Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 146/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia kopii zażalenia z dnia 8 września 2015 r. doręczonego Samorządowego Kolegium Odwoławczego 14 września 2015 r., na które powoływał się skarżący.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2015 r.

Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 9 listopada 2015 r. (notatka z dnia 16 listopada 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga Z. W. podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5 tego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie przysługiwały mu w administracyjnym toku instancji. Zgodnie bowiem art. 52 § 1 powyższej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (§ 2). Środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36 lub w razie przewlekłego prowadzenie postępowania, jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.).

Z treści art. 52 § 1 i § 2 cyt. ustawy wynika jednoznacznie, że wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia musi poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, aby skarga taka była dopuszczalna.

W niniejszej sprawie Z. W. przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Skarżący bowiem na wezwanie sądu nie przesłał ww. zażalenia do organu wyższego stopnia, na które powoływał się w skardze.

W tej sytuacji skargę Z. W. należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powyższej ustawy odrzucić.