Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 813/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędziowie: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2020 roku sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. ał


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił T.B. pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchnię zabudowy 24,30m2, powierzchnię użytkową 111,48m2, kubaturę 310,00m3, do realizacji na działce nr 52, położonej w miejscowości N. w gminie N.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Z.K., zarzucając organowi I instancji:

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na mylnym przyjęciu, że przedmiotowa budowa umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi w budynku usytuowanym na działce sąsiedniej o nr 53;

- naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. przez ich błędne zastosowanie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności;

- naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.: § 12, § 13, § 60, § 271 – 273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanego jako "rozporządzenie".

W uzasadnieniu odwołania zarzucono również nieuprawnioną zgodę na odstępstwo przez Starostę [...], przy wydaniu postanowienia Nr [...] z dnia [...] r., od przepisu § 12 rozporządzenia, w zakresie umożliwienia wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce nr 52 w odległości 1,50m (rozbudowa) i 1.00m (nadbudowa) od granicy z sąsiednią działką o nr 53 i naruszenie przez to art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Dz.U. z 2017 r. poz.1332 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "P.b.". W odwołaniu wyrażono obawę, że inwestycja ta może spowodować uszkodzenie budynku na działce nr 53. Jednocześnie odwołująca się wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci wniosku o rozgraniczenie z dnia 13 lipca 2017 r., który został skierowany przez powódkę Z.K. przeciw pozwanemu T.B. do Sądu Rejonowego w S. W treści pozwu podniesiono, że T.B. jako sąsiad rozebrał stary drewniany płot i zbudował nowe betonowe ogrodzenie. Nowe ogrodzenie nie zostało wybudowane po śladzie starego lecz zostało przesunięte o około pół metra i wybudowane na działce odwołującej się. Dodatkowo T. B. zagrodził od ulicy działkę należącą do odwołującej się. Z powyższych względów strona wniosła o uchylenia zaskarżonej decyzji i odmowę udzielenia pozwolenia na budowę oraz wstrzymanie wykonania decyzji Starosty do czasu rozpoznania odwołania.

W następstwie rozpatrzenia odwołania Z.K., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty [...]. Z.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Wojewody [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 16/18 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl ), uchylił zaskarżoną decyzję w całości. Sąd stwierdził, iż warunki wymienione w art. 35 ust. 1 w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. nie zostały spełnione, bowiem zaniechano przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, naruszając przepisy postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności nie dokonano właściwej kontroli projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym z normami techniczno – budowlanymi. Sąd stwierdził nadto, że mapa użyta do celów projektowych pochodzi z 2012 r. i przedstawia stan na gruncie na dzień 3 września 2012 r. Faktem jest, że użycie mapy sprzed kilku lat nie musi oznaczać, że jest ona nieaktualna, ale stosowne potwierdzenie aktualności mapy winno się znaleźć w aktach sprawy. Sąd podkreślił także, że niedostatecznie została rozważona kwestia nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym skarżącej. Akta sprawy nie zwierają sporządzonej w myśl § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia tzw. linijki słońca i brak jest stosownej analizy zacienienia, sporządzonej zgodnie z wymogami prawa. Wątpliwość wzbudziła też tożsamość przedmiotu, któremu udzielono zgody, a to z tego względu, iż postanowienie w oparciu o art. 9 P.b. wydane zostało przed złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę, a w aktach sprawy nie ma upoważnienia właściwego Ministra do wyrażenia przez organ zgodny na odstąpienie od warunków technicznych.

W ocenie Sądu nie były natomiast trafne zarzuty dotyczące przesunięcia ogrodzenia przez inwestora i zamierzeń procesowych skarżącej z tym związanych. Nie jest bowiem kwestionowane, że podlegający rozbudowie i nadbudowie budynek mieszkalny T.B., położony jest w odległości 1m od granicy z działką skarżącej. Ewentualne spory związane z usytuowaniem ogrodzenia międzyposesyjnego pozostają dla rozstrzygnięcia sprawy prawnie irrelewantne, co czyniło wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego niezasadnym. Zrzut związany z niezbadaniem ewentualnego wpływu projektowanej inwestycji na stan techniczny budynku skarżącej Sąd uznał za niezasadny z tej przyczyny, że obiekty te nie są położone w bezpośrednim sąsiedztwie w rozumieniu § 204 ust. 5 rozporządzenia.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. nr [...], działając z urzędu, na podstawie 136 w związku z art. 123 K.p.a., zobowiązał S.S. do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego wydania przez ten organ decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], z uwzględnieniem sformułowanej w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt II SA/Łd 16/18 oceny prawnego, w szczególności:

1. wezwał do zobowiązania inwestora do doprowadzenia wniosku i projektu budowlanego, w tym projektu zagospodarowania działki, do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, w zakresie:

a) doprowadzenia do zgodności z art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. projektu zagospodarowania działki sporządzonego na nieaktualnej mapie, która przedstawia stan faktyczny na gruncie na dzień 3 września 2012 r., zatem prawie 4 lata przed złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę;

b) doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z przepisem § 13 ust. 1 pkt 1 i § 60 rozporządzenia, z uwagi na brak tzw. linijki słońca, oraz analizy wykazującej na brak przesłania projektowanej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego wobec budynku skarżącej;

2. wezwał do uzupełnienia materiału dowodowego o postępowanie w sprawie wniosku inwestora o wyrażenie zgody na odstępstwa, o których mowa w art. 9 ust. 1 P.b. w zakresie rozbudowy i nadbudowy obiektu w odległości 1,00m i 1,50m od granicy działki wraz z upoważnieniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa do wyrażenia zgody na odstąpienie od warunków technicznych. Zakreślając organowi I instancji termin 45 dni do przekazania ustaleń i poprawionej dokumentacji.

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. nr [...] zobowiązał T. B., w trybie art. 35 ust. 3 P.b. do usunięcia nieprawidłowości występujących w przedmiotowym projekcie budowlanym, wykazanych w wyroku, w zakreślonym terminie 20 dni od daty otrzymania postanowienia, wydłużonym następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. do dnia 13 listopada 2018 r., polegających na doprowadzeniu do zgodności:

- projektu zagospodarowania działki z art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr.b., który powinien być sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych;

- projektu budowlanego z art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr.b. w związku z przepisem § 13 ust. 1 pkt 1 i § 60 rozporządzenia o tzw. linijkę słońca oraz analizę wskazującej na brak przesłaniania projektowanej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego wobec budynku mieszkalnego usytuowanego na sąsiedniej działce nr 53.

Pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. Wojewoda [...] wezwał T.B. do złożenia wyjaśnień i przedłożenia uzupełnionej dokumentacji projektowej wykonanej na mapie do celów projektowych aktualnej na dzień 29 października 2018 r., która przedstawia sytuację w zakresie opracowania zgodnego ze stanem faktycznym na gruncie oraz pozostałych 3 egzemplarzy projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2018 r.

Przy piśmie z dnia 15 lutego 2019 r. inwestor przedłożył nową analizę pt. "Geometria przesłaniania budynku" wykonaną na mapie do celów projektowych z 2018 r. oraz przedłożył 3 egzemplarze projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2018 r.

