Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1075/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2013 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr SO-[...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W skardze zawarto jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

We wniosku o przywrócenie terminu wskazano, iż skarga została wniesiona po terminie ze względu na niepełną informację adresową podaną w pouczeniu zaskarżonej decyzji, tj. nie podania dokładnej nazwy ulicy. Skarżący wyjaśnił, iż w dniu 23 września 2013 r. w Urzędzie Pocztowym nr 35 w W. nadał skargę zaadresowaną do "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego". Powyższa przesyłka została zwrócona w dniu 30 września z adnotacją "brak ulicy w adresie". Tego samego dnia Skarżący "przepakował" skargę do nowej koperty i nadał przesyłkę uzupełniając adres o nazwę ulicy wraz z numerem i kodem pocztowym. W ocenie Skarżącego zgodnie z art. 112 kpa niepełna informacja adresowa zawarta w pouczeniu nie może szkodzić stronie postępowania.

Do skargi załączono też kserokopię: potwierdzenia nadania przesyłki z dnia 23.09.2013 r. oraz zawiadomienia o zwrocie przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.- dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W niniejszej sprawie strona wnioskująca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku oraz dokonała czynności, której terminowi wcześniej uchybiła. Jednakowoż nie uprawdopodobniła w ocenie Sądu braku winy w niedochowaniu terminu.

Kryterium braku winy będące przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W doktrynie prawa przyjmuje się, że sąd oceniając wystąpienie tej przesłanki, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz LexisNexis, Warszawa 2006, str. 226 i in.). Przykładowo o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej można mówić wówczas, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Zatem przy ocenie zachowania strony jako niezawinionego sąd powinien brać pod uwagę te okoliczności, na które strona nie miała jakiekolwiek wpływu, czyli takie które były od niej niezależne, a przeszkodziły jej w dokonaniu czynności procesowej w wyznaczonym przez sąd lub przepisy prawa terminie.

W stanie faktycznym sprawy jako powód uchybienia terminu wskazano fakt, błędnego pouczenia strony odnośnie wniesienia skargi na decyzję organu II instancji.

W ocenie Sądu powyższe stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego "Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia". W utrwalonym orzecznictwie wskazuje się, że błędne pouczenie w decyzji to zarówno błędne określenie środka służącego do zaskarżenia decyzji, jak i błędne pouczenie co do terminu wniesienia środka zaskarżenia.

W przedmiotowej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie miała miejsca. W zaskarżonej decyzji znajduje się pouczenie o następującej treści: "Strony mogą zaskarżyć niniejszą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia". Nadto u dołu każdej strony decyzji znajduje się dokładny adres Wojewody Wielkopolskiego.

Zatem w ocenie Sądu Skarżący został prawidłowo pouczony o prawie do złożenia skargi na przedmiotową decyzję.

Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Od strony wszczynającej postępowanie należy wymagać, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nawet bez odwoływania się do profesjonalnej wiedzy prawniczej, antycypowania możliwego toku czynności procesowych. Skarżący powinien być świadom faktu, iż brak podania dokładnego adresu na kopercie spowoduje zwrot przesyłki. Tłumaczenie, że urzędnik pocztowy nie wniósł zastrzeżeń do tak zaadresowanej przesyłki nie ma wpływu na brak winy Skarżącego, albowiem to na nadawcy przesyłki ciąży obowiązek podania na tyle dokładnego adresu aby dotarła ona do odbiorcy. Ponadto gdyby Skarżący dołożył należytej staranności i z uwagą zapoznał się z decyzją zauważyłby, podany u dołu strony adres organu.

Na marginesie należy wskazać, iż nawet gdyby w decyzji nie podano adresu organu za pośrednictwem którego skarga miałaby być złożona, to wyszukanie takiego adresu w ocenie Sądu nie wymaga ani dużego wysiłku intelektualnego, ani nie zabiera sporo czasu. Przy tym, jak wynika z akt sprawy, wysyłając skargę ponownie, Skarżący wpisał już dokładny adres organu.

W reasumpcji powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998r., II CKN 8/98 LEX nr 50679).

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.