Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1660/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par 3 ust. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2010 nr 213 poz 1397
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
article: art. 35 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2015 r. sprawy ze skargi C.M. na decyzję Wojewody z dnia 30 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta B. w dniu 17 czerwca 2014 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla A. Sp. z o. o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej A. Sp. z o. o. o znaczeniu [...] wraz z wewnętrzną linią zasilającą w skład której wchodzić będą następujące elementy:

1. stalowa wieża kratowa typu [...] o łącznej wysokości 49,00 m n.p.t. wraz z żelbetową płytą fundamentową;

2. zespół 9 anten sektorowych:

- system 900 MHz - 3 anteny K80010634;

- system 1800 MHz - 3 anteny K742215;

- system 2100 MHz - 3 anteny K742215;

zawieszonych na wieży za pomocą ramek systemowych;

3. 4 anteny radioliniowe zawieszone na powierzchni wieży za pomocą ramek systemowych;

4. urządzenia sterujące posadowione u podnóża wieży (wewnątrz) na konstrukcjach wsporczych;

5. drogi kablowe łączące urządzenia sterujące z antenami;

6. ogrodzenie zabezpieczające mocowane do krawężników wieży;

7. instalacja zasilająca urządzenia stacji bazowej w energię elektryczną (WLZ) wewnętrzna linia zasilająca

na działce nr [...] w miejscowości B. , gmina Ł

Od decyzji tej odwołanie wniosły H.K. , E.M. i C.M. , zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a także wadliwe przygotowanie decyzji. Zarzucono w szczególności naruszenie art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z art. 2 oraz 7 i 79 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nieprzywołanie w osnowie decyzji oraz jej uzasadnieniu konkretnych jednostek redakcyjnych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. Nr 213, poz. 1397) . Następnie naruszenie art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, ze względu na niewskazanie ich w osnowie decyzji, co uzasadnia ich nie stosowanie przy rozpatrywaniu tej sprawy przez organ pierwszej instancji. Ponadto w odwołaniu podniesiono brak ustalenia zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obszaru oddziaływania tej inwestycji ze względu na pominięcie mocy anten radioliniowych oraz innych źródeł emisji pól elektromagnetycznych znajdujących się w pobliżu. Zdaniem skarżących przy wydaniu decyzji Starosty B. Nr [...] z dnia 17 czerwca 2014 r. znak: [...] doszło do naruszenia zapisów, cyt. "art. 6, 7, 8, 77, 1, 107 § 1, art. 107 § 3 kpa poprzez nie dokonanie jakichkolwiek ustaleń w zakresie wykazania, że osie głównych wiązek promieniowania nie występują w miejscach dostępnych dla ludności z uwagi, iż znajdują się na wysokości, która według ustaleń miejscowego planu zagospodarowania terenu lub dopuszczalnej możliwej zabudowy musi zostać uznana za możliwą do zabudowy. Kolejny zarzut zawarty w odwołaniu dotyczy sporządzenia decyzji w sposób nie możliwy do odkodowania w zakresie szczegółowo określonym przez stronę skarżącą w pkt 5 od a do i odwołania. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia 30 września 2014 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że inwestor, stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożył - zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 przytoczonej powyżej ustawy, cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu. Projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisy na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Projekt budowlany spełnia wymagania art. 34 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane.

Inwestycja zgodna jest z zapisami obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Ł. , uchwalonego przez Radę Gminy Ł. Uchwałą Nr [...] z dnia 4 lipca 2003 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia 19 sierpnia 2003 r. Nr 234 poz. 2758 z późn. zm.

Starosta przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę powinien, zgodnie art. 35 ust. 1 pkt 1 sprawdzić zgodność projektu budowlanego m.in. z wymogami ochrony środowiska określonymi w decyzji środowiskowej, a zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli była ona wymagana przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska.

Organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa, tzn. że rozstrzygnięcia muszą opierać się na przepisach prawa, w tym normach ustalonych przez obowiązujące przepisy prawa. W konsekwencji oraz w świetle wymogów art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego (w tym zgodność projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska) to organ administracji architektoniczno-budowlanej, badając wpływ inwestycji na środowisko, powinien dokonać samodzielnych w tym zakresie ustaleń (zbadać wymóg uzyskania decyzji środowiskowej) i wyłącznie w sytuacji gdy uzna, że decyzja środowiskowa jest wymagana powinien zobowiązać inwestora do jej przedłożenia. W tym zakresie organ dokonał prawidłowej oceny w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko służy do ustalenia czy inwestycja należy do katalogu przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Oprócz pojęcia miejsc dostępnych dla ludności rozporządzenie operuje pojęciami osi głównej wiązki promieniowania anteny, mocy EIRP (rozumianej jako równoważna moc promieniowana izotropowo), środka elektrycznego anteny (tj. miejsca będącego środkiem układu współrzędnych, względem którego wyznaczono charakterystykę promieniowania danej anteny). Te trzy parametry w połączeniu z określoną w rozporządzeniu odległością, na której należy dokonywać analizy warunkują zaliczenie przedsięwzięcie do kategorii mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a w konsekwencji (na podstawie art. 71 ust. 2 ustawy o ochronie środowiska ) konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Ustalenia inwestora w aspekcie kwalifikacji przedsięwzięcia zostały zawarte w opracowaniu: [...] Kwalifikacja przedsięwzięcia zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2010 Nr 213, poz.1397 z późn. zm." (kwiecień 2014 r.). W opracowaniu tym wykazano jednoznacznie, że przedmiotowa stacja bazowa nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem nie jest wymagane uzyskanie decyzji środowiskowej.

Analizując wymagania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wobec przewidywanego przez inwestora usytuowania anten przy maksymalnym pochyleniu wiązki anten sektorowych należy stwierdzić, że w odległości 70 m (graniczna wg rozporządzenia) najmniejsze odległości (wysokości) od powierzchni ziemi osi głównych wiązek wynoszą: 33,7 m, 39,9 m, 33,7 m n.p.t. odpowiednio w trzech azymutach (70°, 200°, 300°). Przy aktualnym stanie zagospodarowania przestrzennego (zgodnie z ustaleniami mpzp) oś główna wiązki pem nie występuje w miejscach dostępnych dla ludności. W opracowaniu kwalifikacyjnym podkreślono m.in. że zgodnie z opracowaniem (przewodnikiem) Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, pt.: "Przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko - przewodnik po rozporządzeniu Rady Ministrów" (T. Wilżak, W-wa 2011), określenia odległości miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego anteny dokonuje się dla istniejącego stanu zagospodarowania przestrzennego. Wobec tego słusznym wnioskiem z opracowania kwalifikacyjnego jest nie zaliczenie przedmiotowej sbtk do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a w związku z art. 71 ust. 2 ustawy poś inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej, co potwierdził również organ pierwszej instancji. Opracowanie trafnie uwzględnia jedynie anteny sektorowe, gdyż przepisy ww. rozporządzenia wyłączają anteny radiolinii z zakresu przedsięwzięć (instalacji) mogących znacząco oddziaływać na środowisko (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8).

Projektowany obiekt budowlany został zaprojektowany zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy - Prawa budowlanego, w tym z zapewnieniem odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, poprzez między innymi zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

W kwestii ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji w oparciu o Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192 poz. 1883), które reguluje standardy jakości środowiska w zakresie pem ustalone w porozumieniu z właściwym Ministrem Zdrowia, wyjaśniono, że :

Projekt budowlany w rozdziale 8 projektu zagospodarowania terenu oraz 1.11 "Dane techniczne (...)" części architektoniczno-budowlanej uwzględnia wpływ inwestycji na środowisko, tam przedstawiono tabelaryczne zestawienie wyników obliczeń zasięgów pól elektromagnetycznych (dalej: pem) o poziomach oddziaływań wyższych od dopuszczalnych (tj. gęstości mocy pola > 0,1 W/m2) za pośrednictwem anten sektorowych oraz radioliniowych o określonych parametrach. Lokalizacja przestrzenna zasięgów pem o poziomach oddziaływań wyższych niż dopuszczalne dla ww. anten została przedstawiona w sposób klarowny na mapie w skali 1: 500 w pzt (rys. Projekt zagospodarowania terenu (...)) z uwzględnieniem skumulowanego oddziaływania tych anten oraz na rysunkach opracowania wykonanego dla inwestora: [...] Sp. z o.o. pn.: "[...] Analiza rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej A. " (kwiecień 2014 r.) w skali 1:1000 (w widoku z góry przy braku pochyleń osi wiązek głównych) i w skali 1:500 rys. 2-4 - widoki w płaszczyźnie pionowej). Rysunki uwzględniają maksymalne pochylenia wiązki (tilty) anten sektorowych, morfologię terenu, odpowiednie zwymiarowanie. W opracowaniu tym zamieszczono tabelaryczne zestawienia obliczeń sumarycznego maksymalnego zasięgu występowania pem dla anten sektorowych.

Uwzględniono pełne wyposażenie sbtk: anteny sektorowe Kathrein 742215 zlokalizowane w sektorach [...] ,[...] ,[...] itd... umieszczone parami w trzech azymutach (70°, 200°, 300°), anteny Kathrein 80010634 zlokalizowane w sektorach [...] ,[...] ,[...] umieszczone w trzech azymutach (70°, 200°, 300°) - łącznie 9 anten sektorowych; pracujących w systemie GSM (sygnały w zakresie częstotliwości 900 MHz) i UMTS (1800 MHz, 2100 MHz) oraz cztery anteny radioliniowe RL1, RL2, RL3, RL4. Anteny sektorowe zostaną zawieszone na wysokości 47,4 i 47,7 m n.p.t., a anteny radioliniowe na wysokości 45,0 i 44,8 m n.p.t.

Opracowanie zawiera obliczenia rozkładów natężeń pem w otoczeniu stacji bazowych z wykorzystaniem podstawowej zależności pomiędzy gęstością mocy pola (gęstość strumienia energii elektromagnetycznej), równoważną mocą promieniowaną izotropowe, odległością od anteny i funkcją tłumienia gęstości mocy pola elektromagnetycznego przy zmianie kąta odchylenia od kierunku maksymalnego promieniowania. Metoda ta jest uproszczoną, powszechnie stosowaną metodą obliczeń rozkładów pem w otoczeniu stacji bazowych, zgodną z normą PN-EN 62311:2010 "Ocena urządzeń elektronicznych i elektrycznych w odniesieniu do ograniczeń ekspozycji ludności w polach elektromagnetycznych (O Hz - 300 GHz)". Zgodnie z definicją charakterystyki promieniowania anteny pola te stanowią zamknięte powierzchnie, w ogólnym przypadku złożone z kilku powłok różnej postaci o gęstości pem wyższej niż dopuszczalna.

Obliczony przez inwestora skumulowany, (to jest z uwzględnieniem zasady superpozycji) zasięg występowania pem o poziomie oddziaływania wyższym niż dopuszczalny, tj. większym lub równym wartości 0,1 W/m2 dla anten sektorowych wynosi 59,4 m w każdym azymucie, a przy największym pochyleniu zasięgi te (obszary) zlokalizowane są w minimalnych odległościach od 34,8 m n.p.t. do 39,7 m n.p.t. w zależności od azymutu (wysokości zwymiarowane na rysunkach ww. opracowania). Obszary występowania ww. pól są zlokalizowane w przestrzeni ponad kilkoma sąsiednimi działkami wzdłuż osi głównych wiązek; przy czym nie są one zlokalizowane w miejscach, które mogą być uznane jako dostępne dla ludności, co jednoznacznie wynika z rysunków nr 2, 3, 4 - "Przewidywane maksymalne obszary pola o poziomach wyższych niż 0,1 W/m2 - widok płaszczyzn przekroju przez azymuty dla maksymalnego pochylenia osi głównych wiązek". Zgodnie z definicją art. 124 ust. 2 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska: , f rzeź miejsca dostępne dla ludności rozumie się wszelkie miejsca, z wyjątkiem miejsc, do których dostęp ludności jest zabroniony lub niemożliwy bez użycia sprzętu technicznego".

Inwestor wyznaczył zasięgi występowania pem o poziomach wyższych od dopuszczalnych dla wszystkich instalowanych anten, w tym anten radioliniowych (parabolicznych). W pzt (w tym pkt 8 dot. informacji o zagrożeniach dla środowiska) oraz w rozdziale 1.1 opisu technicznego projektu architektomczno-budowlanego podano informacje o antenach radiolinii w tab. 1 (str. 19 i 28 b). Konfigurację anten radioliniowych można odczytać z tabeli 1 (str 19 i 28b) oraz z rysunku projektowego, który zawiera tabelaryczny opis min. wysokość zawieszenia - 44,8 m n.p.t. oraz azymuty czterech anten parabolicznych - 6°, 80°, 135°, 304°. W opracowaniu "Analiza rozkładu pól (...)" w pkt 4 oraz w pkt 5 zawarta jest informacja o antenach radioliniowych. Zestawienia tabelaryczne nr 1 i 2 przedstawiają konfigurację i parametry trzynastu anten (9 sektorowych i 4 parabolicznych).

Odnosząc się do prognozowanych maksymalnych zasięgów obszarów pem o wartościach wyższych od dopuszczalnych, w treści opracowania słusznie zwrócono uwagę na charakterystykę promieniowania anten radioliniowych, tj. na bardzo wąską wiązkę pem w płaszczyźnie pionowej i poziomej, brak możliwości pochylenia wiązek tych anten, co powoduje w konsekwencji, że zjawisko kumulacji oddziaływania między nimi a antenami sektorowymi , jest pomijalnie małe i nie wpływa w sposób istotny na zwiększenie gęstości sumarycznego pola wytwarzanego przez anteny sektorowe (...)". Organ zauważył, że autorzy opracowania odnieśli się do możliwości ewentualnej kumulacji oddziaływań anten parabolicznych i sektorowych. Anteny radioliniowe emitują promieniowanie w bardzo małym kącie bryłowym; tj. charakterystyce promieniowania o bardzo wyraźnej kierunkowości. Anteny te służą do przesyłania danych pomiędzy poszczególnymi stacjami bazowymi, co wymaga, aby pomiędzy każdymi dwoma skomunikowanymi radioliniami była zachowana bezpośrednia widoczność, zatem "na drodze" wiązki pem radiolinii nie mogą wystąpić miejsca dostępne dla ludności. Tym niemniej na mapach (w pzt - 1:500 oraz ww. opracowania - 1:1000) uwzględniona została niewielka kumulacja oddziaływań anten sektorowych i radioliniowych.

Jak wskazał organ - ten sumaryczny (wykazany na ww. mapach) zasięg pem o poziomie wyższym od dopuszczalnego stanowi obszar oddziaływania przedsięwzięcia skutkujący wyznaczeniem stron postępowania. W postępowaniu powinny uczestniczyć podmioty, tj. właściciele działek (użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości), nad fragmentami których zlokalizowane są strefy o gęstości pól elektromagnetycznych wyższych od dopuszczalnych, co w tej sprawie miało miejsce. Jest to zgodne z praktyką działania organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz orzecznictwem sądów administracyjnych w odniesieniu stacji bazowych telefonii komórkowej.

