Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 169/01
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 2002-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Kombatanci
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 3-4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 27 ust. 2, art. 34 ust. 1-2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Toczące się na skutek rewizji nadzwyczajnej postępowanie podlega umorzeniu, jeżeli organ administracyjny wydał decyzję uwzględniającą wszystkie żądania skarżącego.

TEZY

Toczące się na skutek rewizji nadzwyczajnej postępowanie podlega umorzeniu, jeżeli organ administracyjny wydał decyzję uwzględniającą wszystkie żądania skarżącego.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Grudzieckiego w sprawie ze skargi Leopolda S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 maja 2000 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich po rozpoznaniu na rozprawie rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2001 r. II SA/Lu 47/01 postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2001 r. II SA/Lu 47/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie odrzucił skargę Leopolda S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 maja 2000 r. w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Sąd powołał się na przepis art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w myśl którego skargę na akt administracyjny można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych przysługujących w postępowaniu administracyjnym. W odniesieniu do decyzji zaskarżonej skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia wniosku do organu, który ją wydał o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 127 par. 3 Kpa/, który to wniosek zastępuje odwołanie. Skarżący został o tym pouczony lecz we właściwym czasie powyższego wniosku nie złożył. Z tych przyczyn skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 powołanej ustawy.

Postanowienie to zaskarżył rewizją nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości i zarzucając rażące naruszenie art. 27 ust. 2 w związku z art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ i w związku z art. 127 par. 3 Kpa wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Ośrodkowi Zamiejscowemu w Lublinie Naczelny Sąd Administracyjny nie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę do tego Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że środkiem odwoławczym jest również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w art. 127 par. 3 i par. 4 Kpa. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny odrzucając skargę nie wyjaśnił przez zobowiązanie skarżącego do dokładnego sprecyzowania treści skargi, czy zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji zwracał się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem z akt administracyjnych tego organu wynika, że skarżący składał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i decyzja z dnia 29 listopada 2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 18 maja 2000 r. o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. Decyzję tę skarżący otrzymał 8 grudnia 2000 r. a skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł 8 stycznia 2000 r. a więc z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W tej sytuacji kontroli Sądu powinna być poddana decyzja z dnia 29 listopada 2000 r. jako ostateczna.

Po wniesieniu rewizji nadzwyczajnej skarżący wniósł o zaniechanie jej rozpoznawania, gdyż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przywrócił mu uprawnienia kombatanckie. Do wniosku dołączył decyzję z dnia 2 stycznia 2002 r., w której stwierdza się, że Leopold S. odzyskał prawo do korzystania z uprawnień kombatanckich od chwili ich wstrzymania. W związku z treścią decyzji wydanie wyroku stało się zbędne i z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 393[19] i art. 391 par. 1 Kpc umorzył postępowanie w sprawie.