Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1502/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej – "Prezes Zarządu PFRON"), działając w charakterze wierzyciela, po rozpatrzeniu zażalenia B. D. – Skarżącego w rozpatrywanej sprawie, na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] stycznia 2006 r., nie uwzględnił zarzutów wniesionych przez Skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 28 listopada 2005 r. Skarżący złożył zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec niego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 19 sierpnia 2005 r. wystawiony przez Prezesa Zarządu PFRON. Jako podstawę prawną tych zarzutów wskazał art. 33 pkt 1, 2 i 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954), powoływanej dalej jako "u.p.e.a."

Uzasadniając zgłoszone zarzuty Skarżący wskazał, iż pismem z dnia 23 listopada 2004 r. wystąpił do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej – "PFRON") z wnioskiem o rozłożenie na raty płatności z tytułu zaległych wpłat na PFRON oraz o umorzenie odsetek za zwłokę. Pismem z dnia 13 grudnia 2004 r. został wezwany przez PFRON do uzupełnienia tego wniosku. W piśmie tym PFRON oświadczył również, iż wniosek zostanie rozpatrzony po ostatecznym ustaleniu wysokości zadłużenia Skarżącego z tytułu wpłat na PFRON i wydaniu w tym zakresie decyzji. Pismem z dnia 4 stycznia 2005 r. Skarżący uzupełnił wniosek.

Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Prezes Zarządu PFRON określił Skarżącemu wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. W związku z tym Skarżący oczekiwał zajęcia stanowiska przez PFRON w przedmiocie jego wniosku o rozłożenie zobowiązania na raty i umorzenia odsetek za zwłokę. Ponadto w dniu 26 października 2005 r. przelał na konto PFRON kwotę 21.208,87 zł tytułem spłaty części zadłużenia. Jednakże zawiadomieniem z dnia 21 listopada 2005 r. doręczonym mu w dniu 24 listopada 2005 r. został poinformowany przez Urząd Skarbowy w S. o wszczęciu wobec niego egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego, wystawionego w dniu [...] sierpnia 2005 r. przez Prezesa Zarządu PFRON. Tytuł ten opiewał na całą kwotę zadłużenia bez uwzględnienia dokonanej przez Skarżącego w dniu 26 października 2005 r. wpłaty, pomimo że wpłynął on do Urzędu Skarbowego w dniu 17 listopada 2005 r.

Zdaniem Skarżącego, tytuł wykonawczy został wydany z naruszeniem art. 33 pkt 1, 2 i 7 u.p.e.a., ponieważ przed rozpatrzeniem przez PFRON wniosku o rozłożenie spłaty zobowiązania na raty, zobowiązanie to nie było wymagalne. Ponadto zostało ono częściowo zrealizowane, a wystawienie tytułu wykonawczego nie zostało poprzedzone doręczeniem zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.

Powyższe pismo Skarżącego z dnia 28 listopada 2005 r., zawierające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zostało przekazane przez organ egzekucyjny - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., wierzycielowi egzekwowanej należności - Prezesowi Zarządu PFRON, w celu zajęcia przez niego stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. Prezes Zarządu PFRON, powołując się na art. 34 § 1 i § 2 w związku z art. 17 § 1 u.p.e.a., oddalił zarzuty Skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia wierzyciel wskazał, iż Skarżący prowadząc działalność gospodarczą w ramach Prywatnego Przedsiębiorstwa Budowlanego i zatrudniając pracowników miał ustawowy obowiązek dokonywania comiesięcznych wpłat na PFRON, co wynika z art. 21 ust. 1 oraz art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.r.z.s.z.o.n." Z obowiązku tego Skarżący nie wywiązał się. W związku z tym Prezes Zarządu PFRON decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. określił Skarżącemu wysokość zaległości za okres od lutego 2000 r. do września 2004 r. z tytułu wpłat na PFRON. Od decyzji tej Skarżący nie wniósł odwołania i nie uregulował wskazanych w niej zaległości. W tej sytuacji PFRON wystawił w dniu 19 sierpnia 2005 r. tytuł wykonawczy, w celu zabezpieczenia swoich należności przed przedawnieniem oraz w celu wyegzekwowania należnych mu kwot.

Prezes Zarządu PFRON wyjaśnił także, iż stosownie do dyspozycji § 13 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 z późn. zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie wykonawcze do u.p.e.a.", wystawienie tytułu wykonawczego nie musiało być poprzedzone doręczeniem zobowiązanemu upomnienia. Prezes Zarządu PFRON wskazał ponadto, że złożenie wniosku o rozłożenie płatności zaległych zobowiązań na raty i umorzenie odsetek z tego tytułu, nie powoduje wstrzymania wykonania decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutu nieuwzględnienia przez PFRON spłaty części zobowiązania przez Skarżącego, Prezes Zarządu PFRON wyjaśnił, że spłata ta dokonana została w dniu 26 października 2005 r., natomiast tytuł wykonawczy był wystawiony znacznie wcześniej, bo w dniu 19 sierpnia 2005 r. Na zakończenie uzasadnienia postanowienia Prezes Zarządu PFRON dodał, iż obecnie postępowanie egzekucyjne jest zawieszone do dnia 31 grudnia 2007 r. w związku z decyzją Prezesa Zarządu PFRON z dnia 30 listopada 2005 r. o rozłożeniu płatności zaległych zobowiązań na raty.

W zażaleniu z dnia 20 stycznia 2006 r. na powyższe postanowienie Prezesa Zarządu PFRON Skarżący podtrzymał zgłoszone uprzednio zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego wskazując na :

- wykonanie części zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON,

- brak wymagalności obowiązku z innego powodu niż odroczenie oraz

- brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o uznanie zgłoszonych zarzutów za uzasadnione oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż nie podziela stanowiska PFRON zarówno co do ustalonego stanu faktycznego, jak również odnośnie interpretacji przepisów. Zwrócił uwagę, iż w zaskarżonym postanowieniu PFRON całkowitym milczeniem pominął złożony przez niego, pismem z dnia 23 listopada 2004 r., wniosek o rozłożenie płatności zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON na raty oraz umorzenie odsetek. Pomimo niezwłocznego uzupełnienia przez niego tego wniosku, na wezwanie PFRON, i pomimo oświadczenia zawartego w tym wezwaniu, iż wniosek zostanie rozpatrzony po wydaniu decyzji określającej wysokość zobowiązania, został on rozpatrzony po długim okresie oczekiwania, z obrazą wszelkich przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", dotyczących załatwiania spraw – art. 35, dopiero decyzją z dnia 30 listopada 2005 r.

Wcześniej, bo [...] lipca 2005 r. Prezes Zarządu PFRON wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania Skarżącego z tytułu wpłat na PFRON. Po wydaniu tej decyzji powstała wreszcie możliwość rozstrzygnięcia wniosku Skarżącego w sprawie rat. W tej sytuacji Skarżący z pewnością nie mógł oczekiwać, iż przed rozstrzygnięciem wniosku o rozłożenie płatności zobowiązania na raty, PFRON bez żadnego wezwania, czy upomnienia i nie chodzi tu o upomnienie, o którym mowa w art. 15 u.p.e.a., wdroży postępowanie egzekucyjne.

W ocenie Skarżącego, postępowanie PFRON jest niekonsekwentne i nie budzi zaufania, co stanowi naruszenie art. 8 k.p.a., ponieważ z jednej strony PFRON miał rozważyć wniosek Skarżącego o rozłożenie płatności zobowiązania na raty, a drugiej strony narażając Skarżącego na koszty postępowania egzekucyjnego, doprowadza do wszczęcia tego postępowania. Z tego przynajmniej względu, PFRON powinien był uprzedzić Skarżącego, iż przed rozważeniem jego wniosku o rozłożenie płatności zobowiązania na raty i bez względu na wynik tego rozważania, Skarżący powinien zapłacić należności z tytułu wpłat na PFRON, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Gdyby Skarżący został o tym uprzedzony, zaciągnąłby kredyt , aby zobowiązanie uregulować i nie dopuścić do powstania kosztów egzekucyjnych. Ponieważ jednak PFRON tego nie uczynił, zdaniem Skarżącego, w tych konkretnych okolicznościach zobowiązanie nie było wymagalne i egzekucja była przedwczesna. Czyni to uzasadnionym zarzut naruszenia art. 33 pkt 2 u.p.e.a. – brak wymagalności obowiązku z innego powodu niż odroczenie.

Nieuwzględnienie przez PFRON spłaty części zobowiązania przez Skarżącego, tylko dlatego, iż uczynił to po wystawieniu tytułu wykonawczego, czyni natomiast uzasadnionym zarzut naruszenia art. 31 pkt 1 u.p.e.a., ponieważ Skarżący wykonał część obowiązku, o czym stanowi ten przepis.

W ocenie Skarżącego, nie jest także trafna interpretacja dokonana przez PFRON przepisu § 13 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego do u.p.e.a., który to przepis jakoby w zaistniałej sprawie zezwalał PFRON na wszczęcie postępowania egzekucyjnego, nie poprzedzonego upomnieniem. Przepis ten stanowi, iż postępowanie egzekucyjne może być wszczęte bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy zobowiązany ma ustawowy obowiązek obliczenia lub uiszczenia należności pieniężnej bez wezwania, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 3a u.p.e.a. Zdaniem Skarżącego, taki właśnie wyjątek miał miejsce, ponieważ art. 3a u.p.e.a. stanowi o stosowaniu egzekucji administracyjnej w przypadku zobowiązań wynikających z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika. W odniesieniu do Skarżącego, obowiązek wpłat również wynikał z deklaracji, o której mowa art. 49 ust. 2 u.r.z.s.z.o.n., co oznacza, iż biorąc pod uwagę, wynikający z art. 49 ust. 1 tej ostatniej ustawy nakaz odpowiedniego stosowania do wpłat na PFRON przepisów Ordynacji podatkowej, postępowanie egzekucyjne dotyczące tych wpłat, powinno zostać poprzedzone upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Czyni to uzasadnionym zarzut naruszenia art. 33 pkt 7 u.p.e.a.

Skarżący dodał ponadto, iż twierdzenie PFRON, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed rozpatrzeniem wniosku Skarżącego o rozłożenie płatności należności na raty, w celu zabezpieczenia zobowiązania przed przedawnieniem, jest nieprawdziwe, ponieważ rozpatrzenie wniosku Skarżącego, po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON i wyrażenie zgody na raty, spowodowałoby, iż na podstawie art. 70 § 2 Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia uległby zawieszeniu i zobowiązanie nie przedawniłoby się.

W uzasadnieniu zaskarżonego w rozpatrywanej sprawie postanowienia Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] lutego 2006 r. wierzyciel podtrzymał stanowisko i wspierającą je argumentację, zawarte w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2006 r. Prezes Zarządu PFRON podkreślił, że postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego zostało wszczęte w dniu 19 sierpnia 2005 r. poprzez wystawienie tytułu wykonawczego na podstawie prawomocnej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Na dzień wystawienia tytułu wykonawczego całe zobowiązanie określone powyższą decyzją było wymagalne. Ponadto, postępowanie w sprawie rozłożenia na raty płatności zaległych zobowiązań i umorzenia odsetek ma charakter uznaniowy, a Ordynacja podatkowa nie zawiera przepisów zakazujących w takiej sytuacji wszczynania postępowania egzekucyjnego.

W skardze na powyższe postanowienie Prezesa Zarządu PFRON Skarżący powtórzył zarzuty zawarte w swoim zażaleniu z dnia 20 stycznia 2006 r. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] stycznia 2006 r., uznania zarzutów za uzasadnione i umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu PFRON, wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpatrywana sprawa dotyczy zarzutów wniesionych przez Skarżącego w toku postępowania egzekucyjnego, a zaskarżonym aktem jest postanowienie Prezesa Zarządu PFRON zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie tych zarzutów. Zarzuty są środkiem zaskarżenia, który służy w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Stanowią one dla zobowiązanego podstawowy środek ochronny przed niezgodnym z prawem skierowaniem i prowadzeniem do jego majątku egzekucji administracyjnej. Podstawy zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zostały enumeratywnie wyliczone w art. 33 u.p.e.a. Skarżący domagając się umorzenia wszczętego wobec niego postępowania egzekucyjnego jako podstawę prawną tego żądania wskazuje na art. 33 pkt 1, 2 i 7 u.p.e.a.

Dokonując oceny zasadności zawartego w zaskarżonym postanowieniu Prezesa Zarządu PFRON stanowiska wierzyciela wobec zgłoszonych przez Skarżącego zarzutów należy wskazać, iż egzekwowane od Skarżącego należności to zaległe wpłaty na PFRON. Obowiązek dokonywania tych wpłat wynika z art. 21 ust. 1 u.r.z.s.z.o.n, natomiast w myśl art. 49 ust. 1 tej ustawy, do wpłat tych stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, z tym że uprawnienia organów podatkowych określone w tej ustawie przysługują Prezesowi Zarządu PFRON. Z kolei art. 49 ust. 2 u.r.z.s.z.o.n stanowi, iż pracodawcy dokonują tych wpłat w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie Zarządowi PFRON deklaracje miesięczne i roczne (...). Skarżący nie kwestionuje, iż był zobowiązany do dokonywania tych wpłat i z obowiązku tego się nie wywiązał. Zaległości z tego tytułu dotyczą poszczególnych miesięcy okresu obejmującego lata 2000-2004. W świetle powyższych przepisów należy uznać, iż należności z tego tytułu były wymagalne, a Prezes Zarządu PFRON był uprawniony do wydania na podstawie tych przepisów w związku z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej decyzji określającej Skarżącemu wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. Decyzja taka została wydana w dniu [...] lipca 2005 r. W tej sytuacji Prezes Zarządu PFRON był, co do zasady, uprawniony do wystawienia tytułu wykonawczego i skierowania go do organu egzekucyjnego w celu realizacji w trybie egzekucji administracyjnej i z możliwości tej skorzystał.

Jak wynika z treści skargi, podstawą zastrzeżeń Skarżącego, co do takiego sposobu postępowania wierzyciela była okoliczność, iż Prezes Zarządu PFRON doprowadził do wszczęcia postępowania egzekucyjnego przed rozpoznaniem złożonego dużo wcześniej, bo w piśmie z dnia 23 listopada 2004 r. wniosku Skarżącego o rozłożenie zapłaty należności z tytułu wpłat na PFRON na raty oraz umorzenia odsetek za zwłokę. Wniosek ten został ostatecznie rozpatrzony przez Prezesa Zarządu PFRON, który decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., m.in. rozłożył na raty płatność należności z tytułu wpłat na PFRON wraz z odsetkami za zwłokę. Nastąpiło to jednak już po wystawieniu tytułu wykonawczego i wszczęciu na tej podstawie postępowania egzekucyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż Prezes Zarządu PFRON miał prawną i faktyczną możliwość wydania takiej decyzji przed uruchomieniem postępowania egzekucyjnego. Jak słusznie wskazuje Skarżący, wydanie takiej decyzji powodowałoby skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania Skarżącego z tytułu wpłat na PFRON. Należy jednakże podkreślić, iż samo istnienie takiej możliwości nie jest równoznaczne z tym, iż Prezes Zarządu PFRON był do tego prawnie zobowiązany. Wystawiając tytuł wykonawczy, stanowiący podstawę do zastosowania przez organ egzekucyjny środka egzekucyjnego w postaci egzekucji z rachunku bankowego, Prezes PFRON doprowadził do osiągnięcia "mocniejszego" i w tym sensie korzystnego z punktu widzenia wierzyciela, skutku w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON, które to wpłaty odnosiły się do okresu poczynając od 2000 r. W każdym razie w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, po doręczeniu Skarżącemu decyzji z dnia [...] lipca 2005 r., określającej wysokość jego zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON, Prezes Zarządu PFRON był upoważniony do wystawienia tytułu wykonawczego opartego na tej decyzji i skierowania go do realizacji na drodze postępowania egzekucyjnego, a Skarżący będący w zwłoce z płatnościami na rzecz PFRON z możliwością taką powinien się liczyć. Tak więc prawidłowe jest stanowisko, jakie Prezes Zarządu PFRON wyraził w zaskarżonym postanowieniu, iż podlegający przymusowemu wykonaniu obowiązek wpłat na PFRON był wymagalny w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jak słusznie wskazuje Prezes PFRON, samo złożenie wniosku przez Skarżącego o rozłożenie na raty płatności należności z tytułu wpłat na PFRON oraz umorzenia odsetek za zwłokę, nawet jeżeli wniosek ten został rozpatrzony z uchybieniem terminu przewidzianego w Ordynacji podatkowej na załatwienie sprawy, nie powodowało skutku w postaci braku wymagalności należności będącej przedmiotem takiego wniosku. Natomiast wydanie decyzji o rozłożeniu płatności należnych wpłat na PFRON na raty już w trakcie trwania postępowania egzekucyjnego, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie mogło spowodować skutku w postaci umorzenia postępowania egzekucyjnego, lecz jedynie zawieszenie tego postępowania na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., co faktycznie nastąpiło postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005 r. organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., który poinformowany został przez wierzyciela o rozłożeniu na raty płatności egzekwowanych należności decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Tym samym za nieuzasadniony należy uznać zarzut Skarżącego dotyczący naruszenia przez Prezesa Zarządu PFRON art. 33 pkt 2 u.p.e.a. Podobnie jak niezasadny jest zarzut Skarżącego odnoszący się do nieuwzględnienia przez wierzyciela spłaty przez dłużnika części zadłużenia w dniu 26 października 2005 r. Wszczęcie egzekucji administracyjnej nastąpiło na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w dniu 19 sierpnia 2005 r. W tytule tym wskazano całą kwotę podlegających egzekucji zaległości z tytułu wpłat na PFRON, wynikającą z decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. Dokonanie przez Skarżącego częściowej spłaty zadłużenia w dniu 26 października 2005 r. obligowało wprawdzie wierzyciela, stosownie do § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego do u.p.e.a, do niezwłocznego zawiadomienia o tym fakcie organu egzekucyjnego i miało wpływ na ostateczną wysokość egzekwowanej należności, niemniej nie stanowiło przeszkody do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Należy dodać, iż dokonana przez Skarżącego wpłata została uwzględniona w decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] listopada o rozłożeniu płatności należności z tytułu wpłat na PFRON na raty.

