Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 561/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Maciej Dybowski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września2010r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy R. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz J. P. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2009r. J. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Blacharsko Dekarski J. złożył wniosek do Burmistrza Gminy R. o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika M. P. z tytułu ukończenia nauki zawodu, po zdaniu egzaminu zawodowego.

Z załączonych do wniosku dokumentów wynikało, iż umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego pomiędzy J. P. a M. P. została zawarta w dniu [...] sierpnia 2006 r., na okres od dnia l września 2006r. do dnia 31 sierpnia 2009r. Zgodnie z jej treścią nadzór nad przygotowaniem zawodowym miał sprawować J. P..

Nauka zawodu trwała 36 miesięcy, od dnia 1 września 2006r. do dnia 31 sierpnia 2009r. i została zakończona zdanym przez młodocianego w dniu [...] października 2009r. egzaminem czeladniczym potwierdzającym kwalifikacje w zawodzie dekarz.

Do wniosku pracodawca załączył m.in. następujące dokumenty: umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, dyplom mistrzowski z dnia [...] października 2006 r. potwierdzający kwalifikacje zawodowe J. P. w zawodzie dekarz, świadectwo pracy M. P. z dnia [...].08.2009r., zaświadczenie z dnia [...] maja 2006 r. o ukończeniu przez J.P.kursu pedagogicznego oraz zaświadczenie W. Izby Rzemieślniczej w P. z dnia [...] października 2009 r. o szkoleniu ucznia rzemieślniczego .

Decyzją nr [...] z dnia [...]lutego 2010 r. Burmistrz Gminy R.odmówił przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Jako podstawę materialnoprawną wyżej opisanej decyzji organ administracji I instancji podał przepis art. 70b ust. 1-7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, § 10 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Edukacji i Sportu z dnia l lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu. Uzasadniając swoje stanowisko Burmistrz podniósł, iż przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia jest niespełnienie przez J. P. łącznie wszystkich ustawowych przesłanek, warunkujących uzyskanie dofinansowania. Burmistrz stwierdził,że pracodawca nie posiadał przez cały okres kształcenia młodocianego od dnia 01.09.2006r. do 31.08.2009r wymaganych kwalifikacjach zawodowych. J. P. zdał bowiem egzamin mistrzowski dopiero w dniu [...] października 2006r., a zatem już w czasie realizacji umowy zawartej z młodocianym .

Od wyżej opisanej decyzji, w zakreślonym ustawowo terminie odwołanie wniósł J. P., reprezentowany przez A.P. von S.. W odwołaniu skarżący wskazał, iż uczeń przez cały czas trwania umowy był pod jego opieką i co najwyżej kwota dofinansowania może być umniejszona o okres od dnia 1.09.2006r. do 8.10.2006r. Odwołujący uważa, że ustawodawca nie przewidział w obowiązujących regulacjach prawnych obowiązku posiadania przez osoby kształcące młodocianych pracowników stosownych kwalifikacji przez cały okres rzeczonego kształcenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Gminy R. .

Organ administracji II instancji wskazał, że warunki przyznania dofinansowania kosztów kształcenia pracownika młodocianego reguluje dyspozycja przepisu art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Zgodnie z treścią art. 70b ust. 7 dofinansowanie przyznawane jest na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od ukończenia przez młodocianego pracownika nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy.

Stosownie natomiast do dyspozycji art. 70b ust. l ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, przesłanką dofinansowania pracodawcy kosztów kształcenia młodocianych pracowników jest ukończenie nauki zawodu lub przyuczenia zawodowego i zdanie egzaminu, zgodnie z odrębnymi przepisami, a także posiadane przez pracodawcę lub osobę prowadzącą zakład w imieniu pracodawcy bądź też przez osobę zatrudnioną u pracodawcy kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w odrębnych przepisach.

Kwalifikacje wymagane od osób prowadzących przygotowanie zawodowe zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia l lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. 2002 r. Nr 113 póz. 988 z późn. zm.).

Zgodnie z § 10 ust. 5 powołanego rozporządzenia, instruktorzy praktycznej nauki zawodu, nie mający tytułu mistrza w zawodzie, powinni posiadać przygotowanie pedagogiczne lub ukończony kurs pedagogiczny oraz:

1) świadectwo dojrzałości technikum lub szkoły równorzędnej albo

świadectwo ukończenia szkoły policealnej lub dyplom ukończenia szkoły

pomaturalnej lub policealnej i tytuł zawodowy w zawodzie pokrewnym do

zawodu, którego będą nauczać oraz co najmniej trzyletni staż pracy w zawodzie

którego będą nauczać, lub

2) świadectwo dojrzałości liceum zawodowego i tytuł robotnika

wykwalifikowanego lub równorzędny w zawodzie, którego będą nauczać, oraz

co najmniej czteroletni staż pracy w tym zawodzie nabyty po uzyskaniu tytułu

zawodowego, lub

3) świadectwo dojrzałości liceum ogólnokształcącego, liceum

technicznego, liceum kształcącego w innym zawodzie niż ten, którego będą

nauczać, lub średniego studium zawodowego i tytuł robotnika

wykwalifikowanego lub równorzędny w zawodzie, którego będą nauczać oraz

co najmniej sześcioletni staż pracy w tym zawodzie nabyty po uzyskaniu tytułu

zawodowego, lub dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku odpowiednim do zawodu, którego będą nauczać oraz co najmniej trzyletni staż

pracy w tym zawodzie nabyty po uzyskaniu dyplomu lub dyplom ukończenia

studiów wyższych na innym kierunku (specjalności) oraz co najmniej

sześcioletni staż pracy w zawodzie, którego będą nauczać.

Z kolei, zgodnie z treścią §10 ust. 4 ww. rozporządzenia instruktorzy praktycznej nauki zawodu, powinni posiadać co najmniej tytuł mistrza w zawodzie, którego będą nauczać, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, którego będą nauczać, i przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli, określone w odrębnych przepisach, lub ukończony kurs pedagogiczny, organizowany na podstawie odrębnych przepisów, którego program został zatwierdzony przez kuratora oświaty i obejmował łącznie co najmniej 70 godzin zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki oraz 10 godzin praktyki metodycznej, albo ukończony przed dniem 6 stycznia 1993 r. kurs pedagogiczny uprawniający do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu, z zastrzeżeniem ww. § 10 ust. 5 przywołanego rozporządzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniło, iż z dokumentów przdlożonych przez wnioskodawcę w sprawie wynika jednoznacznie, że pracodawca J. P. nie posiadał w okresie trwania nauki młodocianego M. P., tj. od dnia 1 września 2006r. do 31 sierpnia 2009r. wymaganych kwalifikacji.

J. P. ukończył kurs pedagogiczny, lecz tytułem mistrza w zawodzie dekarz legitymuje się dopiero od dnia [...] października 2006r., przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik "i" wskazuje, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że organ I instancji zasadnie ustalił, że pracodawca w okresie szkolenia młodocianego nie posiadał wymaganych kwalifikacji, a zatem nie został przez wnioskodawcę spełniony warunek określony w art. 70b ust. l pkt l ustawy o systemie oświaty.

Zdaniem organu drugiej instancji pracodawca zobowiązany był spełnić wymagane kwalifikacje zawodowe już w chwili rozpoczęcia nauki zawodu przez młodocianego, a więc nie jest wystarczające nabycie kwalifikacji w toku realizacji umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy natomiast czy pracodawca przez krótki jedynie okres nie posiadał kwalifikacji czy brak właściwych kwalifikacji trwał przez dłuższy okres.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2005 r. (sygn. akt FSK 1837/2004), odwołującego się do treści § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia l lipca 2002 r. w sprawie nauki zawodu, ww. Sąd stwierdził, iż z regulacji tej wynika, że ustalone wymagania w zakresie kwalifikacji zawodowych i przygotowania pedagogicznego powinny być spełnione już w chwili rozpoczęcia praktycznej nauki zawodu, a nie dopiero w trakcie jej trwania. Ponadto -jak podano w ww. orzeczeniu - z ustawy nie wynika, aby normodawca dopuszczał dzielenie okresu szkolenia na część, w której podatnik, szkoląc uczniów, spełniał wszystkie wymagania, i na część, w której tych wymagań nie spełniał, a tym samym do dzielenia z tego powodu dochodzonej ulgi. Kolegium więc podzieliło także treść przytoczonych przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięć, zawartych zarówno w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2008 r. (sygn. akt. IV SA/G1 426/08), jak i w wyroku NSA w Warszawie z dnia 9 września 2004r. (sygn. akt 446/04).

