Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 717/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 250/09 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi [...] Sp. z o.o. , Spółka Komandytowa z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr[...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

II OZ 717/09

UZASADNIENIE

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2009 roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia K. J. pozwolenia na budowę budynku handlowo - usługowego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki.

W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że pozwolenie na budowę obejmuje prace na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością należącą do strony skarżącej. Rozpoczęcie realizacji inwestycji spowoduje podłączenie obiektu do studzienek i sieci znajdujących się na terenie należącym do Spółki, co trudno będzie naprawić w toku realizacji przedsięwzięcia, bowiem nie przewidziano alternatywnego sposobu odprowadzania ścieków, a nadto nie ma gwarancji, że istnieje w ogóle taka możliwość bez naruszania praw osób trzecich. W ocenie strony skarżącej, przywrócenie stanu poprzedniego związane będzie z koniecznością wszczęcia odrębnych postępowań oraz dużymi nakładami czasu i środków. Ponadto strona wskazała, że budowa przewidzianego w pozwoleniu niewielkiego, bezodpływowego zbiornika na ścieki rodzi niebezpieczeństwo wybijania ścieków i ich przelewania się na nieruchomość należącą do Spółki, co ma istotne znaczenie, bowiem strona prowadzi na własnej nieruchomości handel produktami spożywczymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 250/09, uznał, iż powołane przez skarżącą Spółkę argumenty uzasadniają uwzględnienie wniosku i na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

K. J., uczestnik postępowania, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że zbiornik na ścieki jest budowany nie na terenie Spółki, ale na działce, która nawet nie sąsiaduje z działką Spółki. Ponadto, budowa bezodpływowego zbiornika na ścieki jest instalacją niezależną i nie skutkuje żadnymi uciążliwościami dla instalacji odrębnej już istniejącej. K. J. wyjaśnił także, że odbiór nieczystości będzie dostosowany do bieżących potrzeb. Przedstawił także umowę na wykonywanie usługi wywozu nieczystości płynnych zawartą w dniu [...] maja 2009 r. z firmą Usługi [...] R. J. z siedzibą w B. Dodatkowo, podał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje u niego straty wynikające z niedotrzymanych umów oraz zysków utraconych w związku z brakiem możliwości eksploatacji obiektu na sumę [...] zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Dodatkowo, wskazać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej budowy inwestycji z reguły wiąże się nie tylko z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po stronie osób trzecich, ale także inwestora.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Z jednej strony bowiem skarżąca Spółka podnosi, iż budowa bezodpływowego zbiornika na ścieki powoduje niebezpieczeństwo ich wybijania i przelewania się na należącą do Spółki sąsiednią nieruchomość, z drugiej natomiast strony inwestor wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji narazi go na wielotysięczne straty. W związku z powyższym istotne znaczenie ma wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżących oraz interesów inwestora.

Sąd winien zatem brać pod uwagę interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania. Winien również rozważyć możliwość zastosowania przepisu art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zgodnie, z którym sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę od złożenia przez skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora.

W przedmiotowej sprawie natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie przedstawił żadnych konkretnych argumentów co do realności wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanek z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, ograniczając się jedynie do przytoczenia podstaw wniosku i lakonicznego stwierdzenia, iż zasługuje on na uwzględnienie. Nie dokonał natomiast oceny okoliczności podanych we wniosku i w żaden sposób nie wyjaśnił motywów rozstrzygnięcia. Nie wziął również pod uwagę możliwości zastosowania powołanego wyżej art. art. 35a ustawy Prawo budowlane.

W tej sytuacji uznać należy, że rozpatrujący wniosek Sąd I instancji nie dokonał dostatecznie jego wnikliwej analizy, która pozwoliłaby na prawidłową ocenę wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.