Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1556/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania budowy budynku i nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z [...].10.2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 123 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) oraz art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...].08.2021 r. znak: [...], którym wstrzymano budowę budynku mieszkalnego, na terenie działki nr [...] zlokalizowanej w miejscowości I., przy ul. K., przez B. D. i R. Z. w warunkach samowoli budowlanej, a z uwagi na występowanie stanu zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi nakazano B. D. i R. Z. dokonać rozbiórki konstrukcji drewnianej pozostałej po budynku mieszkalnym, którą zniszczono w wyniku prowadzonych samowolnie robót budowlanych, teren wokół zabezpieczyć, a chodnik do którego przylega budynek wygrodzić wraz z umieszczeniem tablicy ostrzegawczej.

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., w związku z pismem interwencyjnym M. G. z [...].05.2020 r., w sprawie prowadzonych robót budowlanych na terenie sąsiedniej nieruchomości, w dniu [...].06.2021 r., przeprowadził kontrolę robót prowadzonych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na terenie działki o nr ewid. [...], położonej w miejscowości I., przy ul. K.

W trakcie kontroli ustalono, że na ww. działce znajduje się budynek mieszkalny parterowy o wymiarach 6,0m x 8,50m. Jego ściany są konstrukcji drewnianej z wypełnieniem glinianym, posadowionym na fundamentach kamiennych, przykryty dachem dwuspadowym odeskowanym i przykrytym papą. W trakcie kontroli ustalono, że ww. obiekt był większy i był zlokalizowany na dwóch działkach (nr [...] i [...]), a w 2000 r. połowę obiektu rozebrano, naruszając jego układ konstrukcyjny. Z kolei w 2001 r. ówcześni właściciele dokonali na podstawie decyzji Burmistrza Gminy i Miasta I. o pozwoleniu na budowę z dnia [...].06.2001 r., znak: [...] rozbudowy ww. budynku o wym. 3,77m x 8,50m.

Natomiast w 2021 r. w ww. obiekcie wykonano nowe fundamenty pod ścianą nośną wewnątrz oraz wewnątrz przy ścianach zewnętrznych, na fundamentach wymurowano z bloczka betonowego ściany fundamentowe. Ponadto, wykonano z pustaka ceramicznego nowe ściany nośne wewnątrz, jak również osłonowe, wykonując otwory okienne i nadproża, będące odbiciem elewacji frontowej i pozostałych. Wewnątrz inwestor dokonał rozbiórki całości elementów konstrukcyjnych w sposób powodujący uszkodzenie konstrukcji nośnej: usunął belki stropowe, ściany nośne oraz słupy. Ustalono również, że budynek w którym wykonywane są roboty budowlane istnieje od 1920 r. Z oświadczenia do protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu [...].06.2021 r. wynika, że inwestorami są B. D. (właścicielka dz. nr [...]) i R. Z., brat B. D. Inwestorzy na ww. roboty nie posiadają stosownych pozwoleń.

Organ wstrzymał prowadzone roboty budowlane i zobowiązał inwestorów do ich zabezpieczenia. Stwierdził także, że obiekt jest nieużytkowany. Sporządził dokumentację fotograficzną.

W aktach niniejszej sprawy znajduje się prawomocne postanowienie Sądu z dnia [...] .06.1996 r., stwierdzające, że M. Z. i R. Z. (uprzedni właściciele) nabyli z mocy prawa przez zasiedzenie z dniem [...].01.1994r. nieruchomość o powierzchni [...] m2 położną w I. o nr ewid. [...].

