Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1774/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej V. sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 674/08 w sprawie ze skargi V. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. z dnia 2 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego w wysokości innej niż określonej w zgłoszeniu celnym oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Łd 674/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę V. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. z dnia 2 kwietnia 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego w wysokości innej niż określonej w zgłoszeniu celnym oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i zarządził zwrot stronie skarżącej kwoty uiszczonego wpisu sądowego.

W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2008r. skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 456 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia tegoż środka zaskarżenia. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie dnia 20 czerwca 2008r. Wobec tego, że termin do zapłaty wpisu upływał dnia 27 czerwca 2008r., a strona uiściła wpis dopiero 30 czerwca 2008r. Sąd pierwszej instancji w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę odrzucił.

Strona zaskarżyła ww. postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a., przez odrzucenie skargi, mimo że spółka uiściła wymaganą kwotę wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do uzupełnienia braków skargi.

Argumentując powyższy zarzut autor skargi kasacyjnej wyjaśniał, że spółka uiściła określoną w wezwaniu Sądu kwotę wpisu sądowego od skargi w terminie przewidzianym w ustawie, tj. dnia 27 czerwca 2008r., dowodem czego ma być załączone do niniejszej skargi kasacyjnej potwierdzenie złożenia zlecenia przelewu. Pełnomocnik strony podnosił, że zlecenie wykonania przelewu zostało złożone w sposób prawidłowy, a na rachunku zleceniodawcy znajdowała się wystarczająca ilość środków do realizacji zlecenia. Jednocześnie autor skargi kasacyjnej podkreślał, że wprawdzie do skargi nie dołączono dokumentu potwierdzającego uiszczenie wpisu sądowego, jednakże żaden przepis takiego obowiązku po stronie skarżącego nie formułuje. W tym kontekście wskazał również, że to Sąd powinien podjąć stosowne działania w celu zweryfikowania okoliczności przesądzających o ewentualnym odrzuceniu skargi.

Przy tak sformułowanym zarzucie autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w dniu 20 czerwca 2008r. spółce prawidłowo doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wydział Finansowo – Budżetowy WSA w Łodzi potwierdził, że dnia 30 czerwca 2008r. rachunek bankowy wpłacającego został obciążony kwotą 456 zł i w tym samym dniu kwota ta została zaksięgowana na rachunku Sądu. W oparciu o powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że spółka uiściła wpis po upływie terminu zakreślonego w wezwaniu, odrzucił skargę jako nienależycie opłaconą. W takich okolicznościach strona złożyła skargę kasacyjną, do której dołączyła potwierdzenie zlecenia w A. S.A. w dniu 27 czerwca 2008r. wykonania przelewu na rachunek bankowy WSA w Łodzi kwoty 456 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Z potwierdzenia tego nie wynika jednakże, czy na chwilę składania dyspozycji, na rachunku dysponenta (skarżącej spółki) znajdowała się wystarczająca ilość środków niezbędnych do realizacji zlecenia. Biorąc pod uwagę fakt, że niniejsza sprawa jest jedną z jedenastu spraw, w których strona złożyła skargi kasacyjne na postanowienia Sądu pierwszej instancji odrzucające - w tych samych okolicznościach – skargi spółki na decyzje organu podatkowego, oraz że w każdej ze skarg kasacyjnych strona wskazuje, iż zlecenie wykonania przelewu stosownej kwoty tytułem wpisu sądowego zostało złożone dnia 27 czerwca 2008r., ustalenia wymaga, czy w tej dacie na rachunku skarżącej znajdowały się środki wystarczające na realizację wszystkich złożonych przez nią dyspozycji. Jak przyjmuje się bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych, przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub innej instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty, istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2005r., OSK 34/05, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób jest rozstrzygać o prawidłowości kwestionowanego postanowienia Sądu pierwszej instancji bez uwzględnienia okoliczności podnoszonych przez stronę w skardze kasacyjnej, jednakże wyjaśnienia wymagają zasygnalizowane w tym przedmiocie przez tutejszy Sąd wątpliwości. Zaniechanie w tym zakresie i przesądzenie wszelkich niejasności na niekorzyść strony bez uprzedniego ich zbadania stanowiłoby bowiem pogwałcenie zagwarantowanego jednostce w Konstytucji RP prawa do sądu i pozbawiłoby ją możliwości obrony jej praw.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.