Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 738/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K., M. K., Z. K., K. K., M. W., W. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wywłaszczenia nieruchomości postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W. K., M. K., Z. K., K. K., M. W., W. S. (skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wywłaszczenia nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie przez Sąd, iż skarga złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Pismem z [...] października 2012 r. (data nadania) pełnomocnik skarżących złożyła do Sądu za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego wskazała, po pierwsze, iż nie zgadza się z twierdzeniem Sądu, jakoby przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi w terminie [...] lipca 2012 r. Doręczenie nastąpiło bowiem do rąk żony dotychczasowego pełnomocnika. Było to doręczenie zastępcze i to osobie nieupoważnionej do jej odbioru. Po wtóre zaś podała, iż sama ustanowiona została pełnomocnikiem w sprawie w dniu [...] sierpnia 2012 r. Przedstawicielka skarżących W. S. zleciła jej sporządzenie skargi na przedmiotową decyzję przekazując oryginał otrzymanej [...] lipca 2012 r. od poprzedniego pełnomocnika decyzji wraz z kopertą, na której znajdowała się odręczna adnotacja "otrzymano [...].07.2012 r." Datę doręczenia przesyłki dotychczasowemu pełnomocnikowi potwierdziła także mocodawczyni. O tym, iż termin złożenia skargi upłynął [...] sierpnia 20102 r. pełnomocnik jak i skarżący dowiedzieli się dopiero z treści postanowienia Sądu z dnia 16 października 20102 r., doręczonego wraz z uzasadnieniem w dniu [...] października 2012 r. Pełnomocnik wskazała, iż nie istniały żadne, nawet najmniejsze okoliczności powodujące obawę, że wskazany przez dotychczasowego pełnomocnika termin otrzymania pisma jest niewłaściwy. Co więcej skarżący nie mieli żadnej możliwości na jego weryfikację, dlatego nie sposób obarczyć ich winą, jak i poważnymi, negatywnymi konsekwencjami za jego uchybienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a. ). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się

o uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż będąca przedmiotem skargi decyzja z [...] lipca 2012 r. doręczona została na wskazany przez pełnomocnika skarżących (k. [...] akt administracyjnych) adres w dniu [...] lipca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych, brak numeru karty). Odbiór przesyłki pokwitowała żona dotychczasowego pełnomocnika. Doręczenie to zostało prawidłowo dokonane w trybie art. 40 § 1 i 2 w związku z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od [...] lipca 2012 r. i upływał w dniu [...] sierpnia 2012 r.

Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), aczkolwiek w niniejszej sprawie bez dokonania tej czynności, został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu wyjaśnień profesjonalnego pełnomocnika, iż o fakcie doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu [...] lipca 2012 r. dowiedziała się w dniu [...] października 2012 r. (z postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi) należy przyjąć, iż składając w dniu [...] października 2012 r. (data nadania) wniosek w tym zakresie strona dochowała terminu.

W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi pełnomocnik wskazał błędne przeświadczenie, powzięte na podstawie informacji dotychczasowego pełnomocnika oraz mocodawcy co do daty doręczenia temu pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji. Tak określona przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi nie została w żaden sposób udowodniona. Okoliczność, iż zarówno mocodawca pełnomocnika, jak też wcześniej ustanowiony w sprawie nieprofesjonalny pełnomocnik przekazali ustanowionemu w sprawie do wniesienia skargi profesjonalnemu pełnomocnikowi, iż będąca przedmiotem skargi decyzja doręczona została na adres dotychczasowego pełnomocnika w dniu [...] lipca 2012 r. nie usprawiedliwia uchybienia terminu przy wniesieniu skargi. W ocenie Sądu, działający na podstawie umocowania z [...] sierpnia 2012 r. profesjonalny pełnomocnik nie dochował należytej staranności reprezentując swoich mocodawców w niniejszej sprawie. Za nieodpowiedzialne Sąd uznaje twierdzenie tegoż pełnomocnika, iż strona nie miała żadnej możliwości weryfikacji podanego przez dotychczasowego pełnomocnika terminu doręczenia decyzji. Ustalenie daty doręczenia decyzji było bowiem możliwe bądź poprzez zapoznanie się z aktami administracyjnymi sprawy w siedzibie organu, czy też w toku rozmowy telefonicznej z pracownikiem tego organu. Wystarczyła inicjatywa pełnomocnika w tym zakresie.

W tym miejscu wskazać należy, że od pełnomocnika strony - z racji wykonywanego przez niego zawodu - wymaga się dochowania należytej staranności w prowadzeniu spraw swojego mocodawcy (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 3 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 606/12, postanowienie NSA z 16 października 2012 r. , sygn. akt II GZ 328/12). Tym samym, w ocenie Sądu argumentacja wniosku nie pozwala na przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu, bowiem dołożenie jedynie należytej staranności wystarczyłoby do ustalenia daty doręczenia decyzji i dochowanie terminu wniesienia skargi. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez pełnomocnika terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw klientów.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu

i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.