Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2164/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 39a, art. 39k, art. 39j, art. 39m, art. 92 ust. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego S. Z. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

S. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą T. w O. (dalej także jako strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 20010 r. nr [...], którą utrzymał w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2010 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 30 000 zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał: art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej k.p.a., art. 39a, art. 39k, art. 39j, art. 39m, art. 92 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 wrześnią 200Ir. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) – zwanej dalej u.t.d. oraz lp. 1.8 ust. 1, lp. 11.2 ust. 2, lp. 11.4 ust. 2, lp. 11.4 ust. 1, lp. 10.2 a i b, lp. 12.12 załącznika do u.t.d., art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 r.), art. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102/1 z dnia 11.4.2006 ze zm.), art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2004 r. Nr 92, poz. 879 ze zm.)

Podstawę faktyczną stanowiły ustalenia dokonane przez upoważnionych inspektorów ITD podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach [...].01 – [...].02.2010 r. Zakres kontroli obejmował okres od [...].01.2009 r. do [...].01.2010 r. Przedmiotem jej było min. sprawdzenie obowiązku prawidłowego użytkowania tachografów zamontowanych w pojazdach samochodowych oraz dopełnienie obowiązku przechowywania wykresówek przez co najmniej rok po ich użyciu, używanych podczas wykonywania przewozu drogowego na rzecz przedsiębiorcy. W tym celu zażądano od przedsiębiorcy wykresówek za okres od [...].06.2009 r. do [...].07.2009 r., pobrano również dokumenty z akt osobowych kierowców.

[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] czerwca 2010 r. nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 30 000 zł stwierdzając następujące naruszenia:

1. wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie: kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne (kara 2000 zł);

2. nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego: wykresówka zapisywana była za długo (kara 400 zł);

3. okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności (kara 500 zł);

4. nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie za każdy dzień (kara 25 000 zł);

5. skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego (kara 2 100 zł);

6. udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - za każdy dzień (kara 8 700 zł);

Odnośnie 1 naruszenia, objętego dyspozycją Ip. 1.8.1 załącznika do u.t.d., organ I instancji ustalił, że przedsiębiorca nie okazał do kontroli zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy dla K. C. za okres do [...].01.2009r. Ustalił przy tym, że kierowca ten posiadał badania lekarskie wydane w dniu [...].01.2004 r. na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 2004 roku - Prawo o ruchu drogowym i ważne do dnia [...].01.2009r., jak i to, że K. C. posiada od [...].01.2009 r. badania lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

Organ I instancji ustalił nadto, że przedsiębiorca nie okazał orzeczeń psychologicznych kierowców:

- R. D. za okres od [...].11.2009r. do [...].01.2010r.;

- A. J. za okres od [...].12.2009r. do [...].01.2010r.;

- M. Z. za okres do [...].09.2009r.

Uznał, że dowodem na to, iż K. C., R. D., A. J. i M. Z. pracowali na stanowisku kierowcy w okresie, kiedy nie posiadali ważnych badań lekarskich lub psychologicznych stwierdzających brak przeciwwskazań do pracy na stanowisku kierowcy jest ewidencja czasu pracy za rok 2009. Nałożona kara 2000 zł stanowiła iloczyn 4 naruszeń po 500 zł każde.

Odnośnie 2 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11.2. pkt. 2 załącznika do u.t.d., organ I instancji ustalił, że w trakcie kontroli przedsiębiorca okazał tarczę tachografu z dnia [...].07.2009 wypisaną na kierowcę J. P. Kierowca powyższą tarczę używał od godziny 19.00 w dniu [...].07.2009 r. do godziny 19.45 w dniu [...].07.2009 r., tzn. przez 24 godziny i 45 minut. Okazał także tarczę tachografu z dnia [...].06.2009, wypisaną na kierowcę J. P., który używał powyższą tarczę od godziny 17.25 w dniu [...].06.2009 r. do godziny 17.55 w dniu [...].06.2009 r., tzn. przez 24 godziny i 30 minut. Przedmiotowe tarcze przeznaczone były do używania maksymalnie przez okres 24 godzin, wobec tego nie uznał argumentów strony odnośnie nieznacznego przekroczenia czasowego w przedmiotowych przypadkach zbyt długiego zapisu wykresówki.

