Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 677/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 249 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia NSA Anna Świderska (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Anna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z [...] r. określającą M. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości 38.656 zł.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podatkowy wyjaśnił, że odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, ponieważ decyzja której stwierdzenia nieważności podatniczka oczekuje, była przedmiotem kontroli sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 987/15 (prawomocnym od 5 kwietnia 2016 r.), oddalił skargę M. K .na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w sprawie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.

W takiej sytuacji, zgodnie z art. 249 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 900, powoływanej dalej w skrócie jako: "O.p."), organ podatkowy zobowiązany był do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z [...] r.

Podatniczka wniosła skargę na wskazaną na wstępie decyzję, w której zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa, określonych w art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 2 i 3, art. 78, art. 80 K.p.a., które miały istotny wpływ na wynik sprawy poprzez :

1/ nieustalenie prawidłowo strony podmiotowej w toczącym się od 2010 r. postępowaniu, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącej,

2/ naruszenie interesu prawnego skarżącej poprzez obciążenie jej podatkiem od dochodu, którego nie uzyskała, na podstawie błędnie wystawionego PiT-8C poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w istotnej dla rozstrzygnięcia kwestii, tj. czy PIT-8C został wystawiony na właściwą osobę i czy faktycznie właściwa osoba została obciążona podatkiem dochodowym,

3/ błędne rozpoznanie zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania podatkowego, oparcie zapadłych skarżonych decyzji wyłącznie na podstawie niekompletnego materiału dowodowego w zakresie zasadności wystawienia PIT-8C na skarżącą, ignorowanie argumentów i dowodów przedstawianych przez skarżącą, a co doprowadziło bezprawnego obciążenia jej podatkiem od dochodu, którego nie uzyskała, wdrożenia postępowania egzekucyjnego.

Mając na uwadze podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. z powodu rażącego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji, bezprawnie obciążającej skarżącą podatkiem na podstawie błędnie wystawionego PIT-8C, co miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz brak rzetelnego podejścia do podnoszonych przez skarżącą dowodów, które dyskwalifikują decyzję obciążającą nienależnym podatkiem, która winna zostać uchylona.

Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu środków wyegzekwowanych, ze świadczenia emerytalnego, na podstawie wydanego z naruszeniem prawa tytułu egzekucyjnego z 4 października 2018 r. oraz z wynagrodzenia za pracę.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, brak było podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, ponieważ zaskarżona decyzja obowiązującego prawa.

Z akt sprawy wynika, że w piśmie z 28 stycznia 2019 r. oznaczonym jako "zażalenie" podatniczka wniosła o unieważnienie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z [...] r. określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości 38.656 zł. Strona podniosła, że wyrok WSA w Łodzi "...dot. skargi mojej był rozpoznawany pod względem formalnym wystawionego PIT8C, nie merytorycznie, czy faktycznie powinien być wystawiony gdy nie uzyskałam dochodu tego Sąd nie rozpoznawał." Podatniczka zarzuciła, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, a w razi jej wykonania wywołałby czyn zagrożony karą.

Skarżąca podtrzymała żądanie unieważnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w kolejnym piśmie z 25 marca 2019 r.

W ocenie sądu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. prawidłowo, tj. zgodnie z obowiązującymi przepisami ocenił, że żądanie stwierdzenia nieważności z którym wystąpiła skarżąca, nie może zostać rozpoznane.

Zgodnie z art. 249 § 1 pkt 2 O.p. organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie art. 247 § 1 pkt 4.

Żądanie stwierdzenia nieważności z którym wystąpiła skarżąca było oparte na dwóch podstawach: art. 247 § 1 pkt 6 O.p. (decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały) i art. 247 § 1 pkt 8 O.p. (w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą).

Okolicznością niesporną w sprawie jest to, że decyzja, której unieważnienia domaga się skarżąca, tj. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z [...] r. określającą stronie wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r., była przedmiotem kontroli sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z 10 lutego 2016 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 987/15 oddalił skargę strony na wskazaną powyżej decyzję.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. zgodnie z jednoznaczną treścią art. 249 § 1 pkt 2 O.p. wydał decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Skoro wydając zaskarżoną decyzję organ podatkowy nie naruszył prawa, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie ma podstaw do uwzględnienia skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.

dc