Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2013/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 7,8,10,11 art77par.1 , art 107 ar. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art17
journal: Dz.U. 2002 nr 241 poz 2074
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw
article: art 151, 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2008 r. sprawy ze skargi R P na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez R P jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] czerwca 2008 r., nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ( konto pracownicze ) wraz z odsetkami za okres[...] , w łącznej kwocie [...] zł.

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. R P złożył wniosek o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek. W uzasadnieniu wniosku powołał się na przepis art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 241, poz. 2074). Wskazał, że za powyższe zaległości z tytułu składek odpowiada na podstawie art. 298 kh jako były członek Zarządu "R " spółki z o.o. z siedzibą w N na mocy wyroku Sądu Okręgowego w O z dnia [...] lutego 2000r. sygn. Akt [...] Podniósł, że od dłuższego czasu osiąga dochód jedynie z tytułu świadczenia przedemerytalnego, czyli miesięcznie około [...] złotych netto. Prowadzi sam gospodarstwo domowe i w związku z tym z kwoty powyższej musi pokryć wszystkie wydatki, tj. koszty mieszkania, wydatki na leki, żywność, środki higieniczne i odzież. Czynsz najmu wynosi [...] zł miesięcznie, co wraz z opłatami za media daje miesięcznie kwotę łączną około [...] -[...] zł. Na życie pozostaje mu około 300 - 400 zł miesięcznie.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ( konto pracownicze ) wraz z odsetkami - za okres [...] w łącznej kwocie [...] zł. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych należności z tytułu składek mogą być umorzone tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Przesłanki pozwalające na stwierdzenie całkowitej nieściągalności są wymienione w art. 28 ust. 3 wyżej powołanej ustawy. Z oceny zebranego materiału wynika, iż w przedmiotowej sprawie powyższe przesłanki nie występują, gdyż dłużnik osiąga dochody z tytułu przyznanego świadczenia przedemerytalnego w kwocie [...] zł brutto miesięcznie; z uwagi na okres w jakim mogą być dochodzone należności z tytułu składek istnieje możliwość ich sukcesywnej spłaty poprzez zajęcie przedmiotowego świadczenia ( egzekucje wdrożono w dniu [...] 03.2006 r.); Naczelnik Urzędu Skarbowego nie stwierdził braku majątku z którego można dochodzić należności. Organ stwierdził również, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 28 ust. 3a w/w ustawy, który umożliwia umorzenie należności z tytułu składek pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe zasady umarzania należności w przypadku braku ich całkowitej nieściągalności określa Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. (Dz.U.03.141.1365). Zgodnie z § 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia Zakład może umorzyć zaległości, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie tych należności opłacić, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Na dłużniku spoczywa obowiązek udokumentowania trudnej sytuacji finansowej. Zdaniem Zakładu z przedstawionej przez dłużnika dokumentacji wynika, iż nie są spełnione przesłanki o których mowa § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. (Dz.U.03.141.1365) określającego szczegółowe zasady umarzania należności w przypadku braku ich całkowitej nieściągalności. W szczególności nie występuje sytuacja, w której opłacenie należności pozbawiłoby zobowiązanego niezbędnych potrzeb życiowych. Wnioskodawca nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej a zatem jego sytuacja finansowa nie jest na tyle trudna by uzasadnione było umorzenie należności. Zobowiązany nie poniósł strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia. Nie występuje również sytuacja, w której przewlekła choroba zobowiązanego uniemożliwiałaby uzyskiwanie dodatkowego dochodu pozwalającego na opłacenie należności.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] maja 2006 r. skarżący, powołując się na argumentację zawartą we wniosku o umorzenie należności, podniósł, że wnosił o umorzenie ww. należności na podstawie przepisu art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 241, poz. 2074). , który umożliwia umorzenie należności ZUS, jeżeli przemawia za tym ważny interes zobowiązanego. Takie stanowisko prawne było podstawą częściowo korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w O, który umorzył 50% należności wraz z odsetkami. Umorzenie jednak połowy należności przez Sąd - przy znacznej wartości zarówno samych nieopłaconych składek jak i związanych z nimi odsetek, nie zmieniło jednak sytuacji. Wnioskujący nadal nie jest w stanie uregulować składek i odsetek, natomiast prowadzona z tego tytułu wobec niego egzekucja pociąga dla niego bardzo ciężkie skutki. Wyjaśnił, iż powstałe zadłużenie z tytułu składek stanowiło konsekwencję złej sytuacji gospodarczej w kraju, a celem ówczesnych członków zarządu w/w Spółki było umożliwienie zatrudnionym pracownikom jak najdłużej pracy i związanego z tym wynagrodzenia, natomiast z uwagi na brak pieniędzy w Spółce nie było możliwości uregulowania składek ZUS.

Prezes Zakładu decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji stwierdzając brak podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w wyniku przeprowadzonej analizy akt ustalono, że zobowiązany, w oparciu o kryterium uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych kosztów, jest w stanie spłacić zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek figurujące na koncie pracowniczym - bez zagrożenia, iż spłata pozbawi go i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Skarżący może skorzystać z ulgi w spłacie w postaci układu ratalnego. W świetle zebranego materiału dowodowego - wg oceny organu - nie zachodzi całkowita nieściągalność. Dłużnik nie znajduje się w ubóstwie, które zagrażałoby jego dalszej egzystencji poprzez nie zapewnienie minimum socjalnego a trudności płatnicze dłużnika mogą mieć charakter przejściowy. Rodzina dłużnika nie korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej . Nie zostały zatem spełnione przesłanki z art. 28 ust. 2 i 3a u.s.u.s. umożliwiające umorzenie należności z tytułu składek. Prezes podkreślił, że nie stwierdzono całkowitej nieściągalności, płatnik nie wykazał jednoznacznie, iż opłacenie należności pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Nadto umorzenie należności miałoby wpływ na przyszły wymiar świadczeń wypłacanych przez ZUS a zatem naruszałoby słuszny interes zobowiązanego i byłych "R " sp. z o.o. .

W skardze z dnia 9 sierpnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R P zarzucił decyzji Prezesa Zakładu naruszenie przepisów postępowania - to jest art. 7, 77 § 1 kpa - poprzez wydanie decyzji dowolnej, sprzecznej z materiałem dowodowym sprawy oraz naruszenie prawa materialnego - to jest art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że ustalenia organów orzekających, że jego trudności płatnicze mają charakter przejściowy są całkowicie dowolne i nie znajdują oparcia w materiale dowodowym sprawy. Nie wzięto pod uwagę jego indywidualnego przypadku i złożonych wyjaśnień i dowodów, które uzasadniają uwzględnienie wniosku. Zaskarżona decyzja nie zawiera wskazań jakie są aktualne dochody i sytuacja finansowa skarżącego, jakie są jego wydatki związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych w kontekście wysokości należności pozostałej do uregulowania. Pouczając o możliwości udzielenia ulgi w postaci układu ratalnego pominięto fakt, że skarżący dwukrotnie bez powodzenia ubiegał się o układ ratalny. Skarżący przede wszystkim zarzucił jednak, że pomimo, że wniosek oparł na podstawie art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, umożliwiającym umorzenie należności ZUS , jeżeli przemawia za tym ważny interes strony - przesłanki z tego przepisu nie zostały zbadane w niniejszym postępowaniu i przepis nie został zastosowany.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i wywody zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 148/07 uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu wyroku wskazał iż organy orzekające w sprawie nie zbadały przesłanek z art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 241 poz. 2074), a w szczególności nie dokonały oceny "ważnego interesu" zobowiązanego w świetle materiału dowodowego sprawy. Sąd stwierdził, iż stanowi to naruszenie przepisu art. 17 cyt. ustawy w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Ponadto uznał za uzasadnione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Zaznaczył, iż organy zebrały w sprawie materiał dowodowy, który częściowo został pominięty przy wydawaniu decyzji. Sąd podkreślił, iż Prezes Zakładu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie rozważył w sposób kompleksowy okoliczności związanych z sytuacją majątkową skarżącego i jego interesem. Zaznaczył, iż nie odniesiono się również do zgłaszanych w toku postępowania wniosków, twierdzeń i zarzutów wnioskodawcy, czym naruszono przepisy art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd wskazał, iż w ponownie prowadzonym postępowaniu, należy zagwarantować skarżącemu możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji zgodnie z treścią art. 10 § 1 k.p.a., gdyż obowiązek ten w postępowaniu odwoławczym nie został dochowany. Ponadto podkreślił, iż ocena zebranych w sprawie dowodów powinna odbyć się stosownie do dyspozycji art. 80 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r.,nr [...], Prezes ZUS, działający w imieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, utrzymał w mocy decyzję Zakładu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zobowiązany nie korzystał ze świadczeń Ośrodka Pomocy Społecznej, mieszka wraz z żoną, która jest głównym lokatorem mieszkania. Jest po rozwodzie z żoną i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe.

Dochód wnioskodawcy wynosi [...] zł netto. Skarżący dokonuje opłat z tytułu czynszu w wysokości [...] zł, z tytułu opłat za telefon w kwocie [...] zł, opłat za abonament RTV w wysokości [...] zł oraz z tytułu PZU w kwocie [...] zł kwartalnie, co stanowi [...] zł miesięcznie. W wywiadzie przeprowadzonym przez pracownika socjalnego skarżący wskazał, iż choruje na [...]. Organ zaznaczył, iż pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. poinformował dłużnika o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i złożenie końcowego oświadczenia, z której to możliwości zainteresowany nie skorzystał. Rozpoznając wniosek dłużnika Prezes ZUS stwierdził, iż nie zachodzi wobec niego całkowita nieściągalność z uwagi na fakt, iż w dniu [...] marca 2006 r. Dyrektor Zakładu skierował zajęcie w stosunku do świadczenia przedemerytalnego strony. Organ zaznaczył, iż postępowanie egzekucyjne jest skuteczne, gdyż ostatnia wpłata została dokonana w dniu [...] kwietnia 2008 r. w kwocie [...] zł. Od kwietnia 2006 r. regularnie wpływają wpłaty z tytułu zajęcia świadczenia na poczet zadłużenia. Ponadto zobowiązany uzyskuje stały dochód w postaci świadczenia z Funduszu Pracy.

Prezes ZUS podkreślił, iż w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania artykuł 28 ust. 3a u.s.u.s. z uwagi na fakt, iż zobowiązany nie był osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą i odpowiada za zobowiązania spółki na mocy wyroku Sądu. Organ zaznaczył, iż nie znalazł również podstaw do umorzenia należności na podstawie art. 17 ustawy z dnia 18.12.2002 r. o zmianie niektórych innych ustaw. Uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje ważny interes osoby zobowiązanej do opłacania składek z uwagi na fakt, iż wnioskodawca posiada stałe źródło dochodu pozwalające na regulowanie zaległości. Wskazał, iż przeprowadzony wywiad środowiskowy również potwierdza, ż rodzina wnioskodawcy nie kwalifikuje się do pomocy udzielanej przez MOPS. Podniósł, iż zalegle składki stanowią przychód Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z którego finansowane są lub będą świadczenia dla pracowników spółki R a ponadto dłużnik korzysta ze świadczenia z Funduszu Pracy, na który również był obowiązany dokonywać opłat jako członek zarządu spółki. Zaznaczył, iż do zakresu działań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych, a w szczególności o wymiarze i o poborze składek na ubezpieczenia społeczne, oraz prowadzenie rozliczeń z płatnikami składek z tytułu należnych składek i wypłacanych przez nich świadczeń podlegających finansowaniu z funduszu ubezpieczeń społecznych lub innych źródeł. Zakład rozpatrując sprawę o umorzenie należności z tytułu składek, w przeciwieństwie do wierzycieli w cywilnoprawnych stosunkach zobowiązaniowych, nie może swobodnie dysponować swoją wierzytelnością lecz czyni to w granicach określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Dlatego też nie może dowolnie odstąpić od dochodzenia w/w należności.

Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. R P złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zakładu z dnia [...] kwietnia 2006 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie :

- art. 7 i 77 kpa poprzez wydanie decyzji dowolnej oraz sprzecznej z zebranym w sprawie materiałem,

- art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż zaskarżona decyzja wydana została w sposób dowolny z naruszeniem reguł zawartych w art. 7 i 77 kpa. W ocenie skarżącego zachodzą wobec niego zachodzą przesłanki określone w art. 17 ustawy z dnia 18.12.2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw uzasadniające umorzenie zaległych składek.

Dłużnik zaznaczył, iż ze względu na wiek, stan zdrowia oraz znikome źródło przychodów nie jest wstanie wywiązać się z zobowiązań wobec ZUS. Wskazując na ustalenia organu w zakresie jego wydatków i dochodów zawarte w zaskarżonej decyzji podniósł, iż miesięcznie pozostaje mu do dyspozycji kwota około [...] zł, przy czym zaznaczył, iż jest osobą chorą na [...] oraz cierpi[...]. Wskazał, iż ponosi wydatki na żywność oraz musi zaopatrywać się w leki. Zobowiązany uznał za nie logiczne, nieuprawnione i dowolne stwierdzenie organu, iż jest w stanie uregulować zaległości na rzecz ZUS w wysokości ponad [...] zł. Podkreślił, iż kwota egzekwowana przez ZUS z jego świadczenia przedemerytalnego nie wystarcza nawet na obsługę bieżących odsetek od zaległości a w związku z tym jego zadłużenie stale się zwiększa. Wskazał, iż w tej sytuacji zachodzi jego ważny interes przemawiający za umorzeniem należności z uwagi na wiek, stan zdrowia i niewielkie źródło przychodów.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto odniósł się do zarzutów zawartych w skardze. Zaznaczył, iż kwestia umorzenia skarżącemu składek na ubezpieczenia społeczne była już rozpoznana przed Sądem Okręgowym w O, który wyrokiem z dnia [...] lutego 2004r., sygn. sygn. akt[...], umorzył skarżącemu połową zadłużenia a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Apelacja od powyższego wyroku złożona przez skarżącego została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego we W z dnia [...] sierpnia 2005r. , sygn. akt [...]. Organ wskazał, iż z uzasadnień wskazanych wyroków wynika, że Sądy rozpatrujące sprawę wzięły pod uwagę fakt, iż skarżący pobiera świadczenie przedemerytalne stwierdzając, iż ta właśnie okoliczność zadecydowała o umorzeniu połowy zadłużenia. Prezes ZUS podkreślił, iż od czasu orzekania przez Sądy sytuacja skarżącego nie uległa zmianie, gdyż nadal osiąga on dochody w postaci świadczenia przedemerytalnego, z którego prowadzona jest egzekucja. Organ wskazał, iż sformułowana w przepisach ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz.1954 ze zm.) min. w art. 12 zasada poszanowania minimum egzystencji zobowiązanego pozostawia mu kwotę wolną spod egzekucji prowadzonej ze świadczenia wypłacanego przez ZUS. Organ zaznaczył, iż zasada ta chroni zobowiązanego od pozostania bez środków do życia oraz przed skazaniem na utrzymanie przez Państwo. Podniósł, iż skarżący pomimo wyroku zasądzającego na rzecz ZUS odszkodowanie na podstawie art. 298 k.h. nie poczuwa się do spłaty zadłużenia chociażby w minimalnym zakresie i nigdy na przestrzeni prawie [...] lat nie dokonał dobrowolnie żadnej wpłaty zadłużenia. Ponadto wskazał ,iż skarżący korzysta ze świadczeń Funduszu Pracy, na który składają składki wpłacane przez płatników składek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sądy dokonują oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, iż w sprawie niniejszej szczególne znaczenie dla oceny postępowania prowadzonego przez organ w toku ponownego rozpoznawania sprawy oraz dla wyrokowania przez Sąd ma art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z jego treścią ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu - tu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 148/07, uchylającego decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] lipca 2006 r. - wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Analizując zawarte w przywołanym wyroku wytyczne oraz postępowanie, w toku którego zapadła zaskarżona decyzja WSA stwierdza, iż Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił wskazania co do dalszego postępowania w toku ponownego rozpoznawania sprawy.

Po pierwsze realizując zasadę wyczerpującego zebrania materiału dowodowego wyrażoną w art. 77 § 1 kpa organ uzupełnił postępowanie dowodowe o dane z Ośrodka Pomocy Społecznej, Urzędu Skarbowego oraz dokumenty przedłożone przez stronę. Po drugie skarżący został wezwany w trybie art. 10 § 1 kpa do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, z czego strona nie skorzystała. Po trzecie organ, zgodnie z nakazem sądu, zbadał przesłanki z art. 17 ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw oceniając, iż po stronie skarżącego nie występuje "ważny interes" w rozumieniu przytoczonego przepisu, który mógłby stanowić podstawę do umorzenia zadłużenia. Po czwarte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu obecnie rozpoznającego sprawę, odpowiada już wymogom art. 107 § 3 kpa. Sądowi daje ono możliwość odniesienia się do zarzutów skargi oraz wyjaśnia stronie zasadność przesłanek, którymi organ kierował się przy rozstrzyganiu sprawy . Nadto uzasadnienie zawiera wyjaśnienie sytuacji skarżącego na tle obowiązującego systemu ubezpieczeń społecznych, odniesienie do wydanych w sprawie wyroków sądów powszechnych, porusza sytuację strony oraz pracowników zatrudnianych przez spółkę. Spełnione zostały więc przesłanki z art. 7, 8 i 11 kpa nakazujących organom uwzględnianie interesu społecznego, słusznego interesu obywateli oraz prowadzenie postępowania w sposób dążący do pozyskania zaufania i przekonywujący stronę.

Ostatecznie w rozpoznawanej ponownie sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego w granicach swobodnego uznania administracyjnego, zgodnie z art. 80 kpa. Skarżący jest w trudnej sytuacji, ale posiada stałe źródło utrzymania, z którego prowadzona jest egzekucja a zadłużenie - zmniejszone wyrokami sądów o połowę - jest konsekwencją świadomego niepłacenia składek za zatrudnionych pracowników.

Przy wyjątkowym charakterze instytucji umorzenia zadłużeń z tytułu składek organ władny był dać pierwszeństwo interesowi społecznemu.

W powyższej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.