Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 141/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odmówiono wyznaczenia innego sądu do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1, art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jolanta Rajewska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma W. T. z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie z wniosku W. T. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej, sygn. akt III SO/Łd 8/09 postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma W. T. z dnia 28 sierpnia 2009 r.


UZASADNIENIE

Skarżący W. T. w piśmie z dnia 28 sierpnia 2009 r. (data nadania, k. 10), które zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem wyznaczenia innego Sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w sprawie z jego wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2007 r. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo z dnia 28 sierpnia 2009, w którym skarżący wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.

Z akt sprawy wynika, że w grudniu 2007 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2008 r. pozostawiono wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie oraz wystąpił z kolejnym wnioskiem o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 10 kwietnia 2008 r. W sierpniu 2008 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 19 września 2008 r., sygn. akt I OW 104/08 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania wniosku. Zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 listopada 2008 r. pozostawiono wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów bez rozpoznania. Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. skarżący wniósł ponownie o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OW 110/09 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi do rozpoznania wniosku o wyłączenie w tej sprawie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł o podanie listy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz o wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Pismem z dnia 28 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł kolejny wniosek o wyłączenie sędziów, nie przytaczając jednak żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów. Pismo strony z dnia 28 sierpnia 2009 r. jest w istocie polemiką z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2009 r. wzywającym skarżącego do wskazania imiennie sędziów, których dotyczy wniosek oraz podania przyczyn wyłączenia. Żądanie skarżącego wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który został wyznaczony do rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd. Skarżący wskazuje na potrzebę wyłączenia kolejnych sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych, którzy rozpoznają jego wnioski, co jest następstwem negatywnej opinii skarżącego o działalności tych sądów bez względu na to, którzy sędziowie dotychczas brali udział w rozpoznawaniu jego spraw. Takie postępowanie skarżącego nie stanowi korzystania z przysługujących stronie uprawnień procesowych, ale jest działaniem obliczonym na podważenie autorytetu sądów jako takich. Żądanie skarżącego zawarte w piśmie z 28 sierpnia 2009 r. nie ma na celu zapewnienia rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 28 sierpnia 2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc nie wymaga rozpoznania.

Oznacza to, że skoro żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 28 sierpnia

2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie wymaga rozpoznania, to z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.