Postanowienie NSA, sygn. akt I GNP 11/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 285f § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi [...] o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I GSK 190/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 614/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na rozprawie skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 29 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 614/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanowił zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo oraz, na podstawie art. 31 § 1 w zw. z art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: ppsa), wyznaczyć [...] miesięczny termin do usunięcia braków w postaci powołania zarządu tej Spółki, pod rygorem zawieszenia postępowania.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ze złożonych do akt sprawy dokumentów wynika, że [...] nie ma organu powołanego do jej reprezentacji jako osoby prawnej oraz prokurenta. Jednakże ze złożonych przez Spółkę dokumentów wynika, iż powyższe braki mogą zostać uzupełnione - we właściwym trybie został ustanowiony kurator dla Spółki m.in. z zakresem uprawnień do niezwłocznego podjęcia starań o powołanie zarządu, jak również na drugą połowę maja 2017 r. zostało zaplanowane nadzwyczajne zgromadzenie wspólników. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Spółce miesięczny termin do zgłoszenia się do postępowania organu uprawnionego do reprezentacji Spółki, który w tym czasie powinien zostać powołany.

Pismem z 30 maja 2017 r. strona złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego prawomocnego postanowienia NSA z 25 maja 2017 r. sygn. akt I GSK 190/17. Skarga została sporządzona przez wspólnika spółki [...].

W uzasadnieniu, wspólnik spółki wskazał, że pismem z 18 maja 2017 r. wnioskował w oparciu o art. 58 ppsa o odrzucenie skargi kasacyjnej oraz w oparciu o art. 189 ppsa uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, co w całości podtrzymuje. Podkreślił, że 19 sierpnia 2016 r. [...] złożył rezygnację z funkcji w zarządzie, co zostało ujawnione w KRS, tym samym w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach zarząd spółki nie był obsadzony. Zdaniem wnoszącego skargę o stwierdzenie niezgodności Spółka w okresie, w którym nie posiadała zarządu, nie mogła zainicjować skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, a co za tym idzie, nie była władna udzielić pełnomocnictwa procesowego upoważniającego doradcę podatkowego [...] do zainicjowania w jej imieniu takiego postępowania. Podniósł, że Spółka nie była wzywana do uzupełnienia powyższego braku. Na poparcie swojego stanowiska powołał m.in.: postanowienie NSA z dnia 27 marca 2017 r. sygn. akt I FZ 54/17, postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. I FSK 1867/16, orzeczenie SN z dnia 2 czerwca 2010 r. sygn. akt II PZ 15/2010, orzeczenie SN z dnia 21 luty 2013 r. sygn. akt CSK 254/12, orzeczenie SN z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt V CSK 53/12.

W piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. zatytułowanym "uzupełnienie złożonej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - postanowienia NSA I GSK 190/17 z dnia 25.05.2017 r." - wspólnik spółki [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie do tego pisma została załączona kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 maja 2017 r. (sygn. akt VII Ga 130/17).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2017 r. sygn. akt I GSK 190/17, podlega odrzuceniu z uwagi na niespełnienie wymogu, o którym mowa w art. 285f § 3 ppsa .

Zgodnie z treścią art. 285f § 3 ppsa, znajdującego się w dziale VIIa ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulującego postępowanie w sprawie skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Artykuł ten przewiduje odesłanie do art. 175 § 1 ppsa, który stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. W niniejszej sprawie nie zachodzi jednak sytuacja przewidziana w § 2 i 3 tego artykułu, tym samym warunkiem formalnym prawidłowego złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest sporządzenie i wniesienie jej przez profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat lub radca prawny. Ponieważ artykuł ten stosowany jest na mocy art. 285l ppsa odpowiednio, przyjmuje się, że stosowany jest wprost, bądź z pewnymi modyfikacjami wynikającymi z właściwości instytucji, do której ma być stosowany. Należy podkreślić, że postępowanie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest szczególnym postępowaniem, obwarowanym bardziej restrykcyjnymi warunkami formalnymi dotyczącymi wymogu reprezentacji strony przez profesjonalnych pełnomocników, niż zwyczajne postępowanie sądowoadministracyjne.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2017 r. sporządzona i wniesiona została osobiście przez wspólnika skarżącej spółki - [...]. Utrwalone jest stanowisko doktryny i judykatury, iż niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ppsa jest brakiem nieusuwalnym skargi i uzasadnia jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia braku (art. 285f § 3 ppsa; por. np. postanowienie NSA z 11 lipca 2012 r. sygn. akt II ONP 3/12). Przy tym regulacja ta nie narusza Konstytucji RP, w tym prawa do sprawiedliwej procedury (por. np. uzasadnienie wyroku TK z 12 lipca 2011 r., SK 49/08, uzasadnienie wyroku TK z 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11). Zatem, biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia NSA z 25 maja 2017 r. podlega odrzuceniu na mocy art. 285f § 3 ppsa.

Na marginesie wskazać należy, że nie jest to jedyny dostrzeżony brak skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowy nadzwyczajny środek zaskarżenia nie spełnia wymogów wskazanych w art. 285e § 1 pkt 1, 3 i 4 ppsa. Strona nie wskazała bowiem czy zaskarża dane orzeczenie w całości, czy też w części, nie wskazała żadnego przepisu czy też normy, z którą zaskarżone orzeczenie, zdaniem strony, jest niezgodne, jak również nie uprawdopodobniła spowodowania (nie podjęła takiej próby) wyrządzenia stronie szkody przez wydanie orzeczenia, o którego stwierdzenie niezgodności z prawem wystąpiła.