Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 206/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 11 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 51 ust. 1, art. 25 ust. 1, art. 68 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2009r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], odmawiającą E.B. przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

W uzasadnieniu tej decyzji organ II instancji stwierdził, że we wniosku z dnia 30 marca 2007 r. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, E.B. zadeklarował w ramach pakietu ochrona gleb i wód użytkowanie trzech działek rolnych oznaczonych we wniosku literami E, G, L, o łącznej powierzchni 1,71 ha, w dwóch wariantach: międzyplon ozimy na powierzchni 1,10 ha oraz międzyplon ścierniskowy na powierzchni 0,61 ha, położonych na trzech działkach ewidencyjnych w obrębie S., w gminie Ł. (powiat [...], województwo [...]). W dniu 3 lipca 2007 r. przeprowadzono w gospodarstwie rolnym E.B. kontrolę na miejscu dotyczącą wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Kontrola objęła m.in. działki rolne oznaczone we wniosku literami: E, G i L, na których strona deklarowała realizację pakietu ochrona gleb i wód i wykazała nieprawidłowości dotyczące zawyżenia deklarowanych powierzchni. W ramach pakietu międzyplon ścierniskowy na części działki ewidencyjnej [...] stanowiącej działkę rolną E, zamiast deklarowanej powierzchni 0,61 ha stwierdzono 0,34 ha. W ramach pakietu międzyplon ozimy na części działki ewidencyjnej [...] stanowiącej działkę rolną G, zamiast deklarowanej powierzchni 0,75 ha stwierdzono 0,54 ha. Natomiast na części działki ewidencyjnej [...] stanowiącej działkę rolną L nie stwierdzono nieprawidłowości, gdyż stwierdzono deklarowaną powierzchnię 0,35 ha.

Z uwagi na fakt, że działki rolne objęte wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, zostały zgłoszone we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt (dotyczy działek rolnych E, G i L), raport z kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 3 lipca 2007 r. został włączony do akt sprawy rolno środowiskowej, o czym został zawiadomiony E. B. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do zapoznania się i wypowiedzenia, co do wszelkich zebranych dowodów i materiałów w prowadzonym postępowaniu (na podstawie art. 10 Kpa).

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura ARiMR odmówił przyznania E. B. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Na skutek odwołania E.B. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ II instancji zauważył, że w aktach sprawy znajduje się pisemne pełnomocnictwo z dnia 4 listopada 2005 r., w którym E.B. upoważnił Z. B. do reprezentowania go przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Mimo tego pełnomocnik strony nie był zawiadamiany o podejmowanych w toku sprawy czynnościach, co jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu administracyjnym i uzasadnia wznowienie postępowania. Ponadto Kierownik Biura ARiMR obliczając powierzchnię deklarowaną do płatności nie uwzględnił wniosku strony, odnosząc powierzchnię deklarowaną do stwierdzonej w ramach pakietu ochrony gleb i wód, a nie według grupy upraw w ramach wariantów.

W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy E.B. złożył oświadczenie o sposobie użytkowania działek rolnych wraz z uwagami do wyników kontroli na miejscu, dołączając jednocześnie kopię planu działalności rolnośrodowiskowej oraz rejestr działalności rolnośrodowiskowej. Następnie Kierownik Biura ARiMR decyzją z dnia [...] odmówił przyznania E.B. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W wyniku kolejnego odwołania E.B. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję z dnia [...] o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wytknął, że w decyzji pierwszoinstancyjnej powołano się na art. 16 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006 r. str. 74). Tymczasem w myśl art. 37 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 rozporządzenie to ma zastosowanie do wsparcia wspólnotowego dotyczącego okresu programowania rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2007 r.

Po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, wniosek E.B. został rozpatrzony negatywnie, czemu dano wyraz w decyzji Kierownika Biura ARiMR z dnia [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych. Od przedmiotowej decyzji pełnomocnik wnioskodawcy Z.B. złożyła kolejne odwołanie, w którym potwierdziła powierzchnie upraw w plonie głównym na działkach E, G, L stwierdzone przez kontrolerów w dniu 3 lipca 2007 r. oraz poinformowała, że w sierpniu 2007 r. zasiany został poplon na powierzchniach stwierdzonych działek rolnych E-, G, L i sąsiadujących z nimi działkach, na których w plonie głównym występowały truskawki, ziemniaki i pszenżyto. Powyższe spowodowało, że powierzchnia poplonów we wrześniu 2007 r. wyniosła 1,75 ha.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji wyjaśnił, że organy administracji opierały się na przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809, ze zm.), które właściwe są dla wniosków pierwszorocznych i kontynuacyjnych objętych Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich dla Polski na lata 2004-2006. Zastosowanie w sprawie miały także przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 178212003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE L 141 z 30.04.2004 r.). Organ przytoczył również treść art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie z którym jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.

Ponieważ E. B. wnioskował o przyznanie płatności rolno środowiskowych w ramach wariantu "międzyplon ozimy KOlb" do działek rolnych oznaczonych literami G, L, o łącznej powierzchni 1,10 ha, a w wyniku kontroli na miejscu ustalono, że uprawnione do płatności są działki rolne o łącznej powierzchni 0,89 ha, zawyżenie powierzchni wyniosło 23,6% obszaru uprawnionego do płatności ([(1,10 ha- 0,89 ha)/0,89 ha]*100% = 23,60%), co skutkuje odmową płatności dla tej grupy upraw.

W ramach wariantu międzyplon ścierniskowy skarżący wnioskował o przyznanie płatności do działki rolnej oznaczonej literą E o powierzchni 0,61 ha. Ponieważ w wyniku kontroli na miejscu ustalono, że uprawniona do płatności jest powierzchnia 0,34 ha, zawyżenie powierzchni wyniosło 79,41% obszaru uprawnionego do płatności ([(0,61 ha-0,34 ha)/0,34 ha] x 100%=79,41%), co skutkuje odmową płatności dla tej grupy upraw.

Organ wskazał również, że przedmiotem kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 3 lipca 2007 r. była struktura oraz obszar zasiewu uprawianego przez wnioskodawcę w plonie głównym w 2007 roku. W tym zakresie stwierdzono rozbieżności pomiędzy deklaracją we wniosku a stanem faktycznym. Uzyskane wyniki z pomiaru plonu głównego stanowiły podstawę do wyliczenia powierzchni międzyplonów kwalifikującej się do płatności rolnośrodowiskowej. Organ zaznaczył, że powierzchnia plonu głównego jest ściśle związana z powierzchnią międzyplonu (międzyplon, aby spełniać swoje funkcje powinien zostać wykonany w tym samym miejscu, co plon główny). Tak też została złożona deklaracja przez E.B. we wniosku z dnia 26 kwietnia 2007 r., gdzie na stronie 6 wniosku (sekcja IX - Oświadczenie o sposobie użytkowania działek rolnych) wnioskodawca zadeklarował powierzchnię plonu głównego tożsamą z powierzchnią międzyplonu.

Zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809, ze zm.), płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana na wniosek producenta rolnego (ust. 2). Określenie "na wniosek" oznacza, że Kierownik Biura ARiMR jest związany bezpośrednio zakresem wniosku. Ponieważ wniosek strony dotyczył międzyplonów wsianych na powierzchni upraw E, G i L i nie obejmował międzyplonów na działkach D, I, F, a producent nie zgłosił Kierownikowi Biura ARiMR zmiany do wniosku, która umożliwiłaby wzięcie pod uwagę dodatkowych powierzchni dla międzyplonów, ani też nie zmienił deklaracji międzyplonów we wniosku przed ostatecznym terminem siewu międzyplonów, tj. przed 30 września 2007 r. (zgodnie z załącznikiem Nr 1 do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., część II ust. 5 pkt 2c) organy ARiMR rozpatrzyły wniosek wyłącznie co do powierzchni międzyplonów wsianych na działkach E, G i L i zasadnie odmówiły przyznania płatności ze względu na przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt.

W skardze na tę decyzję E.B. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o spowodowanie przyznania wnioskodawcy płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych za 2007 rok w wysokości 1.147 zł. Skarżący zarzucił, że:

1. kontrola na miejscu z dnia 3 lipca 2007 r. została przeprowadzona wadliwie i zawiera rażące błędy pomiarowe, co spowodowało zaniżenie powierzchni gospodarstwa rolnego wnioskodawcy minimum o 1,38 ha. i wydanie błędnych decyzji o odmowie przyznania wnioskowanej płatności. E.B., choć podpisał in blanco protokół z tej kontroli, to nie czytał jego zawartości, ani też nikt z kontrolujących mu go nie odczytał przed podpisaniem. Protokołu nie otrzymał ani rolnik, ani jego pełnomocnik, bo został on wręczony przez kontrolujących ciężko choremu, 96-letniemu ojcu E.B., pozostawionemu z kontrolującymi przez skarżącego i jego żonę przed zakończeniem spisywania protokołu. Ojciec E.B. go natomiast zawieruszył i aż do przypadkowego odnalezienia protokołu w dniu 17 kwietnia 2008 r. jego treść nie była znana wnioskodawcy.

2. poplony zaplanowane wiosną 2007 r. w programie rolnośrodowiskowym i poprawie dobrostanu zwierząt na 2007 rok w ramach pakietu K01 i wariantu K01b na pow. deklarowanej 1,10 ha i wariantu K01c na powierzchni 0,61 ha, na działkach rolnych oznaczonych literami E, L i G, wnioskodawca miał ustawowy termin ukształtować do 30 września 2007 r. Z tego obowiązku wywiązał się pod koniec sierpnia 2007 r. gdyż wtedy obsiał poplonami łączną powierzchnię 1,75 ha, w tym miedzy innymi na działce rolnej I powierzchnię 0,13 ha i na działce rolnej D powierzchnię 0,38 ha. Powierzchnie te rolnik następnie przekształcił i włączył do objętych wnioskiem działek rolnych G i E co w efekcie dało na działce G łączny poplon o pow. 0,79 ha, a na działce rolnej E łączny poplon o pow. 0,61 ha. Zdarzeń tych nie mogła stwierdzić kontrola na miejscu, skoro została przeprowadzona wcześniej, bo w dniu 3 lipca 2007 r. Kolejne kontrole, które by potwierdziły ten stan rzeczy nie zostały przeprowadzone mimo licznych wniosków i próśb strony. W tej sytuacji dopiero kontrola przeprowadzona w dniu 1 września 2008 r. ujawniła, że deklarowana w 2007 r. wielkość działek jest zgodna ze stanem faktycznym, a ich łączna powierzchnia wynosi ponad 5,67 ha, w tym wielkość wszystkich gruntów rolnych deklarowanych w 2007 r. jako objęte programem rolnośrodowiskowym wynosi 1,75 ha.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie w całości oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu nie powiadomienia o terminie kontroli z dnia 3 lipca 2007 r. pełnomocnika skarżącego Z.B. organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Odpowiadając na twierdzenia strony powołującej się na pomiary dokonane przez "[...]" organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji (Dz. U. Nr 229/03 poz. 2273) oraz zgodnie z art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64/07 poz. 427), czynności w ramach kontroli na miejscu oraz czynności w ramach wizytacji na miejscu są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego. Dlatego dla organów rozstrzygających sprawę wiążące są tylko pomiary dokonane przez osoby mające imienne upoważnienie Prezesa ARiMR do ich wykonania. Odpowiadając na zarzuty dotyczące przekazania protokołu z kontroli schorowanemu ojcu skarżącego po uprzednim podpisaniu go in blanco przez E.B. organ stwierdził, że takie twierdzenie nie znajduje oparcia w zgromadzonych dowodach. Protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 3 lipca 2007 r. został kompletnie wypełniony, zaaprobowany podpisem przez E.B. na każdej jego stronie, a następnie podpisał on osobisty jego odbiór. Odnosząc się do argumentów strony powołującej się na dokumentację ewidencji gruntów w celu wykazania powierzchni posiadanego gospodarstwa rolnego organ wyjaśnił, że o kwalifikacji gruntu do płatności przesądza aktualne jego wykorzystanie, a nie rolnicze przeznaczenie w tej ewidencji.

W piśmie z dnia 30 marca 2009 r. organizacja społeczna pod nazwą "[...]" w K. wniosła o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie. Równocześnie organizacja ta złożyła pismo, w którym poparła skargę E.B. oraz powtórzyła w rozbudowanej formie zarzuty skargi i ich uzasadnienie, przy czym przeważająca część tego pisma dotyczyła działek rolnych oznaczonych literami C i D nie objętych zakresem niniejszej sprawy.

Postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2009 r. Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. dopuścił do udziału w sprawie w charakterze uczestnika organizację społeczną - "[...]" w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Zasadniczy zarzut skargi dotyczył wadliwego ustalenia stanu faktycznego dokonanego przez organy obu instancji co do stwierdzonej powierzchni poplonów na działkach rolnych E i G. Skarżący kwestionował przy tym zarówno wadliwe, bo pomijające rzeczywiste granice działek, wykonanie pomiarów w czasie kontroli na miejscu z dnia 3 lipca 2007 r., jak i uwzględnienie przez organy administracji jedynie stwierdzonej w czasie tej kontroli powierzchni działek rolnych, podczas gdy rolnik miał obowiązek i prawo wywiązania się ze swych zobowiązań co do deklarowanej powierzchni realizowanych pakietów/wariantów w jego gospodarstwie rolnym w terminie do dnia 30 września 2007 r., co uczynił już po kontroli, pod koniec sierpnia 2007 r.

Odnośnie dokonanych pomiarów należy zauważyć, że zostały one przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a ich wyniki zwłaszcza co do granic zmierzonych działek rolnych determinujących ich powierzchnię, uwiarygodnia udział w tej kontroli samego wnioskodawcy E.B., a także brak z jego strony jakichkolwiek uwag i zastrzeżeń co do jej wyników zgłoszonych w zakreślonym przy podpisywaniu protokołu z tej kontroli terminie 14 dni od otrzymania protokołu. Wbrew przy tym zarzutom skargi, a także wbrew ustaleniom poczynionym przez organy administracji w toku postępowania, nie można przyjąć, aby na skutek braku poinformowania o tej kontroli pełnomocnika wnioskodawcy, strona nie była właściwie powiadomiona o jej terminie, przez co można ją uznać za wadliwie przeprowadzoną. Wskazane rozumowanie organu II instancji zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] uchylającej decyzję organu I instancji z dnia [...], oparte było na ustaleniu, że Z.B. w dacie kontroli na miejscu z dnia 3 lipca 2007 r. była już pełnomocnikiem E.B. ustanowionym na podstawie pełnomocnictwa z dnia 4 listopada 2005 r.

Ustalenie to nie jest jednak zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy.

W aktach sprawy istotnie znajduje się kserokopia pełnomocnictwa z dnia 4 listopada 2005 r. podpisanego przez E.B. Z jego treści wynika jednak, że nie zostało ono udzielone do reprezentowania strony w niniejszej sprawie. Jak bowiem z niego wynika, E.B. upoważnił Z.B. do przeprowadzenia wszelkich czynności związanych z wnioskiem o wpis do ewidencji producentów, wnioskiem o przyznanie płatności bezpośrednich, oraz do przeprowadzenia wszelkich czynności związanych z identyfikacją i rejestracją zwierząt i z wnioskiem o pomoc finansową na działanie – wspieranie gospodarstw niskotowarowych. W tak zawężonym zakresie umocowania nie mieściło się więc upoważnienie do reprezentowania E. B. w niniejszej sprawie toczącej się na podstawie wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W konsekwencji przeprowadzając kontrolę na miejscu organ nie miał obowiązku powiadomienia o niej Z.B., a udział w kontroli samej strony spełniał wymogi, jakim kontrole na miejscu powinny odpowiadać nawet przy założeniu, że powiadomienie strony o kontroli było konieczne. Należy bowiem pamiętać, że zgodnie z obowiązującym w dacie przeprowadzonej w sprawie kontroli na miejscu z dnia 3 lipca 2007 r. artykułem 25 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004 r. str. 18 ze zm.), kontrole na miejscu są przeprowadzane bez uprzedzenia, a tylko jeżeli nie zagrażałoby to celowi kontroli można o niej zawiadomić z wyprzedzeniem ograniczonym do koniecznego minimum, który to okres nie może przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. Wynika stąd, że zasadą są kontrole niezapowiedziane, a wcześniejsze powiadomienie o nich jest wyjątkiem, z którego skorzystanie może być rozważane wyłącznie pod względem celowościowym.

Zarzuty skargi zmierzające do podważenia wiarygodności wyników kontroli na miejscu oparte na twierdzeniu, że skarżący nie otrzymał protokołu z tej kontroli zasadnie zostały uznane przez organ za nieudokumentowane i niewiarygodne. Należy też zauważyć, że zarzuty te nie były zgłaszane w toku postępowania administracyjnego i pojawiły się dopiero na etapie skargi do Sądu.

Kolejny wskazany wyżej zarzut skargi oparty był na twierdzeniu, że rolnik w terminie do dnia 30 września 2007 r. wywiązał się z obowiązku obsiania poplonów na zadeklarowanych działkach, czego nie mogła stwierdzić przeprowadzona w sprawie kontrola na miejscu, skoro odbyła się ona w dniu 3 lipca 2007 r.

Rozumowanie takie jest wadliwe.

Wbrew twierdzeniom autora skargi niewystarczające jest wykazanie przez rolnika, że w terminie do dnia 30 września 2007 r. (wynikającym z punktu II. 5. 2) c) załącznika numer 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809, ze zm.), posiadał na zgłoszonych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych działkach rolnych, rośliny zadeklarowane we wniosku jako międzyplon, bez względu na to, czy i jaki plon główny rolnik posiadał na tych działkach wcześniej. Jak trafnie bowiem zauważył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powierzchnia plonu głównego jest ściśle związana z powierzchnią międzyplonu, ponieważ międzyplon, aby spełnić swą funkcję wyznaczoną zadeklarowanym przez rolnika przedsięwzięciem rolnośrodowiskowym realizowanym w ramach pakietu międzyplon ozimy i międzyplon ścierniskowy, powinien zostać wykonany w tym samym miejscu , co plon główny. Realizacja międzyplonu w innym miejscu (nawet na miejscu innego niż zadeklarowany plonu głównego, a tym bardziej w miejscu, gdzie żaden plon główny nie został obsiany) - celu tego nie może spełnić. W związku z tym stwierdzenie w czasie kontroli na miejscu w dniu 3 lipca 2007 r., że na zadeklarowanych przez rolnika działkach rolnych oznaczonych literami E i G, zamiast zadeklarowanej powierzchni upraw w plonie głównym wynoszącej odpowiednio 0,61 ha i 0,75 ha, stwierdzono powierzchnię 0,34 ha i 0,54 ha wystarczało do ustalenia, że rolnik nie wywiązał się z deklaracji i zobowiązań przyjętych we wniosku. Dlatego też nie mogły zmienić rozstrzygnięcia w sprawie późniejsze, tj. przeprowadzane po 3 lipca 2007 r. kontrole na miejscu. Tym bardziej więc kontrola przeprowadzona na działkach wnioskodawcy w dniu 1 września 2008 r. w związku z jego kolejnym wnioskiem o dopłaty za 2008 rok, nie mogła zmienić ustaleń organów. Z tych samych przyczyn pomiary przeprowadzone według twierdzeń skargi, przez przedstawicieli dopuszczonej do udziału w sprawie organizacji społecznej w dniach 17 i 28 kwietnia 2008 r., nie miały znaczenia dla sprawy. Poza tym, jak trafnie zauważył organ II instancji, czynności w ramach kontroli na miejscu oraz czynności w ramach wizytacji na miejscu są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego. Dlatego dla organów rozstrzygających sprawę wiążące są tylko pomiary dokonane przez osoby mające imienne upoważnienie Prezesa ARiMR do ich wykonania.

Ponieważ deklaracja zawarta w wiążącym organ wniosku (§ 11 ust. 1 i 2 powoływanego wyżej rozporządzenia z 20 lipca 2004 r.), określała jaki poplon miał być uprawiany na której działce i po jakim plonie głównym - nie miały znaczenia twierdzenia i zarzuty skarżącego dotyczące międzyplonów wsianych na działkach rolnych D, I i F, które to działki w ogóle nie były objęte wnioskiem strony w niniejszej sprawie.

Powoływane przez skarżącego okoliczności dotyczące zmiany powierzchni deklarowanych międzyplonów, działek na których zmiany te miały nastąpić, a także obiektywnych przyczyn, dla których takie zmiany musiał przeprowadzić (szkody leśne, złe warunki atmosferyczne, czy inne zdarzenia losowe), nie mogły być również uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku. Zgodnie bowiem z art. 68 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 obniżki i wyłączenia przewidziane w rozdziale 1 tego rozporządzenia nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku pomocowego, odnośnie których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu jego złożenia, pod warunkiem, że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Ponadto rolnik istotnie zobowiązał się podpisując wniosek, do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznawanie, przedłużanie, pobieranie lub wypłacanie płatności z tytułu wspierania przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w szczególności jeśli zmiany dotyczyły wykorzystania gruntów rolnych i wielkości powierzchni.

Uwzględniając powyższe uwagi należy stwierdzić, że wydając zaskarżoną decyzję organ administracji II instancji, miał podstawy do utrzymania w mocy decyzji odmawiającej E.B. przyznania płatności z tytułu wspierania przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Należy zaakceptować też poprawne wyliczenia stopnia zawyżenia przez rolnika powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej, które stosownie do art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 spowodowało odmowę przyznania rolnikowi jakiejkolwiek pomocy w 2007 r.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.