Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 455/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 113 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak (sprawozdawca) Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) i art. 104 k.p.a. działający z upoważnienia Starosty K. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy uznał H. B. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku.

W dniu 26 kwietnia 2010 r. wpłynął do Powiatowego Urzędu Pracy w K. wniosek H. B. o uzupełnienie decyzji. Zainteresowany zażądał wyjaśnienia szczegółowego pojęć prawnych art. 2 ust. 1 pkt 2, art 71 ust. 1 i 2 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto Zainteresowany zażądał ujawnienia dokumentów faktycznych, z których wynika, że obecnie spełnia warunki do uznania za osobę bezrobotną.

Postanowieniem z dnia 4 maja 2010 r. organ na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. dokonał na wniosek skarżącego wykładni powyższej decyzji. Dodatkowo organ w pkt II uzupełnił decyzję według uzasadnienia,

W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie art. 111 k.p.a. oraz art. 138 k.p.a.

Podkreślił, że nieprawą jest oświadczył, że posiada zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w dniu 17 marca 2010 r., a jedynie to, że "sprawca czynu niedozwolonego orzecznik ZUS M. C. we dniu 3 lipca 2009 r. wydała orzeczenie (...) w którym uznała, że Jestem zdolny do wykonywania zatrudnienia, nie legitymując się żadnym upoważnieniem do decydowania tego co stanowi lekarz medycyny pracy (...)".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, 1269, ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, 1270, ze zm.) – dalej jako p.p.s.a.. Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Nadto dodać należy, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie ani zarzuty skargi, ani sądowa kontrola przeprowadzona w zakresie wynikającym z treści art.134 § 1 p.p.s.a. nie ujawniły istnienia wskazanych wyżej wad i uchybień wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W myśl art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.

Biorąc bowiem pod uwagę cel instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 k.p.a. podkreślić należy, że sięgnięcie do niej prowadzić ma do usunięcia niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy.

Jak wynika z akt administracyjnych skarżący we wniosku z dnia 23 kwietnia 2010 r. zgłosił żądanie wyjaśnienia szczegółowego wraz z wykładnią w zakresie znaczenia i rozumienia art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 u 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz zażądał ujawnienia dokumentów faktycznych z których wynika, że obecnie spełnia warunki do uznania za osobę bezrobotną.

W doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, iż jedynie wnikliwe i precyzyjne ustalenie żądania wnioskodawcy warunkuje prawidłowość dokonanej przez organ administracji publicznej oceny co do charakteru tego żądania, a w konsekwencji trybu jego rozpoznania.

Zgodnie z tym przepisem organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie strony wątpliwości co do treści decyzji.

Dodatkowo należy podnieść, że treść decyzji wydanej z upoważnienia Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] została zaskarżona do tutejszego Sądu i została poddana kontroli sądowej.

Mając na uwadze fakt, iż Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w postanowieniu organu odwoławczego zarówno w odniesieniu ustaleń stanu faktycznego sprawy jak i jego oceny prawnej, zawierającej przesłanki rozstrzygnięcia i wyczerpującą argumentacją prawną, skarga na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.