Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 117/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c; art. 173 § 1, art. 174, art. 175 § 1, art. 176, art. 177 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6, art. 210 § 4,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędziowie NSA Czesława Socha Krystyna Anna Stec (spr.) Protokolant Tomasz Haintze po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 522/12 w sprawie ze skargi G. S.A. w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] [...] lipca 2012 r. nr [...] [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od G. S.A. w W. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w K. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. o sygn. akt I SA/Ke 522/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargi Spółki Akcyjnej G. w W. na decyzj Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2012 r. o nr: [...], [...] oraz [...] w przedmiocie długu celnego.

Sąd I instancji przyjął, że zaksięgowanie retrospektywne kwot długu celnego w wysokościach 666 zł, 646 zł oraz 664 zł, stanowiących różnicę między kwotą cła określoną w decyzjach, a kwotą deklarowaną przez Spółkę G. w zgłoszeniach celnych, dotyczących towaru w postaci mieszaniny gazów skroplonych propan-butan (LPG-MIX) o wadze odpowiednio: w zgłoszeniu celnym z dnia [...] marca 2009 r. – 78.100 kg, w zgłoszeniu z dnia [...] marca 2009 r. – 77.300 kg oraz w zgłoszeniu z dnia [...] marca 2009 r. - 79.500 kg, a także zmiana elementu zgłoszeń celnych w zakresie kodu towaru poprzez wpisanie w miejsce kodu 2711 19 00 00 kod 2711 13 97 00, było uzasadnione.

Ocena powyższa wynika z analizy załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów w tym "paszportów". Przedmiotowy towar, to mieszanina gazu propan-butan z przeważającą ilością butanu (50,16%, 50,59%, 51,87%). Poza sporem w sprawie było, że sprowadzony towar powinien być klasyfikowany w pozycji 2711 obejmującej "Gazy ziemne i pozostałe węglowodory gazowe". Sporna była natomiast kwestia, według którego kodu w tej pozycji klasyfikacja ta powinna być dokonana. W pozycji 2711 nie występuje odrębna podpozycja obejmująca mieszaninę propanu i butanu. Sięgnięto wobec tego do metod klasyfikacji zawartych w Ogólnych Warunkach Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiących załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (Dz.U. UE. L. 2008.291.1), odwołując się do reguł 1, 3b i 6. Zastosowanie zatem reguły 3b było uzasadnione skoro z niej wynika, że dane substancje mogą być uznane za mieszaninę o ile każda z nich należy do innej podpozycji. Czynnikiem rozstrzygającym o zasadniczym charakterze towaru będzie zależność między innymi od ilości danego towaru jaką odgrywa zasadniczy materiał przy zastosowaniu towaru, a więc procentowy udział (komponentów) w mieszaninie. Przyjęcie zatem w sprawie mieszaniny gazu propan-butan z przeważającą ilością butanu w ilości 50,16%, 50,59%, 51,87% rozstrzygnęło o zasadniczym charakterze mieszaniny i uzasadniało klasyfikację do podpozycji 2711 13.

Nie podzielił Sąd I instancji naruszenia reguły 3c poprzez jej niezastosowanie. Zastosowanie ma wówczas, gdy towary nie mogły być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a lub 3b, jako ostatnia z możliwych do zastosowania. Zastosowana Reguła nie przewiduje konieczności badania przeznaczenia towaru czy też polskich norm technicznych. Nakazuje natomiast ustalenie składu towaru pod kątem komponentu decydującego o jego zasadniczym charakterze. Zasadniczy charakter mieszaniny nadał butan co potwierdza analiza "paszportów", stwierdzających skład chemiczny, co powoduje, że błędna kwalifikacja nie jest zasadna.

W ocenie Sądu I instancji pismo Ministerstwa Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. nie stanowi źródła prawa i nie przesądza o prawidłowej klasyfikacji towaru. Pismo to należy oceniać tylko w kategoriach zaleceń, wskazujących kierunek postępowania organu.

Nie dostrzegł Sąd I instancji naruszenia art. 122, art. 180 § 1, art. 187, art. 191 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.). Podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych przy klasyfikacji towaru nie wynikało z powodu zaniedbania lub świadomego działania i umorzenie odsetek było zasadne.

Z powyższych powodów skarga podlegała oddaleniu.

Skargę kasacyjną na powyższy wyrok w całości złożyła Spółka Akcyjna G. w W. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego. Domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym zastępstwa procesowego zgodnie z przepisami. Powołując się na naruszenie prawa procesowego zarzuciła naruszenie art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) a także art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu podała, że stan faktyczny sprawy nie został przeprowadzony właściwie. Chodzi o dowody w zakresie zastosowania kryterium ilościowego. Pominięto przeznaczenie gazu, właściwości fizykochemiczne oraz normy PN-C-96008, na której oparty jest skład chemiczny gazu propan-butan. Uzasadnienie wyroku nie zawiera przeanalizowania wszystkich zamieszczonych w skardze zarzutów. Brak wyjaśnienia stronie motywów prawnych rozstrzygnięcia narusza przepis wyżej wskazany. Ocena legalności decyzji jest wadliwa. Z powyższych powodów stanowi podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej i jej uwzględnienia.

Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Podał, że podniesione zarzuty są nieuzasadnione, a wyrok Sądu I instancji jest zgodny z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W tym trybie wpłynęła skarga kasacyjna w niniejszej sprawie i spełnia ona wymogi określone w art. 174, art. 175 § 1, art. 176 oraz art. 177 § 1 tej ustawy. Oznacza to, że zaistniały podstawy do merytorycznego jej rozpoznania.

