Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2127/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie zaskarżonej decyzji  z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art.  31 ust. 1, art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi G. Z. na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawarte w piśmie z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, 2) zasądza od M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz G. Z. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

G. Z.(dalej "skarżąca") złożyła do M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "MJWPU", "organ") wniosek o dofinansowanie realizacji projektu [...]. Projekt został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M., lata 2007-2013 (RPO WM); Priorytet IV – Środowisko, zapobieganie zagrożeniom i energetyka; Działanie 4.3 Ochrona powietrza, energetyka.

Pismem z [...] grudnia 2010 r. MJWPU poinformowała skarżącą, że złożony wniosek pomyślnie przeszedł etap oceny formalnej i zostanie przekazany do oceny merytorycznej dokonywanej przez Komisję Konkursową.

Następnie pismem z [...] czerwca 2011 r. organ poinformował skarżącą, że jej wniosek o dofinansowanie złożonego projektu nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej uzyskując wynik 50,00 punktów z 99,00 punktów możliwych do uzyskania w Działaniu 4.3, co stanowi mniej niż wymagane minimum 60 % punktów. Uzyskana punktacja nie pozwoliła więc na umieszczenie wniosku na liście rankingowej i skierowanie go do dofinansowania. Do pisma załączono kartę oceny merytorycznej.

Skarżąca złożyła protest od oceny wniosku o dofinansowanie podnosząc zarzut nieuzasadnionego zaniżenia punktowej oceny wniosku oraz wnosząc o jego ponowną ocenę merytoryczną. W ocenie skarżącej ocena merytoryczna została przeprowadzonej nieprawidłowo w następujących zakresach:

1. część A karty oceny merytorycznej; ocena strategiczna:

- kryterium 1: zgodność z kierunkami rozwoju województwa – stopień zgodności ze Strategią Rozwoju Województwa,

- kryterium 3: stopień innowacyjności,

- kryterium 4: spójność regionu;

2. część B karty oceny merytorycznej; ocena horyzontalna:

- kryterium 2: komplementarność z innym projektem/projektami:

3. część C karty oceny merytorycznej; ocena szczegółowa:

- kryterium 3: zmniejszenie emisji głównych zanieczyszczeń powietrza (dwutlenek siarki, tlenki azotu, pyły, dwutlenek węgla),

- kryterium 4: efektywność energetyczna,

- kryterium 5: kompleksowość projektu.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. MJWPU poinformowała skarżącą, że jej protest został uwzględniony, bowiem przedstawione w nim wyjaśnienia oraz ponowna weryfikacja wniosku uzasadniały przywrócenie wniosku do ponownej oceny merytorycznej.

Następnie pismami z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz z dnia [...] września 2011 r. skarżącej przesłane zostały karty ocen z ponownej oceny wniosku w następujących kryteriach:

1. część A karty ocen:

- kryterium 1 Zgodność z kierunkami rozwoju województwa,

- kryterium 3 Stopień Innowacyjności;

2. część B karty oceny

- kryterium 2 Kompleksowość projektu.

Po ponownym rozpatrzeniu protestu i ponownej ocenie, wniosek uzyskał wynik 55,00 punktów z 99,00 punktów możliwych do uzyskania, co stanowiło mniej niż minimum 60 % punktów i oznaczało, że wniosek nie przeszedł etapu oceny merytorycznej.

Skarżąca w dniu [...]października 2011 r. (data nadania) złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na informację z [...]września 2011 r. wydaną w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu, wnosząc o stwierdzenie dokonania oceny z naruszeniem prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucje zarządzającą oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej informacji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, poprzez zaniżenie oceny punktowej wniosku oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez niezastosowanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Skarżąca podtrzymała zarzuty dotyczące nieprawidłowej oceny wniosku w zakresie kryterium 1, część A karty oceny merytorycznej; ocena strategiczna – zgodność z kierunkami rozwoju województwa – stopień zgodności ze Strategią Rozwoju Województwa. W ocenie skarżącej zaproponowany projekt jest zgodny z ramowymi kierunkami działania ujętymi w Strategii Rozwoju Województwa, wpływa pozytywnie na jakość środowiska naturalnego, przyczynia się do realizacji wskazanego kierunku, poprzez poprawę stanu środowiska dzięki zmniejszeniu emisji zanieczyszczeń powietrza oraz zmniejszeniu zapotrzebowania na energię. Według skarżącej oceniający niewystarczająco zapoznał się z treścią wniosku i nie uwzględnił wszystkich okoliczności wpływających na przyznanie punktów.

Ponadto, według skarżącej projekt wpisuje się wprost w kierunek działania Strategii, wpisuje się również w ustalenia dokumentów sektorowych w tym w Plan Zagospodarowania oraz wpisuje się w więcej niż jeden kierunek działań strategicznych tj. w kierunki: 1.3, 4.2, 4.4, 4.5, 5.3. W opinii skarżącej ocena w odniesieniu do 1 kryterium nie została przeprowadzona prawidłowo, a oceniający nie uwzględnił zapisów w punkcie D 1.2 wniosku o dofinansowanie.

Skarżąca nie zgodziła się również z oceną w zakresie kryterium 3: innowacyjność projektu. Stwierdziła, że w projekcie wprowadzono rozwiązania technologiczne poprawiające istniejące, przestarzałe rozwiązania budowlane związane z termomodernizacją obiektów, co świadczy, że skarżąca może wprowadzać innowacje w zakresie swojej działalności. Skarżąca nabyła również know-how w postaci dokumentacji technicznej. Innowacyjność polegała również na tym, że skarżąca wprowadziła rozwiązania poprawiające "istniejący stan rzeczy", wcześniej nie stosowany.

Odnosząc się do dokonanej oceny kryterium 4 skarżąca stwierdziła, że projekt przyczynia się do wyrównywania różnic w aspekcie ekonomicznym, społecznym, przestrzennym (pkt C wniosku oraz Studium wykonalności, podrozdział 2.3) oraz wpływa na wzrost konkurencyjności regionu poprzez poprawę jego wizerunku. Skarżąca zwróciła również uwagę, że Szczegółowy Opis Priorytetów ROP WM 2007-2013 nie precyzował, że kryterium 4 będzie oceniane w oparciu o zapisy Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa M. 2007-2013 oraz wysokość stopy bezrobocia na danym obszarze.

Skarżąca podtrzymała również zarzuty nieprawidłowej oceny wniosku w zakresie kryterium 2, część B: ocena merytoryczna – horyzontalna: komplementarność z innymi projektami. Według skarżącej proponowany projekt jest komplementarny z następującymi projektami: [...] realizowanego w ramach ZPORR i współfinansowanego ze środków EFRR, [...] realizowanego w ramach POliŚ i współfinansowanego ze środków FS oraz "[...]- projekt planowany do realizacji w ramach RPO WM 2007-2013, który przy pozytywnej weryfikacji wniosku, którego dotyczy niniejsza sprawa współfinansowany będzie ze środków EFRR.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skargę należało uwzględnić jakkolwiek nie wszystkie jej argumenty Sąd podziela.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z procedurą odwoławczą dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego PROW 2007-2013 stanowiącym załącznik do uchwały nr 1381/359/10 Zarządu Województwa Mazowieckiego z 29 czerwca 2010 r. w § 15 zapisano m.in. w ust.1, że, co do zasady, uwzględniając protest MJWPU kieruje wniosek do ponownej oceny w ramach kryterium lub kryteriów będących zakresem protestu. Na etapie oceny merytorycznej ekspert może zdecydować o konieczności oceny również innych kryteriów nie objętych protestem. Rozszerzenie zakresu oceny wymaga pisemnego uzasadnienia eksperta. W ust. 3 określono natomiast, że osoby przeprowadzające ponowną ocenę, są zobowiązane do zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę, zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia protestu wraz z jego uzasadnieniem, w szczególności do wnikliwego przeanalizowania wskazanych nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, dokonania ponownej wnikliwej oceny projektów w ramach kryteriów wskazanych w rozstrzygnięciu. W ust. 5 zapisano, że w przypadku negatywnego wyniku ponownej oceny wniosku, wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia protestu w zakresie "nowych" niewskazanych przez MJWPU błędów w przypadku oceny formalnej lub kryteriów, o które rozszerzona została ponowna ocena wniosku przez eksperta w przypadku oceny merytorycznej.

Z treści ponownej oceny wniosku nie wynika, ażeby eksperci rozszerzyli ocenę o nowe kryteria, zarzutu takiego nie składa również skarżący, co powoduje, że należy ocenić poprawność ponownej oceny wniosku zgodnie z treścią § 15 ust. 3 regulaminu mając szczególnie na uwadze to, czy eksperci w sposób wnikliwy przeanalizowali nieprawidłowości, do których doszło przy jego pierwotnej ocenie. Sąd jest zdania, że obowiązek ten nie został w sposób prawidłowy dokonany. W ocenie Sądu zapis § 15 ust. 3 regulaminu powinien być rozumiany w taki sposób, że jeśli w wyniku rozpoznania protestu Instytucja Pośrednicząca w sposób jednoznaczny wskazując na zapisy dokumentów mających zastosowanie przy ocenie wniosku, określi jednoznacznie błąd popełniony w trakcie jego oceny przez ekspertów, fakt ten powinien być uwzględniony w toku jego ponownej oceny. Odmienny pogląd doprowadziłby bowiem do sytuacji, w której mimo uznania konkretnych zarzutów protestu za słuszne, stanowisko to byłoby zakwestionowane na niekorzyść beneficjenta. Inna natomiast jest sytuacja, gdy w toku oceny określonych zarzutów protestu Instytucja Pośrednicząca uważa, że zarzuty w odniesieniu do danego kryterium nakazują ocenić je dokładniej z uwzględnieniem wszelkich zapisów dokumentów mających zastosowanie w sprawie w związku z tym, że pewne elementy tych dokumentów odnoszące się do oceny, zostały pominięte lub niedokładnie rozważone. W takiej sytuacji ocena określonych kryteriów dokonana przez ekspertów, musi nastąpić z całą wnikliwością, z uwzględnieniem stanowiska IP, ale stanowisko to jest tylko wskazówką w jakim kierunku i z uwzględnieniem jakich elementów ocena ta ma być prowadzona.

Odnosząc to do okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że eksperci mimo oczywistego i jednoznacznego stanowiska IP w odniesieniu do określonych kryteriów, zasady tej nie zastosowali uznając, że nie są w żaden sposób związani stanowiskiem IP zawartym w rozstrzygnięciu protestu. W związku z tym faktem WSA jest zdania, że nie jest to prawidłowe, wobec czego uznaje za słuszne zarzuty skargi odnoszące się do następujących elementów oceny wniosku w zakresie części Karty A: kryterium 1 Zgodność z kierunkami rozwoju województwa stopień zgodności z wojewódzkimi dokumentami sektorowymi, w tym Planem Zagospodarowania podpunkt - wpisanie się wprost w ustalenia dokumentów sektorowych, ponieważ przy ponownej ocenie wniosku ekspert przyznał 0 punktów, mimo jednoznacznego uznania przez IP o spełnieniu tego wymogu przez beneficjenta w treści wniosku,

kryterium 3 Stopień Innowacyjności - podpunkt innowacyjność technologiczna i techniczna, ponieważ ekspert ponownie przyznał 0 punktów mimo uznania przez IP w rozstrzygnięciu protestu, że beneficjent w zgodzie z opisem kryteriów strategicznych określił w pkt. C7 wniosku wspomniane kryterium,

oraz Części Karty B kryterium 2 Komplementarność z innym projektem/projektami w zakresie podpunktu komplementarności pod względem międzyfunduszowym, w zakresie którego ekspert przy ponownej ocenie wniosku przyznał 0 punktów, mimo wyraźnego wskazania przez IP, że wnioskodawca wskazał również konkretny, inny Fundusz, którego środki miały zastosowanie przy realizacji wniosku i co zostało określone w pkt C8 wniosku.

Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty skargi WSA uznał, że skarga zawiera polemikę z oceną ekspertów i stanowiskiem Instytucji Pośredniczącej, któremu dała ona wyraz w rozstrzygnięciu protestu, a w którym IP odwołując się do dokumentów mających zastosowanie do oceny wniosku wskazała na prawo ekspertów do wyrażonej przez nich oceny. W odniesieniu do tej kwestii Sąd jest zdania, że jeśli w ramach punktowej oceny wniosku eksperci odwołując się do dokumentów źródłowych z uwzględnieniem ich treści wskazują na przesłanki, które przemawiają za wyrażonym przez nich stanowiskiem, to mają do tego prawo. Jest to bowiem ich ocena, której dokonują oni w ramach posiadanej wiedzy specjalistycznej i doświadczenia. Zakwestionowanie dokonanej przez nich oceny może nastąpić jak już wskazano jedynie wówczas kiedy można wykazać dokonanie przez eksperta niewłaściwej oceny mimo konkretnych zapisów wniosku, czy treści dokumentów odnoszących się do ocenianego kryterium.

W tym stanie rzeczy uznając, że doszło do niewłaściwej oceny wniosku a więc, że doszło do jego oceny z naruszeniem prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 31 ust.1 w zw. z art. 30c ust.3 pkt 1 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju w zw. z art. 200 i 205 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.