Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 33/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit d i pkt 4 lit a, art. 13, art. 14, art. 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 15 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta C. w sprawie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta C. do rozpoznania w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności wniosku M. J. z dnia 18 stycznia 2013 r. dotyczącego podania sygnatur akt spraw, w których zapadły w 2010 r. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uchylające decyzje wydane przez Burmistrza Miasta C. oraz dat wydania tych wyroków, 2. orzeka, że bezczynność organu nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Burmistrza Miasta C. na rzecz skarżącego M. J. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. M. J. zwrócił się do Burmistrza Miasta C. o udostępnienie informacji publicznej, określonej jako pisemna informacja o porażkach, jakie przyniosły działania Burmistrza Miasta C. w 2010 r., tzn. o podanie wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanych w 2012 r. (data i sygnatura akt) uchylających w danej sprawie decyzję administracyjną Burmistrza, co skutkowało przekazaniem całej sprawy celem ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi, pismem z dnia 31 stycznia 2013 r., Burmistrz Miasta C. poinformował wnioskodawcę, że żądana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W dniu 7 lutego 2013 r. M. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Burmistrza Miasta C., polegającą na nieudzieleniu informacji żądanych przez skarżącego w piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. Zdaniem skarżącego, Burmistrz uchylając się od udzielenia tej informacji rażąco naruszył: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - albowiem żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, gdyż odnosi się do funkcjonowania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego a także art. 7 i art. 77 kpa - albowiem organ administracji nie wyjaśnił sprawy i uznał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z treści wniosku skarżącego de facto nie wynika, czego dotyczy żądanie wniosku, a pod pojęciem porażek Burmistrza Miasta C. nie mieszczą się uchylone przez organy wyższej instancji decyzje administracyjne. Dlatego też, organ odpowiadając na wniosek z dnia 18 stycznia 2013 r. – nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) obejmuje również bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza Miasta C., polegająca na nieudzieleniu skarżącemu M. J. żądanej przez niego w piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. informacji dotyczącej porażek, jakie przyniosły działania Burmistrza Miasta C. w 2012 r. tzn. podania wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanych w 2012 r. (data i sygn. akt) uchylających w danej sprawie decyzję administracyjną Burmistrza, co skutkowało przekazaniem całej sprawy celem ponownego rozpoznania.

Oceniając, czy Burmistrz Miasta C. pozostawał w bezczynności co do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2013 r., należało wyjść od ustalenia, czy w sprawie wystąpiły podmiotowe oraz przedmiotowe przesłanki udzielenia informacji publicznej wskazane w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione. Burmistrz Miasta C. jest bowiem organem władzy publicznej, który z mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), ma obowiązek udostępniania informacji publicznej a żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: 1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, 2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, 3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o d) sposobach przyjmowania i załatwienia spraw, 4) danych publicznych, w tym: a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, 5) majątku publicznym. Informację publiczną stanowi więc każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, dostępny na stronie internetowej http://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, Lex nr 423325)

Z powyższego wynika, że wyroki sądu, będące rodzajem informacji dotyczącej treści i postaci dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy, a także świadczące o sposobach załatwiania spraw przez podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej, o czym jest mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit d ustawy, stanowią informację publiczną.

Ustalenie zaś, że Burmistrz Miasta C. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz, że żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 18 stycznia 2013 r. informacje stanowią informację publiczną w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej – obligowało Burmistrza do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2013 r. w sposób i w formie określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej, który dotyczy informacji stanowiącej informację publiczną w rozumieniu tej ustawy, może by załatwiony albo przez udzielenie informacji (w formie czynności materialno – technicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2. Wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sprawie wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 5 ustawy, a więc gdy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 ustawy udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępniania informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

W ocenie Sądu, z treści złożonego wniosku w sposób nie budzący wątpliwości wynikało, ze przedmiotem żądania wniosku jest o podanie dat i sygnatur akt wydanych w 2010 r. wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylających w danej sprawie decyzję administracyjną Burmistrza. Zawarte we wniosku sformułowanie kwalifikujące fakt wydania wyroków uchylających decyzje Burmistrza jako porażkę organu, nie może wpłynąć na odmienną ocenę w tym zakresie. Wskazać nadto należy, że jeżeli organ ma wątpliwości co do zakresu żądania wniosku powinien zwrócić się do wnioskodawcy o wyjaśnienie jego treści

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Burmistrz Miasta C. powinien był udzielić informacji publicznej we wskazanej przez skarżącego w piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. formie lub - uznając, że zachodzą wyjątkowe przyczyny ograniczające jej udzielenie, wymienione w art. 5 ustawy, wydać decyzję o odmowie jej udzielenia. Organ mylnie uznając, że żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej, nie zrealizował nałożonego na niego w ustawie o dostępie do informacji publicznej obowiązku, dopuszczając się tym samym bezczynności.

Z uwagi na stwierdzenie, że Burmistrz Miasta C., pozostawał w rozpatrywanej sprawie w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał ten organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 149 § 1 zdanie 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd, w punkcie 2 wyroku stwierdził, że bezczynność Burmistrza Miasta C., nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że bezczynność dotyczyła wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2013 r., pismem z dnia 31 stycznia 2013 r., Burmistrz Miasta C. poinformował wnioskodawcę, że żądana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nastąpiło to w okresie terminu 14-dniowego, przewidzianego ustawą na rozpoznanie wniosku. Bezczynność organu wynikała z błędnej wykładni przepisów prawa i oceny, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej a nie z zaniechania podjęcia czynności zmierzających do rozpoznania wniosku skarżącego.

Wobec uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego.