Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1173/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w K. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2009 r. sygn. akt II FSK 1173/08 od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 701/07 w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 kwietnia 2007 r. nr ... w przedmiocie zwrotu tytułów wykonawczych postanawia oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II FSK 1173/08 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 701/07 w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 kwietnia 2007 r. w przedmiocie zwrotu tytułów wykonawczych w punkcie 1 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz w punkcie 2 zasądził od Wojewody Małopolskiego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wnioskiem z dnia 3 lutego 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do sądu kasacyjnego o sprostowanie punktu 2 wyroku poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 220 zł zamiast orzeczonych 180 zł. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 116, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna radcy prawnego za wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 120 zł, wpis od skargi kasacyjnej wyniósł 100 zł. Tak więc koszty postępowania kasacyjnego wyniosły 220 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Dyrektora Izby Skarbowej podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W § 2 tego artykułu mowa jest, że wniosek ten sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Z przywołanego wyżej art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o uzupełnienie wyroku zasadny jest, o ile sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (tak: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, J. P. Tarno, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 343).

W przedmiotowym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2009 r., w punkcie 2 zasądzono na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, a więc Sąd kasacyjny orzekł o całości skargi.

Orzekając o kosztach, Sąd powołał przepis art. 200 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponadto w myśl art. 207 § 2 p.p.s.a. w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

W efekcie nie zachodzą zatem przesłanki do uzupełnienia wyroku określone w art. 157 § 1 p.p.s.a. z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.