Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1538/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1,  art. 46 par. 1 pkt 4,  art. 34,  art. 37 par. 1,  art. 49 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K., A. K., M. K. i I. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia: odrzucić skargę A. K., M. K. i I. B.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta na skutek skargi R. K., A. K., M. K. i I. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2010 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] odmawiającą potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i A. małż. Z. nieruchomości poza obecnymi granicami RP w Miejscowości H. i N.

W imieniu skarżących skargę wniósł r.pr. R. S. W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 sierpnia 2010 r. został on wezwany do złożenia, w terminie siedmiu dni, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi. W związku ze zwrotem w/w wezwania z adnotacją "adresat wyprowadził się" Sąd podjął czynności zmierzające do ustalenia aktualnego adresu pełnomocnika skarżących (zarządzenie z dnia 13 września 2010 r. – k. 14) Pismem z dnia 23 września 2010 r. R. K. poinformował Sąd o aktualnym adresie r.pr. R. S. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 października 2010 r. ponownie wezwał r.pr. R. S. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 9 lipca 2010 r. poprzez złożenie pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi. Przy piśmie z dnia 19 października 2010 r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo procesowe do działania jedynie w imieniu R. K., jednocześnie zwracając się z prośbą o przedłużenie terminu dla złożenia pozostałych pełnomocnictw. W dniu 23 października 2010 r. (data wpływu do WSA w Warszawie – 27 października 2010 r.) r.pr. R. S. przesłał pełnomocnictwo podpisane przez A. K., M. K. i I. B. upoważniające do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać jej podpis, względnie podpis jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast zgodnie z przepisem art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, w tym przypadku przy wnoszeniu skargi, stanowią braki formalne, obligujące przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. – do wezwania o uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych skargi jest –zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – jej odrzucenie przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 9 lipca 2010 r. zostało ostatecznie doręczone r.pr. R. S. w dniu 13 października 2010 r. W siedmiodniowym terminie nakreślonym przez ustawę pełnomocnik przedłożył jedynie pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania interesów R. Kwiatkiewicza. Pełnomocnictwa udzielone przez A. K., M. K. i I. B. zostały nadane w placówce pocztowej W. w dniu 23 października 2010 r., a więc z 3-dniowym uchybieniem ustawowego terminu.

Zgodnie z przyjętym orzecznictwem termin siedmiodniowym z art. 49 p.p.s.a., będący podstawą wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma, jest terminem ustawowym, który nie może być na wniosek strony przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. Jako że r.pr. R. S. pismem z dnia 19 października 2010 r. wystąpił z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia stosownych pełnomocnictw A. K., M. K. i I. B., w sytuacji gdy ten jeszcze był otwarty do dokonania w/w czynności, zaś sama instytucja przedłużenia terminu ustawowego nie znajduje podstaw w żadnym przepisie Sąd stwierdził, że pełnomocnictwa w/w osób przesłane przy piśmie z dnia 23 października 2010 r. złożone zostały po ustawowym 7-dniowym terminie, a prośba o przedłużenie terminu nie może zostać potraktowana jako wniosek o przywrócenie terminu do dokonania w/w czynności. Wobec tego czynność przedłożenia pełnomocnictw od skarżących A. K., M. K. i I. B., zgodnie z art. 85 p.p.s.a., uważana jest za bezskuteczną.

Zasadnym jest zatem odrzucenie skargi A. K., M. K. i I. B., za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.