Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1637/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1, art. 50 § 1 i 2, art. 3 § 2, art. 2a, art. 52 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 54 § 1, 2 i 5
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.C. na zajęcie egzekucyjne z [...] kwietnia 2018 r. rachunków bankowych na podstawie tytułu wykonawczego z [...] marca 2018 r. Nr [...] dokonane w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca L.C., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2018 r., uzupełnioną następnie pismami procesowymi, zakwestionowała zajęcie egzekucyjne z [...] kwietnia 2018 r. (czynność egzekucyjną) dokonane w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W., na podstawie tytułu wykonawczego z [...] marca 2018 r. Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd wskazuje, że po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). W szczególności sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz to, czy na zaskarżony akt przysługuje skarga i czy Sąd jest właściwy do jej rozpoznania. Stąd ocena, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego, z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 P.p.s.a., jest podstawowym, warunkującym dalsze poczynania, działaniem Sądu.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, zwanej dalej: K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na mocy § 2a P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z § 3 P.p.s.a., Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Niniejsza skarga dotyczy – jak wynika z tytułu i treści skargi – "zajęcia egzekucyjnego w toku postępowania egzekucyjnego", tj. zajęcia rachunku bankowego. Czynność ta nie została przewidziana przez ustawodawcę jako samoistny przedmiot kontroli sądów administracyjnych (bez wyczerpania administracyjnego toku instancji) w przywołanych powyżej, ani w jakichkolwiek innych przepisach. Strona natomiast mogła kwestionować wskazaną czynność (egzekucyjną) w ramach postępowania egzekucyjnego, czego, jak wynika z akt sprawy, nie uczyniła.

Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Natomiast z 54 § 1, § 2, § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 z późn. zm., "u.p.e.a.") wynika, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego zaś postanowienie – na które służy zażalenie – wydaje organ egzekucyjny. Jak wynika z treści skargi i "uzupełnień" skargi (z 9 lipca 2018 r., 17 września 2018 r.), a przede wszystkim z akt administracyjnych, Skarżąca nie skorzystała z trybu kwestionowania czynności egzekucyjnych w trakcie postępowania egzekucyjnego.

Stąd, z uwagi na to, że "zajęcie egzekucyjne" nie zostało przewidziane jako samodzielny przedmiot zaskarżenia do Sądu, zaś Skarżąca nie wyczerpała administracyjnego toku instancji przed organami egzekucyjnymi, niniejsza skarga do "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd bez merytorycznego rozpatrzenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.