Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1518/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1 i § 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Elżbieta Lenart Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi S. K. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 594/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 600 (sześćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz S. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. S. K. wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 594/13 wnosząc o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w wysokości 3.000 zł, przewidzianej art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", a także o stwierdzenie na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a., że bezczynność po wydaniu ww. wyroku ma rażący charakter.

Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], księga hipoteczna nr hip. [...] część [...], dz. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi 21 stycznia 2014 r.

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego wezwał Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku.

Pismem z dnia [...]r. Prezydent W. został ponownie wezwany do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 594/13. Z uwagi na brak działań zgodnych z żądaniem strony skarżącej została wniesiona wskazana na wstępie skarga do Sądu.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że pełnomocnik stron został poinformowany o krokach podjętych w toku prowadzonego postępowania celem rozpoznania wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem Prezydentowi W., określonej w sentencji grzywny.

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 594/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], księga hipoteczna nr hip. [...] część [...], dz. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 21 stycznia 2014 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął dnia 21 marca 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżących do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem.

Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Zważywszy na fakt, że organ nie wykonał wyroku Sądu, w realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 600 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymiar orzeczonej grzywny jest także adekwatny z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem. W dacie wnoszenia skargi termin ten przekroczony został o dwa tygodnie, a aktualnie zwłoka wynosi cztery miesiące. Z tego względu Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących o orzeczenie jej w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości.

Jednocześnie Sąd dokonał oceny charakteru naruszenia prawa z uwagi na treść art. 154 § 2 p.p.s.a. i zawarcie takiego wniosku przez skarżącego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu [...] r. wpłynęła dopiero odpowiedź z Archiwum Państwowego w W., zawierającą kopie fragmentu planu inwentaryzacji zniszczeń, opis wskazanej nieruchomości i plan ją obejmujący, a także fragmenty ogólnego planu zabudowania W. Jednocześnie Archiwum poinformowało, że nie odnaleziono w materiałów dotyczących przedmiotowej nieruchomości w zespole [...] Akta Miasta W., Akta Nieruchomości. W dniu [...] r. Prezydent W. wystąpił do właściwej jednostki organizacyjnej urzędu o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących ulicy [...] wskazując nr działki i obręb. Tego samego dnia organ zawiadomił pełnomocnika skarżącego o podjętych czynnościach wskazując, że koniecznym jest w sprawie ustalenie czy przedmiotowy grunt położony przy dawnej ul. [...] spełnia przesłanki art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia zostanie sporządzony operat określający wartość przedmiotowego gruntu. Organ wskazał ponadto, że wydanie decyzji merytorycznej będzie możliwe dopiero po uzupełnieniu materiału dowodowego w sprawie. Następnie pismem z dnia [...] r. Prezydent W. poinformował pełnomocnika skarżącego, że do dnia pisma nie wpłynęła odpowiedź na jego pismo o akta lokalizacyjne przedmiotowej nieruchomości. Powyższe wskazuje, że organ nie pozostawał w bezczynności mającej charakter rażącego naruszenia prawa. Organ bowiem podjął działanie mające na celu uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie po uzyskaniu odpowiedzi z Archiwum Państwowego, a ponadto informował stronę o podejmowanych czynnościach.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i art. 154 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy