Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2255/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 4, art. 61 par. 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej w pełnej wysokości postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2255/13 i wstrzymać wykonanie decyzji z [...] czerwca 2013 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżący T. C., pismem z 10 lipca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia wymaganej opłaty elektronicznej.

W skardze skarżący zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na jego "trudną sytuację finansową i dotkliwą kwotę kary pieniężnej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2255/13, odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Pismem z 6 października 2013 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Jak podkreślił, z dniem 1 października 2013 r. uległ rozwiązaniu jego stosunek pracy. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje chora żona, pozbawiona świadczenia rentowego oraz prawa do emerytury. Miesięcznie wydatki małżonków wynoszą ok. 1 500 złotych, w tym: opłaty za mieszkanie ok. 320 złotych., energia elektryczna 112 złotych, podatek od nieruchomości 46 złotych, telefony ok. 80 złotych, ubezpieczenie 69 złotych, gaz ok. 90 złotych, abonament RTV 18,65 złotych, UPS/kablówka 125, 99 złotych, rata za meble 135,41 złotych, leki skarżącego i żony ok. 400 - 450 złotych Na potwierdzenie ponoszenia powyższych wydatków, przedstawił rachunki i faktury oraz informację z ZUS – u, dotyczącą rewaloryzacji otrzymywanej przez niego emerytury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3 tego przepisu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Przedstawione w piśmie z 6 października 2013 r. okoliczności, poparte załączonymi dokumentami uzasadniają uchylenie postanowienia z 25 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2255/13 oraz uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej - art. 61 § 3 p.p.s.a. Miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżący oraz jego małżonka - uwzględniając ceny artykułów spożywczych, leków oraz wysokość miesięcznych kosztów utrzymania, wynikających z przedłożonych faktur, należy określić jako skromne. Obciążenie miesięcznego budżetu małżonków jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu egzekucji zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nakładającej karę pieniężną, w ocenie Sądu, pozbawi rodzinę skarżącego niezbędnych środków do życia.

W tym stanie rzeczy Sąd dzialając w oparciu o art. 61 § 3 i § 4 oraz § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.