Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 154/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności

SENTENCJA

Dnia 25 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności; II. stwierdza, że Burmistrz Miasta Zakopane dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. w pozostałej części skargę oddala; V. zasądza od Burmistrza Miasta Zakopane na rzecz M. P.-S. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M. P. – S. pismem z dnia 28 czerwca 2022r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane w zakresie wniosku z 26 maja 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej:

- jaki status drogi - według wykazu dróg - ma ulica Sienkiewicza górne w Zakopanem (czy jest to droga gminna)?

- udostępnienie kopii całości dokumentacji projektowej (projekt organizacji ruchu) dot. projektowanej zmiany organizacji mchu ni. Sienkiewicza górne z ulicy jednokierunkowej na ulicę dwukierunkową, na skrzyżowaniu z ulicami Jagiellońską, Chałubińskiego i Witkiewicza (która była przedmiotem spotkań roboczych w terenie z KPP w Zakopanem — na które wskazuje pismo/odpowiedź Komendy Powiatowej Policji w Zakopanem

- kiedy (w jakiej dokładnie dacie) i na czyje zlecenie został sporządzony ww. projekt zmiany organizacji ruchu?

- czy ww. projekt zmiany organizacji ruchu został już przedstawiony organom właściwym do zatwierdzenia? (jeśli tak to w jakiej dacie, komu i przez kogo)?

- czy została już dokonana ocena organizacji ruchu względem ww. projektu zmiany organizacji ruchu w zakresie zgodności z obowiązującymi przepisami i bezpieczeństwa ruchu drogowego? (jeśli tak to w jakiej dacie i przez jaki organ)

W uzasadnieniu skargi podano, iż w terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP"), organ nie udostępnił informacji, o którą wnioskowano.

Wniesiono o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podając, iż odpowiedź została udzielona i wysłana w dniu 5.07.2022r. Przedłożono potwierdzenie odpowiedzi i załączonych dokumentów (k. 9-30). Czternastodniowy termin na udzielenie informacji wynikający z treści art. 13 ust.1 UDIP nie został dochowany, ponieważ dopiero w czasie jego biegu został złożony wniosek o zmianę organizacji ruchu i w tym też okresie nastąpiło jego zatwierdzenie. Wnioskowany do udostępnienia projekt zmiany organizacji ruchu został złożony do zatwierdzenia przez organ zarządzający ruchem, tj. Starostę Tatrzańskiego w dniu 6.06.2022 r. a jego zatwierdzenie uzyskano w dniu 10.06.2022r. Z kolei, dalsze opóźnienie wynikało ze zmiany na stanowisku Naczelnika Wydziału Drogownictwa i Transportu spowodowanej zwolnieniem lekarskim dotychczasowego Naczelnika Wydziału. Natomiast niedopatrzeniem było niepoinformowanie skarżącej o niemożliwości dotrzymania terminu na udzielenie informacji i wyznaczenie nowego terminu na załatwienie jej wniosku. Powyższe opóźnienie nie miało charakteru celowego i nie można przypisywać takiemu działaniu rażącego naruszania prawa. Ponadto, opóźnienie w udzieleniu informacji nie spowodowało żadnych skutków prawnych, czy faktycznych dla skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane w zakresie wniosku skarżącej z 26 maja 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej co do statusu ul. Sienkiewicza (górne) w Zakopanem oraz projektu zmiany organizacji ruchu tej ulicy. W kontrolowanej sprawie nie było kwestionowane, że organ jest zobowiązany do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, oraz iż żądanie takiej informacji dotyczy. Nadto żądaną informację organ po wniesieniu skargi do Sądu udzielił.

Przechodząc do kwestii związanych z pojęciem bezczynności na gruncie u.d.i.p. należy wskazać, iż omawiana ustawa wymienia trzy formy załatwienia (zakończenia) sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.

W rozpoznawanej sprawie skarżony organ do chwili wniesienia skargi nie rozpoznał wniosku o udzielenie informacji publicznej, a zatem nie ulegało wątpliwości, iż pozostawał w bezczynności. Sam organ również podał powody, które doprowadziły do opóźnienia (zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu z opóźnieniem w dniu 10.06.2022r., zmiana na stanowisku Naczelnika Wydziału Drogownictwa i Transportu, niepoinformowanie skarżącej o niemożliwości dotrzymania terminu na udzielenie informacji i wyznaczenie nowego terminu na załatwienie jej wniosku). Powyższe opóźnienie nie miało charakteru celowego i nie można przypisywać takiemu działaniu rażącego naruszania prawa. Ponadto, opóźnienie w udzieleniu informacji nie spowodowało żadnych istotnych skutków prawnych, czy faktycznych dla skarżącej. Jednocześnie jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz załączonych dokumentów, czego skarżący nie kwestionował, po wniesieniu skargi organ udzielił odpowiedzi zawierającej żądane dane. Z powyższego wynika także w ocenie Sądu, iż skarżony organ mógł faktycznie udzielić informacji dotyczącej wniosku w zwykłym terminie, gdyż z akt nie wynika żeby udostępnienie informacji było wyjątkowo czasochłonne. Z uwagi na to w ocenie Sądu, organ zaniechał wypełnienia obowiązku udzielenia informacji i nie zachował ustawowego terminu do bezzwłocznego udzielenia informacji, wobec czego orzeczono jak w pkt II wyroku – stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności.

Jednakże skoro po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano organ udzielił informacji żądanej we wniosku, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ udzielił żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność.

Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Organowi nie można, w ocenie Sądu, zarzucić braku woli rozpatrzenia wniosku, z uwagi na niezbyt długi okres, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji, nadto wystarczająco usprawiedliwiające są okoliczności wskazane w odpowiedzi na skargę, iż brak udzielenia informacji publicznej nie zbył zamierzony przez organ, lecz wynikał z innych okoliczności organizacji pracy w organie. Z okoliczności tych wynika, iż organ nie zlekceważył skarżącego. W ocenie Sądu z wyżej wskazanych względów nie zachodzą podstawy do nałożenia na organ grzywny. Grzywna pełni funkcję prewencyjno-represyjną względem organu, stąd w zaistniałych okolicznościach niezbyt długiego okresu, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji, oraz wskazanych powyżej okoliczności, nie można uznać, aby należało szczególnie dyscyplinować organ. Zwłoka organu nie ma charakteru kwalifikowanego. Stąd orzeczono jak w pkt III wyroku, a w zakresie wnioskowanej grzywny oddalono skargę, orzekając jak w pkt IV.

O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego w wysokości uiszczonego wpisu od skargi tj. 100 zł, orzeczono w punkcie V wyroku na podstawie 201 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.