Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1506/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. G. wnioskiem zawartym w skardze z dnia [...] lipca 2011 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. orzekającą o obowiązku zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz A. G. w wysokości [...] złotych wraz z odsetkami ustawowymi.

Uzasadniając swój wniosek podniósł on, iż za wstrzymaniem wykonania tej decyzji przemawia jego słuszny interes oraz treść skargi, w której wskazuje na istotne braki w postępowaniu działające na niekorzyść skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do par. 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym uchyleniu tego aktu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011, I OZ 36/11, Lex nr 741834).

Tymczasem w złożonym w niniejszej sprawie przez J. G. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodabnia spełnienie przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Przede wszystkim nie wyjaśnia na czym, jego zdaniem, miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania ww. decyzji. Zważyć zaś należy, że w realiach niniejszej sprawy wykonanie jej sprowadzać się będzie wyłącznie do spłaty świadczeń alimentacyjnych, w wysokości określonej w decyzji. To zaś nie wywołuje stanu, który mógłby być uznany za nieodwracalny. Spełnienie świadczenie pieniężnego ze swej istoty jest bowiem odwracalne i w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej przez skarżącego kwoty.

Powołanie się zaś przez skarżącego wyłącznie na swój słuszny interes, bez uprawdopodobnienia wystąpienia w sprawie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy nie może stanowić podstawy do udzielenia mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd wykonania kwestionowanej decyzji.

Podkreślić przy tym należy, iż uzasadnienie wniosku, będące jednocześnie uzasadnieniem skargi, wskazujące na naruszenia przez zaskarżoną decyzję prawa nie stanowi o istnieniu w sprawie przesłanek do wstrzymania jej wykonania, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd zaś, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie badał legalności zaskarżonej decyzji, a jedynie oceniał zasadność złożonego wniosku o wstrzymanie jej wykonania w kontekście spełnienia przesłanek wskazanych w ww. przepisie.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak wyżej.