Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1128/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1, art. 135, art. 200, art. 205 par. 2 ppsa
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 122 c par 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 34
journal: Dz.U. 2019 poz 1292
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 1 lipca 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] marca 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...]; 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 122f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.) oraz 34 ust. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 ze zm., dalej Prawo przedsiębiorców) po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa PGW WP z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...] o odmowie wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm., dalej Prawo wodne) odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 15 stycznia 2019 r. do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako: PGW WP) wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] Sp. z o.o. (dalej jako: Spółka) o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów Prawa wodnego odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne w odniesieniu do zaistniałych stanów faktycznych, opisanych we wniosku.

Powołany wniosek został przekazany do Prezesa PGW WP celem jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

Prezes PGW WP w dniu [...] marca 2019 r. wydał decyzję nr [...] w której w ośmiu punktach sentencji odniósł się do wniosku Spółki.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, który prawomocnym wyrokiem z dnia 18 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1190/19 uchylił zaskarżoną decyzję w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w przypadku, gdy w ramach jednego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej występuje wiele zapytań interpretacyjnych to wydane rozstrzygnięcie powinno odpowiadać schematowi, iż każdemu pytaniu opartemu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) powinien odpowiadać w decyzji odrębny punkt sentencji, do którego również powinien odnosić się wyłącznie jeden, ściśle powiązany z tym konkretnym punktem sentencji fragment uzasadnienia zawierający stosowny i co ważne jak najpełniejszy wywód prawny. Zdaniem Sądu decyzja z dnia [...] marca 2019 r. nie spełnia sformułowanych przez ustawodawcę wymogów prawidłowej interpretacji przepisów, w tym wypadku przepisów Prawa wodnego i jako taka nie powinna ostać się w obrocie prawnym. Z prawomocnego wyroku z dnia 18 lipca 2019 r. wynika zatem, że każde z zapytań interpretacyjnych zawartych we wniosku Spółki odnosi się do określonego, przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego, na którego tle powstały wątpliwości co do stosowania danego przepisu prawa. Należy przy tym zauważyć, że Spółka we wniosku sformułowała trzynaście zapytań interpretacyjnych, co oznacza, że występuje w nim trzynaście odrębnych stanów faktycznych.

Organ na etapie rozpatrywania sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2019 r. (uchyloną prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 18 lipca 2019 r.) uznał, że z okoliczności podanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że tworzą one osiem stanów faktycznych, niezależnie od sformułowania we wniosku trzynastu zapytań interpretacyjnych i ich powiązania z okolicznościami, na tle których Spółka nabrała wątpliwości co do sposobu wypełniania oświadczeń o zakresie korzystania z wód. Konsekwencją powyższego założenia było pobranie opłaty za osiem odrębnych stanów faktycznych zgodnie z art, 34 ust. 6 - 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 ze zm., dalej jako: "Prawo przedsiębiorców") oraz zawarcie w sentencji decyzji ośmiu punktów odnoszących się do ośmiu przedstawionych w uzasadnieniu decyzji stanów faktycznych.

Rozpatrując ponownie niniejszą sprawę, organ mając na względzie treść art. 153 p.p.s.a. o związaniu organów oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonym w orzeczeniu sądu - wezwał Spółkę do uzupełnienia brakującej opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym występuje trzynaście odrębnych zaistniałych stanów faktycznych poprzez uiszczenie w terminie 7 dni dodatkowej opłaty w wysokości 200 złotych. Uiszczona dotychczas opłata w wysokości 320 złotych odnosiła się do ośmiu przedstawionych we wniosku stanów faktycznych.

Wezwanie do uzupełnienia brakującej opłaty zostało doręczone Spółce w dniu 30 grudnia 2019 r., co oznacza, że 7 - dniowym termin do usunięcia wskazanego braku formalnego upłynął dla Spółki z końcem 7 stycznia 2020 r. Spółka nie wykonała wezwania do uzupełnienia brakującej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej.

Pismem z dnia 7 stycznia 2020 r., które wpłynęło do Prezesa PGW WP w dniu 13 stycznia 2020 r. Spółka wniosła o wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] stycznia 2019 r. W ocenie Spółki wezwanie z dnia 20 grudnia 2019 r. jest nieprawidłowe, albowiem organ w odpowiedzi na skargę wniesioną przez Spółkę na decyzję z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] wyjaśnił, że wbrew zarzutom Spółki nie pominął żadnego z pytań sformułowanych przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, lecz przeciwnie odniósł się do każdego z nich. Ponadto Spółka podniosła, że brak formalny wniosku o wydanie interpretacji został usunięty na wezwanie organu z dnia 7 lutego 2019 r., czego konsekwencją było wydanie interpretacji indywidualnej w decyzji z dnia [...] marca 2019 r. W ocenie Spółki termin na załatwienie niniejszej sprawy upłynął w dniu 20 grudnia 2019 r., co w związku z niewydaniem decyzji we wskazanym terminie oznacza, że zostały spełnione przesłanki milczącego zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 122a § 2 pkt 1 K.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. Prezes PGW WP odmówił wydania

zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek Spółki obarczony jest brakiem fiskalnym, bowiem Spółka, pomimo wezwania do uzupełnienia brakującej opłaty, uiściła opłatę odnoszącą się wyłącznie do ośmiu stanów faktycznych. Przedmiotowy wniosek obejmuje nie osiem, a trzynaście stanów faktycznych, co znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku z dnia 18 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1190/19, a okoliczność tę przyznała również sama Spółka podnosząc w skardze na decyzję Prezesa PGW WP z dnia [...] marca 2019 r., że rozbicie zagadnień we wniosku o wydanie interpretacji miało istotne uzasadnienie, albowiem każde z zapytań przedstawiało odmienny stan faktyczny i prawny.

W ocenie Prezesa PGW WP nieopłacony należycie wniosek nie uruchomił 30 -

dniowego terminu do wydania interpretacji indywidualnej, a w konsekwencji czego niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie wynikającym z art. 34 ust. 12 Prawa przedsiębiorców nie doprowadziło do wystąpienia skutku prawnego w postaci milczącego załatwienia sprawy.

Wnioskiem z dnia 24 lutego 2020 r. Spółka wystąpiła do Prezesa PGW WP o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...] Prezes PGW WP pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki z dnia [...] stycznia 2019 r. o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów Prawa wodnego odnoszących się do złożenia oświadczenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługi wodne. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż Spółka, pomimo wezwania, nie uzupełniła w wymaganym terminie braków formalnych wniosku.

Natomiast postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Prezes PGW WP utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy.

Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...] Spółka z o.o. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2020 r. nr [...].

Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci:

1) art. 122a § 2 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 34 ust. 12 i ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców, poprzez brak uznania, że w sprawie doszło do milczącego załatwienia sprawy, pomimo iż jak wynika z treści decyzji Organu z dnia [...] marca 2019 r. nr [...], w niniejszej sprawie opłata za wydanie interpretacji indywidualnej została przez Skarżącego uiszczona w całości, a co za tym idzie brak było podstaw do wzywania Skarżącego do uiszczenia dodatkowej opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej w grudniu 2019 r. przez co brak jest podstaw do przyjęcia, że wezwanie to mogło doprowadzić do przedłużenia terminu na wydanie interpretacji indywidualnej, co z kolei doprowadziło do tego, że wydając w [...] lutego 2020 r. zaskarżone postanowienie, Organ działał w sprawie, która była już milcząco załatwiona;

2) art. 156 § 1 pkt 3 i art. 6 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców - poprzez wydanie postanowienia w sprawie, która została już wcześniej milcząco załatwiona;

3) art. 6 w zw. z art. 8 § 1, 64 § 2 i 122c § 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 34 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców - poprzez zobowiązanie Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że wcześniej Organ stwierdził, że wniosek jest kompletny i wydał w związku z nim decyzję, co w konsekwencji prowadzi do konieczności przyjęcia, że wezwanie organu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wywołało skutku w postaci przedłużenia Organowi terminu na załatwienie sprawy.

Wobec powyższego wniesiono o: uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia wobec faktu, że sprawa będąca jego przedmiotem została załatwiona w sposób milczący przed wydaniem postanowienia lub uchylenie w całości postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia i zobowiązanie Organu do wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy. Strona wniosła także o zasądzenie na rzecz Skarżącego od Organu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Prezes PGW WP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt wyłącznie w aspekcie jego zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Tym samym sąd administracyjny nie ocenia aktu organu pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego, ale w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Należy też wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Prezesa PGW WP z dnia [...] marca 2020 r. utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie o odmowie wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy Prawo wodne.

Istota sprawy dotyczy spornych pomiędzy stronami dwóch kwestii, tj. skutku prawnego rozstrzygnięcia sprawy z wniosku skarżącej przez organ po upływie terminów do wydania interpretacji prawnej, a tym samym stworzenia na podstawie art. 34 ust. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców fikcji prawnej rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z wnioskiem skarżącej oraz możliwości poświadczenia tego faktu w trybie zaświadczenia.

Zgodnie z art. 34 ust. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wpływu do organu lub państwowej jednostki organizacyjnej kompletnego i opłaconego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji indywidualnej, została wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Przepisy działu II rozdziału 8a Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się (rozdział 8a zatytułowany "Milczące załatwienie sprawy"). Poza tym w art. 34 ust. 16 tej ustawy wskazano, że do postępowań o wydanie interpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

W myśl art. 122f § 1 k.p.a. na wniosek strony organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, wydaje zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy albo odmawia wydania takiego zaświadczenia. Zgodnie natomiast § 5 art. 122f w zakresie nieuregulowanym w § 1-4 tego przepisu do zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy stosuje się przepisy działu VII ("Wydawanie zaświadczeń").

Jak wynika z akt sprawy poprzednia decyzja Prezesa została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1190/19. Akta przedmiotowej sprawy wraz z wyrokiem zostały przekazane Organowi w dniu 14 listopada 2019 r. (k. 72 akt sądowych w sprawie IV SA/Wa 1190/19).

Należy też zwrócić uwagę, że z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że w przypadku uchylenia interpretacji indywidualnej przez WSA termin do ponownego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wynikający - w tym przypadku z art. 34 ust. 12 ustawy Prawo Przedsiębiorców - należy liczyć od dnia doręczenia organowi interpretującemu prawomocnego wyroku tego sądu (np. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 maja 2016 r., I SA/Wr 234/16, LEX nr 2084807). Wobec tego termin, o którym mowa ww. przepisie liczony jest "od nowa", tak jak gdyby wniosek o wydanie interpretacji wpłynął w dniu doręczenia akt sprawy właściwemu organowi. Kasacyjny wyrok sądu administracyjnego przywraca bowiem stan początkowy, z dnia złożenia wniosku (zob. wyrok NSA z 5 maja 2016 r., II FSK 834/14, wyrok WSA we Wrocławiu z 12 maja 2016 r., I SA/Wr 234/16, CBOSA).

Organ interpretacyjny stosownie do przepisów art. 34 ust. 12 ustawy Prawo Przedsiębiorców w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a. uzyskuje ponownie 30-dniowy termin do wydania interpretacji (sporządzenia jej i podpisania), liczony od dnia doręczenia temu organowi akt administracyjnych tej sprawy przez sąd administracyjny (wyrok NSA z dnia 7 maja 2015 r., II FSK 1786/14, CBOSA).

W niniejszej sprawie termin 30 - dniowy na wydanie interpretacji pisemnej z wniosku Spółki po wyroku Sądu z dnia 18 lipca 2019 r. rozpoczął zatem bieg ponownie w dniu 15 listopada 2019 r. (od dnia następnego po przekazaniu organowi akt wraz z wyrokiem).

Termin na wydanie interpretacji minął zatem z dniem 16 grudnia 2019 r. (poniedziałek), ponieważ 15 grudnia 2019 r. to dzień wolny od pracy (niedziela).

Milczenie organu przez ten czas (czyli niewydanie interpretacji pisemnej) sprawiłoby, że z upływem tego dnia wystąpiłby skutek fikcji pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia, czy też milczącej zgody organu na to, co Skarżąca wyraziła w swoim wniosku. W związku z tym należałoby przyjąć, że interpretacja milcząca zostałaby "wydana" (czy też ściślej – że przewidziany prawem skutek milczenia organu wystąpił).

W niniejszej sprawie jednak należy zwrócić uwagę na treść uzasadnienia ww. wyroku z dnia 4 września 2019 r. i treść art. 34 ust. 6 w zw. z art. 34 ust. 8 ustawy Prawo Przedsiębiorców. Zgodnie z tym pierwszym przepisem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Opłatę wnosi się w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych zaistniałych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (ust. 8).

Trzeba też wskazać, że po przekazaniu akt sprawy organ ma 30 dni na wydanie interpretacji (utrwalone orzecznictwo wskazane powyżej). Jeżeli w tym terminie nie podejmie organ żadnej czynności (np. wezwania do usunięcia braków formalnych) dochodzi "do wydania" interpretacji milczącej. Wezwanie strony do uiszczenia opłaty w dniu 20 grudnia 2019 r., tj. po terminie 30 dni nie wywołuje skutków prawnych. Brak jest bowiem przepisów, które wydłużałyby termin 30 dni po przekazaniu akt sprawy organowi, w sytuacji gdy w tym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności.

Poza tym w toku postępowania należy uwzględniać zasady zaufania obywateli do państwa i prawa oraz pewności prawa. Strona nie powinna bowiem ponosić negatywnych skutków opieszałości organu.

Inna sytuacja zachodzi, gdy w terminie do wydania interpretacji organ podjąłby czynności w celu uzupełnienia wniosku bądź wezwałby stronę do braków. Wówczas termin do wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 122c § 2 k.p.a. biegłby dopiero od uzupełnienia braków wniosku.

Wobec powyższych ustaleń należy zatem przyjąć, że wobec otrzymania przez Organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2019 r. wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy w dniu 14 listopada 2019 r., to termin na wydanie interpretacji upłynął 16 grudnia 2019 r. W związku z tym, że w terminie tym Organ nie podjął żadnych czynności, należało przyjąć, że została wydana interpretacja indywidualna stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a w związku z tym organ powinien wydać zaświadczenie zgodnie z wnioskiem Strony.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe stanowisko.

Dodać także należy, że kwestia dalszych czynności podejmowanych przez Organ po upływie terminu określonego w art. 34 ust. 12 ustawy nie ma wpływu na wynik niniejszego postępowania.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające postanowienie organu I instancji.

Sąd także w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. z 2018 r. poz. 265 ze zm.) zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 597 zł, jako sumy: wpisu od skargi (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika (480 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) .