Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 425/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 4 i 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] i z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2008 r. A. D. złożyła do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargę dotyczącą mobbingu ze strony przełożonych. Przedmiotowa skarga została rozpatrzona przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, który zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 238 § 1 kpa, poinformował skarżącą, iż zarzuty podniesione w skardze uznaje za bezzasadne. W dniu 25 listopada 2008 r. A. D., powołując się na art. 37 w zw. z art. 229 pkt 8 kpa, skierowała do Prezesa Rady Ministrów zażalenie na zawiadomienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie rozpoznania jej skargi z dnia [...] października 2008 r.

Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], stanowiącym odpowiedź na wystąpienie z dnia 25 listopada 2008 r., Zastępca Dyrektora Biura [...] poinformował skarżącą o sposobie załatwienia przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargi z dnia [...] października 2008 r. oraz wyjaśnił, iż brak jest podstaw dla zastosowania art. 37 kpa w sprawach załatwianych w trybie skargowym.

Pismem z dnia 14 lutego 2009 r. A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz skargę o wznowienie postępowania wszczętego w sprawie w sprawie złożonego w dniu [...] października 2008 r. zawiadomienia do Szefa ABW o stosowanie mobbingu przez przełożonych.

W nawiązaniu do powyższej skargi, Zastępca Dyrektora Biura [...] pismem z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], poinformował skarżącą, iż powyższa skarga została przekazana według właściwości Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, celem dalszego procesowania. Jednocześnie poinformowano, iż Prezes Rady Ministrów nie jest uczestnikiem sporu pomiędzy skarżącą a szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zaś stosownych wyjaśnień udzielono skarżącej zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...].

W dniu 13 marca 2009 r. A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę żądając uznania pism z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] za odpowiedź na zażalenie w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W odniesieniu do skargi w części, w której dotyczy ona pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] należy wskazać, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wcześniejsze zawiśnięcie sprawy stwarza tym samym stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii.

Dla oceny dopuszczalności skargi A. D. z dnia 13 marca 2009 r. istotne jest, że pismem z dnia 14 lutego 2009 r. wniosła ona już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na wystąpienie w sprawie zawiadomienia o sposobie rozpoznania skargi dotyczącej mobbingu ze strony przełożonych. Sprawa ta została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Wa 325/09.

W niniejszej sprawie zachodzi więc tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania z będącą w toku sprawą II SA/Wa 325/09.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga w części dotyczącej pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], jest niedopuszczalna i podlega odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa.

Rozpatrując natomiast kwestię dopuszczalności skargi w części, w której dotyczy ona pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn (niż określone w punktach 1-5 tego przepisu) jest niedopuszczalne. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Należy wskazać, iż zaskarżone pismo, nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów i czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych. W ocenie Sądu jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co w świetle art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obliguje Sąd do jej odrzucenia.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji