Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1632/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6554
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par 2; art. 61 par 4; art. 37
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Zalewski, , Protokolant ref.staż. - Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania licencji połowowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez M.J. zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] odmawiającej wydania licencji połowowej na statek z oznaką rybacką [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Strona pismem z dnia [...] listopada 2014 r. złożyła wniosek o wydanie licencji połowowej na wykonywanie rybołówstwa morskiego przy użyciu statku rybackiego [...].

Minister w dniu [...] grudnia 2014 r. wydał decyzję, którą odmówił wydania licencji połowowej na podstawie art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574, z późn. zm.). W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z powołanym przepisem odmawia się wydania licencji połowowej, jeżeli statek rybacki, którego dotyczy składany wniosek o wydanie licencji połowowej, nie jest wpisany do rejestru statków rybackich.

Odnosząc się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister wskazał, że strona została wezwana na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98. poz. 1071, z późn. zm.); dalej: "k.p.a." do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku o wpis statku rybackiego [...] do rejestru statków rybackich (brak dokumentu potwierdzającego miejsce budowy statku oraz dokumentu pozwalającego na ustalenie daty wejścia statku do eksploatacji, tj. pierwszej Karty bezpieczeństwa "Ł", wydanej na ten statek), pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przekazana przez stronę w wyznaczonym terminie odpowiedź na wezwanie nie spełniała wymogów określonych w wezwaniu (nadal brak było dokumentu potwierdzającego domniemywane przez stronę miejsce budowy statku oraz datę wejścia statku do eksploatacji) w związku z czym przedmiotowy wniosek pozostał bez rozpoznania i w konsekwencji nie nastąpił wpis statku [...] do rejestru statków rybackich.

W skardze na powyższą decyzję M.J. wniósł o wpis do rejestru statków rybackich łodzi [...] oraz wydanie licencji połowowej dla łodzi [...]. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że w celu uzyskania wpisu do rejestru statków rybackich, a w następstwie licencji połowowej dl łodzi [...] złożył wraz ze stosownym wnioskiem wymagane dokumenty tj. świadectwo klasy łodzi wystawione przez Polski Rejestr Statków, świadectwo pomiarowe PRS, kartę bezpieczeństwa wystawioną przez Urząd Morski w G. Skarżący wyjaśnił, że w każdym z wymienionych dokumentów wystawionych przez uprawnione instytucje państwa jest podany rok budowy jednostki jak również budowniczy. W związku z ustalonym i przyjętym przez PRS systemem gospodarczym budowy ww. łodzi należy, w ocenie skarżącego, założyć, że prace budowlane były wykonane w obejściu pierwszego właściciela w K. Skarżący wskazał, że spełnił wszystkie wymogi wpisu [...] do rejestru statków rybackich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej: “p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna, albowiem kwestionowana decyzja nie narusza prawa.

Art. 5 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. z 2014 r., poz. 1592) stanowi, że wykonywanie rybołówstwa morskiego przez armatora, o którym mowa w art. 4 ust. 1, odbywa się przy użyciu statku rybackiego wpisanego do rejestru statków rybackich, posiadającego licencję połowową, zwaną dalej "licencją", oraz specjalne zezwolenie połowowe. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie licencję wydaje minister właściwy do spraw rybołówstwa na wniosek armatora statku rybackiego. Licencja na statek rybacki wpisany do rejestru wydawana jest na czas nieokreślony. Stosownie do art. 14 pkt 1 ustawy minister właściwy do spraw rybołówstwa odmawia wydania licencji, w przypadku gdy statek rybacki, którego dotyczy składany wniosek o wydanie licencji, nie jest wpisany do rejestru.

Należy zauważyć, iż z akt administracyjnych wynika, że wniosek skarżącego o wpis statku rybackiego [...] do rejestru statków rybackich został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie jego braków. Powyższe powoduje, że Minister był zobligowany, w świetle art. 14 pkt 1 ustawy o rybołówstwie, do odmowy wydania licencji.

Niejako na marginesie wyjaśnić należy, iż w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. o sygn. akt I OPS 2/13 (ONSAiWSA z 2014 r. Nr 1, poz. 2) wyraźnie przesądzono, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wyjaśniono w niej także, że nie można pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Jak zauważa się w doktrynie, "tylko prawidłowe podanie wszczyna postępowanie administracyjne, którego bieg w rzeczy samej liczony jest wówczas od dnia wniesienia żądania do organu. Od momentu złożenia podania co prawda zakłada się (domniema), że postępowanie zostało wszczęte, jednak założenie to (domniemanie) podlega albo potwierdzeniu przez organ w drodze zawiadomienia (art. 61 § 4 k.p.a.), albo obaleniu ex tunc: czy w drodze postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.), czy właśnie przez pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 k.p.a.). Należy zaznaczyć przy tym, że w tej ostatniej opcji działanie organu będzie wywoływało konsekwencje prawne wyłącznie wtedy, gdy rzeczywiście będą spełnione przesłanki wymienione w art. 64 k.p.a. do pozostawienia podania bez rozpoznania. W innym przypadku bowiem istotnie uruchomiło ono postępowanie administracyjne (i to z dniem jego wniesienia), a zatem pozostawienie podania bez rozpoznania jest bezskuteczne, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności.

Skoro zatem skarżący twierdzi, że jego wniosek z dnia [...] listopada 2014 r. o wpis statku [...] do rejestru statków rybackich nie był obarczony wadami formalnymi, a zatem organ niedokonując w ramach wszczętego postępowania wymaganych czynności (pozostawiając wniosek bez rozpoznania) pozostaje w bezczynności – to powinien był skorzystać ze środka prawnego wskazanego w art. 37 § 1 k.p.a. Oznaczało to, że skarżący powinien był wezwać Ministra do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie wezwania stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, zgodnie z art. 52 p.p.s.a.

Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.