Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 338/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z [...] września 2016r. E.M., reprezentowana przez doradcę podatkowego, zaskarżyła przewlekłość prowadzonej kontroli podatkowej i postanowienie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wydane w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione w związku z prowadzonymi kontrolami podatkowymi znak [...] z [...] maja 2015 r. w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. oraz znak [...] z [...] czerwca 2015 r. w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2015 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim rozdzielono skargi E.M.. Na podstawie ww. zarządzenia pod sygnaturą I SA/Go 338/16 wpisano do repertorium sprawę ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Natomiast pod sygnaturą I SAB/Go 10/16 wpisano sprawę ze skargi na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zw. dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także

na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane

w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) 1 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające

i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność

lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z § 3 art. 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone

w tych przepisach.

W petitum wniesionej skargi skarżąca jako jej przedmiot wskazała przewlekłe prowadzenie kontroli podatkowej oraz postanowienie z [...] września 2016 r. wydane

w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone przez skarżącą postanowienie zostało wydane na podstawie art. 216 § 1

w zw. z art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) w wyniku rozpatrzenia ponaglenia i skargi

na bezczynność wniesionych przez skarżącą w związku z prowadzonymi kontrolami podatkowymi znak [...] z [...] maja 2015 r. w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. oraz znak [...] z [...] czerwca 2015 r. w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2015r. w związku z wydanymi w dniu [...] czerwca 2016 r. zawiadomieniami znak [...]) o przedłużeniu terminu zakończenia kontroli podatkowych do dnia 31 grudnia 2016 r.

Przepis art. 141 Ordynacji podatkowej ustanawia dla strony prawo wniesienia ponaglenia w związku z niezałatwieniem w sprawy w terminie. Przepis ten nie określa w jakiej formie winien działać organ podatkowy rozpatrując ponaglenie. Nie budzi wątpliwości Sądu, że z uwago na treść art. 216 §1 i § 2 Ordynacji podatkowej właściwą formą jest postanowienie. Zgodnie z treścią art. art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie gdy ustawa tak stanowi. W przepisach Ordynacji podatkowej nie przewidziano zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione (zresztą tak jak i w odwrotnym przypadku).

Ponadto postanowienie wydane w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie jest aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Nie stwarza bowiem u adresata takiegoż postanowienia żadnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowym postanowieniu organ odnosi się do ponaglenia poprzez ustalenie czy rzeczywiście doszło do nieprawidłowości po stronie organu, poznaniu przyczyn i ustaleniu osób odpowiedzialnych za niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowienie wydane w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Poza tym jest wydane w ramach postępowania określonego w dziale IV Ordynacji podatkowej.

Skarżąca została pouczona, że na wydane postanowienie z [...] września 2016 r. nie przysługuje zażalenie. Mimo pouczenia o niezaskarżalności wydanego postanowienia, skarżąca wniosła na nie skargę do sądu administracyjnego. Wobec zaistniałych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że postanowienie uznające ponaglenie za nieuzasadnione nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym skarga skarżącej na powyższe postanowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Należy także wspomnieć, że w wyniku rozdzielenia skargi E.M. pod sygn. I SAB/Go 10/16 zarejestrowano i nadano bieg skardze, której przedmiotem jest przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2015 r.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.