Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1027/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na uchwałę Rady Miasta Międzyzdroje z dnia 25 września 2012 r. nr XXIX/261/12 w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić wpis od skargi w wysokości [...] zł (słownie[...]).


UZASADNIENIE

I. J. w dniu 16 sierpnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwalę Nr XXIX/261/12 Rady Miejskiej

w Międzyzdrojach z dnia 25 września 2012 r. w sprawie opłaty targowa. Z akt sprawy wynika, że w piśmie złożonym w sekretariacie Urzędu Miejskiego w Międzyzdrojach

w dniu 20 czerwca 2013 r. skarżąca wezwała Radę Miasta Międzyzdroje do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. (doręczonym stronie w trybie doręczenia zastępczego w dniu 12 lipca 2013 r.) Rada udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż skarga została złożona

z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny

w uchwale 7 Sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), a także postanowieniu z dnia 21 maja 2007 r., II OSK 986/06, postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2013 r., I OSK 710/13 do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) zastosowanie znajduje art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a." Stosownie do postanowień art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli jednak przed upływem sześćdziesięciu dni organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga.

Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie wezwanie z dnia 14 czerwca 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa doręczone zostało skutecznie Radzie Miejskiej w Międzyzdrojach

w sekretariacie Urzędu Miejskiego w Międzyzdrojach w dniu 20 czerwca 2013 r. Jak wynika z akt sprawy odpowiedź organu z dnia 27 czerwca 2013 r. na ww. wezwanie została doręczona skarżącej w trybie doręczenia zastępczego w dniu 12 lipca 2013 r. Zatem uznać należy, że ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął

w dniu 12 sierpnia 2013 r. Z analizy potwierdzenia odbioru korespondencji wynika,

że nieodebraną przez adresata przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej na okres 14 dni, o czym zawiadomiono adresata dwukrotnie, tj. 28 czerwca i 8 lipca 2013 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki przez adresata uznać należy, że odpowiedź doręczono po upływie 14-dniowego terminu pozostawienia jej w urzędzie pocztowym, tj. w dniu 12 lipca 2013 r. Wobec tego ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - liczony od dnia 12 lipca 2013 r. – upłynął w dniu 12 sierpnia 2013 r. (poniedziałek), albowiem ostatni dzień terminu przypadał na niedzielę, wobec czego zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy.

Skoro zatem organ udzielił skutecznie odpowiedzi na wezwanie skarżącej

do usunięcia naruszenia prawa to w rozpoznawanej sprawie terminem, w jakim skarżąca powinna wnieść skargę do sądu, był termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co jak wskazano wyżej, miało miejsce w dniu 12 lipca 2012 r. Trzydziestodniowy termin do wywiedzenia skargi upłynął zatem w dniu 12 sierpnia 2013 r.

Z uwagi na to, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu

16 sierpnia 2013 r. (wynika to z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie), bez jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, uznać należy, iż została złożona po upływie terminu do jej wniesienia.

Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu i - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1

pkt 1 p.p.s.a.