Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 774/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r., postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżących radcy prawnemu P. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden 40/100).


UZASADNIENIE

A. S. i K. S. (dalej określani jako skarżący) wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r.,

Wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na wskazaną wyżej decyzję.

Postanowieniami z dnia 27 stycznia 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Powyższe orzeczenie referendarza stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie radcy prawnego, co też Sąd uczynił pismem z 29 stycznia 2015 r. W odpowiedzi Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu skarżącym, jako pełnomocnika radcę prawnego P. K.

W dniu 9 marca 2015 r. radca prawny P. K. sporządził i następie wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku Sądu.

Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się z prośbą o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W § 22 tego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji

Skarga kasacyjna wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 11 marca 2015 r., a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynoszą 240 zł. Do tej kategorii należą sprawy ze skargi na decyzje oparte na uznaniu administracyjnym, wśród których znajdują się m.in. decyzje zapadłe w sprawie umorzenia należności.

Z kolei stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki. W obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Zatem należne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 180 zł (tj. 75% kwoty 240 zł), jako minimalna stawka ustanowiona za sporządzenie tego rodzaju czynności.

Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 710) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje podatników świadczących usługi prawnicze.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.