Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1156/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu R. M. na pismo Sekretarza Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postepowania w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

R. M. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił pismo Sekretarza Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. W piśmie tym poinformowano skarżącego, że jego odwołanie od uchwały Rady Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu G. z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania dotyczącego nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego zostało rozpatrzone zgodnie z właściwością przez Senat Uniwersytetu G. w dniu [...] października 2013 r. Dodatkowo wyjaśniono skarżącemu, w jakich przypadkach, zgodnie z ustawą z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach i tytułach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), organem odwoławczym jest Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że zaskarżone pismo nie ma charakteru decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zaskarżone pismo, nie stanowi decyzji, ani czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 cytowanej ustawy. Jest ono jedynie – jak słusznie wskazuje organ - pismem informacyjnym.

Zgodnie z art. 104 § 2 kpa decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Stosownie zaś 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.

Cytowany powyżej art. 107 § 1 kpa wyraźnie wskazuje jakie elementy powinna zawierać decyzja administracyjna. Co prawda w orzecznictwie przyjmuje się, że zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby zawierało ono wszystkie składniki decyzji przewidziane w tym przepisie. Jednak powinno ono zawierać pewne minimum elementów, tj. oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 lipca 1981 r., SA 1163/81, OSP 1982, z. 9, poz. 169, z glosą J. Borkowskiego).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie rozstrzyga sprawy dotyczącej umorzenia postepowania w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego co do jej istoty, ani też nie kończy jej w inny sposób, ponieważ sprawa została już zakończona uchwałą Senatu Uniwersytetu G. w dnia [...] października 2013 r. Ponadto pismo to nie zawiera wymienionych powyżej niezbędnych składników decyzji administracyjnej.

Skoro zatem zaskarżone pismo nie ma charakteru decyzji administracyjnej, to nie mieści się ono w katalogu rozstrzygnięć wskazanych w art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.