Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1013/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2006 r. sprawy ze skargi Komisji "A" [...] na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nauczycieli postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Komisja "A" pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. Nr [...], domagając się jej uchylenia w części dotyczącej zwiększenia pensum godzin dydaktycznych dla nauczycieli zatrudnionych w kolegiach językowych.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Sejmik Województwa [...] wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska przywołał treść art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinien wystąpić z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem organu skarga została wniesiona bez dopełnienia tego obowiązku. Nadto zwrócono uwagę na fakt, że skarga została podpisana przez przewodniczącego Komisji "A" - [...] B. P., jednak do skargi nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających prawidłowość przyjętego sposobu reprezentacji strony skarżącej.

Na skutek wezwania Sądu z dnia 2 lutego 2006 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez osoby upoważnione stosowną decyzją wraz z dołączeniem tej decyzji, skarżąca brak ten uzupełniła nadsyłając podpisany przez dwie osoby egzemplarz skargi oraz uchwałę nr [...] Zarządu "A" z dnia [...] r. Z uchwały tej wynikało, iż osoby, które skargę podpisały, zostały upoważnione w oparciu o § [...]ust. [...] statutu "A" do podejmowania czynności prawnych w imieniu skarżącej.

Ponadto na zapytanie Sądu, czy przed wniesieniem skargi skarżąca wezwała organ samorządu województwa do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca przesłała w załączeniu pismo z dnia [...] r. skierowane do Marszałka Województwa [...] w sprawie ponownego przeanalizowania i uchylenia uchwały Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] r. Pismo zawiera uzasadnienie dla sformułowanego żądania oraz informację, że w przypadku utrzymania tej uchwały w mocy zostanie skierowana skarga do sądu administracyjnego w trybie art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa.

Z kolei z pisma procesowego organu z dnia [...] r. wynika, że pismo skarżącej z dnia [...] r. organ otrzymał [...] r. i nie wzywał skarżącej do wykazania sposobu reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został zaś doprecyzowany przepisami art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). W myśl art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. Sąd ten orzeka w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). W przedmiotowym przypadku istnieje nadto uregulowanie stanowiące lex specialis w stosunku do przepisu art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. Zawarte ono zostało w ustawie ustrojowej, a konkretnie w art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.). Zgodnie z powołaną regulacją każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.

Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały własnej nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia zasad rozliczania i ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez Województwo [...]. Skarga zatem obejmuje uchwałę, która reguluje sprawy z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do Sądu.

Zatem należało rozważyć, czy został zachowany tryb zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Z przepisu art. 90 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przed skierowaniem skargi do Sądu należy wezwać organ samorządu województwa, który podjął kwestionowaną uchwałę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Takie wezwanie jest czynnością powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu zmianę lub uchylenie uchwały tego organu. Jest surogatem środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Należy je traktować tak jak inne środki zaskarżenia.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca zwróciła się pismem z dnia [...] r. do Marszałka Województwa [...] o ponowne przeanalizowanie i uchylenie uchwały Sejmiku Województwa z dnia [...] r. Nr [...] w części dotyczącej zwiększenia pensum godzin dydaktycznych dla nauczycieli zatrudnionych w kolegiach językowych. Pismo to stanowiło w istocie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zostało ono złożone do organu reprezentującego samorząd województwa.

Istotną kwestą jest natomiast, czy wezwanie to było czynnością prawnie skuteczną. Przyjdzie wskazać, że przedmiotowe pismo zostało podpisane "za Zarząd" przez przewodniczącego Komisji "A" - [...] B. P.. Tymczasem wezwanie organu samorządu województwa do usunięcia naruszenia prawa stanowi czynność dokonaną w imieniu skarżącej, a więc zgodnie z treścią § [...] ust. [...] i [...] statutu "A" (k – [...] akt sądowych) musi zostać podjęta co najmniej przez dwóch członków prezydium, upoważnionych do tego stosowną jego decyzją lub, jeżeli prezydium nie zostało powołane, przez co najmniej dwie upoważnione osoby.

Zatem dla skuteczności wezwania konieczne było dokonanie tej czynności przez dwie upoważnione do tego osoby, natomiast pismo z dnia [...] r. zostało podpisane jedynie przez przewodniczącego B. P..

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżąca, przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wyczerpała trybu określonego w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, bowiem nie dokonała skutecznego wezwania Sejmiku Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jest ona niedopuszczalna. Podniesione wyżej okoliczności faktyczne wskazujące na brak skutecznego wypełnienienia koniecznej dla wniesienia skargi przesłanki określonej w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa przemawiają za niedopuszczalnością skargi.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.