Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 897/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 6 pkt 3
journal: Dz.U. 2014 poz 1099
law: Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia - tekst jednolity.
article: art. 70 par. 2, art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1094
law: Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń - tekst jednolity
article: art. 75, art. 76 par. 1 i par. 3, art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2016 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP"), z [...] lutego 2016 r., nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: "K.p.a.") oraz art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. C. (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] stycznia 2016 r. nr [...] skreślającą Stronę z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Decyzją I instancji wydaną na podstawie art. 29 ust. 6 pkt 3 oraz ust. 8 i ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia, Strona została skreślona z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z uwagi na wykonywanie obowiązków zawodowych pracownika ochrony fizycznej w stanie po użyciu alkoholu.

W sprawie ustalono, że Sąd Rejonowy w [...] Wydział Karny prawomocnym od [...] lutego 2015 r. wyrokiem z [...] stycznia 2015 r., sygn. akt [...] uznał Stronę winną popełnienia wykroczenia z art. 70 § 2 Kodeksu wykroczeń, polegającego na tym, że [...] listopada 2014 r., około godziny 16.50 w S. w G., znajdując się w stanie po użyciu alkoholu Strona podejmowała czynności zawodowe. Za stwierdzone wykroczenie Sąd Rejonowy w [...] wymierzył mu karę grzywny w kwocie 200 zł. Organ I instancji ustalił ponadto, że w czasie i miejscu popełnienia wykroczenia Strona wykonywała obowiązki służbowe pracownika ochrony fizycznej. Informacja ta została udzielona przez Prezesa Zarządu C. Sp. z o.o., tj. firmy, dla której Strona świadczyła w tym czasie pracę.

Od decyzji organu I instancji pełnomocnik Strony wniósł w ustawowym terminie odwołanie do KGP. W odwołaniu, pełnomocnik Strony, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niedopuszczenie wnioskowanych przez Stronę dowodów, jak i przepisy prawa materialnego z uwagi na ich zastosowanie w oderwaniu od ustawy o ochronie osób imienia, która precyzyjnie wskazuje czyny, których popełnienie skutkuje skreśleniem z listy kwalifikowanych pracowników ochrony, nie kwestionując ukarania Strony za wykroczenie z art. 70 § 2 K.w., stwierdził, że z wyroku Sądu Rejonowego w [...] nie wynika, aby Strona dopuściła się tego wykroczenia, pełniąc obowiązki pracownika ochrony fizycznej, bowiem w tym czasie Strona mogła wykonywać inną pracę, np. sprzedawcy czy sprzątacza. Pełnomocnik Strony, poinformował ponadto, że organ I instancji nie dopuścił go do udziału w czynnościach procesowych pełnomocnika strony, a jedynie przeprowadził je w jego obecności, co wytłumaczono brakiem możliwości weryfikacji jego osoby z powodu tego, iż nie miał przy sobie żadnego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Zdaniem pełnomocnika Strony, organ winien, w takiej sytuacji wyznaczyć inny termin czynności.

KGP, rozpatrując ponownie sprawę doszedł do wniosku, że zaszły przesłanki obligujące organy Policji do skreślenia Strony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, określone w art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy o ochronie osób i mienia, gdyż Strona popełniła wykroczenie związane z wykonywaniem zadań pracownika ochrony. Okoliczność tę, jak wskazał organ, jednoznacznie potwierdził Prezes Zarządu C. Sp. z o.o., tj. firmy, dla której Strona świadczyła w czasie popełnienia wykroczenia obowiązki pracownika ochrony fizyczne, jak i sama Strona zeznając do protokołu przesłuchania z [...] listopada 2015 r., iż na terenie "G.", była zatrudniona w charakterze pracownika ochrony. Informację o tym, że w dacie zdarzenia Strona wykonywała zadania pracownika ochrony, zawiera też protokół badania stanu trzeźwości oraz notatka urzędowa wezwanego na interwencję policjanta. Tym samym, zdaniem KGP, okoliczność pełnienia przez Stronę zadań pracownika ochrony po użyciu alkoholu nie budzi żadne wątpliwości. Organ uznał, że nie ma przy tym znaczenia, iż oprócz zadań ochroniarskich, w miejscu pracy Strona wykonywała również inne, przydzielone przez administratora budynku prace, bowiem głównym zadaniem docelowym było wykonywanie obowiązków pracownika ochrony fizycznej.

Organ podkreślił, że ustawodawca w ustawie o ochronie osób i mienia wskazuje wprost, że pracownik ochrony fizycznej powinien swoją postawą wzbudzać zaufanie społeczne, a jego zachowanie we wszystkich sferach życia, tak prywatnego, jak i zawodowego, winno dawać rękojmię zgodnego z prawem realizowania przyznanych mu ustawowo uprawnień. Wykonywanie zawodu pracownika ochrony fizycznej, jak wskazał KGP, należy do kręgu zawodów zaufania publicznego, a wiążące się z tym obowiązki polegają na podejmowaniu bezpośrednich działań w celu ochrony życia, zdrowia ludzkiego oraz mienia. Stąd zarówno dostęp do tego zawodu, jak i jego wykonywanie podlegają ścisłej reglamentacji oraz nadzorowi Państwa, do którego sprawowania zostały ustawowo wyznaczone organy Policji.

KGP wyjaśnił następnie, że podstawą wzięcia udziału w czynnościach procesowych w postępowaniu administracyjnym jest weryfikacja tożsamości tak strony, jak i jej pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Strony nie miał dokumentu potwierdzającego tożsamość, więc nie mógł aktywnie uczestniczyć w przesłuchaniu. Strona mogła nie wyrazić na to zgody i zażądać zmiany terminu, czego jednak nie uczyniła. Trudno zatem, zdaniem organu uznać, że czynności procesowe podjęte przez organ I instancji [...] listopada 2015 r. były bezskuteczne.

Organ uznał za bezzasadny zarzut pełnomocnika Strony o zignorowaniu przez organ I instancji wniosku Strony o dopuszczenie dowodu z informacji od pracodawcy Strony, dla którego Strona świadczyła pracę w chwili popełnienia wykroczenia, jakie uprawnienia były potrzebne do jej wykonywania zgodnie z zawartą umową o pracę. Wniosek ten, zdaniem organu, nie miał wpływu na wynik rozstrzygnięcia sprawy w aktach sprawy znajduje się bowiem informacja od pracodawcy Strony o wykonywaniu przez nią [...] listopada 2014 r. około godz. 16.50 czynności pracownika ochrony fizycznej.

Organ wskazał również, że w sprawie brak jest podstaw do umorzenie postępowania administracyjnego.

W skardze z [...] marca 2016 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję KGP z [...] lutego 2016 r., Skarżący wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił nieważność postępowania ponieważ Skarżący został pozbawiony możliwości obrony swych praw oraz naruszenie:

1) art. 75 i art. 77 K.p.a., poprzez ich błędne zastosowanie i niedopuszczenie wnioskowanych przez pełnomocnika Strony dowodów,

2) art. 76 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez przyjęcie za udowodnione twierdzenie, które nie jest zawarte w dokumencie urzędowym oraz odmowę udowodnienia rzeczywistego opisu czynu za który Skarżący został ukarany,

3) przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie go w oderwaniu od ustawy o ochronie osób i mienie która precyzyjnie wskazuje czyny, których popełnienie skutkuje skreśleniem z listy kwalifikowanych pracowników ochrony tj.: art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy o ochronie osób i mienia.

W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik Skarżącego wskazał, że z opisu czynu stanowiącego wykroczenia w żaden sposób nie wynika aby Skarżący, podejmując czynności zawodowe dopuścił się wykroczenia w związku z wykonywaniem zadań pracownika ochrony fizycznej. Nie można wykluczyć, że był tam już wówczas w innym charakterze np. sprzedawcy lub sprzątacza. Z analizy przepisu natomiast wynika, że przesłanką skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony nie jest wykonywanie jakichkolwiek czynności zawodowych w stanie nietrzeźwości, a tylko polegających na wykonywaniu zadań pracownika ochrony fizycznej. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego zatem, w postępowaniu administracyjnym wszczętym w związku z popełnieniem przestępstwa umyślnego, nie ustalono przesłanki umożliwiającej skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony. Pełnomocnik Skarżącego podniósł, że Strona próbowała tego dowieźć, składając poprzez swojego pełnomocnika określone wnioski dowodowe, które zostały przez organ zignorowane. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego, postępowanie w sprawie nie wyjaśniło niczego, a jego nieporadność doprowadziła do naruszenia gwarancji procesowych Strony. Nie wyjaśniono czy wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony był warunkiem sine qua non dla możliwości podjęcia zatrudnienia. Tymczasem, jak wskazał pełnomocnik Skarżącego, Skarżący był jedynym pracownikiem, który posiadał wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony, co oznacza, że wpis nie był potrzebny dla samego zatrudnienia. Potwierdzają to zaznania Strony odebrane od niej bez uzyskania zgody, z których wynika, że do zakresu obowiązków Skarżącego, należało odśnieżania, sprzątanie, roznoszenie ulotek i wiele innych czynności.

Zdaniem pełnomocnika Skarżącego brak jest również podstawy prawnej do działania organu polegającego na przesłuchaniu Strony bez czynnego udziału pełnomocnika. Wątpliwości bowiem organu, co do tożsamości pełnomocnika Strony przy aprobacie Strony i potwierdzeniu tej tożsamości powinny, mimo wszystko, skutkować dopuszczeniem do czynności pełnomocnika. Jak wskazał pełnomocnik Skarżącego, nawet brak pełnomocnictwa powoduje tylko przeprowadzenie czynności i zobowiązanie do dostarczenia pełnomocnictwa pod rygorem uznania czynności za niebyłą. Ponadto, zdaniem Strony, organ mógł też zmienić termin czynności.

W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, jak również dokonały prawidłowej subsumpcji stanu faktycznego do normy materialnej wynikającej z art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy o ochronie osób i mienia, co skutkowało zgodnym z prawem rozstrzygnięciem co do skreślenia Skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy o ochronie osób i mienia, pracownika ochrony skreśla się z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, w przypadku gdy wykonując zadania pracownika ochrony fizycznej dopuścił się czynu zabronionego określonego w art. 70 § 2 lub art. 87 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2015 r. poz. 1094, 1485, 1634 i 1707). Z art. 70 § 2 K.w. wynika, że karze aresztu albo grzywny podlega, kto wbrew obowiązkowi zachowania trzeźwości znajduje się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka i podejmuje w tym stanie czynności zawodowe lub służbowe.

Z treści powyższych przepisów wynika, że jedną z obligatoryjnych przesłanek skreślenia pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, jest wykonywanie przez tego pracownika zadań pracownika ochrony fizycznej po użyciu alkoholu.

W przedmiotowej sprawie okoliczność podejmowania przez Skarżącego [...] listopada 2014 r., około godz. 16.50, w G. w S., w stanie po użyciu alkoholu, czynności zawodowych lub służbowych, czyli popełnienia wykroczenia z art. 70 § 2 K. w., została stwierdzona w prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w [...] z [...] stycznia 2015 r., sygn. akt [...]. Z powyższego wyroku nie wynika czy czynności zawodowe lub służbowe podejmowane przez Skarżącego, w stanie po użyciu alkoholu, były związane z wykonywaniem zadań pracownika ochrony fizycznej. Tę okoliczność ustaliły organy Policji, rozstrzygające w niniejszej sprawie w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Fakt zatem podejmowania czynności zawodowych lub służbowych przez Skarżącego, w stanie po użyciu alkoholu, w związku z wykonywaniem zadań pracownika ochrony fizycznej, potwierdzają, znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy: pismo Prezesa Zarządu "C." Sp. z o.o. w W., w której zatrudniony był Skarżący, z którego wynika, że Skarżący [...] listopada 2014 r., około godz. 16.50, w G. w S. wykonywał obowiązki służbowe pracownika ochrony fizycznej, protokół badania stanu trzeźwości z [...] listopada 2014 r. oraz notatka urzędowa wezwanego na interwencję policjanta, a także utrwalone w protokole przesłuchania z [...] listopada 2015 r., zeznanie Strony iż na terenie "G.", była zatrudniona w charakterze pracownika ochrony.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, mimo, że Skarżący wyjaśniał w trakcie przesłuchania [...] listopada 2015 r., że w "G." nie były wymagane uprawnienia pracownika ochrony fizycznej i że na jej terenie Skarżący wykonywał różne zlecone przez administratora budynku zadania, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdził ustalenia organów, że w czasie stwierdzonego zdarzenia, Skarżący wykonywał w "G." zadania pracownika ochrony fizycznej. Sąd zgadza się z argumentacją organu, że nie ma znaczenia w sprawie, czy w ramach tych zadań Skarżący wykonywał dodatkowe czynności zlecone przez administratora budynku, które nie mieściły się w ramach zadań związanych z ochroną fizyczną, na co kładzie nacisk pełnomocnik Skarżącego. Istotny jest charakter w jakim Skarżący przebywał w miejscu i w chwili zdarzenia, a materiał dowodowy wskazuje, że było to wykonywanie zadań pracownika ochrony fizycznej.

Z tych względów, zdaniem Sądu, organ I instancji nie naruszył przepisów postępowania odmawiając Skarżącemu przeprowadzenia dowodu na okoliczność wykazania wykonywania w "G." również innych czynności nie związanych z zadaniami ochrony fizycznej. Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia art. art. 75 i art. 77 oraz art. 76 § 1 i § 3 K.p.a.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 29 ust. 6 pkt 3 ustawy o ochronie osób i mienia, ponieważ w sprawie została, w sposób nie budzący wątpliwości, wykazana przesłanka skreślenia Skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, czyli wykonywanie przez Skarżącego zadań pracownika ochrony fizycznej po użyciu alkoholu.

Sąd nie stwierdził również naruszenia prawa uzasadniającego nieważność postępowania. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że pozbawienie strony możliwości obrony swych praw, z czym pełnomocnik Strony wiąże nieważność postępowania w niniejszej sprawie, nie może stanowić podstawy stwierdzenia nieważności decyzji, lecz może ewentualnie stanowić podstawę wznowienia postępowania. Niezależnie od tego, Sąd nie zgadza się z zarzutem pełnomocnika Skarżącego, że Strona w niniejszym postępowaniu została pozbawiona możliwości obrony swych praw. Pełnomocnik Skarżącego upatruje powyższe naruszenie w przesłuchaniu Strony przez organ I instancji, [...] listopada 2015 r., bez czynnego udziału pełnomocnika, jedynie w Jego obecności. Podkreślenia jednak wymaga, że pełnomocnik Skarżącego nie kwestionuje faktu, że Strona wyraziła zgodę na taką formę przesłuchania. Dodać też należy, że pomimo, iż pełnomocnik nie brał czynnego udziału w przesłuchaniu, miał pełne prawo doradzić Stronie, aby wniosła o wyznaczenie nowego terminu na przeprowadzenie przedmiotowej czynności procesowej. Nie można zatem czynić organowi zarzutu uniemożliwienia Stronie obrony Jej praw, skoro Strona wraz z pełnomocnikiem wyraziła zgodę na przesłuchanie Strony w obecności pełnomocnika lecz bez Jego czynnego udziału, w związku z niemożliwością wykazania swojej tożsamości przez pełnomocnika Strony. Sąd zatem nie stwierdził, zarówno w trakcie przesłuchania Strony [...] listopada 2015 r., jak i na innych etapach postępowania, zarówno przed organem I, jak i II instancji takich działań organów, które pozbawiłyby Stronę możliwości obrony swych praw.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że decyzje w sprawie zapadły z poszanowaniem prawa, w myśl obowiązujących norm prawa materialnego oraz procesowego.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji wyroku.