Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 275/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towaru i usług, wskutek wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi W. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towaru i usług.

Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota 121.163 zł. W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany był - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych ( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1.000 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).

Skarżący W. W. na złożonym w dniu 6 sierpnia 2008 r. ( data stempla pocztowego ) urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, iż obecnie wraz z żoną pozostają bez pracy, a także bez jakiegokolwiek źródła dochodów, korzystając jednocześnie z pomocy dwóch pełnoletnich synów.

W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, że w gospodarstwie domowym wraz z nim pozostaje żona, oboje nie posiadają żadnego majątku oraz że uzyskują miesięcznie pomoc finansową od dzieci łącznie w wysokości 1.000 zł. Jednocześnie do wniosku skarżący załączył kserokopie zaświadczeń wystawionych przez Powiatowy Urząd Pracy w Brzegu o rejestracji skarżącego i jego małżonki jako bezrobotnych bez prawa do zasiłku.

Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.

Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków ( art. 211 ustawy ).

Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna ( art. 212 § 1 ustawy ).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje bowiem, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Jak zostało bowiem stwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. ( GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8 ) ,, udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe ".

Biorąc pod uwagę okoliczności podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak też wynikające z dodatkowo przedłożonych dokumentów należało stwierdzić, iż w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia od kosztów sądowych w całości.

W oparciu o informacje zawarte w tym materiale dowodowym ustalono bowiem, iż aktualnie w gospodarstwie domowym skarżącego brak jest własnych dochodów (skarżący i jego małżonka posiadają status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku a jednocześnie brak jest innych dowodów świadczących o możliwości uzyskiwania przez nich środków finansowych z innych źródeł niż pomoc własnych dzieci ) jak też zgromadzonych zasobów finansowych pozwalających na uregulowanie wymaganych w przedmiotowej sprawie kosztów postępowania. Wprawdzie skarżący i jego małżonka uzyskują pomoc finansową od dzieci jednakże nie jest ona na tyle znacząca aby można przyjąć, że pozwoli ona po zaspokojeniu podstawowych potrzeb egzystencji na wygenerowanie dodatkowych środków, które umożliwiłyby poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.