Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1708/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b)
journal: Dz.U. 2009 nr 116 poz 975
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.
article: art. 7, 75, 77, 80, 107 par. 3, 140
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1, art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 136 poz 914
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 189 poz 1 art. 2, art. 23 ust. 1, ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i  uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91
journal: Dz.U.UE.L 2008 nr 250 poz 1 art. 91 ust. 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr  834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i  kontroli.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2014 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. W dniach [...]-[...] września 2012 r. na podstawie upoważnienia Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. została przeprowadzona kontrola w gospodarstwie rolnym producenta ekologicznego R. W. – dalej: "Skarżący" lub "Strona". Zakres kontroli obejmował "prawidłowość wprowadzania do obrotu świeżych ziemniaków". W toku ww. kontroli dokonano weryfikacji Faktur VAT wystawionych przez Stronę w okresie od [...] stycznia 2012 r. do [...] września 2012 r. W wyniku ich analizy ustalono, że w tym czasie Strona sprzedała [...] partie ziemniaków o łącznej masie [...] kg i wartości [...] zł brutto (Faktura VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. oraz nr [...] z dnia [...] września 2012 r.).

Odbiorcą produktu był podmiot G. Sp. z o.o. W ww. fakturach VAT, w kolumnie "nazwa towaru lub usługi" zamieszczono zapis o treści "ziemniaki eko". W toku kontroli Strona złożyła wyjaśnienia, zgodnie z którymi do ww. faktur VAT były załączone specyfikacje, w których umieściła informację o treści: "wszystkie produkty zawarte w ww. fakturze pochodzące z ww. gospodarstwa pochodzą z drugiego roku konwersji i mogą być sprzedawane tylko i wyłącznie z oznaczeniem drugiego roku konwersji". W toku kontroli ustalono, że Strona jest producentem ekologicznym w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116 poz. 975), dalej również: u.r.e. i znajduje się pod kontrolą jednostki certyfikującej Centrum Jakości AgroEko Sp. z o.o. Strona przedłożyła certyfikat nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wydany przez ww. jednostkę certyfikującą, z którego wynikało, że przedmiotowe ziemniaki były w drugim roku konwersji. Ponadto ww. certyfikat zawierał informację, że znakowanie produktów nim objętych może odnosić się do produkcji w okresie konwersji wyłącznie z zachowaniem wymogów określonych w art. 62 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008.

Ponadto ustalono, że w dniu [...] września 2012 r. jednostka certyfikująca Centrum Jakości AgroEko Sp. z o.o. zawiesiła certyfikat nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wydany Stronie na produkcję m.in. ziemniaków w okresie konwersji, w związku ze stwierdzonymi w toku corocznej kontroli nieprawidłowościami oraz brakiem możliwości rozliczenia wprowadzonej do obrotu produkcji. Ponadto na podstawie informacji przekazanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej organ pierwszej instancji ustalił, że jedna z zakwestionowanych w toku kontroli partii ziemniaków została zapakowana przez G. Sp. z o.o. w opakowaniach 1 kg i oznakowana jako "ziemniaki ekologiczne" oraz sprzedana hurtowni E. Sp. z o.o. Ustalono również, że tak oznakowana partia ziemniaków była następnie oferowana do sprzedaży

w organie F. S.A.

[...] Wojewódzki Inspektor JHARS uznał, że umieszczenie w fakturach VAT stanowiących dokumenty handlowe, przedrostka "eko" bez posiadania certyfikatu, który uprawniałby Stronę do znakowania produktów jako ekologiczne, stanowiło naruszenie art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE. L 2007, Nr 189. poz. 1, z późn. zm.). W ocenie organu pierwszej instancji podanie na fakturze VAT przy nazwie produktu określenia "eko", pomimo informacji zawartej w specyfikacji, że produkty te pochodzą z drugiego roku konwersji, mogło wprowadzić błąd, co do faktycznego statusu nabywanych produktów.

2. Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w [...] w dniu [...] listopada 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia Stronie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu ziemniaków w okresie konwersji oznakowanych jako ekologiczne.

3. [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b u.r.e. wymierzył Skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł za wprowadzenie do obrotu w okresie [...] stycznia 2012 r. - [...] września 2012 r. [...] kg ziemniaków w okresie konwersji oznakowanych jako produkty ekologiczne.

4. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie:

1) art. 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) – dalej: "k.p.a.", 75 k.p.a., 77 k.p.a., 80 k.p.a., 107§3 k.p.a., poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie Strony organ pierwszej instancji bezpodstawnie uznał, że produkty były wadliwie znakowane oraz że specyfikacje do faktur to dokumenty nie mające znaczenia w sprawie, nie identyfikujące produktów oraz nie stanowiące ich oznakowania. Ponadto zdaniem Strony następujące stwierdzenia organu pierwszej instancji nie posiadają oparcia w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, tj: Strona mogła wprowadzać w błąd swoich kontrahentów poprzez sugerowanie, że sprzedawane przez nią produkty spełniają wymogi określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007, podczas gdy wymogi te faktycznie zostały spełnione, a zakwestionowane zostało samo oznakowanie produktu; Ponadto Strona zarzuciła, że w zaskarżonej decyzji nie zostało należycie wyjaśnione, dlaczego wyłącznie Faktura VAT uznana została za element znakowania produktu. Zarzuciła również, że w zaskarżonej decyzji wystąpiła sprzeczność polegająca na stwierdzeniu przez organ pierwszej instancji, że istniała możliwość wprowadzenia w błąd kontrahentów a stwierdzeniem, że Strona celowo wprowadziła w błąd kontrahentów.

2) naruszenie art. 23 ust. 1, art. 25 i art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w związku z art. 62 i art. 2 lit a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że w stosunku do produktów z okresu konwersji możliwe jest stosowanie przedrostka "eko".

3) naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b i ust. 3 lit. b w związku z art. 26 ust. 1 u.r.e., poprzez ich błędną wykładnię i wymierzenie kary pieniężnej pomimo braku nieprawidłowości w oznakowaniu oraz przekroczenie granic uznania administracyjnego wobec zaniechania wyjaśnienia przyczyn i wysokości wymierzonej kary pieniężnej.

W uzasadnieniu Strona zarzuciła, że organ pierwszej instancji pominął i uznał za nieistotne w sprawie specyfikacje, które stanowiły integralną część Faktur VAT. Strona powołując się na wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK 1388/08 wyjaśniła, że na gruncie prawa podatkowego dopuszczalnym jest stosowanie specyfikacji do faktur. W dalszej kolejności podniosła, że w specyfikacjach do przedmiotowych Faktur VAT jednoznacznie wskazano, że ziemniaki wymienione w fakturze pochodzą z drugiego roku konwersji. Tym samym zdaniem Strony produkty zostały oznakowane w sposób rzetelny i prawidłowy.

Strona zarzuciła, że organ pierwszej instancji poczynił wadliwe ustalenia dotyczące zakresu możliwości posługiwania się wyrażeniem "eko" w odniesieniu do produktów z drugiego okresu konwersji. Strona wskazała, że zgodne z art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 możliwe jest opatrzenie produktu terminem odnoszącym się do ekologicznej metody produkcji, o ile produkt ten został uzyskany zgodnie z tym rozporządzeniem. Strona wskazała, że organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji nie stwierdził, że produkty sprzedawane przez Stronę zostały wyprodukowane w sposób niezgodny z ww. rozporządzeniem. Ponadto zdaniem Strony zgodnie z art. 2 lit. a rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 termin nieekologiczny oznacza - niepochodzący lub niezwiązany z produkcją określoną przepisami rozporządzenia nr 834/2007, natomiast termin ekologiczny oznacza - pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany.

Zdaniem Strony, pominięcie tych definicji przez organ pierwszej instancji spowodowało błędne uznanie przez organ, że produkt z drugiego roku konwersji to produkt nie objęty regulacją tych rozporządzeń, tym samym nie związany z produkcją ekologiczną. Zdaniem Strony w świetle art. 25 ww. rozporządzenia należy stwierdzić, że produkty w okresie konwersji są z zasady uznawane jako produkty ekologiczne, ponieważ w przepisach mowa jest o zakazie umieszczania unijnego logo produkcji ekologicznej na produktach z okresu konwersji, natomiast nie ma zakazu stosowania terminów odnoszących się do ekologicznej metody produkcji. W opinii Strony również na podstawie art. 62 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008, nie można wywieść, że istnieje taki zakaz, a jedynie, że poza samą możliwością posługiwania się określeniem wskazującym na ekologiczne pochodzenie, dodatkowo należy informować, że produkt pochodzi z okresu konwersji. Strona podniosła, że dostosowała się do tego wymogu i dodatkowo zamieściła informacje, że produkt jest w drugim roku konwersji.

W dalszej kolejności Strona zarzuciła, że organ pierwszej instancji nie dokonał oceny stopnia zawinienia, stopnia szkodliwości czynu oraz zakresu naruszenia, w tym bezpodstawnie uznał, że Strona uzyskała korzyść majątkową przy sprzedaży swoich produktów oraz nie ustalił w jaki sposób ceny ziemniaków z okresu konwersji różnią się od cen ziemniaków ekologicznych.

5. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie. Uznał, że zostały spełnione przesłanki do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b u.r.e., ponieważ Strona wprowadziła do obrotu produkty, tj. ziemniaki, oznakowane jako produkty ekologiczne z naruszeniem art. 23-26 rozporządzenia 834/2007, zgodnie z którym osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która wprowadza do obrotu produkt oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego, z naruszeniem art. 23-26 rozporządzenia nr 834/2007 podlega karze pieniężnej w wysokości 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż [...] zł.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 23 ust. 1, art. 23 ust.2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 odnośnie stosowania terminów związanych z produkcją ekologiczną i stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie rozpatrywał faktury VAT, wraz ze wszelkimi zamieszczonymi na nich informacjami, przez pryzmat art. 23 ust. 1 i 2 w powiązaniu z definicją zawartą w art. 2 lit. k rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007. Wskazał, że zamieszczenie na ww. dokumencie terminu odnoszącego się do ekologicznej metody produkcji stanowi naruszenie i podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 25 ust 1 pkt 5 lit. b ustawy o rolnictwie ekologicznym.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył treść art. 2 ust. 8 oraz art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.) a także art. 91 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 i stwierdził, że Strona wprowadziła do obrotu produkty oznakowane jako ekologiczne, gdy w rzeczywistości były to produkty z okresu konwersji na rolnictwo ekologiczne. Wskazał, że zgodnie z definicją "konwersji" zawartą w art. 2 lit. h, konwersja oznacza przejście z rolnictwa nieekologicznego na rolnictwo ekologiczne w danym okresie, w trakcie którego stosowano przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego. Zasady konwersji dla roślin i produktów roślinnych zawarte są w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008, zgodnie z którym aby rośliny i produkty roślinne mogły być uznane za ekologiczne, na działkach w okresie konwersji należy stosować zasady produkcji ekologicznej przez przynajmniej 2 lata przed wysiewem. Oznacza to, że produktów z okresu konwersji na rolnictwo ekologiczne nie można traktować i znakować jako produktów ekologicznych, ponieważ produkty te są w okresie przestawiania i dopiero po jego zakończeniu uzyskają status ekologiczny.

Organ odwoławczy podkreślił, że szczegółowe zasady dotyczące znakowania produktów z okresu konwersji zostały opisane w art. 62 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008, zgodnie z którym produkty pochodzenia roślinnego w okresie konwersji mogą być opatrzone oznaczeniem "produkt w trakcie konwersji na rolnictwo ekologiczne'' z zastrzeżeniem, że m.in. przestrzegany jest okres konwersji co najmniej dwunastu miesięcy przed zbiorem plonów. Ustawodawca wspólnotowy daje możliwość znakowania produktów z okresu konwersji z odniesieniem do ekologicznej metody produkcji jedynie poprzez zamieszczanie ww. informacji, natomiast nie oznacza to, że produkt ten może być znakowany jako ekologiczny, tj. że możliwe jest stosowanie terminów odnoszących się do ekologicznej metody produkcji wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007. W przedmiotowym przypadku produkt tj. ziemniak, znajdował się w drugim roku konwersji na rolnictwo ekologiczne. Strona nie posiadała certyfikatu potwierdzającego ekologiczny status produktu i zezwalającego na znakowanie produktu jako ekologicznego, natomiast posiadała certyfikat obejmujący produkty w okresie konwersji, w którym zawarto informację o sposobie znakowania produktów.

Organ odwoławczy odnosząc się do kwestii specyfikacji załączonych do Faktur VAT, stwierdził, że nie kwestionuje możliwości ich załączania, nie twierdzi również, że specyfikacje nie stanowią oznakowania produktu. Jednakże zamieszczenie w ww. specyfikacjach informacji o produktach z drugiego roku konwersji nie zmienia faktu, że produkty te zostały oznakowane jako ekologiczne. Sam fakt zamieszczenia wyrażenia "eko" na Fakturze VAT stanowi przesłankę do stwierdzenia, że ziemniaki zostały oznakowane jako ekologiczne. Na Fakturze VAT produkt został oznakowany jako ekologiczny, natomiast na specyfikacji znajduje się informacja, że są to produkty z okresu konwersji.

