po zakończonej fermentacji, w procesie produkcyjnym. Mamy wobec tego do czynienia z sytuacją, w której w ujęciu technologicznym, dodatek syropu nie przyczyni się do zmiany zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej, natomiast z punktu widzenia prawa podatkowego, w wyniku wykonania tej czynności wzrośnie zawartość ekstraktu rzeczywistego skutkująca powstaniem obowiązku podatkowego w stosunku do ekstraktu rzeczywistego i alkoholu w tak otrzymanym wyrobie gotowym.

Powyższe oznacza, że pomimo, że organ ustalił za pomocą opinii powołanych w sprawie biegłych znaczenie specjalistycznych pojęć, to jednak nie posłużył się nimi przy obliczaniu stopnia Plato dla wyliczenia należnego podatku akcyzowego. W ten sposób organ odstąpił od przyjęcia znaczenia specjalistycznych pojęć istotnych dla obliczenia stopnia Plato, ustalonych w browarnictwie, przyjmując na potrzeby niniejszego postępowania własne rozumienie tych pojęć, przypisując im normatywny charakter.

Takie stanowisko, zdaniem Sądu, jest nie do zaakceptowania. Skoro bowiem ustawodawca w istotnym w sprawie okresie nie zdefiniował wskazanych wyżej pojęć na potrzeby podatku akcyzowego, organy nie mogą, odwołując się do autonomii prawa podatkowego, nadawać im znaczeń nie wynikających z definicji ustawowych, a jednocześnie oderwanych od powszechnie akceptowanych we właściwej dla nich dziedzinie. Przeciwnie, w tej sytuacji, jak już zasygnalizowano powyżej, konieczne jest odwołanie się właśnie do definicji z zakresu browarnictwa. Oznacza to, że organy winny uwzględnić znaczenie istotnych w sprawie pojęć specjalistycznych, wynikające z opinii biegłych. W konsekwencji, przy obliczaniu zawartości ekstraktu rzeczywistego w gotowym produkcie należy odliczać zawarte w produkcie gotowym dodatki smakowe, w szczególności cukier, syrop itp. Na tę konieczność zwrocił uwagę powołany w sprawie biegły w sporządzonych opiniach, wyjaśniając istotę ekstraktu brzeczki podstawowej i ekstraktu rzeczywistego, wskazując, że w przypadku piw dosładzanych, w celu prawidłowego obliczenia ekstraktu brzeczki podstawowej należy od ekstraktu rzeczywistego odjąć ilość dodanych cukrów.

Zdaniem biegłego, metody laboratoryjne mogą być stosowane do oceny zawartości alkoholu i ekstraktu rzeczywistego w dosładzanym wyrobie gotowym, jednak dla wykorzystania ich do wzoru Ballinga dla oceny obliczeniowej ekstraktu brzeczki podstawowej należy dokonać korekty wynikającej z dodatku ekstraktu w trakcie procesu technologicznego, ale po procesie fermentacji. Natomiast ekstrakt oznaczony tą samą metodą laboratoryjną w piwie dosładzanym biegły nazwał "ekstraktem produktu gotowego oznaczonego po usunięciu alkoholu". Wskazał nadto, że w literaturze naukowej sumę ekstraktu brzeczki podstawowej pochodzącej z piwa, które jest podstawą produktu i ekstraktu wynikającego z dodania do piwa innych substancji, np. słodzących określa się terminem "ekstrakt ogólny".

Powyższe wyjaśnienia biegłego korespondują w tym zakresie ze stanowiskiem skarżącej spółki popartym przedłożonymi ekspertyzami specjalisty z dziedziny browarnictwa, z których wynika, że w przypadku piw dosładzanych ekstrakt rzeczywisty nie obejmuje ekstraktu dodatków smakowych. Uwzględnienie tych dodatków smakowych prowadziłoby natomiast do ustalenia ekstraktu ogólnego gotowego produktu (piwa aromatyzowanego), a nie jego ekstraktu rzeczywistego. Oznaczałoby to również uwzględnienie w ekstrakcie brzeczki podstawowej składników niepochodzących z brzeczki podstawowej.

Nieuprawnione jest przy tym stanowisko organów, że nieuwzględnienie w ekstrakcie rzeczywistym składników dodanych już po zakończeniu fermentacji oznaczałoby, że czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie dotyczyłyby faktycznie innego produktu gotowego tj. piwa, a nie piwa aromatyzowanego jako mieszaniny piwa i innych składników. Formułując taką tezę organy zdają się nie rozróżniać przedmiotu opodatkowania od podstawy opodatkowania. Tymczasem, jak wynika z wyżej przywołanej regulacji prawnej, ustawodawca objął podatkiem akcyzowym sprzedaż wyrobów akcyzowych, w tym piwa słodowego i napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów alkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (przedmiot opodatkowania). Jednak przy obliczaniu stopnia Plato dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego wskazał na konieczność uwzględniania ekstraktu brzeczki podstawowej, ustalonego na podstawie zawartości alkoholu oraz ekstraktu rzeczywistego w produkcie gotowym (podstawa opodatkowania). Odliczenie ekstraktu dodatków smakowych przy obliczaniu stopnia Plato w przypadku piwa aromatyzowanego oznacza zatem jedynie uwzględnienie ekstraktu brzeczki podstawowej (z wyłączeniem składników niepochodzących z brzeczki podstawowej), tak jak ma to miejsce w przypadku piwa słodowego, a więc przyjęcie takiej samej podstawy opodatkowania w przypadku piwa słodowego i aromatyzowanego. Natomiast stanowisko przyjęte przez organy podatkowe prowadzi do zróżnicowania podstawy opodatkowania piwa tradycyjnego i aromatyzowanego poprzez uwzględnianie w ekstrakcie rzeczywistym piwa aromatyzowanego ekstraktu dodatków smakowych. Oznaczałoby to de facto, jak wykazano powyżej, obliczenie stopnia Plato w przypadku piwa aromatyzowanego z uwzględnieniem ekstraktu ogólnego tego piwa, a nie ekstraktu rzeczywistego. W ten sposób doszłoby również do uwzględnienia w ekstrakcie brzeczki podstawowej ekstraktu niepochodzącego z brzeczki podstawowej. Nie znajduje to uzasadnienia w regulacji prawnej obowiązującej w istotnym w sprawie okresie, z uwzględnieniem istotnych pojęć z zakresu browarnictwa, wynikających z opinii biegłych. Podkreślić należy, że jak wynika z wyjaśnień stron złożonych przed Sądem, znaczenie w browarnictwie pojęć występujących w definicji stopnia Plato nie było ostatecznie sporne między stronami, zatem organ nie był zobowiązany do powoływania dalszych biegłych w celu ustalenia tego znaczenia, czy też dalszego uzupełniania sporządzonych w sprawie opinii w tym zakresie. W związku z powyższym bezzasadne były także zarzuty spółki odnośnie uniemożliwienia jej udziału w przeprowadzaniu dowodu i zadawania pytań biegłemu prof. Jackowi Nowakowi, niezależnie od tego, że strona w toku postępowania podatkowego miała możliwość zapoznania się z opiniami biegłego i w konsekwencji przedstawienia względem nich swojego stanowiska, z czego zresztą skorzystała. W szczególności przedłożyła ekspertyzę prof. ...., w której odniesiono się do przeprowadzonych dowodów z udziałem powołanego w sprawie biegłego. Skarżąca zrealizowała zatem swoje uprawnienia wynikające z art. 190 § 2 Ordynacji podatkowej, czynnie biorąc udział w toczącym się postępowaniu. Spór pomiędzy stronami powstał natomiast wskutek tego, że organ podatkowy nadał inne znaczenie pojęciom zawartym w przepisach prawa (użytym w definicji stopnia Plato), a takie działanie organu, jak wykazano powyżej, należało uznać za nieprawidłowe.

Bezzasadne, w ocenie Sądu, jest również powoływanie się przez organ odwoławczy dla potwierdzenia swojego stanowiska w powyższym zakresie na regulację zawartą w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. w sprawie metod ustalania parametrów służących do określenia podstawy opodatkowania piwa (Dz. U. Nr 32, poz. 224), która, zdaniem organu odwoławczego, została wprowadzona w celu wyeliminowania wcześniejszych wątpliwości, jak należy rozumieć poszczególne elementy składowe, niezbędne do obliczenia zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej. Definicje poszczególnych pojęć zostały zawarte w § 2 wskazanego rozporządzenia. Zawartość ekstraktu rzeczywistego została zdefiniowana jako "ułamek masowy ekstraktu w gotowym wyrobie, bez względu na fazę produkcji, w której ekstrakt ten został wprowadzony do piwa, wyrażony w procentach m/m, obliczony na podstawie zawartości alkoholu oraz ekstraktu w gotowym wyrobie, oznaczony zgodnie z Polską Normą PN-A-79093-2:2000". W odniesieniu do istotnego w sprawie okresu powyższa regulacja nie obowiązywała, zatem odwołanie się do niej na gruncie niniejszej sprawy jest nieuprawnione. Zakładając racjonalność prawodawcy, należy przyjąć, że dopiero z momentem jej wejścia w życie intencją ustawodawcy było przyjęcie określonego w niej znaczenia pojęć i to niezależnie od jej wykładni, od której z powyższych względów należy również odstąpić w przedmiotowej sprawie.

Co do sposobu obliczenia stopnia Plato z odliczeniem dodatków smakowych, należy zwrócić uwagę, że spółka we wniosku o stwierdzenie nadpłaty podniosła, że ustalenie zawartości cukru w gotowym wyrobie może nastąpić na drodze laboratoryjnej lub na podstawie dokumentów dotyczących technologii produkcji. Jednocześnie spółka przedstawiła wyliczenie stopnia Plato na poziomie 8,8 z zastosowanym odliczeniem dodatków smakowych, posiłkując się w tym zakresie sporządzoną na jej zlecenie ekspertyzą specjalisty. W związku z powyższym organy powinny w pierwszej kolejności zweryfikować w tym zakresie wyliczenie przedstawione przez spółkę. W tym zakresie organy winny uwzględnić w szczególności stanowisko spółki wsparte przedłożoną ekspertyzą prof. ..., który wskazywał, że zawarty w produkcie gotowym cukier należy osobno oznaczyć analitycznie i odjąć od ekstraktu rzeczywistego piwa, przed podstawieniem do wzoru Ballinga, lub opierając się na instrukcji technologicznej, odjąć cukier dodany po fermentacji od ekstraktu ogólnego, na niesłusznej podstawie obliczonego jako ekstrakt brzeczki podstawowej z parametrów dosłodzonego piwa, podstawionych do wzoru Ballinga. Natomiast w razie zastrzeżeń co do prawidłowości wyliczenia przedstawionego przez spółkę organ winien dokonać stosownych obliczeń we własnym zakresie, powołując jednak w tym celu biegłego na podstawie art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej. Stopień Plato wymaga bowiem obliczenia przez osobę dysponującą fachową wiedzą z zakresu browarnictwa. Z kolei zadaniem organów podatkowych będzie określenie wysokości podatku akcyzowego przy uwzględnieniu stopnia Plato wyliczonego w opinii biegłego.

W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z powołanymi przepisami rozporządzenia MF wskutek nieuwzględnienia opinii biegłego w zakresie wyjaśnienia pojęć specjalistycznych i w konsekwencji sposobu obliczenia stopni Plato (zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej) w piwie dosładzanym, a także braku należytej weryfikacji obliczeń stopni Plato podanych przez podatnika we wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji podatkowej i to – w razie potrzeby – z wykorzystaniem udziału biegłego w tym zakresie. W związku z powyższym bezprzedmiotowe stały się natomiast zarzuty spółki dotyczące badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne, które nie mogą być wykorzystane na potrzeby niniejszego postępowania. W konsekwencji przedwczesne byłoby również odnoszenie się na tym etapie postępowania do zarzutów spółki co do matematycznych wyliczeń podatku akcyzowego.

Po ponownym wyliczeniu stopni Plato dla spornych wyrobów i po ewentualnym ustaleniu, że podstawa opodatkowania i w rezultacie wysokość należnego podatku akcyzowego powinna być niższa, niż wynika to z pierwotnych deklaracji strony, organy podatkowe ponownie również powinny się zająć kwestią uszczerbku majątkowego, jaki ewentualnie poniósł podatnik, dokonując zapłaty zawyżonego podatku. W ocenie Sądu, w świetle zebranego materiału przedwczesne jest twierdzenie organu, że skarżąca spółka płacąc ewentualnie zawyżony podatek akcyzowy nie poniosła uszczerbku majątkowego. W dotychczasowym postępowaniu nie zostało bowiem zbadane przez organ podatkowy, czy zapłacony przez podatnika podatek akcyzowy z tytułu sprzedaży piwa został przerzucony, w sensie ekonomicznym, na odbiorców piwa. Stosownie bowiem do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2011 r., podjętej w składzie całej Izby Gospodarczej (sygn. akt I GPS 1/11): "nie jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten, kto ją uiścił, nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego". Wprawdzie sentencja uchwały nie wiąże sądu orzekającego w niniejszej sprawie, bowiem jest to uchwała podjęta w konkretnej sprawie w trybie art. 15 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i dotyczy innego wyrobu akcyzowego (energii elektrycznej, a nie piwa), jednak uchwała ta ma zastosowanie w przedmiotowym przypadku w zakresie wyrażonych w niej poglądów, co do instytucji nadpłaty uregulowanej w art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w ww. uchwale, instytucja zwrotu nadpłaty podatku (art. 72 i nast. Ordynacji podatkowej) jest ustawową procedurą umożliwiającą podatnikowi realizację majątkowego roszczenia restytucyjnego, podlegającego ochronie konstytucyjnej, na podstawie art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Treścią tego roszczenia jest możliwość żądania przywrócenia do majątku podatnika środków, które z tego majątku wyszły (zostały wyegzekwowane) bezpośrednio na skutek obowiązywania normy podatkowej, która następnie okazała się obarczona wadą prawną. Ochronę konstytucyjną uzyskuje w takiej sytuacji interes podatnika sprowadzający się do restytucji straty, jaką spowodowała w jego substancji majątkowej niezgodna z prawem norma podatkowa. Oznacza to, że warunkiem ochrony podatnika w tym postępowaniu jest powstanie uszczerbku majątkowego bezpośrednio na skutek zapłaty podatku. Natomiast, jeżeli po stronie podatnika wystąpił inny uszczerbek (majątkowy bądź niemajątkowy), pozostający w adekwatnym związku przyczynowym z wadliwością podstawy opodatkowania, to zdaniem Sądu, uszczerbek taki może podlegać kompensacji, aczkolwiek nie w postępowaniu podatkowym prowadzonym w trybie art. 72 i nast. Ordynacji podatkowej, lecz w sądowym postępowaniu odszkodowawczym, toczącym się na podstawie art. 417 i nast. Kodeksu cywilnego. Jednym słowem, na przykład obniżenie sprzedaży w związku z koniecznością podwyższenia ceny o podatek akcyzowy, co często jest podnoszone przez wnioskodawców, może ewentualnie stanowić podstawę do wystąpienia na drogę sądową z roszczeniem odszkodowawczym, a nie wszczęcia postępowania podatkowego.

W rozpoznawanej sprawie ewentualna nadpłata również powstała z powodu wadliwie określonej podstawy opodatkowania (przy założeniu, że taka nadpłata faktycznie powstała w okolicznościach tej sprawy), chociaż nie na skutek obowiązywania normy podatkowej obarczonej wadą prawną, lecz wskutek stanowiska organów podatkowych, wyrażonego w zaskarżonej decyzji.

W powołanej uchwale NSA wskazał również, że istotą procedury zwrotu nadpłaty – z założenia uproszczonej, mniej skomplikowanej w porównaniu do postępowania odszkodowawczego – jest przywrócenie do majątku jednostki środków, które wyszły z tego majątku bezpośrednio na skutek zapłacenia nienależnego podatku, oczywiście pod warunkiem, że na skutek zapłacenia nienależnego podatku w ogóle wyszły z majątku podatnika jakiekolwiek środki. Można więc powiedzieć, że mechanizm ten pełni funkcję przede wszystkim restytucyjną, a nie kompensacyjną.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że podatnik płacąc zawyżony podatek poniósł uszczerbek majątkowy w sensie ekonomicznym, bowiem zubożył swój majątek (ubyła mu pieniężna równowartość nadpłaty). W świetle uchwały, organy podatkowe powinny więc zbadać, czy to zubożenie podatnik zrekompensował sobie z innego, nie swojego majątku – co w przypadku podatku akcyzowego oznacza konieczność zbadania, czy równowartość nadpłaconego podatku została wkalkulowana w cenę wyrobu i odzyskana wskutek sprzedaży towaru w aspekcie ekonomiczno-finansowym. Wskazać należy, że wynikające z konstrukcji podatku akcyzowego, czy też z uregulowań ustawy o cenach, domniemanie przerzucania ciężaru ekonomicznego zapłaty akcyzy na odbiorcę końcowego – konsumenta (nabywcę wyrobów akcyzowych, osobę uiszczającą cenę za ten wyrób), na co wskazuje zaskarżona decyzja – nie przesądza jeszcze o tym, że w każdym wypadku będziemy mieli do czynienia z taką właśnie sytuacją. Wykazanie okoliczności z tym związanych, a więc czy zapłacony przez podatnika podatek akcyzowy został przerzucony w sensie ekonomicznym na odbiorcę wyrobu akcyzowego, należy do sfery faktów, co oznacza, że organ podatkowy powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, którego granice są wyznaczane każdorazowo przez przedmiot sprawy. Natomiast podatnik zobowiązany jest do aktywnego współdziałania z organem w wyjaśnieniu stanu faktycznego.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania strona przedstawiła w piśmie z dnia ... lipca 2013 r. analizę ekonomiczną prezentującą, czy nienależnie uiszczony podatek akcyzowy został przerzucony na kontrahentów, z której wynikać ma że spółka nie przerzuciła na swoich kontrahentów kosztów zawyżonej akcyzy i to spółka poniosła te koszty w znacznej mierze. Organ podatkowy ustosunkował się do twierdzeń strony w tym zakresie w zaskarżonej decyzji, polemizując ze stanowiskiem strony. W ocenie Sądu, jest to niewystarczające, bowiem organ powinien zweryfikować twierdzenia strony przy pomocy odpowiedniego biegłego, który dokona sprawdzenia przedstawionej analizy na podstawie dokumentacji spółki i dokona oceny jej poprawności, a w szczególności zawartych w niej wniosków w odniesieniu do każdego miesiąca, za który strona żąda zwrotu nadpłaty oraz w zakresie kwestionowanej różnicy. Należy bowiem podkreślić, że to organ ma wykazać, że podatnik nie poniósł ostatecznie uszczerbku majątkowego, a odwołanie się do ogólnych cech podatku akcyzowego jest tu niewystarczające. Dotyczy to zwłaszcza rozważań organu, co do zasad kalkulowania cen wyrobów przez przedsiębiorców w ogóle i konkretnie przez X. S.A., przedstawionych w rozprawie doktorskiej ... i uwzględniania w nich podatku akcyzowego oraz wykazywania w fakturach VAT załączanych do wniosków o zwrot akcyzy od dostaw wewnątrzwspólnotowych. Można przyznać organowi rację w tym względzie, że tak jest , co do zasady, natomiast spółka wskazuje, że ta zasada w przypadku spornych piw smakowych nie działała i to organ powinien zbadać, czy nienależnie zapłacony przez podatnika podatek akcyzowy został w rzeczywistości przerzucony na odbiorcę.

