Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SAB/Po 2/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 03 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. X. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie nierozpoznania pisma; postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący pismem z dnia 24 września 2017 r. (k. [...] akt adm.) oznaczonym jako "Odwołanie" wniósł zarzuty niewłaściwego wykonywania zadań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.. W swoim wystąpieniu skarżący wskazał na niewłaściwe prowadzenie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 28 listopada 2016 r., nr [...] Omawiane pismo zostało potraktowane przez organ jako skarga, o której mowa w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."). Pismem z dnia 16 października 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia skargi. W piśmie tym wskazano, że skarga zostanie rozpatrzona przez organ podatkowy bowiem podnoszone zarzuty wskazują na wniosek o wznowienie postępowania. Kolejnym pismem z tego samego dnia wniesiona przez skarżącego skarga została przekazana Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K.. Wskazany ostatnio organ pismem z dnia 25 października 2017 r., przekazał skargę skarżącego rozpoznaną jako wniosek o wznowienie postępowania Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w P. w celu wznowienia postępowania i wyznaczenia organu właściwego do oceny zasadności przesłanki wznowienia. W piśmie tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wskazał, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczyły jego działania z uwagi na co sprawa powinna zostać rozpoznana przez inny organ podatkowy. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P., jako organ wyższego stopnia, postanowieniem z dnia 04 stycznia 2018 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 28 listopada 2016 r., nr [...] oraz wyznaczył Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., jako organ właściwy w sprawach przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wskazany ostatnio organ decyzją z dnia 06 marca 2018 r., nr [...] odmówił uchylenia wskazanej powyżej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K..

Wyjaśnienia w tym miejscu również wymaga, że drugi egzemplarz skargi z dnia 24 września 2017 r. skarżący przesłał do Ministra Finansów. Pismem z dnia 06 października 2017 r. wskazany ostatnio organ zawiadomił skarżącego, że ze względu na ponowne przedstawienie rzekomych nieprawidłowości w działaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. oraz wyrażenie niezadowolenia w odniesieniu jedynie do treści udzielanych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. odpowiedzi, właściwym do rozpatrzenia wystąpienia jest Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P., jako organ sprawujący bezpośredni nadzór nad Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w K..

Trzeci egzemplarz skargi z dnia 24 września 2017 r. skarżący skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.. Pismo to zostało potraktowane przez wskazany ostatnio organ jako zażalenie na postanowienie tego organu z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr [...] oddalające skargę na czynność egzekucyjną, polegającą na zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalno-rentowego oraz zażalenie na postanowienie z dnia 05 września 2017 r., nr [...] w którym za nieuzasadniony uznano zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Na żądanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wezwał skarżącego do sprecyzowania zakresu żądania bowiem w ocenie pierwszego ze wskazanych organów pismo skarżącego nie mogło zostać jednoznacznie zakwalifikowane jako zażalenie. W piśmie z dnia 05 grudnia 2017 r. skarżący wskazał m.in., że podważa pismo z dnia 05 września 2017 r. Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Skarbowego K. przekazał do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 05 września 2017 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r., nr [...] utrzymał wskazane ostatnio postanowienie w mocy.

Pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. zatytułowanym "Pozew" skierowanym do tutejszego Sądu skarżący wskazał, że złożył pismo z dnia 24 września 2017 r. i nie otrzymał nigdy żadnej odpowiedzi. Podniesiono również, że w każdym piśmie z Urzędu Skarbowego pomijano wyjaśnienie składanych pism. Omawiane pismo zostało potraktowane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. jako skarga na bezczynność oraz przekazane do tutejszego Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Analizę dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie należy rozpocząć od przytoczenia regulacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wyznaczających właściwość sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 powołanej ostatnio ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Odnosząc normy prawne wypływające z powyższych przepisów do realiów niniejszej sprawy należy mieć na uwadze, że skarżący wystąpił ze skargą na bezczynność podnosząc nierozpatrzenie przez organ jego pisma z dnia 24 września 2017 r. Wskazane ostatnio pismo zostało złożone jako skarga w trybie działu VIII k.p.a. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221 – 256 k.p.a.) odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego [tak: postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., I OZ 1133/06, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Bezczynność mająca miejsce po złożeniu skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego również na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Na podstawie wskazanego przepisu kontroli może podlegać jedynie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego m.in. w k.p.a. Postępowaniem administracyjnym, o którym mowa w przytoczonym ostatnio przepisie jest postępowanie jurysdykcyjne uregulowane w dziale II k.p.a. zatytułowanym "POSTĘPOWANIE". W orzecznictwie wprost wskazuje się, że ewentualna bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów działu VIII k.p.a. również nie podlega kontroli sądu administracyjnego [tak: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09].

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego [tak: J. P. Tarno, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX – dokument nr 420218]. Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z powyższych rozważań wynika, że bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.