Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 631/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 91
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: apr. 11 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 1999 nr 106 poz 1212
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad  przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu  mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania.
article: art. 162 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 04 listopada 2010 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.

Decyzją z [...] lutego 2002r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. przyznał R. P. (emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji) prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Decyzją z [...] lutego 2006 r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. stwierdził wygaśnięcie powyższego rozstrzygnięcia z dniem 01 stycznia 2006 r. - z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wskazał, że z chwilą wejścia w życie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie tego organu z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego – policyjni emeryci i renciści oraz członkowie ich rodzin utracili prawo do otrzymywania przedmiotowego równoważnika pieniężnego.

W stosunku do decyzji z [...] lutego 2006 r. R. P. zainicjował postępowanie o stwierdzenie jej nieważności, w którym decyzją nr [...] z [...] maja 2009r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] marca 2009 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności. Zdaniem organów policyjnych wyeliminowanie z obrotu prawnego przepisów § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. spowodowało utratę uprawnień emerytów policyjnych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu, co spowodowało bezprzedmiotowość dotychczasowego stosunku prawnego opartego na rozstrzygnięciu przyznającym to świadczenie i konieczność stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] lutego 2002 r. na podstawie art. 162 §1 pkt 1 kpa. Również, w ocenie organów, za wygaszeniem rozstrzygnięć przyznających równoważnik przemawia interes społeczny, bowiem niezgodne z zasadą praworządności jest wypłacanie świadczeń nieprzewidzianych prawem.

Wyrokiem z 2 grudnia 2009 r. w sprawie II SA/Wa 1140/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskutek skargi R. P., uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2009 r. i poprzedzającą jej wydanie decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] marca 2009 r. Sąd wskazał, że w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji przedmiotem oceny jest wyłącznie kwestia istnienia wad prawnych wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Zasady tej organy nie dochowały i przeprowadziły postępowanie co do istoty sprawy, analizując w szczególności kwestię występowania interesu społecznego jako jedną z przesłanek stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Nieprawidłowo również organy przyjęły, że uchylenie podstawy prawnej decyzji powoduje wygaszenie uprawnień nabytych w oparciu o tę decyzję w przeszłości, podczas gdy uchylenie podstawy prawnej decyzji powoduje wyłącznie brak możliwości wydawania podobnych rozstrzygnięć na przyszłość. Stwierdzono, że uchylenie § 8 rozporządzenia z 28 czerwca 2002r., na podstawie którego przyznano skarżącemu prawo do świadczenia, bez jednoczesnego cofnięcia dotychczasowych uprawnień lub wygaszenia decyzji je przyznających, nie mogło stanowić wystarczającej przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] lutego 2002 r. Również organ nie wykazał występowania w sprawie interesu społecznego. W tych okolicznościach skład orzekający sformułował ocenę, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Sąd jednocześnie wskazał, że organy nie uzasadniły swojej właściwości rzeczowej w sprawie.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu po wyroku WSA w Warszawie Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2010r. stwierdził nieważność decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z [...] lutego 2006r. wygaszającej decyzję Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] lutego 2002r. przyznającej R. P. prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu organ powołał się na argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie ze sprawy II SA/Wa 1140/09. Przedmiotowa decyzja nie była skarżona.

W dniu 10 maja 2010 r. R. P. złożył wniosek o przyznanie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2010.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. cofnął R. P. z dniem 1 stycznia 2006 r. uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Organ wyjaśnił, że R. P. pobierał równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego na podstawie kolejno obowiązujących w tym przedmiocie aktów prawnych: rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 grudnia 1999r., a od 01 stycznia 2003r. na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r.

W dniu 1 stycznia 2006r. zostało znowelizowane ostatnio wymienione rozporządzenie Ministra – rozporządzeniem tego organu z 28 grudnia 2005 r., którym uchylono § 8 stanowiący, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego. Zdaniem Komendanta obecnie nie istnieje przepis, który pozwalałby, w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont, traktować emerytów i rencistów jak policjantów w służbie czynnej. W szczególności nie wymienia ich art. 91 ust. 1 ustawy z 06 kwietnia 1990 r. o Policji, jak również ustawa z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.). Wskazana ustawa stanowi jedynie o prawie emeryta i rencisty do lokalu mieszkalnego (art. 29) oraz o prawie do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu (art. 30). Zdaniem organu uchylony z dniem 01 czerwca 2006 r. § 8 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. wykraczał poza zakres delegacji ustawowej z art. 91 ust. 2 ustawy o Policji przyznanej właściwemu Ministrowi do określenia wysokości, zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania oraz zwracania spornego równoważnika pieniężnego. Wskazano, że zgodnie z § 6 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. jeżeli policjant (a w związku z uchylonym § 8 – emeryt i rencista policyjny) przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1 - wydaje się decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego. Zdaniem organu uchylony § 8 stanowił niezbędną podstawę pozwalającą analogicznie stosować § 1 ust. 1 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. do emerytów, rencistów policyjnych i członków ich rodzin. Skoro został on uchylony, emeryci i renciści nie spełniają warunków określonych w § 1 ust. 1, bo przepis ten nie ma do nich zastosowania.

