Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 918/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 84 ust. 1 pkt 1, art. 84a ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 2 pkt 9, art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 50, art. 51
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: par. 12 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: par. 29 ust. 1 pkt 1 w zw. z par. 28 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 263 poz 1572
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania  geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu  geodezyjnego i kartograficznego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi B. P., D. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 ze zm.; dalej: "Prawo budowlane") po rozpatrzeniu odwołania B. i D. P. (dalej: "skarżących") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] odmawiającej nałożenia obowiązków na małżonków A. G. i Ł. G. wykonania określonych czynności oraz robót budowlanych wskazanych we wniosku z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz podniesionych w skardze z dnia 7 maja 2012 r. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

W dniu [...] kwietnia 2012 r. do organu I instancji wpłynęło pismo B. R. z dnia 11 kwietnia 2012 r. z prośbą o skontrolowanie budynku postawionego na działce nr ew. [...] i [...] w S., gm. [...], zamieszkałego od czerwca 2011 r. Treść wniosku zawiera sześć punktów, w których B. R. wskazuje na naruszenia Prawa budowlanego. Organ

I instancji pismem z dnia 4 maja 2012 r. poinformował B. R., że

w kwestiach dostępu do drogi gminnej należy zwrócić się do Burmistrza Miasta

i Gminy [...], natomiast w sprawie podwyższania gruntu popiołem do Starosty [...]. W pozostałej części wniosek został rozpatrzony przez organ

I instancji.

W wyniku przeprowadzonego przez organ powiatowy postępowania ustalono, że budowa na działce nr ew. [...] i [...] w miejscowości S. gm. [...] została wykonana na podstawie decyzji [...] Starosty [...]

z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...], w której Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] i [...] położonej w S. gm. [...], kategoria obiektu - I.

Dnia [...] lutego 2012r. inwestor zawiadomił organ I instancji o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] i [...] położonej w S. gm. [...], do którego to zawiadomienia organ I instancji nie wniósł sprzeciwu. W związku z powyższym, przedmiotowy obiekt budowlany mógł być użytkowany od [...] marca 2012 r. Natomiast wniosek B. R. wpłynął do organu I instancji dnia [...] kwietnia 2012r., czyli już po uzyskaniu zgody na użytkowanie.

Następnie organ I instancji, w wyniku przeprowadzonych w dniu [...] maja 2012 r. oględzin na przedmiotowej nieruchomości stwierdził, że na działce nr ew. [...]

i [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, a inwestor dołączył wówczas trzy rysunki z opinią projektanta. Na podstawie dokonanych pomiarów na ww. nieruchomości ustalono, iż odległość budynku od ogrodzenia, od północnej strony działki wynosi 3,71m. Wymiary budynku to: dł. 15,03m (w projekcie 14,86m), szer. 11,13m (w projekcie 11,00m). Wysokość budynku w części nad garażem od terenu do kalenicy wyniosła 6,96m (wg projektu 6,72m + 0,45m = 7,17m). Wysokość budynku mierzona od tarasu, od strony południowej (poziom zerowy budynku 0,00) do belki 14cm x 18cm wyniosła 5,71m (w projekcie 5,68m). W wyniku porównania przekroju i wykonanego powyżej pomiaru stwierdzono, że budynek ma wysokość zgodną z projektem. Odprowadzanie wód z dachu budynku poprzez rury spustowe wykonano do gruntu za pomocą rur plastikowych perforowanych o średnicy 100 mm. Ze sporządzonego protokołu oględzin wynika, iż : "od drogi do wjazdu do garażu teren został utwardzony płytami chodnikowymi 50x50cm. Teren od drogi do budynku na szerokości budynku został usypany kamieniem. Pozostały teren nie odbiega wysokością od terenów przyległych (brak wzniesień na działce). (...) W dniu kontroli stwierdza się, że budowa budynku jest zakończona". Nadto Ł. G. oświadczył, że rury perforowane zakopał wiosną 2011 r. Od strony działki nr ew. [...] są 4 okna. Na elewacji północnej w projekcie narysowano 3 okna. Teren wokół budowy został uporządkowany wraz z terenem przyległym i działką dojazdową. Według oświadczenia właścicieli działki nr ew. [...], działka została wyrównana żużlem, a teren nie został podniesiony, zakopano jedynie istniejące doły.

W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. organ I Instancji działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust.

1 Prawa budowlanego oraz art. 104 k.p.a. orzekł o odmowie nałożenia obowiązków na małżonków: A. G. i Ł. G. wykonania określonych czynności oraz robót budowlanych wskazanych we wniosku z dnia 11 kwietnia 2012r. oraz podniesionych w skardze z dnia 7 maja 2012 r.

We wniesionym odwołaniu skarżący (reprezentowani przez B. R.) podnieśli, iż organ powiatowy nie ustalił, czy budynek małżonków G. był wytyczony przez uprawnionego geodetę, a jeżeli tak, to organ nie zbadał, czy został usytuowany zgodnie z tym wytyczeniem. W ocenie skarżących pomiary na gruncie nie mogą być wiarygodne, gdyż nie zostały dokonane przez osoby ze stosownymi kwalifikacjami i uprawnieniami. Nadto wskazali, iż uwadze organu uszedł fakt, że wykonanie robót polegających na wkopaniu rur perforowanych zakwalifikowanych jako wykonanie urządzeń melioracji wodnych podlega zgłoszeniu do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, czego małżonkowie G. nie dokonali, naruszając art. 29 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W ocenie skarżących, organ powiatowy miał obowiązek wszczęcia postępowania naprawczego w oparciu o art. 50-51 Prawa budowlanego. Jednocześnie skarżący wskazali, iż w toku postępowania nie wykazano braku wpływu wykonanego drenażu na zmianę stosunków wodnych na sąsiednich nieruchomościach.

Reasumując skarżący podnieśli, iż organ powiatowy nie zachował należytej staranności przy rozpoznawaniu sprawy, poddając zbyt pobieżnej analizie materiał dowodowy, czym naruszył art. 7, art. 8, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. uznał, iż jest ona prawidłowa, a argumenty podnoszone w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Powtórzył, iż budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany przy ul. P. w S. gm. [...], będący własnością A. G.

i Ł. G. został wybudowany po uzyskaniu decyzji Starosty [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] i [...]. Ponadto inwestor w dniu [...] lutego 2012 r. zawiadomił organ I instancji o zakończeniu budowy ww. budynku, a organ ten nie wniósł sprzeciwu co do powyższego zawiadomienia, w związku z tym obiekt może być użytkowany od dnia [...] marca 2012 r. Wskazał, iż w wyniku przeprowadzonych oględzin na przedmiotowej nieruchomości, stwierdzono po dokonaniu pomiarów przez inspektorów PINB w [...], że budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. P. w S. gm. [...] jest wybudowany zgodnie z projektem budowlanym, załączonym do akt sprawy.

Organ odwoławczy podniósł, iż w toku postępowania pełnomocnik skarżących (współwłaścicieli działki nr ew. [...]) wniósł o zamurowanie okien od strony działki nr ew. [...] z uwagi na usytuowanie budynku za blisko granicy. Zauważył, iż zgodnie z projektem zagospodarowania działki budynek należało wybudować 4,0 m od granicy działki od strony północnej (tj. od działki nr ew. [...]). Wskazał, iż

z projektu zagospodarowania działki wynika, że istniejące ogrodzenie jest zlokalizowane w działce nr ew. [...], a nie na granicy działek nr ew. [...] i nr ew. [...]. Odległość mierzona podczas oględzin od budynku do ogrodzenia wynosi 3,71m (powyższe potwierdza mapa stanowiąca załącznik do protokołu z dnia [...] maja 2012 r.). Na gruncie odnaleziono słupek graniczny działek nr ew. [...], [...], [...] (odległość słupka granicznego od ogrodzenia wynosi 0,18 m), natomiast nie znaleziono słupka granicznego działek nr ew. [...], [...], [...]. Po zsumowaniu ww. odległości organ wskazał, iż można przyjąć, że odległość budynku od granicy z działką nr ew. [...] wynosi 3,89 m. W związku

z powyższym uznano, iż budynek został usytuowany zgodnie z projektem zagospodarowania nieruchomości stanowiącym integralną część projektu budowlanego. Dlatego też nie można nakazać zamurowania okien od strony działki [...] (tj. trzech okien przewidzianych w projekcie, jak też jednego dodatkowo wykonanego okna) z uwagi na naruszenie przepisów techniczno - budowlanych dotyczących minimalnej odległości ściany z otworami okiennymi od granicy nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy wskazał, iż pomiary dokonane na przedmiotowej nieruchomości zostały dokonane przez inspektorów organu I instancji, mających odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia do wykonywania tego typu czynności oraz, że wszelkie pomiary zostały z dokładnością zapisane

w protokole oględzin z dnia [...] maja 2012 r. w obecności ponad 20 osób, z których każda poświadczyła zgodność własnoręcznym podpisem.

Organ odwoławczy zauważył, iż w trakcie procesu budowlanego może dochodzić do nieznacznych odchyleń od założonych wymiarów obiektów budowlanych, dlatego też kilkunastocentymetrowa ewentualna zmiana usytuowania budynku nie stanowi naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Nadto wskazał, iż w odniesieniu do wykonanego drenowania po przeprowadzeniu oględzin oraz zebraniu materiału dowodowego nie stwierdzono nieprawidłowości, które obligowałyby organ nadzoru budowlanego do podjęcia czynności z zakresu nadzoru budowlanego w ramach ustawowych kompetencji i stąd w ww. zakresie nie zostały nałożone obowiązki na A. G. i Ł. G.. Zdaniem organu odwoławczego nie było podstaw, aby w odniesieniu do ww. drenowania prowadzić odrębne postępowanie administracyjne w trybie art. 50

- 51 Prawa budowlanego.

Konkludując organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do nakładania na inwestorów obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego, ponieważ sporny budynek został wybudowany zgodnie z przepisami Prawa budowlanego w oparciu o ostateczną decyzję pozwalającą na budowę i zgodnie z jej warunkami. Inwestycja została skutecznie oddana do użytkowania. Roboty budowlane wykonane na nieruchomościach nr ew. [...] i [...] czynią zadość przepisom techniczno - budowlanym i nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Organ odwoławczy zauważył, iż

w ramach posiadanych kompetencji ustawowych nie ma podstaw prawnych do prowadzenia dalszego postępowania w stosunku do przedmiotowych robót budowlanych w zakresie objętym wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2012 r.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący. Pismem z dnia 22 października 2012 r. wnieśli zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję z dnia [...] września 2012 r. Powtórzyli zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu, nadal kwestionując kwalifikacje i uprawnienia inspektorów PINB do dokonywania pomiarów na działce oraz wskazując na nieprawidłowość stwierdzenia, iż brak jest podstaw do podjęcia czynności w ramach nadzoru budowalnego mimo, iż jak ustalono drenaż na działce małżonków G. został wykonany bez wymaganego zgłoszenia, z naruszeniem art. 29 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację i wystąpił o jej oddalenie. Podnoszone w skardze zarzuty uznał za bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie

z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, Nr 270) (dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145

§ 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie skargi. Wbrew zarzutom skargi organy administracji publicznej przeprowadziły w niniejszej sprawie postępowanie z zachowaniem przewidzianych

w k.p.a. zasad i obowiązków, w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, oceniając na jego podstawie czy istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności zostały udowodnione. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia wskazywanych w skardze naruszeń art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

W odniesieniu do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, iż zgodnie

z art. 84 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 84 a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, która obejmuje kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym

i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Działając w ramach tak zakreślonych kompetencji organ nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie dokonał wyczerpujących ustaleń, niezbędnych do rozstrzygnięcia, czemu dał wyraz

z uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 roku, Nr 75, poz. 690 ze zm.) (dalej: "Rozporządzenia z 2002 roku"), jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować

w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 metry – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi

w stronę tej granicy. Jak wynika z załącznika do protokołu oględzin z dnia [...] maja 2012 roku odległość spornego budynku od granicy z działką nr [...] należącą do skarżących według pomiarów dokonanych podczas tych oględzin wynosi 3,89 metra. Należy bowiem zsumować odległość budynku od ogrodzenia wynoszącą 3,71 metra

i odległość ogrodzenia od granicy z działką nr [...] wynoszącą 0,18 metra. Wbrew twierdzeniom skarżących wartości pomiarów ustalonych podczas oględzin nie budzą wątpliwości, zostały one bowiem wykonane poprzez pomiar odległości pomiędzy stałymi punktami takimi jak ściana budynku, ogrodzenie i słupek graniczny. Ustalenie wartości, o których mowa w oparciu o odległość mierzoną w stosunku do odnalezionego słupka granicznego jest wystarczające na potrzeby niniejszego postępowania. Należy bowiem zauważyć, iż nie należy do obowiązków nadzoru budowlanego dokonywanie rozgraniczenia działek, jednocześnie wykonanie pomiarów w oparciu o zaznaczone punkty jest prawidłowe. Zastrzeżenia skarżących co do błędów w pomiarach, o których mowa są gołosłowne i nie zasługują na uwzględnienie. W tych okolicznościach w ocenie Sądu organ prawidłowo dokonał oceny zgodności usytuowania spornego budynku w odniesieniu do granicy z działką nr [...] w oparciu o te pomiary i przepisy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 roku w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego (Dz. U. z 2011 roku, Nr 263, poz. 1572) (dalej: "Rozporządzenie z 2011 roku"). Zgodnie z § 29 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 28 ust.

3 pkt 1 Rozporządzenia z 2011 roku geodezyjny pomiar sytuacyjny wykonuje się

w sposób zapewniający określenie położenia punktu sytuacyjnego względem najbliżej położonych punktów poziomej osnowy geodezyjnej oraz osnowy pomiarowej z dokładnością nie mniejszą niż 0,10 m w przypadku szczegółów terenowych I grupy t.j. szczegółów jednoznacznie identyfikowalnych w terenie, zachowujących długookresową niezmienność kształtu i położenia w szczególności: znaki i punkty graniczne, znaki geodezyjne, obiekty budowlane i urządzenia budowlane, w tym elementy sieci uzbrojenia terenu, bezpośrednio dostępne do pomiaru. W myśl § 16 ust. 2 Rozporządzenia, o którym mowa wyżej średni błąd położenia punktów pomiarowej osnowy sytuacyjnej nie może być większy niż 0,10

m względem najbliższych punktów poziomej osnowy geodezyjnej. Wobec tego, iż mapa projektu zagospodarowania działek nr [...] i [...] została wykonana

w skali 1:500, 1 cm na mapie równa się 5 m w terenie, odpowiednio 1 mm na mapie to 0,5 m na gruncie. W tych okolicznościach odległość budynku od granicy z działką nr [...] wynosząca 3,89 m jest mniejsza o 0,11 m od odległości 4 m wymaganej Rozporządzeniem z 2002 roku i przy zastosowaniu powołanych wyżej przepisów Rozporządzenia z 2011 roku co do dokładności pomiarów 0,10 m jedynie o 0,01

m jest mniejsza niż wymagane 4 m. Tym samym w ocenie Sądu uprawniona jest ocena zawarta w zaskarżonej decyzji o braku podstaw do nakazania zamurowania okien znajdujących się w ścianie budynku od strony granicy z działką skarżących.

Z protokołu oględzin z dnia [...] maja 2012 roku wynika także, iż teren działek, na których położony jest sporny budynek poza utwardzeniem od drogi do wjazdu do garażu nie odbiega wysokością od terenów przyległych, a na działce brak jest wzniesień. Jednocześnie w sposób nie budzący wątpliwości opisane zostało wykonanie rozprowadzenia wody z dachu budynku. Powyższe rozprowadzenie wody, jak słusznie ustaliły organy nadzoru budowalnego stanowi urządzenie melioracji wodnej szczegółowej (drenowanie), o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2012 r., Nr 145 ze zm.) i wykonanie, którego zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowalnego wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowalnego wynika jednocześnie, iż wykonywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych jest wykonywaniem robót budowalnych. Tym samym, wobec tego, iż urządzenie melioracji szczegółowej nie jest obiektem budowalnym nie ma w tej mierze zastosowania art. 48 i 49 b Prawa budowlanego, ale art. 50 i 51 tej ustawy. Wobec tego, iż sporne rozprowadzenie wody opadowej

z dachu budynku zostało już wykonane (w 2011 roku) brak było podstaw do wydawania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia tych robót budowalnych. Jednocześnie trafnie dokonano oceny czy zachodzi sytuacja określona w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego to jest czy sposób wykonania tych robót budowalnych uzasadnia nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowalnych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem. Wyprowadzone przez organy wnioski co do prawidłowości wykonania robót, o których mowa i braku podstaw do nakładania obowiązków ich dotyczących w ocenie Sądu nie budzą wątpliwości. Nie budzą wątpliwości także pozostałe ustalenia okoliczności sprawy i przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnioski, także te, co do których organy powołują się w oparciu o ustalenia dokonane podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] maja 2012 roku. Ustalenia oględzin potwierdziły podpisami osoby biorące w nich udział i brak jest podstaw do stwierdzenia, iż podpisy te poświadczają jedynie obecność podczas wykonywania tej czynności. Wynika to chociażby z tego, iż prowadzący oględziny dopuszczali zaznaczenie odmiennego stanowiska co do ustaleń zawartych w protokole, czego wyrazem jest adnotacja B. R., z której wynika kwestionowanie tych ustaleń. Mimo tego brak jest zapisów, z których wynikałoby, że pozostali uczestnicy oględzin podzielali w tej mierze pogląd B. R..

W tych okolicznościach wobec prawidłowego przeprowadzenia postępowania w zakresie powierzonych organom nadzoru budowlanego kompetencji i nie budzącej wątpliwości oceny zawartej w zaskarżonej decyzji brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Tym samym skarga podlega oddaleniu, o czym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł w wyroku.

-----------------------

9