Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 841/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art 85, 86 par 1, 87 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.


UZASADNIENIE

I SA/GO 841/07

Uzasadnienie

W dniu 20 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wydał wyrok oddalający skargę M.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2007r. w przedmiocie wartości celnej towaru, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. W dniu 30 stycznia 2008r. (data nadania 25.01.2008r.) do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 20 listopada 2007r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożony został wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że z treści zawiadomienia o rozprawie wynikało, że jej obecność nie była obowiązkowa. Z uwagi na dużą odległość, brak środków na wyjazd, a także z uwagi na zły stan zdrowia nie mogła się stawić na rozprawie.

Skarżąca podała, że była przekonana, iż zostanie zawiadomiona o wyroku i otrzyma jego odpis do domu albowiem w poprzedniej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymała bez składania wniosku. Z uwagi, że nie była świadoma obowiązku złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, uzyskała telefonicznie informację, że skarga została oddalona i aby móc się odwołać musiała złożyć wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem na piśmie w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Z uwagi, iż skarżąca nie była świadoma tej okoliczności i ze uwagi na jej zły stan zdrowia nie mogła złożyć w terminie takiego wniosku. Zdaniem skarżącej opóźnienie nastąpiło z przyczyn niezawinionych od strony. Na zarządzenie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 4 marca 2008r. wskazała, że przyczyny stanowiące przeszkodę do złożenia wniosku ustały w dniu 23 stycznia 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny. Zgodnie z treścią art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej zwaną p.p.s.a. - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W opinii Sądu, M.M. w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż opóźnienie w złożeniu wniosku o uzasadnienie wyroku nastąpiło bez jej winy. W rozpoznanej sprawie o terminie rozprawy skarżąca została prawidłowo zawiadomiona. W zawiadomieniu o rozprawie zostało zawarte pouczenie zgodnie z którym uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną.

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a czynność w postępowaniu sadowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Jednakże przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a jest możliwe jeżeli strona uchybiła terminowi bez swojej winy. M.M. nie wskazał faktów, które wyłączyłyby jej winę w tym zakresie.

Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie wyrok zapadł po zamknięciu rozprawy w dniu 20 listopada 2007r. Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności wskazujących na brak możliwości uzyskania informacji o sposobie zakończenia sprawy i złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia w terminie do 27 listopada 2007r., nie wskazała przeszkody w złożeniu takiego wniosku istniejącej we wskazanym terminie. Brak możliwości osobistego stawiennictwa na rozprawie ( w której uczestnictwo jest nieobowiązkowe) nie zwalnia skarżącej z obowiązku dbania o swoje interesy. Również okoliczność, że stan zdrowia skarżącej powodował konieczność stałej kontroli lekarskiej i przeprowadzenia szeregu badań nie stanowiła przeszkody w do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku nie jest czynnością wymagającą od skarżącej osobistego stawienia się w sądzie. Wystarczającym jest nadanie wniosku drogą pocztową (co skarżąca czyniła zarówno składając skargę jak i przedmiotowy wniosek). Brak odpowiedniej wiedzy prawniczej, przekonanie o braku konieczności złożenia takiego wniosku nie stanowią nadzwyczajnych przeszkód, które uniemożliwiałyby zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Skarżąca w zawiadomieniu o rozprawie uzyskała informację, że w przypadku oddalenia skargi uzasadnienie sporządza się na wniosek. Skarżąca nie wskazała na przeszkody, które istniały od dnia wydania wyroku do 27 listopada 2007r., które uniemożliwiły jej uzyskanie informacji o sposobie zakończenia jej sprawy, a następnie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Należy zauważyć, iż skarżąca przy zachowaniu minimalnej staranności mogła dochować ustawowemu terminowi. Złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku nie jest czynnością, którą należy dokonać osobiście w miejscu urzędowania Sądu. Konieczność kontroli lekarskiej jak i badania lekarskie nie stanowią wystarczającej przesłanki do wyłączenia winy skarżącej w uchybieniu terminu.

Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.