Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 2026/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Asesor WSA Teresa Randak, Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. H. na czynności Prezydenta Miasta R. w przedmiocie niewykonania wyroku NSA O/Z w Katowicach w sprawie ulgi płatniczej - umorzenie zaległości podatkowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżący pan G. H. reprezentowany przez W. H. złożył skargę " na Urząd Miasta R." o łamanie prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 328/02 i wykonanie egzekucji.

Uzasadniając skargę twierdził, że Urząd Miasta pismem z dnia [...] 2003 r. Nr [...] podważył prawomocny wyrok z dnia 19 marca 2003 r., gdyż nadając tytuł wykonawczy zlecił wykonanie egzekucji Urzędowi Skarbowemu w R. Nr [...] w kwocie [...]zł.

Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta R. stwierdził, że jest ona bezprzedmiotowa albowiem zobowiązany pan G. H. uiścił należny podatek od środków transportu w całości.

Na rozprawie w dniu 29 marca 2006 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę oraz domagał się nałożenia na organ stosownej grzywny za niewykonanie wyroku z dnia 19 marca 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Pismo skarżącego z dnia [...] 2005 r. ( data prezentaty Sądu ) zakwalifikowane zostało jako skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej.

Skarżący domagał się bowiem wykonania prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 328/02 mocą którego – w sprawie ze skargi pana G. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych – uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. w [...].

Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika, że uchylając wymienioną decyzję Sąd uznał, iż zarówno organ odwoławczy jak i organ pierwszej instancji nie wyjaśniły w gruncie rzeczy szeregu istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących sytuacji materialnej i osobistej skarżącego na tyle aby można było podjąć w pełni obiektywne rozstrzygnięcie co do występowania przesłanek uzasadniających zastosowanie wnioskowanej ulgi podatkowej. Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę na naruszenie przez organy przepisu art. 123 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.

W związku z powyższym wyrokiem po ponownym rozpatrzeniu wniosku pana G. H. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] r.

Nr [...] umorzył odsetki z tytułu nieuregulowania w ustawowym terminie należnego podatku od środków transportowych za samochód ciężarowy marki Skoda o nr rej. [...] za rok 2001 w kwocie [...] zł, a wniosek w sprawie umorzenia podatku od środków transportowych za samochód, o którym mowa za rok 2001 załatwił odmownie.

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę i uchylającego zaskarżoną decyzję, nie wydał decyzji w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminach w prawie określonych. Sąd uwzględnia skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 powołanej wyżej ustawy, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej pozostawał w stanie bezczynności tj. nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie.

Jak wynika z akt sprawy po wydaniu prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającego decyzję organów obu instancji w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych organ pierwszej instancji w wykonaniu tego wyroku wydał kolejną decyzję w tej sprawie uwzględniając wniosek co do odsetek zwłoki i odmawiając umorzenia należności głównej. Nastąpiło to przed dniem wniesienia przedmiotowej skargi.

W tym stanie rzeczy skoro organ podatkowy wykonał wyrok sądu administracyjnego skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.

Na marginesie należy zauważyć, że przedmiotem sądowej kontroli administracji są władcze działania lub zaniechanie organów administracji publicznej, a sąd administracyjny bada – co do zasady – wyłącznie zgodność z prawem zaskarżonego aktu lub czynności i w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem orzeka o ich uchyleniu. Sąd administracyjny wyposażony został – co do zasady - wyłącznie w uprawnienia do kasatoryjnego orzekania. W szczególności sąd administracyjny nie ma kompetencji merytorycznego orzekania o udzieleniu ulg płatniczych. Nie może więc ani sam ulgi takiej udzielać ani też nakazać organowi podatkowemu przyznanie tego rodzaju ulgi konkretnemu podmiotowi. Może jedynie ocenić czy postępowanie poprzedzające wydanie decyzji w tej sprawie przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującym prawem. Tym samym z wyroku sądu uchylającego decyzję o odmowie udzielenia ulgi podatkowej nie można wywodzić, że na organie podatkowym, rozstrzygającym sprawę ponownie, ciążył obowiązek pełnego uwzględnienia wniosku strony w tym przedmiocie.

Z tych przyczyn Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 cytowanej wyżej ustawy.