Od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył J. P. .

Skarżący w treści powyższej skargi sformułował następujące zarzuty:

1) naruszenie art. 70b ustawy z 7.09.1991 r. o systemie oświaty, który wbrew intencjom SKO - nie zawiera wymogu posiadania kwalifikacji mistrzowskich w zawodzie przez absolutnie cały okres kształcenia młodocianego pracownika, (przepis nie mówi o całym okresie, co oznacza, że uprawnienia można posiadać co do części okresu za którą obywatel domaga się dofinansowania),

2) naruszenie przepisu § 10 ust. 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. Nr 113, póz. 988 ze zm.)

- poprzez jego nieuzasadnione powołanie w decyzji,

- poprzez rażąco niesprawiedliwe przyjęcie, że ww. przepisy mogą stanowić podstawę odmowy dofinansowania, mimo, że Skarżący spełnił wszelkie przesłanki z tego przepisu

3) rażące naruszenie interesu społecznego, jaki wynika z treści normy prawnej zawartej w art. 70 b ust.1 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (tekst jedn. Z 2004 roku Dz.U.Nr 256,poz.2572 ze zmianami.),bo ww. decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze wprowadziło do obrotu prawnego decyzję opartą wyłącznie na nadinterpretacji ( wykładni)tego przepisu, wskutek czego pracodawcy zmuszeni będą odmawiać potencjalnym kandydatom na uczniów kształcenia w zawodzie.

Skarżący podniósł, że uzyskał tytuł zawodowy mistrza w zawodzie dekarz po dniu zawarcia umowy z młodocianym, podczas gdy w ocenie orzecznictwa Sądów Administracyjnych okoliczność ta nie ma znaczenia, o ile uprawnienia takie pracodawca posiadał w przeważającym okresie przypadającym na kształcenie młodocianego (w przedmiotowym wypadku odwołujący nie posiadał dyplomu mistrza tylko przez okres 5 tygodni spośród okresu kształcenia ucznia, trwającego 3 lata (tj.168 tygodni),

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie powtarzając argumenty prawne i faktyczne z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), przy czym sąd z mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., orzekając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowi art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, ze zm.), który umożliwia pracodawcom dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników z budżetu państwa. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu dofinansowanie takie przysługuje pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego przy spełnieniu 2 warunków:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, określone w odrębnych przepisach;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Dofinansowanie przyznaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, w drodze decyzji, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych w ust. 1 (art. 70b ust. 6). Dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od ukończenia przez młodocianego pracownika nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy, jak stanowi art. 70b ust. 7 cyt. ustawy. W zdaniu drugim przepis ten wymienia jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku:

- potwierdzające spełnienie kwalifikacji przez osobę prowadzącą praktyczną naukę zawodu,

- umowę o pracę z młodocianym pracownikiem w celu przygotowania zawodowego,

- dyplom, świadectwo lub zaświadczenie potwierdzające ukończenie nauki i zdanie egzaminu przez młodocianego pracownika.

Kwalifikacje osób prowadzących praktyczną naukę zawodu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. Nr 113, poz. 988, ze zm.). Zasadą wynikającą z § 10 ust. 1 tegoż rozporządzenia jest, że zajęcia praktyczne prowadzą nauczyciele. Organy administracji podniosły, iż przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia jest niespełnienie przez J. P. wszystkich ustawowych przesłanek, warunkujących uzyskanie dofinansowania, tj. pracodawca nie posiadał w całym okresie od dnia 01.09.2006r. do dnia 31.08.2009r.,tzn. w okresie kształcenia ucznia, wymaganych kwalifikacjach zawodowych. J. P. zdał bowiem egzamin mistrzowski dopiero w dniu [...] października 2006r., a zatem już w czasie realizacji umowy zawartej z młodocianym M. P..

Spór zatem dotyczy uzyskanego przez J. P. tytułu mistrza w zawodzie dekarz, a w konsekwencji możliwości uznania za spełniony warunku z art. 70b ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty w zw. z § 10 ust. 4 cyt. rozporządzenia.

Organy przyjmują, że warunkiem uzyskania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianych pracowników jest legitymowanie się przez instruktorów praktycznej nauki zawodu wymaganymi kwalifikacjami już w momencie przystąpienia do procesu szkolenia.

W zakresie wykładni przepisów wskazanych powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podzielił w całości pogląd wyrażony w prawomocnym już Wyroku Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 października 2009 r. I SA/Rz 281/09 LEX nr 573838,w którym Sąd ten postawił tezę, iż ocena spełnienia warunku posiadania kwalifikacji przez instruktora praktycznej nauki zawodu następuje zawsze po zakończeniu procesu kształcenia.

Należy zwrócić uwagę, że powyższa teza może zostać postawiona na gruncie rozumienia przepisu o podstawowym dla sprawy znaczeniu - art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Wynika z niego jakie warunki muszą być spełnione aby pracodawca mógł ubiegać się o dofinansowanie kosztów kształcenia. Jednym z nich jest ukończenie nauki zawodu i zdanie egzaminu przez młodocianego pracownika. Oczywistym jest wobec tego, że ocena spełnienia tego warunku następuje zawsze po zakończeniu procesu kształcenia, a jeśli tak, to także ocena spełnienia warunku posiadania kwalifikacji przez instruktora praktycznej nauki zawodu musi być dokonana w tym samym czasie, skoro warunki te muszą zaistnieć łącznie.

Do takiego samego wniosku prowadzi analiza przytoczonego przez Sąd art. 70b ust. 7 cyt. ustawy, który określa termin złożenia i wymogi formalne wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia. Wniosek taki składa się w ciągu 3 miesięcy od ukończenia przez młodocianego pracownika nauki zawodu, a wraz z nim dokumenty potwierdzające spełnienie kwalifikacji przez osobę prowadzącą praktyczną naukę zawodu, a zatem ocena merytoryczna tego wniosku następuje po jego złożeniu, czyli de facto po zakończeniu procesu szkolenia.

Stanowiska organów nie da się więc pogodzić z wykładnią celowościową regulacji dotyczących kształcenia zawodowego i jego finansowania. Zgodnie z art. 70 ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty praktyczna nauka zawodu może odbywać się u pracodawcy na podstawie umowy zawartej pomiędzy nim a szkołą, określającej w szczególności sposób ponoszenia kosztów realizowania praktycznej nauki zawodu. Wówczas szkoły prowadzące kształcenie zawodowe przekazują pracodawcom, u których realizowana jest praktyczna nauka zawodu w formie praktyk zawodowych, środki na pokrycie dodatków i premii wypłacanych pracownikom za wykonywanie obowiązków opiekunów praktyk zawodowych oraz opłacanych od nich składek na ubezpieczenia społeczne (art. 70a ust. 1 cyt. ustawy).

Zasadą wynikającą z przytoczonych przepisów jest zatem udzielenie rekompensaty finansowej za realizację kształcenia zawodowego tym podmiotom, których podstawową działalnością nie jest kształcenie uczniów. Takiej zasadzie podporządkowany jest też art. 70b ust. 1 ustawy. W orzeczeniach sądów administracyjnych przyjął się też pogląd, że w sytuacji, kiedy przez cały okres kształcenia nie występują, czy to ze strony pracodawcy, czy też młodocianego pracownika przesłanki pozwalające na przyznanie dofinansowania za cały okres szkolenia pracownika, należy przyznać koszty odpowiednio do czasu trwania nauki , w którym to te wymogi ustawowe były spełnione. Wystarczy chociażby przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przedstawione w wyroku z dnia 12 czerwca 2008 roku III SA/Lu 130/08 (opubl. LEX nr 494381).Sąd ten uznał, że, cyt:

"1. Rzeczywisty czas trwania umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego nie musi pokrywać się w pełni z przewidzianym w rozporządzeniu z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.) okresem kształcenia zawodowego, skoro zdarzają się sytuacje gdy uprawnienia zawodowe mogą zostać uzyskane szybciej. Niedopuszczalna jest zatem interpretacja przepisu art. 70b ust. 1 pkt 1 u.s.o. w taki sposób, jak czynią to organy, a mianowicie uznawać, że krótszy czas trwania umowy wyłącza przyznanie świadczenia w jakiejkolwiek wysokości.

2. Skoro umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego może rozwiązać się wcześniej z powodu "utraty" przez pracownika szczególnej cechy (bycia młodocianym bez zawodu) przyjąć należy choćby w drodze analogii przepisy dotyczące częściowej płatności przewidziane w art. 70b ust. 5 u.s.o. "

W niniejszej sprawie cel kształcenia został osiągnięty – M. P. zdał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie dekarz, co wynika z przedłożonych dokumentów. Fakt ten potwierdza także, że proces kształcenia zawodowego odbywał się prawidłowo i był prowadzony przez osoby legitymujące się wymaganymi kwalifikacjami.

W ocenie Sądu przyjęta przez organy interpretacja art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty w zw. z § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu, jest nieprawidłowa, a zapadłe w jej wyniku decyzje naruszają ten przepis w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd Administracyjny badając legalność zaskarżonych decyzji organu administracyjnego zarówno pierwszej jak i drugiej instancji dostrzegł z urzędu uchybienie procesowe powstałe już w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed Burmistrzem Gminy R. polegające na nie rozpoznaniu wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 roku o wyłączenie z rozpoznawania sprawy urzędnika I. R.. Z akt sprawy administracyjnej wynika(k.13),że organ zwrócił się jedynie o wydanie opinii prawnej do Radcy Prawnego I. W. między innymi też w kwestii wykładni przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wyłączenia pracownika i uzyskał odpowiedź ,że cyt.: "w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art.24§1 kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast dla wyłączenia na żądanie strony konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności, które wywołują wątpliwość co do bezstronności pracownika. Takie okoliczności w piśmie pełnomocnika nie zostały podane. Taką okolicznością nie jest informacja przekazana przez pracownika, że wyda decyzję negatywną. Ostatecznie decyzję wydaje Burmistrz, po przeanalizowaniu akt sprawy, w tym również uwag stron."

Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że organ administracyjny nie powinien w tym przypadku pozostawić stanu sprawy li tylko na uzyskanej opinii ale zobligowany był wręcz do wydania w przedmiocie wyłączenia lub odmowy wyłączenia pracownika postanowienia( porównaj pogląd wyrażony w wyroku NSA z 29 maja 1990 roku, S.A./Po 1555/89,OSN 1990,Nr 2-3,poz.44). Stanowisko w przedmiocie skutków naruszenia przepisów o wyłączeniu pracownika od udziału w postępowaniu zostało szerzej omówione w rozdziale VII, tezie pierwszej do art.24 Komentarza do Kodeksu postępowania administracyjnego( wydanie 10. Wydawnictwo C.H.BECK Barbara Adamiak/Janusz Borkowski).

W komentarzu tym prof. dr hab. Janusz Borkowski wywodzi, że skutki naruszenia przepisów o wyłączeniu pracownika mogą mieć bardzo różny charakter. Wprawdzie w rozdz.5 k.p.a. nie określono żadnych następstw naruszenia tych przepisów, ale są one albo określone wprost w pozostałych przepisach k.p.a., albo z nich wynikają. Skutki te mogą ujawniać się również poza zakresem postępowania administracyjnego w sferze praw i obowiązków pracowniczych. Skutki procesowe nienazwane ,mogą ujawnić się w toku rozpoznawania sprawy w trybie zwykłym lub w trybach nadzwyczajnych. Skutki te mogą się pojawiać w toku rozpoznawania przez sąd administracyjny skargi na decyzję administracyjną, ponieważ naruszenie przepisów o wyłączeniu pracownika od udziału w postępowaniu może być potraktowane jako naruszenie przepisów procesowych mające wpływ na wynik sprawy(art.145§1 pkt 1lit.c p.p.s.a).

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ administracyjny uwzględni pogląd prawny i wskazówki wyrażone w niniejszym wyroku, rozpozna wniosek o wyłączenie pracownika I. R. i rozważy celowość przyznania dofinansowania kosztów kształcenia zawodowego młodocianego pracownika relatywnie do okresu kształcenia, w którym J. P. legitymował się tytułem mistrza w zawodzie dekarza.

Z wszystkich tych względów Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekał jak w sentencji wyroku.

O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz J. P. zwrot opłaty sądowej w wysokości 200 zł.