Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 456/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta~Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Miasto Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 560/15 w przedmiocie sprostowania wyroku w sprawie ze skargi A. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. obejmującej południową część osiedla S. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 560/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 września 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 560/15.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wyrokiem z dnia 25 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] października 2013r., nr [...], w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. obejmującej południową część osiedla S., w pkt 1. stwierdził nieważność § 32 ust. 1, ust. 2, ust. 4, ust. 5 i ust. 6 zaskarżonej uchwały w zakresie jednostki planistycznej oznaczonej symbolem 40ZD w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...] do [...]; w pkt 2 rozstrzygnął o kosztach postępowania sądowego. W dniu 16 stycznia 2017 r. wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika Rady Miejskiej w Ł. o sprostowanie ww. wyroku poprzez usunięcie w pkt 1 działki oznaczonej numerem [...] i zamiast sformułowania "w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], [...] do [...]" wpisać "w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...] do [...]". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik organu podniósł, że w wyniku procedowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi doszło do wymienienia w tenorze wyroku działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] przy jednoczesnym przypisaniu jej do jednostki planistycznej oznaczonej symbolem 40ZD. Tymczasem z dokumentacji planistycznej, załączonej w poczet materiału dowodowego w postępowaniu ze skargi A. W. wynika, iż działka nr [...] nie stanowi części jednostki planistycznej 40ZD, a 41Zl. Zdaniem pełnomocnika organu zarówno wskazanie rzeczonej działki jako przynależącej do jednostki planistycznej 40ZD, jak i stwierdzenie nieważności § 32 ust. 1, ust. 2, ust. 4, ust. 5 i ust. 6 zaskarżonej uchwały względem tejże działki jest nieprawidłowe. Wnioskując z powyższych informacji należało stwierdzić, że wobec działki o nr ewidencyjnym [...] plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego stosowany winien być w pełnym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. "Oczywistość" omyłki wyraża się w tym, że już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka. Nie ma natomiast charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania. Innymi słowy sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Jak wynika z powyższego przywołanie w pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2015r. działki o nr ewidencyjnym [...] nie stanowi oczywistej omyłki, gdyż tego rodzaju nieprawidłowości nie da się stwierdzić na pierwszy rzut oka. Nie można bowiem ponad wszelką wątpliwość uznać, że sąd przywołał ww. nr działki wbrew swojemu zamierzeniu. Tym samym żądanie wykreślenia z pkt 1 analizowanego wyroku działki nr [...] zmierza de facto do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Ingeruje bowiem w jego treść, co wyklucza możliwość jego sprostowania w żądanym przez pełnomocnika organu zakresie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Rada Miejska w Ł., zarzucając mu naruszenie przepisu postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 września 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 560/15 poprzez usunięcie z tenoru orzeczenia działki oznaczonej numerem [...] i zamiast " w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] do [...]" wpisane " w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi : [...] do [..] nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej i domagając się sprostowania przedmiotowego wyroku w powołanym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zakres powołanego przepisu jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem sprostowania wyroku można uczynić jedynie omyłki, które mają charakter oczywisty. Żądanie sprostowania obejmuje modyfikację pkt 1 sentencji wyroku, w którym Sąd stwierdził nieważność § 32 ust.1, ust.2, ust.4, ust. 5 i ust. 6 zaskarżonej uchwały w zakresie jednostki planistycznej oznaczonej numerem 40ZD w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi 111/3, 111/8 do 111/30 w ten sposób, aby zamiast sformułowania " w części dotyczącej działek oznaczonych numerami indentyfikacyjnymi [...], [...] do [...]" wpisać "w części dotyczącej działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...] do [...]".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezdyskusyjnym jest, że żądanie sprostowania sentencji wyroku stwierdzającego nieważność określonych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie jednostki planistycznej w odniesieniu do wymienionych w rozstrzygnięciu działek ewidencyjnych poprzez usunięcie oznaczenia jednej z działek ewidencyjnych nie stanowi sprostowania oczywistej omyłki, o której stanowi przepis art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zmiana określenia działek ewidencyjnych objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ze względu na ich błędne powołanie w sentencji wyroku stwierdzającego nieważność planu nie stanowi bowiem modyfikacji, którą można traktować jako usunięcie oczywistej niedokładności. Stanowi ona ingerencję w merytoryczną treść rozstrzygnięcia i nie jest objęta przewidzianym w powołanym przepisie trybem rektyfikacji orzeczenia sądowego. Określenie działek ewidencyjnych w obrębie jednostki planistycznej objętej postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, których nieważność stwierdzono w przedmiotowym wyroku, jest wyrazem oceny, że w odniesieniu do tych właśnie działek postanowienia miejscowego planu naruszają przepisy obowiązującego prawa. Objęcie wyrokiem stwierdzającym nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konkretnej jednostki planistycznej z uwzględnieniem działek ewidencyjnych może stanowić mylne ustalenie faktu, nie zaś zwykłe przeoczenie, którego uzupełnienie następuje w trybie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadność przedstawionego w zażaleniu stanowiska o konieczności stosowania względem działki nr [...] postanowień planu w pełnym zakresie wymaga pełnej analizy akt postępowania i mogłoby odnieść skutek jedynie w sytuacji zawarcia tej argumentacji w odpowiednim środku odwoławczym, którego celem jest zakwestionowanie zapadłego orzeczenia, nie zaś we wniosku o sprostowanie wyroku w trybie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.