Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 279/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zwiazku iz art. 245 par.2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie zobowiązania Państwa M. i J, Ł. do wykonania określonych zmian i przeróbek w dobudowanym, drewnianym budynku garażowym zlokalizowanym w W. przy ul. Z. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.


UZASADNIENIE

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 czerwca 2008 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 955,38 zł, a mąż z emerytury w kwocie 1424,28 zł, co wynika z odcinków emerytur za czerwiec 2009 r. Wspólny dochód małżonków wynosi zatem 2379,66 zł netto.

Z nadesłanych dokumentów i wyjaśnień skarżącej wynika, że wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: leki skarżącej 150 zł, leki męża 250-300 zł, woda i ścieki 30 zł, nieczystości 45 zł, telefon 50 zł, gaz za jeden miesiąc 61,30 zł, energia elektryczna 94,03 zł, węgiel 375 zł (759 zł : 2), zakup drzewa 330 zł. Wydatki te wynoszą łącznie około 1385,33 zł miesięcznie. Pozostałą kwotę przeznacza na wyżywienie. Nie posiada oszczędności. Jednocześnie wyjaśniła, że mąż posiada na rachunku oszczędnościowym środki finansowe w kwocie około 10.00 zł, które są przeznaczone na leczenie, rehabilitację i pochówek. Z uwagi na zły stan służby zdrowia są zmuszeni gromadzić oszczędności na wypadek choroby. Mąż jest w trakcie badań diagnostycznych i oczekuje na zabieg chirurgiczny. Ponosi obecnie dodatkowe koszty związane z dojazdem męża na iniekcję kolana do L., oddalonego o 30 km od ich miejsca zamieszkania.

Wskazała nadto, że nie składa zeznania podatkowego, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej ani z pomocy osób trzecich. W okresie 30 lat nie zaciągnęła kredytu i nie wie czy posiada zdolność kredytową. Pisma procesowe sporządza jej córka i nie ponosi kosztów z tym związanych. Nie jest w stanie uiścić opłat sądowych.

Ponadto podniosła, że posiada dom o powierzchni 110 m2 wraz z działką o powierzchni 4,6 ara, który wymaga remontu oraz 18-letni samochód F., którego silnik wymaga kapitalnego remontu. W 2008 r. mąż kupił na raty telewizor, który w chwili zakupu posiadał wartość 1120 zł.

Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( z. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca i jej mąż osiągają na bieżąco dochody netto z tytułu świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości około 2379,66 zł miesięcznie i nie posiadają innych osób na utrzymaniu.

Ponadto przy rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wziąć pod uwagę dochody i wydatki wszystkich osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym, w tym wspólne dochody małżonków uzyskane ze wszystkich źródeł. Małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy również w zakresie spraw sądowych prowadzonych tylko przez jednego z nich. Skarżąca zaś podała, że jej mąż posiada oszczędności w wysokości około 10.00 zł, co pozwala przyjąć, że jest w stanie ponieść koszty wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł i ewentualne przyszłe koszty sądowe obejmujące np. wpis od skargi kasacyjnej 250 zł, zażalenia 100 zł, a także wynagrodzenie fachowego pełnomocnika.

Wysokość wykazanych wydatków wynoszących łącznie około 1385,33 zł miesięcznie nie uzasadniają przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż po ich poniesieniu pozostaje małżonkom do dyspozycji kwota około 994,33 oraz wspomniane wyżej oszczędności 10.000 zł.

Podkreślić należy również, że dochód skarżącej i jej męża znacznie przekracza kwotę 702 zł stanowiącą kryterium dochodowe dla dwuosobowej rodziny określone w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2003r. o pomocy społecznej (Dz. Nr 64, poz. 593 ze zm.), uprawniające do ubiegania się o świadczenia z pomocy społecznej, które przysługują m. in. osobom znajdującym się w trudniej sytuacji materialnej. Powyższe oznacza, iż rodzina skarżącej nie znajduje się w takiej sytuacji.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.