Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 445/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 a par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. M. i H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. A. i H. M. (skarżący) wnieśli do Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. o umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od zaległości w podatku od osób fizycznych za 2000r. a także o wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia wniosku.

W uzasadnieniu podatnicy zobowiązali się do uregulowania zaległości w podatku od osób fizycznych kwocie [...] zł w terminie 30 dni po uprawomocnieniu się decyzji umarzającej odsetki za zwłokę. Wskazali, że środki niezbędne na uregulowanie należności głównej zaległości podatkowych pozyska z pożyczek zaciągniętych w kręgach rodzinnych. Ich zdaniem, umorzenie odsetek za zwłokę zakończy prowadzoną od 10 lat sprawę, przyniesie pewną spłatę zaległości podatkowych, przez co Skarb Państwa nie będzie ponosić dalszych kosztów. Jednocześnie zaznaczyli, że jedynym składnikiem majątku jaki ma jakiekolwiek odniesienie do wysokości zobowiązania podatkowego, są udziały jakie posiadają w spółce "I.-T.", które zostały zajęte przez organ podatkowy w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Aktualnie organ podejmuje starania mające na celu ich sprzedaż. W ocenie podatników, jako że przedmiotowe udziały są udziałami mniejszościowymi, ich wartość rynkowa jest mniejsza niż wartość księgowa. W konsekwencji ewentualna sprzedaż udziałów nawet jeżeli nastąpi, nie przyniesie takich przychodów, aby pokryć zobowiązanie w całości.

Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. odmówił udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań i umorzenia odsetek za zwłokę w żądanym zakresie.

Wskutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawiając sytuację majątkową podatników wskazał, że prowadzą oni wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają służebność wieczystą w postaci prawa zamieszkiwania na parterze domu mieszkalnego córki, który wcześniej jej darowali na podstawie umowy darowizny z dnia [...]r. Nie partycypują w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego, a jedynie ponosi wydatki na elementarne potrzeby bytowe, tj. wydatki na leczenie w kwocie [...]zł oraz wydatki związane z zakupem artykułów konsumpcyjnych – [...] zł. Ponadto posiadają nieruchomość zabudowaną położoną w O. o powierzchni [...] ha o wartości [...] zł. H. M. uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w "I.-T." Spółce z o.o. w wysokości [...]zł brutto miesięcznie. Źródłem utrzymania A. M. jest dochód w wysokości [...]zł. Ponadto organ ustalił, że A. M. pełni funkcję prezesa w "A." Spółka z o.o. w D., w której posiada [...]udziałów o łącznej wartości [...] zł (Krajowy Rejestr Sądowy stan na dzień 24 stycznia 2014r.). Jest także wraz z małżonką wspólnikiem "I.-T." Spółki z o.o. Oddział w G., w której każdy z nich posiada po [...] udziałów. Organ powołując się na biegłego rewidenta opinię z dnia 14 marca 2013r. wskazał, że udziały każdego z podatników w spółce "I.-T." na dzień [...]. zostały wycenione na kwotę [...] zł.

W zeznaniach o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) PIT-37 za lata 2010-2012 A.j M. wykazał dochody z wynagrodzenia za pracę w wysokościach: za 2010r. – [...] zł, za 2011r. – [...] zł, za 2012r. – [...] zł natomiast H. M. wykazała dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokościach odpowiednio: [...] zł, [...] zł, [...] zł.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zaległość podatkowa wynika z przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B.kontroli ksiąg w PPHU "A.." s.c. za 2000r. oraz ksiąg PW "A." A. i H. M. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa za 2000r. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowa zaległość jest konsekwencją nieprzestrzegania przepisów prawa podatkowego. Powstała na skutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg podatkowych w firmach, w których małżonkowie M. byli wspólnikami. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w B. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 stycznia 2009r. Sygn. akt I SA/Bd 569/08 oddalił skargę w powyższą decyzją. Wyrok uprawomocnił się z dniem 10 marca 2009r.

Organ podkreślił, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż podatnik nie dokonał żadnej wpłaty na poczet przedmiotowych zaległości podatkowych. Nie bez znaczenia, zdaniem organu, pozostaje również fakt, że w trakcie trwania postępowania kontrolnego jak i podatkowego podatnik wraz z żoną cały swój majątek darowali dzieciom bądź wnieśli do spółki z o.o. "I.-T." (rodzinnej). Organ ustalił, że podatnicy otrzymał w dniu [...] r. otrzymali od "I.-T." zwrot kwoty [...] zł, którą w dniu [...] r. przekazał spółce jako dopłatę do kapitału. Przy czym z ustaleń organu nie wynika, aby po otrzymaniu zwrotu dopłaty przeprowadzili transakcje polegające na zakupie dóbr o znacznej wartości, udzielaniu pożyczek czy też darowizn, zatem dysponowali środkami finansowymi pozwalającymi na uregulowanie zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę. Dyrektor zwrócił uwagę, że "I.-T." dokonując zwrotu dopłat naruszyła przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przekazując zwrotu dopłat wierzycielowi, pomimo skutecznego zajęcia udziałów. Naruszenie przepisów zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2011r., sygn. akt I SA/Bd 536/11.

Organ zwrócił uwagę także uwagę, że w dniu [...] r., sygn. akt [...]na posiedzeniu o wyjawienie majątku A. M. zeznał, że firma "I.-T." ma się finansowo świetnie, jednakże nigdy dotychczas nie podjęła uchwały o wypłacie dywidend z zysku spółki, albowiem w pierwszej kolejności otrzymałby ją Urząd Skarbowy a nie udziałowcy. Taka postawa, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, nie świadczy o tym, że podatnicy dążyli do zapłaty zaległości.

Ponadto organ wskazał, że podatnicy nie wywiązał się z udzielonego mu wsparcia w postaci rozłożenia zaległości w podatku dochodowym za 2000r. w kwocie [...] zł na 10 kwartalnych rat płacąc jedynie dwie pierwsze raty.

Zdaniem organu źródłem pozwalającym na realizację ciążącego na podatnikach obowiązku podatkowego są ich udziały w Spółce "I.-T.", których sprzedaż w całości pokryje zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę.

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że instytucja umorzenia jest wyjątkiem i stanowi swoiste odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej polegającej na równości i powszechności opodatkowania, która ma zastosowanie gdy przemawia za tym ważny interes podatnika lub interes publiczny. Organ zaznaczył, ze podatnicy dysponowali ośrodkami finansowymi i byli w stanie uregulować zaległości podatkowe, jednakże nie podejmowali żadnych działań zmierzających do spłaty zadłużenia, nawet przy udzielonym mu układzie ratalnym. Wyzbywając się majątku dążyli świadomie do nieregulowania zaległości oraz uniemożliwiali skuteczna egzekucję.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej podatnicy nie przedstawili żadnych okoliczności wyjątkowych, niezawinionych i uzasadnionych ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Zatem wobec braku przesłanek określonych w art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) – dalej jako: O.p. organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji odmawiające umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od osób fizycznych za 2000r.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem podatnicy złożyli skargę, w której wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając jej:

- naruszenie art. 187 § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie podnoszonych przez stronę okoliczności wskazujących na zaistnienie w sprawie interesu publicznego tj. umorzenie odsetek za zwłokę przy jednoczesnej spłacie zaległości, w związku z faktem, że prowadzone równolegle postępowanie egzekucyjne nie przyniesie zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa oraz nieprecyzyjne - wadliwe ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez nieprawdziwe stwierdzenia jakoby darowali swej córce dwa domy i posiadali po [...] udziałów w spółce z siedzibą w G.

- naruszenie art. 67 § 1 O.p. poprzez oddalenie wniosku na zasadzie dowolności wykraczającej poza ustawowe ramy zasady uznaniowości.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ podatkowy oparł swoje rozstrzygnięcie na okoliczności posiadania przez nią zajętych w postępowaniu egzekucyjnym udziałów w spółce z o. o. "I.-T." z pominięciem innych istotnych okoliczności sprawy podnoszonych przez Stronę, co stanowi naruszenie art. 187 § 1 O.p., a w konsekwencji art. 67 § 1 pkt 3 O.p.

Skarżący uważają, że zasadniczą okolicznością w zakresie rozpatrywania zasadności zastosowania art. 67 § 1 pkt 3 O.p., zwłaszcza w kontekście interesu publicznego, jest kwestia możliwości zbycia tych udziałów.

Zdaniem skarżących zajęte w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego udziały stron, mimo ich znaczącej wartości są "niesprzedawalne". Wskazali, że posiadają w spółce z o. o. "I.- T." udziały mniejszościowe, nieuprzywilejowane. Oczywistym jest więc, że pozyskanie nabywcy na omawiane udziały, w cenie ustalonej w oparciu o wycenę biegłego jest praktycznie niemożliwe, na co wskazują zasady doświadczenia życiowego. Zainteresowanym nabyciem zajętych udziałów, z uwagi na ich znaczną wartość może być jedynie przedsiębiorca posiadający określone doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej, a zatem doskonale zorientowany, który na zakup omawianych udziałów byłby zmuszony wydać sumę nieomal 4 mln zł, nie zyskując w zamian żadnego realnego wpływu na zarządzanie spółką i prowadzenie jej spraw. W konsekwencji nie istnieje realna możliwość zbycia omawianych udziałów, natomiast zupełną pewnością objęte jest twierdzenie, że absolutnie wykluczona jest ich sprzedaż, za cenę satysfakcjonującą Skarb Państwa, czyli wyższą niż kwota, którą skarżący chcą uiścić w przypadku umorzenia odsetek za zwłokę.

W ocenie strony skarżącej odmowa zastosowania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, której towarzyszy zobowiązanie do zapłaty zaległości stanowi naruszenie zasady uznaniowości w tym interesu publicznego w rozumieniu art. 67 § 1 pkt 3 O.p.

Skarżący zarzucają także dokonanie błędnej analizy stanu faktycznego poprzez stwierdzenie, że darowali swej córce dwa domy, podczas gdy był to dokładnie jeden i ten sam dom. W opinii strony darowanie córce domu, która w międzyczasie założyła rodzinę, nie jest żadnym argumentem mającym uzasadnić złą wolę. Skarżący zarzucił organom, że ustaleniu stanu faktycznego sprawy w sposób nieścisły, co miało na celu wykazać fakt dysponowania przez skarżącego jeszcze innym znacznym majątkiem, przez co uzasadnione byłoby podjęte rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu zaś o treść art. 133 § 1 powołanej wyżej ustawy sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy tzn. na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007r. II GSK 1776/06, LEX 327767).

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły skarżącym zastosowania ulgi w postaci umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych w podatku dochodowym za rok 2000 w kwocie [...] zł od zaległości wynoszącej [...]zł.

Jak wynika ze stanu faktycznego zaległość z ww. podatku wynikła z powodu nieprzestrzegania przepisów prawa podatkowego. Powstała na skutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg podatkowych w firmach, w których małżonkowie M. byli wspólnikami. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 stycznia 2009r. Sygn. akt I SA/Bd 569/08 oddalił skargę w powyższą decyzją. Wyrok uprawomocnił się z dniem 10 marca 2009r.

Kwestię ulg w spłacie zobowiązań podatkowych reguluje cyt. ustawa Ordynacja podatkowa. Z treści przepisu art. 67a § 1 O.p. powołanego jako podstawa materialnoprawna zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych :

• ważnym interesem podatnika

• lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Podkreślenia wymaga fakt, że Ustawodawca poprzez użycie w zacytowanym przepisie sformułowania "może" pozostawił organom prawo do odmowy nawet wówczas gdy w sprawie zajdą ww. przesłanki w postaci ważnego interesu podatnika czy interesu publicznego. Zatem organ może, ale nie musi umorzyć dług wobec budżetu Państwa.

Z powyższego wynika, że umorzenie zaległości podatkowej jest instytucją nadzwyczajną, skoro zasadą jest płacenie podatków, to przypadki, wskazane

w art. 67a O.p., powinny posiadać tę samą cechę. Nie można zatem z umorzenia zaległości czynić powszechnie stosowanego środka prowadzącego do zwolnienia od zapłaty podatku. W związku z powyższym obowiązkiem organu, w takich sprawach jest zebranie pełnego materiału dowodowego w zakresie ustalenia sytuacji materialnej podatnika.

Jak wynika z treści cyt. przepisu ocenę, czy w konkretnym przypadku zachodzą wyjątkowe okoliczności, wymienione w tym przepisie pozostawiono organowi podatkowemu. Tak rozumiany przepis prawa skutkuje ograniczeniem kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, gdy organ orzeka w ramach tzw. uznania administracyjnego. W takiej sytuacji kontrola legalności takiej decyzji sprowadza się do badania, czy w procesie dowodowym do tej decyzji organ podatkowy : uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych, mających wskazywać na ważny interes podatnika lub ważny interes publiczny uzasadniający udzielenie ulgi podatkowej oraz czy w ramach swego uznania - nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów.

Podatnicy swój wniosek o umorzenie odsetek argumentowali wystąpieniem w sprawie interesu publicznego. W ich opinii spełnieniem tej przesłanki jest rozstrzygnięcie zgodne z ich wnioskiem. Deklarują bowiem, że zapłacą kwotę [...] zł w terminie 30 dni od uprawomocnienia się decyzji umarzającej naliczone odsetki. Stawiają zatem organom podatkowym warunek - deklarując zapłatę w zamian za umorzenie odsetek. W opinii stron w ten sposób zagwarantowany będzie interes publiczny gdyż w ich opinii nie uzyska się żądanych kwot poprzez sprzedaż zajętych i niesprzedawalnych udziałów w firmie " I. – T.". Skarżący wskazali, że zajęte na rzecz fiskusa udziały są niesprzedawalne dlatego, że są mniejszościowe, a kupujący nie zyska żadnych praw do kierowania firmą. Dlatego propozycja stron spełnia przesłankę występowania w sprawie interesu publicznego.

Organ podał, że umorzenie zadłużenia w podatkach, oparte o art. 67 a § 1 pkt 3 O.p. jest sytuacją nadzwyczajną i stanowi swoiste odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej, polegającej na równości i powszechności opodatkowania. Przepis ten może mieć zastosowanie, gdy przemawia za tym ważny interes podatnika lub interes publiczny. Przy czym Ustawodawca pozostawił organom prawo wyboru, co do umorzenia nawet wtedy, gdy w sprawie zajdą ww. przesłanki. To oznacza, że kontrola sądowa takich decyzji jest ograniczona do samej decyzji. Sąd jedynie ma prawo skontrolować proces dochodzenia do decyzji.

Organy podatkowe uznały, iż w sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych przesłanek. Zatem organ w tej sprawie nie orzekał na zasadzie uznania. Badaniu podlegała jedynie okoliczność wystąpienia wskazanych przesłanek tj. ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.

Należy zaznaczyć, że sytuacja finansowa stron została przez organ dostatecznie wyjaśniona. Organ ustalił, że skarżący zamieszkują na parterze domu, którego właścicielką, od roku 2004, jest ich córka A., gdy dom ten został jej darowany przez skarżących. Małżonkowie korzystają ze służebności wieczystej w postaci zamieszkania. Utrzymują się z pensji otrzymywanej w firmie rodzinnej I.– T.: skarżąca [...] zł skarżący ½ etatu – [...] zł. Oboje są członkami Rady Nadzorczej tej firmy i jej właścicielami gdyż każde posiada po [...]udziałów o łącznej wartości [...] zł na dzień 31 grudnia 2012r. Organ wskazał, że łączne zadłużenie stron w podatku VAT za 2001r. oraz podatku dochodowym za rok 2000 wynosi [...], co oznacza, że udziały te mogą pokryć ww. zadłużenie.

Organ zaznaczył, że podatnicy dysponowali ośrodkami finansowymi i byli

w stanie uregulować zaległości podatkowe, jednakże nie podejmowali żadnych działań zmierzających do spłaty zadłużenia, nawet przy udzielonym mu układzie ratalnym. Wyzbywając się majątku dążyli świadomie do nieregulowania zaległości oraz uniemożliwiali skuteczna egzekucję.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej podatnicy nie przedstawili żadnych okoliczności wyjątkowych, niezawinionych i uzasadnionych ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Zatem wobec braku przesłanek określonych w art. 67a § 1 pkt 3 O.p. organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji odmawiające umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od osób fizycznych za 2000r.

Powyższe stanowisko organu zasługuje na poparcie. Wbrew opinii skarżących stan faktyczny został przez organy prawidłowo ustalony. To, że obecnie skarżący korzystają ze służebności mieszkania u córki, której w roku 2004 darowali tę nieruchomość nie świadczy o złym stanie majątkowym stron. Posiadają, bowiem nadal udziały w spółce I. – T., które wbrew stanowisku skarżących stanowią zabezpieczenie roszczenia. Ponadto w posiadaniu stron są jeszcze inne nieruchomości, tj. nieruchomość zabudowana O. o wartości [...] zł. Ponadto skarżący posiada [...]udziałów o wartości [...] zł w firmie "A.", gdzie pełni funkcję Prezesa Zarządu z płacą [...] zł za ¼ etatu. Natomiast w firmie "I.– T." skarżący pracuje ½ etatu z płacą [...] zł. Organ ustalił, że w tej firmie oboje małżonkowie są członkami Rady Nadzorczej. Skarżąca natomiast jest zatrudniona w firmie I. – T. z pensją [...] zł. Małżonkowie korzystają ze służebności wieczystej w postaci prawa do zamieszkiwania na parterze domu, którego własność przekazali córce w dniu [...] Wydają miesięcznie [...] zł na swoje utrzymanie.

Organ podkreślił, że skarżący począwszy od roku 2004 wyzbywali się majątku na rzecz dzieci i spółki rodzinnej I. – T.. W roku 2008 otrzymali zwrot kwoty

[...] zł, którą w dniu [...]. przekazali tej spółce (pomimo zajęcia udziałów), jako dopłatę do kapitału, co doprowadziło do naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powyższe zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2011r., sygn. akt I SA/Bd 536/11.

Zatem skarżący dysponowali środkami pozwalającymi na uregulowanie zadłużenia a mimo tego nie dokonali żadnych wpłat na rzecz podatku. Istotne jest również to, że sam skarżący w dniu [...]., sygn. akt [...]na posiedzeniu o wyjawienie majątku zeznał, że firma "I.-T." ma się finansowo świetnie, jednakże nigdy dotychczas nie podjęła uchwały o wypłacie dywidend z zysku spółki, albowiem w pierwszej kolejności otrzymałby ją Urząd Skarbowy a nie udziałowcy.

Taka postawa stron, co zasadnie podkreślił organ, nie świadczy o tym, że podatnicy dążyli do zapłaty zaległości. Skarżący, pomimo zawarcia układu ratalnego dot. przedmiotowego zadłużenia nie wywiązali się z udzielonego im wsparcia. Organ zgodnie z ich wnioskiem rozłożył zaległość w podatku dochodowym za 2000r. w kwocie [...] zł na 10 kwartalnych rat. Skarżący opłacili jedynie dwie raty.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że istotnie podatnicy nie przedstawili żadnych nadzwyczajnych okoliczności, pozwalających na uznanie, iż w sprawie zachodzi ważny interes podatnika lub interes publiczny.

Z pewnością nie można w niniejszej sprawie uznać, że w interesie publicznym leży wybór zaproponowany przez podatnika, że spłaci należność główną w zamian za umorzenie odsetek. Strona składając tę propozycję postawiła jeszcze jeden warunek deklarując, że spłaci zadłużenie w ciągu 30 dni, po uprawomocnieniu się decyzji umarzającej odsetki. Taka sytuacja w opinii strony wyczerpuje przesłankę w postaci istnienia interesu publicznego. W przeciwnym razie nie uzyska się żądanej kwoty, gdyż zajęte udziały są niesprzedawalne i na tym budżet ucierpi.

W opinii Sądu stanowisko strony nie zasługuje na uznanie. Jak trafnie wskazał organ, umorzenie jest sytuacją nadzwyczajną, a zatem i przesłanki muszą mieć tę cechę.

W sprawie, zatem nie doszło do naruszenia ani zasad procedury, o której mowa w art. 187 § 1 O.p. ani przepisu art. 67 a § 1 ust. 3 cyt. ustawy. Organy bowiem przy rozpoznaniu sprawy nie naruszyły żadnej z zasad postępowania. Prawidłowo uznały, iż w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 67 a § 1 tejże ustawy. Zatem prawidłowo organy uznały, że stronom należało odmówić zastosowania wnioskowanej ulgi.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

E. Kruppik – Świetlicka T. Liwacz U. Wiśniewska