Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1453/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par 10 ust. 3 i 4 pkt 1; par 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 200 poz 1442
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi L. K. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest skarga L. K. (dalej: skarżący) na rozstrzygnięcie Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) – działającego z upoważnienia Prezesa ARiMR w Warszawie zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym:

Dnia [...] listopada 2011 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR złożony został przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007- 2013.

Wniosek został poddany ocenie pod kątem spełniania warunków przyznania pomocy, w wyniku czego skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku pismem z [...] stycznia 2012r. Skarżący odebrał wezwanie w dniu [...] lutego 2012r.

Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący złożył uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" oraz wniósł o przywrócenie terminu do dokonania uzupełnień wniosku złożonego w ramach tego działania, tłumacząc opóźnienie w uzupełnieniu wniosku chorobą oraz pobytem w sanatorium.

Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w piśmie z dnia [...] marca 2012r. poinformował skarżącego, iż nie został mu przywrócony termin do dokonania czynności uzupełnienia wniosku, a następnie pismem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] odmówił przyznania pomocy z uwagi na uzupełnienie wniosku po terminie do tego przewidzianym.

Skarżący pismem z dnia [...] marca 2012 r. wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa w związku z rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2012 r.

W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Prezes Agencji podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie o odmowie przyznania skarżącemu pomocy.

L. K.i skierował do WSA w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie ARiMR odmawiające mu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013.

W skardze skarżący podniósł powody, dla których nie mógł dotrzymać terminu uzupełnienia wniosku, a także pozbawienie go prawa czynnego udziału w postępowaniu.

Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 - dalej p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że nie są one zasadne.

Podstawę prawną przyznania pomocy finansowej na realizację działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 stanowią przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 z pn. zm. – dalej: ustawa). Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7 marca 2007 r. ARiMR wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania m.in. działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej". Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy 7 marca 2007 r. pomoc w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej.

Szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 z p. zm., dalej: rozporządzenie MRiRW), wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007 r.

Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z kolei stosownie do § 10 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków formalnych w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, w myśl § 10 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków - Agencja nie przyznaje pomocy , jeżeli nie usunął wszystkich braków - Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

Zatem zgodnie z zapisem cyt. § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przy czym przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Przepis ustawy stanowi, że w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Jednocześnie zgodnie z § 13 rozporządzenia Agencja na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania.

Stosownie do art. 22 ust. 2 ww. ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Ponadto art. 21 ust. 3 ustawy stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu toczącym się w sprawie przyznania pomocy, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Przepis ponadto wyraźnie wskazuje, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Jednocześnie art. 22 ust. 4 ustawy wprost przyznaje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zatem kompetentny do rozpoznawania skarg na rozstrzygniecie odmawiające przyznania pomocy na podstawie cyt. przepisów.

Mając na uwadze wyżej wskazane podstawy prawne, Sąd dokonał oceny objętego skargą rozstrzygnięcia Agencji pod względem jego zgodności z prawem.

Pismem z dnia [...] stycznia 2011r. skarżący został wezwany do usunięcia braków we wniosku o przyznanie pomocy, w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Odbiór korespondencji przez skarżącego nastąpił [...] lutego 2012 r. (zgodnie z datą na potwierdzeniu odbioru). Tym samym termin na uzupełnienie wniosku upływał [...] lutego 2012 r. , natomiast uzupełnienia do wniosku złożone zostały przez skarżącego w dniu [...] lutego 2012 r., tj. w terminie 26 dni od dnia doręczenia wezwania.

W świetle powyższego, wnioskodawca nie usunął żadnego z braków w terminie określonym w § 10 ust. 3 rozporządzenia i tym samym nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, co skutkowało odmową jej przyznania, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy.

Agencja na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy, przy czym przedłużenie terminu o więcej niż miesiąc wymaga udokumentowania przez wnioskodawcę przyczyny przedłużenia (cyt. § 13 rozporządzenia).

Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia w razie uchybienia terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy Agencja, na prośbę wnioskodawcy, przywraca termin wykonania tych czynności, jeżeli wnioskodawca: 1) wniósł prośbę w terminie 45 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia; 2) jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnił czynności, dla której określony był. termin: 3) uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, jest spełnienie łącznie tych trzech przesłanek. Organ w piśmie z dnia [...] marca 2012r. uznał, że wraz z prośbą o przywrócenie terminu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, brak było tym samym podstaw do przywrócenia terminu na dokonanie czynności wynikających z pisma z dnia 31 października 2011 r.

Organ zasadnie podkreślił przy tym, iż w piśmie wzywającym wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący został pouczony o skutkach niedostarczenia w terminie żadnego z brakujących dokumentów/żadnego z wyjaśnień.

Co do zarzutu naruszenia prawa do czynnego udziału strony należy stwierdzić, że dokonanie przez skarżącego czynności ustanowienia pełnomocnika oraz poinformowanie o powyższym fakcie ARiMR nastąpiło po upływie terminu na dokonanie uzupełnień wniosku, ponadto przesłane pełnomocnictwo nie czyniło zadość wymogom przewidzianym dla pełnomocnictwa w Instrukcji wypełnia wniosku o przyznanie pomocy. Rację ma organ, że wypełnienie formularza wniosku o przyznanie pomocy powinno być zgodne ze stosownymi objaśnieniami. Stanowią one swoistą instrukcję co do tego jakie treści i w jaki sposób powinny zostać tam zamieszczone.

Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy co oznacza, iż nie ma możliwości podważania go od strony formalnej. Nie może więc stwierdzić, że wymóg podania niektórych informacji bądź danych jest zbędny albowiem podane zostały w innej - jego zdaniem właściwej formie.

Tym samym w ocenie Sądu organ dokonał prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") - powinno prowadzić do uwzględnienia skargi.

Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd stwierdza, że ocena dokonana przez Agencję była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszała też mających zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.