Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 474/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Roberta P. na akt Starosty Kaliskiego z dnia 24 kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę. /-/ P. Miładowski


UZASADNIENIE

Pismem z 23 marca 2009r. Robert P. wystąpił o zwrot części opłaty za kartę pojazdu Audi 80 zarejestrowanego pod numerem [...].

Starosta Kaliski pismem z 24 kwietnia 2009r. odmówił zwrotu części opłaty, wskazując że opłatę w kwocie 500 zł pobrano zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm., dalej: p.r.d.) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. z 2003r., nr 137, poz.1310, dalej: rozporządzenie). Organ pouczył o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w poznaniu w terminie 30 dni od doręczenia pisma z 20 kwietnia 2009r.

Z zachowaniem terminu wskazanego w pouczeniu, w dniu 14 maja 2009r. do organu wpłynęła skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Poznaniu.

Organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa – zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr153, poz.1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa – w tym w szczególności w ustawie z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Sąd podziela stanowisko wyrażone w uchwale z 4 lutego 2007r. w sprawie I OPS 3/07 (publ.: ONSAiWSA 2008/2/21), gdzie Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że odpowiedź organu administracji na żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu ma charakter aktu lub czynności, na które przysługuje zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności organów administracji. Jednakże kontrola ta uzależniona jest od spełnienia warunku określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. – który to przepis stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Skarżącemu w rzeczonej sprawie nie przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania lub zażalenia, stąd też przed wniesieniem skargi winien on, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., wezwać na piśmie Starostę Kaliskiego - w terminie czternastu dni od dnia, w którym doręczono mu akt z 24 kwietnia 2009r. - do usunięcia naruszenia prawa. Wówczas dopiero możnaby uznać, że wyczerpano środki zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., a 30 dniowy termin do wniesienia skargi liczony byłby zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieliłby odpowiedzi na wezwanie, to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Niewyczerpanie środków zaskarżenia w trybie administracyjnym musiało skutkować odrzuceniem skargi. Przy czym Sąd wskazuje, że organ wadliwie pouczył o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, pomijając obowiązek wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodne z powołanymi przepisami. Błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może jednak zgodnie z art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Dlatego w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, fakt udzielenia błędnego pouczenia winien zostać uwzględniony przez organ, jako niezawiniona przez stronę okoliczność, która spowodowała uchybienie tego terminu.

Z tych wszystkich względów skargę należało zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić jako niedopuszczalną.

/-/P. Miładowski

jf