Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 64/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1418/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Z. W. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1418/14, Z. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] listopada 2014 r., w wysokości 100 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; powoływanego dalej jako: rozporządzenie w sprawie wpisu). W zarządzeniu zamieszczono pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia.

II

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł Z. W., domagając się "cofnięcia, uchylenia i całkowitej zmiany zaskarżonego zarządzenia".

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 pkt 1 – 3 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, uznać należy, że nie zachodziły okoliczności, wyłączające obowiązek uiszczenia wpisu sądowego.

Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo zatem wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z kolei z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie jest postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...] listopada 2014 r., którym organ – po rozpatrzeniu zażalenia Z. W. – utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] września 2014 r. w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego należność z tytułu mandatu karnego kredytowanego w wysokości 100 zł. Sprawa nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone w sprawie postanowienie Wojewody Ś. nie dotyczy należności pieniężnych, a zatem w sprawie należało pobrać wpis stały. Wysokość wpisów stałych została określona w § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo przyjęto wpis w kwocie 100 zł. W podstawie prawnej wskazano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wpisu, zgodnie z którym wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pobiera się w wysokości 100 zł. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego było prawidłowe. Sąd I instancji wskazał w przedmiotowym zarządzeniu zarówno właściwą podstawę prawną, jak również kwota wymaganego w sprawie wpisu została określona w prawidłowej wysokości.

Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.