Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 505/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par.2, art.184, art.197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 października 2009 r. sygn.akt. I SA/Sz 244/09 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 16 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od towarów i usług za luty 2002 r. wraz z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 505/09

UZASADNIENE

Postanowieniem z dnia 5 października 2009 r., sygn.akt I SA/Sz 244/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił B.C. (skarżący) przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego wskazując, że kwota 3.770,74 zł uzyskiwanego przez skarżącego i jego małżonkę dochodu jest wystarczająca do opłacenia zastępstwa procesowego, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu rodziny.

Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, w którym stwierdził, że zgodnie z jego ustaleniami koszt zastępstwa procesowego kształtuje się w granicach 3000 – 3600 zł, nadto jednorazowy wydatek w wysokości 1200 zł byłby dużym zachwianiem budżetu domowego i w związku ztym wniósł o jego rozłożenie na co najmniej dwie raty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, z punktu widzenia treści art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. p.p.s.a.) należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona ma zatem obowiązek wykazania, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a albo nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Sąd natomiast rozpoznając wniosek zobowiązany jest wskazać z jakich względów uznał, że żądanie strony zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z jednej strony uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej jej sytuację finansową. na którą składają się przede wszystkim uzyskiwane przez stronę dochody. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał wniosek skarżącego w prawidłowy sposób. Sąd na podstawie oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy ocenił tym samym w sposób prawidłowy, że z uwagi na kwotę, którą dysponuje skarżący wraz z małżonką i przy uwzględnieniu kwoty wskazanej jako konieczne wydatki rodziny, skarżący jest w stanie ponieść wydatki związane z ustanowieniem radcy prawnego.

Trzeba także podkreślić, że w przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą budżetu państwa osobom, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny. Zatem udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.