Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 867/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Organ w odpowiedzi na skargę zażądał jej odrzucenia oraz stwierdził, że skarżąca nie wniosła ponaglenia w trybie art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia 4 marca 2020 r. wezwano skarżącą do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi, złożyła do organu pismo będące ponagleniem, z którego wynika, że organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35, art. 36 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego lub też, że postępowanie prowadzone jest dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

W piśmie nadanym w dniu 19 marca 2020 r. skarżąca nadmieniła, że przed złożeniem skargi nie wnosiła ponaglenia. Podkreśliła, że organy Policji są zobowiązane do rozpatrywania wniosków w terminie ustawowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w ustawie.

W przypadku skarg na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia skarżącej i organu wynika, iż przed wniesieniem skargi na przewlekłość skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – nie wniosła ponaglenia.

Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na bezczynność powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona ponagleniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.