Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania dotacji z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. postanawia: -odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 maja 2010 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w związku z nie przyznaniem dotacji z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. na likwidację zbiornika bezodpływowego. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta W. do zawarcia ze skarżącym umowy o dofinansowanie likwidacji zbiornika bezodpływowego lub o stwierdzenie, że Prezydent W. miał obowiązek zawrzeć z uprawnionym do tego skarżącym umowę o dofinansowanie likwidacji zbiornika bezodpływowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 1 września 2009 r. złożył do Prezydenta W. wniosek o dofinansowanie likwidacji zbiornika bezodpływowego.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżący został poinformowany przez Dyrektora Biura Ochrony Środowiska Urzędu W., że jego wniosek został pozytywnie zaopiniowany.

Następnie pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący został poinformowany o braku możliwości przyznania dotacji. Dyrektor Biura Ochrony Środowiska Urzędu W. wskazał w tym piśmie, że zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r., nr 215, poz. 1664) z dniem 1 stycznia 2010 r. zostały zlikwidowane gminne i powiatowe fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej. W związku z tym udzielenie dofinansowania z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. stało się niemożliwe.

Pismem z dnia 9 marca 2010 r. skarżący wniósł do Prezydenta W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. Prezydent W. ponownie wyjaśnił przyczyny nie przyznania dotacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawy dotyczące udzielania dotacji ze środków gminnego funduszu ochrony środowiska do dnia 31 grudnia 2009 r. załatwiane były w drodze umowy, a nie decyzji. Organ wyjaśnił, że z dniem 1 stycznia 2010 r. na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r., nr 215, poz. 1664) został zlikwidowany Gminny Fundusz Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej W., z którego środków dofinansowywane były przedsięwzięcia w zakresie likwidacji zbiorników bezodpływowych. Środki stanowiące dotychczas przychody Funduszu stały się przychodami budżetu W. W związku z tym od 1 stycznia 2010 r. z ww. środków mogą być finansowane jedynie inwestycje realizowane przez jednostki miejskie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. 2009 nr 157 poz. 1240). W ocenie organu brak jest zatem podstaw prawnych do finansowania przedsięwzięć realizowanych przez podmioty objęte dotychczas Programem wspierania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. przedsięwzięć związanych z likwidacją zbiorników bezodpływowych na terenie W., w tym udzielania dotacji osobom fizycznym. Zdaniem organu skoro sprawy związane z udzieleniem dotacji z ww. funduszu w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2009 r. nie należały do sfery administracji publicznej skarga na bezczynność organu i zobowiązanie Prezydenta W. do zawarcia ze skarżącym stosownej umowy jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Ponadto sądy te orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę - art. 3 § 3 powołanej ustawy.

Podkreślenia wymaga, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Ocena dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie wymaga ustalenia, czy zakwalifikowanie określonej osoby jako beneficjenta dotacji z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W., a także późniejsze udzielenie dotacji (odmowa jej udzielenia lub pozostawienie wniosku o przyznanie dotacji bez rozpoznania) w świetle obowiązujących przepisów następowało w formie decyzji administracyjnej, albo innego aktu wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Sąd podzielił w powyższym zakresie ocenę organu, że sprawy te nie są załatwiane w formie decyzji, postanowienia, aktu lub czynności z ww. punktów 1 – 4a p.p.s.a. Udzielenie dotacji, zgodnie z art. 408 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r., odbywało się bowiem poprzez zawarcie umowy cywilnoprawnej, co dodatkowo potwierdza pkt VI załącznika nr 1 do Zarządzenia Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w sprawie programu wspierania w 2007 r. i latach następnych ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. przedsięwzięć związanych z likwidacją zbiorników bezodpływowych na terenie W. Zarządzeniem tym Prezydent W. wprowadził do realizacji Program wspierania ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej W. przedsięwzięć związanych z likwidacją zbiorników bezodpływowych na terenie W. Zgodnie natomiast z powołanym powyżej pkt VI załącznika nr 1 do tego zarządzenia przyznanie dofinansowania następowało na podstawie umowy o przyznanie dotacji.

W ocenie Sądu jeżeli wątpliwości może budzić charakter prawny aktu przydzielenia przez Prezydenta środków przeznaczonych na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia, to nie ulega wątpliwości, że zawarcie tej umowy jest czynnością z zakresu prawa cywilnego, a skarżący w swojej skardze na bezczynność Prezydenta W. domaga się właśnie, wykonawczego etapu wspierania przedsięwzięcia, który odbywa się poprzez czynność cywilnoprawną, tj. zawarcie umowy.

W związku z powyższym należało uznać, że sprawy związane z udzieleniem ww. dotacji mają cywilno-prawny charakter i nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.