Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1397/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 5, art. 5, art. 7, art. 8, art. 147, art. 148, art. 81
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. z siedzibą w M. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] stycznia 2012 roku nr [...]; II. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego Ogólnopolskiego T. z siedzibą w M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., (dalej Dyrektor RZGW), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 marca 2011 r. [...] Towarzystwa [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], nakazującą Zarządowi [...] usunięcie [...] szt. [...] znajdujących się na terenie bezpośredniego zagrożenia powodzią, [...] na terenie działki nr [...] obręb [...].

Na postanowienie to zażalenie złożyło [...] Towarzystwo [...] z siedzibą w M. (dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony postanowieniem Prezesa KZGW z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...]). W zażaleniu zarzuciło organowi I instancji błędną wykładnię art. 143, 147 i 148 k.p.a podnosząc, że nie mogło skutecznie wystąpić o wznowienie postępowania przed rozstrzygnięciem przez Prezesa KZGW kwestii dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu na prawach strony, tj. przed rozpatrzeniem zażalenia na postanowienie Dyrektora RZGW z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], odmawiające dopuszczenia Towarzystwa do udziału na prawach strony w postępowaniu. Dla Towarzystwa 30-dniowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zaczął bowiem upływać od dnia [...] marca 2011 r., tj. od dnia doręczenia postanowienia Prezesa KZGW z dnia [...] marca 2012 r.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w M. postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. [...] Prezes Zarządu Krajowego Gospodarki Wodnej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, w związku z art. 149 § 3 i art. 148 k.p.a, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że [...] Towarzystwo [...] występując o wznowienie postępowania w sprawie rozstrzygniętej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2011 r., nakazującą wycinkę drzew na działce nr [...] w S., jako podstawę wznowienia wskazało art. 145 §1 pkt 4, 7 i 8 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 148 § 1 i 2 k.p.a podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 §1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Utrwalone jest przy tym orzecznictwo sądów administracyjnych, że aby strona mogła wnieść podanie ze skutkiem prawnym, winna udowodnić okoliczności wskazujące na dotrzymanie terminów, o których mowa w art. 148 kpa, organ natomiast dokonuje swobodnej oceny tych dowodów.

W analizowanej sprawie organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie zachowania ustawowego terminu do złożenia wniosku wznowieniowego. Jak wynika z materiału dowodowego w piśmie z dnia 4 listopada 2011 r. [...] Towarzystwo [...], na pytania organu zawarte w piśmie z dnia 21 października 2011 r. poinformowało, że o decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie nakazu usunięcia drzew na działce nr [...] w S., dowiedziało się dnia [...] marca 2011 r. Natomiast w kolejnym piśmie z dnia 2 grudnia 2011 r., na pytanie organu I instancji dot. wykazania zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania (pismo z dnia 17 listopada 2011 r.) Towarzystwo podało, że nie zgadza się "z twierdzeniem, iż o zawitym 30-dniowym terminie na wzniesienie żądania przez stronę w sprawie wznowienia postępowania decyduje w omawianej sprawie data wydania decyzji (w dniu 28 stycznia 2011 r.)1 dotyczącej wydania nakazu usunięcia drzew i krzewów - gdyż w tym przypadku termin ten powinien być liczony od dnia w którym [...]T[...] nabył prawa strony w omawianym postępowaniu - czyli od daty wydania Postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2011 r. (sygn. [...]) o dopuszczeniu Towarzystwa do udziału w postępowaniu na prawach strony. Wcześniej, to znaczy w czasie pomiędzy [...] stycznia a [...] marca b.r. Towarzystwo nie posiadało praw strony, tym samym nie było w stanie składać jakichkolwiek wniosków dotyczących wznowienia zakończonego już postępowania administracyjnego". Skoro zaś pomiędzy datą wydania postanowienia Prezesa KZGW, a datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie upłynęło 30 dni, Towarzystwo uważa, że uwiarygodnienie daty podanej w piśmie z dnia 4 listopada 2011 r. jest zbędne. Tym niemniej poinformowało, że o decyzji dowiedział się pełnomocnik Zarządu [...]T[...] (W. N.) w rozmowie telefonicznej z P. A. K. - pracownikiem Zarządu [...] RZGW w K.

W nawiązaniu do informacji Towarzystwa podanych w pismach z dnia 4 listopada i 2 grudnia br., P. A. K. w piśmie z dnia 22 grudnia 2011 r. oświadczył, że w dniu [...] marca 2011 r. nie przekazywał P. W. N. pełnomocnikowi Zarządu [...]T[...], wiadomości dotyczących decyzji [...].

W związku z powyższymi ustaleniami zaskarżonym postanowieniem Dyrektor RZGW odmówił wznowienia postępowania, a w uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że [...] Towarzystwo [...] nie wykazało zachowania terminu do złożenia wniosku na podstawie art. 145 §1 pkt 4 kpa. W zakresie zaś zachowania terminu do złożenia wniosku na podstawie art. 145 §1 pkt 7 i 8 kpa stwierdził, iż niezależnie od kwestii prawidłowości wskazania tych przepisów, przyczyny wznowienia podane w oparciu o powyższe przepisy określone zostały wyłącznie o okoliczności, które zawierają się w podstawie wznowienia postępowania z art. 145 §1 pkt 4 kpa. Wiedzę o tych okolicznościach Towarzystwo powzięło co najmniej od daty doręczenia postanowienia Dyrektora RZGW z dnia [...] października 2010 r. o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony. Wobec powyższego stwierdził, że nie został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyn, których mowa w art. 148 §1 kpa. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu sprawy stwierdza, że postępowanie Dyrektora RZGW nastąpiło z naruszeniem art. 10 §1 kpa, ponieważ w postępowaniu tym nie zapewniono Towarzystwu możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym - w szczególności kluczowym w sprawie oświadczeniem P. A. K. z dnia [...] grudnia 2011 r. Jednakże uchybienie to nie ma żadnego wpływu na wydane w sprawie rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania. Zawiadomieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Prezes KZGW poinformował o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i złożenia wyjaśnień, jednakże z tej możliwości pełnomocnik Towarzystwa nie skorzystał. Ponadto zauważyć należy, że w zażaleniu na postanowienie Dyrektora RZGW, w którym jest mowa o oświadczeniu P. A. K., Towarzystwo nie zakwestionowało tego oświadczenia.

W związku z powyższym organ stwierdził, że Towarzystwo nie udowodniło zachowania miesięcznego terminu do złożenia wniosku na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a stanowisko przedstawione w zażaleniu, jakoby w okolicznościach przedmiotowej sprawy termin do złożenia podania o wznowienie postępowania należało liczyć od dnia [...] marca 2011 r., tj. od dnia doręczenia postanowienia o dopuszczeniu Towarzystwa do udziału w postępowaniu w sprawie rozstrzygnięte; decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., jest błędne. Organ odwoławczy nie uwzględnił zatem argumentacji Towarzystwa, co do niemożliwości skutecznego wniesienia wniosku wznowieniowego. Przyjęcie bowiem, że pierwszym dniem liczenia biegu terminu jest dzień doręczenia postanowienia Prezesa KZGW z dnia [...] marca 2011 r. o dopuszczeniu Towarzystwa do udziału w postępowaniu, a nie dzień w którym dowiedziało się o decyzji, stanowiłoby rażące naruszenie art. 148 § 2 kpa. Towarzystwo we wniosku o wznowienie postępowania wymieniło także jako podstawę wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 7 i 8 kpa. Odnośnie art. 145 1 pkt 7 kpa Towarzystwo podało, że kwestia ustalenia stron postępowania (de facto rozstrzygnięcia sprawy z wniosku [...]T[...] o dopuszczenie do udziału w postępowaniu) stanowiła zagadnienie wstępne dla decyzji Dyrektora RZGW z dnia [...] stycznia 2011 r. a zagadnienie to zostało odrębnie rozstrzygnięte przez inny organ, tj. przez Prezesa KZGW- postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Odnośnie natomiast art. 145 § 1 pkt 8 kpa wskazało, że w sprawie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania powyższego przepisu, ponieważ decyzja z dnia [...] stycznia 2011 r.,w szczególności jej rozdzielnik, wydana została na podstawie postanowienia Dyrektora RZGW z dnia [...] października 2010 r. o odmowie dopuszczenia [...]T[...] do udziału w postępowaniu, które później zostało uchylone postanowieniem Prezesa KZGWz dnia [...] marca 2011 r. Analizując powyższe przesłanki wznowienia postępowania organ wskazał, że postępowanie w przedmiocie dopuszczenia [...] Towarzystwa [...] do udziału na prawa strony w postępowaniu było prowadzone w ramach postępowania głównego w sprawie nakazu wycinki przerostów wiklinowych. Stąd rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego dla powyższego postępowania- głównego. Nie zachodzi tu zatem przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 145 §

pkt 7 kpa. Nie zachodzi także przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 §1 pkt 8 kpa. Powyższy przepis dotyczy bowiem sytuacji zależności między rozstrzygnięciami, gdy wydanie jednego jest warunkiem podjęcia następnego. Pomiędzy tymi rozstrzygnięciami musi więc istnieć związek przyczynowy, na który wskazuje zawarty w art. 145 § 1 pkt 8 kpa zwrot "w oparciu". Związek ten należy rozumieć jako sekwencję działań prawnych organu administracyjnego, zgodnie z którą jedna decyzja (postanowienie) lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji. Taka relacja nie zachodzi między postanowieniem Prezesa z dnia [...] marca 2011 r., uchylającym postanowienie Dyrektora RZGW o odmowie dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu, a decyzją w sprawie nakazu wycinki krzewów.

