Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1227/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.11, art.42 a
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. sprawy ze skargi K.W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ INTERPRETACJĄ INDYWIDUALNĄ MINISTER FINANSÓW UZNAŁ ZA NIEPRAWIDŁOWE STANOWISKO K.W. PRZEDSTAWIONE WE WNIOSKU O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO DOTYCZĄCYCH PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZAKRESIE ZWOLNIENIA OD OPODATKOWANIA TYM PODATKIEM UMORZONYCH WIERZYTELNOŚCI.

W UZASADNIENIU INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ MINISTER FINANSÓW WSKAZAŁ, ŻE W DNIU 5 MAJA 2010 R., ZOSTAŁ ZŁOŻONY PRZEZ K.W. WNIOSEK O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE DOTYCZĄCEJ PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZAKRESIE ZWOLNIENIA OD OPODATKOWANIA TYM PODATKIEM UMORZONYCH WIERZYTELNOŚCI.

W PRZEDMIOTOWYM WNIOSKU PRZEDSTAWIONO NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY.

W 1993 R. FUNDUSZ RESTRUKTURYZACJI I ODDŁUŻANIA ROLNICTWA DOKONAŁ ODDŁUŻENIA K.W. W WYSOKOŚCI 85% KWOTY ZADŁUŻENIA, TJ. KWOTY 147.905 ZŁ 45 GR., KREDYTU, KTÓRY OTRZYMAŁ Z BANKU SPÓŁDZIELCZEGO. Z CHWILĄ UKAZANIA SIĘ USTAWY Z DNIA 27 SIERPNIA 2003 R., UMOŻLIWIAJĄCEJ UBIEGANIE SIĘ O UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI POWSTAŁYCH ZE ŚRODKÓW FRIOR, WNIOSKODAWCA ZACZĄŁ KOMPLETOWAĆ NIEZBĘDNE DOKUMENTY I W DNIU 3 STYCZNIA 2005 R., PRZESŁAŁ SWÓJ WNIOSEK O UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI. W MIĘDZYCZASIE KOMORNIK SĄDOWY W DNIU 29 KWIETNIA 2004 R., DOKONAŁ LICYTACJI I SPRZEDAŁ DZIAŁKI ROLNE O POW. 21.42 HA STANOWIĄCE WŁASNOŚĆ WNIOSKODAWCY. SĄD REJONOWY NA PODSTAWIE POSTANOWIENIA Z DNIA 5 LUTEGO 2007 R., DOPIERO W DNIU 3 CZERWCA 2008 R., WYPŁACIŁ ARMIR NALEŻNĄ KWOTĘ WIERZYTELNOŚCI Z PLANU PODZIAŁU W WYSOKOŚCI 41.893 ZŁ 77 GR. AGENCJA NIE ROZPATRZYŁA WNIOSKU WNIOSKODAWCY O UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI, GDYŻ DO 30 KWIETNIA 2007 R., NIE OTRZYMAŁA SWOICH WIERZYTELNOŚCI Z PLANU PODZIAŁU ZGODNIE Z W/W USTAWĄ Z 2003 R., WNIOSKODAWCA UWAŻA, ŻE NIE JEST JEGO WINĄ, ŻE SĄD TRZYMAŁ W DEPOZYCIE "JEGO" PIENIĄDZE.

W 2008 R., WESZŁA W ŻYCIE NOWELIZACJA USTAWY O PODOBNEJ TREŚCI JAK TA Z 2003 R. WNIOSKODAWCA PONOWIŁ SWÓJ WNIOSEK O CAŁKOWITE UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI WOBEC AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA (DAWNY FUNDUSZ RESTRUKTURYZACJI I ODDŁUŻANIA ROLNICTWA). PO DOSTARCZENIU AKTUALNYCH DANYCH, DOTYCZĄCYCH NIEZDOLNOŚCI DO PRACY W GOSPODARSTWIE ROLNYM I PRZEDSTAWIENIU ZAŚWIADCZENIA Z KRUS O WYSOKOŚCI POBIERANYCH RENT PRZEZ NIEGO I MAŁŻONKĘ, AGENCJA W DNIU 31 SIERPNIA 2009 R., PRZESŁAŁA PISMO DOTYCZĄCE POZYTYWNEGO ROZPATRZENIA JEGO WNIOSKU.

W ŚLAD ZA TYM, WRAZ Z ŻONĄ PODPISAŁ UMOWĘ O UMORZENIU W CAŁOŚCI WIERZYTELNOŚCI AGENCJI NA PODSTAWIE ART. 28 USTAWY Z DNIA 9 MAJA 2008 R., ZA ZGODĄ MINISTRA WŁAŚCIWEGO DO SPRAW FINANSÓW PUBLICZNYCH. W WYMIENIONYM PIŚMIE NIE MA ŻADNEGO POUCZENIA, ŻE PO PODPISANIU WW. UMOWY, WNIOSKODAWCA WRAZ Z ŻONĄ ZOBOWIĄZANI BĘDĄ DO ZAPŁATY PODATKU OD UMORZONEJ KWOTY. KWOTA UMORZENIA PRZEZ AGENCJĘ WYNOSI 745.453 ZŁ 34 GR., A PODATEK OD TEJ KWOTY WYNOSI 217.462 ZŁ. DOCHÓD WNIOSKODAWCY I JEGO ŻONY ZA 2009 R., WYNIÓSŁ ŁĄCZNIE 20.460 ZŁ 18 GR., SAM JEST PO DWÓCH ZAWAŁACH I MA ZAAWANSOWANĄ CUKRZYCĘ, WYDAJE NA LEKARSTWA MIESIĘCZNIE 150 ZŁ.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZADANO NASTĘPUJĄCE PYTANIA.

CZY KWOTY UMORZONE PRZEZ AGENCJĘ RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA WG INFORMACJI PIT-8C PODLEGAJĄ ZWOLNIENIU OD PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH? CZY ROLNIK, NIE POSIADAJĄCY ŻADNEJ ZIEMI I PRZY BARDZO NISKIEJ RENCIE ROLNICZEJ, KTÓREMU UMORZONO W CAŁOŚCI WIERZYTELNOŚĆ WOBEC AGENCJI, JEST ZOBOWIĄZANY ZAPŁACIĆ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH?

ZDANIEM WNIOSKODAWCY, KWOTA WYNIKAJĄCA Z UMORZENIA PODLEGA ZWOLNIENIU OD PODATKU DOCHODOWEGO, GDYŻ KWOTA TA NIE BYŁA DLA NIEGO DODATKOWYM DOCHODEM. PO ZŁOŻENIU WYMAGANYCH DOKUMENTÓW W 2005 R., WNIOSEK WNIOSKODAWCY WINIEN BYĆ ROZPATRZONY NA PODSTAWIE USTAWY Z 2003 R., (A WÓWCZAS NIE OBOWIĄZYWAŁ JESZCZE PRZEPIS O OPODATKOWANIU KWOT WYNIKAJĄCYCH Z UMORZENIA). PO DOKONANIU LICYTACJI NIERUCHOMOŚCI PRZEPROWADZONEJ 29 KWIETNIA 2004 R., AGENCJA ZOSTAŁA POINFORMOWANA, ŻE NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA ZLICYTOWANA. WNIOSKODAWCA NIE ROZUMIE, DLACZEGO SĄD REJONOWY, TAK DŁUGO PRZETRZYMYWAŁ JEGO PIENIĄDZE Z LICYTACJI NIE PŁACĄC WIERZYCIELOM. WNIOSKODAWCA PODKREŚLA PRZY TYM, ŻE UMOWA O UMORZENIU W CAŁOŚCI WIERZYTELNOŚCI WOBEC AGENCJI NIE POSIADA ŻADNEGO ZAPISU, POUCZENIA O KONSEKWENCJACH PODPISANIA JEJ.

W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCEGO STANU PRAWNEGO STANOWISKO WNIOSKODAWCY W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ PRZEDSTAWIONEGO STANU FAKTYCZNEGO ORGAN UZNAŁ ZA NIEPRAWIDŁOWE.

ZGODNIE Z ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (T.J. DZ. U. Z 2010 R. NR 51, POZ. 307 ZE ZM.), OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM PODLEGAJĄ WSZELKIEGO RODZAJU DOCHODY, Z WYJĄTKIEM DOCHODÓW WYMIENIONYCH W ART. 21, 52, 52A I 52C ORAZ DOCHODÓW, OD KTÓRYCH NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ ZANIECHANO POBORU PODATKU.

NA MOCY ART. 10 UST. 1 PKT 9 TEJ USTAWY, ŹRÓDŁAMI PRZYCHODÓW SĄ "INNE ŹRÓDŁA". DO PRZYCHODÓW Z INNYCH ŹRÓDEŁ NALEŻY ZALICZYĆ KAŻDY PRZYCHÓD, KTÓRY NIE JEST ZALICZANY DO ŹRÓDEŁ WYMIENIONYCH WART. 10 UST. 1 PKT 1-8.

W MYŚL ART. 11 UST. 1 USTAWY, PRZYCHODAMI (Z PEWNYMI ZASTRZEŻENIAMI POZOSTAJĄCYMI BEZ ZNACZENIA W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE) SĄ ZAŚ OTRZYMANE LUB POSTAWIONE DO DYSPOZYCJI PODATNIKA W ROKU KALENDARZOWYM PIENIĄDZE I WARTOŚCI PIENIĘŻNE ORAZ WARTOŚĆ OTRZYMANYCH ŚWIADCZEŃ W NATURZE I INNYCH NIEODPŁATNYCH ŚWIADCZEŃ.

STOSOWNIE DO ART. 20 UST. 1 WYŻEJ POWOŁANEJ USTAWY, ZA PRZYCHODY Z INNYCH ŹRÓDEŁ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 9, UWAŻA SIĘ W SZCZEGÓLNOŚCI: KWOTY WYPŁACONE PO ŚMIERCI CZŁONKA OTWARTEGO FUNDUSZU EMERYTALNEGO WSKAZANEJ PRZEZ NIEGO OSOBIE LUB CZŁONKOWI JEGO NAJBLIŻSZEJ RODZINY W ROZUMIENIU PRZEPISÓW O ORGANIZACJI I FUNKCJONOWANIU FUNDUSZY EMERYTALNYCH, ZASIŁKI PIENIĘŻNE Z UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO, ALIMENTY, STYPENDIA, DOTACJE (SUBWENCJE) INNE NIŻ WYMIENIONE W ART. 14, DOPŁATY, NAGRODY I INNE NIEODPŁATNE ŚWIADCZENIA NIENALEŻĄCE DO PRZYCHODÓW OKREŚLONYCH W ART. 12-14 I 17 ORAZ PRZYCHODY NIEZNAJDUJĄCE POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH. SFORMUŁOWANIE "W SZCZEGÓLNOŚCI" DOWODZI, ŻE DEFINICJA PRZYCHODÓW Z INNYCH ŹRÓDEŁ MA CHARAKTER OTWARTY I NIE MA PRZESZKÓD, ABY DO TEJ KATEGORII ZALICZYĆ RÓWNIEŻ PRZYCHODY INNE NIŻ WYMIENIONE WPROST W PRZEPISIE ART. 20 UST. 1 USTAWY.

O PRZYCHODZIE PODATKOWYM NALEŻY MÓWIĆ W KAŻDYM PRZYPADKU, KIEDY U PODATNIKA WYSTĄPIĄ REALNE KORZYŚCI MAJĄTKOWE.

OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH PODLEGAJĄ ZATEM WSZELKIE DOCHODY OSIĄGANE PRZEZ PODATNIKA, Z WYJĄTKIEM TYCH DOCHODÓW, KTÓRE ZOSTAŁY ENUMERATYWNIE WYMIENIONE PRZEZ USTAWODAWCĘ JAKO ZWOLNIONE OD PODATKU, BĄDŹ OD KTÓRYCH ZANIECHANO POBORU PODATKU, W DRODZE ROZPORZĄDZENIA WYDANEGO PRZEZ MINISTRA FINANSÓW.

KATALOG ZWOLNIEŃ PRZEDMIOTOWYCH OKREŚLONY W ART. 21 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NIE ZAWIERA ZWOLNIENIA OD PODATKU KWOT UMORZENIA WIERZYTELNOŚCI PRZEZ AGENCJĘ RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA. W ODNIESIENIU DO TYCH PRZYCHODÓW NIE ZOSTAŁO TAKŻE WYDANE ROZPORZĄDZENIE W SPRAWIE ZANIECHANIA POBORU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH.

NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE WSZELKIE ZWOLNIENIA I ULGI PODATKOWE SĄ WYJĄTKIEM, ISTOTNYM ODSTĘPSTWEM OD ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI PODATKOWEJ - POWSZECHNOŚCI I RÓWNOŚCI OPODATKOWANIA, A ICH ZASTOSOWANIE NIE MOŻE ODBYWAĆ SIĘ NA PODSTAWIE WYKŁADNI ROZSZERZAJĄCEJ, TZN. MUSZĄ BYĆ INTERPRETOWANE ŚCIŚLE.

ZE STANU FAKTYCZNEGO PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU WYNIKA, IŻ AGENCJA RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA 31 SIERPNIA 2009 R., DOKONAŁA UMORZENIA PRZYSŁUGUJĄCYCH JEJ WIERZYTELNOŚCI, PRZEJĘTYCH ZOBOWIĄZAŃ I WIERZYTELNOŚCI FUNDUSZU RESTRUKTURYZACJI I ODDŁUŻENIA ROLNICTWA.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE STWIERDZIĆ NALEŻY, IŻ UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI MA DLA WNIOSKODAWCY KONKRETNY WYMIAR FINANSOWY. CO PRAWDA NIE UZYSKAŁ ON JAKICHKOLWIEK ŚRODKÓW FINANSOWYCH, ALE ZWOLNIONY ZOSTAŁ NA MOCY TEGO UMORZENIA OD ZAPŁATY OKREŚLONYCH KWOT. ZATEM, PRZYSPORZENIE TO STANOWI PRZYCHÓD, O KTÓRYM MOWA W ART. 11 UST. 1 WW. USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZWIĄZKU Z ART. 10 UST. 1 PKT 9 I ART. 20 UST. 1 TEJ USTAWY, CZYLI PRZYCHÓD Z INNYCH ŹRÓDEŁ PODLEGAJĄCY OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

WARTOŚĆ UMORZONEJ WIERZYTELNOŚCI NA RZECZ AGENCJI RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA, JAKO ŚWIADCZENIA NIE WYMIENIONEGO W ART. 21 UST. 1 WW. USTAWY, NIE KORZYSTA ZE ZWOLNIENIA Z OPODATKOWANIA.

NA PRZEDSTAWIONĄ OCENĘ NIE MA WPŁYWU PRZYTOCZONA WE WNIOSKU OKOLICZNOŚĆ, ŻE WNIOSKODAWCA ZŁOŻYŁ UPRZEDNIO WNIOSEK O UMORZENIE WIERZYTELNOŚCI POWSTAŁYCH ZE ŚRODKÓW FRIOR NA PODSTAWIE ODPOWIEDNIEJ USTAWY Z 2003 R. WYDAJĄC INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, TUT. ORGAN NIE MOŻE RÓWNIEŻ UWZGLĘDNIAĆ TRUDNEJ SYTUACJI MATERIALNEJ WNIOSKODAWCY I JEGO RODZINY.

DODATKOWO MINISTER FINANSÓW POINFORMOWAŁ WNIOSKODAWCĘ O TREŚCI PRZEPISÓW ART. 67A § 1 I 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

DNIA 20 SIERPNIA 2010 R., SKARŻĄCY WEZWAŁ MINISTRA FINANSÓW DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA, PODNOSZĄC, ŻE NIE ZOSTAŁ POINFORMOWANY PRZY PODPISYWANIU UMOWY Z AGENCJĄ O KONSEKWENCJACH PODATKOWYCH, ŻE SĄ Z ŻONĄ W PODESZŁYM WIEKU, ŻE SKARŻĄCY CHORUJE I PRZY OSIĄGANYCH DOCHODACH NIE BĘDZIE W STANIE UREGULOWAĆ PODATKU.

W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA MINISTER FINANSÓW STWIERDZIŁ BRAK PODSTAW DO ZMIANY WYDANEJ INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO.

WOBEC POWYŻSZEGO K.W. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU.

W UZASADNIENIU SKARGI K.W. WSKAZUJE, ŻE W UMOWIE O UMORZENIU W CAŁOŚCI WIERZYTELNOŚCI NIE BYŁO ŻADNEGO POUCZENIA, ŻE PO PODPISANIU WW. UMOWY, ZOBOWIĄZANY BĘDZIE DO ZAPŁATY PODATKU OD UMORZONEJ KWOTY. GDYBY ZAŚ ZOSTAŁ O TAKICH KONSEKWENCJACH POUCZONY, TO NIE PODPISAŁBY UMOWY O UMORZENIU.

SKARŻĄCY PODAJE, ŻE JEST ROLNIKIEM, RENCISTĄ I NIE ZNA PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ.

K.W. NIE ZGADZA SIĘ Z TYM, ŻE CIĄŻY NA NIM OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO Z TYTUŁU UMORZENIA WIERZYTELNOŚCI, GDYŻ KWOTY TEJ NIE OTRZYMAŁ W FORMIE PIENIĘŻNEJ I TYM SAMYM SIĘ NIE WZBOGACIŁ. WRĘCZ PRZECIWNIE, NA POCZET ZADŁUŻENIA WOBEC AGENCJI DOKONANO LICYTACJI I SPRZEDAŻY DZIAŁEK ROLNYCH O POWIERZCHNI 21,42 HA.

JAKO UZASADNIENIE SWOICH TWIERDZEŃ STRONA POWOŁUJE SIĘ TAKŻE, NA FAKT ŻE Z POWODU BARDZO NISKIEJ RENTY ORAZ NIEZDOLNOŚCI DO PRACY W GOSPODARSTWIE ROLNYM, NIE JEST W STANIE ZAPŁACIĆ PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

W ocenie Sądu skarga wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez i kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach.

W myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę uchyla pisemną interpretację. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest interpretacja przepisów prawa podatkowego.

Postępowanie w sprawie uzyskania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest szczególnym rodzajem postępowania podatkowego. Interpretacje są formą wyrażenia stanowiska przez organ uprawniony do ich wydania, jak należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w okolicznościach faktycznych, w których znajduje się lub może się znaleźć osoba występująca o interpretację. Pewne szczególne cechy tego postępowania ze względu na jego specyfikę mają istotne znaczenie dla oceny legalności i działań organów podatkowych w tym zakresie. W postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji wyłącznie bowiem podatnik (albo płatnik lub inkasent) wyczerpująco przedstawia stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe i w stosunku do tak opisanego stanu faktycznego, wyraża własne stanowisko. Natomiast organ podatkowy dokonuje oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. W myśl bowiem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, a organ stosownie do treści art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej w wydanej interpretacji indywidualnej dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym. Z treści wskazanych wyżej przepisów wynika, że interpretacja indywidualna powinna być wydana w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.

Organ w postępowaniu o wydanie interpretacji nie jest uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku o jej udzielenie. Jego rolą jest ocenić stanowisko wnioskodawcy przez pryzmat przedstawionego stanu faktycznego jako prawidłowe albo nieprawidłowe. Istotą interpretacji jest dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego bądź abstrakcyjnego stanu faktycznego opisanego przez wnioskującego.

We wniosku o interpretację skarżący podał, że zawarł wraz z żoną z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umowę mocą której Agencja umorzyła skarżącemu swoją wierzytelność w kwocie 745.453,34,- zł i zdaniem skarżącego kwota umorzenia nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, które to stanowisko Minister Finansów uznał za nieprawidłowe.

Dokonując oceny zaskarżonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy wskazać, że jak prawidłowo podniósł Minister Finansów art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej u.p.d.o.f.), statuuje zasadę powszechności opodatkowania wszelkich dochodów i co do zasady nie dopuszcza od niej wyjątków. Wyrazem tego jest przepis art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., który wprowadza pojęcie "innych źródeł". Konkretyzując to pojęcie ustawodawca w art. 20 ust. 1 cyt. ustawy wskazuje przykładowo (o czym świadczy zwrot "w szczególności"), że należą do nich m. in. inne nieodpłatne świadczenia.

Przy czym należy podnieść, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych "pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma (...) szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze (...), których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy" (por. uchwałę NSA z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 153).

Cytowana uchwała zapadła wprawdzie w związku z wątpliwościami dotyczącymi przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże powyższa teza zachowuje aktualność również w kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma bowiem podstaw do odmiennej interpretacji pojęcia nieodpłatnego świadczenia, którym obie ustawy podatkowe się posługują na gruncie każdej z nich.

Podzielając wobec tego pogląd wyrażony w ww. uchwale Sąd orzekający zauważa, że wynika z niego, iż otrzymanie nieodpłatnego świadczenia (w rozumieniu art. 11 ust. 1 p.d.o.f.), przez podatnika może być konsekwencją zarówno działania, jak i zaniechania osoby trzeciej, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z umorzeniem długu skarżącego wobec Agencji, która w związku z zawartą umową nie będzie dochodziła od skarżącego swojej wierzytelności, zaniechała żądania zwrotu kwoty, którą skarżący winien zapłacić gdyby nie zawarta umowa.

KONSEKWENCJĄ PRZYJĘCIA STANOWISKA, ŻE UMORZENIE DŁUGU SKARŻĄCEGO STANOWI NIEODPŁATNE ŚWIADCZENIE AGENCJI NA RZECZ DŁUŻNIKA, JEST UZNANIE, ŻE DŁUŻNIK UZYSKUJE Z TEGO TYTUŁU PRZYCHÓD W ROZUMIENIU ART. 11 UST. 1 U.P.D.O.F., PRZEPIS TEN STANOWI BOWIEM, ŻE PRZYCHODEM JEST M. IN. WARTOŚĆ INNYCH NIEODPŁATNYCH ŚWIADCZEŃ.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE NALEŻAŁO STWIERDZIĆ, ŻE ZASKARŻONA INDYWIDUALNA INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA NIE NARUSZA PRAWA. DODATKOWO NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE SYTUACJA MAJĄTKOWA, RODZINNA CZY ZDROWOTNA PODATNIKA NIE MA WPŁYWU NA ISTNIENIE I WYSOKOŚĆ OBOWIĄZKU PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM. JAK PRAWIDŁOWO WSKAZANO W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI OKOLICZNOŚCI POWYŻSZE MOGĄ BYĆ POWOŁANE PRZY UBIEGANIU SIĘ O UMORZENIE LUB ROZŁOŻENIE NA RATY NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH ZGODNIE Z PRZEPISEM ART. 67A ORDYNACJI PODATKOWEJ.

Z POWYŻSZYCH WZGLĘDÓW SKARGĘ NALEŻAŁO ODDALIĆ NA PODSTAWIE ART. 151 W/W USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI.