Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1700/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie z art. 195 §2 ustawy POPPSA
Powołane przepisy: article: art. 195§ 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2016 r. V SA/Wa 1700/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2016 r. V SA/Wa 1700/16.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 26 maja 2016 r., tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 27 maja 2016 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że dzień 26 maja 2016 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (Boże Ciało) wobec czego ostatni dzień terminu na wniesienie skargi przypadał w dniu 27 maja 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności, gdyż w razie wystąpienia przesłanek w nim wskazanych przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji.

Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia uznał, że przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a. ).

W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 kwietnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść do dnia 27 maja 2016 r., ponieważ ostatni dzień terminu (26 maja 2016 r.) przypadał na dzień Bożego Ciała, ustawowo wolny od pracy na podstawie art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2015 r. poz. 90).

W tej sytuacji należało uwzględnić zażalenie, w związku z czym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.