Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 786/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art.260, art.244 par.1, art.245, art.246 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Go 786/08 Dnia 10 lutego 2009 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami sporządzenia opinii biegłego rzeczoznawcy p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2008 r. U.K. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], a po wezwaniu jej do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - obowiązku uiszczenia w/w wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż sytuacja finansowa nie pozwala jej na uiszczenie powyższej kwoty, ponieważ z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w 2007 r. uzyskała miesięczny dochód w wysokości ok. 3.500 - 4.000 zł, a w 2008 r. dopiero od jego połowy zaczęła osiągać dochód. Na jej utrzymaniu pozostaje dwoje studiujących dzieci i mąż, który nie pracuje. Nadto, niniejsza sprawa nie jest jedyną, ponieważ skarżąca skierowała do tut. Sądu także skargi na inne decyzje Dyrektora Izby Celnej.

Z dołączonych do wniosku dokumentów, jak i oświadczenia skarżącej wynika, iż wraz z mężem nie posiadają oni lokat bankowych ani żadnych środków finansowych na rachunkach bankowych. Nie są także właścicielami samochodu. Dochód z działalności gospodarczej skarżącej do końca listopada 2008 r. wyniósł 62.534 zł.

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. wydanym przez referendarza sądowego skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 17 stycznia 2009 r.

W dniu 22 stycznia 2009 r. skarżąca wniosła odpowiadający warunkom formalnym sprzeciw od doręczonego postanowienia, w którym wniosła u uchylenie postanowienia w całości i przyznanie jej prawa pomocy polegającego na zwolnieniu z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od złożonej skargi. Uzasadniając sprzeciw U.K. wskazała, iż odmawiając prawa pomocy Sąd nie uwzględnił, że w listopadzie jej działalność przyniosła 1.115,52 zł straty, a w październiku dochód wyniósł zaledwie 279,06 zł. Miesięczne koszty utrzymania domu i rodziny wynoszą 4.300 - 4.400 zł, a na rachunku bankowym, którego kopię dołączyła do sprzeciwu, widnieje na koniec 2008 r. debet w kwocie 57.974,10 zł.

Sąd zważył:

W myśl przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zatem w niniejszej sprawie, skoro złożony przez skarżącą w dniu 22 stycznia 2009 r. sprzeciw został wniesiony skutecznie, postanowienie z dnia 23 grudnia 2008 r. w całości utraciło moc, a Sąd jest zobowiązany do ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Prawo pomocy obejmuje na podstawie art. 244 § 1 p.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co stanowi jego zakres całkowity w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Zgodnie z § 4 cyt. art. częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.

Przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką osobą jest skarżąca). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny.

Z treści cyt. wyżej przepisu wynika, iż ciężar wykazania występowania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej wniosek w zakresie przyznania tego prawa. Okoliczności wskazane w tym wniosku należy uzasadnić i uprawdopodobnić, a uznanie czy to nastąpiło należy do oceny sądu.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. W oparciu o przedłożone przez nią dokumenty, jak i złożone oświadczenia należy przyjąć, iż skarżąca utrzymuje siebie oraz dwoje studiujących dzieci i niepracującego męża z działalności gospodarczej, z której przychody nie są regularne i mimo, iż w niektórych miesiącach są nawet większe, to inne miesiące charakteryzują się stratą. Wprawdzie wpis w niniejszej sprawie nie jest wysoki (100 zł), ale nie można pominąć również faktu, iż postępowanie w tej sprawie nie jest jedynym wszczętym wskutek złożonych przez U.K. skarg na decyzje bądź postanowienia wydane przez organy administracji. Dla oceny kondycji finansowej skarżącej ma znaczenia także to, iż na jej rachunku bankowym na koniec 2008 r. widniał debet w kwocie przekraczającej 50.000 zł. W tej sytuacji należy przyjąć, iż uiszczenie wpisu nie mogłoby nastąpić bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł jak w sentencji.