Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 94/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 października 2014r. Z. Ś. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie [...] dotyczącej rozpatrzenia zażalenia skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora MOPS.

Pismem z dnia 6 lutego 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o wykazanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 16 lutego 2015r., w którym jednak nie wyjaśnił, czy poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a.

Wniesienie skargi na bezczynność organu należy zatem poprzedzić zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tylko zachowanie powyższej procedury pozwala uznać, iż skarga została skutecznie wniesiona i że może być rozpoznana przez sąd.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W zgromadzonej w niniejszej sprawie dokumentacji brak jest jakiegokolwiek pisma potwierdzającego wniesienie takiego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o podanie, czy poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 16 lutego 2015r., w którym jednak nie wyjaśnił, czy poprzedził skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem uznać, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.