Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1177/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z art. 129
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 roku przy udziale --- sprawy ze skargi I. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o przyznaniu dodatków do zasiłku rodzinnego - oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez I. M. od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] nr [...].

Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych organ I instancji decyzją z dnia [...] orzekł o przyznaniu I. M. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym M. M. w wysokości 333,40 zł w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 25 lipca 2012 r. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka M. M. w wysokości po 80 zł miesięcznie w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 31 października 2012 r.

Odbiór powyższej decyzji w dniu 6 lipca 2012 r. potwierdziła własnoręcznym podpisem matka wnioskodawczyni M. K..

Od powyższej decyzji, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, M. K. - działając jako pełnomocnik I. M., wniosła w dniu 23 lipca 2012 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] wydanym w trybie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż stosowne pouczenie o terminie

i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zostało zawarte w zaskarżonej decyzji. Przedmiotową decyzję odebrał w dniu 6 lipca 2012 r. dorosły domownik (matka strony – M. K.), o czym świadczy podpis złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tejże decyzji. Przyjmując ten dzień jako datę otrzymania decyzji przez stronę, 14-dniowy termin do wniesienia odwołania zaczął biec od dnia 7 lipca 2012 r. i upłynął w dniu 20 lipca 2012 r.

Odwołanie zostało złożone w placówce pocztowej przez pełnomocnika strony – M. K. w dniu 23 lipca 2012 r., o czym świadczy bezspornie data stempla pocztowego na kopercie przesyłki poleconej. Oznacza to, że ustawowy termin do wniesienia odwołania nie został przez zainteresowaną dotrzymany. Konsekwencją przekroczenia ustawowego terminu jest bezskuteczność odwołania, bowiem wraz

z upływem terminu do wniesienia odwołania - decyzja organu pierwszej instancji stała się ostateczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona mogła bronić się wyłącznie składając prośbę o przywrócenie terminu, uprawdopodabniając, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Prośbę o przywrócenie terminu, stosownie do brzmienia art. 58 § 2 k.p.a., należało wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie odwołująca się takiego wniosku nie złożyła.

Ustalony stan faktyczny uzasadniał zatem wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi I. M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, podnosząc, że w dniu 2 sierpnia 2012 r. wysłała pocztą podanie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, w którym wyjaśniła przyczynę późniejszego złożenia odwołania. Powyższe podanie wysłała listem zwykłym, w związku z czym nie posiada potwierdzenia nadania tego pisma. W treści skargi przedstawiła swoją trudną sytuację materialną i rodzinną, wskazując, że organ powinien powiadomić ją o braku w posiadanej dokumentacji podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż zebrany materiał dowodowy nie potwierdza złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 r. stawiła się skarżąca, która poparła skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest orzeczenie

o charakterze procesowym, jakim jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie art. 134 k.p.a.

Stosownie do treści tego przepisu organ odwoławczy stwierdza, w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia, zauważyć należy, iż przepis art. 134 k.p.a. w swym brzmieniu jest jednoznaczny i obliguje organ administracyjny wyższego stopnia do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w każdym przypadku, gdy spełnione zostaną przesłanki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania organu administracyjnego.

W ocenie Sądu, organ II instancji słusznie zastosował art. 134 k.p.a., jako konsekwencję uchybienia terminu do złożenia odwołania przez I. M. od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] nr [...].

Zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie należało wnieść do właściwego organu odwoławczego (w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w Ł.) za pośrednictwem organu, który wydał decyzję - to jest Burmistrza Miasta B.. Termin do złożenia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdyby decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2 art. 129).

W świetle załączonych do akt administracyjnych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, iż decyzja organu I instancji została doręczona matce skarżącej – M. K. w dniu 6 lipca 2012 r., o czym świadczy podpis na zwrotnym pokwitowaniu odbioru przesyłki. Prawidłowość doręczenia rozstrzygnięcia organu I instancji do rąk dorosłego domownika nie była kwestionowana przez skarżącą ani w toku postępowania administracyjnego, ani też w skardze do Sądu.

W tej sytuacji termin do wniesienia odwołania biegł od dnia 7 lipca 2012 r. do dnia 20 lipca 2012 r. (piątek). Upłynął on jednak bezskutecznie, gdyż odwołanie od decyzji opatrzone datą 23 lipca 2012 r. zostało nadane za pośrednictwem poczty dopiero

w dniu 23 lipca 2012 r. przez pełnomocnika I. M. – M. K..

Uchybienie terminu, o którym mowa w art. 129 k.p.a., było w tej sytuacji oczywiste. Zauważyć przy tym wypada, że strona - składając odwołanie po terminie - w żaden sposób nie wytłumaczyła przyczyn tego spóźnienia, a w szczególności nie podała, iż nastąpiło ono bez jej winy. Nie było zatem podstaw do podjęcia przez organ odwoławczy jakichkolwiek działań w kierunku rozważenia możliwości przywrócenia uchybionego terminu w trybie art. 58 k.p.a., tym bardziej, że sama skarżąca, co potwierdza materiał dowodowy, nie wystąpiła z takim wnioskiem. Podnoszona dopiero w skardze do Sądu, niczym zresztą nieudokumentowana, okoliczność nadania na poczcie listem zwykłym w dniu 2 sierpnia 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie mogła skutkować uwzględnieniem skargi.

Dodać przy tym trzeba, że również skład orzekający w niniejszej sprawie nie mógł się wypowiedzieć w kwestii zgłoszonego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie należy to do jego kompetencji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

a.bł.