Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 453/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 2, art. 239
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1273/18 odrzucające skargę A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi w roku akademickim 2017/2018 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1273/18, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi w roku akademickim 2017/2018.

Sąd wskazał, że Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 6 sierpnia 2018 r., przesłanym skarżącej przy piśmie Sądu z 16 sierpnia 2018 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca zaskarżyła zażaleniem w/w zarządzenie, składając jednocześnie wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.

Postanowieniem z 31 października 2018 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. WSA postanowieniem z 4 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie z 31 października 2018 r.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z 19 lipca 2019 r. przekazano do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 6 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 września 2019 r., sygn. akt I OZ 769/19, oddalił zażalenie.

Przy piśmie z dnia 5 grudnia 2019 r., w wykonaniu zarządzenia z 20 listopada 2019 r., WSA w Warszawie poinformował skarżącą, że w związku z uprawomocnieniem się zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 6 sierpnia 2018 r., jest ona zobowiązana do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie określonej w/w zarządzeniem z 6 sierpnia 2018 r., tj. 200 złotych. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w w/w kwocie w terminie 7 dni, skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Sąd podał, że jak wynika z akt sprawy, wezwanie Sądu zawierające zobowiązanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zostało skarżącej doręczone w dniu 27 grudnia 2019 r.

WSA wskazał, że odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, na etapie wniesienia skargi, uzasadnia wezwanie strony o wpis, pod rygorem jej odrzucenia. Wobec tego, zważywszy, że w niniejszej sprawie wpis nie został uiszczony we wskazanym terminie, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając mu nieważność, wskazując, że podpis pod nim nie zawiera imienia i nazwiska sędziego. Podniosła też kwestie związane z wyłączeniem sędziego. Wskazała, że instytucja wyłączenia sędziego jest jedną z gwarancji bezstronności sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych uregulowane są w art. 239 p.p.s.a., który przewiduje dwa rodzaje takich zwolnień – z mocy ustawy, bądź przyznane przez Sąd. Jak z akt niniejszej sprawy wynika, skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 20 listopada 2019 r., wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, prawidłowo pouczając ją o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania sądu. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania w dniu 27 grudnia 2019 r., skarżąca nie zastosowała się do niego i nie uiściła należnego wpisu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Powołane powyżej okoliczności obligowały bowiem Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie.

Na marginesie wskazać należy, że oznaczenie z imienia i nazwiska sędziego wydającego orzeczenie następuje w jego rubrum, gdzie i w niniejszej sprawie takiego oznaczenia dokonano. Natomiast zarówno sentencję, jak i uzasadnienie orzeczenia sędzia może podpisywać podpisem odręcznym. Wobec tego wywody skarżącej w tym zakresie są całkowicie bezzasadne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.