Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1006/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 46
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par 46 , par 1
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art 156 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Główny Geodeta Kraju decyzją z [...] kwietnia 2011 r. - zaskarżoną skargą przez S. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] sierpnia 201Or. orzekającą o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] marca 201Or., którą odmówiono wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla obrębu ewidencyjnego S. zmiany polegającej na wykreśleniu działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] ha.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

S. M. wnioskiem z 15 kwietnia 2010r. wystąpił o stwierdzenie nieważności ww decyzji Starosty [...]. Wskazał, iż działka nr [...], wykazywana w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla obrębu S. na rzecz władających H. M. i A. W., odpowiada działkom ew. wykazywanym w ewidencji prowadzonej dla obrębu ew. N. oznaczonym nr [...] i nr [...], które powstały z parceli gruntowej [...] - będących własnością wnioskodawcy. Zdaniem wnioskodawcy ta sama nieruchomość jest ujęta w dwóch powiatach, gminach i wsiach.

Po rozpatrzeniu wniosku i zbadaniu sprawy organ I instancji decyzją z [...] sierpnia 201Or. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2010 r.

Ponownie rozpoznając sprawę na skutek wniesionego odwołania, Główny Geodeta Kraju podtrzymał stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Organ podał, iż ze znajdujących się w aktach sprawy kopii map (katastralnej i ewidencyjnej) wynika, że z parceli gruntowej nr [...] położonej w S. powstała działka nr [...]. Potwierdza to również operat pomiarowy z odnowy ewidencji gruntów - wykaz zmian, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] grudnia 1995 r. Ponadto z protokołu nr [...] stwierdzenia stanu władania gruntami sporządzonego [...] grudnia 1996 r., a także z wykazu zmian sporządzonego w styczniu 1975 r. wynika, że władającymi parceli gruntowej nr [...] byli H. M. i A. W. i, że parcela ta położona była w miejscowości S. Obecnie w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S. wykazywana jest działka nr [...] na rzecz władających H. M. i A. W. (oboje nie żyją).

Z kolei działki nr [...] i [...] położone w N. powstały z parceli gruntowej nr [...], co wynika z kopii mapy katastralnej i ewidencyjnej. Na podstawie aktu własności ziemi z [...] kwietnia 1975 r. H. M. stała się właścicielką m. in. działki nr [...], zaś na podstawie innego aktu własności ziemi z [...] kwietnia 1975 r. A. W. stał się właścicielem działki nr [...]. Na mocy aktu notarialnego z [...] kwietnia 1996 r. właścicielem działki nr [...] położonej w m. N. stał się S. M. (KW nr [...]), co obecnie jest wykazywane w ewidencji gruntów i budynków.

Mając na uwadze powyższe ustalenia organy obu instancji uznały, iż uwzględnienie żądania S. M. co do wykreślenia działki ewidencyjnej nr [...] z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla obrębu S. naruszyłoby przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Tym samym należało odmówić stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] marca 2010 r. o odmowie wprowadzenia ww zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Dodatkowo - w odpowiedzi na zarzuty S. M. przedstawione w odwołaniu - Główny Geodeta Kraju podniósł, że bez względu na to czy zmieniły się granice powiatów, gmin lub wsi, a tym samym zmieniły się granice jednostek ewidencyjnych lub obrębów ewidencyjnych i czy nastąpiło to zgodnie z prawem czy też nie, działka nr [...] nie stanowi tej samej działki co działki ew. nr [...] i [...], a zatem powinna być wykazywana w ewidencji gruntów i budynków.

S. M. w skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2011 r. jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż jego dziadek J.W. kupił parcelę gruntową leśną [...] o pow. [...] ha położoną w N. Innego lasu na terenie wiosek N. i S. dziadek nie miał. Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 1955 r. w sprawie utworzenia powiatów [...] i [...] oraz zmiany granic niektórych powiatów w województwie [...] (Dz. U. Nr [...], poz. [...]) - § 1 ust. 3 - w skład powiatu [...] weszła cała gromada N. Podanie przez Starostę [...] w decyzji z [...] marca 2010 r., że w granicach powiatu [...] pozostała działka gruntowa [...] we wsi S. stanowi, w ocenie skarżącego, rażące naruszenie prawa. Parcela gruntowa [...], a nie działka, bezprawnie z naruszeniem granicy powiatu, gminy i miejscowości została włączona do powiatu [...] protokołem ustalenia stanu władania podczas zakładania ewidencji gruntów. Biorąc pod uwagę powyższe wszystkie decyzje dotyczące działki nr [...] są, zdaniem skarżącego, wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Dalej skarżący wyjaśnił, iż w ramach zakładania ewidencji gruntów w powiecie [...] działki nr [...] i [...] odpowiadające parceli gruntowej [...] zostały wykazane w ewidencji gruntów wsi N. Dla tych działek zostały wydane akty własności ziemi, a dla działki nr [...] utworzonej z części pgr [...] została założona księga wieczysta nr [...]. Decyzją Starosty [...] z [...] grudnia 2000 r., wykreślono działki nr [...] i [...] ze wsi N. Podstawą wykreślenia było to, że działki nr [...] i [...] położone w N. odpowiadają działce nr [...] położonej na terenie wsi S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. decyzją z [...] marca 2009 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] wskazując, że skoro akty własności ziemi obejmujące działki nr [...] i [...] nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego to decyzja Starosty [...] z [...] grudnia 2000 r. orzekająca o wykreśleniu z operatu ewidencji gruntów i budynków wsi N. działek nr [...] i [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wskazał, iż akty własności ziemi na działkę nr [...] stanowiącą własność H. M. i na działkę nr [...] stanowiącą własność A. W. do tej pory nie zostały uchylone. Starosta [...] ponownie wpisał działki nr [...] i [...] w ewidencji gruntów wsi N. Na jego wniosek Sąd Rejonowy w R. przywrócił dla działki nr [...] wpis do księgi wieczystej nr [...].

Skarżący podniósł, iż sprawa poprawienia błędnego zapisu w ewidencji gruntów wsi S. parceli [...] oznaczonej jako działka pod tym samym numerem trwa ponad 40 lat, tj. od jej założenia w latach 60 - tych. Dziadek skarżącego kupił parcelę leśną [...] o pow. [...] ha, z której aktualnie powstały działki nr [...] i [...] położone w N. Działki te mają uregulowany stan prawny aktami własności ziemi: dz. [...] na rzecz H. M., a dz. [...] na rzecz A. W. Działka nr [...] jest wpisana do księgi wieczystej nr [...]. Ponadto z tej parceli [...] powstała działka nr [...] o pow. [...] ha położona w S. we władaniu H. M. i A. W. po 1/2 części, czyli na tych samych właścicieli. Ustalenia, że działki nr [...] i [...] odpowiadają dawnej parceli gruntowej nr [...] po raz pierwszy dokonał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. w decyzji z [...] sierpnia 2010 r. Nie znajduje to jednak, w ocenie skarżącego, potwierdzenia w żadnych dokumentach.

Główny Geodeta Kraju - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Głównego Geodety Kraju z [...] kwietnia 2011 r. nie narusza prawa.

Kontrolowane w sprawie decyzje zostały wydane w ramach postępowania nieważnościowego, czyli jednego z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż przedmiotem postępowania nadzwyczajnego winno być przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji, wydanej w postępowaniu zwykłym, w tym wypadku decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2010 r. odmawiającej wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków, korzystającej z przymiotu ostateczności.

Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest instytucją szczególną, która stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 K.p.a. Procedura stwierdzenia nieważności jest odrębnym i samodzielnym postępowaniem, a zadaniem organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji jest ocena decyzji pod kątem kwalifikowanej niezgodności z prawem, tj. czy wydana została z naruszeniem przepisów określonych w art. 156 § 1 K.p.a. Zatem postępowanie takie ma odrębną podstawę prawną i nie może być traktowane tak, jakby chodziło o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną rozstrzygającą o zastosowaniu przepisów prawa materialnego do danego stosunku administracyjno - prawnego (por. orzeczenie SN z 7.03.1996r., sygn. akt III ARN 70/95, publ. OSNP 1996/18/258). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 lutego 2006r. (sygn. akt II OSK 490/05, publ. Lex nr 196696) wyraził pogląd, iż "w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, istnienie jednej z przesłanek z art. 156 § 1 K.p.a. musi być oczywiste, "widoczne gołym okiem", a nie być kwestią przypuszczeń, czy też zawiłych dociekań". Przy tym należy pamiętać, że zaistnienie przesłanek stwierdzenia nieważności ocenia się według stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dacie wydania kwestionowanego w trybie nieważnościowym aktu.

Starosta [...] wydając decyzję z [...] marca 2010 r. kierował się treścią przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne i wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako: K.p.a.).

Stosownie do § 46 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na wprowadzeniu udokumentowanych zmian. Sposób dokumentowania tych zmian wynika z § 35 rozporządzenia, który wskazuje źródła danych ewidencyjnych. Źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych, 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych, 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno - budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 7) wyniki oględzin. Zatem tylko na podstawie takich źródeł mogą być wprowadzone zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Skarżący S. M. domagał się od organów stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] marca 2010 r. wskazując na rażące naruszenie prawa przez ten organ, który odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie S. polegających na wykreśleniu działki nr [...] o pow. [...] ha z obrębu S. Skarżący wywodził, iż wskazana działka faktycznie odpowiada działkom nr [...] i [...] położonym w N. Stąd niezbędne jest doprowadzenie zapisów ewidencji gruntów i budynków do stanu zgodnego ze stanem rzeczywistym.

Analizując akta sprawy zgromadzone przez organy w toku postępowania i biorąc pod uwagę stanowisko skarżącego przedstawione w skardze, Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zdaniem Sądu twierdzenia skarżącego nie znajdują potwierdzenia w materialne dowodowym sprawy, a z kolei jego analiza pozwala uznać twierdzenia organów administracji publicznej za słuszne.

Sporna działka o nr [...] stanowi dawną działkę nr [...], która pozostawała we władaniu H. M. i A. W. , co zostało potwierdzone własnoręcznymi podpisami przez ww osoby na protokole nr [...] stwierdzającym stan władania gruntami. Dawna działka nr [...] otrzymała nowy numer ewidencyjny [...] (operat pomiarowy z odnowy ewidencji gruntów - wykaz zmian). Zmiana numeracji działki nie wpłynęła jednak na stan władania tymi gruntami. Działka nr [...] położona była w obrębie S. i jak wynika z akt sprawy dalej w tym obrębie jest położona.

Niezależnie od powyższego z akt sprawy również wynika, iż działki nr [...] i [...] z obrębu N. stanowią dawną działkę [...] obręb N. (kopia mapy katastralnej i kopia mapy ewidencyjnej). Na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250) Naczelnik Powiatu w R. wydał akty własności ziemi na działki nr [...] i [...] obręb N. Na mocy Aktu własności ziemi z [...] kwietnia 1975 r. nr [...] H. M. stała się właścicielką działki nr [...] w m. N., a na podstawie aktu własności ziemi z [...] kwietnia 1975 r. nr [...] A.W. stał się właścicielem działki o nr [...] w m. N. Po śmierci ww osób następstwo prawne zostało wykazane stosownymi postanowieniami sądu powszechnego. Dodatkowo na mocy aktu notarialnego z [...] kwietnia 1996 r. właścicielem działki nr [...] położonej w m. N. stał się skarżący S. M.

W rozpatrywanej sprawie mamy zatem do czynienia z trzema odrębnymi działkami ewidencyjnymi, z tym że działka nr [...] położona jest w obrębie S., a działki nr [...] i [...] położone są w obrębie N. Mapy załączone do materiału dowodowego wskazują, iż granica pomiędzy S. a N. biegnie po północno - wschodniej granicy działki nr [...] (na granicy z daw. działkami nr [...] i [...]), a następnie załamuje się na południowy - zachód przy granicy z działką nr [...] (obecnie nr [...]) i dalej wzdłuż granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] a daw. działką nr [...].

Przedstawiony stan rzeczy świadczy, iż pozbawione podstaw jest twierdzenie skarżącego, że działka o nr [...] odpowiada faktycznie działkom o nr [...] i [...] i stąd nieprawidłowy jest wpis w ewidencji gruntów obrębu S. Organ administracji publicznej odmawiając dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków kierował się zgromadzonymi w postępowaniu dowodami (art. 7, 77 § 1, 79, 80 K.p.a.) i oparł swoje rozstrzygnięcie o przepisy obowiązującej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nie można zatem zarzucić decyzji z [...] marca 2010 r., że została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Tym samym, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] sierpnia 2010 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] marca 2010 r. zostały wydane w zgodzie z prawem.

Powyższego stanowiska nie może zmienić także okoliczność błędnego przeświadczenia skarżącego, iż działki o nr [...] i [...] w m. N. powstały w wyniku parcelacji działki nr [...]. Otóż jak wykazano wyżej daw. parcela gruntowa nr [...] jest odrębną nieruchomością od działek nr [...] i [...] powstałych z dawnej parceli gruntowej o nr [...].

Rację ma także organ wskazując, iż bez względu na zmianę granic powiatów, gmin i wsi działka nr [...] powinna być wykazywana w ewidencji gruntów i budynków, albowiem nie jest tożsama z działkami [...] i [...]. Zmiana granic powiatów, gmin czy wsi ma jedynie znaczenie przy prawidłowym oznaczeniu położenia danej działki, natomiast w niniejszej sprawie wątpliwości Sądu nie budzi - jak chciał skarżący - iż działka o nr [...] jest niezależną, samodzielną działką i jako taka winna być uwzględniona w rejestrze ewidencyjnym.

Nadto bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje okoliczność wydania przez Starostę [...] decyzji z [...] grudnia 2000 r. albowiem decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z [...] marca 2009r.

Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - skargę, jako pozbawioną podstaw, oddalił.