Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3277/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2g
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki, Sędziowie sędzia WSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi B. N. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2016 r. nr IPPP1/4512-265/16-2/JL w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – Biblioteka N. (dalej: "Biblioteka", "Skarżąca"), zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.

Z opisanego stanu faktycznego wynikało, iż Skarżąca będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT, jest państwową instytucją kultury, wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury. Zgodnie ze swoim statutem prowadzi działalność naukową, instrukcyjno-metodyczną, dokumentacyjną, unifikacyjną i usługową w dziedzinie bibliotekoznawstwa, bibliografii, informacji naukowej, czytelnictwa, edytorstwa i nauk pokrewnych, a także w zakresie konserwacji materiałów bibliotecznych. W szczególności do zadań Biblioteki w tym zakresie należy prowadzenie indywidualnych i zespołowych prac naukowych, opracowywanie naukowe zbiorów Biblioteki, prowadzenie informacji naukowej zgodnie ze specjalizacją Biblioteki i we współpracy z innymi bibliotekami oraz instytucjami polskimi i zagranicznymi, prowadzenie centralnych katalogów piśmiennictwa krajowego i zagranicznego, zgromadzonego w bibliotekach polskich, prowadzenie prac unifikacyjnych i normalizacyjnych w zakresie specjalizacji Biblioteki, upowszechnianie wyników badań naukowych oraz udzielanie pomocy, konsultacji i opinii w dziedzinach objętych tematyką badawczą Biblioteki, wydawanie publikacji naukowych, metodycznych i dokumentacyjnych, uczestniczenie w ogólnokrajowych pracach naukowych i dokumentacyjnych w zakresie zainteresowań badawczych Biblioteki oraz prowadzenie kursów w zakresie doskonalenia zawodowego bibliotekarzy oraz kursów kwalifikacyjnych. Biblioteka bierze udział w doskonaleniu merytorycznym działalności bibliotek krajowych oraz wspomaga biblioteki polskie za granicą.

Wskazała, iż współpracuje z odpowiednimi bibliotekami i pokrewnymi instytucjami naukowymi i kulturalnymi w kraju i za granicą, szczególnie w zakresie udostępniania zbiorów, wymiany wydawnictw, wymiany informacji, wymiany doświadczeń i osiągnięć, krajowych i międzynarodowych programów bibliotecznych oraz realizacji wspólnych programów wydawniczych i innych inicjatyw naukowych i kulturalnych.

Statut przewiduje również, że Biblioteka realizuje inne zadania zlecone przez Ministra, a w szczególności wynikające ze strategii dotyczących wspierania bibliotek i rozwoju czytelnictwa. W ramach otrzymywanych dotacji na realizację zadań statutowych, posiada także kilka dofinansowań nieschematycznych.

Pierwszy w nich dotyczy realizacji kilku projektów, w których zadanie jest realizowane wspólnie z Partnerem (konsorcjantem). Projekty te są dotowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (85%) i w formie dotacji celowej w wysokości odpowiadającej wkładowi krajowemu (15%). W celu realizacji projektów podpisała umowy konsorcyjne. W ramach konsorcjów pełni funkcję koordynatora (lidera). Pełnienie wymienionej funkcji wiąże się ze złożeniem wniosku o dofinansowanie, przygotowaniem i podpisaniem umowy o dofinansowanie, założeniem wyodrębnionych rachunków bankowych do obsługi płatności w ramach projektów, wykonywaniem obowiązków z zakresu rozliczeń i sprawozdawczości wynikających z Umowy o dofinansowanie i odpowiednich przepisów, rozliczaniem z Partnerem transz dofinansowania otrzymywanych z Instytucji Pośredniczącej, rozliczaniem otrzymanych transz dofinansowania z Instytucją Pośredniczącą, nadzorem nad prawidłową i terminową realizacją Projektów zgodnie z Umową o dofinansowanie oraz nadzorem nad sporządzaniem i składaniem kompletnych wniosków o płatność, zgodnie z zasadami określonymi w Umowie o dofinansowanie, zatwierdzaniem przygotowanych przez Kierownika projektu uregulowań wewnętrznych, w tym w szczególności: procedur, instrukcji i regulaminów dotyczących realizacji projektów wynikających z obowiązujących przepisów, wytycznych, zaleceń Instytucji Pośredniczącej oraz Instytucji Zarządzającej, a także koniecznych do opracowania w celu usprawnienia działania Konsorcjów i realizacji wykonywania projektów.

W związku z realizacją projektów w ramach konsorcjów składane wnioski o płatność dotyczą zarówno wydatków lidera jak i konsorcjantów. Otrzymywane środki na rachunki bankowe Biblioteki obejmują więc także środki finansowe przekazywane następnie przez nią partnerom na realizację ich zadań w ramach projektów, wynikających z harmonogramu.

Drugi schemat polega na realizacji różnych zadań zleconych przez Ministra, a w szczególności wynikające ze strategii dotyczących wspierania bibliotek i rozwoju czytelnictwa. Decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 października 2009 r. program MKiDN przeznaczony dla bibliotek publicznych na zakupy nowości wydawniczych od 2010 r. jest programem własnym Biblioteki Narodowej. W ramach tego programu Biblioteka podpisuje umowę z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego na dotację celową na dofinansowanie zadań bieżących, następnie podpisuje umowy z bibliotekami publicznymi, które są ostatecznymi beneficjentami i chcą uczestniczyć w programie.

Biblioteka wskazała, iż przyznane środki są przekazywane na jej rachunek bankowy przeznaczony do obsługi tego programu. Uruchomienie środków przez MKiDN następuje na podstawie miesięcznego zapotrzebowania składanego przez Bibliotekę. Każdorazowe przekazanie transzy dotacji następuje po przedstawieniu informacji o kwotach wynikających z zapisów zawartych umów z bibliotekami publicznymi, a w ślad za tym następuje przekazanie dofinansowania bibliotekom uczestniczącym w programie.

Dodatkowo wskazała, iż jest zobowiązana do prowadzenia wyodrębnionej dokumentacji finansowo-księgowej środków finansowych, dotyczących tego programu w sposób umożliwiający okresową ocenę wykonania zadania pod względem rzeczowym i finansowym, rozliczenia wykonania zadania z beneficjentami zgodnie z warunkami określonymi w umowach i przepisami ustawy o finansach publicznych w zakresie udzielania dotacji, przekazywania do departamentu nadzorującego w MKiDN w określonych terminach informacji w formie liczbowej i opisowej o realizacji zakresu zadania, dostarczenia lub udostępnienia na żądanie MKiDN wszelkich dokumentów oraz wyjaśnień i informacji (w ramach kontroli sprawowanej przez MKiDN) oraz kontroli prawidłowości wykonania zadania, w tym wydatkowania przez biblioteki publiczne przekazanego im dofinansowania.

W związku z realizacją programu wpływające środki finansowe na rachunek bankowy Biblioteki są przekazywane bibliotekom uczestniczącym w programie, po spełnieniu przez nie koniecznych warunków w ramach podpisywanych umów.

Zarówno w pierwszym jak i drugim schemacie kwoty otrzymywane przez Bibliotekę Narodową dla konsorcjantów projektów jak też bibliotek publicznych (chociaż nie stanowią ostatecznego przysporzenia Biblioteki) są ewidencjonowane w jej księgach rachunkowych na kontach przychodów, a w momencie ich przekazania ostatecznym beneficjentom na kontach kosztów. W związku z powyższym przekazane dofinansowania są także ujmowane w przychodach i kosztach w rocznych sprawozdaniach z wykonania planu finansowego Biblioteki Narodowej.

Skarżąca w oparciu o tak opisane stan faktyczny zapytała, czy ustalając sposób określenia proporcji określony w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193, dalej: "rozporządzenie"), powinna wyeliminować z mianownika przychody otrzymywane w formie dotacji i następnie przekazywane konsorcjantom (schemat pierwszy) lub innym bibliotekom publicznym (schemat drugi)?

Zdaniem Skarżącej, przy wyliczaniu proporcji określonej w § 5 rozporządzenia nie należy eliminować z mianownika przychodów otrzymywanych w formie dotacji i następnie przekazywanych konsorcjantom lub innym bibliotekom publicznym.

Biblioteka argumentowała, iż jeżeli dane środki są ujęte w jej sprawozdaniu rocznym, to nawet jeśli są przekazywane innym bibliotekom lub konsorcjantom nie mogą być wyłączone z mianownika prewskaźnika. Rozporządzenie nie przewiduje bowiem możliwości dokonywania innych pomniejszeń przychodów, niż te wymienione w § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Dalej wskazała, iż wymienione w stanie faktycznym środki - ujmowane po stronie przychodów - są środkami, z których pokrywała ona koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania. Natomiast ze statutu Biblioteki wynika, że realizacja wspólnych projektów mieści się w jej zadaniach własnych, tak jak realizacja zadań zleconych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2016 r. stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu powołanej interpretacji Minister Finansów stwierdził, że Biblioteka powinna zaliczyć do przychodów wykonanych, które przyjmuje się w mianowniku wzoru dla wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "u.p.t.u."), wyłącznie te przychody wymienione w § 2 pkt 13 rozporządzenia, z których pokrywa koszty swojej działalności wykonując przypisane mu zadania. Przychody otrzymywane w formie dotacji i następnie przekazywane konsorcjantom (schemat pierwszy) lub innym bibliotekom publicznym (schemat drugi), nie są - w ocenie organu, przeznaczane na pokrycie kosztów działalności Biblioteki.

W konsekwencji uznano, iż przychody te nie powinny być wliczane do przychodów wykonanych Skarżącej. Odwołując się do przedstawionego przez Skarżącą opisu schematu pierwszego Minister stwierdził, iż środki przekazywane przez Bibliotekę partnerom są przeznaczane na realizację zadań przez partnerów a nie przez nią.

Jak wskazał organ, schemat drugi dotyczy środków przekazywanych przez Skarżącą bibliotekom na realizację ich zadań.

Minister zakwestionował stanowisko Biblioteki, że wskazane środki - ujmowane po stronie przychodów - są środkami, z których pokrywała ona koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania. W jego ocenie część tych środków, które otrzymuje w formie dotacji i następnie przekazuje konsorcjantom lub innym bibliotekom publicznym nie powinna być wliczana do przychodów wykonanych Biblioteki, ponieważ jest przeznaczana odpowiednio na realizację zadań przez partnerów w ramach konsorcjum oraz przez biblioteki publiczne.

Skarżąca, po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą interpretację indywidualną, zarzucając naruszenie:

- art. 86 ust. 2a i 2b, ust. 22 u.p.t.u. przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania w sprawie polegającą na wskazaniu sposobu określenia proporcji, który nie odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,

- § 2 pkt 13 rozporządzenia przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku ujęcia danych środków w sprawozdaniu finansowym instytucji kultury, środki te w rozumieniu przepisu nie są przeznaczone na pokrycie kosztów jej działalności,

- § 2 pkt 13 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że instytucja kultury jest uprawniona do pomniejszenia przychodów wykonanych o środki przekazywane przez tę instytucję kultury innym podmiotom, w tym innym bibliotekom lub partnerom konsorcjum,

- § 2 pkt 13 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania w sprawie, polegającą na przyjęciu, że środki przekazywane innym podmiotom przez instytucję kultury, ujęte jako przychody tej instytucji kultury, powinny być wyłączane z mianownika sposobu określenia proporcji (przychody otrzymywane w formie dotacji i następnie przekazywane konsorcjantom (schemat pierwszy) lub innym bibliotekom publicznym (schemat drugi)), podczas gdy prawidłowo oceniając zastosowanie tych przepisów w sprawie, środki te nie podlegają wyłączeniu z kalkulacji sposobu określenia proporcji,

- art. 14b § 1 - § 3, a także art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze. zm., dalej: "o.p.") przez dokonanie oceny prawnej oraz wskazanie prawidłowego stanowiska z naruszeniem prawa materialnego, a także pominięcie niektórych elementów stanu faktycznego przy ocenie co do zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. w szczególności sposobu ujęcia spornych środków w sprawozdaniu instytucji kultury.

Wskazując na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zdaniem Skarżącej, jeżeli dane środki są ujęte w sprawozdaniu rocznym, to nawet jeśli są przekazywane innym bibliotekom lub konsorcjantom nie mogą być wyłączone z mianownika prewskaźnika.

Skarżąca podtrzymała argumentację, zgodnie z którą zastosowanie w omawianym przypadkach znajduje § 2 pkt 13 rozporządzenia, zgodnie z którym przez przychody wykonane państwowej instytucji kultury rozumie się przychody państwowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym przekazane tej instytucji dotacje, pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 u.p.t.u. - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania.

Z powyższego wywiodła, że podstawą obliczenia mianownika prewskaźnika są przychody wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego. Sporne środki Biblioteka ujmuje w sprawozdaniu, po stronie wydatkowej (koszty działalności). Podniosła, iż jeśli dane środki są ujęte po stronie wydatkowej sprawozdania, to nie można przyjmować, że nie służą pokryciu kosztów działalności instytucji kultury.

Zakwestionowała odmienną interpretację § 2 pkt 13 rozporządzenia dokonaną przez organ oraz wskazała, iż w przypadku, gdy pozyskuje środki finansowe na zadania prowadzenia zespołowych prac naukowych, upowszechniania wyników badań naukowych oraz udzielania pomocy, konsultacji i opinii w dziedzinach objętych tematyką badawczą Biblioteki, uczestniczenia w ogólnokrajowych pracach naukowych i dokumentacyjnych w zakresie zainteresowań badawczych Biblioteki, następnie przekazując je innym podmiotom, finansuje w ten sposób zadania własne (statutowe) instytucji kultury.

Minister Rozwoju i Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), czyli będąc związany zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną Sąd uznał, że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej Ministra Finansów.

Zasadniczy spór w sprawie sprowadzał się do kwestii, czy Skarżąca ustalając sposób określenia proporcji według przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193, dalej powoływane jako rozporządzenie), winna wyeliminować z mianownika przychody otrzymywane w formie dotacji i następnie przekazywane konsorcjantom (schemat pierwszy) lub innym bibliotekom publicznym (schemat drugi). Zdaniem Skarżącej brak jest podstaw do pominięcia tak otrzymanych i przekazanych dotacji, bowiem nie przewidują tego żadne przepisy, z kolei w ocenie organu dokonującego interpretacji, skoro otrzymywane dotacje są wykorzystywane na realizację zadań nie przez Skarżącą lecz jej partnerów (konsorcjantów i biblioteki publiczne), środki te nie powinny być uwzględniane przy wyliczaniu prewskaźnika.

W ocenie Sądu, rację w powyższym sporze przyznać należało organowi dokonującemu interpretacji.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 2a ustawy VAT w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Jak stanowi art. 86 ust. 2b ustawy - sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy - proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. określa, w przypadku niektórych podatników (jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze), sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej "sposobem określenia proporcji" oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia). W odniesieniu do państwowej instytucji kultury (Skarżącej) w § 5 został przewidziany wzór, z którego wynika, że w liczniku powinien się znaleźć roczny obrót z działalności gospodarczej zaś w mianowniku przychody wykonane państwowej instytucji kultury.

Z kolei zgodnie z § 2 pkt 13 cyt. rozporządzenia, przez przychody wykonane państwowej instytucji kultury rozumie się przychody państwowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym przekazane tej instytucji dotacje, pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, i odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania.

W świetle obowiązujących przepisów przyjąć zatem należy, że do przychodów wykonanych państwowej instytucji kultury zaliczają się m.in. przekazane tej instytucji dotacje wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których - co istotne - instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania. Tym samym organ interpretujący słusznie przyjął, że jedną z przesłanek wynikających z § 2 pkt 13 rozporządzenia, których spełnienie przez otrzymywane środki pozwala na objęcie ich definicją przychodów wykonanych, jest okoliczność, że ze środków tych instytucja pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że skarżąca Instytucja otrzymuje dotacje bądź to w ramach realizowania projektów finansowanych z EFRR wspólnie z innymi partnerami (konsorcjantami) bądź też od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z przeznaczeniem na dofinansowanie współpracujących z Biblioteką N. bibliotek publicznych. Środki otrzymywane w ramach obu schematów obejmują dotacje przeznaczone nie tylko dla skarżącej Instytucji ale również partnerów (konsorcjantów) oraz bibliotek publicznych. Środki te (w zakresie przekazanym innym podmiotom) nie są zatem przeznaczone na realizację zadań przez skarżącą Instytucję lecz właśnie na realizacje projektów lub umów, przez konsorcjantów i biblioteki publiczne współpracujące ze Skarżącą. Nie budzi wątpliwości Sądu, że środki te, przekazywane przez Skarżącą partnerom i bibliotekom publicznym nie mogą być uznane za środki, z których Skarżąca pokrywała koszty swej działalności. Skarżąca jest niejako wyłącznie pośrednikiem, redystrybutorem otrzymywanych środków, które służą realizacji zadań przez podmioty współpracujące ze Skarżącą a nie samą Skarżącą.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że zarzuty skargi, w szczególności błędnej wykładni § 2 pkt 13 i § 5 rozporządzenia okazały się bezzasadne. Organ interpretujący dokonał właściwej interpretacji powyższych regulacji, w oparciu o przedstawiony przez skarżącą Instytucję stan faktyczny. Podkreślić należy, czego najwyraźniej nie dostrzega Skarżąca, że ujęcie danych środków w sprawozdaniu finansowym nie musi oznaczać automatycznie, że są one przeznaczone na pokrycie kosztów jej działalności - i tym samym stanowią przychody wykonane w rozumieniu powyższego przepisu. Nie budzi wątpliwości, że część środków, które Skarżąca otrzymuje w formie dotacji i następnie przekazuje konsorcjantom lub innym bibliotekom publicznym (tj. środków objętych pytaniem) - nie jest przeznaczona na pokrycie kosztów jej działalności, a tym samym nie stanowi przychodów wykonanych w rozumieniu rozporządzenia.

Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy VAT, dał podatnikom, w tym państwowym jednostkom kultury, możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy i wydanego na jego podstawie rozporządzenia, gdy będzie on bardziej reprezentatywny. Tym samym skarżąca Instytucja nie ma bezwzględnego obowiązku stosowania wzoru z § 5 rozporządzenia przy wyliczaniu proporcji i może zastosować własny, o ile będzie bardziej odzwierciedlał specyfikę jej działalności.

Mając na uwadze powyższe za niezasadne należało uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o VAT oraz § 2 pkt 13 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia.

Podobnie należało ocenić również zarzuty naruszenia przepisów art. 14b § 1 - § 3 i art. 14c § 1 i 2 o.p. Wbrew stanowisku Skarżącej, organ wskazał okoliczności, z jakich przyczyn uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Nie można również się zgodzić, że pominął niektóre elementy stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą w złożonym wniosku, bowiem wszystkie istotne pod względem prawnym elementy tegoż stanu zostały poddane ocenie, w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego. Organ w szczególności uwzględnił zarówno fakt ujęcia otrzymywanych przez Skarżącą środków finansowych w sprawozdaniu, jak również prowadzenie przez Skarżącą odrębnych rachunków bankowych dla realizacji poszczególnych projektów. Podkreślić należy, że samo przekonanie Skarżącej o słuszności swego stanowiska nie oznacza automatycznie, że w sprawie zostały naruszone przepisy regulujące zasady wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dostrzegając naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.