Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 948/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249a art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2016 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014; postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący R. P., w prawem przewidzianej formie, ponownie wystąpił z żądaniem przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 83-84 akt sądowych).

Pierwotne żądanie przyznania prawa pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte (k. 23-24 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 roku starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy (k. 33-35 akt sądowych).

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że Skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, a oświadczenie majątkowe złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy zawierało ogólnikowe i nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, które budziły wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy oraz nie pozwalały wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania.

Wnioskodawca nie skorzystała z prawa do złożenia sprzeciwu.

W dniu 05 października 2016 roku Skarżący ponownie, w prawem przewidzianej formie, wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W oświadczeniu majątkowym ponownie przedstawił ogólnikowe zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej (jej pogorszeniu), które nie pozwalają na ocenę zdolności płatniczych wnioskodawcy (k. 83-84 akt sądowych).

Pismem z dnia 10 października 2016 roku Skarżący został po raz kolejny zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego (k.89-90 akt sądowych).

Wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego ponownie zostało pozostawione bez odpowiedzi.

Występując ponownie z żądaniem przyznania prawa pomocy Skarżący nie złożył oświadczenia majątkowego o treści pozwalającej dokonać rzetelnej i rzeczowej oceny jego zdolności płatniczych. Wnioskodawca nie wykonał także kolejnego wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego.

Uznać zatem należy, że Skarżący ma świadomość tego, że kolejnemu żądaniu w zakresie tzw. prawa ubogich nie towarzyszy niezbędny element wniosku o przyznanie prawa pomocy, a mianowicie oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz oświadczenie osoby fizycznej o jej stanie rodzinnym.

Wyjaśnić zatem należy, że występowanie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy, które wspiera tożsama argumentacja, co żądanie już prawomocnie załatwione orzeczeniem o odmowie przyznania prawa pomocy, a przy tym składanie kolejnego żądania przyznania prawa pomocy w kontekście nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym.

Brak odpowiedzi na ponowione wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego dowodzi dalszego i świadomego uchylania się Wnioskodawcy od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia o jego sytuacji rodzinnej i majątkowej.

W konsekwencji uznać należało, że złożenie kolejnego żądania przyznania prawa pomocy, ale bez wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego skierowanego do strony przy pierwotnym wniosku o prawo pomocy, a nadto brak wykonania ponowionego wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, ma ten skutek, że zbędne jest przeprowadzanie oraz przedstawianie ponownej merytorycznej oceny, co do przesłanek warunkujących uprawnienie strony do otrzymania prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego.

Skoro strona postępowania, wbrew swoim obowiązkom prawnym, nie wykonuje wezwań do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, to brak jest ustaleń faktycznych, które mogłyby stanowić tło dla weryfikacji twierdzeń o spełnieniu przesłanek określonych w art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., w tym także w zakresie ewentualnego pogorszenia się sytuacji majątkowej strony postępowania, której wcześniej już odmówiono przyznania prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258§1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.