Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 232/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 83 § 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu – J.W. – kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) J.W. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą F. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. W.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług.

Pismem sądowym z 7 marca 2016 r. doręczonym 15 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Pismem datowanym na 21 marca 2016 r. (data nadania: 23 marca 2016 r.; data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: 1 kwietnia 2016 r.) pełnomocnik skarżącego nadesłał pełnomocnictwo z 17 marca 2016 r. upoważniające go do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi w sprawie ze skargi na wskazaną powyżej decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd ją odrzuca.

Jednocześnie jak wynika z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 marca 2016 r., a zatem termin do uzupełnienia stwierdzonego braku upływał 22 marca 2016 r. Jak wynika z akt sądowych, pełnomocnik skarżącego 23 marca 2016 r. nadał w palcówce InPost pismo, którym przesłał brakujące pełnomocnictwo procesowe. Pismo to wpłynęło do Sądu dopiero 1 kwietnia 2016 r.

Mając powyższe na uwadze, wyjaśnić należy, że podmiot, za którego pośrednictwem pełnomocnik skarżącego przesłał uzupełnienie braków formalnych skargi, nie jest podmiotem mieszczącym się w katalogu art. 83 § 3 p.p.s.a., a w szczególności nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Zgodnie bowiem z treścią decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 30 czerwca 2015 r., nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27, operatorem wyznaczonym w okresie 1 stycznia 2016 r. – 31 grudnia 2025 r., tj. okresie, w którym składana była skarga, jest Poczta Polska S.A. (vide: https://www.uke.gov.pl/files/?id_plik=20066). W konsekwencji powyższego za datę wniesienia przedmiotowego pisma należało uznać datę jego fizycznego wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. 1 kwietnia 2016 r.

Na marginesie powyższego należy również wyjaśnić, że nawet gdyby pełnomocnik skarżącego przesłał powyższe pismo, korzystając z usług operatora wyznaczonego, to złożenie pisma w placówce (23 marca 2016 r.) miało miejsce z przekroczeniem wyznaczonego terminu dokonania czynności, a zatem uzasadnia odrzucenie złożonej skargi z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w wyznaczonym terminie.

Ponadto należy zauważyć, że nadesłane pełnomocnictwo procesowe upoważniające pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi w sprawie ze skargi na wskazaną decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wystawione zostało 17 marca 2016 r., tj. ponad 2 miesiące po złożeniu przez pełnomocnika skargi na przedmiotową decyzję, w związku z czym nie mogło ono służyć wykazaniu umocowania pełnomocnika na dzień wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.