Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1007/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Jagielska ( spr. ) Sędziowie: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka Asesor WSA - Ewa Marcinkowska Protokolant: Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2005 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Komendant Główny Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami ) – Kpa. oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji ( Dz. U. Nr 53, poz. 549 i Dz. U. z 2001r. Nr 27, poz. 298 ) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Policji cofającą Z. B., skarżącemu w niniejszej sprawie, pozwolenie na broń palną myśliwską. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym.

Prokuratura Rejonowa [...] skierowała do Komendy Policji Wydziału postępowania administracyjnego wniosek o cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni przez Z. B. W uzasadnieniu wniosku podano, że Z. B. podejrzany jest o czyn z art. 263 § 2 kk., a sporządzona w sprawie opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca jego stanu zdrowia wskazuje, że w chwili czynu, o który jest podejrzany, znajdował się w stanie ostrej psychozy.

W tej sytuacji, naczelnik wydziału postępowań administracyjnych KP zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń ze względu na to, że jego stan psychiczny, jak wynika z wystawionej opinii sądowo-psychiatrycznej, jest taki że nie pozwala na dysponowanie bronią palną.

Skarżący, który stawił się w wydziale postępowań administracyjnych KP, celem złożenia wyjaśnień, przesłuchiwany jako świadek wyjaśnił, że w szpitalu psychiatrycznym na ul. [...], w którym przebywał ok. miesiąca, znalazł się w wyniku kłótni z żoną po zawiadomieniu przez nią Policji o tym, że skarżący posiada broń, a jest niebezpieczny. W szpitalu leczony był początkowo bez wyrażenia zgody, dopiero później, jak podał po rozmowie z sędzią, za zgodą, jednak w świadomości, że bez takiej zgody będzie dłużej przebywał w szpitalu. Skarżący złożył orzeczenia lekarskie i psychologiczne, które stwierdzały że nie należy on do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o broni i amunicji i może dysponować bronią.

Od orzeczeń tych odwołał się organ wskazując w uzasadnieniu odwołań, iż jest w posiadaniu materiału dowodowego zebranego przez Prokuraturę Rejonową [...], w tym opinii sądowo-psychiatrycznej, sygnalizujących wątpliwości co do poczytalności Z. B.

W wyniku złożonego odwołania, wydane zostało przez lekarza Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej dr nauk medycznych B. T., specjalistę chorób wewnętrznych uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się lub posiadających o pozwolenie na broń, orzeczenie lekarskie stwierdzające, iż skarżący nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią w myśl art. 15 ustawy o broni i amunicji.

W tej sytuacji, Komendant Policji na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji cofnął decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. skarżącemu pozwolenie na broń.

W złożonym odwołaniu od tego rozstrzygnięcia, skarżący wskazał, że wydana decyzja może okazać się przedwczesna, bowiem z jego skargi toczy się w Prokuraturze postępowanie w przedmiocie zbadania prawdziwości przesłanek, na których zostało oparte orzeczenie lekarskie i rozstrzygnięcia Prokuratury. Do odwołania dołączone zostało pismo skierowane przez skarżącego do Prokuratury Rejonowej [...] informujące, iż żona skarżącego wprowadziła w błąd organy ścigania, podając nieprawdziwe informacje na temat stanu zdrowia skarżącego, a szpitalne leczenie psychiatryczne oparte było o te właśnie nieprawdziwe dane.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Policji. Organ zwrócił uwagę, że opinia sądowo-psychiatryczna wydana w toku postępowania karnego, którą skarżący kwestionuje, nie stanowiła przesłanki do cofnięcia pozwolenia na broń. Przesłankę tę stanowiło, wydane w wyniku złożonego przez organ odwołania, orzeczenie lekarskie. Ponieważ było ono dla strony negatywne, organ Policji musiał zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji cofnąć pozwolenie na broń.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, Z. B. wniósł o "cofnięcie" decyzji Komendanta Głównego Policji. Podkreślił, że orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Lotnictwa wydane w trybie odwoławczym było tylko powtórzeniem opinii wydanej przez Szpital Psychiatryczny na ul. [...] wydanej w oparciu o nieprawdziwe informacje uzyskane od jego żony. Skarżący był prawidłowo badany, jak sam uważa, w Przychodni [...] i nigdy nie miał kłopotów ze zdrowiem psychicznym. Dodał, że w prokuraturze toczy się postępowanie przeciwko żonie o świadome wprowadzanie w błąd organów ścigania i lekarzy w Szpitalu Psychiatrycznym. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2005r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o dopuszczenie dowodu i dołączenie do akt sprawy, dokumentów postępowania karnego o podanej sygnaturze, prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...], na okoliczność, iż zarzuty żony o zaburzeniach psychicznych skarżącego były nieprawdziwe. Do akt sprawy złożony został przez skarżącego wniosek prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania karnego prowadzonego przeciwko H. B. – żonie skarżącego.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podkreślił, iż ze względu na orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwoławczym, stwierdzające, że skarżący nie może dysponować bronią ze względu na stan zdrowia, organ był zobowiązany do cofnięcia udzielonego pozwolenia na broń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc m.in. kontrolę decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawe materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Badając pod tym kątem zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.

Przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji ( Dz. U. Nr 53, poz. 549 z późn. zm. ) stanowi, iż właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której pozwolenie takie wydano należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 , a mianowicie: z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej, wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego, uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych, nie posiadających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i takim, co do których istnieje obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu karnego za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej.

W przedmiotowej sprawie podstawą cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń jest spełnienie przesłanki wskazanej w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji i stwierdzenie w drodze wydanego orzeczenia lekarskiego, iż skarżący nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią w myśl art. 15 cyt. ustawy.

Należy zauważyć, że pomimo faktu, iż wszczęcie postępowania w sprawie o cofnięcie pozwolenia na broń nastąpiło w wyniku wniosku Prokuratury Rejonowej [...] i w związku ze zdarzeniem, które sprowokowane zostało zachowaniem żony skarżącego, to jednak decyzja o cofnięciu pozwolenia na broń miała za podstawę faktyczną ostateczne orzeczenie lekarskie stwierdzające niezdolność psychofizyczną skarżącego do dysponowania bronią, które było orzeczeniem wydanym przez uprawnionego lekarza, na podstawie obowiązujących przepisów i nie pozostawało w związku z prowadzonym wcześniej przez prokuraturę postępowaniem przeciwko skarżącemu.

Badania lekarskie i psychologiczne osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń przeprowadza się w oparciu o zasady ustalone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000r. wydanym w tej sprawie ( Dz. U. Nr 79, poz. 898 ze zmianami ). Przepis § 2 cyt. rozporządzenia określa zakres badań, którym poddawana jest osoba ubiegająca się lub posiadająca pozwolenie na broń. W przypadku złożenia przez którąkolwiek ze stron odwołania od orzeczenia lekarskiego czy psychologicznego, badania muszą zostać wykonane ponownie w pełnym zakresie. Jak przyznał skarżący na rozprawie przed sądem administracyjnym, przed wydaniem niekorzystnego dla niego orzeczenia lekarskiego został zbadany. Jakości i sposobu przeprowadzonych badań nie kwestionował w żaden sposób mimo, że jak twierdził na rozprawie, badań nie przeprowadzał ten lekarz, który podpisał orzeczenie. W materiale dowodowym akt administracyjnych sprawy brak jest dowodów na to, że ostateczne orzeczenie lekarskie wydane w trybie § 8 ust. 1- 9 powołanego rozporządzenia Ministra Zdrowia oparte zostało na dokumentacji zgromadzonej w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową przeciwko skarżącemu i że w związku z tym nie jest to odrębne, dodatkowe i niezależne od wcześniej przeprowadzonych badanie powtórne, o którym stanowi § 8 ust. 6 rozporządzenia.

Zatem wobec ostatecznego, niekorzystnego w swej treści dla skarżącego, orzeczenia lekarskiego brak było podstaw, ażeby organ właściwy do cofnięcia pozwolenia na broń, mógł nie skorzystać z dyspozycji art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy lub wstrzymać się z jej realizacją. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i niekwestionowany przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym, gdy idzie o tryb i zasady przeprowadzenia badania lekarskiego będącego podstawą wydania ostatecznego orzeczenia lekarskiego stan faktyczny, należało uznać, iż decyzja zaskarżona nie narusza prawa i skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), oddalić.