Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1000/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia .S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 987/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów łowieckich postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 12 kwietnia 2016 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że każda decyzja pociąga za sobą określone skutki prawne, jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. N stronie skarżącej spoczywa ciężar udowodnienia, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. rzeczywiście zaistniały, a Sąd jedynie dokonuje oceny czy wskazana szkoda ma znaczny rozmiar. W ocenie Sądu I instancji należało odmówić w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2016 r. wstrzymania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wskazał jaką szkodę, bądź jakie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł S. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adw. P. S. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że na podstawie okoliczności powołanych przez skarżącego nie można było dokonać oceny czy występują następstwa o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto wnoszący zażalenie zarzuca Sądowi I instancji błędne przyjęcie, że pozbawienie skarżącego przysługujących mu praw, nabytych w drodze decyzji administracyjnej, nie stwarza niebezpieczeństwa spowodowania znacznej szkody po stronie skarżącego. W argumentacji podniesiono, że skarżący cieszy się nieposzlakowaną opinią Polskiego Związku Łowieckiego angażując się w prace społeczne na rzecz koła łowieckiego nr [...] "[...]". Skarżący jest myśliwym od 28 lat i nie może w związku z wydaną wobec niego decyzją realizować działań, które powinien wykonywać z racji członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r. Komendant Główny Policji złożył odpowiedź na powyższe zażalenie wnosząc o jego oddalenie w całości. W ocenie organu cofnięcie pozwolenia na broń palną myśliwską nie oznacza wykluczenia ze Związku Łowieckiego a także nie oznacza zakazu wykonywania innych uprawnień wynikających z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U. z 2015 r., poz. 2168 z późn. zm.) (dalej prawo łowieckie), bowiem gospodarka łowiecka nie opiera się jedynie na pozyskiwaniu zwierzyny, ale także oznacza ona hodowlę i ochronę zwierzyny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na skarżącym ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ skarżący nie przedstawił w argumentacji żadnych okoliczności uzasadniających konieczność jej wstrzymania.

Podnieść również należy, że przytoczenie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia tego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a jak to już zostało powiedziane, skarżący na etapie składania wniosku nie poparł go żadną dokumentacją. Zażalenie nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego.

Pomimo powyższego odnosząc się do zarzutów zażalenia należy zgodzić się z oceną Komendanta Głównego Policji, że wykonanie przedmiotowej decyzji nie pociąga za sobą znacznej szkody w postaci niemożności wykonywania przez skarżącego obowiązków wynikających z art. 32 prawa łowieckiego. Skarżący nie został poprzez cofnięcie pozwolenia na broń wykluczony ze Związku Łowieckiego, jak również nie został pozbawiony możliwości wykonywania innych uprawnień związanych z gospodarką łowiecką, tj. działań w zakresie ochrony oraz hodowli zwierzyny.

Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.