Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 52/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 195/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od osób fizycznych za 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia zobowiązania w tym podatku i odsetek za zwłokę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt. I SA/Sz 195/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od osób fizycznych za 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia zobowiązania w tym podatku i odsetek za zwłokę.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 23 marca 2022 r. wezwał Skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika doradcę podatkowego, do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 300 zł (uiszczonego w dniu 3 marca 2022 r. w niepełnej wysokości, tj. w kwocie 200 zł), obliczonego stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535; dalej jako: "rozporządzenie"), zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 marca 2022 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 1 kwietnia 2022 r. (UPD k.63), a siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu 8 kwietnia 2022 r.

Ponieważ w zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego, skargę, w ocenie Sądu, należało odrzucić na podstawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia i kwestionując prawidłowość ustalonego wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie.

Należy podkreślić, że to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej rzecz ujmując to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośredni związek pomiędzy należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wówczas, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. I FZ 239/08).

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 551/06, w przypadku decyzji organu podatkowego o zabezpieczeniu na majątku podatnika różnicy pomiędzy przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego a kwotą wynikającą z deklaracji podatkowych należy pobierać wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, gdyż spór o zasadność wydania decyzji o zabezpieczeniu na majątku pewnej kwoty nie jest sporem o określoną kwotę pieniężną lecz sporem o konieczność wydania takiej decyzji i dokonania zabezpieczenia na majątku podatnika. Skoro spór o wydanie takiej decyzji i dokonanie zabezpieczenia nie jest sporem o prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, nie można twierdzić, że jest to spór o należność pieniężną w rozumieniu art. 231 zd. 1 P.p.s.a. Z tego powodu wpis od skargi od powyższej decyzji będzie wpisem stałym (art. 231 zd. 2 P.p.s.a.). Ponieważ sprawa tego rodzaju pozostaje skargą "z zakresu zobowiązań podatkowych", zastosowanie znajdzie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały od skargi w takiej sprawie wyniesie 500 zł. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, powyższe oznacza, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro należny wpis w sprawie wynosił 500 zł, to nie został on uiszczony przez Skarżącego w prawidłowej wysokości.

Konfrontacja treści art. 220 § 3 P.p.s.a. ze stanem faktycznym sprawy nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości jego zastosowania w sprawie. Należy podkreślić, że nieuzupełnienie wpisu od skargi we wskazanym w zarządzeniu terminie jest bezsporne. W konsekwencji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.