Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 496/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. R. zaskarżył do WSA w Krakowie postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2021r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie ww. skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Powyższy przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Sądy administracyjne nie są władne do rozpoznawania innych spraw, niż opisane powyżej.

W rozpatrywanym przypadku, brak jest podstaw do rozpoznania skargi, bowiem zaskarżone orzeczenie nie mieści się w katalogu zamkniętym, wskazanym w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.

Zaskarżone postanowienie oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (§ 3 pkt 3); ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (§ 3 pkt 2).

Rozstrzygnięcia w sprawie postanowień dotyczących stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, jak w przedmiotowej sprawie, mają charakter incydentalny i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego, rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2021r., sygn. akt I SA/Kr 334/21).

Podsumowując, na podstawie przytoczonych argumentów, nie ma podstaw do uznania, że sądy administracyjne są właściwe w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.