Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2043/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 151 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 376/10 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie samowoli budowlanej postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach po rozpoznaniu wniosku T. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w sprawie dotyczącej samowolnej dobudowy części mieszkalnej i gospodarczej wraz z kominem do istniejącego budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, położonego na działce nr [...] w Z. przy ul. [...] odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji.

Na powyższe rozstrzygnięcie, w piśmie z dnia 24 marca 2010 r. T. K. , za pośrednictwem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę. Jak wskazał Sąd, skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z odwołaniem, a zatem nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, tak złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach, zarzucając naruszenie art. 52 § 1 p.p.s.a. poprzez nietrafne uznanie niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie, gdyż T. K. nie wyczerpała drogi odwoławczej w trybie administracyjnym

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 15 grudnia 1984 r. III AZP 8/83, w której w uzasadnieniu wskazano: "Jeżeli zaś chodzi o instytucję wznowienia postępowania, to odpowiedź na pytanie, czy decyzja wznawiająca postępowanie jest decyzją pierwszej instancji czy też decyzją ostateczną, od której środek odwoławczy nie przysługuje, nie jest - jak w poprzednio omawianych przypadkach - jednoznaczna. Zależy to od tego, czy postępowanie wznowione zostało przed organem pierwszej instancji, czy też w ostatniej instancji. W pierwszej sytuacji nowa decyzja będzie nieostateczna i zaskarżalna jak każda decyzja, jeżeli zaś postępowanie wznowiono w ostatniej instancji, to nowa decyzja wydana we wznowionym procesie głównym będzie ostateczna. Odmienny wniosek stwarzałby dla stron prerogatywę w postaci dodatkowej instancji, co byłoby niezgodne z konsekwentnie przestrzeganą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą dwuinstancyjności przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw". Skarżący organ uznał powyższy pogląd za trafny, wskazując że postępowanie wznowieniowe jest swoistą kontynuacją postępowania zwykłego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wynika, że dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sprawie niniejszej skarżąca kierując się błędnym pouczeniem w przedmiotowej decyzji zaskarżyła ją do sądu administracyjnego nie wyczerpując uprzednio środka zaskarżenia jakim było w tym przypadku odwołanie do organu wyższej instancji. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę T. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2010 r., w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie samowoli budowlanej.

Odnoszą się do argumentów powołanych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przez organ administracji należy natomiast zauważyć, że w przytoczonym w skardze kasacyjnej uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego jest mowa o nowej decyzji wydanej we wznowionym procesie głównym, w sprawie niniejszej zaś do wydania takiej decyzji nie doszło gdyż organ administracyjny na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Ponadto należy również zauważyć, że w zakresie instytucji wznowienia postępowania orzecznictwo przeszło istotną ewolucję od poglądu, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest tylko inną fazą postępowania prowadzonego w tej samie sprawie w trybie zwykłym do stanowiska, że wszczęcie postępowania sprawie wznowienia postępowania rozpoczyna nowe postępowania administracyjne w stosunku do postępowania prowadzonego w trybie zwykłym – por. uchwały SN z dnia 19 lipca 1991 r., III AZP 4/91 oraz z dnia 14 czerwca 1991 r. , III AZP 2/91 oraz B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 621-624. W chwili obecnej zarówno w orzecznictwie jak i literaturze nie ma wątpliwości, że decyzje wydane w postępowaniu wznowieniowym są decyzjami wydanymi w I instancji, od których służy odwołanie (vide: M. Jaśkowska [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 847).

Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.