Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1330/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty zajętej wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w Warszawie,[...] składając skargę na powołane na wstępie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty zajętej wierzytelności w postepowaniu egzekucyjnym, zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że kwota objęta zaskarżeniem jest znaczna, a jej przymusowe ściągnięcie spowoduje niepowetowane szkody finansowe dla spółki i jej prawidłowego funkcjonowania, z utrata płynności finansowej włącznie,

a wydane postanowienie w sposób rażący narusza prawo i jest nieprawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny

i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.

Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. np. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2877/15, z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 879/15, z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 388/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie

z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11; z dnia

9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie załączyła do wniosku dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, a więc nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Wniosek nie zawiera także przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż skarżąca nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji finansowej, wskazując jedynie ogólnie na możliwość poniesienia niepowetowanej szkody finansowej i utraty płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej, w razie ściągnięcia znacznej kwoty objętej zaskarżeniem ([...] zł).

Odnosząc się do twierdzeń strony o wadliwości zaskarżonego orzeczenia wskazać należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem aktów prawnych wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.

Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.