Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 404/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2005-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "M" spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. i odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek za okres od maja do grudnia 2000 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić stronie skarżącej połowę wpisu od skargi w wysokości 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 25.10.2004 r. pełnomocnik "M" spółki z o.o. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].09.2004 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. oraz odsetek od zaliczek na podatek za poszczególne miesiące 2000 r. Skarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 15 ust. 4 i art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez zakwestionowanie możliwości zaliczenia w 2000 r. do kosztów uzyskania przychodu niezawinionych niedoborów w środkach obrotowych Spółki.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy II instancji podkreślił, iż niedobór inwentaryzacyjny towaru stwierdzony został w Spółce w 1999 roku i wobec powyższego nie powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu

w roku 2000.

W dniu 17.01.2005 r. na wniosek skarżącej Spółki odbyło się w tej sprawie posiedzenie mediacyjne, w wyniku którego nie doszło jednak do wspólnych ustaleń stron.

W dniu 18.02.2005 r. pełnomocnik Spółki cofnął skargę i wniósł o zwrot kosztów sądowych w postaci wpisu sadowego. W uzasadnieniu wniosku stwierdził między innymi, iż zakończenie toczącego się postępowania wydaje się być odległe

w czasie i w związku z jego prowadzeniem Spółka narażona jest na koszty.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzega, aby cofnięcie skargi zmierzało

do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 cyt. ustawy postępowanie należało umorzyć. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł

na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.