Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2898/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 120, art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 192, art. 200 § 1, art. 200a § 1-§4, art. 229
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - ref. staż. Małgorzata Skomiał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz w podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w W. po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...].03.2014 r. wniesionego przez P.M. decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W dniu [...].08.2009 r. Agent Celny działając na podstawie upoważnienia P.M., zgłosił na dokumencie SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki [...] o nr VIN [...] z 1984 r. deklarując kod TARIC 9705 00 00 90, ze stawką celną w wysokości 0% oraz stawką podatku VAT – 7%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. : świadectwo tytułu prawnego pojazdu, umowę kupna/sprzedaży samochodu bez daty, zaświadczenie nr [...] z dnia [...].08.2009 r. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, protokół oględzin/ocena techniczna nr [...] z dnia [...].08.2009 r. oraz kartę ewidencyjną zabytków ruchomych sporządzone przez rzeczoznawcę samochodowego A.S.

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w trybie art. 78 ust. 2 WKC, organ celny I Instancji powziął wątpliwości odnośnie prawidłowości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej. Jednocześnie ustalił, że w niniejszej sprawie upłynął termin do powiadomienia dłużnika o kwocie należności określony w art. 221 ust. 3 WKC. W świetle tego przepisu powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 na czas trwania procedury odwoławczej (art. 221 ust. 3 WKC). Organ wskazał jednak, że w przedmiotowej sprawie, towar został dopuszczony do obrotu w dniu [...] sierpnia 2009 r. czyli termin do powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego upłynął z dniem [...] czerwca 2012 r. Okoliczność ta nie stanowi jednak przeszkody do określenia elementów kalkulujących na potrzeby określenia kwoty akcyzy w prawidłowej wysokości, o czym stanowi art. 29 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. oraz prawidłowego zobowiązania w podatku od towarów i usług, stosownie do uregulowań zawartych w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z dnia [...].02.2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych według zasad wynikających z przepisów prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego w akcyzie oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, stosownie do art. 29 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 38 ust. 2 ustawy o podatku VAT.

Pismami z dnia [...].03.2012 r. i z dnia [...].05.2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wezwał Stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że importowany samochód jest pojazdem kolekcjonerskim o wartości historycznej w rozumieniu przepisów prawa celnego.

W piśmie z dnia [...].06.2012 r. Strona wniosła o odroczenie terminu na przedstawienie dowodów potwierdzających udział pojazdu w wydarzeniach historycznych; przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków i opinii rzeczoznawcy samochodowego na okoliczność unikatowego charakteru pojazdu oraz szczególnego znaczenia pojazdu dla udokumentowania historii motoryzacji.

Postanowieniem z dnia [...].07.2012r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz przedłużenia terminu na złożenie dodatkowych wyjaśnień i dokumentów.

W piśmie z dnia [...].08.2012 r. Strona ponownie wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków oraz z opinii rzeczoznawcy, a także podtrzymała swoje stanowisko odnośnie klasyfikacji taryfowej.

Postanowieniem z dnia [...].02.2014 r. organ I instancji poinformował Stronę, zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, o zakończeniu postępowania wyznaczając 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W odpowiedzi Strona podtrzymała stanowisko odnośnie klasyfikacji pojazdu oraz wniosła o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka J.A., D.D., T.H. i T.D.

Postanowieniem z dnia [...].03.2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz przedłużenia terminu na złożenie dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...].03.2014 r. dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej spornego samochodu osobowego z kodu CN 9705 00 00 – Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne na kod CN 8703 24 90 – Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej 3000 cm3 , używane oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 8331,00 PLN oraz w podatku od towarów i usług w wysokości 11687,00 PLN.

