Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 295/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi H. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr Rep. "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 czerwca 2012r. skarżąca H. Ł. zwróciła się

o "umorzenie kosztów sądowych", powołując się na ciężką sytuację finansową, inwalidztwo i korzystanie z pomocy opieki społecznej.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca złożyła wypełniony formularz wniosku PPF z dnia 16 lipca 2012 r.,

w którym zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Ze złożonego formularza wynika, iż skarżąca jest inwalidką I grupy z przyznaną opieką, choruje na płuca, jest osobą niedowidzącą. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości

w "[...]" o powierzchni 5 arów, na której posadowiony jest dom o powierzchni 47m2, zamieszkiwany przez syna, synową i ich dzieci. Innego majątku nieruchomego nie posiada. Nie posiada również majątku ruchomego, zasobów pieniężnych, przedmiotów o znacznej wartości. Syn i synowa skarżącej zamieszkują osobno, są osobami bezrobotnymi. Wnioskodawczyni zamieszkuje w "[...]" w wynajmowanym domu. Jest osoba samotną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Ponadto jak wynika ze skargi pomaga w utrzymaniu dwojgu ze swoich dzieci. Wskazała, iż pomocy udziela jej Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w "[...]". Na tę okoliczność przedstawiła dwie decyzje: z dnia 19 marca 2012r. (k. 23) w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na zakup leków i żywności w kwocie 100 zł oraz z dnia 27 kwietnia 2012r. w przedmiocie przyznania zasiłku celowego – specjalnego na częściowy zakup kuchni w wysokości 150 zł ( k. 32). Ponadto na podstawie akt administracyjnych - treści odwołania z dnia 2 marca 2012r. ustalono, iż skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 650 zł (k. 67).

Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym,

w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia, czy też majątku na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi jak i ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika w celu reprezentowania jej w przedmiotowej sprawie.

Za powyższym stanowiskiem przemawia przede wszystkim uzyskiwanie przez skarżącą bardzo niskiego dochodu w wysokości 650 zł. Trudną sytuację materialną potwierdza konieczność korzystania przez skarżącą ze środków przyznawanych jej

z opieki społecznej w postaci zasiłków celowych. Należy zatem stwierdzić, iż skarżąca utrzymuje się z bardzo ograniczonych środków finansowych, które z trudem wystarczają na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych. Trudno zatem uznać, aby

z uzyskiwanego dochodu czy też środków finansowych uzyskiwanych z tytułu zasiłków, skarżąca była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika. Skarżąca nie posiada również majątku umożliwiającego zdobycie środków finansowych. Należy również mieć na uwadze, iż wnioskodawczyni jest osobą starszą i schorowaną

o znacznym stopniu niepełnosprawności.

W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca niewątpliwie znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej. W związku z niezakreśleniem

o ustanowienie, którego z pełnomocników skarżąca wnosi tj. radcy prawnego, adwokata czy też doradcy podatkowego, ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.