Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1420/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art.48 ust.1 i 4 , art.50 ,art.51 ust.1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art.7,art.77 par.1 i art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak NSA Anna Szkodzińska Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi R. L. i L. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia 14 czerwca 2012r., znak: [....] nakazał R.L. i L.L. rozbiórką wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę budynku gospodarczego blaszanego o wymiarach 8,50 m x 5,00 m na działce nr ewidencyjny [....] w miejscowości J.

Odwołanie złożyli R.L. i L.L. wskazując, iż na przedmiotowej działce zostały wybudowane dwa budynki gospodarcze do 25 m2 każdy, jeden o pow. 24.5m2, a drugi o pow. 19.50 m2. Budynki te zostały wybudowane obok siebie na podstawie zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w B. w dniu 16 listopada 2005r. i 6 listopada 2006r. Budynki te powstały i funkcjonowały jako dwa osobne obiekty o osobnej konstrukcji. Odwołujący wskazali na świadka R.P. , który potwierdził, że budynki zostały złączone jedynie w celach bezpieczeństwa, aby wzmocnić konstrukcję, do czego organ się nie odniósł. Odwołujący wskazali także, iż w decyzji PINB nie ma żadnej informacji na temat pozostawienia budynku, który powstał legalnie, a rozbiórce drugiego lecz de facto o rozbiórce obu budynków.. wobec tego decyzja została wydana niezgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż wydano decyzję na rozbiórkę budynku, który powstał legalnie na podstawie zgłoszenia z 2005r.

[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 30 sierpnia 2013r. znak: [....] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 kpa w zw. z art. 48 ust. 1 i 4 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243 poz., 1623 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji wskazując, iż

przedmiotem zgłoszenia z dnia 16 listopada 2005 r. był budynek gospodarczy o konstrukcji stalowej, o powierzchni do 25 m 2, zaś przedmiotem zgłoszenia z 6 listopada 2006 r. był budynek o powierzchni zabudowy 19,50 m2. Faktycznie jednak zrealizowany został jeden budynek o wymiarach 8,50 m x 5,0 m, o powierzchni zabudowy 42,5 m2. Budowa takiego budynku wymagała pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. nałożono na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie do 30 marca 2012 r. dokumentów. Inwestorzy jednak nie skorzystali z prawa do legalizacji samowolnie wybudowanego blaszanego budynku gospodarczego. Tym samym zasadnym było wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyli R.L. i L.L. , powtarzając zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nadto wskazali, iż wobec dokonanych przez nich zgłoszeń winien organ zastosować tryb legalizacji określony w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, a nie z art. 48 tej ustawy.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując ocenę zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W kontrolowanej sprawie skarżone organy naruszyły przepisy postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stąd skarga podlega uwzględnieniu, co skutkuje uchyleniem zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Stwierdzone przez Sąd uchybienia dotyczą naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Kontrola przeprowadzonego postępowania zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji, prowadzi do wniosku, że ustalenia, które potem posłużyły do rozstrzygnięcia tej sprawy organy ograniczyły jedynie do dowodu z oględzin na przedmiotowej działce i ustalenie stanu z dnia oględzin, wskazującego na istnienie jednego budynku gospodarczego. Jednakże w związku z podnoszonymi przez skarżących w toku postępowania zarzutami związanymi z dokonanym zgłoszeniem co do dwóch budynków i wybudowania tychże budynków zgodnie ze zgłoszeniem a dopiero następnie ich przerobienia, co miało być potwierdzone wiedzą posiadaną przez świadków, w tym właściciela sąsiedniej działki R.P. , koniecznym było precyzyjne ustalenie w oparciu o te dowody, jaki budynek został zgłoszony a jaki wybudowano, w tym ustalenie daty wybudowania budynków, ich remontu lub innych robót budowlanych, a także stanu inwestycji w 2005r. i w kolejnych latach, czego organy w żadnym stopniu nie zrobiły. W celu ustalenia tych okoliczności organy nie przeprowadziły m.in. dowodu z przesłuchania świadka R.P, pomimo wniosku dowodowego skarżącego L.L. - k. 56 akt adm.

Poza powyższymi uchybieniami w kontrolowanej sprawie jeśli nawet doszłoby do ustalenia, iż przedmiotowy budynek odbiega od parametrów zgłoszenia, to zastosowanie powinien mieć art. 51 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego a nie zastosowany przez organy art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego. Wynika to z prostej konstatacji, iż w kontrolowanym postępowaniu nastąpiło uprzednie zgłoszenie, a stan obecnie istniejącego obiektu może ewentualnie oznaczać jedynie odstępstwo od warunków zgłoszenia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny należycie przeprowadzić wyżej opisane postępowanie dowodowe w celu precyzyjnego ustalenia wyżej opisanych okoliczności, z zachowaniem wymogów z art. 7 i 77 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. oraz 152 p.p.s.a.