Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 143/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 par. 1 pkt 2, art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M.Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając w oparciu o art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania . Sp. z o.o. - utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], którą organ, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uchylił decyzję własną z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie rejestracji pojazdu, odmówił M. Sp. z o.o. rejestracji pojazdu marki [...], nr VIN [...] pod nr rejestracyjnym [...] oraz wezwał do niezwłocznego zwrotu oznaczeń pojazdu w postaci dowodu rejestracyjnego serii [...] nr [...] oraz tablic rejestracyjnych.

W uzasadnieniu decyzji SKO w [...] wskazało, że w dniu 24 grudnia 2015 r. M. Sp. z o.o. złożyła wniosek o rejestrację ww. pojazdu. Do wniosku dołączono fakturę VAT wystawioną przez P. Sp. z o.o. jako sprzedawcę na rzecz D.Sp. z o.o. jako nabywcę oraz fakturę VAT wystawioną przez D.Sp. z o.o. jako sprzedawcę na rzecz M.Sp. z o.o. jako nabywcę, dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne, dowód opłaty tytułem rejestracji pojazdu. Po rozpatrzeniu tego wniosku decyzją ostateczną Starosta [...] orzekł o rejestracji przedmiotowego pojazdu.

W dniu 13 kwietnia 2016 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w sprawie rejestracji pojazdu, złożony przez P. Sp. z o.o. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. wznowił przedmiotowe postępowanie, jako przyczynę wznowienia podając art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Uzasadniając wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Starosta [...] wskazał, że z wniosku o wznowienie postępowania i z załączonych do niego dokumentów wynika, iż warunkiem przeniesienia własności przedmiotowego pojazdu przez P. Sp. z o.o. na rzecz D. Sp. z o.o. było, zgodnie z § 2 ust. 4 Porozumienia do 21 umów leasingu z dnia 15 lipca 2015 r., ustanowienie przez D. Sp. z o.o. zabezpieczenia hipotecznego zabezpieczającego spłatę zobowiązań pieniężnych wynikających ze sprzedaży 21 pojazdów oraz przedłożenie weksla z poręczeniem z tytułu umowy sprzedaży tych pojazdów. W związku z niewykonaniem przez D. Sp. z o.o. powyższych warunków P. Sp. z o.o. w dniu 10 grudnia 2015 r. wypowiedziała Porozumienie i odstąpiła od umowy sprzedaży, a następnie wystawiła w dniu 28 grudnia 2015 r. i skutecznie doręczyła D. Sp. z o.o. korekty faktur. Jednocześnie w złożonym wniosku o wznowienie postępowania P. Sp. z o.o. poinformowała, że jest w posiadaniu karty pojazdu, która stanowiła zabezpieczenie i nie została wydana D. Sp. z o.o. Starosta [...] wskazał, że z powyższego wynika, iż sprzedaż pojazdu nastąpiła z zastrzeżeniem prawa własności, o czym organ wydając decyzję o rejestracji pojazdu nie wiedział. Stwierdził, że w takiej sytuacji nie można uznać, że przedłożona faktura nr [...] stanowiła dokument własności pojazdu, stosownie zaś do art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu. Zaistniała zatem przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bowiem wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna i nowy dowód istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane organowi w dniu jej wydania. W świetle powyższych okoliczności organ I instancji uznał, że w dniu wydania decyzji o rejestracji pojazd nie stanowił własności podmiotu, który wniósł o jego rejestrację, dlatego też wydał decyzję uchylającą decyzję własną o rejestracji pojazdu.

Odwołanie od decyzji Starosty [...] złożyła M. Sp. z o.o., podnosząc, że wątpliwa jest legitymacja P. Sp. z o.o. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wskazując także na naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., z uwagi na oparcie rozstrzygnięcia organu wyłącznie na dokumentach złożonych przez P. Sp. z o.o. W odwołaniu podniesiono ponadto, że organem właściwym do rozstrzygania sporów o charakterze majątkowym są sądy powszechne, zaś M. Sp. z o.o. w dobrej wierze nabyła pojazd. Ponadto odwołująca się podniosła, że decyzja jest bezprzedmiotowa, bowiem pojazd sprzedano na rzecz innego podmiotu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że odwołanie nie mogło zostać uwzględnione.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który był podstawą wydania decyzji organu I instancji, uchylonej w wyniku wznowienia postępowania - rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie:

1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;

4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy (...).

SKO w [...] podkreśliło, że organ ma prawo zarejestrować pojazd, jeżeli wniosek o jego rejestrację został złożony przez właściciela pojazdu, zaś podstawą zarejestrowania pojazdu jest dowód własności pojazdu lub dokument potwierdzający powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Organ odwoławczy wskazał, że po wydaniu decyzji o rejestracji pojazdu organ I instancji powziął informację o tym, że podmiot składający wniosek o rejestrację pojazdu nie był w dniu rejestracji jego właścicielem, co wynika z przedstawionego w dniu 13 kwietnia 2016 r. przez P. Sp. z o.o. Porozumienia do 21 umów leasingu z dnia 15 lipca 2015 r. W § 2 ust. 4 Porozumienia przewidziano, że warunkiem przeniesienia własności przedmiotowego pojazdu przez P.Sp. z o.o. na rzecz D.Sp. z o.o. było ustanowienie przez D.Sp. z o.o. zabezpieczenia hipotecznego zabezpieczającego spłatę zobowiązań pieniężnych wynikających ze sprzedaży 21 pojazdów oraz przedłożenie weksla z poręczeniem z tytułu umowy sprzedaży pojazdów. W związku z niewywiązaniem się z tej umowy przez D.Sp. z o.o. P.Sp. z o.o. w dniu 10 grudnia 2015 r. wypowiedziało Porozumienie i odstąpiło od umowy, skutkiem czego nie doszło do przeniesienia własności pojazdu na D.Sp. z o.o., a zatem nie mogło dojść do przeniesienia własności również na M.Sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podkreśliło, że organ I instancji prowadząc postępowanie rejestracyjne nie wiedział o tej okoliczności i nie przeprowadził postępowania dowodowego w tym zakresie, co skutkowało wydaniem wadliwej decyzji. Ponadto pojazd został zarejestrowany na podstawie faktury, w stosunku do której została wydana korekta w dniu 28 grudnia 2015 r., o czym organ rejestrujący również nie wiedział. Okoliczności te stanowiły skuteczną podstawę do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania wznowieniowego, wskutek którego doszło do uchylenia wadliwej decyzji i odmowy rejestracji pojazdu.

Odnosząc się do argumentu dotyczącego nabycia pojazdu przez M.Sp. z o.o. w dobrej wierze organ odwoławczy wskazał, że w procedurze administracyjnej nie ma on znaczenia, może natomiast stanowić podstawę dochodzenia ewentualnych roszczeń na drodze cywilnej. Ponadto SKO w [...] zwróciło uwagę, że na wniosku o rejestrację pojazdu w imieniu M.Sp. z o.o. podpisał się Ł. D., pod decyzją o rejestracji pojazdu, jako upoważniony do odbioru decyzji w imieniu M. Sp. z o.o., podpisał się Prezes Zarządu Ł. D., na Porozumieniu z dnia 15 lipca 2015 r. jako Prezes Zarządu D.Sp. z o.o. podpisał się również Ł. D.. Kolegium stwierdziło, że w tej sytuacji co najmniej wątpliwym jest wykazanie dobrej woli przez M. Sp. z o.o., skoro ta sama osoba reprezentowała M.Sp. z o.o. przy sprzedaży pojazdów oraz reprezentowała D.Sp. z o.o. przy zawieraniu Porozumienia leasingowego, dążącego do spłaty zadłużenia D.Sp. z o.o. wobec Pekao Leasing Sp. z o.o.

W odniesieniu do złożonego wniosku dowodowego Kolegium, wskazując na treść art. 78 § 1 k.p.a., uznało, że przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron nie wniesie nic nowego do sprawy, a ponadto stoi w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania określoną w art. 12 k.p.a.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydana w wyniku postępowania wznowieniowego decyzja Starosty [...] jest prawidłowa.

M.Sp. z o.o. złożyło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. zarzucając błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 oraz 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a także niewłaściwe zastosowanie art. 10 k.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz umorzenie postępowania.

M. Sp. z o.o. powołując się na treść art. 169 § 1 Kodeksu cywilnego, wskazała, że nabyła pojazd w dobrej wierze. Podniosła, iż Starosta [...] nie posiada kompetencji do stwierdzania nabycia lub nie prawa własności rzeczy będącej przedmiotem skarżonych decyzji. Wskazała też, że organ prowadził postępowanie w sposób sprzeczny z art. 77 § 1 k.p.a., opierając wydanie decyzji tyko o argumenty przedstawione przez P. Sp. z o.o., pomijając zgłaszane przez skarżącą przesłanki nabycia pojazdu w dobrej wierze.

Zdaniem M. Sp. z o.o. doszło do naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] art. 10 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a., z uwagi na fakt, iż skarżąca złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron na okoliczności podane w odwołaniu od decyzji Starosty [...], natomiast Kolegium pominęło niniejszy wniosek dowodowy, pomimo iż mógł on mieć istotny wpływ na przebieg postępowania.

M. Sp. z o.o. podniosła także, że postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zbycie pojazdu na rzecz innej osoby.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], którą organ, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uchylił decyzję własną z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w sprawie rejestracji pojazdu, odmówił M. rejestracji pojazdu marki [...] , nr VIN [...] pod nr rejestracyjnym [...] oraz wezwał do niezwłocznego zwrotu oznaczeń pojazdu w postaci dowodu rejestracyjnego serii [...] nr [...] oraz tablic rejestracyjnych.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i argumenty, Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu wyrażonego w tej decyzji. Decyzja ta znajduje bowiem podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym.

W pierwszej kolejności rozważenia wymagało czy ujawnione we wniosku o wznowienie postępowania nowe dowody w sprawie uprawniały organ do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji w/w pojazdu na rzecz skarżącego. P. wniosek o wznowienie postępowania uzasadnił posiadanymi przez siebie dokumentami podważającymi prawo własności wykazywane przez M. przy rejestracji pojazdu, w szczególności korektą faktury VAT Nr [...] z dnia 28 grudnia 2015 r. do dokumentu nr [...] z dnia 31 sierpnia 2015r. oraz Porozumieniem do 21 umów leasingu /.../ wraz z umową sprzedaży zawartym w dniu 15 lipca 2015 r. pomiędzy P. a D., w którym w § 2 pkt 4 zawarto zapis stanowiący, że "Własność Rzeczy przechodzi na Korzystającego w dniu ustanowienia zabezpieczenia hipotecznego zgodnie z § 3 ust. 4 Porozumienia". Dokumenty te, istniejące w dacie rozpoznawania sprawy przez organ dokonujący rejestracji pojazdu, nie były znane temu organowi. Niewątpliwie były to dokumenty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy rejestracji pojazdu z uwagi na to, że jednym z kryteriów możliwości zarejestrowania pojazdu jest konieczność wykazania prawa własności.

W ocenie Sądu, w sprawie prawidłowo zastosowano art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz wznowiono postępowanie. Zgodnie z treścią w/w przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W okolicznościach sprawy doszło niewątpliwie do ujawnienia nowych dowodów i okoliczności, o znaczeniu istotnym dla sprawy rejestracji pojazdu, istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych Staroście [...] w dacie wydawania decyzji o rejestracji pojazdu.

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ograniczają w czasie uprawnienie do złożenia podania o wznowienie postępowania. W świetle art. 148 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania może być wniesione ze skutkiem prawnym w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w razie gdy żąda wznowienia na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. W związku z tym ograniczeniem czasowym, organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego jednomiesięcznego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Z uzasadnienia decyzji nie wynika aby organy administracji kwestię tę badały, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. Nie uchybiono jednakże w tej mierze art. 77 K.pa. ponieważ zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że termin jednomiesięczny został w sprawie zachowany. Pismem z dnia 16 marca 2016 r. Starosta Powiatu [...] poinformował P. o przerejestrowaniu pojazdów i podstawie prawnej przerejestrowania. Wniosek o wznowienie postępowania P. złożyła w dniu 13 kwietnia 2016r. nie przekraczając terminu określonego w art. 148 K.p.a.

Nie budzi również wątpliwości Sądu prawo P. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Z przedłożonych dokumentów wynika bowiem, ze decyzja Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz M. mogła dotyczyć pojazdu będącego własnością wnioskodawcy.

Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 K.p.a. stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W niniejszej sprawie granice rozpatrzenia sprawy zakreślił wniosek P. wskazujący podstawę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Na tym etapie postępowania wznowieniowego organ powinien był przystąpić do oceny merytorycznej sprawy z uwzględnieniem nowych okoliczności faktycznych oraz nowych dowodów wskazywanych we wniosku.

W ocenie Sądu organy administracji prawidłowo oceniły przyczynę wznowienia jak również wydały prawidłowe rozstrzygnięcie.

Art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2017, poz. 1260 ze zm.- dalej Prawo o ruchu drogowym) uznawany jest za przepis bezwzględnie obowiązujący, który - w sposób enumeratywny - określa, na podstawie jakich dokumentów można dokonać rejestracji pojazdu. Wskazanie w art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym dokumentów, które są niezbędne dla rejestracji pojazdu oznacza, że postępowanie rejestracyjne cechuje formalizm a organ dokonujący rejestracji obowiązany jest wymagać dokumentów tam wymienionych. Organ rejestrujący pojazd nie może czynić własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami oraz nie może zastąpić dokumentów określonych w art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym innymi. Zatem, ustawodawca ograniczył możliwości prowadzenia postępowania dowodowego przez organ, wskazując wyczerpująco, jakie dokumenty musi przedłożyć wnioskodawca, aby możliwe było zarejestrowanie pojazdu (wśród dokumentów tych bezspornie wymienia dowód własności pojazdu). Ograniczone możliwości organu do prowadzenia postępowania dowodowego powodują, że ciężar dowodu w tym zakresie obciąża wnioskodawcę. To on musi bezspornie wykazać, że jest właścicielem pojazdu o którego rejestracje występuje, wszelkie zaś wątpliwości uprawniają organ do odmowy rejestracji.

Po wznowieniu postępowania organ dysponował następującymi dokumentami dotyczącymi własności pojazdu:

- -faktura VAT z dnia 31 sierpnia 2015 r. wystawiona przez P.Sp. z o.o. jako sprzedawcę na rzecz D.Sp. z o.o. jako nabywcę,

-faktura VAT z dnia 31 października 2015 r. wystawiona przez D.Sp. z o.o. jako sprzedawcę na rzecz M.Sp. z o.o. jako nabywcę,

-poprzedni dowód rejestracyjny,

-pismo P.z dnia 7 grudnia 2015 r. skierowane do D.Sp. z o.o. w M. dotyczące wypowiedzenie 21 umów leasingowych oraz odstąpienie od umowy sprzedaży 21 przedmiotów leasingu dotyczące m.in. odstąpienia od umowy sprzedaży przedmiotowego pojazdu,

-Porozumienie do 21 umów leasingowych wraz z umową sprzedaży z dnia 15 lipca 2015 r.

-korektę faktury VAT z dnia 28 grudnia 2015 r. do dokumentu sprzedaży pojazdu – faktury VAT wystawionej przez P.jako sprzedawcę na rzecz D.jako nabywcy z powodu odstąpienia od umowy wraz z dowodem doręczenia.

Dołączone do wniosku o wznowienie postępowania dokumenty niewątpliwe dotyczą prawa własności zarejestrowanego pojazdu.

Na podstawie powyższych dokumentów zasadnie organy administracji uznały, iż wnioskodawca nie wykazał w sposób bezsporny prawa własności, zaś argumentacja podniesiona przez P.oraz wskazane przez ten podmiot dowody podważają prawdziwość twierdzeń skarżącej o prawie własności. Porozumienie z dnia 15 lipca 2015 r. jako warunek niezbędny przeniesienia własności wskazywało konieczność ustanowienia zabezpieczenia hipotecznego, a skarżąca M. nie wykazała, że zostało ono ustanowione. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że skarżąca, jak twierdzi, jest jedynie nabywcą pojazdów od D., skoro prezesem zarządu M.jest Ł.D. (KRS w aktach sądowych sprawy), zaś sprzedającym pojazdy skarżącej w imieniu D., jak wynika z faktury z dnia 31 października 2015 r., był również Ł. D.. W tej sytuacji prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że skuteczność nabycia pojazdu na podstawie art. 169 Kodeksu cywilnego i przejście prawa własności rzeczy ruchomej na rzecz M.budzi tak duże wątpliwości, że uprawniony był pogląd organu, że wnioskująca M.nie wykazała prawa własności pojazdu jako warunku niezbędnego do rejestracji pojazdu o którym jest mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Stanowisko organu potwierdza również że do dokumentu stanowiącego jeden z dowodów prawa własności M. i stanowiącego podstawę rejestracji tj. faktury VAT Nr [...] z dnia 31 sierpnia 2015 r. dokonana została w dniu 28 grudnia 2015 r. korekta Nr [...].

Tym samym zasadne było wydanie decyzji w oparciu o art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylenie decyzji dotychczasowej o rejestracji pojazdu i odmowa na rzecz M. rejestracji pojazdu marki [...].

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 10 w zw. z art. 77 w zw. z art. 78 § 1 K.p.a., przez nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej o przesłuchanie stron.

W opinii Sądu, w sprawie nie doszło - wbrew twierdzeniom skarżącej - do wadliwego ustalenia stanu faktycznego. Wszystkie bowiem fakty, które miały dla sprawy istotne znaczenie, zostały przez organy prawidłowo ustalone oraz rozważone w sposób niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak wynika z treści skarżonej decyzji, organ wziął pod uwagę wszelkie dowody zgromadzone w sprawie i dokonał oceny jego znaczenia dla sprawy. Nie było również przeszkód aby skarżąca spółka swoje wyjaśnienia w sprawie złożyła w formie pisemnej.

Z tych względów - stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - należało orzec jak w sentencji wyroku.