Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1903/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lipca 2017 r. U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] czerwca 2017 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja będzie stanowiła podstawę do podjęcia przez organ dalszych kroków w zakresie egzekucji dopłaty w drodze wydania decyzji ustalających wysokość zobowiązań poszczególnych przedsiębiorców, którym nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Spółka podniosła także, że wydanie 107 decyzji określających wysokość zobowiązań poszczególnych przedsiębiorców w przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność usunięcia ich z obiegu prawnego, co wskazuje zdaniem Skarżącej, na spełnienie przesłanki wystąpienia trudnych do usunięcia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie należy wyjaśnić także, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W postanowieniu z 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Natomiast w postanowieniu z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i którego mocą zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na których postawie jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Z uwagi na powyższe Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, zobowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy wnioskodawca w sposób przekonywający i pełny wykazał okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Po trzecie czy przesłanki te istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a.

Żądaniem wstrzymania wykonania w tej sprawie została objęta decyzja, którą Prezes UKE po pierwsze ustalił krąg przedsiębiorców telekomunikacyjnych, do którego zaliczył Spółkę, obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 oraz umorzył postępowanie w tej sprawie wobec części podmiotów, które były zobowiązane do pokrycia przedmiotowej dopłaty.

Zdaniem Sądu skarżona decyzja jest rozstrzygnięciem, któremu nie można przydać przymiotu wykonalności.

Z faktu ustalenia kręgu przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do pokrycia dopłaty za 2009 r., do którego zakwalifikowano m.in. Skarżącą, nie wynika żadne zobowiązanie, zakaz, czy uprawnienie samo w sobie. Podmioty te, w oparciu o zaskarżoną decyzję, otrzymały jedynie określony status – tj. przedsiębiorcy zobowiązanego do udziału w pokryciu dopłaty za 2009 r. Uzyskanie tego statusu w ocenie Sądu powoduje jedynie, że Prezes UKE w stosunku do tych przedsiębiorców, w przyszłości wyda niezależne, odrębne decyzje wymiarowe ostatecznie określające kwoty pieniężne, jakie każdy z nich będzie zobowiązany uiścić, celem pokrycia dopłaty za 2009 r.

W tym miejscu należy również przypomnieć, że sama Skarżąca w uzasadnieniu wniosku podała, iż zaskarżona decyzja dopiero będzie stanowić podstawę do podjęcia przez Prezesa UKE dalszych kroków w zakresie egzekucji dopłaty za 2009 r., w tym przede wszystkim do wydania decyzji ustalających wysokość zobowiązań poszczególnych przedsiębiorców. Zatem jeżeli zaskarżona decyzja dopiero będzie podstawą do podjęcia przez Prezesa UKE dalszych kroków w zakresie egzekucji dopłaty za 2009 r., to dopiero ta nowo wydana decyzja wymiarowa, będzie rodzić po stronie Spółki skutek w postaci uszczuplenia jej majątku, którą będzie można rozpatrywać, jako ewentualną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że wniosek Spółki nie zawiera argumentacji mającej na celu wykazanie, że zaskarżony akt nadaje się do wykonania, a w konsekwencji, że można go skutecznie uczynić przedmiotem wniosku o zastosowanie tymczasowej ochrony, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W sprawie zabrakło również przedstawienia przez Skarżącą jakichkolwiek dowodów, które Sąd mógłby ocenić z tego punktu widzenia. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, obowiązany jest wziąć pod uwagę wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach, zarówno sądowych, jak i administracyjnych, ale nie jest jego rolą określać, które dokumenty mają zostać wzięte pod uwagę oraz na jakie okoliczności. To na wnioskodawcy ciążył powyższy obowiązek, co znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.