Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 471/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L Sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2013 r. na poczet zaległości podatkowej w tym podatku za III kwartał 2017 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami upomnienia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. i


UZASADNIENIE

L spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wraz ze skargą złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że złożyła wnioski o zwrot podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 1.710.284 zł plus odsetki. Jest to kwota wyjęta z obrotu spółki co skutkuje utratą płynności finansowej. Względem spółki prowadzone są liczne egzekucje komornicze, spółka ma zajęte konta bankowe co powoduje, że nie jest w stanie normalnie funkcjonować i zaplanować jakichkolwiek wydatków.

Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że spółka posiada nieruchomość obciążoną hipoteką, miesięczny dochód spółki to około 30.000-50.000 zł .

Z dokumentów (zeznania podatkowe, sprawozdania finansowe, ewidencja środków trwałych) nadesłanych 1 października 2018 r. do sprawy o sygn. akt I SA/Go 169/18 wynika, że w 2017 r. skarżąca spółka osiągnęła przychód w wysokości 880.151,93 zł przy kosztach jego uzyskania w wysokości 630.937,34 zł. Z kolei w okresie od [...] stycznia 2018 r. do [...] czerwca 2018 r. osiągnęła zysk z działalności operacyjnej w wysokości 142.143,89 zł (przychód w wysokości 289.153,80 zł).

Zgodnie z bilansem sporządzonym na dzień [...] czerwca 2018 r. spółka posiada aktywa w wysokości 15.849.302,44 zł, na które składają się przede wszystkim grunty o wartości 7.021.735,00 zł oraz należności od pozostałych jednostek w wysokości 8.743.887,04 zł.

Analiza sytuacji majątkowej i dochodów spółki prowadzi do wniosku, że jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej zwanej P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Podkreślić należy, że skarżąca spółka cały czas prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi stały, znaczny dochód. Zysk z samej sprzedaży w pierwszej połowie 2018 r. wyniósł średnio 3.284,94 zł miesięcznie. Zysk z całej działalności operacyjnej 11.845,32 zł miesięcznie.

Jak wynika ze złożonego rachunku zysków i strat Spółka ponosi znaczne koszty z tytułu zużycia materiałów i energii oraz usług obcych. Oznacza to, że środki te również mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Od przedsiębiorcy należy oczekiwać, że potrafi przewidywać konsekwencje wykonywanej działalności w postaci konieczności prowadzenia postępowań sądowych i ponoszenia związanych z tym kosztów.

Skarżąca spółka jest właścicielem gruntów o wartości 7.021.735,00, posiada również należności krótkoterminowe o wartości 8.743.887,04 oraz inwestycje krótkoterminowe o wartości 22.609,52 zł. Oznacza to, że dysponuje znacznym majątkiem, który może spieniężyć lub bezpośrednio wykorzystać do poniesienia kosztów sądowych.

Ponadto przychody spółki (średnio 48.192,30 zł miesięcznie w pierwszym półroczu 2018 r.) uzasadniają twierdzenie, że skarżąca, odpowiednio planując wydatki, jest w stanie wygospodarować kwotę 100 zł na uiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie.

Osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 2 wyd., Warszawa 2006, s. 504, postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., I GZ 147/08, LEX nr 479137). Ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przytoczonego wyżej art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że spółka L nie wykazała, że wobec niej zachodziła ustawowa przesłanka, o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 lub 2 P.p.s.a. Analiza dokumentów i oświadczeń nadesłanych przez spółkę w sprawie o sygna. akt I SA/Go 169/18, których treść pozostaje aktualna, wskazuje, że jest ona ponieść koszty pełne

postępowania, dlatego na podstawie powyższego przepisu orzeczono jak na wstępie.