Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1407/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od decyzji administracyjnej - art 64a ppsa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Wójta Gminy [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: - odrzucić sprzeciw -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej także: "SKO w [...]" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania A. S., działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 570), a także art. 138 § 2 k.p.a. - uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. Wójt Gminy [...], reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa materialnego - poprzez niewłaściwą wykładnię przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - Dz. Urz. UE L nr 119.1 z dnia 4 maja 2016 r.), a w konsekwencji spowodowanie nadmiernego przetwarzania danych osobowych.

W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jego odrzucenie z uwagi na złożenie przez podmiot niebędący stroną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej zwana: "P.p.s.a."), dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). W wyniku tej nowelizacji, w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w jej Dziale III, po Rozdziale 3 został dodany Rozdział 3a w brzmieniu "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e.

Zgodnie z art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji".

Stosownie do art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Natomiast, jak stanowi art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.

Mając na uwadze treść wskazanych wyżej przepisów, Sąd uznał, że Wójt Gminy [...] nie ma legitymacji do wniesienia sprzeciwu, albowiem występował w postępowaniu administracyjnym, jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji.

W dotychczasowym orzecznictwie, jak i poglądach doktryny ugruntowany jest pogląd, że organ powołany do wydania decyzji administracyjnej w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i - co za tym idzie - nie ma prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu. Nie może więc - na ogólnych zasadach - skarżyć do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego kwestionującej, w ramach postępowania administracyjnego, decyzję administracyjną wydaną w pierwszej instancji. W tej sytuacji, działając jako organ administracji publicznej, nie ma on interesu prawnego w zaskarżeniu do sądu administracyjnego ostatecznej decyzji administracyjnej, podjętej w tym postępowaniu.

Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi wyłącznie o skontrolowanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a nie o prowadzenie sporu, w którym organ pierwszej instancji broni swego stanowiska (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2697/17 - dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Warto zauważyć, iż kwestia dopuszczalności wnoszenia skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej występujące w tym samym postępowaniu administracyjnym, w którym wydana została sporna decyzja, była dotychczas rozstrzygana w sposób jednolity i jednoznaczny w judykaturze. Przykładowo w wyroku z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt II SA 974/99, LEX nr 46296, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził wyraźnie, iż "stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być organ, który w rozpatrywanej przez Sąd sprawie był powołany do wydania decyzji administracyjnej. Innymi słowy, inna jest rola procesowa organu, a inna strony. Nie można w tej samej sprawie występować jako organ, a potem jako strona w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym".

Z kolei, w postanowieniu z dnia 6 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 941/09, LEX nr 508740, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, iż "burmistrz, działający w sprawie jako organ I instancji, nie może kwestionować rozstrzygnięcia wydanego w tej samej sprawie przez organ podatkowy wyższej instancji. W ustawowej roli organu orzekającego bowiem nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, nawet gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków".

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64b § 1 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.