Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 611/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca Sędziowie WSA Bożenna Blitek AWSA Dorota Dąbek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2004 r sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 2 czerwca 2004 r , Nr : [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy M. Nr [...] z dnia [...] 2004 r w sprawie wyboru przedstawicieli Gminy M. do Komisji Konkursowej Konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w [...] skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2004 r. Rada Gminy M. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wyboru przedstawicieli Gminy M. do Komisji Konkursowej Konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w [...] . Uchwałę podjęto wskazując jako podstawę prawną art.18 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art.36a ust.5 pkt 5 lit.a oraz art.36a ust.5b ustawy o systemie oświaty. § 1 tej uchwały zawiera nazwiska trzech osób, które zostały desygnowane do udziału w Komisji Konkursowej Konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w [...].

Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 2 czerwca 2004 r., nr [...] stwierdziło nieważność powyższej uchwały. Organ nadzoru stwierdził, że uchwała Rady Gminy M. Nr [...] z dnia [...] 2004 r. podjęta została bez podstawy prawnej. Na mocy bowiem art.36a ust.5 w zw. z art.5c ustawy o systemie oświaty kompetencja do wskazania przedstawicieli Gminy w Komisji przysługuje Wójtowi Gminy, a nie – Radzie Gminy, więc Rada Gminy bezpodstawnie wykonała kompetencję Wójta Gminy.

W skardze do sądu administracyjnego Gmina zarzuciła organowi nadzoru nieprawidłową interpretację ustawy o systemie oświaty. Gmina stanęła na stanowisku, że art.5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty należy interpretować zawężająco, tj. Wójt Gminy powołuje komisję konkursową, ale przedstawicieli Gminy – Rada Gminy. Skoro bowiem kompetencja wyboru przedstawicieli Gminy nie została odrębnie uregulowana w ustawie o systemie oświaty, to należało zastosować art.18 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym stwarzający domniemanie na rzecz Rady Gminy.

Odpowiadając na skargę Wojewoda podtrzymał swe stanowisko, wyrażone uprzednio w rozstrzygnięciu nadzorczym. Według tej interpretacji, Wójt Gminy wykonuje obie kompetencje tj. zarówno wyznacza przedstawicieli Gminy, jak i powołuje całą komisję konkursową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Art.36a ust.5 pkt 1 lit.b ustawy o systemie oświaty przewiduje, że organ prowadzący szkołę powołuje komisję konkursową i w jej składzie mają znaleźć się m.in. trzej przedstawiciele organu prowadzącego szkołę. Dwukrotnie w tym przepisie użyte zostało to samo określenie "organ prowadzący szkołę", oznaczający jednostkę samorządu terytorialnego czyli w tym przypadku Gminę [...] (art.3 pkt 5 ustawy o systemie oświaty). Gmina [...] powołuje komisję konkursową i ustala swą 3-osobową reprezentację w Komisji. Prawidłowo zarówno Rada Gminy (podejmując uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2003 r., nr [...] i wnosząc skargę), jak i Wojewoda (wydając rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia 2 czerwca 2004 r., nr [...] i w odpowiedzi na skargę) przyjmują że powołany tu przepis jest podstawą prawną dla dwóch rozstrzygnięć: ustalenia reprezentacji Gminy, jak i powołania pełnego składu Komisji konkursowej.

Obie strony zgadzają się, że kompetencja do powołania pełnego składu Komisji Konkursowej przysługuje Wójtowi Gminy, a to na mocy art.36a ust.5 ustawy o systemie oświaty. Sąd również nie ma w tym zakresie żadnych wątpliwości.

Natomiast sporna między stronami jest odpowiedź na pytanie który z powyższych dwóch organów ma wykonywać kompetencję do wskazania trzech przedstawicieli Gminy w Komisji Konkursowej. Gmina uważa, że ustawa o systemie oświaty nie udziela na to pytanie odpowiedzi i dlatego sięga do generalnej klauzuli kompetencyjnej (ustawowego domniemania kompetencji), każącej przyjmować kompetencje Rady Gminy ilekroć przepis szczególny nie wskazuje wyraźnie kompetencji Wójta Gminy.

Natomiast organ nadzoru stoi na stanowisko, że sprawa ta została wyraźnie uregulowana w art.5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty, co sprawia że niedopuszczalne jest sięganie w tym zakresie do art.18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Sąd podziela stanowisko Wojewody , albowiem lex specialis derogat legi generali. Art.5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty odsyła do art.36a ust.5 ustawy o systemie oświaty i co kluczowe – odsyła bez dalszej specyfikacji. Tym samym czyni Wójta Gminy organem właściwym do wykonywania obu kompetencji gminy art.36a ust.5 ustawy o systemie oświaty. Nie ma żadnej podstawy do twierdzenia, że odesłanie do art. 36a ust.5 ustawy nie obejmuje art. 36a ust.5 pkt1 lit. b ustawy. Przeciwnie odesłanie do art. 36a ust.5 ustawy obejmuje zarówno zdanie 1 (powołanie komisji w pełnym składzie), jak i art. 36a ust.5 pkt1 lit. b ustawy (powołanie przedstawicieli Gminy w składzie Komisji). Ponieważ clara non sunt interpretanda [tego co jasne i oczywiste, nie należy poddawać obróbce interpretacyjnej],więc jednoznaczne odesłanie do całego art. 36a ust.5 ustawy nie może być w drodze wykładni redukowane do wykładni jedynie do art. 36a ust.5 pkt1 lit. b ustawy.

Sąd nie podzielił stanowiska Gminy, że należy posiłkowo sięgnąć do art.18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Art.5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty zawiera enume- ratywny podział kompetencji w sprawach oświaty pomiędzy organ uchwałodawczy i organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego. Gdyby ustawodawca chciał przyznać radzie kompetencję do powołania przedstawicieli gminy, to uczyniłby to właśnie w art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Skoro tego nie uczynił, to należy przyjąć że kompetencja należy do Wójta Gminy.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze jest prawidłowe, zaś skarga podlega oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).