Reasumując, jakkolwiek [...] Towarzystwo [...] powołało w swoim wniosku art. 145 § 1 pkt 7 i 8 kpa, to w istocie oprócz przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, nie wskazało jakiejkolwiek innej przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 kpa.

Tym samym organ wskazał, że Towarzystwo nie udowodniło, iż złożenie wniosku wznowieniowego z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa nastąpiło w ustawowym terminie co skutkowało stwierdzeniem, że wniosek ten został złożony z uchybieniem - terminu.

Skargę na powyższe postanowienie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Towarzystwo [...] z siedzibą w M., domagając się:

- uchylenia przez Sąd w całości zaskarżonego Postanowienia Prezesa KZGW z dnia [...] maja 2012r., oraz uchyleniem w całości poprzedzającego go postanowienia Dyrektora RZGW w K. (organu I instancji) - z dnia [...] stycznia 2012r.,

- zasądzenie przez Sąd na rzecz [...]T[...] od Prezesa KZGW zwrotu kwoty 200 zł (słownie: dwieście złotych), jaka poniesiona przez Towarzystwo wskutek wniesienia niniejszej skargi do tut. Sądu.

Zaskarżonemu Postanowieniu Prezesa KZGW z dnia [...] maja 2012r., oraz Postanowieniu Dyrektora RZGW w K. z dnia [...] stycznia b.r. [...]T[...] zarzucił, że zostały one wydane:

- z błędnym ustaleniem zawitego terminu na skuteczne wniesienie przez Towarzystwo żądania wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej (z błędną wykładnią art. 148 kpa)

- po przeprowadzeniu postępowań (w I, oraz w II instancji) bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego (naruszenie art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a ),

- z błędnym stwierdzeniem, iż w sprawie żądania wznowienia postępowania zakończonego wydaniem nakazu usunięcia [...] rosnących na [...] nie zaszły żadne przesłanki, o których jest mowa w art. 145 § 1 pkt. 7 oraz 8 kpa,

W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że orzekające w sprawie organy w uzasadnieniu swoich postanowień błędnie określiły początek biegu terminu, o którym jest mowa w art. 148 kpa. W omawianej sprawie 30-dniowy termin na wniesienie wniosku o wznowienie przez stronę skarżącą mógł zacząć upływać dopiero gdy Towarzystwu zostały przyznane prawa strony. Wcześniej bowiem pozostawało w obrocie prawnym znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy Postanowienie organu I instancji (Dyrektora RZGW w K.) o odmowie dopuszczenia

Towarzystwa do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym wydania nakazu usunięcia drzew [...] w S. Tym samym, przed [...] marca 2011r., strona skarżąca nie posiadała żadnych uprawnień, również i tych wynikających z zapisu art. 147 kpa, wobec zakończonego ostatecznie w I instancji postępowania administracyjnego w sprawie wydania nakazu wycinki krzewów.

Ponadto skarżący uważa, że zasięgnięcie dowodu - poprzez uzyskanie oświadczenia na piśmie od pracownika Zarządu [...] RZGW w K. - Pana A. K. - powinno odbyć się wyłącznie poprzez przesłuchanie tej osoby w charakterze świadka, co powinno skutkować również powiadomieniem wszystkich stron postępowania w sprawie wznowienia dotyczącego decyzji ostatecznej o możliwości wzięcia udziału w tym przesłuchaniu. Skoro zaś strona nie została uprzedzona o przeprowadzeniu takiego dowodu, jak zasięgnięcie istotnej w sprawie informacji od wymienionego powyżej Pana A. K. - to dowód taki nie może być użyty w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień z racji zapisu art. 81 kpa.

Skarżący nie zgadza się także z Prezesem KZGW, iż w sprawie wznowionego postępowania nie zachodziły przesłanki również z tytułu art. 145 § 1 pkt. 7 oraz 8 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 zwanej w dalszej części p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2012r. Prezesa Zarządu Krajowego Gospodarki Wodnej, jak również poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., orzekające o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], nakazującej Zarządowi [...] usunięcie [...] szt. [...], znajdujących się na terenie bezpośredniego zagrożenia powodzią, [...] na terenie działki nr [...] obręb [...], wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 147 k.p.a wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje zaś tylko na żądanie strony. Aby zatem skutecznie żądać wznowienia postępowania podmiot występujący z wniosek musi wykazać po pierwsze, że jest stroną a po drugie stosownie do art. 148 § 1 k.p.a. wnieść podanie o wznowienie postępowania do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku powoływania się na przyczynę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a w terminie miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a).

W niniejszej sprawie u podstawy odmowy wznowienia postępowania w oparciu o wniosek strony skarżącej legło uznanie przez organ, że strona skarżąca nieuprawdopodobniła, iż zachowała termin na wystąpienie z w/w wnioskiem. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca wezwana do wykazania kiedy- w jakim terminie dowiedziała się o wydaniu kwestionowanej w drodze wznowienia postępowania decyzji w piśmie z dnia 2 grudnia 2011r. oświadczyła m.in., że informację taką pełnomocnik skarżącej otrzymał od pracownika Zarządu [...] Pana A. K. Organ dokonał weryfikacji powyższej informacji i w drodze telefonicznej rozmowy z w/w pracownikiem i ustalił, że do dnia [...] marca 2011 r. nie informował stronę skarżącą o wydaniu decyzji.

Powyższe ustalenia organu (zeznanie Pana A. K.) stanowiło w niniejszej sprawie podstawę do uznania, że strona skarżącą nie wykazała, iż zachowała miesięczny termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie.

Zdaniem jednak Sądu słusznie skarżący uważa, że zasięgnięcie przez organ dowodu - poprzez uzyskanie oświadczenia na piśmie od pracownika Zarządu [...] RZGW w K. - Pana A. K. - powinno odbyć się wyłącznie poprzez przesłuchanie tej osoby w charakterze świadka, co z kolei powinno skutkować powiadomieniem skarżącego o możliwości wzięcia udziału w tym przesłuchaniu. Obowiązek taki wynika z art. 81 k.p.a , który stanowi, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 k.p.a.

Skoro zaś strona nie została uprzedzona o przeprowadzeniu takiego dowodu, jak zasięgnięcie istotnej w sprawie informacji od wymienionego powyżej Pana A. K. - to dowód taki nie mógł być wzięty pod uwagę, a tym bardziej stanowić podstawy do wydania negatywnego dla strony rozstrzygnięcia i to niezależnie od tego, że okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżącego w toku postępowania.

Powyższe w ocenie Sądu stanowiło podstawę do uchylenia zaskarżonych postanowień.

Jednocześnie Sąd nie podzielił zarzutów strony skarżącej w zakresie uznania przez organy, że w sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 145 § 1 pkt 7 oraz 8 kpa.

Jak wynika z akt sprawy, odnośnie art. 145 § 1 pkt 7 kpa skarżące Towarzystwo podało, że kwestia rozstrzygnięcia sprawy z jego wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu stanowiła zagadnienie wstępne dla decyzji Dyrektora RZGW z dnia [...] stycznia 2011 r., a zagadnienie to zostało odrębnie rozstrzygnięte przez inny organ, tj. przez Prezesa KZGW- postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Odnośnie natomiast art. 145 § 1 pkt 8 kpa wskazało, że w sprawie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania, ponieważ decyzja z dnia [...] stycznia 2011 r., w szczególności jej rozdzielnik, wydana została na podstawie postanowienia Dyrektora RZGW z dnia [...] października 2010 r. o odmowie dopuszczenia [...]T[...] do udziału w postępowaniu, które później zostało uchylone postanowieniem Prezesa KZGW z dnia [...] marca 2011 r.

W ocenie Sądu, dokonując analizy powyższych przesłanek wznowienia postępowania słusznie organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w przedmiocie dopuszczenia strony skarżącej do udziału na prawach strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną w postępowaniu wznowieniowym decyzją nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania głównego, a więc nie można z tej przyczyny wznowić postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. Nie zachodzi tu także przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 §1 pkt 8 kpa, zgodnie z którym wznawia się postępowanie, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.. Powyższy przepis dotyczy zatem sytuacji gdy istnieje zależność między rozstrzygnięciami, gdy wydanie jednego jest warunkiem podjęcia następnego. Pomiędzy tymi rozstrzygnięciami musi więc istnieć związek przyczynowy. Taka relacja, jak słusznie wskazał organ nie zachodzi między postanowieniem Prezesa z dnia [...] marca 2011 r., uchylającym postanowienie Dyrektora RZGW o odmowie dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu, a decyzją w sprawie nakazu wycinki krzewów. Przywołane przez skarżącego okoliczności, dotyczą bowiem sytuacji w której stronie skarżącej uniemożliwiono udział w postępowaniu .

Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji zobowiązany będzie do przeprowadzenia, zgodnie z art. 81 k.p.a dowodu z przesłuchania świadka, na okoliczność udzielania informacji stronie skarżącej o wydaniu kwestionowanej decyzji w celu daty w jakiej skarżąca dowiedziała się o jej wydaniu. Następnie w oparciu o art. 147 i 148 § 2 k.p.a zbada, czy skarżący jako wnioskodawca spełnia wymogi w nich zawarte, uzasadniające wszczęcie postępowania wznowieniowego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a, uchylił zaskarżone postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zapadło w oparciu o art. 200 p.p.s.a .