Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 71/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr w przedmiocie nałożenia obowiązku przystąpienia do remontu budynku mieszkalnego i wykonania określonych robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości I u c h y l a zaskarżoną decyzję, II zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III z a s ą d z a od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz adwokata J. K. kwotę[...] złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 66 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] tj. Zarządowi Miasta i Gminy oraz A. D. przystąpić niezwłocznie do remontu tego budynku, z uwagi na jego nienależyty stan techniczny.

Jednocześnie Powiatowy Inspektor wskazał, że roboty należy wykonywać zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej budynku opracowanej przez rzeczoznawcę oraz zgodnie ze sztuką budowlaną, zachowując ostrożność i warunki bezpieczeństwa w celu zapobieżenia katastrofie budowlanej.

W wyniku rozpoznania odwołania A. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy wyrokiem z dnia 25 czerwca 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami organ prowadzący postępowanie w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w utrzymaniu obiektu budowlanego powinien w swych ustaleniach wskazać konkretne wady obiektu i odpowiednio do tych ustaleń określić w rozstrzygnięciu decyzji dokładnie treść i granice nałożonego obowiązku. Organy obu instancji uchybiły tej powinności.

Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy , decyzją z dnia [...]r., nr [...] wydaną na podstawie art. 66 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Zarządowi Miasta i Gminy oraz A. D. będącym współwłaścicielami budynku położonego przy ul. [...] przystąpić niezwłocznie do remontu w/w budynku mieszkalnego i wykonać roboty budowlane określone w pkt. 3.2 orzeczenia technicznego opracowanego przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. C. I, obejmujące:

1/ naprawę więźby dachowej a mianowicie wymianę słupków, płatwi i łat

oraz zagęszczenie i wymianę krokwi,

2/ zmianę pokrycia dachowego,

3/ odciążenie stropu nad I piętrem przez usunięcie polepy i zastąpienie jej

wełną mineralną,

4/ wykonanie podłogi na poddaszu,

5/ zabezpieczenie elementów drewnianych budynku środkami

grzybobójczymi i ppoż,

6/ naprawienie ścian zewnętrznych i wewnętrznych korytarzowych w

mieszkaniu nr 3,

7/ naprawienie tynków zewnętrznych i wewnętrznych w korytarzach,

8/ wykonanie opaski ochronnej przy budynku od strony podwórka.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że po dokonaniu oceny całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego dokumentującego nieodpowiedni stan techniczny budynku oraz fakt, iż jego współwłaściciele nie wykonują przewidzianych przepisami prawa ustawowych obowiązków wynikających m.in. z art. 61 i 70 ustawy Prawo budowlane należało nakazać niezwłoczne przystąpienie do remontu przedmiotowego budynku.

Od decyzji tej odwołała się A. D. i wnosząc o jej unieważnienie podniosła, że wniosek ten opiera na treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy , który zapadł w tej sprawie w dniu 25 czerwca 2003r. Jednocześnie skarżąca wskazała, że wystąpiła na drogę sądową o naprawienie wadliwie sprzedanego budynku przez Urząd Miasta i Gminy , który to dokonał sprzedaży wadliwego budynku.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane właściciel (współwłaściciele) lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym.

Stwierdzone nieprawidłowości opisane w protokole oględzin i ekspertyzie stanu technicznego budynku, opracowanej przez rzeczoznawcę budowlanego obligowały Powiatowego Inspektora do nakazania niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku na jego współwłaścicieli – A. D. i zarząd Miasta i Gminy .

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła A. D. wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca podniosła, iż przed zakupem mieszkania od Urzędu Miasta i Gminy rzeczoznawca budowlany wykazał, że budynek jest w bardzo dobrym stanie technicznym i nadaje się do zamieszkania. Po dokonaniu sprzedaży wydano ekspertyzę zaprzeczającą wcześniejszej opinii, a wykazany w niej stan techniczny świadczy o zaniedbaniach ówczesnego właściciela budynku, którym był Urząd Miasta i Gminy . Reasumując skarżąca wskazała, że powyższe zaniedbania właściciela nie mogą obciążać jej .

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnym, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia przez jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

W rozpatrywanej sprawie kontrolowana decyzja wydana została w oparciu o przepisy art. 66 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126).

Określa on, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo użytkowany jest niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Zły stan techniczny budynku położonego w [...] składającego się z czterech samodzielnych lokali mieszkalnych będących w udziale do ¾ części własnością komunalną, a w udziale do ¼ części własnością A. D. jest w sprawie bezsporny.

Wynika on z orzeczenia technicznego opracowanego przez rzeczoznawcę budowlanego.

Zatem w sprawie bezspornie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 66 Prawa budowlanego i organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej niezwłoczne przystąpienie do remontu przedmiotowego budynku.

Prawidłowo organ związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...]r. wskazał konkretne wady obiektu oraz dokładnie określił granice nałożonego obowiązku.

Obowiązek wykonania nałożonych decyzją prac remontowych organ skierował do współwłaścicieli budynku ; A. D. i Zarządu Miasta i Gminy .

Artykuł 61 Prawa budowlanego obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym nakłada na właścicieli lub zarządców obiektu budowlanego. Zatem adresatem decyzji opartej na art. 66 Prawa budowlanego może być tylko taki podmiot.

Skoro współwłaścicielem spornego budynku obok A. D. jest Gmina to do niej, a nie do Zarządu powinna być skierowana przedmiotowa decyzja.

Do gminy jako osoby prawnej, ponieważ zgodnie z art. 29 kpa stronami mogą być osoby fizyczne i prawne (...), a gmina jako podstawowa jednostka samorządu terytorialnego, wykonująca zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność jest wyposażona w osobowość prawną (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591). Przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa ma więc gmina a nie jej organ wykonawczy.

Nadto należy wskazać, że w dacie wydania kontrolowanej decyzji taka jednostka jak zarząd gminy już nie istniała, bowiem na mocy przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. z 2000r. Nr 113, poz. 984) w miejsce zarządu gminy powołano wójta ( burmistrza, prezydenta miasta).

W świetle powyższego Zarząd Miasta i Gminy nie mógł być obciążony obowiązkiem usunięcia nieprawidłowości obiektu budowlanego.

Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne i prawne Sąd stwierdził, że będąca przedmiotem rozpoznania decyzja wydana została z naruszeniem przepisów, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w związku z czym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),orzekł jak w sentencji.