Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1059/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku W składzie Przewodniczący sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 czerwca 2003r., Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie skierowania na badania lekarskie w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odmówiło A. H. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 marca 2003r. kierującej skarżącego na badanie lekarskie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż decyzję pierwszoinstancyjną skarżący odebrał w dniu 22 marca 2003r.

Termin do złożenia odwołania upływał w dniu 16 kwietnia 2003r.

Odwołanie zostało złożone bezpośrednio w organie I instancji w dniu 18 kwietnia 2003r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Odwołujący się wskazał, że nie mógł złożyć odwołania w terminie bowiem ze względu na złą informację uzyskaną od urzędników organu I instancji nie orientował się, że do tego celu niezbędna jest komisja lekarska. Ze względu na cenę ( która była dla niego zbyt wysoka) zrezygnował badania. W ocenie organu odwoławczego A. H. nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy.

Powyższe postanowienie zaskarżone zostało przez A. H. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Obok kwestionowania przesłanek, na jakich oparte zostało zaskarżone przezeń postanowienie, domaga się on przede wszystkim rozpatrzenia jego żądania dokonania wymiany prawa jazdy.

Wojewódzki Sad Administracyjny uznał, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Niniejsza sprawa na wniosek strony rozpatrzona została w trybie uproszczonym. A. H. w dniu 6 kwietnia 2004r. złożył taki wniosek, stąd też Sąd działając w oparciu o art. 119 § 1 pkt. 2 cytowanej ustawy rozpatrzył skargę na posiedzeniu niejawnym.

Skarga okazała się w zupełności chybioną nie zachodzą bowiem jakiekolwiek podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie niezgodne jest z prawem.

W związku z treścią samej skargi, będącej w istocie skierowaną nie wobec postanowienia odmawiającego przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania, lecz kwestionującą nie podlegającą zaskarżeniu - ze względu na niewyczerpanie toku instancji -decyzję organu pierwszej instancji kierującej skarżącego na badanie lekarskie, wskazać należy, iż jakkolwiek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany granicami skargi, tj. treścią jej żądań i zarzutów, z urzędu badając zgodność z prawem działań organów administracji publicznej, to jednakże zakres jego kognicji ogranicza się do zaskarżonego aktu lub czynności, a to oznacza, że w rozpatrywanej sprawie kontroli sądowej podlegać może wyłącznie zaskarżone postanowienie w przedmiocie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Stosownie do przepisu art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy na wniosek zainteresowanego termin przywrócić, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zaś podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny, spełniając jednocześnie czynność, dla której był określony termin. Wynika z powyższej regulacji, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.

W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Decyzję organu pierwszej instancji odebrał w dniu 19 marca 2003r. Odwołanie zaś wniósł w dniu 18 kwietnia 2003r. Tymczasem - w ocenie Sądu - ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 7 kwietnia 2003r. ( ostatni dzień terminu przypadał w sobotę 5 kwietnia 2003r., sobota zaś uznawana jest w orzecznictwie za dzień ustawowo wolny od pracy, stąd też za ostatni dzień terminu przyjąć należało pierwszy dzień powszedni tj. poniedziałek 7 kwietnia 2003r.).

Jako przyczynę uchybienia, terminowi skarżący wskazał fakt, iż urzędnicy mylnie poinformowali go, że wystarczy badanie jednego lekarza i jednocześnie wskazał, iż 14 kwietnia 2003r. dopiero uzyskał informację, iż konieczne jest badanie lekarza medycyny pracy, co potem i tak okazało się nieprawdą gdyż konieczne byłoby zwołanie komisji lekarskiej. W dniu 18 kwietnia skarżący dowiedział się, iż konieczne jest powołanie komisji lekarskiej oraz że będzie musiał za to zapłacić 120 zł - wówczas złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji.

Samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, koniecznym jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Sam zresztą wskazał, iż nie zna przepisów prawa. Natomiast nieznajomość prawa nie może stanowić przesłanki mogącej uprawdopodobnić brak winy. Skarżący winien dołożyć minimalnej staranności przy wykonywaniu obowiązku poddania się badaniom lekarskim i gdyby to uczynił we właściwym czasie z należytą starannością zdążyłby zakwestionować decyzję kierująca go na badanie w ustawowym terminie 14-stu dni od dnia doręczenia.

Stąd też zasadnym było wydanie przez organ odwoławczy postanowienia odmawiającego przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania.

Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie niezgodne jest z przepisami prawa, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- publikacja jak wyżej).