Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1263/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotra Głowacki Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stanu pierwotnego rowu skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek H.G., który pismem bez daty, przesłanym do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 27 lutego 2004 r. wniósł o przeprowadzenie przez Wójta Gminy D. rozprawy wodno - prawnej mającej na celu zobowiązanie A.P. do odtworzenia rowu melioracyjnego, który został zasypany.

Decyzją z dnia [...]października 2004r. znak:[...] Wójt Gminy D. zobowiązał A. i R.P. do przywrócenia stanu pierwotnego rowu odwadniającego na działce nr "1" w celu umożliwienia swobodnego spływu wód powierzchniowych i opadowych z działek nr "2" i nr "3" oraz bieżącej konserwacji i utrzymania rowu.

W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy D. wskazał, że na działce nr "3" (własność H.G.) w zagłębieniu terenu kumulują się wody opadowe z przyległych posesji, których odpływ umożliwiony został przez rurociąg odwadniający biegnący w poprzek działek nr "2" (własność T.S.) i "3". Jednocześnie nie stwierdzono rowu odwadniającego na działce nr "1" (własność A. i R. P.), co w efekcie spowodowało, iż wody opadowe nie mogą spływać do kanału "Strumień". Zdaniem organu I instancji, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił uznać, iż poprzez działkę nr "1" od dawna rowkiem spływała woda do kanału "Strumień". Dlatego też zasypanie tej części rowka przez A.P. może, według organu I instancji, mieć niekorzystny wpływ na działki sąsiednie poprzez podtapianie tych posesji w razie większych opadów deszczu.

Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła A.P. twierdząc, że to H.G. narusza stosunki wodne poprzez odprowadzanie nadmiaru wód opadowych na działkę nr "1".

Po rozpatrzeniu odwołania Kolegium decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., sygn. akt:[...] uchyliło decyzję Wójta Gminy D. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wskazało, iż organ I instancji nie ustalił czy zmiana stanu wody na nieruchomości A.P. wpływa negatywnie na działkę H.G. Przepis art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne przewiduje, że aby można było decyzją administracyjną zobowiązać właściciela nieruchomości do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu pierwotnego, muszą zachodzić dwie przesłanki tj. zmiana stanu wody i negatywny wpływ tej zmiany na inne nieruchomości.

W toku dalszego postępowania Wójt Gminy D. pismem z dnia 28 grudnia 2004r. wezwał uczestników sporu do udziału w wizji lokalnej na spornym terenie w dniu 17 stycznia 2005r. Jednak jak wynika z protokołu z dnia 17.01.2005r., sporządzonego przez pracownika Urzędu Gminy D., do wizji nie doszło z uwagi na bójkę uczestników postępowania.

Nadto w toku postępowania organ I instancji zebrał następujące dowody:

1. Decyzja Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966 r. znak:[...] zobowiązująca H.S. i F.C. (poprzedniego właściciela działki nr "1") do odtworzenia rowu biegnącego od stawu do kanału "S.",

2. Decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] marca 1967r. znak:[...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966 r. znak:[...]

3. Dokumenty świadczące o postępowaniu egzekucyjnym w celu wymuszenia obowiązku nałożonego decyzją Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966r. znak:[...],

4. Protokół z wizji lokalnej z dnia 11 marca 1998 r. sporządzony przez pracownika Urzędu Gminy D. przy udziale A.P., H.G. i H.S.,

5. Pismo Kierownika Oddziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Rolnictwa Urzędu Rejonowego w K. z dnia 30 czerwca 1998r., znak:[...] adresowane do Urzędu Gminy w D.,

6.Oświadczenie B.W. z 2 września 2004r. stwierdzające, iż na działce należącej do A. i R. P. (poprzedni właściciel – F.C.) istniał rów melioracyjny,

7. Protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Gminy D. w dniu w dniu 6 września 2004 r. przy udziale wszystkich stron postępowania.

