Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 4/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska, Sędzia WSA Michał Ruszyński, , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.S. na decyzję Ośrodek Pomocy Społecznej z dnia r. Nr w przedmiocie : wniosek o pomoc p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Odrzucono skargę


UZASADNIENIE

W.S. wystąpił w dniu 6 grudnia 2005 r. ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w zakresie wydania decyzji administracyjnej o przyznaniu mu świadczenia z pomocy społecznej na podstawie jego wniosku ustnego z dnia [...] sierpnia 1996 r. oraz wniosków pisemnych z dnia [...] września 1996 r. i [...]września 1996 r.

W uzasadnieniu podał, że organ mimo ustawowego obowiązku nie przeprowadził postępowania dowodowego i do dnia wniesienia skargi mimo wielokrotnych interwencji ze strony skarżącego nie wydał decyzji administracyjnej wszczętego jego wnioskiem z września 1996 r. pozostając nadal w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił co następuje :

W sierpniu 1996 r. W.S. zwracał się osobiście o pomoc do Ośrodka, a ponieważ jej nie otrzymał wystąpił na piśmie w dniu [...] września 1996 r. W swoim wniosku prosił o pomoc materialną w zakresie podstawowych potrzeb życiowych jak zakup żywności, przyborów szkolnych dla syna, zapłatę rachunków związanych z utrzymaniem mieszkania.

W dniu [...] września 1996 r. do pierwotnego wniosku dołączył dokumenty:

- wniosek o pomoc finansową,

- przelewy bankowe zakładu pracy,

- decyzja o przyznaniu renty rodzinnej,

- odcinki renty od stycznia do września 1996 r.,

- umowę o pracę w szkole podstawowej,

- wyrok sądowy o przywrócenie do pracy,

- pisemną interwencję w sprawie wydania świadectwa pracy.

Dodał ponadto, iż został zarejestrowany w Rejonowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku pod numerem [...].

W dniu [...] września 1996r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej poinformował skarżącego, że powyższy wniosek zostanie zarejestrowany i rozpatrzony po uzyskaniu dokumentów wymaganych w postępowaniu decyzyjnym zgodnie z ustawą o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990r. /Dz. U. z 1993 r. Nr 3 poz. 60 z późn. zm./ bowiem do kompletu dokumentów niezbędne jest zaświadczenie o wysokości zarobków netto za miesiąc sierpień 1996r.

W dniu [...] października 1996r. W.S. ponownie złożył wniosek w Ośrodku Pomocy Społecznej o przyznanie pomocy powołując się na swoje pismo z dnia [...] września 1996r. i dołączając do wniosku te same skserowane co poprzednio odcinki renty dodając odcinek za miesiąc październik 1996r.

W tym samym dniu organ przeprowadził wywiad /rodzinny/ środowiskowy i decyzją z dnia [...] października 1996r., Nr [...]r. postanowił udzielić W.S. pomocy rzeczowej w formie dożywiania syna skarżącego M.S. w szkole podstawowej w okresie od [...] listopada 1996r. do [...] kwietnia 1997r. a decyzją z dnia [...] października 1996r., Nr [...] postanowił przyznać skarżącemu zasiłek okresowy w kwocie 100 zł miesięcznie na okres 3 miesięcy poczynając od miesiąca października do grudnia 1996 r.

W dniu [...] marca 2006r. W.S. wystąpił z pismem do dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej o dopełnienie obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie jego bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego w tym wywiadu środowiskowego w związku z jego wnioskiem z dnia [...] września 1996r. i pismem organu z dnia [...] września 1996r.

Skarżący w swojej skardze oraz innych pismach kierowanych do Sądu porusza także inne swoje problemy w związku z toczącymi się postępowaniami w sądzie rejonowym, prokuraturze oraz urzędzie gminy, które nie mają związku z postępowaniem w niniejszej sprawie.

Pismami z dnia [...] I. 2004r. skarżący zwracał się do Starosty w sprawie druków jakie posiada Ośrodek o przyznanie pomocy i uzyskał w tej mierze odpowiedź w dniu [...] lutego 2004r.

W odpowiedzi na skargę Ośrodek Pomocy Społecznej wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ podał, w dniu [...] sierpnia 1996r. skarżący zgłosił się do organu z prośbą o wydanie druków potrzebnych do złożenia wniosku o pomoc.

Natomiast pisemny wniosek z dnia [...] września 1996r. a następnie z dnia [...] września 1996r. organ nie mógł rozpoznać z uwagi na brak dokumentów za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku.

W tej mierze organ powołał się na treść art. 43 ust. 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej obowiązującej w dniu złożenia wniosków i iż świadczenia pieniężne pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z dokumentacją.

Ponieważ skarżący nie uzupełnił swojego wniosku a kompletny wniosek złożył dopiero w dniu [...] października 1996r. to organ przyznał skarżącemu pomoc od miesiąca października 1996 r.

W zakresie skarg na decyzje SKO - o których pisze skarżący także w skardze a organ w odpowiedzi na skargę - o numerach [...] zawisły sprawy przed tut Sądem - IISA/Go 295/06, IISA/Go 302/06 i IISA/Go 293/06 i będą przedmiotem oddzielnego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Skarżący w swojej skardze zarzucił bezczynność organowi administracji – Ośrodkowi Pomocy Społecznej wobec nie załatwienia jego wniosku z miesiąca września 1996r. w przedmiocie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w myśl ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej .

Ustawodawca w kodeksie postępowania administracyjnego przewidział instrumenty służące ochronie praw podmiotowych strony w zakresie zapewnienia terminowości załatwiania spraw. I tak w art. 37 § 1 kpa stronie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w kodeksie w art. 35 przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie był charakter tego środka zaskarżenia oraz termin do jego wniesienia wobec upływu dziesięciu lat od daty wniosku do dnia wpływu skargi W.S. skierowanej do Sądu.

Zażalenie wnoszone na mocy przepisu art. 37 § 1 kpa jest środkiem zaskarżenia odbiegającym w swej konstrukcji od zażaleń unormowanych w przepisach art. 141 – 144 kpa. Przedmiotem zażalenia jest bowiem nie postanowienie organu ogłoszone lub doręczone stronie ,jak ma to miejsce w innych przypadkach, lecz pewien stan faktyczny i prawny istniejący w dacie upływu terminu. Zgodnie z art. 37 § 1 zażalenie służy "na niezałatwienie sprawy w określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36". Przepisy art. 35 § 2 i 3 ustanawiają maksymalne terminy załatwienia sprawy, nie wymagające żadnych dodatkowych postanowień podejmowanych przez organ.

Sam więc upływ tego terminu umocowuje stronę do wniesienia zażalenia.

Przepis art. 37 § 1 jest tak sformułowany, że po upływie terminu załatwienia sprawy określonego w art. 35 strona może wnieść zażalenie niezależnie od tego czy wyznaczono nowy, dodatkowy termin załatwienia sprawy, czy też tej czynności nie dopełniono. Przepis ten obydwie przesłanki zażalenia łączy spójnikiem "lub" a więc jest to alternatywa łączna, czyli wnosząc zażalenie można skorzystać tylko z pierwszej przesłanki, wyłącznie z drugiej a także z obydwóch.

Z uwagi na brak w kpa przepisów określających termin do wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1, należy stosować przepis art. 141 § 2.

Jednakże bieg terminu do wniesienia zażalenia określonego w tym przepisie należy liczyć od dnia, w którym upłynie termin załatwienia sprawy ustawowy lub termin wynikający z przepisów wydanych przez organ wyższego stopnia lub dodatkowy termin wyznaczony przez organ administracyjny.

/patrz glosa Janusza Borkowskiego do postanowienia NSA Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 7 października 1983r. SA/Lu 172/83 OSPiKA1983r. poz.125/

W niniejszej sprawie skarżący terminu przewidzianego w art. 141 § 2 kpa nie dotrzymał.

Zażalenie swoje wniósł po niespełna 10 latach i to do niewłaściwego organu, bowiem nie do organu wyższego stopnia jakim było Samorządowe Kolegium Odwoławcze lecz do organu I instancji.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 / patrz: postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r. Nr IV SAB 31/97.

O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) z związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.)