Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 586/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 187 w zw. z art. 191 w zw. z art. 121 i 122
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2017r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz M. N. kwotę 195 zł ( sto dziewięćdziesiąt pięć złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3. umarza postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Naczelnika Urzędu Celnego w T. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki LAND ROVER DEFENDER 110 2.4 TD4, nr VIN [...], pojemność silnika 2402 cm3, rok produkcji 2010 w kwocie [...]zł.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżaną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że w sprawie zastosowanie ma ustawa o podatku akcyzowym z dnia [...] grudnia 2008 r. i przytoczył jej art. 1 ust. 1, art. 100 ust. 4, art. 3 ust. 1 oraz ogłoszone w drodze obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. wyjaśnienia do Taryfy celnej, stanowiące załącznik do obwieszczenia (M.P. Nr 86 poz. 880). Organ podał, że dla rozstrzygnięcia sprawy istotne było ustalenie, w jaki sposób zaklasyfikować nabyty wewnątrzwspólnotowo przez stronę pojazd, tzn. czy należy zaliczyć go do kategorii pojazdów osobowych (kod CN 8703), czy też ciężarowych (kod CN 8704). Zdaniem Dyrektora sformułowanie "pojazdy zasadniczo przeznaczono do przewozu osób", stanowiące nazwę wyodrębnionej pozycji CN, zawiera w sobie główne kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę

w procesie kwalifikacji do tego, a nie innego kodu CN.

W celu ustalenia, czy przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym czy ciężarowym, Naczelnik poddał analizie i ocenie m.n. informacje zawarte:

- w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. nadesłanym przez autoryzowanego przedstawiciela marki LAND ROVER,

w wyjaśnieniach strony z dnia [...] listopada 2015 r.,

w protokole z oględzin pojazdu samochodowego z dnia [...] grudnia 2015 r. wraz z załączoną do niego dokumentacją fotograficzną,

w protokole przesłuchania świadka z dnia z dnia [...] grudnia 2015 r.

W ocenie organu, z protokołu oględzin pojazdu marki LAND ROVER DEFENDER 110 2.4 TD4, nr VIN [...], pojemność silnika 2402 cm3, rok produkcji 2010 oraz z dokumentacji fotograficznej wynika, że pojazd posiada jedną zamkniętą przestrzeń dla kierowcy, pasażerów i towarów. Nie posiada innej oddzielonej przestrzeni, którą można wykorzystać do transportu towarów. Przestrzeń wewnętrzna wyposażona jest w stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym, stałe punkty kotwiące. Pojazd posiada przegrodę za tylnymi siedzeniami, 5 miejsc siedzących. Tapicerka boczna pojazdu w szaro-czarnych kolorach – jednorodna. Tapicerka siedzeń – szaro-czarna-jednorodna, pasy bezpieczeństwa (przednie i tylne). Nad siedzeniami przednimi i tylnymi tapicerka górna w rodzaju wykładziny, a za przegrodą blacha, przednie siedzenia ze strony pasażera posiadają tylne kieszenie. Część ładunkowa posiada uchwyt do mocowania. Głośniki z przodu – 4 szt., brak elektrycznej regulacji bocznych lusterek, elektryczna regulacja szyb przednich, z tyłu manualna regulacja szyb. Blokada drzwi, klimatyzacja z przodu pojazdu, czujniki parkowania, w części towarowej oświetlenie, uchwyty górne dla pasażerów, tylnego rzędu siedzeń. Ponadto pojazd posiada w całym wnętrzu pojazdu: dywaniki, wentylację, oświetlenie (np. przy drzwiach bocznych), popielniczki, wykładzinę dywanową, wykładzinę boczną, uchwyty górne dla pasażerów, odtwarzacz CD. W trakcie wykonywanych oględzin pojazdu wykonano dokumentację fotograficzną potwierdzający powyższy stan techniczny

i konstrukcyjny pojazdu. Pojazd posiada dwa rzędy siedzeń do przewozu pięciu osób

w układzie 2+3 z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa, zagłówki).

Organ wskazał, że świadek – O. S., która zakupiła przedmiotowy samochód od podatnika, zeznała do protokołu, iż pojazd w dniu zakupu ([...] maja

2014 r.) wyglądał tak jak w dniu oględzin, tj. [...] grudnia 2015 r. Nie dokonywała po dniu zakupu żadnych zmian konstrukcyjnych. Samochód służy do przewozu osób i towarów.

Natomiast skarżący, w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. wyjaśnił, że sporny pojazd został nabyty w [...] (Wiedeń) w dniu [...] października 2012 r. i został przywieziony do G.. Pojazd w chwili zakupu był pojazdem powypadkowym, pięciodrzwiowym, z 5 miejscami siedzącymi, z osobną kabiną do przewozu osób

i towaru. Pojazd za przestrzenią między częścią osobową a towarową był oddzielony metalową ścianą, siedzenia wyposażone w pasy bezpieczeństwa (5 szt), zagłówki

w przednich siedzeniach, z tyłu prawdopodobnie brak zagłówków, aktywny centralny zamek, blokada drzwi tylnych. Część dla pasażerów była przeszklona, szyby

w drzwiach tylnych otwierane mechanicznie. Tapicerka na siedzeniach – materiał, drzwi – tapicerka sztuczna (plastik). Przestrzeń do przewozu ładunku była przestrzenią zamkniętą, posiadającą uchwyty do mocowania towaru. Brak podłokietników, poduszek powietrznych, mocowań do fotelików dziecięcych, dywaników, wentylacji, klimatyzacji do drugiego rzędu siedzeń. Brak możliwości zamontowania trzeciego rzędu siedzeń, popielniczek, schowków, uchwytów na kubki, uchwytów górnych dla pasażerów.

Po zakupie samochodu Strona nie dokonywała jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych, pojazd był przeznaczony do celów prywatnych. Organ zwrócił się do autoryzowanego przedstawiciela marki Land Rover w celu zdobycia informacji o spornym aucie

o wskazanym numerze. W odpowiedzi dealer tej marki pismem z dnia [...] listopada

2015 r., poinformował, że sporny pojazd był wyprodukowany w 2010 r. i homologowany jako pojazd ciężarowy terenowy kategorii N1G z nadwoziem typu Van z 5 drzwiami oraz 5 stałymi miejscami do siedzenia, wliczając miejsce kierowcy, wyposażonymi w pasy bezpieczeństwa. Nadwozie posiadało pełne przeszklenie boczne i tylne. Samochód nie posiadał fabrycznie zamontowanej przegrody towarowej, gdyż w tym okresie przepisy (warunki techniczne) nie wymagały montażu przegrody towarowej dla homologacji ciężarowej.

Mając powyższe na uwadze, organ II instancji stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego trafnie zakwalifikował przedmiotowy samochód do kodu CN 8703, gdyż

z całokształtu materiału dowodowego wynika bezspornie, iż ww. pojazd samochodowy głównie przeznaczony jest do przewozu osób, a nadto przedmiotowy samochód w ciągu całego okresu eksploatacji, w tym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Świadczą o tym cechy identyfikacyjne tego pojazdu, które są tożsame z wymienionymi w przytoczonych wcześniej wyjaśnieniach do Taryfy Celnej odnoszącymi się do pojazdów klasyfikowanych do kodu CN 8703, a więc w szczególności: pięć miejsc siedzących, przeszklenie całego nadwozia pojazdu, obecność wahadłowych drzwi z oknami, brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną. Organ uznał również, że wnętrze przedmiotowego pojazdu zostało wyposażone w sposób kojarzony z przestrzenią przeznaczoną dla wygodnego i komfortowego przewożenia pasażerów. Podsumowując stwierdził, że skoro organ podatkowy I instancji prawidłowo zaklasyfikował wskazany pojazd w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą.

Zdaniem organu odwoławczego dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle zagranicznych przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zatem nie ma decydującego znaczenia treść zagranicznego

i polskiego dowodu rejestracyjnego. Organy podatkowe dokonując kwalifikacji pojazdu jako wyrobu podlegającego opodatkowaniu akcyzą powinny się kierować przede wszystkim treścią opisów pozycji CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej,

z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej oraz not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania

i Kodowania Towarów. Nie miały natomiast prawa ani obowiązku kierować się kwalifikacją pojazdu dokonaną w świetle przepisów o ruchu drogowym przez polskie organy państwowe, czy też organy innych państw członkowskich.

Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż ma świadomość niespójności przepisów ustawy o podatku akcyzowym i ustawy prawo o ruchu drogowym, które w różny sposób definiują samochody osobowe i ciężarowe. Podkreślił jednak, iż dany pojazd może być uznawany za ciężarowy zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym i jednocześnie może być – dla celów poboru akcyzy – zakwalifikowany jako samochód osobowy, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym. Ustawodawca w ustawie

o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), nie zaś przepisów Prawa o ruchu drogowym. Stąd też skonstruowana dla potrzeb Prawa o ruchu drogowym definicja samochodu ciężarowego przewidziana w art. 2 pkt 42 ww. ustawy nie ma zastosowania w sprawach z zakresu prawa akcyzowego uregulowanego odrębną ustawą. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach – zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i z innych dziedzin prawa – nie ma zastosowania (B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, Oddk, Gdańsk 2002, s. 40).

Po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż przeprowadzenie wnioskowanych przez stronę

w odwołaniu dowodów było niezasadne. Poinformował, że nie zachodzi przesłanka

z art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż w toku postępowania organ przeprowadził szereg dowodów, mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. W materiale dowodowym znajdują się m. in. dowody w postaci oględzin pojazdu, zeznań świadka, wyjaśnień strony, pisma autoryzowany przedstawiciel marki LAND ROVER. Według organu odwoławczego z przedmiotowych dowodów w sposób jednoznaczny wynika, że zakres zmian w pojeździe ograniczony jest do: zamontowanej przegrody towarowej za drugim rzędem siedzeń, jednakże proces ten nie został przeprowadzony na etapie produkcji. Poza kwestią sporu jest fakt, że pojazd objęty postępowaniem podatkowym został wyprodukowany jako samochód pięcioosobowy,

z wyposażeniem zabezpieczającym w dwóch rzędach siedzeń a następnie został zmieniony tylko poprzez zamontowanie przegrody towarowej. Biorąc pod uwagę wyżej przywołany stan faktyczny, Dyrektor Izby Celnej uznał, iż organ I instancji w sposób prawidłowy odmówił przeprowadzenia ww. dowodów.

Odnosząc się do zarzutu nieprecyzyjnego pytania do przedstawiciela firmy Land Rover organ stwierdził, że Naczelnik kierując zapytanie wskazał zakres istotnych dla przedmiotowej sprawy informacji. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że numer nadwozia został błędnie oczytany, gdyż dotyczy on numeru ramy, na bazie której są budowane różne nadwozia należy zauważyć, iż nr VIN jednoznacznie identyfikuje dany pojazd zarówno u autoryzowanego przedstawiciela danej marki jak i u każdego innego podmiotu posiadającego dane dotyczące konkretnego pojazdu.

Organ wskazał także, iż w przedmiotowej sprawie bezspornie podatnikiem jest skarżący, który dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu, a nie producent samochodu. Obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] października 2012 r.

i zgodnie z art. 105 ustawy o podatku akcyzowym stawka akcyzy z uwagi na pojemność silnika przedmiotowego w sprawie samochodu wynoszącego 2402 cm 3 wynosi 18,6 % podstawy opodatkowania, zatem kwota należnego podatku akcyzowego wynosi

[...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący podał, że przedmiotowy samochód zakupiony w [...] został wyprodukowany przez Firmę Land Rover jako pojazd ciężarowy. Informacja ta zawarta jest w numerze VIN. Skarżący podkreślił, że w numerze VIN jest zawarta informacja o tym, że przedmiotowy pojazd nie posiada tylnych bocznych szyb ani małych szyb narożnych, a podsufitka znajduje się tylko w kabinie, a nie w części ładunkowej. Skarżący zwrócił uwagę na brak stopni bocznych, które były montowane w pojazdach osobowych, a jak widać

z wykonanych zdjęć jego auto takich stopni nie posiada. Według strony za klasyfikacją auta jako pojazdu ciężarowego przemawia również ładowność pojazdu przekraczająca tonę. Skarżący załączył wydruki zdjęć tożsamych aut jak również wskazał na informacje ubezpieczeniowe np. E..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejszą argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zasadniczy spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy celne prawidłowo zaklasyfikowały samochód marki LAND ROVER DEFENDER 110 2.4 TD4, Station Wagon Uti o nr VIN [...], pojemność silnika 2402 cm3, rok produkcji 2010 do pozycji CN 8703, uznając przedmiotowe auto za samochód osobowy, a w konsekwencji, czy skarżącemu należało określić zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia jest ustawa z dnia

[...] grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. , Nr 8, poz. 626 ze zm., dalej jako: u.p.a.). Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnąrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a.). Natomiast przepis art. 100 ust. 4 u.p.a. zdefiniował samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją CN 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr [...] z dnia [...] lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z [...].09.1987, str. 1, ze zm.; Dz.Urz.UE [...] wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

To oznacza, że o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje klasyfikacja do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Zatem zaklasyfikowanie pojazdu samochodowego do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Rolę pomocniczą pełnią Noty Wyjaśniające do HS oraz Noty wyjaśniające do CN, które w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN.

A zatem w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy nabyty przez podatnika samochód spełniał kryteria klasyfikacyjne z pozycji CN 8703, jak twierdzi organ, czy też z pozycji CN 8704, jak podnosił skarżący. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu powinno być zatem poprzedzone zgromadzeniem niezbędnego materiału dowodowego dotyczącego cech, wyglądu i wyposażenia pojazdu, który następnie zostanie poddany przez organ podatkowy ocenie w granicach swobodnej oceny dowodów. Ustalenia te winny być poczynione na dzień przemieszczenia pojazdu samochodowego na terytorium kraju. (por. np. wyrok NSA

I GSK 1924/14, I GSK 255/15, I GSK 1789/14). Zgodnie z naczelną zasadą prawdy obiektywnej (art. 122 o.p.), organ podatkowy jest zobowiązany do podjęcia w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Gwarantem realizacji tej zasady i jednocześnie wyznacznikiem granic postępowania podatkowego są kolejne przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, w myśl których organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 o.p.). Zatem działania organów winny opierać się na ww. zasadach postępowania i doprowadzić do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego a następnie do prawidłowego rozstrzygnięcia. Stąd przeprowadzane postępowanie dowodowe musi mieć przymiot istotności i kompletności.

W utrwalonym orzecznictwie zarówno Trybunału Sprawiedliwości, jak i sądów krajowych wskazuje się, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach tego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów.

Zdaniem Sądu, podjęte przez organ czynności procesowe, mające na celu wyjaśnienie typu pojazdu, naruszały zasadę zaufania do organów podatkowych (art. 121 o.p.).Wynikający z art. 122 o.p. nakaz dążenia do prawdy materialnej i związany z nim obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 o.p.) nie oznacza, że organ podatkowy ma bezgranicznie poszukiwać dowodów. Organ podatkowy zobowiązany jest do podjęcia jedynie tego rodzaju czynności procesowych, które umożliwią mu zajęcie prawidłowego stanowiska w sprawie.

W opinii Sądu organy w niniejszej sprawie nie wyjaśniły w sposób jednoznaczny kluczowej kwestii, tj. "zasadniczego przeznaczenia pojazdu", gdyż pominięto zupełnie fakt, iż pojazd ten marki Land Rover Defender 110 Station Wagon Uti o nr VIN [...] wyprodukowany został przez Firmę Land Rover w 2010 r. jako samochód ciężarowy terenowy kategorii N1G z nadwoziem typu Van. W opinii Sądu skoro sporny pojazd został wyprodukowany jako samochód kategorii N1G, to ten fakt nie powinien pozwalać na klasyfikację auta do CN 8703, jak w niniejszej sprawie uczynił to organ celny.

Po pierwsze organy wymieniając cechy właściwe samochodom osobowym wymieniły również całkowite przeszklenie auta, w tym obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, podczas gdy, jak wskazał skarżący i potwierdziła to dokumentacja fotograficzna, tylna część auta nie posiada przeszklenia (d.: k. 58-79 akt administracyjnych). Po drugie, organy wskazały na brak panelu czy przegrody pomiędzy przednią częścią pasażerską a tylną, gdy tymczasem w aucie jest ściana stalowa, dzieląca te części (d.: k. 58-79 akt adm.). Po trzecie, zdaniem organu wyposażenie całego wnętrza pojazdu jest kojarzone z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki), gdy tymczasem taki pogląd w opinii Sądu jest nieuzasadniony, o czym świadczą zdjęcia z oględzin.

Zdaniem Sądu zdjęcia te (akta adm. k. 58-81) nie zostały przez organ prawidłowo ocenione, a uznanie spornego auta za samochód osobowy jest zdaniem Sądu nieuprawnione. Z tych zdjęć również wynika to, że wbrew stanowisku organów nie ma przeszklenia w bocznych tylnych panelach auta (d.: k. 69 akt adm.). Producent auta, skoro zaprojektował go jako pojazd ciężarowy terenowy kategorii N1G z nadwoziem typu Van, wyraźnie zadecydował o jego przeznaczeniu. O klasyfikacji auta powinno decydować przede wszystkim przeznaczenie, wygląd i jego konstrukcja.

Na uwagę zasługuje wyjaśnienie skarżącego, który podał, że nabył pojazd powypadkowy, pięciodrzwiowy, z 5 miejscami siedzącymi, z osobną kabiną do przewozu osób i towaru oraz zaznaczył, że w pojeździe tym część osobowa jest oddzielona od towarowej metalową ścianą. Organ natomiast tę ścianę nazywa tylko przegrodą. W tym miejscu należy znów przywołać całą dokumentację fotograficzną sporządzoną w trakcie oględzin auta w dniu [...] grudnia 2015 r. Z dokumentacji tej wynika, że pojazd ten, w tym całe jego wnętrze i wyposażenie, wbrew stanowisku organu, nie kojarzy się z jakimkolwiek komfortem właściwym autom osobowym. Jak widać z załączonych zdjęć, część ładunkowa posiadającą uchwyty do mocowania towaru jest pozbawiona, co podkreślił skarżący, możliwości zainstalowania kolejnego rzędu siedzeń. Strona podała, że w tej części brak jest podłokietników, poduszek powietrznych, mocowań do fotelików dziecięcych, dywaników, wentylacji, klimatyzacji czy uchwytów górnych dla pasażerów. Uwadze organu uszła również informacja

o braku stopni bocznych, atrybutu aut osobowych, co wyraźnie widać z załączonej fotografii. Według skarżącego numer VIN (błędnie odczytany przez organ) mówi również o tym, że przedmiotowy pojazd jest autem ciężarowym a nadto, że nie posiada tylnych bocznych szyb ani małych szyb narożnych, a podsufitka znajduje się tylko

w kabinie, a nie w części ładunkowej. Skarżący podniósł również, że w aucie brak jest stopni bocznych, które były montowane w pojazdach osobowych. Podał, że ładowność pojazdu przekracza o 10 kg tonę, a to zdaniem strony świadczy o tym, iż pojazd ten jest pojazdem ciężarowym. Skarżący podał, że przestrzeń do przewozu ładunku jest przestrzenią zamkniętą, posiadającą uchwyty do mocowania towaru.

Zdaniem Sądu konstrukcja auta, jego wygląd i parametry w żaden sposób nie uprawniają do twierdzenia, że jest to pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Nadto nie rozważono ładowności auta, co zostało podkreślone przez skarżącego, który ten fakt uznał za ważny w klasyfikacji, a organy pominęły to milczeniem.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien powyższe wątpliwości wyjaśnić. Zdaniem Sądu doszło do naruszenia art. 187 w zw. z art. 191 w zw. z art. 121 i art. 122 o.p., które polegało na tym, że nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności przeprowadzono selektywną jego ocenę, z pominięciem dowodów uzasadniających klasyfikację pojazdu do poz. 8704 CN. Pominięto szereg obiektywnych kryteriów pojazdu świadczących

o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu towarów (takich jak: wygląd, budowa nadwozia, brak przeszklenia w części towarowej, trwała ściana oddzielająca część pasażerską od towarowej). W ten sposób ustalono niepełny stan faktyczny, pomijając okoliczności, które mogły świadczyć na korzyść skarżącego.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę uwzględnił. O kosztach postanowiono w oparciu o art. 200 cyt. ustawy.

E. Kruppik-Świetlicka Z. Pietrasik L. Kleczkowski