Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1025/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2,  art. 41  pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Gabriela Nowak Protokolant referendarz sądowy Aneta Wirkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku specjalnego celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] orzekającą o odmowie przyznania Z. P. zasiłku celowego specjalnego z przeznaczeniem na spłatę zadłużenia za czynsz i wodę.

Decyzję wydano w oparciu o następujący stan prawny.

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2006 r. Z. P. wystąpił o przyznanie pomocy

finansowej wskazując na posiadane zadłużenie z tytułu zaległego czynszu za mieszkanie na

kwotę [...] zł i wodę na kwotę [...] zł.

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. odmówił przyznania Z. P. pomocy społecznej w formie zasiłku celowego specjalnego na spłatę zadłużenia.

W uzasadnieniu organ podał, że dochód wnioskodawcy jest wyższy niż kryterium

ustawowe wskazane w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U.

nr 64, poz. 593 ze zm.), a w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek o którym

mowa w art. 41 tejże ustawy uzasadniający przyznanie zasiłku celowego specjalnego. W ocenie

organu, wnioskodawca nie czyni starań aby odciążyć swój budżet chociażby poprzez złożenie

wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego czy podjęcie pracy.

W wyniku wniesienia przez Z. P. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, wskazując na charakter uznaniowy decyzji o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego, podniósł iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi

szczególnie uzasadniony przypadek, który daje podstawę do przyznania tegoż zasiłku, oraz że za

taki przypadek nie można uznać konieczności spłaty zadłużenia za czynsz i wodę.

Organ podkreślił, że Z. P. otrzymał w miesiącu marcu 2006 r. wsparcie w postaci zasiłku celowego specjalnego w kwocie [...] zł z przeznaczeniem na leki i odzież, a w kolejnym miesiącu

w kwocie [...] zł na odzież i obuwie oraz dofinansowanie zakupu kołdry. Tym samym nie pozostał

on bez wsparcia finansowego.

Pismem z dnia [...] maja 2006 r. Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kwestionując rozstrzygnięcia organu odwoławczego oraz zarzucając zaskarżonej decyzji, iż nie uwzględniono przy rozstrzyganiu sprawy jako szczególnej okoliczności faktu, że skarżący utrzymując się z renty w wysokości [...] zł posiada na utrzymaniu córkę, nie otrzymuje dodatku mieszkaniowego oraz ponosi koszty systematycznego leczenia.

Samorządowe kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę podtrzymało

swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z

prawem

Przedmiotem oceny Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w

P. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w P.

odmawiającą przyznania Z. P. zasiłku celowego specjalnego na spłatę zaległości w

opłatach za czynsz i wodę.

Rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania reguluje ustawa

z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z art. 2

powyższej ustawy celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom

przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując

własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący uzyskuje dochód z tytułu

renty inwalidzkiej, którego wysokość, wynosząca w dacie rozstrzygania sprawy przez organ

pierwszej instancji [...] zł, jest wyższa niż kryterium ustawowe wskazane w art. 8 ust. 1

powołanej ustawy.

Wprawdzie zgodnie z art. 41 pkt 1 powołanej ustawy osobie takiej albo rodzinie może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium

dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi, ale tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Skarżący podnosi, iż szczególną okolicznością w jego sprawie jest fakt, iż uzyskując

dochód na poziomie [...] zł, oraz będąc częściowo niezdolny do pracy posiada on jeszcze na

utrzymaniu córkę.

Sąd zauważa, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący wprawdzie mieszka z

córką, jednakże prowadzą oni odrębne gospodarstwa domowe. Stan taki potwierdził skarżący w

toku przeprowadzania wywiadu środowiskowego.

Sąd podziela stanowisko organu, iż wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego, jest on

zdolny częściowo do podjęcia pracy.

Nie stanowi również, w ocenie Sądu, szczególnie uzasadnionego przypadku w rozumieniu

art. 41 pkt 1 ustawy, uzasadniającego przyznanie zasiłku celowego specjalnego, posiadane

zadłużenie mieszkania czy też konieczność pokrycia kosztów leczenia.

Należy w tym miejscu wskazać, iż skarżący otrzymywał w tym czasie wsparcie w formie

takiego zasiłku z przeznaczeniem na zakup na leków, odzieży i obuwia, co oznacza, iż nie

pozostał on bez wsparcia finansowego udzielonego ze strony organu do tego uprawnionego.

Sąd podziela stanowisko organu, iż rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego specjalnego należy mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy

innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej, często pozbawionych jakichkolwiek źródeł

utrzymania.

W świetle powyższego nie można postawić organom orzekającym zarzutu dowolności w podejmowaniu decyzji. Decyzje wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy, a o odmowie przyznania świadczenia decydowała zarówno sytuacja życiowa wnioskodawcy, a więc możliwość zabezpieczenia potrzeb przez skarżącego przez wykorzystanie własnych środków i możliwości –

w tym złożenie stosownego wniosku o dofinansowanie do opłat za mieszkanie, jak również

możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł

jak w sentencji wyroku.