Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 600/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Tomasz Wójcik Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. prowadził wobec majątku skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] maja 2017r. nr: [...] wystawionych przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T., obejmujących podatek od towarów i usług wynikający z decyzji z dnia [...] marca 2017r. nr [...], orzekającej o solidarnej ze Spółką odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe M. F. Z. S. O. i R. Sp. z o. o.

W wyniku zajęcia rachunku bankowego w Banku Zachodnim WBK S.A. wyegzekwowano kwotę 4.537,20 zł, którą zaliczono na należności objęte tytułem wykonawczym o nr [...]. Natomiast zajęcie wynagrodzenia za pracę w M. F. Z. S. O. i R. Sp. z o.o. w T. okazało się nieskuteczne, ponieważ z tytułu umowy o pracę skarżący otrzymuje minimalne wynagrodzenie.

Następnie, postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie wymienionych tytułów wykonawczych zostały umorzone w związku z uwzględnieniem zgłoszonych zarzutów. Natomiast nadal prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] maja 2017 r. nr: [...] obejmujących koszty egzekucyjne wynikające z wymienionej decyzji.

W toku postępowania egzekucyjnego w dniu [...] lutego 2018r. organ egzekucyjny sporządził: "Aktualizację zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego" nr [...].l.ELAR i "Zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia" nr [...].l.ELAR informując dłużników zajętych wierzytelności (odpowiednio: Bank Zachodni WBK S.A. i M. F. Z. S. O. i R. Sp. z o.o. w T.) o aktualnym stanie dochodzonych należności. Zostały one również odebrane przez pełnomocnika strony w dniu [...] lutego 2018r. Zawiadomienia te wynikały z umorzenia postępowań egzekucyjnych prowadzonych wcześniej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] maja 2017 r. o nr.: [...] w związku z uznaniem zarzutów za zasadne oraz z przerachowania kwoty wyegzekwowanej i zaliczonej wcześniej na należności objęte tytułem wykonawczym nr [...], na należności objęte aktywnymi tytułami wykonawczymi.

W dniu [...] lutego 2018 r., skarżący złożył pismo zatytułowane "Skarga na czynności organu egzekucyjnego". W piśmie powołał się na znak sprawy: [...] dot. czynności nr [...] z [...] czerwca 2017r. podnosząc, że w związku z powzięciem w dniu [...] lutego 2018r. wiedzy o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia w spółce Metron na skutek dręczenia zawiadomienia z dnia [...] lutego 2018r. składa skargę na powyższą czynność egzekucyjną zarzucając jej błędne podjęcie i wnosząc o jej uchylenie. Ponadto wskazał, że postępowanie w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych ujętych w skarżonym zawiadomieniu nie zostało prawomocnie zakończone. Przygotowuje bowiem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Tym samym do podjęcia postępowania egzekucyjnego doszło przedwcześnie. Skarżący dodał, że uzyskał informacje w jaki sposób została zarachowana kwota wyegzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym przed jego zawieszeniem na skutek zarzutów. Otóż, kwota ta została zarachowana w całości na poczet tytułu wykonawczego, który został uchylony ([...]). Tym samym zdaniem strony kwota ta podlegała zwrotowi na jej rzecz. Tymczasem z treści skarżonego zawiadomienia wynika, że doszło bezpodstawnie do zmiany sposobu jej zarachowania na tytuł wykonawczy [...].

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. rozpatrując skargę z dnia [...] lutego 2018r. na zawiadomienie z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] o zmianie wysokości zajęcia, odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a."). Zdaniem organu, na czynność zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia nie przysługuje środek prawny w postaci skargi, o której mowa w art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm., dalej:"u.p.e.a.").

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i rozpatrzenie wniesionej skargi, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie: art. 1a pkt 2 u.p.e.a. poprzez błędne przyjęcie, że zarachowanie wyegzekwowanej kwoty nie stanowi czynności egzekucyjnej w rozumieniu tego przepisu oraz art. 54 ust. 1 u.p.e.a., poprzez błędne przyjęcie, że czynność zarachowania wyegzekwowanej kwoty nie podlega zaskarżeniu.

Rozpatrując złożone zażalenie, zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 54 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Organ wyjaśnił, że przez czynność egzekucyjną, na podstawie art. 1a pkt 2 tej ustawy, rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Z kolei zgodnie z art. 1a pkt 12 lit.a u.p.e.a. przez środki egzekucyjne rozumie się w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych egzekucję z określonych rzeczy lub praw majątkowych zobowiązanego.

W ocenie organu odwoławczego objęta skargą czynność polegająca na zawiadomieniu o zmianie wysokości zajęcia nie odpowiada cytowanej definicji czynności egzekucyjnej, nie jest działaniem zmierzającym do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Organ wyjaśnił, że zawiadomienie z dnia [...] lutego 2018r. informujące o aktualnym wykazie egzekwowanych zobowiązań pieniężnych, jak wynika z jego treści, dotyczy wcześniejszej czynności nr [...] z dnia [...] czerwca 2017r., która to czynność stanowiła zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę skarżącego. Zatem ta czynność była działaniem, które doprowadziło do zastosowania środka egzekucyjnego w postaci egzekucji z wynagrodzenia za pracę, w myśl ww. przepisów art. 1a pkt 2 i art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., na którą strona złożyła skargę i którą Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. rozpatrzył w odrębnym postępowaniu, wydając w dniu [...] marca 2018r. postanowienie nr [...].AZ. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. nr [...]. Zawiadomienia natomiast z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] o zmianie wysokości zajęcia, z uwagi na jedynie informacyjny charakter i brak odrębnego trybu postępowania uregulowanego w ustawie, nie można zaliczyć do czynności o charakterze wykonawczym, ani też uznać za działanie zmierzające do zrealizowania środka egzekucyjnego jakim jest zajęcie wynagrodzenia.

W ocenie organu odwoławczego podobnie należy ocenić działanie organu egzekucyjnego, które skarżący kwestionował składając skargę na zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia, a mianowicie zarachowanie kwoty 4.537,20 zł na poczet należności objętych tytułami wykonawczymi [...], która wcześniej została zaliczona na koszty egzekucyjne związane z realizacją tytułu wykonawczego nr [...]. Spowodowane było to tym, że w wyniku, rozstrzygnięcia zarzutów postępowanie egzekucyjne objęte tym tytułem wykonawczym zostało umorzone, a pozostawały do realizacji należności objęte wymienionymi wyżej tytułami wykonawczymi. W tej sytuacji zaliczono kwotę 4.537,20 zł na podlegające egzekucji zobowiązania, które także były objęte zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Również to przerachowanie stanowiło przyczynę aktualizacji wysokości zajęcia zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2018r. nr [...]

Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że zgłoszenie skargi z dnia [...] lutego 2018r. na zawiadomienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] jest bezskuteczne, ponieważ środek prawny w postaci skargi na czynności egzekucyjne, o którym mowa w powołanym wyżej art. 54 u.p.e.a., w tej sytuacji nie ma zastosowania. Organ podał, że pogląd, iż zawiadomienie dłużnika zajętej wierzytelności o zmianie wysokości zajęcia prawa majątkowego jest czynnością, która nie może być przedmiotem skargi składanej na podstawie art. 54 u.p.e.a. wynika również z orzecznictwa sądów.

W ocenie organu, brak możliwości wniesienia skargi, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. na zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę, mieści się w pojęciu uzasadnionych przyczyn, dla których postępowanie nie mogło być wszczęte co daje podstawy do zastosowania art. 61 a § 1 k.p.a. i skutkuje odmową wszczęcia postępowania.

W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji zarzucając naruszenie:

1. art. 1a pkt 2 u.p.e.a., poprzez błędne przyjęcie, że zarachowanie wyegzekwowanej kwoty nie stanowi czynności egzekucyjnej w rozumieniu tego przepisu;

2. art. 54 ust. 1 u.p.e.a., poprzez błędne przyjęcie, że czynność zarachowania wyegzekwowanej kwoty nie podlega zaskarżeniu.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że z zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia wynika, że ściągnięte przez organ egzekucyjny kwoty zarachowane na poczet wydanych tytułów wykonawczych w związku z ich uchyleniem, ze względu na uwzględnienie wniesionych zarzutów, zostały następnie zarachowane na pozostałe (nieuchylone) tytuły wykonawcze. Zdaniem strony czynność ta narusza m.in. art. 64c u.p.e.a., bowiem kwoty ściągnięte przez organ egzekucyjny i zarachowane na koszty powinny zostać zwrócone dłużnikowi w momencie, kiedy doszło do uchylenia tytułów wykonawczych. Skarżący podniósł, że mimo różnych definicji "czynności egzekucyjnych" w doktrynie pojawiają się pewne te same cechy charakterystyczne, tj. wiązanie czynności egzekucyjnej z aktywnością organu egzekucyjnego. Wspomniane działania mogą przybierać różny charakter natomiast cel pozostaje zawsze ten. sam, tj. zastosowanie lub zrealizowanie środka egzekucyjnego. W ocenie skarżącego, działaniem, o którym stanowi art. 1a pkt 2 u.p.e.a. jest także zarachowanie. Co za tym idzie, na zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia przysługuje zobowiązanemu skarga.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa.

Z niespornych ustaleń faktycznych sprawy wynika, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. [...] maja 2017 r. wystawił tytuły wykonawcze o nr.: [...], [...], [...].

Następnie, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. jako organ egzekucyjny wszczął egzekucję administracyjną doręczając Bankowi Zachodniemu WBK S.A. zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności skarżącego z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Kolejnym zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...].ER zajął wynagrodzenie za pracę w M. F. Z. S. O. i R. Sp. z o.o. w T.. Odpisy zawiadomień i tytułów wykonawczych zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] czerwca 2017 r. W wyniku zajęcia rachunku bankowego wyegzekwowano kwotę 4.537,20 zł, którą zaliczono na należności objęte tytułem wykonawczym o [...].

P. z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a kolejnym pismem z [...] czerwca 2017 r. skargę na czynności egzekucyjne w postaci zajęcia rachunku bankowego i zajęcia wynagrodzenia za pracę.

Po rozpoznaniu zarzutów i uznaniu ich w części za zasadne, organ egzekucyjny umorzył postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr.: [...] oraz kontynuował postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze o nr.: [...].

Natomiast, po rozpatrzeniu skargi na czynności egzekucyjne wniesionej pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. na podstawie art. 54 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowieniem z dnia [...] marca 2018r. nr [...].AZ oddalił skargę na zajęcie wynagrodzenia za pracę i zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, a organ odwoławczy postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymał je w mocy.

W dniu [...] lutego 2018 r. organ egzekucyjny sporządził: "Aktualizację zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego" nr [...].l.ELAR i "Zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia" nr [...] informując dłużników zajętych wierzytelności ( Bank Zachodni WBK S.A. i M. F. Z. S. O. i R. Sp. z o.o. w T.) oraz skarżącego o aktualnym stanie dochodzonych należności. Stanowiły one konsekwencję umorzenia postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] maja 2017 r. o nr.: [...] w związku z uznaniem zarzutów za zasadne oraz przerachowania kwoty wyegzekwowanej i zaliczonej wcześniej na należności objęte tytułem wykonawczym nr [...] na należności objęte pozostałymi, realizowanymi nadal tytułami wykonawczymi.

S. skargę na czynności organu egzekucyjnego skarżący powołał się na znak sprawy: [...] ( Zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia ) dot. czynności nr [...] z [...] czerwca 2017 r. podnosząc, że w związku z powzięciem w dniu [...] lutego 2018 r. wiedzy o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia w spółce Metron na skutek dręczenia zawiadomienia z dnia [...] lutego 2018 r. zarzuca organowi egzekucyjnemu błędne jej podjęcie i wnosi o jej uchylenie. Ponadto, wyegzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym kwota została zarachowana w całości na poczet tytułu wykonawczego, który został uchylony ([...]), a zatem powinna zostać zwrócona. Natomiast, z treści zawiadomienia wynika, że doszło bezpodstawnie do zmiany sposobu jej zarachowania na tytuł wykonawczy [...].

W istocie rzeczy zatem, skarżący składając skargę na czynności egzekucyjne podważa zawiadomienie o zmianie wysokości kwoty podlegającej zajęciu oraz zaliczenie kwoty uzyskanej z egzekucji z rachunku bankowego ( początkowo zarachowanej na poczet tytułu wykonawczego nr [...] ) na poczet należności objętej tytułem wykonawczym nr [...].

II. Tymczasem, z przepisu art. 54 § 1 u.p.e.a. wynika, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Z kolei zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

W orzecznictwie słusznie zwraca się uwagę, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucją postępowania egzekucyjnego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 778/13; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3396/14, wyrok NSA z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1377/13 dostępne podobnie jak i powołane niżej orzeczenia na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu prowadzonym w trybie tego przepisu dopuszcza się badanie jedynie tych czynności, które przynależą organowi egzekucyjnemu, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Skład orzekający podziela również pogląd, iż w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyrok NSA z 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 2972/17 i powołane w nim orzecznictwo).

Z treści przywołanego art. 1a pkt 2 ustawy egzekucyjnej nie wynika, że czynność egzekucyjną stanowią wszelkie czynności organu egzekucyjnego podejmowane w ramach toczącego się postępowania, ale tylko takie, które zmierzają do zastosowania lub realizacji środka egzekucyjnego. Nie są czynnościami egzekucyjnymi takie działania organu egzekucyjnego, które nie wiążą się z zastosowaniem przymusu egzekucyjnego lub które wyłączają albo oddalają w czasie możliwość zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego (por. Postępowanie egzekucyjne w administracji - Komentarz, P. Przybysz, Lexis Nexis, wydanie 5, str. 26).

Zawiadomienie o zmianie wysokości kwoty podlegającej zajęciu oraz zaliczenie (zarachowanie) kwoty uzyskanej z egzekucji z rachunku bankowego na poczet wierzytelności objętej tytułem wykonawczym nie stanowią czynności egzekucyjnych w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a., ponieważ nie są to działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Środek egzekucyjny został już zastosowany (dokonano zajęcia rachunku bankowego i wynagrodzenia za pracę) i jest on realizowany przez dłużnika zajętej wierzytelności (pracodawcę i bank). Co warte podkreślenia, na te czynności organu egzekucyjnego skarżący wniósł wcześniej skargę w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a., która została rozpoznana i uznana za niezasadną przez organ egzekucyjny, a następnie organ odwoławczy.

Wniesienie kolejnej skargi, na wymienione czynności o charakterze materialno-technicznym, pochodne i wtórne do zastosowanych uprzednio środków egzekucyjnych, nie znajduje umocowania w art. 54 § 1 u.p.e.a. Zawiadomienie o zmianie wysokości zajęcia wierzytelności oraz zadysponowanie przez organ egzekucyjny środkami przekazanymi przez dłużnika zajętej wierzytelności nie jest tożsame z zajęciem wierzytelności. Wprawdzie działania organu egzekucyjnego z tym związane odnoszą się do dokonanej czynności egzekucyjnej ( zastosowanego środka egzekucyjnego ), jednak same czynnością egzekucyjną nie są ( v. wyrok NSA z dnia 11 października 2016r., sygn. akt II FSK 712/16 ).

Wobec tego, skoro wymienione w skardze czynności nie stanowiły działań zmierzających do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, to prawidłowo organy zakwalifikowały je jako czynności materialno-techniczne, które nie mogły być przedmiotem skargi wnoszonej na podstawie art. 54 u.p.e.a. W konsekwencji, złożona w tym przedmiocie skarga nie mogła inicjować postępowania, wobec czego organ prawidłowo zastosował przepis art. 61a k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. i orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną.

Przepis art. 61a § 1 k.p.a. stanowi bowiem, że jeżeli żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W orzecznictwie przyjmuje się, że "inne uzasadnione przyczyny", o jakich mowa w powyższym przepisie, obejmują sytuacje, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. W sytuacji gdy brak jest czynności podlegającej zaskarżeniu, należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie, zgodnie z art. 61a k.p.a. ( v. wyrok WSA w Warszawie z 6 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2282/12, od którego skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem NSA z 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1758/13 ).

Z podanych przyczyn, podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 1a pkt 2 oraz art. 54 § 1 u.p.e.a. nie mogły zostać uwzględnione. Mając jednocześnie na uwadze, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne nie jest możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka służącego ochronie praw zobowiązanego, Sąd jedynie marginalnie wskazuje, że nie jest trafna argumentacja skarżącego, iż w sytuacji uchylenia tytułu wykonawczego nr [...]) zaliczona na jego poczet kwota powinna zostać zwrócona, a organ egzekucyjny bezpodstawnie zmienił sposób jej zarachowania na tytuł wykonawczy nr [...]. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Zakładając, że celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do wykonania obowiązku przez zobowiązanego, zaliczenie przez organ egzekucyjny kwoty, przekazanej przez bank w ramach dokonanego zajęcia rachunku bankowego (obejmującego również tytuł wykonawczy nr [...]) na poczet należności objętej tytułem wykonawczym, w oparciu o który kontynuowane jest postępowanie egzekucyjne, niewątpliwie cel ten realizowało. Natomiast w rozpoznawanej sprawie, okolicznością która uzasadniałyby zwrot zobowiązanemu wyegzekwowanej należności, nie mógł być podnoszony w niniejszej skardze, zamiar złożenia skargi do sądu administracyjnego, w zakresie wniesionych w odrębnym postępowaniu zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji.

Mając na względzie powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

L. Kleczkowski J. Szulc T. Wójcik