Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 541/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 216, art. 228 par. 1, art. 236 par. 1, art. 239, art. 306 c
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Marzenna Kosewska Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2012 roku nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na zaświadczenie dotyczące zaległości w podatkach oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 07 marca 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 17 i 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79 poz. 856), § 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925), art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 236, 239 i 306k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez P. B. na zaświadczenie wydane przez Burmistrza z dnia 08.02.2012 r. stwierdzające stan zaległości.

Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z dnia 03 lutego 2012 r. P. B. zwrócił się do Burmistrza o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu lub zaleganiu płatności z tytułu zobowiązań wobec Urzędu Miejskiego w S.

Dnia 08 lutego 2012r. Burmistrz wydał zaświadczenie stwierdzające stan zaległości P. B. na dzień 08.02.2012 r.

Pismem z dnia 15 lutego 2012 r. wnioskodawca wniósł zażalenie. Zarzucił organowi, iż wydane zaświadczenie jest błędne i niewłaściwe.

Stwierdzając niedopuszczalność zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że zaświadczenie o stanie zaległości zostało wydane na podstawie art. 306e Ordynacji podatkowej. Wyjaśniło, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują dla wydanych zaświadczeń formy postanowienia. Kolegium podniosło, że zaświadczenia nie są aktami administracji na które przysługuje zażalenie.

P. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia i uznanie, iż organ pierwszej instancji nie miał prawa do wydania wskazanego zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości. W uzasadnieniu skargi P. B. podał, iż istnieją wzajemne zobowiązania finansowe które winny być kompensowane. W rezultacie zdaniem skarżącego wydane zaświadczenie jest błędne i niewłaściwe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Przepisy Ordynacji podatkowej nie regulują całościowo postępowania zażaleniowego, odsyłając do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących odwołania (art. 239 O. p.). I tak organ odwoławczy w postępowaniu zażaleniowym stosuje we wstępnym etapie postępowania czynności zmierzające do oceny czy zażalenie jest dopuszczalne. Stwierdzając zaś występowanie przyczyny powodującej niedopuszczalność zażalenia zobowiązany jest zgodnie z art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej w formie postanowienia stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak również i podmiotowych. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji.

W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zwróciła się do Burmistrza o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu lub zaleganiu płatności z tytułu zobowiązań wobec Urzędu Miejskiego w S. Zgodnie z wnioskiem Burmistrz wydał w dniu 08.02.2012r. zaświadczenie stwierdzające stan zaległości na ten dzień. Zaświadczenie to wykazywało jedynie stan zaległości podatkowych skarżącego P. B. wskazanych w zaświadczeniu. Potwierdza ono jedynie istniejący według wiedzy danego organu stan faktyczny na dzień wydania zaświadczenia. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego staje się nieaktualne. Może być wydane nowe zaświadczenie odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Zaświadczenie nie stanowi postanowienia w rozumieniu art. 216 Ordynacji podatkowej. Jest czynnością administracji publicznej niepodlegającą zaskarżeniu. Ustawodawca w art. 306c Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazał w jakich przypadkach wniosek strony o wydanie zaświadczenia załatwiony jest przez organ administracji publicznej w formie postanowienia – w przypadku odmowy wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie – na które to postanowienie służy zażalenie.

P. B. w dniu 03.02.2012r. złożył wniosek o wydanie zaświadczenia "o wysokości zaległości podatkowych podatnika". Otrzymał zaświadczenie które stanowiło odpowiedź na wniosek.

Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że zażalenie P. B. na wydane przez Burmistrza zaświadczenie z 08.02.2012r. stwierdzające stan zaległości jest niedopuszczalne.

Strona skarżąca wskazuje, że otrzymane zaświadczenie jest błędne, gdyż nie uwzględnia wzajemnych roszczeń, które winny być – jak twierdzi strona – kompensowane. Należy wskazać, iż wydanie zaświadczenia nie kreuje nowego stanu faktycznego, jak też nie rozstrzyga wzajemnych roszczeń pomiędzy organem a skarżącym. Przy czym niniejsze orzeczenie sądowe dotyczy wyłącznie możliwości zaskarżenia czynności materialno technicznej jaką było wydanie zaświadczenia. Sąd nie dokonywał oceny prawidłowości materialnej zaświadczenia, a jedynie rozstrzygał o możliwości jego zaskarżenia w trybie zastosowanym przez stronę.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, co dało podstawę do orzeczenia o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.