Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 48/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie wydania sprostowanego zaświadczenia o zakończeniu robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. E. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W skardze wniosła o nakazanie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. wydania sprostowanego zaświadczenia o zakończeniu robót zabudowy zagrodowej w W., ul. N. zgodnego z decyzją o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] r., sygn. [...] Starosty W. co do składu obiektów i ich kategorii i nałożenie grzywny na PINB za niewykonywanie postanowienia ZWINB z dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Organ podał, że postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 219 K.p.a. PINB w W. odmówił sprostowania zaświadczenia nr [...], wydanego w dniu [...] r. dla skarżącej w sprawie zawiadomienia z dnia [...] r. o zakończeniu robót budowlanych.

W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej ZWINB postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że organy nadzoru budowlanego nie mogą samodzielnie zmieniać kategorii obiektu przyjętej w decyzji o pozwoleniu na budowę, a w szczególności nie mogą uczynić tego w formie zaświadczenia administracyjnego.

W dniu [...] r. PINB w W. wydał zaświadczenie Nr [...] , w którym zaświadcza się na podstawie prowadzonych przez PINB w W. ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów budowlanych oraz złożonych dokumentów do zawiadomienia o zakończeniu prac budowlanych z dnia [...] r. dot. zabudowy zagrodowej zrealizowanej na działkach nr [..] przy ul. N. w W. , że organ nadzoru budowlanego po sprawdzeniu dokumentów w trybie art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oraz na podstawie art. 54 ustawy Prawo budowlane, nie zgłosił sprzeciwu w drodze decyzji w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Mimo powyższego skarżąca podtrzymała skargę na bezczynność organu z dnia [...] r.

Odnośnie samej skargi organ wskazał, iż wniesiona ona została bez wyczerpania trybu przewidzianego w 37 § 1 K.p.a, zgodnie z którym złożenie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. Sąd zobowiązał E. O. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa.

W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że nie wnosiła zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przedmiotowej sprawie przedmiot skargi E. O. stanowi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie wydania sprostowanego zaświadczenia o zakończeniu robót zabudowy zagrodowej w W., ul. N. zgodnego z decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] r. co do składu obiektów i ich kategorii.

Mimo wydania zaświadczenia z dnia [...] r. skarżąca podnosi, że organ nadal pozostaje w zwłoce w wydaniu zaświadczenia o określonej treści. Skoro więc organ nie wydał w terminie żądanego zaświadczenia, to skarżąca – przed wniesieniem skargi do Sądu – winna wystąpić do organu wyższego stopnia z zażaleniem o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., który nie wydał zaświadczenia , o których mowa w art. 219 Kpa.

W tym miejscu należy wskazać, że odnośnie kwestii obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia w przypadku bezczynności w sprawie wydania zaświadczenia pojawiły się rozbieżności. Istnieje bowiem również pogląd, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia powinno zakończyć się wydaniem zaświadczenia żądanej treści lub postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia, na które służy zażalenie. Postępowanie to nie ma charakteru postępowania administracyjnego ogólnego i nie kończy się rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej poprzez wydanie decyzji administracyjnej, dlatego na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia nie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 37 Kpa. Wobec czego, skargę do sądu administracyjnego na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia poprzedzić należy wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. Przepis ten dotyczy nie tylko skarg na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ale także na bezczynność w tych sprawach ( post. NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., II OSK 465/08, LEX nr 360805, OSP 2009/1/1). Zgodnie z ww. stanowiskiem skarga do sądu na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia winna być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie E. O. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała żadnego z przysługujących środków zaskarżenia. Nie wniosła bowiem do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie , nie skierowała też do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W świetle przytoczonych argumentów skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało odrzucić.