Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 598/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...], na

podstawie art. 28, art.31 ust.1 pkt 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 art.42 oraz 82

ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.

1623 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym i art. 104 ustawy z dnia 14

czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98,

poz. 1071 ze zm.) zwanym dalej K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku inwestora - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., zatwierdził projekt budowlany i udzielił

pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego mieszkalno-biurowego z częścią

handlową i usługową oraz garażem podziemnym na terenie działek nr ewid: [...],[...],

[...],[...], cz. [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...], usytuowanych przy

ul.P. w Dzielnicy [...] w W., kategoria obiektu - XIII i XVII, oraz

na rozbiórkę budynku pawilonu handlowo-usługowego, usytuowanego na terenie działki

nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul.P. w W..

Prezydent W. stwierdził, że projekt budowlany jest kompletny i

sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz

wykonany zgodnie z zapisem zawartym w ostatecznej decyzji Prezydenta.

W. Nr [...] z dnia [...].11.2008 r. o warunkach zabudowy.

Zdaniem organu projekt posiada wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i

opinie, w tym:

- opinię Nr [...] z dnia [...].12.2011 r. Zespołu Uzgodnienia Dokumentacji,

-opinię komunikacyjna Inżyniera Ruchu Nr [...] z dnia [...].05.2011 r.,

- projekt stałej organizacji ruchu z maja 2011 r. uzgodniony przez Inżyniera Ruchu,

Zarząd Dróg Miejskich i Zarząd Terenów Publicznych,

- decyzję [...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...].12.2011 r.

zezwalającą inwestorowi na budowę w/w inwestycji,

- decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. Nr

[...] z dnia [...].06.2011 r. wyrażającą zgodę na obniżenie

wysokości pomieszczeń biurowych i obniżeniu poziomu podłogi poniżej poziomu

terenu dla lokali handlowo- usługowych w budynku,

- orzeczenie techniczne z dnia [...].05.2012 r. dotyczące warunków projektowania

budynku przy ul.P. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich

wykonane przez mgr inż. C. Ż.

- warunki zaopatrzenia w wodę i odprowadzenie ścieków MPW i K,

- warunki przyłączenia do sieci cieplnej SPEC wraz z warunkami usunięcia kolizji z

istniejącą siecią cieplną, pismo z dnia [...].01.2010 r. z uzupełnieniem z dnia [...].02.2011 oraz korekta z dnia [...].06.2011 r"

- warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej RWE [...], pismo z dnia

[...].04.2011 r. -warunki przebudowy gazociągu [...] Spółki Gazownictwa,

pismo z dnia [...].01.2010 r.

Ponadto inwestor przedłożył decyzje i poświadczenia zezwalające na przebudowę

dróg oraz infrastruktury technicznej.

Od ww. decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy

ul. S. w W. zwana dalej Wspólnotą. Wspólnota zarzuciła decyzji

naruszenie przepisów prawa procesowego - w szczególności art. 7, art. 9, art. 77 §1 i

84 §1 Kpa. oraz przepisów prawa materialnego - tj. art. 5 ust. 1 pkt 7 i pkt 9, art. 36 ust.

1 pkt 1 i art. 35 Prawa budowlanego; przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z

dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać

budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75 poz. 690 z późn. zm.)

Wspólnota podniosła, że decyzja Prezydenta [...] nie określa

warunków prowadzenia robót i zabezpieczenia terenu budowy pod kątem ochrony

obiektu wpisanego do rejestru zabytków jakim jest budynek przy ul. S. w

W..

Ponadto, zdaniem Wspólnoty decyzja [...] Konserwatora Zabytków nr

[...] z dnia [...].12.2011 r. w przedmiocie pozwolenia inwestorowi [...] Sp. z

o.o. na budowę wielofunkcyjnego budynku mieszkalno-biurowego odnosi się jedynie do

układu urbanistycznego ulicy S. wpisanego do rejestru zabytków nie odnosi się

zaś do zabytku w postaci budynku ( zabytku architektury i budownictwa ) przy ul.

S. w W.. Zdaniem Wspólnoty prowadzenie budowy w pobliżu obiektu

zabytkowego jakim jest budynek mieszkalny przy ul. S.- wymaga także

zgody konserwatora zabytków zgodnie z art. 36 ust 1 ustawy o ochronie zabytków i

opiece nad zabytkami.

Wspólnota podniosła również, że dokumentacja geologiczno - inżynierska

ustalająca warunki posadowienia budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej

inwestycji jest wadliwa, a decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia

[...].04.2012 zatwierdzająca tę dokumentację i ustalająca geologiczno -inżynierskie

warunki i posadowienie budynku oparła się na niepełnej dokumentacji, ponieważ w

karcie informacyjnej dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej stwierdzono, że "ze

względu na trwające prace projektowe na obecnym etapie nie można jednoznacznie

określić stopnia oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko."

Ponadto Wspólnota wskazała także, że decyzja Prezydenta W.

narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w

sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

dotyczące warunków nasłonecznienia, które to warunki zdaniem odwołującej się, nie

będą zachowane dla jej nieruchomości. Zdaniem Wspólnoty w znajdującej się w aktach

sprawy analizie nasłonecznienia są błędy. Błędnie przyjęto, iż dla okien w środkowej

części budynku przy ul. S. nr [...],[...],[...],[...] wysokość przesłaniania dla kata 60

stopni wynosi 12.38 m biorąc pod uwagę, że budynek w tej części wedle projektu ma

mieć wysokość 30,5 m nie zaś 26,48 jak podano to w/w analizie.

Po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul.

S. w W., Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. Nr

[...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012r. Nr

[...].

W uzasadnieniu decyzji, Wojewoda [...] stwierdził, że rozpoznał sprawę w

jej całokształcie i z jego analizy wynika, że wniosek o pozwolenie na budowę

projektowanej inwestycji objętej decyzją Prezydenta W. z dnia [...] lipca

2012 r., czynił zadość wymogom określonych w przepisach prawa.

Zdaniem Wojewody, inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem

art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 i art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo

wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele

budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34

Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie

szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest

zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony

przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację

dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto projekt budowlany jest zgodny z

decyzją Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2008r., Nr [...]

(znak: [...]) o warunkach zabudowy przeniesionej na inwestora

decyzją z dnia [...] grudnia 2008r., Nr [...]. Wojewoda wskazał, że projekt

budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta W został również został

uzgodniony przez Prezydenta W. [...] Konserwatora Zabytków -

który decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] (znak: [...]) pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji.

Zdaniem Wojewody, kwestionowana przez stronę odwołującą się dokumentacja

geologiczno - inżynierskiej ustalającej geologiczno - inżynierskie warunki posadowienia

budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej inwestycji została zatwierdzona

decyzją Prezydenta. W. z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...].

Decyzja stwierdza prawidłowość dokumentacji geologicznej i wiąże w tym zakresie

organ orzekający.

Wojewoda zauważył, że projekt zawiera wymagane ekspertyzy i opinie, które nie

wskazują na to, iż realizacja przedmiotowej inwestycji miałaby zagrażać konstrukcji

sąsiednich budynków. Nadto z oświadczeń projektantów legitymujących się stosownymi

uprawnieniami budowlanymi wynika, iż realizacje przedmiotowej inwestycji nie narusza

interesów osób trzecich.

Zdaniem Wojewody zatwierdzony projekt spełnia wymogi określone tak w

przepisie § 13 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w

sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (

Dz.U. z 2002r. Nr 75 poz.690 z póź. zm.) dotyczące przesłaniania, jak i § 60 tego

rozporządzenia dotyczącego nasłonecznienia pomieszczeń.

Organ wskazał, ze z "Analizy nasłoneczniania i przesłaniania" sporządzonej dla

przedmiotowej inwestycji będącej częścią projektu budowlanego wynika jednoznacznie,

że projektowany budynek objęty decyzją znajduje się od północnej strony budynku przy

ul. S. i nie ma wpływu na nasłonecznienie znajdujących się w nim

pomieszczeń.

Z przedmiotowej analizy wynika również, że spełnione są przepisy dotyczące

przesłaniania gdyż przedmiotowy budynek realizowany będzie w zabudowie

śródmiejskiej o której mowa w przepisie § 13 ust. 6 ww. rozporządzenia Ministra

Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i

ich usytuowanie.

Na ww. decyzję Wojewody [...] skargę wniosła Wspólnota

Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. S. w W..

Wspólnota zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie:

przepisów k.p.a. w szczególności art. 7, 9 , 77 § 1, 84 § 1 k.p.a. a także

przepisów prawa materialnego w szczególności art. 5.ust. 1 pkt.7 i pkt.9 art. 13 i art. 36

ust. 1 pkt. 1 prawa budowlanego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny

odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 36 ustawy o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami.

Wspólnota podniosła, podobnie jak w odwołaniu, że budynek przy ul. S.

jest usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji a więc należy

projektować tak aby zapewnić ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków.

Zdaniem Wspólnoty, zarówno decyzja Prezydenta W. jak i

zaskarżona decyzja Wojewody [...] została wydana z naruszeniem przepisu

prawa budowlanego, ponieważ wydana przez [...] Konserwatora Zabytków

decyzja nr [...] z dnia [...].12.2011 r. w przedmiocie pozwolenia inwestorowi

[...] Sp. z o.o. na budową wielofunkcyjnego budynku mieszkalno-biurowego

odnosi się jedynie do układu urbanistycznego ulicy S. wpisanego do rejestru

zabytków.

Skarżąca wskazała, że prowadzenie budowy w pobliżu obiektu zabytkowego tj

budynku mieszkalnego przy ul. S.- wymaga także zgody konserwatora

zabytków art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Wspólnota Mieszkaniowa wskazała również, że jeszcze w trakcie toczącego się

postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu podnosiła konieczność zabezpieczenia budynku przy ul.

S. w W. poprzez przyjęcie konkretnych rozwiązań technicznych-

zabezpieczających przed ujemnym wpływem budowy prowadzonej na nieruchomości

przy ul. P..

Wspólnota podniosła też, że decyzją nr [...] z dnia [...].04.2012

zatwierdzono niepełną dokumentację geologiczno-inżynierską ustalającą geologiczno -

inżynierskie warunki i posadowienie budynku wskazując, że w karcie informacyjnej

dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej napisano... "Ze względu na trwające prace

projektowe na obecnym etapie nie można jednoznacznie określić stopnia oddziaływania

projektowanej inwestycji na środowisko". Ze stwierdzenia tego wprost wynika, zdaniem

Wspólnoty, iż dokumentacja na dzień jej sporządzenia nie była pełna, nie można było

jednoznacznie określić stopnia oddziaływania na środowisko, że pozostawały jeszcze

pewne kwestie do wyjaśnienia po zakończeniu określonego etapu prac projektowych.

Zdaniem Wspólnoty, nie można w tej sytuacji - gdy wprost z Informacji

dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, wynika, że jest ona "tymczasowa" i niepełna

twierdzić jak czyni to Wojewoda [...], iż inwestor przedstawił wszelką

wymaganą przepisami prawa dokumentację.

Wspólnota podniosła również, że zaskarżona decyzja narusza przepisy

rozporządzenia Ministra Infrastruktury do z dnia 12.04.2012 r. w sprawie warunków

technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczących

nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, a w szczególności

§ 13 tego rozporządzenia.

Zdaniem Wspólnoty znajdująca się w aktach sprawy analiza nasłonecznienia

zawiera istotne uchybienia i błędy. W przedmiotowej analizie przyjęto bowiem, iż dla

okien w środkowej części budynku przy ul. S. nr [...],[...],[...],[...] wysokość

przesłaniania dla kąta 60 stopni wynosi 12.38 m. . Wspólnota wskazuje, że budynek w

tej części wedle projektu ma mieć wysokość 30,5 m nie zaś 26,48 jak podano to w/w

analizie .

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe

stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Również odpowiedzi na skargę udzielił pełnomocnik Inwestora, który w piśmie z

dnia [...] lipca 2003r. wniósł o oddalenie skargi wskazując m. innymi ,że budynek

zabytkowy przy ul. S. położony jest na terenie leżącym po drugiej stronie ulicy

w stosunku do terenu inwestycji, a inwestor nie będzie realizował żadnych prac

budowlanych na terenie S..

Zdaniem inwestora kwestia zabezpieczenia innych budynków jest dokładnie

omówiona w sporządzonym przez Instytut Techniki Budowlanej i znajdującym się w

aktach administracyjnych "Orzeczeniu technicznym dotyczącym warunków

projektowania budynku z garażem podziemnym przy ul. P. w W. z

uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich", co zostało również uwzględnione

w osnowie konserwatorskiej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Zdaniem

inwestora nawiązanie strony skarżącej do ekspertyzy inż. A. K. jest chybione ,

ponieważ ekspertyza ta była sporządzana poza tym postępowaniem, a ponadto - na

etapie projekt budowlany jeszcze nie istniał a w ekspertyzie A. K. przyjęto, że

zabudowa parkingiem podziemnym będzie miała miejsce w odległości 1 - 2 m od

budynku strony skarżącej. W rzeczywistości zaś zatwierdzony projektu budowlany

przewiduje odległość kilkunastu metrów od tego budynku, tak więc ta ekspertyza nie

może odnosić się do stanu istniejącego.

Inwestor stwierdził również, że ostateczną decyzją Nr [...] dokumentacja

geologiczno - inżynierska została zatwierdzona jako spełniająca wymagania

rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji

hydrogeologicznej i dokumentacji geologiczno - inżynierskiej, czyli powstał określony

stan prawny stworzony przez właściwy organ.

Inwestor nie zgodził się również z zarzutem naruszenia przepisów rozporządzenia

Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych,

jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczący warunków

nasłonecznienia, wskazując, że kwestia ta została wyjaśniona w znajdujących się w

aktach administracyjnych: piśmie architektów z dnia [...] września 2012 r., analizie

nasłonecznienia autorstwa S. F. zawartej w projekcie budowlanym oraz

w ekspertyzie architektoniczno - budowlanej z dnia [...] września 2012 r., sporządzonej

przez prof. W. i wytykając stronie skarżącej błąd, polegający na tym, iż nie

przyjęła ona w skardze rzeczywistych wysokości projektowanego budynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne

sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,

przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art.

3 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) stanowi,

że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje

orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Sąd ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z

prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, biorąc pod uwagę

stan prawny istniejący w dacie wydania tej decyzji oraz stan faktyczny ustalony przez

organy prowadzące postępowanie w sprawie, nie będąc przy tym związany granicami

skargi (zawartymi w niej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną).

W niniejszej sprawie przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest

prawidłowość orzeczenia zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego

pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego mieszkalno-biurowego z częścią

handlową i usługową oraz garażem podziemnym na terenie działek nr ewid: [...],[...],

[...],[...], cz[...],[...],[...] i [...]z obrębu [...] oznaczonych w projekcie

zagospodarowania terenu i usytuowanych przy ul. P. w W..

Sąd obligowany był ocenić, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej

sprawy ustalony przez wymienione organy, uprawniał Wojewodę [...] do

wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta

W..

Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U.

z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) roboty budowlane muszą być poprzedzone

uzyskaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę a decyzja o pozwoleniu na

budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania

przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego

planu.

Podnieść w tym miejscu należy, że stosownie do art. 4 Prawa budowlanego każdy

ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do

dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności

zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kreuje więc wolność budowlaną jako

zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP,

ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 3

Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw

mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy gdy są konieczne w

demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla

ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.

Wobec zasady wolności budowlanej wspomniana ochrona interesów osób trzecich w

procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie

inwestor- właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować

będą o dopuszczalności jego wybudowania czy miejscu posadowienia (vide m.in.

wyroki NSA z 14 listopada 2007 r. sygn. II OSK 1489/06 Lex 425367, WSA w

Warszawie z 9 maja 2008 r. sygn. VII SA/Wa 223/08 lex 425367, WSA w Lublinie z 8

lipca 2008 r. sygn. II SA/Lu 211/08 lex 510195 i NSA z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09

lex 577666).

W art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek

sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji:

1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także

wymaganiami ochrony środowiska,

2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym

techniczno - budowlanymi,

3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii,

uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w

art. 12 ust. 7,

4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w

art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane

uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub

jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W przypadku, gdy projektowana inwestycja mieści się w zakresie reguł

projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym

przepisami szczególnymi, nie można, zdaniem sądu, nawet z faktu dążenia do

maksymalnego odpowiadającego inwestorowi wykorzystania powierzchni działki

wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego

dysponowania nieruchomością, w tym jej zabudowy zgodnie z wolą inwestora.

Zwrócić należy uwagę, że projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu

zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.

Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu.

Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach

zabudowy terenu w braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony

środowiska jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-

budowlanego został znacznie ograniczony. Organ administracji architektoniczno-

budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z wymaganiami ochrony

środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1) - patrz komentarz do Prawa budowlanego pod redakcją

Andrzeja Glinieckiego wyd. I LexisNexis str.333.

W świetle treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może

ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod

względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko

projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu

architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego

dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o

zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b

powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę,

zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu

architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku

obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek

dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego

zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4

pr.bud.). Za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub

urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzial-

ność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o

samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, tekst

jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 powołanej

ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 pr.bud.). Nieprzestrzeganie przez

projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych

art. 5 pr.bud. stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1

pr.bud.).

Należy przy tym zauważyć, że mimo wyłączenia w art. 35 ust. 1 możliwości

badania projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z przepisami, w

tym techniczno-budowlanymi, w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c, jako jeden z podstawowych

obowiązków organu architektoniczno-budowlanego nadal wskazuje się nadzór i kontrolę

nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności badanie

zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-

budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej (Z. Kostka, Prawo budowlane.

Komentarz, Gdańsk 2007, s. 119).

W niniejszej sprawie organ I instancji zarówno w przypadku projektu

zagospodarowania działki lub terenu, jak i projektu architektoniczno-budowlanego,

zbadał ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i

sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa

w art. 20 ust. 1 pkt Ib. Organ sprawdził również, czy dołączono zaświadczenie o wpisie

projektanta (projektantów) na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego,

ważne na dzień opracowania projektu (art. 35 ust. 1 pkt 3).

Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia

wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania

decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zdaniem Sądu w ramach swoich obowiązków, określonych w art. 35 ust. 1 Prawa

budowlanego, Wojewoda [...] jako organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że

przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza

szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana po

spełnieniu przez inwestora wymogów zawartych w przepisach art. 32-35 Prawa

budowlanego oraz po zweryfikowaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i

udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji z ustaleniami decyzji o

warunkach zabudowy. Należy również podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu

zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone

na niego, a zatwierdzony projekt czyni zadość wymogom określonych w przepisach

prawa.

Inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania

nieruchomością na cele budowlane. Projekt zagospodarowania działki został

sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8

rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25

kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.

U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt

budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia

budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Ponadto co należy szczególnie podkreślić, projekt budowlany jest zgodny z

decyzją Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2008r., Nr [...]

(znak: [...]) o warunkach zabudowy przeniesionej na Inwestora

decyzją z dnia [...] grudnia 2008r., [...] (znak; [...]).

Należy wskazać, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta [...]

W. został również został uzgodniony przez Prezydenta W.

[...] Konserwatora Zabytków - który decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr

[...] pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji.

Zarzuty podnoszone przez skarżącego, w szczególności dotyczące naruszenia

przez planowaną inwestycję przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12

kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) - z uwagi na zaprojektowanie okien w

elewacji przebudowywanego budynku - nie znajdują potwierdzenia w materiale

dowodowym zawartym w aktach sprawy.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi dot. nasłonecznienia i

przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, Sąd stwierdza, że

zarzut ten, nie został poparty żadną rzeczową kontr-analizą i nie znalazł potwierdzenia

w zebranym materiale dowodowym.

Wspólnota podnosząc kwestię nasłonecznienia istniejącego obiektu przy ul.

S., jednakowo potraktowała sprawę jego nasłonecznienia i przesłaniania,

błędnie przy tym wskazując wysokość projektowanego budynku na 30,5 m, która to

wysokość jest wskazana jako max. dla części środkowej w decyzji o warunkach

zabudowy. Tymczasem zatwierdzony projekt podobnie jak warunki zabudowy

przewiduje zabudowę kaskadową - środkowa i najniższa część położone w sąsiedztwie

S. mają wysokość odpowiednio 29,90 m i 26,48 m, przy czym ze wskazanych

przez Wspólnotę okien 6,7,8 i 9 tylko jedno jest usytuowane w części środkowej i to na

jej skraju.

W związku z tym należy wyjaśnić, ze projekt techniczny nowoprojektowanego

budynku powinien zgodnie z § 13 ust. 1 uwzględniać odległość budynku z

pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów tak by umożliwiać

naturalne oświetlenie tych pomieszczeń co uznaje się za spełnione, jeżeli są spełnione

warunku określone w pkt. 1 ust. 1 § 13 oraz określone w ustępach 3 i 4 tego paragrafu.

Zgodnie z § 13 rozporządzenia projektowany budynek musi również zachowywać

wymagania, o których mowa w § 57 i 60 rozporządzenia przy czym kwestia

odpowiedniego nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie

może w niniejszej sprawie występować z uwagi na usytuowanie budynku S.,

gdyż jego północna elewacja jest skierowana na budynek przy ul. P., a

promienie słońca padają - jak wiadomo - od strony południowej. W konsekwencji,

budynek przy ul. P., który będzie usytuowany po stronie północnej, nie może

wpływać na nasłonecznienie S., a zatem to budynek skarżącego może

wpływać na nasłonecznienie budynku będącego przedmiotem inwestycji, a nie

odwrotnie.

Z analizy przesłaniania i wyjaśnień architektów S. F. i M. N. z

dnia [...] września 2012 r., analizy nasłonecznienia i przesłaniania autorstwa S. F.

zawartej w projekcie budowlanym oraz w ekspertyzie architektoniczno - budowlanej z

dnia [...] września 2012 r., sporządzonej przez prof. W. A. W. wynika, że

projektowany budynek przy ul. P. nie przesłania budynku mieszkalnego

wielorodzinnego przy ul. S. w sposób sprzeczny z rozporządzeniem Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny

odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późniejszymi

zmianami, z dnia 15 czerwca 2002 r.)

W analizie architekta S. F. zostało wykazane, że widok z okien nr [...],[...],[...]i [...]

na parterze budynku S. nie przesłania widoku przez wschodnią część budynku

przy P. w niedopuszczalnej odległości, która to część w projekcie ma

wysokość 26,48 m, a nie 30,5 m, jak twierdzi błędnie strona skarżąca. We wspomnianej

analizie udowadnia się również, że widok z okna mieszkania nr 6 na parterze przy ul.

S. nie jest przesłaniany w niedozwolonej odległości, a wysokość części

środkowej zaprojektowanego budynku przy ul. P. wynosi w projekcie 29.90 m, a

nie - jak strona skarżąca błędnie zarzuca - 30,5 m.

Reasumując, dokładna analiza nasłonecznienia i przesłaniania wykonana przez S

F. wraz z wyliczeniem dla każdego okna oraz wyjaśnieniem każdej sytuacji

względem budynku przy S. poparta również analizą prof. W. W.,

rzeczoznawcy budowlanego, potwierdza w pełni fakt, że projekt budynku przy ul.

P. spełnia wszystkie warunki § 13, 57 i 60 rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r..

Odnosząc się do kolejnego zarzutu Wspólnoty dot. naruszenia przepisów o

ochronie zabytków, stwierdzić należy, że projekt budowlany omawianej inwestycji został

uzgodniony przez Prezydenta W. [...] Konserwatora Zabytków -

który ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] (znak:

[...]) pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji po

zapoznaniu się z projektem architektoniczo-budowlanym oraz z projektem

zagospodarowania terenu z którego jednoznacznie wynikało usytuowanie planowanej

inwestycji również w stosunku do istniejącej w sąsiedztwie zabudowy.

Odnosząc się więc do zarzutu skargi że prowadzenie budowy w pobliżu obiektu

zabytkowego tj budynku mieszkalnego przy ul. S.- wymaga odrębnej zgody

konserwatora zabytków art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad

zabytkami a decyzja [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...].12.2011r. nr

[...] odnosi się jedynie do jednego zabytku w postaci układu urbanistycznego

stwierdzić należy, że zarzut ten jest całkowicie chybiony, ponieważ decyzja

[...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...].12.2011 r. zezwala

jednoznacznie inwestorowi na budowę w/w inwestycji na terenie wskazanych w decyzji

działek.

Zauważyć należy, że inwestor nie zamierza prowadzić robót budowlanych przy

zabytku lub w otoczeniu zabytku, który jest terenem leżącym po drugiej stronie ulicy w

stosunku do terenu inwestycji, lecz na działce gruntu którą dysponuje i która nie

sąsiaduje bezpośrednio z budynkiem przy ul. S., a więc nie żadnego interesu

ani prawa by realizować jakiekolwiek roboty na działce Skarżącej Wspólnoty, a decyzja

na którą powołuje się Wspólnota z dnia [...] grudnia 2007r., orzekającą o wpisaniu do

rejestru zabytków budynku przy ul. S. obejmuje jedynie budynek wraz z

terenem posesji oznaczonej na załączonej do tej decyzji mapie ewidencyjnej.

Oczywiście, gdyby zatwierdzony projekt przewidywał roboty budowlane w obiekcie

zabytkowym S. lub bezpośrednio przy tym obiekcie to zgodnie z art. 36 ust. 1

pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U.

Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich

lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków wymagałoby

pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Obowiązek uzyskania pozwolenia

wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie robót budowlanych przy

obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do

rejestru zabytków przewiduje nadto art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego.

W niniejszej sprawie mamy jednak do czynienia z planowaną budową nowo-

projektowanego obiektu na terenie objętym ochroną konserwatorską na odrębnej

nieruchomości przedzielonej w dodatku działką drogową, a nie w budynku zabytkowym

lub przy tym budynku (np. na działce na której usytuowany jest budynek)

Z tych względów należy stwierdzić, że wydanie przez Konserwatora Zabytków

kolejnej decyzji w sprawie byłoby bezprzedmiotowe skoro w decyzji z dnia [...].12.2011r.

nr [...] organ jednoznacznie pozwolił inwestorowi na budowę budynku mieszkalno-

biurowego, z częścią handlową praz usługową z parkingiem podziemnym oraz

niezbędną infrastrukturą techniczną.

Odnośnie zarzutu braku pełnej dokumentacji geologiczno - inżynierskiej to

zauważyć należy ,że zgodnie z treścią art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego projekt

budowlany zawiera wyniki badań geologiczno - inżynierskich oraz geotechniczne

warunki posadowienia obiektów budowlanych w zależności od potrzeb. Nadmienić

należy, że dokumentacja taka powinna być opracowana tylko wówczas gdy uzna to za

konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego przy braku dostatecznych

danych o strukturze gruntu i strumieniach wodnych. Zauważyć jednak należy, że do

wniosku o pozwolenie na budowę załączone zostało decyzją Prezydenta

W. z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...] która stwierdza prawidłowe

wykonanie dokumentacji geologiczno - inżynierskiej ustalającej geologiczno -

inżynierskie warunki posadowienia budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej

inwestycji oraz orzeczenie techniczne z dnia [...].05.2012 r. dotyczące warunków

projektowania budynku przy ul. P. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków

sąsiednich wykonane przez mgr inż. C. Ż..

Przedmiotowy projekt zawiera zatem wymagane ekspertyzy i opinie, które nie

wskazują na to iż realizacja przedmiotowej inwestycji miała zagrażać konstrukcji

sąsiednich budynków. Nadto z oświadczeń projektantów legitymujących się stosownymi

uprawnieniami budowlanymi wynika, iż realizacje przedmiotowej inwestycji nie narusza

interesów osób trzecich. W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku wystąpienia

takich naruszeń o realizacji prac niezgodnie z projektem budowlanym stanowiącym

załącznik do pozwolenia na budowę, do podjęcia stosownych kroków właściwe są

organy nadzoru budowlanego.

Zatem zarzut wystąpienia ewentualnych immisji i sprzecznego z przepisami

techniczno - budowlanymi oddziaływania zamierzenia budowlanego objętego

wnioskiem Inwestora, na budynki sąsiednie - w tym nieruchomość Wspólnoty , w

świetle zebranego materiału dowodowego należy uznać za chybiony.

Zarzut co do wpływu planowanej inwestycji na bezpieczeństwo konstrukcji

budynków sąsiednich nie został w żaden sposób udowodniony, a zgromadzona na tę

okoliczność dokumentacja projektu jest wystarczająca do przyjęcia braku wątpliwości w

tym zakresie.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że kwestia zabezpieczenia innych budynków jest

dokładnie omówiona w sporządzonym przez Instytut Techniki Budowlanej i znajdującym

się w aktach administracyjnych "Orzeczeniu technicznym dotyczącym warunków

projektowania budynku z garażem podziemnym przy ul. P. w W. z

uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich", z orzeczenia ITB, wynika, że

projektowana budowa przy ul. P. nie zagraża stabilności budynku przy

ul.S. ,i ta okoliczność zostało również uwzględniona w osnowie

konserwatorskiej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r.

Zwrócić należy uwagę, że w świetle treści art. 35 ust. 1 właściwy organ nie może

ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod

względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko

projekt zagospodarowania działki lub terenu. Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z

art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust.

4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ramach

określonych w art. 35 ust. 1 ustawy obowiązków Wojewoda [...] ustalił, że przedłożony

projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza

szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutów

naruszenia przepisów postępowania ze skutkiem mającym istotny wpływ na wynik

sprawy. Organ odwoławczy nie naruszył w szczególności art. art. 7, 9 k.p.a., 77 § 1 i

art. 84 § 1 k.p.a. Zarzuty skargi w tym zakresie nie miały zatem podstaw w

obowiązującym prawie.

Strona skarżącą winna mieć na względzie, że decyzja o pozwoleniu na budowę

nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa

budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32

ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zatem skoro inwestor spełnił w niniejszej sprawie wszystkie wymagania konieczne do

udzielenia pozwolenia na budowę to Prezydent W. nie mógł odmówić

wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego obiekt budowlany należy

projektować i budować w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób

trzecich. Nie wszystkie jednakże interesy osób trzecich podlegają ochronie; chronione

są wyłącznie interesy prawne, a nie są chronione interesy jedynie faktyczne.

Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić

uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Naruszenie interesu

prawnego rozumiane jest jako naruszenie konkretnych norm prawa materialnego,

obowiązujących w procesie inwestycyjnym (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r., sygn.

akt IV SA 1492/98). Zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia w przypadku

zrealizowania zamierzonej inwestycji nie mogą być prawnie skuteczne, gdyż dotyczą

jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego,

rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Stwierdzić należy, iż w

zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia

dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane

prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana

decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z

prawem.

Kończąc powyższe rozważania Sąd zauważa, że planowana inwestycja może

spowodować szereg utrudnień dla otoczenia. W zasadzie każda inwestycja w

zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów.

Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie,

to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu

i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze

zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.