Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 528/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 , art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ei. na działanie Przewodniczącego Rady Miasta postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. B.K. E. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działanie Przewodniczącego Rady Miasta, powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.). Skarżący podał, że M. W. po stwierdzeniu przez Wojewodę wygaśnięcia jego mandatu nadal zwoływał sesje i przewodniczył obradom Rady Miasta, pobierał dietę. Ponadto, poddawane przez niego pod głosowanie uchwały budzą wiele wątpliwości i kontrowersji gdyż niezasadnie różnicują mieszkańców i działają na ich szkodę. Potwierdza to uchwała Nr XXIII/192/2012 która wprowadziła drastyczną podwyżkę wody i ścieków i podwyższyła abonament który niejednokrotnie przewyższa cenę pobranej wody. Także uchwała w sprawie podatku od nieruchomości bezzasadnie faworyzuje niektórych mieszkańców.

Zarządzeniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [..] r.) Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie, jakie działanie Przewodniczącego Rady Miasta jest przedmiotem skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący powtórzył argumenty przytoczone w skardze oraz wyjaśnił, że M. W. jako adwokat prowadził obsługę prawną Urzędu Miasta i miejskich spółek, a jednocześnie pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Miasta co powodowało, że jego działania jako przewodniczącego były stronnicze i godziły w interes mieszkańców. Rażącymi przykładami tych działań jest wprowadzenie wysokiego abonamentu dla spółki wodno-kanalizacyjnej, który w istocie jest podatkiem na rzecz tej spółki. Ponadto, w czasie gdy została zlikwidowana ulga dla emerytów w postaci darmowych przejazdów, pracownikom ratusza zostały wypłacone nagrody, zaakceptowane przez Przewodniczącego. Większość działań Przewodniczącego Rady Miasta miała negatywny wpływ na prawidłowy rozwój i funkcjonowanie gminy, ponieważ eliminowały one działalność małych firm co powodowało likwidację miejsc pracy.

Rada Miasta w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność wniesienia skargi na działalność Przewodniczącego Rady Miasta.

Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarga na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

B. K. E. złożył skargę na działalność Przewodniczącego Rady Miasta, który podejmował czynności wynikające z pełnionej funkcji oraz wykonywania mandatu radnego, pomimo wydania przez Wojewodę zarządzenia zastępczego w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego M. W.. Zdaniem skarżącego, działalność Przewodniczącego była szkodliwa dla mieszkańców gminy.

Mając na uwadze treść skargi oraz pisma skarżącego z dnia [...] r. B. K. E. domaga się od Sądu wydania orzeczenia stwierdzającego, czy M. W. po wygaszeniu mu mandatu radnego miał prawo dalej być radnym i Przewodniczącym Rady Miasta

Jak już wyżej Sąd wskazał, zakres kompetencji sądu administracyjnego określa ustawa. W ramach tych kompetencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w innym postępowaniu dokonał oceny legalności zarządzenia zastępczego Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego Rady Miejskiej M. W.. Orzeczenie to- wyrok z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 447/12 - jest prawomocne.

Sąd nie kontroluje z urzędu wykonania zapadłych przez tym Sądem wyroków, w tym dotyczących wygaśnięcia mandatu radnego. Ustawodawca zadania nadzorcze nad funkcjonowaniem jednostek samorządu terytorialnego powierzył właściwemu miejscowo wojewodzie w oparciu o przepisy rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i to organ ten, w oparciu o przepisy ustawy, powołany jest do oceny legalności działania organów gminy.

W odniesieniu do działań Przewodniczącego Rady, zważywszy na jego usytuowanie w organie stanowiącym gminy oraz ustawowo określone zadania i tryb wyboru, sąd administracyjny nie ma możliwości dokonywania oceny pracy osoby wykonującej tę funkcję, nawet jeśli w przekonaniu skarżącego pełni ją nielegalnie.

Dokonując oceny treści skargi B. K. E. Sąd stwierdził, że skarga ta stanowi swego rodzaju actio popularis, czyli skargę powszechną uprawniającą obywatela do zgłoszenia pod adresem organu postulatów naprawczych. Skarga taka nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd, albowiem ustawodawca nie przyznał sądom administracyjnym prawa do rozpatrywania skarg wnoszonych na działalność organów państwa i organów administracji publicznej w oparciu o przepisy działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skarga, której treść wskazuje, że wnoszona jest w oparciu o ww. przepisy, a tak należy zakwalifikować pismo skarżącego wniesione do Sądu, podlega odrzuceniu.

Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który B. K. E. powołał w treści skargi nie może- zważywszy na treść pisma wniesionego do Sądu, następnie uzupełnionego pismem z dnia [...] r., stanowić podstawy rozpoznania skargi. W myśl art. 101 ust. 1 powołanej ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skoro przedmiotem skargi nie jest uchwała, albowiem skarżący przytacza niektóre uchwały podjęte przez Radę Miasta jako przykłady bezprawnego- w jego ocenie- działania Przewodniczącego Rady, to przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie można stosować rozszerzająco w odniesieniu do wszystkich sytuacji, które dotyczą działalności organu stanowiącego, czy wykonawczego gminy i które są efektem niezadowolenia z działalności organów samorządu terytorialnego osoby na ten przepis się powołującej.

Reasumując, skoro skarga wniesiona przez B. K.E. nie należy do spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 tej ustawy, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.