Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 668/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6267 Referendum lokalne
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Referenda
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1, art. 18, art. 65
journal: Dz.U. 2000 nr 88 poz 985
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym.
article: art. 169 ust. 1, art. 170
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 18 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 15, art. 17, art. 18, art. 23, art. 24, art. 27, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 82 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Marcin Miemiec, Protokolant Katarzyna Jastrzębska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi K. S., A. R., A. R., T. R. i T. S. na uchwałę Rady Gminy W. W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku mieszkańców gminy o przeprowadzenie referendum gminnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

|U z a s a d n i e n i e |

| |

| Rada Gminy W. W. uchwałą z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] odrzuciła wniosek mieszkańców z dnia [...] lipca 2013 |

|r. o przeprowadzenie referendum z następującym pytaniem: "Czy żąda Pan/Pani aby od dnia przeprowadzenia tego referendum na |

|obszarze gminy W. W. obowiązywał zakaz przeznaczania terenów, lokalizacji, a w konsekwencji budowy elektrowni wiatrowych z |

|zastrzeżeniem dopuszczenia obszaru o którym mowa w uchwale Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego |

|planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. W. pod planowane farmy wiatrowe wraz z niezbędną infrastrukturą w obrębach: G.,|

|M., W. W. i S.?". |

|W uzasadnieniu uchwały wskazano, że powołano komisję do sprawdzenia czy złożony w dniu [...] lipca 2013 r. wniosek mieszkańców o|

|przeprowadzenie referendum odpowiada przepisom ustawy o referendum lokalnym. Komisja stwierdziła, że inicjator zebrał |

|niezbędną ilość głosów poparcia. |

|Po przeanalizowaniu pytania referendalnego Rada Gminy stwierdziła, że z uwagi na treść sformułowanego we wniosku pytania |

|referendalnego, wniosek prowadziłby do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem. |

|Po pierwsze, w ocenie Rady, nie jest dopuszczalne rozstrzyganie w drodze referendum odnośnie określonego przeznaczenia |

|terenu/lokalizacji określonych obiektów, gdyż kwestia ta pozostaje do uregulowania w planie zagospodarowania przestrzennego, |

|którego uchwalenie regulują odrębne przepisy. |

|Po drugie wskazano, że zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku |

|braku miejscowego planu, zgodnie z art. 4 ust. 2, określenie sposobów zagospodarowania przestrzennego i warunków zabudowy, |

|następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, a które zgodnie z art. 51 i 60 ustawy o |

|planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydaje wójt. Zatem przedmiot wnioskowanego referendum nie mieści się w |

|kompetencji rady gminy i jako takie nie jest dopuszczalne. |

|Po trzecie podniesiono, że kwestie dotyczące budowy inwestycji wynikają z przepisów prawa budowlanego i są objęte kompetencją |

|organów administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie zaś z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane |

|organem właściwym w tym sprawach jest zasadniczo starosta. |

|Końcowo Rada Gminy zarzuciła, że zawarte we wniosku pytanie referendalne nie spełnia wymogów ustawy, bowiem jest niejasne, |

|niezrozumiałe, a w szczególności może wprowadzać w błąd co do charakteru tego rozstrzygnięcia. Zwróciła również uwagę, że nie |

|może być mowy o obowiązującym od dnia referendum zakazie, gdyż samo referendum nie pociąga za sobą bezpośredniego skutku |

|prawotwórczego. |

|W skardze na tę uchwałę skarżący domagając się jej uchylenia zarzucili, że jakkolwiek w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały |

|zarzucono możliwość naruszenia prawa, to nie wskazano jakie konkretne przepisy mogłyby zostać naruszone. W ocenie skarżących |

|organ świadomie dąży do wypaczenia referendalnego wniosku mieszkańców, gdyż w dniu [...] lipca 2013 r. inicjator referendum |

|złożył wniosek "...w sprawie planowanej przez inwestorów lokalizacji, posadowienia, a w przyszłości budowy na obszarze gminy W. |

|W. elektrowni wiatrowych". Inicjator referendum sygnalizuje więc problem i wnosi, aby jego rozstrzygnięcie nastąpiło w drodze |

|referendum, organ zaś albo nie rozumie referendalnego postulatu albo świadomie go wypacza. Zatem zarzut organu stawiany |

|skarżącym w punkcie pierwszym uzasadnienia uchwały pozostaje bezzasadny, ponieważ nie znajduje umocowania w faktach, a co |

|najistotniejsze w normach prawa, w tym zapisach ustawy o samorządzie gminnym i Konstytucji RP. |

|Odnosząc się do podniesionych w punkcie drugim uzasadnienia uchwały zarzutów postawionych inicjatorom referendum wskazano, że |

|nie mają one żadnego merytorycznego związku z wnioskiem mieszkańców i należy je traktować jako "wrzutkę", której celem jest co|

|najwyżej próba zwodzenia Sądu. Odpowiadając na zarzut organu zawarty w punkcie trzecim uzasadnienia zauważono, że organ w |

|sposób nieuprawniony wyrywa z kontekstu fragment pytania referendalnego w celu "utkania" fałszywej tezy sprzeczności wniosku z|

|prawem, której celem jest utrzymanie miałkich zarzutów względem wniosku. Istota referendalnego postulatu zawarta w pierwszej, |

|zasadniczej części pytania odnosi się wprost do dokonywanych właśnie przez gminę zmian w studium uwarunkowań i kierunków |

|zagospodarowania przestrzennego. Pytanie referendalne nie dotyczyło sprawy indywidualnej, lecz zgody bądź odmowy wyrażenia |

|zgody na planowane zmiany w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które są podejmowane przez Radę |

|Gminy w drodze uchwały, a nie w drodze decyzji administracyjnych. |

|Nietrafny jest też, zdaniem skarżących, ostatni z zarzutów stawiany przez organ w uzasadnieniu uchwały, a dotyczący |

|niezrozumiałości i niejasności pytania referendalnego. Wskazując na art. 17 ustawy o referendum lokalnym podniesiono, że organ|

|jest związany treścią wniosku. W ocenie skarżących zawiłości ustawowych procedur, treści sformułowanego pytania, skutków |

|prawnych referendum leżą w zakresie uprawnień inicjatora referendum. Służy temu kampania referendalna. |

|W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

|Oceniając kwestionowaną uchwałę według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju|

|sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o |

|postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. 2012, poz. 270), Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, |

|które eliminowałoby zaskarżoną uchwałę w sprawie odrzucenia wniosku mieszkańców o przeprowadzenie referendum gminnego ze |

|zbioru legalnych aktów administracji publicznej. |

|Nie jest kwestionowane, że członkowie wspólnoty samorządowej mogą decydować, w drodze referendum, o sprawach dotyczących tej |

|wspólnoty, przy czym zasady i tryb przeprowadzania referendum lokalnego określa ustawa (art. 170 Konstytucji RP), co w |

|rozpoznawanej sprawie oznacza odesłanie do ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. z 2000 r., Nr 88, |

|poz. 985 ze zm.) – to według przepisów tej ustawy trzeba określać kompetencje organu stanowiącego jednostki samorządu |

|terytorialnego w zakresie kontroli wniosku referendalnego. Ten bowiem organ podejmuje uchwałę w sprawie przeprowadzenia |

|referendum, jeżeli wniosek mieszkańców spełnia wymogi ustawy i nie prowadzi do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem (art. 17 |

|ust. 1 ustawy o referendum lokalnym). |

|Sposób ujęcia w art. 17 ust. 1 ustawy o referendum lokalnym przesłanek umożliwiających podjęcie uchwały o przeprowadzeniu |

|referendum wskazuje, że wniosek ten musi spełniać nie tylko wymogi ustawy, ale nie może również prowadzić do rozstrzygnięć |

|sprzecznych z prawem. A contrario, takie określenie kryteriów oceny wniosku referendalnego oznacza więc, że ustalenie |

|istnienia tylko jednej z dwóch wad wniosku tworzy dostateczną podstawę do jego odrzucenia (art. 18 ustawy o referendum |

|lokalnym). Referendum lokalne nie może bowiem prowadzić do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem. |

|Sprawy, w których mieszkańcy mają się wypowiedzieć w referendum lokalnym, powinny być określone w formie alternatywnych pytań,|

|pozwalających udzielić pozytywnej lub negatywnej odpowiedzi, albo przybrać postać przedstawionych do wyboru propozycji, |

|wariantów rozstrzygnięć (art. 2 ust. 2 ustawy o referendum lokalnym). Skoro granice wypowiedzi udzielanej w referendum przez |

|mieszkańców wyznaczają sformułowane pytania lub zaproponowane warianty, przeto – ze względu na prawidłowe wykorzystanie |

|instytucji referendum i ochronę prawa uczestników referendum do swobodnego zajęcia stanowiska w rozstrzyganej sprawie – |

|dostatecznie uzasadniona staje się merytoryczna kontrola zarówno treści, jak i sposobu formułowania pytań referendalnych (zob.|

|A. Kisielewicz, w: K. W. Czaplicki, B. Dauter, A. Kisielewicz, F. Rymarz, Ustawa o referendum lokalnym. Komentarz, Wydawnictwo|

|ABC 2007, punkt 2 komentarza do art. 17 tej ustawy), co mieści się w sferze kompetencji organu stanowiącego jednostki |

|samorządu terytorialnego, podejmującego uchwałę o przeprowadzeniu referendum (art. 17 ust. 1 w zw. z art. 18 i art. 2 ust. 2 |

|ustawy o referendum lokalnym). Nie tylko więc przedmiot referendum, ale również sposób sformułowania pytania referendalnego |

|podlegają ocenie organu. Nie ulega natomiast wątpliwości, że raz sformułowane przez inicjatorów referendum pytanie nie może |

|podlegać żadnym zmianom ani wymagać wyjaśnień. |

|Należy mieć na uwadze, że przepis art. 65 ustawy nakłada na właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego obowiązek |

|niezwłocznego podjęcia czynności w celu realizacji rozstrzygającego wyniku referendum. Referendum zatem nie może być |

|zorganizowane, gdy rozstrzygający wynik byłby nie do pogodzenia z powszechnie obowiązującym prawem, jak i wtedy gdy samo |

|poddanie określonej sprawy trybowi referendum naruszyłoby prawo, ponieważ dla tego rodzaju sprawy prawo przewiduje inną, |

|obowiązkową procedurę. Wskazać należy, że z postanowień art. 2 ust. 1 ustawy określających istotę i przedmiot referendum |

|lokalnego jasno wynika, że referendum musi dotyczyć sposobu rozstrzygania sprawy dotyczącej wspólnoty, mieszczącej się w |

|zakresie zadań i kompetencji organów danej jednostki. Przepis ten stwarza podstawę do rekonstrukcji normy upoważniającej do |

|przeprowadzenia referendum w sprawach, które wynikają bezpośrednio z zakresu działania określonego przez zadania danej |

|jednostki samorządu. Punktem odniesienia muszą tu być ściśle interpretowane przepisy o zakresie działania i zadaniach gminy. |

|Innymi słowy, nie każda spełniająca wymogi formalne inicjatywa, pragnących przeforsować ważny - ich zdaniem - projekt musi |

|prowadzić do przeprowadzenia referendum ze skutkiem prawnym. Trzeba mieć przy tym ciągle na uwadze kwestię związaną z |

|obowiązkiem skorzystania z kompetencji do samego rozpatrzenia wniosku odpowiadającego warunkom formalnym, od kwestii wiążącej |

|się z zakazem przeprowadzania referendum w sprawach, które ze względu na przepisy prawa materialnego w ogóle nie należą do |

|danego samorządu. |

|W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wniosek o przeprowadzenie referendum zawierał pytanie o treści przywołanej na wstępie |

|uzasadnienia. Należy zauważyć, iż inicjatorzy referendum użyli w pytaniu określeń: zakazu przeznaczania terenu, zakazu |

|lokalizacji i zakazu budowy elektrowni wiatrowych. Trafnie w swoim rozstrzygnięciu podniósł organ, że tak postawione pytanie |

|nie odpowiada prawu. |

|Z treści tego pytania wynika, że nie dotyczy ono żadnej konkretnej sprawy, lecz wkracza w sferę określania kierunków polityki |

|rozwoju gminy (przeznaczenie terenu), co nie należy do zakresu referendum lokalnego. Na takie rozumienie tego pytania pozwala |

|uzasadnienie samej skargi (str. 7), gdzie mowa jest o "dokonywanych właśnie przez gminę zmianach w studium uwarunkowań i |

|kierunków zagospodarowania przestrzennego". Pozytywna odpowiedź na postawione we wniosku referendalnym pytanie prowadziłaby w |

|istocie nie do rozstrzygnięcia sprawy, lecz stanowiłaby element programu polityki rozwoju gminy, która prowadziłaby do |

|narzucenia organowi stanowiącemu na nieokreślony czas ograniczenia w zakresie planów rozwoju gminy. Pytanie referendalne, |

|które nie prowadzi do wyrażenia woli w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, lecz do wyznaczenia kierunków polityki rozwoju gminy |

|nie harmonizuje z ustawą o referendum gminnym. |

|Skoro, według art. 169 ust. 1 Konstytucji RP, jednostki samorządu terytorialnego wykonują swoje zadania za pośrednictwem |

|organów stanowiących i wykonawczych, przeto zarządzanie przez mieszkańców gminy jej zadaniami, choćby w jednej dziedzinie tych|

|zadań (np. w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego), stanowiłoby odejście od konstytucyjnej zasady. Mając na |

|uwadze ustawowe rozgraniczenie "wykonywania zadań" i "decydowania o sprawach", nie można przedmiotem referendum lokalnego |

|uczynić określania kierunków działania organów gminy w sposób wyrażony w pytaniu. |

|Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 13 listopada 2012 r. (sygn. akt II OSK 2467/12) " Z zakresu przedmiotowego referendum |

|wyłączone są także sprawy niemające wprawdzie indywidualnego charakteru, ale dla rozstrzygnięcia których ustawodawca |

|przewidział szczególne, sformalizowane procedury w celu ochrony konstytucyjnych praw i wolności. Nie jest zatem możliwe |

|uchwalenie w referendum aktu prawnego z pominięciem obowiązujących procedur, jeżeli zostały szczegółowo uregulowane. |

|Rozstrzygnięcie referendalne nie może zastąpić aktu normatywnego – aktu prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan |

|zagospodarowania przestrzennego. Uchwalenie tego planu jest możliwe po wyczerpaniu wieloetapowej procedury mającej na celu |

|zagwarantowanie ochrony praw i interesów różnorodnych podmiotów, przede wszystkim właścicieli nieruchomości. Przepisy ustawy o|

|planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewidują system zawiadomień, opiniowania, uzgodnień, zgłaszania wniosków, |

|zarzutów, protestów, który umożliwia rozwiązywanie konfliktów między interesami jednostek, wspólnoty samorządowej i państwa |

|(zob. E. Olejniczak-Szałowska, Prawo do udziału w referendum lokalnym. Rozważania na tle ustawodawstwa polskiego, Łódź 2002, |

|s. 162-164)". |

|Zawarte w pytaniu sformułowanie "zakaz lokalizacji" odnosi się właśnie do tego rodzaju aktu, który jest konkretyzacją studium |

|zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z |

|2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a zadania te |

|obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. Z |

|kolei na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 5, w ramach prowadzenia polityki przestrzennej, do wyłącznej kompetencji rady gminy |

|należy jedynie uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów |

|zagospodarowania przestrzennego. Taka kompetencja wynika również z przepisów art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 |

|marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). |

|Natomiast procedury dotyczące budowy inwestycji, a tego dotyczy przecież sformułowanie " zakazu budowy" na obszarze gminy tzw.|

|"farm wiatrowych", zawarte w pytaniu referendalnym, wynikają z przepisów prawa budowlanego i są objęte kompetencją organów |

|administracji architektoniczno - budowlanej (art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane; tekst jedn. Dz. |

|U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Zgodnie z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego, w pierwszej instancji właściwym organem w |

|zakresie administracji architektoniczno-budowlanej jest zasadniczo starosta. Z tego tytułu jest on uprawniony do wydawania |

|decyzji administracyjnych w sprawach określonych w ustawie - Prawo budowlane, między innymi pozwoleń na budowę, przy czym, co |

|istotne, w myśl art. 82a tej ustawy, starosta nie może powierzyć gminom, w drodze porozumienia, spraw z zakresu swojej |

|właściwości, jako organu administracji architektoniczno-budowlanej. Skoro rada gminy nie może wydawać pozwoleń na budowę "farm|

|wiatrowych", to przedmiot referendum, zaproponowany przez inicjatorów, nie mieści się w zakresie ustawowych kompetencji |

|organów samorządu gminnego. |

|Natomiast gdyby przyjąć, że inicjatorom referendum chodziło o wyrażenie zgody na lokalizację "farm wiatrowych", to tak |

|sformułowany wniosek też prowadzi do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem. Ustalanie przeznaczenia terenu i zasad jego |

|zagospodarowania następuje, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w miejscowym planie |

|zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu, zgodnie z art. 4 ust. 2, określenie sposobów |

|zagospodarowania przestrzennego i warunków zabudowy, następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania |

|przestrzennego, które zgodnie z art. 51 i 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydaje zasadniczo wójt |

|(burmistrz, prezydent miasta). Tak, więc również w tym zakresie przedmiot referendum nie mieści się w zakresie kompetencji |

|rady gminy. |

|Jak powiedziano w powołanym wyroku NSA z dnia 13 listopada 2012 r. "Nie ulega wątpliwości, że w świetle przepisów ustawy o |

|planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rada gminy, jako organ ustawowo odpowiedzialny za uchwalanie prawa miejscowego w |

|zakresie planowania przestrzennego, posiada w granicach prawa samodzielność oraz swobodę decydowania o przeznaczeniu i |

|określania warunków zagospodarowania przestrzennego na terenie gminy. To tzw. władztwo planistyczne jest jednak ograniczone |

|nie tylko przez normy zawarte w poszczególnych aktach administracyjnego prawa materialnego (prawo ochrony środowiska, ochrony |

|zabytków, ochrony przyrody), ale również przez normy zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. |

|Procedura sporządzania miejscowego planu jest sformalizowana, a zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i |

|zagospodarowaniu przestrzennym, istotne naruszenie zasad i trybu sporządzania planu miejscowego, a także właściwości organów, |

|powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. |

|Zgodnie z art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organem właściwym do sporządzenia projektu planu |

|miejscowego jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). W sporządzaniu projektu planu biorą udział organy innych jednostek |

|samorządu terytorialnego oraz administracji rządowej. Część z tych organów wydaje niewiążące opinie, ale z kolei wydawane |

|przez inne organy uzgodnienia mają charakter wiążący i tylko pozytywne stanowisko organu jest warunkiem uchwalenia aktu |

|planistycznego w danej postaci (art. 23 i 24 ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym). Ustawa o planowaniu i |

|zagospodarowaniu przestrzennym zapewnia też udział czynnika społecznego w procesie sporządzania i uchwalania planu |

|miejscowego. Społeczeństwo jest powiadamiane, w sposób wskazany w ustawie, o podjęciu procedury planistycznej i w toku |

|postępowania każdy może składać wnioski i uwagi, które muszą być przez organ sporządzający projekt planu rozpatrzone. Organ |

|jest również zobowiązany do zorganizowania dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami (art. 17 pkt 1, |

|3, 10, 11, 12 i art. 18). Zmiana planu miejscowego następuje w takim samym trybie, co wynika z treści art. 27. Powyższe |

|unormowania prawne wskazują, że referendum nie może zastąpić procedury uchwalania planu miejscowego, bowiem wynik referendum |

|może doprowadzić do rozwiązań sprzecznych z przepisami uwzględnianymi przy sporządzaniu planu". |

|Niezależnie od powyższych wadliwości wniosek referendalny skarżących był wadliwie sformułowany, co zawsze prowadzi do |

|wypaczenia wyniku referendum. Nie wiadomo bowiem czy intencją inicjatorów było uzyskanie zakazu przeznaczania terenu pod |

|elektrownie wiatrowe, czy ich zamiarem objęty był zakaz zmiany przyjętego już planu zagospodarowania przestrzennego, czy też |

|chodziło o zakaz budowy takich elektrowni (brak wariantowości pytań). |

|W tym stanie rzeczy skarga – stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – |

|podlegała oddaleniu. |

| |

| |

| |