Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 500/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 26 I 2022 r. V. L. (dalej: skarżący) zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu przewlekłe prowadzenie postępowanie dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 III 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. wezwanie pomimo dwukrotnego prawidłowego awizowania nie została podjęta przez skarżącego (k. 14 akt sądowych). Pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 24 V 2022 r., zaś drugie nastąpiło w dniu 1 VI 2022 r. Wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponadto, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wezwanie do podpisania skargi znalazło podstawę w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została podjęta przez skarżącego, pomimo dwukrotnie podejmowanych prób jej doręczenia. Pierwsze awizowanie miało miejsce

w dniu 24 V 2022 r., zaś drugie nastąpiło po 7 dniach tj. w dniu 1 VI 2022 r. Zgodnie zatem z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (tj. okres czternastu dni, na który pismo składa się

w placówce pocztowej). Należało zatem uznać, że skutek doręczenia skarżącemu wezwania nastąpił w dniu 7 VI 2022 r.

Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, a skarga nie została podpisana przez skarżącego.

Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.