Postanowienie NSA, sygn. akt I GNP 1/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uzupełniono wyrok NSA w zakresie zwrotu kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 285l w związku z art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 w zw. z art. 200 i 209, art. 157 § 1 w zw. z art. 285l i art. 193
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Ministra Finansów o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt I GNP 1/22 w sprawie skargi Powiatu O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1082/16 w sprawie ze skargi Powiatu O. na decyzję Ministra Finansów z dnia 29 lutego 2016 r. nr ST5.4750.6.2016.2.MCL w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2022r., sygn. akt I GNP 1/22, poprzez oznaczenie zawartego w nim sformułowania "oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia" punktem 1 oraz dodanie do sentencji wyroku punktu 2 o treści: "zasądza od Powiatu O. na rzecz Ministra Finansów kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego".


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r., I GNP 1/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi Powiatu O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1082/16 w sprawie ze skargi Powiatu O. na decyzję Ministra Finansów z dnia 29 lutego 2016 r. nr ST5.4750.6.2016.2.MCL w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Wnioskiem z dnia 9 stycznia 2023 r. pełnomocnik Ministra Finansów wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten, tj. art. 157 p.p.s.a., ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z akt sprawy wynika, że organ – reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika – w odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W wyroku z dnia 9 listopada 2022 r., I GNP 1/22, Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał powyższego wniosku. W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

Na podstawie art. 285l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie sprowadza się do podstawienia jednego przepisu w miejsce innego, do modyfikacji części przepisu lub ustalenia, czy określony przepis obowiązuje i który przepis obowiązuje (por. J. Nowacki, "Odpowiednie" stosowanie..., s. 373). W określonych sytuacjach odesłanie do przepisów o skardze kasacyjnej może się okazać niewystarczające. Wówczas odesłanie będzie miało charakter piętrowy i przez art. 193 p.p.s.a. będzie się odnosiło do innych przepisów komentowanej ustawy. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 285(l).)

W nawiązaniu do powyższego Sąd powinien był zamieścić z urzędu orzeczenie o kosztach postępowania. Przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.

Podstawą prawną zasądzenia kosztów w rozpoznawanej sprawie jest więc art. 285l w związku z art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 w zw. z art. 200 i 209 p.p.s.a. Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej (w tym przypadku skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku) strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z kolei art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W związku z powyższym w niniejszej sprawie, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) stawka minimalna wynosi w postępowaniu kasacyjnym w innej sprawie – 480 zł; zaś stosownie do § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, wynagrodzenie pełnomocnika Ministra za sporządzenie odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie wynosiło 240 zł.

W świetle art. 285l p.p.s.a. w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku stronom, przysługuje zwrot kosztów postępowania na zasadach zawartych w dziale V ustawy procesowej - koszty postępowania. W konsekwencji należało uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2022 r. o sygn. akt I GNP 1/22, przez dodanie pkt 2 i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 285l i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.