Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2106/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. w Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga "F" Sp. z o.o. w Z. interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Złożenie skargi na wydaną interpretację indywidualną musi być jednak poprzedzone wezwaniem, skierowanym na piśmie do organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu interpretacji (art. 52 § 3 cytowanej ustawy).

Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca dowiedziała się o wydaniu interpretacji w dniu jej doręczenia, czyli 18 sierpnia 2010 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). W interpretacji zawarto również, zgodnie z wymogiem art. 14c § 3 Ordynacji podatkowej, prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaznaczając, że winno być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Ostatnim dniem terminu określonego w art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi był więc dzień 1 września 2010 r. (środa).

Pomimo powyższego pouczenia strona skarżąca wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa po upływie czternastu dni od dnia doręczenia jej interpretacji, gdyż z odciska pieczęci znajdującego się na kopercie wynika, że ekspediowała pismo zawierające wezwanie w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 2 września 2010 r. (czwartek).

Z przytoczonych wyżej uregulowań wynika, że skuteczne wniesienie skargi na indywidualną interpretację podatkową wiąże się nie tylko z obowiązkiem wezwania właściwego organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, ale z obowiązkiem wezwania z zachowaniem czternastodniowego terminu liczonego od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu. Z uwagi na powyższe skierowanie wezwania po upływie tego terminu jest równoznaczne z brakiem takiego wezwania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że strona skarżąca nie zrealizowała przed wniesieniem skargi do Sądu wyżej wskazanego ustawowego wymogu wezwania na piśmie w określonym terminie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym nie zostały wyczerpane przez skarżącą spółkę środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.