Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 749/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, art. 31 ust. 7
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 23
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent stażysta Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. po rozpatrzeniu odwołania M. R. w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r.

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:

W dniu [...] maja 2008 r. M. R. (dalej: "skarżący"), nadał za pośrednictwem poczty wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., nr 35, poz. 217 ze zm.). W przedmiotowym wniosku skarżący zadeklarował działki rolne A, B, C, D, nie wskazując jednocześnie grupy upraw na w/w działkach. W związku ze stwierdzonymi brakami, skarżący po wezwaniu organu złożył korektę wniosku, w której na działkach rolnych A, B, C, D zadeklarował jednolitą płatność obszarową na łącznej powierzchni 1,82 ha, jak również rozpisał powierzchnię działki rolnej A na działki A i AA. Przeprowadzona [...] lutego 2008 r. kontrola na miejscu wykazała wystąpienie następujących nieprawidłowości:

A - powierzchnia deklarowana 0,14 ha, stwierdzona 0,11 ha, zastosowano kod błędu DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej;

AA - powierzchnia deklarowana 0,71 ha; zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części AA1=0,59 ha i AA2=0,07 ha), jednak ze względu na niespełnienie przez działkę AA2 wymogu minimalnej powierzchni, nie została ona wliczona do powierzchni zmierzonej, za którą uznano 0,51 ha; powierzchnia stwierdzona stanowiła sumę powierzchni zmierzonej oraz tolerancji i wyniosła 0,71 ha;

B - powierzchnia deklarowana 0,53 ha, zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części B1=0,24 ha i B2=0,16 ha) oraz DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej; za powierzchnię stwierdzoną przyjęto sumę powierzchni działek B1 i B2, tj. 0,40 ha;

C - powierzchnia deklarowana 0,20 ha, zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części C1=0,11 ha i C2=0,07 ha) oraz DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej; za powierzchnię stwierdzoną przyjęto powierzchnię działki C1 - 0,11 ha;

D - powierzchnia deklarowana 0,24 ha, zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części D1=0,11 ha i D2=0,02 ha) oraz DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej; za powierzchnię stwierdzoną przyjęto powierzchnię działki D1 - 0,11 ha.

W wyniku przeprowadzonej kontroli powierzchnia gospodarstwa stwierdzona przez inspektorów terenowych wyniosła 1,44 ha.

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. przyznano skarżącemu jednolitą płatność obszarową w pomniejszonej wysokości w kwocie [...] zł. Jednakże w złożonym odwołaniu skarżący zakwestionował termin w jakim odbywały się czynności kontrolne.

Organ odwoławczy złożył do Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniosek o ponowną kontrolę na miejscu w celu wyjaśnienia zaistniałych nieprawidłowości. Ponowna kontrola przeprowadzona w dniu [...] września 2008 r., stwierdziła następujące nieprawidłowości:

- A - powierzchnia deklarowana 0,14 ha; zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części A1=0,07 ha i A2=0,08 ha); ze względu na niespełnienie przez działki A1 i A2 wymogu minimalnej powierzchni, zastosowano kod błędu DR4; za powierzchnię stwierdzoną uznano 0,08 ha;

- AA - powierzchnia deklarowana 0,71 ha, stwierdzona 0,51 ha, zastosowano kod błędu DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej;

- B - powierzchnia deklarowana 0,53 ha, zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części B1=0,14 ha i B2=0,13 ha) oraz DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej; za powierzchnię stwierdzoną przyjęto sumę powierzchni działek B1 i B2, tj. 0,27 ha;

C - powierzchnia deklarowana 0,20 ha; zastosowano kod błędu DR22 mówiący o tym, że działka jest niespójna (działka składa się z dwóch części C1=0,10 ha i C2=0,04 ha), jednak ze względu na niespełnienie przez działkę C2 wymogu minimalnej powierzchni, nie została ona wliczona do powierzchni stwierdzonej, za którą uznano 0,10 ha;

- D - powierzchnia deklarowana 0,24 ha, stwierdzona 0,13 ha, zastosowano kod błędu DR13+ mówiący o zawyżeniu powierzchni deklarowanej.

W wyniku ponownej kontroli powierzchnia gospodarstwa stwierdzona przez inspektorów terenowych wyniosła 1,01 ha.

W związku z nowymi dowodami w sprawie, organ odwoławczy decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Kierownik BP ARiMR w K. poinformował skarżącego o możliwości zapoznania z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu [...] grudnia 2008 r. złożył pismo, w którym nie zgodził się z dokonanymi w wyniku kontroli pomiarami działek. Jednocześnie dołączył wypis z rejestru gruntów wraz z mapą geodezyjną.

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. organ I instancji odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz nałożył sankcję w wysokości [...] zł. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 7 ust. 1, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 44, poz. 262), art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 178 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu organ podniósł, iż odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej i nałożył sankcję ze względu na stwierdzone różnice między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych (1,82 ha), a powierzchnią stwierdzoną (1,01 ha). Wyliczona procentowa różnica wyniosła 80,20%.

Od decyzji tej odwołał się skarżący. Podniósł, iż organ nie ustosunkował się do jego wyjaśnień, natomiast za każdym razem wnioski z przeprowadzonych kontroli były rozbieżne. Wskazał, iż na obszarze ok. 100 m2 posiadanego gospodarstwa rolnego objętego ochroną znajduje się siedlisko bobrów, co powoduje częściowe jego zalanie.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wskazaną na wstępie ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podniósł między innymi, iż analizując przedłożony organowi wypis z EGiB należy zauważyć, iż wniosek dnia [...] maja 2007 r. uwzględnia również nieużytki i rowy (część działki ewidencyjnej [...]). Ponadto kontrola na miejscu stwierdziła powierzchnie działek niespełniające definicji działki rolnej w rozumieniu art. 2 ust 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., nr 35, poz. 217 z późn. zm.), tj. działki A1, A2, C2, które to działki nie zostały wliczone do powierzchni stwierdzonej gospodarstwa. Wskazał także, iż przypadki dotyczące występowania siedlisk bobrów oraz częściowego zalania deklarowanych działek wymagają pisemnego zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego zgodnie z art. 20 ust. 1 w/w ustawy.

Od decyzji tej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.

Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. skarżący oświadczył, że nie ma w swoim gospodarstwie żadnych rowów, ma zwarte działki, a problem są bobry. Nie rozumie także różnic między wynikami I i II kontroli. Podniósł, iż informował o problemie zagnieżdżania się bobrów, na dowód czego okazał pismo z [...] listopada 2007 r. Kierownika Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. do Urzędu Gminy w G. informujące o tym problemie organ.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z [...] grudnia 2008 r. w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie – także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu, obie w/w decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a..

Przed przystąpieniem do wskazania dostrzeżonych nieprawidłowości w kontrolowanym postępowaniu Sąd zauważa, że skarżący ubiegał się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

Organy obu instancji prawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.; dalej: "ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r."), w brzmieniu obowiązującym przed ich nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 44, poz. 262), która weszła w życie z dniem 15 marca 2008 r. Wskazuje na to treść art. 4 ww. ustawy stanowiącego, że do postępowań w sprawach przyznania płatności lub płatności cukrowej, o których mowa w ustawie wymienionej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił m. in. przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. w myśl którego płatność bezpośrednia przysługuje rolnikowi na będące w jego posiadaniu grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143 b ust. 4 zdanie 2 rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003 jeżeli:

1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004, (to jest 1 ha);

2) utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami.

Nadto płatność przyznaje się, jeżeli został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Płatność przyznaje się, zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. na wniosek rolnika, który sam określa treść swojego żądania.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 (czyli w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych), są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W tym miejscu zauważyć należy, iż mające zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy Unii Europejskiej muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, chyba że z unormowań rozporządzenia wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowej. Skoro zaś zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, płatności obszarowe przyznawane są w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Pomimo więc charakteru głównego świadczenia i w związku z tym stosowanych przepisów wspólnotowych rozpatrzenie sprawy winno nastąpić również zgodnie z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Przepisy te zobowiązują zaś organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Obowiązek ten obciąża zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy ponownie rozstrzygający sprawę. Z kolei przepis art. 107 § 3 k.p.a. nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego, które w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i uzasadnienia prawnego wydawanych decyzji.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.), kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.

Oczywiste jest zatem, że kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i ich rodzaj odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie.

Stosownie do przepisu art. 31 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 28 i 48 rozporządzenia nr 796/2004. Ustęp 7 tego przepisu stanowi, iż w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu (podkreślenie Sądu), chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła.

Analiza akt sprawy wskazuje, że kontrolowane decyzje oparte zostały (jak wskazuje organ I instancji) na wynikach uzyskanych podczas kontroli na miejscu w dniu [...] lutego 2008 r. oraz [...] września 2008 r. Na podstawie raportów z kontroli na miejscu (nr dok.: [...] oraz [...]), deklarowana przez skarżącego powierzchnia uprawniona do uzyskania płatności uległa zmniejszeniu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, że uzasadnienie organu II instancji nie zawiera pełnego przedstawienia materiału dowodowego na podstawie którego została wydana decyzja. Nie obrazuje w jaki sposób kontrole na miejscu zostały przeprowadzone, jaką zastosowano metodę i na ile jest ona dokładna. Nadto, pomimo zakwestionowania przez stronę wyników kontroli na miejscu uzasadnienie tej decyzji wskazuje na to, że opiera się ona wyłącznie na protokole z tej kontroli, przyjmując, iż jej wyniki są prawidłowe i uzasadniają odmowę przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz nałożenie sankcji. Ponadto organy nie wykazały dlaczego dały prymat kontroli przeprowadzonej [...] września 2008 r. nad kontrolą w dniu [...] lutego 2008 r. oraz skąd wynikają takie rozbieżności w wynikach kontroli pomiaru działek.

W ocenie Sądu obie decyzje wydane zostały z istotnym naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., a także tych przepisów postępowania administracyjnego, które obligują organ do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Treść wydanych decyzji, jak i akta sprawy wskazują zdaniem Sądu, iż organy nie tylko nie przeprowadziły pełnego postępowania dowodowego, ale i w sposób wybiórczy zastosowały w sprawie przepisy unijne, pomijając zupełnie te, które chronią prawa strony tego postępowania.

Z przeprowadzonych kontroli na miejscu sporządzane zostały, co jest poza sporem "Raporty z kontroli". Kopie raportów winien otrzymać kontrolowany, stosownie do art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. Tymczasem w aktach administracyjnych brak jest dowodów doręczenia skarżącemu sporządzonych raportów, pomimo zaznaczenia w każdym z nich, iż kopię raportu należy przesłać kontrolowanemu pocztą. Natomiast, jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] grudnia 2008 r., organ I instancji wystosował do skarżącego pismo informacje o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się o do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu [...] grudnia 2008 r. skarżący wystosował do organu I instancji pismo, z którego wynika, iż zapoznał się z aktami sprawy, jednocześnie zgłaszając swoje zastrzeżenia.

Sąd stwierdza, iż zapoznanie się skarżącego z raportami z kontroli przy okazji z zapoznania się z aktami sprawy w dniu [...] grudnia 2008 r., nie spełnia kryterium doręczenia. Jak wyżej wskazał Sąd, stosownie do art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., skarżącemu kopia raportu powinna zostać doręczona, a takiego dowodu w aktach sprawy nie ma. Określony w tym przepisie 14 dniowy termin do zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń, co do ustaleń zawartych w raporcie, biegnie od dnia doręczenia raportu, a nie od zapoznania się z jego treścią. Podstawowym dokumentem weryfikującym wielkość działek rolnych wskazanych we wniosku jest protokół z kontroli na miejscu – art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. W tej sytuacji obowiązkiem organów obu instancji było oparcie się przy wydawaniu decyzji na kompletnym materiale dowodowym, pozyskanym w ramach przeprowadzonego postępowania kontrolnego.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ rozważy wskazane wyżej okoliczności, przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego oraz z uwzględnieniem przepisu art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., a wydane rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Organ wyjaśni także kwestię występowania siedlisk bobrów oraz częściowego zalania deklarowanych działek w kontekście pisma z [...] listopada 2007 r. Kierownika Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. do Urzędu Gminy w G. informującego o tym problemie organ.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 i art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji orzeczenia.

-----------------------

8