Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 361/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Ryszard Bryk NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Kozik po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 12 września 2008 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2008r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak zaopatrzenia w wodę - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 361/08

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...].04.2008 r. nr [...] wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania K. G. od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...].02.2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na w/w kary pieniężnej w kwocie 5000,- zł.

W podstawie prawnej powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 4, art. 6 ust. 2 i art. 28 ustawy z dnia 16.12.2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2006 r., nr 17, poz. 127, ze zm./, art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 lit. b, art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29.01.2004 r. o Inspekcji weterynaryjnej /Dz. U. z 2004 r., nr 33, poz. 287/, rozporządzenie WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych /Dz. U. UE.L.04.139.1/, rozporządzenie WE nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego /Dz. U.UE.L.04.139.55/, art. 54 rozporządzenia WE nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt /Dz. U. UE.L.04.165.1/ i rozporządzenie Ministra Rozwoju Rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 19.12.2006 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2007, nr 2, poz. 22/.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych wynika, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w dniu 28.12.2007 r. w Zakładzie A. w U. własności K. G. stwierdzono brak wody w zakładowej sieci wodociągowej w czasie trwania rozbioru mięsa, oraz brak wody pitnej.

Stwierdzono również, że mimo wskazanych nieprawidłowości prowadzono rozbiórkę mięsa bez nadzoru właściciela lub osoby upoważnionej do nadzorowania tego cyklu produkcji.

Powiatowy Lekarz Weterynarii po stwierdzeniu tych nieprawidłowości decyzją z dnia [...].12.2007 r. nakazał zawieszenie produkcji w tym zakładzie do czasu usunięcia awarii w dostawie wody, decyzja ta uzyskała walor decyzji ostatecznej.

W/w uchybienia spowodowały wszczęcie postępowania z urzędu zmierzające do wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej na podstawie art. 26 ustawy z dnia 16.12.2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2006 r., nr 17, poz. 127/.

Pismem z dnia 30.01.2008 r. właścicielka w/w zakładu K. G. złożyła oświadczenie, w którym wyjaśniła, że brak wody w zakładzie w dniu 28.12.2007 r. spowodowany został zamarznięciem rury i w tym samym dniu zostały podjęte działania zmierzające do usunięcia tej awarii. Odnośnie nieobecności w dniu kontroli wyjaśniła, że w tym okresie była na zwolnieniu lekarskim, lecz upoważniła swoją pełnoletnią córkę do nadzoru nad pracą w zakładzie.

Powiatowy Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...].02.2008 r. nr [...] działając na podstawie art. 27 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16.12.2005 r.

o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2006 r., nr 17, poz. 127/ § 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19.12.2006 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2007 r., nr 2, poz. 22/ oraz art. 3 ust. 1 i 2 pkt 5 lit. a, art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 29.01.2004 r. o Inspekcji weterynaryjnej /Dz. U. z 2007 r., nr 121, poz. 842/ i art. 104 k.p.a. wymierzył

K. G. karę pieniężną w kwocie 5000,- zł za naruszenie przepisów wymienionych w art. 26 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego w zw. z § 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia wobec stwierdzenia niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 lit. a rozdziału VII załącznika nr 2 do rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych.

W odwołaniu do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii odwołująca K. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, wyjaśniła, że awaria w dostawie wody została usunięta w tym samym dniu. Brak wody spowodowany został nagłym zamarznięciem wody w rurach, co zdarzyło się po raz pierwszy od 16 lat prowadzenia przez nią tego zakładu. Nadto, aby zapobiec powtórzeniu się podobnej sytuacji zostały zamontowane dodatkowo zawory, które umożliwią doprowadzenie wody w przypadku zamarznięcia. W dniu kontroli była nieobecna ponieważ przebywała na zwolnieniu lekarskim, odpowiedzialnym w tym czasie za nadzór nad produkcją był S. G. oraz jej dorosła córka K. G.

Rozpoznając odwołanie Wojewódzki Lekarz Weterynarii nie uwzględnił odwołania. Wyjaśnił, że niekwestionowany jest fakt, że w trakcie przeprowadzonej kontroli przez Powiatowego Lekarza Weterynarii stwierdzono brak wody pitnej w trakcie prowadzonej produkcji w tym zakładzie, co spowodowało wydanie decyzji o zawieszeniu produkcji w tym zakładzie do czasu zapewnienia wody w sposób określony rozporządzeniu WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych. W/w decyzja została doręczona odwołującej z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Wobec niezłożenia odwołania uzyskała ona walor decyzji ostatecznej.

Powiatowy Lekarz Weterynarii sprawując nadzór z ramienia inspekcji weterynaryjnej nad zakładem był zobowiązany do wyegzekwowania przestrzegania przez podmioty zobowiązane przepisów obowiązujących w zakresie warunków produkcji i jakości zdrowotnych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, które mają bezpośredni wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa i zdrowia człowieka. W oparciu o powołane przepisy wskazane w sentencji zaskarżonej decyzji zawiesił produkcję w w/w zakładzie wobec stwierdzenia tych nieprawidłowości, a w konsekwencji był zobowiązany do wymierzenia grzywny zgodnie z powołanym rozporządzeniem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca K. G. wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zwrot zapłaconej kary w kwocie 5000,- zł wraz z odsetkami oraz zwrot kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumentację jak w odwołaniu, a nadto wyjaśniła, że usunięcie awarii i działania naprawcze zmierzające do nie powtórzenia się podobnej sytuacji zostały wykonane 27 dni przed otrzymaniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania przez Powiatowego Lekarza Weterynarii co do wymierzenia kary pieniężnej, a nadto zapłacenie tejże kary powoduje ujemne skutki finansowe dla firmy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Decyzja będąca przedmiotem skargi została wydana w oparciu przepis art. 4, art. 6 ust. 2 i art. 28 ustawy z dnia 16.12.2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2006 r., nr 17, poz. 127, ze zm./, art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 lit. b, art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29.01.2004 r. o Inspekcji weterynaryjnej /Dz. U. z 2004 r., nr 33, poz. 287/, rozporządzenie WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych /Dz. U. UE.L.04.139.1/, rozporządzenie WE nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego /Dz. U.UE.L.04.139.55/, art. 54 rozporządzenia WE nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt /Dz. U. UE.L.04.165.1/ i rozporządzenie Ministra Rozwoju Rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 19.12.2006 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz. U. z 2007, nr 2, poz. 22/.

Niekwestionowany w sprawie jest stan faktyczny sprawy, który sprowadza się do stwierdzenia faktu, że w dniu 28.12.2007 roku w Zakładzie A w U. własności K. G. prowadzono rozbiórkę mięsa mimo braku wody w zakładowej sieci wodociągowej i nie zapewnienia innego sposobu dostarczania wody pitnej.

Zostały w ten sposób naruszone przepisy określone w art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r o produktach podchodzenia zwierzęcego / Dz.U z 2006 r Nr 17 poz. 127 ze wskazaniem na przepisy określone w załączniku II rozdziału I ust.4, rozdziału VII ust.1 lit. a , rozdziału VIII ust.1 rozporządzenia WE 852 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r w sprawie higieny środków spożywczych /Dz.Urz/ .UE L.04.165.1 oraz I rozdziału III ustęp rozporządzenia WE nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r stanowiące szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego /Dz.Urz. UE L.04.139.55/.

Naruszenie w/w przepisów dało podstawę prawną Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii do wydania decyzji o zawieszeniu produkcji w tym zakładzie do czasu zapewnienia w tym zakładzie wody. / Decyzja z dniu [...] grudnia 2007 roku nr [...] , doręczona w dniu 28.12.2007 r. osobie upoważnionej do prowadzenia zakładu pod nieobecność właściciela tj. synowi skarżącej S. G./ W decyzji umieszczone zostało pouczenie o sposobie i terminie odwołania , z którego to środka odwoławczego skarżąca nie skorzystała /oświadczenie złożone na rozprawie w dniu 12.09.2008 rl zatem decyzja ta uzyskała walor decyzji ostatecznej.

W takiej sytuacji zaskarżona decyzja jest konsekwencją stwierdzonego w dniu 28 grudnia 2007 r naruszenia obowiązków przez skarżącą określonych w ust. 1 lit a załącznika II rozdziału VII do rozporządzenia WE Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r w sprawie higieny środków spożywczych.

Naruszenie wymienionego obowiązku /brak wody w czasie rozbiórki mięsa/ stanowiło podstawę do nałożenia kary pieniężnej stosownie do art. 26 ust.1 pkt 1 lit.a i art. 27 ust.1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz.U. z 2006 r. Nr 17 poz. 127 w zw. z § 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2006 r w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego /Dz.U. z 2007 r. Nr 2 poz. 22 ze zm./.

Przyczyny awarii, oraz dokonane zabezpieczenia w przypadku powtórzenia się podobnej sytuacji nie mogą stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji bowiem nie znajdują wsparcia w/w przepisach.

W tym stanie sprawy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego też skargę oddalił stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.