Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 154/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 44 poz 265
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością  uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008 oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2008 r. J. B. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. o przyznanie płatności do gruntów rolnych oraz płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) na rok 2008. W sekcji VI. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku Strona zadeklarowała czterdzieści dwie działki ewidencyjne. W sekcji VII. -Oświadczenie o sposobie wykorzystywania rolnych J. B. zadeklarował - do jednolitej płatności obszarowej (JPO) - trzydzieści sześć działek rolnych oznaczonych literami od "A" do "AL" o łącznej powierzchni 66,60 ha, w tym dziewięć działek o całkowitej o całkowitej powierzchni 4,46 ha zgłoszonych zostało ponadto do płatności zwierzęcej (JPO TUZ), a dwadzieścia siedem o łącznym areale 62,11 ha do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO).

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w N. nr [...] z dnia [...] przyznano Stronie płatności do gruntów rolnych na rok 2008 w łącznej wysokości 40.388,26 zł w tym:

- jednolita płatność obszarowa, w wysokości 22.598,05 zł

- uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych, w wysokości 16.727,47 zł, w tym środki unijne 0,00 zł, środki krajowe 16.727,47 zł;

- uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, w wysokości 1.062,74 zł, w tym środki unijne 0,00 zł, środki krajowe 1.062,74 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, w części dotyczącej płatności JPO oraz UPO, iż płatność przyznana została do areału - odpowiednio 66,60 ha i 62,11 ha, a zatem do całej powierzchni wnioskowanej. W zakresie płatności zwierzęcej organ wskazał, że powierzchnia wnioskowana wyniosła 4,46 ha, lecz po uwzględnieniu warunków z § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 44, poz. 264 i 265 ze zm.) powierzchnia, co do której została naliczona płatność wynosi 2,80 ha.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. B. podniósł, iż nie zgadza się z nie naliczeniem płatności zwierzęcej do powierzchni 4,46 ha. Nadmienił, że w Sądzie Administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie płatności zwierzęcej na 2007 rok, której rozpatrzenie nastąpi w dniu 05.12.2008 r. Wskazał, że w drugiej instancji ujawniono istnienie umowy dzierżawy z dnia 30.03.2006 r. na sporne użytki zielone, których w dalszym ciągu nie uwzględnia się w bieżącej decyzji organu I instancji.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w O., decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności organ przywołał regulacje prawne, normujące zasady przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, wskazując na art. 1, art. 3 i art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 26 stycznia 2007 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2008 Nr 170, poz. 1051). wraz z aktami wykonawczymi, tj. Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 264 i 265 ze zm.)-/dalej rozporządzenia z dnia 14.03.2008 r./. Stwierdził, iż stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14.03.2008 r., płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli:

1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła, owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie; -

2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 r., rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych.

W myśl ust 2 § 5 płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia:

1) ustalonej jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1 przeliczonej na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), i współczynnika 0,3 oraz

2) trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na pasze uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2.

Zgodnie zaś z ust. 3 liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa.

Dokonując analizy powyższego przepisu, organ stwierdził, iż warunkiem koniecznym otrzymania płatności zwierzęcej jest posiadanie zwierząt gospodarskich w okresie od dnia 01.04.2005 r. do 31.03.2006 r. (z zastrzeżeniem, iż zwierzęta te wpisane były w tym okresie do odpowiedniego rejestru) oraz -co szczególnie istotne w przedmiotowej sprawie - uzyskanie uzupełniającej płatności obszarowej do trwałych użytków zielonych (TUZ) lub powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę, uprawianych na gruntach ornych na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. W zakresie ustalania wysokości tejże płatności ustawodawca przyjął, iż przysługuje ona do powierzchni TUZ zadeklarowanych we wniosku, nie większej jednak niż powierzchnia określona jako iloraz liczby zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz powierzchnia TUZ lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której rolnik otrzymał płatność na podstawie wniosku na 2006 r. Wskazał, iż płatność zwierzęca ma charakter historyczny, tzn. nabycie prawa do jej otrzymania, jak również wysokość tejże płatności uzależniona jest od ukształtowanego w przeszłości stanu faktycznego - od ilości zwierząt gospodarczych będących w posiadaniu producenta rolnego w terminie od dnia 01.04.2005 r. do dnia 31.06.2006 r. oraz od powierzchni TUZ i upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach rolnych, do której tenże producent otrzymał uzupełniającą płatność obszarową na podstawie wniosku na 2006 rok. Przy czym oba warunki muszą być spełnione łącznie.

W ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w rozpatrywanej sprawie strona nie spełniła jednego z warunków, gdyż J. B. nie otrzymał w roku 2006 płatności uzupełniającej do trwałych użytków zielonych i do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych do powierzchni 4,46 ha, a jedynie do powierzchni 2,80ha.

Zatem, zdaniem Dyrektora, maksymalna powierzchnia działek rolnych, do której Strona mogła otrzymać płatność zwierzęcą w 2008 r. wynosiła 2,80 ha, co jest zgodne z rozstrzygnięciem podjętym przez organ I instancji w skarżonej decyzji.

Odnosząc się zaś do wniosku Strony zaliczenia do naliczenia płatności zwierzęcej powierzchni trwałych użytków zielonych zgłoszonej w 2006 r. przez innego producenta rolnego (konkubiny skarżącego- p. W. D., do której to powierzchni ten inny rolnik otrzymał płatność, organ odwoławczy wskazał, iż kierował się w tym względzie oceną dokonaną w sprawie z odwołania od decyzji w sprawie płatności zwierzęcej za rok 2007, zaaprobowaną następnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu - sygn. akt I SA/Op 301/08.

Stwierdził, iż ze złożonych wniosków o przyznanie płatności do gruntów rolnych za lata 2004-2006 wynika, iż zarówno skarżący, jak i W. D. odrębnie każdorazowo wykazywali grunty w samodzielnych wnioskach. Każdy z nich osobno wystąpił wcześniej do ARiMR o nadanie numeru identyfikacyjnego. Także, każdy z nich był oddzielnie zarejestrowanym rolnikiem w KRUS na potrzeby ubezpieczenia społecznego i samodzielnie regulował składki ubezpieczeniowe za siebie- co wskazuje na odrębny byt prawny skarżącego i W. D.

W ocenie organu odwoławczego również argumenty skarżącego w kwestii istnienia gospodarstwa rodzinnego oraz umowa dzierżawy z dnia 30 marca 2006 r. o wydzierżawieniu J. B. przez W. D. na okres 10 lat, działek o numerach 104 oraz 144 o łącznej powierzchni 4,57 ha, nie pozwalają na wywiedzenie takich skutków prawnych, jakich domagał się skarżący w zakresie prawa do uzyskania w 2008 r. "płatności zwierzęcej" również do gruntów stanowiących własność konkubiny. Zgodnie z zapisami tej umowy dzierżawca przystępuje do użytkowania gruntów objętych umową z chwilą jej podpisania. Dzierżawca zobowiązuje się uprawiać grunty zgodnie z wymogami prawidłowej gospodarki, a umowa dzierżawy uwzględniona będzie w płatnościach bezpośrednich począwszy od 2007 r.. Skoro zatem strony powyższej umowy z dnia 30.03.2006 r. wyraźnie określiły datę początkową jej obowiązywania, a tym samym również początek użytkowania gruntów W. D. przez skarżącego, na dzień podpisania umowy, to nie można skutecznie uznać, iż grunty te już od wielu lat wchodziły w skład ich wspólnego gospodarstwa rodzinnego. Zaś na tej właśnie okoliczności skarżący opierał swoje prawo do objęcia przysługującą mu w 2007 r. "płatności zwierzęcej" również w stosunku do gruntów swojej konkubiny. Skoro zatem z dniem 30 marca 2006r. sporne grunty weszły w posiadanie zależne skarżącego, to na nim, zgodnie z umową, od tej chwili ciążył obowiązek ich uprawiania zgodnie z wymogami prawidłowej gospodarki. Zatem to J. B. winien wykazać te grunty w ramach wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych za 2006 r. To, że same strony ustaliły, że umowa dzierżawy uwzględniona będzie w płatnościach bezpośrednich dopiero począwszy od 2007 r., było ich własną wolą, a zapis taki pozbawiony jest doniosłości prawnej, gdyż każdy rolnik w swym wniosku o dopłaty winien wykazywać grunty znajdujące się w jego posiadaniu na dany rok, tzn. te które użytkuje niezależnie od podstawy prawnej takiego władztwa.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skarżący domagał się wydania orzeczenia na podstawie art. 8 i art. 2. Konstytucji RP, zgodnie z art. 2, art. 32 ust 1 i art. 67 Konstytucji RP, uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- § 4 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46.poz 309 ze.zm.) poprzez błędną wykładnię i naruszenie zasady działania prawa ustalonego

- art. 7 ust 2 pkt 2 Ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U.2007. Nr 35 poz.217 ze.zm) polegające na przyjęciu .iż skarżącemu nie przysługuje w 2008 r. płatność obszarowa uzupełniająca do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) na grunty rolne o powierzchni 1,68 ha stanowiące własność W. D. (użytkowane umową dzierżawy przez skarżącego z powodu, że grunty te zostały w 2006 r. zgłoszone do płatności do gruntów rolnych przez W. D. a nie przez skarżącego w związku z czym nie został spełniony warunek o którym mowa w § 4 ust 1 i 2 -podczas gdy prawidłowa wykładnia w/w przepisów prowadzi do wniosku, iż płatność zwierzęca przysługuje do gruntów rolnych ,co do których spełnione są wymagania wymienione w tych przepisach warunki dotyczące gruntów oraz warunki dotyczące ich użytkowników (rolników) niezależnie od tego czy na przestrzeni lat 2006,2007,2008 zmienił się użytkownik działek rolnych objętych tą płatnością

- art. 336-352 kc- poprzez administracyjne określenie posiadania w składanych wnioskach podczas gdy powinno to być ujęcie cywilnoprawne

- art. 2., art. 23 ,art. 32 ust 1 oraz 92 ust.1 Konstytucji RP.

Do skargi załączone zostało pismo Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 21 stycznia 2008 r. do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (sygn. akt I S.A./Bk 768/07), o których zaliczenie do materiału dowodowego wniósł skarżący.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w O., wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo, odnosząc się do zarzutów skargi, Dyrektor wskazał, iż nie nastąpiło naruszenie § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.03.2007 r. gdyż norma ta nie była stosowana przez organy w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie administracyjne dotyczyło bowiem wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008, stąd zastosowanie miał przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14.03.2008 r., będący odpowiednikiem dawnego § 4 rozporządzenia z dnia 13.03.2007 r. Jednakże obydwa przepisy, jak wskazał Dyrektor, ustanawiają wymóg uzyskania przez rolnika na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 r., płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Wskazane normy nie przewidują sytuacji, w której (tak jak w przypadku skarżącego) zwiększyła się od 2006 r. powierzchnia trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych (np. na skutek wydzierżawienia określonego areału), bowiem płatność zwierzęca jest tzw. "płatnością historyczną", a zatem przesłanki jej otrzymania odnoszą się do stanu faktycznego z lat ubiegłych.

Dyrektor odniósł się również do załączonych przez skarżącego pisma Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 21 stycznia 2008 r. oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stwierdzając, iż nie znajdują one w sprawie zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania aktu.

W skardze Strona zarzuciła Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR w O. naruszenia § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.03.2007 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) wskazując na jego sprzeczność z art. 32 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż skarżącemu nie przysługuje w 2008 roku płatność zwierzęca na grunty rolne o powierzchni 1,68 ha zgłoszone w 2006 roku do płatności przez Panią W. D.

Zdaniem Sądu, błędne jest stanowisko Skarżącego, iż prawidłowa wykładnia tegoż przepisu pozwala na przyjęcie, że płatność zwierzęca przysługuje do gruntów spełniających określone wymogi niezależnie od faktu, czy na przestrzeni lat zmienia się ich użytkownik .

Postępowanie administracyjne, które toczyło się przed organami ARiMR dotyczyło wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008, zastosowanie miał zatem przepis § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14.03.2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 264 i 265 ze zm.).

Stosownie do § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 264 i 265 ze zm.), zwanego w dalszej części "rozporządzeniem UPO", płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługiwała, jeżeli:

1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 roku do dnia 31 marca 2006 roku był

posiadaczem bydła, owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie; -

2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 roku, rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych.

Zgodnie z ust. 2 cytowanego paragrafu płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia:

1) ustalonej jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1 przeliczonej na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), i współczynnika 0,3 oraz

2) trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na pasze uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2.

