Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 222/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 4 i pkt 5a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 101ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1515
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2019 roku sprawy ze skarg W. M. i A. M. na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 roku nr XV/147/16 w przedmiocie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargi. A. P.


UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2016 r. Rada Gminy Szczerców, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz.1515 ze. zm.) – dalej w skrócie "u.s.g." oraz art. 32 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze. zm.) – dalej w skrócie "u.p.z.p." podjęła uchwałę nr XV/147/16 w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Powyższa uchwała została następnie zmieniona mocą uchwały nr XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie zmiany uchwały nr XV/147/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., złożonym w siedzibie organu w dniu 22 grudnia 2016 r., W.M. wezwał Radę Gminy Szczerców do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia 27 stycznia 2016 r., zmienionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2016 r. Natomiast A.M. wezwała Radę Gminy Szczerców do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia 27 stycznia 2016 r., zmienionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2016 r., pismem z dnia 10 stycznia 2017 r., złożonym w siedzibie organu w dniu 12 stycznia 2017 r.,

Pismami z dnia 17 lutego 2017 r. W.M. zaskarżył skargę na wskazaną na wstępie uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się stwierdzenia jej nieważności i naruszeń prawa. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazała, że uchwała XV/147/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. i zmieniająca ją uchwała XXl/223/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r. nie uwzględniają zmienionych i obowiązujących przepisów prawa, co ma szczególne znaczenie w odniesieniu do planu uchwalonego 23 maja2013 r.(i studium z 2014 r), którym był objęty m.in. teren zakładu przemysłowego funkcjonującego między ul.A, B, C, tj. obszar, z którym sąsiaduję.

Organ jest zobowiązany do uwzględniania aktualnego stanu prawnego i przepisów obowiązujących w dniu podejmowania uchwał i aktów prawnych. Uchwałę z dnia 27 stycznia 2016 r. podjęto według stanu prawnego określonego jako na dzień 1 grudnia 2015 r. Od maja 2013 r. do 27 stycznia 2016 r. weszły w życie zmienione przepisy prawa, w tym przepisy dostosowujące prawo polskie do prawa UE, mające znaczenie dla funkcjonowania zakładów przemysłowych, oceny aktualności studium i planów miejscowych oraz procedury planistycznej itp. Uchwałę z dnia 30 sierpnia 2016r. zmieniającą uchwałę z dnia 27 stycznia 2016 r. podjęto według stanu prawnego określonego jako na dzień 1 grudnia 2015 r. Od 1 grudnia 2015 r. do 30 sierpnia 2016r. weszły w życie kolejne zmienione przepisy mające znaczenie dla funkcjonowania zakładów przemysłowych, treści i aktualności planów oraz procedury planistycznej. Stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia uchwały XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016r. i tym bardziej stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia uchwały XXI/223/16 nie uprawniał Rady Gminy Szczerców do stwierdzenia aktualności studium i planu z 2013 r. Przeciwnie, w chwili uchwalenia wskazanych uchwał istniały (i istnieją) podstawy prawne do stwierdzenia nieaktualności studium z 2014 r. i części planu miejscowego z 2013 r. dotyczącej terenu zakładu przemysłowego funkcjonującego między Ul. A, B, C m.in. dlatego, że jego działalność prowadzona jest w zwartej zabudowie wsi. Przepisy prawa obowiązujące w chwili uchwalenia wskazanych uchwał potwierdzają zasadność wprowadzenia w dokumentach planistycznych określonych ograniczeń funkcjonowania zakładu przemysłowego. Radni Gminy Szczerców, podejmując wymienione uchwały, mieli za nic zmienione prawo.

Skarżący stwierdził, że analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym stanowiąca załącznik do uchwały XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. zmieniającej uchwałę XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. jest niewłaściwa w odniesieniu do studium z 2014 r. oraz np. w odniesieniu do części terenu objętego planem uchwalonym 23.05.2013 r. Analiza ta nie uwzględnia zmienionych przepisów ustawy Prawa ochrony środowiska oraz innych przepisów, które po uchwaleniu tego planu weszły w życie, m.in. w związku z dyrektywami UE.

Zmiany przepisów Prawa ochrony środowiska oraz przepisów innych ustaw, które weszły w życie po uchwaleniu planu z 2013 r. (i studium z 2014 r.) dotyczyły m.in. zakładów przemysłowych, przedsięwzięć zawsze i potencjalnie oddziałujących na środowisko, rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych oraz zakładów o dużym i zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnych awarii przemysłowych. Zmiany tych przepisów powinny zostać uwzględnione m.in. dlatego, że planem z 2013 r. (i studium z 2014 r.) objęty jest teren między ul. A,B,C, na którym znajduje się zakład przemysłowy (zakłady przemysłowe), realizowane są tu przedsięwzięcia mogące zawsze lub/i potencjalnie oddziaływać na środowisko oraz znajdują się tu substancje niebezpieczne (są wytwarzane lub/i przetwarzane lub/i składowane itp.). W świetle nowych przepisów plan z 2013 r. i studium z 2014 r. w części obejmującej wskazany teren straciły aktualność, wymagają istotnych zmian - tj. ograniczeń, uwzględniających nowe przepisy, w tym: przepisy dostosowujące prawo polskie do prawa UE. Tym samym zawarte w uchwale XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. i uchwale XXI/223/16 stwierdzenie, że plan z 2013 r. i studium z 2014 r. są aktualne, w odniesieniu do wyżej określonego terenu stanowi poświadczenie nieprawdy przez Rade Gminy Szczerców.

Dodał także, że zmiany dokonane uchwalą XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. zmieniającą uchwalę XV/147/16 ze zmianami istotnymi, a nie jak sugerowali Radni podczas sesji 30 sierpnia 2016 r.(por nagranie XXI Sesji).

Zmiana uchwały XV/147/16 polegająca na usunięciu uchwałą XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców istotnych słów: "bez jego wcześniejszej waloryzacji lub ujęcia szerszego otoczenia. Powyższe nasuwa wątpliwość dotyczącą zasadności powyższych procedur i ich zgodności z zasadami ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju " jest zmianą zasadniczą. Wprowadzenie tej zmiany skutkuje naruszeniem mojego interesu prawnego, gdyż usunięcie wyżej cytowanego zapisu oznacza, że procedując w sprawie zmiany planu obejmującego teren zakładu między ul. A, C i B, organy Gminy Szczerców nie podjęły zadania wcześniejszej waloryzacji, zrezygnowano z ujęcia szerszego otoczenia, w tym: terenu mojej nieruchomości, co czyni powyższe procedury niezgodnymi również z zasadami ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju.

Ponadto autor skargi podniósł, że w uchwale XV/147/16 zmienionej uchwałą XXI/223/16 s.12 zawarty został fałszywy zapis, niezgodny ze stanem faktycznym: "Uchwały III, IV, V - prace planistyczne w trakcie realizacji, przy czym ze względu na nieodległy czas podjęcia uchwał inicjujących (VI-IX 2015 r.) procedury na wczesnym etapie - zawiadomienia instytucji".

Tymczasem w chwili podjęcia uchwały z dnia 30 sierpnia 2016 r. prace planistyczne zostały niemal zakończone - projekty zmian planów wyłożono.

Wzywając, 20 grudnia 2016 r., Radę Gminy Szczerców do usunięcia naruszenia prawa w uchwale XW147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmienionej uchwałą XX1/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie aktualności miejscowych planów i studium uwarunkowań, skarżący wskazał przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne. Ponadto w dniu 12 stycznia 2017 r. wniósł o rozszerzenie zakresu wezwania o argumentację zawartą w wezwaniu w tej samej sprawie złożonym w dniu 12 stycznia 2017 r. przez A.M. Skarżący uznał za konieczne skierowanie skargi w tej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, gdyż:

- we wskazanych uchwałach w sprawie aktualności studium i planów miejscowych nie uwzględniono aktualnego stanu prawnego obowiązującego w dniu ich podjęcia, w tym przepisów dostosowujących prawo polskie do prawa UE, podczas gdy jest to wymagane;

- w żadnej ze skarżonych uchwał nie stwierdzono konieczności zmiany studium z 2014r. i planu z 2013 r. w części dotyczącej terenu zakładu przemysłowego funkcjonującego między ul. A, C, B, podczas gdy konieczność ta była organowi znana, o czym świadczy to, że w projekcie zmiany planu z 2013 r. procedowanej w chwili podejmowania uchwał XV/147/16 i XX1/223/16 wprowadzono zapisy wynikające ze zmienionych przepisów - o zakładach przemysłowych, przedsięwzięciach zawsze i potencjalnie oddziałujących na środowisko oraz zakładach o dużym i zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnych awarii przemysłowych. Oznacza to, że w skarżonych uchwałach stwierdzano aktualność planu z 2013 r. i nie uwzględniano zmienionych przepisów zakładów przemysłowych, przedsięwzięć zawsze i potencjalnie oddziałujących na środowisko, rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych oraz zakładów o dużym i zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, podczas gdy jednocześnie (!) w wyłożonym projekcie zmiany planu z 2013 r. wprowadzano zmiany uwzględniające zmienione przepisy świadczące o nieaktualności planu z 2013 r. Plan z 2013 r. nie mógł być jednocześnie aktualny i nieaktualny, a to właśnie wynika z porównania uchwał i projektu zmiany planu z 2013 r. istniejącego co najmniej w chwili podjęcia uchwały z XXI/223/16 z 30 sierpnia 2016 r.

- we wskazanych uchwałach zawarty został fałszywy zapis, iż procedury sporządzania zmiany planów (określonych w uchwałach III, IV, V) są na wczesnym etapie zawiadomienia instytucji, podczas gdy procedury sporządzania zmiany planów (określonych w uchwałach III, IV, V) zostały zakończone lub są bardzo zaawansowane;

- plan uchwalony 23 maja 2013 r. pozostaje ważny, lecz wymaga aktualizacji w zakresie prognozy skutków finansowych wynikających z wprowadzenia planu z 2013r. (potrzeba aktualizacji z powodu nieuwzględnionej konieczności wypłacania odszkodowań w wyniku uchwalenia planu z 2013 r.).

W uchwale XV/147/16 zmienionej uchwałą XXl/223/16, w ocenie skarżącego, powinien znaleźć się zapis o konieczności zweryfikowania oceny finansowych skutków wejścia w życie planu uchwalonego w dniu 23 maja 2013 r.

- plan uchwalony 23 maja 2013 r. pozostaje ważny, lecz wymaga pilnej aktualizacji w zakresie ustaleń planu z 2013 r. wprowadzającego na terenach RP całkowity zakaz zabudowy

W uchwale XV/147/16 zmienionej uchwałą XX1/223/16, w ocenie skarżącego, powinien znaleźć się zapis: o konieczności zmiany planu uchwalonego w dniu 23.05.2013 r. w części odnoszącej się do oznaczenia RP jako terenów z całkowitym zakazem zabudowy z powodu narażenia budżetu Gminy na nieuzasadnione obciążenia oraz z powodu sprzeczności z wyrażanym we wnioskach interesem społecznym).

- studium uchwalone w 2014 r. pozostaje ważne, lecz wymaga pilnej aktualizacji w zakresie zapisów odnoszących się do terenu 29.2U.

W uchwale XV/147/16 zmienionej uchwałą XX1/223/16 powinien znaleźć się zapis o konieczności zmiany studium uwarunkowań z 2014 r. we fragmencie obejmującym min. teren zakładu przemysłowego między ul. A, B, C oznaczony jako teren 29.2 U w związku z wyrokami WSAII SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14.

- studium uchwalone w 2014 r. pozostaje ważne, lecz wymaga aktualizacji w zakresie zapisów odnoszących się do terenu 29.1 P, U.

