Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 940/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. i B.P. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia 28 października 2009 r., nr XLIII/409/2009 zmieniającą uchwałę w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lipca 2017 r. małżonkowie W. i B.P. wnieśli skargę na uchwałę Sejmiku Województwa nr XIX/168/2008 z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie, na mocy której włączono do obwodu łowieckiego nr [...] nieruchomość gruntową stanowiącą własność skarżących, oznaczoną w skardze numerem prowadzonej dla niej księgi wieczystej.

Skarga ta obejmowała również uchwały Sejmiku Województwa zmieniające powyższą uchwałę t.j. z dnia 28 października 2009 r. nr XLIII/409/2009, z dnia 9 czerwca 2014 r. nr XLVIII/579/14 oraz z dnia 20 października 2014 r. nr LIV/634/14. Jednakże w związku z pismem skarżących z dnia [...] września 2017 r. z którego wynika, iż skarżący skarżą każdą z uchwał z osobna, skargi na wymienione uchwały zmieniające zostały wyłączone do odrębnego postępowania i zarejestrowane pod sygnaturami II SA/Go 940/17, II SA/Go 941/17 i II SA/Go 942/17.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 940/17 dotycząca uchwały z dnia 28 października 2009 r. nr XLIII/409/2009.

Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, wywodząc swój interes prawny w jej zaskarżeniu z art. 140 k.c. i dowodząc, że objęcie nieruchomości obwodem łowieckim nr [...] powoduje naruszenie ich prawa własności przez myśliwych wskutek prowadzonej gospodarki łowieckiej.

Pismem z [...] sierpnia 2017 r. Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2014 r. sygn. akt P 19/13 i uchylenia art. 27 ust. 1 ustawy z 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295) organ nie ma podstawy prawnej do dokonania zmiany wskazanej uchwały w zakresie zmiany granic obwodu łowieckiego. Zdaniem organu pozostałe przepisy tej ustawy, jak również przepisy ustawy o samorządzie województwa, również takiego uprawnienia obecnie Sejmikowi nie dają. Ponadto organ wniósł o wezwanie do udziału w sprawie koła łowieckiego "D".

W piśmie z dnia [...] września 2017 r. skarżący oświadczyli z kolei, iż skarga została wniesiona na jeden akt tj. uchwałę z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008, zmienioną uchwałami z dnia 28 października 2009 r. nr XLIII/409/2009, z dnia

9 czerwca 2014 r. nr XLVIII/579/14 oraz z dnia 20 października 2014 r. nr LIV/634/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako bezprzedmiotowa już w dacie jej wniesienia.

Zaskarżona uchwała była uchwałą zmieniającą - nowelizującą uchwałę Sejmiku Województwa z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie. Należy zatem wyjaśnić, iż przepisy zmieniające mają charakter incydentalny. Wywołują one skutek w sposób jednorazowy. W przeciwieństwie do przepisów merytorycznych nie służą bezpośrednio do wyrażania norm prawnych, lecz do wprowadzania zmian w obowiązujących przepisach merytorycznych. Tym niemniej nie ma wątpliwości co do ich normatywnego charakteru. Jednorazowość przepisów zmieniających polega jednak na tym, że ich normatywny skutek wyczerpuje się w momencie ich wejścia w życie w postaci zmian, których one dokonują (por. G. Wierczyński, Redagowanie i ogłaszanie aktów normatywnych, LEX 2016, tezy do § 82 załącznika do rozporządzenia w sprawie "Zasad techniki prawodawczej"). Funkcją aktu prawnego zmieniającego jest wprowadzenie określonych w nim zmian do określonego aktu prawnego (nowelizowanej). A zatem treść aktu nowelizującego - z chwilą jego wejścia w życie - staje się treścią tego aktu prawnego, który on zmienia, sam zaś akt prawny nowelizujący ulega niejako "skonsumowaniu" (por. S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2012, s. 193). Ponieważ przepisy zmieniające wyczerpują swoją rolę w momencie wejścia w życie, po upływie tego dnia nie mają one znaczenia normatywnego i nie należą do zbioru przepisów obowiązujących w danym dniu. Jeśli zatem dany akt składa się tylko z przepisów zmieniających i przepisu o wejściu w życie, jego uchylenie po wejściu w życie jest bezprzedmiotowe. Powyższe uwagi odnoszą się również do zaskarżania przepisów zmieniających do sądu administracyjnego. Przepisy zmieniające mogą być zaskarżone, jeśli kwestionuje się tryb ich uchwalenia, a z kwestii merytorycznych - sposób sformułowania poleceń zmian lub określenie terminu ich wejścia w życie. Jeśli natomiast kwestionuje się normy wyrażone w przepisach zmienianych, to przedmiotem zaskarżenia powinny być przepisy aktu zmienianego w ich nowym brzmieniu, a nie - przepisy zmieniające (por. G. Wierczyński, ibidem). Akty zmieniające co do zasady zaskarżeniu nie podlegają, a zaskarżeniu podlega wyłącznie akt nowelizowany w znowelizowanym brzmieniu (por. wyrok TK z 12 grudnia 2005 r. , SK 20/04, OTK-A z 2005 r. nr 11 poz. 133).

Należy zwrócić uwagę, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z 23 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Go 710/16 stwierdził nieważność uchwały Sejmiku Województwa z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w części dotyczącej obwodów łowieckich nr [...].

Wyrok ten jest prawomocny i wiąże wszystkie inne sądy i organy (art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - określanego dalej jako "p.p.s.a."). Sentencja, jak i uzasadnienie tego orzeczenia wskazuje, iż derogowano nim uchwałę Sejmiku Województwa z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w odniesieniu do obwodów łowieckich nr [...] w całości, a nie jedynie w części t.j. w zakresie poszczególnych nieruchomości należących do skarżących tą uchwałę w sprawie II SA/Go 710/16, a wchodzących w skład tych obwodów.

Ponadto wobec braku odmiennego zastrzeżenia w sentencji i w uzasadnieniu tego orzeczenia uznać należy, iż derogowano nim uchwałę Sejmiku Województwa z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w brzmieniu nadanym również zaskarżoną uchwałą z dnia 28 października 2009 r. nr XLIII/409/2009 w części dotyczącej obwodów łowieckich nr [...]. Tym samym w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie nie istniał już przedmiot zaskarżenia, ponieważ nie obowiązywała uchwała o podziale Województwa na obwody łowieckie w zakresie obwodów nr [...] w brzmieniu uwzględniającym nowelizację wprowadzoną zaskarżoną uchwałą.

Zaskarżona uchwała, jak wynika z jej treści zmieniała uchwałę z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008. Nie uchylała i nie zastępowała zaś uchwały pierwotnej. Z tej przyczyny w dniu wydawania przez tut. Sąd wyroku z 23 listopada 2016 r. obowiązywała wyłącznie uchwała z 2008 roku i to w znowelizowanym brzmieniu. Uchwała zaskarżona z chwilą wprowadzenia zawartych w niej zmian do uchwały pierwotnej czyli uchwały z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 utraciła samodzielny byt prawny. Stąd stwierdzenie nieważności uchwały z dnia 11 lutego 2008 r. powodowało również wyeliminowanie z obrotu prawnego także uchwały nr XLIII/409/2009 z dnia 28 października 2009 r.

Skoro głównym celem postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę jest wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały zawierającej wady prawne, to w sytuacji, gdy nie istnieje już uchwała, której ważność ma być poddana ocenie oraz nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych, brak jest przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Okoliczność ta wyłącza możliwość rozpoznania i uwzględnienia kolejnej skargi, czyniąc postępowanie niedopuszczalnym nawet wówczas, gdy zaskarżona uchwała naruszała interes prawny skarżących. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest zaskarżony akt, a nie zarzuty jako takie podnoszone w skardze. W takich okolicznościach sprawy niemożliwy jest powrót do orzekania w przedmiocie prawidłowości zaskarżonej uchwały, skoro uchwała ta nie istnieje w obrocie prawnym i nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest niedopuszczalna z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a p.p.s.a. Niedopuszczalność taka występuje m.in. w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia w chwili złożenia skargi (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, P.p.s.a. Komentarz Warszawa 2011 r., str. 318, post. NSA z dnia 7 kwietnia 2010 r., I OSK 462/10 i z 10 lipca 2014 r. , II OSK 1798/14). Nie ulega bowiem wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt istnienia skarżonego aktu w chwili wniesienia skargi. Nie może być przedmiotem skargi akt nieistniejący, a zatem niefunkcjonujący w obrocie prawnym, ponieważ brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego. Jest to brak o charakterze przedmiotowym, nieusuwalny. Przy czym wprawdzie skarżący w piśmie z dnia [...] września 2017 r. zmienili swe stanowisko, podnosząc już po wyłączeniu skarg na poszczególne uchwały do odrębnego rozpoznania, iż w istocie skarżą jedynie uchwałę z dnia 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 zmienioną uchwałami z dnia 28 października 2009r. nr XLIII/409/2009, z dnia 9 czerwca 2014r. nr XLVIII/579/14 oraz z dnia 20 października 2014r. nr LIV/634/14, z czego wynika wola ograniczenia skargi do jednego aktu tj. uchwały z dnia 11 lutego 2008 r., jednakże tego rodzaju oświadczenie mogło być uwzględnione tylko w odniesieniu do skargi skutecznie wniesionej, a skargi niedopuszczalnej nie można uznać za skargę skutecznie wniesioną.

Z powyższych względów Sąd, wobec uznania, że skarga jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.