Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 718/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 77
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 137 poz 1310
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Izabela Bąk - Marciniak(spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu części opłaty za kartę pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia # grudnia 2010 r. (dalej – wniosek) pełnomocnik K. N. (dalej – skarżąca) wezwał Prezydenta Miasta [...] do dobrowolnej zapłaty kwoty [...] zł na rzecz skarżącej, pobranej w związku z zarejestrowaniem niżej wymienionych pojazdów w okresie od maja 2004 r. do marca 2006 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za wydanie karty pojazdu (Dz. U. 2003, poz. 137, Nr 1310, dalej – rozporządzenie ws. kart pojazdu ), które wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. akt U 6/04, dalej – wyrok TK) uznane zostało za niezgodne z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia [...] czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej – Prd) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Pełnomocnik wskazał, iż przytoczone uregulowanie zostało uznane za sprzeczne z prawodawstwem wspólnotowym w szczególności z art. 90 akapit pierwszy TWE, zgodnie z postanowieniem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-134/07. Pełnomocnik wskazał, iż wobec powyższego odpadła podstawa przedmiotowej opłaty i zasadnym jest żądanie zwrotu kwoty [...] zł w odniesieniu do każdej z wydanych kart w odniesieniu do następujących pojazdów:

1. [...][...]1,3 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r.

2. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r.

3. [...] [...]1,8 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r.

4. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r.

5. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r.

6. [...][...]2,5, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2004 r.

7. [...][...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2004 r.

8. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] października 2004 r.

9. [...][...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

10. [...][...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

11. [...][...]1,3 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

12. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

13. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

14. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

15. [...][...]1,3 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

16. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

17. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

18. [...] [...]1,3 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

19. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2004 r

20. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lutego 2005 r.

21. [...] [...]1,8, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2004 r.

22. [...][...]1,3 , nr rej. [...], zarejestrowany[...] lutego 2005 r.

23. [...][...]2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

24. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

25. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

26. [...][...]1,2 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

27. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

28. [...][...] 1,4 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

29. [...][...]1,3, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

30. [...][...] 1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

31. [...][...]2,0, nr rej. [...]. zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

32. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

33. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

34. [...][...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

35. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005.

36. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

37. [...][...]1,3 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2005 r.

38. [...][...]1,8 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany[...] lutego 2005 r.

39. [...][...]1,8 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

40. [...] [...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2005 r.

41. [...][...]1,2 , nr rej. [...], zarejestrowany[...] lutego 2005 r.

42. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany[...] lutego 2005 r.

43. [...] [...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

44. [...][...][...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

45. [...] [...]1,4 [...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2005 r.

46. [...][...]1,1 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2004 r.

47. [...][...]1,3 , nr rej. 23791, zarejestrowany [...] maja2005 r.

48. [...][...]1,3 KAT, nr rej. 23325, zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

49. [...][...] 1,5 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

50. [...] [...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] października 2004 r.

51. [...][...]1,8, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2004 r.

52. [...] [...]1,1 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

53. [...][...]1,8 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

54. [...] [...]1,3 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

55. [...] [...]1,9 TD, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

56. [...] [...]1,0 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

57. [...][...]1,1, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

58. [...][...]1,3 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

59. [...][...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2005 r.

60. [...][...]1,2 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

61. [...][...] 1,4 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

62. [...][...]1,1 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

63. [...][...]1,2 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

64. [...] [...]1,8 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] września 2005 r.

65. [...][...] 1,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

66. [...][...] 2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] września 2005 r.

67. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] września 2005 r.

68. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] września 2005 r.

69. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] września 2005 r.

70. [...] [...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja2005 r.

71. [...] [...]1,9, nr rej. [...], zarejestrowany [...] lipca 2005 r.

72. [...][...]1,2 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] września2005 r.

73. [...][...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] września2005 r.

74. [...] [...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

75. [...] [...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

76. [...][...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] października 2005 r.

77. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

78. [...][...]2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] czerwca 2005 r.

79. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2005 r.

80. [...][...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2005 r.

81. [...][...]2,5, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2004 r,

82. [...][...]1,4, nr rej. [...], zarejestrowany [...] kwietnia 2005 r.

83. [...][...]1,3 , nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2005 r.

84. [...][...] 2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] września2005 r.

85. [...][...]1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2005 r.

86. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] października 2005 r.

87. [...][...]2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] grudnia 2005 r.

88. [...] [...] 2,0, nr rej. [...], zarejestrowany [...] maja 2005 r.

89. [...][...]1,6, nr rej. [...], zarejestrowany [...] listopada 2005 r.

90. [...][...]1,4 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.-

91. [...][...] 1,8 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

92. [...]# 1,9, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

93. [...][...]1,4 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

94. [...][...]1,6 [...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] stycznia 2006 r.

95. [...][...] 1,6 KAT, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

96. [...] [...]1,9, nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

97. [...][...], nr rej. [...], zarejestrowany [...] marca 2006 r.

Pełnomocnik powołał się na uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 3/2007), gdzie wskazano iż w sytuacji zwrócenia się z żądaniem zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdów powoduje konieczność odniesienia się przez organ administracyjny do takiego obowiązku w formie aktu lub też czynności, które strona może poddać kontroli sądu administracyjnego. Pełnomocnik wniósł o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu kwoty [...] zł na rzecz skarżącej w terminie do dnia # grudnia 2010 r.

Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr Nr # Prezydent Miasta [...] odpowiadając na pismo z dnia # grudnia 2010 r. wskazał, iż roszczenia dotyczące zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu były przedmiotem postępowania sądowego, które zakończyło się wydaniem prawomocnego wyroku o oddaleniu powództwa w tym zakresie (sygn. akt Sądu Okręgowego w [...] [...], sygn. akt Sądu Rejonowego w [...] [...]). Roszczenia powódki (skarżącej) zostały uznane za przedawnione, zatem brak podstaw do uwzględnienia żądania zapłaty.

Decyzją z dnia # lutego 2011 r. nr # Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm., dalej – ustawa o finansach publicznych), art. 104 i art. 105 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2000/98/1071 – j.t. ze zm., dalej - kpa), art. 70, art. 79 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej – ordynacja podatkowa) umorzył postępowanie w sprawie zwrotu skarżącej części opłat za wydanie kart pojazdu uiszczonych w roku 2004 w okresie od maja do [...] grudnia 2004 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przytoczył stan faktyczny w sprawie i wskazał, że wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] sygn. akt [...] z dnia [...] września2010 r. roszczenia powódki (skarżącej) o zwrot nadpłaty zostały oddalone z powodu przedawnienia. Decyzja niniejsza dotyczy części żądania, to jest roszczeń o zwrot nadpłaty za pojazdy sprowadzone i zarejestrowane od maja 2004 r. do [...] grudnia 2004 r. Zdaniem organu bezsporne jest, iż skarżąca w roku 2004 r. od maja 2004 r. do [...] grudnia 2004 r. nabyła za granicą 29 pojazdów:

1. Samochód osobowy marki [...][...]1,3 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] maja 2004 r.

2. Samochód osobowy marki [...][...] 1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] maja 2004 r.

3. Samochód osobowy marki [...] [...]1,8 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] maja 2004 r.

4. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] maja 2004 r.

5. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] maja 2004 r.

6. Samochód osobowy marki [...][...]2,5 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] czerwca 2004 r.

7. Samochód osobowy marki [...][...] - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] lipca 2004 r.

8. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] październik 2004 r.

9. Samochód osobowy marki [...][...] 1,4 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudzień 2004

10. Samochód osobowy marki [...][...] 1,4 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

11. Samochód osobowy marki [...][...]1,3 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] ni- rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

12. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

13. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

14. Samochód osobowy marki [...][...]1,1 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

15. Samochód osobowy marki [...][...]1,3 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

16. Samochód osobowy marki [...][...]1,1 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004r

17. Samochód osobowy marki [...][...]1,1 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

18. Samochód osobowy marki [...] [...]1,3 kat- zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

19. Samochód osobowy marki [...][...]1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] listopad 2004 r.

20. Samochód osobowy marki [...] [...]- zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] listopad 2004 r.

21. Samochód osobowy marki [...][...] 1,6 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

22. Samochód osobowy marki [...][...]2,0 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

23. Samochód osobowy marki [...][...] 1,6 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

24. Samochód osobowy marki [...][...]1,8 kat, nr rej. [...] zarejestrowany w UM [...] [...] grudnia 2004 r.

25. Samochód osobowy marki [...] [...]1,6 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

26. Samochód osobowy marki [...][...]1,1 kat - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2004 r.

27. Samochód osobowy marki [...] [...] - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] październik 2004 r.

28. Samochód osobowy marki [...][...]1,8 - zarejestrowany w Urzędzie Miasta [...] nr rej. [...] w dniu [...] listopad 2004 r.

29. Samochód osobowy marki [...] [...] 2,5 - zarejestrowany w U. M. [...] 21.05. 2004 r. nr rej. [...].

Organ wskazał, iż za wydanie kart pojazdów dla wyżej wskazanych pojazdów skarżąca zapłaciła kwotę [...] zł. Zapłata nastąpiła na podstawie wyżej przywołanego rozporządzenia ws. kart pojazdu, które zostało przez Trybunał Konstytucyjny uznane za niezgodne z Konstytucją, jednakże utrata mocy tego przepisu została przez Trybunał ustalona na dzień 1 maja 2006 r. Organ powołał się następnie na art. 60 ustawy o finansach publicznych i wyjaśnił, iż opłaty za kartę pojazdu należy uznać za środki publiczne, o których mowa w punkcie 7 tego przepisu. Strona wniosła o zwrot zapłaconych opłat w kwocie [...] zł od każdego z pojazdów, gdyż uznała, iż nie było podstaw do uiszczenia opłaty powyżej kwoty # zł. Jednak wobec treści art. 60 ustawy o finansach publicznych, żądanie strony należy uznać za wniosek o zwrot nadpłaty w świetle działu III Ordynacji podatkowej. Przepisy tego działu mają zastosowanie w sprawie, gdyż wynika to wprost z art. 67 ustawy o finansach publicznych. Zgodnie zaś z art. 72 § 1 ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę: nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. W przypadku opłaty za kartę pojazdu byłaby to nienależnie zapłacona niepodatkowa należność budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Organ argumentował dalej, iż stosownie do art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ ustalił, iż prawo do nadpłaty wygasło. Przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi bowiem, iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Płatność za wszystkie karty pojazdu wydane w roku 2004 upłynęła w roku 2004. Zatem od [...] grudnia 2004 roku należy liczyć 5 letni okres przedawnienia zobowiązania do zapłaty za karty pojazdu, który upłynął # grudnia 2009 r. Skarżąca złożyła wniosek o zwrot kwoty nadpłaconych opłat, w tym za rok 2004 w dniu # grudnia 2010 r. to jest już po upływie 5 letniego okresu przedawnienia. Zdaniem organu należy stwierdzić, że prawo do złożenia przez skarżącą wniosku o zwrot nadpłaconych opłat wygasło. Skoro po upływie okresu przedawnienia zobowiązania strona nie może złożyć wniosku o nadpłatę to znaczy, że nie może być wszczęte ani nie może się toczyć postępowanie w tym zakresie i tym samym postępowanie administracyjne w zakresie zwrotu opłat za rok 2004 jest bezprzedmiotowe. Organ podkreślił, powołując się na stanowisko doktryny, że termin do złożenia wniosku o nadpłatę wskazany w art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej jest terminem materialnoprawnym, który nie może być ani odroczony ani też przedłużony, a po jego upływie wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie wszczyna postępowania a jeżeli postępowanie było prowadzone, mimo że wniosek został złożony po upływie terminu, to powinno być ono umorzone. Wreszcie organ wskazał, iż zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Pismem z dnia # lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł odwołanie od powyższej decyzji i zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności: art. 105 § 1 kpa poprzez błędne uznanie iż postępowanie administracyjne w przedmiotowym zakresie jest bezprzedmiotowe i wobec tego należy je umorzyć; art. 79 § 2 w zw. z art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, iż przedmiotowa należność przedawnia się z upływem 5- letniego terminu przedawnienia od końca roku kalendarzowego, w którym powstała nadpłata podatku, wobec czego prawo do zwrotu nadpłaty w umorzonej części odpada; oraz naruszenie norm prawa materialnego, a w szczególności art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne uznanie iż dochodzona przez skarżącą należność stanowi dochody pobierane przez samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw; art. 67 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne uznanie, iż w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych opłat za wydanie kart pojazdów znajdą odpowiednio uregulowania ordynacji podatkowej. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie skarżącej zwrotu nadpłaconej kwoty [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w zwrocie nadpłaty, tytułem nienależnie uiszczonych w okresie od maja do [...] grudnia 2004 r. opłat za wydanie kart pojazdów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu pełnomocnik zarzucił nadinterpretację przepisów przywoływanych jako podstawę kwestionowanej decyzji. Wskazał, iż powołane w decyzji uregulowanie art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych jednoznacznie normuje sytuację, zgodnie z którą do zbioru dochodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego zalicza się te pobierane przez samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw. Podstawą prawną do pobrania opłat, będących przedmiotem sprawy, było rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z dnia [...] lipca 2003 r. Okoliczność uregulowania wniesienia powyższej zapłaty we wskazanej wysokości w formie rozporządzania zamiast ustawy stała się zasadniczym powodem stwierdzenia niekonstytucyjności przedmiotowego uregulowania i powstania obowiązku zwrotu pobranych opłat przez organ. Nie ulega wobec tego, zdaniem pełnomocnika, wątpliwości, iż w sprawie źródło powstania należności o charakterze publicznoprawnym ma tak istotne znaczenie. Zdaniem Skarżącej, odpada, wobec powyższego, uzasadnienie prawne decyzji albowiem stan faktyczny w sprawie nie podlega uregulowaniu art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych, a w związku z tym także art. 67 tejże ustawy. Powyższe implikuje, iż nieuzasadnionym jest odpowiednie zastosowanie przepisów działu III ordynacji podatkowej, w tym wskazywanego przez organ zapisu art. 70 § 1 stanowiącego o terminie przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Kolejno, z ostrożności procesowej, pełnomocnik wskazał, na termin wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którym zakwestionowana została podstawa pobrania opłaty za wydanie kart pojazdów i wywodził, iż to właśnie z tym dniem można łączyć początek biegu terminu przedawnienia zgodnie z ordynacją podatkową. Za takim stanowiskiem przemawia interpretacja uregulowania w art. 72 § 1 ust. 1 w związku z art. 74 ordynacji podatkowej - w ostatnim ze wskazanych uregulowań zapisano możliwość powstania nadpłaty w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, co miało miejsce w sprawie. Zdaniem pełnomocnika, w przypadku ewentualnego zastosowania unormowań rozdziału III ordynacji podatkowej, termin przedawnienia roszczenia z tytułu nadpłaty powinien biec nie od dnia zapłaty opłaty, lecz od dnia wydania wspomnianego orzeczenia - tj. od dnia #stycznia 2006 r.

Zdaniem pełnomocnika, powyższe prowadzi do wniosku, iż w sprawie zastosowanie znajdą przepisy kodeksu postępowania administracyjnego bez odpowiedniego stosowania wskazanych przepisów ordynacji podatkowej. Podkreślono, że uregulowania procedury administracyjnej nie przewidują przedawnienia roszczeń stąd bezpodstawnym jest umorzenie części postępowania z uwagi na stwierdzenie jego bezprzedmiotowości stanowiącej przesłankę do podjęcia takiej decyzji na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr # Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej – SKO, Kolegium) na podstawie art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (j.t. z 2001 r. Dz.U. Nr 142, poz. 1592) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło stan faktyczny w sprawie i podniosło, iż rozstrzygnięcie zawarte w sentencji zaskarżonej decyzji z dnia # lutego 2011 r. sprowadzające się do umorzenia postępowania administracyjnego, wszczętego wnioskiem pełnomocnika skarżącej jest w pełni uzasadnione i właściwe, aczkolwiek całkowicie z innych względów niż wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Kolegium, z materiału zgromadzonego w sprawie bezspornie wynika, iż sprawa zwrotu skarżącej nadpłaconych opłat za wydanie kart pojazdu w kwocie [...] zł była już przedmiotem postępowania i rozstrzygnięcia w drodze administracyjnej przez właściwy organ administracji samorządowej - Prezydenta Miasta [...].

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej wnioskiem z dnia [...] września2009 roku zgłosił żądanie skierowane do organu administracji publicznej zwrotu nadpłaconych opłat za wydanie kart pojazdu w kwocie [...] zł. Kolegium nadmieniło, że do czasu wejścia w życie ustawy o finansach publicznych tj. 1 stycznia 2010 r. brak było przepisów określających tryb zwrotu w/w opłaty. Dalej SKO argumentowało, iż sądownictwo administracyjne w tym względzie prezentowało stanowisko, iż skoro obowiązek uiszczenia opłaty za wydanie kart pojazdu powstaje w toku indywidualnej sprawy administracyjnej o rejestrację pojazdu, rozstrzyganej przez organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej, to po pierwsze, sam obowiązek uiszczenia opłaty ma charakter obowiązku administracyjnego, który wynika z przepisów prawa a po drugie, organ administracji publicznej jest uprawniony do orzekania w przedmiocie tego obowiązku, z tym że nie ma podstawy do rozstrzygania o tym w drodze decyzji administracyjnej. Kolegium skonstatowało, że niewątpliwym jest, iż uiszczenie opłaty za wydanie karty pojazdu jest wykonaniem przez stronę obowiązku wynikającego z przepisu prawa powszechnie obowiązującego, o którym organ nie rozstrzyga w drodze decyzji administracyjnej. Wobec tego żądanie zwrotu części uiszczonej opłaty za kartę pojazdu powoduje konieczność odniesienia się przez organ do takiego obowiązku w formie aktu lub czynności, które strona może poddać kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Kolegium zatem, skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia ws. kart pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Kolegium stwierdziło, iż w wyniku zgłoszenia przez pełnomocnika skarżącej żądania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu pismem z dnia [...] września2009 r. organ administracji publicznej wyraził swoje stanowisko o odmowie zwrotu uiszczonej części opłaty za kartę pojazdu w piśmie z dnia [...] października 2009 r. podtrzymanym w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r., stwierdzając, iż brak podstaw prawnych do zwrotu żądanych kwot przez stronę, a opłata w kwocie [...] zł pobrana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. Kolegium podkreśliło, że odmowa zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu, dokonana przez organ administracji publicznej odnosi się do obowiązku publicznoprawnego. Pismo zawierające stanowisko organu należy więc do szeroko pojętego zakresu przedmiotowego działania administracji publicznej. Dotyczy ono obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Spełnione są zatem wszystkie niezbędne przesłanki uznania tego aktu za czynność materialno-techniczną, unormowaną w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. W konsekwencji – odmowa zwrotu skarżącej części opłaty za kartę pojazdu, która to opłata została pobrana m.in. na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia ws. kart pojazdu, stanowiła czynność, na którą przysługiwała skarga do sądu administracyjnego (oczywiście po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w który skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa).

W sprawie zwrotu skarżącej uiszczonej opłaty za kartę pojazdu w latach 2004-2006, zakończonej w 2009 r. czynnością materialno-techniczną organu administracji publicznej strona nie skorzystała z możliwości zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.

