Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 916/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 916/12

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi S.O. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "SKO" lub "Kolegium") w [..] z [..] lipca 2012 r. nr [..], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [..] z [..] maja 2012 r. nr [..] w sprawie ustalenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego.

Po wszczętym z urzędu postępowaniu decyzją z [..] maja 2012 r. organ

0. instancji ustalił, że świadczenie pielęgnacyjne za okres od 26 lutego 2012 r. do 31 marca 2012 r. w łącznej wysokości 606,60 zł zostało przez S. O. pobrane nienależnie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 1 ust. i 3, art. 3 pkt 11, art. 20, art. 30, art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm., dalej zwana: "Uśr") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a."). Wójt Gminy [..] podał, że decyzją z [..] lipca 2011 r. [..] przyznano stronie świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad matką wnioskodawcy – E.O. począwszy od 4 kwietnia 2011 r. na czas nieokreślony w wysokości 520 zł miesięcznie. Z powodu śmierci E.O. dnia 25 lutego 2012 r. Wójt Gminy [..] decyzją z [..] marca 2012 r. [..] uchylił w całości własną decyzję z [..] lipca 2011 r. z dniem 26 lutego 2012 r. Decyzja uchylająca uprzednią decyzję o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego stała się ostateczną. Pobrane przez S.O. świadczenie za okres po śmierci matki i za miesiąc marzec było w ocenie organu I instancji świadczeniem nienależnie pobranym w rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 1 Uśr.

W odwołaniu od decyzji z 18 maja 2012 r. S.O. wyraził opinię o jej bezzasadności z tego powodu, że Urząd Gminy jako organ państwowy wiedział o śmierci jego matki, a pomimo tej informacji wypłacił mu świadczenie pielęgnacyjne. Organ informację tę powziąć miał z klepsydry wywieszonej na tablicy ogłoszeń, jako że strona mieszka w bezpośrednim sąsiedztwie Urzędu Gminy. Ponadto otrzymane pieniądze odwołujący się miał wykorzystać na zakup leków i profilaktykę schorzeń, znajduje się również w trudnej sytuacji majątkowej jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

Rozpoznając odwołanie decyzją z [..] lipca 2012 r. SKO w [..] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 30 ust. 1, 2, 6 - 8 Uśr utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Organ odwoławczy przywołał treść art. 17 Uśr w kwestii podstaw do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, a następnie z powołaniem się na art. 25 Uśr podał, że na osobie pobierającej świadczenie rodzinne ciąży obowiązek niezwłocznego powiadomienia organu wypłacającego świadczenia o zmianie w liczbie członków rodziny, uzyskania dochodu lub innych zmian mających wpływ na prawo do świadczeń, o czym S.O. pouczono w źródłowej decyzji. Tymczasem pomimo śmierci swej matki nie powiadomił o tym zdarzeniu właściwego organu. Dlatego świadczenie przyznane za okres po śmierci E.O. wypłacone zostało mu nienależnie. Organ odwoławczy poinformował odwołującego się, że w odrębnym postępowaniu może ubiegać się o udzielenie ulgi w spłacie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.

Z decyzją SKO w [..] nie zgodził się S.O. wnosząc skargę sądowoadministracyjną. W ocenie skarżącego Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [..] miał dopuścić się rażącego niedopełnienia obowiązków wypłacając mu świadczenie za okres po śmierci matki. Dnia 12 marca 2012 r. organ zwrócił się do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego o odpis skrócony aktu zgonu E.O., a pomimo tego dnia 14 marca 2012 r. dokonano na rzecz skarżącego wypłaty świadczenia.

W odpowiedzi na skargę SKO w [..] działając w składzie Zespołu Orzekającego wydającego zaskarżoną decyzję wniosło o jej oddalenie, przedstawiając dotychczasową argumentację.

W trakcie rozprawy przed Sądem skarżący oświadczył, że cofa skargę w tym celu, aby organ I instancji rozpoznał jego wniosek o umorzenie kwoty nienależnie pobranych świadczeń.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej Ppsa).

W myśl art. 60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżącemu w trakcie rozprawy, Sąd działając na zasadzie art. 6 Ppsa udzielił wskazówki, odnośnie treści art. 60 Ppsa, a S.O. oświadczył, że cofa skargę. W ocenie WSA w Rzeszowie cofnięcie skargi jest dopuszczalne, nie zmierza do obejścia prawa, ani nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, przeto cofnięcie skargi wiąże sąd. Z tej przyczyny należy postępowanie umorzyć, albowiem z mocy art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Biorąc to wszystko pod uwagę postanowiono, jak w sentencji postanowienia.