Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 590/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 25 lipca 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów na postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. A.L.


UZASADNIENIE

K. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący napisał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe uzyskując dochód w postaci renty chorobowej w wysokości 1.106 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 75 m2 z 1920 roku o szacunkowej wartości 50.000 zł oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 4,5 ha. Ponadto skarżący nie posiada majątku w postaci innych nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Skarżący ponosi miesięczne wydatki w łącznej kwocie ok. 810 zł, na które składa się spłata kredytów i pożyczek – 360 zł, opłata za energię elektryczną i ogrzewanie gazowe – 300 zł, koszty leczenia – 100 zł oraz opłata za wodę i kanalizację – 50 zł. We wniosku skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", wynika że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego w tym: niski dochód z renty chorobowej, brak majątku (poza domem z 1920 roku i nieruchomością rolną), referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Z tych powodów wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w postanowieniu na mocy art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.

A.L.