Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1685/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia ---- nr w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za październik 2002 r. postanawia: I. przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi w części przekraczającej kwotę 50,00 (słownie: pięćdziesiąt) złotych; II. odmówić prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że suma wpisów od wniesionych przez niego skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. wynosi 77.918,39 zł, która to kwota odbiega od jego zdolności płatniczych. Zauważył, że w ubiegłym roku osiągnął dochód ze stosunku pracy w kwocie 1.773 zł, obecnie jest zatrudniony w wymiarze ¼ etatu, a jego średnie miesięczne wynagrodzenie wynosi 250 zł. Na potwierdzenie powyższych okoliczności wnioskodawca przedłożył zeznanie podatkowe za 2006 rok oraz zaświadczenie z zakładu pracy. Ponadto wskazał, że nie posiada żadnego majątku o charakterze rzeczowym, to jest nieruchomości, samochodów ani też żadnych praw majątkowych, które mogłyby zostać przeniesione na własność Skarbu Państwa. Dodał, że w związku z ciążą małżonki jakiekolwiek uszczuplenie skromnych finansów rodziny będzie narażać na negatywne skutki jego życie rodzinne. Podkreślił, ze nieuwzględnienie wniosku pozbawi go obrony swoich praw przed Sądem.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach dodatkowo wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, która uzyskuje dochody ze stosunku pracy w kwocie 910,34 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że osiąga także czasowe dochody z umów o dzieło lub zleceń od różnych podmiotów, co jednak nie ma znaczącego wpływu na poprawę sytuacji życiowej.

Na wezwanie Sądu wnioskodawca przedłożył zeznania podatkowe własne i żony za lata 2005 i 2006, dokumenty potwierdzające zajęcia komornicze, tytuł prawny ojca skarżącego do nieruchomości położonej w miejscu zamieszkania strony skarżącej, wyciągi z rachunku bankowego, zaświadczenia o zarobkach oraz liczne dowody opłat miesięcznych związanych z utrzymaniem mieszkania za ostatni rok. Wskazał, że nie prowadzi z żoną weryfikacji wydatków – stwierdził, że na nic im nie starcza i funkcjonują dzięki pomocy rodziny i przyjaciół. Mieszkają razem z rodzicami wnioskodawcy, którzy pokrywają wydatki na utrzymanie mieszkania. Ze swoich pensji pokrywają tylko bieżące wydatki związane z zakupem wyżywienia i najpotrzebniejszych ubrań oraz kosztami komunikacyjnymi. Skarżący podał, że nie posiada żadnych środków transportu i nie korzystają z żoną z żadnej formy pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie Sądu, który miał na względzie obowiązek strony uiszczenia wpisów sądowych w dwudziestu dziewięciu sprawach o sygn. I SA/Wr 1671-1699/07, w łącznej kwocie 77.753 zł (wnioskodawca podał błędną kwotę 77.918,39 zł), sytuacja majątkowa i finansowa skarżącego nie pozwala mu na poniesienie tak dużego wydatku. Sąd miał tutaj na uwadze przede wszystkim zajęcia komornicze, wysokość uzyskiwanych zarobków oraz dochodów osiągniętych w latach poprzednich. Nie uszło jednakże uwagi Sądu, że na wyciągach z rachunków bankowych za miesiące sierpień, wrzesień i październik wyszczególnione są potwierdzenia zapłaty kartą płatniczą kwot od 148 zł do 349 zł w firmowych sklepach odzieżowych, w salonie urody i innych. Należy zatem w tym miejscu zwrócić uwagę na przepis art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z regulacji tej wynika, że ponoszenie kosztów stanowi regułę, a zwolnienie z nich może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach, przykładowo, gdy dochód strony zapewnia pokrycie tylko podstawowych potrzeb życiowych. Sądząc natomiast po wymienionych wyżej wydatkach, dochody wnioskodawcy i jego żony zapewniają nie tylko pokrycie wydatków zapewniających minimum egzystencji. Podkreślenia wymaga, ze dokonując oceny sytuacji finansowej Sąd nie wziął pod uwagę wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz licznych dowodów tych opłat, gdyż – jak skarżący wskazał – ponoszone są przez jego rodziców.

Mając zatem na uwadze powyższe Sąd uznał, że wprawdzie wnioskodawca niewątpliwie nie ma możliwości opłacenia wpisów sądowych w całości, niemniej jednak mając możliwość wygospodarowania środków na wydatki nie tylko na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych, mógł zgromadzić również środki na pokrycie chociaż części kosztów sądowych, które należy traktować na równi z innymi wydatkami.

Dlatego też na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.