Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1056/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.162 par. 1  art. 165a art. 150
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 05 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...]r., w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz.u.

z 2012r. poz. 749) – dalej: "O.p.", doręczono J. L. (skarżący) decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. o dokonaniu zabezpieczenia na majątku skarżącego zobowiązania podatkowego

z tytułu podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe: marzec 2012r., od czerwca do grudnia 2012r. oraz styczeń 2013r.

W dniu [...]r. do akt sprawy podatnik złożył pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu B. D.-Sz. Natomiast pismem z dnia [...]. wniósł o przywrócenie terminu do otrzymania decyzji zabezpieczającej wskazując, że wszelkie pisma związane z podatkiem od towarów

i usług oraz podatkiem dochodowym miały być kierowane do pełnomocnika. Ponadto dodał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie przypuszczał ze zostanie do niego skierowana przesyłka z organu podatkowego, albowiem miał pełnomocnika. W związku z tym w ocenie podatnika uchybienie terminowi do odebrania decyzji nastąpiło bez jego winy.

Rozpoznając powyższy wniosek Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego

w T. postanowieniem z dnia [...]. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do otrzymania decyzji zabezpieczającej, wskazując że przywrócenie terminu dotyczy jedynie terminów procesowych, ustanowionych dla stron

i uczestników postępowania.

Wskutek złożonego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...]. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zdaniem organu, w świetle art. 162 § 1 O.p., nie budzi wątpliwości, że otrzymanie decyzji zabezpieczającej nie jest czynnością procesową, dla której można żądać przywrócenia terminu. Zatem skoro podatnik nie był zobligowany do dokonania czynności procesowej, nie może żądać przywrócenia terminu do jej dokonania. W takiej sytuacji jego wniosek jest bezprzedmiotowy. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu, niemożliwym było rozpatrzenie żądania strony w sposób merytoryczny, albowiem zgodnie z art. 165a § 1 O.p., mija się z celem wszczynanie i prowadzenie postępowania, jeżeli już w momencie wszczęcia postępowania na wniosek strony można przewidzieć, że zostanie wydana decyzja umarzająca postępowanie.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem strona złożyła na nie skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji zabezpieczającej otrzymanej w dniu 09 sierpnia 2013r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania zabezpieczającego i wynikającego z niego postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie wszystkich czynności zabezpieczających. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

- art. 162 w zw. z art. 145 § 2, art. 169, art. 150, art. 137 § 3 i art. 211 i 212, art. 247 § 1 pkt 5 O.p. poprzez pominięcie pełnomocnika przy doręczaniu decyzji i błędne przyjęcie, że doręczono decyzję organu I instancji,

- konstytucyjnego prawa do obrony poprzez możliwość wniesienia odwołania od decyzji, z którą podatnik nie miał możliwości się zapoznać,

- art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez brak uzasadnienia faktycznego rozstrzygnięcia,

- art. 122 w zw. z art. 187 § 1 O.p. poprzez naruszenie zasady prawdy materialnej,

- art. 121 § 1 O.p. poprzez naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych,

- art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 poprzez sprzeczność ustaleń organu

I instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Skarżący podniósł, że w dniu [...]. złożył źle sformułowany wiosek, "o przywrócenie terminu do otrzymania decyzji", który należało rozumieć jako wniosek przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o zabezpieczeniu nr [...]. Zdaniem strony obowiązkiem organu podatkowego było wezwanie jej do uzupełnienia podania. Ponadto w jej ocenie, decyzja o zabezpieczeniu nie funkcjonowała w obrocie prawnym, ponieważ została doręczona w sposób nieprawidłowy. Skarżący stwierdził, że iż pełnomocnictwo udzielone w postępowaniu podatkowym lub kontrolnym obejmuje także postępowanie zabezpieczające, albowiem postępowanie w przedmiocie zabezpieczenia nie jest postępowaniem odrębnym, a tylko wyodrębnionym w ramach postępowania podatkowego. W związku z tym, termin do wniesienia odwołania od decyzji o zabezpieczeniu rozpoczął bieg od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi tj. w dniu [...]., zatem odwołanie zostało złożone w terminie. Natomiast organ podatkowy wprowadzając w obrót prawny zabezpieczenie rachunku bankowego naruszył prawo poprzez pominięcie pełnomocnika przy doręczaniu decyzji zabezpieczającej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dlaej: "p.p.s.a." wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem rozważań Sądu jest stan faktyczny i prawny na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. na dzień [...]. Zatem późniejsze wyjaśnienia strony złożone po dacie wydania zaskarżonego aktu nie mogą być brane pod uwagę. Należy wskazać, że zarzuty podniesione w skardze dotyczą już zupełnie innego aktu, a mianowicie odwołania od decyzji o zabezpieczeniu a nie wniosku

o przywrócenie terminu do odebrania decyzji. Stąd Sąd uznał, że należy uznać je za niezasadne, ponieważ nie dotyczyły przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 3 sierpnia 2013r. skarżący wniósł

o przywrócenie terminu do otrzymania decyzji zabezpieczającej, którą organ doręczył skarżącemu w trybie art. 150 O.p.

Organ postanowieniem z dnia [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do otrzymania decyzji zabezpieczającej zasadnie twierdząc, że przywrócenie terminu dotyczyć może wyłącznie terminów procesowych, a z takim nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa, jakie służyło przy wydaniu postanowienia i złożył zażalenie, które zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej załatwione negatywnie. W opinii Sądu organ zasadnie wskazał, że zgodnie

z art. 162 § 1 O.p. otrzymanie decyzji zabezpieczającej w trybie art. 150 O.p. nie jest czynnością procesową, a zatem nie można żądać przywrócenia terminu do doręczenia decyzji. Podatnik został wyłącznie zawiadomiony o dokonaniu zabezpieczenia na jego majątku. Nie został zobligowany do dokonania żadnej czynności procesowej.

W związku z czym organ zasadnie uznał wniosek strony za bezprzedmiotowy z uwagi na niemożność rozpatrzenia przedmiotowego wniosku merytorycznie, tak jak żądał tego skarżący. W tej sytuacji zdaniem Sądu organ zasadnie uznał, że należy za podstawę odmowy wszczęcia postępowania wskazać przepis art. 165 a O.p. zgodnie z którym:

" § 1 Gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania."

Na marginesie należy zaznaczyć, że dostarczenie decyzji w sposób wskazany

w art. 150 cyt. ustawy O.p. jest przedmiotem rozważań Sądu w innej sprawie. Natomiast niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

E. Kruppik – Świetlicka H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski