Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1266/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę w stosunku do
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi U M i K M na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności III i IV raty podatku od nieruchomości za 2014 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę wobec U M.


UZASADNIENIE

U M i K M, pismem z dnia 9 października 2015 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności III i IV raty podatku od nieruchomości za 2014 r.

Z uwagi na fakt, że w aktach administracyjnych znajdowało się wyłącznie zwrotne potwierdzenie odbioru opisanej powyżej decyzji, w którym jako adresata wskazano K M (który także pokwitował odbiór przesyłki), pismem z dnia

7 grudnia 2015 r., Sąd zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie do nadesłania oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji przez U M.

Odpowiadając na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie wskazało, że dowód doręczenia U M zaskarżonej decyzji znajduje się przy tej decyzji. Kolegium podniosło, że U M w imieniu własnym i męża K, który jest wraz z nią solidarnym podatnikiem, wniosła do Kolegium odwołanie, w wyniku którego Kolegium wydało jedną wspólną dla małżeństwa M decyzję, skierowaną do obydwojga. Ze względów technicznych (przepisy pocztowe) koperta zaadresowana być mogła tylko do jednej osoby, którą w tym przypadku był K M. Decyzja dotyczy majątku należącego do wspólności majątkowej małżeństwa M i, zgodnie z art. 36 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, każde z małżonków ma jednakowe prawa i obowiązki wobec tego majątku, w tym ma obowiązek informowania się wzajemnie o czynnościach dotyczących majątku wspólnego. Doręczenie decyzji jednemu z małżonków w takich razach skutkuje doręczeniem jej drugiemu małżonkowi, mieszkającemu pod tym samym adresem,

Kolegium stwierdziło również, że w kwestii doręczania decyzji małżonkom mieszkającym pod jednym wspólnym adresem należy kierować się zasadą racjonalności. Nie bez znaczenia jest również to, że taki organ administracyjny jak Kolegium, będące jednostką budżetową utrzymywaną z podatków, winien kierować się także zasadą oszczędności wydatków, co do których ustawa nie przesądza jednoznacznie, że muszą być poniesione, a tak jest w przypadku doręczania wspólnej decyzji małżonkom.

Zdaniem Kolegium, dodatkowym dowodem na to, że w tej sprawie doręczenia zaskarżonej decyzji dokonano skutecznie, jest fakt wniesienia przez oboje małżonków wspólnej skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu

przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia, na podstawie odpowiedniego przepisu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."). Przy czym, jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi we wskazanym terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a.

Kwestie doręczenia pism w postępowaniu podatkowym podlegają ściśle określonym zasadom, przewidzianym w Rozdziale 5 ("Doręczenia") Działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Przedmiot opisanej na wstępie skargi

- decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie - nie został bowiem skutecznie doręczony skarżącej U M przed wniesieniem przez nią tej skargi. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Kolegium, jakkolwiek wydana wobec U M i K M, została umieszczona w przesyłce skierowanej tylko i wyłącznie do K M, który tę przesyłkę podjął, co potwierdza jego własnoręczny podpis. W konsekwencji, w stosunku do U M nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi. Skarżąca wniosła zatem swoją skargę przedwcześnie, co czyni tę skargę niedopuszczalną. Wskazanej wady - wbrew twierdzeniom Kolegium - nie sanuje nawet fakt, iż U M złożyła skargę wraz ze swoim małżonkiem, wobec którego termin ten skutecznie rozpoczął swój bieg. Doręczenia pism procesowych i wytworzonych przez organ powinny bowiem następować osobno każdemu z małżonków, nie zaś poprzez wysłanie jednego odpisu decyzji dla obydwojga małżonków (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2643/13, dostępny w CBOSA).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi wobec U M.

W zaistniałej sytuacji obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie będzie dokonanie prawidłowego, tj. w sposób określony przepisami Ordynacji podatkowej, doręczenia decyzji U M. Dopiero bowiem skuteczne doręczenie decyzji otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi Skarżącej skorzystanie z tego prawa.