Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 701/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 2 ust 1 , art 3 ust 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2016 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia

19.04.2016 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 09.02.2016 r. nr [...] ustalającą [...] (dalej jako "Strona") wymiar podatku od nieruchomości należnego na rok 2016 w łącznej kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji ustalił Stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na

rok 2016 od:

– budynków pod działalność gospodarczą o pow. [...] m2 w kwocie [...] zł;

– budynków pozostałych o pow. [...] m2 w kwocie [...] zł;

– gruntów pozostałych o pow. [...] m2 w kwocie [...] zł;

– gruntów pod działalność gospodarczą w kwocie [...] zł.

Organ I instancji przywołał w decyzji art. 21 § 1 pkt 2 i § 5, art. 207 § 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) - dalej w skrócie "O.p.", art. 2, 3, 4, 5, 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) – dalej w skrócie "u.p.o.l.", oraz uchwałę Rady Miasta Nr XIV/142/15 z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na terenie Miasta [...] ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 2 grudnia 2015 r.

(Dz. Urz. poz. 4895).

Organ I instancji wskazał, że wymiaru podatku od nieruchomości dokonano na podstawie złożonej informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Strona złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji, której zarzuciła naruszenie:

– art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 2a pkt 1 u.p.o.l. przez jego niezastosowanie w zakresie dotyczącym gruntów związanych budynkami mieszkalnymi, a co za tym idzie błędne uznanie przez organ, że będący przedmiotem opodatkowania grunt winien zostać opodatkowany wg stawki dla nieruchomości związanych prowadzoną działalnością gospodarczą;

– art. 1a ust. 2a pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l. przez ich niezastosowanie, a co za tym idzie błędne uznanie przez organ, że podlegające opodatkowaniu lokal oraz części wspólne budynku mieszkalnego winny być opodatkowane według stawki dla budynków związanych z prowadzona działalnością gospodarcza, podczas gdy zastosowanie tych przepisów prowadzi do wniosku, ze budynki mieszkalne ich części znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, niezajęte na prowadzoną działalność gospodarczą, nie są traktowane jak budynki związane z działalnością gospodarczą.

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim ustalono:

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni użytkowej lokalu użytkowego [...] wg stawki jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za okres 01-12.2016 r.;

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni użytkowej części wspólnych budynku wg stawki jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za okres 01-12.2016 r.;

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni gruntu wg stawki jak za grunty pod działalność gospodarczą za okres 01-12.2016 r.

Ponadto, Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pod sygn. akt [...], w których znajdują się wszelkie dokumenty niezbędne dla wydania rozstrzygnięcia, w tym złożone przez Stronę informacje do podatku od nieruchomości.

Organ odwoławczy wydał w dniu 19.04.2016 r. decyzję nr [...],

w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Opisując stan faktyczny sprawy organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem opodatkowania jest lokal użytkowy wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku

o łącznej pow. [...] m2, który opodatkowany został stawką jak za budynki związane

z działalnością gospodarczą oraz udział w gruncie związanym z tym lokalem

o pow. [...] m2 opodatkowanym również stawką jak za grunt związany z działalnością gospodarczą.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że sporna w sprawie jest kwestia kwalifikacji podatkowej poszczególnych składników przedmiotu opodatkowania, co jest związane z rodzajem stawki podatkowej. Zdaniem organu podatkowego, istotny jest fakt posiadania przez Stronę statusu osoby prowadzącej działalność gospodarczą, a przesądzają o tym przepisy prawa podatkowego materialnego oraz proceduralnego.

Organ odwoławczy odwołując się do definicji "działalności gospodarczej" przywołał treść przepisu art. 3 O.p., oraz przepisu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Ponadto, organ podatkowy odnosząc się do ustaleń, zgodnie z którymi Strona jest osobą wykonującą działalność gospodarczą (posiada status przedsiębiorcy) uznał, iż zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 1a pkt 3 u.p.o.l.

