Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 97/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i par 3, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 i art. 123
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na przewlekłość w załatwieniu sprawy administracyjnej w sprawie utraty uprawnień związanych z zakwaterowaniem postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie M. O. uczyniła postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...], którym organ, działając na podstawie art. 37 § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu sił Zbrojnych Rzeczypospolitej polskiej (Dz. U. Nr 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), uznał za nieuzasadnione zażalenie na przewlekłość w załatwieniu sprawy administracyjnej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w sprawie utraty uprawnień związanych z zakwaterowaniem przez M. O.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwanej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Natomiast w myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy w pierwszej kolejności ustalić, czy zaskarżone postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej mieści się w wyżej wymienionym katalogu rozstrzygnięć, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Podstawą prawną wydania przez organ postanowienia z dnia 23 września 2010 r. jest przepis art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z § 1 tego artykułu, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ ten, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2).

Podkreślić należy, że organ właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 kpa wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 kpa. Postanowienie to zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku przewlekłości w załatwieniu sprawy administracyjnej - powstałych w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to zatem postanowienie kończące postępowanie. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie i nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05, publ. LEX nr 196463).

Fakt, że Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego w oparciu o art. 37 kpa oznacza, że stronie nie przysługuje prawo podważenia tego stanowiska (postanowienia) w trybie procesowym. Należy jednak zauważyć, że niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania i w tym trybie ewentualnie podważać stanowisko wyrażone przez organ działający na podstawie art. 37 kpa.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.