Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 782/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 i 2, art. 24
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], Nr : [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów s k a r g ę o d d a l a


UZASADNIENIE

III SA/Kr 782/07

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. H. i W. S. (w decyzji - oczywiście mylnie A.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...], sprostowaną postanowieniami z dnia [...] i z dnia [...] (znak j.w.), którą orzeczono o odmowie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu S. B. zmiany polegającej na "ujawnieniu brakującej powierzchni lasu 0,0881 ha pominiętej przy uwłaszczeniach".

Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art.138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art.7 "b" ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r Nr 240, poz. 2027 z poźn.zm.).

Uzasadniając swoją decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2004 r, sprecyzowanym na rozprawie administracyjnej dnia [...] (wg organu I inst. [...]) Z. H. i W. S. domagali się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie S. B., przez "ujawnienie brakującej powierzchni 0,0881 ha lasu, objętej aktem notarialnym Nr Rep. [...] z [...] a pominiętej zdaniem wnioskodawców przy uwłaszczeniach.

Przedstawiając akt własności ziemi Nr [...] z dnia [...] stwierdzający nabycie przez ich rodziców J. i B. małż. S. nieruchomości rolnej składającej się z działek [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 0.6056 ha położonych w B. W., wnioskodawcy twierdzili, że objęte aktem własności ziemi działki [...] o pow. 0.3830 ha i [...] o pow. 0.0642 ha, o łącznej powierzchni 0.4471 ha nie odpowiadają całej powierzchni lasu jaką powyższym aktem nabyli ich rodzice. Na poparcie swego wniosku wnioskodawcy przedłożyli akt notarialny Nr [...] z [...], z którego wynikało, że ich poprzednicy prawni nabyli morgę lasu, a zatem 56 arów, co w zestawieniu z powierzchnią działek leśnych objętych a.w.z. wykazuje różnicę 0,1129 ha. Wnioskodawcy podnosili, że przed złożeniem wniosku sprzedali Gminie aktem notarialnym z dnia [...] Nr Rep. [...], część lasu o pow. 0.0248 ha, a więc brakującą powierzchnię stanowi 0,0881 ha. Wnioskodawcy powoływali się także na zaświadczenie Urzędu Skarbowego z dnia [...] [...] oraz postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po rodzicach J. S. i B. S.

Rozpatrując sprawę po raz pierwszy Starosta decyzją z dnia [...] pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w uwzględnieniu odwołania Z. H. i W. S., uchylił powyższą decyzję Starosty i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wskazano, że nieprzedłożenie żądanej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, a mającej stanowić podstawę wprowadzenia żądanej zmiany, nie może być rozpatrywane na płaszczyźnie przesłanek uzasadniających pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Starosta decyzją z dnia [...] z powołaniem na przepisy art.20 ust.2 pkt 1 i 22 ust.1 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz na przepisy § 12 ust.1, §§ 12 ust.1, §§ 36, 45, 46 ust.1 i 47 ust.3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, odmówił wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu S. B. zmiany mającej polegać na "ujawnieniu brakującej powierzchni lasu 0,0881 ha pominiętej zdaniem wnioskodawców przy uwłaszczeniach".

Analizując dokumentację geodezyjną i zebrane dowody organ I instancji doszedł do przekonania, że akt notarialny Nr Rep. [...] z [...], na który powołują się wnioskodawcy, obejmuje stan sprzed założenia ewidencji i nie określa działek. W związku z powyższym Starosta na podstawie art.22 ust.3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wezwał wnioskodawców do dostarczenia dokumentacji geodezyjnej stanowiącej podstawę do wprowadzenia żądanych zmian, nie uznając za wystarczającą wskazywanej przez wnioskodawców dokumentacji dotyczącej urządzenia lasu. Brak złożenia dokumentacji geodezyjnej w przekonaniu organu uzasadniał decyzję odmawiającą żądania wprowadzenia zmian.

W odwołaniu od tej decyzji Z. H. i W. S. podnosili, że organ wykazał się brakiem znajomości stanu faktycznego sprawy, wytknęli szereg pomyłek w ustaleniach dotyczących dat (następnie prostowanych postanowieniem Starosty), oraz wskazywali, że w piśmie z dnia 19.02.2007 r wyjaśnili swoje stanowisko, że ich wniosek dotyczył powierzchni lasu więc wnosili o uwzględnienie sporządzonego uproszczonego planu urządzenia lasu, a w razie braku takiego dokumentu o sporządzenie go na koszt i zlecenie Starosty.

Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego za własne przyjął ustalenia organu I instancji skorygowane co do błędnych dat w uzasadnieniu organu I instancji, oraz uzupełnił je o dalsze ustalenia.

Z przyjętych przez organ odwoławczy ustaleń wynika, że:

- wnoszący o dokonanie zmiany, przedłożyli akt notarialny z [...] Nr Rep. [...], którym ich poprzednicy prawni J. i B. małż. S. nabyli 1/3 niepodzielną część osady włościańskiej we wsi B., zapisanej w tabeli Nr [...], obejmującej obszar 6 mórg gruntu.

– w oparciu o dokumentację ewidencyjną ustalił organ I instancji, że w [...] założone zostały rejestry ewidencyjne, poprzedzone pomiarem stanu posiadania na gruncie i przedstawionym na szkicach pomiarowych. Na podstawie tych pomiarów prócz rejestru gruntów założono także mapy ewidencyjne. Według stanu ewidencji w 1966 r w pozycji rejestru [...] J. i B. S. ujawnieni byli jako władający w 3/18 częściach udziałem do działki [...] o pow. 4.2898 ha i działki Nr [...] o pow. 0,9012 ha. W pozycji rejestrowej [...] J. i B. S. ujawnieni byli także jako władający w 1/3 części udziałem do działki [...] o pow. 0,4755 ha.

- Aktem własności ziemi Naczelnika Gminy z dnia [...] (w dec. Organu I instancji z [...]) Nr [...] stwierdzono nabycie przez J. i B. małż. S. z mocy prawa nieruchomości położonej w B. W. stanowiącej działkę Nr [...] o pow. 0,1383 ha).

- Aktem własności ziemi Naczelnika Gminy z dnia [...] Nr [...], stwierdzono nabycie z mocy prawa przez J. i B. małżonków S. nieruchomości położonej w B. W. o pow. 0.6056 ha składającej się z działek Nr [...] o pow. 0.3830 ha, [...] o pow. 0.0641 ha i nr [...] o pow. 0.1585 ha.

- Nadto postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. [...], w trybie postępowania o uregulowanie własności gospodarstwa rolnego, stwierdzono nabycie przez J. i B. małż. S. udziału w 3/18 częściach prawa własności działki [...] o pow. 0,9012 ha również położonej w S. B.

- Dla nieruchomości objętych w/w aktami ziemi i postanowieniem Sądu Rejonowego założona została księga wieczysta Nr [...],w której jako współwłaściciele po ¼ części z tytułu spadkobrania po J. S. i B. S. wpisani są Z. H., B. S., J. S. i W. S., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt [...].

- Operatem pomiarowym podziału nieruchomości [...], działka [...] objęta a.w.z. z [...] uległa podziałowi na działki [...] o pow. 0,0053 ha, [...] o pow. 0,0195 ha, [...] o pow. 0,3582. Podział ten zatwierdzono decyzją Burmistrza Miasta z [...]. Aktem notarialnym z [...] Nr Rep. [...] Z. H., B. S., J. S. i W. S. sprzedali Gminie działki [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,0248 ha.

- Księgą wieczystą Nr [...] według stanu na [...] 2004 r objęte są działki [...], [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1.6203 ha.

Organ odwoławczy ustalił dalej, że z dokumentacji uwłaszczeniowej dotyczącej działki [...] położonej w miejscowości "S. G.", o której wspomina akt notarialny z [...], a przynależnej do osady włościańskiej zapisanej w tabeli nadawanej Nr [...], wynika, że podział tej działki na kopii mapy sytuacyjnej w skali 1:2000 sporządzony w [...] dla celów uwłaszczeniowych przez M. K., geodetę byłego Powiatowego Biura Geodezji i Urządzeń Rolnych uwzględnił przebieg granic według faktycznego stanu władania. Na mapie tej i tabelarycznym rejestrze pomiarów wykazano działki przeznaczone do uwłaszczenia a m.in. [...] o pow. 0,3830 ha jako las, i [...] o pow. 0,0641 ha - też jako las. Organ wskazał, że na mapie tej wydzielono z działki [...] na całej jej szerokości istniejącą drogę publiczną ul. [...] oznaczoną jako dz. [...]. Podkreślono, że wykonany w [...] dla celów uwłaszczenia operat pomiarowy uwzględniał operat podziału nieruchomości z dnia [...] Nr [...], przedłożony w kserokopii przez wnioskodawców na rozprawie w dniu [...] oraz wskazania granic przez użytkowników gruntów z osady włościańskiej "S. G." stanowiącej las.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego akcentował, że akty własności ziemi wydano w trybie ustawy z dnia 26 października 1971 r o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, a za podstawę oznaczenia nieruchomości objętych aktami przyjęto faktyczny stan władania. Podkreślono, że już wówczas część byłego lasu stanowiła ulicę miejską. W związku z powyższym oczekiwania odwołujących, że podstawę uwzględnienia ich żądania może stanowić uproszczony plan urządzania lasu sporządzony na zlecenie starosty uznał za bezpodstawne. Organ odwoławczy podkreślał, że tabele likwidacyjne posługiwały się danymi orientacyjnymi i szacunkowymi co do położenia i przebiegu granic a dane te były weryfikowane przy założeniu nowej ewidencji dla obrębu S. B. w [...] i operatem pomiarowym w [...] sporządzonym dla celów uwłaszczeniowych działki [...]. Zdaniem organu "brakująca powierzchnia" wynikająca z przebiegu granic działek [...] i [...], może znajdować się w zrealizowanej ulicy miejskiej.

Omyłki popełnione w uzasadnieniu organu I instancji, uznał organ za nie mające istotnego znaczenia merytorycznego w rozpoznaniu sprawy.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty, że nie przedłożenie mimo wezwania opracowania geodezyjno - kartograficznego mającego stanowić podstawę żądania wprowadzenia zmian, uzasadniało decyzję odmowną.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył W. S. z wnioskiem o jej uchylenie i wydanie decyzji zgodnej z żądaniem. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżący podniósł, że omyłki organu I instancji – świadczą o tym, że "opierał się na materiale dowodowym dotyczącym innej nieruchomości". Kwestionował stanowisko organu II instancji, który nie przydał tym omyłkom doniosłości.

Decyzji organu II instancji zarzucił skarżący, że opiera się na przypuszczeniach gdzie znajduje się "brakujący las" i wyraził oczekiwanie ujawnienia w rejestrach całej nieruchomości na którą posiada akt notarialny lub wskazania, kto ją zawłaszczył i na jakiej podstawie. Kwestionuje, też ustalenia, co do wykonania w [...] pomiarów przed uwłaszczeniem.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał ustalenia oraz stanowisko prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) - dalej ustawa p.p.s.a. – Kryterium kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji stanowi jej zgodność z prawem. Stosownie do przepisu art.134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawując tę kontrolę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podniesione w skardze zarzuty i zawarte w niej oczekiwania wymagają przybliżenia przepisów regulujących istotę postępowania w zakresie ewidencji gruntów i budynków, w którym zapadła zaskarżona decyzja.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie tj. Dz.U. z 2005 r Nr 240, poz. 2027) – dalej ustawa – istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta.

Przepis art.20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust.1 pkt 1) oraz ich właścicielach (ust.2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter przedmiotowy – w odniesieniu do gruntów – dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust.1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – innych osób fizycznych lub prawnych w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części.

Powyższe informacje o gruntach budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe) zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust.1 ustawy).

Określając przedmiot ewidencji gruntów oraz sposób jej gromadzenia w postaci operatu ewidencyjnego ustawa w zasadzie nie reguluje zasad prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian. W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, czyniły to przepisy obowiązującego od 3 czerwca 2001 r Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) – zwanego dalej Rozporządzeniem.

Z przepisów Rozdziału 3 Rozporządzenia (§ 44 in) regulującego prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych wynika, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2). Aktualizacja zaś operatu ewidencyjnego zgodnie z § 45 ust.1 następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji. Usuwanie błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej aktualizacji nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciedlać, a nie tworzyć.

Zawarte w ewidencji dane mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek (§ 46 ust.1).

W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało wszczęte na wniosek skarżącego i Z. H. a jako podstawę żądania wprowadzenia w ewidencji gruntów zmiany przedmiotowej przez ujawnienie brakującej powierzchni lasu pominiętej przy uwłaszczeniach wnioskodawcy powoływali akt notarialny Nr [...] z dnia [...].

Stanowisko organów ewidencji gruntów odmawiające wprowadzenia zmian w ewidencji w oparciu o ten dokument jest prawidłowe.

Zważyć należy, iż stan prawny nieruchomości co do których skarżący jest współwłaścicielem odzwierciedla księga wieczysta Nr [...]. Podstawę wpisów prawa własności w księdze wieczystej, stanowiły wydane na rzecz poprzedników prawnych skarżącego: J. i B. małżonków S. akty własności ziemi z dnia [...], co do działki [...] i z dnia [...] co do działek [...], [...] i [...] stwierdzające, iż z mocy prawa, stali się na podstawie art.1 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1971 r o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27 poz. 250) współwłaścicielami nieruchomości obejmującej wskazane wyżej działki.

Istota stwierdzenia nabycia własności w trybie powołanej ustawy polegała na tym, iż nabycie było pierwotne a o nabyciu nieruchomości decydował stan jej samoistnego posiadania na dzień 4 listopada 1971 r, tj. na dzień wejścia w życie ustawy. Akt własności ziemi miał charakter decyzji a stan posiadania oraz powierzchnię nieruchomości określało się według danych zawartych w ewidencji gruntów (art.12 ust.1 i ust.7). Zgodnie z przepisem art. 15 tej ustawy ostateczna decyzja stwierdzająca nabycie własności nieruchomości stanowiła podstawę ujawnienia nowego stanu własności w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów.

Powyższa ustawa została uchylona art.4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r o zmianach ustawy – Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 11, poz. 81 z późn.zm.).

Od czasu wejścia w życie tej ustawy, stwierdzenie nabycia przez samoistnego posiadacza własności nieruchomości, co do której przed wejściem w życie nie zapadła ostateczna decyzja stwierdzająca to nabycie w trybie ustawy z 1971 r może nastąpić już wyłącznie w trybie postępowania przed sądem powszechnym na zasadach określonych tą ustawą. Zgodnie jednak z art.10 ustawy 26 marca 1982 r dokonane do dnia jej wejścia w życie stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez terenowy organ administracji państwowej, stanowi wyłączny dowód nabycia własności nieruchomości na podstawie ustawy z 26 października 1971 r o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.

Z ustaleń organów opartych na dokumentach przedłożonych przez skarżących oraz na uzyskanych innych dokumentach dotyczących postępowania uwłaszczeniowego wynika, że postępowanie uwłaszczeniowe wszczęto na wniosek J. i B. małż. S., a jako podstawę posiadania gruntów objętych wnioskiem wskazywali wnioskodawcy właśnie akt notarialny Nr [...] z [...] (k.180 in.). Znajduje potwierdzenie w odpisach z księgi wieczystej [...] ustalenie organów, że stwierdzenie nabycia przez skarżącego i pozostałych spadkobierców po J. i B. S., z mocy prawa udziału we własności działki [...], nastąpiło postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] sygn. akt [...] o uregulowaniu własności gospodarstwa rolnego, a więc wydanym na podstawie wyżej wskazanej ustawy z 26 marca 1982 r.

Stan ewidencji gruntów odpowiada zatem stanowi uwidocznionemu w księgach wieczystych, a ten z kolei odzwierciedla stan prawa własności wynikający z decyzji – aktów własności ziemi i postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...].

Od czasu wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 26 marca 1982 r o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, wyłączony został tryb postępowania administracyjnego, jako tryb, w którym nastąpić mogło stwierdzenie nabycia własności nieruchomości rolnej z mocy prawa, gdyż sprawy o uregulowanie własności gospodarstw rolnych stały się sprawami cywilnymi.

Nadto od dnia 1 stycznia 1992 r, t.j. od dnia wejścia w życie przepisu art. 63 ust.2 ustawy z dnia 19 października 1991 r o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tj. Dz.U. z 2001 r Nr 57, poz. 603 z poźn. zm.), wyłączone jest stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji, co do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 października 1971 r o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.

Powyższe regulacje oznaczają, że nie jest dopuszczalne w postępowaniu administracyjnym podważanie czy korygowanie merytorycznych decyzji - aktów własności ziemi. Tym bardziej nie było dopuszczalne w postępowaniu przed organami ewidencji gruntów, kwestionowanie prawidłowości aktów własności ziemi. Twierdząc bowiem, że 0,0881 ha lasu zostało pominięte przy uwłaszczaniu, które oparte było właśnie na tytule posiadania jaki stanowił akt notarialny z [...] w istocie wniosek i skarga kwestionują prawidłowość tytułu stanowiącego podstawę wpisu do księgi wieczystej. Akt notarialny z [...] przedłożony organom ewidencji w 2004 r nie mógł stanowić samoistnej podstawy wpisu informacji o powierzchni nieruchomości do ewidencji gruntów. Nie ma on bowiem przymiotu aktualności. Skoro stan prawa własności poprzedników prawnych skarżącego wyznaczał stan samoistnego posiadania na dzień 4 listopada 1971 r stwierdzony aktami późniejszymi.

Zgodnie zaś z ustalonym orzecznictwem Sądów administracyjnych w postępowaniu ewidencyjnym nie jest dopuszczalne samoistne ustalanie przez organy tytułów własności bądź ich korygowanie.

Centralnym pojęciem ewidencji gruntów jest działka ewidencyjna definiowana § 9 ust.1 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jako ciągły obszar gruntu położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

Natomiast powierzchnia działki – tzw. "pole powierzchni działki" w myśl § 62 rozporządzenia zawarte jest w liniach granicznych działki. Zatem granice ewidencyjne działki decydują o jej powierzchni, a nie powierzchnia o granicach.

Skarżący nie przedłożył – mimo wzywania przez organy – przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz zawierającego wykaz zmian ewidencyjnych opracowania geodezyjnego i kartograficznego, z którego by wynikało, iż powierzchnia którejkolwiek z działek objętych tytułami własności – t.j. aktami własności ziemi czy postanowieniem Sądu z [...] w granicach działek ewidencyjnych oznaczonych na dokumentach stanowiących podstawę tych aktów została obliczona nieprawidłowo. Opracowanie takie zgodnie z § 46 ust.2 pkt 2 rozporządzenia może stanowić podstawę wprowadzenia zmian. Jeśli natomiast skarżący stoi na stanowisku, że wynikający z tytułów własności zasięg prawa własności jest inny niż granice ewidencyjne działek to winien to wykazać w postępowaniu przed innym organem – właściwym do spraw rozgraniczenia. Prawomocne rozstrzygnięcie o rozgraniczeniu może stanowić ewentualna podstawę wprowadzenia zmian do ewidencji.

Z tych przyczyn na podstawie art.151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.