Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1012/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 20, art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 664/15 w sprawie ze skargi W. S., Z.P., G. S. i J. S. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2015 r. znak: [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 664/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 wyroku odrzucił skargę W.S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [..] kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, zaś w pkt 2 wyroku oddalił skargę W. S. i Z. P. na w/w decyzję.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Starosta [..] decyzją z dnia [..] października 2007 r. nr [..] udzielił [..] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych częściowo podpiwniczonych w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki i l budynek jednorodzinny) z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodnokanalizacyjną, c.o., gazową i zjazdem z drogi gminnej (dz. nr [..]), zlokalizowanego na działce nr [..] w miejscowości P., gmina Z.

13 marca 2009 r. M. S. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w tej sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a.

Po wznowieniu postępowania w sprawie, Starosta [..] decyzją z dnia [. ] maja 2011 r. orzekł o odmowie uchylenia decyzji z dnia [..] października 2007 r.

Zaskarżoną decyzją z dnia [..] kwietnia 2015 r., Wojewoda [..], po rozpoznaniu odwołania M. S. od w/w decyzji, utrzymał decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że M. S. do wniosku o wznowienie postępowania dołączyła kserokopię protokołu ugody z dnia 27 kwietnia 1994 r., zawartej pomiędzy M. S. a B. K., z której wynika inny przebieg granic pomiędzy działką nr [..] (należącą do M.S.) a działką nr [..] (działka inwestycyjna), niż jest uwidoczniony w dokumentach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy. Zgodnie z kopią powyższej ugody sporna inwestycja zlokalizowana została częściowo działce nr [..], co oznaczałoby, iż inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do całego terenu inwestycji. Organ stwierdził, że analiza akt sprawy wykazała, iż zatwierdzony skarżoną decyzją projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na aktualnym podkładzie geodezyjnym, a treść mapy sytuacyjno-wysokościowej przyjęta do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w [..] w dniu [..] maja 2007 r., wyklucza, że planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M.S. Analiza dokonana przez organ odwoławczy wykazała nadto poprawność ustaleń organu I instancji w zakresie dotyczącym obszaru oddziaływania inwestycji, na podstawie którego ustalono krąg stron postępowania, z wyłączeniem M.S.

Rozpoznając skargi od powyższej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w odniesieniu do skargi wniesionej przez W. S. i Z. P. (następców prawnych M. S.) wskazał, że w aktach sprawy organu I instancji znajduje się pismo uzyskane w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, zgodnie z którym Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. potwierdził poprawność przebiegu granic przestawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. Załączona do wniosku o wznowienie postępowania przez M. S. treść protokołu ugody wzbudziła wątpliwości Referatu Ewidencji i nie jest w jego ocenie, dokumentem wprost uprawniającym do wydania decyzji o zmianie przebiegu granicy działki nr [..] i [..]. Wątpliwości tamtejszego organu budziła treść klauzuli ujawnionej na ugodzie, wskazująca na okoliczność prowadzenia postępowania przed Sądem, które winno było się zakończyć wydaniem postanowienia rozstrzygającego w tej sprawie. Strona jednak nie przedstawiła takiego postanowienia, podobnie jak decyzji organu gminy kończącej postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości. W takich okolicznościach przedstawiany materiał dowodowy świadczący o tytule prawnym M.S. do nieruchomości nie jest jednoznaczny i nie powoduje zmian w ujawnionym w ewidencji gruntów przebiegu granic.

W przekonaniu Sądu, organ II instancji trafnie, gdyż w oparciu o prawidłowo zgromadzony i wiarygodny materiał dowodowy, opierający się na oryginałach dokumentów i urzędowo zweryfikowanych faktach co do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnym podkładzie geodezyjnym i okoliczności przyjęcia treści mapy sytuacyjno-wysokościowej do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w K., podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu I instancji, że w sprawie nie potwierdziła się przesłanka wskazywana przez M. S., iż planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M. S. Zdaniem Sądu, skarżący w kontrolowanej sprawie nie wykazali przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługują się w celu wykazania zasadności swojego wniosku, jest zdolna wywołać skutek prawny.

Sąd podzielił stanowisko organu I instancji co do sposobu ustalenia obszaru oddziaływania, na podstawie którego określono strony postępowania. Sąd nie stwierdził naruszenia interesów prawnych w świetle norm prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, których zaistnienie w sprawie mogłoby uzasadniać udział M. S. w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Działka nr [..] w P. zapewniony będzie miała dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, odległości zabudowy od granicy, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w przepisach ww. rozporządzenia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. S., zaskarżając wyrok w części w zakresie pkt 2 wyroku i zarzucając mu:

1. naruszenie prawa materialnego, a to przepisu art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię pojęcia obszaru oddziaływania obiektu, poprzez uznanie, iż obszar ten ograniczony jest tylko do nieruchomości objętej inwestycją, podczas gdy zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwa termin obszar oddziaływania obiektu należy odczytywać w ten sposób, że stronami będą właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości położonych w zasięgu takiego oddziaływania inwestycji, które ma określony ujemny wpływ na nieruchomości w otoczeniu tej inwestycji. Nie ma zatem znaczenia, czy zachodzi tutaj sąsiedztwo, ani to, czy jest ono bezpośrednie, gdyż obszar oddziaływania obiektu może obejmować tereny dalej położone,

2. naruszenie prawa materialnego, a to przepisu art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na odmówieniu przyznania skarżącej M.S. a w wyniku tego także jej następcom prawnym przymiotu strony z uwagi na brak wykazania przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługuje się skarżąca może wywołać skutek prawny i w zupełności pominięcie przy wydawaniu zaskarżonego wyroku, iż skarżącej M. S. mógł zostać przyznany atrybut strony z uwagi na fakt, iż nieruchomość w/w osoby pozostaje w obszarze oddziaływania obiektu,

3. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu skargi pomimo braku wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i dokonania ustaleń z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej przez organy obu instancji. Jak również poprzez brak rozważenia, czy działka [..] będąca bezspornie własnością skarżącej M. S., a obecnie następców prawnych pozostawała w obszarze oddziaływania obiektu,

4. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 8, 9, 10 § 1 K.p.a. poprzez brak ustosunkowania się Sądu I instancji co do naruszenia przez organy obu instancji podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a to zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, zasady informowania stron oraz zasady czynnego udziału stron w postępowaniu,

5. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia, w szczególności Sąd I instancji nie wskazał, w jaki sposób zostało zinterpretowane pojęcie "obszary oddziaływania obiektu", które to naruszenie miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji nie znając motywów zajęcia takiego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiego Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zastosowanie przez Sąd I instancji środka prawnego uregulowanego w art. 151 p.p.s.a. oddalenia skargi jako nieuzasadnionej należy uznać za prawidłowe, bowiem podjęte w tej sprawie rozstrzygnięcie Wojewody [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Starosty [..] we wznowionym postępowaniu nie narusza przywołanych w podstawie zarzutu przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. Naruszenia powyższych przepisów skarżąca upatruje w błędnym ustaleniu przez organy orzekające w postępowaniu wznowieniowym stanu faktycznego sprawy i prowadzeniu tego postępowania w sposób, który nie doprowadził organy do prawidłowych ustaleń w przedmiocie kręgu stron postępowania. Argumentacja ta nie znajduje jednak odzwierciedlenia w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym sprawy. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem oceny organów administracji publicznej był całokształt materiału dowodowego sprawy, bowiem Wojewoda [..] w związku z prowadzeniem postępowania odwoławczego od decyzji z dnia [..] maja 2011 r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przesłanie całości akt sprawy, które znajdowały się w dyspozycji tego organu w związku z wniesionym przez M.S. odwołaniem od decyzji Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [..] z dnia [..] października 2007. Postępowanie wznowieniowe zostało zatem podjęte dopiero po uzyskaniu od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kompletu akt sprawy, który następnie, wraz z dodatkowym materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu wznowieniowym, stał się podstawą rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadna jest konkluzja Sądu I instancji, że postępowanie wznowieniowe prowadzone było z poszanowaniem zasad płynących z art. 7 oraz 77 K.p.a., co znalazło odzwierciedlenie w kompleksowych ustaleniach organu, które wykluczyły niezgodność oświadczenia inwestora o prawie dysponowania całą działką nr [..] na cele budowlane oraz nieprawidłowość ustalenia zasięgu obszaru oddziaływania inwestycji. Wniosek ten płynie przede wszystkim z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które odpowiada wszelkim wymogom z art. 107 § 3 K.p.a. i w sposób wyczerpujący odnosi się do wskazanych okoliczności, choć nie można pominąć także tego, że sposób prowadzenia postępowania wyjaśniającego wskazywał na inicjatywę organów w gromadzeniu materiału dowodowego, który stał się podstawą ustaleń stanu faktycznego sprawy. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się pismo uzyskane przez ten organ w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego od Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K., które miało istotne znaczenie dla ustalenia braku skutku prawnego w postępowaniu wznowieniowym dołączonej przez skarżącą do wniosku o wznowienie postępowania kserokopii protokołu ugody zawartej przez skarżącą oraz B.K., która wskazywała na odmienny od przyjętego w decyzji o pozwoleniu na budowę przebieg granic działek nr [..] i [..]. Materiał dowodowy sprawy został również uzupełniony przez materiał zebrany dla potrzeb postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [..] października 2007 r., tj. m.in. o postanowienie Sądu Rejonowego dla [..], Wydział I Cywilny, sygn. akt [..], z którym powiązany jest przedstawiony przez skarżącą protokół zawarcia ugody i którym to postanowieniem umorzono postępowanie sądowe w tej sprawie. Te okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, świadczą o zapewnieniu przez organy orzekające w sprawie gwarancji płynących z art. 7 oraz art. 77 K.p.a. Podstawą ustaleń faktycznych sprawy stały się oryginały dokumentów i urzędowo zweryfikowane fakty co do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnym podkładzie geodezyjnym w układzie działek, który odzwierciedla prawo do dysponowania nieruchomością objętą inwestycją na cele budowlane przez inwestora. Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, przedmiotem szczegółowych ustaleń organów była również kwestia obszaru oddziaływania inwestycji, a w konsekwencji prawidłowego ustalenia kręgu podmiotowego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, co znajduje pełne odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji zarówno organu I, jak i II instancji. Z tych powodów, wobec realizacji w toku postępowania zasad wynikających z art. 8, 9, 10 § 1 K.p.a. zarzut naruszenia tych przepisów również nie okazał się zasadny.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wszelkim standardom określonym w powołanym przepisie, w tym odnośnie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Odnośnie skargi wniesionej przez W.S. oraz J.S. Sąd I instancji wyraźnie wskazał w podstawie prawnej wyroku, że podstawą jej oddalenia jest art. 151 p.p.s.a., zaś motywy podjęcia takiego rozstrzygnięcia zostały wyczerpująco wskazane w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku.

Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 3 pkt 20 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm. - dalej Pr. bud.). Podstawą ustaleń organów administracji publicznej zaakceptowanych przez Sąd I instancji była prawidłowa interpretacja pojęcia obszaru oddziaływania inwestycji, które pozwoliło na ustalenia kręgu podmiotowego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 2 Pr. bud.). Przepis art. 3 ust. 20 Pr. bud. nie definiuje wprost pojęcia obszaru oddziaływania inwestycji, odsyłając w tym zakresie do regulacji wprowadzających ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. W sytuacji więc, gdy wynikają z nich ograniczenia w zagospodarowaniu, a zatem również w zabudowie sąsiedniej nieruchomości, należy uznać, że dana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu.

Zarówno organ I, jak i organ II instancji poczyniły ustalenia, które stały się podstawą prawidłowego określenia katalogu stron prowadzonego postępowania w oparciu o definicję obszaru oddziaływania inwestycji. Organy te prawidłowo przyjęły znaczenie ujemnego wpływu planowanej inwestycji na nieruchomości w jej otoczeniu jako rzutującego na ustalenie kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Analizując pojęcie obszaru oddziaływania inwestycji, organ I instancji wskazał, że zaprojektowane budynki spełniają wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i ich lokalizacja ze względu na te przepisy nie wpłynie na zagospodarowanie działki ewidencyjnej nr [..], co także nie spowoduje ograniczenia ewentualnego zagospodarowania na tej działce. Infrastruktura techniczna projektowana na działkach inwestora nie wprowadza żadnych ograniczeń w sposobie zagospodarowania działki należącej skarżącego. Organ II instancji zaakceptował te ustalenia, wskazując nadto, że nie stwierdza naruszenia innych norm Prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Działka nr [..] będzie miała zatem zapewniony dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały przy tym wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w obowiązujących przepisach. Powyższe oznacza, że inwestycja nie wpłynie na sytuację prawną skarżącego, wprowadzając ujemne konsekwencje jej realizacji i ograniczając możliwość zagospodarowania zgodnie z jego wolą. Zarówno organy orzekające w sprawie, jak i Sąd I instancji zasadnie uznały zatem, że nieruchomość skarżącego nie leży w obszarze oddziaływania inwestycji, a on sama nie posiada statusu strony przedmiotowego postępowania, bowiem nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego w świetle przepisów odrębnych, o których stanowi art. 3 pkt 20 Pr. bud., co mogłoby uzasadniać udział pierwotnie M. S., a później również jej następców prawnych w postępowaniu.

Zarzut naruszenia art. 28 ust. 2 Pr. bud. również nie okazał się zasadny. Skarżący upatruje podstaw tego zarzutu w błędnym przyjęciu przez organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji, że kopia protokołu zawarcia ugody przez M. S. oraz B. K. nie wywołuje skutku prawnego dla ustalenia kręgu podmiotowego postępowania oraz pominięcie przy tym faktu, że status strony mógł zostać przyznany z uwagi na to, że nieruchomość skarżącego, znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko organów w tym zakresie jest w pełni uzasadnione. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 18315 K.p.c., moc prawną ugody zawartej przed sądem ma wyłącznie ugoda zatwierdzona przez sąd. Tymczasem M. S. przedstawiła wyłącznie kserokopię protokołu zawarcia ugody, która wobec niedołączenia do wniosku dokumentu, z którego wynikałoby jej zatwierdzenie przez Sąd Rejonowy w [..], przed którym toczyło się postępowanie, nie wywołuje skutku prawnego w zakresie stanowiska w niej zawartego odnośnie przebiegu granic pomiędzy działkami nr [..] a [..]. Na powyższą okoliczność braku zawarcia w sprawie ugody sądowej wskazuje również wyraźnie B. K. w piśmie procesowym złożonym w toku postępowania administracyjnego. Stanowisko przedstawione w protokole zawarcia ugody nie mogło zatem prowadzić do podważenia ustaleń przyjętych przez Starostę [..] w decyzji z dnia [..] maja 2007 r. o prawie inwestora do dysponowania całością działki budowlanej objętej inwestycją na cele budowlane. Ponadto w ewidencji gruntów brak jest jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej postępowania rozgraniczającego dla działki [..] oraz protokołu ugody, którą dysponowała M.S. Niezależnie od argumentu natury formalnej, również merytoryczna analiza treści protokołu zawarcia ugody w odniesieniu do ustaleń organów administracji publicznej, nie prowadzi do przyjęcia ustaleń odmiennych od poczynionych w sprawie w tym zakresie. Pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. potwierdza poprawność przebiegu granic przedstawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę. W treści tego pisma znajduje się wyraźne stwierdzenie, że do dnia przekazania w wyniku wniosku złożonego przez skarżącą do Urzędu Gminy Z. w sprawie ujawnienia zmiany granic na mapie ewidencyjnej działki nr [..] zgodnie z treścią protokołu ugody, dokumentacji dotyczącej ewidencji gruntów przez Gminę Z. do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K., nie została ujawniona na mapie ewidencyjnej zmiana treści wynikająca z protokołu ugody, wobec czego należy domniemywać, że nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do ujawnienia zmiany. Jak słusznie wskazuje Sąd I instancji, przedstawione przez skarżących dowody są niekompletnymi merytorycznie i nieuwierzytelnionymi kserokopiami. Brak zatem uzasadnionych podstaw w zgromadzonym materiale dowodowym, aby przyjąć stanowisko skarżącego kasacyjnie świadczące o tytule prawnym do nieruchomości objętej inwestycją. Prawidłowa jest zatem konkluzja Sądu I instancji, że skarżący w kontrolowanej sprawie nie wykazali przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługują się w celu wykazania zasadności wniosku, jest zdolna wywołać skutek prawny w postępowaniu wznowieniowym.

Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, organy orzekające w sprawie prawidłowo przeanalizowały zasięg obszaru oddziaływania inwestycji, a kwestia ta, obok braku skutku prawnego kserokopii zawarcia ugody między M. S. a B. K. w niniejszym postępowaniu, miała kluczowe znaczenie dla przyjętych przez organy ustaleń w zakresie dotyczącym kręgu stron zarówno postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak i postępowania wznowieniowego.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.