Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 997/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 zw. z  art. 60 i  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wykonanie robót zabezpieczających postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz A. W. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wykonanie robót zabezpieczających wniosła A. W. domagając się jego uchylenia. W punkcie drugim skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "P.p.s.a." i wniósł o umorzenie postępowania. Wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy organ przekazał do Sądu własną decyzję z dnia [...] września 2013r. nr [...], którą orzekł o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Pismem z dnia [...] października 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania z jednoczesnym zasądzeniem od organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 poz. 270 – dalej p.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, a zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.

Sąd nie mógł natomiast uwzględnić wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, gdyż w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 200, art. 201 § 1 p.p.s.a. Zważyć należy, iż przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministarcyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z zapatrywaniem wyrażonym w piśmiennictwie i zdecydowanej większości judykatów poza sytuacjami wskazanymi w § 1 i 2 art. 201 p.p.s.a. brak jest podstaw do zasądzania zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (art. 161 § 1 p.p.s.a.) (tak Niezgódka-Medek M. (w:), Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III; por. np. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2009r., sygn. akt I SAB/Wa 24/09, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 646/09). W niniejszej sprawie brak jest, zatem podstaw do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego.

Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.