Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 886/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215  par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Marta Semiczek, sędzia WSA Piotr Kieres, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 1 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki zawartej w decyzji o odmowie rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 1 sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 22 maja 2018 r. nr [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki zawartej w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] , która została wydana po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z W. (dalej także: Strona) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] o odmowie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę za maj 2012 r.,czerwiec 2012 r. oraz lipiec 2012 r.

Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił A. Sp. z o.o. rozłożenia na raty zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres od maja do lipca 2012 r. w łącznej kwocie 23.637,00zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 10.929,00 zł w tym za:

- maj 2012 r. w kwocie 4.474,00 zł, odsetki za zwłokę 2.116,00 zł,

- czerwiec 2012 r. w kwocie 17.360,00 zł, odsetki za zwłokę 8.005,00 zł,

- lipiec 2012 r. w kwocie 1.803,00 zł, odsetki za zwłokę 808,00 zł.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., decyzją z dnia 12 kwietnia 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] , z uwagi na błędne wskazanie w decyzji, na stronie 1 w wersie 13, podmiotu wnoszącego odwołanie tj. "Pana R.P." zamiast "A. Sp. z o.o.".

W postanowieniu tym wyjaśniono, że w decyzji (strona 1, wers 13) doszło do oczywistej omyłki w zakresie wskazania podmiotu, który złożył odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] . Jako podmiot, który wniósł odwołanie wskazano bowiem R.P., podczas gdy odwołanie zostało wniesione przez A. Sp. z o.o., co wynika wprost ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie oraz treści decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. nr [...] .

Pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. A. Sp. z o.o., reprezentowana przez członka zarządu – R.S., wniosła zażalenie na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 22 maja 2018 r.

W zażaleniu Strona zarzuca, że "decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] oparta została o istotny błąd faktyczny. (...)Takie wskazanie nie można traktować jako omyłkę czy błąd pisemny. Nazwisko to nie jest nawet zbliżone w brzmieniu do mojego nazwiska i jako takie nie może być wpisane omyłkowo"

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2018 r. nr [...] , utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 22 maja 2018 r. nr [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki zawartej w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] ,

W skardze na powyższe postanowienie Strona zarzuciła mu:

- braki w zebranym materiale dowodowym,

- nieuwzględnienie wszystkich dowodów zebranych w trakcie prowadzonego wcześniej postępowania podatkowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w swoim postanowieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. powołuje się między innymi na art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800; dalej: Ordynacja podatkowa), który stanowi, że organ podatkowy może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Zdaniem Strony decyzja organu oparta była nie na omyłce (pisemnej) czy błędzie rachunkowym lecz na wyjaśnieniach osoby zupełnie nie związanej ze spółką, której decyzja dotyczyła. Nazwisko osoby, na której wyjaśnienia powołał się organ podatkowy nie było nawet w najmniejszym stopniu w brzmieniu zbliżone do nazwiska osoby upoważnionej do składania wyjaśnień w zakresie dotyczącym spółki A. sp. z o.o.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjne we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na oddalenie.

Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie

do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 1 sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 22 maja 2018 r. nr [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki zawartej w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] ,

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. dnia 22 maja 2018 r. wydał postanowienie, na mocy którego w treści swojej decyzji z dnia 12 kwietnia 2018 r., nr [...] , na stronie pierwszej w wersie trzynastym wykreślono "Pana R.P." a wpisano "A." Sp. z o.o., jako podmiot wnoszący odwołanie. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wyjaśniono przy tym, że jako podmiot, który wniósł odwołanie wskazano R.P., podczas gdy odwołanie zostało wniesione przez A. Sp. z o.o., co wynika wprost ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie oraz treści decyzji z dnia 12 kwietnia nr [...] , w tym wskazania jej adresata.

Skarga okazała się niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia 1 sierpnia 2018 r. nr [...] nie narusza prawa, co byłoby podstawą wyeliminowania go z obrotu prawnego.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się do oceny, czy wystąpiły przesłanki z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, umożliwiające organowi podatkowemu sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki w decyzji tego organu z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] która została wydana po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] o odmowie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę.

Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do treści art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Wymienione w powyższym przepisie błędy i omyłki muszą przy tym być oczywiste. Oczywistość ta może wynikać z treści postanowienia, sentencji i uzasadnienia lub akt sprawy, stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Wskazuje też jednoznacznie, że w tym trybie można naprawić jedynie oczywiste przeoczenia, czy zastosowanie niewłaściwego słowa, litery, czy cyfry lub też inną omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, która co do zasady nie wpływa na treść i znaczenie prostowanego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się rozumienie pojęcia oczywistej omyłki jako błędu, który nie wpływa na znaczenie merytoryczne aktu administracyjnego a jego charakter nie budzi wątpliwości w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy lub stanu prawnego. Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w wyroku NSA z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK1830/10 (dostępny w bazie orzeczeń na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl, tak jak i pozostałe przytoczone poniżej orzeczenia), w którym podkreślono, że tryb określony w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje jedynie prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne, a sprostowanie decyzji nie może prowadzić do zmiany jej treści. Podobnie orzekł NSA w wyroku z tego samego dnia (23 lutego 2012 r. ), sygn. akt II FSK 1829/10, stwierdzając, że w trybie z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Podobnie w wyroku z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1046/13, NSA stwierdził, że art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej odnosi się do takich wad decyzji, które charakteryzują się cechą oczywistości. Oznacza to, że owa cecha stanowi granicę dopuszczalności sprostowania w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej.

Analiza akt rozpoznawanej sprawy dowodzi, że zakwalifikowanie przez organ podatkowy, jako oczywistej omyłki, podania na stronie pierwszej w wersie trzynastym decyzji z dnia 12 kwietnia nr [...] jako podmiotu, który wniósł odwołanie – R.P., podczas gdy odwołanie zostało wniesione przez A. Sp. z o.o., w żadnym razie nie zmieniło istoty rozstrzygnięcia i nie miało żadnego wpływu na prawa i obowiązki Strony (tak też WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 17.01.2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1270/16 czy też WSA w Warszawie w wyroku z dnia z 2.06.2015 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2999/14).

Z akt sprawy wynika bowiem wyraźnie, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. prowadził postępowanie odwoławcze na skutek wniesionego przez Stronę, reprezentowaną przez R.S. - Prezesa Zarządu Spółki, odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] i to do Spółki została skierowana decyzja, następnie odebrana przez R.S. Tym samym brak jest podstaw do zgodzenia się z poglądem, że nieprawidłowe wskazanie w sentencji decyzji podmiotu składającego odwołanie stanowiło istotny błąd formalny, mogący mieć wpływ na prawidłowość wydanego w sprawie kończącego aktu administracyjnego.

Prawidłowo, w ocenie Sądu, zastosowano tryb rektyfikacji decyzji wobec wystąpienia omyłki o charakterze oczywistym. Sprostowaniu podlegała bowiem jedynie nazwa podmiotu wnoszącego odwołanie. Sprostowanie to nie zmieniło żadnych ustaleń poczynionych w sprawie, nie miało też wpływu na jej rozstrzygnięcie. Nie ulega wątpliwości, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia nr [...] została skierowana do Strony postępowania w rozumieniu art. 133 Ordynacji podatkowej. Z treści decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia nr [...] jednoznacznie przy tym wynika, o prawach i obowiązkach jakiego podmiotu rozstrzygał organ podatkowy.

W ocenie Sądu organ nie przekroczył w niniejszej sprawie granicy dopuszczalności sprostowania, a więc "oczywistości" błędu. Powyższe sprostowanie znajdowało uzasadnienie w treści art. 215 Ordynacji podatkowej.

Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.