Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 277/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250 art. 160
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 16
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy S. R. w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia odmówić przyznania radcy prawnemu J. W. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 23 września

2009 r. oddalił skargę S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie zasiłku rodzinnego.

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych radca prawny J. W. przesłał do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia [...]r. (przyjęte przez pełnomocnika w dniu [...]r.) upoważniające do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.

W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/, wpłynął do Sądu wniosek radcy prawnego J. W., opatrzony datą [...]r., "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych" Do wniosku pełnomocnik dołączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 września 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 w/w ustawy, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz

o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W myśl § 16 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone

w całości lub w części.

Z cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że oświadczenie o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego jest niezbędnym elementem wniosku, stanowiącym podstawę stwierdzenia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona.

Przyjęcie, że wystarczające jest samo sformułowanie żądania przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest mylne, gdyż prowadziłoby to do niedopuszczalnego utożsamiania treści żądania z oświadczeniem (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepubl.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że "brak złożenia oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 P.p.s.a.", zatem niezłożenie tego oświadczenia skutkuje oddaleniem wniosku jako nieuzasadnionego (vide: postanowienie NSA dnia 23 marca 2009 r. sygn. II FZ 90/09, dostępne w internecie pod adresem: www.orzeczenia.nsa. gov.pl).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy radca prawny J. W. w piśmie z dnia [...]r. wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250, a także art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 16 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.