Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 426/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par.  3  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku rod nieruchomości za 2004 r. postanawia: przyznać prawo pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że od 2000 r., to jest od upadku jego przedsiębiorstwa, jest niewypłacalny, a jego zadłużenie wyniosło 1.500.000 zł. Jego jedynym majątkiem jest pawilon handlowy, który został zajęty przez komornika sądowego. Zajęciem komorniczym objęte zostały również przysługujące skarżącemu wszelkie wierzytelności.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochód uzyskuje z tytułu najmu wskazanego wyżej pawilonu.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów, mianowicie zeznania podatkowego za 2007 r., dokumentu potwierdzającego wysokość uzyskiwanego dochodu z najmu, zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków, wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, dokumentów potwierdzających zajęcia komornicze i w wyniku egzekucji w administracji oraz oświadczenia, czy strona korzysta ze wsparcia państwowego, skarżący oświadczył, że nie jest w stanie przedstawić żądanych dokumentów, gdyż nie prowadzi dokumentacji podatkowych z uwagi na zajęcie wszelkich wierzytelności przez komorników sądowych. Przedłożył natomiast dokumenty potwierdzające zajęcia komornicze, orzeczenia o wpisaniu skarżącego do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych oraz orzeczenia o zwolnieniu od ponoszenia kosztów sądowych, umorzeniu grzywien i zaległych kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczoną wyżej regulację, stwierdzić należało, że skarżący wykazał okoliczności uzasadniające jego żądanie. Zwrócić należy uwagę, że jedynym jego dochodem jest opłata uzyskiwana z najmu pawilonu. Poza tym posiada liczne zadłużenia, egzekwowane w postępowaniu komorniczym, co wyczerpująco udowodnił stosownymi dokumentami. Podkreślić przy tym trzeba, że nie tylko posiadany majątek i dochody kształtują sytuację finansową i majątkową wnioskodawcy, ale również ciążące na nim zobowiązania pieniężne, tym bardziej, jeśli są egzekwowane w postępowaniu komorniczym lub egzekucyjnym w administracji.

Wprawdzie wnioskodawca opłacił wpis sądowy w kwocie 200 zł, z czego należałoby wnioskować, że ma możliwość ponoszenia kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Niemniej należy zauważyć, że wnosił o przywrócenie terminu do jego uiszczenia wskazując, że nie jest w stanie zebrać kwoty 200 zł w ciągu 7 dni, gdyż wszystkie środki finansowe są zajęte przez komornika. Powyższe prowadzi do konstatacji, że poniesienie nawet minimalnej kwoty stanowi dla budżetu domowego skarżącego spore obciążenie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zachodzą przesłanki częściowego przyznania prawa pomocy wnioskodawcy i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.