Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1904/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2011 r. R. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową.

W dniu [...] sierpnia 2011 r. R. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Uzasadniając swoje żądanie, podniósł, iż organ, w związku z wydaną przez siebie decyzją, zobowiązał go do niezwłocznego zbycia posiadanej broni gazowej wraz z amunicją. W ocenie skarżącego, zbycie, zniszczenie czy nawet złożenie do depozytu posiadanej przez niego broni i amunicji spowoduje nieodwracalne konsekwencje. Ponadto, R. S. wskazał na jego słuszny interes, jakim bez wątpienia jest prawo do obrony życia, zdrowia oraz mienia przy użyciu broni palnej gazowej, bowiem charakter prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, którą jest obrót używanymi samochodami, związany jest z zagrożeniem tych dóbr w stopniu wyższym, niż przeciętny. Skarżący podał również, że toczące się przeciwko niemu postępowanie karne, który to fakt miał kluczowe znaczenie w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest już w końcowej fazie i prawdopodobnie zostanie zakończone na najbliższym terminie rozprawy, zaś w zebranych w sprawie dowodach nie ma takich, na podstawie których mogłoby dojść do jego skazania.

W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendant Główny Policji wskazał, iż powołana w nim argumentacja w żaden sposób nie uzasadnia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.

Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04, publ. LEX nr 281811).

Analiza powołanych przez R. S. we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji. W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, jak również powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Podkreślenia wymaga, iż ewentualna niekorzystna dla skarżącego różnica w cenie nabycia i zbycia broni nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto, osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, może – w przypadku gdy nie dokona jej zbycia – złożyć broń do depozytu policyjnego, co spowoduje uniknięcie szkody materialnej związanej z jej ewentualną sprzedażą. Ponoszenie zaś ewentualnej opłaty depozytowej, podobnie jak i zbycie broni, należy do zwyczajnych następstw decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni i nie ma charakteru nadzwyczajnego, który pozwalałby na wstrzymanie wykonania takiej decyzji.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Godzi się również wyjaśnić, że zarzuty dotyczące legalności decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Sąd podda ocenie w trakcie rozpoznawania skargi, gdyż wchodzenie w meritum sprawy na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mijałoby się z celem tej instytucji.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.