Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1990/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art.156 par.1 i 2, art.193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2014 r., sygn.akt II GSK 1990/12 oddalającym skargę kasacyjną "D." spółki jawnej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 września 2012 r., sygn.akt II SA/Go 513/12 w sprawie ze skargi "D." spółki jawnej w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2014 r., sygn.akt II GSK 1990/12 w ten sposób, że w komparycji wyroku w wersie trzynastym, siedemnastym i dwudziestym trzecim od góry zamiast "[...]" wpisać prawidłowo "[...]".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "D." spółki jawnej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 września 2012 r. sygn.akt II SA/Go 513/12, w sprawie ze skargi "D." spółki jawnej w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.341) Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.

Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Za błąd rachunkowy zaś uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego strony – "[...]" , zamiast "[...]" .

Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 poz. 1270) Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować go z urzędu.