Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 39/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie usunięcia drzew postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. S. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty [...] oraz innych organów m.in. w sprawie wniosku z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie usunięcia drzew. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Bd 12/20. W związku z treścią dalszych pism procesowych skarżącego rozszerzających przedmiot jego skarg, z powyższej sprawy wydzielono jako odrębną skargę na bezczynności Wójta Gminy w sprawie wniosku z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie usunięcia drzew i zarejestrowano pod nową sygn. II SAB/Bd 39/20. (dalej: "organ").

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy dotyczący niniejszej skargi zarejestrowany został pod sygnaturą II SPP/Bd 99/20.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie w całości na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na brak wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia czynności organu, a nadto alternatywnie w części odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, a w części o jej oddalenie lub o oddalenie skargi w całości oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 208 p.p.s.a.

Zarządzeniem z dnia 16 października 2020 r. sygn. akt II SPP/Bd 99/20 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 grudnia 2020r. wezwano skarżącego do usunięcia z terminie 7 dni od otrzymania wezwania braków formalnych skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie usunięcia drzew, poprzez wskazanie, że przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargi z dnia [...] stycznia 2020 r. na bezczynność, wyczerpał środek zaskarżenia tej bezczynności, czyli wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. ponaglenie na bezczynność Wójta w załatwieniu powyższego wniosku (zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego), pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi na bezczynność w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] grudnia 2020r. W wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Ponadto na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.).

Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.

Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że niesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych i fiskalnych, a wezwania do uzupełnienia skargi pozostały bezskuteczne. Jak bowiem wynika z akt sądowych skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także czy wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. ponaglenie na bezczynność Wójta w załatwieniu jego wniosku w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesienia skargi do Sądu. Zakreślony w wezwaniu termin do usunięcia braków skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] grudnia 2020r., a zakończył w dniu [...] grudnia 2020r. Termin ten upłynął bezskutecznie.

Tym samym uznać należy, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § k.p.a. - nie wniósł uprzednio ponaglenia. Dlatego też wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Nadto, w niniejszej sprawie, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu, który to termin upłynął z dniem [...] grudnia 2020 r., skarżący nie uiścił wymaganej kwoty wpisu.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.