Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1041/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1, par. 2, par. 3, par. 4, par. 5, art. 14c par. 1, par. 2, art. 14h, art. 165a
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie WSA Borys Marasek (spr.), Katarzyna Stuła-Marcela, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. G. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 czerwca 2022 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.112.2022.2.EJU UNP: 1692398 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2022 roku, znak: 0111-KDIB3-2.4012.112.2022.2.EJU, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) po rozpoznaniu zażalenia P.G. (dalej: skarżący), na postanowienie DKIS z dnia 14 kwietnia 2022 r., znak 0111-KDIB3-2.4012.112.2022.2.EJU, o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lutego 2022 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 10 lutego 2022 r. do DKIS wpłynął w/w wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

Pod wnioskiem, obok podpisu, skarżący złożył oświadczenie, że nie ma wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są, przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (z wniosku osób trzecich).

W dniu 14 kwietnia 2022 r. DKIS wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, wskazując, że złożony wniosek nie spełnia wymogów formalnych, na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm., dalej: o.p.).

W złożonym zażaleniu skarżący zarzucił organowi nienadanie biegu w sprawie, pomimo prawidłowego złożenia podpisu pod wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

Jednocześnie skarżący poinformował, iż na dzień złożenia wniosku, skarżący, jako organ egzekucyjny, nie był/nie jest stroną postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowań kontrolnych organów kontroli skarbowej oraz nie jest przedmiotem sprawy podatkowej rozstrzygniętej co do jej istoty na rzecz wnioskodawcy w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Ponadto skarżący wnioskował o wskazanie na przyszłość czy wnioskodawca ma się podpisać - nie mając wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (z wniosku osób trzecich) oraz o wskazanie w jakiej pozycji informację o braku wiedzy w ww. zakresie ma wpisać.

Rozpoznając zażalenie skarżącego DKIS stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia skarżonego postanowienia.

Organ wskazał, że analiza treści zażalenia na ww. postanowienie wykazała, że zarzuty wysunięte w zażaleniu nie są zasadne i nie znajdują podstawy w przepisach prawa.

W wyniku ponownej analizy przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, DKIS podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym należało wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie nadania biegu w sprawie pomimo prawidłowego złożenia podpisu pod wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, DKIS zauważył, że organ nie kwestionował prawidłowości podpisu i nie to było powodem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie. Więc zarzut ten jest bezpodstawny, ponieważ nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości.

W zażaleniu skarżący wskazał ponadto, że pod wnioskiem obok podpisu złożył oświadczenie, iż nie ma wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (z wniosku osób trzecich). Swoje stanowisko podtrzymał w zażaleniu.

W postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania z 14 kwietnia 2022 r. organ wyjaśnił dlaczego niemożliwe jest wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie wniosku ORD-IN, w przypadku niezłożenia oświadczenia wnioskującego o wydanie interpretacji, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji, w dniu złożenia wniosku, nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Skarżący, wnioskując o wydanie interpretacji indywidualnej złożył oświadczenie, że nie ma wiedzy w tym zakresie, co jest jednoznaczne z niezłożeniem przedmiotowego oświadczenia.

W przypadku zaś jego braku, organ interpretacyjny nie posiada informacji, czy w zakresie zagadnienia interpretacyjnego nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Brak ten może spowodować, że organ rozpozna sprawę i wyda interpretację w sytuacji, gdy wydać jej nie powinien.

W przypadku złożenia fałszywego oświadczenia konsekwencje karne ponosi składający to oświadczenie. Jednak w sytuacji wydania przez organ interpretacji przy braku takiego oświadczenia, odpowiedzialność za ten stan rzeczy spada po części również na organ interpretacyjny. DIKIS zauważył, że wydając interpretację w stanie niepewności co do istnienia bądź braku przesłanek wynikających z art. 14b § 4 o.p., organ może naruszyć przepis art. 14b § 5 o.p.

Skoro skarżący nie ma wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego, a w konsekwencji nie może złożyć wymaganego oświadczenia, to organ nie ma możliwości wydania interpretacji indywidualnej.

DIKIS zaznaczył również, że oświadczenie to powinien złożyć wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej, czyli w tym przypadku skarżący jako organ egzekucyjny – komornik sądowy.

Okoliczność, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika, nie ma znaczenia dla obowiązku złożenia ww. oświadczenia.

Wnioskodawca nie może żądać od organu wydającego interpretację indywidualną, zajęcia stanowiska w sprawie, która jest w toku prowadzonego postępowania lub została już rozstrzygnięta. Aby do wydania takiej interpretacji nie doszło, od wnioskodawcy na podstawie art. 14b § 4 o.p., wymagane jest złożenie stosownego oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. W razie oświadczenia potwierdzającego nieprawdę, wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych. Zatem oprócz odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, prawodawca przewidział także w tym zakresie wprost dodatkowy jeszcze negatywny skutek, a mianowicie, że w takim przypadku interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych. Nie daje więc ochrony w sytuacji zastosowania się do niej przez wnioskodawcę.

Interpretacja indywidualna wydawana jest na podstawie okoliczności faktycznych ujawnianych przez zainteresowanego w treści wniosku o jej wydanie. Organ właściwy do wydawania tego rodzaju rozstrzygnięć nie prowadzi postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, jak również w celu ustalenia czy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 14b § 5 o.p.

Postępowanie interpretacyjne nie może zostać wszczęte, w sytuacji gdy elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem są, według stanu na dzień złożenia wniosku, przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Sytuacja taka stanowi przesłankę negatywną wydania interpretacji indywidualnej. To ograniczenie ma charakter proceduralny, a nie materialnoprawny. W tym sensie nie wyznacza ono granicy zakresu przedmiotowego interpretacji, lecz kształtuje przeszkodę procesową.

Skoro opisane oświadczenie składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej, to wnioskodawca, nie mając wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego, takiego oświadczenia złożyć nie może, bowiem poświadczałoby ono nieprawdę i naraziło składającego wniosek na odpowiedzialność karną.

W przypadku więc, gdy z treści złożonego wniosku wynika, że wystąpiła którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 14b § 5 o.p., stanowi to podstawę dla odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 165a § 1 o.p., powoduje że żądanie nie wszczyna postępowania podatkowego, a organ podatkowy zobowiązany jest do odmowy wszczęcia postępowania.

Postępowanie zmierzające do wydania interpretacji indywidualnej, nie może być konkurencyjne względem postępowań i rozstrzygnięć organów podatkowych i organów kontroli celno-skarbowej. Brak wzmiankowanej konkurencji, jest w tym kontekście przesłanką, warunkiem pozytywnym dla wydania interpretacji indywidualnej w obszarze danego stanu faktycznego, a zagrożenie nią – odpowiednio – warunkiem negatywnym.

Zatem, jeżeli organ, badając wniosek, stwierdzi że w dniu jego złożenia w obszarze przedstawionego w nim stanu faktycznego toczy się postępowanie podatkowe, kontrolne lub kontrola podatkowa albo że sprawa co do istoty została już rozstrzygnięta decyzją albo postanowieniem organu podatkowego bądź organu kontroli skarbowej, powinien wydać, na podstawie art. 165a w zw. z art. 14h o.p., postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego.

Dyspozycja normy zawartej w ww. art. 14b § 5 o.p. wyklucza więc wprost możliwość wydania interpretacji indywidualnej, dotyczącej stanu faktycznego będącego przedmiotem wcześniej wszczętego postępowania podatkowego czy też kontroli podatkowej lub celno-skarbowej. Obie przesłanki muszą przy tym zostać spełnione łącznie.

Dla oceny wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącego stanu faktycznego w kontekście zaistnienia przesłanek z art. 14b § 5 o.p., konieczne jest oświadczenie wnioskodawcy, czy na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny przedstawiony w treści wniosku:

1. jest przedmiotem toczących się – z udziałem wnioskodawcy jako strony – postępowań podatkowych, kontroli podatkowych, kontroli celno-skarbowej albo

2. jest przedmiotem sprawy podatkowej rozstrzygniętej co do jej istoty na rzecz wnioskodawcy w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Należy w tym celu uwzględnić takie elementy stanu faktycznego, jak podmioty, zdarzenia, czynności, których dotyczy oraz moment jego zaistnienia.

Art. 14b § 5 o.p. reguluje kwestię kolizji postępowania interpretacyjnego z innymi postępowaniami wskazanymi w tym przepisie oraz kolizję rozstrzygnięcia interpretacyjnego z rozstrzygnięciem wymiarowym. W zakresie pierwszej kwestii ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie zasady zakazu konkurencyjności postępowania interpretacyjnego, przyznając przy tym pierwszeństwo postępowaniu podatkowemu, kontroli podatkowej oraz kontroli celno-skarbowej. W zakresie rozstrzygnięć wymiarowych postanowiono natomiast ograniczyć prawo do uzyskania interpretacji w odniesieniu do tych zdarzeń, których skutki prawnopodatkowe, zostały już władczo ukształtowane. Takie rozwiązanie ma na celu uniknięcie ewentualnego istnienia w obrocie prawnym aktów administracyjnych odmiennie kształtujących prawa i obowiązki danego podmiotu w zakresie konkretnego zdarzenia, również z uwagi na informacyjną i gwarancyjną funkcję interpretacji indywidualnych.

Biorąc pod uwagę złożone przez skarżącego we wniosku oświadczenie, z którego wynika, że – nie ma on wiedzy, czy elementy stanu faktycznego objęte ww. wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty decyzją lub postanowieniem organu podatkowego – nie było możliwe ustalenie, czy zachodzi kolizja postępowania interpretacyjnego z innymi postępowaniami wskazanymi w art. 14b § 5 o.p.

Złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 14b § 4 o.p., przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej, jest niezbędnym elementem wniosku, bez którego to elementu nie było możliwe wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Tym samym, w odniesieniu do wniosku złożonego przez skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług, w związku z art. 165a § 1 o.p., organ wskazał, że nie był uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej.

Biorąc powyższe pod uwagę, że organ wskazał, że zasadnie odmówił wszczęcia postępowania. Do takiego postępowania zobligowany był bowiem przepisami prawa, w szczególności zaś dyspozycją art. 14b § 5 o.p., który stanowi, że nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które, w dniu złożenia wniosku o interpretację, są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący zarzucił nienadanie biegu w sprawie, pomimo prawidłowego złożenia podpisu pod wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wydanie rozstrzygnięcia obligującego Krajową Informację Skarbową do wszczęcia postępowania celem wydania indywidualnej interpretacji w przedmiotowej sprawie, zgodnie z wnioskiem oraz wskazania na przyszłość czy wnioskodawca ma się podpisać – nie mając wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (z wniosku osób trzecich) oraz w jakiej pozycji formularza wnioskodawca ma opisać ewentualną informację o braku wiedzy w ww. zakresie.

DKIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Skarga złożona na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej DKIS) o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczące podatku od towarów i usług, okazała się bezzasadna.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia DKIS w granicach kompetencji, przysługujących sądowi administracyjnemu, Sąd uznał, że nie zawierają one wad, powodujących konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie, przedstawiając we wniosku zagadnienie prawne, pod wnioskiem, obok podpisu, skarżący złożył oświadczenie, że nie ma wiedzy czy elementy stanu faktycznego objęte przedmiotowym wnioskiem są/nie są, przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (z wniosku osób trzecich).

W świetle powyższego, zasadniczym problemem w sprawie, determinującym rozstrzygnięcie, była kwestia, czy złożenie przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powyżej wskazanego oświadczenia, uzasadniało pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania.

Stosownie do art. 14b § 1 o.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 o.p.).

Zgodnie z art. 14b § 3 o.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stosownie do art. 14c § 1 i § 2 o.p., interpretacja indywidualna zawiera, ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2).

W myśl art. 14b § 4 o.p. wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h o.p., ma zastosowanie art. 165a o.p., zgodnie z którym gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (§ 1).

"Należy stwierdzić, że przepis ten w powiązaniu z art. 14b § 5 o.p. wyznaczył granicę dopuszczalności wydania przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnej. Jest nią moment wszczęcia postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, których przedmiotem są elementy stanu faktycznego objętego choćby w części wnioskiem o wydanie interpretacji. Niedopuszczalne jest także wydanie przez organ interpretacji, w przypadku gdy sprawa będąca treścią wniosku została już rozstrzygnięta co do istoty przez właściwy organ podatkowy (...) W wymienionych sytuacjach nie wydaje się interpretacji indywidualnej, a w przypadku złożenia fałszywego oświadczenia przez podatnika interpretacja nie wywołuje skutków prawnych, w szczególności nie ma zastosowania zasada nieszkodzenia. Możliwe jest również uchylenie przez Szefa KAS z urzędu takiej interpretacji i umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 14e § 1 pkt 2 poprzez wyeliminowanie jej z obiegu. W dniu jej wydania istniały bowiem przesłanki odmowy wszczęcia postępowania ze względu na fałszywe oświadczenie" K. Teszner w: red. L. Etel Ordynacja podatkowa. Komentarz. Tom I. Zobowiązania podatkowe. Art. 1-119zzk, Wolters Kluwer 2022, komentarz do art. 14b).

"Z art. 14b § 4 łączy się ściśle § 5 tego przepisu, który ustanawia zakaz wydania interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów, które w dniu złożenia wniosku o tę interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-podatkowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty" (A. Kabat w: S. Babiarz, B. Dauter, R. Hauser, M. Niezgódka-Medek, J. Rudowski, A. Kabat, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XI, Wolters Kluwer 2019, komentarz do art. 14b).

Skoro zgodnie z art. 14b § 4 o.p. złożenie powyżej wskazanego oświadczenia jest obowiązkiem wnoszącego o wydanie interpretacji indywidualnej, to wyrażona przez skarżącego odmowa złożenia tego oświadczenia, stanowi "inną przyczynę niemożności wszczęcia postępowania", o której mowa w art. 165a o.p. Wskazanie przez skarżącego, że przyczyną odmowy złożenia oświadczenia jest brak wystarczającej wiedzy w tym zakresie, nie ma znaczenia wobec jednoznacznej treści przepisu nakładającego ten obowiązek na wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej, tym bardziej, że skarżący prowadząc postępowanie egzekucyjne z nieruchomości opisanej we wniosku, powinien mieć wiedzę czy podlegała ona dostawie przez dłużnika, a w konsekwencji czy mogło w zakresie tej dostawy toczyć się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa, albo że w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Gdyby bowiem do takiej dostawy doszło, wniosek skarżącego byłyby w istocie bezprzedmiotowy, skoro nie mógłby on z nieruchomości tej prowadzić egzekucji.

Niezasadnym jest zarzut skarżącego nienadania biegu w sprawie, pomimo prawidłowego złożenia podpisu pod wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, skoro brak złożenia podpisu pod wnioskiem, nie był podstawą odmowy wszczęcia postępowania w kontrolowanej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.