Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 656/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1b
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 7 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego

SENTENCJA

Dnia 24 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 roku sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], znak; [...] o skierowaniu P. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazy kategorii B, B+E, C. i C+E.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Wnioskiem z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] zwrócił się do organu I instancji o skierowanie P. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w związku z otrzymaniem łącznie 31 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia 6 kwietnia 2013r. do dnia 4 kwietnia 2014r.

Pismem z dnia 24 czerwca 2014r. Starosta [...] poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym.

W dniu 30 lipca 2014r. do organu I instancji wpłynęło pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 22 lipca 2014r., które skierowane zostało do skarżącego, w którym KWP w [...] wskazał, że wykroczenia objęte wnioskiem zostały zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami, co było podstawą do dokonania wpisów ostatecznych w ewidencji. W toku weryfikacji wpisów ustalono, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] sygn. akt [...] z dnia [...] jest podstawą do przypisania kierowcy łącznie 19 punktów, a nie 13, jak wskazano w ww. wniosku. Z uwagi na powyższe dostosowano wpisy w ewidencji do wyroku Sądu, co poskutkowało zmianą liczby przypisanych punktów z 31 na 37. Z kolei z pisma Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] wynika, że wyrok z dnia [...] uprawomocnił się w dniu [...]. Postanowieniem zaś z dnia [...] Sąd ten odmówił przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od ww. wyroku oraz odmówił przyjęcia sprzeciwu od tegoż wyroku. Powyższe okoliczności spowodowały, że punkty objęte wnioskiem KWP w [...] są punktami ostatecznymi.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] skierował P. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w formie egzaminu państwowego w zakresie posiadanych uprawnień. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzja jest konsekwencją przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie wskazując, że wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...] jest nieprawomocny. Od powyższego wyroku został wniesiony środek zaskarżenia. Postanowieniem z dnia [...] Sąd Rejonowy w [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu i odmówił przyjęcia sprzeciwu. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, które nie zostało jeszcze rozpoznane.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 154 K.p.a. uchylił własną decyzję z dnia [...] o skierowaniu P. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] – IV Wydział Karny, Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].

Zawiadomieniem z dnia 2 stycznia 2015r. Starosta [...] poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] skierował P. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w formie egzaminu państwowego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzja jest konsekwencją przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym podniósł zarzut naruszenia;

- art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że nałożone punkty karne zostały ustalone w sposób prawidłowy,

- błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że skarżący przekroczył 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego,

Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Podkreślił, że liczba przypisanych mu punktów karnych została ustalona w sposób nieprawidłowy. Wskazał, że nie popełnił wykroczenia opisanego pkt 3 wniosku, które miało miejsce w dniu 25 lipca 2013r. Punkty zostały przypisane w oparciu o wyrok nakazowy, od którego uniemożliwiono mu ze względów formalnych odwołanie. W ocenie skarżącego z uwagi na fakt, że wniosek KWP w [...] został złożony w dniu [...] punkty za wykroczenia opisane w pkt 1 i 2 wniosku powinny ulec usunięciu. Wskazał, że gdyby umożliwiono mu obycie na własny koszt szkolenia nie przekroczyłby liczby 24 punktów karnych i nie istniałaby podstawa do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Podał, że w chwili obecnej oprócz punktów przypisanych za wykroczenie popełnione w dniu [...] wszystkie pozostałe punkty karne powinny ulec usunięciu.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. W myśl art. art. 130 ust. 1 ustawy, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zasady prowadzenia wskazanej powyżej ewidencji i punktowania oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r., poz. 488). Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o: kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych, na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Wskazując na związany charakter decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organ odwoławczy podkreślił, że wyrok na podstawie, którego przypisano skarżącemu 19 punktów jest wyrokiem prawomocnym, co oznacza, że punkty zostały przypisane prawidłowo. Nie ma racji skarżący, który twierdzi, że w dacie złożenia wniosku, tj. w dniu 12 czerwca 2014 r. punkty za zdarzenia opisane w pkt 1-2 wniosku powinny podlegać usunięciu. Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3-20 punktów. Z kolei § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego doprecyzowuje, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy 20 punktów. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący w ciągu roku od dnia pierwszego naruszenia przepisów ruchu drogowego, tj. 6 kwietnia 2013r. posiadał na swym koncie przekroczenie 24 punktów tymczasowych i ostatecznych, co w konsekwencji uniemożliwiało usunięcie punktów za czyny popełnione w dniach 6 i 11 kwietnia 2013 r. (czyli pkt 1 i 2 wniosku). Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Natomiast według ust. 6 powyższego przepisu odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła 24. Szkolenie, które pozwoli zmniejszyć liczbę posiadanych punktów przez danego kierowcę można więc odbyć tylko w chwili, kiedy na swym koncie kierowca nie posiada jeszcze przekroczonych 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił naruszenie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym poprzez błędne stwierdzenie, że zachodziła podstawa do poddania skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji pomimo, że w dniu wydania decyzji nie istniała podstawa do skierowania wniosku przez KWP w [...] jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że nałożone punkty karne zostały ustalone w sposób prawidłowy. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w chwili wydania decyzji zarówno przez organ I, jak i II instancji nie istniała podstawa do stwierdzenia, że strona przekroczyła liczbę 24 punktów karnych. Wskazał, że pierwsze wykroczenie miało miejsce w dniu 6 kwietnia 2013r., a ostatnie w dniu 4 kwietnia 2014r. a zatem przyjmując najbardziej niekorzystną interpretację, zdaniem skarżącego, wszystkie przypisane punkty karne powinny ulec usunięciu po dniu 4 kwietnia 2015r. Ponadto w ocenie skarżącego nie należy pominąć faktu, że liczba punktów przypisana za wykroczenie popełnione w dniu 25 lipca 2013r. nie powinna zostać uwzględniona, ponieważ skarżący został faktycznie pozbawiony możliwości działania przed sądem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012r. poz. 1137 ze zm.), zwanej p.r.d. oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r., poz. 488).

