Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 553/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57,  art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B. N. i M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektów budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 roku, sygn. akt II SA/Gd 536/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 maja 2007 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 grudnia 2006 r., nr [...] nakazującą B. i M. G. rozbiórkę: obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej o konstrukcji drewnianej nietrwale związanego z gruntem, obiektu budowlanego pełniącego funkcję magazynową nietrwale związanego z gruntem, wzniesionych na terenie działki nr [...] położonej w K. B. gmina K. bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz orzekł, iż zaskarżona decyzja organu II instancji nie może być wykonana.

W uzasadnieniu wyroku wskazano że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do ustalenia okoliczności zachowania przez skarżących terminu do wniesienia odwołania, gdzie decyzja organu I instancji została doręczona skarżącym w dniu 21 grudnia 2006 roku, a zatem termin do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. wynoszący 14 dni, upłynął w dniu 4 stycznia 2007 roku, natomiast data nadania odwołania w urzędzie pocztowym nie była czytelna, przy czym próby odczytania stempla pocztowego prowadzić mogły do różnych ustaleń, mianowicie gdy odwołanie zostało nadane w dniu 3 stycznia 2007 roku (wówczas byłoby wniesione w terminie) lub w dniu 8 stycznia 2007 roku, co oznaczałoby wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia 23 lipca 2009 roku stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B. G. i M. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 13 grudnia 2006 roku.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr [...] w L. pismami z dnia 18 czerwca 2008 roku, z 15 grudnia 2008 roku, oraz z 24 kwietnia 2009 roku o podanie informacji w jakim terminie została nadana przez B. G. i M. G. przesyłka nr [...] (data stempla pocztowego 3 lub 8 stycznia 2007 roku) adresowana do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Naczelnik Urzędu Pocztowego Nr [...] w L. pismem z dnia 28 kwietnia 2009 roku poinformował, że przedmiotowa przesyłka polecona została nadana w urzędzie w dniu 8 stycznia 2007 roku.

Pismem z dnia 5 maja 2009 r. strony postępowania zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz wniesieniem uwag i zastrzeżeń. Organ wyjaśnił, iż w dniu 20 maja 2009 roku M. G. przedstawił oryginał potwierdzenia nadania wskazanej przesyłki poleconej który został zeskanowany. W dniu 27 maja 2009 wpłynęło pismo B. N. (poprzednio G.) i M. G. z dnia 26 maja 2009 roku w którym poinformowali, że nie zgadzają się z odpowiedzią Urzędu Pocztowego Nr [...] w L. co do daty nadania przesyłki listowej poleconej nr [...], która jakoby została nadana w dniu 8 stycznia 2007 roku. Do pisma dołączone było oświadczenie B. N. o nadaniu przesyłki listowej poleconej nr [...] w Urzędzie Pocztowym L. przy ulicy [...] w dniu 3 stycznia 2007 roku.

Organ wskazał, iż pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. ponownie zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr [...] w L. o przedstawienie dowodu świadczącego o nadaniu przedmiotowej przesyłki w dniu 8 stycznia 2007 roku.

W odpowiedzi Dyrektor Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej poinformował, że rozpatrywana przesyłka została nadana w dniu 8 stycznia 2007 roku przy użyciu pojedynczego potwierdzenia nadania, które po wpisaniu numeru, opłaty oraz umieszczeniu datownika jest wydawane nadawcy. W dokumentach urzędu nie pozostaje kopia potwierdzenia nadania. Jedynie prowadzona jest ewidencja zużycia nalepek R , w której wpisywany jest zakres przyjętych w danym dniu numerów listów poleconych oraz ich ilość. Przesyłka polecona nr [...] została przyjęta w dniu 8 stycznia 2007 roku w zakresie od nr [...].

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art.129 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

W ocenie organu zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż przedmiotowe odwołanie zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 8 stycznia 2007 roku. Urzędowe stanowisko Poczty Polskiej znajduje potwierdzenie w uzyskanym powiększeniu dostarczonego do tutejszego Inspektoratu oryginału potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...], gdzie druga cyfra od lewej na stemplu pocztowym w dolnej części stanowi prawie zamknięty owal, co w porównaniu z kształtem cyfry 3 na stemplach pocztowych wyraźnie wskazuje, że cyfra ta jest ósemką niedokładnie odbitą. Organ odwoławczy podkreślił nadto, iż odwołanie B. G. i M. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 13 grudnia 2006 roku datowane jest dniem 4 stycznia 2007 roku i trudno uznać, że pismo z dnia 4 stycznia 2007 roku wysłane zostało już w dniu 3 stycznia 2007 roku.

W związku z powyższym organ stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone po terminie określonym ustawowo.

Skargę do Sądu wnieśli B. N. i M. G., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia zwrotu kosztów sądowych w kwocie 500 złotych w sprawie II SA/Gd 536/07 zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 27 marca 2008 r.

Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucili, iż wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa, art. 75 kpa, gdyż WINB odmówił słuszności dowodowi w postaci przedłożonego przez skarżącą potwierdzenia nadania przesyłki z dnia 3 stycznia 2009r., naruszeniem art. 107 § 3 kpa. Skarżący podnieśli również, iż uniemożliwiono im zajęcie stanowiska przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Nadto podnieśli, że nie uchybili terminowi wniesienia odwołania od decyzji PINB, dlatego w ich ocenie nie było powodu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając sprawę w ramach tych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a przy jego podejmowaniu nie uchybiono zasadom i przepisom postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2009 r. wydane zostało na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 200 r. , Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania. Jest ono bowiem wówczas zwrócone przeciwko decyzji, która uzyskała walor decyzji ostatecznej. Wzruszenie takiej decyzji w trybie odwoławczym jest zaś niedopuszczalne, gdyż godzi w uregulowaną w art. 16 k.p.a. zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Powyższe powoduje, że w postępowaniu wstępnym prowadzonym po wpłynięciu odwołania do organu wyższej instancji, organ ten ma obowiązek zbadania, czy w sprawie zachowany został termin do wniesienia tego środka zaskarżenia. Każde zaś uchybienie terminu do wniesienia odwołania obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia tego uchybienia, poprzez wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 k.p.a., chyba że strona wnosi o jego przywrócenie w trybie art. 58 k.p.a. i wniosek ten zostanie uwzględniony.

Termin w jakim można skutecznie wnieść odwołanie określony został w art. 129 § 2 k.p.a. W myśl tego przepisu odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja został ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Sposób obliczania terminów ustawodawca uregulował zaś w art. 57 k.p.a. Przepis ten w § 1 stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie natomiast do § 4 tego artykułu w sytuacji, gdy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Dniami ustawowo wolnymi od pracy są zaś stosownie do art. 151 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.) niedziele oraz święta określone w przepisach o dniach wolnych od pracy. Szczegółowy wykaz dni świątecznych będących dniami wolnymi od pracy zawarty został w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że pierwszoinstancyjną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 grudnia 2006r.- skarżący otrzymali w dniu 21 grudnia 2006r. Decyzja ta zawierała pouczenie o przysługującym odwołaniu oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem skarżącym w dniu 4 stycznia 2007r., który to dzień, w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, był dniem powszednim (czwartek). Tymczasem odwołanie swoje wnieśli, dopiero w dniu 8 stycznia 2007 r. a więc z przekroczeniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy oraz pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej z dnia 16 lipca 2009 r. przedmiotowa przesyłka o numerze [...] została nadana w dniu 8 stycznia 2007r. Wynika to z ewidencji nalepek oznaczonych literą R, w której to ewidencji wpisana jest ilość przyjętych w danym dniu listów poleconych. Wynika z niej, że tego dnia, tj. 8 stycznia 2007 r. zostały przyjęte przesyłki o numerach od [...] do [...]. Zatem przesyłka o nr [...] została nadana 8 stycznia 2007 r.

O wysłaniu przez skarżących przedmiotowej przesyłki nie w dniu 3 a 8 stycznia 2007r. świadczy to, że na stronie 1 odwołania znajduje się określenie miejsca i daty jego sporządzenia – "Lubin, dnia 04-01-2007". Zatem gdyby dać wiarę skarżącym trzeba by było przyjąć, że pomylili oni datę sporządzenia odwołania, datując go dniem 4, który następował po 3, tj dniu rzekomej wysyłki odwołania.

Także gdy przyjrzeć się przedstawionej przez skarżących kserokopii dowodu nadania (wykonanej w powiększeniu) to wyraźnie widać, że w porównaniu z kształtem cyfry 3 występujących na innych stemplach pocztowych znajdujących się w aktach owal dolnej części przedmiotowej cyfry jest bardziej "zamknięty" niż cyfry 3. To świadczy, że cyfra ta to niedokładnie odbita cyfra 8, tym bardziej, że w miejscu, gdzie cyfra ta jest odbita znajdują się ślady "rozmazania".

Zatem nie można podzielić zarzutów skarżących dotyczących naruszenia przepisów art. 7 i 75 czy 77 kpa, gdyż organy w sposób wystarczający do rozstrzygnięcia zebrały materiał dowodowy i rozpatrzyły go zgodnie z wymogami art. 80 kpa.

W ustalonym stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy przekroczenie przez skarżących terminu do odwołania zostało prawidłowo ustalone przez organy w sposób nie budzący wątpliwości Sądu. Zasadnie zatem WINB przyjął i uzasadnił, że skarżący uchybili terminowi do wniesienia odwołania, co skutkować musiało wydaniem przez ten organ postanowienia, o którym mowa w art. 134 k.p.a.

Mając na uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny W Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) skargę oddalił.