Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2818/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11a ust 1, art. 11f ust 1, art. 11i ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 193 poz 1194
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity.
article: art. 145  §1 pkt 5
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. K. i Z. P. - K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia w części w postępowaniu wznowieniowym decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] września 2016 r, znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r, znak: [...], uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r, znak: [...], uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku: węzeł [...] ([...]) od km 99+937 do km 204+000, w zakresie odcinka 6 (węzeł [...] z węzłem - węzeł [...] z węzłem) od km 174+200,00 do km 183+350,00, odcinka 7 - łącznik [...] (węzeł [...] - węzeł [...]) od km 76+479,94 do km 79+800,00, odcinka 8 (węzeł [...] - węzeł [...]) od km 183+350,00 do km 202+700,00, odcinka 9 (węzeł [...]) od km 202+700,00 do km 204+000,00 wraz z infrastrukturą - utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wojewoda [...], działając na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11 f ust. 1, art. 11i ust. 1, art. 17 ust. 1 i 3, i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zwanej dalej "specustawą drogową" wydał w dniu [...] maja 2011 r opisaną na wstępie decyzję Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Po rozpatrzeniu odwołań od ww. decyzji, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2011 r uchylił w części i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r Minister Infrastruktury i Rozwoju wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r. Podstawą do wznowienia postępowania był wniosek Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, w zakresie dotyczącym działek nr [...], z obrębu [...]. Jako przesłankę wznowienia postępowania wskazano art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że Miejskie Przedsiębiorstwo [...] Spółka z o.o. w [...] sporządziło załącznik graficzny nr 23 arkusz 98 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r bez uwzględnienia danych zawartych w postanowieniu Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991r, sygn. akt I Ns [...], dotyczącym rozgraniczenia działek o nr [...], obręb [...], ujawnionego w operacie [...]. W ocenie wnioskodawcy są to nowe okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla sprawy istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który ją wydał, stanowiące podstawę do wznowienia postępowania.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, Minister infrastruktury i Budownictwa, decyzją z dnia [...] lutego 2016 r uchylił w części i orzekł w tym zakresie o istocie sprawy, a w pozostałej części utrzymał decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wydał zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu omówił instytucję wznowienia postępowania wskazując, że podstawą wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie stanowił art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie podstawą wznowienia postępowania były nowe okoliczności faktyczne, które istniały już w dacie wydania decyzji, a nie były znane organowi wydającemu decyzję. Przedłożone przez inwestora przy wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej mapy z projektem podziału działek nr [...], z obrębu [...], wraz z wykazami zmian gruntowych, zawierały błędy polegające na nieuwzględnieniu treści postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], dotyczącego rozgraniczenia działek o nr [...], obręb [...], ujawnionego w operacie nr ewid. [...]. Niezgodność ta polegała na tym, iż wskazane w wykazie zmian gruntowych przedmiotowych map powierzchnie ww. działek nie odpowiadały rzeczywistemu stanowi faktycznemu.

W ocenie organu nadzoru zaistniała przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., która uzasadniała uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r w zakresie, w jakim utrzymywała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, tj. w części obejmującej również zatwierdzenie podziału nieruchomości nr [...], z obrębu [...], i orzeczenie w ww. zakresie o istocie sprawy w oparciu art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe, w pkt I decyzji z dnia [...] lutego 2016 r organ nadzoru uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r w części, w jakiej zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r utrzymywała w mocy (pkt V, strona 3), zaś w pkt II organ nadzoru orzekł o istocie sprawy, a mianowicie uchylił podział nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...], z obrębu [...], gmina [...], zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, w tym arkusze 97 i 98 załącznika nr 23 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, zawierające projekty podziałów nieruchomości oraz wykazy zmian gruntowych ww. działek, orzekając w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowego podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...], z obrębu [...], gmina [...], w tym nowych map z projektami podziałów ww. nieruchomości, wraz z wykazami zmian gruntowych.

Dokonane zmiany w zakresie ww. działek odnoszące się do poprawnego oznaczenia ich powierzchni, zgodnego ze stanem rzeczywistym, znalazły swój wyraz w załącznikach nr 1 i 2 do decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.

Zatwierdzony zaskarżoną decyzją podział nieruchomości przewiduje podział:

- działki nr [...] o pow. 3,8484 ha, na działki: nr [...] o pow. 0,4179 ha, nr [...] o pow. 0,6392 ha i nr [...] o pow. 2,7913 ha,

- działki nr [...] o pow. 7,8385 ha, na działki: nr [...] o pow. 1,2698 ha, nr [...] o pow. 1,3256 ha i nr [...] o pow. 5,2431 ha.

W pkt. II.2. decyzji z dnia [...] lutego 2016 r orzeczono zaś o utrzymaniu w mocy w pozostałej części decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.

Dokonane zaskarżoną decyzją zmiany nie pociągały za sobą konieczności zmiany mapy przedstawiającej przebieg linii rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej, stanowiącej załącznik nr 2 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. Zgodnie bowiem z informacją zawartą w piśmie inwestora z dnia [...] grudnia 2015 r zmiana przebiegu linii granicznych działek nr [...], z obrębu [...], stosownie do postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r., sygn. akt I Ns [...], nie skutkuje koniecznością zmiany załącznika nr 2 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r., gdyż przesunięcie ww. linii granicznych na rysunku w skali 1:1000 mieści się w grubości tej linii.

Analogicznie, linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji drogowej, wkreślone linią przerywaną koloru czerwonego, nie wymagały również - z podanych powyżej powodów - zmiany załącznika nr 2 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.

Odnosząc się do zarzutów skarżących, organ stwierdził, że w swej istocie, sprowadzają się one do kwestionowania ustalonej powierzchni działki nr [...], a co za tym idzie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] obr. [...] i w konsekwencji podważania zatwierdzonego decyzją wznowieniową z dnia [...] lutego 2016 r. podziału tej nieruchomości.

Organ nadzoru wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy, decyzją Wojewody [...] z [...] maja 2011 r., utrzymaną w tym zakresie w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r., zatwierdzony został m.in. podział:

- działki nr [...] o pow. 3,91 ha, z obrębu [...], na działki: nr [...] o pow. 0,428 ha, nr [...] o pow. 0,66 ha i nr [...] o pow. 2,82 ha, oraz

- działki nr [...] o pow. 7,82 ha, z obrębu [...], na działki: nr [...] o pow. 1,2564 ha, nr [...] o pow. 1,31 ha i nr [...] o pow. 5,25 ha.

Natomiast zgodnie z treścią postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...] oraz "Mapą Prawną" sporządzoną na potrzeby tego postępowania sądowego przez biegłego sądowego - geodetę uprawnionego [...] zaewidencjonowanej w Urzędzie Wojewódzkim w [...] Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami w dniu 17 maja 1990 r za nr [...], powierzchnia działki należąca do skarżących wynosząca pierwotnie 3,92 ha, po dokonaniu przez Sąd Rejonowy w [...] rozgraniczenia m.in. nieruchomości [...], ostatecznie ustalona została na 3,85 ha.

W prowadzonym przez Ministra postępowaniu wznowieniowym inwestor przedłożył nowe mapy podziałowe, sporządzone z uwzględnieniem ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], zgodnie z którymi działka nr [...] o powierzchni 3,91 ha (powierzchnia błędnie zewidencjonowana decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, utrzymaną w tym zakresie w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r), po dokonaniu jej rozgraniczenia zgodnie z treścią ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], została podzielona na działki nr [...] o pow. 0,4179 ha, nr [...] o pow. 0,6392 ha i nr [...] o pow. 2,7913 ha, o łącznej powierzchni 3,8484 ha.

Zatem, jak stwierdził organ, w wyniku dokonania analizowaną decyzją korekty ww. granic zgodnie z treścią ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], działka nr [...] "nie zmniejszyła się" o 660 m2 – jak twierdzą skarżący, ale o 16 m2 w stosunku do powierzchni ustalonej postanowieniem Sądu Rejonowego w [...], tj. 3,85 ha.

Dalej organ podniósł, że dokumentacja geodezyjno-kartograficzna została sporządzona przez uprawnionego geodetę i przyjęta w dniu [...] września 2015 r pod nr [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...]. Dokumentacja ta stanowi dokument urzędowy i korzysta z domniemania prawdziwości przewidzianego w art. 76 k.p.a.

Minister podkreślił również okoliczność, że postępowanie w sprawie ustalenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie obejmuje rozgraniczenia wyodrębnionych nieruchomości w terenie (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2011 r, sygn. akt II OSK 158/11). Czynności podejmowane w związku z wykonywaniem prac geodezyjnych, o których mowa w art. 11, 13, 32 i 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r poz. 520, ze zm.), zwanej dalej "ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne", nie są częścią postępowania prowadzonego przez starostę (drogi gminne i powiatowe) czy wojewodę (drogi wojewódzkie i krajowe).

Zwrócił także uwagę, że wydając zaskarżoną decyzję związany był orzeczeniem Sądu Rejonowy w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], którym Sąd przeprowadził postępowanie rozgraniczające, wskutek którego działka nr [...] o pierwotnej pow. 3,92 ha (rubryka - stan dotychczasowy), uzyskała powierzchnię 3,85 ha (rubryka - stan nowy).

W skardze do Sądu na ww. decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2016 r, skarżący – [...] zarzucili naruszenie:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewystarczającym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiały dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;

- art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim ogólnych i nieodnoszących się do istoty sprawy stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania do organów państwa;

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r., pomimo tego, że z uwagi na okoliczności sprawy decyzję tę należało uchylić.

W ocenie skarżących kwestia wielkości powierzchni powstałej z dawnej działki [...] jest "ewidentna i oczywista". Tym samym zwrócenie przez skarżących we wniosku z dnia 3 marca 2016 r o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2016 r uwagi na nieprawidłowości zawarte w decyzji I instancyjnej, która w ocenie skarżących ustanowiła plan podziału oznaczający de facto odebranie skarżącym 66 m2 nieruchomości, powinno doprowadzić do uchylenia przez Ministra Infrastruktury wadliwej decyzji. W ocenie skarżących organ ponownie rozpatrujący sprawę zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i w konsekwencji utrzymał decyzję z dnia [...] lutego 2016 r w mocy, co stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Zaskarżona decyzja narusza, zdaniem skarżących, również art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. gdyż organ ponownie rozpatrujący sprawę nie przedstawił wyczerpującego uzasadnienia, ograniczając się do zawarcia w nim ogólnych twierdzeń.

Przy tak skonstruowanych zarzutach skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2016 r oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu.

Z akt postępowania wynika, że skarżący są właścicielami dawnej działki nr [...], której podział został dokonany decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011r, Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Decyzja ta w tym zakresie została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r, znak: [...].

Jednakże załączone przez inwestora do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej mapy z projektami podziału działek nr [...], z obrębu [...], wraz z wykazami zmian gruntowych, zawierały błędy polegające na nieuwzględnieniu treści postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], dotyczącego rozgraniczenia działek o nr [...], obręb [...], ujawnionego w operacie nr ewid. [...].

Niezgodność ta polegała na tym, iż wskazane w wykazie zmian gruntowych przedmiotowych map powierzchnie działek podlegających podziałowi nie odpowiadały rzeczywistemu stanowi faktycznemu.

Dostrzegając powyższą niezgodność organ nadzoru prawidłowo przyjął, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r, znak: [...], zaistniała przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. skutkująca wznowieniem postępowania.

Zgodnie z treścią postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], dotyczącego rozgraniczenia m.in. działek o nr [...] oraz "Mapą Prawną" sporządzoną na potrzeby tego postępowania przez biegłego sądowego, uprawnionego geodetę [...] i zaewidencjonowaną w Urzędzie Wojewódzkim w [...] Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami w dniu 17 maja 1990r za nr [...] - powierzchnia działki należąca do skarżących wynosząca pierwotnie 3,92 ha, po dokonaniu przez Sąd Rejonowy w [...] rozgraniczenia ostatecznie ustalona została na 3,85 ha.

Jeśli zatem w postępowaniu sądowym zakończonym prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...] i zatwierdzoną tym orzeczeniem "Mapą Prawną" zaewidencjonowaną w Urzędzie Wojewódzkim w [...] Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami w dniu 17 maja 1990r za nr [...], przeprowadzono postępowanie rozgraniczeniowe, wskutek którego działka nr [...] o pierwotnej pow. 3,92 ha ( rubryka – stan dotychczasowy ) uzyskała powierzchnię 3,85 ha (( rubryka – stan nowy ), to taki stan rzeczy organ był zobowiązany uwzględnić w prowadzonym postępowaniu wznowieniowym.

W prowadzonym przez Ministra postępowaniu wznowieniowym inwestor przedłożył nowe mapy podziałowe, sporządzone z uwzględnieniem ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], zgodnie z którymi działka nr [...] o powierzchni 3,91 ha (powierzchnia błędnie zewidencjonowana decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, utrzymaną w tym zakresie w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r), po dokonaniu jej rozgraniczenia zgodnie z treścią ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r, sygn. akt I Ns [...], została podzielona na działki nr [...] o pow. 0,4179 ha, nr [...] o pow. 0,6392 ha i nr [...] o pow. 2,7913 ha, o łącznej powierzchni 3,8484 ha.

Przedłożona przez inwestora dokumentacja geodezyjno-kartograficzna została sporządzona przez uprawnionego geodetę i przyjęta w dniu 14 września 2015 r pod nr [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...]. Dokumentacja ta stanowi dokument urzędowy i korzysta z domniemania prawdziwości przewidzianego w art. 76 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe, w pkt I decyzji z dnia [...] lutego 2016 r organ nadzoru uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r w części, w jakiej zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r utrzymywała w mocy (pkt V, strona 3), zaś w pkt II organ nadzoru orzekł o istocie sprawy, a mianowicie uchylił podział nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...], z obrębu [...], gmina [...], zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, w tym arkusze 97 i 98 załącznika nr 23 do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, zawierające projekty podziałów nieruchomości oraz wykazy zmian gruntowych ww. działek, orzekając w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowego podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...], z obrębu [...], gmina [...], w tym nowych map z projektami podziałów ww. nieruchomości, wraz z wykazami zmian gruntowych.

Dokonane zmiany w zakresie ww. działek odnoszące się do poprawnego oznaczenia ich powierzchni, zgodnego ze stanem rzeczywistym, znalazły swój wyraz w załącznikach nr 1 i 2 do decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.

Zatwierdzony zaskarżoną decyzją podział nieruchomości przewiduje podział:

- działki nr [...] o pow. 3,8484 ha, na działki: nr [...] o pow. 0,4179 ha, nr [...] o pow. 0,6392 ha i nr [...] o pow. 2,7913 ha,

- działki nr [...] o pow. 7,8385 ha, na działki: nr [...] o pow. 1,2698 ha, nr [...] o pow. 1,3256 ha i nr [...] o pow. 5,2431 ha.

W pkt. II.2. decyzji z dnia [...] lutego 2016 r orzeczono zaś o utrzymaniu w mocy w pozostałej części decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r.

Zarzuty skarżących sprowadzają się do kwestionowania ustalonej powierzchni działki nr [...], a co za tym idzie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] i w konsekwencji podważania zatwierdzonego decyzją wznowieniową podziału tej nieruchomości.

W postępowaniu dotyczącym realizacji inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej podniesione zarzuty nie mogły zostać uwzględnione.

Wyjaśnić należy, że wszelkie spory zaistniałe w wyniku przeprowadzonych zmian ewidencyjnych, dotyczące między innymi przebiegu granic są sporami o zasięg prawa własności i rozstrzyganie ich nie leży w kompetencji organów administracji orzekających w sprawach o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie obejmuje rozgraniczania wyodrębnionych nieruchomości w terenie ( por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2011r, II OSK 158/11 ). Czynności podejmowane w związku z wykonywaniem prac geodezyjnych nie są częścią postępowania prowadzonego przez starostę ( drogi gminne i powiatowe ) czy wojewodę ( drogi wojewódzkie i krajowe ).

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2011r, II OSK 158/11 " ewidencyjnego wyodrębnienia linii rozgraniczających teren inwestycji nie można utożsamiać z rozgraniczeniem nieruchomości w terenie w rozumieniu art. 29 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów granicznych na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów".

Wbrew zarzutom skarżących zaskarżona decyzja nie zapadła z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego.

Minister podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w żaden sposób nie ograniczył dopuszczalności jakiegokolwiek dowodu, a postępowanie przeprowadził w sposób wyczerpujący.

Decyzja zawiera szczegółowe uzasadnienie z dokładnym wskazaniem przesłanek, które miały wpływ na jej treść.

Z tych względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.