Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 121/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 11 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...], Nr [...] o odmowie przyznania R. W. uprawnienia do świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).

Uznając powyższe postanowienie za krzywdzące R. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na skargę, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podał, że decyzją z dnia [...], Nr [...] orzekł o uchyleniu decyzji własnej oraz przyznaniu wnioskodawcy uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).

W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 lutego 2005r. zwrócono się do skarżącego, czy w związku z decyzją z dnia [...] uwzględniającą skargę w całości, cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania, czy skargę podtrzymuje.

W piśmie z dnia [...] R. W. złożył oświadczenie, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu otrzymane w dniu 8 lutego 2005r. cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż decyzją z dnia [...], Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił w/w decyzję własną z dnia [...] i przyznał R. W. uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) z tytułu deportacji do pracy przymusowej w okresie od maja 1944r. do kwietnia 1945r. łącznie 12 miesięcy, jednocześnie odmawiając przyznania uprawnienia za maj 1945r., a w piśmie z dnia [...] skarżący złożył oświadczenie woli, że cofa skargę.

Wobec czego, w ocenie Sądu, nie zachodzi w niniejszej sprawie jakakolwiek przeszkoda uzasadniająca uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Tym samym uznać należy, że skarżący skutecznie cofnął skargę i umorzyć postępowanie przed Sądem.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a w związku z art. 60 p.p.s.a. orzeczono, jak wyżej.