Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 509/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1,
journal: Dz.U. 2020 poz 283
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r., nr SKO - [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako "Samorządowe Kolegium Odwoławcze" lub "organ") po rozpoznaniu odwołania M. D. oraz odwołania T. sp. z o.o. i A. sp. z o.o. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] lutego 2020 r., znak [...] w pkt. 1 umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do T. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. oraz w pkt. 2 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. organ I instancji wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, bez przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, dla przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech budynków handlowo- usługowych z instalacjami wewnętrznymi objętymi projektem architektoniczno -budowlanym wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, parkingami i drogami wewnętrznymi na działce o nr ewidencyjnym [...] obręb O..

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli T. Sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. Odwołujący wskazali, iż są niezadowoleni z wydanej decyzji.

Nadto odwołanie wniósł również M. D. zarzucając naruszenie art. 7 w zw. Z art. 77 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm. - dalej jako: "k.p.a.") poprzez niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nadto naruszenie art. 107 k.p.a. w zw. z art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 283 ze zm., zwanej dalej u.o.o.ś.) poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia decyzji polegające na braku wyjaśnienia z jakich przyczyn organ I instancji nie wydał postanowienia o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko mimo, iż dwa organy opiniujące uznały jego przygotowanie za niezbędne.

Odwołujący zarzucił również naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie podczas gdy w toku postępowania administracyjnego zaistniały przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie wpadkowe w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie zainicjowane przez M. D., której zakończenie ma bezpośredni wpływ na wydanie decyzji środowiskowej na rzecz inwestora, bowiem jedynie po zmianie obecnej infrastruktury wodno kanalizacyjnej na wskazanym terenie (po wydaniu opinii przez biegłego) przez Gminę będzie możliwe ustalenie warunków technicznych wskazywanych w decyzji środowiskowej. Nadto zarzucono naruszanie art. 8 i 9 k.p.a. poprzez ignorowanie pism kierowanych przez M. D. do organu I instancji oraz brak wydania postanowienia o obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania.

Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy.

W dniu [...] maja 2020 r. do tutejszego Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora stanowiące odpowiedź na odwołanie.

W dalszej części uzasadnienia organ, po przytoczeniu treści przepisów prawa, wskazał, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do uznania, że T. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. mają interes prawny w prowadzonym postępowaniu i rozstrzygnięciu. T. sp. z o.o. jak i A. sp. z o.o. są najemcami działek nr [...], [...], [...]. Spółki zawarły umowy najmu w dniu [...] czerwca 2008 r. z właścicielem nieruchomości K. Sp. z o.o. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż spółką T. sp. z o.o. jak i A. sp. z o.o. nie przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Zatem podmioty te nie mogą być stroną w niniejszym postępowaniu, a ich odwołanie nie może zostać rozpoznane bowiem jest niedopuszczalne. Powyższe okoliczności spowodowały, iż w odniesieniu do tych podmiotów należało umorzyć postępowanie odwoławcze.

Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż wnioskiem z dnia [...] września 2019 r. inwestor wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech budynków handlowo- usługowych z instalacjami wewnętrznymi objętymi projektem architektoniczno -budowlanym wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, parkingami i drogami wewnętrznymi na działce o nr ewidencyjnym [...] przy ulicy L. w O.. Planowana inwestycja ma polegać na budowie trzech budynków handlowo -usługowych (A.B.C) wraz z instalacjami wewnętrznymi o powierzchni sprzedaży max. [...] m2 każdy. Powierzchnia zabudowy planowanych budynków wyniesie ok. [...] ha, powierzchnia terenu utwardzonego wyniesie ok. [...] ha, powierzchnia biologicznie czynna ok. [...] ha. Powierzchnia budynków to budynek A - [...] m2, B -[...]m2, C- [...] m2.

W ocenie Kolegium organ I instancji przeprowadził przedmiotowe postępowanie w sposób zgodny z przepisami u.o.o.ś., a mianowicie zawiadomił strony pismem z dnia [...] października 2019 r. postępowania o jego wszczęciu wraz ze stosownymi pouczeniami poprzez umieszczenie obwieszczenia na tablicy urzędu, stronie BIP Urzędu oraz na tablicy ogłoszeń w miejscowości O. w rejonie dzielnicy nr [...] i nr [...].

Organ wystąpił pismami z dnia [...] października 2019 r. do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. i Państwowego Gospodarstwa W. W. P. we W. o opinię co do potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. pismem z dnia [...] października 2019 r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. wyraził także opinię, że dla przedsięwzięcia jest potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Organ wskazał, na konieczność uwzględnienia zagadnień z zakresu hydrogeologii i geologii, z zakresu ochrony przed hałasem, z zakresu ochrony przody i klimatu.

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Państwowe Gospodarstwo W. W. P. Z. Z. w L. wskazało, iż nie stwierdza potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia środowisko i wskazuje na konieczność określenia w decyzji środowiskowej warunków i wymagań opisanych w punktach od 1 do 11 opinii.

W toku całego postępowania do organu I instancji wpływały pisma zawierające zarówno stanowisko w sprawie inwestora, jaki wyrażających sprzeciw do inwestycji - M. D., T. sp. z o.o. i A. sp. z o.o.

Organ I instancji zawiadomił w prawidłowy sposób strony o treści art. 10 k.p.a. poprzez obwieszczenie.

W dniu [...] lutego 2020 r. organ wydał zaskarżoną decyzję.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż analizując z kolei treść zaskarżonej decyzji wskazać należy, że warunki przedsięwzięcia wynikające z opinii Państwowego Gospodarstwa W. W. P. zostały przeniesione do zaskarżonej decyzji, co pozwala uznać, że uwagi na charakter i stopień złożoność oddziaływania przedsięwzięcia oraz brak negatywnego wpływu na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierza, ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, przedsięwzięcie nie spowoduje ponadnormatywnego oddziaływania na warunki życia i zdrowia ludzi, a także nie będzie stanowiło zagrożenia dla środowiska.

Organ I instancji przeanalizował kryteria wymienione w art. 63 ust.1 u.o.o.ś. W oparciu o przedłożony materiał dowodowy organ wskazał, iż przedmiotowa inwestycja ze względu na wielkość i złożoność oddziaływania, a także jej rodzaj, skalę inwestycji, jej położenia oraz zastosowane rozwiązania techniczne, nie wymaga potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisku.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, iż nie znajduje podstaw do tego aby niniejsze postępowanie miało zostać zawieszone z powodu zainicjowania przez M. D. postępowania w sprawie zmiany stanu wody na gruncie, której zakończenie ma bezpośredni wpływ na wydanie decyzji środowiskowej przez inwestora. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowania zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W przedmiotowej sprawie postępowanie nie zostało zainicjowane przez M. D. zatem nie mogło zostać zawieszone na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. W ocenie Kolegium nie istniały również przesłanki do zawieszenia go z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organ wyjaśnił, iż zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Oznacza to, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia wstępnego przez ten inny organ lub sąd stanowi konieczny warunek wydania decyzji przez organ, w postępowaniu przed którym wyłoniło się zagadnienie wstępne. Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a o istnieniu takiej zależności, która musi mieć charakter bezpośredni, przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Zależność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy administracyjnej nie może być utożsamiana z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Z istnieniem kwestii prejudycjalnej mamy do czynienia wówczas, gdy brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego.

W ocenie Kolegium rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie zainicjowane przez M. D., nie stanowiło zagadnienia wstępnego dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w niniejszej sprawie. Wyjaśnienie sprawy stosunków wodnych nie wykluczało pozytywnego, względnie negatywnego, zakończenia przedmiotowego postępowania.

Następnie odnosząc się do zarzutu odwołującego, iż w sprawie powinna zostać przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko organ wskazał, iż poprzednio prowadzane postępowanie o wydanie decyzji środowiskowej dotyczyło pięciu budynków, a więc powierzchnia inwestycji była większa, wniosek obejmował także dodatkowe działki ewidencyjne. W ocenie Kolegium istotne w tej sprawie jest to, co zostało sporządzane w toku niniejszego postępowania i na jego potrzeby. Tak więc w toku tego postępowania Państwowe Gospodarstwo W. W. P. Z. Z. w L. wskazało, iż nie stwierdza potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia środowisko i wskazuje na konieczność określenia w decyzji środowiskowej warunków i wymagań opisanych w punktach od 1 do 11 opinii. Natomiast pozostałe dwa organy - RDOŚ P. i PPiS w O. - zasugerowały w swych opiniach na konieczność przeprowadzenia tej oceny.

W odniesieniu do kwestii opinii wydanej przez PPIS organ wskazał, iż nie zawierała ona szczegółowego uzasadnienia powodów dla których organ ten uznał, iż zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oraz wskazań jakie mają być zawarte w raporcie. Należy również zauważyć, iż Karta Informacyjna Przedsięwzięcia przedłożona była bardziej szczegółowa, pełna treściowo niż wynika to z art. 62a ustawy. Organ I instancji miał zatem dane do oceny i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, o ile organ właściwy do wydania decyzji środowiskowych uwarunkowaniach jest zobowiązany do zasięgnięcia opinii, o których mowa w art. 64 ust. 3 u.o.o.ś. to tymi opiniami nie jest związany, lecz do niego należy ostateczna ocena, w oparciu o te opinie oraz wskazane w art. 63 ust. 1 ww. ustawy kryteria selekcji, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności.

Organ wydający decyzję ponosi ostateczną odpowiedzialność za końcowy wynik postępowania, a zatem również za warunki przedsięwzięcia określone iv decyzji środowiskowej. Organ wydający decyzję może nawet przy negatywnej opinii organu współdziałającego wydać decyzję pozytywną.

W przedmiotowej sprawie główny "spór" sprowadza się do kwestii stosunków wodnych, gospodarki wodno-ściekowej na terenie w rejonie inwestycji. Na tym tle zastrzeżenia wnosiła strona postępowania, jak również podmioty które za strony nie zostały uznane. W kwestii tej wypowiedział się RDOŚ w P.. Organ ten uznał, iż konieczne jest przeprowadzenie oceny i sporządzenie raportu w zakresie m.in. w zakresie hydrologii. W tym zakresie (hydrologicznym) wypowiedziało się także Gospodarstwo W. W. P., które w swojej opinii jako organ specjalistyczny wskazało, iż ocena ta nie jest potrzebna. Organ ten wskazał, iż po zapoznaniu się z materiałem w sprawie uznał, iż ze względu na rodzaj, skalę, lokalizację oraz charakter planowanej inwestycji, która będzie realizowana przy zastosowaniu rozwiązań minimalizujących wpływ na środowisko oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, nie przewiduje się negatywnego wpływu przedmiotowej inwestycji na stan jednolitych części wód podziemnych (JCWPd) i powierzchniowych (JCWP) oraz możliwości osiągnięcia celów środowiskowych.

Organ wskazał, iż projektowana inwestycja zlokalizowana jest w granicach jednostki planistycznej gospodarowania wodami- jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP)- D. o kodzie [...] Zgodnie z zapisami Planu dorzecza O. D. została oceniona jako silnie zmieniona część wód (SZCW) o złym stanie chemicznym. Dla JCWP określono odstępstwo -przedłużenie terminu osiągnięcia celu środowiskowego (2027 r.). Na etapie prac budowlanych zagrożenie dla środowiska wodnego może wiązać się z ewentualnym zanieczyszczeniem gruntu związanym z ropopochodnymi i innymi substancjami pochodzącymi z awarii sprzętu. Jednakże przy przestrzeganiu zasad prowadzenia prac budowlanych nie przewiduje się wystąpienia uciążliwości prowadzonych prac na wody powierzchniowe. Przedmiotowy obszar znajduje się również w obrębie jednolitej części wód podziemnych (JCWPd) nr [...] o kodzie [...], która charakteryzuje się dobrym stanem chemicznym i ilościowym. JCWPd została oceniona jako niezagrożona neiosiagnięciem celu środowiskowego, jakim jest dobry stan ilościowy i chemiczny. Teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze Głównego Zbiornika Wód podziemnych GZWP nr [...]- pradolina B.- G. (E), dla którego nie ustanowiono obszarów ochronnych. Oddziaływanie będzie wynikało z funkcjonowania obiektu oraz ruchu pojazdów po terenie. Dla planowanego zamierzenia nie przewiduje się wprowadzania ścieków do ziemi ani bezpośrednio do wód, w związku z czym nie istnieje możliwość pogorszenia stanu chemicznego wód podziemnych w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji.

Organ wskazał również, iż wody opadowe z terenu obiektów handlowych odprowadzone będą poprzez projektowaną sieć oraz przyłącze kanalizacji deszczowej zgodnie z warunkami technicznymi z dnia [...] marca 2019 r. znak [...] wydanymi przez Wodociągi O. sp. z o.o. do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej. Wody opadowe lub roztopowe pochodzące z powierzchni utwardzonych dróg i placów wewnętrznych oraz parkingów przed wprowadzeniem do zewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej wymagają wstępnego oczyszczenia w układzie osadnika oraz separatora substancji ropopochodnych. W warunkach technicznych ustalono ograniczoną możliwość przyjęcia do kolektora ogólnospławnego wód opadowych w ilości max 5l/s, tj.18m3/h i konieczność zagospodarowania pozostałych wód opadowych i roztopowych w granicach nieruchomości inwestora. W związku z tym inwestor zaplanował posadowienie na terenie inwestycji dwóch podziemnych szczelnych zbiorników o pojemności odpowiednio [...]m3 i [...]m3. Nadmiar wód opadowych będzie retencjonowany w powyższych zbiornikach i z regulacją przepływu będzie sukcesywnie odprowadzany do kolektora ogólnospławnego. Zastosowanie powyższego rozwiązania retencjonowania pozwoli na maksymalne zagospodarowanie wód opadowych na terenie nieruchomości, bez powodowania szkód na terenach sąsiednich.

W ocenie Kolegium, inwestor ma prawo podłączenia inwestycji do publicznych urządzeń kanalizacyjnych. Tym bardziej, iż Wodociągi O. sp. z o.o. wydały warunki przyłączenia do sieci (z pewnym ograniczeniem wartości do przyjęcia). Dlatego też inwestor wskazał, iż wybuduje dwa zbiorniki retencyjne, które będą gromadzić wodę opadową. W ocenie Kolegium odwołujący się nie może w niniejszym postępowaniu wywodzić skutecznych roszczeń co do sposobu i intensywności korzystania z publicznego kolektora. Odwołujący nie może rościć sobie prawa do żądania odmówienia właścicielom innych nieruchomości tu: inwestorowi podłączenia do publicznych urządzeń kanalizacyjnych i czynić je fundamentem swojego odwołania w niniejszej sprawie. Kwestia spływu wód powierzchniowych z działek odwołującego jako ich właściciela/dzierżawcy, jest kwestią indywidualną strony. Inwestor przedstawił środki (dwa zbiorniki retencyjne, i ograniczone ilościowo przekazywanie wody do kanalizacji), które mają na celu ochronę gruntów sąsiednich przed szkodami. Odwołujący w toku postępowania nie wskazał aby posiadał jakikolwiek system retencjonowania wód powierzchniowych, a w istocie jego grunty również generują wody opadowe. Jak wskazał odwołujący, zainicjował on postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych. Jeśli w trakcie tamtego postępowania organ uzna, iż doszło do zmiany stosunków wodnych na gruncie, to w tamtejszym postępowaniu może nałożyć na podmiot naruszający te stosunki obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodą.

Skargę na powyższą decyzję w części pkt 2. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. D. zarzucając jej naruszenie:

1. przepisów postępowania tj:

a. art. 7 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie w sposób prawidłowy materiału dowodowego, w szczególności przez:

- pominięcie, że Karta Informacyjna Przedsięwzięcia zawiera istotne braki i nieścisłości, a nawet błędne dane, m.in.: błędne założenia dotyczące obliczeń ilości ścieków (przyjęto nieodpowiednie normy dla zatrudnionych pracowników oraz nie uwzględniono występujących na tych obszarach obfitych opadów deszczu w ilości 47,8 l/m2/60 min.), skoro bowiem w stanie obecnym przy obfitych opadach deszczu tereny sąsiednie narażane są na powstawanie szkód, to oczywistym jest, że kolejna inwestycja, z włączoną kanalizacją do kolektora ogólnospławnego problem ten zwiększy),

- brak uwzględnienia stanu całego obszaru, który obejmuje planowana inwestycja (w tym także kwestię zasypania rowów i podniesienia terenu) a także terenów sąsiednich, na które może mieć ona bezpośredni wpływ — przede wszystkim w kontekście gospodarki wodno- ściekowej,

- nieprzeprowadzenie żadnej analizy czy obecna infrastruktura techniczna jest wystarczająca dla projektowanej nowej inwestycji,

- zupełne pominięcie oddziaływania projektowanej inwestycji na sąsiednie tereny zielone w kontekście jego flory i fauny, w tym także zwierząt należących do gatunków chronionych,

- całkowite pominięcie opinii prywatnej sporządzonej przez dr inż. M. C. oraz mgr inż. A. Ś. i przedłożonej przez skarżącego, z której wynika m.in., że Karta Informacyjna Przedsięwzięcia została sporządzona w sposób wadliwy,

- zignorowanie opinii dwóch organów współdziałających tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O., które uznały, iż niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji,

- brak analizy kwestii wpływu inwestycji na ochronę ujęcia wody dla O. (opady roczne deszczu dla miasta O. wynoszą [...] mm/m2. Zaprojektowane obiekty wraz z utwardzeniem terenu mają powierzchnię [...] m2. Ilość wody z opadów na teren zabudowany i odprowadzonej do kanalizacji wynosi [...] m3),

- pominięcie kwestii bardzo złego stanu technicznego i małej przepustowości dwóch kolektorów posadowionych na posesji skarżącego, które łączą się w jeden kolektor na nieruchomości inwestora podczas gdy skoro obecnie z w/w kolektorów wylewa się zawartość na teren należący do skarżącego oczywistym jest, że po podłączeniu przez inwestora kanalizacji z planowanej inwestycji (Inwestor otrzymał zgodę na odprowadzenie [...] m3 ścieków na godzinę) podczas ulewnego deszczu o te [...] m3 wyleje się więcej bezpośrednio na teren skarżącego, który zgodnie z przeznaczeniem w MPZP stanowi teren zieleni urządzonej i teren ochrony ujęcia wody,

- pominięcie faktu, że w kolektorze płynie rzeka S. (D. ), ścieki miejskie i wody opadowe,

- brak analizy kwestii oddziaływania planowanej inwestycji (m.in. hałasu wentylatorów, ruch samochodowy) na przylegającą do terenu inwestycji nieruchomość skarżącego — teren zieleni urządzonej (o powierzchni kilku hektarów), który jest siedliskiem dużej ilości ptactwa, w tym podlegającego ścisłej ochronie: m.in. słowików rdzawych, strumieniówek, świerszczaków, łozówek oraz innych: sikorek, kosów, kaczek, gołębi, dzięciołów,

- wybiórcze rozpoznanie problemu zanieczyszczenia wód powierzchniowych poprzez ustalenie, że "na etapie prac budowlanych zagrożenie dla środowiska wodnego może wiązać się z ewentualnym zanieczyszczeniem gruntu związanym z ropopochodnymi i innymi substancjami pochodzącymi z awarii sprzętu. Jednakże przy przestrzeganiu zasad prowadzenia prac budowlanych nie przewiduje się wystąpienia uciążliwości prowadzonych prac na wody powierzchniowe" podczas gdy nie przeanalizowano możliwego zagrożenia podczas użytkowania obiektów — np. przedostawanie się substancji ropopochodnych z terenu parkingów do wód powierzchniowych,

co skutkowało brakiem wydania postanowienia o obowiązku przeprowadzenia przez Inwestora oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (na potrzebę przeprowadzenia tej oceny wyraźnie wskazywały Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O.);

b. naruszenie art. 7b kpa polegające na braku wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy pomiędzy organami opiniującymi, które wydały sprzeczne opinie, w szczególności przez:

- nie przeprowadzenie konfrontacji wszystkich opinii organów współdziałających w niniejszej sprawie,

- zaniechanie zwrócenia się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O., skoro bowiem zdaniem organu II instancji opinia wydana przez PPIS w O. nie zawierała szczegółowego uzasadnienia powodów, dla których organ ten uznał, iż zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oraz wskazań, jakie mają być zawarte w raporcie to należało wezwać ten organ do złożenia szczegółowych wyjaśnień oraz ustosunkowania się do opinii PGW W. P.,

podczas gdy to na organie prowadzącym sprawę ciąży prawny obowiązek wyjaśnienia wszelkich wątpliwości i zebranie materiału dowodowego w sposób, który pozwala na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego.

c. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwie sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji polegające na:

- zaniechaniu szczegółowego wyjaśnienia z jakich przyczyn organ II instancji nie wydał postanowienia o obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko mimo, iż dwa organy opiniujące w niniejszej sprawie tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. uznali za niezbędne przygotowanie w/w dokumentu,

- braku wyjaśnienia z jakich przyczyn organ II instancji zupełne zignorował przedłożoną przez skarżącego opinię prywatną sporządzoną przez biegłych z zakresu hydrologii,

- brak odniesienia się do opinii hydrologa prowadzonej w sprawie wpadkowej dotyczącej naruszenia stosunków wodnych zainicjowanej przez skarżącego, a dotyczącej bezpośrednio problemu z zakresu stosunków wodnych na terenie inwestora oraz skarżącego,

- powołaniu się w uzasadnieniu decyzji na pismo inwestora, które zostało wniesione po dniu wydania decyzji (pismo wpłynęło w dniu [...].05.2020 r. podczas gdy decyzja została wydana w dniu [...].05.2020 r.),

d. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie podczas gdy w toku postępowania administracyjnego zaistniały przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie wpadkowe w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie (zainicjowane przez skarżącego), którego zakończenie ma bezpośredni wpływ na wydanie decyzji środowiskowej na rzecz Inwestora, bowiem jedynie po zmianie obecnej infrastruktury wodno- kanalizacyjnej na wskazanym terenie przez Gminę będzie możliwe ustalenie warunków technicznych wskazywanych w decyzji środowiskowej (zgodnie z opinią biegłych inwestor dokonał bezprawnych działań, które ma obowiązek usunąć);

e. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez:

- ignorowanie pism kierowanych do organu I instancji przez skarżącego, w których to zostały podniesione okoliczności wskazujące na istnienie znaczących nieprawidłowości w funkcjonowaniu obecnego kolektora oraz zalewaniem jej nieruchomości podczas gdy w niniejszej sytuacji niezbędne było co najmniej wyjaśnienie skarżącemu kierunku/zakresu czy planu działania organu celem naprawy/ wymiany kolektora bowiem wszelkie decyzje w przedmiocie sytuacji wodnej i kanalizacyjnej w obszarze należącym do skarżącego (a więc również wydanie decyzji środowiskowej dot. działki sąsiedniej na rzecz inwestora) dotyczą jej bezpośrednio (tym bardziej brak jakiejkolwiek odpowiedzi czy wyjaśnień w tym zakresie stanowi naruszenie w/w przepisów);

- brak wydania postanowienia o obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko dla niniejszej inwestycji podczas gdy w poprzednim postępowaniu, wszczętym przez tego samego Inwestora i dotyczącym niemal tej samej inwestycji (obszary inwestycji w znacznej części się pokrywają), Dyrektor Regionalnego Zarządu G. W. we W. Państwowego Gospodarstwa W. W. P. wydał, zgodnie z art. 64 ust lc ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, postanowienie uzgadniające konieczność przeprowadzenia w/w oceny dla poprzedniej inwestycji (notabene dwa pozostałe organy tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. wydały również opinie nakazujące przeprowadzenie w/w oceny), co stanowi o różnym rozstrzyganiu spraw mimo istnienia niemal identycznego stanu faktycznego i prawnego;

f. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie przez organ II instancji podczas gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i nie został wyjaśniony stan faktyczny, który ma istotny wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, w szczególności poprzez nie dokonanie konfrontacji sprzecznych opinii organów współdziałających,

2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że:

- organ I instancji dokonał obwieszczenia na tablicy ogłoszeń w miejscowości O. w rejonie dzielnicy nr [...] i nr [...] podczas gdy obwieszczenie nie pojawiło się na wskazanych tablicach,

- teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze Głównego Zbiornika Wód podziemnych GZWP nr [...] - pradolina B.-G. (E), dla którego nie ustanowiono obszarów ochronnych podczas gdy na tym terenie został ustanowiony obszar chroniony ujęcia wód,

- wody opadowe z terenu obiektów handlowych odprowadzone będą poprzez projektowaną sieć oraz przyłącze kanalizacji deszczowej do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej podczas gdy na tym terenie nie ma miejskiej sieci kanalizacji deszczowej,

- inwestor przedstawił środki (dwa zbiorniki retencyjne i ograniczone ilościowo przekazywanie wody do kanalizacji), które mają na celu ochronę gruntów sąsiednich przed szkodami, a skarżący w toku postępowania nie wskazał, aby posiadał jakikolwiek system retencjonowania wód powierzchniowych, a w istocie jego grunty również generują wody opadowe podczas gdy w niniejszej sprawie nie chodzi bowiem o spływ wód powierzchniowych z samych działek skarżącego, ale o spływ tych wód z terenów wcześniejszych (z tzw. łąk przyklasztornych) i ciągłość starego koryta rzeki, które na terenie Inwestora zostało zasypane a teren podniesiony oraz o niewydolność przeciążonego już obecnie kolektora ogólnospławnego, z którego następuje tzw. cofka przez wykonany w nim otwór otwarty (co do systemu retencjonowania wód powierzchniowych skarżącego - to służy temu staw).