W dalszej kolejności wskazał, że Strona błędnie przyjęła, że przedmiotowy produkt spełnia wymogi rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 i może być znakowany jako produkt ekologiczny. Główny Inspektor JHARS wskazał, że produkty w okresie konwersji są produkowane zgodnie z zasadami określonymi w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, natomiast spełnienie tych wymagań oraz uznanie produktu jako ekologicznego następuje po okresie konwersji. Główny Inspektor JHARS nie podzielił również stanowiska Strony, że na gruncie art. 25 ww. rozporządzenia produkty z okresu konwersji są z zasady uznawane jako ekologiczne, ponieważ przepisy regulują sposób znakowania produktów z okresu konwersji i nie zezwalają na stosowanie w ich oznakowaniu wspólnotowego logo produkcji ekologicznej. Tym samym nie można uznać, że możliwe jest używanie w oznakowaniu produktów w okresie konwersji, terminów zarezerwowanych dla produktów ekologicznych. Zaznaczył, że przepisy dotyczące znakowania produktów z okresu konwersji zezwalają na zamieszczenie w ich oznakowaniu informacji, że są to produkty z okresu konwersji o ile jest zachowany okres 12 miesięcy, natomiast wykluczają możliwość stosowania logo produkcji ekologicznej. Tym samym w oznakowaniu nie można stosować odniesień do ekologicznej metody produkcji jak np. "eko". Okres konwersji jest etapem przejściowym, dopiero po zakończeniu okresu konwersji status produktów zostaje uznany jako ekologiczny.

W ocenie Głównego Inspektora JHARS organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nabywca mógł zostać wprowadzony w błąd za pomocą zamieszczonego w przedmiotowej fakturze VAT oznaczenia "eko", co w konsekwencji prowadzić mogło do postrzegania produktów objętych tym dokumentem, jako ekologicznych, podczas gdy były to produkty z drugiego roku konwersji, czyli nie spełniające wymagań określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007. Oceniając stopień zawinienia organ pierwszej instancji stwierdził, że Strona świadomie zamieściła termin "eko" na fakturze w celu wprowadzenia odbiorców w błąd. Organ odwoławczy zaznaczył, że jedna z kwestionowanych partii ziemniaków została zapakowana w opakowania 1 kg, oznakowana jako "ziemniaki ekologiczne" oraz sprzedana przez G. Sp. z o.o., hurtowni "E." Sp. z o.o. Taki sposób oznakowania wprowadza konsumenta w błąd, który nieświadomie nabywa produkt niespełniający jego oczekiwań. Wobec powyższego produkt na każdym etapie powinien być oznakowany zgodnie z przepisami prawa. W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia zarzut Strony, że nie miała wpływu na dalsze dystrybuowanie produktów przez swoich kontrahentów.

W ocenie Głównego Inspektora JHARS, sposób oznakowania produktów przez Stronę jest nieprawidłowy i nie zmienia tego treść specyfikacji do faktury. Sam fakt umieszczenia w fakturach sprzedaży oznaczenia "eko" przy produktach pochodzących z drugiego roku konwersji, jest podstawą do zakwestionowania takiego sposobu znakowania produktów w dokumentach handlowych

Organ odwoławczy uznał również za chybiony zarzut Strony dotyczący zaniechania wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji przesłanek, które wpłynęły na wysokość kary pieniężnej. Wbrew zarzutom Strony organ pierwszej instancji przy wymierzaniu kary pieniężnej uwzględnił zakres naruszenia, który z uwagi na rodzaj stwierdzonej nieprawidłowości oraz wielkość (2760 kg) i wartość (3242,40 zł) zakwestionowanych partii, uznał jako średni. Główny Inspektor JHARS podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że Strona uzyskała nieuzasadnioną korzyść majątkowa, tj. [...] zł, poprzez wprowadzenie do obrotu produktów oznakowanych z powołaniem na rolnictwo ekologiczne, podczas gdy produkty te nie posiadały statusu ekologicznego. Ponadto podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że stopień zawinienia Strony należało określić jako znaczny, ponieważ Strona pomimo informacji zawartej na certyfikacie odnośnie statusu produktów oraz sposobu ich znakowania, znakowała produkty jako ekologiczne. W ocenie Głównego Inspektora JHARS kara pieniężna w wysokości [...] zł jest adekwatna do rodzaju stwierdzonej nieprawidłowości.

6. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie:

- art. 23 ust. 1, art. 25 i art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w związku z art. 62 i art. 2 lit a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że w stosunku do produktów z okresu konwersji niedozwolone jest stosowanie w znakowaniu przedrostka "eko",

- art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b i ust. 3 lit. b w związku z art. 26 ust. 1 u.r.e., poprzez ich błędną wykładnię i wymierzenie kary pieniężnej pomimo braku nieprawidłowości w znakowaniu. Niewyjaśnienie w sposób dostateczny przyczyn wymierzenia kary pieniężnej oraz jej wysokości. Pominięcie faktu dołączenia przez Skarżącego do sprzedawanych produktów specyfikacji do Faktur VAT. Nieuwzględnienie okoliczności, że produkty nie były sprzedawane konsumentom, lecz podmiotom profesjonalnym. Bezpodstawne przypisywanie winy Skarżącemu, za wprowadzanie konsumentów w błąd przez podmioty trzecie, nie związane ze Skarżącym.

- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 75, 77, 80, 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a., poprzez:

1) nieprawidłowe ustalenie wysokości korzyści majątkowej, jaką uzyskał Skarżący w związku z wprowadzeniem do obrotu produktów ekologicznych,

2) nienależyte wyjaśnienie podstaw decyzji, w tym sporządzenie uzasadnienia wewnętrznie sprzecznego, stwierdzającego jednocześnie, że specyfikacje do faktur są oznaczeniem produktu, jak również, że pomimo takiego oznaczenia, doszło do wprowadzenia konsumenta w błąd. Błędne przyjęcie, że oznaczenie produktu w specyfikacji do Faktury VAT nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż produkt na Fakturze VAT został oznakowany jako produkt ekologiczny i jest to jedyny element oznakowania produktu,

3) błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że Skarżący wadliwie znakował swoje produkty,

4) nieposiadające oparcia w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy stwierdzenia organu, tj. Skarżący mógł wprowadzać w błąd swoich kontrahentów poprzez sugerowanie, że sprzedawane przez niego produkty spełniają wymogi określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007, podczas gdy wymogi te faktycznie zostały spełnione, a zakwestionowane zostało samo oznakowanie produktu; Skarżący mógł wprowadzać w błąd konsumentów, podczas gdy produkty były sprzedawane innym profesjonalnym podmiotom zajmującym się obrotem produktami ekologicznymi; Skarżący uzyskał dodatkową korzyść majątkową oraz, że zysk ze sprzedaży produktów ekologicznych z okresu konwersji jest inny niż pozostałych produktów ekologicznych oraz że Skarżący popełniając zarzucany mu czyn działał w celu uzyskania dodatkowych zysków ze sprzedaży,

5) nienależyte wyjaśnienie podstaw decyzji i zaniechania odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu.

7. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.

4. Poza sporem jest iż w dniach [...]-[...] września 2012 r. na podstawie upoważnienia Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. została przeprowadzona kontrola w gospodarstwie rolnym producenta ekologicznego Skarżącego. Zakres kontroli obejmował "prawidłowość wprowadzania do obrotu świeżych ziemniaków". W toku ww. kontroli dokonano weryfikacji Faktur VAT wystawionych przez Stronę w okresie od [...] stycznia 2012 r. do [...] września 2012 r. W wyniku ich analizy ustalono, że w tym czasie Strona sprzedała [...] partie ziemniaków o łącznej masie [...] kg i wartości [...] zł brutto (Faktura VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. oraz nr [...] z dnia [...] września 2012 r.). Odbiorcą produktu był podmiot G. Sp. z o.o. W ww. fakturach VAT, w kolumnie "nazwa towaru lub usługi" zamieszczono zapis o treści "ziemniaki eko". W toku kontroli Strona złożyła wyjaśnienia, zgodnie z którymi do ww. faktur VAT były załączone specyfikacje, w których umieściła informację o treści: "wszystkie produkty zawarte w ww. fakturze pochodzące z ww. gospodarstwa pochodzą z drugiego roku konwersji i mogą być sprzedawane tylko i wyłącznie z oznaczeniem drugiego roku konwersji".

Strona jest producentem ekologicznym w rozumieniu u.r.e. i znajduje się pod kontrolą jednostki certyfikującej Centrum Jakości AgroEko Sp. z o.o. Strona przedłożyła certyfikat nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wydany przez ww. jednostkę certyfikującą, z którego wynikało, że przedmiotowe ziemniaki były w drugim roku konwersji. Ponadto ww. certyfikat zawierał informację, że znakowanie produktów nim objętych może odnosić się do produkcji w okresie konwersji wyłącznie z zachowaniem wymogów określonych w art. 62 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008.

5. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi wymaga gruntownej analizy przepisów normujących obrót produktami oznaczonymi jako ekologiczne, gdyż podlega on specjalnym restrykcjom prawnym.

Ustawa o rolnictwie ekologicznym w art. 1 określiła zadania i właściwości organów administracji publicznej i jednostek organizacyjnych w rolnictwie ekologicznym w zakresie wykonania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91.

Zgodnie z art. 25 ust.1 pkt 5 lit. b ww. ustawy osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która wprowadza do obrotu produkt który został oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego, z naruszeniem art. 23 - 26 rozporządzenia nr 834/2007 - podlega karze pieniężnej w wysokości do 200 % korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż 500 zł.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91(Dz. U. UE L z dnia 20 lipca 2007 r.) w preambule stanowi m.in., że (3) celem wspólnotowych ram prawnych regulujących sektor produkcji ekologicznej powinno być zapewnienie uczciwej konkurencji i właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego produktów ekologicznych, a także utrzymanie i uzasadnienie zaufania konsumentów w stosunku do produktów oznaczonych jako ekologiczne. Ponadto celem ram prawnych powinno być stworzenie takich warunków, w których sektor ten będzie mógł się rozwijać zgodnie z tendencjami rynkowymi i tendencjami w dziedzinie produkcji. (5) W związku z tym stosowne jest bardziej jednoznaczne określenie celów, zasad i reguł mających zastosowanie do produkcji ekologicznej, co przyczyni się do zwiększenia przejrzystości i do wzrostu zaufania konsumentów, jak również do zharmonizowanego rozumienia koncepcji produkcji ekologicznej.

Art.2 w/w rozporządzenia stanowi, że do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) "produkcja ekologiczna" oznacza stosowanie metody produkcji zgodnej z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu na wszystkich etapach produkcji, przygotowania i dystrybucji;

b) "etapy produkcji, przygotowania i dystrybucji" oznaczają każdy etap, począwszy od produkcji wstępnej produktu ekologicznego aż do przechowywania, przetwarzania, transportu, sprzedaży lub zaopatrzenia ostatecznego konsumenta, jak również - w stosownych przypadkach - znakowanie, reklamę, import, eksport oraz działania podwykonawcze;

c) "ekologiczny" oznacza pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany;

k) "znakowanie" oznacza wszelkie terminy, słowa, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy firmowe, ilustracje lub symbole powiązane z wszelkimi opakowaniami i umieszczane na nich, a także na dokumentach, materiałach informacyjnych, etykietach, tabliczkach, pierścieniach lub opaskach towarzyszących produktowi lub odnoszących się do niego.

6. W myśl art. 23 ust. 1 rozporządzenia do celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że produkt opatrzony jest terminem odnoszącym się do ekologicznej metody produkcji, jeżeli przy znakowaniu, w materiałach reklamowych lub dokumentach handlowych taki produkt, jego składniki lub materiały paszowe opisywane są za pomocą terminów sugerujących nabywcy, że produkt ten, jego składniki lub materiały paszowe zostały uzyskane zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Zwłaszcza terminy wymienione w załączniku (w języku polskim termin "ekologiczne"), ich pochodne lub wersje skrócone, jak np. "bio" i "eko", używane samodzielnie lub łącznie, mogą być stosowane na terenie Wspólnoty i we wszystkich językach Wspólnoty w znakowaniu i reklamie produktu, który spełnia wymogi określone na mocy niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Przy znakowaniu i w reklamie żywych lub nieprzetworzonych produktów rolnych można stosować terminy odnoszące się do ekologicznej metody produkcji wyłącznie wtedy, gdy wszystkie składniki tego produktu również zostały wyprodukowane zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

W świetle art. 23 ust. 2 ww. rozporządzenia wspomniane wyżej terminy nie są stosowane na terenie Wspólnoty i w żadnym z języków Wspólnoty w znakowaniu, reklamie i dokumentach handlowych produktu, który nie spełnia wymogów wymienionych w niniejszym rozporządzeniu, chyba że nie są używane w odniesieniu do produktów rolnych w żywności lub paszy lub wyraźnie w żaden sposób nie łączą się z produkcją ekologiczną.

Ponadto nie stosuje się żadnych terminów, w tym terminów stosowanych w znakach towarowych, ani praktyk używanych w znakowaniu lub reklamie mogących wprowadzić w błąd konsumenta lub użytkownika poprzez sugerowanie, że produkt lub składniki spełniają wymogi wymienione w niniejszym rozporządzeniu.

Jak już wyżej wskazano "znakowanie" (art. 2 lit. k), oznacza wszelkie terminy, słowa, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy firmowe, ilustracje lub symbole powiązane z wszelkimi opakowaniami i umieszczane na nich, a także na dokumentach, materiałach informacyjnych, etykietach, tabliczkach, pierścieniach lub opaskach towarzyszących produktowi lub odnoszących się do niego. Można zauważyć, że w ww. przepisie ustawodawca wspólnotowy nie wyłączył oznaczenia przedsiębiorcy (nazwy firmy) z zakresu definicji znakowania. Stosownie do art. 1 ust. 3. lit. a dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 109 z 06.05.2000, str. 29, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 75), "etykietowanie" oznacza wszelkie wyrazy, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy marek, ilustracje lub symbole odnoszące się do środków spożywczych i umieszczone na każdym opakowaniu, dokumencie, uwadze, etykiecie, obwódce lub pierścieniu towarzyszącym lub odnoszącym się do takiego środka spożywczego.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych, powołującym się na art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 25.08.2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171 poz. 1225, ze zm.; ustawa ta dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji ww. dyrektywy 2000/13/WE), oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Przepis art. 45 ust. 2 powyższej ustawy stanowi, że oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. Stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji.

W myśl art. 91 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz. U. UE L z dnia 18 września 2008 r.) państwa członkowskie podejmują wszelkie środki i sankcje w celu zapobieżenia oszustwom przy stosowaniu oznaczeń, o których mowa w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz w tytule III lub załączniku XI do niniejszego rozporządzenia.

7. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W zakresie kwestii specyfikacji załączonych do Faktur VAT, organ słusznie nie kwestionuje możliwości ich załączania, ani nie twierdzi również, że specyfikacje nie stanowią oznakowania produktu. Jednakże zamieszczenie w ww. specyfikacjach informacji o produktach z II roku konwersji nie zmienia faktu, że produkty te na Fakturach VAT zostały oznakowane jako ekologiczne. Sam fakt zamieszczenia wyrażenia "eko" na Fakturze VAT obok nazwy produktu stanowi przesłankę do stwierdzenia, że ziemniaki zostały oznakowane jako ekologiczne.

Organ zasadnie wskazuje w skarżonej decyzji, że zarówno w decyzjach organu pierwszej instancji, jak i organu drugiej instancji nie zostało zawarte stwierdzenie, że Skarżący mógł wprowadzać w błąd konsumentów, a jedynie że kontrahent otrzymujący nieprawdziwą informację na Fakturze VAT sugerującą, iż produkt posiada status ekologiczny, może w następstwie wprowadzić w błąd odbiorcę finalnego.

Sposób oznakowania produktów przez Stronę jest nieprawidłowy i nie zmienia tego treść specyfikacji do faktury. Sam fakt umieszczenia w fakturach sprzedaży oznaczenia "eko" przy produktach pochodzących z drugiego roku konwersji, jest podstawą do zakwestionowania takiego sposobu znakowania produktów w dokumentach handlowych. Wynika to z treści przepisu art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b.

Skarżący błędnie przyjmuje, że produkty w okresie konwersji są z zasady uznawane jako ekologiczne, i można je znakować za pomocą terminów odnoszących się do ekologicznej metody produkcji. Przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego zezwalają jedynie na umieszczanie w oznakowaniu informacji o treści "produkt w trakcie konwersji na rolnictwo ekologiczne". Jest to jedyna informacja odnosząca się do ekologicznej metody produkcji, którą może zawierać produkt w trakcie konwersji, o ile przestrzegany jest okres konwersji co najmniej dwunastu miesięcy przed zbiorem plonów. Nie zezwalają na zamieszczanie w oznakowaniu terminu "ekologiczny" z dodatkową informacją, że produkt jest w trakcie konwersji na rolnictwo ekologiczne. Sąd podzielił opinię organu drugiej instancji, że sprzeczna z przepisami jest sytuacja, w której w jednym miejscu oznakowania produkt określany jest jako ekologiczny, natomiast w innym miejscu jako pochodzący z okresu konwersji, ponieważ ww. statusy produktu nie są tożsame. W przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego zostało określone w jaki sposób należy znakować produkty w okresie konwersji oraz ekologiczne. W ocenie Sądu Skarżący błędnie uznaje, że w oznakowaniu produktów w okresie konwersji można stosować terminy odnoszące się do ekologicznej metody produkcji jak np. ekologiczny, ponieważ prowadziłoby to do sytuacji, w której producent z chwilą rozpoczęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologiczne, w tym okresu konwersji, mógłby znakować swoje produkty jako ekologiczne, co jest niedopuszczalne, ponieważ dopiero po zakończeniu okresu konwersji produkty spełniają wymagania określone dla produktów ekologicznych, co wynika z przytoczonych wyżej przepisów prawa.

8. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie naruszyła art. 7 k.p.a., 75 k.p.a., 77 kpa, 80 k.p.a., 107 § 3 k.p.a., w związku z art. 140 k.p.a. W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły na podstawie dokumentów sprzedaży wartość korzyści majątkowej, jaką uzyskał Skarżący z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych partii ziemniaków. W toku kontroli inspektorzy ustalili na podstawie Faktur VAT, że Skarżący wprowadził do obrotu [...] kg ziemniaków będących w okresie konwersji, a oznakowanych z naruszeniem przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego, uzyskując korzyść majątkową w wysokości [...] zł. Organy prawidłowo przyjęły, że korzyść majątkowa którą Skarżący uzyskał to wartość przedmiotowych partii produktów.

Zgodnie z przywołaną wyżej definicją terminu "znakowanie", pod ww. pojęciem należy rozumieć wszelkie napisy, słowa zamieszczone na opakowaniu produktu jak również m.in. na dokumentach mu towarzyszących. Wobec czego Faktury VAT oraz specyfikacje odnoszą się do produktu. Sytuacja, w której w jednym dokumencie produkt jest określony jako ekologiczny, natomiast w drugim jako w okresie konwersji jest nieprawidłowa i może budzić uzasadnione wątpliwości nabywcy, co do faktycznego statusu produktu.

Zdaniem Sądu orzekającego, organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Dokonana przez organy ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z przepisami prawa i doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę skarżącą nie przesądza, że oceny organów są błędne. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w oparciu o właściwe przepisy prawa zostało szczegółowo wyjaśnione na czym polegała nieprawidłowość stwierdzona w toku kontroli, jak również organ drugiej instancji odniósł się do przedstawionej w odwołaniu argumentacji Skarżącego.

Przede wszystkim organ pierwszej instancji przeprowadził czynności kontrolne, w toku których ustalił, że Skarżący naruszył przepisy dotyczące rolnictwa ekologiczne. Ze zgromadzonego i pobranego podczas ww. kontroli materiału dowodowego, który stanowiły m.in. Faktury VAT i certyfikat wydany Skarżącemu przez jednostkę certyfikującą na produkty w okresie konwersji, jednoznacznie wynika, że Skarżący wprowadził do obrotu produkty, tj. ziemniaki, oznakowane jako produkty ekologiczne z naruszeniem art. 23-26 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007. Zostały spełnione przesłanki do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b u.r.e.

9. Organ pierwszej instancji prawidłowo uznał i wskazał w decyzji wymierzającej karę, że kontrahent mógł zostać wprowadzony w błąd za pomocą zamieszczonego w przedmiotowej Fakturze VAT oznaczenia "eko", co w konsekwencji prowadzić mogło do postrzegania produktów objętych tym dokumentem, jako ekologicznych, podczas gdy były to produkty z drugiego roku konwersji, czyli nie spełniające wymagań określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007. Nakładając karę pieniężną organ miał na uwadze ustalenia kontroli, których spółka nie kwestionowała. Kierował się również przesłankami z art. 26 ust. 1 u.r.e. uwzględniając stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia spółki, zakresem ustalonego naruszenia, jej dotychczasową działalnością i wielkością obrotów za okres poprzedzający kontrolę. Wszystkie te względy zostały przez organ szczegółowo w decyzji omówione na uzasadnienie wysokości nałożonej sankcji. W tym, zatem zakresie zaskarżona decyzja również znamion wadliwości nie nosi.

10. W ocenie Sądu organ drugiej instancji słusznie uznał, że nie można postawić znaku równości pomiędzy produktami nieekologicznymi, a produktami w okresie konwersji na rolnictwo ekologiczne. W przypadku produktów w okresie konwersji, nie można uznać, że produkty te spełniają wymania ww. rozporządzenia i mogą być znakowane jako ekologiczne. Na uwzględnienie nie zasługuje również argument Skarżącego, że wymagania dla produktów z II roku okresu konwersji są tożsame z wymaganiami dla produktów ekologicznych i z tego względu możliwe jest znakowanie produktów w okresie konwersji jako ekologiczne. Wprawdzie wymagania te są tożsame, jednakże wyłącznie produkt po zakończonym okresie konwersji uzyskuje status ekologiczny i może być znakowany z zastosowaniem terminów odnoszących się do ekologicznej metody produkcji.

W ocenie Sądu organ drugiej instancji zasadnie uznał, że Skarżący jest zobowiązany do prawidłowego oznakowania produktów wprowadzanych do obrotu. Pomimo, iż nie miał bezpośredniego wpływu na dalsze dystrybuowanie produktu, to nieprawidłowe oznakowanie produktu na początkowym etapie, mogło przyczynić się do błędnego oznakowania produktu przez podmioty, które zajmowały się dalszą dystrybucją produktu i jego znakowaniem. W efekcie mogło to wprowadzić nabywcę w błąd, co do faktycznego statusu produktu.

10. Sąd stwierdził niezasadność zarzutów skargi. Nie stwierdził natomiast z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.