Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 277/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2, art. 135e, art. 135 g
journal: Dz.U. 2019 poz 161
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2020 r. sprawy ze skargi A. R. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego 1. uchyla zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne; 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego A. R. kwotę 480 (czterystu osiemdziesięciu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym aktem - na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2019 r., poz. 161, ze zm.) - utrzymano w mocy orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Powiatowego Policji w P. z [...] października 2019 r., o uniewinnieniu oraz uznaniu winy i odstąpieniu od ukarania [...] A. R., zwanego dalej "Funkcjonariuszem". Orzeczeniem wydanym w I. instancji Funkcjonariusza uznano winnym tego, że:

- "pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku [...] w Komendzie Powiatowej Policji w P. z [...].06.2019 r. na [...].06.2019 r. w godzinach 20:00 - 08:00 podczas realizacji czynności służbowych do zdarzenia zarejestrowanego w SWD Policji pod nr [...] popełnił przewinienie dyscyplinarne, polegające na naruszeniu dyscypliny służbowej w ten sposób, że nie dopełnił obowiązku służbowego powiadomienia o zaistniałym zdarzeniu Kontrolnego jednostki - [...]. I. L.,

tj. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 Decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej oraz powołania rezerwy kadrowej stanowiska [...] Komendy Powiatowej Policji w P. ze zm.",

- "pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku [...] w Komendzie Powiatowej Policji w P. z [...].06.2019 r. na [...].06.2019 r. w godzinach [...] podczas realizacji czynności służbowych do zdarzenia zarejestrowanego w SWD Policji pod nr [...] popełnił przewinienie dyscyplinarne, polegające na naruszeniu dyscypliny służbowej w ten sposób, że nie dopełnił obowiązku służbowego powiadomienia wiadomością tekstową sms funkcjonariuszy, co do których istniał taki obowiązek,

tj. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 4 ust. 6 Decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej oraz powołania rezerwy kadrowej stanowiska [...] Komendy Powiatowej Policji w P.[...] ze zm.".

Odstąpiono przy tym od ukarania za powyższe przewinienia dyscyplinarne uznając stopień ich szkodliwości dla służby za nieznaczny.

Funkcjonariusza uniewinniono z kolei z trzeciego, stawianego mu uprzednio zarzutu dyscyplinarnego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne jej uwarunkowania:

- w odwołaniu podnoszono m.in. poniższe zarzuty:

- Funkcjonariusza obwiniono o niepowiadomienie o zdarzeniu tzw. kontrolnego jednostki; wstępnie zdarzenie kryminalne określono - wedle kwalifikacji prawnej - jako rozbój niekwalifikowany; zgodnie z obowiązującymi przepisami, czyn taki nie podlega obowiązkowi informowania odpowiednich osób; pomimo to Funkcjonariusz, powiadomił o zaistniałym zdarzeniu dyżurnego Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] (zwanej dalej "KWP"), I Zastępcę Komendanta Powiatowego Policji w P.; w sumie do obsługi zdarzenia skierowano kilkunastu policjantów,

- Funkcjonariusza obwiniono o niepowiadomienie o zaistniałym rozboju, za pomocą wiadomości tekstowej sms policjantów, co do których istniał taki obowiązek; pomimo to, na miejscu zdarzenia przebywali lub też mieli o nim wiedzę: I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w P., Zastępca Naczelnika Wydziału [...] Komendy Powiatowej Policji w P. (dalej Komenda ta opisana będzie skrótem "KPP"), Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w C. (dalej Komenda ta opisana będzie skrótem "KP w C."), Naczelnik Wydziału [...] KPP, Naczelnik Wydziału [...] KPP; informacja sms o zaistniałym zdarzeniu jest przesyłana na podstawie materiałów ze zdarzenia, otrzymanych od policjantów zadysponowanych do tego zdarzenia; do końca służby Funkcjonariusza takie materiały do niego nie dotarły;

- czynności wyjaśniające w przedmiotowej sprawie prowadzone były przez osobę w stopniu [...] (W. N.); nie jest to zgodne z art. 135a ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji;

- w prowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym naruszono § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 lutego 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu wykonywania czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do policjantów, poprzez przesłanie wniosku o przedłużenie czasu trwania czynności dowodowych do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] (zwanego dalej KWP) w terminie krótszym niż 5 dni, co rodzi wątpliwości, co do zasadności dalszego prowadzenia postępowania dyscyplinarnego,

- na wyposażeniu stanowiska [...] KPP nie było decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z [...] kwietnia 2018 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej oraz powołania rezerwy kadrowej stanowiska [...] Komendy Powiatowej Policji w P., zwanej dalej "decyzją nr [...]"; w oparciu o nią zakwalifikowano przewinienie dyscyplinarne; za wyposażenie stanowiska [...] odpowiada natomiast - zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami (§ 13 ust. 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji) - kierownik jednostki;

- w czasie obsługi zdarzenia rozboju zaistniało inne zdarzenie - próba samobójcza w kompleksie leśnym; przez dłuższy czas absorbowało to uwagę Funkcjonariusza;

- w prowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym Funkcjonariusz złożył wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka Naczelnika Wydziału [...] KPP - bezpośredniego przełożonego Zespołu Dyżurnych; wniosek ten jednak odrzucono,

- na podstawie materiału zgromadzonego w toku przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego, ustalono następujący stan faktyczny:

- wydanie decyzji nr [...] wynikało z wejścia w życie zarządzenia nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 15 stycznia 2018 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji, oraz wejściem do użytku służbowego decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w Komendzie Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] oraz podległych jednostkach organizacyjnych Policji, zwanej dalej "decyzją nr [...]",

- zgodnie z dyspozycją § 4 ust. 1 decyzji nr [...], na terenie działania KPP w zakresie obiegu informacji o zdarzeniach obowiązuje katalog zdarzeń, stanowiący załącznik nr [...] do decyzji, który zawiera:

1) zdarzenia wyszczególnione w załączniku nr [...] do decyzji nr [...],

2) zdarzenia wskazane dodatkowo do objęcia obowiązkiem meldowania w przypadku ich zaistnienia,

3) czas i adresatów powiadamiania o zdarzeniach z punktu 1 i 2.

- o zdarzeniach wymienionych w ust. 1 pkt 1, załącznika dyżurny KPP melduje dyżurnemu KWP, Komendantowi Powiatowemu Policji w P. lub dyżurującemu Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w P. oraz Kontrolnemu jednostki bez zbędnej zwłoki, w czasie nie dłuższym niż 30 minut od momentu potwierdzenia informacji uzyskanej przez Policję (§ 4 ust 2 decyzji nr [...]), a o zdarzeniach wymienionych w ust. 1 pkt 2, dyżurny KPP melduje dyżurnemu KWP, Komendantowi Powiatowemu Policji w P. lub dyżurującemu Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w P. oraz Kontrolnemu jednostki bez zbędnej zwłoki, w czasie nie dłuższym niż 60 minut od momentu potwierdzenia informacji uzyskanej przez Policję (§ 4 ust 3 decyzji nr [...]),

- wedle § 4 ust. 6 decyzji nr [...]dyżurny - po wykonaniu czynności z ust. 2 lub 3 - niezwłocznie powiadamia kierownictwo KPP, kierowników jednostek (komórek) organizacyjnych KPP i ich zastępców, Kontrolnych jednostki oraz Oficera Prasowego KPP o zdarzeniach wyszczególnionych w załączniku nr [...] do decyzji nr [...] oraz wszystkich innych zdarzeniach o charakterze kryminalnym, zdarzeniach mających oddźwięk medialny i zdarzeniach z udziałem funkcjonariuszy Policji, przy użyciu służbowego telefonu komórkowego, przesyłając krótką opisową informację w postaci wiadomości tekstowej sms,

- z ppkt 1 pkt 4 rozdziału II (przestępstwo) załącznika nr [...] do decyzji nr [...], stanowiącego "Katalog zdarzeń podlegających meldowaniu dyżurnemu KWP przez dyżurnego KPP i przekazywanych podmiotom uprawnionym do uzyskania informacji" wynika, że dyżurny KPP w czasie do 30 minut melduje (przekazuje) informację do dyżurnego KWP, Komendanta, Kontrolnego o przestępstwie (w tym usiłowaniu dokonania przestępstwa) z użyciem broni palnej (w tym przedmiotu przypominającego broń palną) lub dokonane ze szczególnym okrucieństwem;

- z decyzją nr [...] zapoznano poszczególnych policjantów; Funkcjonariusz zapoznał się z nią [...] kwietnia 2018 r. (tak: k. 65 akt postępowania);

- [...] czerwca 2019 r. Komendant Powiatowy Policji w P. pełnił służbę w godz. [...], natomiast dzień następny miał być dla niego dniem wolnym od służby; I. Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w P. pełnił służbę w godz. [...]; służbę oficera kontrolnego w godz. [...] pełniła [...]. I. L., zwana dalej "Oficerem Kontrolnym";

- zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - § 3 ust. 2 decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. w sprawie organizacji systemu nadzoru w Komendzie Powiatowej Policji w P. - kontrolny jednostki kończący służbę o godz. 23:00, pełni nadal tę służbę w systemie dyżuru domowego do godz. 07:00 dnia następnego (odpis zestawienia planowanych służb kadry kierowniczej KPP na czerwiec 2019 roku - karta nr 193 akt postępowania, odpis zestawienia planowanych służb oficerów kontrolnych KPP w P. na czerwiec 2019 roku – k. 192 akt postępowania),

- w nocy [...] czerwca 2019 r. ok. godz. [...] w miejscowości M. - po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach balkonowych na parterze budynku - nie mniej niż 2 mężczyzn w kominiarkach wtargnęło do jego wnętrza; jeden ze sprawców uderzył kilka razy pałką w głowę znajdującego się tam mieszkańca; zbudzonego hałasem drugiego mieszkańca, który spał na piętrze - po zejściu na dół – uderzono także pałką w tył głowy; jeden ze sprawców wszedł na piętro budynku, ukradł stąd sejf metalowy z zawartością pieniędzy i innych przedmiotów; po rozboju sprawcy oddalili się; w wyniku zdarzenia jeden z mieszkańców doznał obrażeń w postaci masywnego urazu głowy, podejrzenia złamania żuchwy po stronie lewej, wybicia zębów oraz urazu lewego barku; drugi zaś doznał obrażenia w postaci rany na potylicy (kopia notatki urzędowej – k. 16 akt postępowania, odpis protokołu przyjęcia ustanego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchania w charakterze świadka – k. 17–19v akt postępowania, odpis protokołu przesłuchania w charakterze świadka – k. 22–23v akt postępowania); wydarzenie to określane będzie dalej także mianem "zdarzenie w M.",

- w nocy z [...] na [...] czerwca 2019 r. służbę dyżurnego KPP w godz. [...] pełnił Funkcjonariusz, zaś służbę zastępcy dyżurnego w godz. [...][...] J. M.; o godz. [...] Funkcjonariusz odebrał telefon z Centrum Powiadamiania Ratunkowego, gdzie w rozmowie z dyspozytorką uzyskał informację o zdarzeniu w M. oraz osobie poszkodowanej; o godz. [...] Funkcjonariusz wykonał połączenie telefoniczne do referenta Zespołu [...] KP w C., który pełnił służbę tej nocy w godz. [...] w patrolu zmotoryzowanym razem z innym funkcjonariuszem; polecił policjantom niezwłocznie udać się na miejsce zdarzenia w M.; niezwłocznie udali się oni na wskazane przez dyżurnego miejsce, gdzie po kilkunastu minutach podjęli czynności - do czasu przybycia grupy operacyjno-procesowej (raport obsługi działania zdarzenia k. 188–191v akt postępowania, zeznanie funkcjonariuszy – k. 41-44 akt postępowania);

- o godz. [...] Funkcjonariusz zatelefonował do dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w M. (dalej jako "KPP w M.") o przysłanie technika kryminalistyki; prosił, aby technik zgłosił się do KPP; następnie zadzwonił do policjanta Wydziału [...] KPP, informując o zaistniałym zdarzeniu; policjant ten - w ramach pełnienia służby w grupie operacyjno-procesowej - udał się na miejsce zdarzenia w M. razem z dwoma funkcjonariuszami w tym - technikiem kryminalistyki z KPP w M.; podjęto tam czynności procesowe; podczas ich wykonywania na miejsce przybył Zastępca Naczelnika Wydziału [...] KPP; objął on bezpośrednim nadzorem wykonywane czynności (kopia notatki urzędowej – k. 16 akt postępowania, raport obsługi działania zdarzenia k. 188–191v akt postępowania, strony 3-4 krótkiego raportu działań – k. 186–186v akt postępowania),

- o godz. [...] dyżurny KPP odebrał zgłoszenie o możliwości próby samobójczej kobiety; początkowo nie udało się jednak ustalić miejsca, w którym chce tego dokonać; po ustaleniu prawdopodobnego miejsca jej przebywania, Funkcjonariusz skierował na to miejsce będący w jego dyspozycji patrol; czynności związane ze zgłoszeniem próby samobójczej były wykonywane przez Funkcjonariusza do godz. [...] (strony 4-5 krótkiego raportu działań – k. 186v-187 akt postępowania, notatka z odsłuchu korespondencji radiowej i telefonicznej, prowadzonej ze stanowiska [...] KPP k. 205-208 akt postępowania),

- w miarę upływu czasu Funkcjonariusz wykonywał też inne czynności, związane ze zdarzeniem w M. - rozbojem; o godz. [...] zameldował o zdarzeniu I Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w P. oraz powiadomił o nim Zastępcę Komendanta KP w C.; na miejsce zdarzenia skierował też innych policjantów oraz przewodnika z psem służbowym,

- w związku z podejrzeniem, że służba dyżurna KPP nie poinformowała Komendanta Powiatowego Policji w P. oraz Oficera Kontrolnego, o zaistniałym w nocy rozboju, Komendant Powiatowy Policji w P. – [...] czerwca 2019 r. - polecił [...] W. N., rzecznikowi dyscyplinarnemu KPP, zwanemu dalej "rzecznikiem I", przeprowadzić w tej sprawie czynności wyjaśniające (notatka służbowa k. 2 akt postępowania);

- w sprawozdaniu z przeprowadzonych w tej sprawie czynności wyjaśniających - z [...] lipca 2019 r. - rzecznik I wskazał, jakie nieprawidłowości zaistniały w toku wykonywania czynności w trakcie zdarzenia w M.; wskazał, że odpowiedzialnym za niedopełnienie obowiązków służbowych jest Funkcjonariusz; wniósł o wszczęcie przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego; Komendant Powiatowy Policji w P. zaakceptował [...] lipca 2019 r. przedstawione sprawozdanie; wyznaczył na rzecznika dyscyplinarnego [...] D. A. (k. 27-29 akt postępowania), zwanego dalej "rzecznikiem II";

- postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji w P. z [...] lipca 2019 r. wszczęto postępowanie dyscyplinarne przeciwko Funkcjonariuszowi; przedstawiono mu trzy zarzuty;

- [...] sierpnia 2019 r. rzecznik dyscyplinarny przesłuchał obwinionego i zapoznał go z aktami postępowania dyscyplinarnego; [...] sierpnia 2019 r. rzecznik dyscyplinarny wydał postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych, które uchylił Komendant Powiatowy Policji w P. postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r.;

- [...] sierpnia 2019 r. do KWP wpłynął wniosek Komendanta Powiatowego Policji w P. o przedłużenie terminu prowadzenia czynności dowodowych w postępowaniu dyscyplinarnym - prowadzonym przeciwko Funkcjonariuszowi - do 2 miesięcy; w uzasadnieniu przełożony dyscyplinarny wskazał, że w prowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym zachodzi potrzeba wydania postanowienia o zmianie zarzutów, przesłuchania Funkcjonariusza w charakterze obwinionego i zapoznania go z materiałami postępowania dyscyplinarnego; postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] przedłużył termin prowadzenia czynności dowodowych do 2 miesięcy; postanowieniem z [...] września 2019 r. Komendant Główny Policji przedłużył termin prowadzenia czynności dowodowych na czas oznaczony powyżej 2 miesięcy - do 10 października 2019 r.,

- [...] października 2019 r. rzecznik dyscyplinarny zapoznał Funkcjonariusza z aktami postępowania dyscyplinarnego, a [...] października 2019 r. wydał postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych,

- organ odwoławczy - po analizie akt postępowania dyscyplinarnego, oceny zgromadzonego materiału dowodowego, treści zaskarżonego orzeczenia, odwołania obwinionego, stanowiska przełożonego dyscyplinarnego - stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie,

- zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej; ust. 2 przywołanego przepisu precyzuje, że naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów; naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa (art. 132 ust. 3 pkt 3 przywołanej ustawy); formułując w ten sposób przewołany przepis, ustawodawca wskazał zarówno przepisy prawa obowiązującego powszechnie, jak też przepisy resortowe - wydane i obowiązujące w Policji jako formacji,

