Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 30/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1, art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 § 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (dalej: Dyrektor Izby).

Zdaniem skarżącego bezczynność organu polega na nierozpatrzeniu przez organ skargi na czynność egzekucyjną, złożonej w dniu 19 stycznia 2012 r. W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż pełnomocnik strony otrzymał jedynie w dniu 1 marca 2012 r. postanowienie organu z dnia [...] lutego 2012 r., stanowiące zawiadomienie o tym, iż skarga na czynność egzekucyjną nie zostanie rozpatrzona w terminie określonym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a., z uwagi na konieczność skompletowania materiału dowodowego. Wskazał również, iż do dnia złożenia skargi na bezczynność pełnomocnik strony nie otrzymał żadnej dodatkowej informacji o przedłużeniu terminu rozpatrzenia skargi, ani też wezwania do uzupełnienia dowodów, czy też usunięcia jakichkolwiek błędów formalnych skargi, a nadto nie otrzymał również decyzji w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie przypomnieć należy, iż na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi § 2 tego przepisu.

Mając na uwadze powyższe regulacje podkreślić należy, iż wniesienie skargi na bezczynność organu w postępowaniu zainicjowanym skargą na czynność egzekucyjną, uzależnione jest od uprzedniego skorzystania ze środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie środek taki został przewidziany w przepisie art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Reasumując powyższe wskazać zatem trzeba, iż skorzystanie ze środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym jest warunkiem koniecznym wniesienia skargi stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a.

Jak wynika z odpowiedzi na skargę, strona skarżąca nie wystąpiła z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Minister Finansów. W konsekwencji, skarga wniesiona przed wyczerpaniem dostępnych stronie środków zaskarżenia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 20.01.2009 r. o sygn. akt I OSK 1488/08, postanowienie NSA z 10.03.2009 r. o sygn. akt I OSK 232/09, postanowienie NSA z 13.03.2009 r. o sygn. akt II FSK 2020/08; orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niezależnie od wskazanej wyżej podstawy odrzucenia skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej, na marginesie warto zwrócić uwagę, iż w odpowiedzi na skargę organ poinformował, że skarga na czynność egzekucyjną z dnia 19 stycznia 2012 r. została rozpatrzona postanowieniem Dyrektora Izby z [...] kwietnia 2012 r., którym skargę tę oddalono. Postanowienie zostało wysłane do pełnomocnika strony, na wskazany adres i doręczone w dniu 20 kwietnia 2012 r. do rąk pracownika E. Ł.

Z wyłuszczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.