Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 41/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 października 2004 r. sprawy ze skargi K. i T. S. na bezczynność Burmistrza Miasta G. w przedmiocie wykonania uchwały w sprawie zgody na wydzierżawienie nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2004 r. K. i T. S. złożyli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta G. polegającą na niewykonaniu uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia 28 listopada 2003 r., Nr "[...]", zobowiązującej Burmistrza do wydzierżawienia na okres 10 lat niezabudowanej działki gruntu położonej w G. przy ul. W.

Burmistrz Miasta G. w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż realizując uchwałę Rady Miasta G. z dnia 28 listopada 2003 r., Nr "[...]", w dniu 14 czerwca 2004 r. ogłoszono przetarg nieograniczony na dzierżawę przedmiotowej nieruchomości, który jednakże nie został rozstrzygnięty, gdyż złożone oferty (w tym skarżących) nie spełniały warunków przetargowych. Wskazał ponadto, iż uchwała Rady Miejskiej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tegoż przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przy czym należy zauważyć, iż powyższe odnosi się wyłącznie do aktów i czynności wydawanych w indywidualnych sprawach, skierowanych do konkretnie oznaczonego podmiotu. Uchwała rady gminy nie jest natomiast takim aktem.

W niniejszej sprawie skarżący żądają zobowiązania Burmistrza Miasta G. do wykonania uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia 28 listopada 2003 r., Nr "[...]". W jej treści zadysponowano o sposobie wykorzystania nieruchomości stanowiącej majątek gminy. Realizacja tej uchwały może nastąpić wyłącznie w wyniku zawarcia umowy dzierżawy, której przedmiotem będzie określona w w/w uchwale nieruchomość. Czynność ta ma niewątpliwie charakter cywilnoprawny. Wobec czego, kwestia ewentualnego pozostawania organu administracji w zwłoce z zawarciem takiej umowy, jest poza kontrolą sądowoadministracyjną. Sprawa, która może być załatwiona wyłącznie w formie umowy cywilnoprawnej, nie mieści się bowiem w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, a do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych powołane są sądy powszechne.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.