Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 139/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 139/22. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2o22 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Zięba Sędziowie WSA: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2022 r. sprawy ze skargi E. B. na interpretację indywidulną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 listopada 2021 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Kr 139/22.

UZASADNIENIE

E.B. złożył wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z najmu, uzupełniony pismem z dnia 5 października 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem dwóch mieszkań. Pierwsze wynajmuje rozliczając przychód ryczałem od przychodów ewidencjonowanych. Zgłosił taką formę rozliczenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wyraźnie wskazując, że taka forma rozliczenia dotyczy tego konkretnego mieszkania. Wnioskodawca zamierza wynająć drugie mieszkanie i rozliczać przychód z wynajmu tego mieszkania wg. zasad ogólnych, nie rezygnując z rozliczania ryczałtem co do pierwszego. Wnioskodawca nie jest przedsiębiorcą.

Wnioskodawca wskazał, że podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca uzyskuje dochody z umowy o pracę i z tytułu najmu jednego mieszkania. Wnioskodawca zakupił w 2017 r. udział w pierwszym mieszkaniu, którego współwłasność zniesiono w 2018 r. przez wydzielenie dwóch lokali - jeden dla Niego, drugie nabył w 2019 r. Od 2018 r. Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W 2018 r. Wnioskodawca złożył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawca zamierza wynająć drugie mieszkanie w 2021 r. Jedno i drugie mieszkanie jest/będzie wynajmowane osobom fizycznym do celów prywatnych - na umowy co najmniej roczne. Wnioskodawca pozyskuje najemców pytając wśród znajomych oraz umieszcza ogłoszenie w Internecie. Mieszkania wynajmowane są w celach mieszkalnych. Wnioskodawca zalicza przychody uzyskane z najmu pierwszego mieszkania do źródła przychodów - najem. Zamierza zaliczać przychody uzyskane z najmu drugiego mieszkania również do przychodów z najmu. Najem lokali mieszkalnych nie spełnia/będzie spełniał przesłanki działalności gospodarczej określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynności Wnioskodawcy związane z najmem ograniczają się do przyjęcia przelewu czynszu, a gdy lokator się wyprowadza do znalezienia i wpuszczenia nowego. Wnioskodawca podejmując czynności związane z najmem działa we własnym imieniu, tzn. w sposób niezależny od innych podmiotów, a podejmowane czynności rodzą bezpośrednio dla Niego określone prawa i obowiązki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy uzyskane dochody z tytułu wynajmu tego drugiego mieszkania Wnioskodawca może opodatkować na zasadach ogólnych wg skali podatkowej, przy jednoczesnym rozliczaniu pierwszego dalej ryczałtem?

Zdaniem Wnioskodawcy, może on rozliczać różne lokale różnymi metodami, gdyż ani ustawa o podatku dochodowym, ani ustawa o podatku zryczałtowanym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nigdzie tego nie zabraniają.

W myśl art. 9a ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 (najem), są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Natomiast wg art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika że:

1) nigdzie nie wskazano, by wybór ryczałtu co do jednego mieszkania automatycznie oznaczał obowiązek rozliczania ryczałtowego innych mieszkań,

2) nigdzie nie wskazano, by wybór zasad ogólnych co do jednego mieszkania automatycznie oznaczał obowiązek rozliczania ryczałtowego w razie wyboru ryczałtu co do innego lokalu, gdzie wyraźnie się wskazuje, że ryczał będzie dotyczył tylko tego lokalu,

3) art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wyraźnie odnosi się do "świadczeń z tytułu umowy najmu", a wiec dotyczy jednej określonej umowy dotyczącej konkretnej nieruchomości, co oznacza, że ryczał można wybrać co do jednej umowy i wcale nie przesądza to, że automatycznie obejmuje to inne umowy, gdyby tak było to przywołany przepis brzmiałby "świadczeń z tytułu umów najmu", a ponadto

4) obowiązuje zasada domniemania opodatkowania na zasadach ogólnych, chyba, że strona skorzysta z zasad specjalnych, których domniemywać nie wolno w razie braku wyraźnej deklaracji podatnika chęci skorzystania, czy w razie wątpliwości co do złożenia takiej deklaracji.

Indywidualną interpretacją podatkową z 12 listopada 2021 r., nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Wskazał, że godnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy - odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

* pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

* najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która prowadzona jest:

* w celu osiągnięcia dochodu - przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,

* w sposób ciągły - jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności, celem osiągnięcia dochodu; przy czym o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,

* w sposób zorganizowany - co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Należy przy tym zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia uznania danego działania za pozarolniczą działalność gospodarczą od faktu zarejestrowania (zgłoszenia do właściwego rejestru) tej działalności. Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych należy stwierdzić, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy).

Przy czym w przypadku źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy mowa jest o "całości dochodu osiągniętego z tego źródła", oznacza to dochód (przychód) z najmu wszelkich nieruchomości będących w posiadaniu. Pojęcie źródła przychodu dotyczy bowiem przychodu z najmu, a nie przychodu z najmu "konkretnego mieszkania".

Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Jak wynika z powyższego, podstawową formą opodatkowania przychodów (dochodów) z najmu prywatnego są ogólne zasady opodatkowania, wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający ww. przychody mogą też wybrać opodatkowanie w formie ryczałtu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1993), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2) osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej;

3) będące osobami duchownymi;

4) osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, 1291, 1428, 1492 i 1565).

Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1a wskazanej ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 6 ust. 1b powyższej ustawy, przychody uzyskane z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1a, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych również, jeżeli są uzyskiwane przez podatników, o których mowa w art. 8 ust. 1.

Warunkiem skorzystania z ryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z najmu jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, złożenie pisemnego oświadczenia o jej wyborze. Przepis ten stanowi, że sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stosownie do art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, za równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego - złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych prze osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.

W myśl art. 21 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania.

Podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania (art. 21 ust. 1a ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał już wyboru formy opodatkowania przychodów uzyskiwanych ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dla tego źródła stosuje opodatkowanie w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wobec powyższego wszelkie przychody z ww. źródła winny być opodatkowane zgodnie z wybraną formą opodatkowania na rok podatkowy, bez względu ilość wynajmowanych lokali oraz zawartych umów.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz wyżej wskazane przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca będąc właścicielem dwóch mieszkań, w sytuacji, gdy jedno wynajmuje od 2018 r., a przychody uzyskane z tytułu umowy najmu opodatkowuje w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, nie może stosować dwóch różnych form opodatkowania dochodów z ich wynajmu, tzn. rozliczać dochód z najmu jednego z nich wg zryczałtowanego podatku dochodowego wg stawek ryczałtu, a drugiego wg skali podatkowej, gdyż jak wynika z powołanych przepisów źródłem przychodu, w stosunku, do którego przez cały rok podatkowy obowiązuje raz wybrana forma opodatkowania, jest najem, a nie każda wynajmowana nieruchomość oddzielnie. Oznacza to, że wybrana przez Wnioskodawcę forma opodatkowania, tj. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w art. 6 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, obowiązywać będzie do przychodów osiągniętych z najmu wszystkich mieszkań, a nie do konkretnego wynajmowanego mieszkania, do czasu zgłoszenia zmiany formy opodatkowania lub zaprzestania uzyskiwania przychodów z tego tytułu.

Wobec powyższego, Wnioskodawca nie ma możliwości wyboru różnych form opodatkowania przychodów w jednym roku podatkowym z tytułu najmu dla każdej nieruchomości (mieszkania) oddzielnie. Zatem uzyskane przychody z tytułu wynajmu drugiego mieszkania Wnioskodawca winien opodatkować łącznie z przychodami z najmu z pierwszego mieszkania, tj. wg wybranej już na dany rok podatkowy formy opodatkowania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 9a ust. 6 i art. 10 ust.1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 6 ust 1austawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne poprzez wywiedzenie z nich zakazu opodatkowania różnych mieszkań różnymi metodami, jednego na zasadach ogólnych, drugiego ryczałtem i wniósł o uchylenie interpretacji.

Skarżący przywołał na poparcie swego stanowiska argumentacje przedstawioną uprzednio we wniosku o wydanie interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swe stanowisko prezentowane w interpretacji i wnosił o oddalenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę, uchyla interpretację, zaś w razie braków podstaw do uwzględnienia skargi – oddala ją, co wynika z art. 151 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest nieuzasadniona.

Istota rzeczy w poddanej sądowej kontroli sprawie sprowadza się do kwestii sposobu opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu wynajmu drugiego mieszkania wnioskodawca, a to czy może on być opodatkowany na zasadach ogólnych wg skali podatkowej, przy jednoczesnym rozliczaniu dochodów z pierwszego mieszkania ryczałtem.

Wedle skarżącego może on rozliczać różne lokale różnymi metodami, gdyż ani ustawa o podatku dochodowym, ani ustawa o podatku zryczałtowanym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nigdzie tego nie zabraniają.

Z kolei zdaniem organu wnioskodawca nie ma możliwości wyboru różnych form opodatkowania przychodów w jednym roku podatkowym z tytułu najmu dla każdej nieruchomości (mieszkania) oddzielnie. Zatem uzyskane przychody z tytułu wynajmu drugiego mieszkania wnioskodawca winien opodatkować łącznie z przychodami z najmu z pierwszego mieszkania, tj. wg wybranej już na dany rok podatkowy formy opodatkowania.

Sąd podziela zaprezentowane w interpretacji stanowisko organu.

Istotnie, na gruncie przedstawionych tak we wniosku, jak i w interpretacji regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy).

Uprawnione jest stanowisko, że w przypadku źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako o "całości dochodu osiągniętego z tego źródła", oznacza to dochód (przychód) z najmu wszelkich nieruchomości będących w posiadaniu podatnika. Pojęcie źródła przychodu dotyczy bowiem przychodu z najmu, a nie przychodu z najmu jakiegoś konkretnego mieszkania.

Zgodzić należy się także, że co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Podstawową formą opodatkowania przychodów (dochodów) z najmu prywatnego są ogólne zasady opodatkowania, wg skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale podatnicy osiągający ww. przychody mogą też wybrać opodatkowanie w formie ryczałtu, gdyż wedle art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne, w tym osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, a w art. 6 ust. 1a przewiduje opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych również otrzymanych lub postawionych do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniędzy i wartości pieniężnych oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przywołany przepis w ust. 1b precyzuje, że przychody uzyskane z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1a, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych również, jeżeli są uzyskiwane przez podatników, o których mowa w art. 8 ust. 1.

W realiach nakreślonego stanu normatywnego, tudzież przedstawionej we wniosku faktografii za trafne należy uznać stanowisko organu, że skarżący, jako właściciel dwóch mieszkań w sytuacji, gdy jedno wynajmuje od 2018 r., a przychody uzyskane z tytułu umowy najmu opodatkowuje w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, nie może stosować dwóch różnych form opodatkowania dochodów z ich wynajmu, tzn. rozliczać dochód z najmu jednego z nich wedle zryczałtowanego podatku dochodowego, a drugiego wedle skali podatkowej, gdyż źródłem przychodu, w stosunku, do którego przez cały rok podatkowy obowiązuje raz wybrana forma opodatkowania jest najem, a nie każde wynajmowane mieszkanie oddzielnie. Skoro tak, to podzielić należy pogląd organu, że wybrana przez skarżącego forma opodatkowania, a więc ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, w oparciu o art. 6 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, właściwy będzie do przychodów osiągniętych z najmu wszystkich mieszkań, a nie przypisany do konkretnego mieszkania.

Nie doszło zatem do naruszenia przywołanych w skardze przepisów prawa materialnego.

Konkludując, wobec braku uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji wyroku.