Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 326/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 35 ust.1, art. 36 a ust.5
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 12
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. i T. T. na decyzję Wojewody z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., znak: [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania J. i T. T. na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r" poz. 1186) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2020 r., poz. 256) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] r., znak: [...] odmawiającą zmiany decyzji Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działce o numerze [...], położonej przy ul. [...] w B. P., w zakresie architektury i konstrukcji przedmiotowego obiektu tj. wykonanie ściany wraz z zadaszeniem przy granicy działki o numerze [...].

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że do Urzędu Miasta B. P. wpłynął w dniu 23 lipca 2019 r., wniosek J. i T. T. o wydanie decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] dotyczącego nadbudowy i rozbudowy budynku handlowo - usługowego zlokalizowanego na działce o numerze [...] położonej przy ul. [...] w B. P.. W związku ze stwierdzeniem braków w wyżej wymienionym wniosku, organ I instancji pismem z dnia 2 sierpnia 2019 r., znak: [...], wezwał inwestorów do ich uzupełnienia, w wyznaczonym terminie. W dniu 9 sierpnia 2019 r., inwestorzy uzupełnili brakujące dokumenty. Prezydent Miasta B. P., pismem z dnia 2 września 2019 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy. B. i K. Ż. - właściciele nieruchomości sąsiedniej o numerze ewidencyjnym [...], pismem z dnia 6 września 2019 r., wnieśli sprzeciw do planowanej inwestycji. Stwierdzili, że nie wyrażają zgody na prowadzenie robót w granicy ich działki, jak również w odległości mniejszej niż to przewidują przepisy prawa budowlanego. Wnieśli też o nałożenie obowiązku wyburzenia dokonanych nielegalnie budowli według decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] oraz oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 478/17 i przywrócenie ogrodzenia działek do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem inwestycji.

Po przeanalizowaniu dokumentów znajdujących się w aktach postępowania, organ I instancji, postanowieniem z dnia [...] r" znak: [...], zobowiązał inwestorów, w terminie do dnia 9 października 2019 r., do przedłożenia kompletnego projektu zgodnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, wymogami ustawy Prawo budowlane, przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz wymaganiami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W szczególności należało zlokalizować obiekt zgodnie z § 12 warunków technicznych.

W odpowiedzi na wydane postanowienie, T. T. złożył w Urzędzie Miasta B. P., w dniu [...] r., pismo z wyjaśnieniami oraz prośbą o wszechstronne rozważenie jego wniosku i uwzględnienie wydanych dotychczas decyzji ostatecznych w tej sprawie.

W dniu [...] r., Prezydent Miasta B. P. wydał zaskarżoną decyzję odmawiającą zmiany decyzji Nr [...] z dnia [...] r. znak sprawy: [...] w zakresie objętym wnioskiem J. i T. T.. W uzasadnieniu organ wskazał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., znak: [...], stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. P. Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...] w części zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ściany w granicy z działką o numerze [...] oraz dachu pomiędzy tą ścianą i budynkiem, w pozostałej zaś części odmówił stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji. Organ I instancji stwierdził też, że projektowana inwestycja jest sprzeczna z przepisami § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065). Ponadto, wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] r., znak: [...] nie ustalała usytuowania obiektu przy granicy działki numer [...]. Inwestor nie uzyskał zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Organ I instancji wskazał też, że działka numer [...] ma szerokość [...] m, a nie jak twierdzą inwestorzy [...] m, dlatego wykluczone jest zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 1 warunków technicznych, umożliwiającego usytuowanie projektowanej części obiektu przy granicy działki numer [...], a ponadto jest to zabudowa o przeznaczeniu usługowym, do której nie ma zastosowania wyżej wymieniony przepis. Prezydent Miasta B. P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, czyli zmiany decyzji zgodnie z wnioskiem inwestorów ponieważ, w wyznaczonym terminie, nie zostały usunięte nieprawidłowości, wskazane w postanowieniu z dnia [...] r.

Wojewoda, po przeanalizowaniu akt sprawy, stwierdził, że do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę z dnia [...] r., w zakresie architektury i konstrukcji budynku usługowo-handlowego usytuowanego na działce numer [...] położonej przy ul. [...] w B. P. inwestorzy załączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zamienny budowy zadaszenia, decyzje budowy kontenera, dziennik budowy, decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, informacje o wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i opis nieruchomości. W opisie technicznym do projektu zamiennego budowy zadaszenia opisanego w projekcie pawilonu usługowo-handlowego, stwierdzono, że niniejszy projekt wprowadza zmiany do ww. projektu budowlanego polegające na tym, że projektuje się od strony wschodnio-południowej zadaszenie windy, kontenera, wejścia do budynku i pojemnika. W zestawieniu powierzchni i kubatury podano, że powierzchnia zabudowy zadaszenia wynosi [...] m2, a kubatura [...] m3. Ponadto, z projektu zamiennego (opisu technicznego i rysunków) wynika, że projektowane zadaszenie oparte jest na ścianie p.poż. grubości 24 cm z bloczków betonowych murowanych na zaprawie, usytuowanej bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki numer [...], położonej przy ul. [...]. Ściana ma długość 4,22 m. W punkcie 5 opisu technicznego stwierdzono, że projektowane zadaszenie jest zgodne z założonymi warunkami w decyzji o warunkach zabudowy.

Jednocześnie z załączonego do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, dziennika budowy, wydanego w dniu [...] r., dla obiektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę z dnia [...] r., znak: [...] wynika, że ściana ogniowa przy windzie towarowej, usytuowana bezpośrednio przy granicy działki została zrealizowana w okresie od 30 października 2015 – 26 października 2017 r. Fakt wykonania ściany p.poż. w granicy działki potwierdzają również inne dokumenty zawarte w aktach sprawy np.: mapa geodezyjna do celów projektowych, aktualna na dzień [...] 2019 r., pismo z dnia [...] 2016 r. B. i K. Ż. zam. przy ul. [...] wraz z załączonym zdjęciem ściany wybudowanej w [...] 2016 r. przy granicy ich działki.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 36a ust. 1, 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.).

Wskazał, że zgodnie z art. 36a ust. 6 kwalifikacji zamierzonego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, dokonuje projektant, a w przypadku uznania, że jest ono nieistotne, projektant obowiązany jest zamieścić w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek i opis) dotyczące tego odstąpienia. Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Następnie Wojewoda wskazał jakie okoliczności zbadał organ architektoniczno – budowlany zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przytoczył również treść art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym, organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewoda zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że załączony do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę projekt budowlany zamienny nie spełnia wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065).

Wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 1 cyt. rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.

W §12 ust. 3 i 4 wymienione zostały przypadki, w których możliwe jest sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki lub w zbliżeniu do niej, ale okoliczności tam wymienione nie zachodzą w analizowanym przypadku. W §12 ust. 4 pkt 1 mowa jest o wąskiej działce (o szerokości mniejszej 16 m), natomiast z projektu zagospodarowania działki numer [...] (rys. nr 1, str. 22) wynika, że inwestowana działka ma szerokość 5,1+4,9+6,8 m = 16,8 m, czyli więcej niż 16 m.

Podkreślił, że przepis §12 ust. 4 pkt 1 warunków technicznych ma zastosowanie tylko w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, a przedmiotowy budynek to pawilon usługowo-handlowy.

Projektowane zadaszenie ze ścianą p.poż. w granicy działki nie będzie przylegało swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce, dlatego też przepis §12 ust. 3 również nie ma zastosowania w analizowanym przypadku.

Odnosząc się do argumentów odwołania wyjaśnił, że w aktualnie obowiązujących przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w §12 ust. 3 nie ma punktów 2, 3, ani 5 (jak stwierdzono w odwołaniu), a więc zarzut o niezastosowaniu tych przepisów, przez organ I instancji, należało uznać jako bezpodstawny.

Niesłuszny jest także w ocenie organu odwoławczego argument odwołania mówiący o braku podstawy prawnej w zaskarżonej decyzji. Stwierdził on, że analizowana decyzja Prezydenta Miasta B. P. z dnia 21 października 2019 r., została wydana na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno - budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 36a ust. 3 ww. ustawy, w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.

Wojewoda stwierdził, że wbrew zarzutom odwołania, organ I instancji, przed wydaniem zaskarżonej decyzji przeprowadził postępowanie określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, sprawdzając m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2) oraz stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1, zbadał zgodność projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] r., znak: [...] o warunkach zabudowy, stanowiącej podstawę lokalizacji inwestycji, polegającej na nadbudowie i rozbudowie pawilonu usługowo-handlowego na działce numer [...].

Ponadto, skarżący w odwołaniu przedstawili swoje stanowisko wobec decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], kwestionując rozstrzygnięcie w niej zawarte. W odniesieniu do tych argumentów organ stwierdził, że decyzja GINB wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. P. z [...] r., nr [...], w części zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ściany w granicy z działką numer [...] oraz dachu pomiędzy tą ścianą a budynkiem, jest decyzją ostateczną. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawomocnym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2473/18, oddalił skargę J. T. i T. T. na powyższą decyzję GINB. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Natomiast ustosunkowując się do kwestii podniesionej w odwołaniu że : "w istocie pozostawiono nierozstrzygnięty problem, a mianowicie, czym jest z punktu widzenia prawa budowlanego kwestionowana ściana w granicy z działką o numerze ewidencyjnym [...] i dach oparty na tej ścianie", organ podkreślił, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 478/17 (na który w odwołaniu powołują się też skarżący) stwierdzono, że w odniesieniu do problemu spornej ściany, bez względu na to, jaką pełni funkcję, to jej powiązanie z budynkiem powoduje, że stanowi ona jego część. Powyższy wyrok dotyczy postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. P. z [...] r., nr [...], zatwierdzającej pierwotny projekt budowlany, będący aktualnie przedmiotem zmiany (wniosek J.. i T.. T. z dnia 23 lipca 2019 r.), analizowanej w niniejszym postępowaniu.

Wojewoda po wnikliwym przeanalizowaniu akt sprawy uznał, że skoro projekt budowlany zamienny, nie został uzupełniony - w wyznaczonym terminie - stosownie do postanowienia Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] r., znak: [...], to organ I instancji słusznie odmówił, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zmiany decyzji Prezydenta Miasta B. P. Nr [...] z dnia 30 kwietnia 2008 r., znak sprawy: [...] w zakresie objętym wyżej wymienionym wnioskiem J. i T. T..

Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że w postępowaniu przed organem I instancji nie zostały naruszone zasady procedury administracyjnej, w szczególności zapewniony został udział w postępowaniu właścicielom sąsiedniej działki numer [...]. Spełniony został wymóg, o którym mowa w art. 10 k.p.a., że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. i J. małżonkowie T. domagali się uchylenia decyzji Wojewody, zarzucając jej wydanie z naruszeniem przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.

- art.7 i 77 k.p.a., poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego , a mianowicie przez pominięcie treści decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] r. znak:[...] o warunkach zabudowy dla zamierzonej przez skarżących inwestycji polegającej na nadbudowie i rozbudowie, z której wynika, że obszar na którym inwestycja ta ma być zrealizowana jest obszarem, na którym znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z funkcją towarzyszącą gospodarczo - garażową i usługową, i inwestycja skarżących spełnia wynikające stąd warunki, wskutek czego miało to wpływ na rozstrzygnięcie, przez uznanie tej inwestycji w części za sprzeczną z przepisem §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Dz.U. nr 75, poz.690 z późn. zm.), a szczególnie nieodpowiadającą hipotezie §12 ust.4 pkt 1 rozporządzenia;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu błędnych wymiarów działki skarżących, wskutek odwołania się tylko do jednego z boków działki skarżących, która posiada kształt nieregularny, a zatem za zupełnie dowolne należy uznać zastosowanie jednego z jej wymiarów, jedynie w tym celu aby odwołanie skarżących zweryfikować negatywnie w aspekcie treści przepisu §12 ust.4 pkt 1 powołanego rozporządzenia, a ponadto nieuwzględnienie faktu, że ściana ogniowa wybudowana przy granicy działki skarżących oraz działki o numerze ewidencyjnym [...], została wybudowana w związku z posadowieniem na podstawie posiadanych przez skarżących niżej wymienionych dokumentów:

1) decyzja I etapu budowy wydana przez Urząd Rejonowy w B. P., z dnia [...] r. znak sprawy[...] , ze względu na istniejący bezpośrednio przy granicy otwór windy towarowej.

2) decyzja budowy kontenera bezpośrednio po granicy działki [...] wydana przez Urząd Rejonowy w B. P. z dnia [...] r. znak sprawy: [...]

3) pisemne oświadczenie właściciela działki [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu skargi podnieśli, że decyzja pomija istotne aspekty sprawy oraz nie uwzględnia wszystkich dowodów, a także pomija stan faktyczny istniejący w odniesieniu do inwestycji z chwili wystąpienia skarżącego z wnioskiem o zmianę pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę.

Koniecznym punktem wyjścia do rozważenia niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody jest według skarżących analiza decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] r. znak [...] o warunkach zabudowy, wydanej w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji na rzecz skarżącego.

Podnieśli, że w decyzji o warunkach zabudowy określając rodzaj inwestycji, wskazano, że jest to zabudowa usługowo – mieszkalna.

Z analizy zawartej w uzasadnieniu decyzji na stronie 3 wynika , że obszar na, którym planowana jest inwestycja , jest obszarem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z funkcją towarzyszącą gospodarczo - garażową i usługową, zaś inwestycja nie narusza ładu przestrzennego tej części miasta i będzie kontynuacją istniejącej funkcji.

W ocenie skarżących skoro "stosownie do treści art.3 pkt 2 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane , dopuszcza się uznanie za budynek mieszkalny jednorodzinny, w którym wydzielono nie więcej niż dwa lokale mieszkalne albo jeden mieszkalny i lokal użytkowy o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku, to biorąc pod uwagę zestawienie powierzchni usługowej do całej powierzchni użytkowej, należy uznać, że zamierzona inwestycja odpowiada definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiąc zabudowę jednorodzinną stosownie do §3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie".

Projektowana inwestycja polegająca na dobudowie i rozbudowie, o określonych wyżej parametrach wraz z projektowaną wiatą, której jedna część osadzona jest przy granicy z działką sąsiednią , nie może być uznana za nic innego jak budynek jednorodzinny, zgodnie z przeznaczeniem terenu wskazanym w decyzji o warunkach zabudowy, niezależnie od przyjętego w decyzji o warunkach zabudowy nazewnictwa.

W tym aspekcie – według skarżących - błędny jest pogląd wyrażony przez organ w zaskarżonej decyzji, jakoby projektowana inwestycja stanowiła pawilon usługowo - handlowy, gdyż funkcja ta w stosunku do całości inwestycji jest funkcją towarzyszącą , nie zaś zasadniczą , która jak wyżej wskazano spełnia kryteria zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Natomiast odnośnie szerokości działki skarżących, która według ustaleń dokonanych przez organ przekracza 16 m, skarżący podnieśli, że kształt działki jest nieregularny, a zatem przyjęcie wymiaru tylko jednego z jej boków, należy uznać za błędne.

Skarżący podkreślili, że wybudowanie bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią ściany o długości [...] m było związane pierwotnie nie z budową zadaszenia, lecz było to zdeterminowane posadowieniem przy granicy kontenera, objętego pozwoleniem na budowę oraz usytuowaniem go w tym miejscu za zgodą właściciela działki sąsiedniej.

Po wybudowaniu kontenera, który jest osadzony na fundamencie, wynikła potrzeba wybudowania ściany ogniowej z uwagi na bezpośrednią bliskość granicy , co też skarżący wykonali, zaś w następstwie tego faktu wynikła możliwość oparcia na nim zadaszenia, co też w projekcie zostało wykorzystane.

W tych okolicznościach skarżący stwierdzili, że organ II instancji nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego, w szczególności implikacji jakie wynikają z decyzji o warunkach zabudowy oraz nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył w tej sytuacji całego materiału dowodowego, w szczególności co do charakteru projektowanej przez skarżących inwestycji i pominął jej całościową analizę, pominął także fakty związane z uprzednio wybudowanym fundamentem, na który nadbudowano kwestionowany mur, dochodząc w konkluzji do błędnych wniosków zarówno w aspekcie prawnym jak i faktycznym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 374 ze zm.), zwanej ustawą o covid - przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Mając na uwadze powyższą regulację, a także brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron oraz konieczność pilnego rozpoznania wniesionej w tej sprawie skargi – Sąd rozpoznał tę skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid, co poprzedził zmianą zarządzenia o skierowaniu tej sprawy do rozpoznania na rozprawie.

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący w niniejszej sprawie złożyli wniosek o zmianę pozwolenia na budowę z dnia 30 kwietnia 2008 r. "w zakresie architektury i konstrukcji budynku usługowo – handlowego" usytuowanego na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w B. P..

Z opisu technicznego do projektu zamiennego budowy zadaszenia nad przedmiotowym budynkiem (dołączonego do wniosku) wynika, że projektuje się od strony wschodnio – południowej zadaszenie windy, kontenera, wejścia do budynku i pojemnika. Zadaszenie to oparte jest na ścianie p.poż. grubości [...] cm z bloczków betonowych murowanych na zaprawie, usytuowanej bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki nr [...], położonej przy ul. [...]. Ściana ma długość [...] i została wybudowana w okresie od 30 października 2015 r. do 26 października 2017 r.

Wniosek inwestora związany był z brzmieniem art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie którym istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Z treści tego przepisu wynika, że inwestor realizując dany obiekt, jest związany treścią decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i nie może w sposób istotny samodzielny zmieniać jej ustaleń. Przepis art. 36a reguluje zarówno tryb postępowania, jak i materialnoprawne przesłanki zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego, precyzując jednocześnie, co należy rozumieć przez istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.

Katalog istotnych odstępstw od projektu budowlanego zawiera z kolei przepis art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego.

W myśl tego unormowania istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:

1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury;

2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a;

3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;

4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części;

5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia:

a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub

b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dla zmiany udzielonego pozwolenia na budowę istotne znaczenie ma ustalenie zakresu i charakteru planowanej przez inwestora zmiany zamierzeń budowlanych.

Dokonując oceny przeprowadzonego przez organy postępowania zaznaczyć należy, że jak stanowi art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.

Zakres oceny wnioskowanej zmiany determinowany jest treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, który stanowi:

1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Organy orzekające dokonując oceny wnioskowanej zmiany uznały zasadnie, że projekt budowlany dołączony do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę nie spełnia wymagań zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz.1065, dalej powoływany jako r.w.t.).

Zgodnie z brzmieniem §12:

1. Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.

2. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość.

3. Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60m i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

4. W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się:

1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej;

2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi;

3) budowę budynku gospodarczego łub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi.

Jak prawidłowo ustaliły organy administracji, decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] r., znak: [...] nie ustalała usytuowania obiektu przy granicy działki nr [...]. Inwestor nie uzyskał również zgody na odstępstwo od warunków techniczno-budowlanych.

W związku z tym stosownie do art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ I instancji postanowieniem z dnia 16 września 2019 r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia na dzień 9 października 2019 r. W postanowieniu tym organ wskazał na konieczność usytuowania budynku zgodnie z wymaganiami wynikającymi z §12 wyżej cytowanego rozporządzenia.

Skarżący nie wykonali powyższego postanowienia.

Słusznie zatem po bezskutecznym upływie terminu organ I instancji wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Organy prawidłowo ustaliły, że istniejący budynek objęty wnioskiem znajduje się bezpośrednio przy granicy działki budowlanej nr [...] czyli znajduje się w odległości niespełniającej przepisów §12 ust. 1 r.w.t.

Zatem zarzuty zawarte w skardze należy uznać za niezasadne.

Przede wszystkim podkreślić należy, że w ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie wskazuje na wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a zatem zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 i 77 k.p.a.

Podnoszony w skardze zarzut, że projekt zamienny dotyczy budynku jednorodzinnego należy uznać za bezpodstawny. Już we wniosku z dnia 9 lipca 2019 r. skarżący wskazują, że dotyczy on "zmiany pozwolenia na budowę w zakresie architektury i konstrukcji budynku usługowo – handlowego"(k. 48 akt adm. I instancji). Następnym dokumentem, z którego wynika przeznaczenie budynku jest projekt zatytułowany "Projekt zamienny budowy zadaszenia do projektu budowlanego nadbudowy i rozbudowy pawilonu usługowo – handlowego (...)". Dokumenty dołączone do skargi, w tym także kserokopia dziennika budowy, potwierdzają tę okoliczność, a więc wbrew zarzutom skargi ustalenia organów administracji w tym zakresie są prawidłowe.

Skoro więc jest to budynek handlowo – usługowy (którego tylko część przeznaczona jest na cele mieszkaniowe), to słusznie przyjęły organy, że nie ma tu zastosowania §12 ust. 4 pkt 4 warunków technicznych.

Ponadto kwestię usytuowania ściany ( która została zaprojektowana jako wsparcie konstrukcji dachu; z drugiej strony wsparcie stanowić ma rozbudowywany budynek) rozstrzygnął decyzją wydaną [...] r. w sprawie [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (k. 20 akt adm. I instancji). Decyzją tą uchylił on decyzję Wojewody z dnia [...] r. i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. P. z [...] r. w części zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ściany w granicy z działką o numerze [...] oraz dachu pomiędzy tą ścianą a budynkiem, w pozostałej części odmówił stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji Prezydenta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 kwietnia 2019 r. oddalił skargę J. T. i T. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 28 maja 2019 r.

Wbrew zarzutom skargi organy prawidłowo ustaliły także szerokość działki skarżących i wskazały w jaki sposób dokonały obliczenia tej wielkości, uznając, że szerokość ta wynosi 16,8 m. Taka szerokość wynika z projektu zagospodarowania działki dołączonego do projektu zamiennego (k. 22 tego projektu). Nielogiczny jest zarzut dotyczący nieregularnego kształtu działki i wzięcie pod uwagę przez organy tylko jednego boku. Szerokością działki jest bowiem wymiar boku znajdującego się od strony frontowej tej działki, równoległego do ul. [...]

Bez znaczenia w niniejszej sprawie jest także fakt, że właściciel działki nr [...] wyraził w 1994 r. zgodę na lokalizację kontenera chłodniczego bezpośrednio przy granicy jego działki. Jak wynika z dołączonego do skargi "Wskazania lokalizacyjnego" pozwolenie to wydane zostało tymczasowo na okres 1 roku (k. 19 akt sądowych).

Sam skarżący w skardze podniósł, że w związku z kontenerem wybudował "ścianę ogniową, zaś w następstwie tego faktu wynikła możliwość oparcia na nim zadaszenia, co też w projekcie zostało wykorzystane".

Reasumując, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie zachodzą przesłanki uzasadniające ich uchylenie, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należy uznać za kompletny i wyczerpujący, pozwalający na wydanie decyzji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Ponadto, w decyzjach wskazano okoliczności i fakty, które zostały udowodnione, na których oparł się organ wydając swoje rozstrzygnięcie. W konkluzji nie można więc zgodzić się ze wskazanymi w skardze naruszeniami prawa procesowego i podnoszonym przez stronę skarżącą niewystarczającym w wielu aspektach przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organy prowadzące postępowanie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny sprawy oraz dokonały właściwej wykładni przepisów prawa. Wbrew zarzutom skargi Wojewoda całościowo odniósł się do każdego zarzutu podniesionego przez skarżących w odwołaniu.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.