Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 109/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 270, art, 280 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11 oddalającym skargę I. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku - postanawia - I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; II. zwrócić skarżącej I. P. wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę I. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku.

Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził, że wyrok ten jest prawomocny od dnia 21 stycznia 2012 r.

Wcześniej, bo pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. (data nadanie w urzędzie pocztowym), sprecyzowanym następnie pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. (data złożenie w tut. Sądzie – 30 stycznia 2012 r.) I. P. – zastępowana przez pełnomocnika S. P., działając na podstawie art. 127 § 3 k.p.a., art. 5, art. 23, art. 24 i art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego oraz art. 145 § 5 pkt 5 w zw. z art. 156 § 1 pkt 5 (brak nazwy aktu prawnego), wniosła o wznowienie postępowania sądowego w wyżej wskazanej sprawie. W uzasadnieniu wniosku I. P., odnosząc się do postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11 oddalającym skargę wskazała, że wniosek o wznowienie postępowania jest zasadny z uwagi na "wystąpienie nowych okoliczności nieznanych w poprzednim postępowaniu, a mających wpływ na zmianę oceny przedstawionych dowodów oraz społeczną szkodliwość w znacznych rozmiarach".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem i to wypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 271, art. 272

i art. 273 P.p.s.a.

Artykuł 271 P.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania

z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 P.p.s.a.) oraz gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2 art. 273 P.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3 art. 273 P.p.s.a.).

Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 P.p.s.a., który stanowi, że należy ją wnieść w terminie 3 - miesięcznym liczonym od dnia,

w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym

o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga I. P. o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Skarżąca wniosła ją od nieprawomocnego orzeczenia sądu. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi

o wznowienie postępowania liczony jest od dnia uprawomocnienia się orzeczenia,

a zatem nie może zacząć swojego biegu wcześniej jak od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Dopiero po tym zdarzeniu złożenie takiej skargi jest dopuszczalne. Orzeczenie staje się prawomocne jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy (art. 168 § 1 P.p.s.a.).

W konsekwencji za datę uprawomocnienia się orzeczenia należy uznać pierwszy dzień, w którym od orzeczenia nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Potwierdza to postanowienie NSA z dnia 28 marca 2006 r., sygn. II OZ 1456/2005, w którym podniesiono, iż możliwość żądania wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, dotyczy tylko tych orzeczeń (wyroków, postanowień), które stały się prawomocne, gdyż nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy, ani nie ma możliwości ich uchylenia ani zmiany w trybie art. 165 ppsa, ponieważ są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie. Jednoczesne spełnienie wszystkich powyżej wymienionych warunków, daje dopiero podstawę do żądania wznowienia postępowania, o czym mowa w art. 270 ppsa. - (por. System Informacji Prawniczej - LexPolonica nr 409859).

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd zauważa, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11 jest prawomocny od dnia 21 stycznia 2012 r. (postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 703/11). Zatem na dzień złożenia wniosku o wznowienie postępowania sądowego tj. 17 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 137 akt sadowych sprawy o sygn. akt II SA/Rz 703/11), doprecyzowanego pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. (k. 3 akt sądowych sprawy o sygn. akt II SA/Rz 109/12) orzeczenie to (wyrok) nie było jeszcze prawomocne.

W tej sytuacji wniesienie już w dniu 17 stycznia 2012 r. skargi o wznowienie postępowania sądowego czyni ją przedwczesną i w rozumieniu przepisów

o wznowieniu postępowania sądowoadministracyjnego, niedopuszczalną.

W tej sytuacji bezprzedmiotowym staje się badanie przez Sąd czy zachowane są wskazane powyżej podstawy wznowienia

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania, jako wniesioną od nieprawomocnego orzeczenia, odrzucił i orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.