Uznając trafność rozstrzygnięcia organu I instancji organ odwoławczy wyjaśnił, iż pozycja 8703 obejmuje z brzmienia Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Towary objęte tą pozycją grupowane są w następujący sposób:

870310 - Pojazdy przeznaczone do poruszania się po śniegu; samochodziki golfowe i podobne pojazdy

- Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym

870321 - o pojemności skokowej nieprzekraczającej 1000 cm3

870322 - o pojemności skokowej przekraczającej 1000 cm3 ale nieprzekraczającej 1500 cm3

870323 - o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3 , ale nieprzekraczającej 3000 cm3

870324 - o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3

870324 10 --- Nowe

870324 90 --- Używane

Podkreślił jednocześnie, iż klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się na brzmieniu pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej, mającym moc prawnie wiążącą (tzw. "twarde prawo", publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii L). Jednakże w prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty wyjaśniające, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej.

W związku z tym wskazał, że w Notach wyjaśniających do CN do sekcji XXI – Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne, numizmatyczne – wskazano, że :

"Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i dlatego w związku z tym:

- występują w organicznej liczbie egzemplarzy,

- nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem,

- są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami,

- posiadają znaczną wartość, oraz

- stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju.

Uwzględniając fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania oraz jest przedmiotem ciągłego rozwoju technicznego, mogą mieć zastosowanie następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami:

- oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane,

- wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące.

Pozycja 9705 00 00 obejmuje także egzemplarze kolekcji o wartości historycznej:

a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które co może zostać udowodnione, brały udziały w wydarzeniu historycznym;

b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Przy czym dowodem może być tu odpowiednia dokumentacja na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów.

Jak wynika z powyższego, pojazd uznany za kolekcjonerski na potrzeby klasyfikacji taryfowej powinien być oceniony według kryteriów określonych w ww. Notach wyjaśniających do CN, opartych na wyroku ETS nr C 200/84. Warunkami wstępnymi zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, był co najmniej 30- letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany. Organ podkreślił, iż z brzmienia Not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika, iż wszystkie wymienione w nich muszą być spełnione łącznie (wyrok NSA z dnia 14.01.2011 r., sygn. akt I GSK 1169/09).

Organ odwoławczy przypomniał, że Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. w decyzji nr [...] z dnia [...].03.2014 r. uznał, że nie zostało spełnione obligatoryjne kryterium wstępne – wiekowe (zawarte w Notach Wyjaśniających do CN) – do uznania pojazdu za kolekcjonerski. Importowany samochód osobowy marki [...] z 1984 r., zgłoszony do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] w dniu odprawy celnej, tj. [...] sierpnia 2009 r., miał 25 lat.

Organ odwoławczy podkreślił, iż z akt sprawy nie wynika, aby sporny samochód był "egzemplarzem o wartości historycznej" w rozumieniu Not Wyjaśniających do CN, czyli:

- pojazdem mechanicznym, niezależnie od daty jego produkcji, który, co może zostać udowodnione, brał udział w wydarzeniu historycznym:

- samochodem wyścigowym, który, co może zostać udowodnione, został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

W aktach sprawy brak było bowiem dokumentacji potwierdzającej wartość historyczną pojazdu, o której mowa w Notach wyjaśniających do CN, tj. publikacji informacyjnych lub literatury specjalistycznej lub opinii uznanych ekspertów, zawierających informacje w tym zakresie. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. pismami z dnia [...].03.2012 r. i [...].05.2012 r. wezwał Stronę także do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że ww. samochód jest pojazdem kolekcjonerskim o wartości historycznej w rozumieniu prawa celnego. Strona nie przedstawiła jednak na tą okoliczność dowodów.

Organ odwoławczy stwierdza, iż z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika także, iż przedmiotowy samochód brał udział w wydarzeniu historycznym lub jest samochodem wyścigowym, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Strona do odwołania z dnia [...].04.2014r. załączyła dowód w postaci listu T.D. w celu potwierdzenia, iż przedmiotowy pojazd brał udział w wydarzeniu historycznym. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. organ II instancji wezwał Stronę do przedstawienia oryginału koperty i listu wraz z jego tłumaczeniem oraz wszelkich dokumentów (publikacji informacyjnych, literatury specjalistycznej, korespondencji, dyplomów, listy uczestników) potwierdzających fakt, iż będący przedmiotem importu pojazd jest przedmiotem kolekcjonerskim, historycznym, który brał udział w wydarzeniu historycznym. Dodatkowo poproszono o przedstawienie dokumentów potwierdzających udział samochodu w 30 rocznicy [...] Club [...] oraz wygrania "[...]".

W odpowiedzi, Strona przesłała pismo z dnia [...].06.2014 r. wraz z załączonym tłumaczeniem listu T.D. W liście stwierdzono między innymi "[...] z 1984 r. (którego jestem poprzednim właścicielem) miał znaczący udział w historycznym wydarzeniu, krótko po jego zakupie przez mnie. W dniu [...] września 1985 r. odbyła się parada i pokaz samochodów w stolicy stanu [...],[...], upamiętniające 30 rocznicę [...] Club [...]. Mój samochód zdobył trofeum "[...]" w tym pokazie".

W związku z powyższym organ II instancji w dniu [...] czerwca 2014 r. wysłał do [...] Club [...] zapytanie na specjalnym formularzu zamieszczonym na stronie [...]. Z prośbą o potwierdzenie udziału [...] o nr VIN [...] z 1984 r. w paradzie w S. oraz wygrania trofeum "[...]". W odpowiedzi na ww. zapytanie N.R. z [...] Club [...] w e-mailu z dnia [...].06.2014 r. wskazała, iż jedyna parada w S. odbyła się w 2000 r., a w 1985 r. odbyła się parada w C. Dodatkowo poinformowała, iż wśród zwycięzców w żadnej klasie [...] nie wystąpiła osoba o nazwisku T.D.

Organ odwoławczy ustosunkowując się do wniosku zawartego w odwołaniu o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność unikatowego charakteru pojazdu oraz jego szczególnego znaczenia dla udokumentowania historii motoryzacji zauważył, iż Strona nie wskazała konkretnego wydarzenia historycznego, w którym miałby uczestniczyć importowany pojazd.

Organ odwoławczy wyjaśnił także, iż w aktach sprawy znajdują się opinie sporządzone przez rzeczoznawcę samochodowego A.S., które poddane zostały analizie przez organy obu instancji. Z dokumentów tych nie wynika aby samochód będący przedmiotem importu spełniał określone Notami wyjaśniającymi do CN kryteria do uznania go za pojazd kolekcjonerski.

Importowany przez Stronę samochód nie spełnia podstawowego kryterium dot. wieku, pozwalającego na uznanie go za pojazd kolekcjonerski. W związku z tym analizowano również czy pojazd jest "egzemplarzem kolekcji o wartości historycznej" w rozumieniu Not wyjaśniających do CN, gdyż tylko w takim przypadku nie ma znaczenia data produkcji pojazdu. Kryterium to nie zostało również spełnione.

Odnosząc się do wysokości należności podatkowych obciążających stronę organ odwoławczy wyjaśnił, że stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi : 18,6% podstawy opodatkowania dla samochodów o pojemności silnika większej niż 2000 cm3 oraz 3,1 % podstawy opodatkowania dla pozostałych samochodów osobowych (art. 105 ust. 1 ww. ustawy) , a nadto że kwota podatku akcyzowego od przedmiotowego samochodu osobowego została określona w następujących sposób: podstawa opodatkowania 44791 zł ( wartość celna – 40537 zł + cło – 4054 zł + krajowe koszty transportu – 200 zł) x 18,6 % (stawka podatku) = 8831,00 zł (kwota podatku akcyzowego).

W przedmiocie określenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu wyjaśniono, że kwota ta została określona w następujący sposób: podstawa opodatkowania 53122 (wartość celna w kwocie 40537 zł + cło 4054 zł + krajowe koszty transportu 200 zł + podatek akcyzowy w kwocie 8331 zł) x 22% (stawka podatku) = 11687,00 zł (kwota podatku od towarów i usług).

Decyzję organu odwoławczego zaskarżył P.M. zarzucając jej naruszenie:

1) art. 122 w związku z art. 187 § 1 w związku z art. 188 oraz art. 191 Ordynacji Podatkowej w związku z komentarzem do pozycji 9705 zawartym w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich poprzez niezebranie kompletnego materiału dowodowego, oddalenie wniosków dowodowych Skarżącego na okoliczności mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji oraz dokonanie dowolnej, tendencyjnej oceny dowodów, a w szczególności przez :

a) przystąpienie do fazy oceny dowodów pomimo niezgromadzenia kompletnego materiału dowodowego;

b) przystąpienie do fazy oceny dowodów pomimo złożenia przez Skarżącego wniosków dowodowych i przekazania przez Skarżącego, informacji o istnieniu dowodów na okoliczność dotąd niestwierdzoną, która miałaby wpływ na treść zaskarżonej decyzji, tj. na udział samochodu w wydarzeniu historycznym;

c) przeniesienie ciężaru prowadzenia postepowania dowodowego na Skarżącego, a jednocześnie odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez niego;

2) art. 180 § 1 Ordynacji Podatkowej poprzez przeprowadzenie dowodu z wiadomości e-mail uzyskanej od N.R., uzyskanej za pomocą formularza zamieszczonego na stronie [...], bez badania legalności danego dowodu oraz osoby udzielającej informacji, oraz domniemania, że jest to oficjalna informacja z [...] Club [...], a w konsekwencji oparciu na niej decyzji o oddaleniu pozostałych wniosków dowodowych;

3) art. 180 § 1 w związku z art. 188 w związku z art. 229 Ordynacji Podatkowej, poprzez odmowę przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez Skarżącego w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] czerwca 2012 r., piśmie wyjaśniającym z dnia [...] marca 2014 r. oraz w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. na okoliczności mogące mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji – tj. udział pojazdu w wydarzeniu historycznym - a nieustalone w postępowaniu;

4) art. 200 a) Ordynacji Podatkowej, poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy, pomimo, iż zachodziła potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy przy udziale świadków.

Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia prawidłowego kodu (czy właściwy jest CN 9705 00 00, czy CN 8703 24 90). Klasyfikacja towarów – oparta na Wspólnej Taryfie Celnej – przyjmuje zasadę, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS) tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne: dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z określonymi regułami, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 67 WKC, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Wykładnią Wspólnej Taryfy Celnej jest także komentarz zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów" [dalej: Noty wyjaśniające do HS], stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) oraz w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich" [dalej: Noty wyjaśniające do CN], opublikowanych w Dz.U. WE C 133 z 30.05.2008 r. Nie można także pominąć faktu, iż klasyfikacja może wynikać z przepisów odrębnych i musi być poprzedzona uzyskaniem np. opinii o charakterze danego towaru zwłaszcza, gdy towar mógłby zostać zaklasyfikowany do różnych pozycji taryfowych.

Podkreślenia wymaga, iż klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się na brzmieniu pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej, mającym moc prawnie wiążącą (tzw. "twarde prawo", publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii L). Jednakże w prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty wyjaśniające opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumentów nie możemy pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Ważną rolę w prawie wspólnotowym, w sensie precedensowym, stanowią także wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną [dalej WCO]. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: ETS] w orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów. Jednocześnie ETS stwierdzał, że Noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy.

Zauważyć należy, że Noty wyjaśniające do CN opublikowane zostały w Dz. Urz. UE z 2008 r. seria C 133. W Notach wyjaśniających do CN do sekcji XXI - Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne wskazano, że:

"Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i zgodnie z tym:

- posiadają pewną rzadką wartość,

- nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym

przeznaczeniem,

- są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem

podobnymi artykułami użytkowymi,

- posiadają znaczną wartość, oraz

- ilustrują znaczący krok w rozwoju ludzkich osiągnięć lub pewien okres

takiego rozwoju.

