Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 355/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2 i par. 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1339/20 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej J. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1339/20 w sprawie ze sprzeciwu J. U. na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niezastosowanie się do obowiązku kwarantanny postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1339/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną J. U. (dalej jako: "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1339/20

w sprawie ze sprzeciwu skarżącego na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niezastosowanie się do obowiązku kwarantanny.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro skarżący nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a) to sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną, w związku z tym Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 p.p.s.a.

Zażalenie - sporządzone osobiście - na powyższe postanowienie złożył skarżący zaskarżając je w całości.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 194 § 2 i § 4 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Na mocy bowiem art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu przewidzianego do jego wniesienia, jak również z innych przyczyn niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne z tego powodu, że zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony, przy czym, w takim przypadku sporządzenie opisanego zażalenia osobiście przez osobę nielegitymowaną stanowi brak formalny, który nie może zostać skutecznie uzupełniony.

Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 194 § 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.