Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 4/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Rady Powiatu w T. L. w przedmiocie obiektywnego wydania uchwały z dnia 29 grudnia 2022 r. nr XXXVIII/417/2022 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2022 r. K. O. wniósł do Rady Powiatu w T. L. skargę, w której wskazał na bezczynność Starosty T. w sprawie ograniczenia prędkości pojazdów na ul. W. i ul. S. w T. L.. Skarżący wskazał, że w dniu 17 października 2022 r. złożył pismo w tej sprawie, a w dniu 15 listopada 2022 r. otrzymał odpowiedź odmowną.

Uchwałą nr XXXVIII/417/2022, podjętą w dniu 29 grudnia 2022 r., Rada Powiatu w T. L. uznała powyższą skargę za bezzasadną z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu uchwały.

Pismem z dnia 19 stycznia 2021 r. K. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, wskazując, że jej przedmiotem jest zaniechanie czynności przez Radę Powiatu T. w sprawie obiektywnego wydania uchwały nr XXXVIII/417/2022 z dnia 29 grudnia 2022 r. Powołując się na treść art. 88 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1526) skarżący podniósł, że Rada Powiatu odstąpiła od wszelkich czynności w celu dokładnego zapoznania się z przedmiotem sprawy, co skutkowało brakiem ustalenia stanu faktycznego. Zaniechanie przez radnych dokładnego zapoznania się z przedmiotem skargi, jak i brak ustalenia stanu faktycznego spowodował nieobiektywne wydanie uchwały, a nadto przyzwolenie na dalsze przekraczanie przez kierowców dopuszczalnej prędkości na przedmiotowych ulicach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi, jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają też spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika, że sądy administracyjne są właściwe wyłącznie w sprawach skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność albo przewlekłe prowadzenie postępowania, a ponadto w sprawach, w których właściwość sądów administracyjnych przewidują ustawy szczególne. W szczególności z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że wprawdzie skarga na bezczynność organu co do zasady należy do właściwości sądu administracyjnego, to jednak jest tylko pochodną dopuszczalnej skargi na prawne formy działania organów w zakresie wykonywania administracji publicznej, a więc takich, które poddane zostały kontroli sądów administracyjnych.

Natomiast, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią skargi wniesionej w niniejszej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność w sprawie obiektywnego wydania przez Radę Powiatu w T. L. uchwały nr XXXVIII/417/2022 z dnia 29 grudnia 2022 r. Wskazana uchwała została podjęta na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym w związku z art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") na skutek wniesienia przez K. O. – mieszkańca miasta T. L. skargi na działalność Starosty T..

Zatem skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności w związku z wydaną uchwałą podjętą w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII k.p.a. Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi wnoszonej w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Powołany w zaskarżonej uchwale przepis art. 229 pkt 4 k.p.a. przewiduje, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – jest rada powiatu.

Zaznaczyć należy, że skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a., jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. nie podlega też kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia działań podjętych w ramach takiego postępowania nie została także przewidziana w żadnej ustawie szczególnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i sposób załatwienia skargi wniesionej w tym trybie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Bez wpływu na powyższe pozostaje także okoliczność, że sprawa skargi wniesionej na działanie Starosty T. została załatwiona w formie uchwały Rady Powiatu w T. L.. Uchwała stanowi bowiem właściwą formę działania organu kolegialnego, jakim jest rada powiatu.

W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga na bezczynność w związku z uchwałą Rady Powiatu w T. L. nr XXXVIII/417/2022 podjętą w dniu 29 grudnia 2022 r. w sprawie rozpatrzenia skargi K. O. na działanie Starosty T. nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę.