Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 93/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 135p ust. 1, art. 137f ust. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na orzeczenie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie naruszenia zasad etyki zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] 2014 r., Nr [...] Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu po rozpatrzeniu odwołania mł. asp. S. K. od orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zasad etyki zawodowej policjanta i odstąpienia od ukarania utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie organu I instancji.

Korespondencja zawierająca orzeczenie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie oraz terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego skierowana została zarówno do S. K., jak i na adres kancelarii reprezentujących go w postępowaniu dyscyplinarnym profesjonalnych pełnomocników.

Doręczenie orzeczenia organu II instancji skarżącemu osobiście nastąpiło 2 grudnia 2014 r. (k. 100 akt postępowania dyscyplinarnego), zaś na adres kancelarii pełnomocników w dniu 5 grudnia 2014 r.

W dniu 2 stycznia 2015 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła datowana na 31 grudnia 2014 r. skarga adw. P. O. – pełnomocnika skarżącego na powyższe orzeczenie dyscyplinarne Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., Nr [...] .

W dniu 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 stycznia 2015 r. przekazał skargę do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu jako mylnie skierowana bezpośrednio do Sądu (k.18 i 27 akt sądowych).

W przekazanej w dniu 2 lutego 2015 r. wraz ze skargą i aktami sprawy odpowiedzi na skargę Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., - dalej: "p.p.s.a.") skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do brzmienia przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne doręczone zostało zarówno S. K. osobiście, jak i ustanowionemu przez niego pełnomocnikowi.

Zgodnie z art. 135f ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Regulacja powyższa nie odnosi się wprawdzie wprost do orzeczeń od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jednakże art. 135p ust. 1 tej samej ustawy stanowi, iż w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. Odpowiednia regulacja dotycząca doręczeń zawarta jest w art. 140 Kodeksu postępowania karnego, zgodnie z którym jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, orzeczenia, zarządzenia, zawiadomienia i odpisy, które ustawa nakazuje doręczać stronom, doręcza się również obrońcom, pełnomocnikom i ustawowym przedstawicielom.

Z przytoczonych powyżej przepisów wyprowadzić można wniosek, iż w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym w oparciu o ustawę o Policji, odmiennie niż na przykład w postępowaniu administracyjnym (por. art. 40 § 2 k.p.a.) skuteczne prawnie jest zarówno doręczenie orzeczenia obwinionemu jak i jego pełnomocnikowi.

Na gruncie niniejszej sprawy powyższe oznacza, iż termin do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na orzeczenie dyscyplinarne Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., Nr [...] rozpoczął swój bieg od daty doręczenia orzeczenia S. K. i co za tym idzie upływał w dniu 2 stycznia 2015 r.

W tym też terminie skarga została złożona przez pełnomocnika skarżącego, jednakże nastąpiło to bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu, a więc wbrew przepisowi art. 54 § 1 p.p.s.a., przewidującemu pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.

W takim przypadku, to jest przy wniesieniu skargi bezpośrednio do sądu, sąd winien przekazać skargę organowi, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a.. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1–3 p.p.s.a.) decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd. Natomiast dla oceny zachowania tego terminu nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 k.p.a.

Powyższe oznacza, iż złożenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie ma wpływu na zachowanie terminu do jej wniesienia, a termin ten biegnie dopóty, dopóki sąd, który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego, nie przekaże skargi organowi właściwemu (por. postanowienia NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 783/14, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2882/13 , z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1981/10, oraz z dnia 15 października 2013 r. o sygn. akt II OZ 880/13 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Z akt sprawy wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Poznaniu przekazał skargę do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. Tym samym datę tę należy uznać jako datę wniesienia skargi, podczas gdy termin do jej wniesienia upływał z dniem 2 stycznia 2015 r.

W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i co za tym idzie skargę uznać należy za wniesioną po jego upływie.

Niezachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi uniemożliwia zaś skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.

Zauważyć także należy, iż skarżący nie wniósł także wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji.

W przedmiocie zwrotu wpisu sądowego Sąd z urzędu orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

/-/ Tomasz Świstak