Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 426/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji dotyczącej wymeldowania i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania R.D. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania R.D. z pobytu stałego z lokalu przy ul. R. 25 w L., uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzję R.D. doręczono w dniu 7 sierpnia 2006 r.

W dniu 11 sierpnia 2008 r. R.D. wniósł za pośrednictwem Wojewody pismo, w którym w związku z otrzymaną decyzją z dnia 31 lipca 2006 r. doręczoną 7 sierpnia 2006 r., "zapowiedział" zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w ustawowym terminie.

Następnie pismem z dnia 6 września 2006 r. złożonym w Urzędzie Wojewódzkim w dniu 7 września 2006 r. R.D. "zaskarżył" decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. jako niezgodną z prawem i wniósł o uznanie wniosku Z.D. z dnia 6 lutego 2006 r. za bezzasadne i bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując wstępnego badania dopuszczalności skargi, stwierdzić należy, że skarga R.D. została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia skarżącemu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną administracji wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Potwierdzenie w myśl art. 46 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności takich jak na przykład wniesienie skargi do sądu administracyjnego; pokwitowanie stwarza domniemanie doręczenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt II SA 1669/03).

W aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] przez skarżącego R.D., który własnoręcznym podpisem potwierdził odbiór wyżej wymienionego postanowienia w dniu 7 sierpnia 2006 r. (pieczęć placówki oddawczej). Ponadto skarżący w obu pismach – z dnia 11 sierpnia 2006 r. i z dnia 6 września 2006 r. podał, że decyzję otrzymał w dniu 7 sierpnia 2006 r.

Zatem przyjmując, że zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 7 sierpnia 2006 r., stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 września 2006 r. Natomiast skargę na tę decyzję skarżący wniósł w dniu 7 września 2006 r., tj. z 1-dniowym uchybieniem terminowi do wniesienia skargi.

Podkreślić trzeba, że pismo skarżącego z dnia 11 sierpnia 2006 r. "zapowiadające" zaskarżenie" przedmiotowej decyzji do sądu nie może zostać uznane za skargę, bowiem nie zawiera podstawowych elementów skargi określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przepisami wymienionej ustawy (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1) skarga do sądu powinna zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników;

6) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

7) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;

8) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Pismo z 11 sierpnia 2006 r. nie zawiera wszystkich wymienionych powyżej elementów, tj. oznaczenia sądu, do którego skarga jest skierowana (art. 46 § 1 pkt 1 ustawy) oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego przez zaskarżaną decyzję (art. 57 § 1 pkt 3 ustawy).

Skarżący nie złożył jednocześnie ze skargą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy więc uznać, że w przedmiotowej sprawie skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.