Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 668/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zwraca skarżącemu S. S. wpis od skargi w kwocie [...]zł (słownie: dwieście złotych).


UZASADNIENIE

UZASADNENIE

Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. decyzją z 12 kwietnia 2018r. utrzymał w mocy decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. Nr [...] ([...]) z dnia 21 lutego 2018 r. w sprawie przyznania płk. S. S. dodatku wyrównawczego dla sędziów.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z dniem 12 lutego 2018 r. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N. decyzją Nr [...] z dnia 12 lutego 2018 r. odwołał płk. S. S. z pełnienia funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G.. Stwierdzenie objęcia stanowiska sędziego sądu garnizonowego odnotowano w Rozkazie Dziennym Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. Nr [...] z dnia 23 marca 2018 r. oraz w Decyzji Ministra Obrony N. Nr [...] z dnia 23 maja 2018 r. W następstwie decyzji o odwołaniu płk. Sokołowskiego z pełnienia funkcji prezesa sądu, sędzia pełniący obowiązki prezesa sądu w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G. (na podstawie Rozkazu Dziennego Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Nr [...] z dnia 13 lutego 2018 r.), jako organ pierwszej instancji, wydał w dniu 21 lutego 2018 r. decyzję Nr [...] określającą od dnia 01 marca 2018 r. wysokość dodatku wyrównawczego dla sędziego sądu garnizonowego - płk. S. S. w wysokości [...] zł miesięcznie, na czas zajmowania stanowiska służbowego sędziego sądu garnizonowego w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G.. Jednocześnie ustalono składniki porównywalnego miesięcznego wynagrodzenia w łącznej kwocie [...]zł przysługującego dla sędziego sądu garnizonowego, które wyniosły:

- wynagrodzenie zasadnicze w czwartej stawce: [...] zł x 2,36 = [...] zł

- dodatek za długoletnią pracę: [...] zł x 20% = [...] zł

- dodatek funkcyjny w wysokości 0,25 mnożnika podstawy wynagrodzenia zasadniczego [...] zł x 0,25 = [...] zł.

Decyzja Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego z dnia 21 lutego 2018r. wydana została na podstawie art. 80 ust. 2 i ust. 4 oraz art. 104 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.), art. 70 § 3 i art. 70 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2243 ze zm.) w zw. z art. 91 § 1, § 2 i § 6-7 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 23 ze zm.) oraz § 1 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 11 października 2010 roku w sprawie ustalenia wykazu stanowisk sędziów sądów wojskowych równorzędnych ze stanowiskami sędziów sądów powszechnych (Dz.U. Nr 196, poz. 1297 ze zm.) i § 2 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 2 czerwca 2017 roku w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017r., poz. 1126).

Odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji do Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wniósł płk S. S., w którym domagał się stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. oraz ewentualne uchylenia i przekazania przedmiotowej decyzji do ponownego rozpoznania.

Odwołujący się kwestionował prawidłowość odwołania go z pełnienia funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. podnosząc, że decyzja ta została wydana w oparciu i na podstawie nieobowiązującej już ustawy z dnia 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 1452), a więc z rażącym naruszeniem prawa, co jego zdaniem skutkuje tym, iż nadal pełni funkcję prezesa sądu. Ponadto odwołujący się podniósł, że decyzja Nr [...] z dnia 21 lutego 2018 r. Prezesa WSG w G. została wydana ze skutkiem przypadającym na dzień przed uprawomocnieniem się decyzji o jego odwołaniu z terminem obowiązywania od dnia 01 marca 2018 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z 12 kwietnia 2018r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wyjaśniał, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 1452) płk S. S. został odwołany z pełnienia funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. - na podstawie decyzji Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N. Nr [...] [...] z dnia 12 lutego 2018 r. Organ przyjął, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z decyzją o odwołaniu z pełnienia funkcji prezesa sądu, wydaną przez właściwe organy i bez żadnych wątpliwości prawnych rozstrzygnięciem, które do chwili obecnej występuje w obrocie prawnym.

W następstwie odwołania płk. Sokołowskiego z pełnienia funkcji prezesa, pełniący obowiązki Prezesa WSG w G., na podstawie § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskowa na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1126) wydał decyzję Nr [...] ([...]) z dnia 21 lutego 2018 r., określającą wysokość dodatku wyrównawczego dla sędziów w stosunku do płk. S. S. z uwzględnieniem aktualnych składników miesięcznego wynagrodzenia, jako sędziego sądu garnizonowego. Decyzja o odwołaniu z pełnienia funkcji Prezesa WSG w G. nie została usunięta lub zmieniona i do chwili obecnej występuje w obrocie prawnym, to w jej konsekwencji płk. Sokołowskiemu nie przysługuje z tego tytułu dodatek funkcyjny, ponieważ nie pełni tej funkcji. Podkreślono ponadto, że w tej przedmiotowej sprawie Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P., nie jest władny do zmiany lub uchylenia decyzji wydanej przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N., a wydana ona została w ramach ustawowych kompetencji ministrów, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2243 ze zm.).

Uzasadniając merytorycznie swoją decyzję organ odwoławczy wskazał, że uposażenie sędziów sądów wojskowych, zgodnie z art. 70 § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym, że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach równorzędnych. Szczegółowo reguluje to również art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.), który stanowi, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Natomiast zgodnie z art. 76 § 2 pkt 2 i art. 77 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zmiana wysokości uposażenia następuje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające tę zmianę - w razie zaistnienia okoliczności powodujących obniżenie uposażenia oraz uposażenie pobrane przez żołnierza zawodowego, przysługujące mu według zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlega zwrotowi. Dlatego Prezes WSG w G. w decyzji Nr [...] z dnia 21 lutego 2018 r. właściwie określił datę przyznania dodatku wyrównawczego dla płk. S. S., od dnia 01 marca 2018 r., wskutek wcześniejszego odwołania go z funkcji prezesa sądu w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G. z dniem 12 lutego 2018 r. przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N..

W wydanej decyzji organu I instancji z dnia 21 lutego 2018 r., określając wysokość dodatku wyrównawczego dla sędziego płk S. S. uwzględnił następujące składniki wynagrodzenia:

- wynagrodzenie zasadnicze w czwartej stawce - zgodnie z art. 91 § 2 i art. 91a § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.- Prawo o ustroju sądów powszechnych,

- dodatek za długoletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego - zgodnie z art. 91 § 7 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów

powszechnych,

- dodatek funkcyjny wizytatora sądu okręgowego w wysokości 0,25 mnożnika podstawy wynagrodzenia zasadniczego - przyznany decyzją Ministra Sprawiedliwości Nr [...] z dnia 30 listopada 2017 r., w związku z przebywaniem na delegacji w Sądzie Rejonowym w G., tj. w sądzie równorzędnym dla sędziego - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom (Dz.U. z 2013 r., poz. 151).

Organ odwoławczy wskazał, że w decyzji organu I instancji uwzględniono wszystkie składniki wynagrodzenia, które przysługiwały odwołującemu się w dniu wydawania decyzji, a przyznanie dodatku wyrównawczego w wysokości [...] zł. od dnia 01 marca 2018 r., jest zgodne z art. 76 ust. 2 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ponieważ zmiana wysokości uposażenia w przypadku zaistnienia okoliczności powodujących obniżenie uposażenia, może nastąpić z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające tę zmianę. W przypadku płk S. S. odwołanie z funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. nastąpiło z dniem 12 lutego 2018 r. na podstawie cyt. wyżej decyzji Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N. Nr [...] z dnia 12 lutego 2018 r. Spowodowało to, że decyzja Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Nr [...] z dnia 08 grudnia 2010 r. przyznająca odwołującemu się dodatek funkcyjny, w związku z pełnieniem funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G., straciła swoją ważność i stała się bezprzedmiotowa, ponieważ płk Sokołowski, od dnia 13 lutego 2018 r. nie pełnił już funkcji prezesa sądu.

Organ odwoławczy podsumował, że skoro płk S. S. z dniem 12 lutego 2018 r. został odwołany z pełnienia funkcji prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G., na podstawie decyzji Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N. z dnia 12 lutego 2018 r., a jak już wspomniano wcześniej decyzja powyższa nie została usunięta lub zmieniona i do chwili obecnej występuje w obrocie prawnym, to w jej konsekwencji płk. Sokołowskiemu nie przysługuje z tego tytułu dodatek funkcyjny, ponieważ nie pełni funkcji prezesa sądu garnizonowego. Ponadto organ podkreślał, że w tej przedmiotowej sprawie Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P., nie jest władny do zmiany lub uchylenia decyzji wydanej przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N. i jest ona wydana w ramach ustawowych kompetencji ministrów, na podstawie ustawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wniósł płk S. S. zaskarżając ją w całości oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z 14.6.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także naruszenie przepisu art. 61 §4, art. 162 §3, art. 130 §2 kpa. Wobec powyższego skarżący wniósł:

- na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c PostAdmU, o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej;

- na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c w zw. z art. 135 PostAdmU, o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. z 21.02.2018 r., Nr [...], i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący kwestionował odwołanie go z funkcji Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G., podnosząc, że odwołanie to nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa w oparciu o nieobowiązujący przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sadów powszechnych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. poz. 1452).

Skarżący argumentował, że w myśl art. 7 kpa na organie administracji spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz podjęcia niezbędnych działań zmierzających do prawidłowego stosowania obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Także zgodnie z art. 61 §4 kpa organ zobowiązany jest do powiadomienia strony o wszczęciu postępowania. Skarżący tymczasem nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania co uniemożliwiło branie czynnego udziału w sprawie w tym wnioskowania przeprowadzania dowodów.

Zdaniem skarżącego organ I instancji w swojej decyzji zawarł twierdzenie, że decyzja Prezesa WSO w P. Nr [...] z dnia 14 grudnia 2017 roku stała się bezprzedmiotowa. Także organ II instancji stwierdził, że powyższa decyzja straciła swoja ważność i stała się bezprzedmiotowa. Tymczasem zgodnie z art. 162 §3 kpa organ stwierdza wygaśniecie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie przepisów ust. 1 i 2 w drodze decyzji. Niewątpliwie taka decyzja ze względu na słuszny interes skarżącego powinna być wydana, a jeżeli tego nie uczyniono to nadal obowiązuje, a z obrotu prawnego powinny być wyeliminowane zaskarżone decyzje. Organ I instancji wydał decyzję o dodatku wyrównawczym polegającym na różnicy uposażenia stanowiska wojskowego pułkownika z grupą 16, a wynagrodzeniem sędziego sądu powszechnego. Problem jednak leży w tym że takiego stanowiska szeregowego sędziego w Wojskowym Sądzie Garnizonowym nie ma. Jak sam organ I instancji w swej decyzji stwierdza "uposażenie płk. S. S. na stanowisku Prezesa Sądu Garnizonowego - sędziego (do czasu dostosowania stanowiska sędziego sądu garnizonowego do w/w oficera) w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G. jako żołnierza zawodowego wynosi:". A więc dodatek wyrównawczy liczony jest od stanowiska Prezesa, którym zdaniem organu już nie jest. Taka decyzja nie może się utrzymać, gdyż wydana została niezgodnie z zajmowanym obecnie stanowiskiem.

Nadto skarżący wskazał, że zgodnie z przepisem art. 130 § 2 KPA wniesienie odwołania powoduje wstrzymanie wykonania decyzji, co zdaniem skarżącego organ naruszył i wypłacił obniżone wynagrodzenie w dniu 01.05.2018 r. a więc jeszcze przed otrzymaniem przez Skarżącego decyzji II instancji.

W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wniósł o jej oddalenie odwołując się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zasadny okazał się jeden z podnoszonych zarzutów dotyczący naruszenia przepisów postępowania.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. , poz. 1302, dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym, ale także na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c P.p.s.a.).

Przeprowadzona przez Sąd, w granicach powyżej określonej kognicji, kontrola legalności wykazała, że wydana w sprawie zaskarżona decyzja organu II instancji nie może się ostać w obrocie prawnym.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. w przedmiocie ustalenia i przyznania dodatku wyrównawczego dla sędziego sądu garnizonowego. Przedmiotem oceny Sądu nie może być uprzednia decyzja Ministra Sprawiedliwości z 12 lutego 2018r. wydana w porozumieniu z Ministrem Obrony N. z 12 lutego 2018r. o odwołaniu Skarżącego z pełnienia funkcji Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G.. Decyzja o odwołaniu z funkcji Prezesa WSG w G. jest bowiem przedmiotem odrębnego postępowania i jak słusznie wskazuje organ odwoławczy dopóki znajduje się ona w obrocie prawnym wiąże organy i stanowi podstawę do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w niniejszej sprawie dotyczącej przyznania dodatku wyrównawczego dla sędziego sądu garnizonowego. Przy czym w sytuacji wyeliminowania kwestionowanej decyzji o odwołaniu z funkcji Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. z 12 lutego 2018r. z obrotu prawnego, prawa Skarżącego będą chronione chociażby poprzez możliwość wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie i ponownego ustalenia dodatku wyrównawczego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Rozkazem Dziennym Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. z 23 marca 2018r. Skarżący z tym dniem przystąpił do obowiązków służbowych na stanowisku sędziego sądu garnizonowego w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G. i to w stopniu pułkownika z uposażeniem w grupie U 16 (k. 127 materiałów uzupełniających akt personalnych). Skarżący zachował dotychczasową grupę uposażania.

Zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 2 czerwca 2017 roku w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017r., poz. 1126) wysokość dodatku sędziemu wojskowego sądu garnizonowego ustala prezes wojskowego sądu garnizonowego. Wobec tego w niniejszej sprawie decyzję I instancji wydał właściwy organ w osobie Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w G.. Organem odwoławczym jest, zatem Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P.. Decyzje zostały, zatem wydane przez organy właściwe do rozpoznania przedmiotowej sprawy administracyjnej.

Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji wydanej w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu prawidłowo organ odwoławczy ocenił zasadniczą kwestię dotycząca ustalenia i przyznania dodatku wyrównawczego. Punktem wyjścia jest przepis art. 70 § 3 ustawy z 21 sierpnia 1997r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz.U. z 2017r., poz. 2243), zgodnie z którym uposażanie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym, że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach równorzędnych. Szczegółowo reguluje to również art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.), który stanowi, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Natomiast zgodnie z art. 76 § 2 pkt 2 i art. 77 ustawy z 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018r., poz. 173) zmiana wysokości uposażenia następuje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające tę zmianę - w razie zaistnienia okoliczności powodujących obniżenie uposażenia oraz uposażenie pobrane przez żołnierza zawodowego, przysługujące mu według zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlega zwrotowi.

Słusznie zatem wskazały organy, że Prezes WSG w G. w decyzji Nr [...] z dnia 21 lutego 2018 r. właściwie określił datę przyznania dodatku wyrównawczego dla sędziów, w odniesieniu do płk. S. S., tj. od dnia 01 marca 2018 r., wskutek wcześniejszego odwołania go z funkcji prezesa sądu w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w G. z dniem 12 lutego 2018 r. przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony N..

Wobec powyższego organy określając wysokość dodatku wyrównawczego dla Skarżącego uwzględniły składniki wynagrodzenia w postaci wynagrodzenia zasadniczego w czwartej stawce - zgodnie z art. 91 § 2 i art. 91a § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, dodatku za długoletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego - zgodnie z art. 91 § 7 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2018r., poz. 23), skoro staż pracy skarżącego przekroczył 20 lat oraz dodatku funkcyjnego wizytatora sądu okręgowego w wysokości 0,25 mnożnika podstawy wynagrodzenia zasadniczego przyznanego decyzją Ministra Sprawiedliwości Nr [...] z dnia 30 listopada 2017 r., w związku z przebywaniem na delegacji w Sądzie Rejonowym w G., tj. w sądzie równorzędnym dla sędziego sądu garnizonowego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom (Dz.U. z 2013 r., poz. 151).

W tym miejscu Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony N. z dnia 28 kwietnia 2014r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz.U. z 2014r., poz. 617), które to rozporządzenie określa grupy uposażenia dla poszczególnych stopni etatowych, do których są zaszeregowane stanowiska służbowe żołnierzy zawodowych - dla stopnia wojskowego pułkownika zaszeregowano grupę uposażenia U 16, taką jaką przypisano Skarżącemu w Rozkazie Dziennym z 23 marca 2018r. Grupa uposażenia powiązana jest bowiem z posiadanym stopniem wojskowym, którym w przypadku Skarżącego jest stopień pułkownika. Przy czym zauważyć należy, że ta grupa uposażenia Skarżącego nie uległa zmianie na skutek odwołania z funkcji Prezesa WSG w G.. Nadto dla danej grupy uposażenia ustala się stawki uposażenia zasadniczego zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony N. z 28 grudnia 2016r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2016r., poz. 2278), która dla grupy uposażenia U:16, do której zaszeregowano Skarżącego w stopniu pułkownika wynosi [...] zł miesięcznie.

Wbrew temu co podnosi Skarżący prawidłowo organ przyjął grupę uposażania dla stopnia pułkownika U:16 stanowiącą uposażenie zasadnicze Skarżącego i porównał je do wynagrodzenia zasadniczego dla sędziego sądu rejonowego, skoro stanowisko takie jest równorzędne dla stanowiska sędziego wojskowego sądu garnizonowego. Z § 1 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 11 października 2010 roku w sprawie ustalenia wykazu stanowisk sędziów sądów wojskowych równorzędnych ze stanowiskami sędziów sądów powszechnych (Dz.U. Nr 196, poz. 1297 ze zm.) oraz punktu 13 Załącznika 1 do tego Rozporządzenia wynika, bowiem że stanowisko równorzędne dla sędziego sądu garnizonowego to stanowisko sędziego sądu rejonowego. Do tego uposażania zasadniczego w oparciu o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych doliczono dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 21 % (po 21 latach służby) uposażenia zasadniczego (1.545,60 zł), co wynika z art. 80 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Łącznie uposażanie Skarżącego jako żołnierza zawodowego wyliczono na kwotę [...]zł.

Uwzględniając natomiast przepis art. 70 §3 ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych, zgodnie z którym uposażanie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym, że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach równorzędnych, organ I instancji dokonał wyliczenia wynagrodzenia zasadniczego dla sędziego sądu rejonowego, które jest stanowiskiem równorzędnym dla sędziego wojskowego sądu garnizonowego z uwzględnieniem czwartej stawki awansowej Skarżącego w wysokości [...] zł, a następnie doliczył dodatki za długoletnią pracę (1.992,17 zł) i dodatek funkcyjny (1.055 zł) na podstawie przepisów dotyczących sędziów sądów powszechnych (art. 91 §1, 2, 7 i art. 91a §3 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych).

Różnica pomiędzy składnikami wynagrodzenia sędziego sądu rejonowego a żołnierza zawodowego wyniosła [...] zł, która stanowi właśnie dodatek wyrównawczy dla sędziego wojskowego sądu garnizonowego.

W ocenie Sądu Administracyjnego brak jest zastrzeżeń, co do wyliczenia dodatku wyrównawczego.

Zasadny natomiast okazał się zarzut Skarżącego dotyczący braku rozstrzygnięcia w decyzji organu I instancji o wygaśnięciu poprzedniej decyzji dotyczącej przyznania dodatku wyrównawczego z 14 grudnia 2017r. W skardze Skarżący odnosi się do decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 grudnia 2017r. Organ odwoławczy natomiast w uzasadnieniu decyzji wskazał, że w związku z odwołaniem Skarżącego z funkcji Prezesa WSG w G., decyzja Prezesa WSO w P. z dnia 08 grudnia 2010r. przyznająca Skarżącemu dodatek funkcyjny w związku z pełnieniem funkcji Prezesa WSG w G., straciła swoją ważność i stała się bezprzedmiotowa, ponieważ Skarżący od 13 lutego 2018r. nie pełnił już funkcji prezesa WSG w G..

Przesłanką wygaśnięcia decyzji o jakiej mowa w art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. jest jej bezprzedmiotowość rozumiana jako ustanie prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji. Bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana, wskutek tego, że przestanie istnieć bądź przedmiot rozstrzygnięcia (prawo lub obowiązek strony), bądź podmiot, którego to rozstrzygnięcie dotyczyło (przestał istnieć lub utracił kwalifikację) - por. orzeczenie z dnia 14 lutego 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 826/2001, LexPolonica nr 361179; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. akt I SA 660/98.

W niniejszej sprawie odwołanie Skarżącego z pełnienia funkcji prezesa WSG w G. stanowi właśnie ustanie prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej uniemożliwiającego wykonanie decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego z 14 grudnia 2017r., która to decyzja obejmowała jednocześnie ustalenie dodatku funkcyjnego związanego z pełnieniem funkcji prezesa sądu.

Nadto zauważyć należy, że z treści przepisu art. 161 §1 pkt 1 K.p.a. jasno wynika, że bezprzedmiotowość decyzji nie jest jedyną przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia. Trzeba ponadto wykazać, że stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W ocenie Sądu brak jest przepisu prawa nakazującego stwierdzenie wygaśnięcia poprzedniej decyzji o ustaleniu i przyznaniu dodatku wyrównawczego, ale takie stwierdzenie wygaśnięcia poprzedniej decyzji jest zasadne z punktu widzenia interesu społecznego, ale także i interesu Skarżącego. Pozwala bowiem Skarżącemu na jednoznaczne i pozbawione wątpliwości, określenie która z decyzji ma zastosowanie do jego sytuacji prawnej.

W tym miejscu podkreślić bowiem należy, że zgodnie z art. 16 K.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie lub ustawach szczególnych. Przytoczony powyżej przepis stanowi jedną z najważniejszych ogólnych zasad postępowania administracyjnego - zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Wyraża się ona w tym, że decyzje ostateczne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Jest to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Zatem jedynym sposobem całkowitego lub częściowego pozbawienia decyzji ostatecznej jej mocy obowiązującej jest wydanie nowej decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. BECK W. 2006 r., str. 101 i nast.).

Dalej należy wyjaśnić, iż przytoczony przepis art. 16 K.p.a. nadając decyzjom ostatecznym cechę trwałości jednocześnie określa granice tej trwałości, poprzez wskazanie, iż decyzją ostateczną jest decyzja, od której nie przysługuje odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Takie sformułowanie ustawodawcy należy rozumieć szeroko, a więc dotyczyć ono będzie nie tylko samej decyzji, ale przede wszystkim ostatecznego załatwienia sprawy administracyjnej.

Jednakże stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, gdy stała się bezprzedmiotowa możliwe jest również wówczas, gdy leży to w interesie społecznym, na co nie zwrócił dostatecznej uwagi organ I instancji oraz organ odwoławczy ponownie rozpoznający sprawę w jej całokształcie. W sytuacji, gdy ustaje byt prawny jednego z elementów stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji (odwołanie z funkcji prezesa sądu), z powodu zmiany przedmiotu rozstrzygnięcia, można przyjąć, że wygaszenie takiej decyzji (o przyznaniu dodatku wyrównawczego z 14 grudnia 2017r.), która niewątpliwie stała się bezprzedmiotowa leży w szeroko pojętym interesie społecznym. Porządkuje bowiem sytuację prawną przez wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, która przestała istnieć i przez to nie nadaje się do wykonania.

Usunięcia powyższego uchybienia we wskazanym zakresie może dokonać organ odwoławczy stosując zasadę wynikającą z art. 138 §1 pkt 2 K.p.a. uchylając rozstrzygniecie organu I instancji i dokonując ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest bowiem w niniejszej sprawie wymagane uzupełnienie materiału dowodowego w najmniejszym nawet zakresie, a jedynie dokonanie właściwej oceny prawnej w oparciu o zastosowanie właściwego przepisu prawa.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, Sąd Administracyjny dostrzega, że organ odwoławczy, jak i organ I instancji powinien w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie o przyznanie dodatku wyrównawczego zastosować tryb art. 10 § 1 K.p.a. i po dokonaniu ustaleń zawiadomić stronę o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Jednak zaznaczyć należy, że naruszenie art. 10 K.p.a. nie stanowiło automatycznie podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. – sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla je w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania w takim stopniu, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Warunkiem zatem uwzględnienia skargi z powodu naruszenia art. 10 K.p.a., jest ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy zaś rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc ukształtowane nimi stosunki administracyjnoprawne materialne lub procesowe. Dopiero zatem wykazanie, że naruszenie przez organ zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez niezawiadomienie jej o możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, daje podstawę do przyjęcia, że doszło do mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. Zdaniem Sądu warunek ten nie został w niniejszej sprawie spełniony, ponieważ Skarżący nie udowodnił aby brak wezwania przed wydaniem decyzji do skorzystania z prawa zapoznania się aktami sprawy, uniemożliwił mu przedstawienia nowych dowód sprawie, bądź też zapoznania się z dokumentami sprawy, które byłby mu nieznane. Jak wskazano powyżej ustalenia organów co do składników wynagrodzenia sędziego sądu wojskowego oraz żołnierza zawodowego wynikały z konkretnych przepisów prawa, które nie dają żadnej możliwości do zastosowania uznania administracyjnego. Wbrew temu co podnosi Skarżący, że uniemożliwiono mu dalszej inicjatywy dowodowej, prawidłowo przyjęły organy, że brak było podstaw do prowadzenia dalszego postępowania dowodowego w tym zakresie, bo zebrany materiał był jednoznaczny i pozwalał za zakończenie postępowania i rozstrzygnięcie sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 7 K.p.a., art. 12 K.p.a., art. 78 §2 K.p.a., art. 80 K.p.a. i art. 81 K.p.a.).

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 130 § 1 K.p.a. zmierzający do wstrzymana wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania odwołania Skarżącego. Zgodnie bowiem z przytoczonym powyżej przepisem art. 76 ust. 2 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zmiana wysokości uposażenia w przypadku zaistnienia okoliczności powodujących obniżenie uposażenia, może nastąpić z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające tę zmianę. Nadto wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji stwierdzenia wygaśnięcia poprzedniej decyzji z 14 grudnia 2017r. skutkowałoby pozbawieniem skarżącego dodatku wyrównawczego do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Takie działanie było z pewnością naruszeniem zasady niepogarszania sytuacji prawnej strony.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uznał za zasadne uchylenie jedynie zaskarżonej decyzji, jak Sąd orzekł w punkcie 1 wyroku.

W związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji obowiązkiem organu będzie ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia reformatoryjnego. Przy czym organ uwzględni uwagi zawarte w niniejszym wyroku i zawrze w rozstrzygnięciu stwierdzenie o wygaśnięciu poprzedniej decyzji Prezesa WSO w P. z 14 grudnia 2017r.

Na podstawie art. 225 P.p.s.a. Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie Skarżącemu uiszczonego przez niego wpisu sądowego w kwocie [...]zł. Wpis ten jest bowiem nienależny z uwagi na treść art. 239 § 1 pkt 1d P.p.s.a., zgodnie z którym ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych podlega skarga w sprawie z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych. W tym zakresie Sąd orzekł, jak w punkcie 2 wyroku.