Sąd podziela stanowisko Prezesa Zarządu PFRON, iż brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu Skarżącego opartego na art. 33 pkt 7 u.p.e.a., dotyczącego braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 tej ustawy. Stosownie do § 13 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego do u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne może być wszczęte bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy zobowiązany ma ustawowy obowiązek obliczenia lub uiszczenia należności pieniężnej bez wezwania, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 3a u.p.e.a. Egzekwowana w rozpatrywanej sprawie należność dotyczy wpłat pracodawców na PFRON. Ustawowy obowiązek dokonywania tych wpłat bez wezwania wynika w sposób jednoznaczny z cytowanego już wcześniej art. 49 ust. 2 u.r.z.s.z.o.n. i dotyczył on również Skarżącego. Wskazywany jako wyjątek od wynikającej z § 13 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego do u.p.e.a., zasady braku obowiązku uprzedniego doręczenia upomnienia, przypadek określony w art. 3a u.p.e.a. odnosi się sytuacji, gdy w zakresie i na warunkach wskazanych w tym przepisie stosuje się egzekucję administracyjną na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego jedynie w oparciu o składaną przez zobowiązanego deklarację zeznanie lub zgłoszenie zawierające pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w rozpatrywanej sprawie, gdzie wystawienie tytułu wykonawczego nastąpiło na podstawie decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] lipca 2005 r. określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. W rubryce nr 29 tytułu wykonawczego z dnia 19 sierpnia 2005 r., jako podstawa prawna egzekwowanej należności wskazana została powyższa decyzja, a zawarta w rubryce nr 32 tytułu wykonawczego kwota należności głównej odpowiada wysokości zaległości wymienionej w tej decyzji. Fakt, iż na Skarżącym ciążył również, wynikający z art. 49 ust. 2 u.r.z.s.z.o.n. obowiązek składania miesięcznych i rocznych deklaracji nie ma tu żadnego znaczenia, ponieważ jak wskazano wyżej, postępowanie egzekucyjne prowadzone było na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w oparciu o decyzję a nie deklaracje składane przez Skarżącego.

Na zakończenie należy jeszcze zauważyć, iż uwzględniając przepisy art. 138 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a., sentencja zaskarżonego postanowienia Prezesa Zarządu PFRON, wydanego w drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącego, powinna odpowiadać treści jednego z rozstrzygnięć enumeratywnie wskazanych w art. 138 k.p.a. Sentencja zaskarżonego postanowienia wymogu tego nie spełnia. Jednakże, w ocenie Sądu, uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ nie ulega wątpliwości, iż intencją Prezesa Zarządu PFRON było utrzymanie w mocy swojego postanowienia wydanego w pierwszej instancji.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.