Ustalenie tych okoliczności niewątpliwie wymaga czynnego udziału samego podatnika, bez względu na to, w jaki sposób jest prawnie rozłożony ciężar dowodu. Wynikający z art. 122 Ordynacji podatkowej dla organu podatkowego obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, nie oznacza, że podatnik jest całkowicie zwolniony z obowiązku współdziałania z organem podatkowym w celu wykazania podstawowych kwestii dla ustalenia rozmiaru i okoliczności powstania uszczerbku w majątku podatnika z tytułu zapłaty podatku akcyzowego. Przyjęcie odmiennego poglądu nie znajduje również oparcia w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącego procesową gwarancję art. 122 powołanej ustawy. Nie ulega wątpliwości, że wynikający z niego obowiązek wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i rozpatrzenia go w sposób wyczerpujący zobowiązuje organ podatkowy do starannego działania, lecz z drugiej strony tworzy podstawę prawną dla działań tego organu, na przykład, gdy chodzi o prawo żądania przedłożenia przez podatnika niezbędnych do końcowego załatwienia sprawy dokumentów.

W powyższym zakresie doszło więc do naruszenia art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej wskutek niewyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych, także z wykorzystaniem udziału biegłego, w celu ustalenia, czy ciężar ekonomiczny ewentualnie nadpłaconego podatku akcyzowego został w całości przerzucony przez skarżącą Spółkę na nabywców piwa smakowego.

Natomiast, wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie mogło natomiast dojść do naruszenia art. 15 ust. 1 i ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie - już z tego względu, że przepisy te nie stanowiły podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a więc nie były przez organ stosowane. W zaskarżonej decyzji organ jedynie odwołał się do tych przepisów, mając na celu wykazanie, że spółka, jako producent piwa, mogła swobodnie wkalkulować koszt akcyzy w cenę sprzedaży piwa aromatyzowanego, ponieważ z woli ustawodawcy w przypadku sprzedaży towarów akcyzowych kwota akcyzy wchodzi również do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (co wynika z art. 15 ust. 1 i ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym), a zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy uwzględnia się w cenie, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Jak jednak wykazano powyżej, argumentacja organu w tym zakresie, także z uwzględnieniem powołanej regulacji prawnej, jednakże bez dostatecznego zbadania konkretnych okoliczności stanu faktycznego, okazała się niewystarczająca.

Biorąc pod uwagę wyżej stwierdzone naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, Sąd stwierdził konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Wskazania dla organów podatkowych przy ponownym rozY. sprawy wynikają z wyżej poczynionych rozważań.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji.

O zwrocie kosztów postępowania stronie skarżącej oraz o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd postanowił zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) oraz art. 152 P.p.s.a.