Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 227/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 28 czerwca 2018 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza M. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić na rzecz skarżącego kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 marca 2018 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza M.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017, poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p. p. s. a., stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postepowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a)

Kwestię dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy wyznacza art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994), stanowiąc, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Możliwość zaskarżania uchwał organów samorządu terytorialnego przewiduje również art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. określając, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza M.

Zaskarżona uchwała reguluje zatem kwestię wynagrodzenia burmistrza, w związku z czym dotyczy ona sfery prywatnoprawnej, tj. relacji pracodawca - pracownik, nie zawiera przy tym jakichkolwiek innych regulacji prawnych. Nie jest zatem uchwałą z zakresu administracji publicznej. Powyższe powoduje, że nie spełnia ona przesłanki, o której mowa w art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem przepis ten pozwala osobie, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy, na wniesienie na ten akt skargi do sądu administracyjnego tylko wówczas, gdy dotyczy on sprawy z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 876/13).

Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia burmistrza, stanowienie o kierunkach jego działania oraz przyjmowanie sprawozdań z jego działalności. W podstawie prawnej wskazano również art. 8 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016, nr 902 ze zm.), który stanowi, że czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności - wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy w drodze uchwały.

Niewątpliwe zatem, uchwała ta ustalając wynagrodzenie burmistrza w ramach zasad uregulowanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1786 ze zm.) podjęta została w sprawie ze stosunku pracy. Kreuje ona bowiem jeden z warunków koniecznych umowy o pracę (art. 29 § 1 pkt 3 kodeksu pracy), jest zatem niczym innym jak postanowieniem umowy o pracę. Sprawy zaś ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia, nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Powyższe potwierdza ustawa o pracownikach samorządowych, która w art. 43 ust. 2 wskazuje, że spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2013 r. II OSK 1496/13).

Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie wynagrodzenia burmistrza powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.