Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1152/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W.-B. na zawiadomienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 2 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Naczelnika Urzędu Skarbowego postanawia: - odrzucić skargę M.W. -


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2019 r. M. W.-B. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z [...] lipca 2019 r. (nr [...]) zawierające zawiadomienie o uznaniu skargi na Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. za bezzasadną. Samo zaś działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., którego dotyczyła skarga, polegało na poinformowaniu Skarżącej o obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 r. w związku z zaakceptowaniem zeznania podatkowego przygotowanego w ramach programu "Twój e-PIT".

Skarga ta została rozpoznana w trybie przewidzianym w Dziale VIII Rozdział 2 ustawy z 1...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej jako "k.p.a."), a jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 229 pkt 7 i art. 238 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.). Organ wskazał, że do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a. nie stosuje się przepisów dotyczących sądowej kontroli administracji publicznej. Zdaniem organu, skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 K.p.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., takich jak decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek wydać decyzję, postanowienie lub inny indywidualny akt, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.).

Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 k.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06; 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; z 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07 oraz z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; a także postanowienie WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2016r., sygn. akt IV SA/Wa 309/16, CBOIS).

Biorąc pod uwagę, że przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest pismo organu, którym zawiadomiono Skarżącą o załatwieniu jej skargi w trybie przewidzianym w art. 238 § 1 k.p.a. – należy stwierdzić, że w sprawie mają zastosowanie przedstawione powyżej uwagi. Pismo to nie ma bowiem formy aktu lub czynności, o których jest mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a., nie przesądza się bowiem danej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji kończy się ono jedynie czynnością materialno-techniczną. Pismo to nie zawiera ono żadnego merytorycznego rozstrzygnięcia, nie kształtuje praw i obowiązków Skarżącej, a jedynie zawiadamia stronę o sposobie załatwienia jej skargi. Oznacza to, że nie można pisma tego uznać za inny niż decyzje i postanowienia akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.