Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 771/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok.

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 10 lipca 2015 r.

Pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie uzupełniła powyższego braku skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 771/15, odrzucił skargę podatniczki. Wskazane rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 września 2015 r.

W dniu 22 września 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że przebywała w szpitalu do dnia 21 lipca 2015 r. Jednocześnie wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie to 700 zł.

Na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała kartę informacyjną leczenia szpitalnego z której wynika, że w dniach od 13 lipca 2015 r. do 21 lipca 2015 r. była hospitalizowana w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu im. dr Wł. Biegańskiego w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.;), dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Zezwala natomiast na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. W orzecznictwie sądowym do okoliczności, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu konsekwentnie zalicza się nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99).

W niniejszej sprawie skarżąca uprawdopodobniła tak rozumiany brak winy w uchybieniu terminu. Niekwestionowaną okolicznością jest bowiem, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca była hospitalizowana, przy czym pobyt ten nie był wcześniej zaplanowany. Fakt ten w wystarczającym stopniu potwierdza złożona przez nią karta informacyjna leczenia szpitalnego. W stanie faktycznym sprawy nie ma też danych, które pozwalałyby przyjąć, że dla uzupełnienia braków formalnych skargi mogła bez przeszkód posłużyć się inną osobą.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Ake.