W piśmie z dnia 14 marca 2019 r. Z.K. i S.K. wnieśli zastrzeżenia do projektu budowlanego, podnosząc, że nadbudowa spowoduje zacienienie obiektu – letniej kuchni i pozbawi dostępu słońca do tej kuchni. Odległość od budynku mieszkalnego do letniej kuchni, w którym skarżąca mieszka przez okres od maja do października każdego roku wynosi zaledwie 50cm.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4 i art. 36 P.b. uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie zatwierdzenia części projektu budowlanego obejmującego projekt zagospodarowania terenu działki nr 52, sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2012 r. i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu działki nr 52, sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2018 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że wnioskiem z 14 czerwca 2016 r. T.B. wniósł o udzielenie pozwolenia na budowę polegającego na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr 52. Do wniosku inwestor dołączył ostateczną decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o warunkach zabudowy oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem Wojewody został w sprawie spełniony wymóg określony w art. 32 ust. 4 P.b. Organ odwoławczy zbadał zgodność przedmiotowej inwestycji z decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Wójta Gminy N. o warunkach zabudowy. W oparciu o załączoną dokumentację projektową stwierdził, że planowana rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego spełnia warunki i wymagania określone w tej decyzji. Wobec tego lokalizacja rozbudowanego i nadbudowanego budynku mieszkalnego w odległości 1,5m od granicy lub bezpośrednio przy granicy działki nr 52 i działki nr 53, została dopuszczona w decyzji o warunkach zabudowy, o ile zostaną spełnione wymagania zawarte w przepisach odrębnych związanych z przedmiotową budową. W następnej kolejności organ odwoławczy poddał analizie zgodność planowanej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego z przepisami rozporządzenia, w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Ze zgromadzonych akt sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia 3 listopada 2015 r. Organ podkreślił, że T.B. wystąpił o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisu § 12 rozporządzenia w zakresie wyrażenia zgody na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 52. Starosta [...], wnioskiem z dnia 2 grudnia 2015 r. wystąpił do Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo od § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia obejmującą zgodę na rozbudowę w odległości 1,5m od granicy działki nr 53 i nadbudowę budynku zlokalizowanego w odległości 1m od granicy. Pismem z dnia 12 lutego 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa upoważnił Starostę [...] w sprawie wyrażenia zgody na odstępstwa określone w przedmiotowym wniosku. Konsekwencją powyższego było wydanie postanowienia nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., którym Starosta [...] udzielił zgody na odstępstwa od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, w zakresie umożliwienia wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce budowlanej nr 52 w odległości 1,50m (rozbudowa) i 1m (nadbudowa) od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr 53, wobec braku innej możliwości rozbudowy i nadbudowy przedmiotowego budynku. Wojewoda zauważył, że budynek mieszkalny podlegający nadbudowie i rozbudowie usytuowany na działce nr 52 został wybudowany w oparciu o decyzję Naczelnika Gminy N. pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] października 1973 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. Prawo budowane, według typowego projektu W.B. 3309, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 marca 1973 r. Z zatwierdzonego planu realizacyjnego zagospodarowania terenu działki wynika, iż budynek mieszkalny usytuowany został w odległości 1m od granicy z działką sąsiednią. Inwestor T.B. zaplanował nadbudowę budynku mieszkalnego istniejącego w odległości 1m od granicy działki sąsiedniej nr 53 oraz jego rozbudowę w odległości 1,5m od tej granicy. Współwłaścicielami działki nr 53 są: Z.K., S.K., J. M.-G., M.M., K.M. i Z.M.

Organ wskazał, że wprawdzie wspomniane postanowienie zostało wydane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jednak strony miały możliwość zapoznania się z tymi dokumentami w organie odwoławczym. Podnoszony zatem przez skarżącą zarzut, iż Starosta [...] wydając odstępstwo na podstawie art. 9 P.b. działał w sposób nieuprawniony, pozbawione jest racji. Postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., udzielające inwestorowi zgodę na odstępstwo, wydane zostało zgodnie z art. 9 P.b. Udzielone odstępstwo nie powoduje bowiem zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz nie powoduje pogorszenia warunków zdrowotno –sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska.

Organ wskazał także, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji materiał dowodowy został uzupełniony o analizę przesłaniania i nasłonecznienia, sporządzoną przez mgr inż. arch. J. S. w lutym 2019 r. oraz o 4 egz. projektu zagospodarowania działki, wykonane na aktualnej mapie do celów projektowych, przyjętej do zasobu w dniu 7 listopada 2018r. pod nr [...]. Z mapy do celów projektowych wynika, że przedstawiona sytuacja w zakresie opracowania jest zgodna ze stanem faktyczny na dzień 29 października 2018 r.

Wojewoda podkreślił, że powyższe ustalenia uprawniają do stwierdzenia, iż mapa do celów projektowych zawiera aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementów ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu, a zatem spełnia wymagania określone w art. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.), co oznacza, iż widniejące na mapie budynki istnieją a także, że poza nimi nie ma innych budynków usytuowanych w terenie. Warunek naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w budynku usytuowanym na działce nr 53, należącej do skarżącej określony w przepisie § 13 ust. 1 pkt 1 i § 60 rozporządzenia został zatem spełniony. Obiekt budowlany nie będzie przesłaniał budynku skarżącej, a jego nadbudowa i rozbudowa nie będzie miała wpływu na nasłonecznienie pomieszczeń Z.K., gdzie zachowana zostanie wymagana liczba godzin nasłonecznienia dla obu pomieszczeń (po 3 godziny); odpowiednio pomieszczenie od strony lewej od wejścia min. 8 godzin i pomieszczenie od strony prawej od wejścia min. 5 godzin. Projektant w opracowaniu dotyczącym ochrony przeciwpożarowej stwierdził, że w wykonanym projekcie ściana budynku – nadbudowa w odległości 1,0m oraz dobudowa w odległości 1,5m od granicy działki sąsiada została zaprojektowana jako ściana pełna bez otworów okiennych i drzwiowych tj. ściana spełniająca warunki przeciwpożarowe. Wszystkie elementy budowlane zastosowane w budynku nie rozprzestrzeniają ognia.

Organ wskazał także, że z ewidencji gruntów i budynków (wypis z rejestru budynków o niepełnej treści według stanu na dzień 25 marca 2019 r.), wynika, iż na działce nr 53 wybudowane zostały w 1950 r. budynki: mieszkalny i gospodarczy dla rolnictwa jako murowane. Nieprawdą jest zatem, co podnosi skarżąca w odwołaniu, iż na działce jest usytuowany budynek drewniany. Organ stwierdził, iż odległości pomiędzy budynkami ze względów na ochronę przeciwpożarową zostały zachowane. Na podstawie przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym projektu zagospodarowania terenu, sporządzonego na aktualnej mapie do celów projektowych, na osnowie z bazy mapy zasadniczej z dnia 7 listopada 2018 r., organ odwoławczy stwierdził, iż na działce nr 53 usytuowany jest budynek mieszkalny wraz z przylegającym do niego budynkiem gospodarczym (w granicy północnej działki). Na terenie tej działki nie ma żadnych innych naniesień budowlanych, w szczególności nie ma budynku mającego pełnić funkcje kuchni letniej usytuowanego w niewielkiej odległości od budynku mieszkalnego podlegającego rozbudowie i nadbudowie. Również z mapy zasadniczej w skali 1:1000, obręb N., złożonej do zasobów geodezyjnych w 1994 r. wynika, iż na działce nr 53 nie ma innych obiektów budowlanych niż budynek mieszkalny i gospodarczy, które są usytuowane w granicy z działką nr 54. Organ wskazał, że Z.K. nie przedstawiła żadnych dowodów na istnienie wspomnianego budynku. Plan sytuacyjny z dnia 31 maja 1957 r. nie został potwierdzony przez zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym aktualną mapę do celów projektowych. Zatem skarżąca nie może wywodzić żadnych roszczeń dotyczących zakresu oddziaływania przedmiotowej inwestycji na ten obiekt. Organ dodał, że lokalizacja przedmiotowej inwestycji nie utrudni korzystania z nieruchomości sąsiedniej ponad przeciętną miarę, a zarzut naruszeniu wymagań określonych w przepisach § 12, § 13, § 60, § 271 – 273 rozporządzenia jest nieuzasadniony. Projekt zagospodarowania terenu działki nr 52 spełnia wymagania określone w § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.). Wymóg określony w przepisie art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. Wojewoda uznał za spełniony.

W ocenie organu odwoławczego uzupełniony projekt budowlany opracowany został z zachowaniem ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy nie naruszając wymogów rozporządzenia. Uzupełniony projekt budowlany, został sporządzony przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia projektantów, z których wynika, że projekt budowlany sporządzono zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja, która była uzupełniona w toku postępowania administracyjnego w ocenie organu odwoławczego jest kompletna. Przedmiotowa rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego nie oddziałuje w sposób szkodliwy na otaczające środowisko, nie tworzy zagrożeń dla środowiska i bezpieczeństwa przyszłych użytkowników. Nie nastąpi wykluczenie lub częściowe wykluczenie przyszłej budowy, lub rozbudowy istniejących budynków na sąsiedniej działce oraz nie nastąpi znaczna zmiana warunków użytkowania obiektów istniejących na tej działce. W ocenie organu spełnione zostały wymogi art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 P.b.

Organ odwoławczy orzekł o uchyleniu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. zaskarżonej decyzji w zakresie zatwierdzenia części projektu budowlanego obejmującego projekt zagospodarowania terenu działki nr 52, sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2012 r. i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu części projektu budowlanego obejmującego projekt zagospodarowania terenu działki nr 52, sporządzonego na mapie do celów projektowych z 2018 i r., a w pozostałym zakresie orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła na powyższą decyzję Z.K.. Zaskarżona decyzja zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i 3, art. 78 § 1 i art. 80 K.p.a. przez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w sprawie, przez nie przeprowadzenie z własnej inicjatywy dowodu z wizji lokalnej i dowodu z przesłuchania stron, w sytuacji, w której przeprowadzenie wskazanych dowodów jest niezbędne w celu ustalenia wpływu zrealizowania planowanej inwestycji na budynek mieszkalny – letnią kuchnię położony na działce 53, w szczególności w zakresie naturalnego oświetlenia budynku kuchni letniej, z którego skarżąca korzysta w okresie od końca maja do końca października każdego roku. Strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W okolicznościach niniejszej sprawy należy potwierdzić wypełnienie się powyższych warunków, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta będącego siedzibą tutejszego Sądu. Treść art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ww. ustawy nie wskazuje z kolei na to, aby rozpoznanie sprawy w powyższym trybie wymagało zgody stron postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, w ramach sprawowanej kontroli sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca inwestorowi pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr 52, położonej w miejscowości N. w gminie N.. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [....]ego została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy, bowiem wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 16/18 tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną przez Z.K. decyzję Wojewody [....] z dnia [...] września 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]. Analiza skargi prowadzi do wniosku, iż spór w niniejszej sprawie w dalszym ciągu dotyczy usytuowania obiektu budowlanego podlegającego nadbudowie i rozbudowie, a w konsekwencji związanego z tym wpływu planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącej. Tutejszy Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 czerwca 2018 r. podkreślił, że zarówno rozbudowa, jak i nadbudowa spornego budynku, po spełnieniu warunków, określonych w przepisach prawa, jest dopuszczalna. Wymaga ona jednak spełnienia przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 P.b. Analizując powyższą kwestię tutejszy Sąd w ww. wyroku zakwestionował użycie w ramach dokumentacji projektowej mapy do celów projektorowych pochodzącej z 2012 r., a więc mapy sprzed 4 lat licząc od daty złożenia wniosku o pozwolenie na budowę. Sąd zarzucił także dokonanie w sposób niewystarczający kontroli projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno –budowlanymi w zakresie kwestii nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku skarżącej, jak i podstaw lokalizacji nadbudowy i rozbudowy na terenie działki inwestora. W tym zakresie dostrzegł brak w aktach sprawy zarówno stosownej analizy nasłonecznienia, jak i upoważnienia właściwego Ministra do wyrażenia przez organ zgody na odstąpienie od warunków techniczno – budowlanych. Pozostałe zarzuty skargi dotyczące przesunięcia ogrodzenia, niezbadania ewentualnego wpływu projektowanej inwestycji na stan techniczny budynku skarżącej, czy też naruszenia przepisów postępowania poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, dowodu z oględzin, przesłuchania świadków czy stron, tutejszy Sąd uznał za niezasadne. Powyższym stanowiskiem pozostawały związane organy ferujące decyzje w niniejszej sprawie. Związany jest nim także Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę (153 P.p.s.a.).

Analizując materiał zgromadzony w sprawie uznać należy, że w ponownie prowadzonym postępowaniu Wojewoda [....] zrealizował wytyczne zawarte w ww. prawomocnym wyroku tutejszego Sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem aktualna mapa do celów projektowych z 2018 r., w oparciu o którą Wojewoda [....] zreformował rozstrzygnięcie organu I instancji. Do akt przedłożono ponadto analizę naturalnego oświetlenia oraz nasłonecznienia z lutego 2019 r., sporządzoną przez mgr inż. arch. J. Ś., z której wynika, że projektowana rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 52 nie wpłynie w sposób istotny na dopływ naturalnego światła do pomieszczeń mieszkalnych w istniejącym budynku na działce nr 53. Przeprowadzona analiza czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w budynku skarżącej wykazała, że czas ten jest znacznie dłuższy od normatywnego.

Co więcej, akta sprawy uzupełniono o pochodzące od Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 lutego 2016 r. upoważnienie Starosty [...] w sprawie wyrażenia zgody na odstępstwo określone wnioskiem z dnia 2 grudnia 2015 r., polegające na wykonaniu w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce budowlanej nr 52 w miejscowości N., ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1m (nadbudowa) od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr 53 i w odległości 1,50m (rozbudowa) od granicy z tą działką. Jakkolwiek organ dostrzegł, iż data wydania upoważnienia wyprzedza datę złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, to jednak w oparciu o analizę uzupełnionego dokumentu, za trafne uznać należy stanowisko organu o braku wątpliwości co do tożsamości przedmiotu udzielonej zgody. Warto też zaznaczyć, że przepis art. 9 ust. 2 P.b. wymaga aby odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych było udzielone przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skutkiem udzielenia upoważnienia przez właściwego ministra na odstępstwo od warunków technicznych jest to, że organ administracji rozstrzygał sprawę pozwolenia na budowę także w oparciu o udzielone odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż powyższe odstępstwo zostało uwzględnione zarówno w procesie projektowania przedmiotowej budowy, jak i w trakcie zatwierdzania projektu budowlanego. Wobec tego, okoliczność uzyskania zgody na powyższe odstępstwo, jeszcze przed formalnym wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie, uznać wypada za prawnie irrelewantną dla oceny legalność kontrolowanej decyzji.

Odnosząc się do kwestii zarzutu nienależytego zebrania materiału dowodowego w zakresie braku analizy nasłonecznienia letniej kuchni należy wskazać, iż brak jest w badanej sprawie okoliczności, które potwierdzałyby istnienie tego typu obiektu przeznaczonego na pobyt ludzi na działce należącej do skarżącej. Rację przyznać należy Wojewodzie, że brak jest dowodów potwierdzających istnienie na działce skarżącej obiektu oddalonego od rozbudowywanego i nadbudowanego budynku mieszkalnego o zaledwie 50cm. Lokalizacji tego obiektu nie potwierdzają mapy do celów projektowych z lat 2012, 2018 i 2019. Istnienia obiektu nie potwierdza także wypis z rejestru gruntów i budynków załączony do akt administracyjnych. Trafnie zatem konkluduje Wojewoda, że brak jest podstaw do badania w niniejszej sprawie kwestii oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieistniejący obiekt.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda uwzględnił sformułowane przez tutejszy Sąd poglądy prawne, uzupełnił materiał dowodowy i wydał decyzję, która odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi tyczące naruszenia art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i 3, art. 78 § 1 i art. 80 K.p.a. okazały się niezasadne.

Z powyższych względów, Sąd orzekł o oddaleniu skargi w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

dc