Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 207/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i od marca do grudnia 2009r. postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi, 2. oddalić wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i od marca do grudnia 2009 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2016r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wraz z pismem z dnia 29 kwietnia 2016r., nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej (pieczęć na kopercie – k. 15-18 akt sądowych), radca prawny J. N., przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię otrzymanego od strony pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową oraz podał wartość przedmiotu zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Bydgoszczy odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w terminie. Sąd uznał dokonując analizy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-14 akt sądowych), iż wezwanie Sądu z dnia 14 kwietnia 2016r., zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 21 kwietnia 2016r. W związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 28 kwietnia 2016r.

Na postanowienie odrzucające skargę strona skarżąca w ustawowym terminie wniosła zażalenie, podnosząc, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie, gdyż wezwanie Sądu do ich uzupełnienia z dnia 14 kwietnia 2016r. pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 22 kwietnia 2016r., tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 29 kwietnia 2016r. Wyjaśnił, iż znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera ręcznie wpisane daty 21 kwietnia 2016 roku oraz stempel pocztowy z przekreśloną datą 22 kwietnia 2016 roku. Jako potwierdzenie swojego stanowiska o odebraniu przesyłki w dniu 22 kwietnia 2016 roku pełnomocnik wskazuje na informację znajdującą się w systemie pocztowym śledzenia przesyłek udostępnionym w internecie przez firmę InPost, w którym wskazano, że przesyłka została doręczona w dniu 22 kwietnia 2016 roku o godzinie 10:52. Kolejnym dowodem potwierdzającym błędne stanowisko sądu w zakresie daty

odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych jest zdaniem pełnomocnika dzienna lista awiz firmy InPost, która zawiera prawidłową datę odbioru 22 kwietnia 2016 roku wraz z podpisem pełnomocnika oraz raport dobowy wydanych awiz, zawierający numer przesyłki od sądu oraz datę 22 kwietnia 2016 roku. Ponadto, pełnomocnik przedstawił oświadczenie pracownika InPostu, który przyznał, że błędnie wpisał datę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i wskazał datę 22 kwietnia 2016 roku jako faktyczny dzień odebrania przesyłki z sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd przyjął, iż wezwanie Sądu z dnia 14 kwietnia 2016r., zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 21 kwietnia 2016r. Na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów: dziennej listy awiz firmy InPost (k. 35-36 akt sądowych); oświadczenia pracownika InPostu, w którym potwierdził swój błąd oraz wskazał datę 22 kwietnia 2016 roku jako faktyczny dzień odebrania przesyłki (k. 34 akt sądowych) oraz informacji znajdującej się w ogólnodostępnym systemie pocztowym śledzenia przesyłek udostępnionym przez firmę InPost w internecie na stronie http://inpost.pl, w którym widnieje informacja, iż przesyłka o nr [...] została doręczona w dniu 22 kwietnia 2016 roku o godzinie 10:52 (k. 37 akt sądowych), uznać należy, iż wezwanie Sądu z dnia 14 kwietnia 2016r., zostało faktycznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 22 kwietnia 2016r.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi mijał z dniem 29 kwietnia 2016r., a zatem uznać trzeba, że braki formalne skargi zostały uzupełnione z zachowaniem terminu, ponieważ przesyłka pocztowa zawierająca brakujące pełnomocnictwo oraz wartość przedmiotu zaskarżenia została nadana w urzędzie pocztowym właśnie w tym dniu.

W świetle powyższego Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 11 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi.

Sąd oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W

literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że stosownie do

treści art. 209 p.p.s.a. orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania

zażaleniowego powinno się znaleźć dopiero w wyroku (postanowieniu) kończącym

postępowanie w sprawie w danej instancji, a więc w orzeczeniach wskazanych w art.

200, art. 201, art. 203 lub art. 204 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa

2011 s. 673; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2004 r., FZ 504/04,

postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2007 r., II FZ 12/07). Wydane w niniejszej

sprawie postanowienie nie należy do kręgu wymienionych wyżej orzeczeń.

Poniesione przez skarżącego koszty postępowania zażaleniowego podlegają

zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i

mogą być zasądzone na rzecz skarżącego od organu w razie uwzględnienia skargi,

na podstawie art. 200 p.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa

2011, s. 643-644).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.