Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1693/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do złożenia odpisów skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki [...] sp. z o.o. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odpisów skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1693/09 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odpisów skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2010 r. pełnomocnik Spółki [...] sp. z o.o. otrzymał uzasadnienie wraz z odpisem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1693/09. Dnia 12 marca 2010 r. Spółka [...] sp. z o.o. wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną, którą jedynie sporządził radca prawny S. K.. Z treści skargi wprost wynika, że wnoszącym skargę jest Spółka [...]. Do skargi dołączono pełnomocnictwo z daty 10 marca 2010 r. mocą którego Spółka [...] sp. z o.o. upoważniła radcę prawnego S. K. jedynie do sporządzenia skargi kasacyjnej w tej sprawie (akta sądowe sprawy, karta nr 479). Dnia 12 marca 2010 r. Spółka ta poinformowała Sąd, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu S. K. zostało wycofane (akta sądowe sprawy, karta nr 482).

Zarządzeniem z dnia 18 marca 2010 r. Spółka [...] sp. z o.o. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 6 odpisów tej skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej oraz uiszczenia wpisu sądowego (akta sądowe sprawy, karta nr 487 i 486). Wezwanie to otrzymała Spółka [...] sp. z o.o. w dniu 24 marca 2010 r. (akta sądowe sprawy, karta nr 489). Wpis sądowy został uiszczony w dniu 26 marca 2010 r. (akta sądowe sprawy, karta nr 490) o czym dodatkowo skarżąca Spółka poinformowała Sąd (akta sądowe sprawy, karta nr 491). W dniu 7 kwietnia 2010 r. osobiście skarżąca Spółka złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi kasacyjnej (akta sądowe sprawy, karta nr 494), dołączając jednocześnie 6 egzemplarzy tych odpisów.

W uzasadnieniu swojego wniosku Spółka [...] sp. z o.o. podniosła, że w jej ocenie tylko ten pełnomocnik, który sporządził skargę kasacyjną mógł poświadczyć jej zgodność z oryginałem. Stąd przyjęto, że zapewne Sąd zwrócił się również do racy prawnego S. K. o przedłożenie brakujących odpisów. Dopiero w rozmowie z dnia 6 kwietnia 2010 r. skarżąca Spółka powzięła informację o braku wysłania wezwania do radcy prawnego S. K..

Podniesiono, że w dniu 31 marca 2010 r. W. P. uprawniony do reprezentowania Spółki przebywał na wyjeździe służbowym i wrócił do pracy dopiero 6 kwietnia 2010 r. Tym samym uchybienie terminu do wniesienia odpisów skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy po stronie skarżącej.

Wyjaśniając na wezwanie Sądu okoliczności związane z uchybieniem terminu skarżąca Spółka wskazała, że osobami uprawnionymi do reprezentowania tej Spółki są W. P. i P. K., którzy z powodu wyjazdów służbowych w dniu 31 marca 2010 r. byli poza siedzibą Spółki. Wyjazd W. P. był wcześniej planowany i trwał od 22 marca 2001 r. do 1 kwietnia 2010 r., a o konieczności tego wyjazdu wiedziano 8 marca 2010 r. Wyjazd P. K. był nieplanowany i wynikał z konieczności uczestniczenia w negocjacjach z klientem zagranicznym Spółki. P. K. dowiedział się o wyjeździe wieczorem 26 marca 2010 r. i powrócił do siedziby Spółki 1 kwietnia 2010 r. Ewentualne skrócenie wyjazdów służbowych ww. osób nie było możliwe z powodu strat, jakie mogłyby one wywołać dla funkcjonowania samej Spółki.

W dniach 29 marca – 1 kwietnia 2010 r. w siedzibie Spółki nie było żadnej osoby uprawnionej do jej reprezentowania i nikt inny nie mógł nieobecnych osób zastąpić, bo prawo do reprezentowania Spółki mają tylko W. P. i P. K.. Nie było czasu na wyznaczenie zastępcy. Wskazano, że uchybienie dotyczy tyko złożenia odpisów skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Instytucja przywrócenia terminu uregulowana została w art. 86-88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 2 i art. 87 § 1-2 i 4-5 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, przy zachowaniu następujących warunków:

a) braku upływu okresu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.);

b) istnienia negatywnych skutków dla strony skarżącej w zakresie postępowania sądowego w przypadku uchybienia terminu (art. 86 § 2 P.p.s.a.);

c) uprawdopodobnienia we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazującej na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.);

d) dokonaniu – równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu - czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.);

e) braku upływu roku od uchybienia terminu, chyba że zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający jego przywrócenie (art. 87 § 5 P.p.s.a.).

W tej sprawie strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia winna spełnić wszystkie warunki opisane powyżej w punktach a-e. W przeciwnym razie Sąd nie może orzec o przywróceniu terminu.

Niewątpliwie dopuszczalne było złożenie wniosku o przywrócenie terminu przez stronę skarżącą z powodu negatywnych skutków, jakie uchybienie tego terminu powodowało dla Spółki [...] sp. z o.o. (przesłanka wynikająca z art. 86 § 2 P.p.s.a.), a to dlatego, że w tej sprawie uznanie, że odpisy skargi kasacyjnej zostały wniesione po terminie skutkowałoby późniejszym odrzuceniem skargi kasacyjnej i brakiem merytorycznego rozpoznania tejże skargi.

Strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu jednocześnie z wniesieniem samych odpisów, czym spełniła drugą przesłankę wynikająca z art. 87 § 4 P.p.s.a. Nie minął również okres 1-roku od uchybienia terminu.

Do skargi kasacyjnej mają zastosowanie przepisy regulujące elementy formalne skargi. Stąd stosowanie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do skargi kasacyjnej należy dołączyć odpisy tejże skargi dla pozostałych stron. Brak odpisów skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym, uzupełnianym tak jak każdy brak formalny pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentuje argumentację uprawdopodobniającą brak swojej winy w niedochowaniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna niedochowania terminu istniała przez cały czas aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Warunki te nie zostały spełnione w sprawie.

Analizując treść wniosku strony skarżącej należy wskazać, że podaje ona zasadniczo dwa argumenty wskazujące na nie dochowanie terminu: 1) przeświadczenie, że skoro skargę kasacyjną sporządził radca prawny, to on powinien być pouczony o konieczności wniesienia odpisów tejże skargi oraz 2) brak obecności członków zarządu w dniu 31 marca 2010 r., kiedy to upływał termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej.

W ocenie Sądu żadna z tych okoliczności nie uzasadnia uznania braku winy w niedochowaniu terminu przez Spółkę [...] sp. z o.o.

Przede wszystkim należy wskazać, że to sama Spółka udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu tylko do sporządzenia skargi kasacyjnej i samą skargę wniosła samodzielnie. Poinformowano Sąd w dniu 15 marca 2010 r., że radca prawny S. K. nie jest pełnomocnikiem tejże Spółki. Tym samym nie ma żadnych podstaw twierdzenie Spółki, że o uzupełnieniu braków formalnych skargi kasacyjnej powinien być informowany radca prawny, który ją sporządził. To sama Spółka zrezygnowała z bycia reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika.

Jeżeli więc Spółka zrezygnowała z takiego pełnomocnictwa, to powinna zdawać sobie sprawę, że będzie musiała sama podejmować określone czynności w postępowaniu międzyinstancyjnym, w tym np. uiszczenia wpisu sądowego. Sama okoliczność, że Spółka zrezygnowała z pełnomocnika nie może być rozpatrywana jako przesłanka do oceny braku winy po stronie tejże Spółki w wykonaniu wezwania Sądu.

Ponadto skarżąca Spółka otrzymała wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w dniu 24 marca 2010 r. i częściowo braki te usunęła w dniu 26 marca 2010 r. (uiszczenie wpisu sądowego). Wezwanie to zawierało wyraźne pouczenie Spółki o brakach formalnych skargi kasacyjnej, terminie ich uzupełnienia i skutkach braku ich usunięcia.

Z wyjaśnień samej Spółki wynika, że jeszcze w dniu 26 marca 2010 r. jeden z członków zarządu tej Spółki był obecny w jej siedzibie, a w dniu 25 marca 2010 r. sporządził pismo informujące o usunięciu braku w postaci uiszczenia wpisu sądowego.

Tym samym nie można przyjąć, że Spółka ta nie wiedziała o drugim braku formalnym, jakim było nie dołączenie do skargi kasacyjnej jej odpisów. Mimo to, Spółka ta nie podjęła w tym zakresie żadnych czynności, a jej członek zarządu wyjechał na negocjacje z kontrahentem Spółki nie pozostawiając np. żadnego upoważnienia do działania w imieniu Spółki innemu jej pracownikowi. Tym samym można przyjąć, że po stronie skarżącej Spółki zaistniałą przesłanka co najmniej niedbalstwa z prowadzeniu tejże sprawy. Wiedząc bowiem, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, znając termin jego usunięcia i skutki braku usunięcia, a także wiedząc, że Spółkę tą nie reprezentuje już profesjonalny pełnomocnik - sama Spółka powinna dostosować się do wezwania Sądu. Nie znajduje uzasadnienia takie postępowanie Spółki, która w takich okolicznościach nie uzupełnia braku formalnego w zakresie złożenia odpisów skargi kasacyjnej i niejako pozostawiła sprawę własnemu biegowi.

Art. 87 § 2 P.p.s.a. wyraźnie stanowi, że strona domagająca się przywrócenia terminu wskazuje na okoliczności uprawdopodabniającej brak jej winy w niedochowaniu terminu. Wielokrotnie w orzecznictwie sądowym było wyjaśniane, że kryterium "uprawdopodobnienia braku winy", polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki należy przyjmować obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt II FZ 305/08, opub. w LEX nr 550320). W innym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "analizując przesłankę braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania określonej czynności procesowej Sąd kieruje się okolicznościami sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i bierze pod uwagę uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem" (postanowienie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 220/08, opub. w LEX nr 478982).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, opub. w LEX nr 192260 stwierdził zaś, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Mając na uwadze przedstawiony kierunek wykładni art. 87 § 2 P.p.s.a. należy wskazać, że w tej sprawie fakt wyjazdu służbowego po dowiedzeniu się przez członka zarządu skarżącej Spółki o wadach formalnych jej skargi kasacyjnej i nie uzupełnieniu tego braku oraz brak takiego zorganizowania pracy samej Spółki tak, ażeby wada ta została usunięta - nie uzasadnia przywrócenia terminu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. w związku z art. 178 i art. 47 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.