Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2199/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu dnia 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 852/15 w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 3 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe i koszty egzekucyjne postanawia : odmówić wstrzymania wykonania aktu.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r., I SA/Lu 852/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z.W.(zwanej dalej skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dna 3 czerwca 2015 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe i koszty egzekucyjne.

2. Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji z dnia 3 czerwca

2015 r. oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji z dnia 23 grudnia 2013 r.

"z uwagi na fakt, że wszczęcie kolejnej egzekucji wiąże się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody oraz wywrze trudne do odwrócenia skutki polegające na dodatkowym uszczupleniu i tak już ograniczonych możliwości finansowych

i zarobkowych skarżącej",

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego nie zasługuje na uwzględnienie.

3. Ustawodawca w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wskazał, że przesłankami wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych (znaczna szkoda, trudne do odwrócenia skutki) wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Nie wystarczy zacytować ustawę we wniosku – tak jak zrobiła to skarżąca. Należy podać konkretne argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu.

W niniejszym uzasadnieniu wniosku tego zabrakło. Trudno powiedzieć jaka znaczna szkoda powstanie u skarżącej w związku z wszczęciem egzekucji. Dlatego strona jest zobowiązana skonkretyzować rodzaj szkody grożącej na skutek wykonania aktu. Bral wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej stronie uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., II FZ 598/06). Sporządzający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu powinien podać w tym miejscu konkretne okoliczności, np. konieczność sprzedania środka transportu, który jest przystosowany do potrzeb kierującego pojazdem i służy wykonywaniu działalności zarobkowej, konieczność sprzedania nieruchomości, konieczność sprzedania akcji na niekorzystnych warunkach, konieczność zamknięcia działalności gospodarczej, pozbycie się środków na wykupienie leków ratujących życie (wówczas należy dołączyć dokumentację medyczną).

Jest kolejny warunek - ta znaczna szkoda (majątkowa bądź niemajatkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Mowa o sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który na skutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimkolwiek innym przedmiotem. Tymczasem co do zasady środki pieniężne, które podlegały egzekucji mogą zostać zwrócone. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., I OZ 28/08).

Po trzecie wreszcie- argument przedstawiony w skardze kasacyjnej – zmniejszenia ilości środków finansowych- nie może zostać wzięty pod uwagę. Co do zasady bowiem egzekucja ma to do siebie, że zmniejsza ilość środków pieniężnych pozostających w dyspozycji. Gdyby każdorazowo go podnosić – każdą egzekucja zostałaby wstrzymana (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., II FZ 248/08).

4. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

w związku z art. 193 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji