Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1762/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/ Kr 1762/ 02 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie: AWSA Beata Cieloch AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi B.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 13 czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał w drodze decyzji Zarządowi Gminy W., B.D., M.B., S.B., W..B., W.U., Z.U., M.U. i Z.N. wykonanie rozbiórki wybudowanego przepustu z rur betonowych na działce nr "1" w L. wraz z uporządkowaniem terenu.

Od tej decyzji odwołanie w dniu 20.09.2001 r. wniosły wszystkie strony.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 13.06.2002 r. uchylił zaskarżoną decyzje w ten sposób, że odmówił nakazania rozbiórki przepustu z rur betonowych położonych na działce nr "1".

Decyzję organu odwoławczego B.D. otrzymała w dniu 20 czerwca 2002 r. i dnia 8 lipca 2002 r. wniosła na tę decyzję skargę do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W dniu 27 marca 2006 r. B.D. osobiście złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie wniosek o cofnięcie swojej skargi (akta sprawy, karta nr 26).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W dniu 8 lipca 2002 r. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła B.D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

W niniejszej sprawie na trzy dni przed wyznaczonym terminem rozprawy skarżąca - B.D. złożyła do Sądu pismo, w którym wycofała skargę objętą tą sprawą {akta sprawy, karta nr 26).

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13.06.2002 nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Decyzja ta bowiem została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołałaby czyn zagrożony karą w razie jej wykonania i nie zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.).

Decyzja objęta skargą B.D. nie zmierza również do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżącą skutecznie cofnęła skargę.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.