Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1642/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2b, art. 56, art. 117 ust. 2 pkt 1, ust. 3 i  ust. 8
journal: Dz.U. 2008 nr 133 poz 849
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. GmbH z siedzibą w N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849 ze zm.), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w sprawie cofnięcia zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M. produkcji P., zawierającego substancję aktywną chlorsulfuron produkcji P., zmienionego decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] oraz decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż środek ochrony roślin M. zawiera substancję aktywną chlorsulfuron dopuszczoną do stosowania dyrektywą Komisji 2009/77/WE z dnia 1 lipca 2009 r. zmieniającą dyrektywą Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej chlorsulfuronu, cyromazyny, dimetachloru, etofenproksu, lufenuronu, penkonazolu, trialatu oraz triflusulfuronu jako substancji czynnych (Dz. Urz. UE LI 72 z dnia 02.07.2009 r.).

Wskazano, iż w myśl przepisów dyrektywy Komisji 2009/77/WE państwa członkowskie, w terminie do 30 czerwca 2010 r., zostały zobligowane do dokonania przeglądu obowiązujących zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające substancję aktywną chlorsulfuron. W związku z powyższym w ocenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M. zobowiązany był do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej chlorsulfuron produkcji P. potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił uwagę, iż zgodnie ze wskazówkami zawartymi w wytycznej Komisji Europejskiej "Draft guidance document on the re-registration of plant protection products following inclusion of an existing active substance in Annex I to Council Directive 91/414/EEC" SANCO/10796/2003 ("Dokument roboczy w sprawie ponownej rejestracji środków ochrony roślin po włączeniu istniejącej substancji czynnej do załącznika I dyrektywy Rady 91/414/EWG"), podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin powinien wykazać równoważność przedłożonych wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących substancji aktywnej do badań objętych ochroną prawną. W przypadku substancji aktywnej chlorsulfuron wykaz ten określony jest w dokumencie " Chlorsulfuron - List of studies relied upon with a view to annex I inclusion" sporządzonym przez pełniący na podstawie rozporządzenia Komisji nr 451/2000/WE z dnia 28 lutego 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu prac określonego w art. 8 ust. 2 Dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz. Urz. L55 z 29.02.2000 r.) właściwy urząd Republiki Greckiej pełniącej rolę sprawozdawcy w procesie mającym na celu dopuszczenie substancji chlorsulfuron do stosowania w środkach ochrony roślin dyrektywą Komisji 2009/77/WE. Dodano przy tym, iż szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej substancji aktywnej chlorsulfuron był stronie znany, bowiem ww. dokumenty zostały jej przekazane wraz z pismem z dnia 2 czerwca 2009 r.

W ocenie Ministra wymagane prawem dokumenty należało przedstawić do dnia 1 stycznia 2010 r. tj. w terminie określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060 ze zm.). Stwierdzono, iż w określonym przepisami terminie producent środka ochrony roślin M. nie złożył wymaganej dokumentacji.

W związku z tym, pismem z dnia [...] stycznia 2010 r., strona została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M. i poinformowana o możliwości złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi pełnomocnik spółki P.- producenta środka ochrony roślin M. przedłożył część wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących substancji aktywnej chlorsulfuron produkcji P. do formulacji w/w środka ochrony roślin, w formie tzw. tabeli równoważności.

Analiza przedłożonej dokumentacji, zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wykazała, iż producent nie przedstawił przeważającej części wymaganych sprawozdań z badań. Ponadto podkreślono, iż z kopii pisma Instytutu Przemysłu Organicznego z dnia 30 października 2009 r., załączonego do przedłożonej dokumentacji wynika, że przewidywany termin ukończenia określonych badań i sporządzenia sprawozdań końcowych został określony na wrzesień/październik 2013 r., a więc termin o ponad 3 lata przekraczający obowiązujący państwa członkowskie (termin 30 czerwca 2010 r.), w którym zostały zobowiązane do dokonania przeglądu obowiązujących zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające substancję aktywną chlorsulfuron.

Stwierdzone zostały braki w odniesieniu do następujących punktów dokumentu "Chlorsulfuron - List ofstudies relied upon with a view to annex I inclusion ":

Część B.2. Fizyczne i chemiczne właściwości- nie przedstawiono żadnego sprawozdania z badań;

Część B.5. Metody analizy- nie przedstawiono sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w: IIA, 4.2.1./07; IIA, 4.2.1./02; IIA, 4.2.1./05; HA, 4.2.1./I2; IIA, 4.2.1./03; IIA, 4.2.1./03; IIA, 4.2.1./04; IIA, 4.2.1./11; IIA, 4.2.2./02; IIA, 4.2.2./01; IIA, 4.2.3./01; IIA, 4.2.4./01;

Cześć B.6. Toksykologia- nie przedstawiono sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w IIA, 5.2.4./01; IIA, 5.2.5./02; IIA, 5.2.6701; IIA, 5.3.2701; IIA, 5.3.2704; IIA, 5.4.1702; HA, 5.4.1703; IIA, 5.4.2701; IIA, 5.6.1701; IIA, 5.6.2701; IIA, 5.6.2702; IIA, 5.8.1702; IIA, 5.8.1703; IIA, 5.8.1704; IIA, 5.8.1705; IIA, 5.8.1706; IIA, 5.8.1/09; IIA, 5.8.2702;

Cześć B.7. Pozostałości- nie przedstawiono sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w IIA, 6.0701; IIA, 6.0702; IIA, 6.1702; IIA, 6.3701; IIA, 6.3703;

Cześć B.8. Los i zachowanie w środowisku- nie przedstawiono sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w IIA, 7.1701; IIA, 7.1.1.1.1701; IIA, 7.1.1.1.1702; IIA, 7.1.1.1.1703; IIA, 7.1.1.1.2701; IIA, 7.1.1.1.2702; IIA, 7.1.1.2.1701; IIA, 7.1.1.2.1702; IIA, 7.1.1.2.1703; IIA, 7.1.1.2.1704; IIA, 7.1.1.2.1705; IIA, 7.1.1.2.2701; IIA, 7.1.1.2.2702; IIA, 7.1.1.2.2703; IIA, IIA, 7.1.1.2.2705, 7.1.1.2.2706; IIA, 7.1.2701; IIA, 7.1.2702; IIA, 7.1.2703; IIA, 7.1.2704; IIA, 7.1.2705; IIA, 7.2.1701; IIA, 7.2.1702; IIA, 7.2.1.1701; IIA, 7.2.1.2701; IIA, 7.2.1.3.1701; IIA, 7.2.1.3.2701; IIIA, 9.2.1;IIIA, 9.2.3;

Ponadto nie zostały przedstawione sprawozdania wskazane w pkt. IIA, 7.1.1.2.2704; IIA, 7.1.1.2.2707; IIA, 7.1.1.2.2708; IIA, 7.1.1.2.2709; IIA, 7.1.1.2.2710.

Cześć B.9, Ekotoksykologia- nie przedstawiono sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w IIA, 8.I.2./01; IIA, 8.1.2./02; IIA, 8.1.3701; IIA, 8.1.3./02; IIA, 8.2.2.2./01; IIA, 8.2.5./01; HA, 8.2.5./02; IIA, 8.2.5./03; IIA, 8.2.5./04; IIA, 8.2.5705; IIA, 8.2.8701; IIA, 8.2.8702; IIA, 8.2.8703; IIA, 8.2.8704; IIA, 8.2.8705; IIA, 8.2.8706; IIA, 8.2.8707; IIA, 8.3.1.1701; IIA, 8.3.1.1702; IIA, 8.3.2703; IIA, 8.3.2704; IIA, 8.3.2705; IIA, 8.4.2702; IIA, 8.4.2703; IIA, 8.4.2704; HA, 8.7701; IIIA, 10.2.1702; IIIA, 10.4.1701; IIIA, 8.3.2701; IIIA, 8.3.2702; IIIA, 8.4.2701; IIIA, 8.6701; IIIA, 8.6702;

W odniesieniu do sprawozdań przywołanych w pkt. HA, 8.1.1701; IIA, 8.1.1702 wskazano, iż strona przedstawiła informację "Badanie wykonane w IPO P. w 2004r. Toksyczność ostra doustna na przepiórce japońskiej G/58/04". W ocenie Ministra, sprawozdania te pomimo faktu przywołania w dostarczonej "tabeli równoważności" dokumentacji nie zostały jednak faktycznie przedłożone przez producenta. Również analiza dokumentacji przedłożonej przez spółkę P. w toku postępowania związanego z dopuszczeniem do obrotu w/w środków ochrony roślin, zdaniem Ministra wykazała, że wskazane sprawozdanie nie zostało podczas tego procesu przedłożone.

W odniesieniu do sprawozdań przywołanych w pkt. IIA, 8.2.1701; IIA, 8.2.1702; IIA, 8.2.1703; HA, 8.2.1704; IIA, 8.2.1705; IIA, 8.2.1706; IIA, 8.2.4701; IIA, 8.2.4702; HA, 8.2.4703; HA, 8.2.4704; IIA, 8.2.4705; IIA, 8.2.6701; IIA, 8.2.6702; IIA, 8.2.6703; HA, 8.2.6704; IIA, 8.2.6705; IIA, 8.2.6706; IIA, 8.5702; IIIA, 10.2.1701 organ odwoławczy stwierdził, iż sprawozdanie to pomimo faktu przywołania w dostarczonej "tabeli równoważności" dokumentacji nie zostało faktycznie przedłożone.

W odniesieniu do sprawozdań przywołanych w pkt. IIA, 8.4.1701; HA, 8.4.1703; IIA, 8.4.1704 uznano, iż pomimo odwołania się strony do sprawozdania z badania "Toksyczność ostra dla dżdżownic G/59/04 wykonane w 2004 w IPO P. dla P.", sprawozdanie nie zostało przedłożone. Ponadto analiza dokumentacji przedłożonej przez spółkę w toku postępowania związanego z dopuszczeniem do obrotu w/w środka ochrony roślin, w ocenie Ministra wykazała, że wskazane sprawozdanie nie zostało podczas tego procesu przedstawione.

W odniesieniu do sprawozdań przywołanych w pkt. IIA, 8.5./03; IIA, 8.5./04; IIA, 8.5./05; IIIA, 8.5-/01; IIIA, 8.5./02 podobnie stwierdzono, iż pomimo faktu przywołania w dostarczonej "tabeli równoważności" dokumentacji nie zostały jednak faktycznie przedłożone.

W związku z powyższym Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał, że w obowiązującym przepisami terminie, tj. do dnia 1 stycznia 2010 r. producent środka ochrony roślin M. nie przedłożył dokumentacji dotyczącej właściwości substancji aktywnej chlorsulfuron produkcji P. potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla danej substancji aktywnej. To z kolei zdaniem Ministra dawało podstawę do cofnięcia w drodze decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M..

Wskazano jednocześnie, iż wraz z pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. pełnomocnik spółki C. przedłożył sprawozdania z badań, które pomimo faktu przywołania w dostarczonej "tabeli równoważności" dokumentacji nie zostały jednak faktycznie dołączone do pisma z dnia 21 stycznia 2010 r. Wraz z przedmiotowym pismem zostały przedstawione następujące sprawozdania:

- Badanie toksyczności ostrej doustnej na przepiórkach japońskich G/58/04 Instytut Przemysłu Organicznego P. grudzień 2004 r.;

- Badanie toksyczności ostrej S -2 7/04 Instytut Przemysłu Organicznego P. grudzień 2004 r.;

- Badanie toksyczności ostrej dla dżdżownic G/59/04 Instytut Przemysłu Organicznego grudzień 2004 r.;

- Ocena toksycznego działania na aktywność mikroorganizmów - wpływ na przemiany azotu i węgla w glebie G/60/04 Instytut Przemysłu Organicznego P. grudzień 2004 r.;

- Ocena toksycznego działania na organizmy wodne W/25/04 Instytut Przemysłu Organicznego P. grudzień 2004 r.

Jednocześnie w piśmie z dnia 20 kwietnia 2010 r. strona przedstawiła informacje dotyczące przewidywanego terminu przedłożenia brakujących sprawozdań z badań wskazanych w piśmie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 marca 2010 r.

W odniesieniu do sprawozdań dotyczących fizycznych i chemicznych właściwości substancji aktywnej wskazano, że badania zostały zamówione w Instytucie Przemysłu Organicznego w P. jednakże nie określono terminu ich realizacji. Jednocześnie poinformowano, że producent podjął czynności zmierzające do uzyskania "tych analiz od D.". W odniesieniu do dokumentacji dotyczącej metod analitycznych strona wskazała, że sprawozdania zostaną ukończone do końca 2010 r. Podkreślono przy tym, że w odniesieniu do sprawozdań dotyczących badań przeprowadzanych na zwierzętach "spodziewamy się otrzymać zezwolenie tej firmy (D.) na uznanie badań potrzebnych na podstawie badań tego koncernu".

W odniesieniu do sprawozdań dotyczących toksykologii strona wskazała, że "badania na kręgowcach spodziewamy się otrzymać od D.". W odniesieniu do sprawozdań z badań dotyczących pozostałości strona poinformowała, że wszystkie badania dotyczące tego punktu, spodziewa się dostarczyć do końca roku 2010.

Ustosunkowując się do sprawozdań z badań dotyczących losu i zachowania w środowisku strona zaznaczyła, że stosowne sprawozdania zostaną dostarczone do końca roku 2010. Sprawozdania odnoszące się natomiast do dokumentacji określonej w pkt. IIA, 7.1.1.2,2704; IIA 7.1.1.2.2/05; IIA, 7.1.1.2.2707; IIA, 7.1.1.2.2708; IIA, 7.1.1.2.2709; IIA, 7.1.1.2.2710 – zostały zamówione w IPO P..

W odniesieniu do sprawozdań odnoszących się do dokumentacji określonej w IIA, 8.1.2701; IIA, 8.1.2702; IIA, 8.1.3701; IIA, 8.1.3702; IIA, 8.2.2.2701; IIA, 8.2.5701; IIA, 8.2.5702; IIA, 8.2.5703; IIA, 8.2.5704; IIA, 8.2.5705; IIA, 8.2.8701; IIA, 8.2.8702; IIA, 8.2.8703; IIA, 8.2.8704; HA, 8.2.8705; IIA, 8.2.8706; IIA, 8.2.8707; IIA, 8.3.1.1701; IIA, 8.3.1.1702; IIA, 8.3.2703; IIA, 8.3.2704; IIA, 8.3.2705; IIA, 8.4.2702; IIA, 8.4.2703; IIA, 8.4.2704; IIA, 8.7701; IIIA, 10.2.1702; IIIA, 10.4.1701; IIIA, 8.3.2701; IIIA, 8.3.2702; IIIA, 8.4.2701; IIIA, 8.6701; IIIA, 8.6702 poinformowano, że "większość badań jest badaniami na kręgowcach, pozostałe są wykonywane w IPO i będą gotowe do końca 2010 r.".

Ponadto spółka P. wraz z pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. przedstawiła kopię kierowanego do spółki B. Sp. z o.o. pisma z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygnowanego przez spółkę D. Sp. z o.o., w którym spółka D. przedstawia "wstępne" wymogi dotyczące udostępnienia producentowi środka ochrony roślin M. danych dotyczących danych toksykologicznych dla kręgowców.

W opinii Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dokumentacja przedłożona przez skarżąca spółkę zawiera szereg braków dotyczących wszystkich jej części, w związku z tym uznano, iż obowiązek wynikający z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin nie został spełniony. Jednocześnie podkreślono, że producent nie przedstawił dokumentu, z mocy którego uzyskał możliwość powoływania się na będące własnością spółki D. sprawozdania z badań na zwierzętach kręgowych.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, iż art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy o ochronie roślin nakłada na ministra właściwego do spraw rolnictwa obowiązek cofnięcia zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu w przypadku, gdy nie zostaną w oznaczonym terminie, przedłożone wyniki badań, informacje, dane, oceny oraz dokumentacja, o której mowa w art. 117 ust. 2 w/w ustawy. Podkreślił jednocześnie, iż nieprzedłożenie wymaganej dokumentacji do dnia 1 stycznia 2010 r. uniemożliwia zakończenie procesu oceny, w terminie przewidzianym przepisami dyrektywy 2009/77/WE.

Zdaniem Ministra producent środka ochrony roślin M., w terminie dotyczącym przedłożenia dokumentacji (1 stycznia 2010 r.), nie przedłożył kompletnej dokumentacji. Ponadto Minister uznał, iż przedstawione przez spółkę informacje, zgodnie z którymi znaczna część wymaganych sprawozdań z badań zostanie przedstawiona z końcem 2010 r., nie może być uwzględniona, bowiem wskazuje, iż dokumenty zostaną przekazane po określonym w przepisach dyrektywy Komisji 2009/77/EW terminie, w którym państwa członkowskie UE zostały zobowiązane do przeglądu istniejących zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające w swym składzie substancję aktywną chlorsulfuron.

Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że przepisy dyrektywy Komisji 2009/77/WE oraz ustawy o ochronie roślin nie dopuszczają możliwości wydłużenia terminu na przedstawienie wymaganej dokumentacji. Dlatego też stwierdzenie strony zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z którym producent środka ochrony roślin M. w określonym terminie nie przedłożył części wymaganej dokumentacji dostarczając jedynie informacje o zainicjowaniu określonych badań, potwierdza słuszność uznania, iż przedłożona dokumentacja nie spełnia wymogów określonych w ww. dyrektywie Komisji.

Ponadto Minister wskazał, iż z przepisów prawa nie wynika aby na organie spoczywał obowiązek pisemnego informowania stron o obowiązkach spoczywających na podmiotach posiadających zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin w następstwie dopuszczenia danej substancji aktywnej do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisję Europejską.

Na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. z siedzibą w N.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 51 ust. 1 pkt. 2b oraz art. 117 ust. 2 ustawy o ochronie roślin (art. 3 dyrektywy Komisji 2009/77/WE z dnia 1 lipca 2009 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej chlorsulfuronu, cyromazyny, dimetachloru, etofenproksu, lufenuronu, penkonazolu, trialatu oraz triflusulfuronu, jako substancji czynnych oraz art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin 91/414/WE);

- art. 56 ustawy o ochronie roślin (art. 13 dyrektywy 91/414/WE);

- art. 117 ust. 8 ustawy o ochronie roślin;

- art. 6, 7, 8, 10, 58, 75, 77, 84, 86, 89 § 2 i 136 Kpa;

- art. 2 i 7 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż z art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/77/WE nie wynika, by konieczne było ustalenie terminu 1 stycznia 2010 r. jako nieprzekraczalnego terminu do złożenia dokumentacji, oraz aby nie można było dokonywać uzupełnień dokumentacji środka ochrony roślin już po tym terminie, szczególnie w sytuacji, gdy strona wykazała, że opóźnienia w złożeniu kompletnej dokumentacji nie wynikły z jej winy. W ocenie skarżącego, wytyczne Komisji Europejskiej, w oparciu o które uznano termin 1 stycznia 2010 r. jako termin na przedstawienie stosownej dokumentacji, nie są wiążącym prawem, a zatem nie powinny stanowić o wyznaczaniu praw i obowiązków strony postępowania administracyjnego. Jednocześnie zdaniem skarżącego nie ma przeszkód, by termin do złożenia dokumentacji, na podstawie art. 58 Kpa był przywrócony, w sytuacji, gdy strona uprawdopodobni, że uchybiła terminowi nie ze swojej winy. W związku z tym, iż w omawianej sprawie skarżący udowodnił brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia dokumentacji, spełnione zostały przesłanki do przywrócenia tego terminu.

Ponadto w ocenie skarżącego, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa istnieje możliwość pozytywnego ustosunkowania się przez organ do wniosku strony o wstrzymanie się z zakończeniem przeglądu i podjęciem ostatecznej decyzji do czasu zakończenia już zleconych badań. Wskazano, iż taka praktyka jest stosowana przez inne organy państw członkowskich. Strona skarżąca podkreśliła, iż skoro dyrektywa 2009/77/WE, będąca dyrektywą wykonawczą, nie wyłączyła wprost możliwości stosowania przepisu art. 4 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG, to powinno się ten przepis stosować w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej dyrektywy. To z kolei zdaniem skarżącej dowodzi, iż stanowcze stanowisko Ministra zawarte w zaskarżonej decyzji, co do dostarczenia wyników analiz najpóźniej do dnia 1 stycznia 2010 roku, nie znajduje oparcia w przepisach wspólnotowych. Dodatkowo wskazano, iż instytuty badawcze z innych Państw Członkowskich poświadczają, że organy administracji w innych Państwach Członkowskich uznają, że potwierdzenie instytutu badawczego o przyjęciu zamówienia na analizy jest równoznaczne z dotrzymaniem terminu do złożenia dokumentacji.

W ocenie skarżącego, spełnienie warunków z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny, nastąpiło już przed 1 stycznia 2010 r. Wszystkie natomiast pozostałe dane służą jedynie do porównania czy skarżący posiada lub zlecił badania, których wyniki pozwalają na przyjęcie tezy, że substancje czynne w gotowych produktach w oryginale i generyku skarżącego działają podobnie. Wykazanie tożsamości produktu, zdaniem strony skarżącej, powinno wystarczyć do założenia, że produkt M. spełnia wymogi określone w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia. Tym samym cofniecie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M., wobec uznania iż zakreślonym terminie nie spełniono wymogów ustawowych, w ocenie skarżącego narusza treść art. 51 ust. 1 pkt 2b oraz art. 117 ust. 2 ustawy i ochronie roślin.

Skarżący wskazał również na naruszenie przez organ przepisów art. 7, 8, 75 i 77 Kpa oraz art. 136 Kpa, poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, tj. dokumentów, które zostały złożone wraz z wnioskiem o dopuszczenie do obrotu przedmiotowego środka ochrony roślin, które w ocenie skarżącego były wystarczające do pozytywnego rozpoznania niniejszej sprawy. Podkreślono jednocześnie, iż ocena materiału dowodowego, w postaci danych, wyników i analiz, wymaga specjalistycznej wiedzy, dlatego winna być dokonana przez specjalistów, powołanych w sprawie w charakterze biegłych. W tym celu, w ocenie skarżącego zasadnym było przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, czego organ nie uczynił.

Ponadto skarżący nie zgodził się z interpretacją art. 56 ustawy o ochronie roślin, dokonaną w zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego nie znajduje bowiem uzasadnienia wykluczenie przez organ możliwości skorzystania z danych pochodzących z badań przeprowadzonych przez inne podmioty, szczególnie w sytuacji, gdy badania te nie zostały przeprowadzone w celu uzyskania wpisu do Załącznika I. Powołując się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wskazano, iż stosowanie środków przejściowych zawartych w dyrektywie 91/414/WE w stosunku do substancji znanych, uznawane jest za uzasadnione i nie stanowi naruszenia prawa producenta produktów oryginalnych. W ocenie skarżącego analiza orzecznictwa ETS wskazuje, iż korzystanie przez producentów z badań i dokumentacji opracowanej przed wejściem w życie dyrektywy 91/414/WE, dla której okres ochrony danych na podstawie krajowych przepisów już wygasł, jest dopuszczalne i nie jest sprzeczne z gwarancjami ochrony zawartymi wart. 13 tej dyrektywy. Podkreślono, iż prawidłowość takiego rozumowania potwierdza również brzmienie art. 59 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) NR 1107/2009 z dnia 21 października 2009 roku dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG. Powyższe, w ocenie skarżącego potwierdza, iż że przepisy art. 13 dyrektywy 91/414WE i wydane na tej podstawie przepisy polskie zakazują odwołania się do wyników badań wykonanych i przedstawionych w celu uzyskania wpisu danej substancji aktywnej na listę zawartą w Załączniku I do tej dyrektywy, natomiast nie zakazują korzystania z dokumentów stanowiących dostępną wiedzę naukową dotyczącą danej substancji. Zdaniem skarżącego, nie ma zatem podstaw do udzielania ochrony powszechnie dostępnym publikacjom opublikowanym przed kilkunastu bądź kilkudziesięciu laty, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasady wolnej konkurencji oraz zasady proporcjonalności zawartych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Podsumowując skarżący stwierdził, iż brak jest podstaw do wycofania środka ochrony roślin M. z rynku, bowiem jako producent dostarczył wszelką niezbędną dokumentację oraz właściwie uzasadnił brak obowiązku przedstawiania niektórych innych badań.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Podstawą materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. jest art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849, ze zm.), zgodnie z którym Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu, o którym mowa w art. 37 ust. 1, jeżeli nie zostaną przedłożone w oznaczonym terminie wyniki badań lub informacje, o których mowa w art. 48 ust. 1, albo wyniki badań, informacje, dane, oceny oraz dokumentacja, o których mowa w art. 117 ust. 2.

Na podstawie art. 1 dyrektywy Komisji 2009/77/WE z dnia 1 lipca 2009 r. (Dz. U. UE L 172 z dnia 2 lipca 2009 r.) zmieniającego dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej chlorsulfuronu, cyromazyny, dimetachloru, etofenproksu, lufenuronu, penkonazolu, trialatu oraz triflusulfuronu, jako substancji czynnych, substancja aktywna chlorsulfuron, którą zawiera środek ochrony roślin M., włączona została do załącznika nr 1 do dyrektywy Rady z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz. U. UE L 230 z 19 sierpnia 1991 r., str. 1). Załącznik ten stanowi wykaz substancji czynnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 dyrektywy Komisji 2009/77/WE, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują dotychczasowe zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających chlorsulfuron, cyromazynę, dimetachlor, etofenproks, lufenuron, penkonazol, trialat i triflusulfuron jako substancje czynne w terminie do dnia 30 czerwca 2010 r. Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy w odniesieniu m.in. do chlorsulfuronu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do tej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy, posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

Przepis art. 2 dyrektywy Komisji 2009/77/WE nałożył na państwa członkowskie obowiązek przyjęcia i opublikowania, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r., przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy. Przewidział też, że państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 lipca 2010 r.

Załącznik nr II (Wymogi dotyczące dokumentacji, która ma być przedłożona w celu włączenia substancji czynnej do Załącznika I) do dyrektywy Rady 91/414/EWG został implementowany do polskiego porządku prawnego przez załącznik nr 2 (Zakres badań, informacji i danych dotyczących substancji aktywnej) do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839, zm. Dz. U. z 2006 r. Nr 133, poz. 937).

W świetle powołanych wyżej regulacji posiadająca zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin M. Spółka P., zobowiązana była do przedstawienia zgodnie z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji.

Niedopełnienie tego obowiązku w oznaczonym terminie, stosownie do treści powołanego wyżej art. 51 ust. 1 pkt 2b ustawy o ochronie roślin skutkowało cofnięciem zezwolenia na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu.

Delegację do oznaczenia terminów przedstawienia wskazanych w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin dokumentów, zawarto w art. 117 ust. 3 tej ustawy stanowiąc, że minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, terminy realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia człowieka, zwierząt oraz środowiska, a także ustalenia dokonane w tym zakresie z Komisją Europejską.

W rozporządzeniu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060, ze. zm.) (kolumna nr 3, Ip. 24a) termin przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin określono na dzień 1 stycznia 2010 r.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż z przepisu art. 3 ust. 1 dyrektywy Komisji 2009/77/WE nie wynika, by konieczne było ustalenie terminu 1 stycznia 2010 r. jako nieprzekraczalnego terminu do złożenia dokumentacji należy stwierdzić, iż zarzut ten nie jest zasadny. Art. 117 ust. 3 ustawy o ochronie roślin stanowi ustawowe upoważnienie dla Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozporządzenia określającego terminy realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 2 tego artykułu. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi korzystając z tego upoważnienia w dniu 7 września 2004 r. wydał rozporządzenie w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060, ze zm.). Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania, zawierającego substancję aktywną dopuszczoną do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisję Europejską, jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji. Terminy do wykonania tego obowiązku zostały określone w załączniku do tego rozporządzenia. Dla substancji aktywnej chlorsulfuron wchodzącej w skład środka ochrony roślin M. termin ten został określony do 1 stycznia 2010 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2009 r. (Dz. U. Nr 138, poz. 1128) zmieniającego rozporządzenie z dnia 7 września 2004 r. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem ogłoszenia tj. z dniem 28 sierpnia 2009 r.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. – w brzmieniu uwzględniającym m.in. zmianę wynikającą z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2009 r. – jest obowiązującym aktem prawnym w systemie prawa polskiego. Art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Prawo do wydawania rozporządzeń obok Prezydenta, Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów posiadają również ministrowie. Rozporządzenia są to akty prawne o charakterze wykonawczym, wydawane na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie, bez którego rozporządzenie nie może być wydane. Zgodnie z zasadą legalności wyrażoną w art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Wobec powyższego organ wydając zaskarżoną decyzję obowiązany był zastosować obowiązujący przepis prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stoi na stanowisku, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r., będące m.in. podstawą wydania zaskarżonej decyzji, nie zostało wydane z przekroczeniem upoważnienia ustawowego.

Należy również zauważyć, że dyrektywa Komisji 2009/77/WE z dnia 1 lipca 2009 r. weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. (art. 4). Z tym też dniem do załącznika nr 1 do dyrektywy Rady 91/414/EWG włączono m.in. chlorsulfuron. Od tego też dnia państwa członkowie zobowiązane były do realizacji zobowiązań nałożonych tą dyrektywą w terminach w niej przewidzianych, m.in. do weryfikacji wydanych zezwoleń dla środków ochrony roślin pod kątem tego, czy posiadacze tych zezwoleń zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 dyrektywy Rady 91/414/EWG posiadają dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji. Także od tego dnia na podmiotach posiadających zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania, zawierającego przedmiotową substancję aktywną, ciążył obowiązek przedstawienia dokumentów wskazanych w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin. Termin określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r., zmienionym rozporządzeniem z dnia 21 sierpnia 2009 r., jest zgodny z dyrektywą Komisji 2009/77/WE. Określenie przez prawodawcę innego terminu realizacji tego obowiązku spowodowałoby, że wskazana dyrektywa nie zostałaby prawidłowo implementowana do polskiego porządku prawnego.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 58 k.p.a. skoro w sprawie nie zaistniały przesłanki do jego zastosowania.

Skarżąca podniosła również, że w sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 91/414/EWG. Zgodnie z tym przepisem zezwolenia mogą być w każdym momencie poddane przeglądowi, jeżeli istnieją przesłanki, że nie jest już spełniony którykolwiek z wymogów określonych w ust. 1 tego artykułu. W takich przypadkach Państwa Członkowskie mogą zażądać od strony, która złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na dopuszczenie, lub od strony, której przyznano rozszerzenie zakresu stosowania środka zgodnie z art. 9, przedłożenia dodatkowych informacji niezbędnych do przeprowadzenia takiego przeglądu. Zezwolenie może być, w miarę potrzeby, rozszerzone na okres niezbędny do zakończenia przeglądu i dostarczenia takich dodatkowych informacji.

Zdaniem Sądu, powołany przepis nie dotyczy sytuacji, gdy dokonywana jest weryfikacja zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w kontekście spełnienia warunków określonych w załączniku nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG, wynikająca z okoliczności, że substancja wchodząca w skład tego środka (chlorsulfuron) została włączona do załącznika nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG. Nie odnosi się także dokonywanej w tej sytuacji weryfikacji, czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji. Przepis ten odnosi się bowiem do sytuacji, gdy po udzieleniu danemu podmiotowi zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin, organy państwa członkowskiego uzyskały informacje i dane wskazujące, że dopuszczony środek nie spełnia którejś z przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 91/414/EWG. Wtedy organy tego państwa dysponują prawem zażądania od podmiotu, który otrzymał zezwolenie dodatkowych informacji niezbędnych do przeprowadzenia przeglądu zezwolenia w kontekście tych nowych informacji i danych. Włączenie m.in. chlorsulfuronu do załącznika nr I do dyrektywy Rady 91/414/EWG, zgodnie z dyrektywą Komisji 2009/77/WE wszczyna procedurę w niej przewidzianą i nie jest okolicznością, o której mowa w art. 4 ust. 5 dyrektywy Rady 91/414/EWG.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 56 ustawy o ochronie roślin należy zauważyć, że przepis ten stanowi implementację art. 13 dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin. Stosownie do brzmienia art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie roślin wyniki badań, informacje, dane oraz oceny dotyczące substancji aktywnej nie mogą być wykorzystywane przy rozpatrywaniu wniosków innych wnioskodawców o dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu przez okres 5 lat od dnia pierwszego włączenia substancji aktywnej do wykazu substancji aktywnych dopuszczonych przez Komisję Europejską do stosowania w środkach ochrony roślin, jeżeli substancja ta wchodziła w skład środka ochrony roślin dopuszczonego do obrotu przed dniem 26 lipca 1993 r. Substancja aktywna chlorsulfuron została na podstawie przepisów dyrektywy Komisji 2009/77/WE dopuszczona do stosowania w środkach ochrony roślin z dniem 1 stycznia 2010 r. i dokumentacja dotycząca tej substancji podlega ochronie prawnej przez 5 lat od tej daty.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 117 ust. 8 ustawy o ochronie roślin należy wskazać, że stosownie do brzmienia tego przepisu w przypadku utraty ważności zezwoleń na dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu i stosowania, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych, przepis art. 46 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Z kolei art. 46 ust. 3 powoływanej ustawy stanowi, że po upływie terminu ważności zezwolenia na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu środek ten może znajdować się w obrocie do czasu upływu terminu jego ważności, jednak nie dłużej niż przez okres 18 miesięcy. Ustęp 1. tego artykułu stanowi zaś, że zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu jest wydawane na okres nie dłuższy niż 3 lub 10 lat.

W ocenie Sądu art. 46 ust. 3 ustawy o ochronie roślin znajdzie zastosowania wyłącznie w przypadku samoistnej utraty ważności przez zezwolenie. Samoistna utrata ważności zezwolenia następować będzie niewątpliwie po upływie okresu na jaki zezwolenie wydano. Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o ochronie roślin będzie następować również w odniesieniu do zezwoleń na dopuszczenie środków ochrony roślin do obrotu i stosowania, wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych, dotyczących środków ochrony roślin zawierających substancję aktywną niedopuszczoną do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisję Europejską. Należy zwrócić uwagę, że w art. 117 ust. 1 ustawodawca używa pojęcia "zachowanie ważności, z wyjątkiem", zaś w art. 117 ust. 6 ustawodawca przewiduje cofnięcie zezwolenia w przypadku niedopuszczenia przez Komisję Europejską substancji aktywnej do stosowania w środkach ochrony roślin, w sytuacji przewidzianej przez art. 117 ust. 5 ustawy o ochronie roślin.

Wobec rozróżnienia w art. 117 ustawy o ochronie roślin samoistnej utraty ważności przez zezwolenie od cofnięcia tego zezwolenia, przedstawiona wyżej wykładnia art. 117 ust. 8 w zw. z art. 46 ust. 3 ustawy jest uzasadniona.

Sąd uznał również za niezasadne zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 75, art. 77, art. 84, art. 86 , art. 89 § 2 i art. 136 k.p.a.

Dokumentacja przedłożona przez skarżącą Spółkę w toku postępowania administracyjnego w ramach realizacji obowiązków wynikających z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin nie była kompletna. W tej sytuacji nie było podstaw do rozpoczęcia przez organ administracji procedury merytorycznej oceny dokumentów, które strona złożyła. Zatem zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących czynności podejmowane w postępowaniu dowodowym nie mogą powodować uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. W postępowaniu prowadzonym przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie były wymagane wiadomości specjalne (art. 84 k.p.a.), ani nie zachodziła potrzeba przesłuchania strony (art. 86 k.p.a.). Materiał dowodowy zgromadzony przy rozpoznaniu sprawy po raz pierwszy nie uzasadniał prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 136 k.p.a.). Nie zachodziły też określone w art. 89 § 1 i 2 k.p.a. przesłanki przeprowadzenie przez Ministra rozprawy administracyjnej.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności decyzji Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. wskazuje, że organ poprawnie ustalił stan faktyczny sprawy, dokonał jego należytej analizy i wydał trafne rozstrzygnięcie w oparciu o właściwe i prawidłowo zinterpretowane przepisy prawa materialnego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.