Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 278/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1, 2, 3 i 7
journal: Dz.U. 2018 poz 2204
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o  gospodarce nieruchomościami  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 25 marca 2021 r. nr NRŚ-OR.7536.10.2020.ASi w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

P. sp. z o.o. z siedzibą w T. wystąpiła do Starosty Wałbrzyskiego z żądaniem wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, tj. działki nr [...] , obręb nr [...] K., stanowiącej własność R. P. i J. I., poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu stalowego o średnicy DN 300 mm podwyższonego średniego ciśnienia 1,6 MPa relacji L.-C. (zwanego dalej gazociągiem DN 300).

W dniu 23.10.2019 r. Starosta Wałbrzyski wydał decyzję nr ZAB.6853.1.2018, którą na podstawie art. 124 ust. 1, 2, 3 i 7 ustawy z 02.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) dalej - u.g.n. orzekł zgodnie z wnioskiem, tj.:

1). ograniczył sposób korzystania z części opisanej nieruchomości o pow. 0,9156 ha, poprzez udzielenie zezwolenia inwestorowi - P. sp. z o.o. na wykonanie na tej nieruchomości gazociągu stalowego o średnicy DN 300 mm, biegnącego wzdłuż istniejącego gazociągu, w pasie terenu o długości 104,5 m w obszarze zajęcia nieruchomości na czas realizacji inwestycji (pas technologiczno-montażowy) o powierzchni 1537,5 m² i powierzchni 208,5 m² strefy eksploatacyjnej (strefa kontrolowana);

2). orzekł, że integralną częścią decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości opisanej w punkcie 1 decyzji stanowi załącznik graficzny nr 1 - rysunek trasy gazociągu przechodzącego przez działkę nr [...] , z oznaczonym kolorem pomarańczowym projektowanym przebiegiem gazociągu - mapa potwierdzona przez kierownika projektu inwestycji strategicznych inwestora;

3). zobowiązał inwestora do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po ułożeniu gazociągu, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania;

4). orzekł, że ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.

Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie organ I instancji przywołał ustawowe przesłanki orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz przedstawił analizę zgromadzonych w toku prowadzonego postępowania materiału dowodowego, który pozwalał stwierdzić, że w sprawie wystąpiły obie przesłanki wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości. Względem zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym wskazano, że działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla rejonu K. w mieście B., przyjętym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z [...].05.2014 r. Zgodnie z wypisem i wyrysem z planu miejscowego, działka nr [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem RR[...] - tereny dla użytkowania rolniczego. Na terenach oznaczonych jako RR zakazuje się lokalizacji budynków i budowli rolniczych. Teren położony jest w pasach technologicznych lub strefach kontrolowanych gazociągów i sieci elektroenergetycznych. Na takiej podstawie organ przyjął, że zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w aspekcie celu na jaki ma ona zostać wykorzystana w związku z realizacją inwestycji, mieści się w ustaleniach planu oraz jest z nimi zgodny. Starosta wskazał również na okoliczności mające świadczyć na fiasko rokowań w sprawie udzielenie zgody na realizację inwestycji. W tym zakresie powołał się na pismo z 08.03.2018 r., którym pełnomocnik inwestora złożył propozycję kwoty wynagrodzenia za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości wraz z propozycją jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu oraz pismo z 06.08.2018 r. z propozycją jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu oraz odszkodowania za wyrażenie zgody na przebudowę gazociągu i udostępnienie gruntu na cele budowlane). Powyższe pisma nie spotkały się z odzewem ze strony właściciela.

Niegodząc się z wydaną decyzją R. P. oprotestował ją odwołaniem, w którym zażądał uznania jej za akt niebędący decyzją, względnie o jej uchylenie w związku z tym, że nie zawiera ona załącznika wymienionego w punkcie 2, który nie został dostarczony odwołującemu, a który jest integralną częścią decyzji. Według odwołującej się strony, brak doręczenia mapki przedstawiającej przebieg gazociągu, która powinna stanowić załącznik do decyzji z naniesionymi strefami inwestycji i eksploatacji, nie mógł zapoznać się z ostatecznym usytuowaniem inwestycji gazowej na jego działce. Odwołujący zauważył przy tym, że przebieg ten ulegał kilkukrotnym zamianom. W przekonania odwołującego, biorąc pod uwagę charakter rozstrzyganej sprawy rozstrzyganej, kwestionowana decyzja powinna być sporządzona na tyle rzetelnie aby niebyło wątpliwości dotyczących przebiegu inwestycji.

Niezależnie od powyższego autor odwołania zwrócił uwagę na kwestie rolno-środowiskowo-klimatyczne związane realizacją przez niego umowy z ARiMR. W tym zakresie wskazał, że rozpoczęcie prac budowlanych i związane z tym zniszczenia powierzchniowej warstwy gleby wraz z istniejącą tam roślinnością, będzie pociągało niekorzystne dla niego konsekwencje prawne i finansowe, co nie zostało wzięte pod uwagę przez organ I instancji. Nadto odwołujący wskazał, że w przypadku braku możliwości ominięcia jego działki, powinna w sprawie poddana analizie możliwość zastosowania techniki przewiertu. Dodatkowo organ powinien zobowiązać inwestora do usunięcia starego gazociągu. W końcowych wywodach odwołania jego autor zakwestionował również fakt przeprowadzenia rokowań, uznając, że przedstawienie żenująco niskiej propozycji odszkodowania nie może być traktowane na równi z rokowaniami. Na tej podstawie odwołujący wywodził, że skoro żadne rokowania nie zostały właściwie przeprowadzone, dlatego nie zostały spełnione warunki umożliwiające wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego na podstawie art. 124 u.g.n.

W dniu 25.03.2021 r. Wojewoda Dolnośląski wydał decyzję nr NRŚ-OR.7536.10.2020.ASi, którą powołując w podstawie prawnej m.in. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł, w ten sposób, że:

1). ograniczył sposób korzystania z części opisanej wyżej nieruchomości, poprzez zezwolenie P. sp. z o.o. z siedzibą w T. na założenie i przeprowadzenie na części działki nr [...] odcinka gazociągu stalowego podwyższonego średniego ciśnienia o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1,6 Mpa i średnicy DN 300 mm relacji L. – C., o następujących parametrach:

a) długości 104,5 m - w tym dwóch odcinków rury przeciskowej o łącznej długości 4,5 m i średnicy DN 450 mm - oraz osi przebiegającej w północnej części działki nr [...] , o punktach załamania przebiegu gazociągu oddalonych 2,3 m oraz 5,1 m od zachodniej granicy działki (wspólnej z działką nr [...]) oraz 13,8 m od północnej granicy działki (wspólnej z działką nr [...]);

b) ułożonego w ziemi na głębokości przykrycia gruntem od 1,4 m do 3,5 m;

c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 2 m - 1 m od osi gazociągu po obu jego stronach - i powierzchni 208,5 m², którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi po obu stronach osi gazociągu, których punkty w miejscach załamania przebiegu ww. obszaru na działce położone są w odległościach:

- 1,3 m i 3,3 m od zachodniej granicy działki (wspólnej z działką nr [...]),

- 4,1 m i 6,1 m od zachodniej granicy działki (wspólnej z działką nr [...]),

- 12,8 m i 14,8 m od północnej granicy działki (wspólnej z działką nr [...]);

2. przebieg oraz granice: obszaru trwałego zajęcia gruntu, opisanego w pkt 1 lit. c decyzji, obszaru zajęcia na czas robót budowlano-montażowych - o powierzchni 1537,5 m² zostały przedstawione na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część decyzji;

3. Okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem gazociągu opisanego w pkt 1 decyzji będzie wynosił łącznie 2 miesiące, liczone od dnia ich rozpoczęcia w granicach działki nr [...] .

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego przedstawiono przebieg dotychczasowego postępowania oraz treść decyzji Starosty Wałbrzyskiego , po czym zweryfikowano pod względem formalnym zgromadzone w aktach administracyjnych dokumenty. Okoliczność ta wpłynęła na przeprowadzenie przez organ II instancji dodatkowego postępowania dowodowego. Wojewoda przeprowadził na tej podstawie analizę spełnienia ustawowych przesłanek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości uznając, że w rozpatrywanym przypadku spełnione zostały warunki niezbędne dla orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Odwołując się do dokumentów, opisano przebieg prowadzonych w sprawie negocjacji. W szczególności organ odwoławczy wskazał, że inwestor przedłożył: 1) pismo z 06.08.2018 r. wraz z projektem umowy, do którego dołączono mapę przedstawiającą przebieg inwestycji na nieruchomości, 2) pismo z 08.03.2018 r. wraz z mapą przedstawiającą przebieg inwestycji na nieruchomości. Ponadto zauważano, że do pisma z 10.07.2019 r., skierowanego do wiadomości współwłaścicieli nieruchomości, inwestor dołączył mapę przedstawiającą definitywny przebieg projektowanego gazociągu. Powyższe dokumenty pozwoliły stwierdzić, że inwestor w toku negocjacji przedstawił zakres planowanych robót budowlanych, wskazując przy tym wprost, że inwestycja polegać będzie na posadowieniu gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia DN 300 o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1,6. MPa na działce nr [...] . Prawidłowo inwestor przedstawił podstawowe parametry projektowanego gazociągu, w tym obszaru trwałego i czasowego zajęcia, a także zaproponował kwotę jednorazowego wynagrodzenia z tytułu wyrażenia zgody na propozycję umiejscowienia gazociągu. Wojewoda zauważył przy tym, że brak porozumienia pomiędzy stronami ogniskował się przede wszystkim na wysokości wynagrodzenia za ustanowienie skutecznego wobec właścicieli nieruchomości uprawnienia P. sp. z o.o. do korzystania z gruntu (np. służebności przesyłu). W piśmie z 08.03.2018 r. spółka wskazała kwotę 1610 zł jako wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu. Następnie, w wystąpieniu z 06.08.2018 r., inwestor zwrócił się do współwłaścicieli nieruchomości z propozycją wynagrodzenia opiewającą na kwotę w wysokości 4 830 zł, stanowiącą sumę kwot 1 610 zł - z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości - oraz 3 220 zł z tytułu odszkodowania za wyrażenie zgody na przebudowę gazociągu i udostępnienie gruntu na cele budowlane. Współwłaściciele nieruchomości nie przystali na żadną z opisanych propozycji, nie przedstawiając własnej. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki uregulowanej w art. 124 ust. 3 u.g.n., nie ma znaczenia, jaka okoliczność stała się przyczyną fiaska negocjacji.

Oceniając spełnienie kolejnej przesłanki wynikającej z art. 124 ust. 1 zd. 2 u.g.n., tj. zgodność ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu - zgodność z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego organ podał, że zgodnie z datowanym na 06.05.2019 r. wypisem z mpzp, działka nr [...] , objęta jest planem miejscowym zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B.(1) z [...].05.2014 r. i przeznaczona pod tereny użytkowania rolniczego (obszar zlokalizowany w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem RR[...]). W zakresie infrastruktury technicznej, zgodnie z § 9 ust. 27 pkt 1 i 4 uchwały, w zakresie lokalizacji urządzeń infrastruktury technicznej obowiązują następujące ustalenia: 1) nowe liniowe urządzenia infrastruktury technicznej mogą być realizowane na terenach i obszarach dróg wewnętrznych i przejść pieszych, a także - z zastrzeżeniem przepisów odrębnych - na terenach dróg publicznych; (...)

