Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 413/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości Spółki A o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu odmowy przekazania automatu jednostce badającej postanawia odmówić częściowego zwolnienia Syndyka masy upadłości Spółki A od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr, Syndyk masy upadłości Spółki A wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, obejmujące - zgodnie z uzasadnieniem wniosku - zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Stwierdził, iż w masie upadłości Spółki nie ma środków pozwalających na ich poniesienie. Wskazał, iż Spółka znajduje się w stanie upadłości od dnia "[...]". Koszty postępowania upadłościowego były finansowane dotychczas z dochodów z umów "[...]", jednakże z uwagi na brak wywiązywania się "[...]" z obowiązków wynikających z umów ("[...]"), umowy te nie zostały przedłużone i wygasły "[...]". W konsekwencji, utracono źródło finansowania tych kosztów, a zaległości podatkowe z tytułu podatku od gier osiągnęły kwotę "[...]" plus odsetki. Wprawdzie udało się zmniejszyć stratę bilansową, jednak i tak na koniec 2013 r. wyniosła ona "[...]". Syndyk dodał, iż prowadzone są intensywne działania zmierzające do sprzedaży składników masy upadłości, lecz nie przynoszą one oczekiwanych rezultatów. Wyjaśnił, iż gotówka znajdująca się na rachunkach bankowych oraz w kasie Spółki w łącznej kwocie "[...]" jest niezbędna do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego. Z uwagi na to przeznaczenie tych środków na sfinansowanie kosztów postępowania w niniejszej sprawie nie jest możliwe, gdyż uniemożliwi kontynuowanie postępowania upadłościowego, a brak środków na prowadzenie tego postępowania stanowi przesłankę do jego umorzenia. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi "[...]", wartość środków trwałych - "[...]" (wg bilansu za ostatni rok), ostatni rok obrotowy przyniósł stratę w wysokości "[...]", zaś stan dwóch rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł łącznie "[...]". W rubryce nr 10 Syndyk wykazał działkę zabudowaną w A, działkę niezabudowaną w B oraz działkę zabudowaną w C. Załączył ponadto kserokopie: wyciągów z rachunków bankowych, raportów kasowych (zgodnie z którymi stan kasy na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł "[...]"), a także sprawozdania finansowego za 2013 r., obejmującego wprowadzenie, bilans oraz rachunek zysków i strat.

Wskazać należy, iż w świetle art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, może być przyznane, gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ma charakter uznaniowy, a ponadto, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy.

W warunkach niniejszej sprawy wniosek Syndyka nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważyć należy, iż z załączonego sprawozdania finansowego wynika, iż mimo pozostawania w stanie upadłości "[...]" i spadku przychodu (przychód za okres "[...]" wyniósł "[...]") przychód Spółki za 2013 r. jest nadal znaczący i wynosi "[...]". Z wniosku nie wynika natomiast, aby w 2014 r., pomimo utraty źródła dochodu w postaci umów "[...]", Spółka zaprzestała prowadzonej dotychczas działalności o znacznych rozmiarach. Dodatkowo zauważyć należy, iż jak wynika z wniosku i załączonych dokumentów, na koniec miesiąca poprzedzającego jego złożenie, stan rachunków bankowych i kasy wyniósł łącznie "[...]". Syndyk podniósł wprawdzie, iż środki te są przeznaczone na pokrywanie kosztów postępowania upadłościowego, lecz nie wskazał wysokości wymaganych obecnie kosztów tego postępowania. Brak jest natomiast podstaw, aby wydatkom związanym z prowadzeniem postępowania upadłościowego przyznawać a limine pierwszeństwo w stosunku do opłat sądowych ponoszonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając zatem na uwadze wysokość kosztów sądowych wymaganych w niniejszej sprawie oraz w "[...]" innych, prowadzonych przez Syndyka przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie (sygn. akt "[...]"), których uiszczenie jedynie uszczupliłoby środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie, jak również to, że Syndyk nie wskazał wysokości wymaganych obecnie kosztów postępowania upadłościowego, zaś z analizy przepływu środków na rachunkach bankowych i w kasie, gdzie znajdują się środki pieniężne przeznaczone na pokrywanie kosztów postępowania upadłościowego, nie wynika, aby wydatki tego rodzaju co pokrywane w ostatnich miesiącach, przy wpływach powiększających dotychczas okresowo środki gromadzone na tych rachunkach, uniemożliwiały pokrycie także kosztów sądowych, stwierdzić należy, że Syndyk nie wykazał, że w warunkach niniejszej sprawy uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w sentencji.