Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1850/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2004 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; ustanowić na jego rzecz radcę prawnego.


UZASADNIENIE

Skarżący – M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Obydwoje uzyskują dochody jedynie z tytułu świadczenia przedemerytalnego w wysokości po 1.027,39 zł brutto.

Przedstawiając zestawienie miesięcznych dochodów i wydatków skarżący wskazał, że łączny dochód netto małżonków wynosi 1.751,84 zł. Z kolei wydatki to: czynsz 450 zł, media 200 zł, wyżywienie 600 zł, leki 150 zł, środki higieny osobistej 50 zł, spłata kredytu 300 zł, tj. łącznie 1.750 zł.

Skarżący wskazał, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, ani opłacić wynagrodzenie pełnomocnika.

Do wniosku skarżący załączył zeznanie podatkowe małżonków za 2014 r. decyzje ZUS o ustaleniu świadczenia przedemerytalnego, wyciąg z rachunku bankowego.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie w całości.

Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów i złożonych oświadczeń jednoznacznie wynika, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Jedynym bowiem źródłem utrzymania skarżącego i jego żony są świadczenia przedemerytalne, które w całości przeznaczane są na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych małżonków.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.