Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1614/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 2 pkt 1, art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania) oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: organ) z dnia [...] r. znak: [...] wydane dla A. G. (dalej: strona, skarżący, podatnik) w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu z dnia [...] r. znak: [...] odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznych organu wydanych [...] r. w trybie wznowienia postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, maj, sierpień i listopad 2005 r.

2. Postępowanie przed organami podatkowymi.

2.1. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] organ odmówił uchylenia ostatecznych decyzji tego organu z dnia [...] r. wydanych w wyniku wznowienia postępowania w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące za styczeń, marzec, maj, sierpień i listopad 2005 r.

2.2. Ww. decyzja została doręczona w dniu [...] r. pod adresem: L., [...] pełnoletniemu domownikowi, tj. A. G. – matce strony.

2.3. Od powyższego rozstrzygnięcia, pismem z dnia [...] r. podatnik złożył odwołanie, nie wnioskując jednocześnie o przywrócenie terminu.

2.4. Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało doręczone w dniu [...]r.

2.5. Pismem z dnia [...]r. złożonym wraz ze skargą, podatnik zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu z dnia [...] r.

2.6. Postanowieniem z dnia [...]r. znak: [...]organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

3. Postępowanie przed Sądem I instancji.

3.1. W skardze strona wniosła o uchylenie postanowienia organu z dnia [...]r. oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r., argumentując, że niedotrzymanie terminu do wniesienia odwołania poprzez jego złożenie 23 września zamiast 22 września 2014 r. zostało przez stronę niezawinione i wynikało z wprowadzenia w błąd przez A. G. , która poinformowała skarżącego, że przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję odebrała [...] r. Dodatkowo wskazał on, że ze względu na wykonywaną pracę był w delegacji.

3.2. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze organ, wnosząc o jej oddalenie, wskazał, że podejmując rozstrzygnięcie w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej: o.p.) organ odwoławczy ogranicza się wyłącznie do badania, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1487/11).

Decyzja organu została doręczona skutecznie 8 września 2014 r. pełnoletniemu domownikowi, tj. A. G. - matce strony. Określony w 223 § 2 pkt 1 o.p. termin do wniesienia odwołania upływał zatem dnia 22 września 2014r. Z uwagi na powyższe wydanie zaskarżonego postanowienia w oparciu o przepis art. 228 § 1 pkt 2 o.p. było zasadne.

Dalej organ wskazał, że rozpatrzenie sprawy o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 o.p. jest etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., zatem złożone niezależnie od wniosku zawartego w niniejszej skardze w dniu [...]r. podanie strony zostało rozpatrzone odmownie postanowieniem organu z dnia [...] r. znak: [...] .

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga okazała się niezasadna.

4.2. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

4.3. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustalenia faktyczne nie są między stronami sporne – strona nie kwestionowała bowiem faktu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W konsekwencji Sąd przyjął te ustalenia za podstawę rozstrzygnięcia.

4.4. Przypomnieć także należy, że przedmiotem skargi jest postanowienie organu w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie to ma charakter deklaratoryjny. Uprawniony organ administracji stwierdza w nim jedynie uchybienie przewidzianego przez Ordynację podatkową terminowi do wniesienia odwołania (tak NSA w wyroku z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 690/12 (LEX nr 1487990). Istotne jest również, że strona nie kwestionuje faktu wniesienia odwołania po upływie terminu. Trafnie zatem organ wskazał, iż organ odwoławczy miał zatem obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, który wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej.

W kontekście powyższego argumentacja strony, że niedotrzymanie terminu do wniesienia odwołania zostało przez stronę niezawinione i wynikało z wprowadzenia w błąd przez A. G. , która poinformowała skarżącego, że przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję odebrała [...] r., nie może odnieść zamierzonego skutku.

W postępowaniu wywołanym niniejszą skargą nie jest bowiem możliwe badanie innych kwestii aniżeli sam upływ terminu do wniesienia odwołania, który to fakt nie jest między stronami sporny. W konsekwencji tego kognicja Sądu jest ograniczona do tej kwestii, co wyklucza możliwość oceny przyczyn uchybienia terminu. Strona miała natomiast możliwość podniesienia tych okoliczności w odrębnym postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, co też uczyniła.

4.5. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.