Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 831/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie: Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr./ Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant st. sekr. sądowy Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2005r. sprawy ze skargi M. i A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], UNP.[...] Prezydent Miasta odmówił nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] w obrębie [...], oznaczonej numerem działki [...], o powierzchni [...] m2, stanowiącej własność gminy Miasto , uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...], na rzecz małżonków A. M. i M. J. Ż., w prawo własności. Decyzja ta została wydana w ponownym rozpoznaniu sprawy po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na skutek wniesionego przez wnioskodawców odwołania, decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r.o przekształceniu odpłatnym użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r.o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.). Kolegium podzieliło bowiem pogląd wnioskodawców, iż domagali się oni nieodpłatnego przekształcenia posiadanego prawa.

W uzasadnieniu wymienionej na wstępie decyzji z dnia [...] r. organ I instancji wskazał, że wnioskiem złożonym w dniu [...] r. A. M.i M. J. Ż. zwrócili się do Przewodniczącego Zarządu Miasta o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego opisanej wyżej nieruchomości, w prawo własności. Powołując się na art. 1 ust. 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności organ I instancji stwierdził, iż wnioskodawcy spełniają wymogi tych przepisów, a złożony wniosek odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. Nr 157, poz. 1037). Wskazując dalej, że przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie przepisów wymienionej ustawy jest co do zasady odpłatne, organ I instancji uznał, że przewidziane w art. 6 ust. 1 ustawy przypadki, w których przekształcenie dokonywane jest nieodpłatnie nie dotyczą sytuacji wnioskodawców, w związku z czym brak jest podstaw prawnych do wydania w niniejszej sprawie pozytywnej decyzji o nieodpłatnym przekształceniu.

Ponadto Prezydent w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że została ona wydana zgodnie z wyraźnym żądaniem wnioskodawców zawartym w piśmie z dnia [...] r., w którym zmodyfikowali oni swój wniosek z dnia [...]r., zwracając się o nieodpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, potwierdzonym również w piśmie z dnia [...] r.

W odwołaniu od tej decyzji A. i M. Ż. wnieśli o jej uchylenie w całości i przyznanie im prawa do nieodpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...]. Uzasadniając ten wniosek odwołujący podnieśli, że od momentu złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nie otrzymali żadnej decyzji o nieodpłatnym przekształceniu. Zdaniem strony nowa ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. w okresie do 24.10.2002 r. przewidywała nieodpłatne przekształcenie użytkowania wieczystego, lecz "tego również terminu prawnego Urząd Miasta nie zachował". Ponadto w ocenie odwołujących organ I instancji przy dokonywaniu oceny prawnej wniosku pominął fakt, iż nieruchomość będąca w ich użytkowaniu wieczystym położona jest na Ziemiach [...], wybudowano na niej budynek mieszkalno-gospodarczy, a to uprawnia wnioskodawców – zgodnie z przepisami "ustawy z dnia 23 października 2001 r. o przekształceniu nieodpłatnym z wieczystego na własność, którą w swojej decyzji pomija Prezydent Miasta " - do bezpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na własność.

Po rozpoznaniu sprawy na skutek wniesionego przez A. i M. Ż. odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 6 ust. 1 i ust. 1a w związku z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż odwołujący się spełniają przesłanki określone w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.) do nabycia w trybie tej ustawy własności nieruchomości położonej w [...], jednak nie spełniają oni określonych w art. 6 ust. 1 oraz ust. 1a powołanej ustawy z dnia 4 września 1997 r. warunków, uprawniających do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Przepisy te nie przewidują przypadku nieodpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, tak jak podnoszą odwołujący, z uwagi na położenie nieruchomości na terenie Ziem [...], jak również ze względu na zabudowę budynkiem mieszkalno-usługowym.

Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż nabycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w obrębie [...], oznaczonej numerem działki [...], o powierzchni [...] m2, stanowiącej własność Gminy Miasto , uregulowanej w księdze wieczystej [...] przez A. i M. małżonków Ż. nastąpiło na podstawie umowy o oddanie terenu państwowego w wieczyste użytkowanie, zawartej w dniu [...] r. - akt notarialny Repertorium "A" numer [...]. Wymieniona działka została oddana w wieczyste użytkowanie celem wzniesienia na niej warsztatu rzemieślniczo-produkcyjno-naprawczego sprzętu rehabilitacyjnego-ortopedycznego. Użytkownicy wieczyści zapłacili opłatę roczną za wieczyste użytkowanie terenu za cały okres użytkowania wieczystego, tj. za 99 lat. Z postanowień omawianej umowy nie wynika zatem, aby przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste małżonkom A. i M. Ż. w jednym z przypadków, o których mowa w art. 6 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności. Tym samym – zdaniem organu odwoławczego - nie istnieją podstawy do orzeczenia o nieodpłatnym przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności na rzecz małżonków A. i M. Ż.

Organ odwoławczy stwierdził także, iż Prezydent Miasta zasadnie rozstrzygał sprawę w oparciu o ustawę z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, bez powoływania się na ustawę z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.), bowiem w aktach sprawy znajduje się wniosek złożony w dniu [...] r. przez wnioskodawców o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zmieniony w piśmie z dnia [...] r., w którego treści wskazano, że wnioskodawcy domagają się nieodpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.). Ponadto stanowisko odnośnie nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na mocy ustawy z dnia 4 września 1997 r. małżonkowie Ż. potwierdzili również w piśmie z dnia [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło również, że żaden z przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nie przewiduje obecnie możliwości nieodpłatnego nabycia na jej podstawie przez użytkowników wieczystych prawa własności użytkowanej nieruchomości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. i M. Ż. wnieśli o uchylenie w całości decyzji organu I instancji i zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz o zasądzenie przez Sąd prawa do przekształcenia wieczystego użytkowania na własność.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 113, poz. 1209) osobom fizycznym będącym w dniu [...] r. oraz w dniu wejścia w życie tej ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na terenie Ziem Odzyskanych zabudowanych na cele mieszkaniowe przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności tych nieruchomości. Ponadto skarżący wskazali, iż z zebranych w toku postępowania dokumentów wynika, że w chwili ustanowienia użytkowania wieczystego działki nr [...] o pow. [...] m2 przedmiotowa nieruchomość została przeznaczona na budowę mieszkania oraz punktu usługowego, a obecnie na działce jest budynek mieszkalny oraz budynek przeznaczony na działalność gospodarczą - sklep. Stan zabudowy ww. działki budynkiem mieszkalnym trwa nieprzerwanie do chwili obecnej. Na taką zabudowę nieruchomości organy administracyjne wydawały pozwolenia. W świetle powyższego, jak również z uwagi na to, iż jako osoby fizyczne nieprzerwanie od chwili kupna działki są prawnymi użytkownikami wieczystymi na zasadzie wspólności ustawowej, zdaniem skarżących istnieją podstawy prawne do stwierdzenia, że przysługuje im uprawnienie do nieodpłatnego nabycia prawa własności działki nr [...], położonej w [...] przy ul. [...] na terenie Ziem [...], zabudowanej na cele mieszkaniowe i usługowe. Skarżący podkreślili również, że złożyli wniosek o przekształcenie nieodpłatne w terminie ustawowym, w którym istniała możliwość nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności.

Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że decyzja ta odpowiada prawu, a skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonej decyzji: "1. Użytkownik wieczysty składa wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności do:

1) starosty albo prezydenta miasta na prawach powiatu, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, jeżeli użytkowanie wieczyste jest ustanowione na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa,

2) wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa, jeżeli użytkowanie wieczyste jest ustanowione na nieruchomości stanowiącej własność jednostki samorządu terytorialnego.

2.Decyzję w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wydaje organ, o którym mowa w ust. 1. Decyzja ta stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej".

Zgodnie z art. 4 tej ustawy "osoba, która nabyła własność nieruchomości na podstawie art. 2, zobowiązana jest do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, z zastrzeżeniem art. 6".

Zasady ustalania tej opłaty określa art. 4a ustawy, zgodnie z którym:

"1. Do ustalenia opłaty, o której mowa w art. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 1, art. 69 oraz art. 70 ust. 2-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543).

2. Jeżeli nie wcześniej niż w okresie ostatnich dwóch lat przed dniem złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności była dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, dla ustalenia opłaty za przekształcenie przyjmuje się wartość nieruchomości określoną dla celów tej aktualizacji.

3.Jeżeli przedmiotem decyzji jest nieruchomość wykorzystywana lub przeznaczona na cele mieszkaniowe, organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w art. 4, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność:

1) Skarbu Państwa - za zgodą wojewody,

2) jednostek samorządu terytorialnego - za zgodą właściwej rady lub sejmiku".

Wskazany wyżej w artykule 4 artykuł 6 ustawy w ust. 1 i ust. 1a wprowadza odstępstwa od zasady odpłatności przekształcenia prawa użytkowania wieczystego, stanowiąc, że:"1.Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych oraz ich następców prawnych:

1) którym nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste w związku z utratą mienia wskutek wojny 1939-1945 r. i którzy pozostawili majątek na terytorium nieznajdującym się na obecnym obszarze Państwa Polskiego,

2) którzy na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Państwo Polskie mieli otrzymać ekwiwalent za mienie pozostawione za granicą, a wartość tego mienia jest wyższa od opłaty, o której mowa w art. 4,

3) którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w związku z wywłaszczeniem dokonanym po 1949 r., a przed dniem 1 sierpnia 1985 r.,

3a) którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za przejęcie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa na podstawie wszelkich tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 r.,

4) (utracił moc),

5) (utracił moc),

6) którym przyznano jako dotychczasowym właścicielom lub ich następcom prawnym prawo wieczystej dzierżawy lub prawo zabudowy (prawo użytkowania wieczystego), na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), bez względu na termin przyznania tego prawa lub termin wniesienia czynszu lub opłaty.

1a. Przekształcenie w prawo własności następuje nieodpłatnie również w wypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 4".

Przywołany art. 1 ust. 4 brzmi: "Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób fizycznych, które nabyły gospodarstwo rolne na podstawie aktu nadania, albo do ich następców, będących posiadaczami tych gospodarstw, i złożą wniosek, o którym mowa w art. 2, do dnia 31 grudnia 2002 r".

Bezsporne jest w sprawie, iż skarżący A. i M. Ż. w dniu [...] r., na urzędowym formularzu, którego wzór na podstawie art. 2 ust. 4 omawianej ustawy określił Minister Sprawiedliwości, złożyli do Prezydenta Miasta wniosek o przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności działki nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2, położonej w [...] przy ul. [...], dla której prowadzona jest księga wieczyste KW nr [...], przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych . Nie może też budzić żadnych wątpliwości, że wniosek ten oparty był na przepisach wymienionej ustawy z dnia 4 września 1997 r., co wynika zarówno z treści formularza wniosku, jak i z faktu, iż w tym czasie kwestie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności regulowała ta właśnie ustawa. Fakt ten potwierdzili również skarżący w swych pismach do organu I instancji z [...] r. i z [...] r.

Rozpoznając wniosek skarżących organy obu instancji obowiązane były zatem stosować przepisy tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania decyzji. W związku z tym należy więc stwierdzić, że zasadnie decyzje organów obu instancji powołują się na przepisy ustawy z 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i prawidłowo te przepisy zastosowały. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organów obu instancji, iż omawiana ustawa co do zasady przewiduje odpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (art. 4 i 4a ustawy), natomiast uregulowane w art. 6 ust. 1 i ust. 1a przypadki nieodpłatnego przekształcenia tego prawa nie dotyczą sytuacji skarżących i w istocie, skarżący tego faktu nie kwestionują. W związku z tym organy orzekające w sprawie nie mogły więc dokonać nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego skarżących na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r., gdyż takie rozstrzygnięcie byłoby sprzeczne z prawem.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż wniosek o przekształcenie złożony został w czasie, gdy możliwe było nieodpłatne przekształcenie prawa skarżących, stwierdzić należy, że istotnie w dniu złożenia wniosku, tj. [...] r. przepisy omawianej ustawy posiadały inne brzmienie, przy czym również co do zasady przekształcenie dokonywane było odpłatnie. Zasady tej odpłatności regulowały przepisy art. 5 i art. 5a ustawy. Wysokość opłaty uzależniona była od okresu trwania użytkowania wieczystego (art. 5), natomiast w art. 5a przewidziano zaliczanie na poczet opłaty za przekształcenie, wniesionej przez użytkowników wieczystych jednorazowej opłaty za użytkowanie wieczyste (w części odpowiadającej niewykorzystanemu okresowi użytkowania wieczystego przypadającemu po dniu 31 grudnia 1997 r. – przy czym skarżący uiścili opłatę za cały okres użytkowania wieczystego).

Przepisy te, tj. art. 5 i art. 5a ustawy utraciły moc w dniu 14.04.2000 r. na skutek orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny ich niezgodności z Konstytucją (wyrok z 12.04.2000 r. sygn. akt K 8/98, opublikowany w Dz. U. Nr 28, poz. 352, z dnia 14.04. 2000 r.).

W związku z tym należy podkreślić, że organy administracji obowiązane są działać na podstawie prawa (art. 6 K.p.a.) i stosować prawo obowiązujące w dacie orzekania. Organy obu instancji nie mogły więc, wydając decyzje po dniu 14.04.2000r., stosować przepisów, które utraciły moc w dniu 14.04.2000 r., i to w sposób szczególny – na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł, że przepisy te były niezgodne z Konstytucją. Zastosowanie takiego, niezgodnego z Konstytucją, przepisu, po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw utraty jego mocy, byłoby rażącym naruszeniem prawa, skutkującym unieważnieniem decyzji.

Nie można też uwzględnić zarzutu skargi, iż organy orzekające w sprawie nie zastosowały przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.), bowiem jak wskazano powyżej, skarżący złożyli wniosek o przekształcenie użytkowania wieczystego na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, wniosek taki potwierdzali w kolejnych pismach do organu I instancji, ostatnio w piśmie z [...] r. Organy obu instancji nie rozpatrywały w związku z tym wniosku skarżących na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r., gdyż byłoby to niezgodne z ich wnioskiem. W związku z tym zarzutem skargi należy także stwierdzić, że uregulowane w ustawie z 26 lipca 2001 r., (która weszła w życie w dniu 24.10.2001 r.), nabywanie prawa własności przez użytkowników wieczystych następuje z mocy prawa, po przeprowadzonym z urzędu przez właściwy organ administracji postępowaniu, w innym, odrębnym trybie, uregulowanym w tej ustawie oraz wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Ministra Skarbu Państwa z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu wydawania decyzji o nabyciu przez użytkowników lub współużytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne (Dz. U. Nr 205, poz.1991 ze zm.). W takim postępowaniu musi być przede wszystkim rozważona, podnoszona także w skardze, kwestia charakteru zabudowy przedmiotowej działki, bowiem zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, dotyczy ona jedynie nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne. W postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 4 września 1999 r. o przekształcaniu prawa użytkowania wieczystego kwestia charakteru zabudowy działki nie ma istotnego znaczenia i dlatego organy obu instancji nie rozstrzygały tej kwestii.

Mając wszystko powyższe na względzie należało uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego orzeczono o oddaleniu skargi (art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).