Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 272/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 2014 r. Gmina [...], reprezentowana przez Wójta, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] ustalającą odszkodowanie, w wysokości [...] zł, na rzecz E. P., za nieruchomości opisane w decyzji, stanowiące drogi powstałe w wyniku podziału działek, które z mocy prawa przeszły na własność Gminy.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wójt uzasadnił wniosek tym, że została wniesiona skarga na decyzję oraz oceną, że istnieje duże prawdopodobieństwo poniesienia szkody przez Gminę w sytuacji, gdy E. P. nie uregulowała innych należności finansowych o znacznej wartości, na rzecz Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie ww. przesłanek. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Odnosząc się do argumentów wniosku sąd ocenia, że samo zaskarżenie decyzji jest dalece niewystarczające do tego, aby wstrzymać jej wykonanie. Wójt domaga się odroczenia wykonalności decyzji ostatecznej w przekonaniu, że skarga okaże się skuteczna. Tymczasem sąd, wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji nie ocenia tej decyzji; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznacza wyłącznie to, że strona skarżąca wykazała spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena decyzji będzie miała miejsce na rozprawie. Dalej sąd stwierdza, że Wójt pozostawił gołosłownym argument poniesienia szkody przez Gminę w sytuacji, gdy uczestniczka nie uregulowała innych należności finansowych o znacznej wartości, na rzecz Gminy, bowiem odstąpił od jakiegokolwiek wskazania owych należności. Sąd zaznacza przy tym, że nawet gdyby wójt udokumentował istnienie takich należności, nie miałoby to znaczenia, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu Wójt nie uzasadnił należycie wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.

MZ