Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1920/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 237 par. 1 pkt 3-6
journal: Dz.U. 2018 poz 108
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2019 r. sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1920/18

UZASADNIENIE

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zmianami), art. 5 pkt 4a oraz art. 12 pkt 1a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 1261 ze zmianami), po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej stwierdził u T. W. chorobę zawodową: przewlekłą chorobę układu nerwowego wywołaną sposobem wykonywania pracy pod postacią obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka, wymienioną w poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1367), wydanego na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r., poz. 108 ze zmianami).

W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że T. W. w okresie od dnia 1 września 1972 r. do chwili obecnej zatrudniony jest w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w [...] (dawniej: Zespół Opieki Zdrowotnej w [...]) na stanowiskach: lekarz, (od dnia 1 września 1972 r. do dnia 30 czerwca 1996 r. oraz od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 20 grudnia 2005 r.), p.o. Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] (od dnia 1 lipca 1996 r. do dnia 23 stycznia 1997 r.), Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] (od dnia 24 stycznia 1997 r. do dnia 30 listopada 1998 r.), Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] (od dnia 1 grudnia 1998 r. do dnia 31 marca 2003 r.), Ordynatora Oddziału Chirurgicznego (od dnia 21 grudnia 2005 r. do dnia 15 kwietnia 2013 r. dodatkowo od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 15 kwietnia 2013 r. Kierownika Pracowni Endoskopii), Kierownika Oddziału Chirurgicznego/Kierownika Pracowni Endoskopii (od dnia 17 kwietnia 2013 r. do chwili obecnej).

W okresie od dnia 1 września 1972 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. T.W. świadczył pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r., do dnia 31 maja 2012r. w wymiarze 1/2 etatu, w okresie od dnia 1 czerwca 2012 r. do dnia 15 kwietnia 2013r. w wymiarze 1/4 etatu, w okresie od dnia 17 kwietnia 2013 r. do chwili obecnej w wymiarze 1/4 etatu.

Ponadto T. W. od dnia 1 stycznia 2008 r. prowadzi Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską Specjalista Chirurg T. W.

W ramach Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej Specjalista Chirurg T. W. wykonuje prace w Oddziale Chirurgicznym określone w kontrakcie zawartym z Dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...]. Umowa cywilnoprawna na udzielanie świadczeń zdrowotnych, praca w pełnym wymiarze min. 160 godz. (od dnia 1 stycznia 2016 r. - 128 godz.) oraz dyżury.

Do zakresu czynności i obowiązków T. W. należało między innymi wykonywanie zabiegów i operacji chirurgicznych z użyciem laparoskopu, badania z użyciem endoskopu, kolonoskopu.

Pracę na stanowisku chirurga włącznie z samodzielnym wykonywaniem operacji chirurgicznych wykonuje od 1975 roku.

Podczas obsługi laparoskopu efekt związany z przechodzeniem narzędzia przez powłoki pacjenta wymusza wykonywanie obszernych ruchów długimi narzędziami. Utrzymanie narzędzia w pożądanej, stałej pozycji wiąże się z koniecznością większego zaangażowania mięśni ze względu na konieczność usztywnienia kończyny górnej. Konieczność ciągłego utrzymania względnie nieruchomej pozycji ciała połączona jest z wymaganą wysoką precyzją pracy narzędziami laparoskopowymi. Oprócz pracy laparoskopem do obciążeń palców, dłoni i nadgarstków dochodzi również podczas wykonywania badań i zabiegów endoskopowych.

Pierwsze operacje z wykorzystaniem laparoskopu trwały około 4-5 godzin. Aktualnie od 45 minut do 2 godzin w zależności od warunków operacyjnych.

Z liczby zabiegów operacyjnych i endoskopowych wykonanych w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w [...] (z uwagi na brak możliwości określenia ilości zabiegów, operacji i badań z użyciem laparoskopu, endoskopu, kolonoskopu z całego okresu zatrudnienia T. W. w podmiocie leczniczym chronometraż został ograniczony do lat 2013-2017) wynika, iż w:

- 2013 roku przeprowadzono 757 operacji, 1585 zabiegów endoskopowych,

- 2014 roku przeprowadzono 839 operacji, 1729 zabiegów endoskopowych,

- 2015 roku przeprowadzono 834 operacje, 2117 zabiegów endoskopowych,

- 2016 roku przeprowadzono 858 operacji, 2508 zabiegów endoskopowych,

- 2017 roku przeprowadzono 874 operacje, 2357 zabiegów endoskopowych.

Zabiegi operacyjne w wyżej wskazanych latach wykonywało 4 lekarzy, a zabiegi endoskopowe 3 lekarzy w tym T. W.

Na podstawie analizy wykonywanej pracy organ ustalił, iż czynności związane z przeprowadzonymi operacjami wymagały użycia siły i ułożenia nadgarstków w pozycji wymuszonej podczas trzymania narzędzi.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, iż ocena narażenia zawodowego nie wymaga dalszego uzupełnienia.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 237 § 1 pkt 3-6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r., poz. 108 ze zmianami), Rada Ministrów wydała w dniu 30 czerwca 2009 r. rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1367, określonej dalej jako: "rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych"), które zawiera wykaz chorób zawodowych; okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym; sposób i tryb postępowania dotyczący zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmioty właściwe w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych właściwym do orzekania w zakresie chorób zawodowych jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz.U. z 2014 poz. 1184 ze zmianami) zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych.

Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia wydaje się, zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniach lekarskich oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.

W sprawie niniejszej wydane zostało orzeczenie lekarskie [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. o rozpoznaniu choroby zawodowej.

[...] Centrum Medycyny Pracy w [...] przed wydaniem orzeczenia przeanalizowało dokumentację lekarską badań profilaktycznych, karty informacyjne leczenia szpitalnego, wyniki wykonanych badań oraz ocenę narażenia zawodowego dokonaną przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], pracodawcę oraz lekarza [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] w toku ustalenia choroby zawodowej.

Lekarska jednostka orzecznicza I stopnia wskazała, iż dolegliwości bólowe pod postacią drętwienia i bóli nocnych ręki lewej rozpoczęły się od 2010 roku, a ręki prawej 3 lata później. Zdiagnozowano zespół cieśni nadgarstka. Operowany był nadgarstek lewy w 2011 roku, a nadgarstek prawy w 2017 roku.

[...] Centrum Medycyny Pracy w [...] stwierdziło, że są podstawy do uznania czynności związanych z pracą za monotypowe, obciążające nadgarstki, wielokrotnie powtarzalne w czasie zmiany roboczej ruchy dłoni w maksymalnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, odwodzeniu łokciowym i promieniowym z użyciem siły i ucisku oraz ruchy chwytania palcem (chwyt pęsetowy).

W ocenie lekarskiej jednostki orzeczniczej I stopnia można uznać, przyjmując zasadę wysokiego prawdopodobieństwa, że wykonywana praca spowodowała wystąpienie choroby zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.

W opinii Centrum Medycyny Pracy w [...] sformułowano jednoznaczne wnioski o rozpoznaniu u T. W. choroby zawodowej - przewlekłej choroby układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.

Organ sanitarny wskazał, że opinia lekarska w postępowaniu dotyczącym choroby zawodowej ma kluczowe znaczenie i stanowi dowód mający walor opinii biegłego.

W ocenie organu, opinia lekarska jest rzeczowa, spójna i logiczna. W orzeczeniu lekarskim w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, wykazano przesłanki do ustalenia etiologii zawodowej choroby T. W.

Zdaniem organu spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące stwierdzenie choroby zawodowej, tj.: rozpoznane schorzenie jest objęte wykazem chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, choroba zawodowa jest rozpoznana przez zakład służby zdrowia upoważniony do ich rozpoznawania (§ 5 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych), udokumentowano narażenie zawodowe oraz uznano na zasadzie wysokiego prawdopodobieństwa istnienie związku przyczynowego pomiędzy wykonywaną pracą zawodową a rozpoznanym schorzeniem.

Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w [...] wniósł odwołanie od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].04.2018 r., w przedmiocie stwierdzenia u T. W. choroby zawodowej.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 7, art. 10, art. 75, art. 77 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skarżący wskazał, iż organ I instancji nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie istnienia podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u T.W. Oparcie się wyłącznie na orzeczeni lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika, uznał za niewystarczające.

Wskazał, że w okresie od dnia 1.01.2011 r. do dnia 31.12.2011 r., a także w okresie od dnia 1.01.2017 r. do dnia 31.12.2017 r. T. W. nie przebywał ani jednego dnia na zwolnieniu lekarskim.

Zdaniem odwołującego się przeprowadzenie u T. W. zabiegów operacyjnych nadgarstka lewego i prawego w latach 2011 i 2017 jest wątpliwe, a w konsekwencji występowanie przesłanek warunkujących stwierdzenie choroby zawodowej.

Organ I instancji nie dokonał żadnych ustaleń co do czynności wykonywanych przez T. W. w ramach Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej, jak również nie dokonał oceny związku przyczynowego pomiędzy tymi czynnościami a rozpoznanym schorzeniem. Kwestia narażenia zawodowego T. W. wymagała dalszego uzupełnienia i przeprowadzenia postępowania dowodowego.

Niezależnie od powyższego wskazano, że skarżący nie miał możliwości wypowiedzenia się co przeprowadzonych w toku postępowania dowodów, co stanowi naruszenie przepisów art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a.

Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1261 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w [...] od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2018 r. o stwierdzeniu u T. W. choroby zawodowej - przewlekłej choroby układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka, wymienionej w poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1367) - utrzymał w mocy decyzję [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2018 r.

W uzasadnieniu Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że postępowanie w sprawie podejrzenia choroby zawodowej u T. W. prowadzone było przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, z uwagi na art. 12 ust. 1a pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zgodnie z którym państwowy wojewódzki inspektor sanitarny od dnia 1 stycznia 2010 r. jest organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym.

Organem założycielskim placówek medycznych, w których pracował T.W, jest powiat [...]

T. W. w okresie od dnia 1 września 1972 r. do chwili obecnej zatrudniony jest w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w [...] (dawniej: Zespół Opieki Zdrowotnej w [...]).

Ponadto od dnia 1 stycznia 2008 r. prowadzi Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską Specjalista Chirurg T. W. W ramach Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej wykonuje prace w Oddziale Chirurgicznym określone w kontrakcie zawartym z Dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...].

W umowie cywilnej T. W. zobowiązywał się do świadczenia usług medycznych w pełnym wymiarze, tj.: 160 godz. miesięcznie (od dnia 1 stycznia 2016 r. - 128 godz. miesięcznie) oraz dyżury. Do jego zakresu czynności i obowiązków należało między innymi wykonywanie zabiegów i operacji chirurgicznych z użyciem laparoskopu, badania z użyciem endoskopu, kolonoskopu. Pracę na stanowisku chirurga wykonuje od 1975 roku.

Na podstawie analizy wykonywanej pracy, zawartej w karcie oceny narażenia zawodowego sporządzonej w dniu [...] grudnia 2017 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustalił, iż czynności zawodowe związane z przeprowadzonymi operacjami wymagały użycia siły i ułożenia nadgarstków w pozycji wymuszonej podczas operowania narzędziami.

Ustalenia zawarte w karcie oceny narażenia zawodowego zostały potwierdzone przez pracodawcę.

W postępowaniu wydane zostało orzeczenie lekarskie [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., o rozpoznaniu choroby zawodowej.

Lekarska jednostka orzecznicza I stopnia wskazała, iż dolegliwości bólowe pracownika pod postacią drętwienia i bóli nocnych ręki lewej rozpoczęły się od 2010 roku, a ręki prawej 3 lata później.

Zdiagnozowano zespół cieśni nadgarstka. Operowano nadgarstek lewy w 2011 roku, a nadgarstek prawy w 2017 roku. [...] Centrum Medycyny Pracy w [...]stwierdziło, że są podstawy do uznania czynności związanych z pracą za monotypowe, obciążające nadgarstki, wielokrotnie powtarzalne w czasie zmiany roboczej ruchy dłoni w maksymalnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, odwodzeniu łokciowym i promieniowym z użyciem siły i ucisku oraz ruchy chwytania palcem (chwyt pęsetowy).

W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego, postępowanie administracyjne w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej u T. W. prowadzone było przez organ I Instancji w sposób prawidłowy.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji wskazał, iż są bezzasadne, a przede wszystkim ogólnikowe.

Chybiony był zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., bowiem strony zostały poinformowane w piśmie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3.04.2018 r., o prawie czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, w tym o prawie do zgłaszania uwag, nowych wniosków dowodowych oraz wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów. Powyższe wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma dokonanego przez stronę odwołującą w dniu 6.04.2018 r.

T. W. był narażony na czynności monotypowe, obciążające nadgarstki, wielokrotnie powtarzalne w czasie zmiany roboczej ruchy dłoni w maksymalnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, odwodzeniu łokciowym i promieniowym z użyciem siły i ucisku oraz ruchy chwytania palcem (chwyt pęsetowy).

Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej było rozpoznanie przez jednostkę orzeczniczą I stopnia choroby wymienionej w poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1367).

Zostały spełnione wszystkie warunki konieczne do stwierdzenia choroby zawodowej.

Rozpoznanie przez upoważnioną jednostkę medyczną choroby, która znajduje się w wykazie chorób zawodowych, określonym w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych, uzasadniało wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej.

Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w [...], wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].06.2018 r., utrzymującą w mocy decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].04.2018r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił, rażące naruszenie przepisów postępowania to jest art. 7, art. 10, art. 75, art. 77 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, względnie uchylenia także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postępowanie prowadzone było z naruszeniem przepisów działu I oraz II Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organy obu instancji nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie istnienia podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Oparcie się przez organ wyłącznie na danych zawartych w orzeczeniach lekarskich oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika było niewystarczające.

Niezależnie od powyższego skarżący zarzucał błędne ustalenie okoliczności stanu faktycznego. W okresie od dnia 1.01.2011 r. do dnia 31.12.2011 r., a także w okresie od dnia 1.01.2017 r. do dnia 31.12.2017 r. T. W. nie przebywał bowiem ani jednego dnia na zwolnieniu lekarskim. Wątpliwości budzi przeprowadzenie u T. W. zabiegów operacyjnych nadgarstka lewego i prawego w latach 2011 i 2017.

Organy nie dokonały ustaleń co do czynności wykonywanych przez T. W. w ramach Indywidualnej Specjalistycznej Praktyki Lekarskiej oraz związku przyczynowego pomiędzy ww. czynnościami, a rozpoznanym schorzeniem. Kwestia narażenia zawodowego wymagała dalszego uzupełnienia i przeprowadzenia postępowania dowodowego. Ponowiono zarzut naruszenia przepisów art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a.

Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Postępowanie administracyjne w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej u T. W. prowadzone było w oparciu o rozpoznanie przez upoważnioną do rozpoznawania chorób zawodowych jednostkę diagnostyczno - orzeczniczą.

Fakt narażenia zawodowego pracownika wynikał z przeprowadzonej oceny narażenia zawodowego, uwzględniającej zakres wykonywanych czynności zawodowych. W toku postępowania ustalono, że T. W. był narażony na czynności monotypowe, obciążające nadgarstki, wielokrotnie powtarzalne w czasie zmiany roboczej ruchy dłoni w maksymalnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, odwodzeniu łokciowym i promieniowym z użyciem siły i ucisku oraz ruchy chwytania palcem (chwyt pęsetowy).

Stwierdzenie zespołu cieśni w obrębie nadgarstka u T. W., wynikało z rozpoznania przez jednostkę orzeczniczą I stopnia choroby wymienionej w poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych, załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1367).

W myśl artykułu 2351 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 917), za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym.

W przypadku T. W., została spełniona przesłanka, wskazująca na pracę w narażeniu na czynniki, które mogły mieć wpływ na wywołanie choroby zawodowej. Zgodnie z powyższym można z wysokim prawdopodobieństwem twierdzić o etiologii zawodowej rozpoznanego schorzenia.

T. W. zgłosił się do Poradni Chorób Zawodowych [...] Centrum Medycyny Pracy w [...] z podejrzeniem choroby zawodowej obwodowego układu nerwowego obustronnego zespołu cieśni nadgarstka, skierowany przez lekarza profilaktyka.

Ustalono, że pracuje jako lekarz chirurg od 1972 r. wykonuje zabiegi chirurgiczne i endoskopowe, podczas których są obciążane kończyny górne. Czynności zawodowe wymagały użycia siły i ułożenia nadgarstków w pozycji wymuszonej podczas trzymania narzędzi.

Z materiału dowodowego wynikało, że dolegliwości bólowe pod postacią drętwienia i bóli nocnych ręki lewej rozpoczęły się od 2010 roku, a ręki prawej 3 lata później. Operowany był nadgarstek lewy w 2011 r., a nadgarstek prawy w 2017 r.

Przeanalizowano dokumentację lekarską badań profilaktycznych, karty informacyjne leczenia szpitalnego, ocenę narażenia zawodowego. Przy tak zgromadzonym materiale były podstawy do uznania czynności związanych z pracą za monotypowe, obciążające nadgarstki, wielokrotnie powtarzane, ruchy dłoni w maksymalnym zginaniu i prostowaniu nadgarstka, odwodzeniu łokciowym i promieniowym z użyciem siły i ucisku oraz ruchy chwytania palcami (chwyt pęsetowy).

Przyjmując zasadę wysokiego prawdopodobieństwa, należało uznać, że wykonywana praca spowodowała wystąpienie choroby zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.

Podkreślenia wymaga fakt, iż rozpoznanie przez upoważnioną jednostkę medyczną choroby, która znajduje się w wykazie chorób zawodowych, określonym w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych, stanowiło warunek konieczny wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej.

W przypadku T. W. potwierdzono istnienie związku między narażeniem zawodowym i rozpoznaniem chorobę zawodową przez jednostkę orzeczniczą I szczebla diagnostycznego. Wydane w przedmiotowej sprawie orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej było wiarygodnie uzasadnione.

W skardze Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w [...] nie przedstawił istotnych argumentów, które mogłyby mieć wpływ na zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazane zarzuty nie są skonkretyzowane, a dotyczą naruszenia ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Stanowią próbę podważenia oceny prawnej zgromadzonego materiału dowodowego oraz polemikę z ustaleniami dokonanymi przez organy inspekcji sanitarnej.

Chybiony jest zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa, bowiem strony zostały poinformowane w piśmie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3.04.2018 r., o przysługującym prawie czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, w tym o prawie do zgłaszania uwag, nowych wniosków dowodowych oraz wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów.

Należy podkreślić również specyfikę postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych i fakt związania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie. Organy te nie są uprawnione do kontroli merytorycznej orzeczenia lekarskiego jednostki uprawnionej do rozpoznawania chorób zawodowych, ani też do dokonywania własnych ustaleń prowadzących do odmiennego rozpoznania schorzenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 1078/06; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/GL 794/06; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 335/10). Dotyczy to zarówno objawów choroby, jak i przyczyn jej powstania (etiologii).

Ocena opinii lekarskiej dokonywana przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej polega na badaniu jej pod względem formalnym, zwłaszcza czy jest rzeczowo i przekonująco uzasadniona.

W przedmiotowej sprawie organy obu instancji w sposób zgodny z zasadami ogólnymi procedury administracyjnej oceniły materiał dowodowy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną należało oddalić.