Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 335/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 2009 r., nr [...].


UZASADNIENIE

K. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 marca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia 18 listopada 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nakazania mu rozbiórki obiektów budowlanych, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzą, ponieważ objęta rozpoznawanym wnioskiem decyzja organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania ze swej istoty nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05; z dnia 9 maja 2005 r., sygn. akt II FZ 250/05; z dnia 3 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 410/06, niepublikowane). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (por. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu.

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nakazania rozbiórki obiektów budowlanych. Nie ulega wątpliwości, że decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, niewymagającym a wręcz nienadającym się do wykonania. W tej sytuacji brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądzało o bezzasadności wniosku.

Mając na uwadze wyżej wskazane względy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.