Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 663/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.), Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] września 2005 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. określił firmie "A." Spółka z o.o., zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., w wysokości 25.532 zł i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku, w wysokości 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego i kwoty zawyżenia zwrotu pośredniego za grudzień 2004 r. w wysokości 13.278 zł. Organ podatkowy I instancji uznał, iż Spółka nieprawidłowo zastosowała 7% stawkę podatku VAT zamiast 22 % stawki w dwu fakturach dokumentujących wymianę stolarki stalowej na aluminiową, wystawionych na rzecz spółki " T." Sp. z o.o.

W tracie kontroli organ I instancji ustalił, że Spółka zajmowała się m.in. produkcją metalowych elementów stolarki budowlanej, wykonywała również roboty budowlane. W dniu 24 września 2004 r. zawarła umowę z firmą "T."- Sp. z o. o. na wymianę okien i drzwi w budynkach mieszkalnych. Za wykonanie tych robót umowa przewidywała wynagrodzenie dla wykonawcy w postaci ryczałtowej kwoty w wysokości 360.000 zł z doliczeniem podatku VAT wynikającym z właściwych przepisów obowiązujących w dniu powstania obowiązku podatkowego. Po zrealizowaniu umowy, Spółka wystawiła dwie faktury VAT:

- nr [...] z dnia 10.12.2004 r. wg stawki 7% - dokumentującą wymianę stolarki stalowej na aluminiową wraz z obróbkami w budynku mieszkalnym i

- nr [...] z dnia 22.12.2004 r. wg stawki 7% - dokumentującą wymianę stolarki stalowej na aluminiową w budynkach mieszkalnych.

Organ podatkowy I instancji stwierdził, iż w obowiązującym w dniu zdarzenia stanie prawnym, prawidłową stawką VAT do wykonanych przez Spółkę "A." robót, w oparciu o umowę z dnia 24 września 2004 r. była stawka 22%.

Wskazał, iż GUS klasyfikuje montaż stolarki aluminiowej (okna, drzwi) dokonywany przez producenta jako dostawę okien o określonych symbolach PKWiU, w zależności od materiału z jakiego zostały wykonane. Zatem, jeśli producent stolarki aluminiowej dokonuje jej montażu, stawka VAT w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynosi 22%, zarówno dla stosowanych przy świadczeniu usługi materiałów budowlanych jak i dla samej usługi. Powołał również interpretację Ministerstwa Finansów, zgodnie z którą montaż okien i drzwi przez ich producenta w już istniejącym budynku, jest klasyfikowany jako okna, w zależności od materiału z jakiego zostały wykonane. Interpretację wydano w oparciu o pismo Prezesa GUS z dnia 11 sierpnia 2004 r., w którym stwierdzono, że zgodnie z PKWiU montaż okien i drzwi wykonywany przez ich producenta klasyfikowany jest w odrębnych grupowaniach w zależności od materiału, z jakiego zostały wykonane.

Od powyższej decyzji, pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie zarzucając naruszenie art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 3 oraz art.146 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm; dalej - ustawa o VAT), polegające na nieprawidłowej interpretacji czynności dokonywanych przez Spółkę i tym samym pozbawienie podatnika prawa do zastosowania stawki w wysokości 7% w odniesieniu do wykonanych robót budowlano-montażowych. Zarzucił też naruszenie art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej - O.p.), poprzez niepodanie sygnatury i daty wydania interpretacji Ministerstwa Finansów, na którą powołał się organ. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż w okresie od przystąpienia RP do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., w oparciu o art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, stosuje się do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwujących związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą stawkę VAT w wysokości 7%. Zatem w ocenie Spółki, rozliczenie się przy zastosowaniu obniżonej stawki w oparciu o art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT należy uznać za prawidłowe. Pełnomocnik powołał się również na wydane przez organy podatkowe informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, z których wynika, iż podatnik wykonując usługę budowlano-montażową w obiektach budownictwa mieszkaniowego, polegającą na wymianie okien, do całej wartości robót budowlanych może zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 7%. Nadmienił, iż stany faktyczne przedstawione w powołanych informacjach są analogiczne do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie.

Pismem z 8 grudnia 2005 r. pełnomocnik Spółki wniósł o włączenie do akt sprawy kopii wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04. Podniósł, iż wyrok ten zawiera nakaz traktowania dwóch lub więcej świadczeń (czynności), związanych ze sobą w sposób tworzący całość w aspekcie gospodarczym, dokonanych przez jednego podatnika na rzecz konsumenta, jako jednej czynności dla celów podatku VAT. Jeżeli zaś w danym zdarzeniu gospodarczym składającym się z dwóch lub więcej czynności występuje element dostawy i świadczenia usług, należy zidentyfikować świadczenie dominujące. W przypadku wystąpienia dominującego elementu w postaci świadczenia usługi, zdarzenie gospodarcze dla celów opodatkowania podatkiem VAT, należy rozpatrywać jako usługę.

Decyzją z [...] grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264) zawiera zasady metodyczne klasyfikacji. W rozdziale 5 wymienionej klasyfikacji opisującej "Zakres rzeczowy grupowań obejmujących wyroby" w punkcie 5.3.4. zawarto zasadę, iż roboty instalacyjne i montażowe wykonywane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane w odpowiednich grupowaniach podkategorii wyodrębnionych w tym celu w ramach klas obejmujących instalowane (montowane) wyroby (sprzęt, maszyny, urządzenia), z następującymi zastrzeżeniami:

a) roboty instalacyjne, wykonywane przez producenta wyrobu siłami własnymi, są klasyfikowane łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu,

b) gdy w określonej klasie nie została wyodrębniona odpowiednia podkategoria dla robót instalacyjnych i montażowych to czynności te klasyfikuje się w grupowaniach obejmujących dany wyrób,

c) budowlane roboty instalacyjne i montażowe klasyfikuje się w dziale 45.

Zdaniem organu II instancji, stosując przytoczone wyżej zasady metodyczne, montaż okien i drzwi przez producenta w już istniejącym budynku, należy zaklasyfikować jako okna w zależności od materiału z jakiego zostały wykonane:

- z drewna - PKWiU 20.30.11 "Okna i drzwi, ościeżnice i progi drewniane",

- z tworzyw sztucznych - PKWiU 25.23.14-50.1 "Okna i ich ościeżnice z tworzyw sztucznych, dla budownictwa",

- ze stali - PKWiU 28.12.10-30 "Drzwi, okna i ich futryny oraz progi drzwiowe stalowe"

- z aluminium - PKWiU 28.12.10-50 "Drzwi, okna i ich futryny oraz progi drzwiowe aluminiowe".

Zatem, w ocenie organu odwoławczego w przypadku, gdy czynność jest dostawą towaru (a taki charakter ma montaż okien przez producenta), właściwą do zastosowania stawką, wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 maja 2004 r., jest zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku w wysokości 22%.

Zdaniem organu odwoławczego, nie znajduje uzasadnienia argumentacja przedstawione przez Spółkę w piśmie z 8 grudnia 2005 r. W piśmie tym powołano orzeczenie dotyczące interpretowania przepisów VI Dyrektywy VAT, wskazując na wynikający z niego nakaz traktowania dwóch lub więcej czynności tworzących całość, jako jednej czynności dla celów VAT a w przypadku czynności zawierającej element dostawy towarów i świadczenia usług, na powinność zidentyfikowania świadczenia dominującego. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił uwagę, że pełnomocnik nie wskazał w jaki sposób oszacował dominujący charakter usługi w całości wykonanych czynności. Zauważył, iż zarówno zakres jak i koszt związany z wykonaną czynnością wskazuje zdecydowaną dominację czynności jako dostawy towarów, bowiem wartość okna lub drzwi przewyższa wartość ich montażu. Celem wymiany stolarki okiennej czy drzwiowej jest otrzymanie nowej, natomiast czynność montażu stolarki, należy uznać jako niezbędną, ale poboczną w całości świadczenia. Jednocześnie organ II instancji wyjaśnił, iż zmiana dotycząca ustanowienia stawki VAT na montaż w budynkach mieszkalnych okien i drzwi przez ich producenta w wysokości 7%, obowiązująca od dnia 15 lutego 2005 r., dowodzi obowiązywania na wyżej wymienione usługi, stawki w wysokości 22 % przed okresem jej wprowadzenia.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, pełnomocnik Spółki, wniósł skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, poprzez nieprawidłową interpretację czynności dokonywanych przez Spółkę i pozbawienie jej prawa do zastosowania stawki VAT w wysokości 7%.

Wskazał, iż czynność produkcji okien i drzwi oraz ich montaż mają charakter transakcji złożonej składającej się z elementu towarowego (dostawy okien i drzwi) i usługowego tj. montażu. Stwierdził, iż istniejący miedzy czynnościami związek wskazuje na jednolitość transakcji, przy czym jedna z czynności dominująca nad drugą wskazuje, iż jest ona zasadniczą dla całej transakcji, druga zaś jest czynnością pomocniczą. Pełnomocnik powołał orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w którym ETS zwrócił uwagę na konsekwencje prawnopodatkowe wystąpienia transakcji złożonej, gdzie na stawkę podatku decydujący wpływ ma stawka świadczenia zasadniczego. Wypowiedział się również odnośnie tego, która z czynności usługa, czy dostawa ma charakter zasadniczy, przy czym czynnikami decydującymi są; czas trwania, koszt i zakres. Element usługowy czynności ma charakter przeważający wówczas, gdy pozwala nabywcy na korzystanie z całości świadczenia złożonego. Pełnomocnik stwierdził, iż w świetle powołanych kryteriów, można wprost dojść do wniosków, że dla producenta okien i drzwi, montującego je w budynkach mieszkalnych, świadczeniem zasadniczym jest usługa montażu.

Nie zgodził się z organami, iż zakres i koszt czynności wykonywanych przez Spółkę wskazuje na dominację elementu dostawy, z uwagi na przewyższającą wartość okna lub drzwi nad wartością usługi montażu. Podniósł, że zawarta umowa nie wspomina o kwocie za dostawę okien i drzwi, nie odnosi się nawet do takiej dostawy. Organ podatkowy w zakresie oszacowania wartości dostawy, nie przeprowadził czynności dowodowych. Podniósł, iż przystąpienie Polski do Unii Europejskiej skutkuje prymatem prawa wspólnotowego nad krajowym, co obliguje państwa członkowskie do implementacji VI Dyrektywy w sposób umożliwiający jak najpełniej realizację jej celów. Stwierdził, iż Dyrektor Izby Skarbowej winien wydać decyzję w oparciu o prawo wspólnotowe (korzystniejsze przepisy Dyrektywy). Wskazał również na informacje o zakresie stosowania prawa podatkowego wydane przez inne organy podatkowe w takim samym stanie prawnym, gdzie do robót montażowych stolarki okiennej i drzwiowej przez producenta, za właściwą uznano 7 % stawkę VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. powtórzył argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), dalej - P.p.s.a., sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a , aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Sąd dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tym zakresie stwierdza, że jest ona zgodna z prawem. Decyzja ta nie narusza przepisów prawa wspólnotowego, nie narusza też wskazanych w skardze przepisów art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 3 i art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Istotę sporu pomiędzy stronami stanowi ustalenie, czy montaż stolarki okiennej i drzwiowej świadczony był przez Spółkę jako usługa w ramach robót budowlanych, czy też stanowił usługę pomocniczą przy dostawie stolarki, co uzasadniałoby konieczność zastosowania dla całej czynności stawki podatku VAT właściwej dla dostawy towarów.

Biorąc pod uwagę wykładnię systemową należy dojść do następujących wniosków:

W ustawie o VAT obowiązującej od dnia 1 maja 2004 r. określono podstawową stawkę podatku w wysokości 22 % podstawy opodatkowania oraz 3 stawki obniżone: 7 %, 3 % i 0 %, przy czym ta ostatnia stawka ma faktycznie charakter przewidzianego w VI Dyrektywie zwolnienia od podatku z prawem odliczenia podatku naliczonego.

W ustawie o VAT przyjęto zasadę, że stawka podstawowa ( 22 % ) obowiązuje dla wszystkich czynności opodatkowanych podatkiem, za wyjątkiem tych, które zostały jednoznacznie wyłączone z tego kręgu i poddane opodatkowaniu stawkami obniżonymi. Stawką podstawową opodatkowane są również towary i usługi będące przedmiotem czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej - z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę ( art. 41 ust. 13). Polska wynegocjowała przejściowe zasady opodatkowania budownictwa mieszkaniowego. Do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu między innymi do:

a) robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Zakres przedmiotowy towarów i usług, który podlega opodatkowaniu stawką 7 % w dużej mierze odpowiada kategorii towarów i usług wymienionych w załączniku nr H do VI Dyrektywy, prezentującemu "Wykaz towarów i usług, które mogą podlegać obniżonym stawkom podatku od wartości dodanej " według tejże Dyrektywy.

Polska ustawa o VAT w art. 8 ust. 1 stanowi:

" Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: ........."

Zaś ust. 3 tego artykułu stanowi iż :

" usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych."

Opodatkowaniu jednak nie są poddane wyłącznie towary i usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W art. 41 ust 13 stwierdzono bowiem, że opodatkowaniu podlegają również towary i usługi będące przedmiotem czynności podatkowanych, o których mowa w art. 5 niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Są one opodatkowane stawką podstawową 22 %, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) zawiera zasady metodyczne klasyfikacji. W rozdziale 5.3 wymienionej klasyfikacji opisującej " Zakres rzeczowy grupowań obejmujących usługi w punkcie 5.3.4. zawarto zasadę :

Roboty instalacyjne i montażowe wykonywane na miejscu przeznaczenia są klasyfikowane w odpowiednich grupowaniach podkategorii wyodrębnionych w tym celu w ramach klas obejmujących instalowane ( montowane) wyroby ( sprzęt, maszyny, urządzenia ), z następującymi zastrzeżeniami:

- roboty instalacyjne, wykonane przez producenta wyrobu siłami własnymi, są klasyfikowane łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu,

- gdy w określonej klasie nie została wyodrębniona odpowiednia podkategoria dla robót instalacyjnych i montażowych, to czynności te klasyfikuje się w grupowaniach obejmujących dany wyrób,

- budowlane roboty instalacyjne i montażowe klasyfikuje się w dziale 45.

Zasady metodyczne montaż okien i drzwi przez producenta, siłami własnymi, w już istniejącym budynku, należy zaklasyfikować jako okna w zależności od materiału z jakiego zostały wykonane:

- z aluminium - PKWiU 28.12.10-50 " Drzwi, okna i ich futryny oraz progi drzwiowe aluminiowe." Zatem w przypadku, gdy czynność jest dostawą towaru (a taki charakter ma montaż okien przez producenta) właściwą do zastosowania stawką wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 maja 2004 r. jest stawka podatku VAT w wysokości 22 % ( art. 41 ust. 1 ).

Klasyfikacja Usług jest zbiorem, tzw. norm technicznych stanowiących usystematyzowany wykaz czynności świadczonych przez podmioty gospodarcze na rzecz innych podmiotów lub na rzecz gospodarstw domowych, mających na celu zapewnienie jednolitości grupowania czynności usługowych. Nie będąc normami prawnymi, w ścisłym tego słowa znaczeniu, zawarte w Klasyfikacji Usług normy techniczne stały się swoistymi normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług. Szerzej na ten temat wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2001 r., K 32/99 - OTK 2001 nr 3 poz. 53 stwierdzając dopuszczalność na podstawie art. 217 Konstytucji stosowania klasyfikacji statystycznych dla celów określenia przedmiotu opodatkowania w podatku VAT (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt III SA3483/01).

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, o której mowa wyżej, ma zastosowanie do przyjętego w sprawie, niespornego stanu faktycznego, że usługę montażu okien i drzwi przez producenta klasyfikuje się jako wyrób. Pominięcie zasad metodycznych klasyfikacji zawartych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowiłoby naruszenie art. 8 ust. 3 ustawy o VAT. Zdaniem Sądu, główną usługę stanowiła sprzedaż okien i drzwi, montaż tych wyrobów stanowi element pomocniczy, gdyż PKWiU pomija te usługę.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w art. 14 ust. 16 został upoważniony do tego, aby w drodze rozporządzenia obniżyć stawki podatku do wysokości 0, 3 lub 7 % dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług, albo dla czynności tych dostaw lub czynności świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając :

1) specyfikę obrotu niektórych towarów i świadczenia niektórych usług,

2) potrzebę realizacji budżetu państwa,

3) przepisy Wspólnoty Europejskiej.

W stanie faktycznym i prawnym obowiązującym w dacie zdarzenia nie można było zastosować 7 % stawki podatku VAT na podstawie obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W załączniku Nr 1 do rozporządzenia, stanowiącym Listę towarów i usług, dla których obniżono stawkę podatku do wysokości 7 %, nie zawarto takiej usługi. Rozporządzenie to zostało zmienione przez rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 stycznia 2005 r. ( Dz. U. Nr 17, poz. 150) i dopiero w tym zmienionym rozporządzeniu ( w załączniku), rozszerzono katalog usług opodatkowanych 7 % stawką VAT, między innymi o usługi montażu okien i drzwi przez ich producenta w obiektach budownictwa mieszkaniowego. Rozporządzenie to zaczęło obowiązywać od dnia 15 lutego 2005 r.

W art. 146 ustawy - w ramach Przepisów przejściowych i końcowych wskazano te przypadki, w stosunku do których stosuje się w ściśle określonym czasie, wynegocjowane preferencyjne stawki podatku. W ust. 2 tego przepisu postanowiono między innymi, że w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do: dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do :

a) robót budowlano - montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

b) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Nie stosuje się tej stawki do dostaw materiałów budowlanych, na które od 1 maja 2004 r. obowiązuje stawka 22 %.

W rozpatrywanej sprawie, przepis ten, nie mógł mieć zastosowania z przyczyn szczegółowo opisanych powyżej. Przepis ten miałby zastosowanie tylko w tym przypadku, gdyby w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, montaż okien i drzwi przez producenta sklasyfikowano jako odrębną usługę. Dlatego też, zarzut naruszenia art. 146 ust 1 pkt 2 nie zasługuje na uwzględnienie. Za bezpodstawny należy też uznać zarzut naruszenia przepisów art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 i 3 ustawy o VAT, oraz zarzut naruszenia przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności VI Dyrektywy i związanego z nią orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie podkreślał, że wspólny system podatku od wartości dodanej oparty jest na jednolitej definicji transakcji podlegających opodatkowaniu. Analiza takich pojęć jak " dostawa towarów", " świadczenie usług", " podatnik" oraz " działalność gospodarcza" wskazuje, że wszystkie te pojęcia, używane do zdefiniowania transakcji podlegających opodatkowaniu na podstawie VI Dyrektywy, mają charakter obiektywny i znajdują zastosowanie niezależnie od celu i rezultatów podejmowanych transakcji. Daną transakcję należy uznać za dostawę towarów lub świadczenie usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu VI Dyrektywy, jeśli spełnia ona obiektywne kryteria, na których opierają się te pojęcia. ( por. wyrok ETS z dnia 12 stycznia 2006 r. w połączonych sprawach C - 354/03, C - 355/03 i C - 484/03 Optigen, dotychczas niepublikowany w Zbiorze, polska wersja językowa orzeczenia dostępna na stronie http:// www.curia.eu.int ).

Do Sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego oraz dostępną wiedzą, należy ocena, czy takie obiektywne kryteria zachodzą.

Tym obiektywnym kryterium, zdaniem Sądu, jest wartość przedmiotu dostawy (okna i drzwi ) i wartość przedmiotu usługi ( usługa montażu ). Z zasad logiki i doświadczenia życiowego wynika, że wartość okien zwłaszcza aluminiowych jest wyższa niż wartość usługi montażu, stanowi zatem usługę pomocniczą przy dostawie. Sam fakt zatytułowania umowy: " Usługa montażu okien i drzwi" w umowie z kontrahentem nie przesądza, iż czynność jest usługą a nie dostawą towarów. Również przewidziane w umowie wynagrodzenie w postaci wysokiej ryczałtowej kwoty nie przesądza, o tym że jest to usługa a świadczy, zdaniem Sądu, o wielkości zakresu przedmiotu umowy.

Jeżeli chodzi natomiast o interpretacje podatkowe, to Sąd przyznaje racje organom podatkowym, iż pozostają one bez wpływu na rozstrzygniecie tej sprawy, gdyż dotyczą indywidualnych spraw, w których stany faktyczne różnią się od stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy.

Tak więc nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja niezgodna jest z przepisami prawa materialnego, względnie, że uchybia przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.