Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 4/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 września 2014 r. nr [...] postanawia: I. zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni w złożonym dnia 19 marca 2015 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6.

Określając swój majątek uwidocznił, że w nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

Swoje miesięczne dochody oszacował 987,21 zł emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym.

Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim. Powiada, że ze swojej emerytury w wysokości 987,21 zł wydaje miesięcznie na czynsz 144,07 zł, na prąd 38,40 zł, na gaz 100,65 zł, na telefon 144,96 zł, na leki 130-150 zł, na koszty przejazdu busami radio taxi ok. 55 zł. Łącznie daje to kwotę 633,08 zł. Pozostałe środki w wysokości ok. 354 zł wydaje na żywność, środki czystości, niezbędne obuwie, naprawy sprzętu domowego. W konsekwencji naprawdę nie stać jej na pokrycie kosztów sądowych oraz pomocy prawnej adwokata i stąd prosi o przyznanie jej prawa pomocy w takim zakresie.

Z urzędu stwierdza się że w aktach sądowych (prowadzonych wcześniej pod sygnaturą III SA/Kr 1961/14) zalega na karcie 6 i 24 ksero odcinka emerytury wnioskodawczyni na kwotę 987,21 zł, ksero pokwitowania za czynsz na 144,07 zł ksero pokwitowania za prąd na 38,40 zł, na karcie 7 i 26 ksero faktury za telefon na 144,96 zł, na karcie 8 i 25 ksero faktury za gaz na 100,65 zł, na karcie 9, 32-34 ksero faktur i rachunków za przejazd samochodem specjalistycznym, na karcie 10, 11, 27-31 faktury za poczynione przez wnioskodawczynię zakupy m.in. leków. Wnioskodawczyni czyniła bowiem wcześniej starania o przyznanie prawa pomocy lecz z uwagi na brak wypełnienia urzędowego formularza PPF jej poprzedni wniosek pozostawiono bez rozpoznania (k. 37).

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Znajduje bowiem potwierdzenie w kopiach okazanych dokumentów źródłowych. Wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem trzeba postrzegać osobę samotnie gospodarującą, bez majątku, utrzymującą się z niewielkiej emerytury, z problemami zdrowotnymi. Jednocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wnioskodawczyni wystarczają co najwyżej – po opłaceniu wykazanych stałych obciążeń - na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Potwierdza to zresztą przedstawione przez wnioskodawcę zestawienie. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez wnioskodawczynię jakichkolwiek kosztów postępowania jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść tych kosztów.

Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono zatem wnioskodawczyni zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.