Wyrok NSA, sygn. akt OSK 53/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz, Sędziowie NSA Alicja Plucińska - Filipowicz, Leszek Włoskiewicz (spr.), Protokolant Edyta Pawlak, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2003 r. sygn. akt I SA 1245/03 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Tytułów i Stopni Naukowych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia naukowego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Rada Wydziału Lekarskiego Pomorskiej Akademii Medycznej w S. uchwałą z dnia 19 lutego 2002 r. nadała doktorowi K. S. stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny, natomiast Centralna Komisja do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych decyzją z dnia [...] [...] odmówiła zatwierdzenia tej uchwały, decyzją zaś z dnia [...] [...] utrzymała w mocy swą odmowną decyzję.

Centralna Komisja uznała, że -każdorazowo po zasięgnięciu opinii dwóch rzeczoznawców, przy czym wszystkie te opinie były negatywne, i zgodnie z wynikami głosowania Sekcji Nauk Medycznych oraz Prezydium - ani rozprawa habilitacyjna nie stanowi znacznego wkładu autora w rozwój medycyny, jak tego wymaga art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 ze zm.), ani nawet autor, posiadając stopień naukowy doktora, nie uzyskał znacznego dorobku naukowego, jak o tym mowa w art. 14 powołanej ustawy.

Występując ze skargą na decyzję Centralnej Komisji z dnia [...] K. S. zarzucił temu organowi naruszenie art. 14, 16 ust. 1 i art. 19 ust. 2 ustawy o tytule naukowym i stopniach naukowych oraz naruszenie art. 7-10, 77 § 1, 80, 81 i 107 § 3 kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 listopada 2003 r. I SA 1245/03 oddalił skargę nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r., wnieść skargę kasacyjną.

Występując ze skargą kasacyjną działający przez adwokata K. S. zarzucił naruszenie przepisów postępowania: art. 7, 10 § 1, 75 § 1, 77 § 1 i 107 § 3 kpa - "poprzez nie zawiadomienie recenzentów obecnych w przewodzie habilitacyjnym przed wydaniem decyzji z dnia 30 września 2002 r., poprzez nie wskazanie dowodów i przyczyn z powodu których odmówiła Centralna Komisja wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom..., poprzez ograniczenie się Centralnej Komisji do oceny dowodów zebranych w postępowaniu przeprowadzonym po przesłaniu jej akt przez Radę Wydziału Lekarskiego Pomorskiej Akademii Medycznej, a nie oceniła całokształtu materiału dowodowego, w tym także zebranego w toku przewodu habilitacyjnego..." - oraz naruszenie art. 8 i art.80 kpa "przez nie rozważenie w sposób wnikliwy poszczególnych opinii - recenzji powołanych przez Radę Wydziału P. w S. wobec nie podzielenia ich opinii prze Centralną Komisję".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący zarzuca naruszenie Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 10 § 3, podczas gdy - stosownie do art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - w postępowaniu sądowym znajdowały zastosowanie niektóre przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nie przepis powołany wyżej.

Skarżący zarzuca także naruszenie innych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, objętych już ustawowym katalogiem zawartym w art. 59, lecz z uzasadnienia skargi wprost wynika, że adresatem wszystkich zarzutów jest wyłącznie Centralna Komisja.

W tym stanie rzeczy, uznając że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga kasacyjna bowiem przysługuje od orzeczenia sądu i dlatego zarzuty skargi mogą odnosić się tylko do sądu, nie zaś do organu, który wydał będącą przedmiotem oceny sądu decyzję.