Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 638/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczania opłaty elektronicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE:

T. S. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 3000 złotych za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wskazał, iż nie posiada dochodów, a egzekucja kary pieniężnej zachwieje podstawami jego egzystencji. Na poparcie swojego stanowiska załączył kserokopię swojego zeznania podatkowego (PIT-37) z 2012 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 1 ppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. – FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa, czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia wnioskującemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W przedmiotowej sprawie skarżący podniósł, iż za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia okoliczność, iż nie posiada on żadnych dochodów, a egzekucja przedmiotowej kary pieniężnej zachwieje podstawami jego egzystencji. Na poparcie swojego stanowiska dołączył swoje zeznanie podatkowe z 2012 r. (PIT-37). Skarżący jednakże powyższego twierdzenia nie poparł jakąkolwiek argumentacją. Nie powiązał w żaden sposób skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia kary w kwocie 3000 złotych z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej. Jak wskazano wyżej, załączył – co prawda - kserokopię swojego zeznania podatkowego za rok 2012, nie przedstawił jednak żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację materialną na chwilę obecną, jak choćby wydruk z rachunku bankowego, potwierdzający, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie znając sytuacji materialnej skarżącego (np. stanu jego zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżący winien był wykazać wysokość osiąganych – na chwilę obecną - dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane.

Należy również zaznaczyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.