Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1361/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 603/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 603/16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że A. S.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] maja 2016 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie jego wykonania.

Dokonując oceny złożonego wniosku pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.) Sąd wskazał, że strona skarżąca podała jedynie ogólnikowo, iż wnioski zawarte w skardze są następstwem jej zarzutów. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. S., domagając się zmiany przedmiotowego rozstrzygnięcia i orzeczenia wstrzymania wykonania postanowienia SKO z dnia [...] maja 2016 r., ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Skarżącą zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazując, że Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, pomimo że jego wykonanie rodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednoczenie skarżąca wskazała na okoliczności, jakie w jej ocenie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca składając wniosek w żaden sposób nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2016 r. Sąd pierwszej instancji nie miał zatem możliwości oceny, czy wykonanie wskazanego postanowienia może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ogólnikowe stwierdzenie strony, że wnioski zawarte w skardze są następstwem jej zarzutów nie jest bowiem wystarczające do przyjęcia, że strona podjęła próbę wykazania, iż udzielenie ochrony tymczasowej jest uzasadnione. Czym innym jest bowiem ocena legalności zaskarżonego postanowienia dokonywana przez Sąd na podstawie akt sprawy w toku rozprawy, a czym innym badanie, czy istnieją przesłanki do udzielania ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec braku uprawdopodobnienia przez skarżącą zaistnienia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.

Zamierzonego skutku nie mogły natomiast odnieść zawarte w zażaleniu argumenty przemawiające, w ocenie skarżącej, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazać bowiem trzeba, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2012, s. 234). Przy czym oddalenie zażalenia nie pozbawia strony prawa do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Sąd może bowiem zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania aktu w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.), co oznacza, że strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.