Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1445/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1,  art. 36a  ust. 1 i 3,
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2015r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1445/14

Uzasadnienie

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia ... 2014 r. ..., na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego zmienił ostateczną decyzję własną z dnia ... 2012 r. Nr ..., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (wraz z rozbudową wewnętrznych instalacji: wod-kan, co. i elektrycznej) na działce nr ..., w B., bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną nr .... Odwołanie wniósł P. R., zarzucając naruszenie § 12 ust. 3 pkt 4 oraz § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem projektowana nadbudowa niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego spowoduje zacienianie posesji i pomieszczeń mieszkalnych w budynku stanowiącym jego własność.

Wojewoda K.-P. decyzją z ... 2014 r. ... na podstawie art. 138 § 2 Kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewoda stwierdził, że organ I instancji błędnie przyjął, iż planowana inwestycja stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego ww. decyzją z dnia ... 2012 r. projektu budowlanego, która dotyczyła budynku mieszkalnego, zatem istotne odstępstwo powinno dotyczyć tego obiektu. Natomiast projekt zamienny dotyczy nadbudowy istniejącego budynku garażowego, który nie był objęty pierwotnym projektem. Wg organu odwoławczego przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania działki nr ... z dnia ... 2013 r. jest nowym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji dokonania "korekty" pozwolenia na budowę z powodu istotnego odstąpienia od pierwotnego projektu budowlanego, a nie całkowitej zmiany projektowanego przedsięwzięcia. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu nie może prowadzić do wzniesienia innego obiektu. Nadto projekt zatwierdzony decyzją z dnia ... 2014 r. jest niezgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "J.- Z." zatwierdzonego uchwałą Nr ... Rady Miasta B. z dnia ... 2009 r. (Dz. Urz. Wj. Kuj.-Pom. Nr 121, poz. 2023).

W skardze na decyzję Wojewody B. K. zarzucił naruszenie: art. 36a ust. 1 i 3 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, że doszło do całkowitej zmiany projektowanego przedsięwzięcia i że nie mamy do czynienia z istotnym odstępstwem pozwalającym na procedowanie organu administracyjnego I instancji w trybie; art. 36a Prawa budowlanego w zw. z art. 163 Kpa poprzez błędne przyjęcie, że organ I instancji nie mógł dokonać zmiany swojej decyzji na podstawie tych przepisów; art. 80 Kpa poprzez niedokonanie oceny bądź błędną ocenę materiału dowodowego; art.7 Kpa w zakresie uchylenia decyzji mimo braku podstaw, art. 107 § 1 i 3 Kpa poprzez brak wskazania w decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów na których się oparł oraz brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z ... 2011 r. o wydanie pozwolenia na budowę – Prezydent Miasta B. decyzją z ... 2012 r. Nr ... zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącemu pozwolenia na budowę, polegającą na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (wraz z rozbudową wewnętrznych inst. wod. - kan., co. i elektr.) zlokalizowanego na działce nr ... przy ulicy S. ... w B., bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ....

Z akt wynika także, że ... 2013 r. do Urzędu Miasta B. wpłynął wniosek skarżącego z ... 2013 r. o pozwolenie na budowę dot. nadbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego wraz z rozbudową o łącznik w poziomie poddasza i nadbudową garażu w B. ul. S. ... działka .... Po rozpatrzeniu tego wniosku Prezydent Miasta B. decyzją z ... 2013 r. ... na podstawie art. 28,36a ust. 1, 80 ust. 1 pkt 1,81 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zmienił swoją ww. decyzję z ... 2012 r. uwzględniając powyższy wniosek. Decyzję tę uchylił dnia ... 2014 r. Wojewoda K.-P. decyzją ..., przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując że projekt zatwierdzony decyzją Prezydenta z ... 2013 r. przewiduje zmianę planowanej inwestycji i całkowicie różni się od projektu zatwierdzonego zmienioną decyzją, czyli decyzją Prezydenta z ... 2012 r. Nr ... i mamy do czynienia z nowym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent B. wydał ... 2014 r. decyzję uchyloną zaskarżoną decyzją.

Porównując decyzję Prezydenta z ... 2014 r. z jego poprzednią decyzją z ... 2013 r. należy stwierdzić, że jest to taka sama decyzja i to w sytuacji niezmienionego wniosku z ... 2013 r. różniącego się w istotny sposób od pierwotnego wniosku z ... 2011 r. w załatwieniu którego Prezydent Miasta B. wydał dnia ... 2012 r. decyzję Nr ... zmienioną decyzją, która została uchylona zaskarżoną decyzją.

Porównując i oceniając zarówno oba projekty (z ... 2011 r. i z ... 2013/... 2013 r.), także oba wnioski (z ... 2011 r. i z ... 2013 r.) i również obie decyzje Prezydenta Miasta B.(z ... 2012 r. Nr ... oraz z dnia ... 2014 r. ...) w ocenie sądu różniące się, należało podzielić w całej rozciągłości stanowisko organu odwoławczego zawarte w zaskarżonej decyzji, iż w istocie rzeczy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zupełnie nowym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Tym samym chybiony jest zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis ten bowiem stosuje się tylko w celu dokonania "korekty" pozwolenia na budowę z powodu istotnego odstąpienia od pierwotnego projektu budowlanego i nie może być stosowany przy całkowitej zmianie pierwotnego przedsięwzięcia, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu nie może prowadzić do wzniesienia innego obiektu.

Nadto w aktach sprawy znajduje się uchwała nr ... Rady Miasta B. z ... 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "J. – Z." w B. opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa K.-P. Nr 121 poz. 2023. Przepisy Rozdziału 13 tej uchwały określają sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów. Po myśli § 22 do czasu realizacji przeznaczenia określonego planem dopuszcza się: utrzymanie dotychczasowego sposobu użytkowania lub zagospodarowanie terenu zielenią urządzoną, istniejące budynki których lokalizacja jest niezgodna z ustaleniami planu, a nie są wskazane ustaleniami szczegółowymi do rozbiórki mogą być użytkowane w sposób dotychczasowy z prawem do bieżącej konserwacji, z zakazem rozbudowy, nadbudowy i przebudowy.

Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w jednostce planistycznej 19MN. Z ustaleń planu w § 41, dla terenu oznaczonego tym symbolem wynika natomiast, że na każdej działce budowlanej dopuszcza się usytuowanie jednego obiektu kubaturowego, oraz funkcje garażowo – gospodarcze zespolone z budynkiem mieszkalnym. W związku z tym, iż budynek garażowy nie jest zespolony z budynkiem mieszkalnym organ odwoławczy zasadnie uznał, że lokalizacja zamierzonej przez skarżącego inwestycji nie jest zgodna z ustaleniami planu i dlatego znajduje w tej sytuacji zastosowanie § 22 planu.

Chybione więc są zarzuty zawarte w skardze dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego tj. przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. To samo stwierdzenie należy odnieść do zarzutów naruszenia przepisów Kpa. Akta sprawy w ocenie Sądu zawierają kompletny materiał dowodowy, który pozwalał, wręcz nakazywał wydanie zaskarżonej decyzji, która jest zgodna z prawem, a jej uzasadnienie w pełni wyczerpuje dyspozycję art. 107 § 1 i 3 Kpa.

W tym stanie rzeczy z uwagi na brak przesłanek z przywołanych wyżej przepisów art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po myśli art. 151 tej ustawy skargę należało oddalić.