Organ odwoławczy uzasadniał, że ustawa podatkowa nie wiąże najwyższej stawki podatkowej ze sposobem wykorzystania budynku czy gruntu, w świetle przepisów podatkowych bowiem wystarczy, że budynek jest w posiadaniu przedsiębiorcy. Wysokość podatku od nieruchomości zależna jest od posiadanego przez przedsiębiorcę majątku nieruchomego. Zdaniem organu odwoławczego nie ma znaczenia okoliczność wprowadzenia przedmiotowego majątku do ewidencji środków trwałych i jego amortyzacja. Te okoliczności mają znaczenie dla podatku dochodowego, a nie podatku od nieruchomości. Nie jest również istotne dla ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości to, że cześć lokalu nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej (stoi pusta). Ważne jest, że jej posiadaczem jest osoba mająca status przedsiębiorcy. Ponadto organ podkreślił, że los prawny lokalu dzielą ściśle związane z nim udziały w gruncie i w częściach wspólnych budynku.

Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję. Zarzuciła organowi naruszenie:

– art. 124, 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. polegającym na braku uzasadnienia decyzji organu

I instancji i niewłaściwym uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, co ma istotny wpływ na wynika sprawy;

– art. 3 ust. 5 u.p.o.l. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali polegającym na niewłaściwym zastosowaniu ww. norm przez nieuzasadnione przyjęcie, że będące samodzielnym przedmiotem opodatkowania grunt oraz części wspólne budynku mieszkalnego dzielą byt prawny lokalu użytkowego, co uzasadnia zastosowanie dla tych przedmiotów opodatkowania stawki właściwej dla gruntów

i budynków związanych z działalnością gospodarczą, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

– art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. 1a ust. 2a pkt 1 u.p.o.l. przez jego niezastosowanie

w zakresie dotyczącym gruntów związanych z budynkami mieszkalnymi, a co za tym idzie błędne uznanie przez organ, że będący przedmiotem opodatkowania grunt winien zostać opodatkowany wg stawki dla nieruchomości związanych prowadzoną działalnością gospodarczą, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

– art, 1a ust. 2a pkt 1 w zw. art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l. przez ich niezastosowanie, a co za tym idzie błędne uznanie przez organ, że podlegające opodatkowaniu części wspólne budynku mieszkalnego winny być opodatkowane według stawki dla budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, podczas gdy zastosowanie tych przepisów prowadzi do wniosku, że budynki mieszkalne ich części znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, niezajęte na prowadzoną działalność gospodarczą, nie są traktowane jak budynki związane z działalnością gospodarczą, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

– art. 1a ust. 2a pkt 1 w zw. art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l. przez ich niezastosowanie, a co za tym idzie błędne uznanie przez organ, że podlegający opodatkowaniu lokal użytkowy w części [...] m2 winien być opodatkowany według stawki dla budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, podczas gdy zastosowanie tych przepisów prowadzi do wniosku, że budynki mieszkalne ich części znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, niezajęte na prowadzoną działalność gospodarczą, nie są traktowane jak budynki związane z działalnością gospodarczą, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 09.02.2015 r. w całości, a w przypadku nie uwzględnienia zarzutu naruszenia prawa procesowego w części, tj. w zakresie w jakim ustalono:

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni użytkowej lokalu użytkowego [...] według stawki jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za okres 01-12.2016 r.;

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni użytkowej części wspólnych budynku według stawki jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za okres 01-12.2016 r.;

– podatek od nieruchomości za [...] m2 powierzchni gruntu według stawki jak za grunty pod działalność gospodarczą za okres 01-12.2016 r.

oraz zasądzenie na rzecz Strony od organu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Strona podtrzymała swoje stanowisko, które prezentowała w toku postępowania podatkowego.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualne w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawa wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.".

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał skargę za niezasadną, bowiem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) – zwanej "u.p.o.l." (w stanie prawnym obowiązującym w 2016 r.), użyte w ustawie określenia oznaczają (...):

3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a;

4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.),

z zastrzeżeniem ust. 2;

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych,

z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownie do art. 3 ust. 5 u.p.o.l., jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących nieruchomość wspólną w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r.

