Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 176/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] marca 2012r. złożonej do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r., skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji .

W ocenie skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnione jest ważnym interesem strony, a także interesem publicznym, gdyż wydanie, bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszających powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego, m. in. zasadę ogólnego pogłębiania zaufania do organów podatkowych, a nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, a ze względu na powszechnie stosowaną praktykę przez organy podatkowe, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz w związku z powyższym w razie uwzględnienia skargi bezwzględnego określenie przez sąd w wyroku, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.

W dalszej części uzasadnienia wniosku skarżąca powołała się na publikacje, dotyczące teoretycznych rozważań w zakresie rozpatrywania wniosków

o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W tym samym zakresie przytoczyła fragmenty wyroków sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z takiego uregulowania instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż zachodzą przesłanki do tego wstrzymania w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzeczeń sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy też podkreślić, iż wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.

Znamiennym również jest i to, że sąd rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zasadności skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r.,

sygn. akt FZ 163/04, niepublikowane) jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę

do przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 38/04, niepublikowane).

Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek sformułowanych

w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W ocenie Sądu, argumenty mające potwierdzać zasadność udzielenia tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, zostały przedstawione w sposób bardzo ogólnikowy. Skarżąca złożyła jedynie sam wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym stwierdziła, że w jej ocenie wydanie, bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszających powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego.

Przypomnieć raz jeszcze należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżenia decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.

Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnej argumentacji wskazującej, na czym konkretnie miałoby w jej przypadku polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nawiasem mówiąc, nie zostało w ogóle sprecyzowane, która z wyżej wymienionych przesłanek wchodzi w grę, czy też może obie powinny być brane pod uwagę i w jakim zakresie.

Należy zauważyć, że wywieranie skutków finansowych przez wydaną decyzję jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej i nie powinna być rozpatrywana w kontekście możliwości powstania szkody majątkowej.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których

nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego. Podkreślić należy, że tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wskazać nadto należy, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi

strony, uiszczone już, a nienależne zobowiązanie, będzie podlegać zwrotowi

wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie decyzji może spowodować dla strony.

W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie potwierdzają wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie podała,

z wymaganą w tej sytuacji skrupulatnością, żadnych konkretnych zdarzeń, wskazujących na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu samo przytoczenie szeregu poglądów doktryny oraz fragmentów orzeczeń sądów, nie jest wystarczające do wykazania choć w minimalnym stopniu, że w przypadku skarżącej zachodzi którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Stwierdzić zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie został należycie uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych. Skarżąca nie przedstawiła bowiem w sposób konkretny, na czym, w związku z wykonaniem decyzji podatkowej, ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na podstawie art. 61 §3 i § 5 P.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji.