Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1816/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. i B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. P. i B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: - zwolnić W. P. i B. P. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. i B. P. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu dotyczącym ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...].

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem rodziny skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 3.277,22 zł brutto miesięcznie. Wśród comiesięcznych wydatków koniecznych skarżący wymienili koszty leczenia (200 zł), opłaty stałe za prąd, gaz, itp. (300 zł) oraz koszty kredytu hipotecznego, zaciągniętego w banku PKO Bank Polski w wysokości średnio ok. 730 zł. Na wyżywienie i bieżące utrzymanie skarżącym pozostają środki w wysokości 1500 zł. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, iż wnioskodawcy oprócz domu o pow. 110 m2 nie posiada żadnego innego majątku, przedmiotów wartościowych ani środków pieniężnych.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawców, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do niego dokumentów uzasadnia przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że rzeczywisty dochód, którym wnioskodawcy dysponują, tj. 2.738 zł miesięcznie netto na dwie osoby, co daje kwotę 1.369 zł na jedną osobę, nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zestawienie wysokości dochodu, którym skarżący dysponują miesięcznie na zaspokojenie potrzeb życiowych swojej rodziny z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, wielkością przeciętnych potrzeb polskiego gospodarstwa domowego oraz wysokością ponoszonych przez skarżących kosztów leczenia oraz zaciągniętego kredytu hipotecznego prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżący nie są w stanie, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla swojej rodziny, ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego.

Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawców, w szczególności wysokie koszty kredytu oraz brak majątku, który mogliby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.