Nr 141, poz. 1492) ciąży na właścicielach w zakresie odpowiadającym ich udziałowi

w nieruchomości wspólnej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.o.l., podstawę opodatkowania stanowi:

1) dla gruntów - powierzchnia;

2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.

Stosownie zaś do art. 5 ust.1 u.p.o.l., Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie:

1) od gruntów:

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – [...] zł od 1 m2 powierzchni,

b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych

- [...] zł od 1 ha powierzchni,

c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni;

2) od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej

– [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Stawki podatku wynikały z obwieszczenia Ministra Finansów z dnia

5 sierpnia 2015 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2016 r. ([...]).

Rada Miasta [...] wydała w dniu 24 listopada 2015 r. uchwałę

nr XIV/142/15 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na terenie miasta [...] (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego z dnia

2 grudnia 2015 r. poz. 4895), w której w § 1 pkt 1 ustalono następujące wysokości stawek podatku od nieruchomości:

1) od gruntów:

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – [...] zł od 1 m2 powierzchni,

b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych

- [...] zł od 1 ha powierzchni,

c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego [..] zł od 1 m2 powierzchni,

2) od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej

- [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

c) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

d) związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.o.l., obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku, zaś stosownie do ust. 3 tego przepisu, jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.

Nie jest sporne, że Skarżąca posiada status "przedsiębiorcy" i prowadzi działalność gospodarczą oraz, że jest właścicielem lokalu użytkowego

wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku o łącznej powierzchni użytkowej [...] m2 oraz udziału w gruncie związanym z tym lokalem o powierzchni [...] m2.

Poza sporem jest również, że Skarżąca zgłosiła do opodatkowania [...]m2 powierzchni gruntu i [...] m2 powierzchni części wspólnych budynku jako udział w nieruchomości wspólnej.

W świetle ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, ww. grunt oraz części wspólne budynku jako udział w nieruchomości wspólnej są prawem związanym z własnością lokalu użytkowego [...]. Lokal użytkowy [...] znajduje się w budynku mieszkalnym. Na części powierzchni lokalu użytkowego Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą. W tym stanie rzeczy Skarżąca dokonała zgłoszenia gruntu według stawki jak za grunty pozostałe, a części wspólnych budynku według stawki jak za budynki mieszkalne.

Kwestią sporną w sprawie jest natomiast opodatkowanie przez organ podatkowy: gruntów stawką podatku właściwą dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów

i budynków, tj. [...] zł od 1 m2 powierzchni oraz całości powierzchni lokalu użytkowego stawką podatku właściwą dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, tj. [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stanął na stanowisku,

że w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie wprowadzono warunku faktycznego wykorzystania budynku (jego części) czy też gruntu na cele związane z działalnością gospodarczą. Sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę budynków lub gruntów skutkuje uznaniem tego rodzaju nieruchomości za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zasada ta nie dotyczy jedynie budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami (a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.o.l.), chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie jednoznacznie wynika, że sporny lokal [...], należący do Skarżącej, położony

w [...]u przy ulicy [...], chociaż znajduje się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, jest lokalem użytkowym (usługowym), dla którego na rzecz Skarżącej ustanowiono odrębną własność. Z akt również wynika, że wymieniony lokal użytkowy stanowi miejsce wykonywania działalności gospodarczej przez Skarżącą (CEiIDG), zaś z danych ewidencji gruntów i budynków wprost wynika, że lokal ten pełni funkcję niemieszkalną.

Wskazać przy tym należy na przepis art. 21 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, w myśl którego podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji budynku (gruntu) dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości decyduje nie tyle sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Do czasu, gdy w ewidencji gruntów i budynków sporny lokal będzie miał przypisaną funkcję niemieszkalną, dane te będą wiązać organy podatkowe przy ustalaniu stawki podatku od nieruchomości właściwej dla wymiaru podatku. Istotą regulacji przyjętej w art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne jest ustanowienie stałego punktu odniesienia w postaci danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w okresie, którego dotyczy podatek, tak aby umożliwić organowi podatkowemu wymiar podatku, bez konieczności prowadzenia odrębnego postępowania w spornej kwestii. Skoro w rozpoznawanej sprawie do dnia wydania decyzji przez organ odwoławczy nie dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie przeznaczenia spornego lokalu, to organy podatkowe nie miały podstaw i nie były uprawnione do dokonywania w tym zakresie odmiennych ustaleń w ramach postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r.

Prawidłowo zatem organy podatkowe uznały, że ww. lokal niemieszkalny opodatkować należy w roku 2016 stawką właściwą dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Podkreślić jednak należy, że decydujące znaczenie dla takiej klasyfikacji ma fakt, że przedmiotowy lokal użytkowy należy do Skarżącej posiadającej status przedsiębiorcy. Jest to okoliczność wystarczająca, wyczerpuje ona bowiem ustawowe znamiona definicji określenia "grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" przewidzianej w art. 1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l. - które oznaczają grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a (który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie).

W ocenie Sądu, bez znaczenia w sprawie była okoliczność wskazywana przez Skarżącą, że do działalności gospodarczej nie jest wykorzystywana cała sporna powierzchnia oraz lokal położony jest w budynku mieszkalnym oraz, że nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie jest amortyzowany, zaś koszty jej nabycia nie obciążyły kosztów prowadzonej działalności.

Skarżąca w przedmiotowym lokalu prowadzi działalność gospodarczą, a więc cały lokal użytkowy, nawet niewykorzystywany faktycznie w danym momencie do prowadzenia działalności gospodarczej, uznaje się już za związany z działalnością, bowiem ww. definicja ustawowa nie nawiązuje do przesłanki wykorzystywania nieruchomości na cele związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą. Na tej podstawie opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości stawką najwyższą podlega cała powierzchnia użytkowa przedmiotowego lokalu.

Lokal użytkowy, który zakupiła Skarżąca jako odrębny przedmiot własności

(w budynku mieszkalnym) z własną księgą wieczystą, nie może podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych ani ich części, gdyż brak jest podstaw by zaliczyć go do obiektów o takiej funkcji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r. poz. 1892), który stanowi, że w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nieruchomość wspólną stanowi zaś grunt oraz części budynku

i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że sporny lokal użytkowy stanowi odrębną nieruchomość, zaś udział gruntu oraz udział w części wspólnej budynku dzielą byt prawny tego lokalu w zakresie prawa własności przysługującego Skarżącej. W związku z tym grunt ten jest opodatkowany stawką podatku odpowiadającą stawce dla danego budynku, tj. stawką jak od gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na marginesie jedynie należy wskazać, że tylko w sytuacji gdyby Skarżąca kupiła lokal mieszkalny, a następnie jedynie jego część zajęła na prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas część mieszkaniowa mogłaby zostać opodatkowana przy zastosowaniu stawki najniższej właściwej dla części budynku o charakterze mieszkalnym, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l., natomiast według stawki najwyższej byłaby opodatkowana część budynku mieszkalnego zajęta na działalność gospodarczą, stosownie do art.5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l. Taka jednak sytuacja nie wstąpiła w niniejszej sprawie. Skarżąca bowiem nabyła lokal użytkowy położony w budynku mieszkalnym, któremu - jak wynika z ewidencji gruntów i budynków – przypisano funkcję niemieszkalną, i co najistotniejsze w świetle legalnej definicji zawartej w art. 1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l., jest w posiadaniu przedsiębiorcy.

Mając na uwadze całokształt okoliczności faktycznych i prawnych występujących w niniejszej sprawie Sąd uznał, że nie doszło po stronie organów podatkowych ani naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym zarzuty skargi należało uznać za bezpodstawne, w związku z czym na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.