Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 491/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą we W. na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Środowiska we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenia ewidencji wytworzonych odpadów w oparciu o obowiązujące wzory dokumentów postanawia: umorzyć postępowanie zainicjowane wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

A sp. z.o.o z siedzibą we W. (dalej: skarżąca, spółka) złożyła skargę na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Środowiska we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie prowadzenia ewidencji wytworzonych odpadów w oparciu o obowiązujące wzory dokumentów.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał w terminie pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej spółki wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 491/19 tutejszy sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Od powyższego postanowienia sądu skarżąca w terminie wniosła zażalenie. Wskutek jego rozpoznania tutejszy sąd postanowieniem z dnia [...] uchylił postanowienie z dnia [...]. Wraz z zażaleniem skarżąca pismem z dnia 16 września 2019 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z chwilą zapoznania się z treścią postanowienia tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 491/19 w przedmiocie odrzucenia skargi pełnomocnik skarżącej dowiedział się, że przyczyną odrzucenia skargi było nienadesłanie odpisu z KRS skarżącej spółki. Do czasu doręczenia powyższego postanowienia pełnomocnik trwał w mylnym przekonaniu, że braki skargi uzupełnił zgodnie z wezwaniem, gdyż w wyznaczonym do tego terminie nadesłał pełnomocnictwo ogólne oraz szczególne. We wniosku o przywróceniu terminu wskazano, że w treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie wskazano wprost, że chodzi o odpis z KRS. Sformułowanie wezwania wprowadziło pełnomocnika skarżącej w błąd, zwłaszcza sformułowania "dokument" oraz "umocowanie". W konsekwencji, pełnomocnik skarżącej odebrał wezwanie jako wezwanie do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono pełnomocnictwo oraz odpis z KRS.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 cytowanego przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wskazać należy, że uregulowane w art. 86 - art. 89 k.p.a. postępowanie

w przedmiocie przywrócenia terminu stanowi tzw. postępowanie incydentalne (wpadkowe). Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadminstracyjnym dopuszcza się umorzenie postępowania wpadkowego, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne może się stać bezprzedmiotowe także w części. Zatem, jak twierdzą niektórzy przedstawiciele doktryny, nie ma więc przeszkód, aby w takim przypadku postępowanie umorzyć w tej części, w której stało się bezprzedmiotowe (zob. J.P. Tarno, J. Wyporska-Frankiewicz, Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, w: M. Wierzbowski, J. Jagielski, A. Wiktorowska, A. Stefańska (red.), Współczesne zagadnienia prawa i procedury administracyjnej, s. 302). Niemniej jednak musi zaistnieć w toku postępowania wpadkowego jego bezprzedmiotowość. Z taką sytuacją mam do czynienia w niniejszej sprawie. Zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż: "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II OSK 609/18).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wskutek uchylenia w trybie autokontroli postanowienia odrzucającego skargę i przyjęcie, że istotnie treść wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych budziła wątpliwości, zaś skarżąca uzupełniła brak formalny skargi, rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi stało się zbędne. W tym zatem zakresie stwierdzić należało, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej

o przywrócenie terminu stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji postępowanie należało umorzyć.