Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1106/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 130
journal: Dz.U. 2017 poz 128
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 7 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Tomasz Grossmann (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st. sekr. sąd. Barbara Szymkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lutego 2019 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2018 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "SKO" lub "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania D. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Zaskarżona decyzja SKO, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Starosta [...] (dalej też jako "Starosta" lub "organ I instancji") wyżej przywołaną decyzją z [...] kwietnia 2018 r. orzekł o zatrzymaniu D. Z. (zwanemu też dalej "Stroną" lub "Skarżącym") prawa jazdy kat. AM, A1, A2, A, B1, B, BE, C, CE, C1E, T nr [...], nr druku [...], wydanego [...] sierpnia 2017 r. przez tegoż Starostę. Zatrzymanie prawa jazdy nastąpiło w związku z informacją zawartą we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. (w skrócie "KWP") z [...] stycznia 2018 r. (l.dz. [...]) o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji Strony w związku z przekroczeniem dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. Odnosząc się do zgłoszonego przez pełnomocnika Strony faktu odbycia szkolenia w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. (w skrócie "WORD"), o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.r.d."), Starosta wskazał, że odbycie ww. szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które łączna suma punktów przekroczyłaby 24.

Odwołanie od opisanej decyzji Starosty złożył D. Z., reprezentowany przez ad G., który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości – a to z powołaniem się na zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 130 p.r.d. w zw. z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488, dalej jako "rozporządzenie MSW") przez ich błędna wykładnię i uznanie przez organ, że zgodnie z literalnym brzmieniem § 8 ust. 6 tego rozporządzenia, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy Skarżącego oraz decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne. Nastąpiło to w sytuacji, gdy wykładnia systemowa ww. przepisów prowadzi do konkluzji, że jedyną przesłanką rangi ustawowej, jaką musi spełniać kierowca, by przystąpić do szkolenia jest dolna granica czasowa posiadania prawa jazdy, tj. 1 rok, wobec czego Skarżący spełnia ustawowe przesłanki pozwalające na zmniejszenie liczby posiadanych punktów karnych o 6, zgodnie z zaświadczeniem wydanym [...] stycznia 2018 r. przez Dyrektora WORD potwierdzającym fakt odbycia przez niego jednodniowego szkolenia dotyczącego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d. Ponadto w odwołaniu podniesiony został zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7 k.p.a. przez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela,

- art. 77 k.p.a. przez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie przez organ przedstawionych przez Skarżącego dowodów w postaci zaświadczenia potwierdzającego fakt odbycia jednodniowego szkolenia dotyczącego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym,

- art. 6, art. 8, art. 9, art. 11 k.p.a. przez naruszenie zasady obowiązku działania przez organy administracji na podstawie przepisów prawa, zasady zaufania obywateli do organów administracji, zaniechania wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i prawidłowej, wyczerpującej analizy zebranego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienia słusznego interesu obywatela.

Utrzymując w mocy decyzję Starosty z [...] kwietnia 2018 r. – przywołaną na wstępie decyzją z [...] sierpnia 2018 r. – SKO wskazało, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541). Dokumentem wystarczającym do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, o której mowa w ww. przepisie, jest wniosek KWP z [...] stycznia 2018 r. o skierowanie Skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje, ponieważ wniosek ten zawiera dane o wykroczeniach popełnionych w okresie [...].12.2017 r., za które nałożono na Skarżącego łącznie 27 punktów karnych.

W ocenie organu II instancji nie ma potrzeby prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, zwłaszcza że Strona przyznaje, iż w ww. okresie otrzymała łącznie 27 punktów karnych. Organy administracji publicznej są związane wskazaną przez Policję w ewidencji liczbą punktów przypisanych za stwierdzone naruszenia przepisów ruchu drogowego. W tej sytuacji – jak stwierdziło SKO – Starosta prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawny sprawy oraz wydał decyzję spełniającą wymogi art. 7 ust. 1 pkt 5 zm.k.k. Z kolei odnosząc się do sprawy szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d., na które powołał się Skarżący, SKO wyjaśniło, że w myśl § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. W tej sprawie liczba punktów nałożonych za wykroczenie drogowe przekracza dopuszczalną liczbę 24 punktów, wobec tego poddanie się przez Skarżącego obecnie temu szkoleniu nie ma wpływu na decyzję w sprawie zatrzymania prawa jazdy.

Skargę na opisaną decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł D. Z., reprezentowany przez dotychczasowego pełnomocnika, który zarzucił zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

- art. 130 ust. 3 p.r.d. w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b przez ich błędną wykładnię i uznanie przez organ, że zgodnie z literalnym brzmieniem § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy Skarżącego oraz decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne w sytuacji, gdy wykładnia systemowa ww. przepisów prowadzi do konkluzji, że jedyną przesłanką rangi ustawowej, jaką musi spełnić kierowca, by przystąpić do szkolenia jest dolna granica czasowa posiadania prawa jazdy, tj. 1 rok, wobec czego Skarżący spełnia ustawowe przesłanki pozwalające na zmniejszenie liczby posiadanych punktów karnych o 6, zgodnie z zaświadczeniem wydanym [...] stycznia 2018 r. przez Dyrektora WORD potwierdzającym fakt odbycia przez niego jednodniowego szkolenia dotyczącego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d.,

- § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW przez jego zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotowe rozporządzenie zostało w całości uchylone z dniem [...] czerwca 2018 r. i nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, wobec czego zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, a SKO winno stosować wyłącznie przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, podczas gdy przepis ten został wydany z obrazą art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, a to z przekroczeniem delegacji ustawowej;

2) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez wydanie przez SKO zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w sytuacji, gdy rozporządzenie MSW, na podstawie którego oparto rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, zostało w całości uchylone w dniu [...] czerwca 2018 r., wobec czego zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej,

- art. 7 k.p.a. przez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, co miało wpływ na wynik sprawy skutkujący wydaniem decyzji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy Skarżącego oraz decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne,

- art. 77 k.p.a. przez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz brak uwzględnienia przez organ przedstawionych przez Skarżącego dowodów w postaci zaświadczenia potwierdzającego fakt odbycia jednodniowego szkolenia dotyczącego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy Skarżącego oraz decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne,

- art. 6, art. 8, art. 9, art. 11 k.p.a. przez naruszenie zasady obowiązku działania przez organy administracji na podstawie przepisów prawa, w szczególności wydanie decyzji bez podstawy prawnej, zasady zaufania obywateli do działania organów administracyjnych, zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i prawidłowej, wyczerpującej analizy zebranego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli, co miało wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe autor skargi wniósł o "stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania" oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutu wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis rozporządzenia MSW nieobowiązującego już w dacie jej wydania, SKO wyjaśniło, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) wydłużono stosowanie ww. przepisów do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d. Ponadto SKO podkreśliło, iż w art. 130 ust. 4 p.r.d. zawarta jest delegacja ustawowa dla Ministra Spraw Wewnętrznych do wydania rozporządzenia kwestionowanego w skardze.

Na rozprawie w dniu [...] lutego 2019 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał wnioski i wywody skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa. W szczególności, w ocenie Sądu, organy administracji wyczerpująco zebrały i wszechstronnie rozpatrzyły cały materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na tej podstawie dokonały prawidłowych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Ustalenia te Sąd w pełni podziela i czyni integralną częścią swoich ustaleń oraz podstawą faktyczną dalszych rozważań.

Jest to tym bardziej uprawnione, że – jak wynika z analizy stanowisk procesowych stron zaprezentowanych w postępowaniu sądowym – istotne w sprawie okoliczności faktyczne nie są pomiędzy stronami sporne. W szczególności jest poza sporem, że:

- w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. Skarżący dopuścił się kilku naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 27 punktów karnych;

- po upływie ww. okresu – w dniu [...] stycznia 2018 r. – Skarżący odbył szkolenie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P., o jakim mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.; w skrócie "p.r.d.").

W konsekwencji istota sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół zagadnienia prawnego, czy odbycie przez Skarżącego ww. (późniejszego) szkolenia powinno spowodować zmniejszenie (o sześć) liczby punktów otrzymanych przezeń za naruszenia przepisów ruchu drogowego w ww. (wcześniejszym) okresie w łącznej liczbie przekraczającej 24. Strona skarżąca uważa, że odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca, zaś organy obu instancji – że przecząca.

W ocenie Sądu, za prawidłowe należy uznać stanowisko organów administracji, a to z następujących względów.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji w przedmiocie zatrzymania Skarżącemu prawa jazdy stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia [...] marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541, z późn. zm.; w skrócie "zm.k.k.2015"), który stanowił:

- w brzmieniu obwiązującym na dzień wydania decyzji przez Starostę (05.04.2018 r.) – że do dnia [...] czerwca 2018 r. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d.;

- w brzmieniu obwiązującym na dzień wydania decyzji przez SKO (27.08.2018 r.) – że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978, z późn. zm.; w skrócie "u.k.p.") starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Przy tym zgodnie z art. 7 ust. 3 zm.k.k.2015 komunikat, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonych w tym komunikacie.

Jak wynikało z przywołanego wyżej art. 130 ust. 1 p.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (zwaną też dalej "ewidencją"). Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Ustawodawca wskazywał zarazem w art. 130 ust. 2 p.r.d., że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 p.r.d. – 20 punktów. Z kolei art. 130 ust. 3 p.r.d. stanowił, że kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.

Powyższe uregulowania zostały uszczegółowione w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488; w skrócie "rozporządzenie MSW"), wydanym na podstawie art. 130 ust. 4 p.r.d. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia do ewidencji wpisuje się kierowcę, który kierując pojazdem silnikowym lub motorowerem, dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, zwanego dalej "naruszeniem". Do ewidencji wpisuje się naruszenia wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, zgodnie z wykazem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia MSW). Wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym (§ 4 ust. 1 rozporządzenia MSW). Na podstawie takich ostatecznych wpisów komendant wojewódzki Policji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji, występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy – w razie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów otrzymanych za naruszenia (zob. § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia MSW). Z kolei przepis § 8 ust. 1 rozporządzenia MSW stanowił, że szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d., organizuje dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego według programu, który jest określony w załączniku nr [...] do rozporządzenia. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego potwierdza odbycie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, wydając uczestniczącemu w nim kierowcy zaświadczenie (§ 8 ust. 1 zd. 1 rozporządzenia MSW). Kierowcy wpisanemu do ewidencji po przedstawieniu przez niego zaświadczenia o odbyciu szkolenia lub otrzymaniu tego zaświadczenia od dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, właściwy dla miejsca zamieszkania ewidencjonowanego komendant wojewódzki Policji zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, począwszy od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionemu z datą najwcześniejszą, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6 (§ 8 ust. 4 rozporządzenia MSW). W myśl przywołanego § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.

Cytowane rozporządzenie MSW zostało wydane na podstawie przepisu art. 130 ust. 4 p.r.d., który zgodnie z art. 125 pkt 13 u.k.p., wraz z całym art. 130 p.r.d., utracił moc obowiązującą – a ściślej: powinien był ją utracić – z dniem [...] czerwca 2018 r. To z kolei powinno pociągnąć za sobą – zgodnie z powszechnie uznawaną regułą walidacyjną, wysłowioną w § 32 ust. 1 Zasad techniki prawodawczej (w brzmieniu: "Jeżeli uchyla się ustawę, na podstawie której wydano akt wykonawczy, albo uchyla się przepis ustawy upoważniający do wydania aktu wykonawczego, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą odpowiednio z dniem wejścia w życie ustawy uchylającej albo z dniem wejścia w życie przepisu uchylającego upoważnienie do wydania tego aktu"), stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283) – utratę mocy, wydanego na podstawie uchylonego przepisu upoważniającego, rozporządzenia MSW.

Jednakże zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957; w skrócie "zm.p.r.d.2018"), która weszła w życie z dniem 04 czerwca 2018 r.:

"1. Przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 [tj. p.r.d.], w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 [tj. p.r.d.].

2. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie."

W dniu 29 czerwca 2018 r. został opublikowany Komunikat Ministra Cyfryzacji z dnia 28 czerwca 2018 r w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz o informacji o jego zwrocie (Dz. Urz. Min. Cyfryz. poz. 22), w którym jako termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz o informacji o jego zwrocie w sposób, o którym mowa w art. 132 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.) ustanowiono dzień 1 października 2018 r.

W świetle powyższego, stosowanie przepisów art. 130 p.r.d., w tym jego ust. 4 – a co za tym idzie: także wydanych na podstawie art. 130 ust. 4 p.r.d. przepisów rozporządzenia MSW – zostało przedłużone do 01 października 2018 r.

Zatem skoro w kontrolowanej sprawie zarówno decyzje organu I, jak i II instancji zostały wydane przed 01 października 2018 r., to tym samym nie można im skutecznie zarzucić, że zostały wydane na podstawie nieobowiązujących przepisów. Tym samym za niezasadne należało uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy bezspornie wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w P. wnioskiem z [...] stycznia 2018 r. (l.dz. [...]) wystąpił do Starosty o sprawdzenie kwalifikacji D. Z. do kierowania pojazdami, gdyż Skarżący uzyskał łącznie 27 punktów za wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego wyszczególnione w tym wniosku.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że liczba punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, ustalona przez komendanta wojewódzkiego Policji jako organ prowadzący ewidencję w myśl art. 130 ust. 1 p.r.d. w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia MSW, jest wiążąca dla starosty oraz dla samorządowego kolegium odwoławczego w ramach prowadzonego postępowania. Wymienione organy administracji publicznej nie dysponują bowiem samodzielną kompetencją do ustalania liczby tych punktów lub ich weryfikacji (por. wyroki NSA: z 09.08.2013 r., I OSK 855/12; z 12.02.2014 r., I OSK 1757/12; por. też wyroki NSA: z 20.05.2014 r. I OSK 2664/12; z 07.02.2017 r., I OSK 777/15; z 09.06.2017 r., I OSK 2358/15 – wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA").

Jak to już wyżej wskazano, w przepisie art. 130 ust. 3 p.r.d. ustawodawca przewidział możliwość doprowadzenia przez kierowcę do zmniejszenia liczby posiadanych punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego – przez wzięcie przezeń udziału w specjalnym szkoleniu, o którym mowa w tym przepisie.

Jeśli idzie o dopuszczoną przez ustawodawcę redukcję liczby punktów i jej granice, to w pierwszej kolejności należy przywołać art. 130 ust. 2 p.r.d. zgodnie z którym: "Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 – 20 punktów." Już z cytowanego przepisu wynika zakaz usuwania z ewidencji jakichkolwiek punktów karnych – lege non distinguente: także w trybie ich "umniejszenia" w związku z odbytym szkoleniem – w sytuacji, gdy w danym roku kalendarzowym kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 p.r.d. – 20 punktów). Unormowanie to zostało uszczegółowione w cytowanym wyżej § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW, w myśl którego: "Odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24."

Wbrew twierdzeniom skargi, analizowany § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW mieści się w zakresie przedmiotowym upoważnienia ustawowego zawartego w art. 130 ust. 4 p.r.d., który stanowił, że: "Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego;

2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;

3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3;

4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia;

5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1."

Przepis § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW mógł, i powinien, być bowiem interpretowany jako przepis swoiście określający "liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia" w rozumieniu art. 130 ust. 4 pkt 4 p.r.d. w sytuacji, gdy przed rozpoczęciem tego szkolenia osoba w nim uczestnicząca dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24 – jako mianowicie stwierdzający, że w takim przypadku liczba odejmowanych punktów wynosi "0".

Dotychczasowe uwagi pozwalają w pełni podzielić ugruntowany już w orzecznictwie pogląd (wyrażony m.in. w wyroku NSA z 16.06.2016 r., I OSK 2515/14, CBOSA), że – inaczej niż twierdzi Skarżący – rozporządzenie MSW nie jest sprzeczne z delegacją ustawową i unormowaniami ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na sposób redakcji delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia wykonawczego – zawartej w art. 130 ust. 4 p.r.d. – która odpowiada wymogom określonym w art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Ten ostatni przepis wymaga m.in., aby w upoważnieniu ustawowym określić "wytyczne dotyczące treści" przepisów wykonawczych. Takie wytyczne zawiera art. 130 ust. 4 p.r.d. – przepisy wykonawcze mają służyć dyscyplinowaniu i wdrażaniu kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganiu wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego. W tym też kontekście konstytucyjność § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW oceniał Naczelny Sąd Administracyjny, który w swoim orzecznictwie wielokrotnie formułował tezę, iż ww. przepis wykonawczy odpowiada nie tylko unormowaniom zawartym m.in. w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 130 ust. 3 p.r.d., lecz także realizuje wytyczne ustawodawcy co do treści aktu oraz kierunku regulacji, i mieści się w granicach upoważnienia ustawowego z art. 130 ust. 4 p.r.d. (por. wyroki NSA: z 16.06.2016 r., I OSK 2515/14; z 16.12.2015 r., I OSK 616/14; z 22.11.2013 r., I OSK 1373/12; z 13.06.2013 r., I OSK 63/12; z 13.06.2013 r., I OSK 15/12; z 24.10.2012 r., I OSK 1552/11; z 16.12.2010 r., I OSK 275/10 – wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA).

Należy podkreślić, że odczytanie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym w sposób postulowany w skardze i nadanie im takiej treści, że kierowca poprzez odbycie szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d., mógłby zmniejszyć liczbę punktów w każdym przypadku, tj. także po przekroczeniu limitu 24 punktów, praktycznie niweczyłoby możliwość skierowania kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji, a tym samym – osiągnięcie celu (ratio legis) w postaci dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy.

Mając wszystko to na uwadze należy podzielić stanowisko aktualnie jednolicie przyjmowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że odbycie wspomnianego szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Z uprawnienia określonego w art. 130 ust. 3 p.r.d. mogą skorzystać tylko kierowcy, którzy przed przystąpieniem do szkolenia, o jakim mowa w tym przepisie, otrzymali za naruszenia zasad ruchu drogowego mniej niż 24 punkty. W przypadku przekroczenia tego limitu, odbycie przez kierowcę szkolenia pozostaje bez wpływu na liczbę uzyskanych punktów (zob. wyrok NSA z 24.05.2016 r., I OSK 1958/14; podobnie wyroki NSA: z 19.07.2016 r., I OSK 2587/14; z 16.06.2016 r., I OSK 2515/14; z 28.01.2016 r., I OSK 1142/14; z 16.12.2015 r., I OSK 616/14 – wszystkie dostępne w CBOSA).

W kontrolowanej sprawie Skarżący odbył szkolenie, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d., w dniu [...] stycznia 2018 r., podczas gdy już wcześniej, bo w okresie od [...] stycznia do [...] grudnia 2017 r., przekroczył limit 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Powyższe oznacza, iż w okolicznościach tej sprawy brak było podstaw do zmniejszenia, w związku z odbytym szkoleniem, otrzymanych przez Skarżącego w 2017 roku 27 punktów.

Wobec tego podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 130 ust. 3 p.r.d. oraz § 8 ust. 6 rozporządzenia MSW również nie zasługiwały na uwzględnienie.

Odnosząc się natomiast do przywołanych w skardze przykładów z orzecznictwa, mających wspierać stanowisko Skarżącego, należy zauważyć, że nie są to z pewnością orzeczenia reprezentatywne. W szczególności Skarżący zdaje się nie dostrzegać, że:

- wyrok WSA w Gliwicach z 14 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 26/12 (CBOSA) wprawdzie uprawomocnił się, ale bez jego poddania uprzedniej weryfikacji przez Naczelny Sąd Administracyjny (nie wniesiono od tego wyroku skargi kasacyjnej);

- w wyroku NSA z 15 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 885/09 (CBOSA) został wyrażony pogląd powszechnie uznawany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za odosobniony. Przykładowo w wyroku NSA z 27 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 941/16 (CBOSA) jednoznacznie stwierdzono, że: "w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w wyroku z dnia 15 lipca 2010 r. (sygn. akt I OSK 885/09) został wyrażony pogląd, że norma zawarta w § 8 ust. 6 cytowanego wyżej rozporządzenia, zgodnie z którym odbycie szkolenia, o którym mowa w art. 130 ustawy – Prawo o ruchu drogowym poszerza zakres wyłączenia określony w art. 130 ust. 3 zd. drugie w/w ustawy. W innych natomiast orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny stał na stanowisku, iż choć zgodnie z art. 130 ust. 3 w/w ustawy kierowca wpisany do ewidencji może uczestniczyć na własny koszt w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów przyznanych za naruszenie ruchu drogowego (z wyłączeniem kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy), a w myśl § 8 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego, odbycie takiego szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów karnych wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła liczbę 24, to nie można twierdzić, iż w/w przepis rozporządzenia wykracza poza zakres delegacji przewidzianej Prawem o ruchu drogowym a zatem narusza przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Sąd w niniejszym składzie ów pogląd NSA – obecnie już jednomyślny – w pełni podziela.

Mając wszystko to na uwadze należy stwierdzić, że w kontrolowanej sprawie zaistniała podstawa do wydania decyzji a zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy, skoro dane wskazane we wniosku KWP bezspornie potwierdzały okoliczność, że przekroczył on 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a do odbycia szkolenia w WORD doszło już po zaistnieniu tego przekroczenia.

W rezultacie również zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. nie zasługiwały na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.