Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1022/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3,  art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 25 lutego 2019 r. sprawy ze skargi R. B. i W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uzgodnień z zakresu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 października 2018 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], którą to organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie uzgodnienia inwestycji celu publicznego polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia.

Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez uiszczenie solidarnie wpisu w wysokości 100(sto) złotych (zarządzenie z dnia 7 grudnia 2018 r.) oraz przez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego celem doręczenia uczestnikom postępowania (wezwanie z dnia 14 grudnia 2018 r.).

Opisane wezwania zostały wysłane na adres skarżących wskazany w skardze i skutecznie doręczone w dniu 19 grudnia 2018 r.

Z akt sprawy nie wynika, aby w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 27 grudnia 2018 r., uiszczono należną opłatę sądową lub uzupełniono brak formalny skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dołączenie odpisów pisma strony celem doręczenia ich stronom stanowi wymóg formalny pisma w postępowaniu sądowym określony w art. 47 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W tym miejscu wyjaśnienia wymagają pewne okoliczności. W odpowiedzi na wezwania do uzupełnienia braków skarżący wnieśli do Sądu pismo z dnia 20 grudnia 2018 r. wywołujące uzasadnione wątpliwości co do tego, czy pismo z dnia 24 października 2018 r., uznane przez Sąd za skargę, w istocie ją stanowi.

W związku z niejednoznacznym brzmieniem pisma skarżących z dnia 20 grudnia 2018 roku, skarżący zostali wezwani do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia odnośnie tego, czy pismo z dnia 24 października 2018 r. zaadresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...]. Jednocześnie poinformowano skarżących, że w przypadku braku złożenia oświadczenia w wyznaczonym terminie, zostanie przyjęte, że pismo skarżących nie stanowi skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a następnie zostanie przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 4 lutego 2019 r. W oświadczeniu zawartym w piśmie z dnia 6 lutego 2019 r. (nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu) skarżący wskazali, że pismo z dnia 24 października 2018 r. jest "wnioskiem" o uchylenie i "odrzucenie" postanowienia z dnia [...] r.

W związku z tym oświadczeniem, Sąd uznał, że pismo z dnia 24 października 2018 r. stanowi skargę. Dokonując takiej oceny Sąd uwzględnił także okoliczność, że wymienione pismo zostało wniesione w otwartym terminie do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ponadto w piśmie z dnia 24 października 2018 r. skarżący wskazali zaskarżone postanowienie, oznaczyli organ, którego skarga dotyczy oraz określili na czym w ich ocenie polega naruszenie prawa lub interesu prawnego przez wskazany akt, czym spełnili wymogi skargi jako pisma kwalifikowanego, o których mowa w art. 57 §1 p.p.s.a.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżący pomimo odpowiednich wezwań nie uiścili wpisu od skargi oraz nie uzupełnili braku formalnego w wyznaczonym w odpowiednich wezwaniach terminie. Skarżący nadesłali co prawda wraz z pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. kserokopię skargi, ta jednak nie może zostać uznana za jej odpis, o nadesłanie którego wezwano skarżących, ponieważ zawarte w niej podpisy skarżących zostały skreślone. Odpis powinien oddawać w pełni treść oryginału, a podpis stanowi część oryginału skargi.

Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 §3, sąd orzekł jak w sentencji.