Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 152/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt I SAB/Wr 7/06 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi B. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy T. w przedmiocie zaniechania wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązań podatkowych w latach 1995-1997 w podatku od nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie 2


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołując się na art. 177 § 1, art. 178, art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną B.G. na postanowienie WSA z dnia 6 listopada 2006 r. odrzucające skargę - w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy T. w przedmiocie zaniechania wydanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązań podatkowych w latach 1995-1997 w podatku od nieruchomości

Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie WSA z dnia 6 listopada 2006 r. odrzucające skargę, jednak wobec odrzucenia tego wniosku przez Sąd I instancji postanowieniem z dnia 25 maja 2007 r. oraz nieuwzględnienia zażalenia na to rozstrzygnięcie przez NSA, wniesiona skarga kasacyjna jako spóźniona podlega odrzuceniu.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożył pełnomocnik skarżącej. Wnosząc o uwzględnienie skargi kasacyjnej, gdyż w ocenie strony WSA nie rozstrzygnął istoty sprawy. Pominął i nie badał czy istniały odsetki i czy istniał podatek, o którego umorzenie wystąpiła strona. Ponadto decyzje wymiarowe określające wysokość podatku za lata 1995-1997 oraz 1999 nie zostały stronie doręczone.

Zdaniem skarżącej Sąd I instancji odrzucił skargę nie przystępując do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, pomimo dowodów przedłożonych przez skarżącą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną wniesioną po upływie wyznaczonego terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym - art. 178 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie WSA postanowieniem z dnia 6 listopada 2006 r. odrzucił skargę strony, a następnie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącą. W dniu 12 marca 2007 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna złożona przez pełnomocnika strony wraz z wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Orzeczeniem z dnia 25 maja 2007 r. WSA odrzucił powyższy wniosek, a postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. NSA oddalił zażalenie na to orzeczenie.

Wobec powyższego WSA we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na postanowienie WSA z dnia 6 listopada 2006 r. odrzucające skargę.

Bez znaczenia dla niniejszego postępowania zażaleniowego są okoliczności, na które powołuje się skarżąca w zażaleniu dotyczące kwestii wymiaru podatku, albowiem NSA w tym postępowaniu nie rozpoznaje wniesionej skargi, a przedmiotem tego postępowania jest rozpoznanie środka zaskarżenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu jej wniesienia po upływie terminu ustawowego.

Kierując się przytoczonymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

-----------------------

2