Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 159/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1 i art. 15 ust. 4
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany (spr.) Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 15 lipca 2008 r. spraw ze skarg B.N. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone decyzje jak i poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r. znak [...], [...] 2) określa, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej B.N.kwotę 2159 (słownie: dwa tysiące sto pięćdziesiąt dziewięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 159/08

Uzasadnienie

B. N. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo-Usługowa "A" dokonała w dniach 4 grudnia 2002r.i 29.01.2003 r. zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towaru sprowadzonego z Chin, który określono jako "produkt leczniczy pochodzenia roślinnego Ginseng Royal Jelly w postaci płynnej" (zwany dalej: preparat GRJ). Podstawę zgłoszeń stanowiły JDA SAD nr 100400/00/014579 i JDA SAD nr E13/100400/00/000798, w których zadeklarowano kod PCN 3004 40 10 0, ze stawką celną konwencyjną w wysokości 6 % i stawką podatku VAT 7 %.

Do zgłoszeń celnych dołączono m.in. fakturę nr 0256322A z dnia 18 listopada 2002 r., świadectwo form A nr BJG2B00024/156, deklarację wartości celnej, świadectwo rejestracyjne nr 5826 z dnia 26 kwietnia 1998 r. oraz normę nr ZN/03.94., fakturę nr 0256325A z dnia 23 grudnia 2002r. świadectwa form A nr BJG2/B00024/180, świadectwo rejestracyjne nr 5826 z dnia 26 kwietnia 1998 r., analizę nr 69/04 Instytutu Leków w Warszawie oraz wzór etykiety.

Decyzją z dnia (...) lipca 2003 r., nr (...) i decyzją z dnia (...) września 2004 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Celnego uznał powyższe zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanego kodu Taryfy celnej, zastosowanej stawki celnej oraz kwoty długu celnego. W wydanych decyzjach za prawidłowy uznano kod taryfowy 2208 90 69 9, z uwagi na charakter i przeznaczenie preparatu, zawartość w nim alkoholu etylowego na poziomie 2% oraz z uwagi na fakt, iż w dniu zgłoszenia towaru do procedury celnej strona w sposób nieuprawniony posługiwała się świadectwem rejestracji nr 5826. Kwotę długu celnego obliczono z zastosowaniem stawki konwencyjnej w wysokości 268% minimum 6 EUR%/hl.

Decyzją z dnia (...) października 2003r. nr (...) Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania B. N. od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) lipca 2003 r uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy materialno-prawnej i w tym zakresie doprecyzował podstawę prawną oraz w części dotyczącej określenia sposobu obliczenia odsetek wyrównawczych podał poprawiony wzór stosowany do obliczenia wysokości odsetek wyrównawczych, zaś w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Natomiast po rozpatrzeniu odwołania B. N. od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...).09.2004r., Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia (...) lipca 2005 r. nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał za prawidłową klasyfikację towaru dokonaną przez Naczelnika Urzędu Celnego w obu decyzjach, uznając, że preparat GRJ w świetle obowiązującego prawa nie jest ani środkiem farmaceutycznym, ani lekiem. Zataryfikowanie przedmiotowego towaru do pozycji 3004 Taryfy celnej nie znajduje - w ocenie organu odwoławczego - uzasadnienia, Ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż preparat GRJ ze względu na swój skład i przeznaczenie jest preparatem o charakterze uzupełniającym i wspomagającym, działającym pomocniczo w zapobieganiu określonym schorzeniom, nie jest natomiast produktem, który ma samodzielne zastosowanie w bezpośredniej terapii. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowy preparat nie jest lekiem w rozumieniu Taryfy celnej, bowiem nie spełnia wymogów działu 30. W ocenie tego organu zaklasyfikowanie GRJ do pozycji taryfowej 2208 90 69 9 jest zgodne z zasadami klasyfikacji taryfowej, w tym z regułą nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS).

W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia 16.04.2004r Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru określonego w zgłoszeniu celnym z dnia 04.12.2004r. JDA SAD nr E13 100400/00/014579 ,a następnie decyzją znak (...) z dnia (...).04.2007r. określił w prawidłowej wysokości podatek od towarów i usług należny z tytułu importu w wysokości 6.181,00 zł.

Także postanowieniem z dnia [...] 03.2007r wszczął postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości tegoż podatku, określonego w zgłoszeniu celnym z dnia 29.01.2003r. JDA SAD nr E13 100400/00/000798. Decyzją z dnia (...).04.2007r. znak (...) określił w prawidłowej wysokości podatek od towarów i usług należny z tytułu importu towaru w wysokości 2.162,00 zł

Od powyższych decyzji strona złożyła odwołanie.

Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w aktach spraw Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia (...) listopada 2007r. znak: (...) i (...) na podstawie art. 233 §1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. nr 8, poz. 60, z zm. powołanej dalej jako Ordynacja podatkowa), art. 34 ust.4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. nr 54, poz. 535, z zm. powołanej dalej jako ustawa o VAT z 2004r.) i art. ust.2, art.6 ust.7, art. 15 ust.4, art. 18 ust.1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz. U. nr 11, poz. 50 z zm. powołanej dalej jako ustawa o VAT z 1993r.) utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Na wstępie podkreślił, że w świetle przywołanych regulacji prawnych, źródłem powstania zobowiązania z tytułu importu towarów w podatku od towarów i usług jest zdarzenie z którymi przepis materialny prawa podatkowego wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zobowiązanie podatkowe z tytułu importu towarów powstaje z mocy prawa na podstawie zgłoszenia celnego. Podatnicy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z uwzględnieniem obowiązujących stawek ( art. 5 ust.1 pkt.3 i 3a, arr.11 ust 1 ustawy o VAT z 1993r.). Podstawą opodatkowania w imporcie towarów zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993r. jest wartość celna powiększona o należne cło , a jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym , podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło i podatek akcyzowy. Zgłoszenie celne podlega sprawdzeniu przez organ celny i jeżeli stwierdzi on że kwota podatku w zgłoszeniu celnym wykazana jest nieprawidłowo, organ oblicza te kwoty w prawidłowej wysokości( art. 11 ust.2 ustawy o VAT z 1993r.). Ponieważ zgłoszenia celne zostały uznane decyzjami organów celnych, za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia kwoty wynikającej z długu celnego (w zw. z nieprawidłowym określeniem kodu taryfy celnej i stawki celnej), a organy celne określiły dług celny w prawidłowej wysokości, to zdaniem organu odwoławczego, rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawach celnych miały bezpośredni wpływ na wysokość należności podatkowych z tytułu importu towaru, albowiem zmiana klasyfikacji taryfowej towaru spowodowała zmianę wysokości długu celnego , oraz obciążenie towaru podatkiem akcyzowym , co ma bezpośredni wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji na wysokość podatku VAT. Dlatego zgodnie z art. 33 ust 2 ustawy o VAT z 2004r. Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że kwota podatku została wykazana w zgłoszeniach celnych nieprawidłowo i wydał decyzje określające podatek w prawidłowej wysokości. Za podstawę opodatkowania przyjęto prawidłowo kwotę wartości celnej towaru zadeklarowaną w zgłoszeniach celnych, powiększoną o należne cło w wysokości określonej w decyzjach celnych oraz podatek akcyzowy w wysokości określonej w decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...).04.2007r. Kwota podatku została określona z zastosowaniem stawki podatku 22% na podstawie art. 18 ust1 ustawy o VAT z 1993r.

Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowe decyzje wydane zostały zgodnie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w oparciu o ustalenia dokonane w postępowaniu celnym zakończonym ostatecznymi decyzjami Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 10.2003r. i z dnia [...] 07.2005r. i w myśl obowiązujących przepisów prawa. Organ nie dopatrzył się uchybień ze strony organu I instancji , które skutkowałyby ich uchyleniem. Nie podzielił zarzutów odwołania naruszenia art.122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego, gdyż zarzuty odwołania odnoszą się do kwestii związanej z klasyfikacją taryfową towaru , a zagadnienie to nie było przedmiotem postępowania podatkowego, została ona rozstrzygnięta w postępowaniu celnym zakończonym decyzjami Dyrektora Izby Celnej. Zdaniem organu odwoławczego obwiązujące przepisy prawa nie uzależniają wydania rozstrzygnięcia w zakresie określenia w prawidłowej wysokości podatku należnego z tytułu importu od ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowo- administracyjnym kwestii związanych z klasyfikacja taryfową towaru i określeniem kwoty wynikającej z długu celnego.

Poprzez pełnomocnika B. N. na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w których wniosła o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji i poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych.

Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie

- art. 121 § 1 oraz art. 122, 187§1 Ordynacji podatkowej- poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego w sprawie;

- art. 201 §1 pkt.2 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu podtrzymała zarzuty i argumentacje na ich poparcie zawarte już w odwołaniach od decyzji organu I instancji. Podniosła, że postępowanie w sprawie kwalifikacji celnej towaru nie zostało jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte w postępowaniu sądowo- administracyjnym, a prawidłowe ustalenie kodu taryfy celnej towaru i tym samym właściwej stawki celnej jest niezbędne dla prawidłowego opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT. Do czasu jednoznacznego i pewnego rozwiązania problemu klasyfikacji celnej towaru nie można rozstrzygać kwestii, dla których ta klasyfikacja stanowi podstawę. Ponadto zarzuciła, że teza o klasyfikacji celnej towaru postawiona przez organ w postępowaniu dotyczącym należności celnych , a następnie przyjęta w postępowaniu podatkowym nie jest zgodna z jednoznacznymi dowodami zgromadzonymi w postępowaniu. Organy w sposób niewyczerpujący rozpatrzyły materiał dowodowy i błędnie ustaliły stan faktyczny będący podstawa wydania decyzji w postępowaniu podatkowym, a treść zaskarżonych decyzji wskazuje , że organ odwoławczy dokonał oceny materiału dowodowego z naruszeniem art. 191 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie i potrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach.

Rozpoznając wniesione skargi – po połączeniu spraw do łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia – Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skargi są uzasadnione.

W stanie prawnym obowiązującym w dacie przyjęcia zgłoszeń celnych art. 2 ust.2 ustawy o VAT z 1993r. stanowił, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów. Art. 5 ust.1 pkt.3 ustawy o VAT z 1993r. stanowił, że podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 6 ust.7 ustawy o VAT z 1993r.).

Stosownie do postanowień art. 11 ust.1 ustawy o VAT z 1993r. podatnicy, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt.3 i 3a są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów zgodnie z art. 15 ust.4 ustawy o VAT z 1993r. jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju ( art. 15 ust.4c ustawy o VAT z 1993r.).

Przenosząc powyższą konstrukcje podstawy opodatkowania na grunt niniejszych spraw należy stwierdzić, że zdarzeniami prawnymi powodującymi powstanie obowiązku podatkowego był import towarów, dokonany na podstawie zgłoszeń celnych: JDA SAD poz.ew. E13/100400/00/014579 z dnia 04.12.2002r., JDA SAD poz.ew. E13/100400/00/000798 z dnia 29.01.2003r.

Zgłaszający zadeklarował importowany towar jako "produkt leczniczy pochodzenia roślinnego Ginseng Rogal Jelly w postaci płynnej i zaklasyfikował go według kodu PCN 3004 40 10 0, a należności celno- podatkowe obliczył z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej 6% i stawki podatku VAT 7%.

Z akt spraw wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzją znak (...) z dnia [...] września 2004r. uznał ww. zgłoszenie celne z dnia (...).01.2003r. za nieprawidłowe w zakresie kodu taryfy celnej , stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz określił dług celny w wysokości 7118,10 zł. Dyrektor Izby Celnej w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego decyzją z dnia (...).07.2005r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją znak (...) z dnia 10 lipca 2003r.i uznał zgłoszenie celne z dnia 04.12.2002r. za nieprawidłowe w zakresie kodu taryfy celnej , stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz określił dług celny w wysokości 20.354, 60 zł. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] 10.2003r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy materialno – prawnej i w części dotyczącej pkt.5 sentencji decyzji orzekając w tym zakresie , w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w obu sprawach podzielił stanowisko organu I instancji, że towar objęty przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi z uwagi na charakter i przeznaczenie preparatu GRJ winien był być zaklasyfikowany wg. kodu PCN 2208 90 69 9, a dla towarów sklasyfikowanych wg. tego kodu, ustanowiona została stawka celna konwencyjna 268% nie mniej niż 6 EUR/%/hl, w konsekwencji należało zdaniem organu określić dług celny w prawidłowej wysokości.

Jeżeli zmiana klasyfikacji taryfowej towaru spowoduje zmianę wysokości długu celnego oraz obciążenie podatkiem akcyzowym, to w świetle wyżej przywołanych uregulowań prawnych, rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawach celnych, mają wpływ na zmianę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz kwotę tego podatku. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości ( z art.33 ust.2 ustawy VAT z 2004r.).

Jak wynika z ustaleń organów celnych oraz zgromadzonych w aktach dokumentów, wydanie w niniejszych sprawach zaskarżonych decyzji, określających skarżącej - kwoty podatku od towarów i usług od importu preparatu GRJ dokonanego według ww. zgłoszeń celnych jest następstwem ustaleń dokonanych przez te organy w zakresie wysokości kwot wynikających z długu celnego. Niewątpliwie wynik postępowania podatkowego w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu pozostaje - jak wskazano wyżej - w ścisłej zależności od wyniku postępowania w przedmiocie należności celnych. W niniejszych sprawach podatkowych organy powołały się na ostateczne decyzje wydane w przedmiocie długu celnego.

Te decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie długu celnego zostały zaskarżone przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wprawdzie WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 31.01.2005r. sygn. akt I SA/Rz 1830/03 oddalił skargę na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (...).10.2003r. Jednak NSA po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 22.02.2006r. sygn. akt. I GSK1372/05 uchylił wskazany wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpozna sprawy WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 29.05.2006r. oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 18.09.2007r. sygn. akt I GSK 2316/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21.02.2008r. sygn. akt I SA/Rz 879/07 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...).10.2003r. nr (...). W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że sporną kwestią w sprawie celnej była prawidłowość klasyfikacji taryfowej preparatu GRJ (co ma wpływ na wysokość kwoty długu celnego) jednak organ celny nie wyjaśnił istotnych okoliczności sprawy pozwalających na właściwą klasyfikację taryfową tego preparatu, dlatego koniecznym było uchylenie decyzji celnej, w celu poczynienia przez organ stosownych ustaleń tym zakresie.

W wyniku rozpoznania wniesionej przez stronę skargi WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 29.05.2006r. sygn. akt I SA/Rz 380/05 oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1.07.2005r.w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Jednak NSA po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na ten wyrok WSA w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 18.09.2007r. sygn. akt I GSK 2231/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21.02.2008r. sygn. akt I SA/Rz 908/07 uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...).07.2005r. nr (...). W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że organy celne w zakresie zebrania i oceny materiału dowodowego niezbędnego do klasyfikacji taryfowej preparatu GRJ naruszyły przepisy postępowania ( art. 122 i 187 §1 Ordynacji podatkowej zw. pozycja 2208 Taryfy celnej i wyjaśnień do Taryfy celnej) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do uchylenia tej decyzji. Dyrektor Izby Celnej jak skarżąca B. N. nie wnieśli skarg kasacyjnych od przywołanych wyroków WSA w Rzeszowie z dnia 21 luty 2008r. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 luty 2008r. sygn. akt I SA/Rz 879/07 jest prawomocny od dnia 26 kwiecień 2008r., a wyrok WSA w Rzeszowie sygn. akt I SA/Rz 908/07 od dnia 10 kwietnia 2008r.

Reasumując powyższe jeżeli Sąd wyeliminował z obrotu prawnego decyzje organów celnych, na których oparto w zaskarżonych decyzjach wymiar podatku od towarów i usług w imporcie, to tym samym odpadła podstawa obliczenia podatku, która nie może opierać się na nieistniejącej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9.03.2005r. sygn. akt FSK1735/2004, wyrok NSA z dnia 17.09.1997r. sygn. akt III SA 559/96, LexPolonica).

Konkludując, nie mogą zaskarżone decyzje podatkowe pozostać w obrocie prawnym, gdyż opierają się ustaleniach poczynionych z naruszeniem przepisów postępowania w rozumieniu art. 145 §1 pkt.1 lit.c p.p.s.a

Należy jednakże podkreślić, że podnoszone w skargach zarzuty odnośnie postępowania celnego i poczynionych w nim ustaleń faktycznych/ tj. w przedmiocie długu celnego/ były przedmiotem oceny Sądu w sprawach sygn. akt I SA/Rz 879/07 i sygn. akt I SA/Rz 908/07. Nie mogą w granicach rozpoznawanych spraw podatkowych podlegać badaniu przez Sąd sformułowane w skargach zarzuty wymierzone w legalność decyzji w sprawach długu celnego. Skarżąca pominęła okoliczność, iż w postępowaniu w sprawie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, orzekający organ jest związany własnymi ustaleniami, co do elementów stosunków z zakresu prawa celnego, ustalonych w toku postępowania celnego.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit.c p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje, przy czym Sąd orzekł również po myśli art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł też o kosztach postępowania sądowego na podstawie art. 200 p.p.s.a., na które składają się wpisy uiszczone od skarg i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej.