Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 267/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. U.K.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. A.C. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...]. Wskazując na brak winy w uchybieniu terminu skarżąca oświadczyła, że wnosząc skargę do sądu administracyjnego zastosowała się do pouczenia organu administracji, zawartego w doręczonej jej decyzji z dnia [...]. Przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. i nadana w terminie wynikającym z pouczenia.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że A.C. w dniu 14 sierpnia 2014 r. (data nadania skargi w UP H.– k. 11 akt sądowych) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę (datowaną na dzień 9 sierpnia 2014 r.) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, która to decyzja została doręczona skarżącej w dniu 21 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19 akt administracyjnych). Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu.

Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału III zarządził wpisanie skargi do dziennika korespondencji ogólnej pod nr III KO/Łd 79/14 oraz przekazanie skargi do organu administracji publicznej w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazanie jej wraz z aktami sprawy. Skarga została przekazana przez pracownika sądu w dniu 27 sierpnia 2014 r., o czym poinformowano skarżącą.

Po otrzymaniu w/w wymienionej skargi Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267) uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] i kolejną decyzją z dnia [...]., nr [...] orzekł o odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku skarżącej o umorzenie należności z tytułu składek.

Na decyzję nr [...] A.C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 1022/14 Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] W ocenie Sądu kontrola zaskarżonej decyzji wymagała uprzedniej ingerencji Sądu w odniesieniu do decyzji tego organu wydanej w dniu [...]. Sąd stwierdził bowiem, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po otrzymaniu skargi z dnia 9 sierpnia 2014 r. bezprawnie dokonał, na podstawie art. 132 K.p.a., weryfikacji decyzji ostatecznej z dnia [...], nr [...]. Po uruchomieniu postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, organ może zmienić własną decyzję jedynie w tzw. trybie autokontroli, przewidzianym w artykule 54 § 3 p.p.s.a., albo też w wyniku ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym na podstawie art. 117 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził także, że z dokumentów załączonych do akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 1022/14 wynikało, że skarga A.C. z dn. 9 sierpnia 2014 r., złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, doręczona została Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przez pracownika sądu w dniu 27 sierpnia 2014 r., a więc po upływie terminu w art. 53 § 1 p.p.s.a. Reasumując Sąd wskazał, że w ukształtowanym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r. stanie sprawy, "odżyje" decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]. nr [...], a organ zobligowany będzie do przekazania sądowi skargi A.C. z dnia 9 sierpnia 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Jednocześnie Sąd stwierdził, że skarżącej, która z uzasadnienia wyroku z dnia 21 stycznia 2015 r. uzyska informacje o wniesieniu skargi z uchybieniem terminu, przysługiwać jej będzie prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a., w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270. ze zm.) - dalej - p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżąca zachowała 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z zestawienia dat: doręczenia skarżącej odpisu wyroku z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 1022/14 wraz z uzasadnieniem oraz złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ustanie przyczyny uchybienia terminu ustało w dniu 11 lutego 2015 r., natomiast wniosek został złożony w dniu 18 lutego 2015 r. Jednocześnie skarżąca dokonała uchybionej czynności, tj. złożyła przedmiotową skargę.

Skarżąca uprawdopodobniła także brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wyjaśniła, iż wnosząc przedmiotową skargę zastosowała się do pouczenia co do terminu i trybu jej wniesienia, zawartego w doręczonej jej decyzji.

W ocenie Sądu w niniejszym stanie faktycznym bezsporne jest, że skarga A.C. z dnia 9 sierpnia 2014 r. została wniesiona bezpośrednio do sądu.

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Powstałe na gruncie powołanego przepisu, regulującego pośredni tryb wnoszenia skargi, orzecznictwo sądów administracyjnych, jest jednoznaczne w swojej ocenie stwierdzając, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do sądu lub niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku złożenia skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data doręczenia skargi organowi właściwemu przez pracownika sądu, co miało miejsce w niniejszym stanie faktycznym.

W rozpatrywanej sprawie z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymała decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w dniu 21 lipca 2014 r. Zatem ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczynał swój bieg w dniu 22 lipca 2014 r. i upływał z dniem 20 sierpnia 2014 r. Natomiast skarga A.C. z dnia 9 sierpnia 2015 r. została nadana w dniu 14 sierpnia 2014 r. w UP H. i wpłynęła do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 19 sierpnia 2015 (prezentata – k. 2 akt sądowych). Następnie skarga, na podstawie zarządzenia z dnia 20 sierpnia 2014 r., została przekazana do organu administracji przez pracownika sądu, co nastąpiło w dniu 27 sierpnia 2014 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Jednakże dokonując analizy znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której strona nadała skargę z dnia 9 sierpnia 2014 r. (k. 11 akt sądowych), Sąd stwierdził, że skarżąca adresując przesyłkę zaadresowała ją w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź za pośrednictwem ZUS I O/Ł. ul. Z. 2, [...] Ł.".

Powyższe w ocenie Sądu pozwala domniemywać, że intencją strony, która nadała w dniu 12 sierpnia 2014 r., a więc przed upływem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., przesyłkę pocztową zawierającą skargę z dnia 9 sierpnia 2014 r., było wniesienie przedmiotowej skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, co wyczerpywało tryb określony w art. 54 § 1 p.p.s.a.

Co prawda, oznaczenie przez skarżącą właściwego adresata przesyłki w sposób tak rozbudowany mogło być mylące, niemniej jednak dokładne jego odczytanie pozwalało operatorowi pocztowemu na doręczenie przesyłki pod właściwy adres. Tym samym w ocenie Sądu skarżąca nie może ponosić ujemnych następstw wynikających z niedokładnego działania operatora pocztowego.

W tej sytuacji, z uwagi na uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.

U.K.