Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1286/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok. Do skargi skarżąca załączyła złożony na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi biuro rachunkowe. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 105.000 zł. Nie uzyskuje żadnych przychodów od stycznia 2014 roku, nie posiada środków trwałych i finansowych ani żadnego majątku.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 30 listopada 2015 roku zobowiązano skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie odpisu aktualnych bilansów oraz rachunku zysków i strat, wskazanie kwoty i źródła pochodzenia środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki oraz nadesłanie odpisu ostatniego złożonego przez Spółkę zeznania podatkowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma nadanego w dniu 14 grudnia 2015 roku nadesłała wymagane dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

Przepis art. 244 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje, zgodnie z § 2 tego artykułu, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast, według § 3 powołanego artykułu, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie prawnej i innej jednostce organizacyjnej, w tym także spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, określa natomiast przepis art. 246 § 2 p.p.s.a. I tak, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Podkreślić przy tym należy, iż zawarty w przepisie art. 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi biuro rachunkowe. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 105.000 zł. Skarżąca nie posiada środków trwałych i finansowych, ani innego majątku. Aktualnie nie osiąga żadnych przychodów, co w konsekwencji powoduje, że nie posiada także żadnych środków na finansowanie bieżącej działalności. Jednocześnie z przedstawionych rachunków zysków i strat wynika, że strata skarżącej na dzień 31 grudnia 2013 roku wynosiła -4.316,87 zł, a na dzień 31 grudnia 2014 roku – 3.860,65 zł. Według zaś zeznania podatkowego CIT-8 za 2014 rok skarżąca rok ten zamknęła stratą w wysokości -394,75 zł. Wszelkie spłaty zaległych zobowiązań budżetowych realizowanych przez Spółkę w okresie 2013 roku (w części tego okresu) i w całości 2014 roku, jak podała skarżąca, są realizowane ze spłat W. M. wobec Spółki, usankcjonowanych jako pożyczka (według uchwały Zgromadzenia Wspólników). Natomiast przychody za 2014 rok to naliczone odsetki od spłaconych kwot.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Spełnienie zaś tej przesłanki uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

AKE.