Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 20/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka Pomocy Społecznej w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy G. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku S. C., przyznał wnioskodawczyni począwszy od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. zasiłek rodzinny na A. C. i K. C. oraz dodatki do zasiłku rodzinnego: z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia na A. C. i z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na A. C. i K. C. Następnie decyzją z dnia [...] października 2005 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy G. wstrzymał wypłatę wyżej wymienionych świadczeń.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania S. C. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w G. z dnia [...] października 2005 r., uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie.

Burmistrz Miasta i Gminy w G. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej S. C., ponieważ jak o ujął "sugerowana przez Kolegium" dalsza wypłata świadczeń rodzinnych dla S. C. byłby, zdaniem strony skarżącej, niezgodna z prawem, czyli art. 5 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie, ponieważ w rozpatrywanej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy w G., jako organ wydający decyzję w I instancji, nie ma uprawnień strony i nie przysługuje mu prawo wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1970, ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.

Sygn. akt I SA/Wa 20/06

Należy stwierdzić, że w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony broniąc swojego interesu prawnego w myśl przepisu art. 28 kpa, albo jako organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 5 §2 pkt 3 kpa. Wówczas będzie ona reprezentowała interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Wyposażenie jednostki samorządu terytorialnego, z mocy ustawy, w kompetencje organu administracji publicznej, powołanego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji gmina nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również uprawniona do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego.

Burmistrza Miasta i Gminy w G. wydając w niniejszej sprawie decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego (uprawnienia lub obowiązku) dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.

W świetle powyższego skarga wniesiona przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, uznana być musi za niedopuszczalną, zaś podniesione w skardze okoliczności nie mogą zmienić powyższej oceny.

Powyższej prezentowany pogląd został utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003/4/115, wyrok NSA z dnia 1 października 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 800/99, niepublikowany.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowił jak w sentencji.