Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 307/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...]po rozpatrzeniu odwołania Z. K. Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 23 marca 2010 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Pismem z dnia 9 kwietnia 2010 r., złożonym w Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w J. w dniu 13 kwietnia 2010 r., skarżąca wniosła skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wskazaną wyżej decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, powyższą skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. przesłał Dolnośląskiemu Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W.. Skarga wpłynęła do tego organu dnia 26 kwietnia 2010 r. (data wpływu do Kancelarii Ogólnej).

W dniu 18 maja 2010 r. organ odwoławczy przesłał powyższą skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.

W odpowiedzi na skargę Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie .

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 24 maja 2010 r. o wskazanie, czy skarga złożona w tej sprawie została przesłana przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. za pośrednictwem poczty, czy też została osobiście złożona w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej we W., organ II instancji wyjaśnił, że organ I instancji przesłał do tego organu za pismem z dnia [...] r. znak:[...] dwa egzemplarze skargi. Skarga została złożona osobiście bez koperty w siedzibie organu I instancji. W dzienniku korespondencyjnym Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w J. w dniu 23 kwietnia br. odnotowano przekazanie owej skargi do organu II instancji. Natomiast nie do ustalenia jest sprawa sposobu doręczenia tego pisma procesowego do organu II instancji.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 czerwca 2010 r. Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. przesłał potwierdzoną za zgodność kserokopię strony dziennika korespondencyjnego Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w J. dotyczącą odnotowania w dniu 23 kwietnia 2010 r. faktu przekazania skargi do organu właściwego, jednocześnie wskazując, że dzień 23 kwietnia 2010 r. jest dniem nadania pisma przez organ I instancji do organu odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Powyższy przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem, że termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia skargi w terminie ustawowym do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Innymi słowy, zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien niezwłocznie przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas bądź data oddania przez sąd (organ administracji publicznej) skargi w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data wpływu do właściwego organu skargi przekazanej przez ten sąd (organ administracji publicznej) w inny sposób (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 427/09, Wspólnota 2009/44/31). W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu doręczenia decyzji, tj. w dniu 23 marca 2010 r. i upłynął z dniem 22 kwietnia 2010 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona do właściwego organu we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, złożona w dniu 13 kwietnia 2010 r. w siedzibie organu I instancji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J., tj. w organie niewłaściwym, a następnie, jak wynika z pisma procesowego organu odwoławczego z dnia 28 czerwca 2010r., została przekazana do właściwego organu w dniu 23 kwietnia 2010 r., to jest po upływie trzydziestu dni do jej wniesienia.

W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a.