Odnośnie 3 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11 ust.4 pkt.2 załącznika do u.t.d., organ I instancji ustalił, że w trakcie prowadzonej kontroli przedsiębiorca okazał tarczę tachografu wypisaną na J. P. za dzień [...].06.2009 r., na której brak jest zapisów aktywności kierowcy od godziny 3.20 do godziny 3.30 w dniu [...].06.2009 r. Organ nie uwzględnił wyjaśnień strony, co do braku z przyczyn technicznych możliwości dokonania na odwrocie wpisu aktywności idealnie co do minuty. Stwierdził, że w stanie faktycznym sprawy kierowca powinien dokonać ręcznego wpisu swojej aktywności na odwrocie wykresówki, bowiem ma obowiązek rejestrowania wszystkich swoich aktywności w ciągu 24 godzin na wykresówce.

Odnośnie 4 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11 ust. 4 pkt.1 załącznika do u.t.d., organ I instancji ustalił, że w 50 przypadkach miało miejsce nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie - za każdy dzień, które pomnożone przez 500 zł stanowią z tego tytułu karę pieniężną w wysokości 25 000 zł;

Odnośnie 5 naruszenia, objętego dyspozycją lp. lp.10.2. a i b załącznika do u.t.d., organ I instancji - określając karę pieniężną w wysokości 2 100 zł - ustalił skrócenie dziennego okresu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego

a) o czas do jednej godziny (x 3)

b) za każdą rozpoczętą kolejną godzinę (x 9)

Stwierdził, że tarcza tachografu kierowcy J. P. za dzień [...].06.2009 r. wskazywała, że łącznie wykorzystał 6 godzin odpoczynku, zatem do wymaganych 9 godzin brak jest 3 godzin. Analiza danych zawartych na karcie kierowcy J. S. wykazała, iż w dniu [...].06.2009r. o godzinie 23:08 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. Odebrał jedynie 3 godziny i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku, co oznacza to, iż skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 11 minut. Z kolei analiza danych na jego karcie wykazała, iż w dniu [...].07.2009r. o godzinie 23:24 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku od godziny 16:59 dnia [...].07.2009r. do godziny 23:24 dnia [...].07.2009r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 35 minut.

Odnośnie 6 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 12.12 załącznika do ustawy w badanym okresie, w podanych datach, organ I instancji ustalił 29 przypadków dokonywania podjazdów (od 1 do 3 minut) bez użycia karty kierowcy. Kierowca A. M. zeznał, iż w opisanych dniach dokonywał podjazdów podstawiając lub odstawiając pojazd po rozładunku, co oznacza, iż przedsiębiorca udostępnił podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełne dane o okresach aktywności tego kierowcy.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 30 000 złotych.

W odwołaniu od w.w. decyzji strona zarzuciła:

1. Odnośnie naruszenia z lp. 1.8 ust. 1 załącznika do u.t.d., iż wobec stwierdzenia braku stosownych zaświadczeń zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 500 złotych bez względu na ilość kierowców którym można przypisać dane naruszenie;

2. Odnośnie naruszenia z lp. 11.2 ust. 2 załącznika do u.t.d. niezasadne jest karanie przedsiębiorcy wobec nieznacznego spowodowania naruszenia.

3. Odnośnie naruszenia z lp. 11.4 ust. 2 załącznika do u.t.d., nie było fizycznej możliwości odznaczenia na rewersie wykresówki czasu 10 minut.

4. Odnośnie naruszenia z lp. 11.4 ust. 1 załącznika do u.t.d., brak wykresówek wynika z faktu prowadzenia pojazdu przez kierowców zatrudnionych na umowę zlecenia, którym nie ewidencjonowano czasu pracy.

