Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1229/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1, art. 46 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 67 par. 5, art. 220 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 427/16 o odrzuceniu skargi W. W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 427/16 odrzucił skargę W. W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami z dnia 19 maja 2016 r. wezwano skarżącego, zastępowanego przez pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono ustanowionemu pełnomocnikowi w dniu 24 maja 2016 r. W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 31 maja 2016 r., nie nadesłano pełnomocnictwa ani nie uiszczono wpisu sądowego, toteż Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

W. W. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie oraz przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych. Podniósł, że skoro pełnomocnik nie wykazał umocowania do działania, to ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków formalnych powinno zostać wysłane na adres skarżącego. Jednocześnie wyjaśnił, że nie wiedział o konieczności uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niezłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 tej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie skarga W. W. została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. W. Skarga obarczona była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w niniejszym postępowaniu, oraz brakiem fiskalnym - nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie skarżący został zatem prawidłowo wezwany do uzupełnienia powyższych braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania prawidłowo też doręczono pełnomocnikowi skarżącego. Pominąć bowiem nie można, że jak stanowi art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepis ten ma charakter obligatoryjny i nie pozwala Sądowi na wysyłanie korespondencji wprost do strony z pominięciem pełnomocnika.

Jeśli więc w niniejszej sprawie skarga została sporządzona, podpisana i wniesiona przez radcę prawnego, który wyraźnie wskazał w skardze, że reprezentuje skarżącego, to Sąd I instancji prawidłowo skierował wezwania do tego właśnie pełnomocnika. Wbrew twierdzeniom skarżącego nienadesłanie w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego nie powoduje, że radca prawny A. W. nie powinien być na dalszym etapie postępowania uznawany za pełnomocnika W. W. W konsekwencji nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi nie obligowało Sądu do wezwania bezpośrednio skarżącego do podpisania skargi, przedłożenia pełnomocnictwa czy też uiszczenia wpisu sądowego. W świetle art. 67 § 5 p.p.s.a. wezwania dokonane na adres pełnomocnika uznać należy za skuteczne. Zostały one doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 maja 2016 r. W wyznaczonym terminie nie nadesłano pełnomocnictwa procesowego ani nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Nieusunięcie wskazanych braków skargi skutkowało jej odrzuceniem. Zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zatem prawidłowe.

Wyjaśnienia wymaga, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki odrzucenia skargi wymienione zarówno w art. 58 § 1 pkt 3, jak i w art. 220 § 3 p.p.s.a. Mimo że Sąd I instancji w podstawie prawnej wydanego rozstrzygnięcia wskazał jedynie art. 220 § 3 p.p.s.a., to analiza uzasadnienia postanowienia pozwala przyjąć, że Sąd - dostrzegając nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego - zastosował również art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.