Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 983/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargi kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 8, pkt 7a
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 124b
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 184, art. 182 § 2 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędzia WSA del. Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych Wojewody Wielkopolskiego oraz M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Po 683/16 w sprawie ze skargi [...] spółki akcyjnej w G., Oddział w K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2016 r., [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargi kasacyjne.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 683/16 uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2016r. [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości.

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Starosta Ostrowski decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2015 r., poz. 1774 ze zm. – dalej "u.g.n."), zobowiązał M. G. do udostępnienia części nieruchomości położonych w gm. S., oznaczonych w obrębie C. numerem działki 229/1, zapisanej w księdze wieczystej [...] oraz numerem działki 230/2, zapisanej w księdze wieczystej [...], na rzecz [...] S.A. z siedzibą w G., Oddział w K., w celu wykonania niezbędnych prac związanych z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej nn.; udostępnieniu podlegają części działek nr 229/1 i 230/2 o pow. około 0,0650 ha, zgodnie z linią określającą teren niezbędny do zajęcia nieruchomości w celu wykonania prac związanych z wymianą przewodów i słupów, wykreśloną na mapie, która stanowiła załącznik nr 1 do tejże decyzji – na okres 1 tygodnia w terminie 6 miesięcy; zobowiązał [...] S.A. z siedzibą w G., Oddział w K. do przywrócenia nieruchomości do stanów poprzednich, niezwłocznie po wykonaniu niezbędnych prac związanych z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej nn., a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca miał zapłacić odszkodowanie, które miało być powiększone o obniżoną wartość nieruchomości, gdyby taka nastąpiła; odszkodowanie za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, związanych z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej nn. przysługiwało w wysokości uzgodnionej między właścicielami a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomości, jednakże w braku takiego uzgodnienia w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, Starosta jest zobligowany do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania; obowiązek udostępnienia wyżej wymienionych nieruchomości, tj. części działki nr 229/1 oraz części działki 230/2 podlega egzekucji administracyjnej.

Na powyższą decyzję uczestniczka niniejszego postępowania – M. G. – wniosła do Wojewody Wielkopolskiego odwołanie zarzucając naruszenie art. 124b u.g.n. poprzez wadliwe przyjęcie, że planowane przez wnioskodawcę prace związane z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej nn., stanowią remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm. – dalej "P.b.").

W uzasadnieniu wskazała, że remont nie może polegać na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu, a następnie jego wznoszeniu od nowa.

Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika, jakimi parametrami użytkowymi i technicznymi charakteryzują się posadowione na gruncie słupy i przewody oraz nie ustalono w sposób jednoznaczny jakie przewody i słupy wnioskodawca planuje postawić na gruncie. Obecnie na nieruchomościach znajdują się słupy drewniane, które mają zostać zastąpione przez betonowe, a zamiast przewodów gołych ma powstać jeden przewód izolowany. Jednak tak ogólne ustalenia nie pozwalają – zdaniem Wojewody – ocenić, czy parametry użytkowe i techniczne linii ulegną zmianie. W związku z tym organ uznał, że dopiero po dokonaniu porównania parametrów technicznych i użytkowych słupów i przewodów istniejących na gruncie z parametrami urządzeń projektowanych, będzie możliwa kwalifikacja prac będących przedmiotem niniejszego postępowania. Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązkiem organu I instancji jest ocena, jaki charakter prac będzie wykonany na danej nieruchomości, czy będzie to remont, czy też przebudowa, od tego bowiem zależy zastosowanie art. 124b u.g.n.

Na w/w decyzję Wojewody [...] S.A. z siedzibą w G., Oddział w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę zarzucając jej naruszenie prawa procesowego przez naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. – poprzez jego zastosowanie pomimo braku naruszenia przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji; naruszenie prawa materialnego - art. 124 b ust. 1 u.g.n. w związku z art. 3 pkt 8 "P.b." poprzez błędną ich interpretację i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, poprzez uznanie, że wymiana słupów i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej wyrobów budowlanych posiadających inne parametry niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego, jednakże nie powodująca zmiany parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości nie stanowi remontu, o którym mowa w wyżej wymienionych przepisach prawa.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu powołanym na wstępie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 683/16 uchylił zaskarżoną decyzję.

Sąd wskazał, że sformułowane przez Starostę zobowiązanie w punkcie drugim decyzji stanowi, iż nieruchomość jest zajęta dla potrzeb robót budowlanych związanych z wymianą przewodów i słupów. Zdaniem Sądu w takim wypadku, nawet jeśli organ zamierzałby dokonać przebudowy elementów infrastruktury przesyłowej – co nie znajduje potwierdzenia w załączonej do akt sprawy korespondencji – to nie zmienia to faktu, że decyzja Starosty uprawnia go tylko do działań podejmowanych celem wymiany przewodów i słupów. Nie ulega również wątpliwości, że właśnie to było intencją organu I instancji.

Sąd zauważył, że ustawodawca w art. 3 pkt 8 P.b. klasyfikuje remont również jako odtworzenie stanu pierwotnego poprzez użycie materiałów choćby odmiennych od tych, których użyto pierwotnie przy posadowieniu obiektów budowlanych. W ocenie Sądu podmiot dokonujący remontu – w obliczu zmian, jakie na przestrzeni kilkudziesięciu lat zrewolucjonizowały materiały używane do konstruowania sieci elektroenergetycznych – nie ma obowiązku stosować tego samego rodzaju materiałów, których użyto przy pierwotnym posadowieniu słupów. Ponadto Sąd wskazał, że jeśli możliwym jest użycie takich rozwiązań, które zminimalizują potrzebę kolejnych prac remontowych czy konserwacyjnych, to niniejsza decyzja nie stoi na przeszkodzie by takie rozwiązania zastosować dopóki nie wkraczają one w zakres art. 3 pkt 7a P.b.

W ocenie Sądu organ I instancji słusznie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i na jego podstawie wywiódł, że przesłanki dla zakwalifikowania robót budowlanych jako przebudowy nie mają miejsca. Za chybioną Sąd uznał argumentację organu odwoławczego, że organ I instancji nie uczynił zadość wymaganiom przepisów prawa w zakresie postępowania dowodowego. Nie tylko protokół z oględzin nieruchomości, ale i obszerna korespondencja mająca na celu rozpoznanie sprawy świadczą – zdaniem Sądu – o rzetelnie realizowanych obowiązkach Starosty w tym zakresie.

W ocenie Sądu I instancji w tych warunkach nie było podstaw do uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.

Od w/w wyroku skargi kasacyjne złożyli Wojewoda Wielkopolski, reprezentowany przez radcę prawnego, oraz uczestniczka postępowania M. G., także reprezentowana przez radcę prawnego. Obie skargi kasacyjne zaskarżyły wyrok w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto zarówno Wojewoda, jak i uczestniczka postępowania, zrzekli się rozprawy.

Wojewoda Wielkopolski w swojej skardze kasacyjnej – na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, których uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., poprzez uwzględnienie przez Sąd I instancji skargi i uchylenie decyzji Wojewody, pomimo że w sprawie zostały spełnione przesłanki do uchylenia przez Wojewodę decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania,

- art. 124b ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 3 pkt 7a i 8 P.b., poprzez błędną wykładnię i wadliwe przyjęcie, że planowane przez wnioskodawcę prace związane z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej powinny zostać zakwalifikowane jako remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 P.b.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Wojewoda podniósł, że wydał decyzję kasacyjną ponieważ organ I instancji nie przeprowadził porównania pomiędzy obecnymi parametrami użytkowymi i technicznymi linii niskiego napięcia przebiegającej przez działki M. G., a parametrami projektowanych słupów i przewodów, co doprowadziło do naruszenia art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., co spowodowało brak możliwości jednoznacznej oceny, czy będzie to remont, czy przebudowa.

Powołując się na przepisy prawa budowlanego organ odwoławczy wskazał, że remontem nie mogą być roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie obiektu nowego, nawet odpowiadającego gabarytami obiektowi pierwotnemu. Podkreślono, że remont polega na wymianie jedynie poszczególnych elementów i zastąpienie ich nowymi w istniejącym obiekcie budowlanym.

W skardze kasacyjnej uczestniczki postępowania – M. G. – zarzucono naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 124b ust. 1 u.g.n., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie Starosta Ostrowski był uprawniony do zobowiązania M. G. – z pominięciem jej zgody – do udostępnienia na rzecz wnioskodawcy części należących do skarżącej nieruchomości na potrzeby prac związanych z modernizacją linii elektroenergetycznej niskiego napięcia,

- art. 3 pkt 6 i 8 P.b., poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie prac związanych z wymianą przewodów i słupów linii elektroenergetycznej niskiego napięcia na nieruchomościach gruntowych skarżącej jako remontu, a nie budowy elementów infrastruktury przemysłowej, które to naruszenia doprowadziły w efekcie do uchylenia decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2016 r., gdzie ten prawidłowo zakwalifikował zamierzone przez [...] S.A. prace jako faktyczną budowę linii energetycznej w rozumieniu art. 3 pkt 6 P.b.,

2) przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez nieprawidłową ocenę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku załączonych do akt sprawy dowodów w postaci przekazanej przez [...] S.A. dokumentacji zakresu planowanych robót i w konsekwencji błędne przyjęcie, że planowane prace doprowadzą jedynie do odtworzenia stanu pierwotnego linii, a nie posadowienia na gruncie skarżącej zupełnie nowej linii energetycznej, z zastosowaniem wymiany wszystkich jej elementów na nowe.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Starosta Ostrowski dokonał błędnej wykładni art. 3 pkt 8 P.b., który zawiera legalną definicję pojęcia "remont", co błędnie podtrzymał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku, pomimo, że z przedłożonych dokumentów wynika, iż planowane prace przekraczają zakres "remontu" zdefiniowanego w powołanym przepisie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi kasacyjne nie zasługują na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skarg kasacyjnych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zrzekli się rozprawy. Strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o przeprowadzenie rozprawy, wobec czego rozpoznanie skarg kasacyjnych nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie ustalenia wymaga kwestia, czy zakres prac zaproponowany przez inwestora można zaliczyć do remontu stanowiącego jedną z przesłanek umożliwiających udostępnienie nieruchomości, czy też zakres tych prac będzie stanowił budowę, bądź też przebudowę istniejącej linii napowietrznej, co będzie z kolej wiązało się z negatywnym rozpoznaniem wniosku inwestora.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 124b u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

Z w/w przepisu wynika, że może on być zastosowany, jeśli kumulatywnie spełnione zostaną następujące przesłanki: a) wystąpi konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wymienionych w przepisie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, b) właściciel (użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) nie wyraża zgody na takie udostępnienie. W art. 124b ust. 1 u.g.n. ustawodawca określił zatem warunki dopuszczalności wydania decyzji nie tylko w postaci wykazania braku zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości uprawnionemu podmiotowi, ale też w postaci wykazania okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. Decyzja oparta na art. 124b ust. 1 u.g.n. musi zatem ściśle określać zakres ograniczenia prawa własności. W sposób jasny musi z niej wynikać zakres uszczuplenia władztwa właściciela, które może być dokonane tylko w zakresie niezbędnym do wykonania czynności polegających na konserwacji, remoncie i usuwaniu awarii konkretnego urządzenia.

W niniejszej sprawie z jej akt wynika, że przedstawiciel [...] S.A. z siedzibą G., Oddział w K., pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. zwrócił się do właścicielki przedmiotowych nieruchomości – M. G. – z prośbą o podpisanie "Oświadczenia woli o udostępnieniu nieruchomości pod projektowanymi urządzeniami", dotyczącego udostępnienia jej działek nr 229/1 i 230/20 pod wymianę przewodów i słupów linii napowietrznej na tych działkach w związku z realizacją przez [...] S.A. "Modernizacji sieci elektroenergetycznej w miejscowości C. stacja 22-087 oraz stacja 21110 gm. S.". Jak wynika z akt, w dniu 21 stycznia 2016 r. przeprowadzono oględziny części działek nr 229/1 i 230/2 i ustalono, że znajdują się na nich 3 słupy drewniane (w tym jeden podwójny) z 4-5 przewodami linii napowietrznej nn. Z akt wynika także, iż M. G., mimo kilkakrotnych prób ze strony inwestora, nie wyraziła zgody na wejście na jej działki w celu wymiany przewodów i słupów linii elektroenergetycznej nn. cały czas wskazując, że brak jest podstaw do wydania decyzji w trybie art. 124b u.g.n., gdyż jej zdaniem ta modernizacja sieci elektroenergetycznej nie jest remontem lecz przebudową.

Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 3 pkt 8 P.b., ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie, należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Jak zatem wynika z w/w przepisu w przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego wymaga napraw, wymiany lub odnowienia niektórych tylko elementów obiektu. Poza tym w przypadku remontu obiekt jemu poddany zazwyczaj jest jeszcze użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, a remont ma zapobiec na przyszłość jego degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 6 P.b., ilekroć w ustawie jest mowa o budowie, należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Stosownie zaś do art. 3 pkt 7a) P.b., przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Wobec poczynionych powyżej rozważań, a także wobec stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, iż roboty budowlane polegające na wymianie słupów drewnianych stanowiących część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna na wykonane z innego materiału w sytuacji, gdy nie następuje zmiana parametrów i przebiegu trasy owej linii mogą być zakwalifikowane jako remont (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. I OSK 1509/16; wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. I OSK 604/14; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2012, sygn. II SA/Ol 608/13; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 31 marca 2017 r., sygn. II SA/Rz 1425/16; wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. II SA/Bd 1342/15, publ.www.nsa.gov.pl). Rzecz bowiem w tym, że słup energetyczny nie stanowi samodzielnego obiektu budowlanego, ale jest częścią inwestycji budowlanej, jaką jest napowietrzna linia niskiego napięcia. W związku z tym wymiana jednego z elementów tejże linii nie może być uznana za budowę lub przebudowę, zwłaszcza jeżeli wymiana słupów drewnianych na betonowe dokonywana jest w celu poprawy jakości lub naprawy całej linii. Okoliczność, że chodzi o obiekty liniowe ma znaczenie przy ocenie rozumienia pojęcia "remontu". Nie można dokonywać wykładni tego pojęcia przez odwoływanie się do orzecznictwa sądowego dotyczącego budynków, czy innych obiektów budowlanych, bowiem przy wykładaniu pojęcia remontu należy mieć na uwadze, że chodzi o szczególne inwestycje, jakimi są niewątpliwie energetyczne linie przesyłowe. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na gruncie niniejszej sprawy także użycie nowych materiałów nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu zawartą w art. 3 pkt 8 P.b., w której to wprost dopuszczono zastosowanie innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. Wydaje się bowiem racjonalne, że zamiast przestarzałych technologii (drewniane słupy, nieizolowane przewody) przy remoncie stosuje się nowsze technologie (betonowe słupy, izolowane przewody). Zatem działania planowane przez inwestora sieci, polegające na wymianie zużytych jej elementów, przewodów i słupów, mogą co do zasady stanowić remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 P.b. Inwestor wyraźnie określił bowiem, że czynności miały zostać przeprowadzone na istniejącej linii elektroenergetycznej, bez zmiany trasy i napięcia znamionowego linii, co umożliwi jej dalszą eksploatację, gdyż przy dotychczasowym stanie technicznym istnieje ryzyko awarii. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaistniała zatem obiektywna przesłanka potwierdzająca konieczność przeprowadzenia remontu. Chcąc zakwestionować zakres planowanych prac jako remont, należałoby wykazać, że ulegną zmianie parametry takie, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Dopiero bowiem jakakolwiek zmiana tych parametrów oznaczać będzie, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a) P.b. Ta okoliczność nie została zaś wykazana w niniejszej sprawie. W obu wniesionych skargach kasacyjnych skarżący dokonali jedynie polemiki z definicjami ustawowymi remontu, przebudowy i budowy zawartymi w ustawie Prawo budowlane.

Wobec tego przyjąć należy, że skoro w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, że wskutek przeprowadzonych prac doszłoby do zmiany parametrów technicznych, takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego, a inwestor wręcz wskazuje, iż parametry te nie ulegną zmianie, to zasadnie Sąd I instancji przyjął, że sama wymiana przestarzałych słupów i przewodów będzie spełniała definicję remontu.

Wobec powyższego – za Sądem I instancji – uznać należy, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 124b ust. 1 u.g.n., a obie skargi kasacyjne nie mają usprawiedliwionych podstaw.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.