W uchwale XV/147/16 zmienionej uchwałą XXI/223/16 powinien znaleźć się zapis o konieczności zmiany studium uwarunkowań z 2014 r. we fragmencie obejmującym teren zakładu przemysłowego między ul. A, B, C oznaczony jako teren 29.1 P,U w związku z wyrokami WSA II SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14.

W.M. wskazał również na inne wady uchwały XV/147/16 zmienionej uchwałą XXI/223/16:

- konieczna zmiana uchwały poprzez: uwzględnienie co najmniej 7 wniosków pominiętych, stwierdzenie bezzasadności i niedopuszczalności punktowej zmiany planu z 2013 r., zastosowanie aktualnego obowiązującego prawa RP).

- konieczne uwzględnienie okoliczności długotrwałego konfliktu społecznego związanego z funkcjonowaniem zakładu przemysłowego w zwartej zabudowie mieszkalnej - w interesie społeczności rozumianej szerzej niż właściciel terenu zakładu oraz zgodnie z zasadą równości wobec prawa.

- konieczne stwierdzenie w uchwale w sprawie aktualności studium i planów braku uzasadnienia i niedopuszczalności punktowej zmiany planu z 2013 r., tj. bezzasadności i niedopuszczalności procedury VI.

- konieczne uwzględnienie niezgodności ustaleń uchwały XV/147/16 zmienionej uchwałą nr XXI/223/16 w sprawie aktualności studium i planów z przepisami Prawa ochrony środowiska, dostosowanymi do prawa UE i innymi przepisami dostosowującymi prawo RP do prawa UE.

Okoliczność dodatkowa, nieudostępnianie i niepublikowanie na bieżąco protokołów posiedzeń Komisji Rolnictwa, Mienia Komunalnego i Gospodarki Gruntami m.in. z dnia 17 sierpnia 2016 r. oraz 23 sierpnia 2016 r., podczas których rzekomo wypracowywano opinię w sprawie uchwały w sprawie aktualności studium i planów, co wynika z nagrania XV Sesji Rady Gminy Szczerców z 30.08.2016 r. You Tube.

W ocenie skarżącego skarga niniejsza stała się konieczna m.in. dlatego, że uchwała nr X\/l 47/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmieniona uchwałą nr XXI/223/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r. stwierdzająca m.in. aktualność planów z 2013 r. oraz studium z 2014 r. posłużyła uchwale XXTV/253/16 z dnia 27 grudnia 2016 r. w sprawie punktowej zmiany planu miejscowego z dnia 2013 r. — teren zakładu między ul. A, B,C.

A.M. zaskarżyła uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismem z dnia 17 lutego 2017 r., domagając się stwierdzenia jej nieważności i potwierdzenia naruszeń prawa. W uzasadnieniu skargi jej autorka wskazała, że we wskazanych uchwałach stwierdzono, iż studium uchwalone w dniu 14.11.2014 r. oraz akty prawa miejscowego, tj. plany miejscowe uchwalone w różnych okresach oraz studium uwarunkowań z 2014 r. pozostają zasadniczo aktualne, podczas gdy plan uchwalony 23.05.2013 r. oraz studium uchwalone w 2014 r. wymagają zmian, co powinno znaleźć wyraz w zapisach skarżonych uchwał w sprawie aktualności miejscowych planów i studium.

Skarżąca stwierdziła, że plan uchwalony 23.05.2013 r. pozostaje ważny, lecz wymaga aktualizacji w określonym poniżej zakresie:

1. Prognoza skutków finansowych wynikających z wprowadzenia planu z 2013 r. (potrzeba aktualizacji z powodu nieuwzględnionej konieczności wypłacania odszkodowań w wyniku uchwalenia planu z 2013 r.).

a) W planie uchwalonym w dniu 23.05.2013 r. organ nie przewidział negatywnych skutków finansowych uchwalenia tego planu mogących powstać w związku z koniecznością wypłaty odszkodowań np. z tytułu obniżenia wartości nieruchomości po wejściu w życie ustaleń planu lub z innych przyczyn. W okresie po wejściu w życie wskazanego planu co najmniej kilku mieszkańców złożyło wezwania do zapłaty odszkodowań z tytułu obniżenia wartości nieruchomości po wejściu w życie ustaleń planu i z innych przyczyn (np. wywłaszczeń). W związku z powyższym w zaskarżonej uchwale powinien znaleźć się zapis o konieczności zweryfikowania oceny finansowych skutków wejścia w życie planu uchwalonego w dniu 23.05.2013 r.

2. Ustalenia planu z 2013 r. wprowadzającego na terenach RP całkowity zakaz zabudowy (konieczność zmiany z powodu narażenia budżetu Gminy na nieuzasadnione obciążenia oraz z powodu sprzeczności z wyrażanym we wnioskach interesem społecznym).

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z dnia 23.05.2013 r. na terenach oznaczonych jako RP (otwarte tereny rolne) wprowadza całkowity zakaz zabudowy. W dniu 30 października 2015 r. Rada Gminy Szczerców podjęła uchwałę nr XII/105/15 określoną jako "w sprawie wykładni oznaczenia 9RP w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Szczerców, zatwierdzonego uchwałą nr XXX/266/13 Rady Gminy Szczerców z dnia 23 maja 2013 r.", w której to uchwale organ (bezprawnie) stanął na stanowisku, że na terenie 9 RP (a tym samym na wszystkich terenach RP w tym planie) możliwa jest realizacja "budynków gospodarczych w ramach zabudowy zagrodowej". W dniu 7.12.2015 r. Wojewoda Łódzki rozstrzygnięciem nadzorczym PNK-I.4131.620.2015 stwierdził nieważność uchwały XII/105/15 i uznał, że organ gminy nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w tej sprawie oraz że uzurpując sobie prawo do dokonania tej "wykładni", organ działał z naruszeniem zasady praworządności, wbrew Konstytucji, z naruszeniem ustawy o samorządzie gminnym i in. Rozstrzygnięcie Wojewody oznacza, że skoro w planie miejscowym dla terenów RP zapisano: "całkowity zakaz zabudowy" to zapis ten bezwzględnie obowiązuje. Rozstrzygnięcie Wojewody nie pozostawia zatem żadnych wątpliwości, że Gmina Szczerców będzie zobowiązana do wypłacania odszkodowań z tytułu obniżenia wartości nieruchomości zasadniczo wszystkim właścicielom terenów oznaczonych w planie z 2013 r. jako RP. którzy o to wystąpią gdyż na terenach tych przed wejściem w życie tego planu była możliwa różna zabudową zatem ich nieruchomości utraciły wartość w związku z wejściem w życie tego planu.

Całkowity zakaz zabudowy jest (poza wywłaszczeniem) najbardziej restrykcyjnym uregulowaniem, z jakim mamy do czynienia w odniesieniu do właścicieli nieruchomości. Oznaczenie RP w planie z 2013 r. dotyczy znacznej powierzchni oraz wielu właścicieli. Skarżąca podkreśliła, że wprowadzenie całkowitego zakazu zabudowy na ogromnej większości powierzchni terenów oznaczonych jako RP nie ma żadnego uzasadnienia. Tereny te to w znacznej większości gleby V, VI klasy, często blisko istniejącej zabudowy, w aglomeracji Szczerców, zagospodarowane.

Po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania z dnia 23.05.2013 r. mieszkańcy terenu objętego planem składali wnioski o zmianę tego planu. Wnioski dotyczyły zmiany planu z 2013 r., poprzez umożliwienie zabudowy mieszkalnej i zagrodowej na terenach oznaczonych w tym planie jako RP, na których plan ten wprowadził całkowity zakaz zabudowy. Skarżąca wyliczyła, iż wnioskowano np:

- o zmianę przeznaczenia terenu części terenu 4 RP pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego oraz pod zabudowę zagrodową (wniosek wykazany w Załączniku 1 do Uchwały XV/147/16 w sprawie aktualności miejscowych planów i studium uwarunkowań zmienioną w dniu 30 sierpnia 2016 r. uchwałą XXI/223/16. jako wniosek nr 30;

- o zmianę przeznaczenia części terenu 5 RP pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego oraz pod zabudowę zagrodową — wniosek z dnia 28.05.2015 r. dotyczący działek 1681/4 i 1680 — (nieujęty w Wykazie wniosków— Załącznik 1 do Uchwały XV/147/16 w sprawie aktualności miejscowych planów i studium uwarunkowań zmienioną w dniu 30 sierpnia 2016 r. uchwałą XXI/223/16.,o czym mowa poniżej); - o zmianę przeznaczenia części terenu 5 RP pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego oraz pod zabudowę zagrodową — wniosek z dnia 28.05.2015 r. dotyczący działek 1681/1//2/3. (nieujęty w Wykazie wniosków - Załącznik 1 do Uchwały XV/147/16 w sprawie aktualności miejscowych planów i studium uwarunkowań zmienioną w dniu 30 sierpnia 2016 r. uchwałą XXI/223/16., o czym mowa poniżej).

Dodała także, że w 2015-2016 r. zwracano uwagę organom gminy w tym: Radzie Gminy Szczerców na konieczność pilnego dokonania stosownych zmian w planie z 2013 r., po to, by ograniczyć skalę roszczeń z tytułu zakazu zabudowy na terenach RP.

W związku z powyższym występuje konieczność dokonania aktualizacji planu z 2013r., z uwagi na interes społeczności zgłaszającej wnioski do planu o zmianę przeznaczenia terenów RP pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego oraz pod zabudowę zagrodową w nawiązaniu do rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Łódzkiego z dnia 7.12.2015 r. PNK-I.4131.620.2015 oraz w związku z troską o budżet gminy. Tym samym w uchwale z dnia 27 stycznia 2016 r. oraz zmieniającej ją uchwale z dnia 30 sierpnia 2016 r. powinien znaleźć się zapis: o konieczności zmiany planu uchwalonego w dniu 23.05.2013 r. w części odnoszącej się do oznaczenia RP jako terenów z całkowitym zakazem zabudowy.

Ponadto autorka skargi podniosła, że studium uchwalone w 2014 r. pozostaje ważne, lecz wymaga aktualizacji w określonym poniżej zakresie:

1. Zapisy odnoszące się do terenu 29.2U — konieczność zmiany uwzględniającej rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnych wyrokach sądu dotyczących terenu zakładu przemysłowego funkcjonującego miedzy ul. Ul. A, B, Ci jego sąsiedztwa.

Teren oznaczony w studium z 2014 r. jako 29.2 U — zabudowa przemysłowa, składy magazyny, utworzono z terenów, które w planie z 23.05.2013 r. były terenem ZP - zieleń urządzona oraz z terenów 5RP — otwarty teren rolny z istniejącą zabudową mieszkalną na działkach 1680 i 1681/2, zabudową mieszkalno-biurową na działce 1682, zabudową wielorodzinną na działce 1679. W dniu 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w prawomocnych wyrokach II SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14 stwierdził, iż zabudowy przemysłowej zakładu A między ul. A, B, C i zabudowy mieszkalnej nie należy zbliżać. Tym samym w zaskarżonej uchwale powinien znaleźć się zapis o konieczności zmiany studium uwarunkowań z 2014 r. we fragmencie obejmującym m.in. teren zakładu przemysłowego między ul. A, B, C oznaczony jako teren 29.2 U w związku z wyrokami WSA II SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14.

2. Zapisy odnoszące się do terenu 29.1P.U — (konieczność zmiany uwzględniającej rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnych wyrokach sądu dotyczących terenu zakładu przemysłowego funkcjonującego między ul. Ul. A, B, Ci jego sąsiedztwa.

Teren oznaczony w studium z 2014 r. jako 29.1 P,U — zabudowa przemysłowa, składy magazyny, utworzono z terenów, które w planie z 23.05.2013 r. były terenami 1S — składy, magazyny oraz 1P — zabudowa produkcyjna, składy, magazyny. W dniu 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w prawomocnych wyrokach II SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14 stwierdził, iż zabudowy przemysłowej zakładu A między ul. Ul. A, B, Ci zabudowy mieszkalnej nie należy zbliżać. Tym samym w treści zaskarżonej uchwały powinien znaleźć się zapis o konieczności zmiany studium uwarunkowań z 2014 r. we fragmencie obejmującym teren zakładu przemysłowego między ul. A, B, C oznaczony jako teren 29.1 P.U w związku z wyrokami WSA sygn. akt II SA/Łd 544/14 i II SA/Łd 545/14.

A.M. wskazała również na inne wady zaskarżonej uchwały, zmienionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2016 r. (konieczność zmiany uchwały poprzez: uwzględnienie co najmniej 7 wniosków pominiętych, stwierdzenie bezzasadności i niedopuszczalności punktowej zmiany planu z 2103 r., zastosowanie aktualnego obowiązującego prawa RP):

1. Nierzetelne, niezgodne z prawdą przedstawienie stanu faktycznego, skutkujące naruszeniem interesu prawnego społeczności, w tym interesu skarżącej.

a) załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały, zmienionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2016 r. oraz załącznik graficzny do uchwał - Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym pomija: wnioski z dnia 28.05.2015 r. o zmianę przeznaczenia części terenu 5 RP pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego oraz pod zabudowę zagrodową w stosunku do działek 1681/4 i 1680 oraz działek 1681/1/2/3.

b) załącznik 1 do zaskarżonej uchwały - wykaz wniosków dotyczących zmiany zagospodarowania oraz załącznik graficzny do uchwał - Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym, poza wnioskami wskazanymi powyżej, pomija ponadto:

- wniosek z dnia 28.05.2015 r. o zmianę planu z 2013 r. dotyczącą terenu oznaczonego w planie z 2013 r. jako 1S i 1P, tj. terenu zakładu przemysłowego położonego między ul. A, B, C.

- wniosek z dnia 10.02.2015 r. o zmianę studium z 2014 r. dotyczący części terenu 29.2U 1681/1, 1681/2, 1681/3 obręb [...] Szczerców, sąsiadującego z terenem zakładu przemysłowego położonego między ul. A, B,C;

- wniosek z dnia 12.02.2015 r. o zmianę studium z 2014 r. dotyczący terenu 29.2U -1680,1681/4 obręb [...] Szczerców, sąsiadującego z terenem zakładu przemysłowego położonego między ul. A, B,C;

- wniosek z dnia 17.02.2015 r. o zmianę studium z 2014 r. dotyczący terenu 29.1 P,U tj. terenu zakładu przemysłowego położonego między ul. A, B, C.

Pominięcie wskazanych wniosków w analizie aktualności planów i studium narusza m.in. zasady prowadzenia postępowań oraz zasadę równości podmiotów wobec prawa, powoduje negatywne skutki dla nieuwzględnionych wnioskodawców. Naruszenie prawa jest tym bardziej jaskrawe, że w uchwale tej jest mowa o prowadzeniu przez organ gminy m.in. procedury punktowej zmiany planu z 2013 r., która to zmiana dotyczy terenu zakładu przemysłowego położonego między ul. A, B, C a nieruchomości należące do autorów pominiętych wniosków, w tym: skarżącej, położone są w bezpośrednim i bliskim sąsiedztwie tego zakładu przemysłowego. W związku z powyższym występuje konieczność uwzględnienia wniosków pominiętych w uchwale w sprawie aktualności studium i planów.

c) Organ pominął również znane mu liczne pisma, wnioski i skargi składane po uchwaleniu planu z 2013 r. i po uchwaleniu studium z 2014 r. przez sąsiadów zakładu, a także wcześniej - w postępowaniu w sprawie decyzji środowiskowej toczącym się w latach 2008-2013 świadczące o istniejącym tu od wielu lat konflikcie społecznym, a także wnioski i skargi składane w toku postępowania w sprawie kolejnej decyzji środowiskowej prowadzonego w latach 2013-2015 zakończonego uchyleniem przez SKO w styczniu 2015 r. oraz wnioski i skargi składane w toku postępowania w sprawie kolejnej decyzji środowiskowej prowadzonego w 2015 r. zakończonego umorzeniem z powodu niemożności jej wydania, a także pisma w których wykazywano nieprzestrzeganie decyzji środowiskowej z 2008 r., naruszenia Prawa budowlanego itp. W związku z powyższym organ w uchwale w sprawie aktualności studium i planów winien uwzględnić także te okoliczności - w interesie społeczności rozumianej szerzej niż właściciel terenu zakładu oraz zgodnie z zasadą równości wobec prawa.

2. Zmiana dokonana 30.08.2016 r. jest zmianą istotną i dotyczy procedury planistycznej zmiany planu z 2013 r. s. 12-13, procedura V. Wykreślono istotne słowa stwarzając fałszywe wrażenie, że jedynym wnioskującym o zmianę tego planu jest właściciel zakładu przemysłowego. Zmiana ta ma m.in. wpływ na ocenę dopuszczalności procedury punktowej zmiany planu z 2013 r., (procedura V - s. 12/13 tej uchwały). Zmiana dokonana 30.08. 2016 r. godzi w interesy tej części społeczności, której wnioski pominięto, w tym interes skarżącej. W związku z powyższym występuje konieczność stwierdzenia w uchwale w sprawie aktualności studium i planów braku uzasadnienia i niedopuszczalności punktowej zmiany planu z 2013 r. tj. bezzasadności i niedopuszczalności procedury VI.

3. Brak uzasadnienia dla podjęcia zaskarżonej uchwały, zmienionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2016 r. według stanu prawnego określonego jako "na dzień 1 grudnia 2015 r. Uchwały nie odnoszą się do stanu prawnego obowiązującego w chwili ich podjęcia. W związku z powyższym występuje konieczność zastosowania aktualnego obowiązującego prawa RP w uchwale w sprawie aktualności studium i planów.

4. Nieudostępnienie protokołów posiedzeń Komisji Rolnictwa, Mienia Komunalnego i Gospodarki Gruntami z dnia 17.08.2016 r. oraz 23.08.2016 r., podczas których rzekomo wypracowywano opinię w sprawie uchwały w sprawie aktualności studium i planów, co wynika z nagrania XV Sesji Rady Gminy Szczerców z 30.08.2016 r. You Tube. Stan ten trwa, mimo wniosków w tej sprawie.

5. Niezgodność ustaleń uchwały XV7147/16 ' zmienionej uchwałą nr XXI/223/16 w sprawie aktualności studium i planów z przepisami Prawa ochrony środowiska, dostosowanymi do prawa UE i innymi przepisami dostosowującymi prawo RP do prawa UE.

W ocenie skarżącej skarga niniejsza stała się konieczna m.in. dlatego, że uchwała nr X\/l 47/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmieniona uchwałą nr XXI/223/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r. stwierdzająca m.in. aktualność planów z 2013 r. oraz studium z 2014 r. posłużyła uchwale XXTV/253/16 z dnia 27 grudnia 2016 r. w sprawie punktowej zmiany planu miejscowego z dnia 2013 r. — teren zakładu między ul. A, B,C.

Odpowiadając na skargi W.M. i A.M., Rada Gminy Szczerców wniosła o ich oddalenie i zasądzenie od skarżących na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Według organu żądanie stwierdzenia nieważności uchwały nr XV/147/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016r. w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmienionej uchwałą nr XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie zmiany uchwały nr XV/147/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest bezzasadne ponieważ skarżący nie wykazali interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Rada podkreśliła, że dopiero ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy decydują o zakresie wykonywania prawa własności nieruchomości. Studium nie jest bowiem obowiązującym prawem. Dlatego też skarga winna zostać oddalona.

Odnosząc się następnie do zarzutów skarg organ wskazał, że załącznik nr 1 do uchwały nr XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. tj. analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Szczerców została sporządzona w grudniu 2015 r., a następnie przekazana Powiatowej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w celu zaopiniowania. Analiza została opracowana wg stanu prawnego na dzień 1 grudnia 2015 r. Niezwłocznie po uzyskaniu pozytywnej opinii komisji urbanistyczno-architektonicznej uchwała została podjęta przez Radę Gminy Szczerców. Zmiana uchwały nr XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. została dokonana uchwałą nr XXI/223/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r. Przed podjęciem uchwały, która nieznacznie zmieniła załącznik nr 1 do zmienianej uchwały po raz kolejny zasięgnięto opinii Powiatowej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (uzyskano opinię pozytywną).

Zmiana uchwały dokonana w sierpniu 2016 r. spowodowała nieznaczną zmianę załącznika do uchwały styczniowej poprzez usunięcie z niego kilku wniosków pochodzących od autora Analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Szczerców a niespójnych ze stanowiskiem i działaniami podejmowanymi przez Radę Gminy (co nie zostało dostrzeżone na etapie uchwalania uchwały nr XV/147/16 w styczniu 2016r.). W odniesieniu do zarzutów, że:

- uchwały podjęto niezgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w chwili ich podjęcia, tzn. że nie uwzględniają one zmian przepisów, które weszły w życie po uchwaleniu planu miejscowego z 2013 r.; - uchwały zawierają fałszywe stwierdzenie, że studium z 2014 r. i; plany miejscowe są aktualne, podczas gdy w związku ze zmianami przepisów Poś oraz innych przepisów, w tym: przepisów dostosowujących prawo polskie do prawa UE, studium z 2014 r. i plan z 23.05.2013 r. częściowo straciły aktualność (np. w części obejmującej zakład przemysłowy przy ul. A, B, C) i wymagają istotnych zmian i w tym ograniczeń dla funkcjonowania zakładu przemysłowego zlokalizowanego w zwartej zabudowie wsi, Rada Gminy stwierdziła, że nie są jej znane przepisy zgodnie z którymi należałoby stwierdzić nieaktualność studium i planów zagospodarowania przestrzennego. Wnoszący wezwanie takowych przepisów również nie wskazał. Dlatego nie sposób odnieść się do w/w zarzutów. Rada Gminy podkreśliła jedynie, że analiza została sporządzona wg stanu na dzień 1 grudnia 2015 r.

Organ wskazał nadto, iż prognoza skutków finansowych uchwalenia planu nie jest częścią planu miejscowego. Jest to dokument pomocniczy sporządzany na etapie procedury planistycznej i jako taki nie ma mocy prawnej. Stopień poprawności sporządzenia tego dokumentu nie ma żadnego wpływu na ocenę aktualności planu zagospodarowania przestrzennego. Tereny oznaczone w planie miejscowym uchwalonym przez Radę Gminy 23.05.2013 r. jako RP - otwarte tereny rolne, zostały wprowadzone do planu na podstawie aktualnie obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Część wniosków dotyczących terenu RP, zgodnych z polityką przestrzenną gminy została uwzględniona przy podejmowaniu uchwał w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy.

Rada Gminy podkreśliła również, że tereny oznaczone w planie miejscowym uchwalonym przez Radę Gminy 23 maja 2013 r. jako RP - otwarte tereny rolne, zostały wprowadzone do planu na podstawie aktualnie obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Część wniosków dotyczących terenu RP, zgodnych z polityką przestrzenną gminy została uwzględniona przy podejmowaniu uchwał w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy.

Teren oznaczony w studium uchwalonym w 2014 r. jako 29.2.U dopuszcza realizację na powyższym terenie m.in. usługi turystyki, oświaty, sportu i rekreacji oraz obiektów sakralnych; jako funkcję uzupełniającą studium wskazuje zieleń urządzoną i nieurządzoną, bazy, składy, magazyny, wody śródlądowe, drogi, ciągi pieszo-jezdne, ścieżki i trasy rowerowe, parkingi, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że studium nie jest dokumentem, który decyduje o przeznaczeniu terenu a tylko wyznacza pewne ramy dla późniejszych ustaleń planu miejscowego, które to muszą być bezwzględnie zgodne z przepisami odrębnymi.

Teren oznaczony w studium uchwalonym w 2014 r. jako 29.1.P,U dopuszcza realizację na tym terenie zabudowy produkcyjnej, produkcyjno-usługowej, usługowej, baz, składów magazynów; jako funkcję uzupełniającą wskazano: zieleń urządzoną i nieurządzoną, wody śródlądowe, drogi dojazdowe i wewnętrzne, ciągi pieszo-jezdne i piesze, ścieżki i trasy rowerowe, parkingi, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, obiekty i urządzenia wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że studium nie jest dokumentem, który decyduje o przeznaczeniu terenu a tylko wyznacza pewne ramy dla późniejszych ustaleń planu miejscowego, które to muszą być bezwzględnie zgodne z przepisami odrębnymi.

Wnioski, wskazane jako pominięte nie zostały ujęte w wykazie omyłkowo. Fakt, że nie zostały wymienione, nie oznacza, że nie były analizowane. Ponadto fakt ich nieuwzględnienia nie narusza interesu prawnego wnioskującego ponieważ na str. 18 Analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym wskazano, że "...odstępuje się od analizy zasadności poszczególnych wniosków pozostawiając przedmiotową kwestię do rozważenia właściwym organom samorządu."

Pisma składane po uchwaleniu planu w 2013 r. i studium w 2014 r., a także w ramach różnych postępowań administracyjnych także nie były przedmiotem analizy na etapie opracowywania analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym, z uwagi na bezzasadność takiego działania. Przeznaczenie terenu, na którym zlokalizowany jest zakład przemysłowy i jego sąsiedztwo zostało określone przez Radę Gminy w 2013 r.

Zmiana uchwały dokonana w sierpniu 2016 r. spowodowała nieznaczną zmianę załącznika do uchwały styczniowej, poprzez usunięcie z niego kilku wniosków pochodzących od autora Analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Szczerców a niespójnych ze stanowiskiem i działaniami podejmowanymi przez Radę Gminy (co nie zostało dostrzeżone na etapie uchwalania zaskarżonej uchwały).

Organ odnosząc się do zarzutu, że brak jest uzasadnienia do podjęcia uchwał według stanu prawnego na dzień 1 grudnia 2015 r. stwierdził, że Załącznik nr 1 do uchwały nr XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016r. tj. Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Szczerców została sporządzona w grudniu 2015 r. a następnie przekazana Powiatowej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w celu zaopiniowania. Analiza została opracowana według stanu prawnego na dzień 1 grudnia 2015 r. Niezwłocznie po uzyskaniu pozytywnej opinii komisji urbanistyczno-architektonicznej uchwała została podjęta przez Radę Gminy Szczerców. Zmiana uchwały nr XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. została dokonana uchwałą nr XXI/223/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r. Przed podjęciem uchwały, która nieznacznie zmieniła załącznik nr 1 do zmienianej uchwały po raz kolejny zasięgnięto opinii Powiatowej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (uzyskano opinię pozytywną). Radzie Gminy nie są znane przepisy zgodnie, z którymi załącznik do uchwały byłby nieaktualny na dzień podejmowania uchwały pierwotnej tj. 27 stycznia i uchwały zmieniającej.

W odniesieniu do zarzutu nieudostępnienia protokołów z posiedzeń Komisji Rolnictwa, Mienia Komunalnego i Gospodarki Gruntami organ stwierdził, że powyższe nie odnosi się do treści zaskarżonej uchwały.

Następnie w nawiązaniu do skarg W. M. i A.M., pismami z dnia 17 grudnia 2018r., Rada Gminy Szczerców wniosła o odrzucenie skarg.

Organ podkreślił, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt: II SA/Łd 127/17 odrzucił skargę A.M. z dnia 11 stycznia 2017 r. na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania uznając ją za niedopuszczalną.

W niniejszym postępowaniu przedmiotem orzekania jest skarga W.M. na uchwałę w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania winna zostać odrzucona jako I niedopuszczalna.

Zgodnie z orzecznictwem (w tym z postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt: II SA/Łd 127/17) uchwała objęta skargą jest aktem stricte wewnętrznym skierowanym do właściwego organu gminy, który nie oddziałuje bezpośrednio na prawa i obowiązki innych podmiotów, w tym właścicieli nieruchomości znajdujących się na [terenach objętych regulacjami planu bądź studium.

Jednocześnie, w ocenie organu, skarżący nie wykazał by zaskarżona uchwała Rady Gminy Szczerców realnie i bezpośrednio naruszyła jego interes prawny.

Organ przywołał treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2009 r. (sygn. akt: II OSK 1773/08), w którym wskazano, iż uchwała w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie może naruszać interesu prawnego właścicieli działek.

Natomiast w nawiązaniu do skargi A.M., organ podkreślił, iż przedmiotem orzekania jest ponowna skarga A.M. datowana na dzień 17 lutego 2017 r. na w/w uchwałę Rady Gminy Szczerców, w treści niewiele zmienionej w stosunku do treści skargi z dnia 11 stycznia 2017 r., którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 127/17, odrzucił.

