Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 422/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, art. 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Krzysztofa G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...] Wójt Gminy B. zatwierdził projekt podziału nieruchomości działki nr [...] o pow. 0,2 ha położonej w P. gm. B., wpisanej w księdze wieczystej KW nr [...] stanowiącej własność Krzysztofa G. na działki nr: [...] o pow. 0,1481 ha, [...] o pow. 0,0196 ha, 244/14 o pow. 0,0350 ha.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Krzysztof G. Wskazał w nim, iż w związku z pobytem na urlopie dopiero w obecnej chwili wystąpić może z odwołaniem. Korespondencję odebrała matka i nie mogła jej przekazać odwołującemu się. Skarżący nie zgadzał się z dokonanym podziałem działki. Zarzucał również, że w decyzji nie określono ceny ziemi ani terminu płatności.

Postanowieniem z dnia [...] 2001r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 134 Kpa stwierdziło, że odwołanie Krzysztofa G. od decyzji Wójta Gminy B. zatwierdzającej projekt podziału działki położonej w P. oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] o pow. 0,2 ha złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] 2001 r. doręczona została Krzysztofowi G. w dniu [...] 2001 r. Odwołanie nadane zostało na poczcie w dniu [...] 2001 r. a więc po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Na powyższe postanowienie skargę wniósł jego adresat podnosząc, że narusza jego interes.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 17 lutego 2005 r., Sygn. Akt II SA/Gd 4132/01 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu, organ administracji obowiązany jest rozpoznać złożony wniosek. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania nie może być wydane przed ostatecznym rozstrzygnięciem wniosku o przywrócenie terminu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. rozpatrując ponownie sprawę postanowieniem z [...] 2005 r., Nr [...] na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 i 2 Kpa odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Krzysztof G. zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazał na krzywdzące jego zdaniem jest rozstrzygnięcie podjęte w decyzji Wójta Gminy B. zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w P. Oświadczył także, że nie podpisywał spornego poświadczenia odbioru, a także że ma na tą okoliczność świadków, gdyż w tym czasie przebywał 300 km od miejsca zamieszkania.

Po raz kolejny rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z [...] 2006 r., Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie podtrzymując dotychczasową argumentację, wskazując także, iż strona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazała żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na podjęcie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

W skardze na powyższe postanowienie Krzysztof G. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B. powołując się na argumenty podniesione już w odwołaniu i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Dla oceny prawidłowości postępowania organu administracji w przedmiotowej sprawie zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia art. 58 § 1 kpa określającego, że "W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy".

W rozpatrywanym przypadku Krzysztof G. w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2001, nr [...] stwierdził, że nie mógł wcześniej wnieść odwołania gdyż przebywał na urlopie, a matka nie mogła przekazać korespondencji. Natomiast we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] 2005 skarżący oświadczył, iż nie podpisywał spornego poświadczenia odbioru i że ma na to świadków, gdyż przebywał w tym czasie 300 km od miejsca zamieszkania. Wniósł również o porównanie jego podpisu z podpisem na poświadczeniu.

W związku z tym należy stwierdzić, iż wnioskodawca podał przyczyny, które mogły w jego przekonaniu potwierdzać zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dlatego też rozpatrując to podanie organ administracji powinien odnieść się do wszystkich przesłanek w nim podanych oraz dokonać oceny ich prawidłowości.

Oczywiście postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności ma charakter szczególny gdyż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia, iż miały miejsce zdarzenia uprawdopodobniające zasadność przywrócenia terminu. Nie zwalnia to jednak organów administracji od przestrzegania zasad ogólnych postępowania, a w szczególności wynikającej z art. 8 kpa dyrektywy nakazującej pogłębianie zaufania obywateli do organów państwa. Aby można było uznać, iż została ona wdrożona w praktyce w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu organ administracji w przypadku braku dołączenia do wniosku dowodów uprawdopodobniających zasadność wniosku. Jednak z powołaniem się na nie powinien wezwać wnioskodawcę do przedłożenia dowodów potwierdzających zasadność takiego wniosku.

W przedmiotowej sprawie takim dowodem mogłoby być np. ekspertyza sporządzona przez biegłego określająca, czy Krzysztof G. podpisał się na potwierdzeniu doręczenia, oświadczenia świadków potwierdzających zasadność jego twierdzeń. W przedmiotowej sprawie organ administracji ograniczył się jednak tylko do oceny potwierdzeń doręczenia znajdujących się w aktach sprawy. Nie wezwał jednak wnioskodawcy do przedłożenia dowodów uzasadniających jego twierdzenia, takim zachowaniem naruszył zaś przywołaną wyżej zasadę pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa. Ponadto organ administracji dokonując oceny twierdzenia skarżącego co do braku autentyczności jego podpisu ograniczył się tylko do lakonicznego uznania, iż w przypadku odbioru korespondencji przez innych dorosłych domowników, doręczyciel wyraźnie zaznacza, kto odbierał korespondencję. Nie stanowi to jednak pełnej oceny przesłanek przywołanych przez skarżącego. Błędy te powinien więc wyjaśnić organ przy ponownym rozpoznawaniu sprawy.

Dlatego też z uwagi na błędy w postępowaniu, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Z uwagi na skutki prawne jakie może wywołać zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd na podstawie art. 152 cytowanej ustawy stwierdził, iż nie może być ono wykonane.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.