Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 2410/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch, Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Przybielski, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Barbara Kroczak, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 czerwca 2001 Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

ii S.A./GD 2410/0!

UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 21 czerwca 2001 r., wydanym po rozpatrzeniu zażalenia S. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2001 r. wstrzymujące, na podstawie art. 50 ust. i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego prowadzenie robót budowlanych przy budynku produkcyjno - magazynowanym z częścią socjalną i administracyjną na działce nr [...] w K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżone postępowanie i umorzył postępowanie administracyjne Organu I instancji. Organ II instancji podał, że Organ I instancji przeprowadził kontrolę budowy z udziałem inwestorów A. i S. B. i przedstawiciela Urzędu Gminy B. w wyniku której stwierdzono, zdaniem Organu 1 instancji, istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegające na zamianie otworów okiennych i drzwiowych w elewacji, wykonanie dodatkowych naświetleń dachowych oraz zmianach funkcjonalnych. Organ II instancji przeprowadził ponowną kontrole z udziałem inwestora i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w trakcie której stwierdził, że wykonane odstępstwa od warunków określonych w pozwoleniu na budowę nie są istotne i ich usankcjonowanie leż)' w gestii projektanta i kierownika budowy, co winno zostać potwierdzone naniesieniem stosownych zmian na projekcie budowlanym.

W aktach administracyjnych znajduje się wniosek inwestora o ponowne przeprowadzenie kontroli. Brak jest natomiast zawiadomienia o ponownej kontroli oraz pouczenia skarżącego W. R. (właściciela sąsiedniej nieruchomości) na wniosek którego Organ I instancji przeprowadził kontrolę na budowie, o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia.

W złożonej skardze W. R. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa budowlanego oraz przepisów postępowania administracyjnego już na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przy wydaniu decyzji pozwolenie na budowę. W ocenie strony skarżącej wybudowanie budynku produkcyjnego na terenie zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności stwarza dla niego dużą uciążliwość albowiem jest hałas oraz zanieczyszczenie.

Odpowiadając na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego, co uzasadnia jego uchylenie, jednakże z innych przyczyn niż podnoszone w skardze. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymaniu, a następnie sankcjom przewidzianym w art. 51 ust. 1 tej ustawy podlegają takie roboty budowlane, które w sposób istotny odbiegają od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

W rozpoznanej sprawie w przeciągu krótkiego odstępu czasu (miesiąc czasu) organy nadzoru budowlanego w oparciu o te same akta administracyjne oraz ustalony przez nie stan budowy wydały dwa sprzeczne postanowienia. Przy czym w zaskarżonym postanowieniu Organ IT instancji nie wskazał, jakie są odstępstwa od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz nie poddał ich ocenie czy są one istotne czy nie. Brak tej oceny nie pozwala na kontrolę stanowiska Organu II instancji w tej mierze, bowiem w sprawie nie wskazano, które elementy wykonanych robót organ uznał jako nieistotne odstępstwo od pozwolenia na budowę.

Wskazać należy również, iż skarżący W. R. nie był zawiadomiony, a tym samym nie uczestniczył w powtórnej kontroli przedmiotowego obiektu budowlanego przez co pozbawiono go prawa do czynnego udziału w postępowaniu.

W art. 10 k.p.a. została określona zasada czynnego udziału strony w postępowaniu. Przepis ten w § 1 stanowi, że "organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań". Załatwienie spraw administracyjnych w oparciu o określone w prawie materialnym kryteria przedmiotowe, z pominięciem gwarantowanych ustawowo praw podmiotowych strony, do której kierowane są jednostronne rozstrzygnięcia, koliduje z podstawowymi zasadami prawa i postępowania administracyjnego. Strona ma bowiem prawo do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy. Jest to prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie stanowiącej przedmiot postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia.

Nadto art. 79 k.p.a. stanowi następną (po wyrażonej w art. 10) gwarancję realizacji zasady ogóinej czynnego udziału strony w postępowaniu. Nakłada obowiązek zawiadomienia strony co najmniej na 7 dni przed terminem czynności np. dokonania oględzin. Zachowanie wymogu art. 79 k.p.a., niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji publicznej.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształci! się pogląd, iż naruszenie tego obowiązku sianowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów uznać należało, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z istotnym naruszeniem prawa procesowego (art. 7. 10, 77 § 1,79 i 107 § 3 k.p.a.) mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co obliguje Sąd do uchylenia go.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § i pkl l ppkt c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270. z póź.zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.

I

i