Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 619/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wykładni wyroku
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 619/16 w sprawie ze skargi A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 619/16. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 września 2016 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. A. A. zwrócił się do tut. Sądu o wyjaśnienie jego sprawy dotyczącej naliczenia daty rozpoczęcia kary zakazu prowadzenia pojazdów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z treści wskazanej regulacji wynika, że przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Istotą wykładni jest zatem usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku.

Podkreślić jednakże należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia użytych słów czy określeń, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10 oraz z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 191/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Żądanie A. A. zmierza de facto do podania motywów zapadłego orzeczenia i to w określonym przez wnioskodawcę kierunku. Po myśli ustawodawcy wyjaśnienie motywów wyroku następuje w jego uzasadnieniu, nie zaś w postanowieniu rozstrzygającym wątpliwości co do jego treści.

Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W rozpatrywanej sprawie A. A. nie składał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 września 2016 r.

Niezależnie od tego stwierdzić należy, że oddalenie skargi jest rozstrzygnięciem nie mogącym budzić wątpliwości co do faktu, że Sąd uznał ją za nieuzasadnioną. W tej sytuacji żądanie A. A. zmierzające do usunięcia wątpliwości jest pozbawione podstaw.

Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o art. 158 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.