Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 238/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011r. postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

I SA/Bd 238/14

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz trójką małoletnich dzieci., którego miesięczny dochód stanowi kwota ok. 3.580 zł brutto. Oświadczył, że nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Wnioskodawca podał, że jego żona posiada samochód Toyota Corolla w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wyjaśnił, że od kwietnia 2012 ma zawieszoną działalność gospodarczą.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca przedłożył: zeznania podatkowe za lata 2011-2012, z których wynika, że skarżący rozliczał się wspólnie z małżonką (za 2011r. ich wspólny dochód wyniósł 28.555,10 zł zaś za 2012r. 17.702,76 zł.); wyciągi z rachunków bankowych; zaświadczenie o zarobkach wnioskodawcy z którego wynika, ze z tytułu umowy o pracę otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 820 zł brutto; zaświadczenie o zarobkach żony wnioskodawcy z którego wynika, że z tytułu umowy o pracę aktualnie otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1680 zł brutto; dokumenty związane z prowadzoną przez żonę wnioskodawcy działalnością gospodarczą z których wynika, że w 2013r. uzyskała z tego tytułu przychód w kwocie 21.136 zł natomiast za okres od stycznia do marca 2014r. przychód w kwocie 6.609,00 zł; decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2014r. wnioskodawca wyjaśnił, że lokal w którym zamieszkuje wraz z rodziną jest własnością jego teściowej. Comiesięczne wydatki strona określiła na kwotę ok. 550 zł (czynsz, prąd, gaz).

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych

i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując

się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie

i rodziny.

W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało,

że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Jak wnika z nadesłanych dokumentów oraz oświadczeń strony miesięczny dochód gospodarstwa domowego kształtuje się na poziomie ok. 2500 zł netto. Po opłaceniu miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania stronie do dyspozycji pozostaje kwota ok. 1950 zł, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego daje kwotę 390 zł. Ponadto jak wynika z załączonej do wniosku decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] stronie przyznano dodatek mieszkaniowy w kwocie 292,95 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony.

Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

.