Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2301/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 20 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia


UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie, którym odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy.

Postanowieniem z 13 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie G.K. na powyższe postanowienie Sądu z 20 listopada 2015 r. z uwagi na złożenie go z uchybieniem terminu.

W piśmie z 10 lutego 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy ponieważ w tym dniu , tj. 10 grudnia 2015 r. dotknęło jego rodzinę zdarzenie losowe – pęknięcie rury doprowadzającej wodę do domu na ternie posesji przez co rodzina skarżącego została pozbawiona wody, prace naprawcze potrwały do późnej nocy co uniemożliwiło skarżącemu dotarcie w tym dniu na pocztę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Wniosek podlega oddaleniu.

W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie przez stronę skarżącą czynności w terminie powoduje dla niej ujemne skutki w postaci odrzucenia zażalenia.

Wniosek został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyznacza data doręczenia skarżącemu postanowienia Sądu z dnia 13 stycznia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia (3 lutego 2016 r.), z którego skarżący dowiedział się, że doszło do uchybienia terminu.

W aktach sprawy znajduje się już zażalenie G.K. (wniesione w dniu 11 grudnia 2015 r.), wobec czego nie było już konieczne ponowne jego wnoszenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

W dalszej kolejności ocenie Sądu podlega uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący twierdzi, że powodem niedopełnienia czynności w terminie było pęknięcie rury w dniu 10 grudnia 2015 r. czyli w ostatnim dniu terminu na złożenie zażalenia.

W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienia NSA: z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15; z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GZ 416/14; z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 581/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia po swojej stronie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

W ocenie Sądu tylko nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Sąd stwierdził, że argumenty skarżącego podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie są przekonujące. Nie można zasłaniać się brakiem winy w uchybieniu terminu pęknięciem rury. Oczywiście jest to zdarzenie losowe, z całą pewnością dokuczliwe, jednak nie paraliżujące na tyle aby przy dochowaniu zwykłej staranności i dbałości o własne sprawy nie można było zwrócić się do kogokolwiek (rodziny, osoby bliskiej, sąsiada) o wyręczenie w dokonaniu tej czynności czyli zaniesieniu listu do urzędu pocztowego.

Konkludując, Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu jaką jest brak winy w uchybieniu terminu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.