Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1034/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec (Spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 września 2004r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 9.09.2004 r., [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2004 r., [...] o przyznaniu E. P. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].2006 r. do [...] 2004 r. w wysokości [...] zł. miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji organy powołały się na ustalony i niesporny stan faktyczny, z którego wynika, że E. P. zgłosiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...].2004 r. i z tym dniem decyzją Prezydenta Miasta [...] z daty [...].2004 r. uznana została za bezrobotną. Równocześnie odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku od [...] 2004 r., gdyż w okresie 6 miesięcy poprzedzających rejestrację rozwiązała stosunek pracy za porozumieniem stron, skutkiem czego nie mogła uzyskać prawa do zasiłku przed upływem 90 dni od rejestracji. Od tej decyzji E.P. nie odwołała się i stała się ona ostateczna.

Zasiłek dla bezrobotnych został przyznany E. P. decyzją z dnia [...].2004 r., opisaną na wstępie. Organ zatrudnienia powołując się na przepis art. 71 ust. 1 i 2 w związku z art. 75 ust. 1 pkt. 2, ust. 2 pkt. 2 oraz art. 72 ust. 1-3, art. 73 ust.1 pkt. 1, ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 99, póz. 1001 ) orzekł przyznaniu prawa do zasiłku na okres od [...].2004 r. do [...].2004 r.

Skarżąca odwołując się od tej decyzji domagała się przyznania zasiłku na okres 9 miesięcy, gdyż taką informację uzyskała w dniu rejestracji.

Organ odwoławczy utrzymując orzeczenie w mocy wskazał na przepis art.151 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. 2003, Nr 53, póz. 514 ) traci moc z kolei przepis art. 152 * stanowiący, że ustawa wchodzi w życie od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy miało miejsce w Dzienniku Ustaw z dnia 1.05.2004 r., zatem ustawa weszła w życie od 1.06.2004 r., w związku z czym podstawą prawną decyzji o przyznaniu skarżącej prawa do zasiłku, po upływie 90 dni od rejestracji, są przepisy tej ustawy. Mianowicie art. 75 ust. 1 stanowi, że prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem rozwiązał stosunek pracy za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy, zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo- z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Natomiast ust. 2 pkt. 2 tego przepisu przewiduje, że bezrobotnemu o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 71 zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy- w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt. 2. Okres pobierania zasiłku stosownie do treści art. 73 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

Zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] 2003 r. stopa bezrobocia w kraju na dzień 30 czerwca 2003 r. wynosiła 17, 7 %, a na obszarze działania PUP w [...] wynosiła 19, 8 %, czyli była niższa od 125 % przeciętnej, tj. od 22, 12 %. W przypadku skarżącej E. P.zastosowanie znajduje dodatkowa regulacja art. 73 ust. 4 przytoczonej ustawy zgodnie z którą okres pobierania zasiłku ulega skróceniu (...) o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art.. 75 ust. 1i2. Oznacza to zdaniem organu odwoławczego, że okres pobierania zasiłku został obliczony prawidłowo.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. P.domagała się uchylenia decyzji Wojewody [...] i wcześniejszych decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżącej w stosunku do niej zastosowanie ma przepis art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a w konsekwencji zasiłek powinien być przyznany na dotychczasowych zasadach, tj. określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. 2003, Nr 53, póz. 514 ). Ustawa ta kształtowała uprawnienia osoby bezrobotnej w sposób odmienny i korzystniejszy niż zastosowana przez organy ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zdaniem skarżącej opóźnienie z jakim organy przyznały zasiłek nie powinno mieć dla niej negatywnych skutków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując skargę zważył co następuje:

Powołany w skardze przepis art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewiduje, że zasiłki, dodatki szkoleniowe oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dodatkowych przepisach, z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszenia, które są dokonywane na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W dacie rejestracji E. P. nie uzyskała prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ani żadnego innego świadczenia z tytułu bezrobocia, gdyż zastosowanie wówczas znalazł przepis art. 27 ust. 1 pkt. 3, który wyłącza przyznanie zasiłku w przypadku gdy rozwiązał stosunek pracy ( między innymi ) na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy, zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy lub z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Ust. 2 pkt. 2 tego przepisu przewiduje w takim przypadku przyznanie zasiłku po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania.

Skarżąca zarejestrowała się w dniu [...].2004 r., zatem okres 90 dni upłynął [...] .2004 r., a co za tym idzie prawo do zasiłku skarżąca mogła nabyć po upływie tego dnia tj. od [...].2004 r. W tej dacie weszła w życie ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepisy przejściowe tej ustawy zamieszczone w Rozdziale 22, art. 139-150 nie przewidują zastosowania "dotychczasowych " zasad z uwagi na datę regulacji. Zatem o zastosowaniu właściwych przepisów ustawy decyduje data z jaką bezrobotny nabył uprawnienia do świadczeń z tytułu bezrobocia. Skarżąca uprawnienia tę nabyła W dniu [...].2004 f. Na marginesie należy zaznaczyć, że skoro E. P. nie odwołała się od decyzji [...].2004 r. odmawiającej prawa do zasiłku, należy decyzję tę uznać ostateczną.

Zastosowany przez organy przepis art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewidujący skrócenie okresu pobierania zasiłku o okres jego nieprzysługiwania o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 jest rozwiązaniem identycznym z regulacją art. 25 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. 2003. Nr 53. póz. 514).

Z treści skargi wynika, że E. P. kwestionuje zastosowanie przez organy art. 73 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż oczekiwała zasiłku na okres 9 miesięcy tj. w oparciu o przepis art. 25 ust. 1 pkt. 2 i ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Okoliczność, że rejestracja skarżącej i uzyskanie statusu osoby bezrobotnej miały miejsce na gruncie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, nie przesądza, jak oczekuje tego skarżąca, przy ustalaniu uprawnień do świadczeń z tytułu bezrobocia, w sytuacji gdy ich nabycie nastąpiło pod rządami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( w/w).

Organy prawidłowo dokonały interpretacji przepisów i właściwie je zastosowały wydając decyzje. Sąd nie dopatrzył się też uchybień przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na jego wyniki.

Z tych względów skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, póz. 1270).