Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 613/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy usunięcia naruszenia prawa i zaniechania naruszeń dotyczących ochrony danych osobowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 5 lipca 2019 roku, pod pozycją [...]. a.bł.


UZASADNIENIE

A Spóła z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (zwana także: "Spółką") zaskarżyła do sądu administracyjnego pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy usunięcia naruszenia prawa i zaniechania naruszeń dotyczących ochrony danych osobowych oraz w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżąca zarzuciła, że organ dopuścił się naruszenia:

1. art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP;

2. art. 73 k.p.a.;

3. przepisów ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych (DZ.U. z 2018 r., poz. 1000) i Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej za numerem 2016/679;

4. art. 4 i art. 6 ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2018, poz. 1330);

5. art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2018 r., poz. 646);

6. art. 10b pkt 4 i 5 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o:

1. zobowiązanie organu do poinformowania Prezesa Urzędu Ochrony Danych osobowych o naruszeniu bezpieczeństwa danych osobowych prezesa zarządu A Sp. z o.o. M. D.;

2. zobowiązanie organu do poinformowania Prezesa Urzędu Ochrony Danych osobowych o naruszeniu bezpieczeństwa danych osobowych B Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.;

3. zobowiązanie organu do wszczęcia postępowania wyjaśniającego w jaki sposób doszło do udostępnienia akt osobom trzecim bez interesu prawnego, nieładu w aktach, naruszenia ustawy o ochronie danych osobowych i Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej za numerem 2016/679, ustalenie kręgu osób odpowiedzialnych za zaistniałą sytuację oraz wszczęcie wobec nich postępowania dyscyplinarnego.

4. zobowiązanie organu do udzielenia stronie odpowiedzi mającej, w jej ocenie, charakter informacji publicznej na zadane w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa pytania;

5. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego;

6. dopuszczenie dowodu z zeznań strony i wskazanych w skardze świadków oraz dokumentów.

Skarżąca wyjaśniła, że Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Ł. prowadził od 4 grudnia do 20 grudnia 2018 roku w A Sp. z o.o. planową kontrolę w związku z prowadzeniem przez nią zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zakończoną sporządzeniem protokołu kontroli za numerem [...]. Przedmiotowa kontrola została ujawniona w Książce kontroli. W protokole kontroli organ zarzucił kontrolowanej spółce naruszenia przepisów ustawy o odpadach oraz wydanej decyzji przez Marszałka Województwa [...] zezwalającej na zbieranie, magazynowanie i przetwarzanie odpadów znak: [...].

Dalej skarżąca podniosła, że z ustaleniami i wnioskami płynącymi z protokołu kontroli spółka A nie mogła się zgodzić. Prezes zarządu M. D. odmówił podpisania protokołu i przyjęcia mandatu karnego zarzucając naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego i procesowego. Odmowa przyjęcia mandatu przez prezesa zarządu A Sp. z o.o. za błędne, w ocenie organu, prowadzenie ewidencji odpadów okazała się słuszna, zaś próba ukarania i skierowanie wniosku o ukaranie przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska została uznana przez Sąd jako bezprawna co ma potwierdzenie w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Ł. Ś. V Wydział Karny.

Pismem z dnia 24 maja 2019 roku [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska poinformował skarżącą o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma.

Spółka zrealizowała swe uprawnienie i dokonała przeglądu akt postępowania o sygnaturze [...] oraz wykonała za zgodą organu fotokopie. Po dokonaniu fotokopii okazało się, iż w aktach sprawy znajdują się dokumenty dotyczące postępowań prowadzonych przez WIOŚ w Ł. wobec innych podmiotów B Sp. z o.o. , akta są pomieszane i luźne, zaś osobie upoważnionej tylko do wglądu do akt postępowania administracyjnego o wyraźnie wskazanej w treści upoważnienia sygnaturze [...] zostały udostępnione akta innych postępowań, w tym postępowania prowadzonego wobec prezesa zarządu A Sp. z o.o. o wykroczenie, które zawierały dane podlegające ochronie jak PESEL, data i miejsce urodzenia, imiona rodziców, adres zamieszkania, które nie powinny być udostępnione. Wobec powyższego w ocenie strony doszło do naruszenia przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, tajemnicy przedsiębiorstwa, tajemnicy służbowej.

Po stwierdzeniu przez skarżącą rażących naruszeń, A Sp. z o.o. poinformowała organ pismem z dnia 13 maja 2019 roku o swoim stanowisku oraz stwierdzonych naruszeniach.

Po analizie prawnej w dniu 21 maja 2019 roku skarżąca wezwała organ do usunięcia i zaprzestania naruszania prawa oraz złożyła szereg wniosków mających przywrócić stan zgodny z prawem tj. poinformowanie Prezesa Urzędu Ochrony Danych osobowych o wycieku danych B, M. D., poinformowanie pokrzywdzonej spółki o zaistniałej sytuacji, wszczęcie postępowania wyjaśniającego jak doszło do udostępnienia akt i wycieku danych oraz udzielenia informacji A Sp. z o.o. związanej z jej oczywistym interesem oraz interesem publicznym (w ocenie skarżącej zadane WIOŚ pytania dotyczą organizacji instytucji publicznej i mają charakter informacji publicznej).

Pismem z dnia 27 maja 2019 roku, za sygnaturą [...], [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska odmówił usunięcia naruszenia prawa przyznając jednak, iż do niego doszło.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest w ocenie strony niesformalizowanym środkiem zaskarżenia mającym uruchomić weryfikację działania organu poprzez jego samokontrolę. W obowiązującym stanie prawnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone przez działanie organu może wystąpić na drogę kontroli sądowoadministracyjnej, w tym wypadku odmowę usunięcia naruszenia prawa przez organ administracji publicznej i przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Interes prawny strony uzasadniający złożenie skargi jest oczywisty, konkretny i bezpośredni. Skarżąca jest zobowiązana do ochrony swoich danych, swych danych osobowych i członków jej zarządu, tajemnicy przedsiębiorstwa. Strona ma prawo i obowiązek chronić swoje prawa.

W tej konkretnej sprawie w ocenie skarżącej występuje także interes publiczny -na podstawie przepisów ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska - Inspektoraty Ochrony Środowiska dysponują bardzo szerokimi uprawnieniami kontrolno-administracyjnymi, gromadzą dane często stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa wobec czego uczestnicy obrotu prawnego w kontaktach z tą instytucją mają prawo wiedzieć jak chronione są ich dane, w jaki sposób jest organizowana ich praca w zakresie administracyjnym, stanowi to bowiem informację o charakterze publicznym. W przypadku naruszania prawa jak ma to miejsce w tej konkretnej sprawie interes publiczny może być zagrożony poprzez np. kierowanie roszczeń odszkodowawczych wobec Skarbu Państwa za bezprawne działania organu.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. wniósł o oddalenie skargi w całości, ewentualnie na podstawie art. 57 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." o rozdzielenie skarg oraz o:

1. odrzucenie na podstawie art. 50 ust. 1 i 58 § 1 pkt 5a i 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. w zakresie żądania zobowiązania organu do poinformowania Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o naruszeniu bezpieczeństwa danych osobowych prezesa zarządu A sp. z o. o. M. D. oraz zobowiązania organu do poinformowania Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o naruszeniu bezpieczeństwa danych osobowych B sp., zobowiązania organu do wszczęcia postępowania wyjaśniającego w jaki sposób doszło do udostępnienia akt osobom trzecim bez interesu prawnego, nieładu w aktach, naruszenia ustawy o ochronie danych osobowych i Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady Unii Europejskiej za numerem 2016/679, ustalenia kręgu osób odpowiedzialnych za zaistniałą sytuację oraz wszczęcie wobec nich postępowania dyscyplinarnego, ewentualnie o oddalenie w tym zakresie skargi;

2. odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 i 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z 3 § 2 pkt 1 w zakresie żądania zobowiązania organu do udzielenia stronie odpowiedzi na pytania mające w jej ocenie charakter informacji publicznej na zadane w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa; ewentualnie o umorzenie w tym zakresie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Organ wyjaśnił, że [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi postępowanie o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej o której mowa w art. 194 i następne ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Stroną tego postępowania jest spółka z o.o. A. W związku z powyższym w Wojewódzkim Inspektoracie Ochrony Środowiska w Ł., zwanym dalej WIOŚ, prowadzone są akta sprawy.

W toku postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska poinformował spółkę w trybie art. 10 k.p.a. o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od daty otrzymania.

Osoba umocowana przez spółkę zapoznała się z aktami sprawy w dniu 8 maja 2019 r. Podczas przeglądania akt sprawy, przypadkowo do teczki sprawy spółki A zostało dołączone pismo WIOŚ kierowane do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Departamentu Rolnictwa i Ochrony Środowiska dotyczące informacji o stanie postępowań administracyjnych prowadzonych względem spółki B sp. z o. o. W piśmie tym nie było żadnych danych osobowych ani nawet danych spółki poza jej nazwą. W piśmie przekazywano tylko informację o fakcie odwołania się przez spółkę od wydanej decyzji oraz o liczbie prowadzonych postępowań administracyjnych wobec spółki.

W żadnym wypadku nie doszło do sytuacji odwrotnej – nigdy w żadnych aktach dotyczących spraw innych podmiotów nie znalazły się dokumenty dotyczące skarżącej spółki A ani jej członków zarządu.

W dniu 13 maja 2019 r. wpłynęło do organu pierwsze pismo skarżącej spółki, w dniu 24 maja 2019 r. kolejne. W dniu 27 maja [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska odpowiedział na pismo z dnia 24 maja 2019 r.

W zakresie pierwszej skargi organ stwierdził, że powinna być ona odrzucona ze względu na brak interesu prawnego skarżącej spółki w zakresie żądania powiadomienia Prezesa UODO do złożenia zawiadomienia o naruszeniu dóbr osobistych spółki B sp. z o.o. Spółka A nie jest upoważniona w żadnym zakresie do występowania w imieniu spółki B.

Ponadto, spółka wniosła skargę na odmowę usunięcia naruszenia prawa i zaniechania dalszych naruszeń. W ocenie organu odpowiedź na wezwanie skierowane w dniu 24 maja 2019 r. nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a, a w konsekwencji skarga na taką odmowę winna być odrzucona jako niedopuszczalna (vide: wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 maja 2017 r. II SAB/Łd 103/17, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 II OSK 893/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 II OSK 1009/06)

Zdaniem organu nawet jeśli uznać, że skarga nie podlega w tym zakresie odrzuceniu, to należy podkreślić oczywistą okoliczność, że ochrona danych osobowych przewidziana w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane dalej rozporządzeniem RODO) oraz krajowych aktach prawnych dotyczy osób fizycznych, a nie prawnych (jaką jest zarówno spółka B, jak i A). W związku z powyższym nawet gdyby uznać, że pismo dotyczące spółki B w aktach sprawy spółki A zawierało jakiekolwiek dane osobowe, to nie mogło dojść do naruszenia przepisów dotyczących ochrony danych osobowych osób fizycznych, a norma przewidziana w art. 33 ust. 1 rozporządzenia RODO nie ma w stanie faktycznym sprawy zastosowania.

Zarządzeniem z 1 sierpnia 2019 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II rozdzielił skargi A Sp. z o.o. w Ł. na:

1. odmowę usunięcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. naruszenia prawa i zaniechania naruszeń dotyczących ochrony danych osobowych z dnia 27 maja 2019 r., znak: [...] – sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 613/19;

2. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 69/19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl § 2 ww. artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że pismo organu z 27 maja 2019 r. nie należy do kategorii aktów, o których mowa w art. 3 pkt 4 p.p.s.a. Jest jedynie ustosunkowaniem się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów naruszenia przez organ prawa i w związku z tym nie może stanowić przedmiotu odrębnej skargi. Z tego wniosek, że pismo zawierające odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w więc skarga już z tego powodu – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu.

W ocenie sądu również wskazane w skardze naruszenia związane ze sposobem prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego (w tym dostępu do akt postępowania) nie mogą stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego, bowiem art. 3 pkt 4 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że przepis ten nie dotyczy czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego. Zatem wszelkie zastrzeżenia strony co prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego winny być podnoszone w drodze środków zaskarżenia na wydane w tym postępowaniu akty, a dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wydane w tym przedmiocie decyzje lub postanowienia.

Jak wynika z oświadczenia organu [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. prowadzi postępowanie administracyjne w przedmiocie wymierzenia skarżącej administracyjnej kary pieniężnej w trybie art. 194 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2019 r., poz. 1579 ze zm.). W postępowaniu tym [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. orzeka jako organ I instancji, a więc od wydanych przez ten organ rozstrzygnięć przysługiwać będą środki zaskarżenia do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, co z kolei wynika z art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2019 r., poz. 1355 ze zm.). Skarżąca będzie wówczas mogła podnosić zarzuty co do naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania.

Również podnoszone przez skarżącą naruszenia przepisów w zakresie administrowania danymi osobowymi nie mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego po pierwsze dlatego, że w tym wypadku [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. nie występuje w roli organu administracji, na którym według przepisów prawa ciąży obowiązek wszczęcia postępowania i wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącej. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016, str. 1) – zwanego dalej "rozporządzeniem 2016/679" – [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w Ł. jest administratorem danych osobowych, na którego rozporządzenie nakłada określone obowiązki w zakresie przetwarzania danych osobowych.

Natomiast w świetle obowiązującej ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781) – w skrócie: "u.o.d.o." – organem właściwym w sprawie ochrony danych osobowych jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (art. 34 ust. 1 u.o.d.o.), który m.in. prowadzi postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych (art. 60 u.o.d.o.) oraz przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych (art. 78 ust. 1 u.o.d.o.). W świetle art. 7 ust. 1-4 u.o.d.o. w sprawach nieuregulowanych w ww. ustawie do postępowań administracyjnych przed Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, o których mowa w rozdziałach 4-7 i 11, stosuje się ustawę Kodeks postępowania administracyjnego. Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest postępowaniem jednoinstancyjnym. Do postanowień wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, na które zgodnie z ustawą Kodeks postępowania administracyjnego służy zażalenie, przepisów o zażaleniu nie stosuje się. Na postanowienia, o których mowa w ust. 3, służy skarga do sądu administracyjnego. Zatem wszelkie zarzuty co do prawidłowości administrowania danymi osobowymi należy w pierwszej kolejności kierować do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Po drugie, jak słusznie zauważył organ administracji w odpowiedzi na skargę, ochrona danych osobowych określona w ww. aktach prawnych obejmuje wyłącznie osoby fizyczne. Zatem to nie skarżąca, lecz ewentualnie prezes jej zarządu może zwrócić się ze stosownym żądaniem do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Zgodzić się także należy z organem, że skarżąca nie jest uprawniona do podnoszenia zarzutów w kwestii administrowania danymi, które dotyczą innych podmiotów, czy to osób fizycznych, czy prawnych.

Również sprawy dotyczące naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa przez organy administracji państwowej nie należą do właściwości sądów administracyjnych.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

A. P.