Na rozprawie w dniu 26 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) połączył sprawę ze skargi W.M. (sygn. akt II SA/Łd 222/17) ze sprawą ze skargi A.M. (sygn. akt II SA/Łd 223/17) celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, albowiem skargi dotyczą tej samej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skargi podlegają odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skargi złożone została w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z tą regulacją w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skarg (17 lutego 2017 r.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Jednocześnie z przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., w wersji obowiązującej w dacie wniesienia skarg, wynika trzydziestodniowy termin na złożenie takiej skargi, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku braku odpowiedzi, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skarg, Sąd zbadał czy spełnione zostały wymogi formalne ich skutecznego wniesienia.

Nie budzi wątpliwości w świetle jednolitego stanowiska i doktryny, że uchwała w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest uchwałą z zakresu administracji publicznej.

Zaznaczyć należy także, że skarżący dopełnili, obowiązującego na dzień złożenia skargi, wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, występując z takimi wezwaniami do Rady Gminy Szczerców. Sąd stwierdził również, że skargi zostały wniesiona w terminie.

Odnosząc następnie przedstawiony wyżej stan prawny do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skargę na uchwałę rady gminy w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. może wnieść wyłącznie ta osoba, której interes prawny (uprawnienie) zostały naruszone zaskarżoną uchwałą (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 186).

Oceniając materialnoprawną legitymację skarżącego Sąd uznał, że pomimo obszernej argumentacji skargi W.M., warunek narusza interesu prawnego skarżącego w rozumieniu powołanego art. 101 ust. 1 u.s.g., nie ziścił się.

Podmiot, skarżący uchwałę organu gminy, na podstawie powyższej regulacji, zobligowany jest do wykazania, że zaskarżona uchwała poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego, pozbawia go pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Skarżący musi więc wykazać naruszenie przez organ konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na jego sytuację prawną. Dodatkowo naruszony interes prawny winien być bezpośredni i realny, aktualny, a nie przyszły, hipotetyczny lub ewentualny. Kryterium istnienia interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 wskazanej ustawy musi być oceniane w płaszczyźnie materialnoprawnej i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków strony skarżącej a zaskarżonym aktem.

Wobec powiedzianego należy zwrócić uwagę na charakter zaskarżonej uchwały. Uchwała ta podjęta została na podstawie art. 32 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.). Zgodnie z art. 32 u.p.z.p. w celu oceny aktualności studium i planów miejscowych wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, ocenia postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje wieloletnie programy ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium, z uwzględnieniem decyzji zamieszczonych w rejestrach, o których mowa w art. 57 ust. 1-3 i art. 67, oraz wniosków w sprawie sporządzenia lub zmiany planu miejscowego (ust. 1). Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje radzie gminy wyniki analiz, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej, co najmniej raz w czasie kadencji rady. Rada gminy podejmuje uchwałę w sprawie aktualności studium i planów miejscowych, a w przypadku uznania ich za nieaktualne, w całości lub w części, podejmuje działania, o których mowa w art. 27 (ust. 2). Przy podejmowaniu uchwały, o której mowa w ust. 2, rada gminy bierze pod uwagę w szczególności zgodność studium albo planu miejscowego z wymogami wynikającymi z przepisów art. 10 ust. 1 i 2, art. 15 oraz art. 16 ust. 1 (ust. 3).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że uchwała rady w sprawie stwierdzenia aktualności, podejmowana na podstawie art. 32 ust. 2 u.p.z.p. nie może - w przeciwieństwie do uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a niekiedy nawet studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy - naruszyć interesu prawnego właścicieli działek położonych na obszarze gminy (zob. wyrok NSA z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 1773/08, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uchwała w sprawie aktualności studium i planów miejscowych nie dość, że jest uchwałą o charakterze aktu kierownictwa wewnętrznego i jako taka nie wiąże w stosunkach zewnętrznych, to nawet pośrednio nie kształtuje sytuacji prawno-planistycznej nieruchomości. Jest aktem wyłącznie polityki przestrzennej, pozostającym bez wpływu i to nie tylko bezpośredniego ale nawet pośredniego na prawa i obowiązki obywateli (jednostek organizacyjnych). Jest zatem aktem o innym charakterze prawnym niż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego czy nawet studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, które zawierając wiążące ustalenia merytoryczne dla miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może w istocie rozstrzygać o sytuacji prawno-planistycznej nieruchomości. Celem uchwały rady gminy, podejmowanej w sprawie stwierdzenia aktualności studium i planów miejscowych jest przesądzenie o ewentualnej potrzebie działań planistycznych na określonych obszarach, tak aby funkcjonujące akty planistyczne (studium i plany miejscowe) nie zatracały waloru aktualności, mieszcząc się w szerszym, stanowiącym integralną całość, porządku przestrzennym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 360/13, Lex nr 1559718; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 69/13, Lex nr 1523141).

Przy zakwalifikowaniu przedmiotowej uchwały jako aktu kierownictwa wewnętrznego, ze swej istoty nie powodującego możliwości naruszenia interesu prawnego skarżącego, skarga więc okazała się niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze i wobec niewykazania naruszenia interesu prawnego zaskarżoną uchwałą przez W.M. należało orzec przy uwzględnieniu dyspozycji przepisu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a.

Dalej zauważyć należy, że ta sama uchwała była już przedmiotem skargi A.M., wniesionej w dniu 11 stycznia 2017 r. W wyniku rozpoznania tej skargi prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II SA/

Łd 127/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten odwołuje się do dwóch, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego, zasad: lis pendens oraz res iudicata. Pierwsza z nich stanowi, że nie można wszczynać postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami już się toczy. Druga zaś, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Do zaistnienia przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. niezbędne jest stwierdzenie, że skarga dotyczy tego samego przedmiotu (aktu, czynności lub bezczynności organu) i tych samych stron postępowania. Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11 oraz postanowienie NSA z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17).

Przesłanka ta w stosunku do skargi A.M. została spełniona. Skarga wniesiona została bowiem przez ten sam podmiot, a jej przedmiotem była ta sama uchwała Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16.

Dlatego też w zakresie objętym postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II SA/ŁD 127/17, czyli skargi A.M., skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

IB