Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 450/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 149  par. 1a,  art. 161  par. 1   pkt 3,  art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w trybie uroszczonym w dniu 1 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpoznania wniosku J. B. do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. znak [...]; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz J. B. kwotę 590 (pięćset dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 marca 2016 r. J. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] stwierdził nabycie z dniem [...] grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo Geologiczne w [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego położonego w W. przy ul. [...] oraz odpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na tym gruncie.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. J. B. zwróciła się do Ministra Infrastruktury i Rozwoju z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji w części obejmującej dawną nieruchomość hipoteczną [...], dz. [...], stanowiącej obecnie część działki nr [...].

Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] w części objętej ww. wnioskiem.

W dniu 30 marca 2015 r. (data wpływu do organu) J. B. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju.

Następnie pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. J. B. wezwała Ministra Infrastruktury i Budownictwa - właściwego na skutek rozporządzenia Rady Ministrów z dni 7 grudnia 2015 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 2080) - do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezzwłoczne zakończenie postępowania w niniejszej sprawie a następnie w dniu 21 marca 2016 r. (data nadania na kopercie) złożyła skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze wniosła o zobowiązanie Ministra Infrastruktury i Budownictwa do zakończenia prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji administracyjnej, o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła ponadto, że pomimo zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego sprawa nie została zakończona, a organ nie wskazał przyczyn zwłoki. Nie podał również nowego terminu zakończenia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie względnie o umorzenie postępowania. Wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], rozpoznał wniosek J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Stosownie do treści art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność organu wyłącza możliwość jej uwzględnienia, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem ustawowego terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] rozpoznał wniosek J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].

Wydanie przez organ powyższego orzeczenia wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność organu nawet wówczas, gdy decyzja ta podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skoro zatem decyzja Ministra została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12, w którym Sąd stwierdził, że przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru.

Dodał, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, iż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.

Sąd rozpoznając skargę J. B. uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Oceniając charakter zaistniałej bezczynności Sąd wziął pod uwagę termin jaki upłynął od złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, okoliczność wydania przez organ decyzji oraz wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 149 § 1a, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.