Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 949/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3,32,35
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2017 r. sprawy ze skargi L. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z 18.03.2016 r., na podstawie art. 28, art. 31, art. 33 ust.1 i ust. 4, art. 34 ust. 4 i art.36 ustawy z 7.07.1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz.290 t.j.), udzielił pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku kuźni i wiat garażowych, lokalizowanego na działce nr [....] obr. [....] oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla: [....] Sp. z o.o. w K. dla zamierzenia budowlanego: przebudowa istniejącego budynku mieszkalno - usługowego willi wraz ze zmianą sposobu użytkowania całego budynku na funkcję usługową i budowa budynku mieszkalno - usługowego wraz z garażami podziemnymi z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznej, wód. -kań., grzewczej z wymiennikownią MPEC, grzewczej w oparciu o alternatywne źródła energii, wentylacji mechanicznej, klimatyzacji, teletechnicznej, instalacji elektrycznej wymiennikowni MPEC, instalacji kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem na wody opadowe, nadbudowa kominów budynku na działce nr [....] obr. [....] oraz dojazdem i wjazdem na działkę nr [....] obr. [....] z działki drogowej nr [....] obr. [....] .

W uzasadnieniu organ podał, że inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z 7.10.2014 r. znak: [....] , przeniesionej decyzją z 4.02.2015 r. znak: [....] oraz przeniesionej decyzją z 27.11.2014 r. znak: [....] . Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane przepisami opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Ustosunkowując się do zarzutu stron postępowania, że zakład artystyczny [....] , który ma być wyburzony jest obiektem zabytkowym, organ wyjaśnił co następuje. Inwestor przedłożył dokumenty potwierdzające, że istniejący budynek kuźni przeznaczony do rozbiórki nie jest wpisany indywidualną decyzją do rejestru zabytków. Minister Kultury decyzją z 10.12.2004 r. znak: [....] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania zgody na wykreślenie z rejestru zabytków dawnego nieistniejącego Zakładu [....] położonego przy ul. [....] w K. , a wpisanego do rejestru zabytków pod numerem [....] , argumentując, że przedmiotowa hala warsztatowa dawnego zakładu [....] nie jest wpisana do rejestru zabytków, jest tylko położona na terenie wpisanym do tego rejestru. Jednocześnie Minister wskazał, że wpisanie do rejestru zabytków terenu, na którym położona jest omawiana hala (to jest działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami [....] i [....] ) skutkuje tym, że wszelkie prace na tym terenie (w tym również przy budynku hali) mogą być prowadzone wyłącznie po uzyskaniu decyzji [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. pozwalającej na ich prowadzenie w oparciu o przepis art.36 ustawy z 23.07.2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. [....] Wojewódzki Konserwator Zabytków K. wydał w dniu 11.03.2014 r. zaświadczenie znak: [....] w którym poinformował, że [....] przy ul. [....] w K. jest wpisana do rejestru zabytków pod nr [....] , na podstawie decyzji z 7.10.1982 r. Zgodnie z ww. decyzją ochroną konserwatorską objęty jest budynek [....] wraz z działką nr [....] i [....] ; budynek dawnego zakładu [....] nie jest objęty indywidualnym wpisem do rejestru zabytków. [....] Wojewódzki Konserwator Zabytków K. wydał w dniu 30.10.2015 r. pozwolenie nr [....] , znak: [....] na prowadzenie robót budowlanych i prac konserwatorskich przy budynku wpisanym do rejestru zabytków na przedmiotową inwestycję. Ponadto inwestor przedłożył pismo [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków K. z 8.01.2016 r., znak: [....] , w którym wyjaśniono, że pozwolenie konserwatorskie nr [....] z 30.10.2015 r. obejmuje prowadzenie na działce nr [....] obr. [....] (dawne nr: [....] i [....] ) przy ul. [....] w K. (nr rej. ....) robót budowlanych objętych niniejszym pozwoleniem. Dodatkowo w jego uzasadnieniu podano, iż budynek warsztatu był wielokrotnie modernizowany; wskutek wielokrotnych przebudów zakład ten posiada obecnie jedynie wartości historyczne. Nieruchomość usytuowana jest w obrębie układu urbanistycznego [....] wpisanego do rejestru zabytków pod numerem [....] decyzją z 25.01.1984 r. oraz na obszarze historycznego zespołu miasta K. uznanego za pomnik historii zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 08.09.1994 r. (M. P. Nr 50, poz. 418). Zakres ochrony konserwatorskiej oraz wpisu do rejestru zabytków jednoznacznie określają przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty: decyzja [....] z 10.12.2004 r. oraz zaświadczenie [....] .

Odnośnie zarzutu, że w projekcie budowlanym brak jest szczegółów dot. projektowanego zjazdu do garażu podziemnego projektowanej inwestycji, organ wyjaśnił, że w dniu [....] 2016 r. projektant uzupełnił projekt budowlany o przekroje B2-B2 i B3-B3 w odniesieniu do budynku przy ul. [....] (rysunki nr 177 i 178) oraz umieścił wpis na ww. rysunkach "projektowana rampa wjazdowa nie narusza fundamentów budynku sąsiedniego przy ul. [....] , poziom rampy ponad poziomem posadowienia fundamentów budynku sąsiedniego, wykop pod projektowany garaż budynku oddalony jest od ściany budynku przy przy ul. [....] o ponad 4m".

Organ wskazał, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant. Projektant oraz sprawdzający dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także legitymują się stosownymi uprawnieniami i przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego. Na terenie przedmiotowej inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor wykazał zgodność inwestycji z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie wymaganych wskaźników.

Od decyzji odwołał się L.N. , podnosząc, że nie zgadza się na wyburzenie budynku kuźni i wiat garażowych, bowiem w jego ocenie budynek kuźni jest zabytkiem i jako taki podlega ochronie.

Wojewoda [....] decyzją z 6.06.2016 r., znak: [....] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, odwołując się do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, że organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cyt. przepisu. Prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego) .

Odpowiadając na podniesione w odwołaniu zarzuty kwestionujące możliwość rozbiórki obiektu kuźni, która w ocenie skarżącego jest zabytkiem, organ przytoczył stanowisko [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zawarte w decyzji z 30.10.2015 Nr [....] znak: [....] o pozwoleniu na prowadzenie robot budowlanych i prac konserwatorskich. Wskazał, że nieruchomość usytuowana jest w obrębie układu urbanistycznego [....] wpisanego do rejestru zabytków pod Nr A-648 decyzją z 25.01.1984 r. oraz znajduje się na obszarze historycznego zespołu miasta K. uznanego za pomnik historii. Dodatkowo obszar ten znajduje się w granicach strefy buforowej obszaru wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa przyjętej przez UNESCO i podlega ochronie na mocy przepisów ustawy

z 23.07.2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W decyzji [....] Wojewódzki Konserwator Zabytków, wyjaśnił, że około 1907 r. po przejęciu nieruchomości przez J.,O. , obok willi, wzdłuż wschodniej granicy parceli wybudowano zakład [....] . Budynek warsztatu był wielokrotnie modernizowany, wzdłuż południowej granicy posesji wstawiono też szopy - wiaty magazynowe. Konserwator uznał, że wobec wielokrotnych przebudów zakład ten posiada jedynie wartości historyczne.

Potwierdzeniem powyższych ustaleń jest również decyzja Ministra Kultury z 10.12.2004 r. nr [....] . Zgodnie natomiast z decyzją z 7.10.1982 r. nr [....] o wpisie dobra kultury do rejestru zabytków, do tego rejestru wpisana została tylko willa przy ul. [....] w K. wraz z działką nr [....] i [....] . Jak wynika z treści tej decyzji, to w budynku [....] mieścił się Zakład [....] założony w 1907 r. Okoliczność tą potwierdza zaświadczenie z 11.03.2014 r. znak: [....] wydane przez [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Niezależnie od powyższego organ podniósł, że oceniając przedmiotową sprawę, pod kątem spełnienia wymogów wynikających z art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane inwestor wypełnił wynikające z niego wymagania. Inwestor, będący właścicielem nieruchomości na której planowana jest rozbiórka, przedstawił między innymi: projekt rozbiórki zawierający opis konstrukcji rozbieranych obiektów, wytyczne do wykonywania robót, jak również opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Ponieważ rozbierany obiekt nie jest ujęty w rejestrze zabytków, ale znajduje się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, projekt rozbiórki został zaopiniowany przez [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który zalecił ustanowienie nadzoru archeologicznego podczas prowadzenia robót ziemnych. Dodatkowo opracowana została opina pomocnicza do projektu wyburzenia wskazująca na zły stan techniczny obiektów.

Kontrola organu administracji architektoniczno-budowlanej, w zakresie określonym w cyt. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego pozwala – w ocenie Wojewody - uznać, że projekt budowlany jest zgodny z wymogami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy z 7.10.2014 r. W ww. decyzji o warunkach zabudowy, wyznaczono linie nowej zabudowy, w granicy z działką drogową nr [....] . Linia ta stanowi przedłużenie linii zabudowy istniejących budynków frontowych na działkach nr [....] i [....] . Jak wynika z projektu zagospodarowania działki, nowoprojektowana budowa budynku mieszkalno-usługowego jest zgodna z tym ustaleniem decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy określała wskaźnik powierzchni zabudowy na poziomie 57% z tolerancją 5 % i terenu biologicznie czynnego - 20%. Parametry te, jak wynika z projekty budowlanego wynoszą odpowiednio 62% i 23,51%. Szerokość elewacji frontowej dla istniejącej willi nie ulega zmianie, natomiast ustalona w decyzji WZ szerokość elewacji frontowej nowego budynku od strony ulicy [....] winna wynosić 8,80 m z tolerancją ± 1,0 m, z dopuszczeniem jej poszerzenia w głębi działki, po uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. Od strony ulicy [....] zaprojektowana szerokość wynosi 9,80 m. Zgodnie z wymogami decyzji o warunkach zabudowy, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki dla istniejącej willi winna pozostać bez zmian, a dla nowego budynku dopuszczono zaprojektowanie bryły o zróżnicowanej wysokości i dla części niższej - 16,8 z tolerancją ± 0,5 m (jako kontynuację wysokości zabudowy na działce nr [....] ), a dla części wyższej 18,80 z tolerancją ± 0,5 m (jako kontynuację poziomu kalenicy budynku zlokalizowanego na działce nr [....] ). Pokazane w projekcie budowlanym wysokości te dla istniejącego budynku nie uległy zmianie, a dla nowopowstającego od strony ulicy [....] wynosi 16,80 m, a w części cofniętej od ulicy 19,30 m. Decyzja o warunkach zabudowy ustaliła, że nad budynkiem willi kształt dachu (jednospadowy) i poziom kalenicy pozostają bez zmian, a nad nowym budynkiem dach płaski. Taki dach został zaprojektowany. Dopuszczalność lokalizacji budowy w granicy wynika z decyzji o warunkach zabudowy z 7.10.14 r. Ustalono w tej decyzji, że ze względów przestrzennych dopuszcza się usytuowanie nowo projektowanego budynku w granicy działek między innymi [....] i [....] oraz działką drogową. W granicy działek nr nr [....] [....] [....] dopuszczono również budowę garażu podziemnego. Zgodnie z informacją zawartą w decyzji o warunkach zabudowy, zaleca się, aby inwestor zapewnił miejsca postojowe zgodnie z wskaźnikami zaleconymi uchwałą Miasta K. z 29.08.2012 r Nr LIII/723/12. Zaprojektowano dla 19 lokali mieszkalnych, 22 lokali usługowych (łącznie w obu budynkach) -23 miejsca postojowe w tym 19 dla lokali mieszkalnych i 4 dla 40 zatrudnionych osób. Biorąc pod uwagę, że inwestycja zlokalizowana jest w ścisłym centrum K. i istnieje dostępność komunikacyjna dla tej lokalizacji, ilość miejsc postojowych w pełni zabezpiecza prawidłowe funkcjonowanie inwestycji w tym zakresie.

W zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego, projekt budowlany został zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, zgodnie z realizacją zaleceń wynikających z postanowienia [....] Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej w K. z 26.11.2015 r. znak: [....] . Postanowieniem tym wyrażono zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego wynikające z wymogów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24.07.2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę i dróg pożarowych, w zakresie przebiegu drogi pożarowej w sposób inny niż w rozporządzeniu stosownie do wskazań opracowania z września 2015 r.

Dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego zostały opracowanie ekspertyzy techniczne z września 2015 r. o wpływie inwestycji na sąsiednie budynki. Z opracowań tych wynika, że uwzględniając projektowaną inwestycję, biorąc pod uwagę sposób jej posadowienia oraz zarówno przebudowa budynku, jak i budowa nowego budynku, nie wpłyną negatywnie na sąsiednią zabudowę i nie ma przeciwwskazań do zrealizowania projektowanej inwestycji.

Inwestor uzyskał niezbędne dla tej inwestycji uzgodnienia, opinie

i oświadczenia wynikające z obowiązujących przepisów. Stanowiska tych jednostek zostały uwzględnione przy projektowaniu inwestycji. W aktach sprawy znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, kopie uprawnień budowlanych osób projektujących i sprawdzających projekt budowlany, a także zaświadczenia o przynależności tych osób do właściwej izby samorządu zawodowego. Osoby projektujące i sprawdzające posiadają uprawnienia, których zakres pozwala na wykonanie przedmiotowego projektu budowanego. Do projektu budowlanego dołączone zostało opracowanie obrazujące wpływ inwestycji na nasłonecznienie i naturalne oświetlenie dla sąsiedniej zabudowy. Jak wynika z opracowania, wszystkie budynki znajdujące się w obszarze oddziaływania inwestycji oraz objęte inwestycją mają zapewniony czas nasłonecznienia określony w tym przepisie. Projektowana inwestycja nie wprowadza niedopuszczalnych ograniczeń w naturalnym oświetleniu pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. W ocenie organu, projektant w sposób właściwy określił obszar oddziaływania.

Organ konkludował, że inwestor spełnił wymogi będące przedmiotem oceny organu administracji wynikającej z art. 35 ust. 1 jak i z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich.

L.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] , kwestionując powyższą decyzją jako niezgodną z krajowym i europejskim porządkiem prawnym, a w szczególności z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zdaniem skarżącego, zakład [....] i willa stanowiły całość i opisywanie ich jako odrębne budynki jest poświadczaniem nieprawdy w rozumieniu kodeksu karnego. Zwrócił uwagę, że decyzje na które powoływały się organy były wydawane na rzecz różnych osób, nie do końca jest również jasne jak będą użytkowane nowe budynki. Skarżący opisał dokonania i zasługi rodziny [....] dla kraju, jak również swój wkład w ratowanie zabytków w K. Wskazał wreszcie na straty jakie poniósł w związku z działaniami nowego inwestora.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o oddalenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę stosując przepis art. 151 P.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [....] z 6 czerwca 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 18 marca 2016 r., którą udzielono pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku kuźni i wiat garażowych, zlokalizowanych na działce nr [....] obr. [....] oraz zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla: [....] Sp. z o.o. w K. dla zamierzenia budowlanego: przebudowa istniejącego budynku mieszkalno - usługowego willi wraz ze zmianą sposobu użytkowania całego budynku na funkcję usługową oraz budowa budynku mieszkalno - usługowego wraz z garażami podziemnymi z wewnętrznymi instalacjami: elektrycznej, wód. -kań., grzewczej z wymiennikownią MPEC, grzewczej w oparciu o alternatywne źródła energii, wentylacji mechanicznej, klimatyzacji, teletechnicznej, instalacji elektrycznej wymiennikowni MPEC, instalacji kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem na wody opadowe, nadbudowa kominów budynku na działce nr [....] obr. [....] oraz dojazdem i wjazdem na działkę nr [....] obr. [....] z działki drogowej nr [....] obr. [....] przy ul . [....] w K.

Przeprowadzone w wyżej wskazanych ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że w ocenie Sądu kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie naruszają prawa w stopniu, który daje Sądowi możliwość uwzględnienia skargi.

W pierwszej kolejności wskazać, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2016 r. poz. 290) właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Organ sprawdza również czy projekt został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i czy posiada ona zaświadczenie o aktualnej przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Istotne znaczenie mają postanowienia ust. 4 wyżej powołanego przepisu, który stwierdza jednoznacznie, że nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli są spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, tj. zostało złożone przez inwestora oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wymogi wskazane w ust. 1 wyżej omawianego artykułu.

Badając w wyniku wniesionego odwołania prawidłowość udzielonego pozwolenia na rozbiórkę budynku kuźni i wiat garażowych oraz przebudowę istniejącego budynku mieszkalno-usługowego i budowę budynku mieszkalno- usługowego na dz. ewid. nr [....] Wojewoda zobligowany był ponownie zbadać istnienie wskazanych wyżej przesłanek i w razie potwierdzenia ich spełnienia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja udzielająca pozwolenia na wnioskowane przedsięwzięcie inwestycyjne nie ma bowiem charakteru uznaniowego. Jest to decyzja związana, którą organ zobligowany jest wydać o ile spełnione zostały ww. wymogi, przy czym zgodnie z treścią art. 3 ust. 7 Prawa budowlanego prace budowlane polegające na rozbiórce obiektu budowlanego są traktowana jak jeden z rodzajów robót budowlanych.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej ww. projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestorowi [....] Sp. z o.o. w K. – reprezentowany przez pełnomocnika L.K. - wykonał obowiązki nałożone na niego ww. przepisami. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia zawodowe, został sprawdzony przez mgr inż. arch. M.T. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej bez ograniczeń, projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z 7 października 2014 r. znak: [....] , wydanej na wniosek [....] Sp. z o.o. w K. , przeniesionej decyzją z 27.11.2014 r. znak: [....] na [....] Sp. z o.o. [....] S.K., a następnie decyzją z 4 .02. 2015 r. znak: [....] na inwestora [....] Sp. z o.o. z s. w K. oraz wymaganiami ochrony środowiska.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu skarżonej decyzji szczegółowo zanalizował projekt budowlany wskazując, że linia nowej zabudowy, wskaźnik pow. nowej zabudowy, wskaźnik terenu biologicznie, wymagane parametry szerokości elewacji frontowe, wysokości oraz kształtu dachu zostały wyznaczone zgodnie z wymogami ww. obowiązującej decyzji o warunkach zabudowy. Projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a teren planowanej inwestycji nie podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Nadto organ wskazał na dołączone do przedmiotowego projektu opracowanie wskazujące na uwzględnienie w projekcie wymagań przepisów techniczno-budowlanych w zakresie wymaganego nasłonecznienie pokoi mieszkalnych oraz naturalnego oświetlenia ( wskazane § 60 i § 13 rozporządzenia Min. Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Dz.U. 2015. 1422).

Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest prawidłowość pozwolenia na rozbiórkę istniejącego na działce nr [....] budynku kuźni określanej również jako Zakład [....] i wiat garażowych. W ocenie Skarżącego wydanie zgody na rozbiórkę obejmującą ww. budynki, w tym przede wszystkim budynek zakładu [....] stanowi naruszenie przepisów prawa krajowego i europejskiego o ochronie zabytków, w tym w szczególności ustawy z 23 lipca 2003 r. o chronię zbytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2014.1446 ze zm.). Zgodnie z zarzutami skargi, a wcześniej ze stanowiskiem ujawnionym w trakcie postępowania przed organami obu instancji, znajdująca się na działce [....] – wpisana do rejestru zabytków decyzją z [....] 1982 r. pod numerem [....] stanowi całość wraz z zakładem ślusarskim, będącym odrębnym budynkiem, znajdujący się na działce nr [....] , która także jest objęta ochroną konserwatorską. W konsekwencji Skarżący podnosi, że skarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta M. K. , w której udzielono pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku zakładu [....] i wiat garażowych na dz. Nr [....] rażąco narusza prawo (art. 156 par. 1 pkt. 2 k.p.a.). W ocenie organów pozwolenie na rozbiórkę przedmiotowego budynku nie narusza prawa.

Ja już wyżej wskazano powyższy zarzut jest nietrafny.

Zgodnie z art. 36 ust. ww. ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2014.1446 ze zm.) pozwolenia konserwatorskiego wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy organami ochrony zabytków jest wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje wykonuje wojewódzki konserwator zabytków. Powyższe oznacza, że prowadzenie robót budowlanych przy obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga wydania decyzji – pozwolenia konserwatorskiego. Należy przy tym zaznaczyć, że postępowanie w sprawie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków lub w jego otoczeniu jest postępowaniem odrębnym, niezależnym od postępowania o wydanie pozwolenia na budowę lub o zatwierdzenie projektu budowanego i wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 27. 01. 2011 sygn. akt II OSK 3/10; wyrok z 26. 04. 2013, sygn. akt II OSK 2625/11).

W tym miejscu należy wskazać, że w sprawie istotne znaczenie ma fakt, że sytuowana na działce nr [....] [....] wraz terenem oznaczonym obecnie jako działka nr [....] br. [....] w K. przeznaczonym do realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego poprzednio oznaczonym jako działki ewid nr [....] i [....] przy ul. [....] . jest wpisana została pod numerem [....] do rejestru zabytków zgodnie z decyzją konserwatora z [....] 1982 r. Powyższe potwierdza decyzja Nr [....] z 30 października 2015 r. [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. , sprostowana z urzędu postanowieniem tego samego organu z 16 listopada 2015 r. Decyzja Nr [....] wydana po rozpatrzeniu wniosku inwestora – [....] spółka z o.o. stanowi pozwolenie konserwatorskiego na prowadzenie robót budowlanych i konserwatorskich oraz prac konserwatorskich przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. W decyzji tej pozwolono wnioskodawcy na prowadzenie na działce Nr [....] przy ul. [....] robót budowlanych polegających na: wyburzeniu zakładu [....] oraz wiat garażowych, przebudowie d. [....] wraz ze zmianą sposobu użytkowania całego budynku na funkcję usługową – z wyłączeniem wymiany okiem oraz na budowie budynku mieszkalno-usługowego wraz z garażami podziemnymi, budową infrastruktury technicznej dojazdów oraz wjazdów na dz. Nr [....] i [....] , a także nadbudową kominów w kamienicy przy ul. [....] oraz prac konserwatorskich (...). Podkreślić trzeba, że katalog działań wymagających uzyskania uprzedniego pozwolenia konserwatorskiego w sposób enumeratywny został ustalony w przepisie art. 36 ust. 1 pkt 1 - 12 ustawy o zabytkach i opiece nad zabytkami. Zgodnie zatem z art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru (pkt 1), wykonywania robót budowlanych w otoczeniu zabytku (pkt 2). Przez otoczenie zabytku należy rozumieć - stosownie do art. 3 pkt 15 ustawy - wyłącznie teren wokół lub przy zabytku wyznaczony w decyzji o wpisie tego terenu do rejestru zabytków w celu ochrony wartości widokowych zabytku oraz jego ochrony przed szkodliwym oddziaływaniem czynników zewnętrznych. W art. 9 ust. 2 ustawy o zabytkach wskazuje się, że w trybie określonym w ust. 1 tego przepisu do rejestru może być również wpisane otoczenie zabytku wpisanego do rejestru, a także nazwa geograficzna, historyczna lub tradycyjna tego zabytku. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika zatem, że art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy znajduje zastosowanie w przypadku wykonywania robót budowlanych na terenie wokół zabytku lub przy zabytku wpisanym (decyzją administracyjną) do rejestru zabytków jako otoczenie zabytku (por. wyrok WSA z 31.01. 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2830/12).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej trzeba podnieść, że decyzja nr [....] [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 30.10. 2015 r. dotyczyła – jak wskazano wyżej – robót budowlanych obejmujących planowane roboty budowlane na działce nr [....] , a więc nie tylko przebudowę zabytkowej [....] wraz ze zmianą sposobu użytkowania tego budynku oraz budowę budynku mieszkalno-usługowego, ale także roboty budowlane polegające na wyburzeniu budynku zakładu [....] oraz wiat garażowych. Należy podkreślić, że decyzja pozwolenia nr [....] została podjęta w oparciu o skorygowaną dokumentację obejmująca przedmiotowy projekt budowlany ( tom I i II) oraz "badania stratygraficzne na elewacji i we wnętrzach autorstwa mgr M.O. z marca 2015 r. W punkcie IV i V udzielonego pozwolenia nałożono warunki z jednoczesnym obowiązkiem ich przestrzegania. Ustalono też termin rozpoczęcia i zakończenia robót budowlanych objętych pozwoleniem – od 02. 2016 do 12. 2017 r. W uzasadnieniu Wojewódzki Konserwator Zabytków wskazał, że zamierzenie polegające na wyburzeniu budynku warsztatu [....] oraz wiat garażowych dotyczy obiektów znajdujących się "w złym stanie technicznym, lokalnie ocenianym jako stan awaryjny (...). Konkludując, nie ulega wątpliwości, ze w świetle obowiązującej regulacji prowadzenie robót budowlanych na przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wydanego w formie decyzji w każdym przypadku gdy roboty budowlane będą prowadzone na takim terenie, także w odniesieniu do obiektów, niewpisanych do rejestru. W rozpoznawanej sprawie inwestor przedłożył wymagane prawem pozwolenie konserwatorskie, przedłożył także zaświadczenie [....] Woj. Konserwatora Zabytków z 11 marca 2014 r. w którym organ potwierdził, że zgodnie z decyzją z 7. 10. 1982 ochroną konserwatorską jest objęty budynek [....] wraz z działką nr nr [....] [....] natomiast "budynek Zakładu [....] nie jest objęty indywidualnym wpisem do rejestru zabytków na podstawie przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabykami". Oznacza to zatem, że w rozpoznawanym sprawie organy administracji architektoniczno- budowlanej obowiązane były uwzględnić ostateczną ww. decyzje – pozwolenia nr [....] [....] Woj. Konserwatora Zabytków, natomiast ich obowiązkiem było sprawdzenie czy wnioskowane do realizacji przedsięwzięcie i przedłożony projekt budowlany nie naruszają ww. pozwolenia i ustalonych w nim warunków. Ponieważ skarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają ww. pozwolenia zarzut skargi nie podlega uwzględnieniu.

Trzeba wskazać, że organy obu instancji nie dokonywały samodzielnej oceny jaka była treść wpisu do rejestru zabytków, ale były związane treścią decyzji – pozwolenia Konserwatora z 30 października 2015 r. Samo przekonanie Skarżącego, że przedmiotowy zakład [....] stanowił bezcenny obiekt architektury przy ul. [....] nr [....] nie może odnieść skutku w realiach rozpoznawanej sprawy.

Konkludując zdaniem Sądu poprawnie zatem organ I instancji zatwierdził projekt budowlany udzielił wnioskowanego pozwolenia. W konsekwencji Wojewoda [....] zasadnie utrzymał zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. Podniesione zaś w skardze zarzuty nie znajdują oparcia w zebranym przez organy materiale dowodowym, jak również w obowiązującym stanie prawnym i jako takie nie mogą być zaakceptowane.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.