Konkludując organ wskazał, iż sprawa skarżącej części opłat za wydanie kart pojazdu uiszczonych w roku 2004 w okresie od maja do [...] grudnia 2004 r. była już przedmiotem rozstrzygnięcia na drodze administracyjnej i wobec powyższego brak jest możliwości prawnych by ponownie w drodze administracyjnej prowadzić postępowanie i rozstrzygać w sprawie zwrotu skarżącej części opłat za wydanie kart pojazdu uiszczonych w roku 2004. Postępowanie wszczęte wnioskiem pełnomocnika dniu # grudnia 2010 r. jest bezprzedmiotowe - sprawa ta została już rozstrzygnięta – i postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł pełnomocnik skarżącej zarzucając naruszenie norm prawa procesowego, a w szczególności: art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie z uwagi na uznanie, iż pisma zawierające odmowę wypłaty nadpłaconych opłat dochodzonych przez Skarżącą datowane na [...] października 2009 r. oraz [...] listopada 2009 r. stanowiły akty lub czynności podlegające kontroli działalności administracji publicznej i tym samym oparciu decyzji w przedmiocie utrzymania decyzji o umorzeniu postępowania na nieskorzystaniu przez stronę z prawa wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 ust. 3 tejże ustawy. Pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji Kolegium i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik przytoczył stan faktyczny w sprawie i wskazał, że strona skarżąca w całej rozciągłości nie podziela stanowiska wyrażonego w sprawie zarówno przez Prezydenta Miasta [...] jak i przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Pełnomocnik podtrzymał stanowisko zajęte w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a nadto wskazał, że już w wezwaniach kierowanych do Prezydenta Miasta [...] w roku 2009 r. wskazywano na uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. wydaną w sprawie sygn. akt I OPS 3/2007 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 1[...] maja2007 r., sygn. akt III CZP 35/07, z których wynika, że stwierdzenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, że określony obowiązek istnieje lub nie istnieje w określonym zakresie, nie wyklucza dochodzenia przez strony roszczenia o zapłatę w zakresie dotyczącym tego obowiązku, jeżeli organ nie wykona świadczenia. Zdaniem pełnomocnika zatem, możliwy był wybór drogi postępowania w tejże sprawie. W wezwaniu z dnia [...] października 2009 r. mowa o rozważanym przez skarżącą wniesieniu powództwa do sądu powszechnego, jak i o skutkach związanych z możliwością poddania rozstrzygnięcia organu kontroli sądu administracyjnego. Na skutek braku merytorycznej odpowiedzi ze strony organu administracyjnego w przedmiotowej sprawie doszło do wytoczenia powództwa przed sądem cywilnym, gdzie oddalono powództwo po przeprowadzeniu postępowania drugoinstancyjnego z uwagi na zgłoszony przez pozwaną zarzut przedawnienia przedmiotowego roszczenia, przy uwzględnieniu działalności gospodarczej, w ramach której nabywane były przez powódkę (skarżącą) pojazdy, a tym samym uiszczane opłaty za wydanie kart pojazdów. Zdaniem pełnomocnika skarżącej - uznać należy, iż wezwania kierowane do organu I instancji w roku 2009 r. zostały skonsumowane w wyniku wytoczenia powództwa przed sądem powszechnym.

Z uwagi na zakończenie tego postępowania, w obliczu możliwości dochodzenia roszczenia na gruncie prawa administracyjnego, w pełni uzasadnionym, zdaniem pełnomocnika, stało się skierowanie kolejnego wezwania do zapłaty wyliczonych nadpłat za wydanie kart pojazdów. Przyjęta przez stronę skarżącą koncepcja działania została uznana przez organ I instancji, który motywem wydanej przez siebie decyzji o częściowym umorzeniu postępowania uczynił merytoryczny zarzut oparty na uregulowaniach ustawy o finansach publicznych i ordynacji podatkowej (o czym mowa była wcześniej).

Stanowisko Kolegium prowadziłoby do wniosku, iż skarżącej w chwili kierowania wezwania do zwrotu dokonanych opłat przysługiwałyby rozdzielnie: możliwość dochodzenia roszczenia w postępowaniu administracyjnym (co oznaczałoby niemożliwość skorzystania z drogi postępowania cywilnego) albo równoległe skierowanie sprawy na drogę postępowania przed sądem powszechnym oraz przed organami administracyjnymi (niecelowe z uwagi na okoliczność, iż roszczenia wynikające z tego samego stanu faktycznego stałyby się przedmiotem dwóch odrębnie prowadzonych postępowań).

Według pełnomocnika skarżącej za nietrafne uznać należy stanowisko SKO, oparte na twierdzeniu o rzekomym wyczerpaniu drogi postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy nieprawidłowo przyznał pismom z dnia [...] października 2009 r. oraz [...] listopada 2009 r. przymiot innych niż określone w pkt 1-3 art. 3 ppsa. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w związku z wydaniem których przysługiwało stronie wniesienie skargi w trybie art. 52 § 3 ppsa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Kolegium, odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdziło, że nie ulega wątpliwości, iż w stanie prawnym dotyczącym roku 2004, w zakresie zwrotu nienależnie pobranej części opłaty za kartę pojazdu, osoby zainteresowane mogły swoich roszczeń dochodzić na drodze procesu cywilnego bądź na drodze administracyjnej, przy czym sposób dochodzenia tej należności zależał od wyboru strony. Droga administracyjna polegała na zgłoszeniu skierowanego do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, którą organ załatwiać miał w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego ( art. 3 § 2 pkt 4 ppsa). Organ w pełni podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 02/153/1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm., dalej - ppsa)). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ppsa, sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc stwierdzenie istnienia którejkolwiek z powyższych przesłanek skutkuje wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 ppsa).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że sprawa w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest sprawą administracyjną. Po drugie, że rozstrzygnięcie organów administracji w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu winno mieć i miało w niniejszej sprawie formę czynności materialno-technicznej. Po trzecie, na rozstrzygnięcie w sprawie o zwrot opłaty za kartę pojazdu przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wszystkie powyższe okoliczności były przedmiotem uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2008 r. I OPS 3/07, w której przesądzono, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). (ONSAiWSA 2008/2/21, POP 2008/3/45, OSP 2008/5/51, Prok.i Pr.-wkł. 2008/7-8/65, OSP 2008/7-8/89). Pogląd powyższy jest w doktrynie ugruntowany i nie budzi zastrzeżeń.

Należy również wskazać – w ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r. (I OSK 52/07, LEX nr 516648) – że przyjęcie takiego stanowiska [...] nie oznacza, że tym samym niedopuszczalna jest droga sądowa przed sądem powszechnym dla dochodzenia roszczenia o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela bowiem stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 1[...] maja2007 r. sygn. akt III CZP 35/07, że o dopuszczalności drogi sądowej przed sądem powszechnym decyduje przede wszystkim podstawa prawna wskazana przez powoda, a nie to, czy rzeczywiście roszczenie istnieje. Należy przy tym dodać, że stwierdzenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, iż w oznaczonym zakresie powstaje obowiązek administracyjny strony lub nie, nie wyklucza dochodzenia przez stronę roszczenia o zapłatę w zakresie dotyczącym tego obowiązku, jeżeli organ nie wykona świadczenia. Rozstrzygnięcie sądu administracyjnego o istnieniu lub nieistnieniu takiego obowiązku może mieć zasadnicze znaczenie w toku rozpoznawania sprawy cywilnej o zapłatę.

Na podstawie akt sprawy Sąd ustalił., że:

- pismem z dnia [...] września2009 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do organu I instancji z żądaniem zwrotu części opłat za karty pojazdu;

- w odpowiedzi na powyższe pismo organ pismem z dnia [...] października 2009 roku odmówił skarżącej zwrotu rzeczonych opłat;

- i stanowisko swoje podtrzymał w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. z uwagi na brak podstaw prawnych do zwrotu;

- prawomocnym wyrokiem z dnia [...] września2010 r. Sąd Okręgowy w [...] Wydział XV Cywilny Odwoławczy sygn. akt [...] oddalił powództwo skarżącej o zapłatę (powództwo przeciwko Gminie-Miastu [...] o zapłatę kwoty # zł z tytułu zwrotu części opłat za karty pojazdu) z uwagi na przedawnienie roszczeń;

- pismem z dnia # grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się ponownie do organu I instancji z żądaniem zwrotu części opłat za karty pojazdu (w zakresie analogicznym jak w piśmie z dnia [...] września2009 r.);

- w odpowiedzi na powyższe pismo organ I instancji – pismem z dnia #stycznia 2011 r. odmówił uwzględnienia żądania wskazując na przedawnienie roszczeń skarżącej (powódki) w postępowaniu przed sądem powszechnym;

- decyzją z dnia #lutego 2011 r. organ I instancji umorzył postępowanie z wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia #grudnia 2010 r.

- pismem z dnia #lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do organu I instancji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa;

- pismem z dnia #lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożył odwołanie od decyzji z dnia #lutego 2011 r.;

- decyzją z dnia [...] maja 2011 r. organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji;

- zaś wyrokiem z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Po 27/11 po rozpoznawaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2001 r. sprawy ze skargi skazanej na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych opłat związanych z wydaniem kart pojazdów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę.

Należy dodać, iż zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2011 r. organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia #lutego 2011 r., ze względów innych aniżeli podniesione w decyzji pierwszoinstancyjnej, a to z tego względu, iż sprawa była już rozstrzygnięta poprzednio w drodze czynności materialno-technicznej z dnia [...] października 2009 r. (stanowisko swoje organ podtrzymał w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r.), która nie została zaskarżona do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż nie sposób odmówić słuszności powyższym twierdzeniom organu II instancji. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, iż sprawa zwrotu skarżącej części opłat za karty pojazdy była już przedmiotem rozpoznawania i rozstrzygnięcia przez organ II instancji, który uczynił to w – prawem przewidzianej formie – czynności materialno-technicznej, która – jako nie zaskarżona – pozostaje do dziś dnia rozstrzygnięciem w sprawie. Brak zatem podstaw do ponownego rozstrzygania przez organ w tym samym przedmiocie.

Przede wszystkim jednak, na tle powyższych wywodów, Sąd stwierdza, iż – jakkolwiek w sprawie o zwrot opłat za karty pojazdów dopuszczalna jest drogą postępowania przed sądem powszechnym, jak i przed organami administracji i w konsekwencji przez sądem administracyjnym – to jednak, podobnie jak Sąd w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 27/11, rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na względzie, że prawomocnym wyrokiem z dnia [...] września2010 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] działając na skutek apelacji wniesionej przez Gminę Miasta [...] zmienił wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia #czerwca 2010 r., sygn. akt [...]/1 w ten sposób, że oddalił powództwo skarżącej o zapłatę # zł tytułem zwrotu opłat za wydanie kart pojazdów wskazanych w pozwie. Należy bowiem zważyć na art. 365 § 1 ustawy z dnia [...] listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964 r., nr 43, poz. 296 ze zm.), zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądu charakteryzuje się dwoma aspektami. Pierwszy z nich odnosi się do faktu istnienia prawomocnego orzeczenia, drugi zaś przejawia się w mocy wiążącej jako określonym walorze prawnym rozstrzygnięcia zawartego w treści orzeczenia. Orzeczenie prawomocne pociąga za sobą tę konsekwencję, że nikt nie może negować faktu istnienia orzeczenia i jego określonej treści bez względu na to czy był, czy też nie był stroną w postępowaniu w wyniku którego zostało wydane orzeczenie, które stało się prawomocne (K. Piasecki, w: red. J. Jodłowski, K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, Warszawa 1989 r., str. 590, zob. też M. Jędrzejewska, K. Weitz, red. T. Ereciński, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. II, Warszawa 2009 r., str. 100-101). Przepis art. 365 k.p.c. stanowiący o związaniu prawomocnym wyrokiem, nie tylko stron i sądu, który go wydał, ale także innych sądów oraz organów państwowych, wywiera określone skutki w sferze materialnoprawnej. Jest zatem przepisem prawa materialnego, który dotyczy także sądów administracyjnych, a jego naruszenie stanowi przesłankę, o której mowa w art. 174 pkt. 1 ppsa (wyrok NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 674/09, lex nr 594151). Wobec powyższego Sąd stwierdza, że zarówno organ administracji, jak i Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę były związane wymienionym prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w #.

Podzielając poglądy wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Po 27/11 i czyniąc je swoimi, Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie organ administracji odpowiadając na pismo skarżącej z dnia #grudnia 2010 r. wskazał w piśmie z dnia #stycznia 2011 r., że zgłoszone żądanie było już przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym, które zakończyło się wydaniem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...]. Tym samym w sprawie została podjęta czynność przez organ administracji na podstawie której organ ten ustosunkował się do żądania skarżącej powiadamiając ją, że z tego powodu brak jest podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał przy tym na względzie uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 1[...] maja2007 r. (sygn. akt III CZP 35/07, OSNC 2008/7-8/72) oraz uchwałę z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 3/07, ONSAiWSA 2008/2/21), jednakże dopuszczalność zarówno drogi sądowej przed sądem powszechnym, jak i administracyjnym nie oznacza, że skarżąca po negatywnym dla niej rozstrzygnięciu w ramach jednego z postępowań może skutecznie dochodzić tego samego żądania przed sądem administracyjnym z zupełnym pominięciem prawomocnego wyroku sądu powszechnego. Sytuacja, w której skarżącej przysługiwał wybór co do prowadzenia postępowania w ramach trybu cywilnego bądź sądowoadministracyjnego nie oznacza, że dopuszczalnym pozostaje w tej samej pod względem przedmiotowym sprawie powtórne toczenie postępowania na skutek negatywnego dla skarżącej zakończenia wcześniejszej sprawy.

Z opisanych względów skarga podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.