Zgodnie z treścią art.,114 ust.1 pkt.1b.) ustawy z 20 czerwca 1997r. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art.130 ust.1.

W myśl art. 130 ust.1 p.r.g. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

Zgodnie z treścią § 7 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012r. komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia.

W myśl § 7 ust.2 wymienionego rozporządzenia wniosek, o którym mowa w ust. 1, sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych, na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że w przypadku przekroczenia przez kierowcę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego jest on kierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji przy czym wpisy do ewidencji punktów muszą być ostateczne.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] określa 6 przypadków naruszenia przez skarżącego przepisów o ruchu drogowym za które otrzymał on 31 punktów. Wszystkie naruszenia miały miejsce w okresie od 6 kwietnia 2013r. do 4 kwietnia 2014r. czyli w ciągu jednego roku. Jak wynika z pisma KWP w [...] z [...] wszystkie wykroczenia zostały zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami co było podstawą do dokonania ostatecznych wpisów w ewidencji. Jednocześnie weryfikacja punktów wykazała, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] w spr. [...] jest podstawą do przypisania P. M. 19 a nie 13 punktów za wykroczenie z 25 lipca 2013r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu [...]. Łącznie zatem w okresie od 6 kwietnia 2013r. do 4 kwietnia 2014r. skarżący otrzymał 37 punktów. Skoro przekroczył on 24 punkty to spełnione zostały przesłanki skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o którym mowa w art.114 ust.1 pkt.1 b.) ustawy z 20 czerwca 1997r. Organy administracji słusznie zatem skierowały P. M. na takie sprawdzenie.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że w chwili wydania decyzji przez organ administracji obu instancji nie było podstaw do stwierdzenia przekroczenia 24 punktów gdyż są one usuwane po upływie roku od dnia naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Zgodnie z treścią art.130 ust.2 p.r.g. punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów.

Kwestię tę reguluje również § 6 ust.1 pkt.3 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012r. zgodnie z którym organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - 20 punktów;

Z wymienionych przepisów wynika, że zasadą jest usunięcie punktów karnych po upływie roku od naruszenia przepisów ruchu drogowego. Od tej zasady istnieje wyjątek gdy kierowca przekroczył 24 punkty. W takim przypadku wpisy w ewidencji nie są usuwane po upływie roku. W niniejszej sprawie skarżący przekroczył 24 punkty w ciągu roku a więc wpisy nie są usuwane po upływie roku od naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny.

Odnośnie zarzutu skargi, że w przypadku wykroczenia z 25 lipca 2013r. P. M. nie miał możliwości działania to kwestia ta pozostaje poza zakresem rozważań sądu w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że wyrok w sprawie [...] jest prawomocny i przedmiotem niniejszego postępowania nie jest wyjaśnianie czy przed sądem karnym skarżącego pobawiono możliwości działania.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. P. M. w ciągu roku przekroczył 24 punkty karne i istniały podstawy do skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę P. M.

b.a.