Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1825/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego na 2015 r. p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r. WSA w Białymstoku odrzucił skargę K. G. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] października 2017 r., wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego na 2015 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było uiszczenie wpisu sądowego od skargi po terminie wynikającym z zarządzenia z dnia 4 grudnia 2017 r.

W dniu 5 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie od ww. postanowienia i zarzucił naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na niezasadnym przyjęciu, że pomimo wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, opłata ta nie została wniesiona, co spowodowało odrzucenie skargi, podczas gdy opłata ta została wniesiona w ustawowo zakreślonym terminie.

Wskazując na powyższe autor zażalenia wniósł o rozpoznanie zażalenia jako oczywiście uzasadnionego (art. 195 § 2 p.p.s.a.) i uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że kwota wskazana w zarządzeniu

z dnia 4 grudnia 2017 r., które doręczono 11 grudnia 2017 r., wpłacona została

18 grudnia 2017 r., tj. w ostatnim dniu 7 dniowego terminu. Na dowód powyższego pełnomocnik przedłożył potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu agencji będącej dostawcą usługi płatniczej (P. S.A.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało

w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 p.p.s.a.).

W realiach rozpatrywanego przypadku, w pełni zasadne okazało się twierdzenie strony o terminowym uiszczeniu wpisu sądowego od skargi.

W związku z przedmiotową skargą – zastępca Przewodniczącego tut. Wydziału w dniu 4 grudnia 2017 r. wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.211 zł. wraz

z pouczeniem o skutkach niewykonania tego zarządzenia w terminie 7 dni od doręczenia jego odpisu. Z akt wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 grudnia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał zatem z końcem 18 grudnia 2017 r. W aktach sądowych znajduje się polecenie przelewu w ciężar rachunku pośrednika P. S.A. z datą obciążenia rachunku, która wypadała po upływie terminu na usunięcie wskazanego braku skargi. Niemniej jednak, dołączone do zażalenia potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu jednoznacznie wskazuje, że agencja płatności przyjęła zlecenie przelewu na rzecz tut. Sądu kwoty 1.211 zł w dniu 18 grudnia 2017 r.

Sąd podziela ten pogląd wyrażany w orzecznictwie, zgodnie z którym ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga, aby uiszczenie opłaty na rachunek właściwego sądu nastąpiło za pośrednictwem banku lub polskiej placówki pocztowej. Tym samym strona nie może ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonania zleconych zadań (np. polecenia wykonania przelewu) przez podmioty pośredniczące (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II GSK 104/07, Lex nr 338577; postanowienie z dnia 19 lutego 2015 r.

II FSK 3776/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jeżeli strona dokonała w terminie wpisu za pośrednictwem instytucji niewymienionej w art. 83 § 3 i 4, ale dopuszczonej przez obowiązujące prawo do pośredniczenia przy dokonywaniu płatności, to należy uznać, że uiściła go w terminie również

w przypadku, gdy przelew nastąpił po upływie terminu wyznaczonego przez sąd (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 219, LexisNexis 2011).

Wobec powyższego należy uznać, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przelewu dostawcy usługi płatniczej, który jest wpisany do właściwego rejestru, gdzie nadzór sprawuje KNF. Stąd uzasadnione jest twierdzenie, że wpis sądowy od skargi został w rozpatrywanym przypadku uiszczony w terminie. Zarzut naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a. zasługuje zatem na uwzględnienie.

Z powodu oczywistej zasadności złożonego w sprawie zażalenia, Sąd

na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z dnia 21 grudnia 2017 r. odrzucającego skargę złożoną

w przedmiotowej sprawie.