Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 814/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 2, art. 162 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Bogusław Wolas (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. sp. z o.o. w K. na postanowienie Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 21 lutego 2020 r., nr: [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w K. na rzecz P. S. sp. z o.o. w K. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego (NMUCS) decyzją nr [...] z 15 marca 2019 r. określił P. S. sp. z o.o. w K. (strona skarżąca, skarżącą spółka) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lipiec 2015 r. z tytułu nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w kwocie 61.756 zł.

Organ przyjął, że przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony za pośrednictwem operatora pocztowego, pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie, w dniu 18 marca 2019 r.

W dniu 2 kwietnia 2019 r. (data nadania w UP) skarżąca spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji.

W dniu 16 kwietnia 2019 r. pełnomocnik P. S. sp. z o.o. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji NMUCS z 5 marca 2019 r., nr [...] W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że:

* M. B., która odebrała ww. decyzję nie była do tego upoważniona, ani w

imieniu P. S. sp. z o.o., ani w imieniu jej pełnomocnika,

* data odbioru ww. decyzji została automatycznie naniesiona przez urząd pocztowy, a nie osobę odbierającą, co poddaje w wątpliwość dzień doręczenia przesyłki,

* decyzja faktycznie doręczona została pełnomocnikowi P. S. sp. z o.o. w dniu 20 marca 2019r., tj. w pierwszym dniu, kiedy ustał stan jego niezdolności do pracy, potwierdzony zaświadczeniem lekarskim za okres od 27 lutego do 19 marca 2019 r.

Zdaniem pełnomocnika, powyższe argumenty wskazują, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nastąpiło bez winny P. S. sp. z o.o., a wniosek złożony został w 7-dniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia, to jest daty, w której otrzymał postanowienie o uchybieniu terminu i powziął wiedzę o takim uchybieniu, co skutkuje zastosowaniem normy z art.162 § 1 o.p. Argumentacja powyższa oznacza, że wniosek pana L. G., pełnomocnika P. S. sp. z o.o., o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji składa się z dwóch elementów: po pierwsze dowodzi On że decyzja została doręczona nieprawidłowo (osobie nieuprawnionej), przy czym w wątpliwość poddawana jest również data doręczenia przesyłki, a po drugie, że doręczenie nastąpiło w dniu 20 marca 2019r., tj. w dacie kiedy ustał stan niezdolności Pełnomocnika do pracy.

W tym stanie sprawy NMUCS postanowieniem z 17 maja 2019 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując, że we wniosku nie uprawdopodobniono, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy pełnomocnika reprezentującego P. S. sp. z o.o.

W skardze do WSA w Krakowie strona podniosła, że decyzja nr [...] z 15 marca 2019 r. została doręczona w okresie niezdolności do pracy pełnomocnika Strony i jego nieobecności pod wskazanym w pełnomocnictwie adresem. Ponownie podkreślono, że decyzja została odebrana przez osobę nieupoważnioną, która nie posiadała upoważnienia do odbioru korespondencji.

Prawomocnym wyrokiem z 7 sierpnia 2019 r., sygn. I SA/Kr 826/19, WSA w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku, w pierwszej kolejności wskazano na postanowienie NMUCS z 15 kwietnia 2019 r. stwierdzające, iż odwołanie od decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu oraz na postanowienie WSA w Krakowie z 7 sierpnia 2019 r., sygn. I SA/Kr 689/19, w którym odrzucono skargę jako przedwczesną ze względu na nie wejście do obrotu prawnego postanowienia NMUCS z 15 kwietnia 2019r. (brak skutecznego doręczenia). W konsekwencji, WSA w Krakowie stwierdził, że w dacie rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu, złożony mimo braku uchybienia terminowi, jest niedopuszczalny. Ponadto, WSA w Krakowie zwrócił uwagę, że w sprawie odmowy przywrócenia terminu P. S. sp. z o.o. nie może kwestionować prawidłowości doręczenia decyzji pierwszej instancji, gdyż prawidłowość doręczenia decyzji powinna być rozstrzygnięta w postępowaniu w zakresie stwierdzenia uchybienia terminowi.

W dniu 21 lutego 2020 r., Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z 15 marca 2019 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2015 r.

Oceniając przesłanki do przywrócenia terminu, organ stwierdził, że pełnomocnik P. S. sp. z o.o. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu wywodzona jest bowiem z faktu niezdolności do pracy pełnomocnika w dniu doręczenia decyzji i w dwa dni po tym fakcie. W ocenie organu w okresie od 20 marca 2019 r. do 1 kwietnia 2019 r. pełnomocnik strony, posiadając wiedzę o rozstrzygnięciu, miał możliwość wniesienia odwołania w ustawowym terminie, czego jednak nie uczynił. Organ zauważył, że pełnomocnik P. S. sp. z o.o. wskazał jako adres do korespondencji adres biura strony, co oznacza, że niewątpliwie musiał założyć, że właśnie w tym miejscu będą mu doręczone pisma. O fakcie tym świadczy organizacja pracy recepcji i upoważnienie osób tam pracujących do odbioru korespondencji. Okoliczność choroby pełnomocnika powinna skłonić go do podjęcia szczególnych działań w celu uniknięcia przez stronę negatywnych konsekwencji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca spółka zarzuciła:

1) naruszenie art. 145 § 2, art. 148 § 1 i 2 o.p., poprzez przyjęcie, że sporna decyzja NMUCS z 15 marca 2019 r. została doręczona prawidłowo w dniu 18 marca 2019 r., w sytuacji gdy decyzja ta, w okresie niezdolności do pracy pełnomocnika skarżącej i jego nieobecności pod wskazanym w pełnomocnictwie adresem, została odebrana przez osobę nieupoważnioną przez pełnomocnika skarżącej do odbioru pism w postępowaniu podatkowym,

2) naruszenie art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 o.p., poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, co

w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego spawy polegających na przyjęciu przez organ, że decyzja NMUCS z 15 marca 2019 r. została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej,

3) naruszenie art. 223 § 2 o.p. poprzez stwierdzenie złożenia przez skarżącą odwołania od decyzji NMUCS z 15 marca 2019 r. z naruszeniem 14-dniowego terminu liczonego od dnia 18 marca 2019 r., w sytuacji gdy w rzeczywistości termin ten nie rozpoczął w tym dniu biegu, z uwagi na brak skutecznego doręczenia pełnomocnikowi skarżącej przedmiotowej decyzji,

4) naruszenie art. 165a § 1 o.p. poprzez nie uznanie, że wystąpiły

przesłanki negatywne do wszczęcia postępowania o przywrócenie terminu, a mianowicie nieuchybienie terminowi do złożenia odwołania od decyzji NMUCS z 15 marca 2019 r., a tym samym za nie uznanie bezprzedmiotowości tego postępowania.

Mając powyższe na uwadze wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania sądowo-administracyjnego oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów i innych środków dowodowych załączonych do niniejszego pisma na okoliczności w nim wskazane.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, bowiem postępowanie w przedmiocie przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji NMUCS z 5 marca 2019 r., nr [...] jest bezprzedmiotowe wobec ustalenia w postępowaniu o stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania od ww. decyzji (sygn. akt I SA/Kr 815/21), że organ nie doręczył skarżącej spółce decyzji z 15 marca 2019 r. pełnomocnikowi strony ustanowionemu w postępowaniu podatkowym - r. pr. L. G..

W badanej sprawie w pełnomocnictwie udzielonym L. G. przez P. S. sp. z o.o., jako adres do korespondencji wskazano: ul. [...], [...], to jest miejsce zatrudnienia pełnomocnika w związku z pełnioną przez niego funkcją prezesa Zarządu C. w K. sp. z o.o., która pod ww. adresem ma siedzibę. Tym samym nie mają żadnego znaczenia okoliczności podnoszone przez organ podatkowy w decyzji i odpowiedzi na skargę, wskazujące na tożsamość adresu do korespondencji skarżącej i jej pełnomocnika, jak również faktu uprzedniego odbierania korespondencji kierowanej do pełnomocnika przez osobę urzędującą w siedzibie spółki, jak również fakt, że pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie mieści się siedziba powiązanych ze sobą podmiotów. Jak wynika ze zgromadzonego przez organ materiału dowodowego doręczyciel pozostawił korespondencję zawierająca decyzję NMUCS z 15 marca 2019 r. osobie nieupoważnionej tj. osobie która nie była pełnomocnikiem strony w tym postępowaniu oraz nie została przez niego do tej czynności upoważniona. Potwierdzają to zeznania świadka – pracownika recepcji, oświadczenia pełnomocnika strony, jak i zeznania listonosza. W tek sytuacji Sąd uznał, że doręczenia decyzji NMUCS z 15 marca 2019 r. w dniu 18 marca 2019 r., jak to przyjął organ, nie można uznać za skuteczne, jako dokonanego z naruszeniem art. 145 § 2 o.p.

Powyższe implikuje rozstrzygnięcie w badanej obecnie sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji NMUCS z 15 marca 2019 r. Stwierdzenie bowiem, że termin do wniesienia odwołania dla skarżącej spółki nie został w ogóle otwarty prowadzi do logicznego wniosku, że nie może zostać przywrócony (art. 162 § 1 o.p.). Wniosek o przywrócenie terminu, złożony mimo braku uchybienia terminowi, jest bowiem niedopuszczalny.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu i sprowadzają się do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie przez organ, bowiem w trakcie postępowania ujawniły się okoliczności powodujące jego bez przedmiotowość, a konkretnie brak jest przedmiotu postępowania.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności i uznając, że zaskarżone postanowienie NMUCS zostało wydane z naruszeniem art. 162 § 1 o.p., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty tego postępowania w łącznej kwocie 597 zł złożyły się: wpis od skargi – 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej – 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., tekst jedn.:Dz.U. z 2018 r., poz. 256) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.