Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1126/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 29 ust. 3, 56, 73
journal: Dz.U. 2013 poz 727
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
article: Art. 29 ust. 13
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 Art. 29 ust. 1, 30 ust. 2 lit. a, 32, 33, 67, 78
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 Art. 181a ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Janusz Bociąga Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2016 r. sprawy ze skarg R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "A" na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [....] z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [....] z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [....] z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu skargi oddala


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718), Sąd na rozprawie w dniu 28 grudnia 2016 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawami o sygn. akt III SA/Kr 1127/16, III SA/Kr 1128/16, III SA/Kr 1129/16 – do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt III SA/Kr 1126/16.

Zaskarżonymi decyzjami z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], wydanymi na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, zwanej dalej Ordynacją podatkową), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia:

- [...] 2016 r., znak: [...], określającą R. A., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A, R. A. w J (dalej skarżącym) prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ – B00) w wysokości 73,416 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 63.540,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów, określoną decyzją (tj. w wysokości 73,416 zł ) a kwota podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym, tj. w wysokości 9.876,00 zł.,

- [...] 2016 r., znak: [...], określającą skarżącemu prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ – B00) w wysokości 122,197,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 113.686,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów, określoną decyzją (tj. w wysokości 122,197,00 zł ) a kwota podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym, tj. w wysokości 8.511,00 zł.,

- [...] 2016 r., znak: [...], określającą skarżącemu prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ – B00) w wysokości 130,728,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 122.240,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów, określoną decyzją (tj. w wysokości 130.728,00 zł ) a kwota podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym, tj. w wysokości 8.488,00 zł.,

- [...] 2016 r., znak: [...], określającą skarżącemu prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ – B00) w wysokości 287,256,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 278.588,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów, określoną decyzją (tj. w wysokości 287.256,00 zł ) a kwota podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym, tj. w wysokości 8.668,00 zł.,

Organy celne ustaliły następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

W dniach: [...] 2011 r., [...] 2011 r. oraz [...] 2011 r. Oddział Celny przyjął dokonane przez skarżącego zgłoszenia celne: SAD OGL [...], SAD OGL [...] i SAD OGL [...] oraz SAD OGL [...], dotyczące między innymi objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu towaru w pozycji:

- 2 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "SPODNIE DAMSKIE Z BAWELNY, TKANINA POZ.2 NA FAKT., 20060 NAR (ilość sztuk), PA 125 BRAK Kontenery: [...]",

- 1 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.1 NA FAKT., 3890 NAR (ilość sztuk), PA 183 BRAK Kontenery: [...]",

- 2 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI MĘSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.2 NA FAKT., 10260 NAR (ilość sztuk), PA 965 BRAK Kontenery: [...]",

- 1 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI MĘSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.1 NA FAKT., 12850 NAR (ilość sztuk), PA 805 BRAK Kontenery: [...]",

- 2 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.2 NA FAKT., 2085 NAR (ilość sztuk), PA 139 BRAK Kontenery: [...]",

- 1 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI MĘSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.1 NA FAKT., 25440 NAR (ilość sztuk), PA 318 BRAK Kontenery: [...]",

- 3 SAD opisanego w 31 SAD jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.3 NA FAKT., 7800 NAR (ilość sztuk), PA 52 BRAK Kontenery: [...]".

Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrole w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 stycznia 2012 r., rozszerzonym w części dotyczącej okresu kontroli do przedziału czasu od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 stycznia 2012 r. w związku z poleceniem Prokuratury Okręgowej z dnia 19 października 2012 r. w sprawie nr [...].

Po kontroli Naczelnik Urzędu Celnego wydał w dniu [...] 2015 r. postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowań celnych zmierzających do weryfikacji ww. zgłoszeń celnych. W związku z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 maja 2015 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie izb celnych i urzędów celnych oraz określającego ich siedziby, przekazano akta spraw do Urzędu Celnego.

Postępowania te zakończyły się wydaniem przez Naczelnika Urzędu Celnego decyzji w dniu: [...] 2016 r., znak: [...], [...] 2016 r., znak: [...], [...] 2016 r., znak: [...], [...] 2016 r., znak: [...].

Organ I instancji wskazał, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. jedn., Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., zwanej dalej ustawa o podatku od towarów i usług), import towarów podlega opodatkowaniu, a podatnikami są, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy, osoby na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, także w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych towar jest z niego zwolniony, albo cło zostało zawieszone, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Następnie organ I instancji w uzasadnieniu każdej z decyzji wskazując, co stanowi podstawę podatku od towarów i usług z tytułu importu wyliczył w każdym z przypadków prawidłowa kwotę podatku od towarów i usług.

W odwołaniach od tych decyzji organu I instancji skarżący zarzucił naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2015 r., poz. 858 ze zm., zwanej dalej Prawem celnym) w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm., Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2 t. 4, str. 307, zwanym dalej w skrócie WKC) poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwą, nieostateczną i zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu celnego nr [...]. Wniósł o ich uchylenie i umorzenie postępowania.

Opisanymi na wstępie decyzjami z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

W uzasadnieniach tak podjętych rozstrzygnięć organ odwoławczy, po przedstawieniu przebiegu postępowania wyjaśnił, że treść decyzji podatkowej jest ściśle związana z ustaleniami poczynionymi przez organy celne w postępowaniu celnym w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanego towaru. Wskazał, że myśl art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług import towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 (które dotyczą procedur celnych innych niż procedura dopuszczenia do obrotu, którą objęte zostały towary wg zgłoszenia celnego j w.), jak stanowi art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodał, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb rozliczenia czynności importu towarów powinno zasadniczo następować przy uwzględnieniu wartości celnej towarów przywożonych do kraju powiększonej o należne cło (art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego). Dla poprawnej kalkulacji podatku koniecznym jest również uwzględnienie składników wymienionych w art. 29 ust. 15 cyt. ustawy. Z przepisu tego wynika, że podstawa opodatkowania importu towarów obejmuje - o ile elementy takie nie zostały już do niej włączone - prowizję, opakowania, transport i koszt ubezpieczenia. Dolicza się również opłaty oraz inne należności określone w odrębnych przepisach, jeżeli organy celne zostały zobowiązane do ich poboru (art. 29 ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego). Niektóre koszty dodatkowe wymienione w art. 29 ust. 15 ww. ustawy, tj. transport, ubezpieczenie, zwiększają podstawę opodatkowania, jeżeli zostały one poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Wyjaśnił nadto organ, że podatnikami, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy są osoby, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Wskazał ponadto na kwestionowane i utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r., znak: [...], oraz z dnia [...] 2015 r., znak: [...], znak: [...], znak: [...] w sprawie celnej, które wywołują skutki prawne do momentu ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Oznacza to, że z momentem doręczenia decyzji, jako prawidłowe należy przyjąć elementy zgłoszenia celnego, które zmieniono zaskarżonymi decyzjami i jako prawidłową należy przyjąć prawnie należną kwotę cła. Mając więc na uwadze prawidłowe ustalenie wartości celnej towarów, określenie prawnie należnej kwoty cła, zmianę elementów zgłoszenia celnego, kierując się brzmieniem przepisu art. 29 ust. 13 i ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego), zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwota tego podatku obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa.

Powołując się na treść art. 33 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług podał organ, że w ww. artykule ustawodawca zawarł generalną zasadę wydawania oddzielnych decyzji w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W przepisie tym zawarł możliwość zawarcia rozstrzygnięcia z tego zakresu w decyzji dotyczącej należności celnej, co nie jest jednak zasadą. Z powyższego wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług słusznie wydał decyzje określające w sposób prawidłowy podatek w prawidłowej określonej w tych decyzjach wysokości. W związku z tym, Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego.

Od powyższych decyzji skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 WKC, poprzez wydanie niniejszej decyzji w oparciu o wadliwe, nieostateczne i zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego podjęte w sprawach celnych;

- art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz art. 4 WKC, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego" bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego w wyniku którego ww. dług celny miał powstać, subsumcji prowadzącej do przyjęcia, iż ww. czyn stanowi przestępstwo, kwalifikacji prawnej ww. czynu - przestępstwa, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego, wskazania czy toczy się postępowanie przygotowawcze w tejże sprawie - względnie czy organ złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa,

- art. 123. § 1. Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego odpowiednimi zgłoszeniami celnymi przez organ I instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej;

- 86. ust. 1. Prawa celnego poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organ I instancji mocy dokumentu urzędowego "wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej" otrzymanego od organów Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru;

- art. 29. ust. 1. WKC oraz art. 23. ust. 3. Prawa celnego, poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego odpowiednimi zgłoszeniami celnymi w oparciu o wydruki z chińskiej administracji, dotyczące towarów objętych innymi zgłoszeniami celnymi, podczas gdy skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla poparcia zadeklarowanej wartości celnej przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym;

- art. 30. ust. 2 lit b) WKC, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż towary importowane przez skarżącego, których wartość "transakcyjna" została całkowicie błędnie ustalona w oparciu o wydruki z administracji chińskiej, są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142 ust. 1 lit d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 r. ze zm., zwanego dalej w skrócie RWKC).

Ponadto zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego: art. 29. ust. 13., art. 41 ust. 1, art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług, w zw. z art. 29. ust. 1., art. 30 - art. 32 WKC, art. 181a. RWKC oraz art. 23. ust. 3 Prawa celnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie,

Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji organu II instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi oraz zasądzenia od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej podał, że zaskarżone decyzje odpowiadają prawu, dlatego skargi jest bezzasadne i nie zasługują na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej kontrola zaskarżonych decyzji oraz decyzji je poprzedzających, doprowadziła Sąd do uznania, że nie naruszają one prawa w stopniu skutkującym ich uchyleniem.

Zwrócić należy uwagę, że przedmiotem kontroli Sądu były decyzje organów określające kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. Podkreślić należy, że treść tych decyzji jest ściśle związana ustaleniami poczynionymi przez organy celne w sprawie, której przedmiotem jest ustalenie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu.

W niniejszej sprawie okolicznościami bezspornymi były fakty związane z zadeklarowaniem do procedury dopuszczenia do obrotu przez skarżącego w odpowiednich zgłoszeniach celnych, określonych towarów.

Organy obu instancji ustaliły, że kwota podatku wykazana została w zgłoszeniach celnych w nieprawidłowej wysokości, dlatego Naczelnik Urzędu Celnego zobowiązany był do określenia podatku w prawidłowej wysokości. W konsekwencji wydane zostały, utrzymane przez Dyrektora Izby Celnej, decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r., w których określono w sposób prawidłowy kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowych towarów.

Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji oraz decyzji je poprzedzających określających kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, Sąd w całości podzielił stanowisko orzekających organów jako zgodne z prawem. Stanowisko to uzasadniają wyniki oceny przeprowadzonego postępowania, którego celem było w pierwszej kolejności ustalenie, czy stan faktyczny został prawidłowo ustalony przez organy celne, a następnie czy do tak ustalonego stanu faktycznego organy zastosowały właściwe przepisy oraz czy przepisy te prawidłowo zostały przez te organy zinterpretowane.

Organy w tym przypadku ustalając stan faktyczny miały na względzie w szczególności ustalenia organów w sprawach, których przedmiotem było określenie kwoty długu celnego, podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu. Jak bowiem wskazano powyżej, wydana w tej sprawie decyzja o określeniu kwoty długu celnego, podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu ma wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Organy celne szczegółowo opisały i uzasadniły wyniki poczynionych ustaleń w tym zakresie.

Mając na uwadze prawidłowe ustalenie wartości celnej towarów, określenie prawnie należnej kwoty cła, zmianę elementów zgłoszenia celnego, kierując się brzmieniem przepisu art. 29 ust. 13 i 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. jedn., Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., zwanej dalej ustawą o podatku od towarów i usług), w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego, zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwota tego podatku obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa. Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług słusznie zatem wydał decyzje określające podatek w prawidłowej wysokości. W myśl bowiem art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług import towaru podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym podniesione w skargach zarzuty, nie mogły odnieść zamierzonego skutku, zwłaszcza że koncentrują się na podważaniu prawidłowości stanowiska organów wyrażonego w decyzjach określających kwotę należności wynikających z długu celnego, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu. Pełnomocnik skarżącego nie podjął natomiast polemiki ze stanowiskiem organów obu instancji, wyrażonego w decyzjach wydanych w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, a które to są przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie.

Mając na uwadze treść art. 134 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, wskazać należy że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Sąd nie mógł zatem poddać kontroli decyzji organów celnych w przedmiocie określenia kwoty długu celnego pod kątem sformułowanych zarzutów. Powyższe oznaczałoby bowiem wyjście poza granice sprawy. Natomiast niezwiązanie granicami skargi oznacza, że Sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut, czy to naruszenia przepisów postępowania, czy też prawa materialnego, nie został podniesiony w skardze. Z kolei wskazany w ww. przepisie brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w tym piśmie procesowym, jak również stwierdzić nieważność zaskarżonego aktu, mimo że skarżący wnosił o jego uchylenie.

Mając powyższe na uwadze, skoro kontrolowane decyzji są zgodne z prawem, skargi nie mogły zostać uwzględnione również i z tego powodu, że ani argumentacja skarg (która, co podkreślić ponownie należy, nie koreluje z treścią zaskarżonych decyzji,) ani analiza akt sprawy nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718), orzekł jak w sentencji wyroku.