Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1208/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b, § 19
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. P. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1208/14 oddalającego skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. P. D. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...], zaś postanowieniem referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 27 marca 2015 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez nią wniosku - przyznano jej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie w osobie P. D. przez Okręgową Radę Adwokacką [...].

W dniu 9 lipca 2015 r. wpłynęła do Sądu sporządzona przez wyznaczonego dla skarżącej adwokata opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. W jej treści pełnomocnik zawarła wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu wg rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek stwierdzono, co następuje:

_@KON@_Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W/w rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).

Uwzględniając charakter sprawy i stopień jej skomplikowania oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią i sporządzeniem opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie, a związanych z udzieloną pomocą prawną i sporządzeniem opinii wydatków.

Ubocznie należy zauważyć, że w dniu 15 lipca wpłynęło do Sądu pismo Z. S., w którym wniosła ona o "usunięcie Pani adwokat i niewypłacanie /jej/ należności" z tytułu sporządzenia w/w opinii. Skarżąca wskazała, że adwokat nie skontaktowała się z nią przed napisaniem pisma do Sądu, tylko 6 lipca 2015 r. wysłała jej pismo /opinię/ - doręczoną 9 lipca 2015 r., po czym w rozmowie telefonicznej 10 lipca 2015 r. poinformowała ją o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z czym się nie zgadza. Treść tego pisma nie stanowi negatywnej przesłanki do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. "Niezadowolenie" skarżącej z osoby pełnomocnika czy formy udzielonej przez niego pomocy prawnej w żaden sposób nie przesądza o wadliwości sporządzonej opinii i jest jedynie wyrazem odmiennych oczekiwań, które jednak nie są dla pełnomocnika wiążące. O rodzaju udzielanej pomocy decyduje on przede wszystkim na podstawie okoliczności sprawy i analizy materiału dowodowego, który w niniejszej sprawie – w jego ocenie – nie dawał podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Za podejmowane w sprawie działania ponosi odpowiedzialność zawodową (dyscyplinarną) przed właściwymi organami samorządu zawodowego, co stanowi gwarancję należytego świadczenia pomocy prawnej i wyklucza jakąkolwiek dowolność. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do merytorycznego zakwestionowania prawidłowości sporządzonej przez pełnomocnika opinii, a badaniu podlega jedynie okoliczność udzielenia pomocy prawnej, co jednak w świetle treści pisma skarżącej nie budzi wątpliwości i tym samym nie stoi na przeszkodzie do wypłaty mu wynagrodzenia.

Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku

z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.