5. Odnośnie naruszenia z lp. 10.2 załącznika do u.t.d., w dniach 10/11.06.2009 r. kierowca prowadził pojazd w załodze i nieprawidłowo operował przełącznikiem grup czasowych. Odnośnie naruszeń kierowcy J. S. wnosiła o uwzględnienie zapisów wskazujących na art. 12 rozporządzenia 561/2006.

6. Odnośnie naruszenia z lp. 12.12 załącznika do u.t.d., kwestionowała zeznania kierowcy podnosząc brak naruszenia.

Organ odwoławczy po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, powołując się na podstawę prawną rozstrzygnięcia. Odniósł się do zarzutów w zakresie ustaleń faktycznych i częściowo je uwzględnił. Jednocześnie wskazał, że okoliczność ta nie ma wpływu na wynik sprawy. I tak, odnosząc się do kolejnych naruszeń (tu – zachowana kolejność z decyzji I instancji) podniósł, że:

Odnośnie 1 naruszenia, objętego dyspozycją Ip. 1.8.1 załącznika do u.t.d., wywiódł, że na podstawie zebranego w sprawie przez organ I instancji materiału dowodowego nie sposób stwierdzić naruszenia w postaci braku badań lekarskich kierowcy K. C. za okres od dnia [...].01.2009 r. do [...].01.2009 r. wobec braku odpowiedniej kwalifikacji prawnej na zaświadczeniu przedstawionym przez przedsiębiorcę. Stwierdził, że wobec braku potwierdzenia na zaświadczeniu wykonania badań profilaktycznych nie zostało ustalone, czy lekarz wystawiający przedmiotowe posiada stosowne uprawnienia do wydawania badań profilaktycznych, a wobec tego nie może wskazać, czy w danym stanie faktycznym zasadnie nałożono karę pieniężną za powyższe naruszenie. W zakresie pozostałej dokumentacji, potwierdził prawidłowość ustaleń i dokonaną ocenę odnośnie nie okazania do kontroli orzeczenia psychologicznego kierowcy R. D. za okres od [...].11.2009 r. do [...].01.2010 r. oraz kierowcy A. J. za okres od [...].12.2009 r. do [...].01.2010 r. ostatecznie stwierdzając zasadność nałożenie kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych za stwierdzone naruszenia z lp. 1.8 ust. 1 załącznika do u.t.d.

Odnośnie 2 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11 ust.2. pkt. 2 załącznika do u.t.d., organ odwoławczy analizując zapisy wykresówek kierowcy J. P. z dni: [...].07.2009 r. i [...].06.2009 wykazały, że kierowca używał wykresówki ponad 24-godzinny okres, na który zostały przeznaczone. Nastąpiło przerysowanie wykresówki w pierwszym przypadku w okresie od godziny 19:00 do godziny 19:45, w drugim, w okresie od godziny 17:25 do godziny 17:55, zatem uznał za zasadne nałożenie kary pieniężnej w wysokości 400 złotych za stwierdzone naruszenia z lp. 11.2 ust. 2 załącznika.

Odnośnie 3 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11 ust. 4 pkt.2 załącznika do u.t.d., organ odwoławczy wskazał, że zarzut strony w zakresie niemożliwości precyzyjnego określenia aktywności jest bezzasadny. Analiza zapisów wykresówki kierowcy J. P. z dni [...].06.2009 r. wykazała brak aktywności kierowcy wobec braku zapisów aktywności dotyczących okresu od godz. 03:20 dnia [...].06.2009 r. do 03:30 dnia [...].06.2009 r. Na rewersie wykresówki brak jakichkolwiek zapisów aktywności kierowcy w okresie tych 10 min. aktywności, co skutkowało prawidłowym nałożeniem kary pieniężnej 400 zł za stwierdzone naruszenie.

Odnośnie 4 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 11 ust. 4 pkt.1 załącznika do u.t.d., organ odwoławczy wskazał na obowiązek przechowywania wykresówek i wydruków przez przedsiębiorstwo w każdym przypadku sporządzenia wydruków w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu, okazywania ich lub doręczania na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Wskazał na obowiązek przedsiębiorcy udokumentowania każdego dnia kierowcy poprzez ewidencjonowanie czasu pracy w formie wykresówek, zapisów z karty kierowcy, a w przypadku gdy kierowca nie prowadzi pojazdu poprzez okazywanie w momencie kontroli w przedsiębiorstwie stosownych dokumentów, które w sposób jednoznaczny potwierdzają nieprowadzenie w określonych dniach pojazdu przez kierowcę. Stwierdził, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie przedsiębiorca nie okazał wykresówek lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu kierowcy P. K. i P. G. za okres [...].06.2009 r. – [...].07.2009 r., co potwierdził przedsiębiorca zeznając do protokołu przesłuchania oraz składając wyjaśnienia w odwołaniu. Organ I instancji stwierdził brak 50 wykresówek i organ I instancji prawidłowo nałożył karę pieniężną za to naruszenie mimo, że w jego ocenie, za okres od dnia [...].06.2009 r. do [...].07.2009 r. przedsiębiorca powinien okazać wykresówki lub inne dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu za 61 dni. Wobec tego, że organ odwoławczy nie orzeka na niekorzyść strony, w myśl art. 139 k.p.a., uznał brak wykresówek lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za 50 dni, uzasadniający nałożenie kary pieniężnej w wysokości 25 000 złotych.

Odnośnie 5 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 10.2. a i b załącznika do u.t.d., organ odwoławczy uwzględnił wyjaśnienia strony odnośnie prowadzenia w załodze pojazdu w dniach [...].06.2009 r. przez kierowcę J. P. Stwierdził bowiem, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego "nie był w stanie określić prawidłowości stwierdzonego przez organ I instancji naruszenia" i uznał za niezasadne nakładanie za nie kary pieniężnej. Mimo takiego ustalenia przyjął, iż nie ma to wpływu na końcowy wymiar kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Ocenił nadto, że analiza zapisów karty kierowcy J. S. z dni [...].06.2009 r. wykazała, iż skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 11 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Z kolei analiza zapisów z karty tego kierowcy z dni [...].07.2009 r. wykazała, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 35 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Nie okazano wydruków dających podstawę do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. W rezultacie uznał, że zasadne było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 2 100 złotych.

Odnośnie 6 naruszenia, objętego dyspozycją lp. 12.12 załącznika do u.t.d., organ odwoławczy wskazał z jednej strony, iż zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy - za każdy dzień. Z drugiej strony analizując dane z urządzenia rejestrującego uznał, że "nie stwierdzono braku aktywności w opisanych przez organ I instancji okresach". Wskazane przez organ I instancji okresy rejestrują aktywność kierowcy w formie prowadzenia pojazdu. Uznał za niezasadne nakładanie za powyższe naruszenie kary pieniężnej (a nałożono 8 700 zł), a jednocześnie stwierdził, iż nie ma to wpływu na końcowy wymiar kary pieniężnej.

Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Kwestionuje utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji odnośnie naruszenia z lp. 1.4 ust.1 polegającego na nieokazaniu wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie- za każdy dzień. Zarzuciła, że w stanie faktycznym organ odwoławczy stwierdził brak 50 wykresówek za okres od [...] czerwca do [...] lipca 2009r. kierowców P. K. i P. G. Natomiast w prowadzonym postępowaniu zostały pobrane do analizy wykresówki kierowców K. C., P. G., A. M., J. P., J. P. i J. S. Stąd niezrozumiałe jest powoływanie się w treści decyzji na wykresówki P. K., które nie zostały przedstawione do analizy. W przypadku kierowcy P. G. zostały przedstawione wszystkie dokumenty z tego okresu, a w aktach sprawy powinny znajdować się 36 wykresówki tego kierowcy oraz 7 zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, wystawionych za okres 25 dni. W przeświadczeniu skarżącego, poważne wątpliwości budzi nałożenie kary pieniężnej za naruszenie polegające na nieprawidłowym działaniu urządzenia rejestrującego: wykresówka zapisana była za długo oraz za naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy- za każdą wykresówkę. Także, zdaniem strony, wysokość kary pieniężnej jaka została nałożona po wydaniu decyzji odwoławczej powinna wynosić 28 500 zł, a nie 30 000 zł.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazał, że w przypadku kierowcy P. K. - to on prowadził pojazd na brakujących odległościach wykazanych innymi okazanymi wykresówkami (co zeznała strona do protokołu przesłuchania oraz składając wyjaśnienia w odwołaniu od decyzji organu I instancji). Nie zmienił ustaleń stanu faktycznego co do okoliczności nieokazania wykresówek zawierających zapis ww. "brakujących kilometrów". Uznał za uzasadnione nałożenie kary pieniężnej za powstałe naruszenia z lp. 11.4 ust. 1 załącznika do u.t.d. w wysokości 25 000 zł. Za zasadną przyjął ocenę wykresówki kierowcy J. P. z dni [...].06.2009r., iż wykazała ona brak aktywności kierowcy wobec braku zapisów aktywności dotyczących okresu od godz.03:20 dnia [...].06.2009r. do 03:30 dnia [...].06.2009r. skoro na rewersie wykresówki brak jest zapisów aktywności kierowcy w ww. okresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał skargę za zasadną.

Skarżący oparł skargę na zarzucie naruszenia zarówno prawa materialnego jak i procesowego, w związku z tym rozpoznania w pierwszej kolejności wymagały podniesione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego wyroku został ustalony w sposób prawidłowy, czyli bez naruszenia przepisów postępowania. Innymi słowy, warunkiem wstępnym formułowania wniosków na tle prawa materialnego jest – co do zasady – brak uchybień w stosowaniu prawa procesowego. Dopiero bowiem pewność, że ustalenia faktyczne zostały poczynione niewadliwie, zezwala na formułowanie przesądzających ocen co do zaistnienia w konkretnym przypadku przesłanek uregulowanych przez prawo materialne.

Jednocześnie wymaga podkreślenia, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Niewątpliwie zatem wydanie prawidłowej decyzji, w każdym przypadku, powinno poprzedzać dokładne ustalenie i rozważenie stanu faktycznego sprawy stosownie do art. 7, 77 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., co w niniejszej sprawie na mocy art. 140 k.p.a. ma zastosowanie do działania organu odwoławczego.

Ustalony bowiem przez niego stan faktyczny – w ramach rozpoznania odwołania - i ocena stanu faktycznego pozostają w sprzeczności z sentencją.

Organ odwoławczy nie dokonał matematycznego obliczenia wysokości kar – uwzględniając część zarzutów odwołania. Bezpodstawnie uznał, uwzględniając te zarzuty, że nie mają one wpływu na wysokość ostatecznej kary 30 000 zł, co nie jest zgodnie z poczynionymi przez niego ustaleniami faktycznymi, a ich ostateczną oceną.

Odnośnie I naruszenia z lp. 1.8.1 załącznika ustalił zasadność nałożenia 1000 zł kary za nie okazanie do kontroli orzeczenia psychologicznego kierowców A. J. i R. D. Odnośnie K. C. stwierdził, że nie sposób jest stwierdzić prawidłowość "naruszenia" na podstawie zebranego materiał dowodowego. Nie dokonał wprawdzie oceny ustaleń organu I instancji co do kierowcy M. Z., ale ostatecznie uznał za zasadne nałożenie kary na tej podstawie prawnej tylko w wysokości 1000 zł.

Odnośnie II naruszenia z lp. 11.2 pkt 2 załącznika do utd dokonał prawidłowej oceny co do za długiego zapisywania wykresówki przez kierowcę J. P. na tarczy tachografu za dzień [...] lipca 2009 r., co uzasadniało nałożenie kary w wysokości 400 zł, czego skarżący nie kwestionował w odwołaniu, a dopiero w skardze.

