Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 368/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 oraz  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia 21 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. oraz decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od 1 stycznia do 30 listopada 2008 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący T.S. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnią córką. Oświadczył, że nie posiada majątku. Jako źródło utrzymania wskazał wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł. Podkreślił, że nie ma stałych wydatków, a zobowiązanie kredytowe nie jest spłacane.

W wykonaniu wezwań referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że nie posiada konta bankowego. Stwierdził, że dziecko pozostaje z matką i jest na jej wyłącznym utrzymaniu. Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe i wydatki (jedzenie) finansuje z bieżącego wynagrodzenia. Dodał, że lokal mieszkalny na zakup którego zaciągnął kredyt jest przedmiotem egzekucji komorniczej i został przejęty przez bank. Kredyt ten nie jest spłacony i jest prowadzona egzekucja. Skarżący przedłożył m. in. zaświadczenie o dochodzie, umowę kredytu hipotecznego, zeznania podatkowe, zaświadczenie o zadłużeniu.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do Sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony.

W ocenie referendarza sądowego Skarżący warunku tego nie spełnił.

Przede wszystkim wątpliwości referendarza sądowego budzi zupełność zadeklarowanych przez Skarżącego źródeł utrzymania oraz możliwość zaspokojenia z osiąganych dochodów podstawowych potrzeb bytowych. Z przedłożonego zaświadczenia wynika bowiem, że jest on zatrudniony na 1/5 etatu (jako prezes zarządu) ze średnim wynagrodzeniem w kwocie [...] zł netto. Funkcję tę sprawuje od 2016 r. Co ciekawe w całym 2016 r. osiągnął z tego tytułu dochód w wysokości jedynie [...] zł (dane z zeznania podatkowego), zaś w 2017 r. [...] zł.

Skarżący oświadczył, że z bieżącego wynagrodzenia finansuje "wydatki na jedzenie oraz sporadycznie zaspokaja potrzeby dziecka, w tym jedzenie". Tymczasem trudno uwierzyć by do tego tylko typu wydatków sprowadzały się koszty życia Skarżącego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że do koniecznych kosztów bieżącego utrzymania zaliczyć także należy choćby opłaty za czynsz, gaz, energię elektryczną, czy telefon. Nie wiadomo kto (jeśli nie jest to Skarżący) opłaty te pokrywa. Zwłaszcza, że wyjaśnił on, iż "sam prowadzi gospodarstwo domowe".

Z tych względów uznać należało, iż rzetelna ocena zdolności finansowych Skarżącego związanych z ewentualnymi kosztami ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest utrudniona. To zaś oznacza, że Skarżący nie wykazał, iż kosztów tych nie jest w stanie ponieść.

W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.