Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 807/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. D. wniosła w dniu 15 listopada 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego 25 września 2017 r., nr [..], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 14 czerwca 2017 r., nr [..], o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków mieszalnych jednorodzinnych, budowie sześciu zbiorników szczelnych na ścieki bytowe wraz z pozostałymi niezbędnymi urządzeniami infrastruktury technicznej na terenie części działki nr [.], położonej w miejscowości P., gmina P.

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. akt II OZ 154/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II tutejszego Sądu z dnia 18 grudnia 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W następstwie tego orzeczenia, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 marca 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzania z dnia 18 grudnia 2017 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) w sprawie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w trybie doręczenia zastępczego w dniu 9 kwietnia 2018 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca w dniu 17 kwietnia 2018 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Jak wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2018 r. w okresie od dnia 25 września 2017 r. do dnia 24 kwietnia 2018 r. skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od wniesionej przez nią skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W związku z tym, skarżąca została w dniu 18 grudnia 2017 r. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zarządzenie to uzyskało walor prawomocności na skutek orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2018 r. Wobec tego w dniu 21 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia o wpisie, a wezwanie to zostało doręczone skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a.

W tym zakresie wyjaśnić należy, że przepis art. 73 p.p.s.a. przewiduje, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1). Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3), a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej albo urzędzie gminy. Powyższe oznacza, że doręczenie w opisanym trybie jest skuteczne, a więc pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia opartego na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Mając to na uwadze Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie, dwukrotnie awizowano w dniach 26 marca 2018 r. i 4 kwietnia 2018 r., informując prawidłowo o miejscu jej odbioru. Przesyłka niepodjęta w terminie wróciła do nadawcy. To uprawniało Sąd do skorzystania z dyspozycji art. 73 § 4 p.p.s.a. i pozostawienia przesyłki w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 9 kwietnia 2018 r. W tej sytuacji termin do opłacenia skargi, który rozpoczął swój bieg we wskazanej dacie, upływał z dniem 16 kwietnia 2018 r.

Jak wynika z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu z dnia 25 kwietnia 2018 r. skarżąca, w okresie od dnia 25 września 2017 r. do dnia 24 kwietnia 2018 r., nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. Brak formalny skargi polegający na jej nieopłaceniu powoduje, że skarga nie może zostać przyjęta do merytorycznego rozpoznania przez Sąd.

Wskazać przy tym trzeba, że bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje fakt, iż w następstwie wezwania z dnia 21 marca 2018 r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego. Wobec uzyskania waloru prawomocności przez zarządzenie o wpisie wniosek ten nie mógł bowiem wstrzymać biegu terminu do opłacenia skargi oraz nie chronił przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym terminie, który upłynął bezskutecznie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., skargę w niniejszej sprawie odrzucił.