Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 33/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant pom.sekr.sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu l 2 lipca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z [...]r. nr [...]; II. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Rejonowego Zarządu Infrastruktury kwotę 5.717,60 zł (słownie: pięć tysięcy siedemset siedemnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art.233 § 1 pkt 1 w związku z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm. ), art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 r. ze .zm./, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz. U. Nr 79, poz. 856 z 2001 r. ze zm./ oraz art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 84, z 2002 r. ze zm. ), Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Rejonowego Zarządu Infrastruktury od decyzji Burmistrza z dnia [...] listopada 2003 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r. w kwocie 118. 262,70 zł. decyzję organu I instancji utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w czerwcu 2003r. Burmistrz wezwał Rejonowy Zarząd Infrastruktury do złożenia deklaracji na podatek od nieruchomości na 2003r., a po otrzymaniu odpowiedzi i wskazania że podatnikiem jest Nadleśnictwo, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego decyzją z [...] listopada 2003r. określił należne zobowiązanie podatkowe.

Organ I instancji uznał, że skoro Rejonowy Zarząd Infrastruktury użytkuje na podstawie umów z [...] października 1999r. i [...] listopada 1999r. zawartych z Nadleśnictwem, grunty o powierzchni 567,89 ha, położone na terenie gminy, to zgodnie z przepisem art. 3 ust.1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, na Rejonowym Zarządzie Infrastruktury jako posiadaczu nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, ciąży obowiązek w tym podatku. Opodatkowaniu podlegają grunty sklasyfikowane jako tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, tereny różne oraz drogi o odpowiedniej powierzchni przy czym za okres od lipca do grudnia 2003r. opodatkowaniu podlegały tereny rekreacyjno wypoczynkowe.

W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Rejonowy Zarząd Infrastruktury zarzucił decyzji naruszenie prawa przez niewłaściwe wskazanie podatnika, opodatkowanie gruntów, które nie zostały wyłączone z gospodarki leśnej.

Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało je za niezasadne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując przepis art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazało, że wyłączone są z opodatkowania podatkiem od nieruchomości jedynie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zalesione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Bezpodstawne jest zatem twierdzenie Rejonowego Zarządu Infrastruktury, że przedmiotowe grunty podlegają opodatkowaniu podatkiem leśnym, zwłaszcza że w decyzji nie opodatkowano gruntów oznaczonych w ewidencji jako Ls, a grunty o symbolach Bz, Tr, Dr.

Obowiązek podatkowy Rejonowego Zarządu Infrastruktury wynika z faktu użytkowania gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zawartych z Nadleśnictwem umów i przepisu art. 3 ust.1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który nakłada obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości na użytkownika.

W skardze i pismach uzupełniających do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rejonowy Zarząd Infrastruktury zarzucił decyzji naruszenie prawa i wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ podatkowy niewłaściwie przyjął klasyfikację gruntów, pomijając, że przedmiotem użytkowania były grunty leśne, na których Nadleśnictwo prowadziło gospodarkę. Grunty te podlegają opodatkowaniu podatkiem leśnym. Nadto, zdaniem skarżących nie są oni podatnikami podatku od nieruchomości, gdyż użytkowane tereny posiadają jednostki organizacyjne Lasów Państwowych i prowadzą tam gospodarkę. W załączniku do protokołu rozprawy pełnomocnik Rejonowego Zarządu Infrastruktury dodatkowo wskazał, że przekazanie terenów do użytkowania nastąpiło w trybie art. 40 ust.1 pkt 1 ustawy o lasach, co oznacza przekazanie bez zmiany przeznaczenia na cele wykonywania zadań z zakresu obronności Państwa. To oznacza zgodnie z poglądem wyrażonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 kwietnia 2005r. sygn. I SA/Ol – 50/05, że takie przekazanie gruntu nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości po stronie Rejonowego Zarządu Infrastruktury.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Z przepisu art. 3 ust.1 pkt 4 lit. "a" ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2003r. wynika, że podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej będące posiadaczami nieruchomości lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego.

Z niekwestionowanych ustaleń w sprawie wynika, że Rejonowy Zarząd Infrastruktury, na podstawie umów zawartych z Nadleśnictwem użytkował w 2003r. grunty Skarbu Państwa pozostające w zarządzie Przedsiębiorstwa Lasy Państwowe.

Tak więc, skoro Rejonowy Zarząd Infrastruktury posiadał w 2003r. grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, to jako posiadacz spełnił kryteria określone

w przepisie dla podatników podatku od nieruchomości.

Opodatkowaniu tym podatkiem podlegają między innymi grunty, ale jak stanowi przepis art. 2 ust.2 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przepis ten stanowi zatem, że aby dany grunt pozostający w posiadaniu jednostki organizacyjnej uznać za podlegający opodatkowaniu, należy ustalić, jaka jest jego klasyfikacja w ewidencji skoro użytki rolne i lasy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają. Z przepisu tego również wynika, że jeżeli grunt podlega opodatkowaniu podatkiem leśnym nie może być opodatkowany podatkiem od nieruchomości. W sprawie, zdaniem Sądu ta kwestia nie została właściwie ustalona.

W decyzjach organy podatkowe uznały, że wskazując klasyfikację opodatkowanego gruntu inną niż lasy, wyjaśniły należycie i ustaliły powierzchnię gruntów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

W aktach sprawy, poza umowami, zawiadomieniami o zmianach danych w ewidencji gruntów i budynków, informacjami z rejestru gruntów znajdują się informacje Nadleśnictwa z 18 lipca 2003r. i 12 września 2003r. dotyczące gruntów użyczonych Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury, gdzie w załącznikach podano klasyfikację poszczególnych rodzajów gruntów, z tym że druga informacja dodatkowo zawiera wyjaśnienie dotyczące użytków ekologicznych.

Według jakich kryteriów, organy podatkowe wyliczyły powierzchnię gruntów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości decyzje nie podają.

W zestawieniu do pisma z 18 lipca 2003r. Nadleśnictwo wskazało, że przekazało grunty zakwalifikowane jako lasy o powierzchni 538,38 ha, nieużytki 28,66 ha oraz tereny rekreacyjno-wypoczynkowe 0.4054 ha, rowy, 0,01 ha grunty R IVa – 0,18 ha i R V -0,19 ha.

Bardziej szczegółowy załącznik do pisma z 12 września 2003r. zawiera klasyfikację terenów różnych, w tym wrzosowiska, drogi związane z gospodarką leśną, które zostały opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

Z adnotacji na załączniku /k.55 akt administracyjnych / do pisma z 18 lipca 2003r. wynika, że grunty zaklasyfikowane jako nieużytki podlegają opodatkowaniu podatkiem leśnym i nie wyodrębnia się dróg czy wrzosowisk.

Zdaniem Sądu brak ustosunkowania się do treści tych dowodów i nie wskazanie w uzasadnieniu decyzji na podstawie jakich ustaleń i według jakich kryteriów wyodrębniono grunty, które użytkowane przez skarżących nie podlegały podatkowi leśnemu a opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości uniemożliwia kontrolę zaskarżonych decyzji w zakresie ich zgodności z prawem, zwłaszcza, art. 2 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Dlatego mając powyższe na uwadze, uznając że zaskarżone decyzje naruszają wskazane przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności i brak oceny całego materiału dowodowego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr153, poz. 1270/ zaskarżone decyzje uchylił i orzekł o kosztach postępowania.

/-/D.Skupień /-/Z.Chorzępa /-/J.Wierchowicz