Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2906/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędziowie NSA Anna Robotowska, asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Protokolant Konrad Bonisławski, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kandydatów na syndyków masy upadłości p o s t a n a w i a 1. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi 2. skargę odrzuca


UZASADNIENIE

Prezes Sądu Okręgowego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. [...] skreślił Pana R. C. z listy kandydatów na syndyków masy upadłości.

Pan R. C. w odwołaniu z dnia [...] maja 2003r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zdaniem skarżącego decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, bez wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał między innymi, że:

Osoba fizyczna kandydująca na syndyka upadłości powinna łącznie posiadać wszystkie kwalifikacje wymienione w § 1 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998r w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków . Nieposiadanie bądź utrata jednej z nich uniemożliwia takiej osobie figurowanie na liście kandydatów na syndyków.

Pan R. C. w wyniku wydania przez Sąd Rejonowy w [...] postanowienia o jego usunięciu z funkcji syndyka posiada status osoby usuniętej przez sąd na podstawie Prawa upadłościowego z powodu nienależytego pełnienia obowiązków syndyka. Oznacza to, że nie spełnia on wszystkich warunków określonych w w/w rozporządzeniu.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Pan R. C., zwany dalej skarżącym. Skarga została wniesiona w dniu [...] lipca 2003r. i zawierała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że w okresie otrzymania zaskarżonej decyzji organu II instancji spiętrzyły mu się sprawy służbowe (prowadzenie 4 upadłości, 1 likwidacji, przekazywanie 1 upadłości innemu Syndykowi) oraz osobiste (choroby dzieci w wieku 3 i 7 lat).

Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż została wydana w sytuacji, kiedy jako strona, nie mógł brać udziału w postępowaniu i wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji.

Stwierdził, że otrzymał decyzję organu pierwszej instancji pocztą i w tym momencie dowiedział się o sprawie. Nie otrzymał zawiadomienia o wszczęciu postępowania i nie mógł wypowiedzieć się w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu stwierdził między innymi, że:

Skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu określonego w

art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Pan R. C. potwierdził odbiór decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2003 r. w dniu 16 czerwca 2003 r.,

zatem termin do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego upływał 16 lipca 2003r. Skarga Pana R. C. z dnia [...] lipca 2003 r. została nadana

do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w [...] w dniu 23 lipca 2003 r.

W dniu 1 lipca 2003 r. do Sądu Okręgowego w [...] wpłynął wniosek skarżącego z dnia 27 czerwca 2003r. o wstrzymanie wykonania decyzji.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W dniu 23 lipca 2003r. została złożona przez skarżącego skarga do NSA. Termin do jej złożenia upłynął 16 lipca 2003r.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Czynnością taką było w niniejszej sprawie wniesienie skargi, które nastąpiło po upływie 30-dniowego terminu zakreślonego przez art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm.), o czym strona była pouczona

Skarżący wraz ze skargą wniósł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z wniosku skarżącego wynika, że: "w okresie otrzymania zaskarżonej decyzji organu II instancji spiętrzyły mu się sprawy służbowe (prowadzenie 4 upadłości, 1 likwidacji, przekazywanie 1 upadłości innemu Syndykowi) oraz osobiste (choroby dzieci w wieku 3 i 7 lat). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyżej wskazane przyczyny nie uprawdopodabniają okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zwłaszcza w kontekście faktu, że w dniu 1 lipca 2003r. do Sądu Okręgowego w [...] wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Oznacza to, że powody wskazane w skardze z dnia 20 lipca 2003r., jako uniemożliwiające złożenie skargi w terminie, nie uniemożliwiły przygotowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a więc, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogą uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 stycznia 2000r. sygn. akt I SA 1794/99 przywrócenie terminu do wniesienia skargi ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku".

Przyczyny podane przez skarżącego, zdaniem Sądu, nie są przeszkodami obiektywnymi, niezależnymi od niego - zwłaszcza spiętrzenie pracy- i mogą jedynie świadczyć o niewłaściwej organizacji pracy, a w żadnym razie skutkować przywróceniem terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego "do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (NSA wyrok 19 września 2000r. sygn. I SA 1072/00). Takich okoliczności skarżący nie wykazał, dlatego też na zasadzie art. 86 § 1 p.p.a.s. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.

Ponieważ skarga została wniesiona w dniu 23 lipca 2003r. po terminie do jej wniesienia, który upłynął w dniu 16 lipca 2003r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.