Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1057/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3, art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o. o. w W. i M. SA/NV na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący, jak wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której znajdowały się skargi, nadali skargi na wskazaną w sentencji decyzję w dniu 27 lutego 2007 r. (k. 27). Okoliczność ta nie jest w sprawie sporna.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (k. 41-42) odrzucił skargi jako wniesione z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.".

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona w siedzibie R. G. - pełnomocnika skarżących w postępowaniu administracyjnym - w dniu 25 stycznia 2007 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia jej odbioru. Uwzględniając art. 83 § 2 p. p. s. a. termin do wniesienia skarg upłynął więc w dniu 26 lutego 2007 r., co wskazuje na jednodniowe opóźnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 1079/07 uchylił postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 20 kwietnia 2007 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania (k. 94-96).

W uzasadnieniu stwierdzono, że z otrzymanego przez NSA oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że dokument ten jest niekompletny tj. nie zawiera elementów niezbędnych do uznania go za pełnoprawny dowód doręczenia przesyłki - brak jest pieczęci oddawczej urzędu pocztowego. Okoliczność ta w powiązaniu ze wskazaną w skardze odmienną datą odebrania decyzji przez skarżących (29 stycznia 2007 r.) stanowiła wystarczającą podstawę do przeprowadzenia przez sąd pierwszej instancji dodatkowego postępowania dowodowego. NSA uznał tym samym, że przedwcześnie przyjęto datę 25 stycznia 2007 r. za datę doręczenia decyzji, stąd odrzucenie skarg było nieuzasadnione. W ocenie NSA istnieją przesłanki do rozważania trzech dat doręczenia skarżącym zaskarżonej decyzji: 25 stycznia 2007 r., 26 stycznia 2007 r. oraz 29 stycznia 2007 r. Uznano, iż sąd pierwszej instancji winien rozważyć moc dowodową posiadanych dokumentów, ewentualnie przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe celem ustalenia rzeczywistej daty doręczenia stronom zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. (IV SA/Wa 254/08).

W uzasadnieniu stwierdzono, że z akt administracyjnych (rozdzielnika zaskarżonej decyzji) wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona R. G. jako pełnomocnikowi M. Sp. z o.o. w W. W odpowiedzi na pisma reklamacyjne Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Poczta Polska udzieliła odpowiedzi (pisma z dnia 3 stycznia 2008 r., k. 93 oraz z dnia 14 marca 2008 r., k. 103), z których wynika, iż sporna przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 stycznia 2007 r. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom przedłożonym przez skarżących o doręczeniu przesyłki w dniu 29 stycznia 2007 r. i jako datę doręczenia pełnomocnikowi M. Sp. z o.o. w W. zaskarżonej decyzji uznał datę podaną przez Pocztę Polską, tj. 26 stycznia 2007 r. W ocenie Sądu, o ile bowiem istnieje prawdopodobieństwo, iż osoba odbierająca przesyłkę mogła błędnie wpisać datę odbioru, to nie można dać wiary, iż błąd taki mógł nastąpić w dokumentacji prowadzonej przez urząd pocztowy.

Sąd uznał ponadto, że zaskarżona decyzja nie została doręczona drugiemu skarżącemu - M. SA/NV. W ocenie Sądu skarżący, któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem trzydziestu dni od daty jej doręczenia innej stronie tego postępowania. Ostatnim więc dniem, w którym zaskarżona decyzja została doręczona stronie biorącej udział w postępowaniu odwoławczym był 26 stycznia 2007 r. W związku z tym termin wniesienia skargi upłynął w dniu 26 lutego 2007 r. Skoro zatem skargę M. S.A./NV wniesiono w dniu 27 lutego 2007 r. należy uznać, za wniesioną po upływie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r. (sygn. akt II OSK 837/08 uchylił postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 2 kwietnia 2008 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania (k. 148-151).

W uzasadnieniu wskazano, że z uzasadnienia postanowienia sądu pierwszej instancji z dnia 2 kwietnia 2008 r. wynika, że przyjął on za datę doręczenia zaskarżonej decyzji dzień 26 stycznia 2007 r. W ocenie NSA data ta nie została ustalona przez WSA w sposób pewny. Wprawdzie WSA zwrócił się do urzędu pocztowego o wyjaśnienie, w jakim terminie została odebrana przesyłka o nr [...] i kiedy zwrócono ją do nadawcy, jednakże odpowiedź urzędu, w ocenie NSA, nie usuwa wątpliwości, jakie stanowiły podstawę uchylenia uprzedniego postanowienia o odrzuceniu skarg. Przede wszystkim WSA zwrócił się o wyjaśnienie daty odbioru tylko jednej przesyłki, a ponadto odpowiedź nie zawiera wyjaśnienia, kiedy przesyłkę zwrócono do nadawcy. Pismo Poczty Polskiej z dnia 14 marca 2008 r. zawiera dokładnie to samo wyjaśnienie, jakie zostało ujęte w piśmie Poczty Polskiej z dnia 3 stycznia 2008 r., które uwzględnił Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający poprzednią skargę kasacyjną i które uznał za niewystarczające do ustalenia rzeczywistej daty doręczenia. W tej sytuacji nie można uznać, aby WSA zastosował się do zaleceń NSA wskazującego na konieczność przeprowadzenia szerszego postępowania dowodowego. W świetle znajdującej się w aktach sprawy notatki, podpisanej przez kontrolera Poczty Polskiej (k. 76), wskazującej inną datę doręczenia przesyłki skarżącym, brak jest podstaw do uznania, że pisma reklamacyjne Poczty Polskiej (k. 93 i 103) - nie odnosząc się do ustaleń wynikających z tej notatki - ustalają właściwie i bezspornie datę doręczenia przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargi podlegają odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja została doręczona M. sp. z o. o. w W. w dniu 26 stycznia 2007 r., natomiast nie została doręczona M. SA/NV.

W aktach administracyjnych znajdują się pełnomocnictwa skarżących dla R. G. do działania w ich imieniu m. in. w sprawie, która zakończona została wydaniem zaskarżonej decyzji.

Zwrotne poświadczenie odbioru dotyczące doręczenia zaskarżonej decyzji M. sp. z o. o. w W. (przesyłka polecona nr [...]) wskazuje, że została ona doręczona tej spółce w dniu 25 stycznia 2007 r. Na dokumencie tym widnieje pieczęć M. sp. z o. o. w W. oraz podpis odbiorcy. Brak jest na nim jednak datownika placówki oddawczej, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, natomiast skarżący wskazywali, że przesyłka ta została doręczona w dniu 29 stycznia 2007 r., na dowód czego przedstawili pismo kontrolera Poczty Polskiej (k. 76), oświadczenie M. W. (k. 77) i wyciąg z książki korespondencji (k. 79).

W związku z tym przeprowadzono postępowanie mające na celu wyjaśnienie dnia doręczenia M. sp. z o. o. w W. przesyłki poleconej nr [...]

Wykonując zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd zwrócił się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie daty doręczenia powyższej przesyłki. Pismem z dnia 18 września 2008 r. (k. 157) odpowiedziano, iż została ona doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r. Dołączono kopię dowodu odbioru przesyłki (k. 158), na której widnieje pieczęć M. sp. z o. o. w W. wraz z podpisem odbiorcy oraz datownik urzędu pocztowego wskazujący datę 26 stycznia 2007 r. Natomiast pismem z dnia 5 listopada 2008 r. (k. 163) Poczta Polska wyjaśniła, że sprzeczność między datą doręczenia przedmiotowej przesyłki wskazaną w piśmie kontrolera Poczty Polskiej z dnia 30 kwietnia 2007 r. (k, 76 - wskazano datę odbioru: 29 stycznia 2007 r.), a późniejszymi pismami (k. 93 oraz k. 103 - wskazano datę odbioru: 26 stycznia 2007 r.) wynikła z pomyłki kontrolera w piśmie znajdującym się na k. 76, wskazującego błędną datę 29 stycznia 2007 r. jako datę doręczenia przesyłki poleconej nr [...]. Tym samym wyjaśniona została sprzeczność, która legła u podstaw uchyleniu poprzedniego postanowienia Sądu z dnia 2 kwietnia 2008 r. Sąd uznał w świetle powyższych dowodów, że oświadczenie M. W. (k. 77) oraz o doręczeniu przesyłki w dniu 29 stycznia 2007 r. oraz wyciąg z książki korespondencji nie zasługują na wiarę.

Odnośnie prawidłowości doręczenia zaskarżonej decyzji M. sp. z o. o. w W. należy podnieść, że reprezentujący tą spółkę w postępowaniu administracyjnym R. G. w swym ostatnim piśmie (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) podał adres do doręczeń będący siedzibą skarżącego. W takiej sytuacji nieuzasadnione jest stanowisko, że decyzję należało doręczać na adres zamieszkania pełnomocnika. Ponadto stwierdzić należy, że w przypadku jego nieobecności w siedzibie spółki dla skuteczności doręczenia wystarczający jest podpis osoby odpowiedzialnej za odbiór korespondencji kierowanej do spółki.

W związku z tym uznać należy, że - wobec doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu 26 stycznia 2007 r. wniesienia skargi w dniu 27 lutego 2007 r. jest spóźnione.

Jeżeli chodzi o drugiego skarżącego - M. SA/NV, to Sąd uznał, że nie doręczono mu zaskarżonej decyzji. Brak jest bowiem dowodu takiego doręczenia. Ponadto z pisma Poczty Polskiej z dnia 18 września 2008 r. (k. 157) wynika, że nie ma możliwości ustalenia, czy nadawcą przesyłki poleconej nr [...] był Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ponieważ nie prowadzi się ewidencji nadawców. Podobnie z pisma organu z dnia 10 listopada 2008 r. wynika, że zaskarżona decyzja został wystosowana jedynie do R. G. - pełnomocnika M. sp. z o. o. w W. Zresztą ustalenie, czy przesyłka polecona nr [...] zawierała zaskarżoną decyzję nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia o terminowości wniesienia skargi przez M. SA/NV, ponieważ nawet gdyby tak było, to przesyłka ta - podobnie jak przesyłka polecona nr [...] zawierająca zaskarżoną decyzję dla M. sp. z o. o. w W. - została doręczona w dniu 26 stycznia 2007 r. (por. pismo Poczty Polskiej z dnia 18 września 2008 r., k. 163), a wcześniejsza notatka kontrolera (k. 76) o doręczeniu w dniu 29 stycznia 2007 r. była błędna (por. pismo Poczty Polskiej, k. 163, stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 28 października 2008 r., k. 161).

Jeżeli skarżącemu nie doręczono decyzji może on wnieść skargę w trzydziestodniowym terminie przewidzianym dla innej strony, której decyzje doręczono, określonym w art. 53 § 1 p. p. s. a. Ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja została doręczona innej stronie był - jak ustalono powyżej - 26 stycznia 2007 r. Trzydziestodniowy termin wniesienia skargi upłynął więc w dniu 26 lutego 2007 r., a zatem skargę M. S.A./NV wniesioną w dniu 27 lutego 2007 r. (dzień nadania pisma w placówce pocztowej), należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu.

W związku z powyższym Sąd odrzucił obydwie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. i art. 58 § 3 p. p. s. a. w związku z art. 53 § 1 p. p. s. a. w związku z art. 83 § 2 p. p. s. a.