Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 428/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 29
journal: Dz.U. 2020 poz 470
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2022 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 428/22

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Z.W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 16 października 2020 r. nr SKO.4122/9/2020 dotycząca zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej.

Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji i akt administracyjnych sprawy, złożonym 2 sierpnia 2016 r. do Zarządu Dróg Powiatowych w [...] wnioskiem B.D. zwrócił się o zezwolenie na urządzenie zjazdu z drogi powiatowej nr [...] na działkę nr [...] zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w D. z 22 lutego 2012 r.

Po uchyleniu przez SKO decyzją z 8 grudnia 2016 r. nr SKO.415/337/2016 - na skutek odwołania Z.W. - decyzji Zarządu Powiatu w [...] z 5 października 2016 r. nr ZDP.3b.4410.36.2016 zezwalającej na budowę zjazdu, decyzją z 13 marca 2020 r. nr ZDP.3b.4410.36.2015 Zarząd Powiatu w [...] zezwolił B.D. na budowę zjazdu indywidualnego na czas nieokreślony z drogi powiatowej nr [...] zlokalizowanego na działce nr [...] do działki nr [...] w miejscowości J., w lokalizacji zgodnej z załącznikiem graficznym nr 1 do decyzji, o parametrach i na warunkach szczegółowo w niej określonych.

W odwołaniu od decyzji z 13 marca 2020 r. Z.W. zakwestionowała zasadność zezwolenia na budowę kolejnego zjazdu z drogi powiatowej nr [...] zlokalizowanej na działce nr [...] do działki nr [...] w sytuacji, gdy działka nr [...] będąca jej własnością posiada od strony północno - zachodniej betonowy zjazd, usytuowany pod kątem prostym, prostopadle do osi jezdni drogi powiatowej, łączący tą drogę z drogą konieczną. Ponadto w odległości 26 m znajduje się nasyp zapewniający dojazd do działki nr [...].

SKO wskazaną na wstępie decyzją z 16 października 2020 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 29 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 470 ze zm., dalej: u.d.p.) - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Wyjaśniło, że zgodnie z art. 4 pkt 8 u.d.p., zjazd to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 29 ust. 1 u.d.p., budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. Stosownie do ust. 3 tego artykułu, zezwolenie na lokalizację zjazdu o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust. 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu jego parametry techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku: 1) przed rozpoczęciem robót budowlanych: a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym; 2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego zjazdu, o ile projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest wymagany.

Decyzja w sprawie wyrażenia zgody na budowę zjazdu, podejmowana w oparciu o art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p., wydawana jest w ramach uznania administracyjnego. Brak określenia przez ustawodawcę w 29 ust. 1 u.d.p. kryteriów koniecznych do wyrażenia zgody na budowę zjazdu oraz użyte w ust. 4 tego przepisu wyrażenie oznacza, że zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony. Granice uznania administracyjnego są ograniczone przez zasady postępowania administracyjnego oraz przez interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy ubiegającego się o uzyskanie zgody na lokalizację zjazdu, a także obowiązujące przepisy prawa.

Podlega ono ograniczeniom wynikającym z warunków technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.). Przepisy rozporządzenia nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego, że w sprawach lokalizacji zjazdu publicznego uznanie administracyjne zostało wyłączone w sytuacjach, gdy wyjazd i wjazd na drogę miałby zostać urządzony w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, gdyż wówczas organ obowiązany jest wydać decyzję odmowną.

Rozstrzyganie w przedmiocie zezwolenia o którym mowa w art. 29 ust. 1 u.d.p. powinno zatem odbywać się z zachowaniem zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swojej własności. Organ nie może wydać decyzji o lokalizacji zjazdu z drogi który powodowałby zwiększenie zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym (w tym ruchu pieszych), zatem kwestia ta powinna być przedmiotem rzetelnego postępowania dowodowego.

Zdaniem SKO, organ pierwszej instancji procedując ponownie w przedmiotowej sprawie zastosował się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej z 8 grudnia 2016 r., zamieszczając w treści sentencji decyzji wszystkie wymagane elementy wskazane w art. 29 u.d.p. oraz określając parametry techniczne którym powinien odpowiadać zjazd z drogi publicznej zgodnie z przepisami § 79 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...).

Oznacza to, iż wydana w sprawie decyzja organu I instancji spełnia wymogi określone w znajdujących do niej zastosowanie przepisach prawa materialnego. Postępowanie organu I instancji nie wykazuje nieprawidłowości które miałyby wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie i uzasadnia wydanie decyzji zezwalającej na budowę zjazdu.

Zarzuty podniesione przez Z.W. w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Odmowa zgody na lokalizację zjazdu powinna być uzasadniona wyłącznie warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać drogi oraz względami bezpieczeństwa. Odmowa nie może nosić cechy arbitralności, nawet przy uwzględnieniu, że decyzja w sprawie wyrażenia zgody na budowę zjazdu wydawana jest w ramach uznania administracyjnego, co wynika z art. 29 ust. 4 u.d.p.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji wydał rzetelne i znajdujące oparcie w obowiązujących normach prawnych rozstrzygnięcie w przedmiocie lokalizacji zjazdu, prawidłowo nawiązujące do norm bezpieczeństwa i konkretnych warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, które uznać należy za zgodne z prawem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną wyżej decyzję SKO złożyła Z.W., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli), art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., art. 8 k.p.a. (poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej), art. 80 kpa (swobodna ocena dowodów nie może przekształcić się w samowolę bez ustalenia okoliczności faktycznych, art. 32 Konstytucji RP (zasada równości, zakaz dyskryminacji).

W uzasadnieniu podniosła, że decyzja na budowę kolejnego zjazdu do działki nr [...] będącej jej własnością została wydana bez jej zgody na jej przeznaczenie na cele budowlane. B.D. ma ustanowioną służebność drogi koniecznej przez działkę nr 583 zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] [...] (służebność przejazdu i przechodu szlakiem drożnym przebiegającym od drogi powiatowej nr [...] przez nasyp o szerokości ok. 5 m oraz północnym krańcem działki nr [...]).

Decyzja wydana przez ZDP zmienia postanowienie Sądu w którym nie ma zapisu o budowie zjazdu, lecz wyraźnie jest wskazana tylko służebność przejazdu i przechodu dla B.D. Skarżąca wykonała zjazd zgodnie z decyzją o budowie zjazdu do drogi koniecznej z 2013 r. oraz zgodnie z projektem i wszelką dokumentacją wymaganą do budowy zjazdu. Wybudowany zjazd komunikuje drogę konieczną z drogą powiatową i w tym celu został wykonany. Użytkownik może korzystać zarówno z przejazdu przez nasyp jak i z wybudowanego trwałego zjazdu łączącego drogę konieczną z drogą powiatową.

Wbrew informacjom przekazanym przez B.D. organowi I instancji, rów przez który została ustanowiona służebność dla B.D. nigdy nie został zasypany. Na mapach jest uwidocznione, iż jest to tzw. wododział, z którego korzysta również Przedsiębiorstwo Energetyczne [...], podjeżdżając do słupów w celu wyłączenia lub włączenia prądu. Wzdłuż drogi powiatowej owych wododziałów jest co najmniej kilka. Korzystają z nich właściciele działek przyległych do drogi powiatowej lub swoich posesji.

Parametry zjazdu wybudowanego przez skarżącą są tożsame z parametrami zjazdu zawartymi w zaskarżonej decyzji. ZDP nie liczy się z konsekwencjami wydanej decyzji, tj. zatrzymanie wód opadowych na nieruchomości nr 583, spływających z wyższych partii pól, czego dowodem jest opinia opracowana przez mgr inż. Józefa Wisza, biegłego sądowego z zakresu szkód geologicznych i górniczych w budownictwie oraz wód podziemnych - w załączeniu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiot sądowej kontroli w rozpoznawanej sprawie stanowiła decyzja SKO z 16 października 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Powiatu w [...] z 13 marca 2020 r. zezwalającą B.D. na budowę zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...], stanowiącej działkę nr [...] do działki nr [...] (będącej własnością skarżącej) w miejscowości J., w lokalizacji zgodnej z załącznikiem graficznym nr 1 do decyzji.

W zakreślonych powyżej granicach kontroli Sąd nie stwierdził naruszeń podniesionych w skardze, jak i uchybień które zobowiązany byłby wziąć pod uwagę z urzędu, a które z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego lub procesowego uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z obrotu prawnego.

W punkcie wyjścia dla oceny zaskarżonej decyzji należy wskazać na wynikający z akt sprawy fakt, zgodnie z którym na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] sygn. akt [...] do działek stanowiących aktualnie własność wnioskodawcy została ustanowiona na działce skarżącej nr [...] służebność drogi koniecznej (służebność przejazdu i przechodu szlakiem drożnym przebiegającym od drogi powiatowej nr [...] przez nasyp o szerokości ok. 5 m oraz północnym krańcem działki nr [...] szlakiem o szerokości 4,5 m biegnącym do działki nr [...]). Służebność ta została zaznaczona jako wariant II w opinii biegłego ds. geodezji z 19 kwietnia 2011 r. (wynika to z sentencji tego postanowienia), na jej przebieg zgodziła się skarżąca, a na możliwość lokalizacji zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej do działki nr [...] wg tego wariantu wskazał w toku postępowania o ustanowienie służebności Dyrektor ZDP w [...] w skierowanym do SR w [...] piśmie z 1 sierpnia 2011 r. nr ZDP.3b.5446.P.46.2011.

Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej zostało wszczęte 17 sierpnia 2016 r. na wniosek B.D. pozostający w związku z w/w postanowieniem SR.

Zgodnie z art. 29 u.d.p., budowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu (ust. 1); zezwolenie to wydaje się na czas nieokreślony, określając w nim miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a także pouczenie o związanych z tym obowiązkach (ust. 3).

O ile nie budzi wątpliwości fakt spełnienia przez decyzję organu I instancji powyższych wymagań, to istota problemu sprowadza się do oceny samej zasadności wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu w sytuacji, gdy obecnie ma to być już trzeci zjazd z drogi powiatowej na działkę nr [...].

Skarżąca bowiem w oparciu o decyzję Starosty [...] z 15 maja 2013 r. nr 329/2013 przy północno - zachodnim krańcu swej działki wykonała zjazd, który w jej ocenie umożliwia wnioskodawcy komunikację uwzględniającą ustanowioną na jego rzecz służebność (pierwszy ze zjazdów znajduje się w południowo – zachodniej części działki nr [...] i nie graniczy z ustanowioną służebnością, aczkolwiek istniał on już w toku postępowania o jej ustanowienie i wnioskodawca korzystał z niego w przeszłości).

Zdaniem skarżącej, zbędna jest budowa przez wnioskodawcę kolejnego zjazdu, jeżeli może on korzystać ze zjazdu wykonanego przez nią po ustanowieniu służebności, a ponadto jego wykonanie narusza przepisy nakładające wymogi dążenia do ograniczania ilości zjazdów z dróg publicznych.

W ocenie Sądu, w opisanych okolicznościach kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje jednak, że lokalizacja zjazdu wykonanego przez skarżącą po ustanowieniu służebności nie uwzględnia w pełni jej przebiegu ustalonej postanowieniem SR (skraca ją).

Droga powiatowa nr [...] stanowi drogę klasy Z.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego, droga klasy Z powinna mieć powiązania z drogami wszystkich klas, z ograniczeniami wynikającymi z pkt 1 i 2, a odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie powinny być mniejsze niż 500 m oraz na terenie zabudowy nie mniejsze niż 300 m; dopuszcza się wyjątkowo odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie mniejsze niż 250 m, a na terenie zabudowy - nie mniejsze niż 150 m, przy czym na drodze klasy Z należy dążyć do ograniczenia liczby zjazdów, szczególnie do terenów przeznaczonych pod nową zabudowę.

Sąd w pełni akceptuje stanowisko organów administracji oparte na powołanym w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2006 r. I OSK 739/05 (LEX nr 209647), że ogólnie sformułowany w powyższym przepisie warunek wymaga dokładnego wyjaśnienia sprawy m.in. poprzez ustalenie usytuowania już istniejących zjazdów z tej drogi. Wyjaśnienie tej kwestii niezbędne jest do dokonania oceny czy lokalizacja kolejnego nie zagrozi poziomowi bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że nowoprojektowany zjazd nie będzie znajdował się w miejscu oddziaływania skrzyżowania lub węzła, gdyż najbliższe skrzyżowanie z drogą krajową nr [...] zlokalizowane jest w odległości ok. 370 m, a w lokalizacji tej nie występuje żaden węzeł. Wywiedziono również w oparciu o wynikające z przepisów tego rozporządzenia zasady ustalania warunków widoczności, że dla drogi powiatowej klasy Z dla której prędkość projektowa wynosi 50 km/h, odległość widoczności musi wynosić co najmniej 70 m. Po przeprowadzeniu oględzin w terenie i sporządzeniu trójkątów widoczności na aktualnych mapach ustalono, że warunki widoczności dla projektowanego zjazdu są zachowane, przez co nie będzie się on znajdował w miejscu zagrażającym bezpieczeństwu ruchu drogowego.

To co jawi się szczególnie ważne w sprawie, stwierdzono jednocześnie, że mimo iż działka nr 583 skomunikowana jest z drogą powiatową przez istniejący zjazd przylegający do trasy służebnej, komunikacja nim powoduje konieczność łamania przepisów ruchu drogowego wymuszając na korzystających z tego zjazdu konieczność zajmowania przeciwległego pasa ruchu przy wykonywaniu niektórych

relacji skrętnych, co stwarza zagrożenie zarówno dla korzystających ze zjazdu jak i pozostałych uczestników ruchu drogowego.

Na opisane kwestie bezpieczeństwa zwrócono także uwagę w toku zainicjowanego wnioskiem skarżącej postępowania przez SR w [...] o zmianę sposobu wykonywania służebności gruntowej (skrócenie drogi koniecznej o odcinek między początkiem szlaku służebnego wynikającego z postanowienia tego Sądu z [...] a wybudowanym przez skarżącą zjazdem).

W uzasadnieniu prawomocnego wyroku SR w [...] z [...] [...] oddalającego powództwo skarżącej w tym zakresie Sąd m.in. o oparciu o przeprowadzony w terenie eksperyment procesowy uznał, że wskazywany przez powódkę nowy przebieg służebnego szlaku drożnego, oprócz tego że byłby mniej dogodny i mniej użyteczny dla pozwanych B. i K.D., to poruszanie się nim prowadziłoby do naruszania przepisów prawa drogowego, gdyż w celu wykonania niektórych manewrów skręcania pozwani musieliby wyjeżdżać częściowo na przeciwległy ras ruchu, a tym samym powodować zagrożenie dla siebie i innych uczestników ruchu drogowego.

W opisanej sytuacji Sąd w pełni podziela wyrażone w oparciu o powyższe stanowisko organu I i II instancji, że jako niezagrażająca bezpieczeństwu ruchu drogowego możliwa jest lokalizacja kolejnego zjazdu z drogi powiatowej na działkę skarżącej nr [...], co uzasadniało uwzględnienie złożonego przez wnioskodawcę wniosku.

Oprócz niewątpliwie kluczowych w tym zakresie względów bezpieczeństwa, lokalizacja ta w pełni koreluje z rozstrzygnięciem wynikającym z postanowienia SR w [...] z [...] o ustanowieniu służebności (wskazuje na to zapis zawarty w decyzji organu I instancji, że lokalizacja zjazdu bezpośrednio graniczy z początkiem tej służebności).

Reasumując, zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z pełnym poszanowaniem przepisów u.d.p. oraz w granicach przysługującego im uznania administracyjnego, któremu nie można przypisać cech dowolności, przy uwzględnieniu ustanowionej na rzecz wnioskodawcy służebności.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia stanowiących materialnoprawną podstawę wydania decyzji przepisów u.d.p., normujących kwestię wydawania zgody na budowę zjazdu (w szczególności art. 29). Ich zastosowanie w sprawie zostało szczegółowo wykazane i uzasadnione, znajdując potwierdzenie w prawidłowo zebranym i ocenionym - stosownie do art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. - materiale dowodowym. Powyższe – tak w odniesieniu do zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji - znalazło pełne odzwierciedlenie w sporządzonym (spełniającym wymogi art. 107 § 3 K.p.a.) uzasadnieniu faktycznym i prawnym, w których organy w sposób wyczerpujący wyjaśniły motywy jakimi kierowały się przy podejmowaniu zawartych w nich rozstrzygnięć.

Jak już wskazano wyżej, na przeszkodzie do uwzględnienia żądania wnioskodawcy nie stało wykonanie przez skarżącą zjazdu do drogi koniecznej, zgodnie z decyzją o jego budowie z 2013 r. Mimo że przebieg drogi biegnącej już od tego zjazdu pokrywa się z przebiegiem służebności ustanowionej sądownie na rzecz wnioskodawcy, to nie uwzględnia jej wcześniejszego odcinka.

To że wnioskodawca budowy zjazdu mógłby potencjalnie (aczkolwiek w zakresie ograniczonym względami bezpieczeństwa w ruchu drogowym) korzystać ze zjazdu wykonanego przez skarżącą nie zmienia faktu, że w sytuacji braku porozumienia między nimi, wobec spełnienia kryteriów dopuszczającego lokalizację kolejnego zjazdu, zostały spełnione wszystkie wymagane warunki do wydania dotyczącej go zgody.

Tym samym, wbrew odwrotnym twierdzeniom skarżącej, to jej działania negujące zasadność udzielenia wnioskodawcy zezwolenia na lokalizację zjazdu należy ocenić jako niedopuszczalną próbę ingerencji i modyfikacji w treść orzeczeń sądowych (postanowienia SR w [...] z [...] i wyroku z [...]).

Sąd nie podziela sformułowanego w skardze zarzutu nieuwzględnienia konsekwencji wydania decyzji na lokalizację zjazdu w postaci zatrzymywania na działce nr [...] wód opadowych spływających z wyższych partii terenu. Kwestia ta została już ustalona przy wydawaniu przez SR w [...] wyroku w dniu [...]; w jego uzasadnieniu (s. 14) Sąd opierając się m.in. na dowodach w postaci opinii (głównej i uzupełniającej) biegłego sądowego z zakresu szkód geologicznych i górniczych w budownictwie oraz wód podziemnych J.W. wskazał na brak wykazania adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy usytuowaniem i utwardzeniem służebnego szlaku drożnego a podtopieniami na jej działce nr [...].

W konsekwencji należało stwierdzić, że wbrew zarzutom sformułowanym w skardze, przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I

instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Z podanych wyżej względów skarga podlegała zatem oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.