Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 336/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.),, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2006 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. przekazał do rozstrzygnięcia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek M. M. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w B. z dnia [...] listopada 1978r. w przedmiocie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego za świadczenie emerytalne. Postanowienie to doręczono stronie 9 czerwca 2005r.

Na powyższe postanowienie M. M. w dniu 17 czerwca 2005r. złożył zażalenie.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r. uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji w całości i przekazał wyżej opisany wniosek do rozpoznania Wojewodzie [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w B. jest Wojewoda [...], jako organ wyższej instancji.

M. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2005r. wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu. Zarzucił niezgodność rozstrzygnięcia postanowienia z jego uzasadnieniem i "ze stanem prawnym sprawy".

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art. 124 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę poprzez stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2005r., uznając iż postanowienie to zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, czyli zaszła przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Zgodnie z art. 141 § 2 K.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie [...]. Oznacza to, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia zażalenia - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia o przekazaniu podania według właściwości.

Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostało doręczone skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie i terminie wniesienia zażalenia w dniu 9 czerwca 2005r., co znajduje odzwierciedlenie w załączonym do akt administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru. Otrzymanie postanowienia potwierdził własnoręcznym podpisem skarżący - M. M. W tej sytuacji bieg ustawowego terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się od dnia następnego po dacie doręczenia postanowienia, tj. od 10 czerwca 2005r., a upłynął 16 czerwca 2005r. Natomiast skarżący zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za pośrednictwem Wojewody [...], złożył w dniu 17 czerwca 2005r., co z kolei bezspornie wynika z pieczątki o treści "Sekretariat Wojewody 17 cze 2005 wpłynęło" umieszczonej na zażaleniu.

Przytoczone okoliczności świadczą niewątpliwie o wniesieniu zażalenia z jednodniowym opóźnieniem, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Organ odwoławczy, po wniesieniu zażalenia przez stronę, był zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać czy zażalenie od kwestionowanego przez odwołującego się postanowienia zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu stosownie do treści art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu zażaleniowym postanowienia ostatecznego.

Stan sprawy w dniu wydawania zaskarżonego postanowienia wskazywał na potrzebę wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia - skoro organ tego nie uczynił, tylko rozpatrzył merytorycznie wniesione zażalenie, to w sposób rażący naruszył prawo (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Powyższego obowiązku winien więc dopełnić przy ponownym rozpoznawaniu sprawy.

Sąd wobec zaistnienia przesłanki uzasadniającej stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, nie badał jego legalności od strony merytorycznej, czyli zgodności z prawem uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji i przekazania wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności według właściwości Wojewódzkie [...].

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącego o przyznanie poniesionych w sprawie kosztów postępowania sądowego nie orzeczono o ich zwrocie.