Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 682/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

1. P. S.A. z siedzibą w P. (dalej "Spółka", "Skarżącą") złożyła w dniu 5 października 2009 r. (data wpływu do Ministra Finansów - Organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P.) wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka z tytułu dokonywania dostaw towarów na terytorium kraju oraz świadczenia usług na terytorium kraju wystawia swoim kontrahentom faktury VAT. Podstawa opodatkowania z tytułu tych transakcji może w przyszłości ulegać zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej pierwotnie fakturze VAT [nie chodzi tu o transakcje, o których mowa w art. 29 ust. 4b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej ,"UPTU")]. Spółka wystawi z tego tytułu i prześle do kontrahenta fakturę korygującą, która uwzględniać będzie zmniejszoną podstawę opodatkowania oraz zwróci kontrahentowi różnicę pomiędzy ceną brutto wykazaną na pierwotnej fakturze VAT a obniżoną ceną brutto wykazaną na fakturze korygującej (oczywiście jeśli zapłatę w wysokości ceny pierwotnej zdąży już od kontrahenta otrzymać, jeśli nie - zachowa roszczenie do kontrahenta w wysokości skorygowanej). W związku z powyższym zadano pytanie, czy w przypadku zaistnienia opisanego wyżej zdarzenia przyszłego Spółce przysługiwać będzie prawo do uwzględnienia obniżenia podstawy opodatkowania w składanej deklaracji podatkowej za okres, w którym wystawi fakturę korygującą, bez względu na fakt otrzymania lub nieotrzymania przez Spółkę potwierdzenia odbioru przez kontrahenta faktury korygującej. Zdaniem Spółki zgodnie z art. 29 ust. 4a UPTU w przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Z powyższego wydawać by się mogło, że przesłanką determinującą skorzystanie przez podatnika z prawa do obniżenia podstawy opodatkowania w deklaracji podatkowej jest otrzymanie przezeń potwierdzenia odbioru przez nabywcę towaru lub usługi faktury korygującej. Minister Finansów przy wydawaniu indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego ma jednak obowiązek uwzględniania orzecznictwa zarówno sądów polskich (w tym Trybunału Konstytucyjnego), jak i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej "ETS"), co wprost wynika z art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej "ustawa Ord. pod."). A przywołany przepis UPTU jest, zdaniem Spółki, rażąco sprzeczny z zarówno z orzecznictwem ETS, jak i wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zauważyła, że zgodnie z art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 - dalej "Dyrektywa") podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Z kolei przepis art. 90 Dyrektywy stanowi że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Domyślać się należy, że to na podstawie tego właśnie upoważnienia polski ustawodawca wprowadził do krajowego porządku prawnego zawarte w art. 29 ust. 4a UPTU warunki, których spełnienie umożliwia podatnikowi skorzystanie z prawa do obniżenia podstawy opodatkowania, w sytuacji gdy po dokonaniu dostawy lub wykonaniu usługi obniżona została cena. Zdaniem Spółki wymóg posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w praktyce znacznie utrudnia a czasem wręcz uniemożliwia, obniżenie podstawy opodatkowania w przypadkach, w których na mocy art. 90 Dyrektywy państwa członkowskie mają obowiązek umożliwić podatnikom dokonanie takiej korekty. W praktyce nierzadkie są bowiem sytuacje, gdy uzyskanie przez Spółkę potwierdzenia odbioru przez kontrahenta faktury korygującej trwa wiele miesięcy po jej wystawieniu, a czasem wręcz potwierdzenie to nie dociera w ogóle. W takiej sytuacji mimo, że Spółka dokonuje zwrotu odpowiedniej części wynagrodzenia kontrahentowi zmuszona bywa do finansowania kwoty podatku VAT do czasu złożenia deklaracji za miesiąc otrzymania wspomnianego potwierdzenia, a jeśli potwierdzenie takie nie wpłynie, Spółka ponosi ciężar tego podatku. Sytuacja