Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 234/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Ewa Pasiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Z. decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o cofnięciu B. K. (dalej strona lub skarżący) uprawnienia kategorii B i C dokument nr [...] druk nr [...]. Zobowiązano jednocześnie stronę do niezwłocznego zwrócenia dokumentu prawa jazdy do organu wydającego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] r. stwierdzono u strony przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych kategorii prawa jazdy.

Z decyzją tą nie zgodziła się strona, która wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zakwestionowała skierowanie go na leczenie jak również nie zgodziła się z orzeczeniem placówki medycznej z [...] r. W jej ocenie brak jest przeciwskazań do kierowania pojazdami, tym bardziej, że nie miała żadnych kolizji i naliczanych punktów karnych. Podkreśliła, że nie musi leczyć się odwykowo co wynika z postanowienia sądu powszechnego i jak sygnalizuje od 18 miesięcy nie spożywa alkoholu. Sprawujący nadzór kurator w sposób pozytywny ocenia jej postępowanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji przedstawiło wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołało przepis ustawy leżący u podstaw podjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem organu odwoławczego w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka cofnięcia uprawnienia. Organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji [...]r. pozyskał informację o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych strony do kierowania pojazdami na podstawie, orzeczenia wystawionego przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z [...] r. Orzeczenie to jest ostateczne, ponieważ jest wydane w następstwie wniesionego przez stronę odwołania od wcześniejszego orzeczenia. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że orzeczenie uprawnionej placówki o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami jest wiążące dla organu administracji publicznej i nie podlega ono ocenie przez ten organ. Na tę okoliczność przytoczono orzeczenia sądów administracyjnych. Wskazano, że orzeczenie takie stanowi dokument urzędowy i stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. Podkreślono, że przedmiotowa decyzja wydana została w ramach związania organu treścią przepisu i z tego powodu odwołanie strony nie mogło zostać uwzględnione.

Z rozstrzygnięciem powyższym nie zgodził się skarżący i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wystąpił o powołanie biegłego jak również o zwrot cofniętych uprawnień kategorii B i C. W motywach skargi skarżący przedstawił wpierw przebieg podejmowanych w jego sprawie działań począwszy od [...] r. i skierowania go do Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Z.. Podniósł, że pomimo pozytywnych wyników badań wydane zostało krzywdzące dla niego orzeczenie lekarskie, a w dalszej kolejności podjęte zostały niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia. Z tego powodu wnosi o powołanie biegłych i dogłębne wyjaśnienie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) wykazała bowiem, że rozstrzygnięcie stanowiące jej przedmiot odpowiada wymogom prawa. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. Nr 1302) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Na wstępie niniejszych rozważań należy zwrócić uwagę skarżącemu, że jego wniosek o powołanie biegłego do oceny jego stanu zdrowia w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami nie mógł być rozpoznany pozytywnie, ponieważ sąd administracyjny powołany jest do kontroli ostatecznych decyzji podejmowanych przez organy administracji publicznej. Sąd ten nie jest powołany do merytorycznego rozpoznawania spraw poza szczególnymi przypadkami wskazanymi w przepisach prawa. W rozpoznawanej sprawie sąd administracyjny poddaje jedynie kontroli rozstrzygnięcia organów administracji i ocenia czy odpowiadają one obowiązującym przepisom prawa, czy też nie.

W przedmiotowej sprawie organy administracji podejmowały rozstrzygnięcia na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Stosownie do postanowień tego przepisu starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Podkreślenia wymaga to, że w omawianym przypadku organ administracji obowiązany jest podjąć decyzję, w przypadku ujawnienia się wskazanej w tym przepisie przesłanki. Jak zasadnie podniósł to organ odwoławczy, organ administracji pierwszej instancji jak również organ odwoławczy podejmują tu decyzję w warunkach związania treścią przepisu. Całość postępowania dowodowego w sprawie sprowadza się wyłącznie do uzyskania stosownego dokumentu wydanego przez uprawniony podmiot medyczny bądź przez osobę legitymującą się stosownymi kwalifikacjami.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji [...] r. pozyskał informację o orzeczeniu lekarskim nr [...] z [...] r. wystawionym przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., w którym stwierdzono u strony przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych kategorii prawa ujazdy. Jak zasadnie stwierdziły to wypowiadające się w sprawie organy administracji publicznej, po uzyskaniu takiego dokumenty zobowiązane były do uruchomienia stosownego postępowania i wydania kwestionowanej przez skarżącego decyzji administracyjnej.

Organy obu instancji prowadząc przedmiotowe postępowanie nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego jak i materialnego, a tym samym brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi.

Podnoszone przez skarżącego argumenty o tym, że od maja 2017 r. zachowuje abstynencję, a posiadany dokument niezbędny jest dla dojazdów z dzieckiem do szkoły i do pracy, w realiach rozpoznawanej sprawy nie mogły być wzięte pod uwagę, ponieważ przepisy przedmiotowej ustawy takich okoliczności nie pozwalają uwzględniać. Sąd może jedynie pozytywnie, ocenić postawę skarżącego i to, że podejmuje działania zmierzające do poprawy sytuacji swojej rodziny, jednakże nie może wydać orzeczenia wbrew obowiązującym przepisom prawa.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.