Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 9/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1267/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z.T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 marca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1267/19, odrzucił skargę Z.T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu 29 czerwca 2019 r. Z.T. wniosła skargę na ww. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, doręczoną w dniu 23 maja 2019 r. Wraz ze skargę skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienia strona nie wniosła zażalenia.

Sąd I instancji odrzucił skargę, stwierdzając, że strona uchybiła 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz., 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. W jego treści wskazała przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, oraz (ponownie) wniosła o jego przywrócenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W sprawie nie budzi wątpliwości (ani nie jest kwestionowana przez skarżącą) zarówno data doręczenia decyzji (23 maja 2019 r. – zob. ZPO – k. 123 akt adm.), jak i data wniesienia skargi (29 czerwca 2019 r. – zob. datę na kopercie, k. 22 akt sądowych). Mając więc na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów p.p.s.a., stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi na decyzję ZUS z [...] kwietnia 2019 r. upłynął 24 czerwca 2019 r. Oznacza to, że skarga z 29 czerwca 2019 r. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawę art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów wskazanych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowieniem z 18 września 2020 r. Sąd I instancji odrzucił ponowny wniosek o przywrócenie terminu jako wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto, kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem z 31 października 2019 r., którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi w tej sprawie. W tych okolicznościach należało uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.