Konieczność uwzględnienia zjawiska superpozycji - sumowania pól elektromagnetycznych wynika z art. 5 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie wymagań podstawowych dotyczących m.in. odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska. Zatem, dla stacji bazowej należy uwzględnić wszelkie warunki, w tym także zjawisko sumowania (superpozycji) pól elektromagnetycznych i w tej sprawie to uwzględniono.

Organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja projektowa była przygotowana poprawnie za wyjątkiem braku wykazania obecności oraz analizy oddziaływania anten sbtk zlokalizowanych w sąsiedztwie projektowanego obiektu. W związku z tym organ odwoławczy uzupełnił w tym zakresie postępowanie dowodowego zwracając się do inwestora za pismem z dnia 31 lipca 2014 r. znak: [...] , o przedłożenie stosownych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe inwestor za pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. przedłożył opracowanie, pn. "Analiza rozkładu pól elektromagnetycznych". Według oceny Wojewody , ten dokument zawiera w swej treści niezbędne dane i parametry anten stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanych w sąsiedztwie projektowanego obiektu.

Wobec uzupełnienia w trybie art. 136 kpa postępowania odwoławczego zapewniono stronom stosownie do wymogów art. 10 kpa możliwość zapoznania się z całością akt sprawy przed wydaniem decyzji i wnoszenia w tym zakresie uwag i zastrzeżeń.

Zarzuty zawarte w odwołaniach zostały sformułowane w pięciu punktach i w taki sam sposób organ odwoławczy udzielił na nie odpowiedzi.

Ad.1. Analizując zarzut braku wyjaśnienia "na czym polega istota kwalifikacji inwestycji" należy mieć na uwadze, że czym innym jest analiza dokumentacji pod kątem ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji, w której to analizie obowiązkiem inwestora i organu jest uwzględnienie zjawiska superpozycji (czyli sumowania pól elektromagnetycznych) - co jest wykonywane w oparciu o przepisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych (...), a czym innym weryfikacja wymogu uzyskania decyzji środowiskowej (w tym wypadku oparciu o przepisy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. To obowiązujące przepisy prawa decydują o sposobie kwalifikacji przedsięwzięcia, a nie ich swoista interpretacja.

Ad.2. Według oceny organu odwoławczego, Starosta B. prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i sformułował rozstrzygnięcie Nr [...] z dnia 17 czerwca 2014 r. znak: [...] , uwzględniając podstawowe zasady ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, oraz stosując zapisy ustawy - Prawo budowlane, w tym art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1, co znajduje potwierdzenie w omawianej decyzji.

Ad. 3. Faktyczny obszar oddziaływania obiektu został poprawnie przeanalizowany i wyznaczony w dokumentacji, która została przedłożona do wniosku o wydanie decyzji a następnie wyznaczony przez organ pierwszej instancji. Nie jest prawdą, że pominięto moce anten radioliniowych dla ustalenia faktycznego obszaru oddziaływania obiektu. Przeanalizowano możliwe inne źródeł emisji pem. Dodatkowo dla uzasadnienia potrzeby uwzględnienia tej kwestii przytoczono stanowisko zawarte w odpowiedzi (dotyczącej m.in. oddziaływania sbtk) na interpelację poselską nr 10349 do Ministra Środowiska z dnia 7.02.2013 r. , ogłoszoną dnia 23.05.2013 r.

W treści odpowiedzi na pytania stwierdza się m.in.:

Zjawisko superpozycji - sumowania pól elektromagnetycznych - musi być uwzględniane przez inwestorów (operatorów). Wynika to z zapisów zawartych w art. 5 ustawy Prawo budowlane. Art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) stanowi, iż obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie wymagań podstawowych dotyczących m.in. odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska. A zatem podczas projektowania instalacji, w tym przypadku stacji bazowej, należy uwzględnić wszelkie warunki, w tym także zjawisko sumowania (superpozycji) pól elektromagnetycznych, w tym także poziomów pól, które są skutkiem działania instalacji innych niż projektowana. Nie zmienia to zasad kwalifikacji przedsięwzięcia, jakim jest zamiar budowy stacji bazowej radiokomunikacji ruchomej. Dokonując kwalifikacji takiego przedsięwzięcia, bierze się pod uwagę odległości występowania miejsc dostępnych dla ludności od środków elektrycznych anten, wyznaczane w osi głównych wiązek promieniowania poszczególnych anten;

Ad. 4. Kwestionowane ustalenia zostały wykazane w dokumentacji, nie ma 5 sprzeczności z ustaleniami mpzp, tj. braku aktualnie możliwości zabudowy do wysokości powyżej 30 m n.p.t. na terenach sąsiadujących z sbtk.

Ad. 5. Zarzut dotyczy "sporządzenia decyzji w sposób nie możliwy do odkodowania" (pkt a-i). Istotnie części przywołanych definicji, ocen, faktów, parametrów instalacji nie ma w sentencji i w uzasadnieniu decyzji ale jak stwierdza organ przywołane elementy są uwzględnione w dokumentacji, tj. w projekcie i/lub ww. dwóch opracowaniach, z wyjątkiem odniesień do zagospodarowania przestrzennego. W samej decyzji nie istnieje konieczność powielania zapisów zawartych w projekcie budowlanym, gdyż stanowi on integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie C.M. , zarzucając jej naruszenie:

1) Art. 28 ust 2 w powiązaniu z art. 3 pkt. 20, 5 ust. 1 pkt 9 ustawy prawo budowlane w nawiązaniu do art. 7, 8, 77 § 1, 107 § 1, 107 § 3 kpa w związku z art. 2, 7 Konstytucji RP poprzez nie ustalenie faktycznego obszaru oddziaływania obiektu z uwagi na pominięcie mocy anten radioliniowych oraz nie uwzględnienia zjawiska odbić oraz błędu metody obliczeniowej. Podany obszar występowania pól elektromagnetycznych o wartościach ponadnormatywnych w dokumentacji inwestora nie został zweryfikowany

2) Art. 7, 8, 107 § 1, 107 § 3 kpa poprzez sporządzenie decyzji w sposób nie możliwy do odkodowania z uwagi na:

a) Nie podanie przepisu prawa, z którego wynika, że w przypadku realizacji tej samej instalacji radiokomunikacyjnej ustawodawca wyłączył badanie mocy anten, których EIRP jest wspólne na danym sektorze z uwagi, iż moc nie ma znaczenia przy

dokonywaniu analizy rozporządzenia z dnia 9.11.2010 roku.

b) Brak podania metody na podstawie, której dokonywano kwalifikacji z wyjaśnieniem, z jakich powodów nie analizowano faktycznej mocy EIRP, która jest sumą 3 anten na danym sektorze tym bardziej, iż nie wiadomo, czym jest rzekoma oś naniesiona w dokumentacji.

c) Brak podania mocy anten radioliniowych.

d) Brak prawidłowej interpretacji pojęcia miejsc dostępnych dla ludności.

e) Nie wskazanie, jaka na danym terenie może być dopuszczalna maksymalna wysokość zabudowy z jednoczesnym udowodnieniem, iż osie głównych wiązek promieniowania wystąpią na wysokościach nie możliwych do zabudowy.

f) Brak podania mocy anten radioliniowych wraz z określeniem czy wejdą w superpozycję z antenami sektorowymi.

g) Brak podania metody obliczeniowej oraz określenia jej maksymalnego błędu.

h) Brak podania czy uwzględniono w obliczeniach zjawisko odbić pól elektromagnetycznych od naturalnych przeszkód.

i) Brak jakiejkolwiek analizy udowadniającej, iż inwestycja nie wprowadzi ograniczeń w zagospodarowaniu terenu.

Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zwrot kosztów według norm przypisanych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W trakcie trwania postępowania sądowego do udziału w sprawie przystąpiło Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] "", które zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 , art. 107 § 3 kpa , art. 5 ust 1 pkt 9 prawa budowlanego w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w powiązaniu z art. 72 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie , udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez dokonanie oceny oddziaływania części inwestycji zamiast całego przedsięwzięcia, w dokumentacji brak wyliczeń mocy EIRP w oparciu o budżet mocy w poszczególnych sektorach projektowanej stacji , nie uwzględniono tolerancji produkcyjnej podanych parametrów, nie określono danych producenta i typu anten. Zdaniem uczestnika nie ustalono rzeczywistego oddziaływania obiektu budowlanego, zjawiska odbić oraz superpozycji do której dojdzie pomiędzy antenami sektorowymi oraz radioliniowymi , faktycznej mocy EIRP anten według danych katalogowych. Nie podano, jaka jest faktyczna moc pojedynczej anteny w sytuacji, w której inwestor potwierdza że stanowi ona sumę trzech anten, ze względu na zjawisko superpozycji. Nie wskazano, na jakiej wysokości wystąpią osie głównych wiązek promieniowania w odległości 100 i 150 metrów. Nie uwzględniono maksymalnych pochyleń anten. Nie wyjaśniono, na czym polega istota kwalifikacji inwestycji. Nie wyjaśniono w oparciu o prawa fizyki, z jakich powodów organ uznał, że energia anten radioliniowych i sektorowych nie wejdzie w superpozycję ( k – [...] ).

Następnie w piśmie z dnia 8 września 2015 r złożonym na rozprawie w tym samym dniu ( k – [...] ) uczestnik Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] " przedstawił przegląd orzecznictwa sądów administracyjnych na poparcie dotychczasowych argumentów. Natomiast uczestnik A. spółka z o.o. w W. złożyła sprawozdanie z badań Nr [...] pola elektromagnetycznego wykonane dla potrzeb środowiska ogólnego przez Centralne Laboratorium ds. Badań Środowiska Pracy " S.B. " ( k – [...] ) celem wykazania, że wykonana już inwestycja jest zgodna z prawem.

Uczestnik A. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wyraziła stanowisko, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa ( k – [...] ).

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1447) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) -dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że zarzuty skargi są bezzasadne, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane ( tj. w Dz.U. z 2013 , poz. 1409 z późn. zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej, badając wpływ inwestycji na środowisko dokonuje samodzielnych ustaleń badając konieczność spełnienia wymogu uzyskania decyzji środowiskowej i wyłącznie w sytuacji, gdy uzna, że decyzja środowiskowa jest wymagana powinien zobowiązać inwestora do jej przedłożenia.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko służy do ustalenia czy inwestycja należy do katalogu przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Organ na podstawie zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych dokonuje kwalifikacji czy planowania inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zakończonej wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Szczegółowe ustalenia w aspekcie kwalifikacji przedsięwzięcia zostały zawarte w opracowaniu: "BOC6003_B Kwalifikacja przedsięwzięcia zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 12 listopada 2010 Nr 213, poz.1397 z późn. zm." (kwiecień 2014 r.). W opracowaniu tym wykazano jednoznacznie, że projektowana stacja bazowa nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Trafnie organ ustalił, że nie ma potrzeby uzyskania decyzji środowiskowej, bowiem inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W świetle złożonej analizy rozkładu pól elektromagnetycznych stacji bazowej nie są spełnione przesłanki rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięć mogących zawsze i potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko § 2 ust 1 pkt 7 i § 3 ust 1 pkt 8 d . Przedłożone opracowania: kwalifikacja przedsięwzięcia, analiza rozkładu pól elektromagnetycznych stacji bazowej A. , sporządzona została starannie i rzetelnie, przez inżynierów posiadających uprawnienia w zakresie projektowania sieci. Obliczenia i rysunki wykonano w uwzględnieniu warunków nadawania określonych przez inwestora oraz parametrów technicznych urządzeń, torów kablowych i anten zgodnie z kartami katalogowymi producentów. Wyniki obliczeń przedstawiono również w formie graficznej i obrazują one przewidywany rozkład występowania pól elektromagnetycznych o gęstości mocy większych lub równych wartości dopuszczalnej w miejscach dostępnych dla ludności. Złożone opracowanie uwzględnia wszystkie anteny sektorowe i radioliniowe projektowanej stacji, w wariancie maksymalnego oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem zjawiska kumulacji pól pochodzących od wszystkich anten stacji to jest sektorowych i radioliniowych. Prawidłowo przedstawiono na rysunkach 1 A i 1 B rozkład gęstości mocy pola EM emitowanego przez anteny stacji przy braku pochylenia osi głównych wiązek tych anten określając maksymalny obszar oddziaływania instalacji a następnie rozkład pola dla pobliskiej stacji telekomunikacyjnej zlokalizowanej na wieży należącej do sieci telefonii komórkowej [...] . Następne rysunki zawierają wyniki obliczeń prognozowanych maksymalnych obszarów pola elektromagnetycznego wytwarzanego przez anteny stacji dla maksymalnego pochylenia osi głównych wiązek.

Wbrew twierdzeniom skargi i zarzutom uczestnika:

W sporządzonej analizie rozkładu pól pod kątem ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji uwzględniono zjawisko superpozycji czyli sumowania pól elektromagnetycznych, jednocześnie nie jest prawdą że pominięto moce anten radioliniowych dla ustalenia faktycznego obszaru oddziaływania obiektu ( są zaznaczone na rysunkach). Jednocześnie zwrócono uwagę na charakterystykę promieniowania anten radioliniowych to jest na bardzo wąską wiązkę pem w płaszczyźnie pionowej i poziomej, brak możliwości pochylenia wiązek, co powoduje, że zjawisko kumulacji oddziaływania między nimi a antenami sektorowymi jest pomijalnie małe i nie wpływa na zwiększenie gęstości pola wytwarzanego przez anteny sektorowe stacji w obszarach dostępnych dla ludności.

Prawidłowo zakwalifikowano przedsięwzięcie biorąc pod uwagę odległość występowania miejsc dostępnych dla ludności od środków elektrycznych anten. Działka [...] to grunt orny klasy III ( RIIIb – pow. 0,10 ha , gdzie zezwolono na trwałe wyłączenie z produkcji rolnej ) , podobnie jak sąsiednie działki - to grunty rolne i pastwiska. Na działce [...] i terenach sąsiadujących zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego brak możliwości zabudowy do wysokości 30 m nad poziomem terenu tak by możliwe było oddziaływanie projektowanej stacji bazowej telefonii komórkowej. Inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Ł. – Uchwałą Rady Gminy Ł. z dnia 4 lipca 2003 r. Planowana inwestycja i tereny sąsiednie znajdują się w obszarze MU z dopuszczalnym przeznaczeniem : " urządzenia infrastruktury technicznej i komunikacji ". Podstawowe przeznaczenie dla terenu MU to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zagrodowa. W terenach MU dopuszczona jest : zabudowa mieszkaniowo rekreacyjna , usługowi zdrowia i opieki społecznej , rekreacji , urządzenia sportowe, budowa sieci uzbrojenia technicznego i komunikacji , produkcja rolna i hodowla , rzemiosło usługowe i produkcyjne nieuciążliwe , zieleń urządzona.( k – [...] informacja o terenie – wypis z planu sporządzony przez Urząd Gminy Ł. w dniu 24.07.2013 r w projekcie budowlanym) Oś główna wiązki pem ( na co wskazuje analiza rozkładu pól elektromagnetycznych)_nie występuje w miejscach dostępnych dla ludności przy aktualnym stanie zagospodarowania przestrzennego realnym i potencjalnie możliwym zgodnym z mpzp.. Lokalizacja przestrzenna zasięgów pem o poziomach oddziaływań wyższych od dopuszczalnych za pośrednictwem anten sektorowych i radioliniowych została przedstawiona na mapie. Rysunki uwzględniają maksymalne pochylenia wiązki (tilty ) anten sektorowych , morfologię terenu , zwymiarowanie. Opracowanie zawiera obliczenia rozkładów natężenia pem w otoczeniu stacji bazowych.

Dokument w postaci " Analiza rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej A. " , który w żaden sposób nie został zakwestionowany - wykazał że przedsięwzięcie spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów i pozwalał prawidłowo ustalić obszar oddziaływania obiektu.

Rysunek 1 A oraz 1 B przedstawia rozkład gęstości mocy pola EM emitowanego przez anteny stacji przy braku pochylenia osi głównych wiązek tych anten , co pozwala określić maksymalny obszar oddziaływania instalacji dla wartości pól powyżej 0,1 W/m2.

Na rysunku 1 B przedstawiono rozkład pola dla pobliskiej stacji telekomunikacyjnej zlokalizowanej na wieży należącej do sieci telefonii komórkowej [...] – rozkłady sieci nie zachodzą na siebie, na rysunkach od 2-4 przedstawiono maksymalne pochylenia osi głównych wiązek, które obrazują prognozowane maksymalne obszary pola elektromagnetycznego wytwarzanego przez anteny stacji a także oznaczono krytycznie najmniejsze odległości pomiędzy granicą występowania obszaru o gęstości mocy przekraczającej 0,1 W/m2 a poziomem terenu i wszelkimi miejscami dostępnymi dla ludności, wyznaczono profile terenu.

Obszar oddziaływania przedsięwzięcia skutkujący wyznaczeniem stron postępowania ustalono prawidłowo.

Wszystkie konkretne zarzuty skargi C.M. i zarzuty uczestnika Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] " z siedzibą w R. nie były zasadne.

Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie , na które powołuje się Stowarzyszenie "[...] ": II OSK 2635/12 , II OSK 1829/12, II OSK 1485/10, II OSK 2474/12 dotyczą stanów faktycznych, które należało rozpatrywać w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r , zmienione rozporządzeniem Radu Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r ( Dz. U. Nr 158 , poz. 1105 ) obowiązujące przed aktualnym z dnia 9 listopada 2010 r ( Dz. U. Nr 213 , poz. 1397 ) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nie są aktualne rozważania i argumenty skarżącej i Stowarzyszenia dotyczące badania ewentualnej kumulacji pól elektromagnetycznych. Aktualnie obowiązujące rozporządzenie w § 3 ust 1 pkt 8 stanowi wprost i jednoznacznie, że " równoważną moc promieniowaną izotopowo wyznacza się dla pojedynczej anteny także w przypadku gdy na terenie tego samego zakładu lub obiektu znajduje się realizowana lub zrealizowana inna instalacja radiokomunikacyjna , radionawigacyjna lub radiolokacyjna "

W sporządzonej analizie były przedstawione szczegółowe rozważania dotyczące wzajemnych oddziaływań anten oraz radiolinii. Analizowano kwestie dotyczące wysokości zawieszenia i azymutów anten a także możliwości zdalnego sterowania antenami i związanej z tym ewentualnej zmiany kierunku wiązki promieniowania, bowiem ustalano oddziaływanie anteny dla maksymalnego jej pochylenia tzw. TILT-u. Badano, od jakiej, do jakiej wysokości od poziomu terenu i w jakiej odległości od anten i płaszczyźnie możliwe jest oddziaływanie promieniowania. ( w wyroku NSA z dnia 7 sierpnia 2014 r II ISK 419/13 wskazano że wyjaśnieniu powinna podlegać okoliczność możliwego pochylenia anteny TILTU aby wyjaśnić od jakiej do jakiej wysokości od poziomu terenu i w jakiej odległości od anten i płaszczyźnie możliwe jest oddziaływanie promieniowania).

W złożonym opracowaniu i na poszczególnych wykresach jednoznacznie i dokładnie ustalono, od jakiej, do jakiej wysokości od poziomu terenu i w jakiej odległości od anten i płaszczyźnie możliwe jest oddziaływanie promieniowania.

Wzięto pod uwagę możliwość kumulacji mocy pem w środowisku, moc EIRP ustalono prawidłowo dla każdej anteny.

W wyroku z dnia 23 lipca 2015 r II OSK 2090/13 NSA w Warszawie zawarł rozważania dotyczące naruszeń uzasadniających interesów osób trzecich poprzez oddziaływanie polem elektromagnetycznym przekraczającym dopuszczalne poziomy promieniowania. Jak wyjaśnił " Poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu osobom trzecim skorzystania z prawa zabudowy w takim samym zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi. W tym zakresie należy dokonać wyważenia interesów właścicieli działek sąsiednich i uwzględniać istniejącą zabudowę oraz możliwość zabudowy w przyszłości." Przechodząc do rozumienia pojęcia " miejsca dostępne dla ludności " NSA wskazał, że " są to miejsca, gdzie choćby potencjalnie może powstać zabudowa zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zgodnie z ustaleniami prawa miejscowego." Podobnie to pojęcie wyjaśniane jest w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2014 r II OSK 419/13 , mówiąc o miejscach dostępnych dla ludności należy odnosić je również do przyszłości – przy uwzględnieniu obowiązującego mpzp. Nie tylko trzeba mieć na uwadze legalnie istniejącą zabudowę w chwili obecnej, ale również taką, która może powstać w przyszłości.

W wyroku z dnia 16 czerwca 2015 r II OSK 2706/13 NSA w Warszawie zwrócił uwagę na potrzebę przedstawienia w kwalifikacji inwestycji całościowo bez rozbicia na poszczególne grupy anten. Zamierzenie ma być przedstawione w całości. Interpretując pojęcie " miejsc dostępnych dla ludności " wskazano że to miejsca gdzie choćby potencjalnie może powstać zabudowa zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym w zgodnie z ustaleniami mpzp. Podobnie wyjaśnia to pojęcie NSA w wyroku z dnia 24 marca 2015 r II OSK 2002/13.

W rozpatrywanej sprawie dla ustalenia przestrzennego zasięgu własności nieruchomości trafnie zastosowano funkcjonalne kryterium społeczno – gospodarczego przeznaczenia gruntu. Właściciel, bowiem może faktycznie, zgodnie ze swą wolą korzystać z nieruchomości, ale jedynie w granicach przysługującego mu prawa własności i obowiązującego porządku prawnego w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz ochrony środowiska. Te wymogi należy odnieść również do potencjalnego przeznaczenia gruntu.

W rozpatrywanej sprawie zbadano możliwość zabudowy na terenach sąsiednich w pobliżu projektowanej stacji bazowej to jest możliwość ewentualnej wysokościowej zabudowy działek ( - czyli, do jakiej wysokości mogą sięgać budynki).

Nie stwierdzono występowania pól elektromagnetycznych o gęstości mocy większych lub równych wartości dopuszczalnej w miejscach potencjalnej i dopuszczalnej zabudowy dostępnej dla ludności.

Wbrew twierdzeniom skarżącej i uczestnika nie można odwoływać się do nieskonkretyzowanych, potencjalnych projektów właścicieli w zakresie zagospodarowania działek i takich, które nie mieszczą się w dopuszczonych planem miejscowym.

W opracowaniu " analiza rozkładu pól elektromagnetycznych " [...] uwzględniono pola wytwarzane przez wszystkie anteny stacji w tym również anteny radioliniowe.

Organy prawidłowo oceniły samą planowana inwestycję ( jej charakter) oraz obszar jej oddziaływania a następnie dopuszczalny zakres zagospodarowania nieruchomości sąsiednich. Przeprowadzono prawidłową analizę wszystkich istotnych parametrów technicznych stacji takich jak : liczba anten , ich rodzaj , typ, wysokość zawieszenia , azymuty oraz moc a także dokonano oceny i ustaleń czy przy takich parametrach technicznych inwestycja będzie wymagała decyzji środowiskowej. Analizę należycie uzasadniono. Ani skarżąca ani Stowarzyszenie nie sformułowało wobec analizy żadnych merytorycznych zarzutów, które mogłyby pozbawić ją przymiotu wiarygodności.

Dodatkowym potwierdzeniem prawidłowości ustaleń organów jest złożone na rozprawie w dniu 8 września 2015 r sprawozdanie z badań Nr [...] Centralnego Laboratorium ds. Badań Środowiska Pracy " S.B. " z którego wynika że na dzień wykonania pomiarów tj. 9 marca 2015 r , przy dokładnie określonej metodzie pomiarów ( w oparciu o zasięgi obszarów pola elektromagnetycznego ), dokładnym podaniu danych aparatury pomiarowej i parametrów technicznych zainstalowanych źródeł pól – stwierdzono brak występowania ponadnormatywnych wartości pól elektromagnetycznych w środowisku dla miejsc dostępnych dla ludności t.j. 7,0 [ V/m] k – [...]

Złożono kompletne projekty: architektoniczno – budowlany, zagospodarowania terenu i elektryczny, które zawierają odpowiednie sprawdzenia, oświadczenia, opinie i uzgodnienia. Inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, nie jest zaliczana do żadnej z kategorii zagrożenia ludzi. Planowana inwestycja znajduje się poza terenem eksploatacji górniczej i wymagającym ochrony w zakresie dziedzictwa kulturalnego. Przedsięwzięcie oznaczono na mapie do celów projektowych w skali 1: 500.

Skoro spełnione są wszystkie szczegółowe wymagania ustawy, to właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ( art. 35 ust 4 ustawy prawo budowlane).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270)