Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 369/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1,  art. 166,  art. 259 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia - odmówić sprostowania postanowienia z dnia 14 stycznia 2011r.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Jak wynika z akt sprawy, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2011r. przyznane zostało adwokatowi A.L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie zł 146,40, w tym zł 26,40 należnego podatku od towarów i usług.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż sporządzona w dniu 20 grudnia 2010r. opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wpłynęła do Sądu dnia 28 grudnia 2010r., zaś na wezwanie pełnomocnik skarżącej złożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pocztowej książki nadawczej na okoliczność, iż przedmiotową opinię nadał listem poleconym do skarżącej w dniu 22 grudnia 2010r., a nadto że kwotę wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu ustalono stosownie do § 18 ust.1 pkt 2 lit.b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm./ z powiększeniem jej o należny podatek od towarów i usług w stawce 22 % zgodnie z § 2 ust.3 powołanego rozporządzenia w związku z art.41 ust.1 i ust.14a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm./.

Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 25 stycznia 2011r.

W dniu 10 lutego 2011r. adwokat A. L. wniósł wniosek o sprostowanie postanowienia, o którym mowa wyżej, przez sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w jego sentencji i uzasadnieniu wyrażającej się w tym, że kwota wynagrodzenia została powiększona o należny podatek od towarów i usług w stawce 22 %, co odpowiada kwocie zł 26,40, gdy winna to być stawka 23 % i kwota zł 27,60.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

I. Art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ stanowi, iż sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Powołany przepis znajduje zastosowanie także do postanowień, stosownie do art.166 tej ustawy.

Przywołany przepis umożliwia naprawienie wadliwości orzeczenia sądu przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, co jednak nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia. Dlatego też, zgodnie z jednoznacznym brzmienie tego przepisu, sprostowaniu na jego podstawie podlegać mogą jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Jak wskazano wyżej, postanowieniem, którego dotyczy wniosek o sprostowanie, przyznano adwokatowi A.L. wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie zł 120,00 powiększone o kwotę zł 26,40 należnego podatku od towarów i usług. Jednocześnie w uzasadnieniu postanowienia podano, iż uwzględniono podatek od towarów i usług w stawce 22 % z powołaniem się na art.41 ust.1 i ust.14a ustawy o podatku od towarów i usług. Konfrontacja treści sentencji postanowienia z jego uzasadnieniem w sposób niebudzący wątpliwości wykazuje więc, iż przyznanie kwoty zł 26,40 tytułem należnego od wynagrodzenia podatku od towarów i usług odpowiadało zamiarowi sądu /por.: art.259 § 3 powołanej wyżej ustawy/ i brak jest podstaw, aby uznać rozstrzygnięcie tej treści za będące wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki.

Za właściwą drogę procesową kwestionowania kwoty przyznanego wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu, w szczególności z tego powodu, że – zdaniem pełnomocnika - winna być uwzględniona inna stawka, a co za tym idzie - kwota podatku od towarów i usług, uznać należy zaskarżenie takiego postanowienia.

II. Jedynie na marginesie powyższego, gdyż nie ma to istotnego znaczenia dla wyniku sprawy, w związku z twierdzeniami wniosku o sprostowanie postanowienia wyjaśnić należy, że pomoc prawną polegającą na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać za udzieloną, gdy pełnomocnik przekazał tę opinię stronie w taki sposób, aby mogła się zapoznać z jej treścią. Jeśli bowiem na etapie postępowania, w którym rozważane jest wniesienie skargi kasacyjnej, pełnomocnik sporządza opinię o braku podstaw do jej wniesienia i oświadcza sądowi, że udzielił stronie pomocy prawnej właśnie tego rodzaju, to przekazanie stronie tej opinii w taki sposób, że może się ona zapoznać z treścią tej opinii, jest faktycznym udzieleniem pomocy prawnej, za co należne jest pełnomocnikowi wynagrodzenie /§ 18 ust.1 pkt 2 lit.b/ powołanego wyżej rozporządzenia/, niezależnie od tego, czy i kiedy strona się z tą opinią zapozna.

Art.41 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż stawka podatku wynosi 22 % /z zastrzeżeniami niemającymi znaczenia dla niniejszych rozważań/, jednocześnie zaś – zgodnie z art.146a pkt 1 tej ustawy /dodanym przez art.19 ustawy z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej – Dz.U. Nr 238, poz.1578 ze zm. – z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2011r. i zmienionym z tym dniem przez art.9 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawy – Dz.U. Nr 257, poz.1726/ - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art.146f /co nie ma tu znaczenia/ stawka podatku, o której mowa w art.41 ust.1 /.../, wynosi 23 %.

Ponadto jednak, z mocy art.41 ust.14a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

Skoro, jak wskazano wyżej, nieopłacona pomoc prawna z urzędu udzielona została w dniu przekazania opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w taki sposób, że strona mogła zapoznać się z jej treścią, co nastąpiło w dniu nadania przesyłki poleconej zawierającej tę opinię na adres strony – dnia 22 grudnia 2010r., stosownie do powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku należnego od wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej, o której mowa, wynosi 22 %.

Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak na wstępie.