4) dopuszcza się lokalizowanie i przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej na innych niż wymienione w pkt 1 i 3 terenach, o ile nie zostaną zakłócone podstawowe funkcje tych terenów oraz nie zostanie zajęte więcej niż 10% powierzchni jednostki terenowej i nie zostaną naruszone ustalenia planu miejscowego oraz odrębne przepisy, w tym o ochronie gruntów rolnych i leśnych; (...).

Organ właściwy instancyjnie zaznaczył, że plan miejscowy przewiduje przebieg gazociągu na działce nr [...] , czego wyrazem jest zaznaczenie przebiegu gazociągu DN 500 o ciśnieniu 1,6 MPa wraz ze strefą ograniczeń w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu na rysunku planu. Organ odwoławczy pozyskał przy tym wyrys z mpzp, sporządzony dla działki nr [...] , w skali 1:3000, na którym oznaczono umiejscowienie gazociągu w terenie oznaczonym symbolem RR[...]. Zgodnie z treścią rysunku planu i jego legendy przez część działki przebiega "gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia 1,6 MPa DN 500, DN 150, DN 100". Jednocześnie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 26 mpzp, obowiązującym ustaleniem planu jest widniejące na rysunku planu oznaczenie graficzne gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia 1,6 MPa o średnicy DN 500. Z kolei w myśl § 2 ust. 7 mpzp, pozostałe oznaczenia graficzne posiadają charakter informacyjny i nie określają lokalizacji obowiązujących ustaleń niniejszej uchwały. Na tej podstawie Wojewoda przyjął, że jakkolwiek gazociąg podwyższonego ciśnienia 1,6 MPa DN 500 posiada znaczenie obowiązujące, lecz oznaczenie na rysunku planu orientacyjnego zasięgu strefy ograniczeń w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu od linii elektroenergetycznej lub od gazociągu posiada charakter informacyjny, jako niewymienione w § 2 ust. 1 uchwały planistycznej. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że lokalizację na rysunku planu odcinków gazociągów planowanego i istniejącego na działce nr [...] względem jej granic i pozostałych punktów charakterystycznych ustalił poprzez porównanie ze sobą wyrysu z planu miejscowego i wykonanej przez spółkę w skali 1:500 mapy zawierającej zwymiarowanie odległości punktów załamania przebiegu osi projektowanego gazociągu od granic działki nr [...] , dołączonej przez inwestora do pisma z 22.05.2020 r. (dalej jako: "mapa Inwestora"). Mapa inwestora, sporządzona przez osobę uprawnioną, zawiera rysunek osi gazociągu oraz pasa zajęcia - zarówno trwałego, jak i na czas wykonania robót budowlano-montażowych - z uwzględnieniem ich odległości od granic lub narożników działki. Na podstawie mapy inwestora - sporządzonej na podkładzie graficznym mapy zasadniczej - na której uwidoczniono przebieg istniejącego gazociągu DN 500 o ciśnieniu 1,6 MPa, Wojewoda ustalił, że trasa projektowanego gazociągu DN 300 o ciśnieniu 1,6 MPa będzie wprawdzie nieznacznie przesunięta względem osi istniejącego gazociągu, lecz będzie się mieściła wraz ze strefą kontrolowaną w granicach strefy ograniczeń w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu od gazociągu, wyznaczonej na rysunku planu dla gazociągu DN 500. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że szerokość strefy kontrolowanej projektowanego gazociągu - 2 m (1 m w obie strony od osi gazociągu) jest wielokrotnie mniejsza od wyznaczonej w planie miejscowym, szerokości strefy ograniczeń w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu od gazociągu, wynoszącej 50 m, przy czym jest ona zgodna z wymogiem wynikającym z § 10 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26.04.2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r., poz. 640).

Na podstawie pisma spółki z 17.12.2018 r., ustalono, że sporna inwestycja, obejmująca posadowienie gazociągu o średnicy DN 300 mm i ciśnieniu 1,6 MPa, stanowi przedsięwzięcie celu publicznego. Przedsięwzięcie polegać będzie na wymianie starego i wyeksploatowanego gazociągu DN 500 mm na nowy DN 300 mm, wykonany przy zastosowaniu najnowszych technologii, poprzez jego posadowienie równoległe do gazociągu istniejącego. Natomiast po zakończeniu budowy projektowanego gazociągu, istniejący gazociąg DN 500 mm zostanie na trwałe wyłączony z eksploatacji.

Powołując się na § 9 ust. 27 pkt 1 mpzp, organ odwoławczy zauważył, że co do zasady urządzenia infrastruktury technicznej powinny być prowadzone na terenach i obszarach dróg wewnętrznych i przejść pieszych, a także - z zastrzeżeniem przepisów odrębnych - na terenach dróg publicznych. Odstępstwem od ww. reguły jest dopuszczenie w § 9 ust. 27 pkt 4 mpzp lokalizowania i przebudowy urządzeń infrastruktury technicznej na innych niż wymienione w pkt 1 terenach, o ile nie zostaną zakłócone podstawowe funkcje tych terenów oraz nie zostanie zajęte więcej niż 10% powierzchni jednostki terenowej i nie zostaną naruszone ustalenia planu miejscowego oraz odrębne przepisy, w tym o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Jeżeli stosunek powierzchni planowanego gazociągu na działce nr [...] (ujętej jako jego długość na działce pomnożona przez jego szerokość bez strefy kontrolowanej, o której nie ma mowy w wyżej powołanym przepisie) do powierzchni ww. działki (9156 m²), pokrywającej się z powierzchnią jednostki terenowej RR[...], wynosi ≈ 0,34% [tj. (0,3 m x 104,5 m): 9156 m²], to zdaniem Wojewody nie ulega wątpliwości, że projektowany gazociąg o średnicy DN 300 mm zajmie mniej niż 10% powierzchni jednostki terenowej RR[...]. Wojewoda uznał, że przeprowadzenie gazociągu na nieruchomości, na której plan przewiduje jako obowiązującą normę przebieg istniejącego gazociągu, nie będzie skutkować zakłóceniem podstawowej funkcji terenu RR[...], tj. użytkowania rolniczego. Uznając za spełnione pozostałe przesłanki zastosowania § 9 ust 27 pkt 4 mpzp, organ II instancji przyjął, że przepis ten dopuszcza przeprowadzenie projektowanego gazociągu na terenie RR[...]. Uzupełnia on zatem § 32 mpzp, który normuje zasady zagospodarowania między innymi w jednostce RR[...], lecz nie zawiera ustaleń w zakresie infrastruktury technicznej.

Dalej Wojewoda podał, że wymiana gazociągu DN 500 na gazociąg DN 300 stanowi jedyną metodę modernizacji/przebudowy sieci gazowej o wskazanym ciśnieniu, gwarantującą wieloletnią bezpieczną i niezawodną eksploatację. Stary wyeksploatowany gazociąg zostanie przy tym trwale wyłączony z eksploatacji i oznaczony na mapach geodezyjnych jako nieczynny przez co nie będzie ograniczał nieruchomości. Ponadto powołując się na pismo inwestora z 22.05.2020 r. organ wskazał na brak możliwości odcinkowego wyłączenia istniejącego gazociągu z eksploatacji na czas przebudowy. Wskazał również, że średnica odcinka gazociągu na działce nr [...] ulegnie zmniejszeniu z 500 mm do 300 mm, przy czym na odcinku 4,5 m będzie przebiegać rura przeciskowa o średnicy 450 mm. Wnioskując z większego na mniejsze (argumentum a maiori ad minus), organ stwierdził, że skoro mpzp dopuszcza na działce nr [...] obecność gazociągu o średnicy 500 mm, to tym bardziej za zgodny z planem miejscowym należy uznać przebieg na jej terenie gazociągu o mniejszej średnicy - 300 mm, co również odnosi się do rury przeciskowej o średnicy 450 mm. Projektowany gazociąg będzie przy tym przesyłał gaz o takim samym ciśnieniu, jak istniejący - tj. 1,6 MPa. Skoro zatem w § 2 ust. 1 pkt 26 i § 7 ust. 1 pkt 4 mpzp określono ciśnienie gazociągu - 1,6 MPa, to zdaniem organu, brak zmiany wartości ciśnienia gazu potwierdza zasadność tezy o zgodności inwestycji z planem miejscowym.

Wojewoda wyjaśnił, że odległości punktów załamania przebiegu granic obszaru stałego zajęcia od zachodniej granicy działki (1,3 m i 3,3 m oraz 4,1 m i 6,1 m) otrzymano w wyniku - odpowiednio - odjęcia 1 m (szerokość obszaru zajęcia w jedną stronę od osi sieci) od wartości 2,3 m oraz 5,1 m (odległości punktów załamania przebiegu osi sieci) gazociągu od zachodniej granicy działki nr [...] ) i dodania 1 m do wartości 2,3 m oraz 5,1 m. Analogicznie obliczono odległości punktów załamania przebiegu granic obszaru stałego zajęcia od północnej granicy parceli nr [...] (12,8 m i 14,8 m), przy czym w obliczeniach wykorzystano odcinek o długości 13,8 m (odległość punktu załamania przebiegu osi projektowanego gazociągu od północnej granicy ww. działki).

W dalszych motywach uzasadnienia decyzji odwoławczej przedstawiono okoliczności świadczące o spełnieniu wymogu uwzględnienia przy ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości jak najmniejszej uciążliwości wybranego wariantu przebiegu inwestycji dla właściciela nieruchomości. W tym zakresie zaznaczono, że z wyjaśnień inwestora wynika, że lokalizacja projektowanego gazociągu DN 300 mm poza granicami działki nr [...] nie jest możliwa przede wszystkim z uwagi na fakt, że głównym zamierzeniem przebudowy jest zastąpienie istniejącego gazociągu. Z tego względu przebudowany odcinek musi łączyć się z istniejącymi stacjami gazowymi, a tym samym przebiegać będzie wzdłuż istniejącego gazociągu. Ponadto projektant w ramach opracowania dokumentacji projektowej przeprowadził analizę możliwości lokalizacji projektowanej sieci gazowej w terenie oraz szczegółowo zbadał możliwość lokalizacji sieci gazowej z uwagi na ukształtowanie terenu, istniejące uzbrojenie podziemne i nadziemne, w tym zagospodarowanie danej nieruchomości pod kątem najmniejszej uciążliwości umiejscowienia. Wskazana przez projektanta trasa zaprojektowanego gazociągu jest optymalna z punktu widzenia możliwości przeprowadzenia prac w ramach przebudowy, uwzględnia ona również warunki terenowe, istniejące uzbrojenia i zagospodarowania terenu. Wojewoda zauważył również, że w sąsiedztwie działki nr [...] gazociąg przekracza potok L. i dwie drogi, co w głównym stopniu kształtuje jego trasę. Dla ustalonego przebiegu przekroczenia potoku inwestor podpisał umowę z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie. Ponadto zaprojektowanie gazociągu o wskazanych parametrach, zgodnie z obowiązującymi zasadami i normami, wymaga odcinków możliwie jak najdłuższych z prostym przebiegiem. Wszelkie załamania gazociągu winny być wykonywane pod odpowiednim kątem i wpływają negatywnie na jego hydraulikę oraz późniejszą eksploatację. Dlatego powinny być ograniczone do niezbędnego minimum. Powołując się na pisma inwestora z 17.12.2018 r. i 22.05.2020 r. oraz dołączonego do niego załącznika graficznego Wojewoda wskazał, że realizacja gazociągu DN 300 metodą bezwykopową (poprzez przewiert/przecisk), nie jest uzasadniona w większym zakresie niż przy granicach działki nr [...] z parcelą o przeznaczeniu drogowym. Zauważano, że taki przewiert wymagałoby wykonania co najmniej trzech wykopów (komory technologiczne) o znacznej powierzchni. Ponadto jest to technologia kosztowna i stosowana w sytuacji braku innych możliwości technicznych budowy, np. przy przekroczeniach cieków wodnych lub pasa drogowego.

Za pozbawione znaczenia prawnego z punktu widzenia przesłanek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości organ II instancji potraktował wątpliwości odwołującego dotyczące kwalifikacji prawnej inwestycji, tj. czy stanowi ona budowę, czy przebudowę gazociągu, względnie inny rodzaj robót budowlanych. W tym zakresie stwierdził, że kwalifikacja inwestycji jako budowy (rozbudowy) bądź przebudowy będzie niezbędna przy uzyskiwaniu pozwolenia na budowę (rozbudowę)/przebudowę.

Wojewoda wyjaśnił, że w sentencji decyzji w sposób precyzyjny oznaczono przebieg osi gazociągu i obszar trwałego zajęcia gruntu. Działanie to wynikało z konieczności wskazania szczegółowo przebiegu obiektu liniowego, zwłaszcza jego usytuowania względem granic działek i granic pasa technologicznego/obszaru zajęcia w części opisowej decyzji. Podzielono przy tym zarzut odwołania dotyczący doręczenia egzemplarza decyzji bez załącznika graficznego. Tym samym organ stwierdził, że doręczona stronie decyzja jest niekompletna w zakresie rozstrzygnięcia, a sam fakt doprowadzenia przez organ do tego typu sytuacji świadczy o braku zachowania należytej dbałości na etapie finalizacji sprawy.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących utraty przez współwłaściciela nieruchomości dotacji z ARiMR, co będzie następstwem przeprowadzenia na działce nr [...] robót budowlano-montażowych, Wojewoda uznał, że takie zarzuty nie mają związku z żadną z przesłanek wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, wynikających z art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n. Kwestia ta nie mogła być zatem rozpatrywana przez orzekające w tej sprawie organy, jako pozostająca bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Za bezpodstawny organ uznał również zarzut dotyczący braku orzeczenia przez starostę o zobowiązaniu inwestora do usunięcia z nieruchomości istniejącego gazociągu po wybudowaniu gazociągu projektowanego. W tym zakresie organ wskazał, że przepis art. 124 u.g.n., stanowi jedynie o "zakładaniu i przeprowadzeniu na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów", nie przydaje zatem organowi orzekającemu kompetencji do nałożenia na spółkę powinności usunięcia infrastruktury liniowej z nieruchomości. Drugie z wyżej opisanych zobowiązań może być przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie prowadzonej w oparciu o art. 124b u.g.n.

W wywiedzionej na powyższą decyzję skardze R. P. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organu II instancji, względnie o jej uchylenie. Żądania skargi oparto na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy art. 7 i 8 w zw. z art. 75 § 1 , art 77 § 1, art. 76 § 1 i art 80 k.p.a. a w szczególności:

- niezachowanie należytej staranności w wyjaśnianiu stanu faktycznego sprawy i brak rozpatrzenia części zgłaszanych przez skarżącego w I instancji zarzutów poprzez stwierdzenie, że są one nieistotne, a także decydowanie jedynie na korzyść strony przeciwnej,

- skoncentrowanie się jedynie na elemencie wzrostu kosztów inwestora gdyby przebieg inwestycji zlokalizowany był poza działką nr [...] , do czego organ nie dopuścił, bez uwzględniania tego, że przebieg nowej nitki, gdyby została umieszczona na tej działce, wiązałby się z wyższymi kosztami dla właściciela, co już zostało dopuszczone,

- pomijanie faktu, że nowy projekt przebiegu gazociągu nie jest modernizacją starego gazociągu, ale jest zupełnie nową inwestycją, która polega na położeniu całkowicie nowej i odrębnej instalacji, ponieważ stary odcinek nie jest ani modernizowany ani nawet wykopywany, a zatem nie ma logicznej potrzeby trzymania się jej wcześniejszego przebiegu, tym bardziej, że sam inwestor przedstawiał w toku postępowania projekty znacznie odbiegające swoją lokalizacją od obecnej lokalizacji,

- zaniedbanie ustalenia tego, gdzie znajdują się i gdzie mogą znajdować się stacje gazowe, o których donosi inwestor i nie odwołanie się do niezależnej ekspertyzy lecz jedynie bazowanie na tym, co stwierdził w tej sprawie inwestor, bez logicznego założenia, że jako strona jest on w tym wysoce nieobiektywny,

- niezweryfikowanie faktu, że realizacja przebiegu gazociągu zgodnie z propozycjami skarżącego omijałyby jakiekolwiek stacje gazowe i przyjmowanie bezkrytycznie tego, co twierdzi inwestor,

- brak wywiedzenia z materiału dowodowego, a w szczególności z załączonych przez skarżącego propozycji przebiegu gazociągu, logicznego wniosku, że projekt proponowany przez skarżącego ma znacznie więcej odcinków prostych i mniejszą długość niż analogiczny odcinek w projekcie inwestora, a zatem ten pierwszy lepiej spełnia de facto podane w treści decyzji kryteria techniczne dotyczące załamań i długości, od projektu forsowanego przez inwestora,

- jednostronne skoncentrowanie się na tym, że inwestor nie może zmienić przebiegu nowej nitki gazociągu w związku z tym, że zawarł już różne umowy, w tym z Wodami Polskimi, w sytuacji w której fakt zawarcia umów przez właściciela działki z instytucjami takimi jak ARiMR w zakresie realizacji wieloletnich zobowiązań środowiskowo-przyrodniczych został zupełnie pominięty, a jak wyraził się w decyzji Wojewoda nie zostało to w ogóle nawet wzięte pod uwagę przy rozstrzyganiu sporu,

- niewłaściwe wnioskowanie, że nowa nitka gazociągu niesie korzyści dla właściciela działki zmniejszając strefę ochronną do 3m, w sytuacji w której gdyby gazociąg w ogóle działkę omijał, to strefa ta skurczyłaby się do zera,

- pomijanie oczywistego faktu, że inwestor mimo wszystko dysponuje większą od właściciela mobilnością co do możliwości przesunięcia inwestycji ze spornego terenu, bo właściciel działki jej nie może przesunąć,

- jednostronne opowiadanie się za argumentacją inwestora w zakresie zwiększenia kosztów inwestycji w przypadku ominięcia działki nr [...] w sytuacji, gdy koszty takie należą do inwestora i takimi muszą pozostać, a zatem możliwość zrealizowania oszczędności kosztem dewastacji działki właściciela i zniszczenia cennego siedliska przyrodniczego przynoszącego mu przychód nie może być ich usprawiedliwieniem,

- jednostronne obwinianie skarżącego o utrudnianie realizacji celu publicznego, w sytuacji gdy to inwertor zachowuje się obstrukcyjnie, nie wykazując chęci przesunięcia inwestycji i to z jego wyłącznej winy cel ten nie jest realizowany, bo uznał, że ważniejsze od tego celu są oszczędności,

- niejednakowe traktowanie stron i pomijanie racji skarżącego widoczne nawet przy porównaniu ilości stron decyzji poświęconych problemom inwestora, z ciągłym odwoływaniem się do jego rosnących kosztów w zakresie 10 stron, w porównaniu do zaledwie 1/2 strony poświęconej odpowiedziom na 3 zarzuty skarżącego bez podjęcia się nawet ich zbadania,

- pomijanie faktu, że inwestor ostatnie pismo do właściciela w trakcie rzekomych rokowań wysłał w dniu 10.07.2019 r., tj. w okresie wakacyjnym, kiedy to właściciel nie przebywał przez okres 3 tygodni pod adresem korespondencyjnym i nie miał fizycznej możliwości odbioru pisma ani nawet dowiedzenia się o tym, że takie pismo od inwestora w ogóle było i pominięcie okoliczności, że inwestor powinien był w takim okresie tak ważne pismo wysłać ponownie, czego nie uczynił,

- pomijanie, że data widniejąca na ostatnim projekcie będącym załącznikiem do decyzji Wojewody to 17.09.2019 r., a zatem w dniu 10.07.2019 r., w momencie wysłania pisma do skarżącego projekt ten w ogóle jeszcze nie istniał, co dowodzi tego, że wersja ostateczna nie mogła zostać mu dostarczona nawet gdyby to pismo odebrał.

W udzielonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji.

Kontrolą sądową objętą w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Dolnośląskiego, którą uchylono w całości decyzję Starosty Wałbrzyskiego i wydano merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie, w której orzeczono o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości należącej do skarżącego. Reformacyjny charakter decyzji Wojewody Dolnośląskiego obliguje w pierwszym rzędzie do odniesienia się do prawidłowości zastosowania w sprawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Zasadniczo zastosowanie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uprawnia organ odwoławczy do wydania decyzji reformatoryjnej, a więc stanowi o możliwości podjęcia innego rozstrzygnięcia niż organ I instancji, po rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie w drugiej instancji. Nadto w postępowaniu odwoławczym organ II instancji jest organem o kompetencjach merytorycznych, a przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. daje organowi odwoławczemu możliwość orzeczenia co do istoty sprawy.

Wobec braku twierdzeń skargi co do możliwości zastosowania przez Wojewodę Dolnośląskiego, względem omawianego przepisu, należy jedynie potwierdzić słuszność stanowiska organu II instancji odnośnie wadliwości decyzji Starosty Wałbrzyskiego w zakresie uchybień dotyczących załącznika graficznego do decyzji oraz konieczności zawarcia w sentencji decyzji szczegółowych informacji na temat przebiegu obiektu liniowego, zwłaszcza jego usytuowania względem granic działek i granic pasa technologicznego. W przekonaniu Sądu, dostrzeżone przez organ II instancji w tym zakresie nieprawidłowości decyzji pierwszo-instancyjnej były oczywiste i stanowiły o konieczności eliminacji w postępowaniu odwoławczym decyzji wydanej z naruszeniem prawa. Stan sprawy uprawniał jednocześnie organ odwoławczy do podjęcia rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że Wojewoda Dolnośląski prowadził dodatkowe postępowanie dowodowe z dokumentów, jednakże zastosowanie tego uprawnienia odbyło się z poszanowaniem przepisów procedury administracyjnej.

Przechodząc do zarzutów skargi przede wszystkim należy mieć na względzie, że wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n. uprawnienie organu administracyjnego do ograniczenia prawa właściciela ma charakter wyjątkowy i może być realizowane tylko wówczas, gdy nie ma zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości niezbędnych prac związanych z realizacją określonej inwestycji infrastrukturalnej, a negocjacje między inwestorem a właścicielem nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora (wnioskodawcy) na daną nieruchomość. Niewątpliwie również decyzje wydawane na podstawie art. 124 u.g.n. naruszają interes właściciela nieruchomości poprzez ograniczenie prawa własności. Z tego powodu ustawodawca dopuścił możliwość ich wydawania jedynie w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi. Jednocześnie zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle określony, a zatem należy wskazać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd, że przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii.

W myśl art. 124 ust. 2 u.g.n., udzielenie zezwolenia następuje z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Przepis ten stanowi wyjątek od przyjętej w art. 113 ust. 1 ustawy zasady, zgodnie z którą nieruchomość może być wywłaszczona tylko na rzecz Skarbu Państwa albo na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, gdyż na jego podstawie postępowanie może być wszczęte także na wniosek podmiotu, który realizuje inwestycję celu publicznego. Zgodnie z art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1.

W niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki, które warunkują wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 u.g.n. Bezsporny jest bowiem fakt, że spółka, która wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, jest podmiotem realizującym cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Uprzywilejowana pozycja podmiotu realizującego cel publiczny w niniejszym postępowaniu wynika wprost z treści art. 124 ust. 1 ustawy. Chybione są przy tym zarzuty skargi dotyczące jednostronnego opowiadania się za argumentacją P. sp. z o.o. i nierównego traktowania stron postępowania. Wbrew zarzutom skargi organy administracji prawidłowo przeanalizowały dokumenty dołączone do wniosku i pisma skarżącego, złożone w toku postępowania, co czyni bezzasadnym zarzut obrazy art. 7 i art. 8 w zw. z art. 75 § 1 , art. 77 § 1, art. 76 § 1 i art. 80 k.p.a.

Sporna inwestycja związana jest z przebudową istniejącego gazociągu o średnicy DN 500 mm Polega ona na jego wymianie na gazociąg o średnicy DN 300 mm. Zdaniem Sądu, w świetle zgłaszanych przez skarżącego zastrzeżeń, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, czy prowadzone prace mają stanowić budowę nowej infrastruktury, czy też przebudowę infrastruktury już istniejącej, gdyż art. 124 ust. 1 u.g.n. obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii. Co więcej w realiach badanej sprawy skarżący, jako współwłaściciel nieruchomości ze względu na ulokowanie na niej gazociągu jeszcze przed orzeczeniem przez organ o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, w istocie już był zobligowany do uwzględnienia tego faktu w potencjalnych zamiarach m.in. związanych z przystąpieniem do realizacji programu rolno-środowiskowo-klimatycznego. Zasadnie przy tym stwierdził organ II instancji, że kwestia ewentualnej utraty przez skarżącego otrzymywanych z tego tytułu dopłat, nie ma znaczenia przy wydawaniu decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Przyjdzie jednocześnie zauważyć, że decyzja oparta o art. 124 u.g.n. stanowi jedynie tytuł do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w granicach określonych w decyzji ograniczającej sposób korzystania. Nie jest to zatem decyzja wywłaszczeniowa, która pozbawiałaby skarżącego prawa własności nieruchomości. Skarżący może bowiem nadal użytkować - zgodny z przeznaczeniem – należącą do niego nieruchomość. Szczegółowe obowiązki nałożone na inwestora w związku z przystąpieniem do wykonywania konkretnych robót budowlanych - wynikają z przepisów prawa budowlanego i będą skonkretyzowane w pozwoleniu na budowę. Również dopiero na etapie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę może być rozważana kwestia ewentualnego zobligowania inwestora do przedstawienia nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z uwagi na okoliczność, że na działce nr [...] jest realizowany program rolno-środowiskowo-klimatyczny (zob. art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko).

Wojewoda Dolnośląski w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wnikliwy uzasadnił ziszczenie się przesłanek umożliwiających zastosowanie art. 124 u.g.n. W szczególności organ powołał się na przeprowadzenie nieskutecznych rokowań ze skarżącym. Nie budzi przy tym wątpliwości, że z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki uregulowanej w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie ma zaznaczenia okoliczności przedstawienia zbyty niskiej - zdaniem skarżącego - propozycji odszkodowania. Rolą organu jest zbadanie jedynie faktu, czy rokowania się odbyły oraz czy na ich podstawie strony zawarły porozumienie, czy też do porozumienia pomiędzy stronami nie doszło. Zaznaczyć przy tym należy, że przepis 124 ust. 3 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań, ani dokumentów, z jakimi inwestor musi wystąpić do właściciela gruntu w celu uzyskania zgody na udostępnienie nieruchomości, nie nakłada również na inwestora obowiązku poinformowania właściciela na piśmie, że rokowania w sprawie uważa za zakończone. Strony nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań, oprócz obowiązku ich zainicjowania. Ustawodawca w żaden sposób nie formalizuje momentu zakończenia rokowań. Zakończenie rokowań może więc nastąpić w każdym czasie, chociażby wtedy, gdy w ocenie którejś ze stron, nie ma szans na zawarcie porozumienia. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył możliwości prowadzenia negocjacji w okresie urlopowym. Zgodzić się należy przy tym z wyrażoną przez organ odwoławczy oceną skuteczności doręczenia korespondencji z 10.07.2019 r. Adresat tej przesyłki, przez wzgląd na jej dwukrotną awizację (art. 61 § 1 zd. 1 k.c.), miał możliwość zapoznania się z treścią pisma, zatem oświadczenie woli inwestora zostało skutecznie wyrażone wobec skarżącego.

Zdaniem składu orzekającego Sądu trafnie organ II instancji wyprowadził wniosek na temat spełnienia także przesłanki zgodności ograniczenia korzystania z nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 124 ust.1 pkt 2 u.g.n.). Zgodnie z § 9 ust. 27 pkt 1 i 4 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w B.(1) z [...].05.2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu K. w mieście B., w zakresie lokalizacji urządzeń infrastruktury technicznej obowiązują następujące ustalenia: 1) nowe liniowe urządzenia infrastruktury technicznej mogą być realizowane na terenach i obszarach dróg wewnętrznych i przejść pieszych, a także - z zastrzeżeniem przepisów odrębnych - na terenach dróg publicznych; (...) 4) dopuszcza się lokalizowanie i przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej na innych niż wymienione w pkt 1 i 3 terenach, o ile nie zostaną zakłócone podstawowe funkcje tych terenów oraz nie zostanie zajęte więcej niż 10% powierzchni jednostki terenowej i nie zostaną naruszone ustalenia planu miejscowego oraz odrębne przepisy, w tym o ochronie gruntów rolnych i leśnych; (...). Jednocześnie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 26 planu, obowiązującym jego ustaleniem jest widniejące na rysunku planu oznaczenie graficzne gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia 1,6 MPa o średnicy DN 500. W myśl § 2 ust. 7 planu, pozostałe oznaczenia graficzne posiadają charakter informacyjny i nie określają lokalizacji obowiązujących ustaleń uchwały planistycznej.

Należy zatem stwierdzić, że plan miejscowy przewiduje lokalizację w obrębie działki nr [...] gazociągu DN 500 o ciśnieniu 1,6 MPa wraz ze strefą ograniczeń w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu od gazociągu, wynoszącą 50 m. Sama działka nr [...] przeznaczona jest pod tereny użytkowania rolniczego (jednostka planistyczna oznaczona symbolem RR[...]). Na podstawie przedstawionej regulacji planistycznej Wojewoda trafnie skonkludował zgodność planowanej inwestycji z § 9 ust. 27 pkt 4 uchwały planistycznej. Biorąc pod uwagę, że stosunek powierzchni planowanego gazociągu na działce nr [...] (ujętej jako jego długość na działce pomnożona przez jego szerokość bez strefy kontrolowanej) do powierzchni działki (9156 m²), pokrywającej się z powierzchnią jednostki terenowej RR[...], wynosi

0,34% [tj. (0,3 m x 104,5 m): 9156 m²], to nie ulega wątpliwości, że projektowany gazociąg o średnicy DN 300 mm zajmie mniej niż 10% powierzchni jednostki terenowej RR[...]. Podzielić zatem należało stanowisko Wojewody, że w takich uwarunkowaniach planistycznych, przeprowadzenie spornego gazociągu na działce nr [...] , nie będzie skutkować zakłóceniem podstawowej funkcji tego terenu, tj. użytkowania rolniczego.

Sąd nie uwzględnił zarzutu skarżącego co do brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności braku należytego przeanalizowania możliwość zmiany przebiegu gazociągu w takim sposób, że zmodernizowany odcinek omijałby działkę nr [...] lub też zostałaby wykonany metodą przewiertu. Przede wszystkim Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.03.2017 r. w sprawie I OSK 99/17, zgodnie z którym organ w sprawie prowadzonej w trybie art. 124 u.g.n. nie jest uprawniony do badania uciążliwości inwestycji liniowej na konkretnej nieruchomości, gdyż taki obowiązek nie wynika z treści ww. przepisu. Kwestia ta jest badana w postępowaniu planistycznym, a także jeżeli wymagają tego przepisy szczególne, w postępowaniu, które kończy się wydaniem decyzji środowiskowej. Niezależnie jednak od powyższego Wojewoda rozważył przebieg planowanej inwestycji w kontekście jej uciążliwości dla nieruchomości skarżącego. W uzasadnieniu decyzji, zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., organ II instancji dokonał analizy trasy przebiegu gazociągu. Wskazał na kluczową jego zdaniem okoliczność, polegająca na tym, że głównym zamierzeniem inwestycji jest zastąpienie/zmodernizowanie istniejącego gazociągu relacji L. – C., a nie budowa zupełnie nowego gazociągu. Taka przebudowana z swoich założeniach wiąże się z wykorzystaniem już istniejącej infrastruktury (stacji gazowych). W związku z tym optymalna okazała się lokalizacja nowego gazociągu wzdłuż istniejącego gazociągu. Jak wynika z uzasadnienia decyzji przyjęte rozwiązanie lokalizacyjne poprzedzone zostało analizą ukształtowanie terenu (w sąsiedztwie działki nr [...] gazociąg przekracza potok i dwie drogi) oraz istniejącego uzbrojenia terenu. Wojewoda wskazał również na kwestie wynikające konieczności zapewnienia odpowiednich parametrów technicznych i technologicznych. Determinują one rozwiązania projektowe, w tym ilość załamań gazociągu, które winny być wykonywane pod odpowiednim kątem. Powyższe czynniki miały wpływ na trasę gazociągu.

Skład orzekający Sądu nie podzielił również stanowiska skarżącego jakoby decyzja naruszała prawo z tej przyczyny, że nie zawiera nakazu usunięcia wyłączanej z eksploatacji sieci gazowej znajdującej się na nieruchomości skarżącego. Przepis art. 124 u.g.n., stanowiący jedynie o "zakładaniu i przeprowadzeniu na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów", nie przydaje organowi orzekającemu kompetencji do nałożenia na spółkę powinności usunięcia starego gazociągu.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie materialnoprawne przesłanki wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. W ocenie Sądu, organ II instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy oraz zgromadził, a następnie rozpatrzył materiał dowodowy niezbędny do poczynienia ustaleń faktycznych i wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie jest prawidłowa, a uzasadnienie wyrażonego stanowiska znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.