Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2293/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2 ,3,  6 i 7, art. 41 pkt 1, art. 42 ust. 1 pkt 2, art. 2 pkt 16
journal: Dz.U. 2018 poz 1560
law: Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa
article: art. 151, art. 119 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2016 nr 194 poz 1 art. 6 ust. 1, ust. 2
law: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu  bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Klimatu (obecnie Minister Klimatu i Środowiska) z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w tej sprawie do Sądu ww. decyzją z [...] sierpnia 2019 r. Minister Klimatu (obecnie Minister Klimatu i Środowiska, dalej organ), działając na podstawie przepisów art. 5 ust. 6 i 7 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2, art. 41 pkt 1 oraz art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 1560 ze zm., dalej UKSC) odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Ministra Energii nr [...] z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu A. S.A. z siedzibą w [...] (dalej strona, skarżąca spółka) za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła.

Powyższa decyzja została podjęta w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego sprawy:

Minister Energii ww. decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...], działając na podstawie przepisów art. 5 ust. 2 i 7, art. 41 pkt 1 oraz art. 42 ust. 1 pkt 2 UKSC, uznał skarżącą spółkę A. S.A. z siedzibą w [...] za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła. Ustalił bowiem, że skarżąca spółka:

- jest przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2020 r., poz. 833), posiadającym koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła (nr koncesji [...]),

- świadczy usługę kluczową - wytwarzanie ciepła,

- świadczenie tej usługi kluczowej zależy od systemów informacyjnych, do których należą systemy: rozproszone systemy sterowania DCS (ang. Distributed Control System), systemy wspierające utrzymywanie i sterowanie instalacjami technicznymi oraz inne wskazane przez spółkę. Incydent w tych systemach może spowodować brak możliwości świadczenia usługi kluczowej bądź obniżenie jej jakości.

Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2018 r. w sprawie wykazu usług kluczowych oraz progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usług kluczowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1806, dalej rozporządzenie w sprawie wykazu usług kluczowych), przy określaniu progu istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła można wziąć pod uwagę m.in. jeden z następujących czynników:

liczbę użytkowników zależnych od usługi kluczowej świadczonej przez dany podmiot wynoszącą minimum 15 tys. odbiorców końcowych oraz użytkowników lokali mieszkalnych i użytkowych w budynkach wielolokalowych, zamieszkiwanych lub użytkowanych przez osoby niebędące odbiorcami (w odniesieniu do których umowa z przedsiębiorstwem energetycznym została zawarta przez odbiorcę),

wpływ, jaki incydent, jeżeli chodzi o skalę i czas trwania, mógłby mieć na co najmniej 50% odbiorców, o których mowa w pkt. a),

inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora - moc zainstalowaną cieplną wynosząca minimum 50 MWt.

Według ustaleń Ministra Energii strona przekracza co najmniej jeden z powyższych progów, gdyż jest jedynym wytwórcą ciepła w rejonie [...], którego udział w rynku wynosi 100%. Ponadto z informacji zawartych w treści koncesji nr [...] udzielonej stronie przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na wytwarzanie ciepła wynika, że dysponuje łączną zainstalowaną mocą cieplną na poziomie 532,32 MWt. Spełnia zatem ww. przesłanki uznania jej za operatora usługi kluczowej.

Strona nie zaskarżyła tej decyzji w toku instancji wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, ani nie wniosła skargi do Sądu, skutkiem czego decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna.

Pismem z 5 marca 2020 r., doprecyzowanym następnie pismem z 19 czerwca 2020 r., strona na podstawie art. 5 ust. 6 UKSC w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. złożyła wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia powyższej decyzji o uznaniu jej za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła. Według strony aktualnie nie zachodzą czynniki warunkujące uznanie jej za operatora usługi kluczowej.

W piśmie z 9 lipca 2020 r. strona dodatkowo przedstawiła stanowisko w sprawie, wnosząc przy tym o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu – wykazu odbiorców ciepła wytwarzanego przez stronę – na okoliczność liczby użytkowników usługi kluczowej świadczonej przez stronę i udziału strony w rynku, jak również o zwrócenie się do innych podmiotów o wskazanie liczby użytkowników tej usługi świadczonej przez te podmioty na terenie miasta [...] - także na okoliczność udziału strony w rynku. Podstawą wydania decyzji o uznaniu strony za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła było bowiem wadliwe określenie rynku jako miasta Włocławek, podczas gdy strona nie świadczy usługi wytwarzania ciepła na rzecz odbiorców z tak określonego rynku, tylko wytwarza je na potrzeby własne oraz nieznacznej liczby odbiorców przemysłowych, a całość odbioru skoncentrowana jest na terenie zakładu strony. Rzeczywistymi dostawcami usługi kluczowej – wytwarzania ciepła na rynku określanym jako miasto [...] - są Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej i Spółdzielnia "[...]" w [...]; zatem strona nie spełnia czynników określenia progu istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej – wytwarzania ciepła, określanych jako "liczba użytkowników zależnych od usługi kluczowej wynosząca minimum 15 tys. odbiorców końcowych", jak również jako "udział podmiotu świadczącego w rynku wynoszący powyżej 50%". Kryterium udziału w rynku, jak i kryterium liczebności odbiorców i wpływu ewentualnego incydentu na ich sytuację służą określeniu, czy działalność podmiotu w zakresie dostawy usługi kluczowej ma wpływ na sytuację ludności, zaś kryterium zainstalowanej mocy cieplnej pozwala dodatkowo określić, czy ewentualny incydent miałby charakter istotny. Wynika z tego – zdaniem strony – że adresatami decyzji o uznaniu za operatora usługi kluczowej winny być jedynie podmioty spełniające łącznie wszystkie kryteria wskazane dla dotyczącego ich sektora i podsektora w ww. rozporządzeniu w sprawie wykazu usług kluczowych (...); spełnienie przez przedsiębiorcę tylko jednego z progów istotności incydentu nie uzasadnia uzyskania statusu operatora usługi kluczowej. Do pisma strona dołączyła "wykaz odbiorców ciepła wytwarzanego przez A. S.A." obejmujący 20 podmiotów, w tym m.in. Polski [...] S.A. (por. k. 20 akt administracyjnych sprawy).

Organ nie podzielił tej argumentacji i zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2019 r. odmówił stronie stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji Ministra Energii z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu strony za operatora usługi kluczowej wytwarzanie ciepła. Uzasadniając odmowę wskazał w pierwszej kolejności na treść mających zastosowanie w sprawie przepisów, a to w szczególności art. 5 ust. 2 i 3 w związku z przepisami art. 2 pkt 16, 14 i 5 UKSC oraz przepisami załącznika nr 1 do tej ustawy i załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2018 r. w sprawie wykazu usług kluczowych oraz progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usług kluczowych, art. 5 ust. 6 UKSC (organ podniósł tu, że jeżeli przepis prawa nakazuje wygaśnięcie decyzji, to organ jest obowiązany do zbadania, czy spełnione są przesłanki wymienione w tym przepisie, nie zaś czy decyzja jest bezprzedmiotowa w rozumieniu przepisu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.; przesłanką wygaśnięcia decyzji przewidzianą w przepisie szczególnym nie jest jej bezprzedmiotowość, lecz powstanie określonych tym przepisem okoliczności faktycznych, dlatego wydając decyzję oparł się na art. 5 ust. 6 UKSC).

W ocenie organu warunki określone w art. 5 ust. 1 i 2 UKSC nadal są spełniane przez stronę, a przytoczone przez nią argumenty nie mogą stanowić dowodów świadczących o nowym stanie faktycznym, gdyż są w większości oparte na zarzucie błędnej interpretacji przepisów przez organ podczas wydawania decyzji. Organ dopuścił jako materiał dowodowy wykaz odbiorców ciepła wytwarzanego przez stronę będący załącznikiem do ww. pisma strony z 9 lipca 2020 r., jednak ocenił go jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak samo jak nie przychylił się do wniosku strony w kwestii wskazania liczby użytkowników usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, świadczonej na terenie miasta [...] przez inne podmioty, na okoliczność udziału strony w rynku uznając, że nie jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonania czynności urzędowych. Wnioskując o to strona pragnie bowiem wskazać, że jeden z progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla usługi wytwarzanie ciepła, próg a) i d) nie jest przez nią spełniany. Jednak dla uznania, że incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej wystarczy, aby podmiot spełniał co najmniej jeden próg istotności skutku zakłócającego incydentu. Zatem bez dokonania wnioskowanej czynności można stwierdzić, że strona nadal spełnia co najmniej jeden próg dla usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła - próg g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt, a wynik tej czynności/konsultacji, pozwalający wskazać na liczbę użytkowników usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła świadczonej przez inne podmioty w [...], tj. Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", nie ma żadnego wpływu na moc zainstalowaną cieplną strony – A. S.A.

W związku z brakiem dowodów świadczących o zaprzestaniu przez stronę warunków określonych w art. 5 ust. 2 UKSC organ stwierdził, iż od daty wydania decyzji administracyjnej uznającej stronę za operatora usługi kluczowej nie zmienił się stan faktyczny pozwalający zastosować art. 5 ust. 6 UKSC. Strona nadal jest przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, posiadającym koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła, jest podmiotem, o którym mowa w załączniku nr 1 do UKSC oraz posiada jednostkę organizacyjną na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, świadczy usługę kluczową, świadczenie tej usługi zależy od systemów informacyjnych, incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej przez tego operatora.

Strona potwierdza świadczenie usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, z tym że ciepło wytwarzane jest głównie na potrzeby własne oraz na rzecz około 20 odbiorców końcowych. Jednak ustawa UKSC oraz rozporządzenia wykonawcze nie odnoszą się w żadnym z przepisów do sposobu wykorzystania wytworzonego ciepła, co oznacza, że dla uznania danego podmiotu za operatora usługi kluczowej nie jest istotne, w jaki sposób jest wykorzystywane wytworzone przez przedsiębiorstwo ciepło. Organ ustala czy przedsiębiorstwo spełnia przesłanki do uznania za operatora usługi kluczowej, określone wart. 5 ust. 2 UKSC, natomiast bez znaczenia jest sposób wykorzystywania wytworzonego ciepła przez ten podmiot. Usługą kluczową zgodnie z art. 2 pkt 16 UKSC jest usługa, która ma kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej, zatem sam fakt jej świadczenia, bez względu na katalog odbiorców, jest czynnością którą należy poddać szczególnej ochronie poprzez włączenie przedsiębiorstwa świadczącego tą usługę w skład Krajowego Systemu Cyberbezpieczeństwa, gdyż ewentualne zakłócenie w procesie świadczenia usługi, lub obniżenie jej jakości, może mieć wpływ na krytyczną działalność państwa w wymiarze gospodarczym czy społecznym. W przypadku strony wskazanie okoliczności świadczenia usługi głównie na własny użytek i 20 innych podmiotów nie może być podstawą do stwierdzenia, że usługa kluczowa nie jest świadczona; stan faktyczny nie uległ zmianie, udzielona stronie koncesja na usługę wytwarzanie ciepła ([...]) określa, że usługa jest przez stronę świadczona, a pozwolenie na jej świadczenie jest ważne do 31 grudnia 2025 r.

Świadczenie tej usługi zależy od systemów informacyjnych, do których należą systemy: rozproszone systemy sterowania DCS (ang. Distributed Control System), systemy wspierające utrzymywanie i sterowanie instalacjami technicznymi oraz inne, które strona wskazała w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o uznaniu jej za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła. Strona nie przytoczyła dowodów na zmianę stanu faktycznego we wskazanej materii.

Liczba incydentów jakie mogą wystąpić w systemach informacyjnych, ich skutek na konkretną usługę kluczową, u konkretnego operatora jest nieograniczona. Ustawodawca, tworząc generalną zasadę, pasującą dla różnych sektorów objętych ustawą, określił każdy z progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej na takim poziomie, że wystąpienie incydentu u przedsiębiorstwa przekraczającego co najmniej jeden próg może mieć istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej. Wskazuje na to art. 5 ust. 3 UKSC, który brzmi istotność skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, określana jest na podstawie progów istotności skutku zakłócającego. Jeżeli przedsiębiorstwo przekracza co najmniej jeden próg istotności skutku zakłócającego, zawarty w załączniku do rozporządzenia, dla danej usługi kluczowej, to ewentualny incydent, który wystąpi w systemach informacyjnych będzie miał istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej, tym samym warunek z art. 5 ust. 2 pkt 3 UKSC zostanie spełniony. Aby można było uznać, że zmienił się stan faktyczny w tej materii i ewentualny incydent nie miałby istotnego skutku zakłócającego dla świadczenia usługi kluczowej, strona musiałaby przestać przekraczać progi określone w załączniku do rozporządzenia dla usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła. Odnosząc się do spełniania progów istotności skutku zakłócającego strona zaznacza, że co prawda przekracza próg istotności skutku wskazujący na zainstalowaną moc cieplną wynoszącą powyżej 50MWt, jednak wskazuje, że kotły K-1 i K-2 o łącznej mocy zainstalowanej 484 MWt znajdują się w derogacji do końca 2023 r. i stanowią źródło rezerwowe w przypadku postoju Bloku Parowo-Gazowego CCGT, który należy do P. S.A; na bieżąco ciepło wytwarzane jest w kotłach o mocy zainstalowanej 48,32 MWt.

W ocenie organu argument ten nie jest wystarczający, gdyż prowadząc postępowanie organ bierze pod uwagę aktualny stan faktyczny, który porównuje z przesłankami, od których spełnienia zależy to, czy dane przedsiębiorstwo kwalifikuje się jako operator usługi kluczowej, a nie prawdopodobny przyszły stan faktyczny. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia, weryfikując okoliczności technologiczne funkcjonowania przedsiębiorstwa, bierze pod uwagę zainstalowaną moc cieplną, czyli moc wszystkich zainstalowanych urządzeń, a nie moc aktualnie wytwarzaną przez podmiot, na którą powołuje się strona. Odmienne podejście mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której przedsiębiorstwo przekraczałoby dany próg 50 MWt nieregularnie - w zależności od aktualnie wytwarzanej mocy cieplnej, co skutecznie uniemożliwiłoby wydanie decyzji administracyjnej i nie pozwoliłoby na obiektywne stwierdzenie, czy dane przedsiębiorstwo spełnia warunki do uznania go za operatora usługi kluczowej.

Zgodnie z koncesją na usługę wytwarzanie ciepła strona posiada moc zainstalowaną cieplną na poziomie 532,32 MWt, znacznie przekraczając próg 50 MWt określony w załączniku do rozporządzenia. Organ odnotował przy tym wskazanie strony, że przy wydawaniu ww. decyzji o uznaniu jej za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła strona przekazała błędną informację o 100 %-wym udziale w rynku, którą organ użył jako dowód w sprawie. W ocenie organu nie zmienia to jednak stanu faktycznego sprawy, gdyż aby uznać, że incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej, dany podmiot musi przekraczać co najmniej jeden próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla właściwej usługi kluczowej. Strona nadal przekracza próg g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt; nie zmieniły się więc okoliczności faktyczne co do spełniania przez stronę warunku określonego w art. 5 ust. 2 pkt 3 UKSC.

Organ wskazał też, że podnoszony przez stronę w sprawie art. 6 pkt. 2 UKSC nie wskazuje celów ustawy, lecz jest delegacją ustawową do określenia poprzez rozporządzenie wykazu usług kluczowych oraz progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usług kluczowych. Przepis ten wskazuje, że Rada Ministrów przy określaniu progów "kieruje się potrzebą zapewnienia ochrony przed zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, znacznymi stratami majątkowymi oraz obniżeniem jakości świadczonej usługi". Oznacza to, że progi zostały określone w taki sposób, aby oprócz ochrony zdrowia i życia ludzi, zapewnić ochronę przed znacznymi stratami majątkowymi oraz zminimalizować ryzyko obniżenia jakości świadczonej usługi kluczowej. Celem ustawy UKSC jest zapewnienie cyberbezpieczeństwa systemów informacyjnych w sektorach usług mających kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społeczno-gospodarczej. Ewentualny incydent w przedsiębiorstwach posiadających moc zainstalowaną cieplną wynoszącą co najmniej 50 MWt, będzie takim, który może mieć istotny wpływ i spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, znaczne straty majątkowe oraz obniżenie jakości świadczonej usługi. Strona przekracza ten próg ponad dziesięciokrotnie, posiadając moc zainstalowaną cieplną na poziomie 532,32 MWt. Jak wskazała w toku postępowania, kotły K-1 i K-2 o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej wynoszącej 484 MWt są rezerwowym źródłem w przypadku postoju bloku Parowo-Gazowego CCGT należącego do P. S.A. Oprócz tego strona świadczy usługę na rzecz 20 innych podmiotów gospodarczych. Ewentualny incydent powodujący obniżenie świadczenia usługi kluczowej lub zaprzestanie jej świadczenia wpłynie zatem także na te podmioty oraz może pozbawić P. S.A. rezerwowego źródła ciepła; w sytuacjach kryzysowych zapasowe i rezerwowe źródła powinny być szczególnie zabezpieczane.

Każdy z czynników wymienionych w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych ma równie ważne znaczenie jako próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, a wartość każdego z poszczególnych progów została ustalona na takim poziomie, że ewentualne zdarzenie niepożądane w przedsiębiorstwie, które przekracza co najmniej jeden próg, a nie wszystkie łącznie, może skutkować zagrożeniem życia i zdrowia ludzi, znacznymi stratami majątkowymi oraz obniżeniem jakości świadczonej usługi. Według organu strona nie przedstawiła dowodów, że stan faktyczny po wydaniu ww. decyzji z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu jej za operatora usługi kluczowej (od której nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) rzeczywiście uległ zmianie.

W skardze do Sądu strona zarzuciła powyższej decyzji:

1) wydanie z naruszeniem przepisów postępowania, tj.:

a) art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 6 UKSC poprzez odmowę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] czerwca 2019 r. w sytuacji, gdy wykazała, że decyzja ta jest bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa, zaś powyższe leży w interesie strony, w szczególności okoliczności faktyczne sprawy nie pozwalają na utrzymanie statusu strony - A. S.A. jako operatora usługi kluczowej;

b) art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie na niezupełnie zgromadzonym i rozważonym materiale dowodowym; wyrażało się to m.in. w tym, że przy ocenie materiału dowodowego nie uwzględniono dowodów zgłoszonych przez stronę, zaś część wniosków dowodowych całkowicie pominięto, tj.:

- nie uwzględniono dowodów wskazujących na istnienie przesłanek do uznania, iż strona nie spełnia łącznie wszystkich progów istotności, powołując się, iż pozostaje to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,

- całkowicie pominięto wniosek dowodowy zgłoszony w piśmie strony z 9 lipca 2020 r. o zwrócenie się do podmiotów trzecich celem wykazania znikomego udziału strony w rynku dotyczącym wytwarzania ciepła;

2) wydanie z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 5 ust. 6 UKSC w zw. z treścią załącznika do rozporządzenia - tj. wykazu usług kluczowych oraz progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usług kluczowych - poprzez odmowę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] czerwca 2019 r., w sytuacji gdy strona skarżąca wykazała, iż formalnie (z uwagi na posiadaną koncesję na wytwarzanie ciepła) spełnia jedynie jeden z progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, którego przekroczenie ma znaczenie dla ustalenia, czy dany podmiot należy uznać za operatora usługi kluczowej, tj. posiada moc zainstalowaną cieplną wynoszącą minimum 50 MWt, zaś faktycznie nie spełnia żadnego z regulowanych rozporządzeniem progów z uwagi, iż w A. na bieżąco wytwarza ciepło jedynie Kotłownia Pary Średnioprężnej [KPŚ] o mocy zainstalowanej 48,32 MWt; wytwarzanie ciepła w ww. źródle odbywa się głównie na potrzeby własne A., natomiast na potrzeby odbiorców końcowych ilość sprzedanego ciepła wytworzonego w ww. źródle wynosiła zaledwie - wg danych na 2019 r. - ok. 0,9 % ogólnego zapotrzebowania,

b) art. 5 ust. 3 UKSC w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 3 UKSC w zw. z art. 6 pkt 2 UKSC w z zw. z treścią załącznika do rozporządzenia poprzez uznanie, że formalne zaistnienie jednego z progów istotności skutku zakłócającego przesądza o kwalifikacji strony jako operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, podczas gdy w ocenie strony w aktualnym stanie prawnym dla nadania statusu operatora usługi kluczowej w rozumieniu UKSC niezbędne jest spełnienie przez przedsiębiorcę wszystkich progów istotności skutku zakłócającego.

Wobec tych zarzutów strona wniosła o:

- uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji organu w całości, ewentualnie o stwierdzenie wydania tej decyzji z naruszeniem prawa,

- dopuszczenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi, tj. przeprowadzenie dowodu z akt niniejszej sprawy [...],

- na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skierowanie sprawy do rozpatrzenia w trybie uproszczonym,

- zasądzenie od organu administracji kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi strona rozwinęła szczegółową argumentację na temat wskazanych zarzutów, w szczególności podkreślając, że aktualnie nie zachodzą czynniki warunkujące uznanie A. za operatora usługi kluczowej (por. treść całej skargi w aktach sądowych sprawy).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) lub c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) obligowałoby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 p.p.s.a.). Organ wyczerpująco wyjaśnił przesłanki faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia Zarzuty i argumentacja skargi nie podważają jego zasadności; względem stanowiska organu mają charakter polemiczny.

Jak wynika z opisanych wyżej okoliczności stanu faktycznego i prawnego postępowania administracyjnego przed organem, sprawa niniejsza odnosi się do kwestii wnioskowanego przez skarżącą spółkę wygaśnięcia ww. decyzji Ministra Energii z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu strony – skarżącej spółki, na podstawie przepisów art. 5 ust. 2 i 7, art. 41 pkt 1 oraz art. 42 ust. 1 pkt 2 UKSC za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła (tj. usługi, która ma kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej, wymienionej w wykazie usług kluczowych - art. 2 pkt 16 UKSC).

W wyniku przeprowadzonego postępowania organ nie dopatrzył się w sprawie przesłanek do uznania, że strona przestała spełniać warunki przewidziane w art. 5 ust. 2 pkt. 1 – 3 UKSC, które determinują uznanie jej za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła, a tym samym przesłanek do zastosowania art. 5 ust. 6 UKSC i wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o uznaniu strony za operatora usługi kluczowej. Sąd podziela to stanowisko organu z następujących powodów:

Warunki uznania podmiotu za operatora usługi kluczowej określone zostały w art. 5 ust. 2 i 3 UKSC. W ust. 2 tego przepisu mowa jest o tym, że organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa wydaje decyzję o uznaniu podmiotu za operatora usługi kluczowej, jeżeli:

1) podmiot świadczy usługę kluczową;

2) świadczenie tej usługi zależy od systemów informacyjnych;

3) incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej przez tego operatora.

Stosownie do art. 5 ust. 3 UKSC istotność skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 tego przepisu, określana jest na podstawie progów istotności skutku zakłócającego. Przepisy w tym zakresie zawiera ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2018 r. w sprawie wykazu usług kluczowych oraz progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usług kluczowych (rozporządzenie w sprawie wykazu usług kluczowych).

Na podstawie postanowień załącznika nr 1 do UKSC i załącznika do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych skarżąca spółka kwalifikuje się w sektorze - Energia, podsektorze - Ciepło, rodzaj podmiotu - Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, posiadające koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła, usługa kluczowa - Wytwarzanie ciepła.

Progi istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia ww. usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła określono w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych:

a) liczba użytkowników zależnych od usługi kluczowej świadczonej przez dany podmiot: minimum wynosząca 15 tys. odbiorców końcowych oraz użytkowników lokali mieszkalnych i użytkowych w budynkach wielolokalowych, zamieszkiwanych lub użytkowanych przez osoby niebędące odbiorcami (w odniesieniu do których umowa z przedsiębiorstwem energetycznym została zawarta przez odbiorcę),

b) zależność innych sektorów, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, od usługi świadczonej przez ten podmiot: nie dotyczy,

c) wpływ, jaki incydent, jeżeli chodzi o skalę i czas trwania, mógłby mieć na działalność gospodarczą i społeczną lub bezpieczeństwo publiczne: wpływ na co najmniej 50% odbiorców, o których mowa w lit. a),

d) udział podmiotu świadczącego usługę kluczową w rynku: wynoszący powyżej 50%,

e) zasięg geograficzny związany z obszarem, którego mógłby dotyczyć incydent: nie dotyczy,

f) zdolność podmiotu do utrzymywania wystarczającego poziomu świadczenia usługi kluczowej przy uwzględnieniu dostępności alternatywnych sposobów jej świadczenia: nie dotyczy,

g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt.

Ww. progi odpowiadają czynnikom międzysektorowym określonym w art. 6 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii. Przepis ten stanowi, że przy określaniu istotności skutku zakłócającego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. c), państwa członkowskie uwzględniają co najmniej następujące czynniki międzysektorowe:

a) liczbę użytkowników zależnych od usługi świadczonej przez dany podmiot;

b) zależność innych sektorów, o których mowa w załączniku II, od usługi świadczonej przez ten podmiot;

c) wpływ, jaki incydenty - jeżeli chodzi o ich skalę i czas trwania - mogłyby mieć na działalność gospodarczą i społeczną lub bezpieczeństwo publiczne;

d) udział tego podmiotu w rynku;

e) zasięg geograficzny związany z obszarem, którego mógłby dotyczyć incydent;

f) znaczenie podmiotu w utrzymywaniu wystarczającego poziomu usługi przy uwzględnieniu dostępności alternatywnych sposobów świadczenia tej usługi.

W ust. 2 ww. art. 6 dyrektywy wskazano, że w celu ustalenia, czy incydent miałby istotny skutek zakłócający, państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, uwzględniają także czynniki sektorowe. Z porównania przepisów dyrektywy i rozporządzenia krajowego wynika uznanie polskiego prawodawcy, że w przypadku usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, przy określaniu istotności skutku zakłócającego mogą mieć znaczenie 3 czynniki międzysektorowe (z 6 określonych w dyrektywie) oraz jeden charakterystyczny dla tego podsektora; przy czym dla ustalenia, że podmiot jest operatorem usługi kluczowej wystarcza wystąpienie jednego z tych czynników – progu istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej przez ten podmiot/operatora. W tej sprawie jest to próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia ww. usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła określony w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych w sektorze - Energia, podsektorze - Ciepło, rodzaj podmiotu - Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, posiadające koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła, usługa kluczowa - Wytwarzanie ciepła, próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej pod literą g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt.

W uzasadnieniu ww. decyzji z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu skarżącej spółki za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła organ, przy ustaleniu progu istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, odwołał się do przesłanki związanej z udziałem strony w rynku wytwarzania ciepła w rejonie Włocławka, mimo że jak się okazuje przesłanka ta wynikła z wadliwego określenia przez stronę tego rynku jako miasta [...] (w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] czerwca 2019 r. strona przekazała błędną informację o 100 %-wym udziale w tym rynku, którą organ użył jako dowód w sprawie), podczas gdy strona (jak wynika z jej stanowiska w niniejszej sprawie, którego organ nie zakwestionował) nie świadczy usługi wytwarzania ciepła na rzecz odbiorców z tak określonego rynku, tylko wytwarza je na potrzeby własne oraz nieznacznej liczby odbiorców przemysłowych, a całość odbioru skoncentrowana jest na terenie zakładu strony. Jednak – jak zasadnie zauważył organ w zaskarżonej decyzji - nie zmienia to stanu faktycznego sprawy niniejszej, gdyż aby uznać, że incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej, podmiot musi przekraczać co najmniej jeden próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla właściwej usługi kluczowej. Tymczasem skarżąca spółka nadal przekracza próg g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt, który został powołany przez organ w decyzji z [...] czerwca 2019 r. - obok wskazanej przesłanki/progu istotności skutku zakłócającego incydentu (...) w postaci udziału w rynku. W decyzji z [...] czerwca 2019 r. organ jednoznacznie uwzględnił przesłankę progu g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt, jako podstawę wydania tej decyzji stwierdzając, że "z informacji zawartych w treści koncesji (...) na wytwarzanie ciepła wynika, że spółka dysponuje łączną mocą cieplną na poziomie 532,32 MWt", zatem "spełnia wyżej opisane przesłanki uznania jej za operatora usługi kluczowej" (por. tę decyzję w aktach administracyjnych sprawy).

W tym stanie rzeczy w sprawie niniejszej, w której strona/skarżąca spółka dochodziła przed organem stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o uznaniu jej za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła, nie zmieniły się okoliczności faktyczne co do spełniania przez stronę warunków określonych w ww. art. 5 ust. 2 UKSC, w tym w pkt 3 tego ustępu (w związku z ust. 3) co do wystąpienia incydentu, który miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia usługi kluczowej przez operatora – skarżącą spółkę, a zarazem okoliczności, które legły u podstaw uznania spółki za operatora tej usługi kluczowej (art. 5 ust. 2 i 3 UKSC). Spółka dysponuje bowiem łączną zainstalowaną mocą cieplną na poziomie 532,32 MWt, co jest w sprawie okolicznością niesporną i przesądzającą uznanie jej za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła oraz przesądzającą obecny brak podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] czerwca 2019 r., skoro strona nie przestała spełniać wszystkich warunków, o których mowa w ust. 1 i 2 art. 5 UKSC, a tylko ich niespełnianie daje organowi podstawę – w myśl art. 5 ust. 6 UKSC - wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o uznaniu za operatora usługi kluczowej. Z powodu braku tej podstawy organ nie mógł stwierdzić tego wygaśnięcia. Skarżąca spółka dysponując łączną mocą cieplną na poziomie 532,32 MWt, przekracza tym samym próg wyznaczony w ww. rozporządzeniu w sprawie wykazu usług kluczowych mocą zainstalowaną cieplną wynoszącą minimum 50 MWt (a więc ponad dziesięciokrotnie).

Sąd podziela stanowisko organu w sprawie kryteriów spełnienia warunku istotności skutku zakłócającego z art. 5 ust. 2 pkt 3 UKSC. Każdy z poszczególnych progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, określony w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych, stanowi samodzielne kryterium, spełnienie którego przez podmiot świadczący usługę kluczową, świadczenie której zależy od systemów informacyjnych, przesądza o tym, że incydent miałby istotny skutek zakłócający dla świadczenia tej usługi.

Przepisy krajowe podlegają bowiem wykładni respektującej regulacje wspólnotowe. Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (UKSC) w zakresie swojej regulacji wdraża ww. dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii. Informacji co do rozumienia celów dyrektywy dostarcza jej preambuła, z której wynika m.in., że sieci oraz systemy i usługi informatyczne pełnią ważną rolę w społeczeństwie. Ich niezawodność i bezpieczeństwo mają zasadnicze znaczenie dla działalności gospodarczej i społecznej, w szczególności dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Skala, częstotliwość oraz wpływ incydentów w zakresie bezpieczeństwa stają się coraz większe i stanowią poważne zagrożenie dla funkcjonowania sieci i systemów informatycznych. Systemy te mogą się również stać obiektem umyślnych szkodliwych działań, mających na celu uszkodzenie lub przerwanie ich działania. Tego typu incydenty mogą utrudniać prowadzenie działalności gospodarczej, powodować znaczne straty finansowe, podważać zaufanie użytkowników oraz powodować poważne straty w gospodarce Unii. Sieci i systemy informatyczne, a przede wszystkim internet, odgrywają istotną rolę w ułatwianiu transgranicznego przepływu towarów, usług i osób. Ze względu na ponadnarodowy charakter tych systemów, ich znaczne zakłócenia - niezależnie od tego, czy umyślne czy nieumyślne, oraz niezależnie od tego, gdzie występują - mogą mieć wpływ zarówno na poszczególne państwa członkowskie, jak i na całą na Unię. Bezpieczeństwo sieci i systemów informatycznych ma zatem zasadnicze znaczenie dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Skuteczne reagowanie na wyzwania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych wymaga przyjęcia całościowego podejścia na poziomie Unii, obejmującego wymogi dotyczące budowania i planowania wspólnych minimalnych zdolności, wymianę informacji, współpracę oraz wspólne wymogi w zakresie bezpieczeństwa dla operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych.

Takie założenia dyrektywy przekonują o uznaniu wysokiej rangi problemu cyberbezpieczeństwa w ustawodawstwie wspólnotowym. Przepisy krajowe - jak dostrzeżono w projekcie ustawy UKSC - z jednej strony mają zapewniać pełną efektywność prawa wspólnotowego, z drugiej zaś zapewnić systemowe podejście do krajowego systemu bezpieczeństwa w obliczu stale rosnących i dynamicznie się zmieniających zagrożeń cyberbezpieczeństwa dla funkcjonowania państwa, gospodarki i społeczeństwa. Zatem wykładnia przepisów krajowych, zakładająca obowiązek spełnienia - dla zaistnienia kryterium/warunku istotności skutku zakłócającego z art. 5 ust. 2 pkt 3 UKSC - wszystkich progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, doprowadziłaby do istotnego ograniczenia oddziaływania przepisów dyrektywy i zniweczyłaby jej cele. Doszłoby bowiem do istotnego zawężenia kręgu adresatów obowiązków związanych z cyberbezpieczeństwem z powodu uznania zaistnienia prawnie doniosłego skutku zakłócającego dla świadczenia usługi kluczowej dopiero wtedy, gdy w jednej sprawie spełnione zostałyby wszystkie czynniki międzysektorowe opisane w dyrektywie i odtworzone w prawie krajowym, a w stosownych przypadkach - także czynniki sektorowe (por. wyrok tut. Sądu z 3 września 2020 r. VI SA/Wa 2151/19).

Z tych wszystkich względów brak podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi naruszenia w sprawie przez organ przepisów prawa materialnego. Wykazane zostało bowiem, że wystarczającym jest przekroczenie przez skarżącą spółkę progu g) dla usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła wskazanego w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych (przy spełnieniu pozostałych kryteriów zawartych w art. 5 ust. 2 UKSC), by skarżąca mogła być uznana za operatora usługi kluczowej, a tym samym by stanowiło to podstawę odmowy stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji z [...] czerwca 2019 r. o uznaniu skarżącej spółki za operatora usługi kluczowej.

Ustalenie organu, że skarżąca – dysponując mocą zainstalowaną cieplną na poziomie 532,32 MWt (co wynika wprost z koncesji na wytwarzanie ciepła na okres do 31 grudnia 2025 r., por. k. 69 akt administracyjnych sprawy) - przekracza tym samym próg określony w załączniku do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych mocą zainstalowaną cieplną wynoszącą minimum 50 MWt, pozostaje w sprawie (jak już wzmiankowano) okolicznością bezsporną. Jednocześnie jest to warunek uznania skarżącej spółki za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła. Nie podważa spełnienia tego warunku podniesiona w skardze okoliczność, że strona tylko formalnie posiada moc zainstalowaną cieplną wynoszącą minimum 50 MWt, zaś faktycznie nie spełnia żadnego z regulowanych rozporządzeniem progów, gdyż w A. na bieżąco wytwarza ciepło jedynie Kotłownia Pary Średnioprężnej [KPŚ] o mocy zainstalowanej 48,32 MWt - głównie na potrzeby własne A., natomiast na potrzeby odbiorców końcowych ilość sprzedanego z tego zródła ciepła wynosiła zaledwie - wg danych na 2019 r. - ok. 0,9 % ogólnego zapotrzebowania. W ocenie Sądu bowiem oparcie ustaleń, dla zastosowania instytucji uznania podmiotu za operatora usługi kluczowej – wytwarzanie ciepła, na rzeczywistej wartości wyprodukowanego przez ten podmiot ciepła, nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy UKSC. Przyjęcie takiego stanowiska spowodowałoby brak stałości statusu spółki jako operatora usługi kluczowej, gdyż zmiany w wielkości produkcji ciepła (pozostające w sferze decyzyjnej spółki) musiałyby skutkować zmienną oceną spółki w zakresie uznania jej za operatora usługi kluczowej na gruncie przepisów UKSC. Sama spółka miałaby wówczas wpływ na swój status operatora usługi kluczowej. Uwzględnianie jedynie mocy rzeczywiście wytwarzanej cieplnej powodowałoby trudności przy identyfikacji operatorów usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła, gdyż moc rzeczywiście wytwarzana może podlegać znacznym zmianom - w zależności od bieżącego zapotrzebowania przedsiębiorcy lub jego odbiorców. Konsekwencją takiego stanu rzeczy byłaby sytuacja, w której w momencie wytwarzania odpowiedniej ilości mocy cieplnej przedsiębiorstwo mogłoby być uznane za operatora usługi kluczowej, a w momencie wytwarzania mniejszej ilości mocy cieplnej ta przesłanka już by nie zachodziła.

Nadto dla zakwalifikowania podmiotu jako operatora usługi kluczowej nie mają znaczenia okoliczności związane z przeznaczeniem/dystrybucją wytwarzanej przez ten podmiot energii (w tej sprawie strona wskazuje na wytwarzanie ciepła na potrzeby własnej działalności i niewielką ilość sprzedanego ciepła na potrzeby odbiorców końcowych); z przepisów krajowych ani wspólnotowych nie wynika obowiązek ustaleń w tym zakresie, w szczególności przepisy ustawy UKSC, ani załącznika do ww. rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych, nie wskazują, że przedsiębiorstwo, które w większości wytwarza ciepło na potrzeby własnej działalności, a tylko część sprzedaje innym odbiorcom, ma być traktowane w sposób odrębny od przedsiębiorstw sprzedających całość wytwarzanej energii.

Nadto w okolicznościach stanu faktycznego sprawy niniejszej organ prawidłowo – wobec zarzutów skargi - wywiódł w odpowiedzi na skargę, że z opisanej przez stronę sytuacji wynika, iż posiadane przez stronę źródła wytwarzania ciepła ujęte w ww. koncesji nr [...] są de facto źródłami rezerwowymi dla niej samej, gdyż są uruchamiane w przypadku postoju bloku Bloku Parowo-Gazowego CCGT należącego do P. S.A. Dlatego incydent związany ze źródłami wytwarzania ciepła posiadanymi przez stronę mógłby mieć wpływ na nią samą, gdyż są to rezerwowe źródła wytwarzania ciepła dla strony zabezpieczające interesy oraz ciągłość prowadzonej przez nią działalności.

Organ w tej sprawie nie naruszył też żadnego z wymienionych w skardze przepisów postępowania; poczynił wyczerpujące ustalenia faktyczne w procesie ich subsumpcji pod mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa materialnego (szczegółowo wskazane w decyzji) oraz uzasadnił swoje stanowisko na bazie materiału dowodowego sprawy, w tym informacji pochodzących od skarżącej spółki, tak że wszystkie okoliczności istotne dla oceny podjętego w sprawie rozstrzygnięcia zostały wyjaśnione i zasadnie zinterpretowane. M.in. skarżąca spółka bezzasadnie podnosi w tym kontekście zarzuty nie uwzględnienia dowodów wskazujących na istnienie przesłanek do uznania, iż skarżąca nie spełnia łącznie wszystkich progów istotności oraz pominięcia wniosku o zwrócenie się do podmiotów trzecich celem wykazania znikomego udziału strony w rynku dotyczącym wytwarzania ciepła. Jak bowiem już zostało to wyżej podane, dla ustalenia, że podmiot jest operatorem usługi kluczowej wystarcza wystąpienie jednego z ww. czynników warunkujących uznanie takiego statusu – progu istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej przez ten podmiot/operatora. W tej sprawie jest to ww. próg istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej określony pod literą g) inne czynniki charakterystyczne dla danego podsektora: moc zainstalowana cieplna wynosząca minimum 50 MWt załącznika do rozporządzenia w sprawie wykazu usług kluczowych. Skoro spółka dysponuje łączną zainstalowaną mocą cieplną na poziomie 532,32 MWt, co jest w sprawie okolicznością niesporną i przesądzającą uznanie jej za operatora usługi kluczowej - wytwarzanie ciepła oraz przesądzającą obecny brak podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...] czerwca 2019 r., zbędne - gdyż pozostające bez wpływu na treść rozstrzygnięcia sprawy - było przeprowadzanie dowodów i czynienie ustaleń w kwestii innych progów istotności skutku zakłócającego incydentu dla świadczenia usługi kluczowej, w tym co do udziału strony w rynku wytwarzania ciepła, czy liczby użytkowników usługi kluczowej świadczonej przez wskazane przez stronę podmioty. Dlatego organ prawidłowo takich dowodów i ustaleń nie przeprowadzał. Sprawa została bowiem dla jej załatwienia podjętym rozstrzygnięciem dostatecznie wyjaśniona za pomocą zgromadzonego już materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie przez organ ustaleń i ocen, które rozstrzygnięcie to w pełni uzasadniają.

Mając powyższe na uwadze, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia tego rodzaju uchybień w postępowaniu przed organem, które mogłyby mieć wpływ na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu – Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.