Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 469/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art 250 § 1, 258
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Z. H. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać na rzecz radcy prawnego Z. H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 27 lutego 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu E. E. prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił go od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego.

W piśmie z dnia 10 marca 2015 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony r. pr. Z.H.

W dniu 24 maja 2017 r. wyznaczony radca prawny, reprezentował skarżącego na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpatrywanej sprawie, która została wszczęta w dniu 15 stycznia 2015 r., szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy oraz fakt, że pełnomocnik udzielił skarżącej pomocy prawnej (w tym brał udział w rozprawie w dniu 24 maja 2017 r.) w pierwszej instancji oraz złożył oświadczenie, że pomoc ta nie została opłacona w żadnej części uznano, że należy mu przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, podwyższając wskazaną kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.

Z tych względów na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), w związku § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715) oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.