Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 287/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85 , art. 220 § 1 i 3;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 312/22 w przedmiocie odrzucenia skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 4 lutego 2022 r., nr KO.4118.18.2021 w przedmiocie określenia należnej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 312/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 4 lutego 2022 r., w przedmiocie określenia należnej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 26 kwietnia 2022 r., wezwano skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 289 złotych. Wezwanie to doręczono 6 maja 2022 r. Natomiast wpis został uiszczony 18 maja 2022 r., czyli upływie przewidzianego prawem terminu.

Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", poprzez błędne ustalenie i uznanie, że wniesiona skarga nie została opłacona i nie został wniesiony wpis, pomimo wezwania, art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie (brak zastosowania) oraz art. 223 § 1 i 3 przez brak zastosowania.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano na wadliwie pouczenie, zawarte w zaskarżonej decyzji organu, dotyczące wysokości wpisu sądowego od złożonej skargi do sądu administracyjnego. Podkreślono też, że w sytuacji wezwania stron do uzupełnienia wpisu zastosowanie powinien mieć art. 223 § 1 i 3 p.p.s.a.

W odpowiedzi na zażalenie pozostawiono je do uznania Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wraz ze złożeniem skargi uiściła wpis w wysokości 200 zł, podczas gdy wpis w przedmiotowej sprawie na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie" wynosił 489 złotych. W związku z tym wezwano skarżącą do uzupełnienia uiszczonego wpisu.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w złożonym zażaleniu, należy wskazać, że w sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wzywając skarżącą do uiszczenia wpisu uzupełniającego od złożonej skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu odebrano 6 maja 2022 r. Natomiast wpis o wymaganą kwotę uzupełniono 18 maja 2022 r. czyli po terminie przewidzianym prawem. Słusznie Sąd pierwszej instancji wskazał, że termin ten na dokonanie tej czynności procesowej upłynął skarżącej 13 maja 2022 r. Zatem zasadnie skargę odrzucono, bowiem stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Nie sposób się zgodzić z zarzutem naruszenia art. 223 § 1 i 3 p.p.s.a., bowiem przepis ten odsyła do zastosowania art. 220 p.p.s.a. Na zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia nie ma wpływu również błąd w pouczeniu zaskarżonej decyzji, dotyczącego kwoty uiszczenia wpisu od złożonej skargi. Wpis ten powinien bowiem podlegać uzupełnieniu na wezwanie Sądu.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.