Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 256/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. a-c; art. 152; art. 200; art. 205 par 1; art. 213
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 81; art. 15; art. 107 par 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 pkt 2 lit. a; art. 7 ust. 1i 2;art. 3 ust. 1 - 3
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lipca 2010 r. sprawy ze skargi [...][...]na decyzję Dyrektora [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na rok [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od [....] na rzecz strony skarżącej [...][...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR), decyzją z dnia [...] r. o Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) 247/2006, (WE) 378/2007, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 z 31.01.2009, str. 16-99), art. 12 ust. 3, art. 23, art. 24 ust. 1 lit. "c", art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania wzajemnej współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18 ze zm.), orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatu M. ARiMR z siedzibą w D. z dnia [...] r. o Nr [...], którą przyznano M. W. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w pomniejszonej wysokości.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 27 marca 2009 r. do Biura Powiatu M. ARiMR z siedzibą w D. wpłynął wniosek M. W. o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2009, w którym wnioskodawczyni zadeklarowała do płatności 4 działki rolne (A/A1, B/B1, C/C1 i D/D1) znajdujące się na 2 działkach ewidencyjnych o nr [...] i [...], położonych w gminie M. – obręb ewidencyjny Zgoda. W części VIII dotyczącej oświadczenia o sposobie wykorzystania działek rolnych, w kolumnie odnoszącej się do grup upraw, strona zadeklarowała:

– do jednolitej płatności obszarowej (dalej: JPO) 10,15 ha, w tym działki rolne o identyfikatorach: A - 0,75 ha, B - 6,82 ha, C - 0,14 ha oraz D - 2,44 ha);

– do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (dalej: UPO) 9,94 ha, w tym działki rolne o identyfikatorach: A1 - 0,75 ha, B1 - 6,82 ha, C1 - 0,14 ha oraz D1 - 2,23 ha).

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła wykaz zmian danych ewidencyjnych, dotyczący działki ewidencyjnej nr [...] wraz z decyzją o wprowadzeniu do operatu ewidencyjnego zmian powierzchni i aktualizacji użytków na tej działce.

Kierownik Biura Powiatu M. ARiMR z siedzibą w D., po zweryfikowaniu materiału dowodowego w sprawie, w dniu [...] r. wydał decyzję Nr [...], którą przyznał M. W. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jednakże nie do powierzchni zgłoszonej we wniosku, lecz do powierzchni stwierdzonej w trakcie kontroli administracyjnej, tj. dla JPO - 9,53 ha, a dla UPO - 9,32 ha. Wyjaśniając powyższe, organ pierwszej instancji wskazał, że płatność została pomniejszona o dwukrotną stwierdzoną różnicę, ze względu na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną we wniosku, która zarówno dla płatności JPO, jak i UPO wyniosła powyżej 3 % (powierzchnia działki rolnej B/B1 została pomniejszona o powierzchnię 0,62 ha).

Nie zgadzając się z decyzją organu pierwszej instancji, M. W.wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała pomiar działki rolnej B/B1, wskazując, że uprawia tę działkę zgodnie z deklaracją na wniosku, tj. na powierzchni 6,82 ha.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpoznaniu sprawy, stwierdził, że brak jest możliwości rozstrzygnięcia w zakresie wnioskowanych płatności w sposób odmienny, zgodny z żądaniem wynikającym z odwołania.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, organ odwoławczy przywołał treść art. 7 ust 1 pkt 2, ust. 2a i ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2007 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) oraz art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, i wskazał, że wraz z wnioskiem spersonalizowanym, do M. W. wysłana została karta informacyjna, w której zostało umieszczone, pełniące funkcję informacyjną, tabelaryczne zestawienie powierzchni kwalifikowanych w ramach poszczególnych działek rolnych, oraz materiały graficzne, wskazujące położenie każdej z działek referencyjnych i ich unikalną identyfikację. Zadaniem rolnika w tym wypadku było natomiast wskazanie położenia każdej działki rolnej na materiale graficznym oraz - w razie konieczności - poprawienie wstępnie zadrukowanego wniosku spersonalizowanego. W sytuacji zaś, gdy poprawki dotyczyły powierzchni działki referencyjnej, należało podać aktualną powierzchnię każdej działki rolnej, a w stosownych przypadkach wskazać nowy obrys działki referencyjnej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że powierzchnia referencyjna m.in. dla działek nr [...] i [...] zadeklarowanych przez stronę do przyznania płatności obszarowych w 2009 r., została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, opisany w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, zgodnie z którym System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych, korzystając przy tym z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000. Organ ten wyjaśnił także, że w dyspozycji Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa znajdują się urządzenia oraz oprogramowanie informatyczne umożliwiające przestrzenną obserwacje zdjęć lotniczych, które pozwalają z dokładnością do 0,3 m określać wysokość wszystkich obiektów znajdujących się na zdjęciach lotniczych oraz umożliwiają, z dokładnością do 0,15 m, określać granice mierzonych obiektów. Stąd wykonując kontrolę administracyjną, która jest jednym z etapów obsługi wniosku o przyznanie płatności, pracownik Agencji ma możliwość wizualizacji na ekranie monitora działek rolnych zadeklarowanych przez wnioskodawcę. Wizualizacja przeprowadzana jest przy wykorzystaniu systemu ZSZiK, do którego zaimplementowane są warstwy wektorowe i rastrowe jako dane graficzne GIS (GIS: technologia, która umożliwia wykorzystanie map oraz ortofotomap w postaci elektronicznej do kontroli wniosków powierzchniowych, nazywa się technologią systemów informacji geograficznej), uznawane za dane referencyjne, w oparciu o które pracownik Agencji prowadzi kontrole administracyjne oraz postępowanie wyjaśniające. Do wyliczenia powierzchni uprawnionej do płatności stosowana jest powierzchnia PEG, której wartość jest ustalona na podstawie ortofotomapy (tj. metrycznego obrazu powierzchni ziemi uzyskanego ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych, który odzwierciedla sytuację na gruncie i stanowi dowód jego użytkowania). Natomiast dane z ewidencji gruntów i budynków (EGiB) są wykorzystywane jedynie w zakresie identyfikacji i lokalizacji przestrzennej działki rolnej oraz powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej z urzędowego rejestru, jakim jest EGiB. Toteż, w związku z obowiązkiem wykorzystywania w kontroli administracyjnej danych dotyczących powierzchni wyznaczonych wektorowo, występują różnice pomiędzy danymi opisowymi zawartymi w EGiB a danymi graficznymi (PEG), które odzwierciedlają jedynie powierzchnie gruntów uprawnionych do płatności i stanowią powierzchnie referencyjne.

Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji wnikliwie przeanalizował cały materiał dowodowy, a kontrola wizualna, kompletności i administracyjna oraz procedury prowadzenia wyjaśnień rozbieżności wspierane są przez dane wektorowe granic działek ewidencyjnych, dane wektorowe granic pól zagospodarowania oraz ortofotomapy cyfrowe z wykorzystaniem technologii geograficznych systemów informacyjnych (GIS). Pomiar działki rolnej i określenie jej powierzchni uprawnionej do płatności przeprowadzone zostało na podstawie wizualizacji, tj. podglądu i pomiaru działki rolnej położonej w granicach działki ewidencyjnej na tle wszystkich dostępnych warstw GIS (ortofotomapy, warstwa ewidencyjna w postaci rastrowej lub wektorowej oraz pola zagospodarowania) oraz w oparciu o istniejące na załączniku graficznym informacje wprowadzone przez stronę.

Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji zasadnie dokonał pomniejszenia powierzchni uprawnionej do przyznania płatności z 10,15 ha dla JPO oraz z 9,94 ha dla UPO (zmniejszeniu uległa działka rolna B/B1 - powierzchnia deklarowana 6,82 ha, powierzchnia stwierdzona 6,20 ha) zadeklarowanej przez M. W. we wniosku o przyznanie płatności - do 9,53 ha dla JPO oraz 9,32 ha do UPO, oraz prawidłowo wyliczył kwoty należnych płatności, przyznając stronie JPO w kwocie [...] zł oraz UPO w kwocie [...] zł.

M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, domagając się uchylenia zaskarżonego aktu oraz poprzedzającej go decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 zadeklarowała działkę B/B1 o powierzchni 6,82 ha, natomiast organy administracji uznały, że działka ta ma powierzchnię 6,20 ha, a stwierdzona różnica wynosi 0,62 ha, czyli 6,5 %. Tymczasem skarżąca w dniu 26 lutego dokonała pomiaru działki obsianej B/B1, po granicy urządzenia GPS, i powierzchnia wynosi 6,66 ha. Powstała różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a stwierdzoną przez pomiar GPS stanowi zatem 0,16 ha.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W dniu 14 lipca 2010 r. na rozprawie skarżąca złożyła do akt pismo z dnia 14 lipca 2010 r. wraz z załącznikami, w postaci sporządzonego przez geodetę szkicu pomiaru zasiewu na działce nr 1 położonej w obrębie Zgoda oraz faktury VAT wystawionej na kwotę [...] zł za usługi geodety. W przedłożonym piśmie skarżąca wskazała, że z ww. szkicu wynika, że powierzchnia spornej działki B/B1 wynosi 6,76 ha. Ponadto, w piśmie tym, strona wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, tj. opłaty sądowej ([...]zł) i kosztów usługi geodezyjnej ([...] zł).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"-"c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Przy czym, w myśl art. 134 P.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, co oznacza, że ma prawo, a nawet obowiązek, wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że wydanie tego aktu nastąpiło z naruszeniem przepisów postępowania i to w stopniu uzasadniającym jego uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" P.p.s.a.

Przed przystąpieniem do oceny skarżonej decyzji wskazać trzeba, że podstawę prawną tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 35, poz. 217 ze zm., tekst jedn.: Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o płatnościach", określające m.in. zasady i tryb przyznawania rolnikom jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych (art. 1 pkt 2 lit. "a" i art. 7 ust. 1 i ust. 2).

Należy też zauważyć, że stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W tym miejscu wskazania wymaga również, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych organ administracji publicznej: stoi na straży praworządności (pkt 1); jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2); udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (pkt 3); zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 K.p.a. nie stosuje się (pkt 4). Jak zaś wynika z art. 3 ust. 3, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Stosownie do powyższego, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wszczętej w dniu 27 marca 2009 r. wnioskiem skarżącej o przyznanie płatności na rok 2009, powinno było nastąpić z zastosowaniem przepisów K.p.a. przy uwzględnieniu zmian, które wynikają z przepisów prawa materialnego, tj. przywołanego art. 3 ust. 2 i ust. 3 ustawy o płatnościach. Postępowanie dowodowe prowadzone na potrzeby ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (także przez organ odwoławczy), choć uproszczone, albowiem ograniczone w stosunku do ogólnych reguł i sprowadzające się do obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (z uwagi na treść ww. art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach), powinno zatem prowadzić do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą oraz wyczerpującego rozpatrzenia w tym celu całego pozostającego w dyspozycji organu materiału dowodowego, z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego.

Dopiero po tak przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, organ administracyjny winien dokonać oceny zebranych w sprawie dowodów, opierając się na przekonywujących podstawach i dając temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji (art. 107 § 3 K.p.a.), które stanowi integralną część decyzji i ma na celu wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji powinno więc znaleźć się pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, tak aby strona postępowania była co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego oraz co do zasadności samej treści podjętej decyzji.

W rozpoznawanej sprawie z zaskarżonej decyzji nie wynika, aby Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR przeprowadził ponowne postępowanie wyjaśniające w sprawie, do czego zobowiązywały go art. 15 K.p.a. i przepisy regulujące postępowanie dowodowe.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji szeroko wyjaśnił, na czym polega kontrola administracyjna wniosku o przyznanie płatności, jak również jakie znaczenie mają dane wynikające z ortofotomapy, które to dane stanowią nie tylko podstawę do weryfikacji tego wniosku, ale również służącą ustaleniu prawidłowej wielkości powierzchni działek zadeklarowanych do przyznania płatności. Jednakże poczynione wyjaśnienia nie pociągnęły za sobą przedstawienia oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Organ ten faktycznie nie rozpatrzył, a w rezultacie nie przeprowadził oceny danych zawartych w materiale dowodowym, który przyjął za podstawę rozstrzygnięcia. Stwierdził jedynie autorytatywnie, że organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji wnikliwie przeanalizował cały materiał dowodowy, a pomiar działki rolnej i określenie jej powierzchni uprawnionej do płatności przeprowadzone zostało na podstawie wizualizacji oraz w oparciu o istniejące na załączniku graficznym informacje wprowadzone przez stronę. W konsekwencji, organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji zasadnie dokonał pomniejszenia powierzchni uprawnionej do przyznania płatności dla JPO i UPO (zmniejszeniu uległa działka rolna B/B1 - powierzchnia deklarowana 6,82 ha, powierzchnia stwierdzona 6,20 ha).

Tymczasem, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje, w ocenie Sądu, podstaw do przyjęcia takiego stanowiska. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w dniu 27 marca 2009 r. złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2009, w którym do płatności JPO i UPO zadeklarowała m.in. dwie działki oznaczone symbolami A/A1 o powierzchni 0,75 ha i B/B1 6,82 ha (łącznie 7,57 ha), położone na działce ewidencyjnej nr 1 w obrębie ewidencyjnym Zgoda. Z akt sprawy wynika również, że organ pierwszej instancji przeprowadził dwie kontrole administracyjne wniosku skarżącej (obie kontrole przeprowadził ten sam pracownik organu), tj.:

1) w dniu 2 lipca 2009 r., udokumentowaną "Raportem z kontroli administracyjnej wniosku obszarowego", w którym w części dotyczącej wykrytych błędów - w odniesieniu do działek rolnych A/A1 i B/B1 zadeklarowanych na działce ewidencyjnej nr [...] - wskazano, że suma powierzchni działek rolnych, powierzchni niezgłaszanej oraz zalesionej deklarowanych na działce ewidencyjnej o identyfikatorze [...] jest większa od sumarycznej powierzchni dopuszczalnych typów użytków (uprawnionych do uzyskania JPO i UPO) występujących na tej działce ewidencyjnej. Kontrolujący wskazał również, że "NPZ_ZG wykorzystano funkcjonalność powierzchni udowodnionej dla działki ewid. nr [...] i wprowadzono powierzchnię 7,04 ha".

2) w dniu 2 października 2009 r., udokumentowaną "Raportem z kontroli administracyjnej wniosku obszarowego" oraz wizualizacją danych działki ewidencyjnej. W Raporcie tym w części dotyczącej wykrytych błędów - w odniesieniu do działek rolnych A/A1 i B/B1 zadeklarowanych na działce ewidencyjnej nr 1 - zawarto taką samą uwagę jak w Raporcie z 2 lipca 2009 r., jednakże w części stanowiącej uzasadnienie kontrolujący podał, że "NPZ_ZG wykorzystano funkcjonalność powierzchni udowodnionej dla działki rolnej B (B1) i wprowadzono powierzchnię 6,20 ha".

Organ odwoławczy nie odnotował w swojej decyzji faktu przeprowadzenia dwóch kontroli, nie wyjaśnił również rozbieżności w ich wynikach: w ramach pierwszej z nich stwierdzona różnica stanowiła bowiem 0,53 ha (7,57 ha – 7,04 ha), natomiast w drugiej uznano, że różnica ta stanowi 0,62 ha. Istotne wątpliwości budzi także materiał graficzny dołączony do Raportu kontroli z dnia 2 października 2009 r. Wizualizacja danych działki ewidencyjnej jest bowiem nieczytelna i nie pozwala na zweryfikowanie zawartych w niej danych. Na przedstawionym zdjęciu do oznaczenia danych posłużono się dwoma kolorami - żółtym i pomarańczowym/koralowym. O ile z legendy jednoznacznie wyczytać można, że żółty kolor odnosi się do "Pola ew. gosp. JPO z wniosku", o tyle nie widomo, czy drugim kolorem oznaczono "Działki ew. z wniosku", czy też "Historyczny pomiar powierzchni". Jednocześnie wskazać należy, że kolorem żółtym (dane z wniosku) oznaczono rów biegnący w kierunku sąsiedniej działki, gdy tymczasem z załącznika graficznego do wniosku nie wynika aby rów ten zakreślony został przez M. W., jako obszar uprawniony do płatności. Ponadto w dolnym prawym rogu wizualizacji znajduje się tabelka "Dane pomiaru", z której wynika, że obwód działki stanowi [...], zaś powierzchnia – [...].

Wobec powyższego uznać należało, że organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób nienasuwający wątpliwości wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, przez co naruszył art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach, a w konsekwencji także art. 107 § 3 K.p.a. Jeżeli bowiem organ nie rozpatrzył wyczerpująco całego materiału dowodowego i nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego, nie mógł też sporządzić uzasadnienia odpowiadającego wymogom wynikającym z art. 107 § 3 K.p.a.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 P.p.s.a., Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i stwierdził, że akt ten nie podlega wykonaniu. W oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądzono od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, obejmujących uiszczony wpis od skargi. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej kwoty [...] zł wydatkowanej na usługi geodety. Wydatek ten nie mieści się bowiem w zakresie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o jakich mowa w art. 205 § 1 i art. 213 P.p.s.a.