Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 96/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie uwierzytelnienia sporządzonych odpisów z akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 7»sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

L. K. dnia 20 grudnia 2003 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie uwierzytelnienia sporządzonych odpisów z akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów – żądając od Wojewody spełnienia jej wniosku bądź wydania postanowienia o odmowie uwierzytelnienia odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów, na które przysługuje jej zażalenie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że dnia 17 listopada 2003 r. sporządziła odpisy dokumentów znajdujących się w tomie X, XI i XI b akt administracyjnych Urzędu Wojewódzkiego w sprawie realizacji ekwiwalentu za pozostawione przez ojca skarżącej K. J. mienie poza granicami kraju. Pismem z dnia 17 listopada 2003 r. doręczonym dnia 18 listopada 2003 r. skarżąca prosiła Wojewodę na podstawie art. 73 § 2 kpa o uwierzytelnienie sporządzonych przez nią odpisów z akt sprawy Tom X, XI i XI b lub o wydanie jej uwierzytelnionych odpisów tych dokumentów. Wojewoda milczy i nie odpowiada na jej pismo.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że sprawa w przedmiocie realizacji ekwiwalentu za mienie pozostawione przez K. J. poza granicami kraju została już prawomocnie osądzona wyrokiem NSA z dnia 23.11.2000 r., sygn. akt I SA 1644/99. Jednocześnie podał, że skarżąca została poinformowana pismem o tym fakcie i o tym, że na jej pisma ze względu na ich ilość i że nie wnoszą nic nowego do sprawy – nie będzie odpowiadał. Dlatego także na pismo skarżącej z 17 listopada 2003 r. nie odpowiedziano.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

L. K. w dniu 17 listopada 2003 r. sporządziła odpisy dokumentów z akt administracyjnych Urzędu Wojewódzkiego w sprawie realizacji ekwiwalentu za pozostawione przez K. J. mienie poza granicami kraju – Tom X, XI i XI b. Następnie pismem z dnia 17 listopada 2003 r. doręczonym 18 listopada 2003 r. L. K. poprosiła Wojewodę w trybie art. 73 § 2 kpa o uwierzytelnienie sporządzonych przez siebie odpisów lub wydanie jej uwierzytelnionych odpisów tych dokumentów. Swoje żądanie uzasadniła tym, że jako stronie, którą stała się z mocy ustawy po nieżyjącym ojcu K. J., mającej ważny interes prawny, przysługuje jej prawo do uzyskania tych uwierzytelnionych dokumentów z akt sprawy.

Wojewoda nie odpowiedział na wniosek skarżącej z 17 listopada 2003 r.

Zgodnie z treścią art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) obowiązującej w dniu wniesienia skargi – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie.

Słusznie wywodzi skarżąca, że Wojewoda powinien uwzględnić wniosek skarżącej bądź wydać postanowienie o odmowie uwierzytelnienia odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów – na które skarżącej przysługiwałoby zażalenie. Brak takiego orzeczenia uprawniał skarżącą do złożenia zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, co przewiduje art. 37 § 1 kpa. Skarżąca przed wniesieniem skargi z tej drogi nie skorzystała, co przyznała na rozprawie i po upływie 32 dni od złożenia pisma z 17 listopada 2003 r., wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem skarżąca nie spełniła wymogów zawartych w art. 34 ust. 1 i 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym do tego aby skargę można było uznać za dopuszczalną.

Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)skargę jako niedopuszczalną odrzucił.