Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 339/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów
Oddalono wniosek o ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 241 i art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 , art. 246 par. 3, art. 42, art. 39 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia decyzji postanawia: I. umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżąca domagając się przyznania prawa pomocy w złożonym dnia 10 grudnia 2008 r. (data wpływu) do Naczelnego Sądu Administracyjnego piśmie podała, że "prosi o przydzielenie adwokata z urzędu". Przesyłając zaś na wezwanie wypełniony formularz PPF uwidoczniła zaś w jego rubryce 4 pozycję "zwolnienie od kosztów sądowych".

Objaśniając stan swojego majątku podała, że oprócz połówki domu oraz 17 arowej nieruchomości rolnej nie ma żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Określając wysokość swoich miesięcznych dochodów wskazała, że ostatnio otrzymywała 840 zł wynagrodzenia, obecnie nie otrzymała zaś jeszcze zasiłku chorobowego.

Uzasadniając swoje starania o zwolnienie od kosztów sądowych podniosła, że aktualnie pozostaje bez pracy, jest na zwolnieniu lekarskim. Z uwagi na swój wiek (50 lat) od dwóch lat boryka się z problemem związanymi z zatrudnieniem. Dom który należy do niej w udziale wynoszącym ½ części nie posiada centralnego ogrzewania, jest do generalnego remontu, występują w nim zawilgocenia, stolarka okienna i drzwiowa oraz podłogi nadają się do natychmiastowej wymiany.

Z załączonej do pisma tytułowanego jako "Prośba o przydzielenie adwokata z urzędu" jakie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 10 grudnia 2008 r. (data wpływu) kopii wypowiedzenia umowy o pracę wynika, że dotychczasowa umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 30 listopada 2008 r.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zacząć wypada od tego, że skoro skarżąca w złożonym dnia 10 grudnia 2008 r. (data wpływu) do Naczelnego Sądu Administracyjnego piśmie podała, że "prosi o przydzielenie adwokata z urzędu" to nawet jeśli w wypełnionym później na żądanie (k. 91 i 92) formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy zakreśliła w jego rubryce 4 pozycję "zwolnienie od kosztów sądowych" należy przyjąć, że rzeczywistą treścią jej żądania stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata.

Odnosząc się do tak rozumianego wniosku należy zwrócić uwagę skarżącej, że skoro postanowieniem z dnia 21 września 2007 r. została już zwolniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie od kosztów sądowych (postanowienie k. 62 i n.) a w myśl art. 241 ppsa takie zwolnienie rozciąga się na wszelkie opłaty i wydatki, więc jeśli udzielone jej w tym zakresie prawo pomocy nie zostało aż po chwilę obecną cofnięte – co dokumentują akta sprawy- to w takiej sytuacji procesowej działaniem oczywiście bezcelowym było składanie przez skarżącą kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. O bezprzedmiotowości takiego żądania wniosku przesądza bowiem aktualizowana okolicznościami faktycznymi realna możliwość uzyskania takiego zwolnienia. Innymi słowy skarżącą ma już w tym zakresie to czego chce.

Z tych względów należało postanowić jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt. 7 ppsa.

Jeśli natomiast chodzi o ustanowienie dla skarżącej adwokata z urzędu to wypada zauważyć, że w myśl art. 246 § 3 ppsa adwokata można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem.

Realia niniejszej sprawy nie dają podstaw do takich ustaleń. Z zalegającego na karcie 84 akt dokumentu pełnomocnictwa wynika, że skarżąca umocowała wybranego przez siebie adwokata w osobie mecenasa A. B. do zastępstwa w sprawie z jej skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz w instancjach właściwych w tej sprawie.

Z akt sprawy nie wynika aby zaistniały okoliczności powodujące wygaśnięcie tego pełnomocnictwa.

Brak też podstaw do ustaleń aby pełnomocnictwo zostało wypowiedziane czy to przez skarżącą czy też adwokata gdyż takich treści nie sposób odnaleźć w którymkolwiek z pism zalegających w aktach sprawy. Podnoszona zaś przez skarżącą okoliczność zwolnienia z pracy jest prawnie nierelewantna po prostu dlatego, że oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę musi być jednoznaczne i stanowcze (tak teza 3 kom. art. 42 w Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja); Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis).

Skoro zaś powstały stosunek pełnomocnictwa z uwagi na brak wymaganego prawem zawiadomienia sądu (art. 42 ppsa) w dalszym ciągu wywołuje skutki prawne to nie można tracić z pola widzenia, że zakres uprawnień ustanowionego pełnomocnika obejmuje umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu czynności, nie wyłączając nawet skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem co wynika wprost a przepisu art. 39 pkt. 1 ppsa. Innymi słowy udzielone adwokatowi A. B. pełnomocnictwo upoważnia go nie tylko do sporządzenia i wniesienie skargi kasacyjnej (k. 112 i n.) ale i daje mu możliwość reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z tych względów należało więc odmówić w tym zakresie odmówić wnioskowi skarżącej i orzec jak w punkcie drugim sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.