Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 396/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 23
journal: Dz.U. 2016 poz 1518
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Burmistrz Ż. odmówił skarżącej J. W. przyznania świadczeń:

1. zasiłku rodzinnego na dziecko – K. W., na okres zasiłkowy 2016/2017,

2. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka,

3. jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2017/2018,

4. dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie kosztów związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła dziecka.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że skarżąca nie spełnia przesłanki przyznania świadczeń odnośnie dochodu na osobę w rodzinie. Dochód rodziny skarżącej wynosi bowiem [...] zł, tj. powyżej obowiązującego progu dochodowego - [...] zł na osobę w rodzinie (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia [...] listopada 2003 r., Dz. U. z 2016 r. poz. 1518; zwanej dalej w skrócie "u.ś.r.").

Organ podniósł, że przy ustaleniu dochodu skarżącej uznano, że dochodem utraconym w rozumieniu art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. nie jest uzyskiwany przez skarżącą dochód z tytułu renty strukturalnej. Utrata dochodu następuje w sytuacji, gdy następuje rozwiązanie stosunku prawnego, na podstawie którego osobie lub rodzinie przysługiwał dochód. Wobec tego czasowe zmniejszenie wysokości renty strukturalnej w roku 2015 nie można uznać za dochód utracony.

W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Kolegium podzieliło ustalenia organu I instancji stwierdzając, że dochód na osobę w dwuosobowej rodzinie skarżącej jest wyższy niż kryterium dochodowe określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych.

Kolegium stwierdziło, że skarżąca ubiega się o świadczenie rodzinne na okres 2016/2017, dlatego też dochodem, na podstawie którego należy ocenić jej prawo do świadczeń, jest dochód z roku 2015 (art. 3 pkt 2 u.ś.r.).

Kolegium podniosło, że stosownie do art. 3 pkt 1c tiret 25 u.ś.r. dochodem są renty określone w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Kolegium zwróciło uwagę, że zgodnie z art. 3 pkt 23 u.ś.r. utrata dochodu oznacza utratę dochodu spowodowaną m.in. utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty rodzinnej lub renty socjalnej z wyjątkiem rent przyznanych rolnikom w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego (lit. d). Tym samym, zdaniem Kolegium, ustawodawca wyraźnie wykluczył tego typu rentę z zamkniętego katalogu dochodu, który można zostać uznany za utracony w rozumieniu art. 5 ust. 4, a co za tym idzie ma podstaw do pominięcia renty przy obliczaniu dochodu, nawet jeżeli osoba uprawniona do zasiłku lub członek rodziny nie pobiera jej już w dacie ustalania prawa do zasiłku rodzinnego.

Kolegium podniosło, że decyzją z [...] lutego 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ż. przyznał skarżącej rentę strukturalną na okres od stycznia 2011 r. do sierpnia 2017 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Decyzją tegoż Kierownika z [...] września 2015 r. zmieniono od kwietnia 2015 r. ww. decyzję przyznając rentę strukturalną w wysokości [...] zł. Zmiana wysokości renty strukturalnej nastąpiła ze względu na przyznanie skarżącej emerytury z ZUS od [...] kwietnia 2015 r. na podstawie decyzji z [...] września 2015 r. nr [...].

Organ wskazał, że za dochód skarżącej przyjęto dochód potwierdzony zaświadczeniem z Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] września 2016 r., w wysokości [...] zł, który pomniejszono o składki na ubezpieczenie zdrowotne (986,57 zł), co daje kwotę [...]zł.

Na dochód ten składa się emerytura skarżącej oraz renta rodzinna i dochód niepodlegający opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych tj. renta strukturalna w wysokości [...] zł

Dochód z emerytury po odliczeniu składek na ubezpieczenie zdrowotne wynosił [...] zł – [...] zł = [...] zł : 2 (osoby w rodzinie) = [...] zł : 9 (emerytura od kwietnia 2015 r. ) = [...] zł.

Dochód z renty rodzinnej wynosił [...] zł : 2 (osoby w rodzinie) = [...] zł : 12 miesięcy = [...] zł.

Dochód z renty strukturalnej wynosił [...] zł : 2 (osoby w rodzinie) = 1.575,50 :12 miesięcy = [...] zł.

Wynika z tego, że miesięczny dochód w rodzinie w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł i jest wyższy niż kryterium dochodowe określone w art. 5 u.ś.r.

Kolegium uznało za błędne wyliczenie dochodów przedstawione przez skarżącą w odwołaniu. Kolegium podniosło, że osiągnięty w roku 2015 dochód z emerytury jako dochód uzyskany, zgodnie z art. 5 ust. 4a. u.ś.r. , dzieli się przez liczbę miesięcy, w których był uzyskiwany tj. w przedmiotowej sprawie – przez 9 miesięcy. Pozostałe dochody (z renty rodzinnej i renty strukturalnej) skarżąca uzyskiwała przez okres całego roku, dlatego podzielone zostały przez 12 miesięcy.

Kolegium stwierdziło ponadto, że skarżącej nie można przyznać świadczenia w oparciu o art. 5 ust. 3 u.ś.r. stosownie do którego w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a – zgodnie z którym w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny.

Kolegium ustaliło, że łączna kwota zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego przysługująca rodzinie skarżącej przez okres, na jaki jest ustalana (zasiłek rodzinny, dodatek z tytułu samotnego wychowania dziecka, jednorazowy dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oraz dodatek z tytułu dojazdów do szkoły) wynosi [...] zł.

Kryterium dochodowe pomnożone przez liczbę członków rodziny skarżącej (dwie osoby) wynosi: [...] zł x 2 = [...] zł.

Ustalony miesięczny dochód rodziny skarżącej wynosi [...] zł.

Dochód rodziny został zatem przekroczony o [...] zł (1.859,58 zł – [...] zł).

Zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między:

- łączną kwotą zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego przysługująca rodzinie skarżącej przez okres, na jaki jest ustalana (tj. [...] zł),

- a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny (511,58 zł),

czyli: [...] zł – [...] zł.

Wynik jest ujemny, co oznacza, że nie można przyznać skarżącej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.

Kolegium podniosło, że w tej kwestii nie jest prawidłowe wyliczenie skarżącej, według której od kwoty dochodu przypadającego na osobę w rodzinie (929,79 zł) należy odjąć kwotę ustawowego kryterium dochodowego (674 zł), co daje kwotę przekroczenia [...] zł, którą zdaniem skarżącej należy odjąć od kwoty przysługujących zasiłków rodzinnych (382,83 zł).

W skardze do sądu administracyjnego J. W. zarzuciła, że:

- organ, wskutek pominięcia treści nowelizacji art. 3 pkt 23 (u.ś.r.) zawartej w Dz. U. z [...] lipca 2015 r. poz. 1217, błędnie uznał, iż należy wykluczyć rentę strukturalną z katalogu dochodów utraconych,

- organ błędnie wyliczył dochód w rodzinie skarżącej, gdyż przy jego obliczeniu należało pominąć rentę strukturalną jako dochód utracony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Słusznie podnosi skarżąca, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji błędnie uznał, że renta strukturalna nie jest tego rodzaju dochodem, który może być uznany za dochód utracony.

Zgodnie z pierwotną treścią art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. ilekroć w ustawie jest mowa o utracie dochodu, oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem rent przyznanych rolnikom w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego. Jednakże na podstawie art. 1 pkt 2 lit. c) tiret pierwsze ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1217), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. otrzymał nową treść, w której pominięto zwrot "z wyjątkiem rent przyznawanych rolnikom w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego". Co więcej, w art. 3 pkt 5 u.ś.r. (w obecnym brzmieniu, obowiązującym w momencie orzekania przez organ) ustawodawca wskazał, że ilekroć w ustawie mowa o emeryturach i rentach oznacza to m.in. renty strukturalne określone w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. W stanie prawnym obowiązującym w momencie orzekania przez organ utrata dochodu z tytułu utraty renty strukturalnej jest zatem "utratą dochodu" w rozumieniu art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r., a tym samym, zgodnie z ww. art. 5 ust. 4 u.ś.r. – utrata dochodu z tego tytułu oznacza, że nie może on być wliczany do dochodu rodziny w związku z kontrolowaniem spełnienia przesłanki określonej w art. 5 ust. 1 u.ś.r.

Oceniając zarzut błędnego wyliczenia dochodu rodziny skarżącej poprzez uwzględnienie kwoty renty strukturalnej należy zwrócić uwagę, że stosownie do treści art. 5 ust. 4 u.ś.r. w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Oznacza to, że przy obliczaniu dochodu rodziny wnioskodawcy nie uwzględnia się "dochodu utraconego" w przypadku jeżeli utrata "dochodu utraconego" miała miejsce w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku.

W przedmiotowej sprawie skarżąca starała się o świadczenie na okres zasiłkowy od [...] listopada 2016 r. do [...] października 2017 r. Rokiem kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy jest zatem rok 2015. Z dotychczas prezentowanego stanowiska skarżącej wynika, że zdarzeniem, które utożsamia z utratą "dochodu utraconego" jest wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ż. decyzji z dnia [...] września 2015 r. (k. 54 akt administracyjnych) zmieniającej od miesiąca kwietnia 2015 r. wysokość pobieranej przez skarżącą renty strukturalnej o kwotę [...]zł i określającej nową wysokość renty strukturalnej w kwocie [...]zł.

Zdarzenie, które skarżąca utożsamia z utratą "dochodu utraconego" miało zatem miejsce w okresie wskazanym w art. 5 ust. 4 u.ś.r. Kwestią sporną jest natomiast, czy to co się zdarzyło (tj. zmniejszenie wysokości otrzymywanej renty strukturalnej: z dotychczasowej kwoty [...]zł do kwoty [...]zł) jest tym, co ustawodawca uważa za "utratę dochodu".

Sytuacje, które należy uznawać, za "utratę dochodu" ustawodawca zdefiniował w art. 3 pkt 23 u.ś.r., przy czym odnośnie renty wypowiedział się literze d) tego przepisu. Zgodnie z art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. ilekroć w ustawie jest mowa o utracie dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej. "Utratą dochodu" jest według ustawodawcy, taka utrata dochodu, która jest skutkiem ("została spowodowana") m.in. utratą renty (w tym renty strukturalnej, która jest objęta definicją renty zawartą w art. 3 pkt 5 u.ś.r.). Trzeba zauważyć, że cytowany przepis wskazuje, utrata jakiego rodzaju dochodów (renty, renty rodzinnej itp.) jest "utratą dochodów" w rozumieniu ustawodawcy. W żaden natomiast sposób nie definiuje, co należy rozumieć przez samą "utratę". W szczególności nie rozstrzyga, czy z "utratą" mamy do czynienia tylko wówczas kiedy ktoś w ogóle nie otrzymuje już danego rodzaju świadczenia (np. renty) czy "utratą" jest także sytuacja, kiedy ktoś "utracił" cześć świadczenia, tj. nadal otrzymuje dane świadczenie, tyle że w mniejszej wysokości.

Należy zauważyć, że identyczną konstrukcją definicji "utraty dochodów" ustawodawca posługuje się nie tylko we wskazanym art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ale także w art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 489) oraz w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195) przy czym w poszczególnych punktach wskazanych przepisów mowa jest o tym, że "utratą dochodów" jest utrata spowodowana utratą różnego rodzaju świadczeń – czy to, jak w przedmiotowej sprawie, z tytułu renty (art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r., art. 2 pkt 17 lit. d) ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, art. 2 pkt 19 lit. d) ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci) czy analogicznie z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (art. 3 pkt 23 lit. c) u.ś.r., art. 2 pkt 17 lit. c) ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, art. 2 pkt 19 lit. c) ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci). Pozwala to w niniejszej sprawie odwołać się do wypowiadanych w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisk odnośnie "utraty dochodu" spowodowanego analogicznie do "utraty renty" - "utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej".

W tej kwestii orzecznictwo sądów administracyjnych nie było jednolite. Był wypowiadany zarówno pogląd, że z utratą dochodu mamy do czynienia wyłącznie wtedy, kiedy następuje utrata całości świadczenia (w wyniku rozwiązania stosunku prawnego będącego źródłem otrzymywanego świadczenia), jak też pogląd, że z "utratą dochodów" mamy do czynienia również w sytuacji, kiedy świadczenie nadal jest otrzymywane, tyle że w zmniejszonej wysokości.

Pierwszy ze wskazanych poglądów w orzecznictwie tutejszego Sądu był wypowiedziany w wyroku z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 954/11, a w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – w powołanym we wskazanym wyroku tutejszego sądu – wyroku z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1047/11. Pogląd ten można także odnaleźć w orzeczeniach sądów w Warszawie (z 25 lutego 2011 r., I SA/Wa 17/11), Gliwicach (z 22 września 2009 r., IV SA/Gl 85/09) czy Wrocławiu (z 2 lipca 2009 r., IV SA/Wr 91/09).

Drugi pogląd ma odzwierciedlenie w wyrokach tutejszego Sądu z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 194/13, z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1124/14 i z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1068/16, a w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – w wyrokach z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 759/12 (którym NSA uchylił ww. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2011 r. powołujący się na ww. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2011 r.) i z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 153/07. Pogląd ten można także odnaleźć w orzeczeniach sądów w Łodzi (z dnia 12 kwietnia 2011 r. II SA/Łd 257/12), Białymstoku (z dnia 25 kwietnia 2013 r., II SA/Bk 82/13), Olsztynie (z 11 kwietnia 2017 r. II SA/Ol 217/17), Poznaniu (z 5 kwietnia 2017 r., II SA/Po 106/17), Kielcach (z dnia 1 marca 2017 r., II SA/Ke 1022/16 ze wskazaniem szeregu innych orzeczeń) i Warszawie (z dnia 18 stycznia 2017 r. I SA/Wa 1802/17).

W niniejszej sprawie Sąd podziela drugi ze wskazanych poglądów.

Powtarzając analogicznie argumentację WSA w Białymstoku zawartą w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Bk 82/13) Sąd w obecnie rozpatrywanej sprawie uznaje, że wymóg utraty renty w rozumieniu art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. zostaje spełniony również w sytuacji częściowej utraty renty, wynikającej np. ze zmiany decyzji przyznającej to świadczenie, skutkującej zmniejszeniem kwoty wypłacanej renty. Wykładni normy prawnej nie można bowiem przeprowadzać w oderwaniu od kontekstu całego przepisu i całej ustawy, celu danej regulacji i reguł oraz wartości systemu prawa. Dlatego należy przy interpretacji art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. stosować wykładnię celowościową i systemową oraz prokonstytucyjną.

Interpretacja przepisów u.ś.r. zmierzać winna do uzyskania obrazu rzeczywistych dochodów członków rodziny. Chodzi o wyeliminowanie z dochodu rodziny tych dochodów, których członek rodziny w okresie rozpatrywania wniosku o przyznanie świadczenia już nie uzyskuje. Ustawodawca w treści art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. nie użył określenia "całkowita utrata renty", a "utrata renty", co przy zastosowaniu wykładni celowościowej i systemowej pozwala uznać jako utratę dochodu w rozumieniu art. 5 ust. 4 w związku z art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. także zmianę decyzji przyznającej rentę skutkującą zmianą in minus dochodów członka rodziny.

Należy przy tym zauważyć, że zmniejszenie wysokości otrzymywanej przez skarżącą renty strukturalnej z dotychczasowej kwoty [...]zł do kwoty [...]zł nastąpiło w związku z na przyznaniem skarżącej emerytury z ZUS od dnia [...] kwietnia 2015 r. na podstawie decyzji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] (której brak w aktach organu). Jak wskazano w decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ż. z dnia [...] września 2015 r. – renta strukturalna została zmniejszona o kwotę przyznanej emerytury. Tak więc kwota przyznanej emerytury zastąpiła niejako tę część renty strukturalnej (1107,15 zł), o którą nastąpiło zmniejszenie renty w ww. decyzji z [...] września 2015 r. Brak zatem uznania, że uzyskiwany w 2015 r. dochód z renty strukturalnej ponad kwotę [...]zł jest dochodem utraconym oznaczałoby brak wyeliminowania z dochodu rodziny tych dochodów, których członek rodziny w okresie rozpatrywania wniosku o przyznanie świadczenia już nie uzyskuje. Wręcz przeciwnie – oznaczałoby to podwójne ujmowanie w dochodzie rodziny skarżącej kwoty [...]zł – raz jako kwoty emerytury, a raz jako części renty strukturalnej ponad kwotę [...]zł.

Brak zastosowania przez organ art. 3 pkt 23 lit. d) u.ś.r. w aktualnym brzmieniu i w rozumieniu wyżej przedstawionym skutkował brakiem prawidłowych ustaleń odnośnie dochodu rodziny skarżącej, co jest jednoznaczne z naruszeniem wynikającego z art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy. Mogło to mieć wpływ na wynik postępowania poprzez stwierdzenie, że dochód rodziny skarżącej pozwala przyznać jej świadczenia rodzinne, chociażby na zasadach określonych w art. 5 ust. 3 i 3a u.ś.r.

Ze względu na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

W ponownym postępowaniu organ winien rozstrzygnąć dokonując wyliczenia dochodu rodziny skarżącej stosownie po do powyższego stanowiska Sądu.