Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1445/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004r sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 maja 2002r , NR: [...] w przedmiocie odmowy nakazu rozbiórki - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].10.2001 r. (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego, działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), odmówił J. N., wydania nakazu rozbiórki wznoszonego budynku na działce nr [...] w S. przy ul. S..

Odwołanie J. N. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 7.05.2002 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wywodząc co następuje:

1/ J. N. wniosła o nakazanie rozbiórki budynku mieszkalnego, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2000 r., (sygn. akt II SA/Kr 1304/00) który uchylił decyzję Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r. (znak: [...]), utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...].06.1999 r. (znak: [...]) o pozwoleniu na budowę spornego budynku.

2/ w toku postępowania organ I instancji dokonał oględzin spornej inwestycji i stwierdził, że budynek jest w stanie surowym otwartym, brak jest pokrycia dachu oraz że nie rozpoczęto wykonania żadnej instalacji wewnętrznej w budynku. W dniu kontroli stwierdzono, iż nie są prowadzone jakiekolwiek roboty budowlane, a dach budynku został zabezpieczony przed wpływami atmosferycznymi i porą zimową folią. W dniu [...].03.2001 r., przeprowadzono rozprawę administracyjną w obecności stron ustalając stanowiska stron w sprawie legalności budowy przedmiotowego budynku oraz poinformowano strony o konieczności wystąpienia do sądu cywilnego w celu uzyskania zgody na zabudowę działki nr [...].

3/ Inwestor rozpoczął budowę w dniu [...].06.2000 r. o czym świadczy pierwszy wpis do dziennika budowy. W dniu 25.08.2000 r. NSA postanowieniem (sygn. akt II SA/Kr 1304/00) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Inwestor wobec powyższego przerwał realizację robót budowlanych i do chwili obecnej budowy nie kontynuuje. Dowodem na potwierdzenie powyższego są protokoły z oględzin i kontroli z dnia [...].10.2000 r., [...].02.2001 r., oraz [...].10.2001 r.

Uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie może skutkować traktowaniem inwestora jako osoby dopuszczającej się samowoli budowlanej, a także jako osobę, która prowadziła roboty budowlane bez pozwolenia na budowę. Fakt uchylenia przez Sąd decyzji o pozwoleniu na budowę obliguje organ nadzoru budowlanego do badania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego z 1994 r. i stwierdzenia czy wykonane w trakcie realizacji inwestycji roboty budowlane można doprowadzić do stanu zgodnego z prawem. Powyższe postępowanie stanowiłoby etap wstępny przed wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. l pkt. la o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Tak więc organ I instancji słusznie zaskarżoną decyzją odmówił nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku, bowiem orzeczenie nakazu rozbiórki byłoby sprzeczny z prawem, gdyż inwestor w chwili realizacji inwestycji posiadał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J. N. i zarzucając jej naruszenie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego z 1994 r., wniosła o jej jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji - uchylenie.

W uzasadnieniu wywiodła, że dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ma postępowanie w którym organ nadzoru budowlanego I instancji postanowieniem z [...] marca 2001 zawiesił postępowanie toczące się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego z uwagi na prejudycjalny charakter orzeczenia sadowego w przedmiocie zgody właściciela sąsiedniej działki tj. - skarżącej J. N. na takie usytuowanie obiektu jakie wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę. Wprawdzie postanowienie organu I instancji zawieszające postępowanie uchylone zostało decyzją z [...] lipca 2001 (znak: [...]) ale decyzja ta nie stała się prawomocna albowiem została zaskarżona przez J. N. do Naczelnego Sadu Administracyjnego i orzeczenie w tym przedmiocie jeszcze nie zapadło, wydanie zatem niniejszej decyzji jest przedwczesne. Pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż zgoda skarżącej na usytuowanie ściany budynku w granicy jej działki nie jest konieczna nie jest trafny a dopiero pogląd prawny Sądu Administracyjnego będzie miał istotne znaczenie w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).

Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji nie stwierdziła, aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)

a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik

Istota sprawy niniejszej sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie niniejszej może mieć zastosowanie art. 48 (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) Prawa Budowlanego z 1994 r.

Według art. 48 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten dotyczy więc obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego m.in. bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Obiekt, którego nakazania rozbiórki domaga się skarżąca był realizowany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (decyzja Burmistrza Miasta S. z dnia [...].06.1999 r. - znak: [...], utrzymana w mocy decyzją Wojewody M. z dnia 19.05.2000 r., - znak: [...]). Faktem jest, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.2000 r. (sygn. akt II SA/Kr 1304/00), uchylone zostały decyzje zatwierdzające projekt budowlany i udzielające pozwolenia na budowę. Wyeliminowanie przez Sąd decyzji udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę - nie przesądza o tym, że wykonane przez niego roboty budowlane mają charakter samowoli budowlanej.

Kwestie podnoszone w skardze nie mają dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenia.

Wniosek skarżącej, zmierzający do nakazania wykonania rozbiórki, mógłby być pozytywnie załatwiony tylko w przypadku zrealizowania hipotezy zawartej w art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji).

Inne kwestie związane z rozstrzygnięciem spraw związanych z przedmiotową decyzją przedstawione zostały w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 22.06.2004 r., sygn. akt II SA/Kr 912/03.

Powyższe względy decydują o tym, iż uznał Sąd, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co w konsekwencji musi prowadzić do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.