Postanowienie NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 164/02
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 2003-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 36-38, art. 106 par. 6
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Z mocy art. 106 par. 6 Kpa do organu współdziałającego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38 Kpa, a więc jest on traktowany podobnie jak organ wydający decyzję w przypadku bezczynności. W przypadku bezczynności organu współdziałającego skargę do sądu administracyjnego może wnieść strona. Natomiast organ rozstrzygający może jedynie sygnalizować bezczynność organu współdziałającego, organowi sprawującemu nad nim nadzór.

TEZY

Z mocy art. 106 par. 6 Kpa do organu współdziałającego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38 Kpa, a więc jest on traktowany podobnie jak organ wydający decyzję w przypadku bezczynności. W przypadku bezczynności organu współdziałającego skargę do sądu administracyjnego może wnieść strona. Natomiast organ rozstrzygający może jedynie sygnalizować bezczynność organu współdziałającego, organowi sprawującemu nad nim nadzór.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Z.-G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. w przedmiocie wydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

(...) Wojewódzki Konserwator Zabytków w związku z prowadzeniem postępowania w sprawie nakazania prowadzenia prac zabezpieczająco-remontowych przy bramie wjazdowej do pałacu położonego w B. oraz w sprawie nakazu konserwatorskiego na zabezpieczenie zespołu zamkowo-pałacowego w Ż. będącego własnością Roberta H., zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. o wydanie postanowienia w trybie art. 106 Kpa w sprawie stanu technicznego zamku i pałacu.

Z uwagi na to, że postanowienia nie zostały wydane, (...) Wojewódzki Konserwator Zabytków złożył zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G.-W. postanowieniem z dnia 2 lipca 2002 r. zobowiązał Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Ż. do zajęcia stanowiska na podstawie art. 106 Kpa w związku z art. 30 ust. 1 ustawy o ochronie dóbr kultury w formie postanowienia w sprawie stanu technicznego zespołu zamkowego-pałacowego w Ż. w terminie do 30 sierpnia 2002 r.

Z uwagi na to, że postanowieni nie zostało wydane (...) Wojewódzki Konserwator Zabytków złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podał, że postanowienie takie byłoby wydane w sytuacji większej liczy pracowników.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi /w tym na bezczynność/ jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz organy enumeratywnie wyliczone w tym przepisie.

Nie ulega wątpliwości, że uprawnioną do wnoszenia skargi do NSA jest osoba mająca w tym interes prawny, a więc osoba mająca interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa.

Regulacja zawarta w art. 33 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ukształtowała postępowanie przed tym sądem jako spór dwóch podmiotów: skarżącego oraz organu administracji, którego działanie lub zaniechanie było przyczyną wniesienia skargi. Tak ukształtowana struktura postępowania, jak słusznie podkreślono w literaturze /T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1996, str. 103/, determinuje krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Nie może nim być organ administracji publicznej wydający w sprawie rozstrzygnięcie. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej na bezczynność organu współdziałającego, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia i uprawnienia strony. Takich uprawnień podmiotu nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym. Dlatego Wojewódzki Konserwator Zabytków, który ma wydać rozstrzygnięcie po uprzednim rozstrzygnięciu przez organ współdziałający nie ma przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym przez organ współdziałający. Każdy z organów współdziałających podejmie czynności w odniesieniu do takiej sprawy, w której wydanie decyzji jest przypisane jednemu organowi, a drugi ma zająć stanowisko niezbędne do załatwienia sprawy. Organ współdziałający nie może uchylić się od obowiązku zajęcia stanowiska.

Z mocy art. 106 par. 6 Kpa do organu współdziałającego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38, a więc jest on traktowany podobnie jak organ wydający decyzję w przypadku bezczynności. W przypadku bezczynności organu współdziałającego skargę do sądu administracyjnego może wnieść strona. Natomiast organ rozstrzygający może jedynie sygnalizować bezczynność organu współdziałającego, organowi sprawującemu nadzór nad nim.

Z uwagi na to, że skarga została złożona przez podmiot nielegitymowany do jej wniesienia, należało na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ ją odrzucić.