Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 150/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. H. o przyznanie prawa pomocy na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia przyznać T. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

T. H. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że jest ona osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w kwocie 1712,47 zł miesięcznie. Według oświadczenia, wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Z jedynego źródła jej dochodu – emerytury – prowadzona jest egzekucja komornicza w miesięcznej kwocie 540,39 zł, ponadto stałe koszty jej utrzymania i rehabilitacji wynoszą około 750 zł (czynsz, energia elektryczna, leki, koszty rehabilitacji). Pozostała kwota około 500 zł wydatkowana jest na wyżywienie, środki czystości i inne niezbędne potrzeby. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej dochody są na tyle niskie, że nawet nie stać jej na zakup okularów progresywnych, ani na pokrycie kosztów rehabilitacji, która jest niezbędna z uwagi na stan jej zdrowia.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016, poz.718, zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.

W ocenie referendarza, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i dochodową wnioskodawczyni: fakt niewysokich dochodów, obciążonych egzekucją komorniczą, braku majątku i oszczędności należało uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Tym samym, spełnia ona ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.