W oparciu o zgromadzony wyżej materiał dowodowy decyzją z dnia [...]stycznia 2005 r., znak:[...], Wójt Gminy D. zobowiązał A. i R. P. do przywrócenia stanu pierwotnego rowu odwadniającego na działce nr "1", w celu umożliwienia swobodnego spływu wód powierzchniowych i opadowych z działek nr "3" i nr "2", zapewniającego odprowadzanie wód do kanału melioracji podstawowej "S".

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż na podstawie oględzin, oświadczeń świadków, dokumentacji fotograficznej oraz konsultacji z kierownikiem Starostwa Powiatowego w B. stwierdzono, że "niewątpliwie zasypanie rowu na działce nr "1" Pani P. oddziałuje w sposób negatywny na działki Pana G., Pana S. oraz grunty usytuowane poniżej spadku terenu".

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A.P. twierdząc, że na działce nr "1" nigdy nie istniał rów melioracyjny, a decyzja Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia 14 listopada 1966r., znak:[...], zobowiązująca H.S. i F.C. do odtworzenia rowu biegnącego od stawu do kanału "S.", jest nieprawidłowa bowiem opierała się jedynie na zeznaniach świadków. Nadto skarżąca wskazała, że sprawa niedrożnego rowu nie może dotyczyć indywidualnej działki, a Wójt Gminy D. winien w sposób kompleksowy przeprowadzić meliorację spornych terenów. Dlatego też obciążanie jej za zalanie sąsiednich terenów jest nieuzasadnione.

Decyzją z dnia [...]kwietnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. ponownie uchyliło decyzję Wójta Gminy D. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż nie została wyjaśniona kwestia szkód powstałych na działce należącej do H.G. Jakkolwiek w aktach sprawy znajdują się zdjęcia z 1997 r. wskazujące szkody powstałe na działkach nr "2" i "3", to jednak wydaje się, że ich przyczyną nie był tylko brak rowu odwadniającego na działce A.P. Ponadto w trakcie wizji lokalnej z dnia 06 września 2004 r. organ I instancji stwierdził, że nie można ustalić czy na działce [...] istnieje rurociąg oprowadzający wodę, a w toku przedmiotowego postępowania też nie udało się tego faktu ustalić ze względu na bójkę stron. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. powołało się również na pismo Kierownika Oddziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Wodnej i Rolnictwa Urzędu Rejonowego w K. z dnia 30.06.1998r. znak:[...], na podstawie którego stwierdzono, że jedną z przyczyn tamowania odpływu wody z działki H.G. była niedrożna część rurociągu przebiegającego pod zabudowaniami na posesji T.S. Kolegium podkreśliło, że jakkolwiek podczas wizji lokalnej przeprowadzonej 6 września 2004 r. ustalono, iż w 2001 r. dokonano przebudowy rurociągu na działce nr "2", to jednak ta kwestia wymaga wyjaśnienia. Wobec powyższego w trakcie wizji lokalnej organ I instancji musi sam ustalić stan faktyczny sprawy i wyciągnąć z niego wnioski.

Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, Wójt Gminy D. w dniu 24 maja 2005 r. przeprowadził wizję lokalną przy udziale zainteresowanych stron, na podstawie której ustalono, że na działce nr "3" należącej do H.G. znajduje się staw, od którego biegnie rurociąg poprzez działkę nr "2" należącą do T.S. Ustalono, że na tym odcinku rurociąg jest drożny do końca posesji T.S. Jednocześnie świadek L.P. oświadczył, iż wykonał w przeszłości rów odwadniający na działce nr "1" o długości 15 m.

Decyzją z dnia z dnia [...]czerwca 2005 r. znak [...] Wójt Gminy D. zobowiązał A. i R.P. do przywrócenia stanu pierwotnego rowu odwadniającego na działce nr "1" w celu umożliwienia swobodnego spływu wód powierzchniowych i opadowych z działki nr "3" i z działki nr "2".

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A.P. W obszernym odwołaniu strona odwołująca się przypomniała dotychczasowy przebieg postępowania oraz powtórzyła podniesione we wcześniejszych odwołaniach argumenty. Głównym zarzutem skarżącej było to, iż jej zdaniem organ I instancji nie udowodnił, iż przez działkę nr "1" przebiegał rów odwadniający. Zdaniem skarżącej Wójt Gminy D. bezprawnie domagał się wykopania rowów odwadniających na niezależnych posesjach.

Po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w dniu [...]sierpnia 2005 r. wydało decyzję utrzymującą decyzję Wójta Gminy D. w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na przepis art. 29 ust.1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne, na podstawie którego organ I instancji miał prawo nakazać przywrócenie stanu poprzedniego, w związku ze zmianą stanu wód, dokonaną przez właściciela działki nr "1", i jej negatywnymi skutkami dla działek sąsiednich.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. nie podzieliło stanowiska odwołującej się w kwestii negowania przez nią faktu istnienia rowu odwadniającego działki nr "2" i "3". Według organu, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności decyzję Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...]listopada 1966 r., znak:[...] zobowiązującą H.S. i F.C. do odtworzenia rowu biegnącego od stawu do kanału "S." oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z 30 marca 1967r., znak:[...], należy uznać, że taki rów istniał. W decyzji z dnia [...] listopada 1966 r. znak:[...] wskazano, iż "Na podstawie zeznań świadków: S.H., T.A. i S.P. stwierdzono, iż woda ze stawu odprowadzona była od bardzo dawna za pomocą rowu biegnącego po gruncie stanowiącym własność G.F., następnie S.H. i C.F. poprzednich właścicieli działki nr "1" do potoku S. Odprowadzanie wód tym rowem gwarantowało odpływ nadmiaru wód ze stawu, a tym samym ochraniało grunty przylegające przed zalewaniem. Ślady tego rowu jak wykazały oględziny są na gruncie widoczne".

Wykonanie tejże decyzji potwierdza zalęgające w aktach sprawy pismo Naczelnika Gminy D. z dnia [...] października 1989 znak:[...], w którym stwierdzono, że "Po przeprowadzeniu oględzin terenu i spisaniu stosownej notatki służbowej w dniu 28.09.1989r. uznano wykonane prace przez P. za wykonanie postanowień decyzji".

Co prawda skarżąca neguje prawidłowość powyższych decyzji, jednak wskazania wymaga, w ocenie organu II instancji, że powyższe decyzje są ostateczne administracyjnym toku instancji, i nie zostały one uchylone, ani zmienione. Zgodnie z utartym poglądem judykatury "Każda decyzja ostateczna korzysta z domniemania prawidłowości, a zatem organ administracji, który w znanych sobie okolicznościach sprawy wydal wadliwą decyzję uprawniającą, jest tą decyzją związany do czasu jej zmiany w sposób przewidziany prawem."

W dniu 8 października 2005r. A.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] sierpnia 2005r., znak:[...].

Skarżąca zarzuciła w/w rozstrzygnięciu naruszenie następujących przepisów:

- art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r. nr 115, poz. 1229 z póz. zm.), poprzez błędne przyjęcie, iż właściciel nieruchomości może zmienić stan wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich,

- art. 7, 8, 10 Kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy i przyjęcie wykonanego przez właścicieli działek nr "3" i "2" rurociągu odprowadzającego kierunku działki nr "1" jako naturalnego spływu wód opadowych,

- naruszenie art. 107 § 3 Kpa polegające na nie wskazaniu przez Kolegium faktów uznanych za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono mocy dowodowej.

Skarżąca twierdzi, iż na działce nr "1" nigdy nie istniał rów melioracyjny. Wskazuje, że decyzja Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966r., na którą powołują się organy administracyjne w przedmiotowym postępowaniu, wydana została w oparciu o stronnicze zeznania świadków. Według skarżącej brak jest dokumentów świadczących, że w/w rów rzeczywiście istniał, natomiast fakt przeciwny został poparty wyrysem z mapy ewidencyjnej z 1991 r.

Skarżąca podnosi także, że właściciele działek nr "2" i "3" wykonali niezgodnie z prawem (brak pozwolenia wodnoprawnego) kryty rurociąg odwodniający, który doprowadza wodę wyłącznie w kierunku działki nr "1", poprzez sztuczne ukierunkowanie spływu wody. Wskazuje, iż nie ma obowiązku dostosowywania swojej działki do sztucznego rurociągu celem przepuszczania nieczystości sąsiadów.

Zarzuca organom, iż nie wzięły pod uwagę, że z działki nr "1" nie ma odpływu, wskutek czego woda zalewa w/w działkę.

Ponadto skarżąca zarzuca organom przyjęcie błędnego stanowiska odnośnie usytuowania stawu. Jej zdaniem nie stanowi on najniżej położonego punktu w miejscowości. Odnośnie tej okoliczności nie zostały przeprowadzone żadne pomiary ani ekspertyza biegłego.

Następnie wskazuje na nieuwzględnienie przez organ administracyjny wniosku dowodowego skarżącej - pominięcie wskazanych przez nią świadków.

Skarżąca zarzuca również organowi administracyjnemu bezczynność w zakresie kompleksowej melioracji spornych terenów, co doprowadza do sporów sąsiedzkich, a także zagrożenia w przypadku powodzi.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko oraz argumentacje zastosowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W toku kontroli sądowej postępowania administracyjnego stwierdzono, że skarga nie jest zasadna.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że już od przeszło 40 lat istnieje problem spływu wód z działek nr "3" i "2", które był tamowany przez właścicieli działki nr "1".

Organ I instancji w toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalił, że na działce nr "3", stanowiącej własność H.G. istnieje zagłębienie terenu, gdzie zbiera się woda, która następnie (przez okres kilkudziesięciu lat) odprowadzana była przez działkę nr "1" do kanału "S.". Powyższa okoliczność została potwierdzona następującymi dowodami z dokumentów, tj. decyzją Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966r. znak:[...] zobowiązującą H.S. i F.C. (poprzedniego właściciela działki nr "1") do odtworzenia rowu biegnącego od stawu do kanału "S", decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...]marca 1967r. znak:[...] utrzymująca w mocy w/w decyzję, dokumentami świadczącymi o postępowaniu egzekucyjnym w celu wymuszenia obowiązku nałożonego ww. decyzją Kierownika Gospodarki Wodnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] listopada 1966 r.

Wskazać należy, że skarżąca bezpodstawnie neguje prawidłowość decyzji z dnia [...]listopada 1966r. i z dnia [...] marca 1967, bowiem są one ostateczne, a zatem korzystają z domniemania prawidłowości i wiążą one organ administracyjny w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30.05.2005r., VII SA/Wa 335/04: "Decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą ogłoszenia lub doręczenia jej stronie postępowania (art. 110 k.p.a.). Z tym momentem wiąże ona organ, który ją wydał, co oznacza, że decyzja zostaje wprowadzona do obrotu prawnego i jej wzruszenie jest dopuszczalne w granicach wyznaczonych stosownymi przepisami k.p.a. Związanie decyzją ostateczną istnieje zarówno wtedy, gdy w ocenie organu jest ona poprawna, jak i również wtedy, gdy dostrzega on jej wadliwość. Organ nie może bowiem takiej decyzji zmienić, jeśli decyzja została doręczona lub ogłoszona stronie. Decyzja administracyjna jest bowiem aktem zewnętrznym będącym oświadczeniem władczym woli organu administracyjnego i może być uznana za wydaną z chwilą ujawnienia woli organu na zewnątrz struktur administracyjnych".

W toku postępowania administracyjnego zostało wykazane, że powyższy stan faktyczny (wynikający z decyzji z 14.11.1966 r.) nie uległ zmianie. Okoliczność, że przez działkę nr "1" przebiegał rów odwadniający znajduje potwierdzenie w następujących dowodach: protokół z wizji lokalnej z dnia 11 marca 1998 r. sporządzony przez pracownika Urzędu Gminy D., pismo Kierownika Oddziału Ochrony Środowiska, Gospodarki Rolnictwa Urzędu Rejonowego w K. z dnia 30 czerwca 1998r. znak:[...], zeznania świadka B.W. z dnia 2.09.2004 r. i L.P. z dnia 24.05.2004 r. Ostatni z w/w świadków oświadczył, iż osobiście wykonał w przeszłości rów odwadniający na działce 106 o długości 15 m.

Zatem ma rację organ administracyjny uznając, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, iż twierdzenia skarżącej zaprzeczające istnieniu na jej działce rowu melioracyjnego, nie są zgodne z prawdą.

Okolicznością bezsporną jest usytuowanie działek nr "2" i "3" powyżej działki nr "1" (co przyznała sama skarżąca w skardze- str.9). Konsekwencją takiego ukształtowania terenu jest fakt przelewania się nadmiaru wód opadowych ze stawu położonego na działce nr "3" należącej do H.G. i zalewnie działek niżej położonych, w tym działki skarżącej.

Mając na uwadze powyższe, nie można podzielić stanowiska skarżącej, ze brak jest dokładnych ustaleń odnośnie usytuowania stawu, tzn. niewykazania za pomocą pomiarów lub ekspertyzy biegłego, że staw stanowi najniżej położony punkt w miejscowości I. Według Sądu brak ustaleń w tym zakresie za pomocą w/w dowodów nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zgadza się z organami administracyjnymi, że zlikwidowanie rowu odwadniającego ma negatywny wpływ na działki nr "2" i "3", przyczyniając się do powstania na nich szkód (dowód: zdjęcia z podtopionych działek nr "2" i "3", zeznania i oświadczenia strony H.G.). Likwidacja rowu została dokonana niezgodnie z prawem. Zasadnie zatem zastosowano przepis art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – prawo wodne, który w ust. 1 stanowi: właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Zgodnie natomiast z ust. 3 w/w przepisu: jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Jak wynika z powyższej regulacji – każda zmiana stanu wód spowodowana przez właściciela nieruchomości, która powoduje negatywne skutki dla nieruchomości sąsiednich, wiąże się z wydaniem przez organ administracyjny nakazu przywrócenia stanu poprzedniego (jak w niniejszej sprawie) lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Należy przyznać rację organowi odwoławczemu, który twierdzi, że wykonanie przez skarżącą przedmiotowego rowu odwadniającego w zupełności rozwiąże problem podtapiania działek, zgadzając się ze skarżącą, iż kompleksowym załatwieniem sprawy melioracji winien zająć się Wójt Gminy D.

Nie można się natomiast zgodzić się z zarzutem skarżącej, że postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem zasad wynikających z k.p.a. W piśmie z dnia 8.09.2004r. skarżąca wnioskowała o przesłuchanie wskazanych przez nią świadków, mających potwierdzić okoliczność, że nadmiar wód opadowych niemieszczących się w stawie H.G. oraz innych zanieczyszczeń wypływa i zalewa działkę nr "1". Jak zostało wyżej wykazane, ta okoliczność pozostaje poza sporem, wobec tego zarzut pominięcia dowodu z zeznań świadków skarżącej (załącznik nr 19 do skargi) jest bezzasadny. Nie ma bowiem potrzeby przeprowadzać dowodu na okoliczność bezsporną, znajdującą odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym (art. 78 k.p.a.). Stosownie bowiem do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (...).

W ocenie Sądu organy administracyjne wystarczająco wyjaśniły okoliczności stanu faktycznego pozwalające na wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, bowiem dysponowały wyczerpującym i pełnym materiałem dowodowym.

Sąd w całości podziela argumentację i motywy rozstrzygnięcia organów orzekających w sprawie.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.