W toku prowadzonego postępowania, organ I instancji pismem z dnia [...].07.2021r., zwrócił się do Starosty W. o udzielenie informacji, czy organ wydał decyzję o pozwoleniu na budowę lub przyjmował zgłoszenie zamiaru wykonywania robót budowlanych prowadzonych na przedmiotowej działce. W odpowiedzi Starostwo Powiatowe we W. w piśmie z dnia [...].07.2021r. poinformowało, że z dniem 01.01.1999r. nastąpiło utworzenie Powiatu W., zatem ww. dokumenty mogą znajdować się w Urzędzie Gminy i Miasta w I. lub w Archiwum Państwowym we W. Ponadto, poinformowano, że Urząd Gminy i Miasta w I. przekazał do Starostwa Powiatowego we W. jedynie rejestr wydanych decyzji o pozwoleniu na budowę, założony od 1995r., w którym odnotowano jedynie informację o rozbudowie domu mieszkalnego położonego w I., ul. K. - nr właściwego organu [...]. Dodano również, że na wskazany w piśmie organu I instancji zakres robót wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Z uwagi na powyższe ustalenia organ I instancji, uznał, że wykonany przez inwestorów zakres robót kwalifikuje się jako budowa nowego budynku wewnątrz istniejącego, a obiekt istniejący stanowi czasową osłonę do ukrycia samowoli budowlanej. W oparciu o powyższe organ uznał, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie winny mieć przepisy art. 48 Prawa budowlanego.

W konsekwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wydał postanowienie z dnia [...].08.2021r. znak: [...], którym wstrzymał budowę budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...], zlokalizowanej w miejscowości I. przy ul. K., a także z uwagi na występowanie stanu zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi nakazał inwestorom dokonanie rozbiórki konstrukcji drewnianej pozostałej po budynku mieszkalnym, którą zniszczono w wyniku prowadzonych samowolnie robót budowlanych, zabezpieczyć teren wokół, a chodnik do którego przylega budynek wygrodzić wraz z umieszczeniem tablicy ostrzegawczej.

W postanowieniu poinformowano B. D. i R. Z., że zgodnie z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego mają oni możliwość złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego. Złożenie takiego wniosku będzie wiązało się z uiszczeniem opłaty legalizacyjnej.

Na wyżej wymienione postanowienie, zażalenie złożyli w ustawowym terminie B. D. i R. Z.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżonym, wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] .10.2021 r. znak: [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia 19.09.2020 r. Dalej podał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W art. 29 ust. 1 i 3 ustawy wskazano budowy i roboty budowlane, których wykonanie nie wymaga pozwolenia na budowę, ale wymaga zgłoszenia właściwym organom. Zaś w art. 29 ust. 2 i 4 wskazano budowy i roboty budowlane, których wykonanie nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia.

Organ II instancji podał, że art. 31 ustawy dotyczy rozbiórek i przytoczył przepisy art. 48 Prawa budowlanego.

Organ wskazał, że analizowany obiekt nie znajduje się w katalogu przewidzianym wyżej wymienionymi przepisami. Powołał się na wyniki kontroli podczas której ustalono, że w 2021r. inwestorzy B. D. i R. Z. dokonali wewnątrz nieużytkowanego budynku mieszkalnego (obiekt nie jest wolno stojący) rozbiórki całej konstrukcji nośnej, tj.: ścian, słupów, częściowo fundamentów. Naruszono również istniejące fundamenty wykonując podkop i w pobliżu istniejących fundamentów wylano nowe ławy fundamentowe oraz z bloczka betonowego wzniesiono ściany fundamentowe, na których rozpoczęto od wewnątrz wznosić ściany nośne, będące kopią ścian osłonowych budynku drewnianego. Wykonano także nadproża okienne i drzwiowe. Organ powołała się na dokumentację fotograficzną załączoną do protokołu z kontroli i stwierdził, że przedmiotowe roboty budowlane prowadzą do powstania nowego obiektu, i nie są zwolnione z uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ przytoczył definicje robót budowlanych, budowy, remontu. Zdaniem organu odwoławczego za remont nie mogą być uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu obiektu nowego (co ma miejsce w niniejszym przypadku). Objęte postępowaniem roboty nie stanowią remontu, bowiem nie są wykonane w istniejącym obiekcie, a prowadzą do powstania nowego obiektu budowlanego, co wyczerpuje definicję budowy.

Organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną, wobec której organy nadzoru budowlanego były zobowiązane wszcząć postępowanie w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Wyjaśnił możliwość legalizacji samowoli budowlanej, prowadzonej na wniosek inwestora. Organ II instancji stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz przyjął właściwy tryb postępowania w celu doprowadzenia samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem.

B. D. oraz R. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której zawarli wniosek o uchylenie w całości postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] .10.2021 r. nr [...]. Wskazali, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skonfliktowanego z nimi sąsiada. W orzeczeniu nieprawnie przypisano im rozbiórkę konstrukcji pozostawionej części domu po rozbiórce przez sąsiada. Uważają, że nie mieli nic z tym wspólnego. To sąsiad na ich posesji dokonał bezprawnie rozbiórki części budynku. Wskazali również na prawdopodobieństwo fałszowania granic geodezyjnych.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ wyjaśnił, że konflikty sąsiedzkie jak i ewentualne samowole na sąsiedniej posesji pozostają bez wpływu na zaskarżone postanowienie. Organ stwierdził, że skarżący nie przedłożyli dokumentów o fałszowaniu granic geodezyjnych.

Postanowieniem z dnia 9.02.2022 r. sygn. akt II SA/Bd 1556/21 Sąd odrzucił skargę R. Z. (orzeczenie prawomocne).

W piśmie z [...].07.2022 r. (data nadania na kopercie), skarżąca oraz uczestnik postępowania R. Z. wnieśli o wydanie takiej decyzji, która pozwoli im dokończyć remont domu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 tej ustawy, kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Ocenie Sądu poddane zostało postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...].10.2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...].08.2021 r. znak: [...], wstrzymujące roboty budowlane prowadzone przy budowie budynku mieszkalnego, na terenie działki nr [...], zlokalizowanej w miejscowości I. przy ul. K., przez B. D. i R. Z., w warunkach samowoli budowlanej, a z uwagi na występowanie stanu zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi nakazano B. D. i R. Z. dokonać rozbiórki konstrukcji drewnianej pozostałej po budynku mieszkalnym, którą zniszczono w wyniku prowadzonych samowolnie robót budowlanych, teren wokół zabezpieczyć, a chodnik do którego przylega budynek wygrodzić wraz z umieszczeniem tablicy ostrzegawczej.

Prawnomaterialną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2351), zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższego wynika, że przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy z art. 48 ust. 1 pkt 1 pozostaje stwierdzenie, że obiekt budowlany lub jego część wykonano bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, przy czym postanowienie takie wydaje się zarówno w przypadku obiektu będącego w budowie, jak również do obiektu już wybudowanego. Sąd podzielił trafność zapadłych rozstrzygnięć wynikającą z właściwie zastosowanych przepisów procedury administracyjnej i prawa materialnego.

W toku przeprowadzonej kontroli ustalono, że na terenie działki nr [...], zlokalizowanej w miejscowości I., przy ul. K. znajduje się budynek mieszkalny parterowy o wymiarach 6,0m x 8,50m. Jego ściany są konstrukcji drewnianej z wypełnieniem glinianym, posadowionym na fundamentach kamiennych, przykryty dachem dwuspadowym odeskowanym i przykrytym papą. W trakcie kontroli ustalono, że ww. obiekt był większy i był zlokalizowany na dwóch działkach (nr [...] i [...]), a w 2000r. połowę obiektu rozebrano naruszając jego układ konstrukcyjny. Z kolei w 2001r. ówcześni właściciele dokonali na podstawie decyzji Burmistrza Gminy i Miasta I. o pozwoleniu na budowę z dnia [...].06.2001r., znak: [...] rozbudowy ww. budynku o wym. 3,77m x 8,50m. Natomiast w 2021r. w ww. obiekcie wykonano nowe fundamenty pod ścianą nośną wewnątrz oraz wewnątrz przy ścianach zewnętrznych na fundamentach wymurowano z bloczka betonowego ściany fundamentowe. Ponadto, wykonano z pustaka ceramicznego nowe ściany nośne wewnątrz, jak również osłonowe wykonując otwory okienne i nadproża będące odbiciem elewacji frontowej i pozostałych. Wewnątrz inwestor dokonał rozbiórki całości elementów konstrukcyjnych w sposób powodujący uszkodzenie konstrukcji nośnej: usunął belki stropowe, ściany nośne oraz słupy. Ustalono również, że budynek w którym wykonywane są roboty budowlane istnieje od 1920r. Z oświadczenia do protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] .06.2021r. wynika, że inwestorami są B. D. (właścicielka dz. nr [...]) i R. Z., brat B. D. Inwestorzy na ww. roboty nie posiadają stosownych pozwoleń.

Sąd potwierdza stanowisko organów obydwu instancji, że wykonanie ww. robót nastąpiło w warunkach samowoli budowlanej. Zgodnie z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego przez roboty budowlane rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zaś w myśl art. 3 pkt 6 ww. ustawy przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Natomiast stosownie do art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego przez remont rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Prawidłowo organy uznały, że za remont nie mogą być uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu obiektu nowego (co ma miejsce w niniejszym przypadku). Objęte niniejszym postępowaniem roboty nie stanowią remontu, bowiem nie są wykonane w istniejącym obiekcie, a prowadzą do powstania nowego obiektu budowlanego, co wyczerpuje definicję budowy.

Przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną, wobec której organy nadzoru budowlanego były zobowiązane wszcząć postępowanie administracyjne w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Z kolei w myśl art. 48 ust. 2 ww. ustawy jeżeli w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ nadzoru budowlanego nakazuje bezzwłoczne: 1) zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa, oraz 2) usunięcie stanu zagrożenia. Zaś zgodnie z art. 48 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację", oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Natomiast art. 48 ust. 5 Prawa budowlanego stanowi, że postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy. Wstrzymanie robót budowlanych stanowi zakaz prowadzenia takich robót na przyszłość, do zakończenia postępowania z konsekwencjami wynikającymi z art. 49e ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 48a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może złożyć wniosek o legalizację. W przypadku złożenia wyżej wymienionego wniosku organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie, którym nakłada obowiązek przedłożenia w terminie nie krótszym niż 60 dni, dokumentów legalizacyjnych, o których mowa w art. 48b ust. 2 Prawa budowlanego. Legalizacja samowoli budowlanej wiąże się również z obowiązkiem wniesienia opłaty legalizacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 49e pkt 1 ww. ustawy w sytuacji niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części.

Zasadnie organ zastosował tryb przewidziany w przywołanym powyżej przepisie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego, zgodnie z ust. 3 informując o możliwości złożenia wniosku o legalizację i konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części, zwanej dalej "decyzją o legalizacji", oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Prawidłowo bowiem organy oceniły, że w sprawie nie miał zastosowania żaden, z wynikających z prawa budowlanego, przepisów zwalniających inwestora od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku wykonania przedmiotowego obiektu. Postanowienie o wstrzymaniu budowy ma charakter formalny, a jego istota sprowadza się jedynie do formalnego wstrzymania budowy. Postanowienie o wstrzymaniu budowy jest typowym postanowieniem podejmowanym na wstępnym etapie postępowania i nie rozstrzyga w żaden sposób o ewentualnej przyszłej legalizacji obiektu. Bez wpływu na wynik sprawy pozostają zarzuty dotyczące konfliktu sąsiedzkiego oraz fałszowania geodezyjnego granic.

Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały nakazy wynikające z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W toku postępowania potwierdzone zostało, że na terenie działki [...] istniał budynek, wewnątrz którego wybudowano drugi obiekt bez pozwolenia na budowę. Samowolnie wzniesiony obiekt wewnątrz budynku objęty został postanowieniem o wstrzymaniu jego budowy. Nakazem rozbiórki została objęta konstrukcja drewniana, pozostała po budynku mieszkalnym, którą zniszczono w wyniku prowadzonych samowolnie robót. Organ prawidłowo nałożył powyższy nakaz rozbiórki. W trakcie kontroli ustalono, że pozostawiona konstrukcja drewniana stanowi stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi. Potwierdza to protokół z kontroli oraz dokumentacja zdjęciowa wykonana na miejscu oględzin. Prawidłowo organ też w postanowieniu o wstrzymaniu budowy nakazał bezzwłoczne zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa, usunięcie stanu zagrożenia. Organ nakazał teren zabezpieczyć, a chodnik do którego przylega budynek wygrodzić wraz z umieszczeniem tablicy ostrzegawczej. Analiza materiału dowodowego sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że organy nadzoru budowlanego obu instancji w sposób prawidłowy, z poszanowaniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zgromadziły kompletny materiał dowodowy, dokonały jego oceny i zastosowały odpowiadające ustalonym okolicznościom konsekwencje prawne. Niezasadne są zarzuty Skarżących dotyczące naruszenia przez orzekające w sprawie organy przepisów procedury administracyjnej. Sąd nie dostrzegł uchybień w zakresie zastosowania przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów oraz w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę.