Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 276/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 42  ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.), Asesor WSA Ireneusz Fornalik, Protokolant Magdalena Flinik, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. P. na rozkaz Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia do służby 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go Komendanta Powiatowego Policji w A. z dnia [...] 2003 r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 276/04

UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w A. rozkazem personalnym z dnia [...] 2003r. Nr [...] postanowił przywrócić do służby podinspektora S. P. i mianować go na stanowisko równorzędne naczelnika sekcji jedenastej w grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 1,30 kwoty bazowej 1690zł. i dodatkiem funkcyjnym w kwocie 450 zł., z pozostawieniem funkcjonariusza w stanie zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. W rozkazie orzeczono również o przyznaniu funkcjonariuszowi świadczenia pieniężnego równego uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem w wysokości sześciu jednomiesięcznych uposażeń, a także o nadaniu orzeczeniu rygoru natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż funkcjonariusz na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2003r. Nr [...] został zwolniony ze służby z dniem [...] 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 października 2003r. sygn. SA/Bd 2024/03 uchylił powyższą decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powołując się na treść art. 42 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j.Dz.U.z 2002r.Nr7, poz.58 ze zm.) organ I instancji wskazał, że wyrok ten stanowi podstawę do przywrócenia funkcjonariusza do służby na stanowisko równorzędne.

W odwołaniu od tego orzeczenia S. P. zarzucił, że wydanie rozkazu personalnego przez Komendanta Powiatowego Policji w A. nastąpiło w dniu [...] 2003 r., a doręczenie orzeczenia w dniu [...] 2003 r., co pozostaje w sprzeczności z dyspozycją art. 35 § 1 i 2 k.p.a. Odwołujący się wskazał, że swoją gotowość do służby zgłosił w dniu [...] 2003 r., po ogłoszeniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ponadto w ocenie S. P. brak było podstaw prawnych do orzeczenia o pozostawieniu funkcjonariusza w stanie zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. Powołując się na treść § 6 pkt 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002 roku w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych odwołujący twierdził, że decyzja o zawieszeniu go w czynnościach służbowych wygasła w chwili prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego i zwolnienia ze służby. S. P. zakwestionował również wysokość przyznanego mu uposażenia zasadniczego.

Komendant Wojewódzki Policji w B. rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] 2004r., działając na podstawie art. 138 § l pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, postanawił uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej

1.uposażenia zasadniczego - ustalając uposażenie zasadnicze w 11 (jedenastej) grupie z mnożnikiem 1.30 kwoty bazowej - l. 760 zł.

2. rozstrzygnięcia dotyczącego pozostawienia policjanta po przywróceniu do służby w stanie zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego -ustalając, ze policjant jest przywrócony do służby bez zawieszenia w czynnościach służbowy

3. powstania prawa do uposażenia - ustalając, że prawo do uposażenia policjant nabył z dniem przywrócenia do służby tj. z dniem [...] 2003 r.

W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że S. P. powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] 2003r. zgłosił gotowość niezwłocznego podjęcia obowiązków służbowych. Pismem z dnia [...] 2003 r. poinformowano zainteresowanego, iż sprawa zgłoszenia gotowości podjęcia służby zostanie niezwłocznie rozpatrzona po otrzymaniu z NSA - Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Jednocześnie w piśmie tym powołano się na art. 54 ust. 3 i 4 ustawy z dnia [...] 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zgodnie z którym Sąd sporządza uzasadnienie orzeczenia w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia sentencji orzeczenia, które następnie wraz z orzeczeniem doręcza uczestnikom postępowania.

Po nadesłaniu wyroku NSA do Komendy Wojewódzkiej Policji w B. został on przesłany do Komendanta Powiatowego Policji w A., który w dniu [...] 2003r. wydał zaskarżony rozkaz personalny o przywróceniu podinspektora S. P. do służby.

Przełożony właściwy w sprawach osobowych wobec faktu, iż stanowisko naczelnika Sekcji Kryminalnej zajmuje inny policjant, a także z uwagi na brak innego równorzędnego stanowiska, przywrócił podinspektora S. P. na stanowisko naczelnika sekcji bez określenia nazwy komórki organizacyjnej. Błędnie uznano przy tym, że ponieważ policjant przed zwolnieniem ze służby był zawieszony w czynnościach służbowych, stąd też po przywróceniu powinien nadal pozostawać w stanie zawieszenia.

Uznając zasadność zarzutów odwołania w tym zakresie organ odwoławczy wskazał, że w związku ze zwolnieniem policjanta ze służby w Policji, w oparciu o § 6 pkt 3 cytowanego wcześniej rozporządzenia dotyczącego trybu zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych uległa wygaśnięciu. Wyrok sądu administracyjnego uchylający zaskarżony akt ma charakter konstytutywny wywierający skutki prawne dopiero od momentu wydania wyroku /lex nunc/, stąd też błędnym było przyjęcie po przywróceniu do służby, że nadal posiada obowiązującą moc decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych.

Ustalając uposażenie zasadnicze organ II instancji uznał, że winno ono odpowiadać grupie 11, jaką posiadał funkcjonariusz przed zwolnieniem, z mnożnikiem 1. 30 kwoty bazowej 1.760zł.

Organ II instancji ustalił, iż S. P. niezależnie od raportu z dnia [...] 2003 r. w którym po raz pierwszy zgłosił gotowość podjęcia służby (po ogłoszeniu wyroku przez NSA a przed wydaniem decyzji o przywróceniu do służby z dniem [...] 2003 r.), raportem z dnia [...] 2003 r. (data wpływu do KPP w A. - [...] 2003 r.) poinformował Komendanta Powiatowego Policji w A., iż w okresie od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. będzie przebywał na leczeniu sanatoryjnym, podając przy tym adres do korespondencji. Pomimo spełnienia przez stronę obowiązku, o którym mowa w art. 41 kpa, decyzję o przywróceniu nie przesłano na adres czasowego pobytu, lecz doręczono zainteresowanemu po jego powrocie z leczenia sanatoryjnego, naruszając tym samym przepis art. 35 kpa. obligujący organ administracji państwowej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki.

W tej sytuacji pomimo przywrócenia do służby z dniem [...] 2003 r. prawo do uposażenia powstało z opóźnieniem z winy organu z dniem [...] 2003 r. i ze szkodą dla strony.

Uwzględniając powyższe a także fakt, iż w dniu przywrócenia do służby tj. [...] 2003 r. policjant nie wycofał gotowości podjęcia służby, którą zgłosił raportem z dnia [...] 2003 r. należy zatem przyjąć, iż gotowość ta została zgłoszona z dniem wydania rozkazu o przywróceniu do służby.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy S. P. ponowił zarzuty zawarte w odwołaniu, a dotyczące daty przywrócenia go do służby i powstania prawa do uposażenia, zakwestionował prawidłowość zaskarżonego orzeczenia w zakresie braku rozstrzygnięcia o zwrocie części uposażenia należnego mu za okres zawieszenia w czynnościach służbowych i zaliczeniu funkcjonariuszowi do okresu służby w Policji okresu jego pozostawania poza służbą.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozkazie personalnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim stwierdzić należy, iż skarżący po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 14 października 2003r. sygn. S.A./Bd 2024/03, którym to wyrokiem Sąd uchylił decyzje w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji - stał się ponownie funkcjonariuszem Policji. Wyrok miał charakter kasacyjny, eliminujący z obrotu prawnego zakwestionowany rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny organu I instancji. Skutkiem orzeczenia Sądu był powrót do sytuacji sprzed wydania decyzji przez organ, który został zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem stanowiska prawnego wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Wyrok ten spowodował zatem reaktywowanie stosunku służbowego i od tej daty liczony jest czas służby funkcjonariusza. W istocie rzeczy na mocy wyroku Sądu skarżący został bowiem przywrócony do służby w Policji. Wbrew stanowisku organu odwoławczego bez znaczenia był przy tym fakt sporządzania przez Sąd pisemnego uzasadnienia wyroku oraz doręczania go uczestnikom postępowania. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wywoływał bowiem skutki od chwili jego ogłoszenia, a nie doręczenia go uczestnikom postępowania wraz z pisemnym uzasadnieniem.

W konsekwencji należy przyjąć, że wystąpienie skutku prawnego określonego w art. 42 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j.Dz.U.z 2002r.Nr7, poz. 58 ze zm.) nie wymaga rozstrzygnięcia w formie decyzji, gdyż przywrócenie do służby następuje ex lege z datą wydania wyroku przez NSA. Treść art. 42 ust.1 ustawy o Policji wskazuje, że nie jest to przepis uprawniający organ do wydania decyzji o charakterze konstytutywnym w przedmiocie przywrócenia do służby.

Na podstawie art. 42 ust.2 omawianej funkcjonariusz jest obowiązany w terminie 7 dni od przywrócenia do służby zgłosić gotowość niezwłocznego jej podjęcia. W tej sytuacji obowiązkiem skarżącego było zgłoszenie gotowości pełnienia służby po dniu [...] 2003r. Skarżący taką gotowość wyraził w piśmie skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2003r.

W świetle powyższych ustaleń stanu faktycznego i dokonanej interpretacji przepisów ustawy o Policji uprawnioną jest konkluzja, że skoro przywrócenie funkcjonariusza do służby nastąpiło w dniu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i skarżący w dniu [...] 2003r.(to jest w terminie 7 dni) zgłosił swoją gotowość do podjęcia służby, to brak materialnoprawnych podstaw do orzeczenia przez organ o ustaleniu nabycia przez skarżącego prawa do uposażenia z dniem [...] 2003r., to jest z dniem wydania rozkazu personalnego o przywróceniu do służby. Z tego względu za zasadny uznać należy zarzut błędnego określenia przez organy orzekające w sprawie daty powstania prawa do uposażenia.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego o braku rozstrzygnięcia w zaskarżonym raporcie personalnym o zwrocie części uposażenia należnego mu za okres zawieszenia w czynnościach służbowych i zaliczeniu funkcjonariuszowi do okresu służby w Policji okresu jego pozostawania poza służbą to należy wyjaśnić, że z punktu widzenia przedmiotu sprawy, te kwestie podnoszone w skardze nie mogą być rozpatrywane w niniejszej sprawie, gdyż dotyczą odrębnych, samodzielnych spraw z punktu widzenia podstaw prawnych.

Z podanych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 42 ust.1 i 4 ustawy o Policji, przy czym naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 145§1 pkt1 lit.a, art.135 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w wyroku.