Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 406/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska -Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu jawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N T L w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy L T T Q na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: -oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2009 r. N T L w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy L T T Q złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] września 2008 r. Nr [...] W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu wniosku przedstawiciel ustawowy małoletniej podniósł, iż pobyt jej dziecka w Polsce jest integralnie związany z jej pobytem, gdyż małoletnia pozostaje na jej utrzymaniu i pod jej opieką.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania

Sygn. akt V SA/Wa 406/09

zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania z reguły wszelkie

akty administracyjne mające charakter odmowny. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] września 2008 r. Nr [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] ma więc charakter odmowny, nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.

W tej sytuacji wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.