- brak uwzględnienia przewidzianej przez inwestora dodatkowej powierzchni pod dalszą rozbudowę — powierzchni, która wykracza poza wielkość działki objętej wnioskiem a która tak naprawdę stanowi część pierwotnej wersji Inwestycji (objętej pierwszym wnioskiem Inwestora),

3. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 63 w zw. z art. 64 w zw. z art. 85 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Dz. U. 2008 nr 199 poz. 1227) poprzez jego niezastosowanie polegające na braku wydania postanowienia o obowiązku przeprowadzenia przez inwestora oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko podczas gdy z okoliczności sprawy oraz treści dwóch opinii organów opiniujących bez wątpienia przeprowadzenie tej oceny jest niezbędne do wydania decyzji środowiskowej.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu tj. opinii hydrologiczno-hydrogeologicznej sporządzonej przez dr M. G. oraz mgr inż. M. W. na zlecenie Gminy O., a także mapy hydrologicznej na okoliczność istniejących stosunków wodnych w obszarze nieruchomości inwestora oraz nieruchomości należących do skarżącego, prawidłowości wykonania i funkcjonowania kolektora, zakłóceniu inwestora stosunków wodnych.

Ponadto Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] maja 2020 r. (numer [...]) oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o poprowadzenie dowodu z dokumentu tj. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] października 2020 r. na okoliczność naruszenia przez inwestora stosunków wodnych.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyśpieszenie rozprawy wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik inwestora przedłożył kopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. wskazując, iż decyzja przedłożona przez Skarżącego jest nieaktualna.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Po 509/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2021 r. pełnomocnik inwestora wniósł o oddalenie skargi wskazując mi.in. iż na skutek działań inwestycyjnych na działce [...] nie powstanie jakakolwiek kolizja w odniesieniu do zgłaszanych przez Skarżącego problemów ze strefy stosunków wodnych. Ponadto pełnomocnik inwestora wskazał, iż w ramach inwestycji nie przewiduje się przekształcenia terenów w południowej części działki [...], w bliskości do działek [...], [...] i [...].

Inwestor podkreślił, iż obecne przedsięwzięcie jest znacznie mniejsze rozmiarowo w stosunku do dawniejszych zamierzeń z uwagi na wolę zadośćuczynienia uwagom Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Inwestor zaznaczył, iż przedsięwzięcie obecnie nie obejmuje działki [...], przez która przebiega kolektor ogólnospławny oraz działki [...]. W ocenie inwestora eliminacja tej pierwszej eliminuje wszelkie komplikacje jakie wiązały się z przebudowa kolektora.

W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał dotychczasowe zarzuty oraz wniósł o przeprowadzenie dowodu z pisma Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] lutego 2021 r. dotyczącego wszczęcia postępowania w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów w postaci gleby i ziemi oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r.

Pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż naruszając stosunki wodne i dokonując zmiany ukształtowania terenu nastąpiła kumulacja niekorzystnych następstw w momencie realizacji inwestycji oraz zwiększenia w trakcie jej realizacji i po jej wybudowaniu ilości ścieków oraz wód opadowych. Dodatkowo teren inwestora został nadsypany odpadem w postaci mas ziemnych, żużlu i gruzu i okoliczność ta należało uwzględnić w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia.

Pełnomocnik zwrócił ponadto uwagę, iż inwestycja o takich parametrach skutkuje istotnym wzrostem ilości wód opadowych i powstaniem ścieków, które łącznie mają zostać odprowadzane do otwartego kolektora ogólnospławnego.

Pismem z dnia [...] maja 2021 r. pełnomocnik Inwestora zwrócił się o przyśpieszenie rozpoznania sprawy.

W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021 r. pełnomocnik Inwestora wskazał, iż wyłącznym powodem zalewania gruntów Skarżącego jest wykonanie nielegalnej komory wlotowej na odcinku kolektora od ulicy L. .

Pełnomocnik Inwestora podniósł, iż Skarżący nie dostrzega, że problem międzysąsiedzkich stosunków wodnych to zagadnienie mające genezę w przeszłości, które rozwiązuje się w konkretnym trybie prawnym. Postępowanie w tym zakresie toczy się pomiędzy stronami. Zdaniem Inwestora błędem jest mieszanie różnych postępowań administracyjnych –postępowania inwestycyjnego postępowaniem dotyczącym stosunków wodnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (ust. 3).

Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.), zwanej dalej u.o.o.ś.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 80 ust 2 u.o.o.ś. właściwy organ wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan taki został uchwalony.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej O. z dnia [...] października 2011 roku (Dz. Urz. Woj. W. nr [...] poz. 5434 z dnia [...] grudnia 2011r.) teren położony w O., w skład którego wchodzą działki nr ewid. [...] oznaczony jest na planie symbolem P/U jako teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej, szpalery zieleni izolacyjnej. Jednocześnie teren inwestycji leży w granicach strefy ochrony ujęć wody z utworów czwartorzędowych w O., Powiat O. w Województwie W. zgodnie z rozporządzeniem nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. (Dz. U. Województwa W. nr [...] poz.[...]).

Wobec powyższego planowane przedsięwzięcie jest zgodne z postanowieniami wyżej wskazanego planu miejscowego.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.o.o.ś., przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.

Organy procedowały we wskazanym trybie wniosek inwestora R. Sp. z o.o. Sp. k. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego na działce o nr ewid. [...] obręb m. O..

W tym miejscu wskazać należy, iż planowane przedsięwzięcie będzie polegać na budowie trzech budynków handlowo-usługowych wraz instalacjami wewnętrznymi o powierzchni sprzedaży max. [...] m2 każdy. Powierzchnia zabudowy planowanych budynków wyniesie ok. [...] ha, powierzchnia terenu utwardzonego wyniesie ok. [...] ha, powierzchnia biologicznie czynna wyniesie ok. [...] ha. Wszystkie budynki będą posiadały jedną kondygnację nadziemną, bez podpiwniczenia o wysokości max. [...] m licząc od poziomu terenu do najwyższego punktu kalenicy dachu. Powierzchnia zabudowy budynku A będzie wynosiła około [...] m2, budynku B około [...] m2, budynku C około [...] m2 .

Z powyższych względów planowane przedsięwzięcie kwalifikuje się z zgodnie § 3 ust. 1 pkt 54 lit.a oraz pkt 56 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016r., poz. 71), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane.

Na marginesie wskazać należy, iż zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839) do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie wydania decyzji zgłoszenia lub uchwały, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 -1 b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. wynika, że dla tego rodzaju przedsięwzięć przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane tylko wówczas, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Ten ostatni przepis stanowi, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie takie kryteria, jak: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.

Jeżeli w oparciu o analizę ww. kryteriów organ stwierdzi potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - wydaje postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.). W sytuacji natomiast, która miała miejsce w niniejszej sprawie, po uprzednim pozyskaniu wymaganych art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. w zw. z art. 84 ust. 1 u.o.o.ś., opinii: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (opinia z dnia [...] grudnia 2019 r., k. 267 akt administracyjnych), Dyrektora Państwowego G. W. W. P. (opinia z [...] stycznia 2020 r. k. 294) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. (opinia sanitarna z dnia [...] października 2019 r. ), wydana została, na podstawie art. 84 u.o.o.ś., decyzja orzekająca o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko wraz z określeniem warunków i wymagań koniecznych do uwzględnienia na poszczególnych etapach realizacji przedsięwzięcia.

Załatwienie niniejszej sprawy nastąpiło zatem w drodze decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest wydawana zarówno w przypadku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (obejmującej m.in. sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko oraz zapewnienie społecznego udziału w postępowaniu), jak również w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W tej drugiej sytuacji w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 84 ust. 1 u.o.o.ś., właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Może również określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) lub c) u.o.o.ś., lub nałożyć obowiązek wykonania działań, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub c) u.o.o.ś. (art. 84 ust. 1a u.o.o.ś.), co też nastąpiło w decyzji Wójta z [...] grudnia 2020 r. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 2 u.o.o.ś.).

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji doprowadziła sąd do wniosku, że wszystkie wskazane wyżej warunki – zarówno formalne, jak i merytoryczne – zostały w zaskarżonej decyzji spełnione.

W tym miejscu odnosząc się szczegółowo do kwestii stwierdzonej braku potrzeby przeprowadzenia oceny na środowisko zauważyć należy, iż w przypadku przedsięwzięć mieszczących się w zakresie § 3 rozporządzenia, tj. przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko oraz przeprowadzenie postępowania środowiskowego w pełnym zakresie wraz z oceną oddziaływania na środowisko jest wymagane tylko wówczas, jeżeli wstępne czynności ocenne potwierdzą taką konieczność. Na te czynności wstępne składa się zasięgnięcie opinii organów wskazanych w art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. oraz zbadanie karty informacyjnej przedsięwzięcia przez organ pierwszej instancji pod kątem kryteriów określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.

Analiza zgromadzonej dokumentacji potwierdza, że w niniejszej sprawie czynności te zostały przeprowadzone prawidłowo i nie budzą wątpliwości sądu.

W tym miejscu Sąd postanowił się odnieść do zarzutu skargi zignorowania opinii dwóch organów współdziałających, które uznały, iż niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż organy współdziałające wydają wyłącznie opinie, a zatem organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy nie jest nimi formalnie związany. Jednakże należy pamiętać, iż są to organy wyspecjalizowane w zakresie gospodarki wodnej (Dyrektor Zarządu Zlewni P. G. W. W. P.), w zakresie ochrony środowiska (Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska) oraz w zakresie higieny (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny).

W niniejszej sprawie organy wyspecjalizowane w zakresie ochrony środowiska oraz higieny, w ramach swoich kompetencji, uznały, że zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast organ wyspecjalizowany w zakresie gospodarki wodnej uznał, że brak jest potrzeby przeprowadzenia takiej oceny.

Jeszcze raz należy zaznaczyć, iż wydane w sprawie opinie nie mają charakteru wiążącego dla organu wydającego decyzję (K.. G., Prawne podstawy oceny wpływu na środowisko oddziaływań skumulowanych, S. , nr [...], s. [...]). Jednakże zarówno w przypadku akceptacji stanowiska organów opiniujących, jak i ich odrzucenia organ wydający orzeczenie powinien wskazać - zgodnie z regułami ogólnymi wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. - jakimi okolicznościami faktycznymi (znajdującymi potwierdzenie w materiale dowodowym) kierował się w tym zakresie oraz odnieść się do przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 i 2 ustawy (co wynika bezpośrednio z art. 65 ust. 1 ustawy). Co podkreśla się w orzecznictwie "W sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez oba organy współdziałające, organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej może przychylić się do stanowiska jednego z tych organów" (wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 grudnia 2017 r., II SA/Łd 810/17, LEX nr 2418384).

W niniejszej sprawie organ nie akceptując stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego organ w uzasadnieniu decyzji organ szczegółowo odniósł się do kryteriów określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., które winien brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Z powyższych względów stwierdzić należy, iż fakt odmiennej oceny niż organów opiniujących nie oznacza, że opinie te zostały zignorowane, jak sugeruje Skarżący.

Zaznaczyć należy, iż organ uwzględniając skalę przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie (art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. a u.o.o.ś.) po dokładnym opisie inwestycji tj. lokalizacji i wielkości wskazał, iż konstrukcja została zaprojektowana w technologii tradycyjnej udoskonalonej, mieszanej. Cześć budynku technicznego posiadać będzie ściany zewnętrze i wewnętrzne nośne zaprojektowane jako murowane. W ramach przedsięwzięcia powstanie parking na [...] miejsc parkingowych. Od strony działek sąsiednich zachowane zostaną pasy obszarów biologicznie czynnych na których nie projektuje się skarp ze spadkami powodującymi spływ naturalny na działki sąsiednie. Pasy od strony wschodniej i zachodniej posiadają dodatkowo zadrzewienia izolacyjne które również wpłyną na zatrzymanie przepływu wód a ponadto będą również stanowić izolacje akustyczną. Przestrzenie parkingowe zostały umieszczone w części centralnej działki i będą osłonięte poprzez zabudowę budynków handlowych. Główna działalność i front obiektów znajdują się od części parkingowej. Od strony działek sąsiednich budowlanych będą znajdować się tylko dojścia i dojazdy techniczno-magazynowe dostawy towarów. Dostawy będą realizowane tylko w ciągu dnia w trakcie działania obiektów. Na terenie planowanego przedsięwzięcia będzie prowadzona działalność handlowa w zakresie sprzedaży produktów spożywczych, chemii gospodarczej, sprzętu AGD i RTV oraz usług typu fitness itp. Zgodnie z zapisami uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia park handlowo-usługowy będzie zatrudniał około [...] osób pracujących zmianowo w godzinach funkcjonowania obiektu, czyli w ciągu dnia miedzy godzinami [...] dni robocze handlowe.

Natomiast uwzględniając kryteria wskazane w art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. a i c u.o.o.ś. organ stwierdził, iż wokół planowanej lokalizacji inwestycji od strony zachodniej znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz tereny parkingów, od południa tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej, od wschodu tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz tereny zieleni urządzonej, natomiast od północy tereny lasów chronionych. Na etapie prac wykonawczych przewiduje się krótkotrwałą i odwracalną emisje hałasu, której źródłem będzie praca urządzeń i pojazdów obsługiwanych budowę, prace wykonawcze powinny być prowadzone wyłącznie w porze dnia, przy zastosowaniu możliwych cichych urządzeń o możliwie niskiej mocy akustycznej. Źródłami hałasu, związanymi z funkcjonowaniem planowanej inwestycji będą źródła punktowe w postaci: [...] sztuk wentylatorów dachowych wyciągowych, [...] sztuk centrali wentylacyjnej nawiewno-wywiewnych, [...] sztuk agregatów freonowych oraz liniowe, w postaci samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych, w ramach planowanego przedsięwzięcia powstanie parking na [...] miejsc parkingowych. Dla powyższych źródeł emisji hałasu została przeprowadzona analiza akustyczna w programie modelującym rozprzestrzeniania się dźwięku z której wynika, iż przy zastosowaniu maksymalnych dopuszczalnych poziomów mocy akustycznej dla wentylatorów [...]dB, dla centrali wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej [...] dB (jako widmowy poziom mocy akustycznej) oraz [...] dB dla agregatu freonowego, zostaną dochowane standardy jakości w zakresie dopuszczalnych poziomów hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2007r w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz. U. z 2014r. poz. 112).

W tym miejscu wskazać należy, iż kwestia hałasu była jedną z kwestii kwestionowanych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W opinii swojej na stronie 5 po opisie źródeł hałasu wskazał, iż z zebranych materiałów wynika, że poziom mocy akustycznej wentylatorów planowanych do zainstalowania będzie wynosić [...]dB, natomiast w analizie akustycznej przyjęto poziom [...] dB. Z powyższych względów w ocenie RDOŚ analiza akustyczna nie pozwala na jednoznaczne i pozbawione wątpliwości stwierdzenie, że obiekt na etapie eksploatacji nie będzie powodował przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż na stronie 54 Karty Informacyjnej Przedsięwzięcie (dalej również jako "KIP") zamieszono opis źródeł hałasu wśród których wymieniono wentylatory dachowe z dopuszczalnym poziomem mocy akustycznej [...] dB. Analiza akt sprawy w tym przede wszystkim Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia nie zawiera żadnej odmiennej informacji o mocy akustycznej wentylatorów.

