Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 222/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

G.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2013 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl zaś art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników), a ponadto powinna zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynności skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny uzasadniającej – według jej oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli strona skarżąca wskaże nawet w sposób ogólny, na czym polega, jej zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie (p. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 528/05 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjęcie odmiennej wykładni normy z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a tym samym uznanie, że w treści skargi należy precyzyjnie wskazać, jakie konkretnie normy prawne zostały naruszone, stałoby w opozycji do zasady prawa do sądu (p. A.Wiktorowska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego, Warszawa 2013, s. 338).

Choć zatem art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie stawia wobec strony skarżącej szczególnych wymagań w zakresie precyzyjnego określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, to jednak nakłada na stronę obowiązek przynajmniej ogólnego sformułowania zarzutów stawianych skarżonemu aktowi lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wymóg wskazania naruszenia interesu prawnego ma przy tym charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracyjnego (wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 389/06, Lex nr 290703). Ponadto jedynie bezpośrednie naruszenie konkretnej normy prawnej może skutkować udzieleniem ochrony prawnej przez sąd administracyjny. Tym samym skarżący musi wykazać, na czym polegało naruszenie prawa lub interesu prawnego, którego dopuściły się organy administracji, co znajduje swoje odzwierciedlenie w treści art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wobec powyższych rozważań należy stwierdzić, że treść złożonej w niniejszej sprawie skargi nie pozwala na stwierdzenie, że skarżący podniósł jakiekolwiek zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji, a tym bardziej nie pozwala na odtworzenie treści takich ewentualnych zarzutów. Ze skargi można bowiem wyłonić jedynie przedmiot zaskarżenia oraz określić organ administracyjny, będący autorem zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wyjaśnił natomiast, z jakiego powodu wydana decyzja zasługuje na uchylenie, nie sformułował zarzutów pod adresem organu administracyjnego ani też nie wskazał przyczyny, której wystąpienie uzasadniało wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Użyte w skardze sformułowania: "(...) składam przysługujące mi odwołanie od decyzji w sprawie (...)" oraz "(...) oczekuję na skierowanie tej sprawy do Sądu Administracyjnego w Olsztynie (...)" nie wskazują bowiem, by strona dopatrzyła się jakichkolwiek naruszeń prawa przy wydaniu zaskarżonej decyzji; przeciwnie – mogą sugerować, że błędnie zrozumiała ona zawarte w tej decyzji pouczenie, w ten sposób, że powinna skorzystać z przysługującego jej trybu zaskarżenia decyzji, niezależnie od tego, czy rzeczywiście stwierdziła w tej decyzji i poprzedzającym ją postępowaniu naruszenie prawa lub jej interesu prawnego przez organ, czy też nie.

Z uwagi na istnienie powyższych wątpliwości, wezwaniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. zobowiązano skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Pomimo upływu wyznaczonego terminu powyższy brak skargi nie został usunięty. Zastosowanie znalazł zatem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., według którego Sąd odrzuca skargę, gdy jej brak formalny nie został usunięty w wyznaczonym terminie.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji