Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 40/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 2 lipca 2018 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie tysiąc złotych), 2. zasądzić od Komendanta Głównego Policji na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 2 lipca 2018 r. na postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Wnosząca nadmieniła, że w dniu 2 lipca 2018 r. listem poleconym przesłała skargę bezpośrednio do organu. Do dnia złożenia wniosku organ nie przekazał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 października 2018 r. II DK/Wa 226/18, przesłał skargę z dnia 2 lipca 2018 r. do organu zobowiązanego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że KGP wskazaną skargę otrzymał w dniu 24 października 2018 r.

W dniu 19 listopada 2018 r. KGP przesłał do WSA w Warszawie pismo z dnia [...] października 2018 r. ([...]) oznaczone II DK/Wa 226/18 oraz II SO/Wa 40/18.

Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2018 r. II DK/Wa 226/18 Przewodniczący Wydziału II nakazał zwrócić organowi ww. pismo. Jednocześnie poinformowano organ, że z ww. pisma KGP wynika, iż dotyczy ono odpowiedzi na skargę R. K. na postanowienie KGP z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast sprawa II DK/Wa 226/18 dotyczy skargi R. K. z dnia 2 lipca 2018 r. na postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]. Sprawa II SO/Wa 40/18 dotyczy wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przez KGP do WSA w Warszawie skargi R. K. z dnia 2 lipca 2018 r. na postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...].

Nadmieniono, również że Komendant Główny Policji nie udzielił odpowiedzi na skargę z dnia 2 lipca 2018 r. oraz nie przesłał tej skargi, ani też odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w sprawach II DK/Wa 226/18 i sygn. akt II SO/Wa 40/18. Wskazane pismo Sądu zostało przesłane organowi w dniu 4 grudnia 2018 r.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, nie przesłał też skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

R. K. w treści pisma z dnia 14 grudnia 2018 r. zażądała niezwłocznego wymierzenie organowi grzywny. Nadmieniła, że organ w dalszym ciągu nie przesłał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy).

Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2011, s. 381).

Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu należy przyjąć, że skarga na postanowienie KGP z [...] maja 2018 r. nr [...] została przesłana do organu w dniu 2 lipca 2018 r. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał bezpośrednio do organu egzemplarz tej właśnie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru II DK/Wa 226/18 wynika, że KGP doręczono ją w dniu 24 października 2018 r. (potwierdzenie odbioru znajduje się w II DK 226/18).

Podkreślić należy, że przy załączonym do akt niniejszej sprawy (karta 42) piśmie KGP z dnia [...] października 2018 r. ([...]) oznaczonym II DK/Wa 226/18 II SO/Wa 40/18 organ przesłał do Sądu odpowiedz na skargę R. K. dotyczącą postanowienia KGP z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu.

Jednak postanowienie KGP z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu nie jest tożsame z zaskarżonym skargą z dnia 2 lipca 2018 r. postanowieniem KGP z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] wydanym w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

Z powyższego, zdaniem Sądu, wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie przekazał do Sądu oryginału skargi z dnia 2 lipca 2018 r. na postanowienie KGP z [...] maja 2018 r. nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi sprawy. Nie nadesłał też odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 2 lipca 2018 r.

Należy podkreślić, że KGP – centralny organ administracji państwowej pomimo dokładnego przedstawienia mu stanu faktycznego sprawy w piśmie Sądu z dnia 29 listopada 2018 r. II DK/Wa 226/18 nie wykonał obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 54 § 2 ppsa).

Do dnia wydania niniejszego postanowienia pomimo złożonego wniosku o wymierzenie grzywny i kilkukrotnego wezwania organu przez Sąd i skarżącą do nadesłania skargi z dnia 2 lipca 2018 r. (pisma Sądu z 18 października 2018 r. II DK/Wa 226/18 i z dnia 29 listopada 2018 r. II DK/Wa 226/18) oraz odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny (pisma Sądu z dnia 17 października 2018 r. karta 23 oraz z dnia 29 listopada 2018 r. karta 48) – organ nie wykonał swojego obowiązku.

Podkreślenia wymaga, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nie może wpływać na realizację tego obowiązku przekonanie organu zobowiązanego, że skarga jest bezzasadna czy niedopuszczalna. Powyższe jest bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Ocena taka może zostać przeprowadzona dopiero po przekazaniu przez organ skargi.

Jak wynika z załączonego do wniosku o wymierzenie grzywny odpisu skargi z dnia 2 lipca 2018 r. jej adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z jej treści jasno wynikało, jakiego aktu wydanego przez KGP skarga dotyczy. Wobec powyższego nie powinno budzić żadnych wątpliwości podmiotu zobowiązanego, że skargę należało przekazać do Sądu wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.

Biorąc pod uwagę okoliczność, że organ nie przekazał do Sądu przedmiotowej skargi, nie udzielił tez odpowiedzi na wniosek, wymierzenie grzywny w tej sytuacji ma przede wszystkim charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Grzywna ma także charakter prewencyjny, nie jest bowiem pożądane, aby zaniedbania jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości.

Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 1000 zł, biorąc pod uwagę okres zwłoki, a także fakt, że organ posiada departamenty prawne wyspecjalizowane do obsługi skarg wniesionych zgodnie z ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 powołanej ustawy.