Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2284/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1478/11 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę R. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r., w przedmiocie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu wykonywania umów cywilnoprawnych o charakterze zlecenia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że "pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego R. P. przed sądami administracyjnymi." Wyjaśnił, że znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy dokument pełnomocnictwa nie jest ani oryginałem ani prawidłowo poświadczoną za zgodność z oryginałem jego kserokopią i tym samym nie spełnia wymogów określonych w art. 37 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.

Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 12 sierpnia 2011 r., a termin do nadesłania pełnomocnictwa upłynął w dniu 19 sierpnia 2011 r. W terminie tym pełnomocnik skarżącego nie nadesłał jednak wymaganego pełnomocnictwa. Przesłał on pełnomocnictwo, do reprezentowania przed sądami administracyjnymi T. E. G. Sp. z o.o. w P., a nie skarżącego – R. P..

Sąd I instancji uznał, że skoro braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a.

II

R. P. zaskarżając postanowienie w całości domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi z uwagi na nieusunięcie braku, do usunięcia którego strona nie była wzywana. Zdaniem skarżącego niezasadne jest stanowisko Sądu, który twierdzi, że radca prawny zobowiązany był przesłać pełnomocnictwo udzielone mu przez R. P., skoro z treści wezwania wynikał obowiązek nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania T. E. G. Sp. z o.o. z siedzibą w P..

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli instancyjnej poddane zostało postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Należy jednak zwrócić uwagę, że zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu strony (lub jej pełnomocnika) do usunięcia braków pisma procesowego powinno być sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie (por. postanowienia SN z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LEX nr 50714).

W skardze kasacyjnej słusznie zakwestionowane zostały ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji, dające podstawę do odrzucenia skargi. Sąd przyjął bowiem, że radca prawny R. M. został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego – R. P., a niewykonanie tego wezwania było powodem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Jednak analiza akt sądowych (k. 25) prowadzi do wniosku, że skierowane przez Sąd wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 9 sierpnia 20011 r., dotyczyło nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu T. E. G. Sp. z o.o. z siedzibą w P..

Powyższe wezwanie zostało przez pełnomocnika skarżącego wykonane i zakreślonym przez Sąd terminie radca prawny przesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu i na rzecz uczestnika postępowania – T. E. G. Sp. z o.o. w P.. Nie nadesłał natomiast pełnomocnictwa do działania w imieniu i na rzecz R. P., skoro nie był o to wzywany.

Niezasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.