Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 635/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 2 ust. 1pkt 1 i 2 , art 3 ust. 1 pkt 1 , art 7a
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. Nr 95, poz. 613, z 2010 r. ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Prezydenta Miasta S. S. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwocie [...] zł, zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Prezydent Miasta S. S., ustalił zobowiązanie podatkowe od nieruchomości położonej w tym mieście, stanowiącej lokal mieszkalny o powierzchni [...] m2, części wspólne budynku mieszkalnego o powierzchni [...] m2 oraz grunt zabudowany o powierzchni [...] m2

M. K., aktem notarialnym z dnia [...] r., nabyła przedmiotowy lokal mieszkalny z udziałem [...] w działce gruntu oraz we współwłasności części wspólnych budynku i urządzeń wspólnego użytku.

Składając informację o nieruchomości w dniu [...] r. nie wykazała powierzchni części wspólnych budynku, wykazała jedynie udział w gruncie. W związku z tym organ wystąpił do Spółdzielni Mieszkaniowej w S. S. z zapytaniem dotyczącym powierzchni użytkowej części wspólnych budynku mieszkalnego, w którym lokal mieszkalny posiada M. K.

W odpowiedzi, Spółdzielnia wskazała, że powierzchnia użytkowa części wspólnych w tym budynku wynosi[...] , co przy uwzględnieniu udziału podatniczki w częściach wspólnych pozwoliło tę powierzchnię ustalić na[...] , a kwotę należnego podatku od nieruchomości od części wspólnych budynku w kwocie [...] zł.

W odwołaniu, zarzucając organowi I instancji niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego oraz nieprzekonujące uzasadnienie decyzji, a w konsekwencji błąd w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania wniosła o zmianę decyzji przez ustalenie zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem podatniczki, naliczenie podatku w kwocie [...] zł z tyt. udziału w częściach wspólnych nie było zasadne. Zdaniem podatniczki z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminnym, przypisany jej metraż nie stanowi jej powierzchni użytkowej i nie może stanowić podstawy ustalenia kwoty należnego podatku.

Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że w dniu [...] r. podatniczka nabyła odrębną własność lokalu na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego potwierdzającego poniesienie prawa własności lokalu położonego w S. S. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 przynależny udział [...] części wspólnych budynku i urządzeń do wspólnego użytku oraz w prawie własności działki gruntu Nr [...] o powierzchni [...] ha.

Dalej organ wskazał, że z wykazu części wspólnych budynku pochodzącego od Spółdzielni Mieszkaniowej w S. S. wynika, że powierzchnia części wspólnych budynku, w którym podatniczka zamieszkuje wynosi [...], w tym powierzchnia piwnic [...] m2 i strychu –[...] m2.

Wskazując na przepisy art. 2 ust. 5, art. 1 a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych organ odwoławczy uznał, że zobowiązanie podatkowe M. K. w podatku od nieruchomości zostało ustalone we właściwej wysokości.

W szczególności, prowadząc postępowanie podatkowe, ustalono w oparciu o właściwe dokumenty, akt notarialny, powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego stanowiącą udział podatniczki w nieruchomości wspólnej a stosowny udział i powierzchnie użytkowe ustalone stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 5 i art. 2 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Dlatego mając na uwadze zebrany materiał dowodowy oraz treść zacytowanych przepisów ustawy podatkowej, organ odwoławczy uznając decyzję organu I instancji określającej M. K. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwocie [...] zł, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. M. K. zarzuciła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, tj. przepisów art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, przez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy oraz nieprzekonujące uzasadnienie decyzji, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie przyjętej podstawy opodatkowania i wniosła o jej uchylenie.

Skarżąca wskazała ponadto, że w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym w stosunku do jej nieżyjącego już sąsiada A. S. podatek za rok 2008 obliczony został bez uwzględnienia jego udziału w nieruchomościach wspólnych załączając decyzję podatkową nr [...] za rok 2008.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odnosząc się do zarzutów skargi wniosło o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2012 r. M. K. odnosząc się do odpowiedzi na skargę udzieloną przez organ podtrzymała wywiedzioną skargę. Podniosła, że błąd w ustaleniach czyniony jest w związku z nie uwzględnieniem, że budynek [...] jest odrębną nieruchomością od budynku [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "P.p.s.a." - stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.).

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że brak jest podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

W sprawie sporne jest zaliczenie przez organy podatkowe do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości części powierzchni wspólnych w budynku, w którym skarżąca posiada prawo własności do lokalu mieszkalnego.

Kwestionując zasadność postępowania organów podatkowych skarżąca wywodzi, że wyliczona powierzchnia użytkowa wspólna nie należy do jej lokalu mieszkalnego, którego powierzchnia użytkowa została określona w umowie zakupu.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego – aktu notarialnego z dnia [...] r. i aneksu do tego aktu z dnia[...] jednoznacznie wynika, że M. K. nabyła nieruchomość (§ 1 pkt 1) położoną w obrębie ewidencyjnym nr [...] w S. S. przy ulicy [...] stanowiącej zabudowaną działkę gruntu nr [...] o obszarze [...] ha, jest uprawniona (§ 1 pkt 2 lit. c) z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym [...] przy [...] w S. S., przeniesiono na własność M. K. własność samodzielnego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym [...] a z własnością tego lokalu związany jest udział w wysokości [...] części we współwłasności części wspólnych budynku i urządzeń do wspólnego użytku oraz prawie własności gruntu nr [...] (§ 5, § 6). Aneksem zmieniono jedynie powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego. Spółdzielnia Mieszkaniowa wskazała powierzchnię użytkową części wspólnych budynku uwzględniając w tym wykazie jedynie piwnice i strychy [...]

Trafnie zatem wskazał organ podatkowy, że skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego, którego własność nabyła wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku mieszkalnego stanowiących powierzchnię piwnic i strychu oraz udział w powierzchni gruntu, stanowiącego działkę, na której posadowiony jest budynek mieszkalny.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty i budynki lub ich części, a zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy podatnikami tego podatku są właściciele nieruchomości. Odnosząc wskazane przepisy ze stanu faktycznego ustalonego w sprawie, na skarżącej, jako właścicielu wyodrębnionego lokalu mieszkalnego ciąży obowiązek w podatku od nieruchomości skoro skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego i współwłaścicielem części wspólnych budynku i gruntu na którym posadowiony jest budynek – patrz – treść aktu notarialnego z dnia [...] r. Rep. [...]

Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że podstawą opodatkowania dla gruntów jest jego powierzchnia a dla budynków lub ich części jest powierzchnia użytkowa, którą, zgodnie z przepisem art. 1a pkt 5 cyt. ustawy jest powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz trybów dźwigowych, przy czym za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Odnosząc tę regulację do ustaleń w sprawie, zdaniem Sądu zasadne było przyjęcie przez organy podatkowe, że podstawą opodatkowania z uwagi na przysługujące skarżącej prawa współwłasności do części wspólnych budynku [...] stanowiła również ta ułamkowa część powierzchni użytkowej budynku.

Określenie w akcie notarialnym prawa współwłasności do części użytkowej wspólnej budynku i gruntu, nie oznacza, że wielkości tego udziału ustalona w rzeczywistej powierzchni, nie zalicza się do podstawy opodatkowania. Wyliczenia powierzchni gruntu w metrach kwadratowych, stanowiącego podstawę opodatkowania a ustalonego przez wyliczenie udziału przysługującego skarżącej w powierzchni całej działki, nie jest przez nią kwestionowane a przecież, to też jest udział w części gruntu na którym posadowiony jest budynek mieszkalny.

Dlatego mając na uwadze, że skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego oraz współwłaścicielem w określonej części powierzchni użytkowych wspólnych budynku i gruntu, zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest podatnikiem podatku od nieruchomości również co do części wspólnej powierzchni użytkowej budynku, w którym usytuowany jest lokal mieszkalny stanowiący jej własność ( art. 3 ust. 5 tej ustawy).

Nie podziela Sąd zasadności zarzutu niewyjaśnieni w pełni stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji błędu organów podatkowych w ustaleniu podstawy opodatkowania faktycznie w zakresie ustalenia wspólnej powierzchni użytkowej budynku do której skarżąca ma udział.

Wielkości wspólnej powierzchni użytkowej w budynku, w którym skarżąca posiada lokal, organom podatkowym przekazała Spółdzielnia Mieszkaniowa, "zarządca budynku" i w przekazanej informacji nie zostało zaznaczone, że powierzchnia strychów i piwnic wskazana została na podstawie, jak twierdzi w skardze skarżąca.

Dlatego zarzut nieprawidłowego ustalenia wielkości udziału w częściach wspólnych powierzchni użytkowej budynku należy uznać za gołosłowny, nie poparty innymi dowodami czy wskazaniem, jaka część powierzchni wspólnych stanowi wielkość udziału skarżącej.

Nie budzi wątpliwości, że organy dokonują ustaleń w zakresie przedmiotu i podmiotu opodatkowania opierając się na dokumentach urzędowych sporządzonych w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy nie tylko administracji publiczne (art. 7a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). Stosownie do art. 194 Ordynacji podatkowej dokumenty te stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Nie budzi zatem wątpliwości, że akt notarialny jest takim dokumentem który wiąże organy podatkowe i organy we własnym zakresie nie mogą wbrew treści tego dokumentu wywodzić odmiennych skutków prawnych. Strona która kwestionuje treść złożonego oświadczenia woli zawartego w takim akcie notarialnym winna doprowadzić do zmiany zapisów takiego aktu poprzez zmianę postanowień nabycia spornej nieruchomości.

Jednoczenie zauważyć należy, że podatek od nieruchomości jest podatkiem od majątku (majątkowy) co oznacza, ze nawet nie ujawnienie nieruchomości w stosownych ewidencjach nie niweczy obowiązku podatkowego.

Wskazana przez skarżącą rozbieżność w opodatkowaniu lokalu bliźniaczego usytuowanego na wyższej kondygnacji nie może być argumentem, uzasadniającym uchylenie decyzji, skoro tego argumentu skarżąca nie podniosła w postępowaniu podatkowym, a organy podatkowe nie mogły tej argumentacji rozpatrzyć. Na etapie skargi do Sądu, rozpatrzenie tego argumentu nie jest możliwe, albowiem Sąd nie prowadzi postępowania dowodowego, a ocena wskazanej decyzji dot. innego lokalu, bez wskazania chociażby jaki tytuł do lokalu mieszkalnego przysługiwał sąsiadowi, nie jest możliwe.

Nie zasługuje także na uwagę zarzut błędnego powołania decyzji I instancji przez organ odwoławczy w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, jeśli zważyć, że w sentencji decyzji organu odwoławczego organ ten prawidłowo odwołał się do rozstrzygnięcia organu I instancji co do daty. Pomyłki w imieniu Sąd ni stwierdził. Omyłka zaś w treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, w jej elemencie faktycznym a dotycząca daty decyzji I instancji nie ma wpływu na prawidłowość podjętego przez organy rozstrzygnięć w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, uznając że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy oraz przepisów prawa materialnego, stanowiących jej podstawę prawną Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skargę oddalił