Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3805/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz, Sędziowie WSA Maria Jagielska, asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia charakteru gier prowadzonych na automatach oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2002r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło pismo z Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z prośbą o rozstrzygnięcie w trybie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz. U. z 1998r nr 102, poz. 650, z późn. zm.), czy gry urządzane na automatach znajdujących się we władaniu firmy "[...]" – M. L. z siedzibą w [...] przy ul. [...] są grami na automatach w rozumieniu w/w ustawy.

Złożenie przedmiotowego wniosku spowodowane było wynikami kontroli przeprowadzonej przez w/w Urząd Kontroli Skarbowej w lokalu, w którym prowadzone były przedmiotowe gry.

Pracownicy UKS w [...] prowadzący czynności kontrolne w barze "[...]" w [...] ustalili, że w w/w lokalu prowadzone były gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. Przedmiotowe automaty stanowiły własność Pana M. L. prowadzącego przedsiębiorstwo pod nazwą "[...]" z siedzibą w [...], ul. [...].

W protokole z powyższej kontroli znalazł się następujący opis w/w gier: "Wg wyjaśnień udzielonych przez właściciela lokalu automaty te nie wypłacają wygranych pieniężnych i rzeczowych natomiast określony układ symboli na bębnie automatu, albo kart w pokerze (na monitorze) powoduje wzrost ilości kredytów na koncie gracza, co umożliwia dalszą grę bez ponoszenia dodatkowych opłat ze strony gracza. Tym samym dalsze kredytowanie gry narusza art. 7 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych oraz grach na automatach".

Biorąc pod uwagę powyższe fakty, w dniu [...] maja 2002r. pismem nr [...], Minister Finansów wszczął z urzędu postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia czy w/w gry są grami na automatach w rozumieniu przepisów przywołanej wyżej ustawy oraz zwrócił się do strony o nadesłanie wyjaśnień dotyczących przedmiotowych gier.

W dniu [...] czerwca 2002r. strona nadesłała wyjaśnienia, w których potwierdziła, że w barze o nazwie "[...]" w [...] przy ul. [...] znajdują się dwa automaty należące do niej o nazwach "[...]" oraz "[...]". Ponadto w wystąpieniu strony znajduje się następujący opis przedmiotowych gier: "Zasada działania automatów polega na tym, że grający wrzuca do niego monetę po czym uaktywniają się klawisze oraz napisy o dalszych posunięciach. Automat o nazwie "[...]" przyjmuje monety o nominałach 1, 2, 5 złotych. Do automatu o nazwie "[...]" można wrzucać 5 złotówki. Następnie można prowadzić grę. Przy odpowiednich umiejętnościach i szczęściu gracz może uzyskać premię "bonus", która pozwala mu kontynuować grę bez dodatkowej opłaty. Urządzenia dają graczowi – w przypadku wygrania "bonusa" jedynie możliwość przejścia na wyższy poziom oraz satysfakcję z gry".

Ponadto strona nadesłała opinię nr [...] wydaną przez inż. W. W. (z treści opinii wynika, iż została ona wydana na wniosek strony a jej przedmiotem jest urządzenie zabawowo - rozrywkowe [...] nr [...]) oraz opinię wydaną przez W. wydanej dla I.

Po zapoznaniu się z całością dokumentów zgromadzonych w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, w dniu [...] czerwca 2002r. Minister Finansów wydał decyzję nr [...] rozstrzygającą, że gry urządzane przez stronę są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach.

Decyzja została wydana na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 2 ust. 3 i 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz. U. z 1998r. nr 102, poz. 650 z późn. zm.).

W uzasadnieniu powyższej decyzji podano między innymi, że zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych elektromechanicznych i elektronicznych. W przypadku przedmiotowych gier uzyskiwane były wygrane w postaci punktów kredytowych. Wygrane punkty były przepisywane do tzw. banku (pamięci automatu) przez co zwiększała się ogólna pula dostępnych dla grającego kredytów. W przypadku przedmiotowych gier nie mamy do czynienia z kontynuacją jednej i tej samej gry ale z kolejnymi niezależnymi grami prowadzonymi za kredyt. Kolejna gra prowadzona za "wygrany kredyt" jest tożsama z grą prowadzoną za monety. Pojęcie wygranej obejmuje wszystkie możliwe korzyści, w tym możliwość kontynuowania gry na automacie bez ponoszenia dodatkowych kosztów.

W dniu [...] lipca 2002r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzja nr [...].

Strona zarzuciła Ministrowi Finansów między innymi, że ten błędnie przyjął, że wygrana uzyskiwana przez gracza w postaci punktów kredytowych umożliwia grającemu prowadzenie kolejnych niezależnych gier. Zdaniem strony taki pogląd jest nieuzasadniony. Jej zdaniem punkty uzyskane przez gracza służą kontynuowaniu jednej i tej samej gry rozpoczętej wprowadzeniem monety do urządzenia.

W dniu [...] września br. strona nadesłała wymienione poniżej dokumenty stanowiące uzupełnienie w/w wniosku:

1. Trzy protokoły z dnia [...] września 2001r. z kontroli przeprowadzonej przez pracowników szczególnego nadzoru podatkowego w UKS w [...] Ośrodek Zamiejscowy w [...].

2. Wynik kontroli z dnia [...] lutego 2001r. prowadzonej przez inspektora kontroli skarbowej w UKS w [...] Ośrodek Zamiejscowy w [...].

3. Kserokopię artykułu prasowego pt. "Czy punkt jest wygraną rzeczową?"

Strona nadesłała również ponownie opinię techniczną nr [...] wydaną przez inż. W. W. oraz opinię (ekspertyzę) W. wydaną dla I.

W dniu [...] września 2002r. strona nadesłała postanowienie o umorzeniu przez Prokuraturę Rejonową w [...] dochodzenia przeciwko M. L., podejrzanemu o to, że w okresie od nieustalonego czasu do dnia [...] stycznia 2002r. jako właściciel przedsiębiorstwa "[...]" z/s w [...] prowadził w Barze "[...]" w [...] gry na automatach "[...]" i "[...]" wbrew przepisom ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach tj. o czyn z art. 107 §l k.k.s., wobec stwierdzenia, iż czyn zarzucany podejrzanemu nie zawiera ustawowych znamion czynu zabronionego tj. na podstawie art. 17 §l pkt. 2 k.p.k.

W dniu [...] października 2002r. Minister Finansów po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...].

W uzasadnieniu powyższej decyzji Minister Finansów stwierdził między innymi, że rozstrzygając charakter przedmiotowych gier Minister Finansów zakwalifikował je jako gry na automatach, a więc gry prowadzone na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Jednocześnie organ nie zakwestionował faktu niewypłacania w przypadku przedmiotowych gier wygranych pieniężnych. Tym samym Minister Finansów uznał, że w przypadku przedmiotowych gier realizowany był drugi z możliwych rodzajów wygranych tj. wygrane rzeczowe gier bez ponoszenia dodatkowych opłat.

Natomiast odnośnie zarzutu, że uzyskane punkty służą kontynuacji tej samej gry, stwierdzono, że zarówno z wiedzy jaką posiada organ (tj. Minister Finansów) w zakresie prowadzenia analogicznych gier na automatach, jak również z posiadanych opinii technicznych np. [...] (dotyczy automatu "[...]") wydanej przez W. wynika, że przedmiotowe gry mają odmienny przebieg. Po zakredytowaniu automatu monetami o określonej wartości grający otrzymuje do dyspozycji określoną ilość punktów kredytowych. Grający naciskając odpowiedni przycisk pobiera określoną ilość punktów kredytowych (tym samym zmniejsza się ogólna liczba punktów dostępnych na liczniku) i rozpoczyna pojedynczą grę. Gra ta może mieć różny przebieg w zależności od typu automatu (może np. przebiegać na różnych poziomach). Istotnym jest, że w przypadku wygranej grający otrzymuje wygraną w postaci określonej liczby punktów kredytowych, które zapisywane są na liczniku kredytów. W przypadku przegranej, jeśli grający chce nadal grać na przedmiotowym automacie musi ponownie nacisnąć oznaczony przycisk i tym samym pobrać z licznika kolejne punkty kredytowe rozpoczynając tym samym kolejną grę.

Na decyzję tę, w dniu [...] stycznia 2003r. do Ministerstwa Finansów wpłynęła skarga strony wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji strona zarzuca naruszenie:

• art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

• art. 2 ust. 2a w związku z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach oraz naruszenie art. 11 ust. 1 tej ustawy,

• art. 6, 7, 8, 77§1 oraz 107 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym M. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002r. w całości jako wydanej z naruszeniem w/w przepisów prawa.

W uzasadnieniu powyższej skargi skarżący szczegółowo omówił i wyjaśnił na czym polegały poszczególne naruszenia.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł między innymi, że spór sprowadza się przede wszystkim do interpretacji art. 2 ust. 2a i ust. 3 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach w zakresie dostosowania tych przepisów do stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem skarżącego gry prowadzone na automatach będących jego własnością nie są grami na automatach w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, gdyż nie występują w nich zarówno wygrane pieniężne jak i rzeczowe. Skarżący stwierdza m.in. że przedmiotowe automaty nie wypłacały nagród pieniężnych ani rzeczowych ponieważ w ogóle nie posiadały mechanizmów umożliwiających realizację wygranej w takiej postaci. Żadne wygrane nie były również, zdaniem strony, wypłacane uczestnikom gry przez właściciela urządzeń ani przez osoby, w których lokalu urządzenia były ustawione.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, iż w zaskarżonych decyzjach Minister Finansów stwierdził, że w przypadku przedmiotowych gier uzyskiwane były wygrane w postaci punktów kredytowych, które umożliwiały grającemu prowadzenie kolejnych gier, bez konieczności wnoszenia nowej opłaty.

Prawo do kolejnej "bezpłatnej" gry spełnia z całą pewnością znamiona wygranej w rozumieniu przepisów ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach.

W swojej skardze strona twierdzi również, iż w przypadku w/w gier punkty uzyskane przez gracza służą kontynuowaniu jednej i tej samej gry, rozpoczętej wprowadzeniem monety do urządzenia. Punkty te, zdaniem strony, służą wyłącznie powtarzaniu określonych sekwencji tej samej gry, a zgromadzenie ich odpowiedniej liczby decyduje o awansie na wyższy poziom gry, co jest ostatecznym celem prowadzonej rozgrywki.

Rozstrzygając charakter gier prowadzonych na automatach będących własnością strony Minister Finansów zapoznał się zarówno z opiniami, nadesłanymi przez stronę, jak i ze znajdującymi się w jego posiadaniu opiniami technicznymi zawierającymi szczegółowy opis przedmiotowych gier. Opinia techniczna [...] (karta nr. 66), na którą powołano się w decyzji z dnia [...] października 2002r. nr [...], zawiera opis gry prowadzonej na automacie typu "bębnowego" o nazwie "[...]" (analogicznym do automatów używanych przez stronę). Wynika z niego, że po zakredytowaniu automatu monetami o określonej wartości grający otrzymuje do dyspozycji określoną ilość punktów kredytowych, które zapisywane są na liczniku kredytów. W celu rozpoczęcia gry grający naciskając oznaczony przycisk pobiera określoną ilość punktów kredytowych (tym samym zmniejsza się ogólna liczba punktów dostępnych na liczniku) i rozpoczyna pojedynczą grę. Gra ta może mieć różny przebieg w zależności od typu automatu (może np. przebiegać jak to określa strona na różnych poziomach). Istotnym jest, że w przypadku wygranej grający otrzymuje wygraną w postaci określonej liczby punktów kredytowych, które zapisywane są na liczniku kredytów. W przypadku przegranej, jeśli grający chce nadal grać na przedmiotowym automacie musi ponownie nacisnąć oznaczony przycisk i tym samym pobrać z licznika kolejne punkty kredytowe. Tym samym rozpoczyna on kolejną grę.

Powyższy przebieg gry potwierdzają inne opinie techniczne, które sporządzone były na potrzeby innych postępowań toczących się w sprawach dotyczących analogicznych gier np. [...] (karty nr 69-67). Z opinii tej wynika m.in. że pojedyncze gry realizowane są za punkty kredytowe znajdujące się na liczniku kredytów, po naciśnięciu określonego przycisku oraz, że za zakupiony l punkt gracz otrzymuje prawo, do maksymalnie 200 gier.

Z powyższego jasno wynika, że Minister Finansów prawidłowo ocenił przebieg przedmiotowych gier.

W swojej skardze strona zarzuca również Ministrowi Finansów naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 11 ust. l ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. Zdaniem skarżącego, aby gra mogła być zakwalifikowana jako gra na automatach w rozumieniu w/w ustawy musi zakończyć się "wypłatą" lub "wydaniem" nagrody pieniężnej lub rzeczowej. W opinii skarżącego, gry urządzane przez nią nie spełniają w/w warunku.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 11 ust. l w/w ustawy wygrane w grach losowych, zakładach wzajemnych lub grach na automatach wypłaca (wydaje) się okazicielom losów lub innych dowodów udziału w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, za zwrotem tych dowodów, chyba że regulamin gry losowej, zakładu wzajemnego lub gry na automacie stanowi inaczej.

Z powyższego wynika, że realizacja nagród może następować w inny sposób niż "wydanie" lub "wręczenie" jeśli przewiduje to regulamin gry zatwierdzony przez Ministra Finansów zgodnie z art. 13 ust. 2 w/w ustawy. Należy również stwierdzić, iż zarówno art. 11 jak i art. 13 ust. 2 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach dotyczą podmiotów prowadzących działalność na podstawie zezwoleń udzielonych w trybie cytowanej ustawy przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia charakteru gier na przedmiotowych automatach, w trybie przepisu art. 2 ust 3 ustawy, gdyż strona prowadziła swoją działalność bez wymaganego prawem zezwolenia.

Strona zarzuca również Ministrowi Finansów, naruszenia przepisów art. 7 i 8 k.p.a. W opinii skarżącego organ w sposób niewystarczający odniósł się do nadesłanych przez stronę opinii technicznych.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż wydając zaskarżone przez stronę decyzje Minister Finansów opierał się na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zarówno na materiałach nadesłanych przez stronę oraz Urząd Kontroli Skarbowej, jak i na znajdujących się w jego posiadaniu opiniach technicznych, które sporządzone były na potrzeby innych postępowań toczących się w sprawach dotyczących analogicznych gier. Przykładem na to może być powołanie się w decyzji z dnia [...] października 2002r. na opinię techniczną [...], która odnosi się do automatów "[...]", których użytkownikiem jest również strona.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty należy uznać, że zarzuty strony w powyższym zakresie są całkowicie nieuzasadnione.

W dalszej części swojej skargi strona zarzuca organowi zbagatelizowanie znaczenia nowych dowodów przedstawionych przez skarżącego tj.:

1. Trzech protokołów z dnia [...] września 2001r. z kontroli przeprowadzonej przez pracowników szczególnego nadzoru podatkowego w UKS w [...] Ośrodek Zamiejscowy w [...].

2. Wyniku kontroli z dnia [...] lutego 2001r. prowadzonej przez inspektora kontroli skarbowej w UKS w [...] Ośrodek Zamiejscowy w [...].

3. Kserokopii artykułu prasowego pt. "Czy punkt jest wygraną rzeczową?"

4. Postanowienia o umorzeniu przez Prokuraturę Rejonową w [...] dochodzenia przeciwko M. L., podejrzanemu o to, że prowadził gry na automatach wbrew przepisom ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach tj. o czyn z art. 107 §l k.k.s.

Odnosząc się do przywołanych powyżej protokołów kontroli UKS z dnia [...] września 2001r. oraz wyniku kontroli, Minister Finansów pragnie podtrzymać stanowisko przedstawione w decyzji z dnia [...] października 2002r. nr [...], iż zgodnie z art. 2 ust. 3 minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga w drodze decyzji czy dana gra jest grą na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992r. Na podstawie całości materiału dowodowego zebranego w trakcie postępowania administracyjnego Minister Finansów ustala stan faktyczny sprawy w szczególności rzeczywisty przebieg gry i wydaje decyzję rozstrzygającą charakter gier.

Strona zarzuca również Ministrowi Finansów naruszenie art. 217 Konstytucji RP.

W ocenie Ministra Finansów rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zaskarżonymi decyzjami nie nastąpiło z naruszeniem w/w przepisu, bowiem ocena stanu faktycznego znalazła swoje uzasadnienie w przepisach ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach zgodnych z Konstytucją.

Zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie bada słuszności danej decyzji, a jedynie jej legalność tj. zgodność z obowiązującymi przepisami prawa. W niniejszej sprawie Sąd podzielił stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji przez organ administracji z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o zastosowanie odpowiednich przepisów prawa materialnego jak i procesowego, a więc nie istnieją podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę w sposób szczegółowy ustosunkował się do zarzutów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Ministra Finansów.

Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów skargi, należy stwierdzić co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych elektromechanicznych i elektronicznych.

W wyroku z dnia 15 marca 2002r. (sygn. akt II SA 7/01) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wygraną może być zarówno możliwość dalszego kontynuowania gry bez konieczności wrzucania nowych monet, jak również możliwość otrzymania wypłaty pieniężnej do wysokości uiszczonej wartości opłaty "włożonej" w grę. Grający decydując się na grę przyjmuje więcej lub mniej korzystne warunki wygranej, zaś wygrana może stanowić możliwość kontynuowania gry, jak i samo tylko odzyskanie opłaty za grę. W w/w orzeczeniu NSA podkreślił, że wygrana to każda korzyść wynikająca z gry.

W innym orzeczeniu z dnia 30 września 2002r. (sygn. akt II SA 3373/00) Naczelny Sąd Administracyjny zajął analogiczne stanowisko:

"nie ma też istotnego znaczenia postać wygranej, która może być w myśl ustawy pieniężna lub rzeczowa. Ustawa o grach losowych (...) nie zawiera definicji "wygranej rzeczowej", nie określa tez cech umowy gry, co uzasadnia odwołanie się w tym względzie do odpowiednich przepisów prawa cywilnego i ich wykładni doktrynalnej. Odróżnienie wygranej "pieniężnej" od "rzeczowej" uzasadnia stanowisko, że przez "wygraną rzeczową" rozumieć należy wygraną związaną z rzeczą (ruchomą albo nieruchomą), co oznacza uzyskanie uprawnień do korzystania z rzeczy w sposób określony w umowie gry. Może to więc być uzyskanie własności wygranej rzeczy (art. 140 k.c.), prawa do jej używania (art. 710 k.c.) albo użytkowania (art. 252 k.c.). W konsekwencji przyjąć należy, że "wygraną rzeczową" w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie rzeczy, lecz również nabycie uprawnienia do korzystania z rzeczy na podstawie innego tytułu prawnego. Oznacza to, że wygraną jest również możliwość kontynuowania gry bez konieczności wrzucania nowych monet, czy też możliwość otrzymania wypłaty pieniężnej do wysokości uiszczonej wartości opłaty "włożonej" w grę. Zatem pojęcie wygranej rzeczowej obejmuje każdą korzyść wynikającą z gry, w tym zarówno możliwość jej kontynuowania, jak i odzyskania opłaty".

Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego reprezentowany jest pogląd, że wygrana rzeczowa obejmuje każdą korzyść wynikającą z gry, w tym możliwość jej kontynuowania.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, również w tej kwestii podzielił stanowisko Ministra Finansów. Zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 1 w/w ustawy "wygrane w grach losowych, zakładach wzajemnych lub grach na automatach wypłaca się okazicielom losów lub innych dowodów udziału w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, za zwrotem tych dowodów, chyba że regulamin gry losowej, zakładu wzajemnego lub gry na automacie stanowi inaczej". Z powyższego wynika, że realizacja nagród może następować w inny sposób niż "wydanie" lub "wręczenie" jeśli przewiduje to regulamin gry zatwierdzony przez Ministra Finansów zgodnie z art. 13 ust. 2 w/w ustawy. Należy również stwierdzić, że zarówno art. 11 jak i art. 13 ust. 2 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach dotyczą podmiotów prowadzących działalność na postawie zezwoleń udzielonych w trybie w/w ustawy przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia charakteru gier na przedmiotowych automatach, w trybie przepisu art. 2 ust. 3 ustawy, gdyż strona prowadziła swoją działalność bez wymaganego prawem zezwolenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również naruszenia art. 6, 7, 8, 77 §1 oraz 107 §3 k.p.a. Jeżeli chodzi o opinie przedłożone przez skarżącego to żadna z nich nie przedstawia nawet w sposób ogólny jaki przebieg mają przedmiotowe gry tj. na automacie "[...]" i "[...]". Opinia inż. W. W. dotyczy automatu o nazwie "[...]" i jest bardzo ogólnikowa. Stwierdzono w niej jedynie, że z przedmiotowego urządzenia wymontowano element dokonujący wypłaty wygranej oraz że gra zdefiniowana jest zainstalowanym oprogramowaniem odpowiednim dla tego typu urządzenia zabawowo – rozrywkowego. Natomiast druga opinia wydana przez W. dla I. nie dotyczy konkretnych automatów, nie zawiera też szczegółowego opisu gier na nich prowadzonych.

Zdaniem Sądu organ administracji – Minister Finansów w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy i ustalił w sposób prawidłowy stan faktyczny, jak również w uzasadnieniu swoich decyzji (a w szczególności w decyzji z dnia [...] października 2002r.) ustosunkował się do opinii nadesłanych przez skarżącego.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 217 Konstytucji RP, gdyż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy – ocena stanu faktycznego znalazła swoje uzasadnienie w przepisach ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, które to przepisy zgodne są z Konstytucją RP.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.