W tym miejscu warto również wskazać, iż również w przedłożonej przez Skarżącego opinii na temat KIP wskazano wyłącznie, iż podano zaniżoną moc wentylatorów i z tego powodu zachodzi konieczność weryfikacji mocy akustycznej.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż skoro inwestor zaplanował realizację wentylatorów o mocy akustycznej [...] dB, to jego zmartwieniem jest aby takie wentylatory faktycznie zamontować. Należy pamiętać, iż na mocy art. 35 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany na etapie zatwierdzania projektu budowlanego będzie sprawdzać zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Ponadto warto mieć na uwadze, iż w razie przekroczenia norm hałasu można zwrócić się do właściwego organu o dokonanie pomiaru i ewentualnie wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu (art. 115a ust. 1 Prawo ochrony środowiska).

Natomiast na etapie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji organy nie są kompetentne do kwestionowania rozwiązań technicznych założenia inwestycyjnego.

Ponadto w tym miejscu odnosząc się do zawartego w opinii o Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia zarzutu (pkt. 2.8) błędnej kwalifikacji terenów chronionych akustycznie wskazać należy, iż faktycznie w KIP na stronie 58 zawarto błędny opis. Jednakże powyższe nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ wartości dopuszczalnych norm hałasu w środowisku przyjęto dla zabudowy mieszkaniowej. Z powyższych względów powyższe uchybienie nie ma żadnego wpływu na ocenę KIP, a co za tym idzie na wynik sprawy.

Warto w tym miejscu wskazać, i co znalazło odzwierciedlenie również w decyzji, iż w KIP jednoznacznie stwierdzono, że w razie wystąpienia dokuczliwości akustycznej powstałej na skutek pracy przedsiębiorstwa, należy wykonać pomiary kontrolne, a następnie podjąć konieczne działania ograniczające emisję hałasu do środowiska .

Odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. d u.o.o.ś. organ wskazał, iż nie przewiduje się ponadnormatywnej emisji zanieczyszczeń do powietrza. Podstawowym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza na terenie przedsięwzięcia będzie spalanie paliwa w silnikach pojazdów (będą to pojazdy osobowe, dostawcze i ciężarowe) oraz spalanie gazu w dwóch kotłowniach, każda wyposażona w dwa kotły o mocy [...] Po przeprowadzeniu analizy dokumentacji ustalono, że w wyniku realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się jego istotnego wpływu na stan jakości powietrza w rejonie inwestycji.

Powyższe nie było kwestionowane przez wyspecjalizowany organ jakim jest RDOŚ.

Ponadto organ I instancji, i co stanowi największe zarzewie sporu w niniejszej sprawie, przeanalizował wpływ planowanej inwestycji na środowisko gruntowo-wodne.

Z tych też względów jak wskazał organ w ślad za KIP na potrzeby planowanego przedsięwzięcia woda dostarczana będzie z lokalnego wodociągu komunalnego. Wykorzystywana będzie na cele socjalno-bytowe oraz do utrzymania czystości w pomieszczeniach handlowo usługowych. Na etapie realizacji przedsięwzięcia ścieki bytowe pochodzące od pracowników zatrudnionych na budowie gromadzone będą w szczelnych osadnikach przenośnych sanitariatów, skąd okresowo będą wywożone przez specjalistyczną firmę. W trakcie użytkowania obiektu ścieki bytowe odprowadzane będą poprzez projektowaną wewnętrzną sieć oraz przyłącze kanalizacji sanitarnej do miejskiej sieci kanalizacji ogólnospławnej, zgodnie z warunkami technicznymi z dnia [...] lutego 2019r. znak: [...] wydanymi przez Wodociągi O. Sp. z o.o.

Natomiast ścieki przemysłowe z utrzymania porządku i czystości na terenie obiektu będą tak jak ścieki bytowe odprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych, których gestorem są Wodociągi O. Sp. z o. o. Powstające ścieki z utrzymania porządku i czystości obiektów mogą zawierać substancje szkodliwe dla środowiska wodnego. W takim przypadku, zgodnie z art. 34 pkt 3 oraz z art. 389 ustawa z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 z późn. zm.) właściciel obiektu winien uzyskać pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód: wprowadzenie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego.

Wody opadowe i roztopowe z terenu planowego przedsięwzięcia odprowadzane będą poprzez projektowaną sieć oraz przyłącze kanalizacji deszczowej zgodnie z warunkami technicznymi z dnia [...] marca 2019r. znak [...] wydanymi przez Wodociągi O. Sp. z o.o. do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej. Wody opadowe i roztopowe pochodzące z powierzchni utwardzonych dróg i placów wewnętrznych oraz parkingów przed wprowadzeniem do zewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej wymagają wstępnego oczyszczenia w układzie osadnika oraz separatora substancji ropopochodnych. W warunkach technicznych wskazano ograniczoną możliwość przyjęcia do kolektora ogólnospławnego wód opadowych tj. w ilości max 5l/s czyli 18 m3/h i konieczność zagospodarowania pozostałych wód opadowych i roztopowych w granicach na terenie nieruchomości wnioskodawcy. W związku z powyższym Wnioskodawca zaplanował posadowienie na terenie nieruchomości dwóch podziemnych szczelnych zbiorników o pojemności [...]m3 i [...]m3. Nadmiar wód opadowych będzie retencjonowany w powyższych zbiornikach i z regulacją przepływu będzie sukcesywnie odprowadzany do kolektora ogólnospławnego.

Wyspecjalizowany organ jakim niewątpliwie w zakresie gospodarki wodnej są Wody Polskie wskazał w opinii, że po przeanalizowaniu załączonej do wniosku KIP oraz przekazanych materiałów wyjaśniających i uzupełniających nie przewiduje się negatywnego wpływu inwestycji na stan jednolitych części wód podziemnych i powierzchniowych oraz możliwości osiągnięcia celów środowiska.

Przy czym i co wymaga podkreślenia zarówno organ opiniujący jak i organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględnił, iż planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w granicach jednostki planistycznej gospodarowania wodami -jednolita część wód powierzchniowych (JCWP)-D. o kodzie [...] Zgodnie z zapisami Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza O. (Dz.U. z 2016r. poz.1967)-JCWP D. została oceniona jako silnie zmieniona część wód (SZCW) o złym stanie, zagrożenia nieosiągnięciem celu środowiskowego, jakim jest dobry potencjał ekologiczny i dobry stan chemiczny. Dla JCWP określono odstępstwo-przedłużenie terminu osiągnięcia celu środowiskowego (2027r.) ze względu na brak możliwości technicznych.

Wyżej wskazane podmioty uwzględniły, iż na etapie wykonywania prac budowlanych zagrożenie dla środowiska wodnego może wiązać się z ewentualnym zanieczyszczeniem gruntu związkami ropopochodnymi i innymi substancjami chemicznymi pochodzącymi z awaryjnych, niekontrolowanych wycieków z wykorzystywanych maszyn i magazynowanych substancji. Jednakże przy przestrzeganiu zasad właściwego prowadzenia prac budowlanych, nie przewiduje się wystąpienia uciążliwości prowadzonych prac na wody powierzchniowe.

W sprawie uwzględniono również, iż przedmiotowy obszar znajduje się w obrębie jednolitych części wód podziemnych (JCWPd) nr [...] o kodzie [...], która charakteryzuje się dobrym stanem ilościowym dobrym stanem chemicznym. JCWPd została oceniona jako niezagrożona nieosiągnięciem celu środowiskowego, jakim jest dobry stan ilościowy i chemiczny. Teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych GZWP nr [...] -P. B. -G. (E) dla którego nie ustalono obszarów ochronnych. Oddziaływanie na środowisko wód podziemnych w trakcie eksploatacji, będzie wynikało z funkcjonowania obiektu oraz z ruchu pojazdów po terenie. Dla planowanego zamierzenia nie przewiduje się wprowadzenia ścieków do ziemi ani bezpośrednio do wód, w związku z czym nie istnieje możliwość pogorszenia stanu chemicznego wód podziemnych w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji. Planowane zamierzenie nie spowoduje zagrożenia dla osiągnięcia celów środowiskowych przez wody powierzchniowe, poprzez oddziaływanie na wody podziemne.

W związku z powyższym wbrew zarzutom skargi przeanalizowano również możliwość zagrożenia środowiska wodnego również podczas użytkowania obiektu.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. w swojej opinii wskazał, na konieczność uwzględnienia zagadnień z zakresu hydrogeologii.

