Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 539/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. F. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą J. F. G.-M. U. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 168/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 168/16, odrzucił skargę [...] (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 12 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Z uzasadnienia Sądu I instancji wynika, że w dniu 8 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi m.in. poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia (k. 1 akt sądowych). Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 2 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 153 akt sądowych).

Skarżący podpisaną skargę nadał w dniu 7 marca 2016 r., na adres organu tj. ul. Erazma Ciołka 14a 01-442 Warszawa wskazując jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny (koperta k. 152 akt sądowych). Pismo to wpłynęło do organu w dniu 10 marca 2016 r. (. 109 akt sądowych).

Organ w dniu 17 marca 2016 r. (po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi) przesłał korespondencję skarżącego do WSA (k. 109 akt sądowych).

W rezultacie wobec niewykonania przez skarżącego w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu. WSA wskazał, że termin do usunięcia braków formalnych skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy organ, do którego pismo procesowe złożono, przekaże go do Sądu lub zaadresowaną do Sądu właściwego odda w polskim urzędzie pocztowym, przed upływem terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

W zażaleniu skarżący zaskarżył ww. postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) przez uznanie, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że w terminie wyznaczonym przez Sąd I instancji nadał przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych skargi. Na skutek omyłki na kopercie wpisał adres organu - Izby Celnej w Warszawie ul. Erazma Ciołka 14a 01-442 Warszawa, Przy czym prawidłowo wskazał adresata tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny. Organ dopiero w dniu 17 marca 2016 r., przekazał korespondencję skarżącego na adres Sądu. Skarżący nie miał wpływu na działanie organu, który z niewiadomych mu względów "przetrzymywał" jego korespondencję doprowadzając do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesiony zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. jest niezasadny.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że skarga Jacka Fabisiaka była niepodpisana (k. 44 akt sądowych). Tymczasem zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie, z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Sąd administracyjny dokonuje, bowiem kontroli legalności działania administracji publicznej wyłącznie w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym w dniu 8 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi m.in. poprzez jej podpisanie - w terminie siedmiu dni - pod rygorem jej odrzucenia (k. 1 akt sądowych). Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 2 marca 2016 r. (k. 153 akt sądowych). W dniu 7 marca 2016 r. (data nadania k. 152 akt sądowych) skarżący nadał podpisaną skargę. Przesyłkę zawierającą ww. korespondencję zaadresowano: "Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. Erazma Ciołka 14a 01-442 Warszawa" (koperta). Pismo to organ odwoławczy przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przy piśmie datowanym na dzień 17 marca 2016 r. i w tym dniu wniesionym do Sądu (k. 63 akt sądowych).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje – w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu – data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu (tak też NSA w postanowieniu z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3870/14). Podnieść trzeba, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie było jasne i precyzyjne Nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty. Godzi się zauważyć, że w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano adres Sądu, nigdzie nie podano natomiast adresu organu (k. 59 akt sądowych). Sugeruje to okoliczność wystosowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych przez Sąd, nie zaś przez organ.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie – w związku z nieuzupełnieniem braku formalnego w wyznaczonym terminie – skargę odrzucił. Organ odwoławczy przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie przy piśmie datowanym na dzień 17 marca 2016 r. i w tym dniu wniesionym. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącemu w dniu 2 marca 2016 r. – termin upłynął, więc w dniu 9 marca 2016 r. (środa). Jedynie przekazanie przez organ przesyłki skarżącego do tej ostatniej daty warunkowałby przyjęcie uzupełnienia braków formalnych w terminie. Powyższe nie nastąpiło.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.