Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 353/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 postanawia: utrzymać w mocy postanowienie referendarza z dnia 15 września 2016 r.


UZASADNIENIE

Skarżący R wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R w sposób ogólnikowy wpisał w rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego: "Nie dotyczy", "Nie ma" lub "brak". Jednocześnie wskazał, że wniosek jest zasadny, gdyż brak jest dochodów i środków do życia, co powoduje, że korzysta z "x". Ponadto powołał się na "ciężką chorobę", "bezdomność" oraz "zadłużenie" w wysokości [...] zł i zastrzegł, że banki żądają spłaty kredytów i pożyczek, a on nie ma z czego spłacać.

W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. Wnioskodawca nie zareagował na doręczone osobiście wezwanie w dniu [...] roku.

Referendarz w dniu 15 września 2016 roku postanowił odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.

W sprzeciwie od postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem oraz o zwolnienie go od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z powodu pogorszenia się sytuacji materialnej i zdrowotnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.".

Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Warunkiem koniecznym do przeprowadzenia oceny zdolności majątkowych osoby wnioskującej o przyznanie prawa pomocy jest przedstawienie dokładnych i wiarygodnych danych o sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej czy o jej pogorszeniu są bezużyteczne z punktu widzenia możliwości dokonania oceny sytuacji majątkowej, albowiem nie pozwalają wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wskazał enigmatycznie, że wniosek jest zasadny, gdyż nie jest w stanie ponieść żadnych opłat. Równocześnie wnioskodawca nie przedstawił swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej, zaznaczając jedynie, że nie uzyskuje dochodów, pozostaje bezdomny i chory oraz posiada "niespłacony kredyt". Wnioskodawca nie wykazał ani wysokości przychodu, ani kosztów utrzymania koniecznego. Brak wyjaśnień ze strony wnioskodawcy nie pozwala na zidentyfikowanie źródła finansowania jego koniecznych kosztów utrzymania. Uchylenie się wnioskodawcy od obowiązku wyjaśnienia jego rzeczywistej bieżącej sytuacji nie pozwala na ocenę zdolności płatniczych strony postępowania. W efekcie nieuzasadniony pozostaje wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.