Tym samym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wypowiedział się również w zakresie właściwości Wód Polskich. Zatem wobec spornych opinii w tym zakresie organ zasadnie posiłkował się w tej części opinią Wód Polskich.

Odnosząc się natomiast do kwestii wydania poprzednio przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej orzeczenia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wskazać należy, iż dotyczyła ona innej (większej inwestycji). Obecny wniosek dotyczy trzech, a nie pięciu budynków. Przy czym dodatkowo należy mieć na względzie, iż mając na uwadze omawiane stanowisko Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Inwestor zrezygnował z realizacji przedsięwzięcia na działce [...], przez która przebiega kolektor ogólnospławny.

Tym samym prawidłowość wydanej w niniejszej sprawie decyzji nie może być oceniania z punktu opinii uzyskanych w postępowaniu dotyczącym innej inwestycji.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy ponadto mieć na uwadze, iż Inwestor dysponuje warunkami przyłącza do sieci wodociągowej, w której określono warunki przyłącza do sieci wodociągowej jak również określono warunki techniczne na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych. Z warunków tych wynika również możliwość przyłączenia do sieci kanalizacyjnej (pkt [...] warunków przyłączenia k. 176 akt administracyjnych).

W tym miejscu odnosząc się do zarzutów pominięcia złego stanu technicznego i małej przepustowości kolektorów, pominięcia że w kolektorze płynie rzeka S., ścieki miejskie i opadowe wskazać należy, iż to gestor sieci określając warunki przyłącza ma najlepszą wiedzę na temat wyżej wskazanych rzeczy. Zatem jeżeli gestor sieci określa warunki przyłącza do sieci wodno-kanalizacyjnej to organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma podstaw do kwestionowania tych warunków. Na marginesie należy wskazać, iż określając warunki techniczne przyłącza gestor sieci miał na uwadze istniejące uwarunkowania techniczne i z tego też powodu wskazano na ograniczoną możliwość przyjęcia do kolektora ogólnospławnego wód opadowych tj. w ilości max [...] czyli [...] m3/h. Inwestor mając powyższe na uwadze zaplanował posadowienie na terenie nieruchomości dwóch podziemnych szczelnych zbiorników o pojemności [...]m3 i [...]m3. Nadmiar wód opadowych będzie retencjonowany w powyższych zbiornikach i z regulacją przepływu będzie sukcesywnie odprowadzany do kolektora ogólnospławnego zgodnie z warunkami przyłącza.

W tym miejscu warto wskazać, iż wszelkie zarzutu odnoszące się do obecnego stanu związanego z zalewaniem nieruchomości Skarżącego w istocie nie mają znaczenia w niniejszej sprawie. Istniejące zakłócenie stosunków wodnych na gruncie nie powinno stanowić podstawy do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji skoro zmiany te nastąpiły przed realizacją inwestycji. W ramach niniejszego postępowania organ bada czy planowania inwestycja, a nie stan już istniejący, ma wpływ na gospodarkę wodną. Jak wskazała karta informacyjna przedsięwzięcia, zaakceptowana w tym zakresie przez wyspecjalizowany podmiot, nie przewiduje się takiego oddziaływania.

Z powyższych względów nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi odnoszące się do braku zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie zmiany stosunków wodnych, nie uwzględnienia opinii hydrologa dotyczącej naruszenia stosunków wodnych, złego stanu technicznego kolektorów nie zasługiwały na uwzględnienie.

Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wskazać należy, iż zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić prowadzone postępowanie, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Owo tzw. zagadnienie wstępne, o jakim mowa w cytowanym przepisie, stanowi materialnoprawną przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na tle której wystąpiło. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Zagadnienie wstępne jest zatem kwestią warunkującą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Zależy od niej zarówno treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego, jak i możliwość kontynuowania postępowania. Należy podkreślić, że w konstrukcji zagadnienia wstępnego elementem najważniejszym – którego brak eliminuje możliwość zawieszenia postępowania z powołaniem się na tę przesłankę – jest właśnie owa zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Z powyższych względów zgodzić należy się z organem, iż rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie zainicjowane przez M. D., nie stanowiło zagadnienia wstępnego dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w niniejszej sprawie. Wyjaśnienie sprawy stosunków wodnych nie wykluczało pozytywnego, względnie negatywnego, zakończenia przedmiotowego postępowania.

Z powyższych względów wnioski dowodowe pełnomocnika Skarżącego, a odnoszące się właśnie do kwestii stosunków wodnych powstałych w przyszłości nie mogły zostać uwzględnione.

Należy zauważyć, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji jest wstępnym etapem inwestycyjnym. Na jej podstawie inwestor nie może przystąpić do budowy. Tym samym nie może być mowy, na co słusznie wskazywał pełnomocnik inwestora, iż w toku postępowania o środowiskowe uwarunkowania inwestycji będzie podejmować się działania mające na celu uregulowania stosunków wodnych powstałych przed złożeniem wniosku o środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji.

Wracając do meritum sprawy należy wskazać, iż brak jest przeciwwskazań do ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji z punktu widzenia gospodarki odpadami.

Jak wynika z KIP na etapie realizacji planowego przedsięwzięcia odpady będą gromadzone w sposób selektywny w miejscach oznakowanych i zabezpieczonych przed możliwością oddziaływania odpadów na środowisko gruntowo-wodne. Należy zastosować niezbędne środki techniczne i organizacyjne w celu utrzymania w czystości drogi dojazdowej i wyjazdowej z terenu inwestycji oraz ograniczające emisje pyłu w trakcie transportu materiałów budowlanych. W fazie realizacji planowego przedsięwzięcia powstawać będą głównie odpady budowlane oraz w mniejszej ilości odpady komunalne. Zagospodarowaniem odpadów będą zajmować się firmy posiadające odpowiednie zezwolenia i uprawnienia dotyczącego każdego odpadu zgodnie z przepisami szczegółowymi. W fazie użytkowania planowanego przedsięwzięcia będą powstawać w głównej mierze odpady opakowaniowe oraz odpady komunalne i odpady niebezpieczne. Powstające odpady w związku z funkcjonowaniem obiektu będą gromadzone w sposób selektywny i magazynowane w oznakowanych miejscach, zabezpieczonych przed dostępem osób nieupoważnionych, zabezpieczające środowisko gruntowo-wodne. Wytworzone odpady będą przekazywane specjalistyczną firmom prowadzącym działalność w zakresie przetwarzania odpadów, posiadające odpowiednie uprawnienia i zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami.

Uwzględniając art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b u.o.o.ś. organ zasadnie uznał, iż ze względu na lokalizację, założenia technologiczne oraz charakter przedsięwzięcia, nie przewiduje się znaczących powiązań z innymi przedsięwzięciami ani kumulowania się oddziaływań planowanego przedsięwzięcia z oddziaływaniem innych przedsięwzięć.

Natomiast mając na uwadze art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c i e u.o.o.ś. oraz przedłożoną KIP organ prawidłowo uznał, że eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie wiązać się z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych i ryzykiem wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii. Ponadto uwzględniając realizację i eksploatację przedsięwzięcia zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami ryzyko wystąpienia katastrofy budowlanej jest ograniczone. Ze względu na położenie geograficzne przedsięwzięcie nie jest zagrożone ryzykiem katastrofy naturalnej, w szczególności w wyniku wystąpienia: suszy, trzęsień ziemi, powodzi i osuwisk. Ponadto uwzględniając rozwiązania techniczne i technologiczne można uznać, iż przedsięwzięcie nie wpłynie znacząco na zmiany klimatu.

Organ dokonując analizy planowanej inwestycji z punktu widzenia art. 63 ust 1 pkt 2 lit. e u.o.o.ś. uznał, że teren przeznaczony pod planowane przedsięwzięcie zlokalizowany jest na obszarze chronionego krajobrazu o nazwie Wzgórza O. i Kotlina O., który obecnie nie ma obowiązujących zakazów, a najbliżej położonym obszarem N. jest obszar mający znaczenie dla Wspólnoty J. [...], oddalony o [...] km od miejsca realizacji przedsięwzięcia. W ramach planowanego przedsięwzięcia nie planuje się wycinki drzew.

Mając na względzie powyższe organ stwierdził, że realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedlisk, dla których ochrony zostały wyznaczone obszary N. , ani pogorszenia integralności N. lub powiązania z innymi obszarami. Ponadto przedsięwzięcie nie spowoduje utraty i fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na krajobraz, korytarze ekologiczne.

W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd podziela powyższą argumentację gdyż jest ona spójna i logiczna, a ponadto znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy.

W ocenie sądu organ rozpoznający wniosek o określenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, po analizie usytuowania przedsięwzięcia oraz jego możliwego oddziaływania na środowisko, w sposób prawidłowy uznały, że w niniejszej sprawie nie ma konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko.

Organ przeprowadził szczegółową analizę istniejących czynników środowiskowych, co zostało szczegółowo opisane i omówione wyżej. Dokonana ocena nie budzi wątpliwości sądu. Organ w oparciu o charakterystykę przedsięwzięcia i jego oddziaływań opisanych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, która w niniejszej sprawie jest bardzo szczegółowa i obszerna, oraz przy uwzględnieniu opinii organów specjalistycznych wydał decyzję środowiskową, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko i określił warunki konieczne do uwzględnienia na etapie budowy, eksploatacji przedsięwzięcia oraz w projekcie budowlanym.

W niniejszym postępowaniu organy administracji w sposób wnikliwy zidentyfikowały źródła oddziaływań przedsięwzięcia, tj. hałas, emisja pyłów i gazów oraz przedostawanie się do wód i gleby substancji ropopochodnych, i adekwatnie do poczynionych ustaleń zweryfikowały ich wpływ na środowisko, w tym przy zastosowaniu proponowanych przez inwestora rozwiązań zabezpieczających.

Podkreślić należy, że podstawowym celem przepisów zawartych w dziale V u.o.o.ś. zatytułowanym "Ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszar N. " jest zapewnienie, by realizacja nowych przedsięwzięć uwzględniała cele ochrony środowiska, nie zaś samo mnożenie procedur. Jeśli na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia można stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie będzie w sposób istotny oddziaływać na środowisko, to nie jest konieczne powielanie tych informacji w raporcie oddziaływania na środowisko. Istotne bowiem jest to, że organ prowadzący postępowanie w sposób niebudzący wątpliwości ustalił, że stan środowiska po realizacji inwestycji nie ulegnie pogorszeniu, a nie to, w trakcie jakiej procedury ustalenia te zostały poczynione.

W ocenie sądu, warunki sformułowane w decyzji organu I instancji i utrzymane w mocy przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w pełni zabezpieczają potrzeby ochrony środowiska, w tym życia i zdrowia ludzi przed niekorzystnym oddziaływaniem inwestycji.

Ponadto w tym miejscu odnosząc się do zarzutów skargi odnoszących się do wadliwości KIP warto wskazać, iż mimo że karta informacyjna jest dokumentem prywatnym, przysługuje jej szczególna wartość dowodowa, wynikająca z kompleksowego charakteru analizy planowanego przedsięwzięcia. Jak przyjmuje się w orzecznictwie: "Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia" (wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., II OSK 713/16, LEX nr 2435556).

W niniejszej sprawie, co prawda, Skarżący na etapie postępowania odwoławczego przedłożył opinię sporządzoną przez dr inż. M. C. oraz mgr inż. A. Ś., to jednakże wskazać należy, iż zastrzeżenia w niej zgłoszone w istocie nie kwestionują wniosków karty, a wyłączenie wskazują na niektóre jej wadliwości do których częściowo Sąd odniósł się w trakcie omawiana konkretnego zagadnienia.

Również w pozostałym zakresie wadliwości karty nie ma wpływu na jej ocenę. Zarzut podania błędnej kwalifikacji przedsięwzięcia po pierwsze był przedmiotem oceny organów opiniujących jak i organu wydającego decyzję. Ponadto nawet zmiana kwalifikacji na wskazywaną przez Skarżącego, co zresztą uczynił organ w niniejszej sprawie, nie zmienia faktu, iż w dalszym ciągu mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Ponadto szeroko opisana w omawianej opinii kwestia wariantowości nie ma żadnego wpływy na wynik sprawy. W tym miejscu wyjaśnić należy art. 62a ust. 1 pkt 4 u.o.o.ś. stanowi, że karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zarówno w judykaturze, jak i doktrynie, zgodnie z literalnym brzmieniem powołanego przepisu, wskazuje się, że "zamieszczenie w karcie informacyjnej danych o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia jest prawem, a nie obowiązkiem inwestora i może on w karcie informacyjnej przewidzieć tyko jeden wariant jego realizacji (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r., II OSK 249/16, LEX nr 2401586 oraz K. Gruszecki (w:) Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wyd. III, LEX/el. 2020, art. 62 (a).

Natomiast kategoryczne stanowisko odnośnie wariantowości, do których odwołuje się opinia, wyrażono na gruncie odmiennych stanów faktycznych tj. spraw w których sporządzono raport oddziaływania na środowisko.

Fakt zawyżenia w karcie informacyjnej przedsięwzięcia zużycia gazu u emisji nie może skutkować zakwestionowaniem tego dokumentu. Skoro w ocenie opiniujących emisje do środowiska powinny być niższe niż zakładane w KIP, to powyższe jedynie wskazuje na niższy wpływ na środowisko.

Również wytknięta błędna informacja, że ścieki bytowe będą odprowadzane do miejskiej kanalizacji bytowej, podczas gdy ścieki odprowadzane są systemem kanalizacji ogólnospławnej dostrzeżona została przez organ, który w punkcie II.1 lit. i) wskazał, iż w okresie eksploatacji ścieki bytowe odprowadzać do zewnętrznego kolektora ogólnospławnego z zachowaniem warunków przedstawionych przez gestora sieci.

Ponadto wbrew opinii KIP, stosownie do art. 62a ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.o.ś., zawiera określenie rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną.

Natomiast, w ocenie składu orzekającego, bez znaczenia w sprawie jest brak wskazania w bilansie terenu czy spełniony jest warunek określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczącego minimalnej powierzchni biologicznie czynnej.

Jak wskazano już wyżej zgodnie z art. 80 ust. 2 właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z przepisu tego wynika, iż organ bada wyłącznie zgodność lokalizacji inwestycji, a nie szczegółowe rozwiązania projektowe, które analizowane są na etapie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego.

Z powyższych względów uznać należy, iż Skarżący w toku postępowania nie wykazał skuteczne nieprzydatności dowodowej karty informacyjnej złożonej przez inwestora.

Tym samym za niezasadne należało uznać zarzuty skargi odnoszące się do braku wydania postanowienia o obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut skargi naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie w sposób prawidłowy materiału dowodowego.

Wbrew zarzutom skargi zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań, a organ przy ocenie materiału dowodowego nie przekroczył granic swobodnego uznania.

W tym miejscu odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych sprawy polegających na przyjęciu, że organ I instancji dokonał obwieszczeń na tablicy ogłoszeń wskazać należy, iż w aktach administracyjnych znajdują się treści poszczególnych obwieszczeń z adnotacją o wywieszeniu ich na tablicy ogłoszeń (patrz k. 314-317, k. 156-159, k. 108-110).

Z związku z powyższym Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania fakty wywieszanie obwieszczeń na tablicy ogłoszeń.

Również wbrew zarzutom skargi uzasadnienie decyzji zarówno organu II jak i I instancji spełnia wymagania stawiane przez art. 107 § 3 k.p.a. Nawet gdyby uznać częściową wadliwość uzasadnienia orzeczenia organu II instancji, to powyższe uchybienie, co wyjaśniono wyżej, w istocie nie miałoby wpływu na wynik sprawy.

Za niezasadny Sąd również uznał zarzut naruszenia art. 7b, art. 8, art. 9 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba konfrontacji pomiędzy organami opiniującymi. Każdy z tych organów wydaje opinie samodzielnie kierując się przesłankami określonymi w art. 63 u.o.o.ś. z szczególnym uwzględnieniem swojej właściwości. Na marginesie Sąd wskazuje, iż organ nie ma podstaw prawnych do zwracania się do organów opiniujących o uzupełnienie uzasadnienia opinii czy tez ustosunkowania się do opinii innego podmiotu współdziałającego. Jak wskazano już wyżej to organ prowadzący postępowania środowiskowe w oparciu o opinie i przesłanki wynikające z art. 63 u.o.o.ś. dokonuje oceny potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Z powyższych względów za niezasadny uznać należało również zarzut naruszenia art. 138 § 2 K.p.a.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.