Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 409/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 15 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Skupień asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant: Magdalena Bernacka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Sygnatura akt ISA/Go 409 /05

UZASADNIENIE

Skarżący J.D. wnioskiem z dnia 13 listopada 2002 roku wszczął postępowanie restrukturyzacyjne celem umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości.

W odpowiedzi na powyższe Prezydent Miasta działając w oparciu o art.18 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o warunkach restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późniejszymi zmianami) wydał dnia [...] grudnia 2002 roku decyzję nr [...] o warunkach restrukturyzacji, z której wynikało, że restrukturyzacji podlegają zobowiązania w podatku od nieruchomości w kwocie 31.029,10 zł. wraz z należnymi odsetkami w wysokości 2.555,90zł., oraz, że należna opłata restrukturyzacyjna wynosi 4.654,40 zł. Ponadto ustalono następujące warunki, jakie strona musi spełnić do czasu wydania jej decyzji o zakończeniu restrukturyzacji : przedstawić organowi restrukturyzacyjnemu program restrukturyzacji oraz informację zawierającą podstawowe dane o jego bieżącej sytuacji finansowej (zgodnie z art.10 ust.1 pkt1); wpłacić w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji opłatę restrukturyzacyjną (zgodnie z art.10 ust. 1 pkt2); w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji nie posiadać określonych przepisami zaległości (zgodnie z art.10 ust. 1 pkt3). Ponadto zaległości nie objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym oraz nie podlegające temu postępowaniu musiały być spłacone przez przedsiębiorcę w terminie do 01 kwietnia 2003 roku (to jest do dnia wejścia w życie w/w ustawy).

Dodatkowo, zgodnie z art.10 ust.2 strona na 30 dni przed upływem terminu do wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji miała złożyć w Urzędzie Miejskim informację o bieżącej sytuacji finansowej. Również, w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji nie mogła posiadać zaległości z tytułu podatków i opłat lokalnych. Niniejsze rozstrzygnięcie J.D. otrzymał 03 lutego 2003 roku.

Opłatę restrukturyzacyjną wpłacił w całości [...] lutego 2003 roku.

Urząd Miejski, działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa( Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późniejszymi zmianami); oraz art. 21 ust. 1 pkt2 w związku z art.10 ust.1 pkt2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o warunkach restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późniejszymi zmianami) wydał dnia [...] maja 2004 roku decyzję nr [...] umarzającą postępowanie restrukturyzacyjne. Jak wynika z uzasadnienia decyzji powyższe rozstrzygnięcie było konsekwencją nie wypełnienia przez stronę niektórych warunków wymienionych powyżej, a mianowicie na dzień wydania przedmiotowej decyzji przedsiębiorca posiadał zaległości nie objęte restrukturyzacją należące do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego, oraz nie przedłożył organowi restrukturyzacyjnemu informacji o spełnieniu warunków restrukturyzacyjnych.

J.D. na powyższe złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [...] czerwca 2004 roku odwołanie zwracając się w nim z prośbą o przywrócenie postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego na mocy decyzji o warunkach restrukturyzacji. Wyjaśniał między innymi przyczyny niedotrzymania terminu spłaty zadłużenia oraz wskazał na sposoby jakie mają mu pomóc odzyskać wierzytelności i uregulować zobowiązania zarówno bieżące jak i te wynikające z postępowania restrukturyzacyjnego.

Dnia [...] lipca 2004 roku Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydało decyzję nr [...] w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. [ postanowieniem z dnia [...] października 2005 roku sprostowano z urzędu oczywista omyłkę pisarską w tytule wyżej wymienionego orzeczenia: zamiast "decyzja" pierwotnie napisano "postanowienie"].

W uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania, wskazano na niemożność przedłużenia postępowania restrukturyzacyjnego, oraz wyszczególniono warunki, których niespełnienie miało wpływ na wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Jednocześnie, organ odwoławczy "obocznie stwierdził" iż Prezydent Miasta w podstawie swojej decyzji przywołał błędną podstawę prawną poprzez powołanie się na art.10 ust.1 pkt2 zamiast na art.10 ust.1 pkt3 ustawy restrukturyzacyjnej. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego była to jednak oczywista omyłka pisarska, ponieważ w uzasadnieniu decyzji organ ten przywołał już właściwą podstawę prawną,

a okoliczności sprawy wyraźnie wskazywały, że warunki restrukturyzacyjne nie zostały przez stronę spełnione.

Strona na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji numer

[...] umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne. Wskazano, iż decyzja ta powinna być wydana na małżonków, a nie na samego przedsiębiorcę, ponieważ właścicielami nieruchomości od której został naliczony podatek są oboje małżonkowie. Drugi zarzut dotyczył błędnego powołania przepisów w podstawie decyzji organu I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę, podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2005 roku w kwestii zarzutu dotyczącego nie wydania przez organy decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego na oboje małżonków wyjaśniono, iż w świetle ustawy

o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców restrukturyzacją byli objęci wyłącznie przedsiębiorcy, a przedsiębiorcą w dacie ubiegania się

o restrukturyzację zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2001 – 2002 dotyczącego przedmiotowej nieruchomości był wyłącznie J.D., nie zaś jego żona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), – sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, ze skarga, może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 – 150 ustawy).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie któregoś

z naruszeń prawa, powodujących wzruszenie zaskarżonego aktu lub czynności. Takie uregulowanie nakazuje Sądowi stosować z urzędu właściwy sposób rozstrzygnięcia (por. W. Siedlecki: glosa do wyroku NSA z dnia 15 września 1982 r. sygn. akt II SA 909/82, PiP 1983, nr 9, s. 150), a żądanie skarżącego powinno być traktowane jedynie jako niewiążący dla Sądu wniosek, projektujący tylko jego orzeczenie. Jedynym ograniczeniem możliwości wyboru przez Sąd właściwego orzeczenia jest zakaz określony w §2 niniejszego artykułu -

a mianowicie orzekanie na niekorzyść skarżącego, chyba, że zostanie stwierdzone naruszenie prawa powodujące stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, które nie miały bezpośredniego związku

z zarzutami skargi, a które mimo to skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Analiza akt administracyjnych przesłanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz dokumentów dołączonych przez skarżącego do skargi wykazała istotne różnice w treści decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, pomiędzy tą wysłaną do podatnika, a tą która została przesłana do organu II instancji w związku z uruchomieniem przez J.D. postępowania odwoławczego.

Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta wydając decyzję o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego powołał w sentencji błędną podstawę prawną – zamiast art.10 ust.1 pkt3 powołano art.10 ust.1 pkt2 ustawy restrukturyzacyjnej .

Mimo, że w ocenie organu odwoławczego organ I instancji konwalidował ten błąd, poprzez powołanie prawidłowej podstawy prawnej w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, to z treści uzasadnienia decyzji będącej w posiadaniu skarżącego wyraźnie wynika, że powołano się jednak na zupełnie inne przepisy prawne, odmienne nawet od tych powołanych w sentencji decyzji, to jest na - art.20 ust.1 pkt3 ustawy restrukturyzacyjnej, oraz przywołano całkiem niezrozumiałą treść art.21 ust.1a przedmiotowej ustawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując zarzuty odwołania oparło się na przesłanej mu kserokopii decyzji potwierdzonej przez organ pierwszoinstancyjny "za zgodność

z oryginałem", która w uzasadnieniu nie zawierała błędów jakimi obarczone było rozstrzygniecie przesłane do J.D..

Nie ulega wątpliwości, że w obiegu są dwa dokumenty- dotyczące tego samego podatnika tego samego przedmiotu, z tego samego dnia i o tym samym numerze, lecz nie o tej samej treści.

Istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest również fakt, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie posiadało świadomości zaistniałych różnic, a opierając się na dokumencie mu dostarczonym przez organ I instancji uznało, podejmując swoje rozstrzygnięcie, że prawidłowo sporządzone uzasadnienie i okoliczności sprawy, w stopniu wystarczającym konwalidują błąd zawarty w sentencji decyzji pierwszoinstancyjnej. Z tej też przyczyny utrzymało tą decyzję w mocy.

Zgodnie z treścią art. 240 §1 pkt 5 w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi , który wydał decyzję. W ocenie Sądu nowym dowodem nieznanym organowi, a istniejącym w dniu wydania decyzji - jest rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji przesłane do skarżącego J.D..

Zważywszy na powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie

art. 145§1 pkt1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ) orzekł jak w sentencji .

Asesor WSA Sędzia WSA Sędzia WSA

Alina Rzepecka Jacek Niedzielski Dariusz Skupień