Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 103/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi C. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. (k. 4728) skarżący C. S. sformułował wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku z dnia 16 października 2013 r. Wyjaśnił, że odbierając korespondencję z WSA w Białymstoku zawierającą pismo z dnia 8 listopada 2017 r. był przekonany, że będzie to postanowienie o przywróceniu powyższego terminu. Z uwagi jednak na to, że korespondencja nie zawierała takiego orzeczenia, oświadczył, że ponawia swoje żądanie w sposób następujący: "Informuję więc, że dnia 20.11.2017r. taki wniosek do WSA w Białymstoku składam." Dodatkowo sformułował uprzejmą prośbę kierowaną do "Pani Przewodniczącej", aby "w miarę szybko otrzymał postanowienie o przywróceniu terminu do złożenia wniosku z dnia 16.10.2013 r. i postanowienie o przyznaniu mu pomocy prawnej."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego z dnia 20 listopada 2017 r. zawierający prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku z dnia 16 października 2013 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący złożył do tutejszego sądu bardzo obszerne pismo z dnia 16 października 2013 r., w którym poruszył wiele zagadnień, zaś główny wniosek zawarty w tym piśmie dotyczył "wykonania obowiązku wynikającego z obligatoryjnego art. 145 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., czyli o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji P. Urzędu Wojewódzkiego w B. znak: [...] z dnia 2004.02[...]. i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta B. znak: Nr [...] z dnia [...] 12.2003 r., którego to obowiązku nie wykonał Sąd w sprawie II SA/Bk 103/04".

Jak wskazała Przewodnicząca Wydziału w zarządzeniu z dnia 8 listopada 2017 r., wydanym po wymianie licznej korespondencji ze skarżącym, z korespondencji tej wynika, że skarżący traktuje pismo z dnia 16 października 2013 r. jak wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 16 września 2004 r. Jednakże, w ocenie Przewodniczącej, treść tego pisma nie wskazywała, aby stanowił ono wniosek procesowy (k. 4671).

Z kolei w trakcie korespondencji prowadzonej jednocześnie ze skarżącym przez Wydział Informacji Sądowej tutejszego sądu wystosowano do niego pismo z dnia 27 października 2017 r. znak WIS.052.19.2017, w którym wskazano, że z uwagi na prawomocne zakończenie sprawy II SA/Bk 103/04 nie mogą być podjęte żadne czynności procesowe, zaś skarżący na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mógł złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego w sprawie niniejszej w dniu 16 września 2004 r. w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 listopada 2017 r.

Następnie skarżący w piśmie z dnia 20 listopada 2017 r., będącym przedmiotem rozpoznania w niniejszym postanowieniu, wyraźnie wyartykułował, co wyżej wskazano, że chodzi mu o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku, zaś wniosek z dnia 16 października 2013 r. był wnioskiem o uzupełnienie wyroku. W ten sposób powtórzył swoje stanowisko z pisma z dnia 3 listopada 2017 r. (k. 4563).

W powyżej opisanych okolicznościach, traktując pismo skarżącego z dnia 16 października 2013 r. jak wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 16 września 2004 r., a pisma z dnia 3 i 20 listopada 2017 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego wyroku – wniosek o przywrócenie terminu należy odrzucić jako niedopuszczalny

Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, z tym że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Z kolei stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywróceni terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.).

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.

W sprawie niniejszej skarżący domaga się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wniosek o uzupełnienie wyroku składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia (art. 157 § 1 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej wyrok zapadł w dniu 16 września 2004 r. Nie został od niego złożony w terminie wniosek o uzasadnienie, zaś taki wniosek wpłynął spóźniony (9 lutego 2005 r.), odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku (postanowieniem z dnia 24 marca 2005 r., zaś postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. odmówiono sporządzenia uzasadnienia.

Tym samym termin na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku, biegnący w sprawie niniejszej od dnia ogłoszenia wyroku, tj. od dnia 16 września 2004 r., upłynął 30 września 2004 r. Zatem od daty 30 września 2004 r. skarżący mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku, jednakże uczynił to dopiero w 2017 r., a więc prawie trzynaście lat później, jednocześnie w międzyczasie prowadząc korespondencję z sądem oraz występując do sądu z różnymi wnioskami. Jak wyżej bowiem wykazano, na taką korespondencję składały się m.in. wniosek z dnia 9 lutego 2005 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 17 października 2013 r. Tym samym, skoro skarżący występował w różnych latach do sądu z różnymi wnioskami, to nie sposób przyjąć, że nie mógł też wystąpić do sądu o uzupełnienie wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, który to wniosek powinien był złożyć w terminie siedmiodniowym od ustania przyczyny spóźnienia. Tej jednak w sposób wyraźny nie wyartykułował, a okoliczności wyjątkowych uzasadniających tak znaczne opóźnienie sąd nie stwierdził również z urzędu. A jeśli tak, to wniosek skarżącego zawarty w pismach z dnia 3 i 20 listopada 2017 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku należy uznać za niedopuszczalny, bowiem złożony po ponad roku od upływu uchybionego terminu i niewskazujący okoliczności wyjątkowych uzasadniających jego przywrócenie (vide postanowienia NSA z dnia 7 października 2014 r., I FZ 345/14; z dnia 24 czerwca 2014 r., II OZ 624/14, dostępne w w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dlatego na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.