Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 962/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, skarżący D. K. złożył wniosek o prawo pomocy. Z wypełnionego druku urzędowego formularza wniosku PPF wynika, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku strona oświadczyła, że przebywa obecnie w Areszcie Śledczym w G., gdzie jest zatrudniony odpłatnie w niepełnym wymiarze czasu pracy. Osiągane wynagrodzenie, po potrąceniach wynikających z przepisów prawa pracy, kodeksu karnego wykonawczego oraz tytułów egzekucyjnych, które pozostaje do dyspozycji wnioskodawcy, wynosi około [...] zł miesięcznie. Wynagrodzenie skarżącego brutto wynosi natomiast [...] zł.

Skarżący nie posiada żadnego majątku, nieruchomości, ruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 3.000 Euro.

W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie zaświadczenia wydanego przez administrację zakładu karnego, potwierdzającego, iż skarżący nie posiada środków pieniężnych w depozycie oraz, że nie wykonuje podczas pobytu w tym zakładzie karnym pracy zarobkowej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona nadesłała dwa zaświadczenia, o które była wzywana: zaświadczenie potwierdzające fakt, że wnioskodawca przebywa w areszcie śledczym i jest zatrudniony odpłatnie. Zaświadczenie to potwierdza dane wskazane w oświadczeniu wnioskodawcy złożone na urzędowym formularzu druku PPF. Strona uzyskuje mianowicie wynagrodzenie w kwocie około [...] zł miesięcznie, natomiast do jego faktycznej dyspozycji pozostaje miesięcznie kwota, średnio, [...] zł (zaświadczenie z dnia [...] r.). Jednocześnie strona dostarczyła zaświadczenie, z którego wynika, że nie dysponuje ona faktycznie środkami pieniężnymi na posiadanym przez siebie koncie depozytowym (zaświadczenie z dnia [...] r.).

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że wnioskodawca składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku D. K. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a.), mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wnioskodawca udokumentował swój aktualny stan majątkowy w sposób wystarczający. Z analizy przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, że spełnia ona przesłanki zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący przebywa aktualnie w areszcie śledczym. Fakt ten jest istotny przy rozpoznawaniu jego osobistej sytuacji majątkowej i jego możliwości finansowych. Strona jest wprawdzie zatrudniona odpłatnie, jednak z uzyskiwanego przez nią wynagrodzenia potrącana jest znaczna kwota. W efekcie skarżącemu pozostaje do osobistej dyspozycji kwota stu kilkudziesięciu złotych miesięcznie.

Jednocześnie skarżący nie posiada w depozycie żadnych środków pieniężnych.

Reasumując, wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, co skutkowało uwzględnieniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w części – zwolnieniem ich od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.