Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 1129/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. A. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W sprawie, skarga A. A. (Skarżący) została podpisana przez Z. G., a do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone Z. G. przez Skarżącego. Z pełnomocnictwa procesowego załączonego do skargi nie wynikało, aby osoba podpisana pod skargą była profesjonalnym pełnomocnikiem, lub by pozostawała ze Skarżącym w innej relacji, uprawniającej zgodnie z przepisami do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi (inny skarżący lub uczestnik postępowania, małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony, osoba pozostająca ze stroną w stosunku przysposobienia, inna osoba, jeżeli przewidują to przepisy szczególne). Z uwagi na ten brak Z. G. została wezwana do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zgodnego z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej jako p.p.s.a., w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 lipca 2021 r. (potwierdzenie odbioru k. 67 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie przedłożono właściwego pełnomocnictwa.

Skarżący pomimo formalnego doręczenia mu w dniu 13 sierpnia 2021 r. wezwania (przesyłka po dwukrotnym awizowaniu pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia k. 71 akt sądowych), nie podpisał osobiście skargi – w terminie (20 sierpnia 2021 r.). Podpisaną skargę nadano w urzędzie pocztowym 30 sierpnia 2021 r. (koperta k. 86 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z podstawowych wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (...). W sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, powinien przedstawić pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie zgodnego z przepisami prawa pełnomocnictwa w terminie 7 dni, który to termin upłynął bezskutecznie z końcem dnia 16 lipca 2021 r. (wobec jego wyznaczenia wezwaniem doręczonym 9 lipca 2021r.).

Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania Skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), wedle którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę".

Sąd uznał zatem za zasadne wezwanie Skarżącego do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego odpisu skargi), co uczynił pismem z 29 lipca 2021 r., które formalnie doręczono w dniu 13 sierpnia 2021 r. To zaś oznacza, że termin do usunięcia wymienionego w wezwaniu braku formalnego skargi, upływał w dniu 20 sierpnia 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu.

Na marginesie Sąd wskazuje, że osoba podpisana pod skargą w piśmie z 13 lipca 2021 r. starała się wykazać, że jako przedstawiciel stowarzyszenia, jest uprawniona do reprezentowania cudzoziemca w postępowaniu sądowoadministarcyjnym na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a. Przepisy te w niniejszej sprawie nie mają jednak zastosowania, albowiem nie przewidują możliwości występowania przedstawiciela stowarzyszenia w charakterze pełnomocnika.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego