Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 659/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 sierpnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – K. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

K. S. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

w osobie J. M. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok.

We wniosku tym skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z zasiłku chorobowego w wysokości ok. 1.000 zł miesięcznie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że działalność gospodarczą w ramach A s.c. zawiesił w czerwcu 2010 roku. Mieszka sam w wynajętym mieszkaniu. Czynsz wynosi 590 zł miesięcznie. Ponosi także opłaty za prąd. Pozostałą kwotę (ok. 300 zł) przeznacza na wyżywienie. Cały jego majątek, w tym samochód, oraz rachunek bankowy zostały zajęte w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na kwotę ponad 120.000 zł. Skarżący podał także, iż ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec małoletnich synów w łącznej kwocie 3.600 zł. Na zaspokojenie tych należności zostały zajęte ostatnie pieniądze z rachunku bankowego i egzekucja została umorzona. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia [...] roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia kserokopii zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata kalendarzowe (2010 i 2009) oraz wskazania, od kiedy pobiera zasiłek chorobowy i podania kwoty dochodu miesięcznego osiąganego przez niego przed okresem pobierania zasiłku chorobowego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało skarżącemu doręczone w trybie awizo w dniu [...] r. (vide: zarządzenie z dnia [...] roku). W zakreślonym terminie, który upływał w dniu [...] roku, skarżący nie nadesłał wymaganych przez Referendarza sądowego dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, że stosownie do powołanych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wyczerpujące wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jego udzielenie. Tymczasem oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznać należało za niewystarczające, gdyż zawierało jedynie wskazanie, że skarżący mieszka sam w wynajętym mieszkaniu. Z tytułu najmu opłaca czynsz w wysokości 590 zł miesięcznie. Ponosi także opłaty za prąd. Pozostałą kwotę (ok. 300 zł) przeznacza na wyżywienie. Cały jego majątek, w tym samochód, oraz rachunek bankowy zostały zajęte w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na kwotę ponad 120.000 zł. Ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec małoletnich synów w łącznej kwocie 3.600 zł. Na zaspokojenie tych należności zostały zajęte ostatnie pieniądze z rachunku bankowego i egzekucja została umorzona.

Z uwagi na powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza wykazaną kwotę obciążeń alimentacyjnych w wysokości 3.600 zł, znacząco przekraczającą podaną we wniosku wysokość dochodu skarżącego, zasadne było zatem wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o dane, które pozwoliłyby na dokładną ocenę jego realnych aktualnych możliwości płatniczych, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienia kserokopii zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata kalendarzowe (2010 i 2009) oraz wskazania, od kiedy pobiera zasiłek chorobowy i podania kwoty dochodu miesięcznego osiąganego przez niego przed okresem pobierania zasiłku chorobowego.

Niewątpliwie wymagane dokumenty i informacje pozwoliłyby zweryfikować twierdzenia skarżącego w kwestii niezbędności przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak zaś realizacji obowiązków nałożonych zarządzeniem Referendarza sądowego uniemożliwia faktyczną ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego i ustalenia, czy rzeczywiście nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym uznać należało, iż wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

P.Z-C.