Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1939/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 8 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spraw.), Ewa Grochowska – Jung, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego Nr [...] w W. – oddala skargę –


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2013 r. przeprowadzono konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego [...] w W. przy ul. [...] i w wyniku postępowania konkursowego Komisja Konkursowa wybrała W.S.

W związku z ogłoszonym konkursem oferty złożyły dwie osoby: B.M. oraz W.S.

W dniu 27 czerwca 2013 r. B.M. złożyła wniosek o unieważnienie konkursu, podnosząc, że uniemożliwiono jej przedstawienie pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju Zespołu, co miało wpływ na obiektywną ocenę i ostateczny wynik konkursu.

W dniu [...] lipca 2013 r. Prezydent Miasta W. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 2013 r. na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w W. przy ul. [...] .

Jako podstawę prawną zarządzenia wskazał § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373 ze zm.).

Jako powód unieważnienia konkursu Prezydent W. podał uchybienia w pracy Komisji Konkursowej, polegające na tym, że wypowiedź kandydatki – B.M. została przerwana, oraz że poproszono ją o skrócenie wystąpienia. Prezydent wskazał, że Przewodniczący Komisji Konkursowej w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. potwierdził uchybienia w pracy Komisji. W konsekwencji Prezydent uznał, że kandydatka nie przedstawiła w całości swojej koncepcji, co stanowiło rażące naruszenie prawa, bowiem ramy czasowe wypowiedzi i przedstawienia prezentacji nie są określone procedurą konkursową ani przepisami prawa. Uznając, że powyższe nieprawidłowości spowodowane działaniem Komisji Konkursowej mogły mieć wpływ na wynik Konkursu, w oparciu o § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenie MEN z dnia 8 kwietnia 2010 r., Prezydent unieważnił konkurs i zarządził jego ponowne przeprowadzenie.

Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. W.S. wezwał Prezydenta W. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego powyższym zarządzeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r.

Podniósł, że brak było podstaw prawnych do wydania zarządzenia o unieważnieniu konkursu, bowiem konkurs odbył się zgodnie z przepisami prawa. Podkreślił, że protokół z posiedzenia Komisji Konkursowej nie potwierdza zarzutów stawianych przez kontrkandydatkę, zaś Prezydent ustalił fakt nieprawidłowości w postępowaniu Komisji Konkursowej w oparciu o odosobnione stanowisko przegranego kandydata i Przewodniczącego Komisji, który w dwa dni po zamknięciu konkursu uznał, że skrócenie wypowiedzi kandydata może stanowić naruszenie procedury konkursowej.

W konkluzji twierdził, że Prezydent winien pominąć stanowisko przegranego Kandydata i Przewodniczącego Komisji, gdyż ich zarzuty nie znajdują oparcia w protokole podpisanym przez wszystkich członków Komisji.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezydent W. pismem z dnia [...] września 2013 r. poinformował W.S, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w zarządzeniu z dnia [...] lipca 2013 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.S. wniósł o stwierdzenie nieważności Zarządzenia Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], wstrzymanie jego wykonania i zasądzenie kosztów. Zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373), w zw. z art. 36a ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (Dz. U. Nr 95, poz. 425 ze zm.), poprzez unieważnienie konkursu i zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia wobec stwierdzenia innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, po pierwsze ze względu na fakt, że stwierdzenie nastąpiło na podstawie pism, które nie stanowiły dokumentacji postępowania konkursowego, na którą składa się wyłącznie protokół z posiedzenia komisji, w którym brak wzmianki o jakichkolwiek nieprawidłowościach, po drugie ze względu na to, że powołane przez organ okoliczności nie stanowią nieprawidłowości w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, w tym nieprawidłowości mogących mieć wpływ na wynik konkursu.

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art.. 81 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i przyjęcie za udowodnioną tezę, że doszło do nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, z całkowitym pominięciem stanowiska skarżącego wobec uwzględnionych przez organ dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, iż ocena przedmiotowej sprawy powinna odbyć się jedynie na podstawie protokołu posiedzenia komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kompetencje Prezydenta W. w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w W. przy ul. [...] wynikają z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.).

W przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone w:

1) art. 5 ust. 9, art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 7a ust. 4 i ust. 6 pkt 4, art. 7c ust. 1 pkt 4, art. 7d, art. 58 ust. 6, art. 59 ust. 1 i 10 oraz art. 62 ust. 1, 1d, 1e i 5 – wykonuje odpowiednio: rada gminy, rada powiatu, sejmik województwa;

2) art. 5 ust. 7, art. 36 ust. 2, art. 36a ust. 1, 4-6, 10, 12 i 14, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 4a i 5, art. 62 ust. 6 oraz art. 71c ust. 1 – wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa;

2) art. 5 ust. 7, art. 14 ust. 5g, art. 36 ust. 2, art. 36a ust. 1, 4-6, 10, 12 i 14, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 5, art. 62 ust. 6 oraz art. 71c ust. 1 – wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa;

3) art. 7 ust. 1d, art. 34 ust. 2, art. 34a, art. 37 ust. 1, art. 39 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 58 ust. 3, art. 59 ust. 3 i 4, art. 67a ust. 3, 5 i 6, art. 71b ust. 2b i 5d oraz art. 77 ust. 6

- wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa.

Należy wskazać, że art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) przewiduje skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż akty prawa miejscowego, o jakich mowa w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Do tej kategorii zalicza się uchwały i zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym regulaminy, wytyczne skierowane do podległych organów i jednostek, akty budżetowe, jak również akty o charakterze indywidualnym, np. w sprawach likwidacji szkoły (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie Prezydenta W. w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki należy do tej kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 36a ust. 12 ustawy o systemie oświaty, "minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w przypadku szkół artystycznych i placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych – minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę". Na podstawie powyższej delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu prac komisji konkursowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 60, poz. 373 ze zm.).

Istotne w niniejszej sprawie jest brzmienie, powołanego w podstawie zaskarżonej uchwały, § 8 ust. 2 powyższego rozporządzenia, określającego przesłanki unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora placówki. Zgodnie z tym przepisem "organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia:

1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego;

2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków;

3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1;

4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu".

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zasadnie zwraca się uwagę, że skoro § 8 ust. 2 pkt 4 mówi o "innych nieprawidłowościach, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu", to nie może budzić wątpliwości, że chodzi tu o inne okoliczności niż wymienione w pkt 1-3.

Pojęcie postępowania konkursowego trzeba przy tym rozumieć szeroko. Będzie to zatem zarówno postępowanie zmierzające do powołania komisji mającej przeprowadzić właściwy konkurs, jak i postępowanie prowadzone już przez tę komisję w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły (zob. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11, LEX nr 990264; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 1525/09, LEX 580155; wyrok NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 1445/10).

Z treści § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r. wynika, że unieważnienie konkursu na tej podstawie winno nastąpić, jeżeli po pierwsze stwierdzono nieprawidłowości (inne niż wymienione w pkt 1-3) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, a po drugie – ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Obie te przesłanki muszą przy tym zachodzić jednocześnie. Ustalenia, czy takie okoliczności miały miejsce i ich ocena, należą do organu prowadzącego szkołę, ale nie mogą mieć one charakteru dowolnego i arbitralnego. Powinny być one szczegółowo wywiedzione i należycie uargumentowane w uzasadnieniu zarządzenia o unieważnieniu konkursu (zob. cyt. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11, LEX nr 990264).

W ocenie Sądu, Prezydent W. w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia ustalił w sposób wyczerpujący przyczyny unieważnienia postępowania konkursowego, albowiem wskazał na nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu.

Stosownie do § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MEN z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs i zarządza jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia "innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu". Omawiane sformułowanie należy odnosić do innych zdarzeń, które wystąpiły w postępowaniu konkursowym, i które należy łączyć z naruszeniem pozostałych uregulowań zawartych w ustawie o systemie oświaty i rozporządzeniu wykonawczym do niej.

Reasumując stwierdzić należy, iż z treści § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010 r. wynika, że unieważnienie konkursu na tej podstawie winno nastąpić, jeżeli po pierwsze stwierdzono nieprawidłowości (inne, niż wymienione w pkt 1-3) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, a po drugie – ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Obie te przesłanki muszą przy tym zachodzić jednocześnie.

Ponownie podkreślić trzeba, iż w rozpatrywanej sprawie organ szczegółowo wywiódł i uargumentował jakie przyczyny i powody doprowadziły do unieważnienia postępowania konkursowego. Organ wskazał, że Kontrkandydatce Komisja Konkursowa ograniczyła czas wypowiedzi, tj. zaprezentowania pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, przez co automatycznie Komisja ta nie mogła dokonać kompleksowej merytorycznej oceny kandydatki. Jednocześnie wskazał, że swoje ustalenia i twierdzenia oparł nie tylko na zarzutach B.M., ale też na pisemnych wyjaśnieniach Przewodniczącego Komisji Konkursowej, zawartych w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., które potwierdziły te fakty.

W tej sytuacji w ocenie Sądu, organ miał prawo uznać, że zaistniałe nieprawidłowości mogły mieć wpływ na wynik konkursu i w oparciu o § 8 ust. 2 pkt 4 cytowanego rozporządzenia MEN z dnia 8 kwietnia 2010 r. unieważnić konkurs.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.