Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 940/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska(spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności wniesienia odwołania. skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku D. i M.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...], zawiadamiającym D. i M.W., że wniosek z dnia [...] września 2010r. uzupełniony pismem z dnia [...] listopada 2010 r. w części dotyczącej wyłączenia od orzekania "zastępców Pani dyrektor B.S. i wszystkich inspektorów [...] WINB we [...]" powinien być wniesiony odrębnym podaniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, że wniosek D. i M.W. z dnia [...] września 2010r. uzupełniony pismem z dnia [...] listopada 2010r. dotyczy dwóch spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z uwagi na powyższe oraz dyspozycję art. 24 § 3 i art. 66 § 1 k.p.a. zasadnym było zawiadomienie D. i M.W. jak w postanowieniu z dnia [...] listopada 2010r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M.W.

Skarżący wnieśli "o uchylenie, zmianę i wyłączenie od orzekania z [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego i PINB w [...] i wyznaczenia innego organu z poza województwem dolnośląskim bowiem wymaga tego dobro Rzeczypospolitej Polskiej a strona skarżąca ma w tym interes prawny". Skarżący powołali się na "przestępstwa korupcyjne zorganizowane" w [...] Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w powiązaniu z GINB w [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), było dokonanie kontroli zaskarżonego postanowienia, pod względem zgodności z prawem. materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa.

Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, co nakłada na organy obowiązek badania swoje właściwości w każdym stadium postępowania. Przed wszczęciem postępowania z urzędu organ bada swoją właściwość, nie podejmując czynności w razie wyniku negatywnego. Przy wszczęciu postępowania na żądanie strony, w razie wyniku negatywnego takiego badania organ przekazuje podanie zgodnie z przepisami art. 65 § 1 lub art. 66 § 1 i § 3 k.p.a. (B. Adamiak, [w:] Adamiak/Borkowski, KPA. Komentarz, 7. wyd., Warszawa 2005, s. 126-127).

Niewątpliwie art. 65 § 1 k.p.a. stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wskazany przepis dotyczy jednakże odmiennej sytuacji aniżeli objęte regulacją zawartą w art. 66 k.p.a. skoro dotyczy przekazania "sprawy" w całości.

Stosownie natomiast do postanowień art. 66 § 1 k.p.a., jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w art. 66 § 1 k.p.a., w terminie czternastu dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. Jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (§ 3). Przed dokonaniem zwrotu należy jednak wezwać wnoszącego do sprecyzowania treści żądania, o ile w ocenie organu może to mieć wpływ na ustalenie organu właściwego. Wyjaśnienia wnoszącego mogą bowiem spowodować, że to organ do którego podanie zostało skierowane, będzie właściwy, mogą też spowodować ustalenie innego organu jako właściwego do załatwienia sprawy.

Z powyższego wynika, iż przepis art. 66 § 1 i 2 k.p.a. reguluje kwestie podania, które dotyczy kilku spraw administracyjnych załatwianych przez różne organy administracji publicznej. W takiej sytuacji, gdy strona w podaniu połączyła kilka spraw, ze względu na to, że rozpatrzenie określonej sprawy uzależnione jest od wniesienia przez stronę podania spełniającego wymogi formalne, organ administracji publicznej, do którego wpłynęło podanie, wszczyna postępowanie w sprawie, w której jest właściwy. Natomiast w sprawach pozostałych zawiadamia stronę, że powinna wnieść do wskazanego organu administracji publicznej odrębne podania. Nie ma więc organ obowiązku sporządzenia np. odpisu podania i przekazania go do organów właściwych do rozpatrzenia w pozostałym zakresie spraw objętych podaniem. W przypadku takim obowiązki organu niewłaściwego do rozpatrzenia wszystkich żądań ograniczone są do obowiązku zawiadomienia, że w innych sprawach wnoszący podanie powinien złożyć odrębne podanie do właściwego organu (Barbara Adamiak w: "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, 6. wydanie, Warszawa 2004, s. 364, teza 1.).

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, podanie skarżących z dnia [...] września 2010r., uzupełnione pismem z dnia [...] listopada 2010r. zawierało wniosek o "wyłączenie od orzekania Pani dyrektor B.S., jej zastępców i wszystkich inspektorów [...] WINB we [...]".

W związku z powyższym podanie skarżących podlegało załatwieniu w rybie przepisów o wyłączeniu od orzekania. Na mocy art. 24 § 3 k.p.a. bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił, że właściwy jest do rozpoznania wniosku w zakresie wyłączenia B.S. piastującej stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do udziału we wskazanych we wniosku postępowaniach. Natomiast bezpośrednim przełożonym zastępców dyrektor B.S. i wszystkich inspektorów [...] WINB we [...] jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, a więc jest on także organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżących w tym zakresie.

W ocenie Sądu, wobec wielości roszczeń zgłoszonych przez stronę skarżącą organ w pełni uprawnionym był do wydania w tym przedmiocie postanowienia na podstawie wskazanego przepisu art. 66 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wywiązał się z tego obowiązku w sposób należyty - postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. zawiadomił wnioskodawców, iż wniosek z dnia [...] września 2010r. uzupełniony pismem z dnia [...] listopada 2010 r. w części dotyczącej wyłączenia od orzekania "zastępców Pani dyrektor B.S. i wszystkich inspektorów [...] WINB we Wrocławiu" powinien być wniesiony odrębnym podaniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na marginesie Sąd zaznacza, że z kolei Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego będąc właściwym do rozpoznania wniosku skarżących w zakresie wyłączenia B.S. piastującej stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do udziału we wskazanych we wniosku postępowaniach, postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...] odmówił wyłączenia organu administracji publicznej – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w osobie B.S. od udziału w postępowaniach administracyjnych dotyczących działki nr ew. [...] w [...].

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).