Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1836/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1122/13 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. nr [...] oraz [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 listopada 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 1122/13) D. M. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że w związku z egzekucją świadczenia określonego w zaskarżonej decyzji Skarżącej pozostaje miesięcznie do dyspozycji kwota 1200 zł. Pośród ponoszonych kosztów wymieniono: 550 zł tytułem czynszu, 130 zł tytułem mediów, 117 zł tytułem opłat za telefon i Internet, 30 zł tytułem opłat za telefon komórkowy. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że wykonanie decyzji podatkowej "mogłoby spowodować u niej dotkliwe i trudno odwracalne skutki życiowe". Wspomniana kwota nie wystarcza bowiem na pokrycie wydatków związanych z mieszkaniem i bieżącym utrzymaniem. W konsekwencji Skarżąca zadłużyła się, co już zachwiało jej sytuacją życiową, a w przyszłości grozi powstaniem "nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia ciężkich skutków życiowych, łącznie z koniecznością opuszczenia zajmowanego przez nią mieszkania kwaterunkowego".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

Odnosząc powyższe uwagi do wywodów pełnomocnika Skarżącej należy zauważyć, że nie wykazał on aby wykonanie decyzji mogło skutkować wystąpieniem którejś z wymienionych powyżej przesłanek. Bez wątpienia postępowanie egzekucyjne – tak jak przedstawiono we wniosku – może być uciążliwe dla Skarżącej, niemniej jednak okoliczności tej nie można utożsamiać ani ze znaczną szkodą, ani z trudnymi do odwrócenia skutkami. Przede wszystkim sama konieczność poszukiwania środków pieniężnych w drodze pożyczki nie wiąże się ze skutkami, których nie można byłoby odwrócić. Inaczej rzecz się ma w przypadku utraty przez Skarżącą prawa do mieszkania kwaterunkowego. Niemniej jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wątpliwym jest aby w zarysowanej przez pełnomocnika Skarżącej sytuacji, niebezpieczeństwo to było realne i pewne. Podkreślić bowiem należy, że do dyspozycji Skarżącej pozostaje miesięcznie kwota 1200 zł, podczas gdy sam czynsz wynosi 550 zł. Tym bardziej, że nie jest jasne, czy Skarżąca sama ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, czy też pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym dzieli je z innymi osobami. W załączonym do skargi kasacyjnej "zaświadczeniu o zmianie wysokości opłat" przyjęto bowiem stawki za media dla dwóch osób. Co istotne, do wniosku nie dołączono wyciągu z rachunku bankowego, którego analiza pozwoliłaby ustalić, jak kształtują się w tym względzie wydatki Skarżącej.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.