Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 309/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 138 par. 2, art. 136
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta S. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącej M.C., reprezentowanej przez A.C., o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że z powodu zmiany sytuacji rodzinnej, jaka nastąpiła w wyniku zawarcia związku małżeńskiego przez A.C. z M.B., wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentów potwierdzających sytuację zawodową M.B. oraz wysokość jego dochodu w [...] r. Następnie organ podniósł, że z uwagi na nieuzupełnienie powyższych danych, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) i art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł przede wszystkim, że organ pierwszej instancji wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów M.B. w [...] r. oraz do uzupełnienia wniosku w części dotyczącej wskazania składu rodziny, gdyż w skład rodziny zalicza się również męża matki skarżącej. Organ wskazał, że pełnomocnik strony, A.C., stawiła się na wezwanie organu pierwszej instancji i przedłożyła m.in. zaświadczenie komornika sądowego oraz oświadczenie, że nie ma dokumentów stwierdzających wysokość dochodu jej męża – M.B. za [...] r., ponieważ nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego i ma z nim zawartą intercyzę od [...]. W tym zakresie organ odwoławczy stwierdził, że pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpoznania było przedwczesne z uwagi na to, iż jej matka stawiła się na wezwanie organu i uzupełniła częściowo brakujące dokumenty. Ponadto złożyła oświadczenie dotyczące intercyzy zawartej między nią a jej małżonkiem, a także oświadczyła, że z uwagi na zawarcie intercyzy, dochody jej męża nie mogą być uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Organ odwołaczy podniósł, że wobec powyższych okoliczności organ pierwszej instancji powinien był poinformować stronę o zasadach przyznawania świadczeń z fuduszu alimentacyjnego, w tym o definicji rodziny zawartej w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i wyznaczyć dodatkowy termin do złożenia dokumentów stwierdzających wysokość dochodów M.B. w [...] r.

W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika A.C. – podniosła zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji, art. 64 Konstytucji RP oraz art. 128, art. 135 § 3 i art. 144 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Podniosła, że dochody M.B., nie powinny być uwzględniane w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymała skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.

Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji – w zakresie i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Decyzją z dnia [...] organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i przekazał sprawę wymienionemu organowi do ponownego rozpoznania.

Podstawę prawną tej decyzji stanowił przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podniósł, że w niniejszej sprawie, skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów męża jej matki – M.B. w [...] r. oraz do uzupełnienia wniosku w części dotyczącej wskazania składu rodziny, gdyż w skład rodziny zalicza się również męża matki skarżącej.

Następnie organ odwoławczy stwierdził, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, było w przedmiotowej sprawie przedwczesne z uwagi na to, iż matka skarżącej stawiła się na wezwanie organu i uzupełniła częściowo brakujące dokumenty. Ponadto złożyła oświadczenie dotyczące intercyzy zawartej między nią a jej małżonkiem, a także oświadczyła, że z uwagi na zawarcie intercyzy, dochody jej męża nie mogą być uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Prawidłowo zatem organ odwoławczy podniósł, że wobec powyższych oświadczeń, organ pierwszej instancji powinien był poinformować stronę o zasadach przyznawania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, w tym o definicji rodziny zawartej w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i wyznaczyć dodatkowy termin do złożenia dokumentów stwierdzających wysokość dochodów M.B. w [...] r.

W związku z tym, zasadnie organ odwoławczy uznał, że przedwczesne było pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku skarżącej M.C., reprezentowanej przez A.C., o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W konsekwencji – prawidłowe było również rozstrzygnięcie organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy wymienionemu organowi do ponownego rozpoznania.

W przedmiotowej sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej, było bowiem wynikiem stwierdzenia, że organ pierwszej instancji pominął dokonanie czynności, warunkującej prawidłowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do okoliczności mających kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Powyższe rozstrzygnięcie było również zgodne z art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego – przeprowadzenie bowiem przez organ odwoławczy wymienionych czynności – sprowadzałoby się w istocie, do pominięcia rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji, a to byłoby sprzeczne z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W konsekwencji przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, Sąd – nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi – stwierdził, że przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W związku z tym - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - skargę powyższą należało oddalić.