Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SO/Ke 8/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6, art. 200, art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013r. na rozprawie sprawy z wniosku L. Ł. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z nie przekazaniem Sądowi skargi wraz z aktami sprawy w terminie p o s t a n a w i a I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywnę w wysokości 200 ( dwieście) złotych; II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz L. Ł. kwotę 457 ( czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2012r. ( data wpływu do sądu) L. Ł. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) za nieprzekazanie, wniesionej za pośrednictwem tego organu w dniu 19 lutego 2012r. skargi L. Ł. do tut. Sądu na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy, polegającą na braku rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu strona wskazała, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przedmiotowa skarga została przesłana do sądu w dniu 18 marca 2013 r., pomimo, termin do jej przekazania upłynął w dniu 6 marca 2013 r.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o oddalenie wniosku i wskazał, że skarga na bezczynność wraz z aktami została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. w terminie 30 dni. Zdaniem organu art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ma zastosowanie tylko w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, gdyż informacje, których żądał skarżący w swoim wniosku, nie są informacjami publicznymi. Zdaniem organu w takich przypadkach nie wydaje się decyzji lecz zawiadamia zainteresowanego pismem, która to czynność ma charakter materialno-techniczny.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie II SO/Ke 3/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek.

W wyniku złożonego zażalenia przez L. Ł. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OZ 534/13 postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.

Na rozprawie w dniu 26 września 2013 r. tut. Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. II SAB/Ke 14/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie do postanowień art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy skarżący wnosi skargę na bezczynność organu w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, organ nie może argumentując, że wnioskowana informacja nie jest w jego ocenie informacją publiczną, dowolnie zmieniać trybu i stosować terminy przekazania akt wraz z odpowiedzią na skargę z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a nie według szczególnych terminów przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest wniosek L. Ł. zmierzający do wymierzenia Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny za brak przekazania tut. Sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy – w ustawowym 15 dniowym terminie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Podkreślenia wymaga, że zawarte w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie obowiązków z art. 54 ustawy p.p.s.a. nastąpiło, czy też nie do czasu nałożenia grzywny. Regulacja, o jakiej mowa w art. 55 ustawy p.p.s.a., zmierza bowiem do dyscyplinowania organów administracji publicznej i oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem, który służy realizacji tego celu. Określenie "Sąd może orzec" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008r. sygn. akt I OZ 850/08, LEX nr 528357).

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga L. Ł. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy – polegająca na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 17 grudnia 2012r. o udostępnienie informacji publicznej – wpłynęła do tego organu w dniu 19 lutego 2013r. Ostatnim dniem na przekazanie tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi był zatem – stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – dzień 6 marca 2013 r. Tymczasem organ przesłał do Sądu skargę L. Ł. wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi dopiero w dniu 18 marca 2013 r. Z zestawienia zatem daty wpływu skargi do organu ( 19 luty 2013 r.), z datą przekazania skargi do Sądu ( 18 marzec 2013 r.) wynika, że w niniejszej sprawie nie został dotrzymany 15 – dniowy termin na dokonanie tej czynności, zakreślony w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a opóźnienie w tym zakresie wyniosło 12 dni.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie celowym jest wymierzenie grzywny, a wskazywane przez organ okoliczności nie stanowią dostatecznego usprawiedliwienia dla uchybienia terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy – choć mają wpływ na wysokość grzywny. Nie ulega wątpliwości, że organ administracji zobligowany jest znać przepisy stanowiące podstawę dokonywanych przez siebie czynności, zwłaszcza tych, które wiążą się z poddawaniem kontroli jego działalności i się do nich stosować.

Grzywnę, o której mowa w art. 55 § ustawy p.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2013 r. (M.P. 2013 r. poz. 89) w 2012r. wynosiło 3.521,67 zł.

Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, iż winien ją miarkować w zależności od stopnia winy organu w nieterminowym przekazaniu akt. Mając zatem na uwadze okoliczności uchybienia terminowi na przekazania do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 200 zł.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej.

O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a.