Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1003/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156, 166, 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 964/16 o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze skargi P.S. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 964/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 964/16 w sprawie ze skargi P. S. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia.

W uzasadnieniu Sąd ten podał, że stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z przepisem art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sentencji wyroku Sąd I instancji wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu zamiast przewlekłość, a zatem stosownie do w/w przepisu Sąd ten sprostował oczywistą omyłkę pisarską.

P.S. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

W uzasadnieniu podał, że postanowienie jest wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, albowiem zostały naruszone przepisy prawa materialnego i procesowego. Podkreślił, że winien być wzięty pod uwagę stan formalny i faktyczny sprawy, co nie zostało uczynione.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, niepubl.).

Pojęcie oczywistej omyłki nie dotyczy więc ani przeoczenia, jakiego sąd dopuścił się przy rozstrzygnięciu sprawy, ani niezgodności sentencji z następnie sporządzonym uzasadnieniem (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 395 oraz powołana w nim literatura, tj. K. Piasecki w: KPC cz. I, s. 1051-1052).

Sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy pisarskie i rachunkowe czy inne oczywiste omyłki popełnione także w uzasadnieniu orzeczenia, które nie mogą jednak prowadzić do zmiany mylnych ustaleń faktycznych. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2012 r., syng. I FSK 528/10). Nie podlega jednak sprostowaniu mylne ustalenie czy wskazanie faktu.

Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi P.S. uczynił przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w sprawie prowadzenia postępowania administracyjnego pod sygnaturą KOC/5462/Op/15. Taki przedmiot wynika ze skargi P.S. wniesionej w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. P.S. w złożonej skardze jednoznacznie określił, że wnosi skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w rozpoznaniu wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia (skarga – k. 3). Taki też przedmiot skargi wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w odpowiedzi na skargę na przewlekłość (odpowiedź na skargę – k. 7).

Tym samym przyjąć należy, że w przedmiotowej sprawie doszło do powstania błędu pisarskiego, o jakim mowa w art. 156 P.p.s.a.. Wbrew zatem twierdzeniom zawartym w zażaleniu, Sąd I instancji miał możliwość sprostowania tego błędu, czego dokonał postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r. Przepis art. 156 P.p.s.a. został zastosowany stosownie do art. 166 P.p.s.a., zgodnie z którym do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.