W konkluzji organ stwierdził, że skoro z dniem 1 stycznia 2006r. odpadła podstawa prawa do kontynuacji wypłacania równoważnika pieniężnego dla emerytów policyjnych to należało orzec o cofnięciu z dniem 1 stycznia 2006r. R. P. uprawnienia do otrzymywania równoważnika za remont zajmowanego lokalu.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. P. żądając jego unieważnienia i wypłaty należnego równoważnika wraz z odsetkami. Nie zgodził się z wywodami organu stwierdzając, że pozostają one w kolizji ze stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie ze sprawy II SA/Bk 1140/09. Zarzucił, że Komendant Miejski Policji wydając decyzję [...] powielił swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2006r. Odwołujący zwrócił też uwagę na brak daty na decyzji nr [...].

Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z [...] lipca 2010 r. nr [...]utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał, że WSA w Warszawie w wyroku z 2 grudnia 2009 r. przesądził wyłącznie kwestię naruszenia art. 162 § 1 kpa, natomiast nie rozstrzygał merytorycznie o prawach do świadczeń. Wywiódł, wbrew stanowisku strony, że kwestionowana decyzja nie została wydana (jak decyzja z [...] lutego 2006r.) na podstawie rozporządzenia z 28 grudnia 2005r., ale na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002r., który stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień do równoważnika w sytuacji, gdy strona przestanie spełniać warunki z § 1 ust. 1 tego aktu prawnego. Jak wskazano, skarżący przestał był policjantem w służbie czynnej, podczas gdy przepis ten wymaga posiadania takiego statusu. Również, zdaniem organu, brak jest innych przepisów przewidujących prawo emerytów policyjnych do równoważnika, a ustawa o Policji nie stanowiła i nadal nie stanowi podstawy do przyznania uprawnienia do równoważnika pieniężnego emerytowi czy renciście policyjnemu. Organ ustalił jednocześnie, że decyzja nr [...] faktycznie nie posiada daty, ale z uzyskanych informacji wynika, że została ona wydana na w dniu [...] czerwca 2010r. Brak tej daty nie miał jednak wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie i nie wywołał negatywnych skutków w odniesieniu do uprawnień skarżącego.

Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożył do sądu administracyjnego R. P. wnosząc o jej uchylenie albo zmianę i orzeczenie uznania istnienia prawa do wypłaty równoważnika. Przedmiotowej decyzji zarzucił rozstrzygnięcie przedmiotu sprawy po raz drugi w tej samej materii, prawomocnie rozstrzygniętej wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009r. II SA/Wa 1140.09, a zatem w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny, co decyzja z dnia [...] marca 2009r. Wskazał też na bezzasadne oparcie podstaw prawnych decyzji na podstawie § 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. , a w konsekwencji dowolną interpretację powołanych w zaskarżonej decyzji – przepisów. W ocenie skarżącego obowiązujące obecnie przepisy w zakresie wypłacania policjantom równoważnika za remont zajmowanego lokalu nie przewidują wygaśnięcia uprawnień nabytych na podstawie decyzji wydanych w oparciu o istniejącą uprzednio podstawę prawną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że prawo organów policyjnych do cofnięcia uprawnienia do równoważnika po 01 stycznia 2006r. w przypadku emeryta policyjnego, którym jest skarżący, wynika z § 6 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania spornego w sprawie niniejszej świadczenia.

Skarżący R. P. ustosunkował się do odpowiedzi na skargę w piśmie procesowym z dnia 29 września 2010r. (k. 35).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżonej decyzji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, ani też takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy sądowej wynika, iż uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego skarżący otrzymał na mocy decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] wydanej w oparciu o § 14 ust.1 pkt 5, ust. 3 i 4 ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469) w zw. z § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz.U. Nr 106, poz. 1212 ze zm.).

Na podstawie wskazanej decyzji skarżący pobierał równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego od 1 stycznia 2002r. do 2005r. (włącznie) tj. do momentu wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2005r, Nr 266, poz. 2246). Rozporządzenie zmieniające uchyliło między innymi § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r., który "kontynuował" przewidziane przepisami wykonawczymi do ustawy o Policji, stosowanie także do emeryta, rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym policjancie oraz po zmarłym emerycie lub renciście policyjnym, przepisów rozporządzenia w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Tym samym z dniem 1 stycznia 2006r. przestała istnieć materialnoprawna podstawa przyznawania emerytom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu i wypłacania emerytom policyjnym wcześniej przyznanego równoważnika. Do tej daty, co należy zdecydowanie podkreślić, przyznawanie emerytom policyjnym uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu i jego wypłacanie, odbywało się wyłącznie w oparciu o regulację przewidzianą przepisami wykonawczymi do ustawy o Policji, "rozciągającymi" stosowanie zasad przyznawania w/w równoważnika policjantowi, także na emerytów i rencistów policyjnych. Począwszy od daty wydania decyzji przyznającej skarżącemu uprawnienie do równoważnika za remont lokalu tj. od 22 lutego 2002r. były to przepisy: § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia MSWiA z 20 grudnia 1999r. (obowiązującego w okresie od 24 grudnia 1999r. do 19 lipca 2002r) i § 8 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002r., który to przepis obowiązywał od 20 lipca 2002r. do 31 grudnia 2005r.

W żadnym z wyżej wymienionych okresów uprawnienie emerytów policyjnych i rencistów policyjnych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie wynikało z przepisu rangi ustawy. Zdaniem Sądu gdyby z przepisów ustawowych można było wywieść posiadanie prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez emeryta policyjnego, to fakt uchylenia § 8 rozporządzenia MSWiA z 2002r. nie miałby istotnego znaczenia. Nie można, bowiem poprzez zmianę przepisów wykonawczych pozbawić danej osoby prawa, które wynika z ustawy.

W analizowanym stanie prawnym mamy jednak sytuację odmienną, albowiem przepisy ustawowe nie przyznały emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, natomiast w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy o Policji z dnia 28 czerwca 2002r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając z przekroczeniem delegacji ustawowej, przyznał takie uprawnienie emerytom policyjnym.

Potwierdził to Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 listopada 2004r. (K 7/04, OTK –A 2004/10/109), stwierdzając, że krąg podmiotów uprawnionych do świadczenia w postaci równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, jest oczywisty na poziomie ustawowym. Przepis art. 91 ust. 1 ustawy o Policji stanowi wyraźnie, iż "policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". Przepis ten wskazuje zarówno podmiot uprawniony do uzyskania świadczenia, jak i cel świadczenia, ograniczając krąg uprawnionych do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego wyłącznie do funkcjonariuszy policji w służbie czynnej. Biorąc pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzić, zatem należy, iż zamieszczany w przepisach wykonawczych wydanych do art. 91 ustawy o Policji, zapis o odpowiednim stosowaniu w stosunku do emerytów policyjnych obowiązujących wobec policjantów zasad przyznawania równoważnika pieniężnego za remont lokalu, był normą wykraczającą poza upoważnienie ustawowe.

Uprawnienia emeryta policyjnego do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, nie da się także wyczytać z treści ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004r, Nr 8, poz. 67). Wymieniona wyżej ustawa przewiduje dwa zasadnicze uprawnienia związane z zaspakajaniem potrzeb mieszkaniowych emerytów i rencistów policyjnych. Pierwsze z nich wynika z art. 29 ust. 1 ustawy i jest uprawnieniem do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub podległych m organów albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Drugie uprawnienie emerytów policyjnych i rencistów policyjnych wynika z art. 30 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji i jest nim prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy. Analizując ten przepis Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 października 2008 r., sygn. U 4/08 (OTK ZU A, 2008 r., nr 8, poz.141), podkreślił, iż właśnie jego treść dowodzi, że poza uprawnieniem emeryta policyjnego (rencisty policyjnego) do lokalu i jego uprawnieniem do pomocy na uzyskanie lokalu, ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji, innych świadczeń tym podmiotom nie zapewniła. Jeżeli bowiem ustawowe prawo emerytów i rencistów do lokalu mieszkalnego miałoby obejmować także inne uprawnienia wymienione w rozdziale 8 ustawy o Policji, to zamieszczenie w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji art. 30 byłoby zbędne, gdyż uprawnienie, o którym mowa w tym przepisie wynikałoby z odesłania zawartego w art. 29 ustawy.

Wykładnia powołanych wyżej przepisów prawa prowadzi do jednoznacznego stanowiska, że uprawnienie do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom Policji pozostającym w czynnej służbie. Podobny pogląd został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 1012/07, w uzasadnieniu którego stwierdzono, że równoważnik pieniężny za remont lokalu służy funkcjonariuszom czynnym, a nie emerytom i rencistom, gdyż inaczej byłoby to wyraźnie wskazane w ustawie. W sytuacji zaś, gdy uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zostało przyznane emerytom, rencistom policyjnym na podstawie § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. (a więc przed 1 stycznia 2006 r.), to mając na uwadze, że przepis aktu wykonawczego był sprzeczny z ustawą, uchylenie tego przepisu nie narusza zasady ochrony praw nabytych. Pogląd ten podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 16 lutego 2010r. (IV SA/Wr 575/09).

Skoro nie istniał i nie istnieje żaden inny przepis ustawy, który pozwalałby w zakresie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego traktować emerytów policyjnych w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej, to wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego, trafnie organy rozpoznające sprawę uznały, że z dniem 1 stycznia 2006 r. odpadła podstawa prawna do przyznawania i wypłacania równoważnika pieniężnego dla emerytowanych funkcjonariuszy Policji. Dlatego też, zdaniem Sądu, dokonane kwestionowaną decyzją cofnięcie skarżącemu z dniem 1 stycznia 2006r. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu było naturalną konsekwencją uporządkowania regulacji prawnej i dostosowania treści przepisów wykonawczych do zgodności z zapisami ustawy o Policji. Z dniem 1 stycznia 2006r. odpadła, bowiem całkowicie podstawa do dalszej wypłaty dla nich równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Powołanie jako formalnej podstawy decyzji cofającej uprawnienie przepisu § 6 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002r (cytowanego wyżej) nie narusza prawa. Stosownie do tego przepisu, decyzję o cofnięciu uprawnienia do wypłaty dotychczas przyznanego równoważnika, wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia lub uległy zmianie jego uprawnienia do liczny norm zaludnienia.

Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 grudnia 2009r. sygn. VIII SA/Wa 621/09, a wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 listopada 2006r. sygn. II SA/Wa 1689/06 (dostępnymi w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych),a z którymi to stwierdzeniami zgadza się skład orzekający w sprawie niniejszej, uchylony § 8 rozporządzenia, stanowił podstawę pozwalającą stosować § 1 pkt 1 rozporządzenia do emerytów policyjnych. Skoro z dniem 1 stycznia 2006r. odpadła ta podstawa, to emeryci policyjni nie spełniają warunków określonych w § 1 ust. 1 rozporządzenia, jako że w ogóle tego przepisu się do nich nie stosuje. Również w wyroku z 21 listopada 2006r. wydanym w sprawie II SA/Wa 1335/06 (też dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opowiedział się za cofnięciem emerytom policyjnym uprawnień do równoważnika za remont lokalu jako drogą właściwą do dostosowania stanów faktycznych do obowiązującego prawa. Sąd ten stwierdził, iż § 6 rozporządzenia wykonawczego MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. uzasadnia wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego wobec utraty przez emeryta policyjnego danego uprawnienia. Decyzja taka miałaby charakter deklaratoryjny, a za jej wydaniem przemawia konieczność regulowania stanów faktycznych zgodnie z obowiązującym prawem.

Takiej oceny sprawy nie zmienia również podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 110 kpa poprzez rozstrzygnięcie przedmiotu sprawy po raz drugi w tej samej materii, prawomocnie rozstrzygniętej wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009r. Należy, bowiem podkreślić, że WSA w Warszawie w powoływanym wyroku przesądził wyłącznie kwestię naruszenia art. 162 § 1 kpa, natomiast nie rozstrzygał merytorycznie o prawach do świadczeń. Ponadto kwestionowana decyzja nie została wydana (jak decyzja z [...] lutego 2006r.) na podstawie rozporządzenia z 28 grudnia 2005r., ale na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002r., który stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień do równoważnika w sytuacji, gdy strona przestanie spełniać warunki z § 1 ust. 1 tego aktu prawnego. Nie ma, zatem mowy, że kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz decyzja z dnia [...] lutego 2006r. zostały wydane w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny.

Odnosząc się z kolei do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów art. 6, 7, 8 i 9 kpa, stwierdzić trzeba, iż nie znajdują one usprawiedliwionych podstaw.

Końcowo należy podkreślić, że co prawda decyzja nr [...] nie posiada daty, jednakże – jak ustalił organ odwoławczy - została ona wydana na w dniu 7 czerwca 2010r., a sam brak daty nie miał wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie i nie wywołał negatywnych skutków w odniesieniu do uprawnień skarżącego.

Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.