Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 670/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 29, art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie urządzenia w pasie drogowym oraz obowiązku uiszczania opłat rocznych z tego tytułu - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2008r. wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie, skarga A. Spółka z o.o. na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...], która utrzymywała w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2006r. znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Zarządu Dróg z dnia [...] grudnia 2004r. znak: [...], w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie urządzenia w pasie drogowym oraz obowiązku uiszczania opłat rocznych z tego tytułu.

Skargę podpisali prezes zarządu oraz członek zarządu. Dołączono do niej kserokopię odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

W związku z powyższym wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji tj. oryginału odpisu z KRS lub też jego uwierzytelnionego - zgodnie

z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.) - odpisu. Z uwagi natomiast na fakt nieopłacenia skargi wnosząca ją została wezwana o uiszczenie kwoty 200 zł tytułem obowiązującego

w sprawie wpisu. W przypadku obydwu rodzaju braków wskazano termin 7 dni (liczonych od daty doręczenia wezwania) na ich uzupełnienie oraz rygor odrzucenia skargi mający zastosowanie w razie milczenia wobec treści wezwania.

Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej Spółce w dniu 17 października 2008r., na co wskazuje - znajdujące się w aktach sprawy - zwrotne potwierdzenie jego odbioru.

Termin do uzupełnienia wspomnianych wyżej braków skargi upłynął względem A. Sp. z o.o. bezskutecznie w dniu 24 października 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, iż warunkiem koniecznym nadania biegu skardze jest spełnienie przez nią wszelkich wymogów przewidzianych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określaną dalej jako P.p.s.a. Jednym z nich jest - wedle art. 29 P.p.s.a. – spoczywający na organie czy też osobie uprawnionej do działania imieniem osoby prawnej obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ma to istotne znaczenie, bowiem pozwala ustalić czy osoba podpisująca skargę jest do tego uprawniona. Podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub też pełnomocnika jest zaś obligatoryjnym elementem każdego pisma procesowego, we tym skargi (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.). Oczywistym jest przy tym, iż dołączony przez stronę dokument mający potwierdzić prawidłowość sposobu reprezentacji podmiotu wnoszącego skargę, musi stanowić oryginał bądź też odpis, jednakże w tym ostatnim przypadku uwierzytelniony przez notariusza (stosownie do art. 96 pkt 2 ustawy Prawo

o notariacie).

Brak powyższego w przedmiotowej sprawie uniemożliwia Sądowi prawidłową ocenę czy niniejsza skarga została podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania. Za niewystarczające do jej dokonania Sąd uznał przedłożenie przez składającą skargę jedynie kserokopii właściwego dokumentu.

Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza, iż nie został również uzupełniony – pomimo stosownego żądania w tym przedmiocie - brak fiskalny skargi. Wedle zaś art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją procesową braku stosownej opłaty sądowej jest konieczność odrzucenia skargi po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a.

Jednocześnie taki sam skutek ustawa – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. -przewiduje dla sytuacji nieuzupełnienia braku formalnego skargi, jakim jest brak stosownego dokumentu zgodnie z art. 29 P.p.s.a.

Z wyłożonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.