Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 67/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 53 par. 2b, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. w przedmiocie wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 18 kwietnia 2021 r. M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wniosku o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący w okresie od dnia złożenia wniosku w sprawie do dnia wydania decyzji odwoławczej nie wniósł ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Zarządzeniem z 20 maja 2921 r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenia w sprawie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Komendanta Wojewódzkiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2) - na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Ponieważ przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie była bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, dopuszczalność jej merytorycznego rozpoznania przez sąd, uzależniona była od poprzedzenia skargi wniesieniem ponaglenia do Komendanta Głównego Policji (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – Dz. U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.).

Jak wynika z odpowiedzi na skargę złożonej przez organ oraz akt administracyjnych, skarżący stosownego ponaglenia nie złożył. Okoliczność tę potwierdza również złożona, w odpowiedzi na wezwanie z 20 maja 2021 r., przez skarżącego dokumentacja, która nie zawiera żadnego pisma skierowanego do Komendanta Głównego Policji, bądź też pisma, którego treść wskazywałaby, że jest ono ponagleniem, które powinno się temu organowi przekazać.

Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.