Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 312/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24, art. 45 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 78 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] r. znak: [...] o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę [...] ul. K., [...] B. numer ewidencyjny [...], działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia tegoż przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorstw prowadzonego przez Starostę B.

Z akt sprawy wynikało, że podstawą faktyczną rozstrzygnięcia w sprawie było ustalenie, po przeprowadzonej kontroli, wskazujące na istotne nieprawidłowości: polegające na: prowadzeniu przez tego przedsiębiorcę:

- szkolenia pojazdami o nr rej. [...], nr rej. [...], nr rej. [...], nr rej. [...], nr rej. [...], nr rej. [...] i nr rej. [...], które w dniu prowadzenia szkolenia praktycznego nie posiadały ważnych badań technicznych pojazdu;

- szkoleń pojazdem o nr ewidencyjnym [...] bez zgłoszenia Staroście B o wszelkich zmianach danych (dot. zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu, którym prowadzona była nauka jazdy).

Prawną podstawę zaskarżonego orzeczenia organu stanowiła ocena, że przedsiębiorca wielokrotnie prowadził szkolenia pojazdami niespełniającymi wymagań określonych w art. 24 pkt 1 lit. a, lit. c i lit. d ustawy o kierujących pojazdami - tj. pojazdami o numerach rej. wymienionych wyżej, co zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 1 lit. c tejże ustawy jest rażącym naruszeniem warunków wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie ośrodka szkolenia kierowców. Powyższe zdaniem Kolegium, uzasadniało wydanie wobec przedsiębiorcy zakazu działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenie przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

W skardze do WSA w Lublinie A. G. zarzucił błędną wykładnię przepisu art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, niezastosowanie art. 45 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 1 lit. .c / ww. ustawy oraz niezastosowanie art. 78 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżący argumentował między innymi, że w myśl art. 24 pkt 1 lit. d/ ustawy o kierujących pojazdami, pojazd musi mieć odpowiednią adnotację w dowodzie rejestracyjnym dotyczącą przeprowadzenia badań technicznych. Wpis jest dokonywany po ich odbyciu. Przepis art. 24 ustawy o kierujących pojazdami ustawodawca nie zawiera zapisu dotyczącego badań okresowych. Mowa jest o badaniach technicznych przeprowadzonych przez stację kontroli pojazdów, poprzedzających odpowiednią adnotację w dowodzie rejestracyjnym. W związku z tym nie można interpretować ww. przepisu w sposób rozszerzający. Po badaniach okresowych nie jest dokonywany wpis w dowodzie rejestracyjnym. Skarżący zwrócił uwagę, że jego pojazdy były sprawne. Spóźniono się jedynie z wykonaniem wpisu w dowodzie rejestracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Sąd zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2017 r., poz. 978, ze zm.), starosta, o którym mowa w art. 28 ust. 3, wydaje decyzję administracyjną o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, jeżeli przedsiębiorca:

1) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 28 ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym;

2) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie;

3) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców;

4) naruszył zakaz, o którym mowa w art. 54b.

Stosownie do art. 45 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest:

1) wielokrotne prowadzenie szkolenia:

a) w sposób niezgodny z wymaganymi warunkami przeprowadzania zajęć,

b) w sposób niezgodny z programem szkolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2,

c) pojazdami niespełniającymi wymagań, o których mowa w art. 24;

2) wielokrotne nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1; 3) wielokrotne wystawienie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia;

4) odmowa poddania się kontroli, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Z art. 24 cyt. ustawy wynika, że nauka jazdy jest prowadzona:

1) pojazdem:

a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem,

b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą "L",

c) przystosowanym do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,

d) posiadającym adnotację w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do ruchu o spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez odpowiedni organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - nie dotyczy tramwaju;

2) pojazdem odpowiednio przystosowanym do rodzaju niepełnosprawności spełniającym warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a i b - w przypadku szkolenia osoby niepełnosprawnej

Przeprowadzona w dniach od [...] do [...] listopada 2017r. kontrola przedsiębiorcy działającego pod firmą [...] prowadzącego ośrodek szkolenia kierowców pod adresem ul. W.[...] 3, [...] B. (posiadającego wpis w rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców pod numerem [...]) wykazała, że do prowadzenia szkoleń używano siedem pojazdów, które nie posiadały aktualnych badań technicznych. Dotyczyło to motocykla marki K.o nr rej. [...] i pojazdów samochodowych - marki S. o nr rej. [...], marki H. o nr rej. [...], marki T. o nr rej. [...], marki T. o nr rej. [...], marki R. o nr rej. [...] oraz przyczepy ciężarowej marki S. o nr rej. [...].

Badania techniczne tych pojazdów utraciły ważność. Bezspornym jest, że pojazdów używano do prowadzenia na nich nauki jazdy przez kandydatów na kierowców.. Skarżący nie zaprzeczył temu, ze w okresie, kiedy pojazdy o numerach rej. [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] nie posiadały aktualnych badań technicznych, że przeprowadzono 126 szkoleń praktycznych dla 20 kandydatów na kierowców (126 szkoleń w wymiarze 276 godzin kursu praktycznej nauki jazdy).

Prawidłową jest zatem ocena, że w sprawie doszło do naruszenia art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c/ w związku z art. 24 pkt 1 lit. c/ ustawy o kierujących pojazdami, poprzez wielokrotne przeprowadzenie szkolenia siedmioma pojazdami, które nie spełniały wymogów stawianych pojazdom wykorzystywanym do takiego szkolenia. Powyższe oznacza, że skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców (pkt 3 ust. 1 art. 45 ustawy o kierujących pojazdami). Rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców zagrożone jest dotkliwą sankcją administracyjną w postaci zakazu prowadzenia ośrodka szkoleniowego oraz skreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących taki ośrodek.

Ubocznie należy podnieść, że pojazd używany do nauki jazdy lub egzaminu państwowego podlega corocznym badaniom technicznym (art. 81 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym). Badania te obejmują badania dodatkowe w zakresie wynikającym z § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. Rozporządzenie to wydano na podstawie art. 81 ust. 15 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Z powyższych przepisów wynika, że badania techniczne przeprowadza się w celu ustalenia, czy pojazd spełnia określone wymagania, zaś stosowna adnotacja w dowodzie rejestracyjnym pojazdu potwierdza spełnienie tych wymagań. W tych okolicznościach brak odpowiednich wpisów w dowodzie rejestracyjnym pojazdu odnośnie badań technicznych oznacza, że w świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami posiadającym, pojazd taki nie może być używany do szkolenia kierowców. Adnotacja w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu o spełnieniu niezbędnych wymagań, dokonywana jest na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów.

Z treści skargi wynika, że skarżący ma pełną świadomość tego, że każdy pojazd musi mieć odpowiednią adnotację w dowodzie rejestracyjnym dotyczącą przeprowadzenia badań technicznych. Bez znaczenia w tej sytuacji jest zapewnienie skarżącego, że jego pojazdy były sprawne technicznie.

Niezasadny jest zarzut skargi, że wydanie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia dla kierowców jest możliwe dopiero po wyznaczeniu kontrolowanemu dodatkowego terminu na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz po ustaleniu, że uchybień w funkcjonowaniu ośrodka nie usunięto. W tym miejscu należy wyjaśnić, że z pisma z dnia [...]2018 r. będącego odpowiedzią na zalecenia pokontrolne organu wynika, że brak ważnych badań technicznych pojazdów jest ewidentnym niedopatrzeniem ze strony skarżącego.

Stosownie do art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Bez naruszenia tego przepisu wydano zaskarżone rozstrzygnięcie. Czynnością zbędną byłoby. sięganie przez organ po dokumentację ze stacji diagnostycznych dotyczącą okresowego przeglądu pojazdów, w sytuacji, kiedy organ dysponował wystarczającym - do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia -materiałem dowodowym zebranym w trakcie kontroli. Zatem wniosek dowodowy w tej sprawie nie mógł być uwzględniony przez Kolegium. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ jednoznacznie odniósł się do wniosku dowodowego zawartego w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia [...] 2018 r.

Dodatkowo należy podnieść, że ustawowe określenie rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkoleniowego dla kierowców (art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c/ ustawy o kierujących pojazdami) wskazuje, że organ zwolniony jest od wyjaśniania "miary odpowiedzialności administracyjnej" strony, w tym jej winy i stopnia naruszenia obowiązków.

W tym stanie rzeczy skarga pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.