Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 815/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art.1 § 2, art.134 § 1, art.119 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art.156 § 1,art.63 § 1 ,2,3, art.64 § 2 , art. 156 §1 pkt.2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2017 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącej A. A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r.,

nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., powołując się na art. 58 § 1 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpoznaniu wniosku A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta D. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że strona nie uprawdopodobniła należycie okoliczności mających stanowić podstawę do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu, a nadto brak było podstaw do przyjęcia, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

A. A. zaskarżyła ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając mu naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., art. 58 § 1 i 1 K.p.a., art. 43 K.p.a., art. 41 K.p.a. i błędne przyjęcie przez organ odwoławczy, że skarżącej nie rozpoczął jeszcze biegu termin na wniesienie odwołania. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie oraz zasądzenie od organ na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 119 pkt 1 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności,

o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Ustawodawca postanowił, że w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Taka sytuacja uzasadniająca zastosowanie trybu uproszczonego zaistniała w niniejszej sprawie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydane, jak wskazał to organ, w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta D. jako organu I instancji.

Stosując się do dyspozycji wyżej wskazanego art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd stwierdził, że złożony przez skarżącą wniosek z dnia 20 marca 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie został podpisany, co uszło uwadze organu odwoławczego.

Wniosek o przywrócenie terminu, podobnie jak odwołanie, jest podaniem w rozumieniu art. 63 § 1 K.p.a., powinien zatem zawierać elementy określone w art. 63 § 2 i § 3 K.p.a., a co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adresu i żądania, a wniesiony pisemnie powinien być podpisany przez wnoszącego.

Podpis wskazuje, iż podanie (wniosek) pochodzi od osoby określonej jako wnosząca podanie (wniosek). Brak podpisu strony, który nie został usunięty, uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oznacza to niemożność jego rozpoznania. Pismo niezawierające podpisu w istocie nie wszczyna postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W przypadku braku podpisu wnoszącego podanie, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, obowiązkiem organu odwoławczego było wezwanie, w trybie

art. 64 § 2 K.p.a., osoby wskazanej w nagłówku pisma do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez jego podpisanie, czego Kolegium nie uczyniło.

Stwierdzić zatem należy, że złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania zawierał braki, które uniemożliwiały nadanie sprawie dalszego biegu przed ich usunięciem.

Postanowienie organu drugiej instancji wydane wskutek rozpatrzenia wniosku, który nie został podpisany przez stronę jest dotknięte wadą nieważności - art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Wobec takiej wady postanowienia organu odwoławczego, przedwczesne byłoby rozpatrzenie przez Sąd merytorycznych zarzutów skargi. Stosownie do art. 145 § 1

pkt 2 P.p.s.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a., lub w innych przepisach.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego postanowienia. O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony przez skarżącą wpis od skargi, Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 200 P.p.s.a.