Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 749/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197, art. 198, art. 214, art. 252, art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2010 r., II SA/Wr 664/09 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – rozbudowę budynku mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie .


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 19 maja 2010 r., II SA/Wr 664/09, pozostawił bez rozpoznania wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – rozbudowę budynku mieszkalnego.

W uzasadnieniu przedmiotowego zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 10 marca 2010 r. S. J. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.

S. J. w dniu 23 marca 2010 r., wraz z zażaleniem na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 7 kwietnia 2010 r. doręczono skarżącej urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 12 kwietnia 2010 r. S. J. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo procesowe zawierające oświadczenie opisujące jej trudną sytuację materialną, jednakże nie załączyła do niego wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.

W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącej od powyższego zarządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia z dnia 19 maja 2010 r. wskazał, iż S. J. nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu do wypełnienia formularza PPF, co obligowało Sąd I instancji do pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

S. J. w zażaleniu na powyższe zarządzenie ponownie przedstawiła argumenty dotyczące jego sytuacji bytowej i majątkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, została wezwana do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 7 kwietnia 2010 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie wypełniony wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.

W takim stanie sprawy wniosek S. J. podlegał rygorowi określonemu w art. 257 P.p.s.a., co skutkowało wydaniem przez Sąd I instancji zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.