Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1911/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2460/13 w sprawie ze skargi P.J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę P.J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty pomocy finansowej.

P.J. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł, że zwrot tak wysokiej kwoty (56 820 zł) może spowodować utratę płynności finansowej prowadzonej przez jego działalności gospodarczej, ograniczy przeprowadzane przez niego transakcje, a może nawet doprowadzić do konieczności likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec tego skarżący stwierdził, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji istnieje niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 p.p.s.a., ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stanowi o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie podano żadnych faktów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Brak konkretnego uzasadnienia do złożonego wniosku, a tym samym brak uprawdopodobnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uniemożliwia sądowi jego ocenę oraz w konsekwencji uwzględnienie. Samo zaś przytoczenie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w treści wniosku, jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie stanowi usprawiedliwienia dla zastosowania ochrony tymczasowej.

Powyższej oceny nie zmienia także argument dotyczący ewentualnego pogorszenia sytuacji finansowej skarżącego, spowodowany negatywną oceną jego zdolności finansowej przez kontrahentów lub wręcz skutek w postaci likwidacji działalności. Wobec tego, że Sądowi nie jest znana aktualna sytuacja materialna skarżącego, to tym samym nie może on dokonać żadnej analizy finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w celu dokonania weryfikacji złożonego wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.