Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 811/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1)
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w wydaniu rozkazu personalnego w zakresie podwyższenia uposażenia zasadniczego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2019 r. Z. A. (dalej także: Skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (dalej Szef ABW albo organ) w wydaniu rozkazu personalnego w zakresie podwyższenia uposażenia zasadniczego.

Pismem z dnia[...] września 2019 r Z. A. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie rozkazu personalnego przyznającego podwyżkę uposażenia zgodnie z § 1, 2 i 3 powyższego rozporządzenia do wysokości określonej dla grupy zaszeregowania 15a, tj. do kwoty 3200 zł.

Organ uznał wniesione przez Skarżącego pismo za ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. i wydał w dniu[...] października 2019 r. postanowienie nr [...], w którym stwierdził brak swojej bezczynności w przedmiotowej sprawie i uznał wniosek za bezzasadny.

W skardze do sądu administracyjnego Z. A. zarzucił Szefowi ABW, że do dnia wniesienia skargi nie wydał rozkazu personalnego przyznającego mu podwyżkę uposażenia zasadniczego. Zdaniem Skarżącego, organ jest zobowiązany do wydania decyzji w tym przedmiocie, na podstawie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie grup zaszeregowania i stawek uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. 2018.7113). Skarżący wniósł o szybkie załatwienie sprawy.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując jako podstawę art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 5 pkt 2 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Należy zauważyć, że kwestie dotyczące uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy ABW, w tym grup zaszeregowania i stawek tego uposażenia, nie stanowią odrębnej sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym, lecz są ściśle związane z mianowaniem funkcjonariusza na stanowisko służbowe. W związku z powyższym niedopuszczalne jest rozstrzyganie kwestii związanych z uposażeniem w odrębnej decyzji administracyjnej (rozkazie personalnym), niż dotyczącej stosunku służbowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 marca 2010 r. o sygn. akt I OSK 422/10, które Sąd w niniejszej sprawie podziela stwierdził, że "podległość służbowa jest cechą szczególną, charakterystyczną dla tzw. stosunków służbowych, stanowiących podstawę pełnienia służby w wojsku i innych służbach paramilitarnych. Znaczny zakres takiej podległości sprawia, iż w tych stosunkach zatrudnienia nie ma równorzędności podmiotów, co jest typowe dla stosunku pracy. Tym samym przełożony zyskuje znaczną dyskrecjonalną władzę kształtowania sytuacji prawnej podwładnego. (...) Niewątpliwie przejawem podległości służbowej funkcjonariusza jest pozostawienie jego przełożonym prawa decydowania o awansie na wyższy stopień służbowy. Takie sprawy należą – według Naczelnego Sądu Administracyjnego – do spraw z zakresu wewnętrznej sfery działania tego rodzaju jednostek i służb, o których mowa we wspomnianym art. 5 pkt 2 p.p.s.a." Stanowisko to, jakkolwiek wypowiedziane na gruncie stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Więziennej, zachowuje jednak aktualność w realiach niniejszej sprawy.

Skoro zatem sprawy awansu funkcjonariusza na wyższy stopień służbowy należą do spraw wynikających z podległości służbowej i tym samym z mocy art. 5 pkt 2 p.p.s.a. są wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych, to również żądanie zaszeregowania funkcjonariusza do wyższej grupy uposażenia zasadniczego, jako żądanie pochodne do ww., nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Zatem ponieważ sprawy wynikające z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi nie należą do właściwości sądów administracyjnych, to tym bardziej sądy administracyjne nie są właściwe do rozstrzygania skarg na bezczynność organu w tym zakresie.

Przedmiotowa skarga okazała się tym samym niedopuszczalna, gdyż dotyczy sprawy spoza zakresu właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.