Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 72/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 83 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 205 poz 1585
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Górska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w [...] z dnia 7 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie emerytury postanawia odmówić skarżącej E. C. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 lutego 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział, po rozpatrzeniu wniosku E. Ch. z dnia 4 lutego 2013r. - odmówił wznowienia postępowania w sprawie emerytury.

W decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie za pośrednictwem organu do Sądu Okręgowego w G. w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji.

Decyzja została doręczona adresatowi w dniu 13 lutego 2013r. ( potwierdzenie odbioru k.75 akt administracyjnych).

E. Ch. pismem z dnia 20 marca 2013r. (które wpłynęło bez pośrednictwa poczty) złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do Sądu Okręgowego w G. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podała, że przesyłkę z ZUS odebrał jej były mąż K. Ch., ale jej o tym nie poinformował. Przedmiotową korespondencję otrzymała dopiero w dniu 16 marca 2013r. ( k. 2 akt ).

W odpowiedzi organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania, z uwagi na jego wniesienie po terminie, ewentualnie o jego oddalenie.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w G. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ( k.12 akt).

Po przekazaniu akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w świetle uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt I OPS 1/13 sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania odwołań od decyzji organów rentowych w przypadkach innych niż wyraźnie określone przepisem art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. 2009 r., nr 205 poz. 1585 ze zm.). Sprawa niniejsza, dotycząca wznowienia postępowania w sprawie świadczeń emerytalnych nie należy do wyjątków przewidzianych w powyższym przepisie.

Pomimo oczywistej wadliwości postanowienia Sądu Okręgowego w G., przekazującego sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku niedopuszczalne jest odrzucenie skargi z tego powodu, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem w sprawie tej sąd powszechny uznał się za niewłaściwy ( art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Nie oznacza to jednak , że w sytuacji przekazania sprawy do rozpoznania sądowi administracyjnemu przez sąd powszechny nie jest możliwe dokonanie oceny terminowości wniesienia środka odwoławczego od zaskarżonej decyzji. W każdym bowiem wypadku- tak dokonywania kontroli decyzji przez sąd powszechny, jak i sąd administracyjny, środek zaskarżenia musi być wniesiony w terminie .

Od decyzji z dnia 7 lutego 2013 r. przysługiwało odwołanie, wnoszone w terminie miesiąca od doręczenia decyzji. Podobny termin przysługuje na wniesienie skargi , bowiem skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie ( art. 53 § 1 p.p.s.a.)

Skarżąca nie wniosła w terminie odwołania ( skargi) od zaskarżonej decyzji , czego była świadoma, bowiem złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na decyzję ZUS z dnia 7 lutego 2013 r (który w realiach niniejszej sprawy należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.)

Konieczne jest w tej sytuacji, na obecnym etapie postępowania, rozpoznanie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego, bowiem dopiero jego pozytywne rozpoznanie otworzy drogę do merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a. nie sprzeciwia się wydaniu postanowienia w tym przedmiocie na rozprawie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Nadto, w myśl art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Skarżąca wskazała, że z treścią decyzji zapoznała się w dniu 16 marca 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła w dniu 20 marca 2013 r. ( prezentata k.2 akt) , wobec czego dotrzymała terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Nie można jednak uznać, by skarżąca nie wniosła odwołania ( skargi) z uchybieniem terminu bez swojej winy.

Skarżąca twierdzi, że przesyłkę odebrał jej były mąż, gdy tymczasem z dowodu doręczenia odpisu decyzji z dnia 7 lutego 2013 r. wynika, że przesyłkę doręczono adresatowi- czyli skarżącej. W tej sytuacji trudno uznać, by powód uchybienia terminu był tożsamy z tym, na który powołuje się skarżąca w treści wniosku.

Gdyby jednak uznać, że faktycznie przesyłkę odebrał były mąż skarżącej, i przesyłka została , jak twierdzi skarżąca, "przysypana" gazetami i czasopismami, to takie działanie świadczyłoby o nieprawidłowym prowadzeniu własnych spraw. Braku kontroli nad przesyłkami pocztowymi nie można uznać za zachowanie cechujące się brakiem winy. "Przysypanie" korespondencji gazetami i czasopismami jest przejawem niedbalstwa, a niedbalstwo jest postacią winy.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji.