Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 737/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Opłata targowa
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58§1 pkt 2 i §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] . nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za dokonywanie sprzedaży artykułów przemysłowych w łącznej kwocie [...] zł.

Decyzja ta została doręczona w dniu [...] r., co wynika

ze zwrotnego poświadczenia odbioru.

Powyższe rozstrzygnięcie Pan [...] zaskarżył skargą wniesioną pismem z dnia [...] r. (data nadania [...] r. - dowód koperta karta nr 7 akt sądowych) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W związku z tym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału w dniu [...] r. przesłano skargę organowi podatkowemu według właściwości. Jak wynika z kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.9) przesyłka zawierająca skargę na w/w decyzję SKO została nadana do organu podatkowego w dniu [...] r. (do organu skarga wpłynęła w dniu [...] r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] r., tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] r.

Zaskarżona decyzja zawierała wprawdzie pouczenie, iż skargę należy wnieść "do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 70 – 561 Szczecin Staromłyńska 10 w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji", jednakże błędne pouczenie przez organ administracji o przysługującym stronie sposobie i terminie złożenia skargi nie może przedłużać ustawowego terminu przewidzianego w w/wart. 53 § 1 prawa

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Może ono natomiast stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli skarżący zechce z tej możliwości skorzystać i wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złoży ponownie skargę.

W sytuacji, gdy skarżący wniesie skargę bezpośrednio do Sądu, Sąd ten jest zobowiązany przekazać skargę do właściwego organu administracyjnego, a dla ustalenia czy została ona wniesiona w ustawowym terminie znaczenie będzie miała data jej nadania przez Sąd. Stanowisko to zostało podzielone w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008r., sygn. akt II FSK 1724/06, LEX nr 453371).

W związku z tym, iż w sprawie niniejszej skargę - mylnie wniesioną bezpośrednio do sądu - przesłano do organu podatkowemu zgodnie z właściwością, to datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień wysłania skargi przez sąd do organu tj. dzień [...] r., co w konsekwencji powoduje,

iż przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu albowiem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] r.

W tym stanie rzeczy należało skargę odrzucić na podstawie

art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesioną po terminie.