Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 388/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J.S. i E.S. na decyzję Wojewody z dnia 19 stycznia 2012r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę we wznowionym postępowaniu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Sygn. IISA/Kr 388/12

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie Skarżący w ostatnim zdaniu swojej skargi na decyzję Wojewody wnieśli o: " uznanie nas jako strony i wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (...) z równoległą decyzją wstrzymującą pracę stacji paliw do czasu uprawomocnienia wznowionego postępowania".

Wniosek Skarżących jest powieleniem wniosku zawartego w odwołaniu Skarżących od decyzji organu I Instancji tj. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2011r. znak [...]. Odnosząc się do wniosku odwołania, Wojewoda w uzasadnieniu skarżonej w niniejszej sprawie decyzji poinformował odwołujących się, że wnioskowane wstrzymanie pracy stacji paliw do czasu uprawomocnienia się wznowionego postępowania, nie znajduje podstaw prawnych w obowiązujących przepisach a także, że jest to już obecnie kwestia użytkowania, nie będąca we właściwości organów administracji architektoniczno – budowlanej.

Wobec wyjaśnień, których Skarżącym udzielił organ II Instancji należy przyjąć, że skoro Skarżący pomimo tego ponawiają wniosek, to wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody .

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy zgodzić się z poglądem, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody uchylającej decyzję organu I Instancji oraz orzekającej o odmowie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji nr [..]Prezydenta Miasta K. jest bezprzedmiotowy, gdyż decyzja ta nie podlega w ogóle wykonaniu, a w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym, stad brak podstaw do jej wstrzymania (tak NSA w Gdańsku z dnia 15 października 2001 r. Sygn.II SA/Gd 2174/01).

Na marginesie tylko można stwierdzić, że literalnie odczytywany wniosek sformułowany przez Skarżących jest niemożliwy do zrealizowania przez Sąd albowiem zakaz użytkowania obiektu budowlanego należy do organów nadzoru budowlanego i może mieć miejsce wyłącznie z powodów prawem określonych. Innymi słowy, zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, natomiast administracji tej nie zastępują w wykonywaniu jej zadań.

W związku z czym uznając wniosek za nieuzasadniony, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.