Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 146/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie: WSA Magdalena Durzyńska (spr.) WSA Włodzimierz Kowalczyk Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej jako "skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu [...] lutego 2014r. złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta [...] (dalej jako "organ") w sprawie wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] obejmującej działki ewidencyjne nr [...], [...] i [...] z obrębu [...] o łącznej powierzchni [...] m2. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania decyzji w terminie jednego miesiąca; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznanie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że sprawa jest rozpoznawana od 1948r. choć formalnie wniosek odszkodowawczy został złożony [...] listopada 2012 r. Skarżący zarzucił przekroczenie terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego na załatwienie sprawy oraz niedotrzymanie terminu wyznaczonego w postępowaniu zażaleniowym.

Na podstawie akt sprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2010 r. A. S. wystąpił do organu o ustalenie odszkodowania w kwocie [...] zł za nieruchomość "dekretową" położoną w W. przy ul. [...] (d. ul. [...]) o pow. [...] m2 oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] Jako podstawę prawną żądania pełnomocnik skarżącego podał art. 417 i następne Kodeksu Cywilnego, wskutek czego w oparciu o art. 66 § 3 kpa postanowieniem Nr [...] znak [...] z dnia [...] marca 2011r. Prezydent [...] zwrócił mu ww wniosek. W wyniku tego skarżący w sierpniu 2011r. zainicjował przed sądem cywilnym sprawę o odszkodowanie w kwocie [...] zł (k. 35 akt, sprawa nie została dotychczas zakończona). W międzyczasie, osobnym pismem z dnia [...] marca 2011r. skarżący wniósł o ugodowe zakończenie postępowania o odszkodowanie wskazując na działkę nr [...]. Wniosek o zakończenie sprawy o odszkodowanie w drodze ugody za działkę nr [...] o powierzchni [...] m2 został ponownie złożony pismem z [...] marca 2013r.

Następnie osobnym wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r. A. S. wystąpił do organu o odszkodowanie w kwocie [...] zł za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (d. ul. [...]) o pow. [...]m2 oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], co do której decyzją z dnia [...] października 2012r. odmówiono mu przyznania prawa użytkowania wieczystego.

W dniu [...] lipca 2013r. skarżący złożył wniosek o niezwłoczne wydanie decyzji i jako podstawę prawną żądania wskazał art. 417 i następne Kodeksu Cywilnego.

W uzasadnieniu wniosku nie została określona nieruchomość, wskazano jednak sygnaturę sprawy [...].

Tego samego dnia tj. [...] lipca 2013r. skarżący złożył do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie [...] dotyczącej ustalenia odszkodowania za część nieruchomości obejmującej działki nr [...], [...] i [...] z obrębu [...] w W.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2013 r. ([...]) Wojewoda uwzględnił ww zażalenie i zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia [...] listopada 2012r. - do dnia [...] grudnia 2013 r.

Jak wskazano wyżej, pismem z dnia [...] lutego 2014r. skarżący złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta [....] – tym razem powołując jako sygnaturę akt administracyjnych [...].

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że postanowieniem nr [...] z dnia [....] marca 2014 r. ([...]) Prezydent [...] działając na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił skarżącemu wniosek z dnia [...] listopada 2012 r. dotyczący odszkodowania za działkę nr [...]. Wskazał, że na skutek zwrócenia wniosków (z [...] grudnia 2010r. i z [...] listopada 2012r. ) aktualnie przed Prezydentem [...] nie toczy się żadne postępowanie administracyjne dotyczące odszkodowania za nieruchomości leżące przy d. ul. [...]. Organ wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że przedmiotowa skarga na bezczynność organu dotyczy postępowania w sprawie o ustalenie odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] a nie działkę nr [...] o powierzchni [...] ha. Podał, że pomimo zwrócenia wniosku, w sprawie przed sądem powszechnym pełnomocnik organu powoływał się na toczące się w trybie administracyjnym postępowanie, co ostatecznie skutkowało zawieszeniem postępowania cywilnego zainicjowanego po zwrocie wniosku w 2011r. (k. 40-41 akt) Na potwierdzenie powyższego złożył do akt odpis protokołu z rozprawy przed Sądem Apelacyjnym w [...] (k. 21 akt).

