Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 821/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych


UZASADNIENIE

Spółka A. SA z siedzibą w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia [...] r. oraz na pismo z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. organ inspekcji weterynaryjnej poinformował Spółkę, że jej wniosek z dnia [...] r. o przekazanie dokumentacji zakładowej celem umieszczenia informacji w systemie RASFF o stosowanych kryteriach mikrobiologicznych dla produktu gotowego łosoś wędzony na zimno nie znajduje podstaw w obecnym porządku prawnym i brak możliwości nadania mu biegu.

Pismem z dnia [...] r. Spółka wezwała Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. do usunięcia naruszenia prawa przez zmianę stanowiska zawartego w piśmie z dnia [..] r. i urzędowe potwierdzenie, że Spółka A. SA pod kontrolą którego znajduje się zakład w K. w sposób zadowalający i zgodny z przypisem (7) rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz. Urz. UL. L z 2005 r. nr 338 str. 1 z późn. zm.) wykazało dla produktu łosoś wędzony na zimno, będącego żywnością w której możliwy jest wzrost Listeria monocytogenes, że produkt ten nie przekroczy limitu 100 jtk/g w ciągu całego okresu przydatności do spożycia.

W odpowiedzi na wezwanie organ, w piśmie z dnia [...] r. poinformował Spółkę, że jego stanowisko wynika z analizy dokumentów będących w posiadaniu organu i dotyczy ustalenia stanu faktycznego tj. niedopełnienia obowiązku wynikającego z treści przypisu (7) załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych, czyli niewykazania w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Jest to warunek konieczny aby można było stosować kryterium obecności 100 jtk/g do badania w kierunku Listeria monocytogenes. Kryterium to może być stosowane przez Spółkę z zastrzeżeniem zawartym w przypisie 7 tj. jeżeli producent jest w stanie wykazać w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Prawidłowa realizacja wymogu "wykazania w zadowalający sposób" poprzez dowody obligatoryjne które obejmują specyfikacje dotyczące właściwości fizykochemicznych produktów, przegląd dostępnej literatury i wyników badań, obejmuje przede wszystkim dane historyczne producenta. Podstawową kwestią jest przedział czasowy oraz ilość wykonanych prób produktu gotowego wytwarzanego w konkretnym zakładzie produkcyjnym. Proces technologiczny polegający na wędzeniu na zimno produktów rybnych w Zakładzie w K. rozpoczął się w [..] r., trudno zatem oczekiwać od producenta historycznych danych dotyczących tej grupy produktów. W ocenie organu okres dwóch lat jest wiarygodnym okresem podlegającym weryfikacji i ocenie. W przypadku Zakładu w K. niemożliwym jest wykazanie tendencji w okresie dwóch lat, gdyż zakład nie prowadzi wędzenia na zimno tak długo. W tej sytuacji właściwy organ, Powiatowy Lekarz Weterynarii w K., nie jest w stanie uznać że producent wykazał w sposób zadowalający, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Obowiązkiem producenta jest wykazanie właściwemu organowi, że produkt spełnia określone wymogi w zakresie bezpieczeństwa żywności, czego Spółka nie uczyniła. Zamiast tego wezwała organ do urzędowego potwierdzenia okoliczności, których organ nie może uznać za udowodnione.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. wskazał, że mając na uwadze żądanie strony zawarte w piśmie z dnia [...] r. oraz treść skargi uznał, że strona domagała się urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wykazując przy tym swój interes prawny, tj. wydania zaświadczenia określonej treści. Istota zaświadczenia sprowadza się do tego, że nie rozstrzyga ono o żadnych prawach i obowiązkach, nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. W niniejszej sprawie Spółka domagała się wydania zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów (art. 217 § 2 K.p.a.), które nie wynikają z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Organ nie dysponuje bowiem wystarczającymi danymi pozwalającymi na potwierdzenie faktów wskazanych przez Spółkę we wniosku, co z kolei powoduje, że strona nie wykazała w sposób "zadowalający" dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w ciągu całego okresu przydatności do spożycia. Z powodu niemożności potwierdzenia przez organ, że Spółka spełnia wymagania, uwzględnienie jej żądania nie było możliwe.

Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Spółki do wykazania, w terminie 7 dni, że Spółka złożyła do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. zażalenie na odmowę wydania przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. zaświadczenia o żądanej treści, w trybie art. 219 K.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. nr 112 poz. 744).

W odpowiedzi Spółka wyjaśniła, że skarga dotyczy pism Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia [...] r. i [...] r. i nie została złożona na odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Ze skargi, odpowiedzi na skargę i przesłanych do Sądu akt wynika, że w piśmie z dnia [...] r. Spółka A. SA zwróciła się do właściwego terytorialnie dla Zakładu w K. powiatowego lekarza weterynarii o przekazanie dokumentacji celem wykazania w sposób zadowalający ten organ, że produkowany przez Spółkę łosoś wędzony na zimno nie przekroczy limitu 100 jtk/g Listeria monocytogenes w całym okresie przydatności do spożycia. Zatem wniosek dotyczył wykazania przez Spółkę, że jej produkt spełnia określone wymagania mikrobiologiczne. W odpowiedzi na to organ wystosował do Spółki pismo informujące, że z danych posiadanych przez ten organ nie wynika, aby Spółka wymagania te spełniała. Zatem przedmiotem skargi jest pismo informacyjne organu. Tak też przedmiot skargi zakwalifikowała skarżąca Spółka (k 39-40 akt sądowych). W ocenie Sądu pismo to nie miało charakteru aktu ani czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to nie rozstrzygało o uprawnieniach czy obowiązkach Spółki, ale informowało producenta żywności, że określona okoliczność nie została wykazana w sposób dostateczny. Tego rodzaju pismo nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie było także możliwości potraktowania przedmiotowej skargi jako skargi na odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści choćby z tego powodu, że zaświadczenie wydaje się na wniosek strony, a Spółka wniosku takiego nie składała, co potwierdza jej pismo procesowe z dnia [...] r. Ponadto, na odmowę wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegająca się służy zażalenie (art. 219 K.p.a.), a Spółka zażalenia do organu wyższego stopnia nie złożyła.

W tej sytuacji należało uznać, że przedmiotem skargi jest pismo informujące o nie wykazaniu pewnej okoliczności faktycznej, nie podlegające kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwości zaskarżenia takiego pisma do sądu nie przewidują także przepisy szczególne.

Z tych względów skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tym bardziej odrzuceniu podlega skarga na pismo informujące o nie uwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.