Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2114/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Kultury
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Asesor WSA Jacek Fronczyk Protokolant Monika Niewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Kultury decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. Nr 118 z 2003 r., poz. 1112 ze zm.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odmówił H. L. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

W uzasadnieniu podał, że wyżej wskazana nauczycielka [...] w Zespole Państwowych Szkół [...] w W. w terminie złożyła wniosek o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego wraz ze stosowną dokumentacją, zaś komisja kwalifikacyjna w dokonanej przez siebie ocenie przyznała jej [...] punktów - średnia arytmetyczna przyznanych punktów wyniosła [...] punktów (po odrzuceniu jednej najwyższej i jednej najniższej punktacji), zatem średnia uzyskana przez nauczycielkę jest niższa niż wymagana średnia arytmetyczna wynosząca co najmniej 7 punktów wymaganych do akceptacji. Komisja wskazała, że dokumentacja i przeprowadzona rozmowa nie potwierdziły spełnienia wymagań kwalifikacyjnych, w szczególności wobec braku uzyskania pozytywnych efektów wdrożonego przedsięwzięcia, a także dzielenia się swoją wiedzą i doświadczeniem z innymi pracownikami szkoły.

Komisja kwalifikacyjna uznała zatem za niewystarczający do uzyskania akceptacji stopień i poziom realizacji wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593), co nie daje podstaw do wydania zaświadczenia o akceptacji.

W konkluzji Minister Kultury stwierdził, iż wobec braku jednego z warunków wymaganych do nadania stopnia awansu zawodowego, określonych w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, podjął decyzję odmowną.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy H. L. uznała powyższą decyzję za krzywdzącą i niesprawiedliwą, gdyż spełniła poszczególne wymagania wynikające z powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. W dalszej części wniosku obszernie odniosła się do wskazanych w decyzji Ministra Kultury z dnia [...] lipca 2005 r. zastrzeżeń Komisji.

Minister Kultury decyzją z dnia [...] października 2005 r. nr [...], podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa oraz art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że po zapoznaniu się z zarzutami zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji postępowania komisji kwalifikacyjnej, a nadto zapoznaniu się z wyjaśnieniami przewodniczącej komisji, nie stwierdził uchybień formalno - prawnych w jej postępowaniu, skutkujących uchyleniem decyzji o odmowie nadania nauczycielce stopnia awansu zawodowego.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. L. zarzuciła naruszenia formalno - prawne w postępowaniu komisji kwalifikacyjnej, tj. brak powiadomienia o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi przez komisję materiałami: protokołem posiedzenia; punktacją uzyskaną od poszczególnych członków komisji; brak informacji o zakresie rozpatrywania odwołań przez Ministra Kultury; brak wezwania do uzupełnienia dostrzeżonych przez komisję braków w przedłożonej dokumentacji.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi wskazał, że H. L. została poinformowana o przysługujących uprawnieniach, tj. możliwością wypowiedzenia się co do zebranych materiałów. W kwestii dotyczącej zakresu rozpoznawania odwołań przez Ministra Kultury, organ podkreślił, że nie posiada kompetencji do oceny merytorycznej dorobku nauczyciela, jako organ odwoławczy, rozpatrujący wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Rozpatrując odwołania nauczycieli Minister Kultury odnosi się jedynie do strony formalno - prawnej postępowania. Natomiast w kwestii braków dokumentacji to protokół analizy formalnej dokumentacji nie wskazuje na wystąpienie takich braków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez, m.in. kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Skarga oceniana w tym aspekcie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a - 3, odbycie stażu, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1 - 3 zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela, o której mowa w art. 9c ust. 6 oraz w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie.

Powyższa regulacja wskazuje zatem, iż do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego konieczne jest spełnienie łącznie wszystkich ww. trzech przesłanek.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca H. L. bezspornie spełniła dwie pierwsze z wymienionych przesłanek, natomiast nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Zatem w myśl przepisu art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela, właściwy w sprawie Minister Kultury (art. 9b ust. 4 pkt 4), odmówił nauczycielce nadania stopnia awansu zawodowego.

Zauważyć należy, że użyte w omawianym przepisie słowo "odmawia" wskazuje, że nie mamy w takim przypadku do czynienia z uznaniową decyzją organu administracji publicznej, co powoduje, że w sytuacji braku jednej z przesłanek jest on zobligowany do wydania decyzji odmownej.

Odnosząc się natomiast do braku akceptacji komisji kwalifikacyjnej należy podnieść, że jej rozstrzygnięcie jest niewątpliwie aktem podjętym w toku wewnętrznego postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego, kończącym się decyzją o nadaniu lub odmowie nadania takiego stopnia.

Postępowanie to składa się z kilku powiązanych ze sobą etapów, zaś podejmowane na poszczególnych etapach tego postępowania akty i czynności właściwych organów, w tym rozstrzygnięcie komisji kwalifikacyjnej, nie mogą być traktowane, jako samodzielne decyzje administracyjne. Nie kończą one bowiem sprawy o nadanie lub odmowę nadania stopnia awansu zawodowego i z tego powodu mogą być kontrolowane dopiero w ramach oceny końcowego rozstrzygnięcia.

Jednakże należy podkreślić, iż rozstrzygnięcie komisji, a także ocena jej pracy i sposobu procedowania sprowadza się jedynie do zbadania jej pod kątem formalnym. Dlatego też Sąd bada przede wszystkim, czy komisja kwalifikacyjna podjęła postępowanie na wniosek nauczyciela (art. 9b ust. 2), czy jej prace zostały przeprowadzone w wyznaczonym terminie (art. 9b ust. 3), czy powołał ją właściwy organ i czy jej skład był prawidłowy (art. 9g ust. 3 ustawy - Karta Nauczyciela i § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli - Dz. U. Nr 260, poz. 2593), czy postępowanie było poprzedzone analizą formalną dokumentacji i czy komisja przeanalizowała dokumentację (§ 11 i § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia), a nadto, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte w obecności co najmniej 2/3 składu członków i przez wszystkich podpisane i czy każdy z członków oceniał spełnienie przez nauczyciela wymagań według skali punktowej od 0 do10, a końcowy wynik - średnia arytmetyczna punktów wynosi co najmniej 7 punktów. Powyższe oznacza, że Sąd badając prawidłowość decyzji właściwego organu nie jest uprawniony do merytorycznej oceny rozstrzygnięcia komisji, w szczególności zastosowania w zakresie dozwolonej skali, punktacji przez poszczególnych członków komisji.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one chybione, gdyż przewodniczący komisji kwalifikacyjnej przy piśmie z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] poinformował H. L. o braku możliwości wydania przez komisję kwalifikacyjną zaświadczenia o akceptacji oraz o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 kpa, tj. możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów. Wskazać należy, iż skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej w tym zakresie uprawnień.

Odnosząc się do pozostałych dwóch zarzutów skargi należy stwierdzić, że jak trafnie podniósł organ, Minister Kultury nie posiada kompetencji do oceny merytorycznej dorobku nauczyciela, jako organ odwoławczy rozpatrujący wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy o nadanie stopnia awansu zawodowego i rozpatrując odwołania nauczycieli, odnosi się jedynie do strony formalno - prawnej postępowania. Natomiast gdy chodzi o braki dokumentacji, to protokół analizy formalnej nie wskazuje na ich wystąpienie.

Skoro zatem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, skargę jako niezasadną należało oddalić.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.