Sąd zważył, co następuje.

Skargę na bezczynność organu administracji dopuszczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 – dalej "ppsa"). Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, które powinno być zakończone decyzją administracyjną. Warunkiem złożenia skargi jest uprzednie złożenie zażalenia zgodnie z art. 37 kpa, bądź wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 52 § 4 ppsa. Skarżący wypełnił ww wymóg warunkujący otwarcie drogi sądowoadministracyjnej poprzez złożenie dnia [...] lipca 2013r. zażalenia do Wojewody [...]. W uzasadnieniu zażalenia (inaczej niż we wniosku z dnia [...] listopada 2012r.) wskazano na trzy działki tj. działki nr [...], [...] i [...].

W sprawie, jak jednoznacznie wynika z uzasadnienia skargi i uwzględniającego zażalenie postanowienia Wojewody z dnia [...] września 2013 r. nr [...] – skarżący pierwotnie domagał się zobowiązania organu do rozpoznania jego wniosku z dnia [...] listopada 2012r. dotyczącego ustalenia odszkodowania za działkę nr [...] choć w tytule skargi przywołał sprawę nr "[...]". Dopiero na rozprawie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że jego wolą było w istocie złożenie skargi w zakresie postępowania zainicjowanego w 2010r. a dotyczącego działki nr [...], które zostało zakończone zwrotem wniosku (sygn. akt postępowania [...], Nr [...]), a co do którego (według skarżącego) organ w toku procesu cywilnego deklaruje, że jest ono nadal w toku.

Jeśli chodzi o to ostatnie postępowanie, to jak wynika z akt sprawy administracyjnej oraz odpowiedzi na skargę – organ oficjalnie zwrócił w tej sprawie wniosek postanowieniem z dnia [...] marca 2011r. Wobec powyższego, skoro ani w dacie złożenia skargi ani w dacie orzekania formalnie nie toczyło się postępowanie o ustalenie odszkodowania odnośnie do działki nr [...] z uwagi na to, że zostało ono zakończone w 2011r. - to skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.

Skarżący wypełnił warunki formalne i przed złożeniem skargi złożył stosowne zażalenie co do bezczynności organu, a zażalenie to zostało przez Wojewodę [...] uwzględnione, choć sporny pozostaje zakres przedmiotowy postanowienia ww organu. Zażalenie z dnia [...] lipca 2013r. wskazuje bowiem na trzy działki ewidencyjne, postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2013 r. odnosi się natomiast do wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2012r., a ten obejmował jedynie działkę o numerze [...].

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że sprecyzowana na rozprawie skarga (w zakresie działki nr [...]) podlegała oddaleniu. Niewątpliwie bowiem rozpoznawanie skarg na bezczynność organu należy do właściwości sądu administracyjnego a jednocześnie nie można przyjąć, że skarżący nie wyczerpał trybu warunkującego złożenie i rozpoznanie skargi, skoro w stosownym trybie złożył zażalenie na bezczynność organu. W ocenie Sądu nie było też podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego z powodu stwierdzenia, że będące przedmiotem skargi postępowanie zostało "zakończone" zwrotem wniosku na długo przed jej złożeniem tj. w marcu 2011r.

Sąd uznał, że skoro postępowanie z wniosku z dnia [...] grudnia 2010r. zostało skutecznie zakończone w marcu 2011r. postanowieniem [...], Nr [...] – to w ocenie Sądu nie można mówić o bezczynności organu rozumianej jako niezałatwienie sprawy w terminie. W sprawie nie wykazano, że skarga dotyczy będącego aktualnie w toku postępowania administracyjnego ani poprzez podanie sygnatury prowadzonej przez organ sprawy ani przez złożenie odpisu pisma inicjującego nowe (po zwróconym wniosku) postępowanie odszkodowawcze co do działki nr [...].

Z tych względów na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.