Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2600/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.S. i Z.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty Działdowskiego z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej D.S. i Z.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 588/11 w sprawie ze skargi D.S. i Z.S. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę – wznowienia postępowania postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 września 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 588/11 D.S. i Z.S. wywiedli skargę kasacyjną. W treści tej skargi skarżący kasacyjnie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] maja 2011 r. i decyzji Starosty Działdowskiego z dnia [...] marca 2011 r., wskazując iż decyzje te są podstawą procesu inwestycyjnego prowadzonego przez inwestora, a zakończenie tego procesu doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych. Nadto podniesiono, iż niewstrzymanie decyzji narazi ich na "legalizację potencjalnej samowoli budowlanej metodą faktów dokonanych" i związaną z tym nieodwracalną szkodę w postaci spadku wartości rynkowej posiadanej przez nich nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w sprawie.

Zatem z powyższego wynika, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzone jest na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu. Zaś czynności sądu ograniczają się do zakresu wyznaczonego granicami treści złożonego wniosku. W tej sytuacji nie jest dopuszczalna samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] maja 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji Starosty Działdowskiego z dnia [...] marca 2011 r., wydanych po wznowieniu postępowania i odmawiających uchylenia decyzji Starosty Działdowskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. udzielającej B.S. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego wraz z urządzeniami towarzyszącymi.

W niniejszej sprawie wniosek skarżących nie może zostać uwzględniony z tego powodu, że dotyczy tylko decyzji odmownych, wydanych po wznowieniu postępowania, a decyzje te nie nadają się do wykonania i nie wymagają wykonania. Nie wywołują one również skutków materialnoprawnych. Zatem w stosunku do nich nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżących kasacyjnie, decyzje te w żadnym razie nie stanowią podstawy realizacji procesu budowy przez inwestora.

Ponieważ przedmiotowy wniosek został złożony przez umocowanego do działania w imieniu skarżących kasacyjnie profesjonalnego pełnomocnika nie mógł on zostać konwalidowany w trybie art. 6 p.p.s.a.

Z tego względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.