Odnośnie III naruszenia z lp. 11.4.2 zał. do u.t.d. poprzez okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, organ II instancji dokonał prawidłowych ustaleń i oceny, iż na okazanej tarczy tachografu wypisanej na kierowcę J. P. za dzień [...] czerwca 2009 r. brak jest zapisów aktywności kierowcy przez 10 minut, tj. od godz. 3.20 do 3.30 w dniu [...] czerwca 2009 r. Uzasadniało to nałożenie kary w wysokości 500 zł, czego skarżący nie kwestionował w odwołaniu, a dopiero w skardze.

Odnośnie IV naruszenia z lp. 11.4.1 zał. do utd organ odwoławczy ustalił wprawdzie, że przedsiębiorca powinien okazać za 61 dni wykresówki lub inne dokumenty potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu, a nie wyliczone przez organ I instancji za 50 dni, jednakże uwzględnił tu zasadę płynącą z art. 139 kpa prawidłowo uznając, że kara tak wyliczona za to naruszenie wynosi 25000 zł. Jednakże organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy odniesie się do zarzutów skarżącego, który zarzuca, że kara została naliczona m.in. a badanie wykresówek kierowcy P. K., którego wykresówki de facto nie były brane do analizy, a nawet ich nie żądano w toku kontroli.

Odnośnie V naruszenia z lp. 10.2 a i b w zakresie skrócenia dziennego okresu odpoczynku przez kierowcę J. P. za [...] czerwca 2009 r. przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny i za każdą rozpoczętą kolejną godzinę – organ odwoławczy nie uznał ustaleń organu I instancji. Stwierdził bowiem, że zebrany materiał przez organ I instancji nie pozwala przyjąć prawidłowości ustalenia tego naruszenia, wobec czego uznał za niezasadne nakładanie w tej części kary pieniężnej. Wprawdzie nie wskazał o jaką kwotę chodzi, oceniając bezpodstawnie, że nie ma to wpływu na wynik sprawy, ale z całokształtu materiału dowodowego wynika, że chodzi o kwotę 500 zł, którą należałoby odjąć od całości ustalonej w poz. V przez organ I instancji kary pieniężnej – 2100 zł. Pozostałaby zatem kara 1600 zł za dwa uchybienia ustalone prawidłowo przez oba organy po analizie danych na karcie kierowcy J. S. w dniu [...] czerwca 2009 r., kiedy to skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 11 minut i w dniu [...] lipca 2009 r., kiedy skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 30 minut.

Z powyższego wynika, że za te uchybienia kara pieniężna wynosiłaby odpowiednio 1100 zł i 500 zł, czyli łącznie 1600 zł (a nie 2100 zł jak to ustalił organ I instancji). Wyliczeń tych zabrakło w decyzji organu odwoławczego, który mimo stwierdzenia niezasadności nałożenia kary za naruszenia za dni [...] czerwca 2009 r. przez kierowcę J. P., ostatecznie uznał, że nie ma to wpływu na końcowy wymiar kary, który obliczył na 2100 zł, zamiast 1600 zł, co zdaje się wynikać z poczynionych przez organ odwoławczy ustaleń faktycznych. W tym zakresie dokonana ocena jest sprzeczna z ustaleniami faktycznymi. Nie może być zaakceptowana zasadność nałożenia kary pieniężnej za te 3 naruszenia w wysokości 2100 zł, skoro organ II instancji uznał za niezasadne nałożenie kary za pierwsze z tych naruszeń. Także błędny jest ostateczny wniosek, że uchybienie organu I instancji nie ma wpływu na wynik końcowy kary pieniężnej.

Odnośnie VI naruszenia opartego na lp. 12.12 załącznika do utd organ odwoławczy uznał za niezasadne nakładanie kary pieniężnej (w wysokości 8700 zł) za naruszenie polegające na udostępnianiu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy – za każdy dzień. Należy przypomnieć, że z ustaleń organu I instancji wynika drobiazgowe wyliczenie 29 krotnych podjazdów bez karty przez kierowcę A. M., które pomnożone przez 300 zł było uznane jako udostępnienie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy – za każdy dzień. Sąd podziela argumentację faktyczną i prawną organu odwoławczego, który analizując dane z urządzenia rejestrującego nie stwierdził braku aktywności w opisanych przez organ I instancji okresach. Rejestruj one bowiem aktywność kierowcy, jak wskazał, w formie prowadzenia pojazdu i uznał za niezasadne nałożenie kary pieniężnej w wysokości 8700 zł. Natomiast Sąd nie podziela konkluzji organu odwoławczego, że odliczenie kwoty 8700 zł nie ma wpływu na wynik sprawy.

O ile bowiem rachunkowe zsumowanie poszczególnych kar w ustalonych przez organ I instancji naruszeniach od 1 do 6 pozycji to: 2000 zł + 400 zł + 500 zł + 25000 zł + 2100 zł + 8700 zł, to daje sumę 37800 zł.

Natomiast rachunkowe zsumowanie kar, które de facto zostały utrzymane w mocy przez organ odwoławczy (mimo błędnego niekiedy uzasadnienia) to odpowiednio: 1000 zł + 400 zł + 500 zł + 25000 zł + 1600 zł, co daje sumę 28500 zł. Tę okoliczność słusznie zarzuca skarżący. Żadnych wyliczeń rachunkowych zaskarżona decyzja nie zawiera, zaś Sąd nie jest uprawniony do dokonywania ustaleń faktycznych.

Natomiast ustalenia organu odwoławczego co do braku wpływu na wynik sprawy uwzględnionych przez niego uchybień organu I instancji mają istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym należy ponownie zwrócić uwagę, że organ odwoławczy odnośnie I naruszenia opisanego przez organ I instancji uwzględnił zasadność nałożenia kary 1000 zł przy czym nie dokonał żadnych ustaleń, ani oceny co do kierowcy M. Z. w zakresie dokumentacji pracy tego kierowcy co do kierowania na badania lekarskie lub psychologiczne. Także nie ustosunkował się do odliczenia 500 zł za naruszenie w dniu [...] czerwca 2009 r., a wręcz je pominął.

Wskazana wadliwość zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oznacza naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w zakresie braku ustaleń faktycznych co do wyliczenia kar pieniężnych za poszczególne przypisane ostatecznie skarżącemu naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz ustalenia ich sumy w kontekście potrzeby, bądź jej braku, do zastosowania art. 92 ust. 2 utd.

Brak ustaleń faktycznych, a de facto wyliczenie matematycznego ostatecznie nałożonej kary, wszak Sąd nie jest uprawniony do powyższego, odnosi ten skutek, że przedwczesna jest ostateczna ocena Sądu, co do prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Należy na marginesie dodać, że ostateczne rozważanie teoretyczne organu odwoławczego nie przystają do dokonanych wcześniej ustaleń i niewiele z nich wynika dla oceny materiału dowodowego w niniejszej sprawie.

Innymi słowy, ponownie rozpoznając odwołanie organ II instancji dokona oceny materiału dowodowego nie pomijając ustaleń faktycznych w zakresie wyliczenia w sposób prawidłowy kar za poszczególne naruszenia oraz zsumowania tych kar. Odniesie się do zarzutu skarżącego w przedmiocie ustaleń faktycznych: czyje wykresówki zostały wzięte do analizy w trakcie ich kontroli za okres od [...] czerwca do [...] lipca 2009 r. i wyjaśni, czy analizowane były także wykresówki kierowcy P. K. wobec zarzutu, że nie żądano jego wykresówek.

Mając na uwadze całokształt materiału dowodowego dokona jego oceny, zarówno w zakresie wyliczenia ostatecznej sumy nałożonej kary pieniężnej jak i ustosunkowania się do zarzutów odwołującego. Na marginesie należy wskazać, że podnoszony w skardze art. 5 kodeksu cywilnego nie ma zastosowania na gruncie prawa administracyjnego. Także Sąd administracyjny nie ma podstaw do orzekania na zasadach słuszności. Granice badania legalności decyzji akt administracyjnych zostały określone na wstępie uzasadnienia prawnego.

Z powyższych względów na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa Sąd orzekł jak w pkt I wyroku, o jego wstrzymaniu wykonania orzekając po myśli art. 152 ppsa, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i 205 ppsa.