Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 186/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

|Sygn. akt IV SA/Wr 186/17 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 4 lipca 2017 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, , Sędziowie, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), , , Protokolant, starszy asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 lipca 2017 r., sprawy ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców "[...]" z/s w P., na decyzję Towarzystwa Budownictwa Społecznego sp. z o.o. w B., z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, , oddala skargę w całości., , ,


UZASADNIENIE

Towarzystwo Budownictwa Społecznego spółka z o.o. w B. decyzją [...] z dnia 10 lutego 2017 r. na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r. IV SA/Wr 175/16 oraz po ponownym rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia Mieszkańców "[...]" z dnia [...] czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w formie skanu na płycie CD w zakresie:

1) sprawozdania z działalności organu zobowiązanego w okresie od stycznia 2010 r. do czerwca 2014 r., czyli za lata 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 – do czerwca,

2) wszystkich uchwał podjętych przez Zarząd, Radę Nadzorczą i Walne Zgromadzenie organu zobowiązanego w okresie wskazanym w punkcie 1,

3) udzielania informacji, czy budynek usytuowany w P. przy ul. [...] jest obciążony jakimikolwiek kredytami, jeśli tak, to od kiedy, w jakim banku, na jaki cel, w jakiej wysokości, na jaki okres oraz jaka część zobowiązania została spłacona a jaka pozostała do spłacenia,

4) jakie czynności podjął zarząd organu zobowiązanego celem wykonania remontów w budynku w P. przy ul. [...] po powodzi w 2010 r. oraz zniszczeniach w wyniku zalania w 2013 r.,

5) czy po otrzymaniu odszkodowań z zakładów ubezpieczeniowych po szkodach wymienionych w punkcie organ zobowiązany odwoływał się od wysokości otrzymanych środków i z jakim skutkiem,

6) kiedy i w jakiej wysokości organ zobowiązany występował jako sponsor finansowy lub rzeczowy wobec innych podmiotów w latach 2009-2014,

7) na jaki termin zaplanowano Walne Zgromadzenie Wspólników w latach 2014 r. podsumowujące rok ubiegły

odmówiło udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji podano, że wniosek z dnia 17 czerwca 2014 r. został już przedmiotowo rozpoznany przez spółkę decyzjami z dnia 29 stycznia 2016 r., kolejno na skutek odwołania wnioskodawcy decyzja ta podlegała badaniu przez radę Nadzorczą, która decyzją z dnia 11 kwietnia 2016 r., nr 1/2016 uchyliła w całości decyzję spółki i odmówiła informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 czerwca 2014 r. Na skutek skargi wnioskodawcy Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił powyższe decyzje, a wniosek podlega ponownemu rozpoznaniu zgodnie z wytycznymi wynikającymi z wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 175/16.

Najistotniejszym z punktu widzenia prawa materialnego, zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jest ocena wniosku pod kątem art. 3 ust. 1 pkt 1u.d.i.p. – to jest czy udostępnienie żądanej informacji przetworzonej określonej we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Spółka nie wezwała wnioskodawcy do wykazania szczególnego interesu publicznego, przez co dokonała rozstrzygnięcia w tym przedmiocie przedwcześnie. Mając na uwadze powyższe wytyczne, spółka wezwała wnioskodawcę pismem z dnia 02 stycznia 2017 r. do wykazania szczególnego interesu publicznego w udzieleniu informacji publicznej przetworzonej.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 12 stycznia 2017 r., wnioskodawca nie wskazał na czym polegać ma jego szczególny interes publiczny w udzieleniu informacji objętej wnioskiem, lecz wdał się w polemikę co do charakteru żądanych informacji, negując jej przetworzony charakter.

Rozpoznając ponownie wniosek organ zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.

Art. 3 ustawy precyzuje i zakreśla granice prawa dostępu do informacji publicznej, stanowiąc że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do:

1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego;

2) wglądu do dokumentów urzędowych;

3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów.

W ocenie organu informacja żądana przez wnioskodawcę ma charakter informacji przetworzonej, z uwagi bowiem na zakres żądania, jej wytworzenie powoduje konieczność podjęcia działań wykraczających poza dokonanie prostego skopiowania dokumentów zebranych w jednym zbiorze.

Przetworzenie informacji w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie określonych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych (zob. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011, I OSK 426/11).

Informacja będzie miała charakter przetworzony także wtedy, gdy będzie wymagała takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (zob. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. I OSK 792/11).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 175/16 wskazał, że wnioskowana informacja mogła zostać uznana za informację przetworzoną, o ile organ poda w przybliżeniu środki, które musi zaangażować, wskaże ilość dokumentów, które należy przetworzyć oraz ilość osób oraz ich czas pracy w tym osób niezbędnych na wykonanie zadań. Mając na uwadze powyższe spółka wskazuje co następuje.

W niniejszej sprawie, odszukanie i przygotowanie dla wnioskodawcy żądanych dokumentów odbywałoby się kosztem zakłócenia bieżącej pracy organu. Organ wskazał, że w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. znajduje się osiem budynków. Wyselekcjonowanie, dla każdego z nich, żądanych dokumentów wiązałby się z wyciągnięciem kilkuset dokumentów, w tym dokumentów źródłowych , takich jak dziesiątki faktur VAT, tabelarycznych zestawień i innych spośród około kilkudziesięciu segregatorów. W okresie objętym wnioskiem zarząd spółki wydał 99 uchwał, zgromadzenie ogólne wspólników 47 uchwał, natomiast rada nadzorcza odbyła 22 posiedzenia i podjęła 22 uchwały. Każda uchwała, w zależności od treści i przedmiotu, posiada określoną ilość załączników, gdzie niektóre składają się z kilkunastu lub kilkudziesięciu stron. Spółka zatrudnia trzech pracowników biurowych – jednego administracyjnego i dwóch księgowych. Samo wykonanie skanów dokumentów wiązałoby się z co najmniej dwoma tygodniami pracy tychże pracowników wyłącznie nad realizacją wniosku. Ze względu na szeroki zakres wniosku powstanie również konieczność analizy dokumentów pod kątem zanonimizowania danych osobowych, albowiem część wnioskowanych dokumentów jest adresowanych imiennie do określonych lokatorów (np. uchwały o udzieleniu bonifikaty). Rodzi to po stronie organu konieczność zaangażowania intelektualnego pracowników i dodatkowego nakładu pracy. Wskazał też, że nie prowadzi cyfrowego archiwum wytworzonych dokumentów, nie jest w stanie wydać powyższych dokumentów w formie elektronicznej od ręki. Tak więc, na skutek realizacji wniosku, powstanie nowy, cyfrowy, zbiór dokumentacji, dotychczas nieistniejący.

Powyższe okoliczności zostały wskazane wnioskodawcy w wezwaniu z dnia 2 stycznia 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca nie wskazał jaki posiada szczególny interes publiczny w uzyskaniu informacji objętych wnioskiem. Organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może wydać takiej ilości dokumentów, istotnej dla całej działalności spółki, podmiotowi, który nie wskazuje choćby do czego mają mu one posłużyć. Ponadto wnioskodawca nie wskazał żadnego kryterium, którym ma kierować się organ dokonując selekcji wnioskowanych dokumentów.

Dodał, że po analizie wniosków organ wskazuje również, iż według jego oceny treść nie jest w istocie żądaniem udostępnienia informacji publicznej, ale niczym innym jak swoistą formą kontroli spółki.

Przedmiotowej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w zakresie działalności organu władzy publicznej,

2. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) poprzez uznanie, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną,

3. art. 7, art. 8 u art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji oraz udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 czerwca 2017 r.

Towarzystwo Budownictwa Społecznego spółka z o.o. w Bogatyni decyzją nr 2/2017 z dnia 13 marca 2017 r. na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 w zw. z 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 782) oraz art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję nr 1/2017 z dnia 10 lutego 2017 r.

W uzasadnieniu decyzji podało, że odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 3 ust. 1 pkt u.d.i.p. spółka podtrzymuje swoje rozważania prawne zawarte w decyzji nr 1/2017 co do przetworzonego charakteru zawnioskowanej informacji. Szeroki zakres wniosku powoduje konieczność dodatkowego nakładu pracy, zaangażowania szczególnych środków i wpłynie na rok pracy spółki. Jednocześnie wnioskodawca nie kwestionuje zakresu tych czynności (zob. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. I OSK 792/11).

Wnioskodawca został wezwany pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu zawnioskowanej informacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Wnioskodawca odpowiedział na wezwanie pismem z dnia 12 stycznia 2017 r., gdzie nie wskazał na czym ma polegać jego szczególny interes publiczny. Wnioskodawca wdał się jedynie w polemikę co do charakteru informacji, negując jej przetworzony charakter. Spółka zarówno w decyzji nr 1/2017, jak i w wezwaniu z dnia 2 stycznia 2017 r. wskazała wnioskodawcy w przybliżeniu środki, które musi zaangażować, wskazała ilość dokumentów, które należy przetworzyć oraz ilość osób oraz ich czas pracy w tym osób niezbędnych do wykonania zadań. Spółka dokonała odpowiedniej analizy wszystkich okoliczności i prawidłowo oceniła, że szczególny interes publiczny w uzyskaniu informacji nie istnieje, ponieważ wnioskodawca nie wskazał na czym ma on polegać. Skoro zaś wnioskodawca nie daje rękojmi prawidłowego wykorzystania informacji publicznej przetworzonej to nie sposób uznać, że została spełniona przesłanka istnienia szczególnego interesu publicznego.

Również zarzut naruszenia art. 7, art. 8 u art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie jest nieuzasadniony. Wnioskodawca nie uzasadnia powyższego zarzutu, nie wiadomo jakie okoliczności czy dowody miałyby zostać przez spółkę nierozpoznane.

Słusznie natomiast wnioskodawca wskazuje, że sprawa podlega rozpoznaniu w trybie art. 17. ust. 2 u.d.i.p. Błędne pouczenie o środkach odwoławczych nie stanowi jednak podstawy do jej uchylenia, ma natomiast znaczenie dla oceny skuteczności odwołania wniesionego na skutek błędnego pouczenia (art. 112 kpa).

Skargę na powyższą decyzję wniosło Stowarzyszenie Mieszkańców "[...]" z siedzibą w P..

Zaskarżonej decyzji zarzucało naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w związku z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej,

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne uznanie, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną,

3) art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego.,

4) art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji.

W związku z powyższym wniosło o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz zobowiązaniu strony przeciwnej do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi podało, że prawo do uzyskania informacji publicznej wynika z art. 10 ust. Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz jest uregulowane w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Prawo to obejmuje również dostęp do dokumentów. Gwarantuje jawność sprawowania władzy oraz pozwala na kontrolę społeczną sprawowaną przez aktywnych obywateli. Nie zgodziło się ze stanowiskiem organu, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną i będzie wymagała dużego wkładu pracy, co będzie wiązało się ze zbyt dużym obciążeniem dla pracy podległego mu podmiotu. Wskazało, że odszukanie wnioskowanych informacji nie powinno nastręczać zbyt dużych trudności. Zakres wnioskowanych informacji nie jest bowiem szeroki, a podmiot zobowiązany musi dysponować odpowiednimi środkami i danymi ze względu na przedmiot swojej działalności, aby je sprawnie archiwizować i odszukiwać. Informacje dotyczą bowiem podstawowej działalności spółki. Realizacja wniosku będzie wymagała jedynie przejrzenia materiałów będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i sporządzenia odpowiedzi. Istotne jest iż konieczność sięgnięcia do dokumentów źródłowych oraz zebrania i opracowania informacji publicznych prostych nie ma znaczenia przy ocenie charakteru wnioskowanej informacji. Samo odszukanie dokumentów i danych nie jest przetworzeniem informacji. Za informację przetworzoną bowiem należy uznawać tylko informacje, co do których zachodzi konieczność dokonania czynności intelektualnych prowadzących do wykonania jakościowo nowej informacji. Jest to decydujące kryterium, pozwalające stwierdzić czy dana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Zarzuciło, że przedstawiona przez Prezesa TBS opinia dotycząca znacznego czasu koniecznego na realizację wniosku nie ma oparcia w rzeczywistości i nie została ona dostatecznie uzasadniona w przedmiotowej decyzji. Takie ogólne stwierdzenie dokonane przez stronę przeciwną ma jedynie uzasadnić rzekomy przetworzony charakter wnioskowanej informacji.

Według skarżącego przedmiotowa decyzja ogranicza istotę konstytucyjnego prawa do informacji publicznej oraz w sposób nieuzasadniony marginalizuje to prawo.

Stwierdził też, że pomimo iż organ wydał decyzję administracyjną, nie można uznać, iż dostatecznie rozpoznał sprawę, ponieważ nie rozpoznał całego materiału dowodowego. Tym samym takie postępowanie naruszyło nie tylko przepisy prawa, ale także zasadę pogłębionego zaufania uczestników postępowania do państwa, organ nie uzasadnił właściwie decyzji. Nie wytłumaczył motywów podjętego rozstrzygnięcia, zarówno w zakresie uzasadnienia prawnego jak i faktycznego czym naruszył art. 107 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości i podał, że podtrzymuje w całości swoje rozważania prawne zawarte w zaskarżonej decyzji, co do przetworzonego charakteru zawnioskowanej informacji.

Podniósł, że w wezwaniu jak i w decyzji nr [...] wskazano ilość koniecznych do podjęcia środków, przybliżoną ilość dokumentów oraz czas pracy konieczny do realizacji wniosku. Podał, że w okresie objętym wnioskiem zarząd spółki wydał 99 uchwał, zgromadzenie ogólne wspólników 47 uchwał, natomiast rada nadzorcza odbyła 22 posiedzenia i podjęła 22 uchwały. Każda uchwała, posiada określona ilość załączników, gdzie niektóre składają się z kilkunastu lub kilkudziesięciu stron. Spółka zatrudnia trzech pracowników biurowych – jednego administracyjnego i dwóch księgowych. W związku z powyższym udostępnienie przedmiotowych dokumentów wiąże się z dodatkowym nakładem pracy po stronie spółki, w toku którego zostanie zaburzone jej normalne funkcjonowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola co do zasady sprawowana jest względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego lub procesowego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. (t. jedn. DZ.U. z 2016 r. poz. 718). Oznacza to między innymi, że Sąd nie może w ocenie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem ograniczyć się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze ale także powinien wadliwość kontrolowanego aktu podnieść z urzędu.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Podstawę materialno - prawną decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) – dalej u.d.i.p.

Przedmiotem skargi jest decyzja Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. w B. utrzymująca w mocy decyzję Towarzystwa Budownictwa Społecznego spółka z o.o. w B. nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o odmowie udzielenie informacji publicznej.

Mając na uwadze treść art. 1 ust.1 u.d.i.p. oraz treść art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p przede wszystkim należy stwierdzić, czego zresztą nie kwestionował organ, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej, a Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z o.o. w B. należy do podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia.

Z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] wynika bowiem, że jedynym wspólnikiem organu zobowiązanego jest Gmina B. – czyli jest podmiotem wymienionym w art. 4 ust. 1, art. 5 u.d.i.p.

Powyższe okoliczności zostały według Sądu przesądzone w sprawie

IV SA/Wr 175/16. W sprawie tej przedmiotem oceny sądu była decyzja Rady Nadzorczej organu z dnia 11 kwietnia 2016 r. nr [...], która uchyliła w całości decyzję spółki z dnia 29 stycznia 2016 r. Nr [...] r. i odmówiła udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 czerwca 2014 r.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to czy wnioskowana przez skarżącą informacja ma charakter informacji prostej czy też jest informacją przetworzoną.

Organy obu instancji odmówiły udzielenia informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącego uznając, że ma ona charakter informacji przetworzonej, a zainteresowany nie uprawdopodobnił, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Poza sporem pozostaje, że organ pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. poinformował skarżącego, że uznaje informacje, o których mowa w piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. za informacje publiczne przetworzone. Poinformował także, iż nie dysponuje gotową informacją publiczną, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności i wymusza na spółce zaangażowania intelektualnego pracowników, w szczególności usuwania danych chronionych prawem, a przynajmniej dokładnej analizy dokumentów pod tym kątem.

Dodał też, że zakres wniosku jest szeroki i konieczność wykonania skanów dokumentów wymagać będzie od organu dodatkowych nakładów pracy. Wyjaśnił, że realizacja wniosku spowoduje konieczność wykonania skanu kilkuset stron dokumentów. Spółka zatrudnia jednego pracownika administracyjnego i jeśli powierzyć mu wykonywanie niniejszego wniosku zakłócona zostanie praca organu.

W związku z powyższym wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w terminie 7 dni.

Powyższe pismo stanowi realizację wytycznych Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 175/16. Po pierwsze Sąd uznał, że odmowa udzielenia informacji przetworzonej może nastąpić po wezwaniu zainteresowanej o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego (str. 14 uzasadnienia). Wskazał też (str. 12 uzasadnienia), że skoro organ uznał, "że przygotowanie tak obszernej informacji, wpłynie na tok pracy organu z uwagi na czas i środki potrzebne do zrealizowania żądania zawartego we wniosku. Wobec powyższego, wnioskowana informacja mogła zostać uznana za informację przetworzoną, o ile organ poda w przybliżeniu środki, które musi zaangażować, wskaże ilość dokumentów, które należy przetworzyć oraz ilość osób oraz ich czas pracy w tym osób niezbędnych na wykonanie zadania".

Sformułowanie omawianego pisma (wezwania) wymienienie w nim wszystkich żądań zawartych we wniosku z dnia 17 czerwca 2014 r., odniesienie się do powyższego pisma na wstępne wezwania, w ocenie Sądu uzasadnia przyjęcie, że ocena, iż wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną odnosi się do wszystkich żądań zawartych we wniosku.

Niesporne jest, że odpowiedź na powyższe wezwanie została sformułowana w piśmie skarżącego z dnia 12 stycznia 2017 r., zainteresowany nie wskazał w nim szczególnie istotnego interesu publicznego dla uzyskania wnioskowanych informacji. Twierdził, że udzielenie informacji wymaga "zorganizowania technicznego a nie intelektualnego i ponadto, że organ ma obowiązek ustawowy udostępnić informacje a nie angażować "siły" w czynności, które mają umożliwić przedstawienie dokumentów". Według skarżącego taka sytuacja utwierdza go w przekonaniu, że spółka próbuje za wszelką cenę ukryć fakty funkcjonowania spółki i działalność jej organów na wszystkich szczeblach.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego. Organ I instancji stwierdził, że z okoliczności sprawy nie wynika aby udostępnienie skarżącemu wnioskowanych informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego. W każdym razie skarżący nie wykazał aby taka okoliczność zaistniała. Takiej samej oceny dokonał organ II instancji.

Według Sądu ocena ta jest prawidłowa. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych okoliczności uzasadniających szczególnie istotny interes publiczny w uzyskaniu informacji.

Istota sprawy sprowadza się jednakże do ustalenia, czy wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, czy też prostej na co wskazuje zainteresowany.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej choć posługuje się terminem "informacji przetworzonej" nie zawiera legalnej jego definicji.

Lukę w tym zakresie uzupełniło orzecznictwo sądowoadministracyjne oraz doktryna.

Wskazuje się, że przy informacji przetworzonej możemy mieć do czynienia z dwoma sytuacjami. W pierwszej, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nie istniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego

(M. Bednarczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda Biuletyn Informacji Publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87).

Wytworzenie takiej informacji wymaga określonego działania intelektualnego i osobowego, organizacyjnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadaniu skutkom tego działania cech informacji publicznej (wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2005 r.,

II SA/Kr 984/05 niepub.).

Przetworzeniem informacji jest zbieranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005, IV SAB/Wr 47/05).

Druga sytuacja to taka gdy przedmiotem wniosku o udzielenie informacji są informacje proste będące w posiadaniu zobowiązanego podmiotu ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że żądana informacja jest informacją przetworzoną.

Suma informacji prostych nie zawsze pozostaje informacją prostą. Informacja, która wymaga zestawień i opracowań ma charakter informacji przetworzonej (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2004 r. 4 II SA/Ka 2633/03).

Kolejne rozumienie informacji przetworzonej znajduje się decyzji Prezesa NSA z dnia 21 lipca 2005 r. V Inf/S 0412/7/05, niepub. W decyzji tej stwierdzono, że wokanda sądowa jest dokumentem urzędowym stanowiącym pewną sumę informacji publicznych prostych, ale wydanie wnioskodawcy wokand w liczbie przez niego żądanej – z okresu miesiąca – przesądza o tym, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną, której udostępnienie zależne jest od wystąpienia szczególnego interesu publicznego. Udostepnienie wokandy musi być bowiem uprzednio poprzedzone jej odpowiednim przygotowaniem – musi być pozbawione danych umożliwiających identyfikację poszczególnych podmiotów.

Analizując poszczególne pytania zawarte we wniosku z dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd ocenia, że dwa pierwsze pytania stanowią informację przetworzoną,

w ostatnim przedstawionym rozumieniu tego pojęcia, organ w decyzji z dnia 10 lutego 2017 r. uszczegółowił dane dotyczące uchwał organów spółki wskazując, iż zarząd spółki podjął 99 uchwał, Zgromadzenie wspólników 47 a rada Nadzorcza 22, a każda uchwała posiada określoną ilość załączników, niektóre składają się z kilkunastu lub kilkudziesięciu stron. Nie ulega wątpliwości, że sprawozdania Zarządu z działalności spółki za poszczególne lata (2010 – 2014) stanowią obszerne dokumenty, z uwagi choćby na charakter tych dokumentów. Niewątpliwie też każdy z nich musi być przeanalizowany pod względem anonimizacji.

Powyższe okoliczności według Sądu dają podstawę do dokonania oceny wnioskowanych informacji jako informacji przetworzonej.

Pytanie w pkt od III do VI mają inny charakter, wymagają analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca. Czynności podejmowane w tym zakresie wskazują na proces tworzenia jakościowo nowej informacji. Udzielenie informacji dotyczącej wysokości ewentualnych kredytów, ich wysokości, spłaty, instytucji udzielających kredytów, celów na jakie zostały podjęte, ustalenia czynności jakie podjął zarząd celem wykonania remontów we wskazanym przez wnioskodawcę budynku po powodziach w 2010 i 2013 roku, czy spółka po otrzymaniu odszkodowań odwoływała się od wysokości otrzymywanych środków i z jakim skutkiem, kiedy, w jakiej wysokości spółka występowała jako sponsor finansowy lub rzeczowy wobec innych podmiotów w latach 2009 - 2014 istotnie wymagają sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą powstanie jakościowo nowa informacja odpowiadająca na przedstawione wyżej pytania. Fakt tworzenia i opracowania informacji, wedle tego kryterium świadczy niewątpliwie o procesie jej przetworzenia. Informacja o którą prosił skarżący fizycznie istnieje, lecz tylko w ujęciu cząstkowym, nie ma gotowego dokumentu, którego treść odpowiadałaby intencjom wnioskodawcy, natomiast dla zaistnienia informacji w ujęciu całościowym, odpowiadającym żądaniu wnioskodawcy, konieczne jest jej opracowanie by informacja mogła przyjąć taką treść i formę jakiej oczekuje zainteresowany, to zaś wskazuje na proces jej przetworzenia.

Natomiast pytanie VII dotyczy informacji tzw. "prostej". Jednakże na dzień wydania wyroku stało się nieaktualne. Wnioskodawca prosił o wskazanie terminu w jakim odbędzie się walne Zgromadzenie Wspólników w 2014 r., podsumowujące rok 2013.

W tych okolicznościach uznać należy, że załatwienie wniosku skarżącego z dnia 17 czerwca 2014 r. wymagałoby ogromnego nakładu pracy związanego z wyszukiwaniem dokumentów z okresu 3 lat, ich analizą, co wiązałoby się z ograniczeniami w funkcjonowaniu spółki, zwłaszcza, że zatrudnia ona niewielu pracowników (trzech) w tym jednego administracyjnego.

Ostatecznie należy jeszcze raz stwierdzić, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej i w związku z tym ich przekazanie musi poprzedzać stwierdzenie, że jest to podyktowane szczególnie istotnym interesem publicznym.

Takiej okoliczności mimo wezwania organu, wnioskodawca nie wykazał.

We wskazanych wyżej okolicznościach należy też uznać, że nie zostały naruszone wymienione w skardze przepisy – art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 § 1 i 3kpa, art. 3 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji w zw. z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.