Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 213/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lipca 2011r. w sprawie ze skargi M.D.– O. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanej dobudowy do budynku p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. D.– O. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2011r.,

nr [...]w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanej dobudowy do budynku. Przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 12 września 2011r.

Postanowieniem z 7 października 2011r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego

i częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 15 listopada 2011r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej wywiódł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 lipca 2011r. wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. W uzasadnieniu wniosku

o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał od Okręgowej Rady Radców Prawnych

w B. w dniu 3 listopada 2011 r. Po wyznaczeniu niezwłocznie podjął niezbędne czynności celem wyjaśnienia stanu sprawy i w dniu 4 listopada 2011 r. dokonał przejrzenia akt sądowych, a w dniu 7 listopada 2011r. akt administracyjnych. Pełnomocnik stwierdził jednocześnie, że skoro przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje dopiero z momentem, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w 30 dniu od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie, to wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej z 15 listopada 2011r. został wniesiony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.).

Co prawda cytowany wyżej przepis art. 87 §1 p.p.s.a. wymaga, aby pismo

z wnioskiem zostało wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jednak Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie, że w przypadku ubiegania się

o przywrócenie terminu przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu - na zasadzie prawa pomocy, poprzestanie na literalnej wykładni tego przepisu jest niewystarczające, ponieważ pełnomocnika takiego nie można stawiać w gorszej sytuacji procesowej, niż pełnomocnika z wyboru, któremu służy termin 30 dni do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia

z uzasadnieniem (por. postanowienie NSA z dnia 3.11.2006, I FZ 515/06; z dnia 7.07.2009 r., II FZ 228/09; z dnia 14.05.2009r., II FZ 125/09). Skoro wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać danej czynności, to na uwadze należy mieć, że w przypadku skargi kasacyjnej termin do jej wniesienia zgodnie z art. 177 §1 p.p.s.a. wynosi 30 dni. Taki termin należy również zapewnić pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Stąd też przyjąć należy, że wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 14 listopada 2011r. został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę kasacyjną.

Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącej uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia

skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane

w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazał, że nie mógł w terminie złożyć skargi kasacyjnej, bowiem informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem

z urzędu otrzymał od Okręgowej Rady Radców Prawnych w B. w dniu

4 listopada 2011 r. a więc już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Niemożliwym zatem było złożenie przez pełnomocnika tego środka zaskarżenia

w terminie, który upływał w dniu 12 października 2011 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji postanowienia.