taka w oczywisty sposób narusza zasadę neutralności podatku VAT. Dodatkowo Spółka zauważyła, że zgodnie z przywołaną w pkt 65 preambuły do Dyrektywy zasadą proporcjonalności (wiążącą państwa członkowskie na mocy art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejska) władze publiczne - zarówno na poziomie wspólnotowym, jak i krajowym - nie powinny nakładać na obywateli (podatników) unijnych innych obowiązków niż te, które są niezbędne do osiągnięcia zamierzonego celu wyznaczonego przez interes publiczny. Celem wprowadzenia normy prawnej, o której mowa w art. 29 ust. 4a UPTU, była zapewne chęć zapobieżenia nieuprawnionym obniżkom podstawy opodatkowania. Tyle tylko, że, jak wielokrotnie podkreślał ETS, ograniczenie jednej ze swobód (czy też praw podatnika) nie może być uzasadniane ułatwieniem pracy administracji państwowej. W polskim porządku prawnym organy podatkowe dysponują wszak odpowiednimi narzędziami (kontrole krzyżowe, czynności sprawdzające) do zweryfikowania, czy korekcie podatku należnego po stronie podatnika (w tym przypadku - Spółki) towarzyszy symetryczne obniżenie kwoty podatku naliczonego u jego kontrahenta. Lektura orzecznictwa ETS wskazuje wyraźnie, iż warunki zawarte w cytowanym art. 29 ust. 4a UPTU stoją w sprzeczności z Dyrektywą dlatego też nie mogą w przedstawionym stanie faktycznym (dotyczącym zdarzenia przyszłego) znajdować zastosowania. Zdaniem ETS bowiem, warunki obniżenia podstawy opodatkowania określane przez państwa członkowskie (na mocy delegacji zawartej w art. 90 Dyrektywy) nie mogą naruszać podstawowej zasady wspólnego systemu VAT - zasady neutralności (a także ogólnej zasady prawa Unii Europejskiej - zasady proporcjonalności). Państwa członkowskie nie mają więc w tym względzie pełnej swobody. W wyroku w sprawie Elida Gibbs Ltd. (C-317/94) ETS wyraźnie przyznał prymat zasadzie neutralności nad formalno-technicznymi aspektami funkcjonowania systemu VAT uznając, że podstawa opodatkowania winna być obniżona do poziomu uwzględniającego kwotę ostatecznie otrzymaną przez podatnika nawet w sytuacji braku faktur korygujących. Zdaniem ETS bowiem "nie byłoby zgodne z dyrektywą [ETS odnosił się wprawdzie do art. 11A(1)(a) oraz 11C(1) Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG, ale przepisy te są analogiczne do obecnie obowiązujących zapisów Dyrektywy - odpowiednio art. 73 i art. 90- przyp. Spółki], gdyby podstawa opodatkowania użyta do obliczenia podatku należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę ostatecznie przez niego otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w stosunku do podatników, do których należy przecież także producent, nie byłaby spełniona". Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że ze względu na niezgodność art. 29 ust. 4a UPTU z prawem wspólnotowym (a w szczególności z Dyrektywą) przysługiwać jej będzie prawo do uwzględnienia obniżenia podstawy opodatkowania w składanej deklaracji podatkowej za okres, w którym wystawi fakturę korygującą, bez względu na fakt otrzymania lub nieotrzymania przez Spółkę potwierdzenia odbioru przez kontrahenta faktury korygującej. Dodatkowo Spółka podniosła, że stanowisko tożsame z w/w stanowiskiem Spółki wielokrotnie zajmowały w swoich wyrokach sądy administracyjne (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2009 r. sygn. akt I FSK 491/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 172/08 i wyrok dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 655/08, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 lipca 2008r. sygn. akt I SA/Bd 249/08). Spółka zwróciła uwagę, że wagę zasady neutralności podatku VAT podkreślił też swego czasu Trybunał Konstytucyjny (wyrok z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt 6/06). Zgodnie zaś z przywołanym już art. 14e § 1 ustawy Ord. pod. Minister Finansów przy wydawaniu interpretacji ma obowiązek uwzględniania oprócz orzecznictwa ETS również orzecznictwa sądów krajowych.

2. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2009 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 UPTU podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 4 UPTU, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Na podstawie art. 29 ust. 4a UPTU, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Zgodnie z art. 73 Dyrektywy w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. W myśl art. 90 ust. 1 Dyrektywy w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Minister Finansów wskazał, że art. 29 ust. 4a UPTU, jasno stanowi, iż kwoty, o które zmniejsza się obrót muszą zostać udokumentowane. Faktura korygująca, bez potwierdzenia jej odbioru, nie spełnia powyższej przesłanki i nie stanowi wystarczającej podstawy do obniżenia podatku należnego - dopiero potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę powoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia. Podkreślił, iż potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy. Ponadto, faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 4a UPTU, ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i usług. Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zatem, potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy, w którym sprzedawca otrzyma potwierdzenie odbioru faktury przez nabywcę. Mając na uwadze powyższe Minister Finansów stwierdził, iż błędna jest argumentacja Spółki, iż ma prawo do uwzględnienia obniżenia podstawy opodatkowania w składanej deklaracji podatkowej za okres, w którym wystawi fakturę korygującą bez względu na fakt otrzymania lub nieotrzymania przez Spółkę potwierdzenia odbioru przez kontrahenta faktury korygującej. Bowiem brak potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta uniemożliwia Zainteresowanemu obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej. Jednocześnie Minister Finansów uznał, iż argumentacja Spółki, iż przepis art. 29 ust. 4a UPTU jest niezgodny z odpowiednimi przepisami Dyrektywy jest nieuzasadniona. W opinii Ministra Finansów art. 29 ust. 4a UPTU potwierdza zasadę, że przepisy prawa podatkowego obowiązujące na terenie Unii Europejskiej stosowane są w krajach członkowskich poprzez implementację, czyli uregulowanie w przepisach prawa krajowego zagadnień prawa wspólnotowego. Zauważył, iż o ile polski ustawodawca ma obowiązek implementacji zawartych w dyrektywach postanowień wiążących państwo członkowskie co do zamierzonego celu, to Wspólnota zostawia władzom krajowym swobodę co do form i metod jakimi skutek ma być osiągnięty, co wynika z treści art. 249 TWE. Taką swobodę pozostawia wspomniany art. 90 ust. 1 Dyrektywy, który stanowi, iż (...) podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Na gruncie krajowych przepisów o podatku VAT warunki te wymienia art. 29 ust. 4a UPTU. Biorąc powyższe pod uwagę Minister Finansów stwierdził, iż treść art. 29 ust. 4a UPTU nie pozostaje w kolizji z przepisami prawa Unii Europejskiej, w szczególności z powołanymi przez Spółkę art. 73 (określającym co stanowi podstawę opodatkowania) i art. 90 Dyrektywy. Przepis ten jest bowiem zgodny z wyznaczonym przez Dyrektywę celem w postaci prawa do obniżenia podstawy opodatkowania. Wprowadzona przez ustawodawcę konieczność posiadania w takich przypadkach potwierdzeń odbioru faktur korygujących prowadzi do zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatku VAT. Obniżenie przez sprzedawcę podatku należnego musi wiązać się jednocześnie z obniżeniem podatku naliczonego przez nabywcę, w przeciwnym wypadku mogłoby to prowadzić do sytuacji, w których sprzedawca obniży podatek należny z tytułu danej transakcji natomiast nabywca nie dokona obniżenia podatku naliczonego (np. z uwagi na nieotrzymanie faktury korygującej). Skutkiem takiej sytuacji jest obniżenie kwoty lub zwrot podatku przez nabywcę, który w rzeczywistości nie został zapłacony. Mogłoby to prowadzić do nadużyć w podatku VAT, a w konsekwencji do naruszenia zasady neutralności na kolejnym etapie obrotu gospodarczego. Art. 29 ust. 4 UPTU nie narusza tym samym ani zasady proporcjonalności ani neutralności. Ponadto Minister Finansów zauważył, iż organy podatkowe nie są właściwe do badania zgodności aktów prawnych z Dyrektywami (należy to do obowiązków sądów), zostały one jedynie powołane do stosowania prawa obowiązującego. Porównując treść Dyrektywy do polskich ustaw należy pamiętać, że rolą dyrektyw jest jedynie wskazanie celu, jaki powinien być osiągnięty. Zgodnie z art. 249 Traktatu Rzymskiego, państwa członkowskie mają swobodę w zakresie sposobów osiągnięcia tych celów. Dlatego też różnice w brzmieniu ustaw i dyrektyw nie przesądzają o faktycznym naruszeniu prawa wspólnotowego. Wiele przepisów dyrektyw wyznacza bowiem jedynie granice obszaru, w którym kraje Unii Europejskiej mogą się stosunkowo swobodnie poruszać. Zatem państwo członkowskie, do którego kierowana jest dyrektywa, jest obowiązane do wykonania jej postanowień w drodze ustanowienia przepisów prawa wewnętrznego. Takim przepisem wewnętrznym jest UPTU. Zatem na podstawie regulacji w tej ustawie zawartej w art. 29 ust. 4 UPTU, Minister Finansów oparł wydaną przez siebie interpretację. W związku z powyższym Minister Finansów stwierdził, że w przypadku braku potwierdzenia odbioru faktur korygujących przez nabywcę, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego do czasu uzyskania takiego potwierdzenia. Ponadto nadmienił, że powołane we wniosku wyroki sądów administracyjnych dotyczą konkretnych spraw podatników, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane.

3. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie i wniosła o zmianę wydanej interpretacji.

4. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

5. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze Spółka wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2009 r. oraz wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania: art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997r. Nr 78, poz. 483 ze zm. - dalej "Konstytucja") oraz art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm. - dalej "TWE") poprzez odmowę uznania pierwszeństwa prawa unijnego przed niezgodnymi z nim przepisami prawa krajowego; art. 29 ust. 4a UPTU poprzez dokonanie wykładni tego przepisu z całkowitym pominięciem zasad: neutralności i proporcjonalności podatku VAT wynikających z pkt 5 Preambuły oraz art. 1 ust. 2 Dyrektywy, a także z pominięciem ogólnej zasady proporcjonalności zawartej w art. 5 zdanie trzecie TWE; art. 73 Dyrektywy poprzez nieuwzględnienie, iż nie przewiduje on warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia doręczenia faktury korygującej jego kontrahentowi (nabywcy towaru lub usługi) w celu skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o wartość tego podatku wynikającą z faktury korygującej; art. 90 ust. 1 Dyrektywy poprzez uznanie, że przepis ten uzasadnia stosowanie zawartego w art. 29 ust. 4a UPTU zakazu obniżania przez podatnika podstawy opodatkowania bez spełnienia wymogu formalnego w postaci posiadania potwierdzenia doręczenia faktury korygującej nabywcy towaru lub usługi; art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ord. pod. poprzez pominięcie przy wydaniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach o identycznym stanie faktycznym, a także obowiązującego orzecznictwa ETS. Spółka w uzasadnieniu skargi poparła argumentację przedstawioną we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.

6. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

7. Na wstępnie należy wyjaśnić, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek, wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony.

8. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem który postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 104/10, na podstawie na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: "Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L.06.347.1 ze zm.) stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?“.

9. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w innej - choć dotyczącej tego samego problemu prawnego - sprawie. Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym i toczącym się w związku z nim postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a więc postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu zatem, w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Nadto ustawodawca używając sformułowania "może" pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym.

10. W ocenie Sądu zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania z urzędu ze względu na to, iż wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 104/10 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na to, że zaskarżona interpretacja indywidualna obejmuje kwestię, czy Spółce przysługiwać będzie prawo do uwzględnienia obniżenia podstawy opodatkowania w składanej deklaracji podatkowej za okres, w którym wystawi fakturę korygującą, bez względu na fakt otrzymania lub nieotrzymania potwierdzenia odbioru przez kontrahenta faktury korygującej.

11. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia