Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1221/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /spr./ sędzia del. WSA Paweł Groński Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.S. i E.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 101/14 w sprawie ze skargi M.S. i E.S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 101/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. S. i E. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kaliszu, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego z częścią usługowo-handlową o lokal mieszkalny i sklep spożywczy, zlokalizowanego w K. przy ul. [...] (dz. nr [...]).

W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego ostatecznej decyzji Starosty Kaliskiego o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 2006 r. nr [...] (decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]) wszczęto postępowanie administracyjne naprawcze dotyczące prawidłowości prowadzonych robót budowlanych wyżej opisanych. Powyższa sprawa wielokrotnie była rozpatrywana przez organ powiatowy i wojewódzki oraz przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Następnie w dniu 21 października 2013 r. pełnomocnik M. i E. S. złożył wniosek m.in. o zawieszenie przedmiotowego postępowania administracyjnego, wskazując jednocześnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 661/13 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Koźminek z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Powyższe oznacza, że ostateczne rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego (tj. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Koźminek odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji), które stanowiło podstawę podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, zostało wyeliminowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z obrotu prawnego. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż cechą zagadnienia wstępnego jest kwestia związana z uzyskaniem ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy (przy braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli B. i J. S.

Na skutek tego zażalenia postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz 123 K.p.a. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), uchylił zaskarżone postanowienie w całości.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przyznał, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy najistotniejsze znaczenie ma uzasadnienie prawomocnego wyroku Sądu w Poznaniu z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 661/13 podjęte w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla legalizacji inwestycji będącej przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kaliszu. Analizując uzasadnienie wyroku Sądu, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił uwagę na fakt, że w dniu 25 stycznia 2010 r. M. i E. S. złożyli do Wójta Gminy Koźminek wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i modernizacji istniejącego budynku, dobudowaniu wiatrołapu do pomieszczenia mieszkalnego, zadaszeniu wejścia do pomieszczenia dostawy towaru z wbudowaną na parterze częścią usługowo-handlową oraz mieszkalną na istniejącym poddaszu w trakcie realizacji. Rozpoznając powyższy wniosek Wójt wydał ostateczną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] ustalając parametry dla wiatrołapu oraz umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego z częścią usługowo-handlową (w parterze). W dniu 25 lipca 2011 r. M. i E. S. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i modernizacji istniejącego budynku, dobudowaniu wiatrołapu do pomieszczenia mieszkalnego, zadaszeniu wejścia do pomieszczenia dostawy towaru z wbudowaną na parterze częścią usługowo-handlową oraz mieszkalną na istniejącym poddaszu w trakcie realizacji. Rozpoznając wniosek Wójt wydał decyzję z dnia [...] września 2011 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu decyzją z dnia [...] października 2011 r. uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. IV SA/Po 1284/11 oddalił skargę. Wobec powyższego Wójt Gminy Koźminek w dniu [...] listopada 2012 r. wydał decyzję (znak [...]) o odmowie ustalenia warunków zabudowy, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymało ją mocy. Niemniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 661/13 uchylił ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podnosząc m. in., że wniosek z 2011 r. o wydanie warunków zabudowy, którego złożenie stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania prowadzonego przez organ powiatowy jest tożsamy z wnioskiem z 2010 r. załatwionym ostateczną decyzją Wójta Gminy Koźminek z dnia [...] kwietnia 2010 r. i w sytuacji kiedy sprawa była już rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną organ stwierdza nieważność takiej decyzji. Zatem, zdaniem organ odwoławczego, ustalenie warunków zabudowy na wniosek złożony w dniu 25 lipca 2011 r. nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w przepisie art. 91 § 1 pkt 4 K.p.a. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie ww. budynku mieszkalnego nie może się ostać w obrocie prawnym. Uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania oznacza, że organ pierwszej instancji jest obowiązany prowadzić postępowanie administracyjne.

Skargę na powyższe postanowienie organu odwoławczego wnieśli M. i E. S. zarzucając temu aktowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 123 § 1 K.p.a. oraz art. 144 K.p.a. przez bezpodstawne uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania w sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, toczącego się przed organami administracji publicznej oraz naruszenie przepisu art. 170 P.p.s.a. przez niezastosowanie wiążącej wykładni zawartej w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że wniesiona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".

W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że kluczowe dla rozpoznania niniejszej sprawy jest ustalenie, czy w sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., skutkujące koniecznością zawieszenia postępowania administracyjnego.

Następnie Sąd wyjaśnił co należy rozumieć pod pojęciem zagadnienia wstępnego wg poglądów orzecznictwa i doktryny oraz wskazał, iż w analizowanej sprawie organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie legalizacyjne w oparciu o art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji Starosty Kaliskiego z dnia [...] września 2006 r. udzielającej skarżącym pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego z częścią usługowo – handlową o lokal mieszkalny i sklep spożywczy. Sąd dodał także, że w niniejszej sprawie słusznie organy wdrożyły tryb legalizacyjny na podstawie art. 50 i art. 51 powyższej ustawy, które to przepisy, w odróżnieniu od przepisu art. 48 ust. 2 pkt b (powinno być: art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b – uwaga NSA) ustawy Prawo budowlane nie nakładają obowiązku przedstawienia przez stronę decyzji o warunkach zabudowy. Analiza treści art. 51 ust. 1 pkt 2 wskazuje, że w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, organ prowadzący postępowanie nakłada na stronę obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, określając termin ich wykonania. Wykładnia funkcjonalna i systemowa tego przepisu (który dotyczy przecież doprowadzenia inwestycji do stanu zgodności z prawem) prowadzi do wniosku, iż w toku legalizacji należy zbadać zgodność inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednak brak jest podstaw do tego, aby w tym postępowaniu powyższą ocenę uzależniać od przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy dla danej inwestycji. Tym samym uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu legalizacyjnym opartym na przepisach art. 50 i 51 powyższej ustawy, w konsekwencji kwestia ta nie mogła stanowić podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Na poparcie powyższego poglądu Sąd przedstawił wyrok NSA z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II OSK1451/09 (publ. LEX nr 746551). W związku z powyższym, w ocenie Sądu, organ nadzoru budowlanego drugiej instancji prawidłowo postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. uchylił postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2013 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie przedmiotowego budynku. Dalej Sąd zaznaczył, że powyższe nie przesądza, iż inwestor w celu zalegalizowania wykonywanych robót budowlanych nie może ubiegać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Takie prawo posiada, jednak wystąpienie z takim wnioskiem nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu legalizacyjnym prowadzonym w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane i nie daje podstawy do zawieszenia takiego postępowania. Zatem zarzut podniesiony w skardze, iż organ odwoławczy orzekł sprzecznie z wytycznymi Sądu zawartymi w wyroku z dnia 10 października 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w wyroku tym Sąd nie wskazał, że wystąpienie z wnioskiem o warunki zabudowy stanowi podstawę do zawieszenia postępowania legalizacyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie, lecz wyraził stanowisko, że w odniesieniu do robót budowlanych prowadzonych w sytuacjach, o których mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, ustawodawca dopuścił możliwość naprawienia powstałych uchybień związanych z realizacją procesu budowlanego i formułowanie odmiennej oceny, iż dla obiektu już wybudowanego nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy z wyjątkiem przypadków o których mowa w art. 48 i 49 lit. b powyższej ustawy jest niedopuszczalne.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiedli skarżący zaskarżając go w całości. Orzeczeniu temu zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a., naruszenie:

1/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez błędne uznanie, że postępowanie przed organami administracji publicznej nie powinno ulec zawieszeniu, pomimo iż w sprawie występuje zagadnienie wstępne rozpatrywane obecnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu, przy czym uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy,

2/ art. 170 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie wiążącej wykładni zawartej w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego,

3/ art. 151 P.p.s.a. poprzez niesłuszne nieuwzględnienie skargi w sytuacji oczywistej jej zasadności i w konsekwencji niesłuszne jej oddalenie;

Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zakwestionowanego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania przed sądami obu instancji oraz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed tymi sądami.

W motywach skargi kasacyjnej zawarto argumenty na poparcie przytoczonych wyżej zarzutów.

Odpowiedź na skargę kasacyjną wnieśli J. i B. S., wskazując, że zarówno zaskarżone postanowienie organu odwoławczego jak i wyrok Sądu pierwszej instancji są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek nieważności, dlatego stosownie do normy art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Zaś tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała nie uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie doszło do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Prawidłowo bowiem, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, Sąd uznał, iż brak było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Tym samym Sąd ten trafnie nie podzielił twierdzenia skarżących, iż zagadnieniem wstępnym w tej sprawie jest wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji której dotyczy niniejsze postępowanie, a w stosunku do której toczy się postępowanie w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane.

Z treści art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wynika, że organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. A zatem, musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Z tych względów organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego (patrz: wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., II OSK 1698/07, LEX nr 489631). Nadto wskazać należy, że zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Zatem chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji (por. wyrok NSA dnia z 12 maja 2009 r., I OSK 441/09, LEX nr 546567). Zatem przymiot zagadnienia wstępnego może mieć tylko rozstrzygnięcie, które warunkuje wydanie orzeczenia merytorycznego (zobacz: wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r., II OSK 363/10, LEX nr 992559). Przy czym organ administracji publicznej oceniając wystąpienie przesłanek skutkujących zawieszeniem postępowania nie może kierować się przewidywaniami jaki będzie wynik merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa, jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej (patrz: wyrok NSA z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 441/09; wyrok NSA dnia z dnia 30 stycznia 2014 r., II OSK 2082/12, LEX nr 1450871). Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy uchylił postanowienie organu powiatowego zawieszające postępowanie w sprawie dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego z częścią usługowo-handlową o lokal mieszkalny i sklep spożywczy, uznając, że w sprawie brak jest zagadnienia wstępnego o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Ocenę tę podzielił Sąd pierwszej instancji wskazując, iż art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, a wg tych przepisów toczy się w sprawie postępowanie naprawcze, nie nakładają obowiązku przedstawienia przez stronę decyzji o warunkach zabudowy. W rezultacie uzyskanie przedmiotowej decyzji nie jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu naprawczym na podstawie ww. przepisów, a zatem powyższe nie mogło stanowić podstawy do zawieszenia postępowania. Powyższy pogląd Sądu pierwszej instancji, poparty stosownym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd rozpoznający przedmiotową skargę kasacyjną w pełni podziela. Tym samym, skoro właściwe przepisy nie wymagają uzyskania przez skarżących decyzji o warunkach zabudowy, to konsekwentnie toczące się postępowanie o wydanie warunków zabudowy nie może stanowić zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Przecież w sprawie niniejszej, dotyczącej prawidłowości prowadzonych robót budowlanych, możliwe jest wydanie decyzji kończącej postępowanie bez potrzeby uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy. Tego stanowiska skarga kasacyjna nie podważyła, a niczym nie poparte twierdzenia skarżących, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest zagadnieniem wstępnym w tym postępowaniu należy uznać za nieskuteczną polemikę ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji. W tej sytuacji zasadnie Sąd ten oddalił skargę stron na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. uchylające postanowienie organu pierwszej instancji zawieszające opisane wyżej postępowanie. Skoro przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. nie został przez organ odwoławczy naruszony, to Sąd pierwszej instancji nie mógł uchylić tego aktu na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Tym samym także i zarzut naruszenia art. 151 P.p.s.a. należało uznać za nieusprawiedliwiony.

Sąd pierwszej instancji nie naruszył także art. 170 P.p.s.a. Zarzut ten skarżący powiązali z prawomocny wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 661/13. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie daje podstaw do twierdzenia, by Sąd pierwszej instancji naruszył ww. przepis. W treści tego uzasadnienia brak jest bowiem ocen sprzecznych z wyrażonymi przez Sąd w wyroku z dnia 10 października 2013 r. Sąd pierwszej instancji nie kwestionował tego, że skarżący w celu zalegalizowania robót budowlanych mogą ubiegać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Uznał natomiast, że kwestia ta nie jest zagadnieniem wstępnym w tej sprawie, a tym samym nie może być podstawą do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. A kwestia zagadnienia wstępnego w rozumieniu powyższego przepisu nie była przecież oceniana przez Sąd w sprawie IV SA/Po 661/13. Zatem przedmiotowy zarzut skargi kasacyjnej należy uznać za oczywiście nieuzasadniony.

Mając na uwadze powyższe, wobec bezzasadności podniesionych zarzutów, przedmiotowa skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Dlatego na mocy art. 184 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.