Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 518/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

S.sp. z o.o. wystąpiła do Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zdaniem Spółki, przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej są niezgodne z prawem wspólnotowym, zwłaszcza z art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady z 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG (Dz. U. UE z 1969 r. L. 249, poz. 25 ze zm.), który wniesienie aportu zwalnia z opodatkowania podatkiem kapitałowym. W konsekwencji Spółka wywodziła, że zgodnie z zasadą nadrzędności prawa wspólnotowego oraz zasadą bezpośredniej skuteczności dyrektywy ukształtowaną przez liczne orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS), w przedmiotowej sprawie powinien zostać bezpośrednio zastosowany art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady

nr 69/335/EWG.

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] r. odmówił stwierdzenia nadpłaty.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu odwołania Spółki decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że zgodnie z regulacją wprowadzoną przez Dyrektywę Rady nr 85/303/EWG zwolnieniu od podatku kapitałowemu podlegały operacje kapitałowe o charakterze restrukturyzacyjnym objęte w dniu 1 lipca 1984 r. stawką podatkową 0,50% bądź niższą. W tym czasie zgodnie z ustawą z dnia 19 grudnia 1975 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 45, poz. 226, ze zm.) czynności te objęte były stawką wyższą – tym samym Rzeczpospolita Polska nie ma obowiązku wprowadzenia do porządku prawa krajowego zwolnienia przedmiotowych czynności od podatku kapitałowego.

Powyższą decyzję Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie art. 72 § 1, art. 73 § 1 i art. 75 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. Nr 8, z 2005 r. poz. 60 ze zm.) poprzez bezzasadną odmowę stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilno-prawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, podczas gdy mający bezpośrednie zastosowanie w sprawie przepis art. 7 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 lit. c) Dyrektywy Rady Nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału przewiduje zwolnienia z opodatkowania podatkiem kapitałowym takiej czynności oraz art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady Nr 69/335/EWG poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie w wyniku błędnego przyjęcia, iż zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 3 lit. d) ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o opłacie skarbowej w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 lipca 1984 r. oraz przepisem § 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie opłaty skarbowej (Dz.U. 34, poz. 161 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 lipca 1984 r. - podwyższenie kapitału zakładowego Spółki podlegało opodatkowaniu podatkiem kapitałowym według stawki przekraczającej 0,5 %.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8.04.2010 r. sygn. akt

I SA/Sz 89/10 uznał skargę za zasadną. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że odwoływanie się do stanu prawa krajowego obowiązującego w dniu 1 lipca 1984 r. jest o tyle bezpodstawne, że ponieważ Dyrektywa Rady nr 85/303/EWG skierowana była do państw będących członkami Wspólnoty Europejskiej w tamtym czasie, tylko wobec nich wywoływała skutki prawne. Bez znaczenia pozostaje natomiast to jaką stawką były objęte operacje restrukturyzacyjne w polskim porządku prawnym w 1984 r. Przystępując do Unii Europejskiej Rzeczpospolita Polska zobowiązała się do implementowania Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG w jej brzmieniu aktualnym na dzień akcesji.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. wyrokiem z dnia 8.05.2012 r. sygn. akt II FSK 1519/10 uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego postępowania. Zarzuty naruszenia zarówno Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG, jak i przepisów prawa krajowego – ustawy z dnia 9.09.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 41, z 2005 r., poz. 399 ze zm.) dalej u.p.c.c. w brzmieniu obowiązującym w 2006 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie, a ściślej – brak ich zastosowania poprzez uznanie owych przepisów za sprzeczne z prawem unijnym, uznał Naczelny Sąd Administracyjny za mające usprawiedliwione podstawy.

Pismem procesowym z dnia 4.07.2012 r. Skarżąca wniosła o wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości WE na podstawie art. 234 Traktatu Akcesyjnego dotyczącego tego jak rozumieć zapis art. 7 ust. 1 lit b) Dyrektywy w stosunku do takiego Państwa jak Polska, które wstąpiło do WE po ostatniej nowelizacji dyrektywy a w dacie 1 lipca 1984 r. w państwie tym obowiązywały stawki podatku wyższe niż wymagane przez Dyrektywę oraz czy podwyższenie podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczące czynności określonych przepisem art. 7 ust. 1 litb) Dyrektywy przy wstąpieniu Rzeczpospolitej Polskiej do Wspólnoty Europejskiej jest sprzeczne z klauzulą stand-still i zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 124 p.p.s.a.

W przypadku niepodzielenia najdalej idących ww zarzutów, uzupełniając zarzuty skargi Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 3 Dyrektywy w zakresie , w którym organ podatkowy odmawia zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych opłaconego od części aktywów już uprzednio opodatkowanych podatkiem kapitałowym, art. 7 ust. 1 i 2 Dyrektywy poprzez naruszenie przez Rzeczpospolitą Polską klauzuli stand-still z uwagi na zmianę z dniem 1.05.2004 r. art. 7 ust. 1 pkt 9 u.p.c.c. poprzez podwyższenie wysokości stawki podatku z 0,1% na 0,5% oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit k), pkt 2, ust. 3 pkt 2, art. 2 pkt 4 u.p.c.c. obowiązującej na dzień 30.11.2006 r. w związku z § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia M.F. z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług a zatem od czynności która nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. W związku z zarzutami dotyczącymi opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów zagadnienia prawnego w sprawie sygn. akt II FSK 1806/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Analiza opisanego wyżej stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości, iż taki przypadek zachodzi w sprawie niniejszej. Uznać bowiem należy, że jej wynik zależy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawionego mu zagadnienia prawnego w dniu 2.04.2012 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 1806/10 przez Naczelny Sąd Administracyjny o następującej treści: "Czy w stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., w przypadku wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego (aportu), dochodziło do wyłączenia opodatkowania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 41, poz. 399 ze zm.)?"

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uwzględnienie tego zarzutu i przyjęcie, że czynność cywilnoprawna w postaci podwyższenia kapitału jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych z uwagi na to, że udziały w podwyższonym kapitale miały być objęte w zamian za wkład niepieniężny, a wniesienie takiego aportu było (w stanie prawnym obowiązującym w dacie dokonania zmiany umowy spółki) czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług dla wspólnika wnoszącego aport, czyniłoby zbędnym odniesienie się do zarzutu związanego z niezgodnością prawa krajowego z prawem wspólnotowym.

Bezspornie podjęta uchwała będzie miała znaczenie przesądzające dla oceny prawidłowości zastosowania art. 2 pkt 4 u.p.c.c., a zatem kwestii, która legła u podstaw sporu między podatnikiem a organem w rozpatrywanej sprawie.

Z tego względu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji