Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1749/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas Asesor WSA Anna Znamiec Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005r. sprawy ze skargi "M." Sp. z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2002r Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2000 rok - s k a rgę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Kr 1749/02

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr. [...] Izba Skarbowa uchyliła decyzję organu I instancji i przekazała mu sprawę do ponownego rozpoznania.

Przedmiotową decyzją Drugi Urząd Skarbowy określił spółce z o.o. " M." w K. za miesiąc listopad 2000 rok prawidłową kwotę przysługującą do zwrotu na rachunek bankowy i prawidłową kwotę do przeniesienia na następny miesiąc , ponadto ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Decyzja organu odwoławczego była wynikiem odwołania złożonego przez spółkę , która zarzucała organowi I instancji naruszenie art. 2 Konstytucji oraz art. 21 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po rozpatrzeniu odwołania oraz przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego Izba Skarbowa uznała ,że przedmiotowa sprawa wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w znacznej części w zakresie wykazania przez spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w miesiącu listopadzie 2000 r.

Zebrany dotychczas materiał dowodowy uznano za niewystarczający do rozstrzygnięcia sprawy w drugiej instancji i stwierdzono konieczność przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania w celu jednoznacznego wyjaśnienia istniejącego stanu faktycznego.

Niedopełnienie tego obowiązku stanowiło by naruszenie przepisu art. 187 Ordynacji podatkowej.

W odrębnym piśmie z [...] czerwca 2002 r. Izba Skarbowa wskazała organowi I instancji okoliczności jakie powinny, być wyjaśnione , na jakie należy zwrócić szczególną uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Jakie czynności należałoby podjąć by w pełni wyjaśnić stan faktyczny.

Na po wyższą decyzję Izby Skarbowej złożona została skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez spółkę " M." , w której zarzucono organowi naruszenie prawa procesowego t.j. art. 210 par. 1 pkt. 6 Ordynacji podatkowej. W jej treści podnosi się brak uzasadnienia faktycznego decyzji.

Podniesiono , iż jest to druga decyzja Izby Skarbowej przekazująca organowi I instancji sprawę do ponownego rozpoznania.

Ponadto zarzucono , iż Izba zleciła organowi I instancji przeprowadzenie czynności uzupełniających , których zakres daleko wykraczał poza przedmiot postępowania.

Skontrolowano prawidłowość odliczeń podatku VAT za kilkanaście miesięcy poprzedzających ten którego dotyczy decyzja i z protokołów nie wynika by stwierdzono uchybienia. Ponieważ decyzji nie daje się skontrolować , dlatego nie może się ostać.

Izba Skarbowa domagała się oddalenia skargi podnosząc ,że decyzja została wydana na podstawie art. 233 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. Nr. 137 , poz. 926 ze zm./, z którego między innymi wynika ,że organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Dokonana analiza materiału dowodowego nie wskazywała jednoznacznie na fakt zasadności wykazania przez spółkę " M." nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2000 r. Dlatego Izba Skarbowa wskazała , że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia dodatkowo postępowania wyjaśniającego w znacznej części w celu jednoznacznego wyjaśnienia stanu faktycznego , co wypełnia dyspozycję zawartą w art. 233 par. 2 i nie narusza przepisów art. 187 Ordynacji Podatkowej. Urząd Skarbowy jako odrębny organ podatkowy podejmuje decyzje samodzielnie i brak jest podstaw do wyznaczania mu dowodów jakimi ma się posłużyć w prowadzonym postępowaniu jak i sposobów ich prowadzenia. Podanie powyższego w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przesądzało by o sposobie załatwienia sprawy przez organ I instancji i naruszało by zasadę zawartą w art. 127 Ordynacji.

Nieuzasadnione jest też twierdzenie ,że Izba Skarbowa zleciła przeprowadzenie czynności uzupełniających , których zakres daleko wykraczał by poza przedmiot postępowania.

W niniejszej sprawie na rozliczenie miesiąca listopada 2000 roku miało wpływ rozliczenie poprzednich miesięcy , stąd konieczne było objęcie ich kontrolą.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej podaje ,że ponowne postępowanie zainicjowane zaskarżoną decyzją nie dostarczyło nowych ustaleń faktycznych , a jego przebieg nie wskazywał by w ogóle było prowadzone.

W postępowaniu prowadzonym do czasu wydania zaskarżonej decyzji ustalenia faktyczne były niesporne i brak było potrzeby dodatkowego wyjaśniania istotnych okoliczności faktycznych

Podstawa składanych odwołań , zawarta była w odmiennym podejściu podatnika i organów podatkowych co do stosowania w sprawie przepisów prawa materialnego , które wg organów podatkowych należało przyjmować w wersji znowelizowanej po dacie powstania obowiązku podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie jest zasadna.

Spór w niniejszej sprawie koncentruje się na tym , czy uchylając w dniu 17 czerwca 2002 r. decyzję organu podatkowego I instancji i przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania , Izba Skarbowa wystarczająco swą decyzję uzasadniła i czy słuszny jest więc zarzut podniesiony w skardze o braku jej uzasadnienia faktycznego.

Z przepisu art. 233 par. 2 ustawy wyżej powoływanej Ordynacja Podatkowa w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji wynika, iż organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ , jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

Przekazując sprawę organ może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Przepis ten znowelizowano i tak w wersji obowiązującej od dnia 1 stycznia 2003 roku ostatnie jego zdanie brzmi : " Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne , które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy " .

Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej przez organ odwoławczy , co wynika z zasady dwuinstancyjności tego postępowania.

Zadaniem organu odwoławczego jest wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, ustalenie normy prawnej stanowiącej podstawę jej rozstrzygnięcia , dokonanie subsumbcji ustalonego stanu faktycznego pod tą normę , a następnie ustalenie konsekwencji prawnych jakie norma ta wiąże się z udowodnionym stanem faktycznym.

W sytuacji jednak jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, wydaje decyzje kasacyjną o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu mu jej do ponownego rozpoznania.

Taka też sytuacja w ocenie Izby Skarbowej zaistniała w niniejszej sprawie i takie jest jej uzasadnienie leżące u podstaw zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie nie wskazano w niej szczegółowo jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym jej rozpoznaniu , nastąpiło to natomiast w odrębnym piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego.

Zdaniem Sądu z uwagi na treść przepisu art. 233 par. 2 Ordynacji Podatkowej ,uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza przepisu art. 210 par. 1 pkt. 6 tej ustawy w niniejszym przypadku , dopiero bowiem od dnia 1 stycznia 2003 r. zmieniła się jego treść poprzez nałożenie na organ w tego rodzaju decyzji obowiązku wskazania okoliczności faktycznych mających być wyjaśnione przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Dlatego też nie dopatrując się naruszenia przepisu powołanego w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 97 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu administracyjnymi / DZ. U. Nr 153 , poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji.