Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1096/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju p o s t a n a w i a: ustanowić dla K. B. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1096/12 oddalono skargę K. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju.

Skarżąca K. B. złożyła w dniu [...] listopada 2012 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.;

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca przebywa w gospodarstwie domowym razem z mężem. Skarżąca jest chora [...], pobiera rentę socjalną w kwocie 540 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji ZUS potwierdzającą powyższe) oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie. Mąż skarżącej uzyskuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 1111 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe) oraz z tytułu umowy-zlecenia uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1028 zł netto miesięcznie (załączono wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe).

Ponadto skarżąca oświadczyła, iż ze względu na konieczność pokrycia leczenia i pobyt w N. zadłużyła się u rodziny i bliskich znajomych na kwotę 100.000 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W przedmiotowej sprawie skarżąca jest poważnie chora. Łączne dochody skarżącej i jej męża uzyskiwane z tytułu renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego pobieranych przez skarżącą, wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę oraz umowy zlecenia uzyskiwanych przez męża skarżącej wynoszą około 2732 zł netto miesięcznie, jednakże dochody te przeznaczane są na leczenie skarżącej oraz spłatę pożyczki przeznaczonej na leczenie skarżącej. W związku z powyższym w ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przedmiotowa skarga dotyczy skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju, a w myśl art. 239 ust. 1 lit. c ww. ustawy nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. W świetle powyższego skarżąca jest ustawowo zwolniona od kosztów sądowych, a zatem wniosek skarżącej należy rozpoznać w zakresie przyznania adwokata z urzędu.

W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.