Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1110/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. M. o sprostowanie i o uzupełnienie protokołu oraz sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1110/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2019 r. sygn. akt II SAB/Łd 18/19 w sprawie ze skargi P. M. na bezczynność Prezydenta Miasta L. w przedmiocie wydania odpisu decyzji w sprawie z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej postanawia: 1) odrzucić wniosek o sprostowanie i uzupełnienie protokołu, 2) oddalić wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1110/20.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1110/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Łd 18/19 w sprawie ze skargi P. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania odpisu decyzji w sprawie z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej.

Po wydaniu powyższego wyroku, P. M. złożył drogą elektroniczną szereg pism: z dnia 27 października 2020 r., 28 października 2020 r., 29 października 2020 r., 30 października 2020 r., 31 października 2020 r., 1 listopada 2020 r., 2 listopada 2020 r., 9 listopada 2020 r., 12 listopada 2020 r., 16 listopada 2020 r.15 grudnia 2020 r. i 17 grudnia 2020 r., w których wskazywał na bezprawną – w jego ocenie - zmianę przedmiotu zaskarżenia dokonaną przez Sądy obu instancji. Podnosił, że sprawa dotyczyła bezczynności organu w zakresie udostępnienia akt sprawy z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej, zaś zarządzeniem Przewodniczącego składu orzekającego WSA w Łodzi z dnia 5 września 2019 r. przedmiot ten został zmieniony na bezczynność organu w zakresie wydania odpisu decyzji w sprawie z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej, o czym skarżący nie został powiadomiony. Okoliczność ta nie została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który – zdaniem skarżącego – winien kwestie te zbadać z urzędu. Z tego względu P. M. zgłaszając sprzeciw od wyroku sądu kasacyjnego domagał się rozstrzygnięcia powyższej kwestii w drodze uzupełnienia i sprostowania protokołu oraz wyroku w sprawie I OSK 1110/20.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o sprostowanie i uzupełnienie protokołu nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Zgodnie natomiast z art. 100 § 1 P.p.s.a. z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje protokół. Z posiedzenia niejawnego sporządza się notatkę urzędową, jeżeli nie wydano orzeczenia (art. 100 § 2 P.p.s.a.).

Wyrok z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1110/20 oddalający skargę kasacyjną P. M. wydany został na posiedzeniu niejawnym. W świetle przywołanej wyżej regulacji art. 100 § 1 i § 2 P.p.s.a. z posiedzenia niejawnego nie sporządza się protokołu, a notatkę urzędową jedynie w sytuacji, gdy nie wydano orzeczenia. Skoro zatem z posiedzenia niejawnego, na którym wydano przedmiotowy wyrok, nie był sporządzany protokół ani notatka urzędowa, to złożony przez skarżącego wniosek o ich uzupełnienie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 103 w związku z art. 160 i art. 193 P.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Odnosząc się natomiast do żądania sprostowania powyższego wyroku w zakresie określenia przedmiotu sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Wniosek skarżącego kasacyjnie o sprostowanie wyroku NSA z 23 października 2020 r. nie dotyczy takiej oczywistej pomyłki. Jest on w istocie żądaniem zmiany w wyroku zakresu rozpoznania sprawy, a argumentacja wniosku wskazuje, że skarżący kasacyjnie zarzuca Sądowi błąd w orzekaniu. Ten zaś nie może być utożsamiany z oczywistą omyłką lub błędem pisarskim podlegającym sprostowaniu. W konsekwencji należało uznać, że wniosek strony o sprostowanie zmierza do – niedopuszczalnej w świetle art. 156 § 1 P.p.s.a. – merytorycznej zmiany wyroku, co oznacza, że nie mógł zostać uwzględniony.

Na marginesie należy zauważyć, że rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny skarga kasacyjna dotyczyła wyroku WSA rozstrzygającego sprawę dotyczącą bezczynności organu w przedmiocie wydania odpisu decyzji w sprawie z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej. Nie byłoby zatem dopuszczalne, aby Naczelny Sąd Administracyjny, jako sąd drugiej instancji, objął rozstrzygnięciem sprawę bezczynności organu w przedmiocie "udostępnienia akt sprawy z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej" (czy też przewlekłości organu w tym względzie), która nie była rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji. Formułując przedmiotowe wnioski, skarżący kasacyjnie zdaje się również nie zauważać, że na tym samym posiedzeniu w dniu 5 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznał dwie sprawy zainicjowane jego skargą na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi zakończone wyrokami w tej instancji – w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 18/19 w przedmiocie wydania odpisu decyzji w sprawie z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej, zaś w sprawie II SAB/Łd 44/19 w przedmiocie udostępnienia akt sprawy z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej. W związku z tym całkowicie niezrozumiałe jest twierdzenie skarżącego kasacyjnie, że wskutek zmiany przedmiotu w sprawie II SAB/Łd 18/19 Sąd pozostaje bezczynny w wydaniu wyroku w przedmiocie udostępnienia akt sprawy z wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej, skoro wyrok w tym zakresie wydano w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 44/19, od którego stronie przysługiwała skarga kasacyjna.

W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji.