Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1586/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 123 poz 858
law: Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Piotr Broda, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Gminy D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków na terenie gminy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] Rada Miejska w D. odmówiła zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie D. na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. 2013, poz. 267), stwierdził nieważność ww. uchwały w całości, jako sprzecznej z art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j.: Dz. U. 2006, Nr 123, poz. 858 z późn. zm. zwanej dalej: u.z.z.w.). W uzasadnieniu Wojewoda [...] wskazał, iż podstawę prawną podjęcia przedmiotowej uchwały stanowi przepis art. 24 ust.5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, zgodnie z którym "Rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami". Z cytowanego wyżej przepisu wynika kompetencja dla organu stanowiącego gminy do zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia taryf przedłożonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Uprawnienie to zostało jednak przez ustawodawcę ograniczone w czasie, gdyż zarówno zatwierdzenie taryfy, jak i odmowa jego zatwierdzenia może nastąpić w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku. Jednocześnie z przepisu art. 24 ust. 8 u.z.z.w. wynika konsekwencja niepodjęcia uchwały we wskazanym terminie. Zgodnie z przywołanym przepisem: "jeżeli rada gminy nie podejmie uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, taryfy zweryfikowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wchodzą w życie po upływie 70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf". Taryfy takie wchodzą zatem w życie z mocy prawa. W związku z powyższym, określony przez ustawodawcę 45-dniowy termin na podjęcie przez organ stanowiący gminy stosownej uchwały należy traktować jako ustawowy termin zawity. Oznacza to, że po upływie 45 dni od otrzymania wniosku o zatwierdzenie taryf rada gminy nie może już podjąć skutecznie żadnej uchwały w tej sprawie, a jej podjęcie po upływie ustawowo zakreślonych ram czasowych należy uznać za rażące naruszenie prawa (por. uchwała NSA w Warszawie z 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OPS 1/05). W przedmiotowej sprawie, jak wynika z pism załączonych do kwestionowanej uchwały, wniosek o zatwierdzenie taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków został przedłożony Prezydentowi Miasta w dniu [...] r. Uchwała w sprawie odmowy zatwierdzenia powyższych taryf została zaś podjęta [...] r., a zatem 58 dni po złożeniu wniosku przez przedsiębiorstwo, co oznacza uchybienie wynoszącemu 45 dni terminowi, wynikającemu z art. 24 ust. 5 ustawy. Należy zatem uznać, że uchwala Nr [...] nie wywołała zamierzonego przez Radę Miejską skutku. Ponieważ upływ tego terminu skutkuje wygaśnięciem prawa rady do podjęcia jakiejkolwiek uchwały, dlatego też stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w D. z dnia [...] r. w całości należy, zdaniem Wojewody [...], uznać za konieczne i uzasadnione.

Pismem z dnia 4 września 2013 r. pełnomocnik Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 24 ust. 5 i ust. 9 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków poprzez przyjęcie, że Rada Miejska podjęła opisaną wyżej uchwałę z naruszeniem 45 dniowego terminu, bez uprzedniego wyjaśnienia kiedy w istocie wniosek taryfowy został przedłożony radnym Rady Miejskiej w D.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że "A" Sp. z o.o. w D. działając jako przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w rozumieniu art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, złożyło do Prezydenta Miasta D. w dniu [...] r. kolejny wniosek taryfowy. Przepis art. 24 ust. 2 u.z.z.w. wskazuje, że Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w terminie 70 dni przed planowanym dniem wejścia taryf w życie, przedstawia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosek o ich zatwierdzenie. Następnie zgodnie z kolejnymi ustępami art. 24 do wniosku o zatwierdzenie taryf przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dołącza szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) sprawdza, czy taryfy i plan zostały opracowane zgodnie z przepisami ustawy, i weryfikuje koszty, o których mowa w art. 20 ust. 4 pkt 1, pod względem celowości ich ponoszenia. Następnie rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami.

Pełnomocnik Gminy podniósł, że ustawa - pomimo nałożenia obowiązku podjęcia przez radę uchwały o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia taryf - nie precyzuje w jakim terminie organ wykonawczy gminy powinien przekazać organowi stanowiącemu wniosek taryfowy, tak aby umożliwić radnym możliwość jego oceny, a tym samym realną kontrolę wysokości stosowanych cen i opłat za usługi świadczone przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Ścisła, wyłącznie językowa wykładania przywołanych wyżej przepisów art. 24 ust. 2 do ust. 5 u.z.z.w., mogłaby doprowadzić do zupełnego uniemożliwienia radzie weryfikacji taryf. Hipotetycznie rzecz biorąc organ wykonawczy mógłby w ogóle nie przekazać radzie wniosku taryfowego co spowodowałoby - idąc wyłącznie językową droga wykładni - naruszenie terminu 45 dni i wejście taryf w życie z mocy prawa bez uchwały rady.

Taka sytuacja stanowiłaby oczywiście zaprzeczenie roli rady jako organu kontrolującego oraz zniweczenie kompetencji rady do zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia taryf, nadanych jej w art. 24 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. Wobec powyższego wydaje się, że postępowanie nadzorcze dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały ze względu na naruszenie terminu nie może się obyć bez uprzedniego zbadania przez organ nadzoru okoliczności jego niedotrzymania. Ponieważ ustawodawca nie określił sposobu ani terminu w jakim organ wykonawczy przekazuje wniosek taryfowy do zatwierdzenia organowi stanowiącemu, należy przyjąć wykładnie przepisów uniemożliwiającą organowi wykonawczemu blokowanie podjęcia przez uchwały o odmowie zatwierdzania taryf. Racjonalna wykładnia przepisu art. 24 ust. 5 u.z.z.w. powinna wychodzić naprzeciw jego celowi, jakim jest danie organowi stanowiącemu gminy narzędzia do samodzielnej weryfikacji i kontroli taryf.

Wobec powyższego należy zdaniem pełnomocnika Gminy uznać, że termin 45-dniowy na podjęcie uchwały o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia taryf należałoby liczyć od dnia przedłożenia wniosku taryfowego radzie gminy a nie organowi wykonawczemu gminy. Tylko taka interpretacja zapewnia radzie rzeczywistą możliwość kontroli taryf co przecież ma na celu art. 24 ust. 5 u.z.z.w. Warto wskazać, iż art. 24 ust. 5 u.z.z.w. brzmi "Rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku" nie wskazując jednakże, że chodzi o złożenie wniosku prezydentowi. Wykładnia przepisów, zmierzająca do utożsamienia terminu złożenia taryf organowi wykonawczemu i organowi stanowiącemu gminy jest sprzeczna z oczywistą odrębnością rady i prezydenta jako niezależnych od siebie organów gminy.

Jak zaakcentował w dalszych wywodach pełnomocnik Gminy taryfy zostały doręczone do Prezydenta Miasta D. w dniu [...] r. zatem termin 45 dniowy upływał [...] r. Rada Miejska w D. stwierdza jednak, że radni mogli zapoznać się wnioskiem taryfowym dopiero w dniu [...] r. (tego dnia wniosek został udostępniony radnym). Kolejna sesja zwyczajna Rady była zaplanowana na dzień [...] r., zatem aby ewentualnie zmieścić się w terminie należałoby zwołać sesję nadzwyczajną na podstawie art. 20 ust.3 ustawy o samorządzie gminnym, należy jednak podkreślić, iż zgodnie z tym przepisem "Na wniosek wójta lub co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy przewodniczący obowiązany jest zwołać sesję na dzień przypadający w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. Wniosek o zwołanie sesji powinien spełniać wymogi określone w ust. 1 w zdaniu drugim". Tym samym grupa radnych musiałaby złożyć wniosek o zwołanie sesji nadzwyczajnej wraz z gotowym projektem uchwały, w dniu 6 czerwca. W konsekwencji na weryfikację taryf radnym pozostałyby 2 dni. Podkreślenia wymaga, że rada może odmówić zatwierdzenia taryf wyłącznie w wypadku ich niezgodności z prawem (art. 24 ust. 5 u.z.z.w.), co wymaga przeprowadzenia w uzasadnieniu uchwały o odmowie taryf wywodu prawnego. Ponadto zgodnie ze Statutem Miasta D. projekt uchwały wymaga uzgodnień z sekretarzem miasta, skarbnikiem, radcą prawnym oraz właściwą komisją merytoryczną. Trudno uznać aby 2 dni były wystarczającym czasem na przeprowadzenie wszystkich tych czynności. Wojewoda [...] nie zbadał zaś okoliczności przedłożenia Radzie wniosku taryfowego, co powoduje niezasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując zawartą w rozstrzygnięciu nadzorczym argumentację. Dodatkowo wskazał, iż w ocenie organu nadzoru nie sposób zgodzić się z przedstawionymi w skardze tezami. Przepis art. 24 ust. 5 u.z.z.w. wskazuje bowiem nie tylko termin na dokonanie czynności zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia taryfy, ale precyzuje również o jaki wniosek chodzi. Zgodnie bowiem z regulacją zawartą w art. 24 ust. 2 u.z.z.w. "Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w terminie 70 dni przed planowanym dniem wejścia taryf w życie, przedstawia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosek o ich zatwierdzenie".

Ustawodawca wyraźnie wskazuje zatem, że wniosek taryfowy, który potem podlega zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia przez radę gminy, zostaje przedstawiony organowi wykonawczemu gminy. Zdaniem organu nadzoru inna interpretacja tego przepisu wypacza intencję ustawodawcy oraz pomija rolę i znaczenie organu wykonawczego w procedurze zatwierdzania taryf. Za taką interpretacją przemawia nie tylko wykładnia gramatyczna ww. przepisu, ale także reguły wykładni systemowej. Przepis art. 24 ust.5 ustawy powinien być interpretowany w związku z całością regulacji normującej zasady i tryb ustalania taryf, w zakresie podziału kompetencji pomiędzy wójtem a radą oraz w zakresie podstawowych założeń i celów ustawy.

W tym kontekście przepis ten, zdaniem organu nadzoru, ma charakter dyscyplinujący radę gminy do podjęcia uchwały o zatwierdzeniu bądź odmowie zatwierdzenia taryf w ciągu 45 dni od daty złożenia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosku. Brak podjęcia uchwały w ustawowym terminie powoduje wejście w życie taryf zweryfikowanych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) po upływie 70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf (art. 24 ust. 8 u.z.z.w.). Proponowane zatem przez wnioskodawcę taryfy wchodzą w życie ex lege, a przepis art. 24 ust. 8 ma znaczenie sui generis sankcyjne, względnie dyscyplinujące radę gminy do podejmowania ważkich społecznie uchwał (por. Uchwała Składu Pięciu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2005-04-11, II OPS 1/05).

Nie sposób również, zdaniem Wojewody, zgodzić się ze stanowiskiem Rady, wedle którego "racjonalna wykładnia przepis art. 24 ust. 5 powinna wychodzić naprzeciw jego celowi, jakim jest danie organowi stanowiącemu narzędzia do samodzielnej weryfikacji i kontroli taryf. W przekonaniu Wojewody, na poparcie którego przywołał orzeczenia sądów administracyjnych, czynność zatwierdzenia, o której mowa w art. 24 ust. 5 u.z.z.w., oznacza akceptację zweryfikowanych wcześniej przez organ wykonawczy pod względem legalności i celowości cen i opłat w ustalonej, w taryfie wysokości. Wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) przysługuje w tej materii prawo inicjatywy uchwałodawczej. Rada zatem nie dokonuje samodzielnie weryfikacji taryf. Zatwierdza tylko taryfy pozytywnie zweryfikowane przez wójta zaś odmawia ich zatwierdzenia, gdy w ocenie organu wykonawczego, taryfy sporządzone zostały niezgodnie z przepisami prawa.

Ponadto, jak wynika z uzasadnienia do rządowego projektu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (druk sejmowy nr 2613 z 24 października 2000 r.) nieograniczone prawo rady gminy do odmowy zatwierdzenia taryf mogłoby prowadzić do politycznego kształtowania cen i stawek opłat, a tego chciał uniknąć ustawodawca.

W świetle powyższego, zdaniem Wojewody, nie można zaakceptować stanowiska strony skarżącej, iż wykładnia art. 24 ust. 5 daje organowi stanowiącemu gminy prawo do samodzielnej weryfikacji i kontroli taryf oraz że termin 45 dniowy należałoby liczyć od dnia przedłożenia wniosku taryfowego Radzie. Wyciąganie takiego wniosku jest niedopuszczalne, gdyż nie ma żadnego oparcia w przepisach prawa. Ponadto podejmowanie przez Radę czynności, które należą do sfery wykonawczej, stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady podziału organów jednostki samorządu terytorialnego na stanowiące i wykonawcze (por. wyrok NSA z dnia 25 października 1999 r. I SA/Ka 1628/99, LEX nr 408520), co stanowi istotne naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zdaniem składu orzekającego skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] nie może zostać uwzględniona albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie. Zachodziły bowiem podstawy do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały Rady Miejskiej w D. odmawiającej zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać należy, iż jak to już wskazano powyżej, zgodnie z art. 24 ust. 5 u.z.z.w. rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami.

Przedmiotem kontrowersji pomiędzy Wojewodą [...] a Rada Miejską w D. jest data, od której bieg swój zaczyna wskazany wyżej 45 dniowy termin, po upływie którego rada nie może już podjąć żadnej z wskazanych w art. 24 ust. 5 u.z.z.w. uchwał. Zdaniem bowiem Wojewody [...] termin ten liczyć należy od daty złożenia przez przedsiębiorstwo wniosku taryfowego organowi wykonawczemu gminy podczas gdy w przekonaniu Rady Miejskiej bieg terminu zaczyna się dopiero z dniem przekazania wniosku radzie gminy.

Sąd stwierdza, iż pogląd wyrażany przez Radę Miejską nie ma oparcia w przepisach i ewidentnie sprzeczny jest z jednoznacznym, literalnym brzmieniem art. 24 ust. 2, 4 i 5 u.z.z.w. Stosownie bowiem z cytowanym wyżej art. 24 ust. 5 u.z.z.w. termin 45 dni liczyć należy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2. Ten zaś ustęp wskazuje, iż "Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w terminie 70 dni przed planowanym dniem wejścia taryf w życie, przedstawia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosek o ich zatwierdzenie". Podkreślenia wymaga zatem, iż przedsiębiorstwo składa wniosek jedynie organowi wykonawczemu, innej procedury złożenia wniosku, o którym to złożeniu mowa w art. 24 ust. 5 ustawy przepisy nie przewidują. Z datą złożenia wniosku wójtowi wniosek jest już zatem "złożony", a tym samym od tej daty rozpoczyna swój bieg 45 dniowy termin, w którym rada może skutecznie podjąć stosowną uchwałę. Przepisy nie przewidują bowiem by następnie przedsiębiorstwo składało wniosek organowi stanowiącemu gminy. Nie można też, wbrew twierdzeniom strony skarżącej uznać, iż termin 45-dniowy należy liczyć dopiero od przedłożenia taryf przez wójta radzie gminy. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie składa bowiem wniosku (złożyć wniosek może jedynie wnioskodawca, czyli przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne) lecz jedynie projekt taryf wraz z innymi dokumentami przekazuje radzie. Tym samym data owego przekazania nie stanowi daty złożenia wniosku w rozumieniu art. 24 ust. 5 ustawy i pozostaje bez znaczenia dla oceny terminowości podjęcia przez radę uchwały. Wnioski te zgodne są także z funkcjonalną wykładnią wskazanych przepisów. Ewidentną wolą ustawodawcy było bowiem zmobilizowanie organów gminy do szybkiego i sprawnego działania. W konsekwencji organy (wykonawczy i stanowiący) tak winny zorganizować tryb współpracy by badanie taryf, ich ocena i przekazanie radzie przez organ wykonawczy umożliwiało radzie dokonanie dalszej oceny i podjęcie w zakreślonym ustawą terminie obejmującym łącznie obie fazy postępowania uchwały w przedmiocie bądź to zatwierdzenia bądź też odmowy zatwierdzenia taryf.

Bezspornym w sprawie jest, iż wniosek o zatwierdzenie taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków został przedłożony Prezydentowi Miasta w dniu [...] r. Uchwała zaś w sprawie odmowy zatwierdzenia powyższych taryf została podjęta [...] r., a zatem 58 dni po złożeniu wniosku przez przedsiębiorstwo, co oznacza, w świetle powyższych uwag, uchybienie wynoszącemu 45 dni terminowi, wynikającemu z art. 24 ust. 5 ustawy. Ponieważ zaś upływ tego terminu skutkuje wygaśnięciem prawa rady do podjęcia zarówno uchwały o zatwierdzeniu taryf, jak i o odmowie ich zatwierdzenia, dlatego też poprawnie Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w D.

z dnia [...] r. w całości.

Bez znaczenia prawnego dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia nadzorczego są zatem wyjaśnienia pełnomocnika Gminy, iż radni późno otrzymali do wglądu projekt taryf i zarzuty, iż organ nadzoru nie zbadał okoliczności spóźnienia.

Na marginesie Sąd wskazuje, że nie podziela wyrażonej w odpowiedzi na skargę przez Wojewodę [...] tezy, iż rada gminy nie dokonuje samodzielnie weryfikacji taryf albowiem uprawnienie to przysługuje jedynie organowi wykonawczemu. Rada gminy jedynie zatwierdza zatem taryfy pozytywnie zweryfikowane przez wójta zaś odmawia ich zatwierdzenia, gdy w ocenie organu wykonawczego, taryfy sporządzone zostały niezgodnie z przepisami prawa. Zdaniem Sądu teza ta nie posiada oparcia w przepisach ustawy. Skoro bowiem stosownie do art. 24 ust. 5 u.z.z.w. to rada podejmuje uchwałę bądź to zatwierdzającą przedłożone taryfy bądź też odmawiające ich zatwierdzenia z uwagi na niezgodność z prawem to oczywistym jest, że to właśnie rada w sposób ostateczny ocenić musi taryfy w aspekcie ich zgodności z normami prawa, a podjęta uchwała nie musi pozostawać w zgodzie z oceną dokonaną przez organ wykonawczy. Przyjęcie, iż rada żadnej weryfikacji nie dokonuje, a jedynie niejako automatycznie zatwierdza taryfy pozytywnie zweryfikowane przez wójta zaś odmawia ich zatwierdzenia, gdy w ocenie organu wykonawczego, taryfy sporządzone zostały niezgodnie z przepisami prawa nie tylko sprzeczne byłoby z przywołaną normą u.z.z.w. lecz także z przepisami ustrojowymi określającymi pozycję poszczególnych organów jednostki samorządu terytorialnego. Przywołany pogląd w istocie pozbawia bowiem organ stanowiący gminy autonomii czyniąc organ ten, wskutek związania projektem uchwały zaproponowanym przez wójta, w istocie podległym organowi wykonawczemu co w świetle ustawy o samorządzie gminnym byłoby niedopuszczalne.

Uwagi te nie mają jednak żadnego wpływu na kwestię obliczania terminu, w którym rada uprawniona jest do zatwierdzenia bądź odmowy zatwierdzenia taryf, która to kwestia została w rozstrzygnięciu nadzorczym ujęta prawidłowo.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.