Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1950/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.270, 279, 277, 280, 281
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3288/15 w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3288/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę W. D. (dalej "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r., (data nadania 19 września 2019 r.), pełnomocnik skarżącego wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. wyrokiem, wnosząc o jego zmianę przez uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2015 r. i zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 21 marca 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł w sprawie toczącej się pod sygnaturą C-127/17, że Polska naruszyła prawo unijne wprowadzając ograniczenia dla swobodnego ruchu pojazdów o maksymalnym nacisku osi napędowej wynoszącym 11,5 tony. Skarżący podniósł, iż ma prawo do wznowienia postępowania niezależnie od upływu terminów ustawowych gdyż prawo strony wynika wprost z prawa unijnego.

Pismem z dnia 16 października 2019 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 października, wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez przedstawienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania stosownie do art. 279 ppsa.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał, iż skarżący o podstawie wznowienia dowiedział się na około miesiąc przed datą wysłania wniosku o wznowienie postępowania z publikacji na jednym z portali internetowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi.

Sąd, zanim przystąpi do badania podstaw wznowienia, w pierwszej kolejności - zgodnie z art. 280 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawny, obowiązany jest zbadać terminowość złożenia skargi oraz czy postępowanie, którego wznowienia się strona domaga, zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (art. 270 p.p.s.a.).

W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania składa się w terminie trzymiesięcznym, w tym przypadku, liczonym od dnia, w którym strona – Skarżący, dowiedział się o podstawie wznowienia.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że postępowanie, będące przedmiotem skargi o wznowienie, zakończono prawomocnym, od 30 lipca 2016 r. wyrokiem. Zatem przesłanka z art. 270 p.p.s.a została spełniona.

W kwestii terminowości skargi o wznowienie należy wskazać, iż miarodajnym dla rozpoczęcia biegu trzymiesięcznego terminu do złożenia żądania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem z dnia 9 października 2019 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez przedstawienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik wskazał jedynie, iż skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia na około miesiąc przed datą wysłania wniosku o wznowienie tj. około 19 sierpnia 2019 r., z publikacji internetowej.

Przedmiotowa argumentacja przeczy jednocześnie dacie wskazanej w samym wniosku o wznowienie postępowania tj. 28 czerwca 2019 r.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił skutecznie braków formalnych skargi tj. nie wskazał dnia, w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia, a także nie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzających zachowanie terminu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 280 w zw. z art. 277 oraz art.281 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.