Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1039/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 08 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległość podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że kontynuowanie postępowania sądowoadministracyjnego oraz egzekwowanie od podatnika - jako byłego Członka Zarządu spółki z o.o. "A" - kwoty zaległości w podatku od towarów i usług, na obecnym etapie postępowania nie tylko bezpośrednio wpłynie na sytuację finansową wnioskodawcy, ale również na prawdopodobieństwo wystąpienia jednej z przesłanek, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej u.p.s.a.).

Wnioskujący podkreślił, że od wielu lat zajmuje się biznesem i jako odpowiedzialny, świadomy przedsiębiorca zawsze starał się terminowo regulować ciążące na nim należności publicznoprawne, bez względu na ich wysokość, nie dopuszczając tym samym do powstawania jakichkolwiek zaległości. Wskazał, że poza wynikającymi z przedmiotowej decyzji (i kolejnych skarżonych decyzji), nie posiada innych zaległości o charakterze publicznoprawnym, a swoje zobowiązania reguluje bez zbędnej zwłoki. Biorąc jednak pod uwagę łączną kwotę zaległości podatkowych upadłej spółki, za które orzeczono odpowiedzialność skarżącego, wraz z odsetkami na dzień wydania wszystkich skarżonych decyzji - 386.595,00 zł, skarżący nie jest w stanie ponieść obciążenia finansowego wynikającego z powyższej łącznej kwoty zaległości.

Wnioskujący wskazał, że jest właścicielem Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "A" oraz wspólnikiem spółki cywilnej "B", z których działalności (na podstawie danych za ostatnie trzy miesiące), średni miesięczny dochód wyniósł ok. 8.500 zł. Dodał, że zobowiązania kredytowe ciążące na stronie wynoszą 312.973,67 zł, a średniomiesięczny poziom spłat powyższych kredytów kształtuje się na poziomie 4.500 zł miesięcznie. Podatnik podkreślił, że poza mieszkaniem o powierzchni 24,90 m2, które stanowi zabezpieczenie udzielonych kredytów, nie posiada oszczędności (w tym lokat lub funduszy inwestycyjnych) ani dóbr materialnych (w tym samochodu), które po ewentualnym szybkim spieniężeniu mogłyby zaspokoić Skarb Państwa. Wskazał, że posiada wprawdzie dwie nieruchomości niezabudowane w J. oraz udziały w spółkach z o.o. "A" i "B" (odpowiednio 48,12% oraz 5,88% udziałów), jednak jest to majątek bardzo trudny do szybkiego spieniężenia. Ponadto ciążące na wnioskodawcy obciążenia kredytowe niemal w całości przeznaczane są na finansowanie wspomnianych działalności gospodarczych. Wnioskodawca wyjaśnił, że jako wspólnik spółki cywilnej lub udziałowiec spółek prawa handlowego, nie czerpie również ewentualnych zysków spółek ani na bieżąco ani po zakończeniu roku obrotowego, gdyż zyski są pozostawione w spółkach i finansują bieżącą działalność tych podmiotów. Skarżący podkreślił, że jego jedynym pewnym źródłem comiesięcznego dochodu jest dochód z tytułu umowy o pracę w spółce "A" w wysokości 5.760,62 zł miesięcznie. Mając powyższe na uwadze, wnioskujący stwierdził, że dodatkowe obciążenia z tytułu skarżonej decyzji - jak i następnych, będących przedmiotem odrębnych wniosków - mogą spowodować, że sytuacja finansowa wnioskodawcy ulegnie znacznemu pogorszeniu i nie będzie on w stanie w ogóle spełnić orzeczonego świadczenia.

Ponadto skarżący wyjaśnił, że spółki z o.o. "A" i "B", w których pełni funkcję Prezesa Zarządu oraz spółka cywilna "B", której jest wspólnikiem, zajmują się działalnością w zakresie ochrony zdrowia, przy czym "A" sp. z o.o. jest organem założycielskim Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A", który realizuje procedury medyczne traktowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia jako ratujące życie. Wnioskujący podkreślił, że NZOZ założony przez "A" sp. z o.o. ma podpisany kontrakt na wykonywanie specjalistycznych procedur z Narodowym Funduszem Zdrowia, w związku z czym prowadzenie bezpośredniej egzekucji (już na etapie postępowania sądowoadministracyjnego) na osobie bezpośrednio powiązanej z jednostką działającą w zakresie ochrony zdrowia, może spowodować trudne do odwrócenia skutki w niedalekiej przyszłości.

Po pierwsze, w ocenie skarżącego, ta sytuacja znacząco wpłynie na negatywne postrzeganie NZOZ-u zarówno przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak i pacjentów. Z punktu widzenia NFZ może to wpłynąć na decyzje dotyczące zawarcia kontraktu z NZOZ "A" w przyszłym roku, co z uwagi na wykonywanie zabiegów ratujących życie, może odbić się negatywnie na dobru potencjalnych pacjentów. Po drugie, pacjenci korzystający odpłatnie z usług medycznych oferowanych przez NZOZ, mogą stracić zaufanie do takiego ośrodka i zgodnie z prawami rynku przejść do konkurencyjnych zakładów opieki zdrowotnej. Powyższe, zdaniem skarżącego, wpłynie negatywnie na kondycję finansową spółki "A" oraz na decyzje Zarządu dotyczące zatrudnienia. Dodatkowo wnioskujący podkreślił, że "A" jest jednocześnie Zakładem Pracy Chronionej (łącznie we wszystkich firmach, którymi skarżący zarządza lub pełni funkcje właścicielskie, jest zatrudnionych w różnych formach ok. 400 osób). Ponadto, zdaniem wnioskującego - niezależnie od tego, czy przedmiotem analizy będzie sytuacja wnioskodawcy jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, czy pełniącego funkcje zarządcze w spółkach kapitałowych - wdrożenie egzekucji na tym etapie, wpłynie zdecydowanie niekorzystnie na postrzeganie przez kontrahentów oraz instytucje finansowe wszystkich podmiotów gospodarczych związanych pośrednio lub bezpośrednio z podatnikiem. Końcowo skarżący wskazał, że z uwagi na konieczność finansowania wszystkich powyższych działalności kredytami, ciążą na nim szczególne obowiązki informacyjne wobec banków na temat jego bieżącej sytuacji finansowej, natomiast ujawnienie ciążącego na skarżącym zobowiązania już na etapie wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym, a szczególnie wdrożenie egzekucji w sposób zagrażający jego egzystencji ekonomicznej, spowoduje znaczące utrudnienia w funkcjonowaniu ww. podmiotów i może wpłynąć na wypowiedzenie przez instytucje finansujące umów kredytowych, co w konsekwencji wpłynie na pogorszenie sytuacji pracowników, łącznie z koniecznością zmniejszenia zatrudnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 upsa, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy zatem takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu, sytuacja finansowa skarżącego pozwala stwierdzić, że biorąc pod uwagę łączną kwotę zaległości podatkowych upadłej spółki, za które orzeczono odpowiedzialność wnioskodawcy, (która to kwota wraz z odsetkami na dzień wydania wszystkich skarżonych decyzji wynosi 386.595,00 zł), nie będzie on w stanie ponieść obciążenia wynikającego z powyższej łącznej kwoty zaległości. Z wniosku strony wynika, że spółka z o.o. "A", której wnioskujący jest właścicielem oraz spółka cywilna "B", której jest wspólnikiem, osiągają średni dochód miesięczny ok. 8.500 zł, natomiast zobowiązania kredytowe ciążące na stronie wynoszą 312.973,67 zł, a zatem średniomiesięczny poziom spłat powyższych kredytów kształtuje się na poziomie 4.500 zł. Z wniosku wynika również, że skarżący nie posiada oszczędności ani dóbr materialnych, które po ewentualnym szybkim spieniężeniu mogłyby zaspokoić Skarb Państwa, posiada jedynie mieszkanie o powierzchni 24,90 m2, które stanowi zabezpieczenie udzielonych kredytów i nieruchomości niezabudowane w J. oraz udziały w spółkach z o.o. "A" i "B", które nie nadają się do szybkiego spieniężenia. Skarżący, jako wspólnik spółki cywilnej lub udziałowiec spółek z o.o., nie czerpie również ewentualnych zysków spółek, gdyż zyski finansują bieżącą działalność tych podmiotów, natomiast jedynym stałym dochodem skarżącego jest dochód uzyskiwany z tytułu umowy o pracę w spółce "A" w wysokości 5.760,62 zł miesięcznie.

W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżącego, Sąd uznał, że w stanie faktycznym sprawy zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Przychylając się zatem do wniosku strony, Sąd postanowił wstrzymać do czasu rozpatrzenia sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji w związku z tym, że jej wykonanie może spowodować pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego oraz niebezpieczeństwo zwiększenia jego trudności płatniczych, a tym samym spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki.

Zgodnie z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.