Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 120/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2017 r. w przedmiocie zwrotu kuratorowi wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentacją przed organem podatkowym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 18 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu T.M. - kuratorowi powołanemu dla osoby prawnej, tj. A. sp. z o.o. wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem tej spółki przed organem podatkowym, tj. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w L. w kwocie 3.402,42 zł brutto.

Z akt sprawy wynika, że adresatem decyzji zarówno pierwszej jak i drugiej instancji był kurator adwokat T.M. Także zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wniósł ww. kurator, nie zgadzając się z wysokością przyznanego mu wynagrodzenia i zwrotu wydatków.

Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2017 r. skargę wniosła A sp. z o.o. z siedzibą w R. reprezentowana przez kuratora - adwokata T.M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi.

W niniejszej sprawie A. sp. z o.o. z siedzibą w R. nie była stroną postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone postanowienie, a zatem nie posiada ona interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. dokonał T.M. - kuratorowi powołanemu dla A. sp. z o.o. zwrotu wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem tej spółki przed organem podatkowym w kwocie 3.402,42 zł brutto.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe postanowienie doręczono w dniu 25 sierpnia 2017 r. adresatowi decyzji, tj. kuratorowi adwokatowi T.M. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 1 września 2017 r. ww. kurator wniósł zażalenie na to rozstrzygnięcie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 18 sierpnia 2017 r., doręczając jego odpis w dniu 1 grudnia 2017 r. adresatowi - kuratorowi T.M. Skargę na powyższe postanowienie wniosła w dniu 11 grudnia 2017 r. spółka z o.o. A., reprezentowana przez adwokata T.M.

Mając powyższe na uwadze, Sąd zauważa, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kuratorowi T.M. wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem spółki z o.o. A. przed organem podatkowym, nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków spółki. W konsekwencji uznać należy, że spółka z o.o. A. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.