Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 252/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 i 3, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia oraz rozłożenia na raty zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacyjny Osób Niepełnosprawnych za miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2012 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

T. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "Skarżąca"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 23 grudnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] listopada 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia oraz rozłożenia na raty zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacyjny Osób Niepełnosprawnych za miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2012 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 lutego 2014 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z 11 lutego 2014 r. do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie na podstawie zarządzenia z 28 stycznia 2014 r., pismem z dnia 11 lutego 2014 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji strony skarżącej.

Oba wyżej wymienione wezwania pełnomocnik Skarżącej otrzymał 17 lutego 2014 r. (k. 23 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uzupełnienia wpisu upływał 24 lutego 2014 r. (poniedziałek).

Pełnomocnik Skarżącej pismem nadanym 19 lutego 2014 r. uzupełnił brak formalny skargi wskazując osobę, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej.

W rejestrze opłat sądowych Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu do dnia 14 marca 2014 r. nie odnotowano uzupełnienia wpisu sądowego do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zaznaczenia ponadto wymaga, że przez pojęcie "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę. Wysokość "należnej opłaty" ustala się na podstawie przepisów, do których odsyła art. 233 P.p.s.a., tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej "rozporządzenie").

W niniejszej sprawie wysokość "należnej opłaty" ustalono na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Przepis ten stanowi, iż w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis w kwocie 500 zł. Do takiej właśnie kategorii spraw należy niniejsza sprawa.

W ocenie Sądu, skoro pełnomocnik Skarżącej, bez wezwania uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł, należało wezwać go do uzupełnienia wpisu o brakującą kwotę w wysokości 300 zł. Podkreślić należy, iż zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w wyznaczonym terminie i zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej na adres wskazany w skardze. Tym samym należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 18 lutego 2014 r. Termin ten upłynął z dniem 24 lutego 2014 r. (poniedziałek) - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zatem do tego dnia powinien zostać uzupełniony wymagany wpis sądowy od skargi.

Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, do 14 marca 2014 r. wpisu nie uzupełniono.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.