- uznano za słuszne uniewinnienie Funkcjonariusza w zakresie jednego z zarzucanych mu czynów,

- z zebranego materiału dowodowego wynika natomiast, że Funkcjonariusz popełnił przewinienie dyscyplinarne polegające na niedopełnieniu obowiązku powiadomienia kontrolnego jednostki – Oficera Dyżurnego, o zaistniałym na terenie podległego rejonu służbowego rozboju w myśl §. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 decyzji nr [...]; służbę kontrolnego KPP pełnił [...] czerwca 2019 r. w godz. [...] Oficer Dyżurny; zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, kontrolny jednostki, kończący służbę o godz. 23:00, pełni ją nadal w systemie dyżuru domowego do godz. 07:00 dnia następnego; przesłuchany w charakterze świadka Oficer Dyżurny zeznał: "z [...] na [...] czerwca 2019 roku nie otrzymałam żadnej wiadomości telefonicznej, ani tekstowej dotyczącej zaistniałych zdarzeń w trakcie służby pełnionej przez [...] A. R." (zeznania – k. 210 akt postępowania); nie zasługuje na uwzględnienie tłumaczenie obwinionego, że brak powiadomienia kontrolnego wynikał z faktu, że wstępnie kwalifikowano prawnie ujawniony czyn jako rozbój niekwalifikowany, a - zgodnie z obowiązującymi przepisami - nie podlega obowiązkowi informowania odpowiednich osób; załącznik nr [...] do decyzji nr [...] wskazuje, że Dyżurny KPP w czasie do 60 minut melduje (przekazuje) informację do Dyżurnego KWP, Komendanta, Kontrolnego, o innych zdarzeniach o charakterze kryminalnym,

- z materiału dowodowego wynika też, że Funkcjonariusz popełnił przewinienie dyscyplinarne gdzie obwiniono go o naruszenie dyscypliny służbowej poprzez niedopełnienie obowiązku służbowego powiadomienia - wiadomością tekstową sms - o zaistniałym przestępstwie rozboju funkcjonariuszy, co do których istniał taki obowiązek; naruszył tym dyspozycję § 4 ust. 6 decyzji nr [...]; dowodem na niedopełnienie przez Funkcjonariusza wskazanego obowiązku jest notatka służbowa rzecznika I. z [...] czerwca 2019 r. z przejrzenia zapisów połączeń telefonicznych oraz wiadomości tekstowych sms telefonu, będącego na wyposażeniu stanowiska [...] KPP (k. 13 akt postępowania); wynika z niej, że z telefonu komórkowego, będącego na wyposażeniu stanowiska [...] KPP w nocy [...] czerwca 2019 r. w godz. [...] nie wysyłano żadnych wiadomości tekstowych sms; sam Funkcjonariusz – pomimo nie przyznawania się do popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego - wyjaśnił, że nie przesłanie informacji tekstowej sms do wskazanych osób, wynikał z braku materiałów ze zdarzenia - zgromadzonych przez policjantów z grupy operacyjno-procesowej; takie tłumaczenie obwinionego stanowi przyjętą przezeń linię obrony; trafne jest stanowisko wyrażone w kwestionowanym orzeczeniu "Nie ma i nigdy nie było przyjętej praktyki, że wysyła się smsy po otrzymaniu materiałów od grupy zdarzeniowej, czy policjantów. Oczywiście, jeżeli będą one w odpowiednim czasie w dyspozycji dyżurnego, jak najbardziej można się nimi posiłkować przy tworzeniu sms. Natomiast ideą przesyłania wiadomości jest krótka informacja wstępna dla wyznaczonej kategorii osób o zdarzeniu, a nie szczegółowy opis po zagłębieniu się w materiały postępowania."; zebrany w tym zakresie materiał dowodowy potwierdził popełnienie przez Funkcjonariusza zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego,

- odnosząc się do zarzutów Funkcjonariusza, w przedmiocie naruszenia art. 135a ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji, poprzez wyznaczenie do prowadzenia czynności wyjaśniających policjanta w stopniu aspiranta sztabowego, zamiast co najmniej [...], wskazano, że nie zasługuje on na uwzględnienie; pierwszą wiadomością o możliwości popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, powziętą przez przełożonego dyscyplinarnego, była informacja o niepoinformowaniu przez służbę dyżurną Komendanta Powiatowego Policji oraz kontrolnego jednostki o zaistniałym na terenie komendy rozboju; przełożony dyscyplinarny nie znał tożsamości sprawcy; zgodnie z art. 134i ust. 4 ustawy o Policji, jeżeli zachodzą wątpliwości - co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji prawnej albo tożsamości sprawcy - przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających; w toku prowadzonych czynności wyjaśniających rzecznik dyscyplinarny ustalił, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przewinień dyscyplinarnych przez Funkcjonariusza; mając na uwadze poczynione w toku czynności wyjaśniających ustalenia, do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przełożony dyscyplinarny wyznaczył policjanta w stopniu [...],

- w prowadzonym przeciwko Funkcjonariuszowi postępowaniu dyscyplinarnym nie naruszono też § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 lutego 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu wykonywania czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do policjantów, poprzez przesłanie wniosku o przedłużenie czasu trwania czynności dowodowych do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w terminie krótszym niż 5 dni; miałoby to rodzić wątpliwości, co do zasadności dalszego prowadzenia postępowania dyscyplinarnego; w omawianym przypadku wniosek taki nie mógł być przesłany wcześniej; postępowanie dyscyplinarne wszczęto [...] lipca 2019 r.; rzecznik dyscyplinarny natomiast wydał postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych [...] sierpnia 2019 r.; przełożony dyscyplinarny uznał, że w postępowaniu dyscyplinarnym nie zostały wykonane wszystkie czynności oraz nie wyjaśniono wszystkich okoliczności sprawy; ponownie zreferowano przebieg czynności, związanych z przedłużeniem terminu,

- jako kuriozalny oceniono zarzut Funkcjonariusza, że przyczyną niedopełnienie przezeń obowiązków służbowych był brak na stanowisku [...] KPP decyzji nr [...]; decyzja ta jest jednym z elementarnych przepisów, w oparciu o którą wykonuje on nałożone nań, jako dyżurnego KPP, obowiązki służbowe; z decyzją tą Funkcjonariusz zapoznał się [...] kwietnia 2018 r.; składając podpis o zapoznaniu się z dokumentem, poświadczył, że znana mu jest jego treść i będzie stosował zawarte w niej postanowienia; obowiązek taki wynikał z Karty opisu stanowiska pracy dyżurnego Zespołu Dyżurnych Wydziału [...] KPP; zapoznał się z nią i przyjął do stosowania 27 listopada 2017 r.; w myśl pkt 8 ppkt 24 Zakresu zadań (obowiązków) na drodze samokształcenia należy podnosić swoje kwalifikacje i doskonalić swoje umiejętności zawodowe, zapoznawać się z pismami i poleceniami przełożonych oraz jednostek wyższego szczebla; Funkcjonariusz - jako oficer Policji z długoletnim stażem służby - powinien znać i stosować powyższe zasady,

- polemizując z zarzutem, odnośnie odrzucenia wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadka Naczelnika Wydziału [...] KPP wskazano, że to rzecznik dyscyplinarny rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku albo odmawia jego uwzględnienia w drodze postanowienia (tak art. 135f ust. 7 ustawy o Policji); w rozpatrywanym przypadku rzecznik dyscyplinarny uznał, że przesłuchanie wskazanego policjanta nie wniesie nic nowego do sprawy; na postanowienie o nieuwzględnieniu wniosków dowodowych przysługuje zażalenie; korzystając z tego prawa, Funkcjonariusz złożył zażalenie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosków do przełożonego dyscyplinarnego; tez zaś - w drodze postanowienia - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie; w związku z powyższym tryb odwoławczy został wyczerpany,

- zgodnie z dyspozycją art. 132a ustawy o Policji, przewinienie dyscyplinarne jest zawinione, gdy policjant ma zamiar jego popełnienia - chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi (umyślność) lub - nie mając zamiaru jego popełnienia – robi to jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć (nieumyślność); kwerenda akt postępowania dyscyplinarnego wskazuje na nieumyślność popełnienia przez obwinionego zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych; należy uwzględnić wyjaśnienia Funkcjonariusza, że - w czasie obsługi zdarzenia rozboju - zaistniał inny incydent, polegający na uzyskaniu informacji o próbie samobójczej kobiety w kompleksie leśnym; przez dłuższy czas absorbowało to uwagę Funkcjonariusza,

- art. 135j ust. 5 ustawy o Policji przewiduje możliwość uznania w postępowaniu dyscyplinarnym winy policjanta bez wymierzania mu kary; przełożony dyscyplinarny - stwierdzając winę policjanta w zakresie zarzucanego mu czynu - uznał, że stopień tej winy nie jest znaczny; analizując ponadto przebieg dotychczasowej służby obwinionego, jego właściwości i warunki osobiste, wywnioskował, że - mimo odstąpienia od wymierzenia kary dyscyplinarnej - będzie on przestrzegał dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej policjanta; przepisy regulujące kwestię odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Policji przewidują instytucję stwierdzenia winy i odstąpienia od ukarania jako nadzwyczajny, najłagodniejszy środek dyscyplinujący; wina Funkcjonariusza nie budzi wątpliwości, więc orzeczenie o niej należy uznać za zgodne z prawem.

W skardze Funkcjonariusz, reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata, zarzucił naruszenie przepisów:

- postępowania - art. 7 art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", poprzez zaakceptowanie:

- zaniechania wszechstronnego wyjaśnienia sprawy przez organ I. instancji i oparcia ustaleń o arbitralnie przyjęte okoliczności;

- oparcia decyzji organu I. instancji o arbitralnie wybrane dokumenty; obowiązkiem organów obu instancji było zaś przeanalizowanie wszystkich dokumentów, jak również wszechstronne wyjaśnienie całokształtu okoliczności sprawy;

- zaniechania poczynionego przez organ I. instancji, w postaci nieuwzględnienia wniosku dowodowego o przesłuchanie bezpośredniego przełożonego Funkcjonariusza - Naczelnika Wydziału [...] KPP, skierowanego do obsługi zdarzenia,

- prawa materialnego - art. 135a ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji, poprzez jego nieprawidłową interpretację i niezastosowanie, polegające na wyznaczeniu do prowadzenia czynności wyjaśniających policjanta w stopniu [...] zamiast co najmniej [...]; uchybienie to skutkuje nieskutecznością ustaleń w zakresie czynności wyjaśniających, które budzą istotne wątpliwości, co do ich przebiegu.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. Podniesiono m.in.:

- nie wyjaśniono w szczególności okoliczności składających się na obsługę zdarzenia w M. oraz zaniechano oceny prawidłowości podjętych przez Funkcjonariusza czynności; jest to ściśle związane z oceną przypisanego mu czynu; odrębną jest rzetelna ocena, czy - w istniejących okolicznościach, uwzględniając dynamikę zdarzenia - można rzeczywiście czynić Funkcjonariuszowi zarzut zaniechania wysłania wiadomości sms o zdarzeniu w KPP oraz, czy w innych tego typu analogicznych sytuacjach zaniechań, było to podstawą zarzucenia deliktu dyscyplinarnego oraz prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszom; w istocie sprowadza się to do analizy, czy niepowiadomienie kontrolnego jest w każdym przypadku przyczyną zarzucalnego deliktu dyscyplinarnego, skutkującego wszczęciem postępowania, czy było tak tylko w okolicznościach danej sprawy,

- treść zaskarżonego orzeczenia wskazuje na to, że wyjaśnienia tych istotnych kwestii bezpodstawnie zaniechano; skutkowało to bezzasadnym przypisaniem Funkcjonariuszowi winy za delikty dyscyplinarne,

- bezpodstawne było oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka - Naczelnika Wydziału [...] KPP (bezpośredniego przełożonego zespołu dyżurnych), który został skierowany do obsługi zdarzenia w postaci rozboju (przez I Zastępcę Komendanta Powiatowego Policji); niewątpliwie świadek - z racji pełnionej funkcji i posiadanej wiedzy - miał informacje w zakresie specyfiki organizacyjnej w KPP i implikowanego przez nią sposobu postępowania w analogicznych sytuacjach, jak i konkretnego zdarzenia, gdzie Funkcjonariuszowi postawiono zarzuty dotyczące wykonywania obowiązków służbowych; istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy - co Funkcjonariusz wskazywał także na wcześniejszych etapach - miało także ustalenie, jakie polecenia - bezpośrednio po zapoznaniu się ze zdarzeniem - wydawał Naczelnik Wydziału [...] KPP i czy skierował jakiekolwiek dyspozycje, działając jako bezpośredni przełożony zespołu dyżurnych; bezpodstawne oraz arbitralne oddalenie tego wniosku dowodowego spowodowało po pierwsze brak wiedzy o takich poleceniach, a po drugie dalsze zaniechania w postępowaniu dowodowym - nieprzesłuchanie osób, którym polecenia były przez tego funkcjonariusza wydawane, jak również brak analizy wpływu tych poleceń na ocenę działań obwinionego; w postępowaniu brak jest informacji na temat poleceń oraz wykonanych czynności przez przełożonych; przekłada się to na jednostronne potraktowanie postępowania Funkcjonariusza,

- tymczasem działania Funkcjonariusza nie sposób oddzielić i wyizolować od obsługi zdarzenia, w którym brał udział wraz z innymi osobami, z uwzględnieniem schematów działania, wynikających z aktów normatywnych, ale także z poleceń wydawanych przez przełożonych w KPP; w konsekwencji powyższego obraz zdarzenia - ograniczony do osoby Funkcjonariusza - znacznie zafałszowano i jest on w dużym stopniu wybiórczy; uniemożliwia to rzetelną ocenę działań Funkcjonariusza,

- Funkcjonariusz otrzymał polecenia od przełożonego - I. Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w P.; zaniechano przy tym ustalenia, jakie one były; ma to zasadnicze znaczenie dla postępowania; do realizacji czynności przy danym zdarzeniu skierowano kilkanaście osób (również z poza jednostki - technik kryminalistyki, przewodnik psa), przede wszystkim kierowników wydziałów; istotne znaczenie miało zatem ustalenie, jakie polecenia oni wydawali i jaki był podział ról między osobami biorącymi udział w zdarzeniu,

- nie sposób zgodzić się z uzasadnieniem orzeczenia, że przełożony dyscyplinarny nie znał tożsamości sprawcy przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego; ma istotne znaczenie, że [...] czerwca 2019 r był dniem wolnym dla Komendanta Powiatowego Policji w P.; przybył jednak mimo to do jednostki; zapoznał się ze zdarzeniem (rozbojem) na stanowisku [...] w KPP, gdzie Funkcjonariusz pełnił służbę; znał w konsekwencji również obsadę stanowiska [...] obsługującą zdarzenie; poddaje to w wątpliwość twierdzenia, że bezpośrednio po zapoznaniu się ze zdarzeniem stwierdził, że nie powiadomiono go - jak również wyznaczonego oficera kontrolnego - o przedmiotowej sytuacji; okoliczności tej w ogóle organy nie wyjaśniły; czynności wyjaśniające wszczęto [...] czerwca 2019 r., przy uwzględnieniu, że dyżurny KPP kieruje pracą na stanowisku [...]; w świetle przedstawionych okoliczności, nie jest możliwe by przełożony dyscyplinarny nie wiedział w stosunku do kogo poleca wszcząć czynności wyjaśniające; potwierdza to, że doszło w tym zakresie do uchybień,

- prowadzenie czynności wyjaśniających przez osobę w niewłaściwym stopniu skutkuje ich nieskutecznością - co najmniej brakiem wiarygodności ustaleń w zakresie czynności, które były prowadzone w wadliwie prowadzonym postępowaniu i przez niewłaściwą osobę; budzą one istotne wątpliwości, co do prawidłowości ustaleń w wadliwym postępowaniu,

- u podstaw przypisania Funkcjonariuszowi deliktów dyscyplinarnych mogły lec inne okoliczności niż wskazane w uzasadnieniu orzeczenia organu I. instancji, z powodu nieobiektywnej oceny Komendanta Powiatowego Policji w P., Funkcjonariusz rozmawiał z Komendantem Wojewódzkim Policji, o czym jego przełożony się dowiedział.

Wniesiono o uchylenie orzeczenia wydanego w obu instancjach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo wywodzono, że przeprowadzenie wnioskowanych przez Funkcjonariusza dowodów z przesłuchania świadka nie wniosłoby nic do sprawy. Nie mógł on ingerować w zakres obowiązków wykonywanych przez danego Funkcjonariusza, w ramach jego obowiązków dyżurnego. O ile Funkcjonariusz nie mógł sam zrealizować wszystkich zadań określonych decyzją nr [...], mógł je zlecić zastępcy dyżurnego.

Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym wobec treści § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 1758, ze zm.), § 4 zarządzenia nr 21 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 ustalonych w zarządzeniu nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. oraz § 1 pkt 2 i § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym – tak zarządzenie k. 36 akt sądowych.

Przed posiedzeniem Sądu wpłynęło drogą mailową pismo pełnomocnika Funkcjonariusza (k. 39 akt sądowych). Sąd nie mógł go jednak uwzględnić wobec niespełnienia przez pismo wymagań określonych w art. 46 i 57 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Jednym z wymogów jest bowiem wniesienie pisma w formie ustalonej przepisami ustawy - w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem platformy ePUAP). Nie jest zatem możliwe skuteczne wniesienie pisma za pośrednictwem wiadomości e-mail – pismo w takiej formie nie wywołuje skutków procesowych, zaś Sąd – wobec wyznaczonego terminu posiedzenia nie mógł zwrócić się o uzupełnienie braków formalnych.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie wydano przedwcześnie - bez wyjaśnienia kwestii, które mogą mieć istotne znaczenie dla wyniku sprawy. Chybione są wprawdzie zarzuty skargi, jakoby w toku postępowania naruszono stosowne przepisy K.p.a. W postępowaniu dyscyplinarnym przepisy tego Kodeksu nie znajdują bowiem zastosowania. Nie zwalnia to jednak organów prowadzących dane postępowanie z obowiązku zebrania pełnego materiału dowodowego oraz wnikliwej jego oceny, wobec treści regulacji szczególnych – art. 135e ust. 1 zd. 1 i 2 oraz art. 135g ust. 1 ustawy o Policji. Stanowią one:

- "Art. 135e. 1. Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego i pokrzywdzonego, przeprowadza oględziny, konfrontacje, okazania oraz dokonuje odtworzenia przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.",

- "Art. 135g 1. Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.".

W sprawie dyscyplinarnej znajduje też zastosowanie reguła art. 135g ust. 2 zd. 2 wskazanej ustawy w brzmieniu: "Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego.".

Na wstępie należy wskazać, że organ trafnie zrekonstruował szereg istotnych okoliczności faktycznych jak i uwarunkowań prawnych sprawy, przywołując regulacje, które znajdą w niej zastosowanie jak i istotne fakty. Na tej podstawie trafnie ustalono, że Funkcjonariusz uchybił wymaganiom poinformowania określonych osób w stosownej formie i określonym czasie - wedle wymagań określonych decyzją nr [...]. Wobec szerokiego zreferowania stanowiska organu powtarzanie jego ustaleń w danym zakresie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne.

W kontekście powołanych wcześniej regulacji art. 135e ust. 1 zd. 1 i 2 oraz art. 135g ust. 1 ustawy o Policji, należy podnieść, że Funkcjonariusz w toku postępowania - także we wniosku o dopuszczenie zeznań świadka (k. 221 akt administracyjnych) - wywodził m.in. jakoby - wobec faktycznych uwarunkowań związanych z obsługą przezeń zdarzenia w M. - nie była możliwa realizacja obowiązków wynikających z decyzji nr [...]:

- gdyż był on zobligowany do realizacji poleceń swoich przełożonych, którzy bezpośrednio przyjęli dowodzenie akcją,

- wobec realizacji bezpośrednich zadań, związanych z obsługą zdarzenia w M. jak i równocześnie zdarzenia w postaci zgłoszonej próby samobójczej.

Na okoliczność tą wnosił o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka - osoby będącej bezpośrednim przełożonym na czas, gdy Funkcjonariusz pełnił obowiązki dyżurnego.

Dodatkowo w treści skargi wywodzono, że - w ocenie Funkcjonariusza - zawiadomienie Komendanta Powiatowego Policji w P. bądź Oficera Dyżurnego nie było zasadne, gdyż wiedzieli oni o zdarzeniu.

Wobec tak sformułowanej argumentacji, rolą organu dyscyplinarnego było ustalenie faktów oraz odniesienie się do stanowiska Funkcjonariusza z uwzględnieniem reguł dyscypliny służby. Wskazane kwestie mają bowiem znaczenia w kontekście oceny, czy Funkcjonariuszowi można przypisać winę w jakiejkolwiek postaci - w rozumieniu art. 132 ust. 2 ustawy o Policji.

W szczególności orzekając w sprawie nie zajęto stanowiska w kwestii, czy Funkcjonariusz obiektywnie mógł zrealizować obowiązki wynikające z decyzji nr [...] wobec zakresu wykonywanych w trakcie dyżuru zadań, w tym czy z treści i zakresu otrzymywanych przezeń poleceń nie wynikało, że nakazano mu wykonywanie bezpośrednio zlecanych mu zadań dla bieżącej obsługi zdarzenia w M., co faktycznie uniemożliwia mu realizację obowiązków wynikających z decyzji nr [...]. Nie jest tu wystarczające wskazanie, że organ miał na uwadze obsługę drugiego zdarzenia - próby samobójczej (tak w uzasadnieniu skarżonego aktu) bez jednoznacznej oceny, czy możliwe było wykonanie obowiązków, wynikających z decyzji nr [...].

Rolą organu było także nie tylko ustalenie, czy Komendant Powiatowy Policji bądź Oficer Dyżurny nie zostali powiadomieni zgodnie z decyzją nr [...] w odpowiednim czasie, lecz także to czy pełniący dyżur Funkcjonariusz nie miał wiedzy, że właściwe osoby w tym czasie powzięły już informację o zdarzeniu. Gdyby tak było (jak twierdzi Funkcjonariusz) organ dyscyplinarny musiałby zająć stanowisko, czy odstąpienie od reguł powiadomienia, zawartych w decyzji nr [...], może stanowić przewinienie dyscyplinarne. Musiałby mieć przy tym na uwadze, że podejmowanie w określonych realiach bezcelowych czynności może stanowić w istocie przeszkodę dla bieżącej realizacji pilnych i niezbędnych działań - w realiach tej sprawy angażowałoby czas zarówno dyżurującego Funkcjonariusza, jak i osoby powiadamianej, która - wedle twierdzeń obwinionego - wiedziała o zdarzeniu i podejmowała wobec tego stosowne czynności.

Niedokonanie stosownych ustaleń w powyższym zakresie, jak i brak oceny prawidłowo ustalonych faktów nie pozwala uznać sprawy za stosownie wnikliwie wyjaśnioną w kontekście ustalenia, czy Funkcjonariusz winien jest zarzucanych mu czynów - choć w pewnym zakresie fakty nie budzą wątpliwości - nie zrealizowano reguł powiadamiania, określonych stosownymi postanowieniami decyzji nr [...].

Wprawdzie, w odpowiedzi na skargę, organ - dość zresztą lapidarnie - odnosi się do wskazanych kwestii. Etap ten jest jednak właściwy, aby można było uznać, że sprawę właściwie rozważono w jej istotnych aspektach - przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić przy tym, że samo - powołane w uzasadnieniu skarżonego aktu - oddalenie w stosownej formie wniosku dowodowego w toku postępowania nie może być dla organu orzekającego w sprawie wystarczającą podstawą dla konstatacji, że dany dowód nie może mieć znaczenia. Takie zaś stanowisko organu zdaje się wynikać z treści uzasadnienia skarżonego aktu. Wobec kwestionowania przez stronę odstąpienia od przeprowadzenia dowodu rolą organu jest wskazanie, dlaczego nie może on mieć znaczenia w sprawie. W rozpatrywanym przypadku jedynie zdawkową argumentację w danym zakresie sformułowano dopiero w odpowiedzi na skargę.

Brak rozważenia przywołanych okoliczności nie pozwala uznać orzeczenia dyscyplinarnego za zgodne z prawem w kontekście wskazanych już reguł, co do obowiązku wnikliwego rozpoznania sprawy, w tym rozstrzygania ewentualnych wątpliwości na korzyść obwinionego.

W tej sytuacji jedynie na marginesie należy wskazać, że bezzasadne są zarzuty Funkcjonariusza w kwestii innych, podnoszonych przezeń uchybień, jakich miałyby się dopuścić organy obu instancji, na etapie gromadzenia materiału dowodowego i jego oceny.

W szczególności nie stanowi o wadliwości postępowania samo wyznaczenie na rzecznika I - w początkowym etapie postępowania - osoby o nazbyt niskim stopniu służbowym. Było to dopuszczalne, o ile stopień sprawcy przewinienia nie był z góry znany. Gdyby nawet uznać to za uchybienie (Funkcjonariusz wywodził, że przełożony dyscyplinarny musiał z góry zakładać, kto jest sprawcą) nie wykazano, aby mogło mieć to wpływ na wynik sprawy. Zwłaszcza, że ustalone na danym etapie fakty nie były skutecznie kwestionowane. Poza sporem jest, że Funkcjonariusz nie zrealizował zadań, określonych decyzją nr [...]. Dalsze czynności w sprawie prowadził zaś rzecznik II. Nie ma też znaczenia dla oceny, czy miało miejsce przewinienie dyscyplinarne - upatrywane w niewykonaniu zadań, określonych decyzją nr [...] - okoliczność, jaka jest praktyka w danym zakresie - czy inni funkcjonariusze także uchybiają danym wymaganiom. Może mieć to wyłącznie znaczenie w kontekście przypisanej sankcji. W danym przypadku jest ona najmniej dokuczliwą, spośród przewidzianych przez prawodawcę. Jak trafnie też organ wskazał, nie może zwalniać Funkcjonariusza z obowiązku przesyłanie krótkich informacji o zdarzeniu w drodze sms to, że wcześniej takie informacji w danej - lub innej zmaterializowanej formie - nie wytrzymał. Z treści decyzji nr [...] należy wnosić, że formułowanie informacji - gdy dyżurny nie dysponuje przygotowaną jej treścią - należyty do jego obowiązków. Nie można w końcu uznać, aby ewentualny konflikt Funkcjonariusza z jego przełożonym mógł wpływać na ocenę, czy faktycznie naruszył on dyscyplinę służbową nie postępując zgodnie z regułami. Niezbyt dobrze układające się stosunki personalne pomiędzy Funkcjonariuszem a jego przełożonym powinny raczej skłaniać do maksymalnej gorliwości przy realizacji zadań w służbie. Nie zwalnia też Funkcjonariusza z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków brak na stanowisku, gdzie odbywał dyżur, egzemplarza aktu normatywnego, do którego przestrzeganie jest zobowiązany. Zapoznał się bowiem uprzednio z jego treścią (okoliczność niesporna) a jego uwzględnianie należało do zakresu jego obowiązków służbowych.

Powyższe kwestie nie mają jednak znaczenia wobec nie wyjaśnienia sprawy w jednym z jej istotnych aspektów - w zakresie wskazanym na wstępie.

Sąd nie uwzględnił wniosku skargi, aby uchylić także orzeczenie utrzymane w mocy zaskarżonym aktem. Ani bowiem z treści skargi nie wynika, ani Sąd nie dopatrzył się z urzędu, aby było to niezbędne dla końcowego załatwienia danej sprawy w rozumieniu art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji – w myśl art. 200, w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Do kosztów tych Sąd zaliczył wynagrodzenie pełnomocnika Funkcjonariusza w kwocie 480 zł.