Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 69/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Anna Zegan po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w B. w przedmiocie dodatku do uposażenia zawodowego zobowiązuje Dowódcę Jednostki Wojskowej [...] w B. do wydania w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych orzeczenia w sprawie R. G. w przedmiocie dodatku od uposażenia zawodowego.


UZASADNIENIE

3 II SAB/Gd 69/02

U z a s a d n i e n i e

Pismem z dnia 15 lutego 2002 r. R. G. wystąpił do dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w B. o spowodowanie wydania decyzji stwierdzającej utratę prawa do otrzymywania dodatku dla żołnierzy Żandarmerii Wojskowej.

W odpowiedzi dowódca Jednostki Wojskowej [...] w B. poinformował wnioskodawcę, że dodatek dla żołnierzy Żandarmerii Wojskowej przysługuje żołnierzom pełniącym służbę jedynie w jednostkach Żandarmerii Wojskowej, statusu takiego nie posiada jednostka, w której służy R. G. w związku z czym nie przysługuje mu również dodatek.

Ponadto R. G. występował do Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o spowodowanie wydania decyzji dotyczącej przyznania dodatku do uposażenia zasadniczego, na które w aktach sprawy nie ma jednak odpowiedzi.

Po wyczerpaniu trybu służbowego R. G. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność w sprawie pozbawienia dodatku stałego do uposażenia, który powinien mu przysługiwać zgodnie z § 22 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. Skarżący wyjaśnił, że Grupa Organizacyjno - Mobilizacyjna 1 Pułku Żandarmerii Wojskowej była odrębną jednostką wojskową, a żołnierze w niej służący zajmowali stanowiska służbowe żandarmów do czasu rozformowania.

W odpowiedzi na powyższą skargę dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w B. wyjaśnił, że postąpił zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), wystąpił również o interpretację powyższego rozporządzenia do Ministra Obrony Narodowej, czym wyczerpał swoje kompetencje w tej sprawie.

Następnie zgodnie z wyjaśnieniem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego już w trakcie postępowania przed sądem administracyjnym, następcą prawnym Grupy Organizacyjno - Mobilizacyjnej 1 Pułku Żandarmerii Wojskowej w B. stała się Jednostka Wojskowa [...] w B..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje,

w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Dla oceny zasadności wniesionej skargi zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia § 11 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia

10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U.

Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), który przewiduje, że żołnierze otrzymują dodatki za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby wojskowej dla żołnierzy Wojskowej Służby Informacyjnej i Żandarmerii Wojskowej.

Zgodnie z postanowieniami § 5 tegoż aktu dodatek ten przyznawany, podwyższony lub obniżony jest w drodze decyzji, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Takim przepisem szczególnym jest § 22 omawianego aktu wykonawczego, który stanowi, że:

1. Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w jednostce organizacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych lub Żandarmerii Wojskowej, który wykonuje czynności wywiadowcze, kontrwywiadowcze, operacyjno - rozpoznawcze, dochodzeniowo - śledcze lub administracyjno - porządkowe, a także nadzorującemu lub zabezpieczającemu wykonywanie tych czynności, przysługuje dodatek dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej w wysokości:

1) pełniącemu służbę w Wojskowych Służbach Informacyjnych do 50%,

2) pełniącemu służbę w Żandarmerii Wojskowej do 20%

- uposażenia bazowego.

2. Stawkę dodatku, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podwyższa się o 5% uposażenia bazowego za każde 5 lat wykonywania przez żołnierza poza granicami kraju czynności określonych w ust. 1.

3. Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przyznaje:

1) Minister Obrony Narodowej - Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych i Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej oraz ich zastępcom,

2) Szef Wojskowych Służb Informacyjnych - żołnierzowi pełniącemu służbę w jednostce organizacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych,

3) właściwy komendant jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej - od szczebla komendanta oddziału - żołnierzowi pełniącemu służbę w jednostce organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej.

W zakresie przyznawania dodatku przepisy § 20 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

W przepisie tym nie wprowadzono odstępstwa od formy określonej w § 5 rozporządzenia, w związku z czym każda zmiana związana z dodatkiem dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej powinna następować w formie decyzji administracyjnej.

W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracyjnej w terminie zakreślonym w K.p.a. - kontrola sądu administracyjnego sprowadza się przede wszystkim do kontroli, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego.

W rozpatrywanym przypadku natomiast, jak wynika z odpowiedzi na skargę, w sprawie nie była wydana żadna decyzja administracyjna. Miało natomiast miejsce zaprzestanie wypłaty świadczenia. Skarżący wzywał również do usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Dlatego też należy stwierdzić, że zachodziły przesłanki określone w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest organ administracji pozostawał w bezczynności, nie wydając orzeczenia administracyjnego w sprawie dodatku do uposażenia.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał organ administracji do wydania orzeczenia w rozpatrywanej sprawie administracyjnej.