Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 40/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par.1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. J. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2021 r. dotyczącego świadczenia emertytalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2021 r. Z.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2021 r., w którym wniósł aby decyzje, którymi dokonano waloryzacji pobieranej przez niego emerytury wojskowej, zostały wydane na podstawie art. 6 wojskowej ustawy emerytalnej w treści z 1993 r., ponieważ treść tego przepisu nie została uchylona, a przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS skarżącego nie dotyczą. Skarżący wskazał, że istotą jego skargi jest rażące naruszenie prawa przez funkcjonariuszy publicznych Ministerstwa Obrony Narodowej i podległe Ministerstwu struktury (wojskowe biuro emerytalne). Wyjaśnił też, że w wyniku naruszenia kompetencji i prawa jest poszkodowany materialnie, ponieważ jego świadczenie emerytalne jest zaniżone o ponad 50% w stosunku do należnego – w wyniku ewidentnego omijania prawa i poprzez manipulację art. 6, art. 31 i art. 32 wojskowej ustawy emerytalnej.

Jednocześnie skarżący upoważnił Stowarzyszenie [...] do udziału w postępowaniu w sprawie jego skargi.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący nie zaskarżył żadnego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej, natomiast od decyzji wojskowego organu emerytalnego dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Dodał również, że ww. wniosek skarżącego został przekazany według właściwości na podstawie art. 65 K.p.a. do organu właściwego, czyli Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...], który decyzją z dnia [...]grudnia 2021 r. nr [...] odmówił dokonania waloryzacji emerytury wojskowej skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu czyli skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. — zwanej dalej "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz.508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie jego wniosku z dnia [...] października 2021 r. o waloryzację pobieranej emerytury wojskowej.

Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do treści art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2020 r. poz. 586 z późn. zm.) prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Od decyzji tej przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach K.p.a. Odwołanie do sądu przysługuje również w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w terminie określonym w art. 31 ust. 3 (art. 31 ust. 5 cytowanej ustawy). Stwierdzić należy, że wniosek skarżącego, którego rozpatrzenia domaga się w niniejszej sprawie, jest wnioskiem w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych i ma na celu dokonanie waloryzacji jego emerytury.

Zatem, z uwagi na powyższe regulacje nie ulega wątpliwości, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o waloryzację świadczenia emerytalnego, stąd też skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu

Nadto, wskazać należy, że wniosek, będący przedmiotem rozpatrywanej skargi na bezczynność organu, został przekazany organowi właściwemu – Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w [...], który decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] odmówił dokonania waloryzacji emerytury wojskowej skarżącego.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.