Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2652/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, kwoty różnicy podatku w podatku od towarów i usług za okres od lutego do października 2006 r. i grudzień 2006 r. oraz okres od lutego do grudnia 2007 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

M. W., dalej jako Skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, kwoty różnicy podatku w podatku od towarów i usług za okres od lutego do października 2006 r. i grudzień 2006 r. oraz okres od lutego do grudnia 2007 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci pozbawienia Skarżącego płynności finansowej, niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również publicznoprawnych oraz z tytułu wynagrodzeń dla pracowników, których Skarżący zatrudnia kilkudziesięciu.

Zdaniem Skarżącego konieczność zapłacenia w krótkim czasie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami (których wysokość będzie większa niż dochód Skarżącego za cały 2012 rok), może doprowadzić do zachwiania stabilności finansowej przedsiębiorstwa Skarżącego, oraz konieczności zwolnienia znacznej liczby pracowników i tym samym wzrostu bezrobocia w powiecie [...]. Do wniosku Skarżący załączył bilans na dzień 31 grudnia 2012 r., rachunek zysków i strat od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r., zeznanie podatkowe Skarżącego za 2012 r., listę płac pracowników na dzień 31 sierpnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Użyty w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się Skarżący, a mianowicie zagrożenie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zostanie pozbawiony płynności finansowej i środków na zapłatę zobowiązań oraz wypłaty pracowników, co

może doprowadzić do zachwiania stabilności finansowej przedsiębiorstwa Skarżącego, oraz konieczności zwolnienia znacznej liczby pracowników nie zostały udowodnione. Podkreślenia wymaga fakt, iż Skarżący prowadzi działalność gospodarczą i to w dużym zakresie. Z dokumentów załączonych do przedmiotowego wniosku wynika, iż Skarżący w 2012 r. osiągnął przychód w wysokości 5.493.448,21 zł., w tym dochód w wysokości 248.995,95 zł.

Z bilansu nadesłanego przez Skarżącego wynika, iż aktywa firmy Skarżącego wynosiły na dzień 31 grudnia 2012 r. 2.935.358,87 zł, w tym aktywa obrotowe 969.817,22 zł oraz m.in. środki pieniężne w kasie i na rachunkach 272.136,72 zł. Wielkość pasywów firmy Skarżącego określono na kwotę 2.935.358,87 zł. Sąd zauważa jednak, iż w przeważającej mierze wpływ na wysokość pasywów miało zaliczenie pozycji "Kapitały (fundusz) własny" o wartości [...] zł odzwierciedlającej wartość majątku wniesionego przez właściciela.

Ponadto z rachunku zysków i strat firmy Skarżącego (wariant porównawczy) od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. wynika, iż zysk netto określono w kwocie 186.870,14 zł.

Powyższe dane w zestawieniu z wartością przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynoszącej 129.117 zł wskazują, iż uregulowanie przez Skarżącego zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją nie pozbawi go płynności finansowej do bieżącego regulowania należności, w tym publicznoprawnych oraz z tytułu wynagrodzeń dla pracowników, których Skarżący zatrudnia.

W związku z powyższym w ocenie Sądu Skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11).

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.