Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 456/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Sp. z o.o. w K. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 11 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1131/15 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1131/15 odmówił M. sp. z o.o. w K. (dalej: "skarżąca", "spółka") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając tym, że obowiązek uregulowania nałożonej kary pieniężnej w wysokości 34.000,00 spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji uniemożliwi zaspokojenie wierzycieli spółki i doprowadzi do jej upadłości. Skarżąca podkreśliła, że wysokość kary wielokrotnie przewyższa kapitał zakładowy spółki i możliwości finansowe spółki. Sąd pierwszej instancji mając na uwadze powyższe okoliczności nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca nie przedstawiła Sądowi informacji umożliwiających sprawdzenie, czy zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.). Zdaniem Sądu uzasadnienie przedmiotowego wniosku sprowadza się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje straty finansowe dla spółki bez wskazania jaki jest stan majątkowy, jakie są zyski i straty, jaki jest stan konta oraz jakie są stałe koszty utrzymania spółki. Przekonanie wnioskodawcy o ryzyku wystąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie jest, zdaniem Sądu, wystarczające aby przyznać stronie tymczasową ochronę w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i wstrzymania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia spółka powtórzyła argumenty przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności administracyjnej. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu podkreślić, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie, można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 271/09). Niesprecyzowanie we wniosku szkody grożącej skarżącemu w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku, a tym samym sąd badający wniosek nie może dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Skarżąca występując do Sądu pierwszej instancji o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. nakładającej karę pieniężną w wysokości 34.000,00 zł nie sprecyzowała skutków wykonania tej decyzji, ponieważ nie określiła jaki konkretny wpływ na dalsze funkcjonowanie spółki będzie miało wyegzekwowanie wspomnianej kary pieniężnej. Spółka nie przedłożyła żadnych dokumentów finansowych, na podstawie których można byłoby oszacować stan finansów spółki, zyski osiągnięte w ostatnim półroczu poprzedzającym złożenie wniosku oraz poniesione straty. Brak jest również dokumentów potwierdzających zadłużenie spółki, wysokość tego zadłużenia oraz wierzycieli spółki, co w konsekwencji uniemożliwiło Sądowi pierwszej instancji oszacowanie prawdopodobieństwa wystąpienia negatywnych skutków finansowych i gospodarczych wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uzasadnia wniosek wyłącznie tym, że kara pieniężna, którą będzie obowiązana zapłacić przekracza kapitał zakładowy spółki i naruszy jej możliwości finansowe. Z uwagi na niezałączenie do wniosku jakichkolwiek dokumentów finansowych spółki, Sąd pierwszej instancji nie mógł stwierdzić, czy i w jakim zakresie zapłata kary pieniężnej określonej w zaskarżonej decyzji wpłynie na zdolność finansową spółki i jej ewentualną wypłacalność wobec wierzycieli. Skoro wnioskodawca zabiega o wstrzymanie skutków zaskarżonej decyzji – tj. obowiązku zapłaty kary pieniężnej to powinien uprawdopodobnić wskazane we wniosku zagrożenia związane z wykonaniem tej decyzji, gdyż jest to w jego interesie. Z aktualnego odpisu KRS załączonego do wniosku wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 5000 zł. Przypomnieć w tym miejscu należy, że jest to minimalna wysokość kapitału zakładowego ustanowiona przez ustawodawca w przepisach kodeksu spółek handlowych jaka jest konieczna do utworzenia spółki. Fakt, że kara pieniężna przekracza wielokrotnie wysokość kapitału zakładowego spółki również nie może być traktowany jako argument wstrzymania wykonania decyzji, w sytuacji gdy Sąd nie dysponował żadnymi dokumentami finansowymi pozwalającymi ustalić zyski spółki z prowadzonej działalności oraz wysokość stałych wydatków na tę działalność. Spółka przy minimalnym kapitale zakładowym może bowiem osiągać znaczne zyski, zaś sam kapitał stanowi wkład wniesiony przez wspólników (założycieli) spółki, którego wysokość może ulegać zmianie w czasie trwania spółki w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych (k.s.h.).

Z wymienionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, zaskarżone postanowienie za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.