Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 390/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji przyznającej zasiłek p o s t a n a w i a przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data na prezentacie), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z treści oświadczenia zawartego na druku PPF wynika, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...] złotych brutto i zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni [...] m2.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała, iż poniesienie przez nią kosztu ustanowienia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu bowiem przez stronę skarżącą minimalnego kosztu ustanowienia radcy prawnego w kwocie brutto wynoszącego ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy 295,20 złotych (§2 ust. 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 490 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie jej kwota [...] złotych brutto. Zdaniem referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Z tego powodu referendarz sądowy uznał, że poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.