Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1135/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 232/13, o odrzuceniu zażalenia Sylwina Jabłońskiego na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2013 r. w sprawie ze skargi S. J. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 232/13, odrzucił zażalenie S. J. na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia z dnia 11 kwietnia 2013 r. oddalającego jego skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2012 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 14 czerwca 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 lipca 2013 r., skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 11 kwietnia 2013 r.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że została sporządzona przez osobę nieuprawnioną, a w związku z tym jest niedopuszczalna.

Na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2013 r. S. J. wniósł osobiście sporządzone zażalenie.

Dalej Sąd pierwszej instancji wskazał, że art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej "p.p.s.a."), wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Oznacza on obowiązek sporządzenia czyli napisania i podpisania zażalenia, przez profesjonalny podmiot – adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 194 § 4 p.p.s.a. przesądza o jego dopuszczalności, jest to bowiem wymóg bezwzględny.

Z tego względu Sąd odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 oraz w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

S. J. w zażaleniu na powyższe postanowienie podniósł, że jest ono "nieuprawnione z powodu skierowania sprawy do wyższej instancji przez Rzecznika Praw Obywatelskich".

Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 września 2013 r. wraz z pouczeniem o terminie i trybie zaskarżenia. W punkcie 5. tego pouczenia wskazano, że "zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego". Pomimo skierowanego do skarżącego prawidłowego pouczenia o tym warunku, zażalenie wniesione przez Sylwina Jabłońskiego nie czyni zadość wymogowi przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżący sporządził je bowiem osobiście. Ustawodawca wprowadzając w cytowanym przepisie wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący legitymował się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi samodzielne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, takiego jak skarga kasacyjna lub zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę stanowi zatem nieusuwalną wadliwość tego zażalenia.

Odnosząc się natomiast do argumentacji zawartej w zażaleniu to wskazać należy, że Sąd ma obowiązek nadać procesowy bieg pismom składanym przez strony w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący może natomiast, stosownie do art. 80 Konstytucji RP, samodzielnie wystąpić do Rzecznika Praw Obywatelskich z wnioskiem o pomoc w ochronie swoich wolności lub praw naruszonych przez organy władzy publicznej.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2013 r. odpowiada prawu.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji