Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3542/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 i 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od października do grudnia 2014 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

C. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej zwana "Spółką" lub "Skarżącą"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od października do grudnia 2014 r. Na załączonym do skargi urzędowym formularzu PPPr złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 19 stycznia 2017 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu Spółki z dnia 31 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 19 stycznia 2017 r.

Spółka pismem z dnia 7 marca 2017 r. złożyła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. odrzucił zażalenie z uwagi na niedopuszczalność jego wniesienia.

Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z 30 maja 2017 r. Skarżąca została wezwana, pismem z 31 maja 2017 r., do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.939 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej otrzymał 2 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 124 akt sądowych).

Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 21 czerwca 2017 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 3 czerwca 2017 r. i upłynął z dniem 9 czerwca 2017 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 21 czerwca 2016 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.