Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 31/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 6 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi Ł. D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie w opłacie paliwowej za okres od września 2012 roku do marca 2013 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w L. nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 roku, nr [...], określającej Ł. D. zobowiązanie w opłacie paliwowej za okres od września 2012 r. do marca 2013 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. (nadanym w tym samym dniu w placówce Poczty Polskiej w L.) Ł. D. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Dyrektora Izby Celnej, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w L..

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Ł. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...].

Strona zarzuciłam organowi II instancji naruszenie przepisu art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż na gruncie badanej sprawy doszło do uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] sierpnia 2016 r. w sprawie oznaczonej jako [...]

Skarżący stwierdził, że z adnotacji umieszczonej przez pracownika skarżącego na postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] sierpnia 2016 r. wynika, że Ł. D. mógł się zapoznać z jego treścią najszybciej [...] sierpnia 2016 r. i to od tej daty winien być liczony termin do wniesienia zażalenia. Jeżeli bowiem początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. W związku z tym skarżący uznał, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. upływał z dniem [...] sierpnia 2016 r.

Według Ł. D. skoro zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] sierpnia 2016 r. zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego z zachowaniem ustawowego terminu, to tym samym uznać należy, iż postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] listopada 2016 roku - stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia - powinno zostać uchylone.

W konsekwencji przedstawionych zarzutów skarżący wniósł o:

- uchylenie skarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych;

- przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, stosowanie do art. 243 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy zachowania ustawowego terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia nadającego rygor natychmiastowej wykonalności odwołania od decyzji wymierzającej zobowiązanie w opłacie paliwowej.

Postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] zostało odebrane przez adresata (skarżącego) w dniu [...] sierpnia 2016 r. Z druku potwierdzenia odbioru wynika, że korespondencja zawierająca postanowienie odebrana została osobiście przez Ł. D., który składając podpis potwierdził odbiór postanowienia w dniu [...] sierpnia 2016 roku (k. 64 akt administracyjnych). Niezasadny pozostaje zatem podniesiony w skardze zarzut, że Ł. D. mógł się zapoznać z treścią postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] sierpnia 2016 r. najwcześniej w dniu [...] sierpnia 2016 r., co miała potwierdzać adnotacja umieszczona przez pracownika skarżącego bezpośrednio na powyższym postanowieniu.

W myśl art. 236 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Przepis ten precyzyjnie wskazuje zatem, że datą rozpoczynającą bieg terminu do wniesienia zażalenia jest dzień doręczenia postanowienia.

Zgodnie z zasadą określoną w art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej - jeżeli początkiem terminu liczonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

W rozpoznawanej sprawie odebranie przez adresata ([...]) postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] sierpnia 2016 r. w dniu [...] sierpnia 2016 r. skutkowało tym, że 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia zawiera się w zakresie czasowym od [...] sierpnia 2016 r. do [...] sierpnia 2016 r. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu, wobec czego nadanie zażalenia w dniu [...] sierpnia 2016 r. nie mogło zostać potraktowane jako wniesienie zażalenia z zachowaniem terminu. Niedochowanie zaś ustawowego terminu do dokonania czynności procesowej obligowało organ do stwierdzenia uchybienia, poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2, w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego należało orzec o oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami