Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 404/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 102 ust. 1 pkt. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 945/17 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2017 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. A,B na okres 3 miesięcy w terminie od dnia 3 czerwca 2017 r. do dnia 3 września 2017 r. z powodu przekroczenia przez kierującego pojazdem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym.

Sąd I instancji wskazał, że na rozprawie w dniu 5 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na toczące się postępowanie przed Sądem Rejonowym w L., sygn. akt [...]. W piśmie procesowym złożonym w dniu 16 stycznia 2018 r. ww. wyjaśnił, że J. R. złożył sprzeciw od wyroku nakazowego z dnia [...] lipca 2017 r., którym Sąd Rejonowy w L., sygn. akt [...] uznał go za winnego popełnienia zarzucanego czynu niezastosowania się do znaku ograniczenia prędkości i przekroczenia dopuszczalnej prędkości o 51 km/h. Wskazał, że następny termin w sprawie będzie miał miejsce w dniu 25 stycznia 2018 r. Do pisma procesowego załączył, potwierdzoną za zgodność, kopię ww. wyroku.

Rozstrzygając przedmiotowy wniosek Sąd I instancji miał na uwadze, że skarżący w trakcie postępowania administracyjnego, a także w sprawie przed sądem administracyjnym kwestionował przekroczenie prędkości o ponad 50 km/ha na obszarze zabudowanym w dniu 3 czerwca 2017. WSA w Łodzi uznał, że powyższa okoliczność wyjaśniona zostanie w trakcie postępowania przed sądem powszechnym i orzeczenie, które zapadnie przed tym sądem będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w rozpoznawanej sprawie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie SKO w L. wskazało, że kwestia prowadzonego przed Sądem Rejonowym w L. postępowania sądowego pozostaje bez wpływu na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. WSA w Łodzi ocenia zasadność rozstrzygnięcia, w którym organ koncentruje się wyłącznie na "informacji o zatrzymaniu prawa jazdy" na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo o ruchu drogowym, natomiast przedmiotem czynności sądu orzekającego w sprawie o wykroczenie są okoliczności zdarzenia drogowego, polegającego na niezastosowaniu się do ograniczenia prędkości (art. 92a k.w.). Ani starosta, ani kolegium nie posiadają uprawnień do badania okoliczności zdarzenia drogowego i prawidłowości postępowania organów kontroli ruchu drogowego, ponieważ w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, organy administracji nie ustalają winy kierowcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i winno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Nie można zgodzić się z Sądem I instancji, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest uzależnione od wyniku toczącego się przed Sądem Rejonowym w L. postępowania karnego w sprawie o wykroczenie. Orzekając w ten sposób WSA w Łodzi nie dostrzegł, że samoistną i wystarczającą przesłanką wydania przez organ decyzji na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978), jest informacja o popełnieniu naruszenia, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. W związku z tym nietrafna jest ocena jakiej dokonał Sąd I instancji co do wpływu rozstrzygnięcia kwestii stanowiących przedmiot postępowania w sprawie o wykroczenie na wynik niniejszej sprawy. Z tego względu nie sposób przyjąć, by pomiędzy sprawą sądowoadministracyjną, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji wydanej na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy, a prowadzonym przed sądem powszechnym postępowaniem w przedmiocie popełnienia wykroczenia polegającego na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości istniał związek, o charakterze prejudycjalnym, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Ewentualne wykazanie błędnego pomiaru prędkości w ramach postępowania w sprawie o wykroczenie będzie uprawniało stronę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145§1pkt.5 kpa(por. uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2016r. K 24/15)

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.