Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 131/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny

SENTENCJA

Dnia 5 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2005 roku na rozprawie sprawy z wniosku M. Ł. i T. Ł. o wymierzenie Staroście Powiatu [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie emisji hałasu p o s t a n a w i a: 1. odrzucić wniosek M. Ł.; 2. wymierzyć Staroście Powiatu [...] grzywnę w kwocie 2500 (dwa tysiące pięćset) zł za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi T. Ł. na bezczynność organu; 3. zasądzić od Starosty Powiatu [...] na rzecz T. Ł. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2005 roku M. i T. małżonkowie Ł. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo procesowe, w którym informowali o skierowaniu do tego sądu skargi na bezczynność Starosty Powiatowego w [...] w przedmiocie przekroczenia norm hałasu przenikającego z sąsiedniej posesji w W. 49, zajmowanej przez Firmę Handlowo - Usługową E. P.

Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2005 roku skarżący zostali wezwani do sprecyzowania w terminie siedmiu dni, czy pismo z dnia 24 czerwca 2005 r. powinno być tratowane jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 13 lipca 2005 roku doręczono skarżącym wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia. W zakreślonym terminie M. i T. małżonkowie Ł. przesłali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kolejne pismo procesowe, w którym zwracali się do sądu o podjęcie działań zmierzających do wyeliminowania hałasu poprzez zatrzymanie działalności weselnej prowadzonej na działce stanowiącej własność E. P. znajdującej się w miejscowości W. 49.

Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2005 roku małżonkowie Ł. zostali ponownie wezwani do udzielenia odpowiedzi, czy ich pismo wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne należy traktować:

1. jako wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej w trybie przewidzianym w art. 55 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi wniesionej do organu wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę,

2. czy też złożone pismo jest skargą oraz do wskazania zaskarżonego aktu lub bezczynności.

Powyższe wezwanie doręczono M. i T. małżonkom Ł. w dniu 16 sierpnia 2005 roku. W dniu 22 sierpnia 2005 roku skarżący przesłali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym informowali, iż wnoszą o wymierzenie Staroście Powiatowemu w [...] grzywny w związku z nieprzekazaniem do sądu skargi na bezczynność tego organu.

W dniu 19 września 2005 roku doręczono Staroście Powiatowemu w O. odpis wniosku o ukaranie organu grzywną wraz z wezwaniem do nadesłania odpowiedzi. W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatowy w O. wniósł o jego odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdził, iż wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalne, bowiem roszczenie negatoryjne właściciela nieruchomości o zaniechanie immisji hałasu ma charakter cywilnoprawny (art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 144 Kodeksu cywilnego) i podlega rozpoznaniu w drodze powództwa cywilnego przez sąd powszechny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ), organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę na jego działanie lub bezczynność obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie zaś niezastosowania się do tego obowiązku, sąd w oparciu o art. 55 § 1 powołanej ustawy, na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2005 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2004 r. i drugim półroczu 2004 r. ( M.P. z 2005 r. Nr 11, poz. 229 ), przeciętne wynagrodzenia w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz chorobowe wyniosło w roku 2004 r. 1903,03 zł.

Uprawnionym do złożenia wniosku w oparciu o art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) jest wyłącznie skarżący, czyli podmiot, który wniósł skargę w sytuacjach określonych w art. 2 tej ustawy, a zatem także na bezczynność organu.

Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skargę na bezczynność organu wniósł tylko T. Ł., a zatem wniosek M. Ł. zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy podlegał odrzuceniu.

Skarga na bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie ograniczenia hałasu emitowanego przez Firmę Handlowo - Usługową E. P. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesiona została przez T. Ł. w dniu 9 marca 2005 r. i do chwili obecnej organ nie przekazał jej sądowi. W tej sytuacji, w celu zdyscyplinowania organu, istnieje w ocenie sądu rozpoznającego wniosek T. Ł. podstawa do jego uwzględnienia i wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Starosta Powiatu [...] uchybił wszak obowiązkowi przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Rzeczą sądu, a nie organu jest ocena dopuszczalności skargi w świetle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oraz jej ewentualnej merytorycznej zasadności. Zawarte przeto w odpowiedzi na wniosek argumenty wskazujące tryb sądowego postępowania cywilnego jako wyłącznie właściwy do załatwienia sprawy i brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego nie mogły być uwzględnione przy ocenie zasadności złożonego wniosku.

Kwota wymierzonej organowi grzywny mieści się w granicach określonych powołanym powyżej przepisem art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).