Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 99/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2016 roku sprawy z wniosku B. K. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie dotyczącej legalności i prawidłowości wybudowania obiektu budowlanego postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz B. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. P.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 września 2016r. B. K., w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej powoływanej jako: "P.p.s.a." – wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 19 maja 2016r. na bezczynność w sprawie dotyczącej legalności i prawidłowości wybudowania obiektu budowlanego, usytuowanego na działce nr 56/1 w miejscowości B., gmina Z. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi B. K. wyjaśnił, że ww. skargę nadał na adres [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., który następnie w dniu 25 maja 2016r. przesłał tę skargę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Skarżący podniósł, że trzydziestodniowy termin na przekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upłynął bezskutecznie.

Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 11 października 2016r. odpis wyżej wymienionego wniosku B. K. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Wezwanie doręczono organowi w dniu 19 października 2016r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wyjaśnił, że w dniu 8 listopada 2016r. przekazał do sądu skargę B. K. z dnia 19 maja 2016r. na bezczynność w sprawie dotyczącej legalności i prawidłowości wybudowania obiektu budowlanego usytuowanego na działce nr 56/1 w miejscowości B., gmina Z. Razem ze skargą organ przekazał akta administracyjne sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 286/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).

Zaznaczyć trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014r. sygn. akt I OZ 1259/13, Lex nr 1419496).

W tym miejscu podkreślić wypada, że w przedmiotowej sprawie nadanie skargi do niewłaściwego organu nie decyduje o dacie wniesienia skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. W takie sytuacji datą wniesienia skargi jest data jej wpływu do właściwego organu administracji. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Łd 286/16 wynika, że skarga B. K. na bezczynność w sprawie dotyczącej legalności i prawidłowości wybudowania obiektu budowlanego, usytuowanego na działce nr 56/1 w miejscowości B., gmina Z., wpłynęła do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 2 czerwca 2016r. Ponieważ trzydziesty dzień terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a wypadał w sobotę, organ winien był przekazać ww. skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 4 lipca 2016r. Tymczasem organ przesłał do sądu przedmiotową skargę dopiero w dniu 9 listopada 2016r. (data nadania skargi przez organ), co oznacza że uchybił ustawowemu obowiązkowi przekazania skargi w określonym ustawą terminie.

Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi został przez organ usunięty oraz fakt, że ilość grzywien nakładanych Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. w innych postępowaniach toczących się przed tutejszym Sądem jest znaczna. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 1.000 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.

Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 P.p.s.a.

A. P.