Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 786/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.), Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej sprawy ze skargi K.P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. przyznać radcy prawnemu K.B. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem udzielonej skarżącemu pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Go 701/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., uwzględniając skargę K.P., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami wg kat "B" do czasu wykazania się wymaganymi kwalifikacjami. Pismem z dnia [...] maja 2006 r. K.P. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do ponownego rozpoznania sprawy i zwrotu prawa jazdy. Po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu z urzędu przez organ pierwszej instancji postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami, pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. zgłosił on w Urzędzie Miasta "sprzeciw". Wzywając organ do zapoznania się i zastosowania do orzeczenia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 4 maja 2006 r. oraz poinformował, że składa skargę do sądu na bezprawne postępowanie naczelnika wydziału komunikacji.

K.P., w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270

z późn.zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie bezczynności tego organu po wyroku uchylającym decyzję tego organu oraz Prezydenta Miasta (skarga z dnia [...] września 2006 r., uzupełniona pismem z dnia [...] października 2006 r. k.7-9). W ocenie K.P. bezczynność organów polegała na braku pozytywnych dla niego działań i zastosowania się do zaleceń sądu, co naraziło go pomimo inwalidztwa na koszta, utratę zdrowia i nerwów.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Organ wskazał, wyrok Sądu nie był równoznaczny, jak się domagał skarżący, z przywróceniem terminu do złożenia egzaminu i zwrotu zatrzymanego prawa jazdy. Uprzednie decyzje organów administracji obu instancji zostały przez Sąd uchylone z powodu stwierdzonego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, co zobowiązywało m.in. do wszczęcia przez organ pierwszej instancji (zawiadomienie z dnia [...] lipca 2006 r.) i przeprowadzenia postępowania administracyjnego z zapewnieniem stronie możliwości obrony jej praw.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. organ pierwszej instancji cofnął stronie uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii "B" i odmówił zwrotu prawa jazdy. Kolegium podkreśliło, iż akta administracyjne sprawy wraz z odpisem wyroku zostały mu przekazane przez Sąd w dniu 14 lipca 2006 r. W kontekście przepisu art. 154 § 1 P.p.s.a, oznacza to zdaniem organu, że żądanie zastosowania się do wyroku zgłoszone przez skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2006 r. było przedwczesne, zatem skarżący nie wyczerpał toku wskazanego w tym przepisie i skarga z przyczyn formalnych winna zostać odrzucona, względnie oddalona.

Na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. skarżący, reprezentowany przez ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika – radcę prawnego K.B., złożył oświadczenie o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego i przyznanie kosztów nieopłaconej przez skarżącego pomocy prawnej.

Przeprowadzając uzupełniająco dowód z akt sprawy II SA/Go 785/06 Sąd ustalił, iż wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania kat. B

i odmowy zwrotu dokumentu prawa jazdy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne jest oparte na zasadzie skargowości. Postępowanie może być zatem wszczęte i prowadzone jedynie na skutek skargi legitymowanego podmiotu. Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi.

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością.

Na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika cofnął skargę w całości. Na podstawie analizy akt sprawy Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uniemożliwiające skuteczne cofnięcie skargi.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne

Jednocześnie w myśl przepisu art. 250 ww. ustawy, w związku z § 2 ust 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn.zm.), Sąd przyznał reprezentującemu skarżącego w ramach prawa pomocy radcy prawnemu, zgodnie z wnioskiem, wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 240 zł, powiększone o należną dla tego typu czynności stawkę podatku od towarów i usług.

asesor WSA sędzia WSA asesor WSA

J. Brzezińska I. Fornalik M.Ruszyński