Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2024/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] maja 2005 r., nr [...]; 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3) zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 455,- zł (czterysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej także: Prezes URTiP), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa URTiP decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte - utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] maja 2005 r.

Z akt sprawy wynika, iż w związku z brakiem dostatecznych zasobów częstotliwości działając zgodnie z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) w dniu [...] stycznia 2005 r. Prezes URTiP wszczął postępowanie konsultacyjne w sprawie postępowania przetargowego. Postępowanie konsultacyjne zostało zakończone w dniu [...] lutego 2005 r.

W dniu [...] lutego 2005 r. działając zgodnie z art. 116 ust. 4 ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 grudnia 2004 r. w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 267, poz. 2659) Prezes URTiP ogłosił postępowanie przetargowe na rezerwację dla jednego podmiotu częstotliwości dla 99 dupleksowych kanałów o szerokości 200 kHz każdy, z odstępem dupleksowym 95 MHz, o numerach od 512 do 610, w zakresach częstotliwości 1710 - 1730 MHz i 1805 -1825 MHz, na obszarze całego kraju, w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej, z przeznaczeniem do wykorzystywania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej, zgodnie ze standardem GSM 1800, na okres do dnia 31 grudnia 2020 r.

W odpowiedzi na ogłoszenie Prezesa URTiP o postępowaniu przetargowym na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800, w dniu [...] kwietnia 2005 r. oferty złożyły: skarżąca spółka P. S.A. z siedzibą w W., a także N. Sp. z o.o. z siedzibą w W., oraz C. Sp. z o.o. z siedzibą w W.

W toku postępowania przetargowego badaniu poddane zostały trzy oferty: oferta nr [...] złożona przez P. S.A., oferta nr [...] złożona przez N. Sp. z o.o. oraz oferta nr [...] złożona przez C. Sp. z o.o. Do etapu II zostały zakwalifikowane dwie oferty: oferta nr [...] złożona przez N. Sp. z o.o. oraz oferta nr [...] złożona przez C. Sp. z o.o. Do etapu II nie została zakwalifikowana jedna oferta - oferta nr [...], złożona przez skarżącą spółkę P. S.A. Przyczyną niezakwalifikowania oferty nr [...] złożonej przez P. S.A. była niezgodność złożonej oferty z wymaganiami określonymi w pkt 1.2.9. Rozdziału IV dokumentacji przetargowej. Zdaniem komisji przetargowej skarżąca spółka nie dopełniła obowiązku ponumerowania wszystkich zapisanych stron oferty (np.: w Tomie I brak było nadania przez oferenta numeracji stron: odpisu z KRS, dowodu wniesienia wadium, dowodu wniesienia opłaty za nabycie dokumentacji przetargowej, statutu, zaś w Tomie II - brak nadania przez oferenta numeracji stron sprawozdań finansowych).

W etapie II badania ofert dokonano oceny pozostałych ofert w dwóch fazach, niemniej żaden z uczestników nie osiągnął wskazanego w dokumentacji minimum kwalifikacyjnego, wynoszącego 300 punktów.

W dniu [...] maja 2005 r. Prezes URTiP ogłosił wyniki postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800, zgodnie z którymi żaden z uczestników postępowania przetargowego nie osiągnął wskazanego w dokumentacji minimum kwalifikacyjnego.

W związku z tym, że w postępowaniu przetargowym na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800, żaden z uczestników nie osiągnął wskazanego w dokumentacji minimum kwalifikacyjnego, Prezes URTiP – działając na podstawie art. 118 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. – Prawo telekomunikacyjne - decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] uznał postępowanie przetargowe na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte.

Pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. skarżąca spółka P. S.A. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucając Prezesowi URTiP naruszenie przepisów prawa oraz interesów P. S.A., strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu z dnia [...] maja 2005 r. oraz umorzenie postępowania poprzedzającego jej wydanie lub ewentualnie – o jej uchylenie w całości i wydanie decyzji o unieważnieniu postępowania przetargowego, zgodnie z wnioskiem złożonym w dniu [...] maja 2005 r.

W wyniku rozpoznania złożonego przez P. S.A. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Prezes URTiP wydał w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte. W uzasadnieniu decyzji organ – ustosunkowując się merytorycznie do poszczególnych zarzutów strony skarżącej – stwierdził m.in., iż niezasadny jest zarzut skarżącej, że wydanie decyzji z dnia [...] maja 2005 r. przed rozstrzygnięciem wniosku strony z dnia [...] maja 2005 r. o unieważnienie spornego postępowania przetargowego stanowiło naruszenie przepisów art. 118 ust. 8 i ust. 9 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Ponadto Prezes URTiP odniósł się do zarzutu naruszenia prawa poprzez niezakwalifikowanie oferty P. S.A. do etapu II z uwagi na to, że oferent nie dopełnił obowiązku ponumerowania wszystkich stron oferty. Odpowiadając na ten zarzut organ wskazał postanowienia Rozdziału IV pkt 1.2.9 dokumentacji przetargowej. W konsekwencji organ uznał, iż w świetle zapisów dokumentacji przetargowej dokumenty, których strony nie zostały ponumerowane przez P. S.A., nie można uznać za załączniki do oferty i nie stosować wobec nich wymogu określonego w pkt 1.2.9 Rozdziału IV. Organ stwierdził, iż w treści dokumentacji przetargowej zawarty został wymóg ponumerowania cyframi arabskimi i parafowania wszystkich zapisanych stron oferty, czego skarżąca spółka nie uczyniła. Prezes URTiP ustosunkował się ponadto do zarzut niezorganizowania spotkania z oferentami w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących dokumentacji przetargowej. W konkluzji Prezes URTiP stwierdził, iż nawet ewentualna decyzja o unieważnieniu postępowania przetargowego działałaby z mocą wsteczną i zniosłaby skutki wszelkich czynności dokonanych w związku z postępowaniem przetargowym. W ocenie organu bezpodstawne jest stwierdzenie, iż wydanie decyzji na podstawie art. 118 ust. 8 i ust. 9 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, doprowadziłoby do funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch decyzji jednocześnie i naruszenia prawa przez Prezesa URTiP. Jednocześnie organ ustosunkował się do wniosku strony skarżącej o uchylenie, wydanego na podstawie art. 207 ust. 1 cyt. ustawy - postanowienia Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., ograniczającego pozostałym uczestnikom postępowania przetargowego prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w ofercie przetargowej złożonej przez N. Sp. z o.o. Zdaniem organu postanowienie to nie zostało wydane w ramach postępowania dotyczącego uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte, gdyż było przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne. W związku z tym postanowienie to nie podlega – zdaniem organu – zaskarżeniu w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją uznającą postępowanie przetargowe za nierozstrzygnięte.

W dniu [...] września 2005 r. pełnomocnik spółki P. S.A. – działając za pośrednictwem organu - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa URTiP z dnia [...] sierpnia 2005 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2005r. Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie obu zaskarżonych decyzji Prezesa URTiP – zarzuciła organowi:

1) naruszenie art. 118 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne – poprzez bezpodstawne uznanie, że w sprawie zachodziły przesłanki do uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości GSM 1800 za nierozstrzygnięty i wydanie zaskarżonej decyzji pomimo istnienia przesłanek do wydania decyzji o unieważnienie postępowania przetargowego;

2) naruszenie art. 118 ust. 8 i ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne – poprzez błędne uznanie, że dopuszczalne jest jednoczesne prowadzenie postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości za nierostrzygnięte oraz w sprawie unieważnienia tego postępowania;

3) art. 116 ust. 1-6 i art. 118 ust. 1-4 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne – poprzez przyjęcie, że postępowanie przetargowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego w sprawie rezerwacji częstotliwości, a w związku z tym błędne przeprowadzenie przez organ jednocześnie odrębnego postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte oraz postępowania w sprawie unieważnienia postępowania przetargowego;

4) art. 61 k.p.a. – poprzez błędne przyjęcie, że postępowanie w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte zostało wszczęte przez Prezesa URTiP z urzędu w dniu [...] maja 2005 r., a nie w dniu [...] sierpnia 2005 r.;

5) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a – poprzez niezawieszenie postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte do czasu rozstrzygnięcia wniosku o unieważnienie tego postępowania przetargowego,

6) art. 207 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne oraz art. art. 142 k.p.a. – poprzez błędne uznanie, że postanowienie w sprawie ograniczenia pozostałym uczestnikom postępowania przetargowego prawa wglądu do materiału dowodowego wydawane jest w odrębnym postępowaniu prowadzonym przez Prezesa URTiP, a w związku z tym nie podlega zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 142 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wniósł o oddalenie skargi.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca oraz uczestnik postępowania (spółka X sp. z o.o. z siedzibą w W.) w załączonych do akt sprawy obszernych pismach procesowych i załącznikach do protokołów z rozpraw, tj. w:

- piśmie procesowym uczestnika z dnia [...] lutego 2006 r.,

- załączniku do protokołu rozprawy z dnia 28 lutego 2006 r. złożonym przez skarżącą spółkę P. S.A.,

- załączniku do protokołu rozprawy z dnia 28 lutego 2006 r. złożonym przez uczestnika - spółkę X sp. z o.o.,

- piśmie procesowym uczestnika – spółki X sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2006 r.,

wyrazili swoje stanowisko w sprawie, szczegółowo odnosząc się do poszczególnych zarzutów stawianych zaskarżonym decyzjom Prezesa URTiP oraz do stanowiska zawartego w złożonej przez ten organ odpowiedzi na skargę.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 r. dopuścił do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania – K. z siedzibą w W., która wyraziła swoje pisemne stanowisko w sprawie w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 5 września 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki P. S.A. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte - naruszają prawo.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezes URTiP, wydając zaskarżone decyzje - dopuścił się mającego istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisu postępowania administracyjnego, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. – poprzez niezawieszenie z urzędu postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte do czasu merytorycznego rozpatrzenia wniosku o unieważnienie tego postępowania przetargowego.

Zgodnie z przepisem art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, organ właściwy, w drodze decyzji unieważnia postępowanie przetargowe, jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa lub interesy uczestników postępowania przetargowego.

Z kolei, jak stanowi art. 118 ust. 9 pkt 1 cyt. ustawy organ właściwy uznaje, w drodze decyzji, postępowanie przetargowe za nierozstrzygnięte, jeżeli żaden z uczestników nie spełnił warunków uczestnictwa w postępowaniu przetargowym, bądź nie osiągnął wskazanego w dokumentacji minimum kwalifikacyjnego.

W świetle wskazanych przepisów należy uznać, iż zarówno unieważnienie postępowania przetargowego, jak i uznanie postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte, będąc – zdaniem Sądu – dwoma odrębnymi postępowaniami administracyjnymi, kończą postępowanie, które miało doprowadzić do wyłonienia podmiotu otrzymującego rezerwację częstotliwości. Rozstrzygnięcia zapadłe na podstawie obu omawianych przepisów ustawy – Prawo telekomunikacyjne znoszą niewątpliwie cały układ wzajemnych uprawnień i obowiązków związanych z prowadzeniem przetargu.

Zdaniem Sądu – wbrew stanowisku strony skarżącej – dopuszczalne jest prowadzenie dwóch odrębnych postępowań, tj. w sprawie uznania przetargu za nierozstrzygnięty (art. 118 ust. 9 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne) oraz w sprawie unieważnienia przetargu (art. 118 ust. 8). Niemniej – z uwagi na istotę obu tych postępowań oraz z uwagi na zakres rozstrzygnięcia – Prezes URTiP zobligowany był do zawieszenia z urzędu, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte do czasu rozpatrzenia dalej idących zarzutów zarówno skarżącej spółki P. S.A., jak i spółki C. sp. z o.o., odnoszących się do ważności przeprowadzonego postępowania przetargowego i wydania w tym zakresie decyzji na podstawie art. 118 ust. 8 cyt. aktu normatywnego.

W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko skarżącej spółki i uznać, iż rozstrzygnięcia zagadnień związanych z obu wskazanymi postępowaniami, będącymi oceną przetargu, pozostają w pewnym logicznym, a nawet i funkcjonalnym związku. Niewątpliwie rozstrzygnięcie polegające na wydaniu decyzji o unieważnieniu postępowania przetargowego na podstawie art. 118 ust. 8 ustawy – Prawo telekomunikacyjne powoduje, że ewentualne postępowanie o uznaniu postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte byłoby bezprzedmiotowe, co oznacza, iż w przypadku, gdyby było już wszczęte konieczne byłoby jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W tym miejscu należy podnieść, iż z poglądem tym zgodził się również uczestnik postępowania (vide: strona 7 pisma procesowego spółki X sp. z o.o. z dnia [...] lutego 2006 r.).

Jak stanowi przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Wprawdzie pojęcie zagadnienia wstępnego użyte w powołanym przepisie jest sporne, niemniej przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. są kwestie (zagadnienia) prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. W takiej sytuacji mamy do czynienia z koniecznością uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd zagadnienia wstępnego.

Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.wynika wprawdzie, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego winno nastąpić przez "inny organ", co zdaniem Prezesa URTiP oraz uczestnika – spółki X sp. z o.o. ma świadczyć, iż przepis ten nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozstrzygającego w niniejszej sprawie, należy podzielić stanowisko judykatury i doktryny i przyjąć funkcjonalną wykładnię pojęcia "inny organ", zgodnie z którą "innym organem", w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., właściwym do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego może być także ten sam organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie indywidualnej, w toku którego wyłoniło się zagadnienie wstępne, jeżeli w świetle przepisów prawa organ ten jest wyposażony w kompetencję do załatwienia w ramach odrębnego postępowania kwestii prawnej stanowiącej przedmiot zagadnienia wstępnego (tak m.in. R. Kędziora /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 249; podobnie G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Martysz i A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 805-806 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA 1725/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 44).

Zdaniem Sądu najbardziej istotnym elementem konstrukcji zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jest istnienie zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej.

Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych analizowanej zależności. Wprawdzie judykatura, jak i doktryna prawa administracyjnego przyjmuje, iż przesądza o tej zależności treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i w nich nakazuje jej poszukiwać, to – zdaniem Sądu – nie można wykluczyć sytuacji, że także przepisy prawa procesowego będą wyznaczać wyłączną podstawę zależności, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wystąpi to w wypadku, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego uczyni postępowanie bezprzedmiotowym, a zatem zakończy się ono rozstrzygnięciem niemerytorycznym (tak również: G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Martysz i A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 809).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaszła taka sytuacja, albowiem w toku toczącego się postępowania w przedmiocie uznania postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej GSM 1800 za nierozstrzygnięte (wszczętego z urzędu przez Prezesa URTiP), wszczęte zostało przed wydaniem w tej materii decyzji (tj. przed dniem 31 maja 2005 r.) inne, odrębne postępowanie (zainicjowane wnioskiem skarżącej spółki z dnia [...] maja 2005 r., oraz wcześniejszym wnioskiem C. sp. z o.o. z dnia [...] maja 2005 r.), tj. postępowanie w przedmiocie unieważnienia postępowania przetargowego.

Należy zauważyć, iż tryb stwierdzenia nieważności postępowania przetargowego na podstawie art. 118 ust. 8 ustawy – Prawo telekomunikacyjne powoduje następstwa prawne dalej idące, niż zastosowanie trybu wskazanego w art. 118 ust. 9 cyt. ustawy (choć pozornie skutek finalny wydaje się podobny) i dlatego też – zdaniem Sądu – należy dać priorytet postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania przetargowego.

W tej sytuacji stwierdzić należy, iż wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania przetargowego w trakcie toczącego się już postępowania w sprawie uznania postępowania przetargowego za nierozstrzygnięte, powoduje konieczność zawieszenia postępowania prowadzonego w trybie art. 118 ust. 9 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, albowiem następstwem prawnym stwierdzenia nieważności postępowania przetargowego jest bezprzedmiotowość postępowania, o którym mowa w art. 118 ust. 9 pkt 1 cyt. ustawy, które podlega w tej sytuacji umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

W związku z powyższym przyjąć trzeba, iż na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego brak jest podstaw do dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceny prawnej w zakresie pozostałych, stricte merytorycznych zarzutów strony skarżącej, które winny zostać ponownie ocenione przez Prezesa URTiP (obecnie Prezesa UKE), a następnie rozstrzygnięte, w prawidłowej formie prawnej, w zakończonym w pierwszej kolejności postępowaniu przeprowadzonym w trybie art. 118 ust. 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega uchyleniu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzając, że uchylone decyzje Prezesa URTiP nie podlegają wykonaniu, Sąd oparł się na normie prawa wyrażonej w art. 152 p.p.s.a.

Orzekając o zwrocie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działał na podstawie przepisów art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).