Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 542/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 215, art. 216.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. R. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1499/13 w zakresie wezwania do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie


UZASADNIENIE

I

Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r., w kwocie 580 złotych. Wskazano, że w sprawie należny jest wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją, w tej sprawie wynoszącej 33.116,80 złotych i wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wobec ustalenia, że wpis sądowy należny w tej sprawie wynosi 994 złote, a skarżąca uiściła opłatę w wysokości 414 złotych, uzupełniający wpis sądowy wynosił 580 złotych.

II

Zażaleniem skarżąca zaskarżyła to zarządzenie podnosząc, że wskazaną w skardze wartością przedmiotu zaskarżenia była kwota 8.279,20 złotych. Ustalona przez Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 33.116,80 złotych nie znajduje uzasadnienia w treści wniesionej skargi, w której zakres skargi i podniesiona argumentacja prawna odnosiła się jedynie do części rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że kwestionuje jedynie tę część decyzji, którą organ dochodzi kwoty 8.279,20 złotych. Pozostała cześć decyzji dotycząca kwoty stanowiąca różnicę pomiędzy tą kwotą a kwotą 33.116,80 nie jest przez skarżącą kwestionowana. Skarżąca podniosła ponadto, że przedmiotem zaskarżonej decyzji było ustalenie przez organ kwoty podlegających zwrotowi nienależnie pobranych płatności. Skarżona kwota nie została dobrowolnie wyodrębniona, lecz wynikała z kwestionowanej przez skarżącą podstawy prawnej do żądania przez organ zwrotu jednej z czterech, kwotowo ustalonych, uzyskanych przez skarżącą rocznych płatności.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie znajduje usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), jeśli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia, która stosowanie do art. 215 tej ustawy powinna być podana w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wartością przedmiotu zaskarżenia nie jest wartość zaskarżonej decyzji administracyjnej, lecz zakwestionowana wysokość należności pieniężnej, której decyzja ta dotyczy (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 706/09, postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 507/11). Stanowisko to szczególnie trafnie obrazuje pogląd, choć wyrażony na tle sprawy celnej, to znajdujący zastosowanie w tej sprawy, zgodnie, z którym "jeśli skarga nie dotyczy pełnej wysokości cła określonego w decyzji, a tylko w jej części, to wartością przedmiotu zaskarżenia dla potrzeb postępowania sądowego jest wysokość tej kwestionowanej części cła (...). Akcent położony jest tu na wolę strony skarżącej, tj. na zakres zaskarżenia decyzji określającej wysokość cła – w całości czy w części" (wyrok NSA z dnia 2 września 2008 r., sygn. akt I GSK 1002/07).

W tej sprawie skargą objęta została decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję ustalającą skarżącej nienależnie pobrane płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych w łącznej wysokości 33.116,80 złotych, na którą składały się płatności z tytułu premii zalesieniowej za lata 2007, 2009, 2010 i 2011, każda w kwocie 8.279,20 złotych.

Skarżąca natomiast, co wynika z uzasadnienia skargi, kwestionuje tylko obowiązek zwrotu jednej z wypłaconych jej premii zalesieniowych, określonej przez nią jako premii za rok 2008.

Mając na uwadze powołane orzecznictwo oraz treść skargi, stwierdzić należy, że skoro dotyczyła ona tylko jednej z kwot premii składającej się na całość kwoty ustalonej w decyzji jako nienależnie pobranej, to brak było podstaw, aby ustalać wartość przedmiotu zaskarżenia w zakresie szerszym niż wynika to z rzeczywistego zakresu zaskarżenia. Błędnie ustalono, zatem, że wartość przedmiotu zaskarżenia to łączna kwota nienależnie pobranych płatności, a więc kwota 33.116,80 złotych, tak jakby skarga podważała całość rozstrzygnięcia organów administracji.

W konsekwencji, wobec uiszczenia przez skarżąca wraz ze skargą wpisu odpowiadającego wysokości wpisu stosunkowego należnego od skargi, wartością przedmiotu zaskarżenia, którego była kwota 8.279,20 złotych odpowiadająca wysokości premii, zwrot której skarżąca kwestionowała, niezasadnym było wzywanie jej do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi, określonego na podstawie błędnie ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.