W myśl ust. 3 natomiast liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa.

Powyższe rozporządzenie zostało powołane i zastosowane prawidłowo przez organy ARiMR, stąd wskazanie naruszenia § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13.03.2007 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) było chybione, bowiem wskazana norma nie była stosowana przez te organy w postępowaniu administracyjnym, choć wcześniejszy § 4 rozporządzenia z dnia 13.03.2007 roku jest odpowiednikiem § 5 rozporządzenia z dnia 14.03.2008 roku. Obydwa przepisy ustanawiają wymóg uzyskania przez rolnika na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 roku, płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Wskazane normy nie przewidują sytuacji, w której zwiększyła się od 2006 roku powierzchnia trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych w tym również na skutek wydzierżawienia określonego areału. Dzieje się tak za sprawą faktu, iż płatność zwierzęca jest tzw. "płatnością historyczną", a zatem przesłanki jej otrzymania odnoszą się do stanu faktycznego z lat ubiegłych. Nie jest tak, jak twierdzi skarżący, iż pozbawieni płatności zwierzęcej są rolnicy, którzy dokonali cyt. "przepisu gospodarstwa" po 2006 roku, gdyż takich przypadków dotyczą dalsze uregulowania tj. § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14.03.2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Cytowany wyżej przepis § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14.03.2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego odnosi się do wniosku konkretnego rolnika z 2006 r. Zatem nie jest słuszne rozumowanie skarżącego, iż możliwym jest objęcie do płatności zwierzęcej w 2008 roku powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych z wniosku innego rolnika, którym jest Pani W. D. pozostająca ze Skarżącym w konkubinacie. W świetle poczynionych ustaleń opartych na zebranym w sprawie materiale dowodowym nie można mówić o gospodarstwie rodzinnym czy też współposiadaniu gruntów. Fakt, że Skarżący wspólnie z Panią D. tworzą nieformalny związek nie przenosi się na ich stosunki majątkowe. Każdy z rolników posiada majątek własny stanowiący samodzielne gospodarstwo rolne i z tego tytułu korzysta z uprawnień samodzielnych rolników. Również każdy w odniesieniu do wykazanych gruntów jest odrębnym podatnikiem podatku rolnego. To, że jak oświadczył Skarżący zwyczajowo On i Pani D. traktowani są prawie jak małżeństwo nie oznacza, że związek taki prawnie tworzą, a już na pewno nie można z tego faktu wywodzić następstw prawnych wynikających z ustawowej wspólności małżeńskiej.

Przedłożona w toku postępowania wyjaśniającego umowa z dnia 30 marca 2006 r., zgodnie z którą Pani D. oddawała w dzierżawę Panu B. na okres 10 lat działki o łącznej powierzchni 4,57 ha stanowi, że dzierżawca przystępuje do użytkowania gruntów nią objętych uwzględniać ją będzie w płatnościach bezpośrednich począwszy od 2007 r. Nie ulega zatem wątpliwości jaka była wola stron umowy. To prowadzi do wniosku, że wykazane przez Skarżącego do wnioskowanej płatności grunty nie będące w jego posiadaniu w 2006 r. nie mogą stanowić podstawy do przyznania płatności zwierzęcej. Prawidłowo zatem Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał, że powierzchnia do której została naliczona płatność wynosi 2,80 ha.

Zarzut naruszenia unijnej koncepcji gospodarstwa rolnego i producenta przewidziany w rozporządzeniu 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019-93. (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868 94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 .i (WE) nr 2529.2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.),czy też naruszenia wskazywanej przez skarżącego konstytucyjnej koncepcji gospodarstwa rodzinnego zawartej w art. 23 Konstytucji RP staje się bezprzedmiotowa, bowiem w ustalonym stanie faktycznym nie można mówić o gospodarstwie rodzinnym czy współposiadaniu gruntów .

Nie dopatrzył się Sąd również sprzeczności z art. 32 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż skarżącemu nie przysługuje w 2008 roku płatność zwierzęca na grunty rolne o powierzchni 1,68 ha zgłoszone w 2006 roku do płatności przez Panią W. D.

Mając na względzie przedstawioną powyżej argumentację faktyczną oraz prawną, Sąd uważa zarzuty skargi za niezasadne, zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z zm.) skarga podlegała oddaleniu.