Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 596/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi a.J., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] września 2011 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok [...], wniosku skarżącej o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 596/11 postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r. (III SA/Wr 596/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.

Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżąca wniosła o sprostowanie uzasadnienia tego wyrpku, poprzez uzupełnienie sformułowania "przenieść skutecznie na skarżącą gospodarstwa rolnego", o doprecyzowanie, czy chodzi o czynność faktyczną przeniesienia posiadania rzeczy, czy o czynność prawną przeniesienia praw do dysponowania nieruchomością.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej "p.p.s.a."), Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sąd może dokonać sprostowania na posiedzeniu niejawnym.

Możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki (np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska). Wskazać należy, że pod pojęciem "oczywistej omyłki" rozumie się takie omyłki, które są natychmiast rozpoznawalne i wynikają jednoznacznie z treści orzeczenia. Innymi słowy, "oczywistość" omyłki wyraża się w tym, że już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2011 r., II OZ 974/11, dostępnie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.).

W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ – w ocenie Sądu – żądane przez nią zmiany nie mają charakteru oczywistej omyłki, lecz ingerują wprost w merytoryczna treść uzasadnienia i jako takie są niedopuszczalne. Instytucja sprostowania służy jedynie wyeliminowaniu z wyroku występujących w nim drobnych niedokładności, omyłek pisarskich czy błędów rachunkowych, a wnioskowane przez skarżącą zmiany, zmierzające do dodatkowego wyjaśnienia charakteru czynności, której dotyczyć miałoby wnioskowane przez autorkę pisma sprostowanie (w istocie zaś uzupełnienie w tym zakresie wywodu Sądu), do takich nie należą.

Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.