Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 245/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 124 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 131
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D., A. P. i Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia 14 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

J. von D., A. P. i Z. S. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.

Na rozprawie w dniu 13 września 2017 r. członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej oświadczył, że Z.S. zmarła w dniu 15 sierpnia 2017 r.

Skarżąca J.Von D. wniosła o dopuszczenie M. S.-R. jako uczestnika postepowania w niniejszej sprawie oraz jako następcy prawnego skarżącej Z.S. Skarżąca przedstawiła wypis z księgi wieczystej mieszkania przy ul. P. w T., z którego wynika, że Z. S. w dniu 20 marca 2001 r. podarowała córce M. T. M. przedmiotowy lokal mieszkalny.

Zarządzeniem z 4 października 2017 r. wezwano skarżących do wykazania, że M. T. M. figurująca w księdze wieczystej jako właścicielka mieszkania i M. S.-R. to ta sama osoba.

W odpowiedzi skarżący nadesłali akt małżeństwa M.S.-R. i akt darowizny mieszkania.

Zarządzeniem z 25 października 2017 r. zobowiązano skarżących J. von D. i A. P. do udzielenia w terminie 7 dni informacji czy zostało przeprowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po Z. S., a w tym wypadku do przedłożenia odpisu prawomocnego postanowienia stwierdzającego nabycie spadku po skarżącej wskazującego jej następców prawnych bądź odpisu aktu poświadczenia dziedziczenia. Wyjaśniono, że postępowanie będzie mogło być prowadzone od dnia wskazania bądź zgłoszenia się następców prawnych zmarłej albo od dnia ustanowienia kuratora spadku, w przeciwnym razie podlega zawieszeniu.

W odpowiedzi skarżący wskazali, że Z. S. nie pozostawiła po sobie żadnego spadku. Prawo własności lokalu przysługiwało od 20 marca 2001 r. M. S.-R., zaś zmarła zamieszkiwała lokal na zasadzie służebności osobistej polegającej na prawie dożywotniego nieodpłatnego korzystania z nieruchomości. W ocenie skarżących brak jest podstaw do przedłożenia dokumentu nabycia spadku po zmarłej, skoro faktycznie nie posiadała tytułu prawnego do lokalu.

Zarządzeniem z 15 listopada 2017 r. zobowiązano skarżących J. von D.i A. P. do udzielenia w terminie 7 dni informacji czy jedyną spadkobierczynią zmarłej Z.S. jest jej córka M. S.-R., jeśli są inni spadkobiercy należy ich wskazać i podać adresy zamieszkania.

W odpowiedzi skarżący wskazali, że zmarła nie pozostawiła żadnego spadku, natomiast gdyby taki istniał to M. S.-R. byłaby jedyną spadkobierczynią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Jednocześnie, w myśl § 3 ww. artykułu, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.

Stosownie jednak do art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć zawieszone z powodu śmierci strony postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, tzn. od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku.

Mając zatem na uwadze powyższe przepisy, Sąd powziąwszy informację o śmierci jednej ze skarżących – Z. S. postanowił zawiesić postępowanie sądowe. Sąd uznał, że oświadczenie skarżących, że zmarła nie pozostawiła spadku, a gdyby pozostawiła to jedyną spadkobierczynią byłaby M. S.-R. nie jest wystarczające do dalszego prowadzenia postępowania sądowego, gdyż nie wynika z niego, że zmarła nie miała innych następców prawnych poza córką.

W ocenie Sądu rozstrzygnięcie o tym, czy skarżąca posiadała interes prawny w zaskarżeniu decyzji musi się dokonać poprzez rozpoznanie skargi i wydanie wyroku, którym sąd administracyjny orzeknie, czy skarżąca miała legitymacje do wniesienia skargi skoro brała udział w obu instancjach postępowania administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny na tym etapie nie może kwestionować legitymacji skarżącej z powodu braku prawa własności do lokalu objętego postępowaniem, zaś kwestia czy posiadanie służebności mogło być związane z interesem prawnym zmarłej podlega rozstrzygnięciu w orzeczeniu rozpoznającym sprawę.

Niezależnie jednak od powyższego w świetle przywołanych wyżej przepisów art. 124 § 1 pkt 1 i art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zauważyć należy, że w razie śmierci strony postępowanie sądowe zawiesza do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Tak więc w sytuacji, gdy Sąd dysponował będzie stwierdzeniem nabycia spadku (co nie oznacza jedynie dziedziczenia majątku, a także sukcesje uprawnień i zobowiązań po zmarłej osobie) podejmie działania zmierzające do podjęcia zawieszonego postępowania. Na chwile obecną nie ustalono następców prawnych zmarłej Z. S.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.