Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1314/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 365 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 519
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Kaja Angerman Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2017 r.; nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania "[...]" Sp. z.o.o. z siedzibą w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] wstrzymującej użytkowanie instalacji do przerobu odpadów żużla pohutniczego, zlokalizowanej przy ul. [...] w [...] - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wstrzymania użytkowania i wyznaczył nowy termin wstrzymania na 3 miesiące od dnia doręczenia niniejszej decyzji

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny.

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ww decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., wydaną na podstawie art. 365 ust. 2 pkt 3 i art. 366 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, wstrzymał użytkowanie ww instalacji polegającej na przerobie żużla pohutniczego wydobywanego z hałdy zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], w wyniku którego powstaje kruszywo budowlane, odpady w postaci metali żelaznych o kodzie 19 12 02 oraz odzyskiwany jest żelazochrom jako produkt uboczny. Na prowadzenie przedmiotowej instalacji zostało wydane pozwolenie zintegrowane decyzją Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] września 2015r.

Organ I instancji wskazał, że w dniach od [...] lutego 2014r. do [...] czerwca 2014r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] przeprowadził kontrolę ww instalacji w skarżącej Spółce "[...]" Sp. z o.o., która została udokumentowana protokołem kontroli nr [...].

Kontrola dotyczyła m.in. sprawdzenia wypełniania przez inwestorów wymagań ochrony środowiska. Weryfikacji poddano realizację przez Spółkę warunków decyzji administracyjnych uzyskanych na etapie procesu inwestycyjnego oraz decyzji określających warunki korzystania ze środowiska. WIOŚ w [...] ustalił, iż skarżąca celem prowadzania ww działalności uzyskała:

1) decyzję wydaną przez Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, poprzedzoną postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w ramach którego: sporządzono raport oddziaływania na środowisko z 2002r.; przedsięwzięcie zostało uzgodnione z Wojewodą [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2003r. znak [...];

2) decyzję wydaną przez Starostę Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na budowę "zakładu przerobu żużli hutniczych" wraz z instalacjami wewnętrznymi, sieciami infrastruktury oraz drogą tymczasową na działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...] w obrębie [...]. Ww. decyzja została poprzedzona postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w ramach którego:

- sporządzono Raport oddziaływania na środowisko w 2004r.,

- uzgodniono przedsięwzięcie z Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w [...], który wydał w tej sprawie decyzję z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] oraz Wojewodą [...], który wydał decyzję z dnia [...] listopada 2004r. znak [...].

Decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została zmieniona decyzjami Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] oraz z dnia [...] lipca 2013r. nr [...[.

3) decyzję wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie zakładu przerobu żużli hutniczych wraz z instalacjami wewnętrznymi, sieciami infrastruktury oraz drogą tymczasową na działkach nr: [...], [...], [...], [...] i [...] przy ul. [...] w [...].

W dniach od [...] lutego 2014 r. do [...] czerwca 2014 r. [...] WIOŚ przeprowadził w "[...] Sp. z o. o. kontrolę inwestycyjną instalacji do przerobu odpadów żużla pohutniczego. W trakcie kontroli organ I instancji ustalił, że strona prowadzi działalność, która zaliczana jest do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, z późn. zm.), dla których wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Jednocześnie w trakcie kontroli [...] WIOŚ stwierdził, że strona nie dokonała zgłoszenia w trybie art. 76 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska zamiaru oddania do użytkowania nowo zbudowanej instalacji w wymaganym terminie, tj. na 30 dni przed terminem oddania do użytkowania. Ponadto [...] WIOŚ w [...] wskazał, że strona nie zastosowała następujących środków technicznych i rozwiązań technologicznych chroniących środowisko:

1) zraszania podczas procesu przerobu żużla pohutniczego (kruszenie wstępne, przesiewanie, kruszenie wtórne, transport surowca po kruszeniu wstępnym i wtórnym taśmociągami, dostarczanie surowca do procesu mokrego oraz magazynowanie surowca i kruszywa budowlanego), co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany, jak również Raportem o oddziaływaniu na środowisko;

1) osłon na wszystkich etapach procesu suchego (osłony są stosowane jedynie przy przesiewaczu wibracyjnym oraz podwyższeniu kosza zasypowego kruszarki wtórnej), co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany (jak również wg ustaleń organu II instancji - decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu);

1) nawierzchni betonowej (place i drogi wewnętrzne na terenie zakładu zostały utwardzone poprzez wykorzystanie kruszywa budowlanego wyprodukowanego w zakładzie), co jest niezgodne z decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, jak również z Raportem oddziaływania na środowisko;

1) hałda eksploatowana jest na całym przekroju, a nie na niewielkich polach roboczych, brak pokrycia hałdy geomembraną, brak rowu opaskowego wokół hałdy, co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany, decyzją Wójta Gminy [...]

z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również z decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającą zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska żużli pohutniczych;

2) magazynowanie kruszywa budowlanego na terenie zakładu, co jest niezgodne z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak również z Raportem o oddziaływaniu na środowisko;

1) ekranu akustycznego w kształcie litery L o wysokości 14 metrów osłaniającego stanowisko kruszenia wstępnego od strony wschodniej i południowej oraz ekran akustyczny o wysokości min. 3 m na południowej granicy zakładu; taśmociągów w obudowach; obudowy dźwiękoizolacyjnej na węźle kruszenia wtórnego, co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany, decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającą zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska żużli pohutniczych, jak również Raportem o oddziaływaniu na środowisko.

Powyższe ustalenia zostały zapisane w protokole kontroli Nr [...], którego skarżąca ze względu na liczne do nich zastrzeżenia nie podpisała.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami [...] WIOŚ pismem z dnia [...] września 2014 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w trybie art. 365 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji do przerobu ww odpadów, wskazując jednocześnie na możliwość wnioskowania o ustalenie terminu do usunięcia naruszenia na podstawie art. 367 ust. 2 ww. ustawy, z czego skarżąca Spółka nie skorzystała. Natomiast pismem z dnia [...] listopada 2014 r. poinformowała, że nie naruszyła przepisów art. 365 ust. 2 ww ustawy a przed oddaniem do użytkowania ww instalacji zostały spełnione wszystkie wymagania ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 ust. 2 ww. ustawy. Jednocześnie wniosła o włączenie do akt sprawy pisma z dnia [...] września 2014 r. skierowanego do Starosty Powiatu [...], pisma z dnia [...] września 2014 r. skierowanego do Marszałka Województwa [...] oraz pism z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz z dnia [...] października 2014 r., skierowanych do [...] WIOŚ, w których wyjaśniała przyczyny rezygnacji z budowy rowu opaskowego, zastosowania geomembrany i budowy ekranów akustycznych.

W wyniku analizy materiału dowodowego [...] WIOŚ podjął decyzję o przeprowadzeniu dowodu z oględzin na terenie zakładu. Oględziny [...] WIOŚ przeprowadził w dniu [...] kwietnia 2015 r., na okoliczność których sporządzono protokół. Jednym z powodów przeprowadzenia oględzin była weryfikacja informacji zawartych w piśmie Spółki z dnia [...] września 2014 r. będącym odpowiedzią na zarządzenie pokontrolne. W przedmiotowym piśmie Spółka poinformowała, że utwardziła nawierzchnię na terenie zakładu płytami betonowymi, na potwierdzenie czego przedłożyła dokumentację fotograficzną oraz kopię protokołu wykonanych robót z dnia [...] września 2014 r.

Podczas oględzin organ min. ustalił, że część terenu zakładu (plac pomiędzy barakiem biurowym a zakładem mokrego przerobu oraz droga dojazdowa do miejsca odbioru złomu metalicznego oraz kruszywa budowlanego) została wyłożona betonowymi płytami, pozostała część utwardzona została kruszywem budowlanym wyprodukowanym w zakładzie. Ponadto, wykonano odwodnienie wybetonowanego placu oraz studzienkę odwadniającą teren utwardzony kruszywem budowlanym. W dniu oględzin nie stwierdzono zraszania hałdy (zgodnie z oświadczeniem kierownika zakładu, hałda nie była zraszana w 2015 r. w ogóle), jak również miejsca wydobycia żużla z hałdy oraz hałdy skruszonego żużla. [...] WIOŚ stwierdził jedynie zraszanie dróg i placów na terenie zakładu, platformy dojazdowej na hałdę żużla pohuniczego. Jednocześnie powołał się na oświadczenie kierownika zakładu W. P., iż miejsce wydobycia i przerobu żużla jest monitorowane całodobowo. W przypadku zaobserwowania pylenia prowadzone jest zraszanie. Podczas oględzin ustalono także, że od czasu kontroli pozostałe warunki określające sposób zabezpieczenia środowiska nie zmieniły się, tj. kruszywo budowlane nie jest składowane na utwardzonym, szczelnym podłożu, a miejsce składowania nie jest odwodnione, nie zastosowano osłon na etapie suchym (za wyjątkiem osłony przesiewacza wibracyjnego i podwyższenia kosza zasypowego kruszarki wtórnej), nie wykonano ekranów akustycznych, hałda nie jest urabiana na niewielkich polach roboczych, nie wykonano rowu opaskowego oraz nie zastosowano geomembrany. Wobec powyższego organ uznał, iż pozostałe warunki określające sposób zabezpieczenia środowiska nie zostały zrealizowane.

[...] WIOŚ na podstawie zebranego materiału dowodowego wydał ww decyzję wstrzymującą użytkowanie przedmiotowej instalacji, na którą skarżąca Spółka wniosła odwołanie żądając jej uchylenia.

W toku postępowania odwoławczego Główny Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził w dniu [...] października 2016 r. kolejne oględziny terenu instancji, podczas których ustalono, że część zakładu jest utwardzona betonowymi płytami - teren pomiędzy budynkiem socjalnym a zakładem mokrego przerobu, teren pomiędzy zakładem mokrego przerobu i warsztatem oraz magazynem odpadów, droga dojazdowa do hałdy kruszywa budowlanego oraz droga dojazdowa do przerabianej hałdy. Teren utwardzony betonowymi płytami jest odwodniony - wody opadowe poprzez 4 wpusty deszczowe oraz 3 odwodnienia liniowe (przy budynku socjalnym, przy hali mokrego przerobu - parkingu dla maszyn oraz przy warsztacie) trafiają do bezodpływowego zbiornika wód opadowych. Pomiędzy płytami betonowymi są szczeliny, przez które woda opadowa może infiltrować w głąb gruntu. Z przeprowadzonych oględzin wynikało również, iż ma miejsce zastosowanie zabezpieczeń chroniących środowisko przed emisją niezorganizowaną pyłów z prowadzonych procesów technologicznych.

Ostatecznie Główny Inspektor Ochrony Środowiska zaskarżoną do Sądu decyzją uchylił ww decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wstrzymania użytkowania i wyznaczył nowy termin wstrzymania na 3 miesiące od dnia doręczenia niniejszej decyzji uznając ww decyzję w pozostałej części za prawidłową. Organ odwoławczy bowiem stwierdził, że bezsprzecznie zostało wykazane, że strona nie spełniła podczas oddawania do użytkowania i nadał nie spełnia części warunków określonych w decyzjach wydanych w ramach procesu inwestycyjnego, tj. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającej projekt budowlany, decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającej zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska żużli pohutniczych. Nadto, jak wskazał organ, z akt sprawy wynika, że strona pismem z dnia [...] marca 2014 r. poinformowała o przeprowadzeniu rozruchu instalacji w okresie od sierpnia do września 2013 r. i rozpoczęciu użytkowania w pełnym zakresie w październiku 2013 r., na podstawie pozwolenia na użytkowanie wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. W związku z powyższym organ uznał, iż strona nie wypełniła obowiązku, o którym mowa w art. 76 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, tj. poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o planowanym terminie oddania do użytkowania nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji, na 30 dni przed terminem oddania do użytkowania.

Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Marszałek Województwa [...] zmienił na wniosek strony swoją decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającą zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska. W wyniku powyższych zmian stwierdził, iż strona nie jest już zobligowana do stosowania rozwiązań mających na celu zapobieganie negatywnemu oddziaływaniu instalacji na środowisko tj.:

1) geomebrany;

1) rowu opaskowego wokół hałdy;

1) ekranu akustycznego.

Przy czym, w ocenie organu odwoławczego, strona nadal jako zobowiązana nie stosuje środków technicznych i rozwiązań technologicznych chroniących środowisko jak:

1) zraszania podczas procesu przerobu żużla pohutniczego (kruszenie wstępne, przesiewanie, kruszenie wtórne, transport surowca po kruszeniu wstępnym i wtórnym taśmociągami, dostarczanie surowca do procesu mokrego oraz magazynowanie surowca i kruszywa budowlanego), co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany;

1) osłon na wszystkich etapach procesu suchego (osłony są stosowane jedynie przy przesiewaczu wibracyjnym oraz podwyższeniu kosza zasypowego kruszarki wtórnej), co jest niezgodne z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającą projekt budowlany, jak również decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co wynika z ustaleń organu II instancji;

2) nawierzchni betonowej (place i drogi wewnętrzne na terenie zakładu zostały utwardzone poprzez wykorzystanie kruszywa budowlanego wyprodukowanego w zakładzie), co jest niezgodne z decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę;

3) magazynowanie kruszywa budowlanego na terenie zakładu, co jest niezgodne z decyzji) Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a nadto środki techniczne i rozwiązania technologiczne chroniące środowisko nie są nadal spełnione.

Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego błędnego przyjęcia przez organ I instancji charakteru ww Raportu o oddziaływaniu na środowisko GIOŚ wskazał, iż nie stanowi on decyzji [...] WIOŚ w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał jednoznacznie, że wszystkie z niezastosowanych środków technicznych i rozwiązań technologicznych stanowią naruszenia decyzji administracyjnych, a dodatkowo tylko stwierdził ich niezgodność z Raportem o oddziaływaniu na środowisko. Podniósł także, że fakt niestwierdzenia przez organ architektoniczno-budowlany nieprawidłowości realizacji przedsięwzięcia nie ma znaczenia w sprawie, albowiem wojewódzki inspektor ochrony środowiska dokonuje własnych ustaleń w powyższym zakresie, a nie opiera się na ustaleniach innych organów. Do zarzutu strony dotyczącego nieuwzględnienia faktu zastosowania przez stronę wystarczających zabezpieczeń w zakresie ochrony środowiska wskazał, że decyzje wydane przez Wojewodę [...], Starostę [...], Wójta Gminy [...] oraz Marszałka Województwa [...] określiły jednoznacznie jakie środki techniczne i rozwiązania technologiczne chroniące środowisko strona powinna była zastosować i w żadnej z ww. decyzji nie dopuszczono możliwości stosowania alternatywnych rozwiązań, innych niż określone w tych decyzjach. Wobec powyższego strona nie była uprawniona do samodzielnego decydowania, jakie środki i jakie rozwiązania zastosować należy, prawnie wiążące były bowiem postanowienia powyższych decyzji. Zatem nie ma znaczenia w sprawie fakt, że w ocenie skarżącej zastosowanie innych środków czy rozwiązań chroniących środowisko stanowiło wystarczające zabezpieczenie środowiska.

Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska skargę do tut. Sądu wniosła "[...]" Sp. z.o.o. z siedzibą w [...] zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2015 r. i o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Zaskarżanej decyzji GIOŚ, a także decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenie:

- art. 365 ust.2 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie było do tego podstaw, art. 104 i 107 Kpa poprzez ich nieprawidłową interpretację i przyjęcie, że obowiązki skarżącej wynikają z uzasadnienia decyzji Wojewody [...] uzgadniającej projekt budowlany, a nie z jej rozstrzygnięcia (sentencji) jak w przypadku obowiązku zraszania, art. 7 i 77 Kpa - poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, art. 76 ust. 2 ustawy Poś, poprzez rozszerzającą, nieuprawnioną wykładnię jego treści, art. 366 ust. 3 ustawy Poś poprzez brak jakiegokolwiek wyjaśnienia (wykładni) jego zastosowania, które miałoby uwzględniać potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności lub użytkowania.

W bardzo szerokim uzasadnieniu skargi Spółka min. wskazała na najnowszy Raport oceny oddziaływania na środowisko sporządzonego w 2015 r. w związku z postępowaniem o udzielenie pozwolenia zintegrowanego, z treści którego wynika, że pozostawienie hałdy w jej obecnym stanie stanowi zagrożenie dla środowiska, a zwłaszcza dla pobliskich terenów wodonośnych. Nadto, obecność hałdy powoduje obniżenie jakości życia pobliskich mieszkańców, a tym samym obniżenie wartości ich nieruchomości. Wskazała także na treść decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004r; zgodnie z którą działalność firmy zmierzająca do likwidacji hałdy "jest rozwiązaniem najkorzystniejszym, gdyż teren ten przestanie stanowić potencjalne zagrożenie dla środowiska i może pełnić inne funkcje przewidziane w miejscowym pianie zagospodarowania przestrzennego".

Skarżąca bardzo wnikliwie ustosunkowała się do poszczególnych zarzutów wyszczególnionych w decyzjach organów podnosząc, iż nie doszło do naruszenia powołanych w nich przepisów a wręcz przeciwnie organy orzekające w sprawie ustalając błędny stan faktyczny naruszyły art. 7 i 77 Kpa. Organy obu instancji dokonały rozszerzającej, nieuprawnionej wykładni treści art. 76 ust. 2 ustawy gdyż formułują zarzuty naruszeń w oparciu o treść nieaktualnego Raportu oddziaływania na środowisko z 2004r. Wskazała także, że rozwiązania techniczne zastosowane w zakładzie w [...] są unikalne; w Polsce nie ma innego zakładu o tak zaawansowanej technologii. Podniosła także, że przepisy UE w zakresie odpadów wręcz nakazują zastosowanie kruszyw z żużli hutniczych jako materiału budowlanego, bo tylko w ten sposób można zlikwidować istniejące hałdy i zapobiec powstawaniu nowych o czym stanowi Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz. U. L334/18 z 17 grudnia 2010 r) oraz Decyzja Wykonawcza Komisji z dnia 28 lutego 2012 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, w odniesieniu do produkcji żelaza i stali (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 903). Także polska ustawa o odpadach stanowi, że żużle z procesów hutniczych podlegają procesowi odzysku w całości. Wskazała nadto, że wbrew błędnemu stanowisku organów, prowadzi zraszanie poszczególnych procesów technologicznych zawsze wtedy, gdy jest to niezbędne do redukcji zapylenia i tak rozumie zapisy dotychczas wydanych decyzji oraz w pozwoleniu. Wszystkie nawierzchnie dróg wewnętrznych, placów manewrowych, parkingów oraz powierzchni pod miejscem czasowego magazynowania kruszywa budowlanego oraz pod hałdą buforową zostały utwardzone i odpowiednio zabezpieczone. Niezależnie podniosła, że kontrola WIOŚ w [...] zakończyła się wydaniem zarządzeń pokontrolnych, na które spółka odpowiedziała, udzielając stosownych wyjaśnień wraz ze sposobem ich rozwiązania. WIOŚ nie ustosunkował się do nich, więc uznała, że udzielone wyjaśnienia zostały przyjęte. Spółka przedstawiła w swoich opracowaniach i informacjach skuteczność prowadzonego procesu przetwarzania powołując się na wyniki przeprowadzonych badań oraz raportów z procesu przetwarzania/produkcji. Raporty te obejmują wszystkie dane niezbędne do oceny tego procesu i wykazują jednoznacznie, że skuteczność procesu przetwarzania wynosi 100%, co oznacza, że z pobranych odpadów nie powstają żadne nowe, wymagające dalszego przetworzenia odpady. Ponadto wskazała, że przeprowadzone badania wskazują na brak negatywnego oddziaływania działalności zakładu na środowisko. Zakład nie wytwarza żadnych szkodliwych substancji i nie zanieczyszcza środowiska. Wynik badania wód gruntowych wskazuje, że na terenie zakładu oraz wokół niego, wody gruntowe są I klasy czystości i nadają się do picia. Także istotnym faktem jest to, że wokół zakładu przerobu żużla funkcjonuje wiele zakładów przemysłowych, korzystających intensywnie ze środowiska (betoniarnia, oczyszczalnia ścieków, zakłady metalowe itp.). Zakłady te wpływają w znacznym stopniu na jakość środowiska w [...]. Spółka wskazała również na względy ekonomiczne prowadzonej przez siebie działalności i groźby jej zaprzestania wraz z koniecznością zwolnienia wielu zatrudnionych w niej pracowników, na skutek wstrzymania jej funkcjonowania co łączy się z bardzo negatywnymi konsekwencjami ekonomicznymi.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu. Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do merytorycznych aspektów sprawy, należy wskazać, że w świetle art. 365 ust. 2 pkt 3 Prawa ochrony środowiska, w odniesieniu do nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji związanych z przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji użytkowanie, jeżeli w ciągu 5 lat od oddania do użytkowania zostanie ujawnione, iż przy oddawaniu do użytkowania nie zostały spełnione wymagania ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 i nie są one nadal spełnione, a inwestor nie dopełnił obowiązku poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o fakcie oddawania do eksploatacji instalacji lub obiektów.

Bezspornym jest, zgodnie z pisemnym oświadczeniem Spółki z dnia [...] lutego 2014r., iż próbny rozruch instalacji został przeprowadzony w lipcu i w sierpniu 2013r., a zakład został w pełni uruchomiony na przełomie września i października 2013r., o czym Spółka nie poinformowała WIOŚ w [...] w trybie ww art. 76 ust. 4 w wymaganym 30 dniowym terminie o oddaniu do użytkowania instalacji. W ocenie Sądu, powyższe oczywiście stanowi naruszenie ww przepisu ale aby móc wydać decyzję o wstrzymaniu działalności ww instalacji należy w sposób jednoznaczny wykazać, iż Spółka nie spełniała wymagań ochrony środowiska wynikających z ww art. 76 ust.2 cyt. ustawy. Przesłanki winny być spełnione kumulatywnie. Powyższy przepis art. 76 ust.2 cyt. ustawy stanowi, iż "wymaganiami ochrony środowiska dla nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji są: 1) wykonanie wymaganych przepisami lub określonych w decyzjach administracyjnych środków technicznych chroniących środowisko; 2) zastosowanie odpowiednich rozwiązań technologicznych, wynikających z ustaw lub decyzji; 3) uzyskanie wymaganych decyzji określających zakres i warunki korzystania ze środowiska". W ocenie organu Spółka zaniechała zastosowania rozwiązań wskazanych w decyzji o warunkach zabudowy, decyzji uzgadniającej pozwolenie na budowę, w raporcie z 2004 roku celem ochrony środowiska, które to stanowisko, zdaniem Sądu, jest nieuprawnione. Trzeba bowiem po pierwsze wskazać, że obowiązki nałożone na Spółkę decyzją Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 2003 r., z uwagi na wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, w oparciu o postanowienia uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obejmującego miejsce przedmiotowej instalacji, straciły na aktualności, tym samym zawarte w niej zapisy dotyczące przedmiotowej instalacji również straciły swoją moc obowiązującą. Nie była ona wymagana do rozpoczęcia procesu budowlanego.

Skarżąca złożyła wniosek o pozwolenie na budowę w dniu [...] maja 2004 r.,

w którym obowiązywały już przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r. (ustawa ta weszła w życie 11 lipca 2003r.). Zgodnie z zasadami wprowadzonymi ww ustawą, decyzja o warunkach zabudowy wymagana jest - i musi stanowić później załącznik do pozwolenia na budowę - tylko wówczas, gdy na danym terenie nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Także w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę (20 maja 2004 r.) art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego stanowił (podobnie jak i obecnie), że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla omawianego terenu obowiązywał natomiast miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Gminy

w [...] z dnia [...] marca 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydzielonej [...] części obszaru miasta [...], w gminie [...] (Dziennik Urzędowy Woj. [...]. z 2002 r. Nr [...], poz. [...]), zmieniony uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. (Dziennik Urzędowy Woj. [...]. z 2002 r. Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z jego zapisami teren, na którym zlokalizowana jest instalacja, przeznaczony był na tego typu działalność co oznacza, że występując o pozwolenie na budowę skarżąca nie musiała posiadać decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wiążące dla adresata decyzji - i możliwe do egzekucji - obowiązki muszą być określone w sentencji, a nie w uzasadnieniu decyzji. W literaturze wskazuje się, że to rozstrzygnięcie stanowi o "ustaleniu prawa, usunięcia sporu co do niego lub o jego tworzeniu na rzecz określonych podmiotów" (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo Beck, Warszawa 2011, str. 428). "Rozstrzygnięcie sprawy (osnowa) zawiera ustalone przez organ konsekwencje stosowania normy prawa materialnego w stosunku do adresata decyzji. Osnowa zawiera treść rozstrzygnięcia w sprawie (...) (W. Chorąży, W. Taras, A. Wróbel, Postępowanie administracyjne i sądowo administracyjne, WoltersKluwer, Warszawa 2009, str. 89).

Również, niezależnie trzeba podkreślić, iż Raport z 2004 roku, na który powołał się także GIOŚ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, został zastąpiony nowym Raportem oceny oddziaływania na środowisko z 2015 roku (dołączony do wniosku o udzielenie pozwolenia zintegrowanego - wydanego w dniu [...] września 2015r.)

z uwagi na nowe uwarunkowania występujące w otoczeniu hałdy (przedmiotowej instalacji), a w szczególności: budowę obwodnicy, zmianę strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej dla miasta [...], wprowadzenie nowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także znaczące ulepszenia technologii recyclingu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GIOŚ wskazuje, że obowiązek zraszania wynika z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004r. uzgadniającej projekt budowlany a ponadto, jak wskazał Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, obowiązek ten wynika z Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanego w 2004 r. Tymczasem decyzja Wojewody [...] zawiera w swoim rozstrzygnięciu trzy warunki z których żaden nie dotyczy kwestii zraszania. A mianowicie decyzja ta uzgadnia w zakresie ochrony środowiska przedłożony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji na etapie ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę pod warunkami: 1) opracowania i wdrożenia w okresie poprzedzającym uzyskanie pozwolenia na użytkowanie instalacji, projektu monitoringu środowiska wód gruntowych, gleb, powietrza atmosferycznego i hałasu w jej otoczeniu, 2) uzyskania ww okresie końcowego atestu technicznego opracowanego przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów przydatności żużli z hałdy w [...] do podbudowy dróg i 3) przedłożenia analizy porealizacyjnej umożliwiającej porównanie rzeczywistych oddziaływań przedsięwzięcia na środowisko z oddziaływaniami prognozowanymi w oparciu o przedłożony projekt i raport oddziaływania na środowisko. Kwestia zraszania pojawia się jedynie w uzasadnieniu tej decyzji - w sposób dość opisowy wskazując, iż przewiduje się eksploatację i przerób żużli z zastosowaniem systemu zraszania. Nie wyjaśnia natomiast w jaki sposób zraszanie winno być prowadzone. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko z 2004 r. podnoszona jest kwestia zraszania, przy czym, jak wyżej wskazano, został on wyeliminowany nowym raportem z 2015 roku. Nie ulega wątpliwości, iż treść raportu jest podstawą wydania wiążącej stronę decyzji i jest jej załącznikiem (dec. [...] listopada 2004 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego) jednakże, obowiązek stosowania reguł ochronnych winien być wyrażony w sentencji decyzji. Wobec powyższego brak jest podstaw aby uznać za niedopełnienie przez skarżącą ww obowiązku zraszania na tej tylko podstawie. Trzeba zauważyć, iż z żadnej decyzji nie wynika także, w jaki sposób zraszanie ma być prowadzone czy cały czas bez względu na warunki atmosferyczne czy tylko w sytuacji, kiedy obiektywne okoliczności (sucho, pylenie) na to wskazują. Z akt sprawy wynika (protokół kontroli), że zraszanie ma miejsce tylko nie jest prowadzone w sposób stały, odbywa się ono w razie potrzeby gdy jest sucho, wietrznie, przy użyciu zraszacza mobilnego [...] i 5 szt. zraszaczy stacjonarnych. Zraszane są droga dojazdowa do zakładu, place i drogi na terenie zakładu, platformy dojazdowe i robocze, surowiec przed zasypem do kruszarki wstępnej. Na tę okoliczność przedłożono dane i dokumenty potwierdzające prowadzenie procesu zraszania w postaci zestawienia zużycia wody głębinowej i wody ze zbiornika wody opadowej odpowiednio przez [...] i zraszacze stacjonarne za okres październik 2015r, - wrzesień 2016r. oraz zużycia paliwa przez [...] (załączniki nr 9 i nr 10) i karty pracy [...] jak i wskazano, że w trakcie kontroli przedłożono miesięczne karty wydania paliwa dla wozidła oraz zaprowadzono dzienny rejestr tankowań wody. Powyższe wskazuje, iż gdy jest sucho, zraszanie jest przez skarżącą prowadzone specjalistycznym sprzętem (przyznanie organu). W ostatnim akapicie strony [...] i na stronie [...] protokołu kontroli wymieniono i opisano cztery wizje terenowe z [...] lutego oraz z dnia [...], [...] i [...] marca 2014 r., które potwierdzają prowadzenie zraszania (poza dniem [...] marca 2014 r. gdzie napisano, że linia procesu technologicznego pracowała, o zraszaniu nie wspomniano wskazując jednocześnie, że podłoże było wilgotne po niedawnych opadach deszczu). Także przeprowadzona przez WIOŚ w dniu [...] kwietnia 2015 r. (przed wydaniem decyzji WIOŚ) wizja lokalna potwierdziła zraszanie części terenu zakładu (dróg i placów). Nie stwierdzono zraszania miejsca wydobycia żużla z hałdy oraz hałdy skruszonego żużla (str. 5 uzasadnienia decyzji GIOŚ, pierwszy akapit) przy czym w tym dniu podłoże, jak i hałda były mokre (po opadach). W tym kontekście, podnoszone przez organy oświadczenie kierownika "zakładu", iż hałda nie była w ogóle zraszana w 2015 r., nie jest miarodajnym dowodem tym bardziej, iż ograniczyło się jedynie do lakonicznego stwierdzenia nie obrazującego rzeczywistego stanu rzeczy na terenie instalacji. W tej materii wypowiedziała się natomiast w skardze skarżąca podnosząc, iż oświadczenie to dotyczyło hałdy kruszywa budowlanego, której powierzchnia jest zestalona i nie wywołuje pylenia a nie hałdy żużla, który jest wydobywany i przerabiany. Powyższe stwierdzenie potwierdzone zostało oświadczeniem kierownika zakładu W. P. z dnia [...] kwietnia 2017 r.

Podobnie też w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniach od [...] października do [...] listopada 2016 r. w protokole kontroli nr [...] na str. 22 (pkt 3 tabeli) stwierdzono, że "zraszanie nie jest prowadzone w sposób ciągły" (co uznano za uchybienie, nie zaprzeczając w ogóle jego przeprowadzania); nadto jednocześnie w dołączonym do protokołu protokole oględzin przeprowadzonych w ww dniu znajduje się zapis

"w trakcie oględzin (...) wilgotno. Teren zakładu - place i drogi zroszone. Droga dojazdowa do zakładu - zroszona." Dalej wskazuje się, że w trakcie wizji nie prowadzono zraszania hałdy, ale zgodnie z oświadczeniem kierownika zakładu - hałdy były zroszone tego dnia rano - polewanie prowadzone było za pomocą urządzenia [...].

Nie ma zatem uzasadnienia stanowisko organów, iż zraszanie nie było w ogóle przez skarżącą prowadzone. Natomiast wyjaśnienia wymaga, czy w istocie zraszanie musi mieć charakter ciągły i czy niezbędne jest jednoczesne zraszanie wszystkich elementów i obszarów zakładu na raz - czy też poszczególne obszary zakładu zraszane są w razie potrzeby kolejno. Należy mieć bowiem na uwadze, że zraszanie ma zapobiegać pyleniu podczas przeróbki żużla i powinno być uzasadnione wówczas, gdy jest rzeczywiście sucho a nie np. po deszczu. W tym miejscu należy zwrócić także uwagę na ww przez Sąd błędną interpretację organów o dopuszczalności rozstrzygania o części uprawnień lub obowiązków stron

w osnowie decyzji, a w pozostałej części w uzasadnieniu. WIOŚ i GIOŚ mylnie wywiodły nakazanie zraszania li tylko z uzasadnienia ww decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004r. uzgadniającej projekt budowlany, który to obowiązek nie został wyszczególniony w sentencji powołanej decyzji.

Odnosząc się z kolei do zarzutu niewykonania osłon, należy podnieść,

iż GIOŚ w zaskarżonej decyzji wskazuje, że obowiązek wykonania osłon na wszystkich etapach procesu suchego wynika z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. uzgadniającej projekt budowlany, a także z decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 2003 r. Tymczasem podobnie j.w. wskazano - decyzja ta nie jest decyzją wiążącą skarżącą natomiast wskazana decyzja Wojewody [...] nie nakłada na skarżącą takiego obowiązku.

Powyższe pozwolenie na budowę wydane dnia [...] listopada 2004 r. przez Starostę Powiatu [...] decyzją nr [...] było następnie dwukrotnie zmieniane tzw. pozwoleniami zamiennymi, zatwierdzającymi zamienne projekty budowlane: decyzjami Starosty Powiatu [...] o nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r,. i decyzją o nr [...] z dnia

z dnia [...] lipca 2013 r. Ta ostatnia wg skarżącej zawiera zapis: "zastosowane taśmociągi nie wymagają na tym etapie osłon mających ograniczać emisję hałasu i zapylenia. Jeżeli w trakcie eksploatacji, w ramach obowiązkowego monitoringu, zajdzie potrzeba ich dokonania, użytkownik wykona niezbędne prace modernizacyjne". Jednakże w aktach sprawy brak jest zamiennego projektu budowlanego, stanowiącego integralną część ww decyzji. W konkluzji powyższego wywieść należy, iż również wyjaśnienia i doprecyzowania wymaga ta materia, w jakich okolicznościach i czy w ogóle Spółka jest zobowiązana do wykonania osłon.

Podobnie, mając na uwadze stanowisko organu odwoławczego w zakresie wykorzystania kruszywa wyprodukowanego w zakładzie do utwardzenia dróg i placów wewnętrznych, zdaniem Sądu zarzut ten również nie został przez organ wyjaśniony. Powyższe, zdaniem organów, stanowi nie dopełnienie obowiązków wskazanych w decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a która takich warunków nie zwiera. W pkt 4.1 projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ww decyzji: "konstrukcja nawierzchni" wskazana jest nawierzchnia dróg i placów z betonu asfaltowego ale też podbudowa z kruszywa łamanego, co nie oznacza, że jako materiał do podkładu do utwardzenia dróg czy placów nie może być położone przedmiotowe kruszywo; organy takiej ewentualności nie wzięły pod uwagę. Na marginesie trzeba wskazać, iż zastosowany budulec spełnia wszelkie wymogi techniczne weryfikowane przez właściwe organy: Aprobata Techniczna Instytutu Badawczego Dróg i Mostów, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 roku Nr [...] stwierdzająca pozytywną ocenę techniczną i przydatność wyrobu budowlanego (zanjdująca się w aktach) a nadto, wedle twierdzenia Spółki także decyzja Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] września 2015 r. w sprawie pozwolenia zintegrowanego (nie dołączonego do akt sprawy administracyjnej). W tym kontekście zarzut WIOŚ jako organu I instancji dotyczący braku zastosowania nawierzchni betonowej jest zarzutem przedwczesnym, bez szczegółowego wyjaśnienia jaki podkład winien być zastosowany.

Z kolei odnośnie zarzutu dotyczącego składowania kruszywa, jako niezgodnego, zdaniem organów, z decyzją Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 2003 r. i Raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanego w 2004 r. z powołanych wyżej przyczyn, również nie może zostać uznany za zasadny.

Reasumując należy wskazać, iż decyzja z art. 365 ust. 2 pkt 3 p.o.ś. jest wydawana tylko w sytuacji, gdy wymagania ochrony środowiska nie są nadal spełniane w momencie jej wydawania. Zostało to zresztą wyraźnie stwierdzone w treści przepisu (zob. M. Górski, Komentarz do art. 365, [w:] M. Górski, M. Pchałek, W. Radecki, J. Jerzmański, M. Bar, S. Urban, J. Jendrośka Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2014). Natomiast w sytuacji, kiedy ochrona środowiska jest w pełni przez podmiot zapewniona, nawet w sposób odbiegający od pierwotnego, to założenia ww przepisu zostają spełnione. Chodzi bowiem o szeroko pojęta ochronę środowiska a nie literalny odbiór nałożonych na podmiot obowiązków. Jeśli taka ochrona jest dotrzymana nie ma podstaw do likwidacji instalacji.

Sąd bada stan faktyczny i prawny sprawy istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. I tak o ile decyzja organu I instancji wydana została jeszcze przed wydaniem ww pozwolenia zintegrowanego (w dniu 1 czerwca 2015 r.), to w dacie rozstrzygania przez organ odwoławczy (w dniu 10 marca 2017 r.), powyższe pozwolenie było już wydane. Zatem GIOŚ rozpoznając odwołanie winien był uwzględnić również nowo obowiązujące postanowienia ww pozwolenia zintegrowanego. Zapewne, z faktu wydania pozwolenia zintegrowanego wynika, że zakres obowiązków skarżącej uległ istotnym zmianom w porównaniu do ustaleń wynikających z pierwotnych decyzji podjętych przed rozpoczęciem procesu inwestycyjnego. Natomiast GIOŚ, jako organ II instancji, nie uwzględnił owej zmiany zakresu obowiązków - mimo, iż uznał (str. 6 decyzji), że skarżąca nie jest już związana nakazem stosowania części wymaganych wcześniejszych rozwiązań technicznych wskutek zmiany przez Marszałka Województwa [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. swej własnej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającej zgody na wydobywanie odpadów ze składowiska (dotyczyło to m.in. geomembrany oraz rowu opaskowego). W obu wypadkach nastąpiła zmiana ustaleń wynikających z pierwotnych decyzji przejętych w trakcie procesu inwestycyjnego. Zatem kontrola instancyjna w całości powinna się odnosić także do postanowień ww pozwolenia, natomiast GIOŚ niekonsekwentnie uwzględnił jedynie tylko część tych zmian.

A zatem, w ocenie Sądu, organ odwoławczy nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, iż w istocie Spółka naruszyła nałożone na nią obowiązki, nie wykazał bowiem czy środki techniczne i rozwiązania technologiczne chroniące środowisko nie są przez Spółkę spełnione. GIOŚ rozpoznając podniesione przez skarżącą w odwołaniu zarzuty, odniósł się do nich pomijając całkowicie fakt obowiązującego dla przedmiotowego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, fakt wydania na rzecz Spółki w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozwolenia zintegrowanego, jak i błędnie wskazując, iż nie spełnia części warunków określonych w ww decyzjach wydanych w ramach procesu inwestycyjnego. Organ odwoławczy nie uwzględnił aktualnie obowiązującego stanu prawnego, nie odniósł się w tym kontekście do postanowień ww pozwolenia zintegrowanego, zatem nie był uprawniony, bez zbadania zawartej w nim regulacji, do kategorycznego uznania wystąpienia ww ustawowych przesłanek wstrzymania instalacji. W ocenie Sądu, bez analizy zastosowanych w nim rozwiązań, w tym innych aktualnie przewidzianych dla Spółki środków chroniących środowisko, brak jest możliwości do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Wobec faktu zmiany przez Marszałka Województwa [...] swojej decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającej zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska ponowna analiza i konieczność wyjaśnienia dotyczy materii zraszania, osłon na wszystkich etapach procesu suchego, braku nawierzchni betonowej i magazynowania kruszywa budowlanego na terenie zakładu.

A zatem, przy ponownym rozpoznaniu odwołania GIOŚ weźmie pod uwagę powyższe wywody i wyda stosowne rozstrzygnięcie, mając na uwadze fakt obowiązującego w dacie wydania decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, fakt wydania na rzecz skarżącej Spółki pozwolenia zintegrowanego, jak i uwzględnioną przez organ odwoławczy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., zmieniającą na wniosek strony, decyzję tegoż organu z dnia [...] lipca 2013 r. udzielającą zgody na wydobycie odpadów ze zwałowiska, a stanowiących o powyżej wskazanej zmianie stosunków prawnych.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i 205 tej ustawy w punkcie drugim sentencji wyroku.