Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2102/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 8, 87, 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2102/14 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2102/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. A. W. wniosła skargę kasacyjną do wyroku z dnia 14 stycznia 2015 r. W zarządzeniu z dnia 2 kwietnia 2015 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone w dniu 13 kwietnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 71 akt sądowych), termin do wykonania wezwania upływał w dniu 20 kwietnia 2015 r.

Skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej w dniu 18 maja 2015 r. (potwierdzenie uiszczenia wpływu k. 83). Postanowieniem z dnia 25 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. W. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 1 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 89). W piśmie nadanym w dniu 3 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 88, data na piśmie - 2 czerwca 2015 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. We wniosku wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone jej pełnomocnikowi, ustanowionemu w sprawie, adw. P. C. Pełnomocnik poinformował ją za pomocą wiadomości tekstowej (SMS) wysłanej w dniu 15 kwietnia 2015 r. o treści wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej i wskazał omyłkowo, że termin do uiszczenia opłaty to "19.05". W ocenie skarżącej doszło tu do oczywistej omyłko pisarskiej polegającej na błędnym określeniu miesiąca wpłaty. Zamiast cyfry "4" wpisano "5". Doszło do tego w wyniku omsknięcia się palca na dotykowej klawiaturze telefonu komórkowego. Pełnomocnik w celu uniknięcia uchybienia terminu wskazał nawet, że wpis należy uiścić dzień wcześniej, niż upływał termin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upłynął w dniu 20 kwietnia 2015 r. Wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w dniu 18 maja 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu.

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Z treści powołanych przepisów wynika, że termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Termin do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upłynął w dniu 20 kwietnia 2015 r., skarżąca dowiedziała się u chybieniu terminu w dniu 1 czerwca 2015 r., kiedy to doręczono jej pełnomocnikowi postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dni 25 maja 2015 r. O ile w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu – wniosek nadano w dniu 3 czerwca 2015 r., oraz dokonania czynności uchybionej – wpis został uiszczony w dniu 18 maja 2015 r., to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu.

Skarżąca nie uprawdopodobniła, że w zakreślonym wezwaniem terminie nie mogła dokonać czynności bez swojej winy. Uchybienie terminu było skutkiem niedochowania należytej staranności w prowadzeniu spraw mocodawcy przez profesjonalnego pełnomocnika. Okoliczności, które zostały wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, mogły spowodować u skarżącej błędne przekonanie co do wyznaczonego przez Sąd terminu. Nie można jednak zastosować konstrukcji oczywistej omyłki pisarskiej wywodzonej z art. 156 p.p.s.a., której ratio legis dotyczy orzeczeń sądu, do wiadomości tekstowych wymienianych w korespondencji pomiędzy stroną i jej pełnomocnikiem. To stosunek pełnomocnictwa statuuje prawa i obowiązki mandanta i mandatariusza, a Sąd nie może ingerować w sposób realizowania praw i obowiązków pomiędzy tymi podmiotami. Tym samym bez znaczenia w sprawie uchybienia terminu pozostaje okoliczność w jaki sposób profesjonalny pełnomocnik przekazał informację skarżącej, którą reprezentował w postępowaniu, czy w wiadomości tekstowej znalazła się informacja błędna, ani też czy był to błąd niezawiniony. Pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej i jego obowiązkiem, który podlega ocenie Sądu, było wyłącznie wykonanie wezwania w terminie. Do uchybienia terminu doszło ze względu na okoliczności, które były następstwem wybranej przez strony stosunku pełnomocnictwa formy komunikacji, dlatego nie stanowią przesłanki uprawdopodobniającej brak winy, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a.

Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Błędy i zaniedbania osoby, którą posłużyła się skarżąca, w szczególności profesjonalnego pełnomocnika, obciążają ją samą, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.