Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1794/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na pismo [...] Komisji [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [..] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie nadzoru orzeczenia komisji [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2004 r. K. B. wniósł skargę na pismo [...] Komisji [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie nadzoru orzeczenia [...] komisji [...], podległej [...].

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa;

5) akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Stosownie do treści § 31 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji [...] podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr [...], poz. [...] ze zm.) [...] Komisja [...] może uchylić w trybie nadzoru każde orzeczenie komisji [...] sprzeczne z prawem i zasadnością orzecznictwa lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Uchylenie przez wskazany wyżej organ nadzoru orzeczenia komisji [...] przybiera formę orzeczenia. O uchyleniu w postępowaniu nadzorczym orzeczenia komisji [...] [...] Komisja [...] powiadamia zainteresowaną osobę.

Z przedstawionego wyżej stanu prawnego wynika, że [...] Komisja [...] może wydać orzeczenie nadzorcze o charakterze kasacyjnym, jedynie w przypadku stwierdzenia niezgodności orzeczenia komisji [...] z prawem, zasadnością orzecznictwa, bądź jego wydania z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Natomiast z przepisów wskazanego wyżej rozporządzenia nie wynika, forma zakończenia postępowania nadzorczego, w toku którego organ ten nie stwierdził podstaw do uchylenia orzeczenia komisji. W konsekwencji stanowisko [...] Komisji [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia komisji [...] jest czynnością o charakterze materialno-technicznym, przybierającą postać pisma informującego (zawiadomienia), albowiem ustawodawca nie przewidział dla niego formy aktu administracyjnego (uchwały organu kolegialnego).

W związku z powyższym pismo to nie mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w powołanym wyżej § 2 art. 3, skutkiem czego nie jest objęte kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne.

Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.