Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 269/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1,  art. 54 § 1,  art. 58 § 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 881/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 881/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki.

W uzasadnieniu Sąd I instancji, powołując się na treść art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 27 maja 2015 r. Termin do wniesienia skargi upłynął 26 czerwca 2015 r. Pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym skargę 26 czerwca 2015 r., ale skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W ocenie Sądu I instancji, w takim przypadku za datę wniesienia skargi uważa się datę przesłania skargi przez sąd bądź organ administracyjny na adres właściwego organu administracji publicznej, co nastąpiło 2 lipca 2015 r. (por. postanowienia NSA: z 12 stycznia 2009 r., II OSK 1918/08; z 11 marca 2009 r., I OSK 234/09, z 10 października 2007 r., II OSK 1433/07). Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła skarżąca, podnosząc, że zarzut naruszenia prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez uznanie, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy skargę wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ostatnim dniu 30-dniowego terminu na jej wniesienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W zasadzie zarzut skargi kasacyjnej potwierdza, że skarga nie została prawidłowo wniesiona w terminie. Jak sama przyznaje strona skarżąca kasacyjnie skargę na decyzję wniosła bezpośrednio do Sądu Administracyjnego. Formułując zatem zarzut i jego wyjaśnienie strona skarżąca pomija treść art. 54 § 1 p.p.s.a., który wprost określa w tym zakresie procedurę; a mianowicie skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wskazana powyżej czynność powinna nastąpić w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie decyzji (art. 53 § 1 p.p.s.a.).

Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego znaczenie ma data nadania przesyłki na adres właściwego organu, a więc tego, który m.in. wydał zaskarżoną decyzję. Skarga powinna być bowiem wniesiona za pośrednictwem tylko tego organu, który wydał zaskarżoną decyzję.

W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni należy podzielić, i na który prawidłowo powołał się Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Otóż datą wniesienia skargi wniesionej bezpośrednio do sądu jest data jej przekazania przez sąd do właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z 8 stycznia 2014 r., I OSK 2882/13; z 24 czerwca 2013 r., I FSK 768/13). Skargę wniesioną bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie przez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie zmienione i uzupełnione, C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 328; a także przywołane tam orzecznictwo).

Naczelny Sąd Administracyjny podziela zatem stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Termin ten przysługiwał skarżącej do dnia 26 czerwca 2015 r. Skargę na tą decyzję skarżąca wniosła 2 lipca 2015 r., bowiem w tym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, do którego wpłynęła przedmiotowa skarga, wysłał ją do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Skarżąca nie dochowała zatem terminu do wniesienia skargi, co wypełniło hipotezę z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a tym samym zasadnym było odrzucenie skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.