Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 671/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 246 § 1 pkt 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.S. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi L.S. zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż: wychowuje 12-letniego syna; jej wypłata netto to ok. 1200 zł; po dokonaniu opłat nie wystarcza jej nawet na zaspokojenie najpotrzebniejszych potrzeb dziecka; dziecko przyjmuje stale leki; często brakuje jej na bilet, aby dojechać do pracy.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe tylko z synem; jedynym jej majątkiem jest dom

o powierzchni 60 m2 ("do remontu"); dochód w wysokości 1800 zł brutto miesięcznie uzyskuje z tytułu umowy o pracę; ma "długi w bankach, które są nieregularnie spłacone"

- "wzięte na remonty, których nie dokończyła(-)"; dziecko choruje na astmę oskrzelową

i jest pod stałą kontrolą lekarską.

W oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.;

w skrócie: "p.p.s.a.") do wnioskodawczyni wystosowano wezwanie do przedłożenia

w terminie 7 dni oświadczenia podającego przeciętną miesięczną wysokość poszczególnych wydatków oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za lipiec

i sierpień 2009 r.

Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu - 28 sierpnia i 7 września 2009 r., zostało zwrócone przez urząd pocztowy z adnotacją, iż nie podjęto go w terminie.

Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:

Stosownie do art. 73 p.p.s.a., w sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata

w mieszkaniu, ani też niemożliwe jest pozostawienie przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji domu lub dozorcy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją

o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia

o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu doręczenie uważa się za dokonane.

Biorąc zatem pod uwagę, iż skarżąca była w toku niniejszego postępowania pouczona o obowiązku zawiadamiania sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania lub adresu dla doręczeń i skutkach jego niedopełnienia (art. 70 § 2 p.p.s.a.) należy stwierdzić, iż procesowy skutek prawny doręczenia wezwania do złożenia dodatkowego oświadczenia oraz materiałów źródłowych powstał z upływem 11 września 2009 r.

Bezskuteczny upływ terminu realizacji tego wezwania (18 września 2009 r.) ma doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego postulatu.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zwolnienie osoby fizycznej od całości kosztów sądowych bądź też od ich poszczególnych składników lub ich części - stanowiące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 i 4 p.p.s.a.) - następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Należy zauważyć, że art. 246 § 1 p.p.s.a. nakłada wyłącznie na stronę ubiegającą się o uzyskanie dofinansowania z budżetu państwa - bowiem tym jest w istocie przyznanie stronie postępowania sądowego prawa pomocy - obowiązek uzasadnienia

i uprawdopodobnienia okoliczności, które podaje we wniosku. Jeśli więc oświadczenie strony okaże się niewystarczające do ustalenia jej stanu majątkowego lub wzbudzi wątpliwości, strona, w myśl art. 255 p.p.s.a., ma obowiązek złożyć na wezwanie sądu,

w szczególności dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego. Nieuzupełnienie natomiast wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zakreślonym przez sąd należy ocenić jako niewykazanie przez stronę, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Pogląd ten nie budzi wątpliwości w orzecznictwie (z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2008 r., sygn. akt II OZ 891/08 - publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa. gov.pl).

Uznając, iż brak żądanych dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej skarżącej, postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.