Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2032/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Iwona Kosińska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynika, że Prezydent [...], po rozpoznaniu wniosku [...] o przyznanie zasiłku stałego decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia. Decyzja ta została wysłana listem poleconym, który po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę z powodu jego nieodebrania został zwrócony nadawcy. [...] kopię decyzji odebrał osobiście dnia 31 lipca 2018 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że [...] odwołanie od decyzji organu I instancji złożył w Ośrodku Pomocy Społecznej [...] dnia 16 sierpnia 2018 r.

Po zapoznaniu się ze złożonym odwołaniem organ II instancji na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu zajętego stanowiska Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołało treść art. 44 oraz art. 129 § 1 kpa i wyjaśniło, że z treści tych przepisów wynikają dwie podstawowe przesłanki skuteczności przewidzianego nim doręczenia. Pierwszą przesłanką jest przechowywanie pisma przez oznaczony czas w placówce pocztowej (w przypadku doręczenia pisma przez operatora pocztowego). Drugą przesłanką jest umieszczenie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni w placówce pocztowej (w przypadku doręczenia przez operatora pocztowego). W ocenie organu odwoławczego, tylko w przypadku spełnienia łącznie powołanych przesłanek doręczenie dokonane przez operatora pocztowego w trybie art. 44 § 4 kpa może być uznane za skutecznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione wszystkie powyższe warunki pozwalające na uznanie za prawidłowe (skuteczne) doręczenia zastępczego decyzji, dokonanego w trybie art. 44 kpa. Przesyłka była przechowywana przez operatora pocztowego, o którym mowa w art. 44 § 1 pkt 1 kpa, przez okres 14 dni oraz pozostawiono zawiadomienie, o jakich mowa w § 2 i 3 tego przepisu, a adnotacje w tym przedmiocie znajdują się na kopercie zawierającej przesyłkę. Datą doręczenia przesyłki w trybie art. 44 § 4 kpa jest dzień 27 lipca 2018 r., a więc 14-dniowy termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 10 sierpnia 2018 r., natomiast [...] odwołanie od decyzji złożył dnia 16 sierpnia 2018 r. Organ wyjaśnił, że późniejsze doręczenie kopii decyzji stronie nie znosi skuteczności wcześniejszego doręczenia zastępczego. Dodatkowo wskazał, że nawet gdyby uznano, że [...] skutecznie odebrał decyzję dnia 31 lipca 2018 r., złożenie odwołania od decyzji dnia [...] sierpnia 2018 r. również nastąpiło z przekroczeniem 14-dniowego terminu.

W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że [...] uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył [...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie uchybił terminowi złożenia odwołania. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpatrzenie złożonego odwołania. Wyjaśnił, że odwołanie wysłał listem poleconym za pośrednictwem poczty za potwierdzeniem nadania, którego kserokopię załączył do złożonej skargi. Z treści tego dokumentu wynika, że wysłał odwołanie w dniu 13 sierpnia 2018 r., co oznacza, że złożone ono zostało w ustawowym terminie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wyjaśnił, że w ocenie organu również uznanie, że odwołanie zostało wniesione dnia 13 sierpnia 2018 r. oznacza, że został przekroczony termin do jego wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod wzglę-dem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2018 r. Dz. U. poz. 1302, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi.

Zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego została skarżącemu doręczona w tzw. trybie zastępczym, wynikającym z art. 44 kpa w dniu 28 lipca 2018 r., nie zaś w dniu 27 lipca 2018 r., jak błędnie wskazał organ odwoławczy. Wynika to z adnotacji doręczyciela znajdujących się na będącej w aktach sprawy kopercie. Z jej treści wynika, że doręczyciel dokonał awizacji przedmiotowej przesyłki w dniu 14 lipca 2018 r., zatem 14-dniowy okres przechowywania przesyłki przez pocztę minął w dniu 28 lipca 2018 r., który to dzień był sobotą. W tej sytuacji koniec określonego w art. 129 kpa terminu do złożenia odwołania wypadł w dniu 11 sierpnia 2018 r. Jednak dzień też również był sobotą. W związku z tym, zgodnie z treścią art. 57 § 4 kpa, który stanowi, że jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą, termin do złożenia odwołania upłynął w poniedziałek 13 sierpnia 2018 r. Nieprawidłowe jest zatem przyjęcie przez organ odwoławczy, że termin do złożenia odwołania w niniejszej sprawie upłynął w dniu 10 sierpnia 2018 r.

Racje należy przyznać skarżącemu, że z przedstawionego dowodu nadania przesyłki poleconej jednoznacznie wynika, że w dniu 13 sierpnia 2018 r. skarżący złożył odwołanie, za pośrednictwem organu I instancji, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Umknęło uwadze organu odwoławczego, że na znajdującej się w aktach sprawie pieczęci kancelarii organu, na której widnieje data 16 sierpnia 2018 r. brak jest adnotacji, że pismo to złożone zostało osobiście. Dzień 16 sierpnia 2018 r. jest to data doręczenia przez doręczyciela przesyłki do kancelarii organu, a nie data jej nadania, co potwierdza treść załączonego do akt sądowych dokumentu z tzw. śledzenia przesyłek.

Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nieprawidłowo ustalił stan faktyczny mający istotne znaczenia dla sposobu rozpatrzenia sprawy. Skarżący złożył odwołanie w terminie wynikającym z art. 129 kpa, a wydane w trybie art. 134 kpa postanowienie nie znajduje podstaw prawnych.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji będzie zobowiązany uwzględnić stanowisko Sądu przedstawione w niniejszym wyroku i rozpatrzeć merytorycznie zasadność złożonego przez skarżącego odwołania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2018 r. Dz. U. poz. 1302, ze zm.) orzekł jak w sentencji.