Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 928/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak – Owczarczak Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lipca 2004r. sprawy ze skargi A. i P.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2002r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/D. Rzyminiak – Owczarczak /-/A. Łaskarzewska /-/B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, które zakończone zostało ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2000r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i P. S. pozwolenie na budowę pawilonu handlowego z małą gastronomią i częścią mieszkalną na działce w K. przy ul. [...] oraz decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę elewacji frontowej w/w budynku.

W uzasadnieniu wywiedziono, że na terenie objętym powyższym pozwoleniem znajduje się trafostacja oraz sieci energetyczne do niej prowadzące.

Do projektu budowlanego dołączono wstępne warunki przyłączenia urządzeń elektrycznych projektowanego obiektu, do sieci elektroenergetycznej wydaną przez Energetykę "A" S.A.

Z uwagi na fakt, że projektowane obiekty nie ograniczały dostępu do w/w stacji oraz nie pogarszały możliwości korzystania z urządzeń energetycznych Energetyka "A" nie była uznana za stronę postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia.

Ponadto w ocenie organu z przedłożonego dokumentu własności wynika, że nieruchomość nie jest obciążona żadną służebnością na rzecz Energetyki "A" S.A.

Zgodnie zaś z art. 148 § 1 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w omawianej sytuacji biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydanej decyzji.

Jak wynika ze zgromadzonych w tutejszym Sądzie materiałów termin ten nie został dotrzymany.

Stąd należało uznać, że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów i orzeczono jak w sentencji.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Energetyka "A" S.A.

Zażądała uchylenia decyzji w całości oraz orzeczenia o wznowieniu postępowania.

Zdaniem odwołującej się materiał zgromadzony w sprawie nie dawał podstaw do przyjęcia, iż skarżąca nie dochowała terminu z art. 148 § 1 kpa.

Ponadto nie sposób przyjąć, by Energetyka "A" nie miała interesu prawnego w toczących się postępowaniach. Zaistniały spór nie sprowadza się tylko do prostopadłego przejścia ogrodzenia nad kablem energetycznym, co zresztą nie odpowiada prawdzie, ale także na braku możliwości wymiany transformatora w budynku.

Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2002r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o wznowieniu postępowania przez organ I instancji.

W ocenie organu II instancji z załączonych akt sprawy nie wynika, że skarżąca nie dochowała terminu z art. 148 § 1 kpa.

Przyjąć należy za to, że Energetyka "A" miała interes prawny i jest stroną w toczących się postępowaniach.

W świetle powyższego należało uwzględnić odwołanie i orzec jak w sentencji.

Skargę na decyzję Wojewody złożyli A. i P. małż. S. .

Zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżących decyzja organu II instancji wydana została z naruszeniem obowiązującego prawa.

Energetyka "A" nie jest stroną w sprawie. Nie zostały bowiem naruszone jej jakiekolwiek prawa, sprawa nie dotyczy jej interesu prawnego lub obowiązku.

Pozwolenia na budowę dotyczyły nieruchomości skarżących, którzy są również właścicielami budynku trafostacji tam zlokalizowanej.

Projektowane obiekty zgodnie z projektami budowlanymi nie ograniczały dostępu do urządzeń oraz nie pogarszały możliwości korzystania z nich.

Ponadto zważyć należy, że na kablu energetycznym stoi ogrodzenie, a nie ściana.

Zdaniem skarżących w aktach sprawy brak jest wniosku o wznowienie postępowania.

Nawet jeżeliby przyjąć, że wniosek taki złożony został w 2001r. to złożony on został z uchybieniem terminowi miesięcznemu.

Jak wynika bowiem z dziennika budowy roboty rozpoczęły się w czerwcu 2000r. i Energetyka nie miała żadnych ograniczeń w dostępie do swoich urządzeń i czyniła to.

Trudno przyjąć zatem, że nie wiedziała o prowadzonych pracach, które z natury rzeczy musiały być poprzedzone pozwoleniem na budowę.

Ponadto decyzja nie powinna być wznowiona także z tego powodu, iż w wyniku wznowienia wydana zostałaby decyzja, która odpowiadałaby w swej istocie decyzji dotychczasowej. O braku zastrzeżeń merytorycznych świadczy fakt, iż Energetyka podpisała umowę o przyłączeniu do sieci nr [...] w dniu [...] listopada 2001r. i przyjęła wpłatę na poczet umowy.

Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

I tak na wstępie zważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie organ administracji nie wyjaśnił ponad wszelką wątpliwość, czy skarżąca dochowała wymogowi z art. 148 kpa.

Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu, które jednak musi być udowodnione przez strony.

Wszczęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa).

Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania niezależnie od zaistnienia przesłanek pozytywnych z art. 145 kpa.

W przedmiotowej sprawie Wojewoda poza lakonicznym stwierdzeniem, iż akta sprawy nie dają podstaw do przyjęcia uchybienia terminowi z art. 148 kpa nie zawarł w decyzji żadnych ustaleń pozwalających na kontrolę tego stwierdzenia.

Wojewoda nie podał daty, od której w jego ocenie rozpoczął bieg termin z powyższego przepisu.

Tym samym skoro nie zbadano, czy zachowano termin do złożenia podania o wznowienie, przedwczesnym było badanie zaistnienia przesłanek z art. 145 kpa.

W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję należało uchylić.

Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji ponad wszelką wątpliwość wyjaśni, czy skarżąca zachowała termin z art. 148 kpa tj. ustali dzień, w którym strona skarżąca dowiedziała się o decyzji, ze ścisłością dostateczną, by określić że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu 1 miesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

W razie przyjęcia, że termin został zachowany ustaleniem należy objąć zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, przy czym uznanie iż skarżąca legitymuje się przymiotem strony winno by uzasadnione szczegółowym wywodem co do jej interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa.

Wywód nie może ograniczać się do kolejnego stwierdzenia, że taki interes skarżąca posiada.

Rozstrzygając jak w punkcie I Sąd oparł swe rozstrzygnięcie na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozstrzygnięcie jak w punkcie II oparto na art. 152 ustawy jak wyżej.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 cytowanej ustawy.

Przy orzekaniu jak w pkt I i II sentencji Sąd miał na względzie także art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

Rozstrzygając o kosztach uwzględniono także art. 97 § 1 i 2 cytowanej ustawy.

/-/D. Rzyminiak – Owczarczak /-/A. Łaskarzewska /-/B. Kamieńska

Brak podpisu sędziego

spowodowany jest

jego nieobecnością.

/-/ A. Łaskarzewska

kk