Przepis art. 183 § 1 powołanej wyżej ustawy obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznania sprawy w granicach skargi kasacyjnej. Sąd ten z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy. Stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie występuje żadna z okoliczności stanowiących o nieważności postępowania.

Jak wskazano wyżej, skargę kasacyjną oparto na podstawie naruszenia przepisów w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Istota ich zmierza do wykazania braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie istotnych elementów stanu faktycznego, a więc nie było podstaw do oddalenia skargi.

Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania obejmują naruszenie art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ jako pozostającym w związku z przepisami Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się do powyższych zarzutów, w pierwszej kolejności należy rozważyć zasadność naruszenia art. 141 § 4, a więc braków w uzasadnieniu wyroku. W myśl tego przepisu, ustawodawca określił niezbędne składniki uzasadnienia wyroku. Zaliczył do nich zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzuty podniesione w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Elementy te mają służyć wyjaśnieniu powodów rozstrzygnięcia i umożliwić kontrolę instancyjną.

Wbrew twierdzeniom kasatora Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowo wskazał stan faktyczny sprawy, który przyjął za podstawę swojego rozstrzygnięcia, zawartego w sentencji wyroku, mając na uwadze zakres ustaleń niezbędnych do wyjaśnienia sprawy w oparciu o przepisy materialnoprawne. Przedstawienie stanu faktycznego sprawy w uzasadnieniu wyroku jest pełne i wyczerpujące, a tym samym zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu II instancji zastosowana przez Sąd I instancji technika przedstawienia w uzasadnieniu stanu faktycznego sprawy oraz oceny umożliwia kontrolę instancyjną. Wbrew twierdzeniom kasatora z uzasadnienia wyroku jednoznacznie wynika, że Sąd I instancji prawidłowo odniósł się do każdego z zarzutów skargi złożonych na decyzję. Podkreślić należy, że odwołanie się do tych zarzutów spowodowane jest próbą wykazania braku poprawnych ustaleń faktycznych i oceną dowodów dokonaną przez Sąd I instancji. Kwestionowanie ustaleń stanu faktycznego kasator upatruje w innej ocenie tych samych dowodów, a odwołanie się do nich spowodowane jest próbą wykazania, że w sprawie zachodziły podstawy do przyjęcia kodu wskazanego w zgłoszeniach celnych z [...], [...] i [...] marca 2009 r.

Kasator powołując się na naruszenie przepisów proceduralnych jako mających istotny wpływ na wynik sprawy w ramach art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy wyżej cytowanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odwołał się do naruszenia zasad postępowania podatkowego określonych w art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że zdaniem strony wnoszącej skargę kasacyjną Sąd I instancji naruszył przepisy ustawy procesowej oddalając skargę, przyjmując swobodną i wygodną interpretację przepisów, pomijając przeznaczenie, właściwości fizykochemiczne oraz normy PN-C-96008, na której oparty jest skład chemiczny gazu propan-butan. Doprowadziło to do niewłaściwego zastosowania reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej i zakwalifikowania gazu propan-butan do butanu (CN 2711 13 97 00) jak też naruszenia stanowiska zawartego w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że naruszenia wskazanych wyżej zasad postępowania podatkowego określonych w tych przepisach nie można wyprowadzić ze stanowiska zawartego w piśmie Ministerstwa Finansów, że klasyfikacja mieszaniny propan-butan do kodu CN 2711 19 00 była prawidłowa do czasu zmiany stanowiska ([...] czerwca 2010 r.) i nie może być podstawą wszczynania postępowań w tym zakresie. Pismo należy oceniać w kategoriach zaleceń dla organów celnych jak to trafnie wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku. Podstawową zasadą na której oparł się Sąd I instancji to jest orzekanie na podstawie przepisów prawa. Trafnie zatem Sąd I instancji przyjął, że kryterium ilościowe (procentowe) udziału butanu rozstrzyga o zasadniczym charakterze mieszaniny i uzasadnia jego klasyfikację do podpozycji 2711 13. Sąd I instancji trafnie wskazał z jakiego powodu nie znalazła zastosowania reguła 3c, a z którą kasator łączy brak ustaleń w zakresie przeznaczenia mieszaniny propan-butan, właściwości fizyko-chemicznych oraz normą PN-C-96008. Zastosowana reguła w sposób prawidłowy nie przewiduje konieczności badania przeznaczenia towaru czy też polskich norm technicznych. Nakazuje ustalenie składu towaru pod kątem komponentu decydującego o jego zasadniczym charakterze. Prawidłowo zatem, na podstawie analizy paszportów stwierdzających skład chemiczny danego towaru ustalono, że zasadniczy charakter mieszaniny nadaje butan. Niezasadny jest zatem zarzut kasatora, że brak analizy przeznaczenia towaru czy też polskich norm technicznych, spowodował błędną klasyfikację zgłoszonego towaru. Naczelny Sąd Administracyjny jak już wyżej na wstępie zaznaczono, związany jest granicami skargi kasacyjnej, a kasator nie zakwestionował prawa materialnego, do których należy zaliczyć regułę 3c wymienioną w Ogólnych Warunkach Interpretacji Nomenklatury Scalonej, stanowiących załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r.

Odwołanie się kasatora do naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i do art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w ramach art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest także nieuzasadnione. Przepisy te dotyczą wymogów formalnych i treści decyzji. W sytuacji braku przyjęcia przez Sąd I instancji wadliwości uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, podzielanej przez Naczelny Sąd Administracyjny, zarzut ten jest pozbawiony podstaw. Podkreślić przy tym należy, że kasator nie przedstawił uzasadnienia tego zarzutu co powoduje brak możliwości szerszego ustosunkowania się do niego.

Mając powyższe na uwadze – Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy wyżej cytowanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną, a orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w art. 204 pkt 1 tej ustawy.