Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 821/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanowił: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie [...] zł.


UZASADNIENIE

Pismem z 30 września 2016 r. A. B. (dalej: "skarżąca") wniosła

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") skargę na powołane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w [...] z [...] lipca 2016 r. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie

o przysługującym środku zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 uppsa, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 uppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 uppsa).

Z akt administracyjnych wynika, że wobec skarżącej Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego znak [...] z [...] lutego 2016 r. wystawionego przez Prezydenta Miasta [...], w toku którego do organu prowadzącego egzekucję wpłynął zarzut w postępowaniu egzekucyjnym. Pismem z 11 maja 2016 r. kopia pisma zawierającego ten zarzut została przekazana wystawcy tytułu wykonawczego (wierzycielowi) celem zajęcia stanowiska. Zaskarżone postanowienie zostało wydane

w toku postępowania toczącego się w przedmiocie zajęcia przez wierzyciela stanowiska co do zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym zarzutu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła do Sądu skargę na powyższe postanowienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 uppsa, kontrola sądowa postanowień, wydanych

w przedmiocie takim jak w niniejszej sprawie, została wyłączona. Brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 uppsa zostało ustalone ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą

obowiązującą od 15 sierpnia 2015 r., a z uwagi na treść art. 2 tej ustawy i wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego po 15 sierpnia 2015 r., znajduje zastosowanie

w niniejszej sprawie.

Zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie strony o przysługującej skardze do Sądu. Taki stan rzeczy nie zmienia jednak faktu, że w obecnym stanie prawnym zarówno postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, jak i postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych.

Złożona skarga jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku art. 3 § 2 pkt 3 uppsa orzekł, jak w pkt 1) sentencji postanowienia, czyli odrzucił skargę.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 uppsa Sąd orzekł zaś, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.