Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1130/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28  ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2012 r. sprawy ze skargi H. R. i E. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania H. i E. R., od decyzji Starosty G. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę T. i M. W., budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 9 stycznia 2012 r. T. i M. W. zam. ul. K.P. wystąpili do Starosty G. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P.

Inwestor wraz z wnioskiem przedłożył decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. znak [...] o warunkach zabudowy oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. znak [...]. Ponadto do wniosku dołączono projekt architektoniczno- budowlany posiadający opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, opracowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane i będące członkiem Izby Samorządu Zawodowego, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, projekt zagospodarowania działki oraz oświadczenie inwestora, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Po analizie ww. dokumentów Starosta Powiatu G. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę T. i M.W., budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P.

Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] złożyli H. i E. R.wskazując, że działka nr [...] na której został zaprojektowany budynek mieszkalny nie ma dostępu do drogi publicznej.

Ponadto skarżący zarzucili, iż na etapie pierwszej instancji strony nie brały udziału w postępowaniu i nie miały możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz składania wniosków i zastrzeżeń w powyższej sprawie.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...] powołał się na art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane -t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. (dalej: Prawo budowlane), zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto spełnia dwa podstawowe kryteria a mianowicie: złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wskazał także na treść art 35 ust. 1 tej ustawy zwracając uwagę, że w niniejszej sprawie warunki wynikające z powołanych przepisów zostały spełnione.

Wojewoda [...] podkreślił, że z decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] wynika, że wjazd na teren nieruchomości inwestora będzie przebiegał z projektowanej drogi wewnętrznej, stanowiącej przedłużenie drogi istniejącej (tj. działki nr [...] i następne). Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania E. R. została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: SKO w S.) z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...]. W treści decyzji wskazano, że " Projektowany wjazd na teren inwestycji z drogi wewnętrznej przewidzianej do wydzielenia z działek nr [...] i [...] zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy na rzecz Państwa W. - wzdłuż wschodniej granicy tych działek, a następnie na pograniczu działek nr [...] i [...], a stanowiącej przedłużenie drogi wewnętrznej, która prowadzi do drogi publicznej (wojewódzkiej)." Wojewoda [...] powołał się także na protokół Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] listopada 2004 r. sygn. akt [...], z którego wynika, że E. R. nieodpłatnie udostępnił powodom M. i T. W. swobodny przejazd i przejście ww. działką (nr ewid. [...]) do działek powodów oznaczonych numerami ewid. [...] i [...] położonych w P., w zamian za wyrażenie zgody przez T. i M. W. na podłączenie linii wodociągowej biegnącej przez działkę nr [...] do działki E. R.

Organ odowławczy zwrócił uwagę na treść art. 61 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80 poz. 717 ze zm.) podnosząc, że pojęcie “dostępu do drogi publicznej", o którym mowa w tym przepisie, nie ogranicza się do bezpośredniego dostępu, a więc do przypadku , gdy działka budowlana graniczy z drogą zaliczoną do jednej z kategorii dróg publicznych. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez “dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć zarówno bezpośredni dostęp do tej drogi , jak i dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. W związku z tym warunek dostępu do drogi publicznej spełniony jest zawsze wtedy, kiedy na przedmiotową działkę można dostać się - zgodnie z prawem - z drogi publicznej, przy czym ustawodawca nie stawia wymagań co do rodzaju tego dostępu.

Wojewoda [...] podkreślił, że działka T. i M. W. posiada dostęp do drogi publicznej, w związku z czym uznał, że powyższy warunek został spełniony.

Organ odwoławczy za uzasadniony uznał zarzut skarżących dotyczący braku ich udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Wobec tego Wojewoda [...] pismem z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] zawiadomił strony postępowania, iż w terminie 7 dni od daty doręczenia mogą zapoznać się z aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia oraz składać wnioski i zastrzeżenia w powyższej sprawie w Delegaturze - Placówce Zamiejscowej w S.:

W dniu 9 marca 2012 r. do organu wpłynęły dodatkowe dokumenty uzupełniające odwołanie w przedmiotowej sprawie H. i E. R.potwierdzające, iż w dalszym ciągu nie wyrażają zgody na dojazd Inwestora przez swoje nieruchomości.

W dniu 19 marca 2012 r. wpłynęło kolejne pismo H. R. wskazujące na brak dostępu działki inwestora do drogi publicznej oraz toczące się w tej sprawie postępowanie przed sądem.

W dniu 22 marca 2012 r. do organu stawili się osobiście T. i M. W. przedkładając dodatkowe dokumenty oraz dokonując uzupełnienia w złożonym oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (w aktach sprawy notatka służbowa sporządzona w dniu 22 marca 2012 r.).

Wojewoda [...], wobec dodatkowych wyjaśnień złożonych przez Inwestora jak i skarżących, zawiadomieniem z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] ponownie poinformował, że strony mogą zapoznać się z zabranym materiałem dowodowym i składać stosowne wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na zarzut skarżących, że inwestorzy wnieśli sprawę do Sądu Rejonowego w G., w sprawie ustalenia drogi umożliwiającej dojazd do swojej posesji wyjaśnia się, że z wniosku złożonego do sądu wyraźnie wynika, iż H. i E. R. zwracają się z prośbą o umożliwienie korzystania z drogi dojazdowej wnosząc o ponownie rozpatrzenie sprawy w związku z tym, że Państwo W. nie przestrzegają ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w G. w dniu [...] listopada 2004 r.

Z protokołu Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] listopada 2004 r. Sygn. akt [...] jednoznacznie wynika, iż cyt: "..pozwany E. R. oświadcza, iż nieodpłatnie udostępnia powodom M.i T. W. swobodny przejazd i przejście ww. działką (nr ewid. [...]) do działek powodów oznaczonych numerami ewid. [...] i [...] położonych w P." W zamian za to Państwo T. i M. W.r wyrazili zgodę na podłączenie linii wodociągowej biegnącej przez działkę nr [...] do działki E.R.. Z treści tego protokołu jednoznacznie wynika, że działka nr [...] położona w P., w dniu podpisania ugody, stanowiła własność E. R..

Organ wskazał, że bezwzględnie obowiązującym warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji jest jej zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź decyzją o warunkach zabudowy.

Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] zo stała zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez H. i E. R., którzy zarzucili jej naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

Skarżący nie zgodzili się z ustaleniem organu, że wjazd na teren nieruchomości inwestora będzie przebiegał z projektowanej drogi wewnętrznej stanowiącej przedłużenie drogi istniejącej tj. działki [...] i następnej. Zdaniem skarżących inwestor nie posiada prawnej drogi dojazdowej do swojej działki, a tym samym jego nieruchomość nie spełnia wymagań dotyczących działki, którą można zaliczyć do nieruchomości budowlanych.

W pierwszej kolejności skarżący podnieśli, że z treści decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2011 wynika, że wjazd na teren nieruchomości inwestora będzie przebiegał z projektowanej drogi wewnętrznej,. W konsekwencji wjazd ten jest dopiero etapie projektowania. Ponadto wskazali, że wszystkie wymienione działki tj. [...],[...],[...];[...][...];[...][...] położone w miejscowości Jaźwiny są nieruchomościami prywatnymi, natomiast nie dokonano żadnej czynności prawnej, na podstawie której właściciele tych nieruchomości przekazaliby ich części na drogę dojazdową.

Ponadto skarżacy zauważyli, że nieruchomość nr [...] była i jest własności małżonków E. i H. R. zgodnie z aktem własności ziemi z 1974r. Ugoda zaś została zawarta tylko przez E. R. , który występował w swoim imieniu. Nie był on ani pełnomocnikiem żony , ani w jej imieniu nie składał oświadczeń. Inwestorzy nigdy nie uzyskali pisma od H. R. w której wyraziłaby swoją zgodę na korzystanie przez inwestorów z działki [...].

Dodatkowo skarżący zaznaczyli, że inwestorzy we wrześniu 2011 r. skierowali do Sądu Rejonowego pozew przeciwko E. i H. R. o naruszenie ich posiadania działki [...] (jedyna droga dojazdowa do nieruchomości inwestorów). W sytuacji gdy sami inwestorzy twierdzą iż nie posiadają działki nr [...] jako drogi dojazdowej - nie mogą z niej korzystać oragn nie mógł stwierdzić, że ją posiadają i mają dojazd do swojej działki.

Skarżący podnieśli, że pozostają z inwestorami w konflikcie od wielu lat, przede wszystkim w zakresie korzystania z nieruchomości, zaś aktualnie toczy się przed Sądem Rejonowym w G. postępowanie rozgraniczeniowe, a inwestorzy nie mogą korzystać z nieruchomości skarżących, która to nieruchomość jest jedyną drogą dojazdową na działkę inwestorów .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Analizując niniejszą sprawę należy przede wszystkim wskazać, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w art. 34 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Zgodnie z tymi przepisami zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych, zaś sam projekt budowlany powinien zawierać m. in.:

1. projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich,

2. projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych.

Szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.).

Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z art. 35 pkt 3 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza przede wszystkim:

1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,

2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia itd.,

Zaznaczenia wymaga, że w razie spełnienia przedstawionych wyżej wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu Starosta G.nie mógł w niniejszej sprawie odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi tj. T. i M. W.. W szczególności wskazać należy, iż zatwierdzony projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P. jest zgodny z warunkami zabudowy zawartymi w wiążącej organ decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji SKO w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...]. Inwestor złożył odpowiednie oświadczenie o dysponowaniu terenem na cele budowlane, zaś projekt spełnia wszelkie warunki przewidziane cytowanymi wyżej przepisami, w szczególności art. 34 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Podstawowy zarzut skarżących dotyczy braku dostępu drogi publicznej do działki nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P., co powoduje, że nie ma ona charakteru budowlanego i nie jest możliwa realizacja budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, że zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego), zaś przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Z treści decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] wynika, że wjazd na teren nieruchomości inwestora będzie przebiegał z projektowanej drogi wewnętrznej, stanowiącej przedłużenie drogi istniejącej (tj. działki nr [...] i następne). Po rozpoznaniu odwołania E. R. od tej decyzji SKO w S., w decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] utrzymującej zaskarżoną decyzję w mocy wskazało, że wjazd na teren inwestycji jest projektowany z drogi wewnętrznej przewidzianej do wydzielenia z działek nr [...] i [...] zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy na rzecz inwestorów wzdłuż wschodniej granicy tych działek, a następnie na pograniczu działek nr [...] i [...], a stanowiącej przedłużenie drogi wewnętrznej, która prowadzi do drogi wojewódzkiej. W rezultacie należy podkreślić, że w odniesieniu do projektowanej inwestycji decyzja w sprawie ustalenia warunków i zagospodarowania działki nr ewid. [...] przewidziała dostęp do drogi publicznej (wojewódzkiej) dla spornej inwestycji. Należy także w tym miejscu wskazać, na co słusznie zwrócił uwagę organ, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia m. in. warunku polegającego na dostępie terenu do drogi publicznej, przy czym stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 14 tej ustawy przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Z akt sprawy wynika, że powyższe warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione, a działka o nr ewid. [...] – wbrew twierdzeniom skarżących – jest działką budowlaną, czyli działką, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego (art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Nie ma przy tym znaczenia, że organ posłużył się pojęciem drogi projektowanej, w sytuacji gdy z planu zagospodarowania terenu wynika jednoznacznie, że działka, po której może odbywać się dojazd nie ma charakteru budowlanego, lecz właśnie drogi wewnętrznej. Podkreślenia również wymaga, że przepisy Prawa budowlanego wymagają Kwestia uzyskania odpowiednich

Odnosząc się dodatkowo do kwestii dostępu do drogi publicznej należy wskazać na treść protokołu Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] listopada 2004 r. sygn. akt [...], z którego jednoznacznie wynika, że E. R. nieodpłatnie udostępnił powodom M. i T. W. swobodny przejazd i przejście działką nr ewid. [...] do działek powodów oznaczonych numerami ewid. [...] i [...] położonych w P., w zamian za wyrażenie zgody przez T. i M. W. na podłączenie linii wodociągowej biegnącej przez działkę nr [...] do działki E. R.. Dopóki ww. protokół pozostaje dokumentem sądowym potwierdzającym zgodę na swobodny przejazd i przejście działką nr ewid. [...] do działek powodów oznaczonych numerami ewid. [...] i [...] położonych w P. to nie ma podstaw do odmiennej oceny poczynionych przez organ ustaleń.

Podkreślić także należy, że wprawdzie do Sądu Rejonowego w G. inwestorzy złożyli pozew przeciwko E. i H. R. o naruszenie ich posiadania działki [...], zaś skarżący pozostają z inwestorami w konflikcie od wielu lat, co w konsekwencji przekłada się również na postępowania sądowe, niemniej jednak kwestie te nie mają wpływu na możliwość wydania pozwolenia na budowę dla T. i M. W., budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w miejscowości J. gmina P. Mają one bowiem znaczenie przede wszystkim faktyczne wskazujace na utrudnieniu w korzystaniu przez inwestorów z drogi dojazdowej wbrew obowiażującej ugodzie i w konsekwencji realizacji inwestycji, której projekt został zatwierdzony. Natomiast okoliczności te nie zmieniają ustaleń co do charakteru działki [...] oraz dostępu do drogi publicznej.

Zanzcazenia wymaga, że ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarownaia terenu wiążą organ administracji architekjtoniczno-budowlanej, który nie może podważać treści tej decyzji do czasu pozostawania jej w obrocie prawnym. Ponadto zgodnie z zasadą wyrażoną w art 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zgodność zamierzenia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na ścieki, zlokalizowanych na działce nr [...] z przepisami prawa i niewątpliwe dysponowanie przez inwestorów ww. działką na cele budowlane powoduje, że Starosta G. nie mógł odmówić zgody na realizację spornej inwestycji. W szczególności przeszkodą do wydania takiej decyzji nie mnogą być okolicznosci faktyczne pozostajace w sprzeczności z dokumentacją potwierdzajacą m. in. dostęp działki [...] do drogi publicznej wynikajace np z naruszeń ugody zawartej przed sądem powszechnym. Spory te bowiem powinny zostać rozwiazane właśnie w odpowiednim postępowaniu cywilnoprawnym.

Sąd kontrolując sprawę z urzędu i nie będąc związany zarzutami i wnioskami Skarżącej nie dostrzegł innych wad powodujących konieczność eliminacji zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego.

Zarówno Starosta G., jak i organ II instancji przeprowadzili postępowanie zgodnie z regułami dowodowymi określonymi procedurą administracyjną, w trym art. 7 i 77 § 1 kpa, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.