Ze względu na fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania i podlega ciągłemu rozwojowi technicznemu, mogą być więc zastosowane w odniesieniu do :

a) pojazdów w oryginalnym stanie, bez zasadniczych zmian podwozia, układu

kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnich oraz

modelu typu, który nie jest już produkowany,

b) wszystkich pojazdów wyprodukowanych przed rokiem 1950, nawet jeżeli nie

jeżdżą.

Obejmuje ona także jako przedmioty kolekcjonerskie o wartości historycznej:

a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym;

b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane j wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Dowodem w tej materii może być odpowiednia dokumentacja, na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów.

Jak wynika z powyższego, pojazd uznany za kolekcjonerski na potrzeby klasyfikacji taryfowej powinien być oceniony według kryteriów określonych w ww. Notach wyjaśniających do CN, opartych na wyroku ETS nr C 200/84. Warunkami wstępnymi zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany. W sprawie niniejszej organy uznały, iż nie zostało spełnione kryterium wstępne (wiekowe- 30 lat) do uznania pojazdu za kolekcjonerski, zawarte w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. W rozpoznawanej sprawie samochód zgłoszony przez skarżącego wyprodukowany został w 1984 r., czyli kluczowa przesłanka klasyfikacji do poz. 9705 nie została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał 25 lat, zamiast wymaganych 30 lat.

Z akt sprawy nie wynika również, aby samochód osobowy marki [...] z 1984 r. był "egzemplarzem o wartości historycznej" w rozumieniu Not Wyjaśniających czyli:

a) pojazdem mechanicznym, niezależnie od daty jego produkcji, który co może zostać udowodnione brał udział w wydarzeniu historycznym;

b) samochodem wyścigowym, który co może zostać udowodnione, został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika aby sporny pojazd miał taką właśnie wartość.

Co istotne organ I instancji wzywał skarżącego do wskazania dowodów potwierdzających, że pojazd będący przedmiotem sporu jest pojazdem kolekcjonerskim o wartości historycznej w rozumieniu przepisów prawa celnego. Takie wezwania zawarte zostały w pismach z dnia [...] marca i [...] maja 2012 r. Nie spotkały się one jednak z należytą reakcją ze strony skarżącej.

Zebrane dowody nie wskazywały również na to, aby pojazd brał udział w wydarzeniu historycznym lub by był samochodem wyścigowym, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystywane wyłącznie do współzawodnictwa i aby osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych konkurencjach krajowych lub międzynarodowych.

List T.D., który miał potwierdzać powyższe został zweryfikowany informacją, którą organ II instancji uzyskał od [...] Club [...], z której wynikało, iż pojazd skarżącego nie brał udziału w 1985 r. w paradzie oraz pokazie samochodów w stolicy stanu [...], [...] i nie zdobył także żadnej nagrody.

Co istotne strona w toku postepowania przed organami powoływała się na informacje pochodzące od [...] Club [...] uznając je za wiarygodne. Oznacza to, iż nie może ich kwestionować tylko dlatego, że są one dla niej niekorzystne i że dotarły do organu II instancji drogą mailową.

W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków na okoliczność unikatowego charakteru spornego auta oraz jego szczególnego znaczenia dla historii motoryzacji. Podkreślić bowiem należy, że skarżący nie powołał się na żadne wydarzenie historyczne, w którym uczestniczyłby sporny pojazd.

Nie sposób zarzucić organowi, aby ocenił on wadliwie dowody w postaci:

- zaświadczenia z dnia [...] sierpnia 2009 r. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków,

- protokołu oględzin/oceny technicznej z dnia [...] sierpnia 2009 r.

- karty ewidencyjnej zabytków ruchomych sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego A.S.

Z dokumentów tych nie wynika, iż pojazd o którym mowa spełnia kryteria do uznania go za pojazd kolekcjonerski, które zostały określone w Notach wyjaśniających do CN. Nie wynika z nich także to, że jest on egzemplarzem kolekcji o wartości historycznej.

Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgłoszone w odwołaniu wnioski dowodowe w postaci zeznań świadków zmierzały w istocie do przedłużenia postępowania. Świadkowie ci mieli bowiem potwierdzić fakt uczestnictwa pojazdu w paradzie zorganizowanej przez [...] Club [...] w 1985 r., która to okoliczność została wykluczona dowodem z dokumentu w postaci informacji uzyskanej od [...] Club [...] z dnia [...] czerwca 2014 r.

Należy podkreślić, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].04.2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. szczegółowo wskazał powód nieuwzględnienia ww. wniosków dowodowych, powołując przy tym odpowiednie przepisy. Należy zauważyć, iż jedną z głównych zasad postępowania jest obowiązek podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zasadzie tej towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.).

Zdaniem Sądu powyższe przepisy nie zostały przez organ odwoławczy naruszone.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 188 O.p. żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Podkreślić zatem należy, że żądanie przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeśli spełnione zostaną dwa warunki. Po pierwsze, gdy przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a po drugie, gdy okoliczności te nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż kwestia weryfikacji zgłoszenia celnego z dnia [...].08.2009 r. została wyjaśniona dowodami, na których organ odwoławczy się oparł i które uznał za wiarygodne.

Należy również dodać, iż okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeśli Strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów oraz całego zebranego w sprawie materiału dowodowego (art. 192, art. 200 § 1 O.p.). Organy podatkowe mają obowiązek zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 123 § 1 O.p.- vide wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26.09.2012 r. Sygn. akt I SA/Po 658/12). W przedmiotowej sprawie Strona na każdym etapie postępowania była informowana o podejmowanych czynnościach, mogła także zapoznać się z materiałem zgromadzonym w aktach sprawy po zakończeniu postępowania.

Zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu może wystąpić Strona. Zgodnie z przepisem art. 188 Ordynacji podatkowej, żądanie Strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Żądanie Strony przeprowadzenia dowodu może być wniesione w każdym czasie prowadzonego postępowania dowodowego. Jedynym ograniczeniem jest wydanie decyzji.

W ocenie tak organu odwoławczego jak i Sądu wskazane w odwołaniu dowody z zeznań świadków były nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy. Trafnie zatem organ celny II instancji nie kontynuował postępowania dowodowego, gdyż wnioski dowodowe składane przez skarżącego dotyczyły okoliczności już udowodnionych. W tym miejscu warto przypomnieć, że art. 120 Ordynacji podatkowej stanowi, iż organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa, z kolei sformułowana w art. 122 O.p. zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 § 1 O.p. formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. Uzyskane przez organy obu instancji dowody dawały zdaniem Sądu podstawy do poczynienia przedstawionych ustaleń faktycznych. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 200a § 1 O.p. należy zauważyć, iż organ odwoławczy przeprowadza w toku postępowania rozprawę:

1) z urzędu – jeżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin, lub sprecyzowania argumentacji prawnej prezentowanej przez stronę w toku postępowania;

2) na wniosek strony.

Rozprawa zatem mieści się w uprawnieniach organu odwoławczego do prowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (art. 229 O.p.). Organ odwoławczy jest zobligowany do przeprowadzenia rozprawy z urzędu, jeżeli zachodzi między innymi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy przy udziale świadków. Aby więc stwierdzić, czy naruszenie przepisu art. 200a § 1 - § 4 Ordynacji podatkowej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy konieczne jest ustalenie, czy w okolicznościach konkretnego postępowania istniała uzasadniona potrzeba przeprowadzenia przez organ rozprawy.

Zdaniem Sądu organ odwoławczy zasadnie nie stwierdził konieczności wyznaczenia rozprawy ( w celu przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów) bowiem Strona nie była w stanie określić czy świadkowie przez nią wskazani są w posiadaniu istotnych dla sprawy dowodów, a więc dowodów które mogłyby mieć znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.