Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 552/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

| POSTANOWIENIE | , Dnia 1 września 2021 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Przemysław Żmich, , , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. K., na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy o Technologii, z [...] stycznia 2021 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości, postanawia:, , , odrzucić skargę;, zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J. K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.,


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 2021 r. (nadanym 27 lutego 2021 r.), sprecyzowanym pismem z [...] marca 2021 r. (nadanym 10 marca 2021 r.) J. K. (dalej również: "skarżący", "strona skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy o Technologii z [...] stycznia 2021 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2020 r., nr [...], stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], o pow. [...] m2, w obrębie [...], zajętej pod część ul. [...] (dawna ulica [...]) w [...], wpisanej w księgę wieczystą nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływana dalej jako: "ppsa"), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 83 § 1 ppsa w zw. z art. 111 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny - Dz. U. z 2020 r. poz. 1740). O zachowaniu terminu do dokonania danej czynności można mówić m.in. w sytuacji oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020, poz. 1041). Jest to równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (art. 83 § 3 ppsa).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 26 stycznia 2021 r. - zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że termin do jej zaskarżenia upływał 25 lutego 2021 r., skargę zaś wniesiono 27 lutego 2021 r.

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i niemożliwe jest nadanie jej dalszego biegu.

W konsekwencji, mając na względzie treść art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji (pkt 1). O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (w pkt 2).