Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 487/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92 ust. 6, art. 92a ust. 1, 3, art. 92b ust. 1, art. 92c ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 60 poz 1 art. 32 ust. 3, art. 34
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie  drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz  zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych  odnoszących się do transportu drogowego.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 art. 4a, art. 4d, art. 4g, art. 4i, art. 4j, art. 4k, art. 6 ust. 3, art. 7, art. 8 ust. 1, 2, 3, 4
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

SENTENCJA

Dnia 24 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant sekretarz sądowy Blanka Kuźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 roku sprawy ze skargi B. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22 lit. a, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2200), zwanej dalej u.t.d., 1p. 5.1, 1p. 5.2, 1p. 5.3, 1p. 5.6, 1p. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 32 ust. 3, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 2014 r., s.1 ze zm.), art. 6, art. 7, art. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE L 102 z 11 kwietnia 2006 r.), Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] r. o nałożeniu na B. M. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe A B. M. kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, że zaskarżoną decyzją nałożono na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia stanowiło: przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, skrócenie dziennego czasu odpoczynku, przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni, nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Powyższe stwierdzono podczas kontroli drogowej samochodu ciężarowego marki Mercedes-Benz/DCAP o nr rej. [...], przeprowadzonej [...] r., w miejscowości P. na drodze krajowej nr [...]. Kontrolowany pojazd prowadzony był przez J. M.. Kierowca w chwili zatrzymania wykonywał krajowy transport drogowy rzeczy w imieniu przedsiębiorcy B. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe A B. M..

Decyzją z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10 000 zł.

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zebranie materiału dowodowego w sposób wybiórczy oraz art. 10 k.p.a. Zdaniem skarżącej organ I instancji przypisując kierowcy J. M. wszystkie jazdy bez zalogowanej karty kierowcy naruszył art. 4, art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a. Organ I instancji zebrał materiał dowodowy w sposób pobieżny, o czym świadczy fakt, że w decyzji nie wskazał, że [...] r. odbywała się jazda z funkcją "OUT", co oznacza że okres jazdy z tą funkcją winien być potraktowany jako inna praca. Skarżąca nie miała wpływu na ujawnione naruszenia, a dowodem na to mają być zeznania kierowcy, który zeznał, że samodzielnie wyjmował kartę kierowcy by nie zarejestrować na niej naruszeń.

Organ II instancji podzielając stanowisko organu I instancji zajęte w decyzji z [...] r. na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci m.in. danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i tachografu zamontowanego w kontrolowanym pojeździe, protokołu przesłuchania świadka oraz protokołu kontroli za udowodnione uznał, że skarżąca [...] r. oraz [...] r. wykonywała przewozy drogowe pojazdem o nr rej. [...], w trakcie których kierowca J. M. nie rejestrował swojej aktywności na karcie kierowcy. Powyższe zostało stwierdzone w [...] r. podczas kontroli pojazdu, którym kierowca J. M. w imieniu skarżącej wykonywał przewóz drogowy rzeczy. W trakcie analizy danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i tachografu inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego stwierdzili, że w kontrolowanym okresie pojazdem o nr rej. [...] [...] r. oraz [...] r. wykonywana była jazda bez zalogowanej karty kierowcy. W celu wyjaśnienia przyczyny jazdy bez karty kierowcy przesłuchano kierowcę J. M. w charakterze świadka. Świadek J. M. zeznał, że [...] r. oraz [...] r. to on prowadził pojazd o nr rej. [...] bez zalogowanej karty kierowcy. W kontrolowanym okresie wykonywał przewozy na rzecz przedsiębiorcy o nr rej. [...]. Trasy przewozu czasami wynosiły powyżej 300 kilometrów. Z zeznań świadka wynika, że kierowca podczas takich przewozów wyjmował swoją kartę kierowcy na początku przewozu, a gdy przewóz trwał dłużej również przed zakończeniem przewozu. Jazdę bez karty kierowcy kierowca wykonywał w celu ukrycia faktu wykonywania przewozu z naruszeniem przepisów o czasie pracy kierowców. W ocenie organu II instancji, organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i słusznie nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 5 000 zł za nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, stanowiące naruszenie określone w 1p. 6.2.1. załącznika do u.t.d.

Odnośnie naruszenia lp. 5.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji za udowodnione uznał na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe, protokołu przesłuchania świadka oraz protokołu kontroli drogowej, że kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 07:55 do godziny 22:07 przez 10 godzin i 31 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 31 minut w stosunku do normy 10-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 100 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 08:28 do godziny 21:53 przez 10 godzin i 18 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 18 minut w stosunku do normy 10-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 100 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 08:09 do godziny 22:28 przez 11 godzin i 24 minuty. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 24 minuty w stosunku do normy 10-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 300 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 09:05 do godziny 21:40 przez 10 godzin i 9 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 9 minut w stosunku do normy 9-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 300 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 07:54 do godziny 21:29 przez 10 godzin i 14 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 14 minut w stosunku do normy 9-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 300 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 08:37 do godziny 21:23 przez 9 godzin i 58 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 58 minut w stosunku do normy 9-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 100 złotych. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 08:35 do godziny 22:36 przez 10 godzin i 29 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 29 minut w stosunku do normy 9-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 300 złotych. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 0:52 do godziny 22:32 przez 10 godzin i 16 minut. Kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 16 minut w stosunku do normy 10-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 100 zł. Kierowca J. M. [...] r. prowadził pojazd od godziny 08:46 do godziny 22:59 przez 10 godzin i 15 minut. Bezspornym jest, że kierowca przekroczył maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 15 minut w stosunku do normy 9-cio godzinnej. Kara za naruszenie wynosi 300 zł. W ocenie organu II instancji, kara pieniężna za wyżej opisane naruszenie w łącznej wysokości wynosi 1 900 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji za udowodnione uznał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe, protokołu przesłuchania świadka oraz protokołu kontroli drogowej, że kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 22 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 52 minuty od godzin 07:55 do godziny 13:29 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 41 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 11 minut od godziny 08:28 do godziny 14:26 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minuty od godziny 08:09 do godziny 13:23 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w ww. okresie nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 36 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 6 minut od godziny 08:26 do godziny 13:57 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 350 złotych. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 35 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 5 minut od godziny 14:34 do godziny 21:12 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedna przerw minimum 15 minutową w okresie od godz. 19:48 do godz. 20:06. Kara za powyższe wynosi 350 złotych. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 42 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 12 minut od godziny 09:05 do godziny 14:39 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową w okresie od godz. 14:14 do godz. 14:35. Kara za powyższe wynosi 350 złotych. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 27 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 57 minut od godziny 15:48 do godziny 21:40 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową w okresie od godz. 20:37 do godz. 21:06. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 41 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 11 minut od godziny 07:54 do godziny 14:05 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 30 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin od godziny 08:25 do godziny 14:13 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 24 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 54 minuty od godziny 15:43 do godziny 22:17 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedna przerwę minimum 15 minutową od godz. 20:35 do godz. 20:55. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 23 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 53 minuty od godziny 08:10 do godziny 13:44 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 40 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 10 minut od godziny 14:32 do godziny 20:46 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową od godz. 19:44 do godz. 20:01. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut od godziny 08:37 do godziny 14:04 czasu UTC+1. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 38 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 8 minut od godziny 14:55 do godziny 21:23. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową od godz. 20:20 do godz. 20:41. Kara za powyższe wynosi 350 złotych, przekroczył w dniu [...] r., maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 23 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 53 minuty od godziny 08:35 dnia [...] r. do godziny 14:02 dnia [...] r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 19 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 49 minut od godziny 17:26 do godziny 22:36. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut od godziny 08:52 do godziny 13:59. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 56 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 26 minut od godziny 14:45 do godziny 22:32. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową w okresie od godz. 20:13 do godz. 20:35. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 37 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 7 minut od godziny 09:03 do godziny 15:12. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym odebrał jedną przerwę minimum 15 minutową od godz. 14:50 do godz. 15:08. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 19 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 49 minut od godziny 15:42 do godziny 20:51. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 33 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 3 minuty od godziny 08:46 do godziny 14:23. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 350 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut od godziny 08:25 dnia [...] r. do godziny 13:30 dnia [...] r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kierowca J. M. przekroczył [...] r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 23 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 53 minuty od godziny 08:43 do godziny 13:55. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kierowca w okresie tym nie odebrał żadnej przerwy minimum 15 minutowej. Kara za powyższe wynosi 150 zł. Kara pieniężna za opisane wyżej naruszenie w łącznej wysokości wynosi 5 450 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d. organ II instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe, protokołu przesłuchania świadka oraz protokołu kontroli drogowej za udowodnione uznał, że kierowca J. M. [...] r. o godzinie 07:54 rozpoczął nowy 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11 -godzin nieprzerwanego odpoczynku. Kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku w godzinach od 21:29 [...] r. do godziny 07:54 [...] r. Oznacza to bezspornie, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za wyżej opisane naruszenie wynosi 100 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d. na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe, protokołu przesłuchania świadka oraz protokołu kontroli drogowej organ II instancji za udowodnione uznał, że kierowca J. M. w dwutygodniowym okresie rozliczeniowym przypadającym na okres pomiędzy godz. 00:00 [...] r. a godz. 24:00 [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 97 godzin i 28 minut, czym przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o 9 godzin i 28 minut. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny wynosi 700 zł.

W ocenie organu II instancji, w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalono stan faktyczny. Organ I instancji. zgromadził bowiem w aktach sprawy dowody, które były konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie było sprzeczne z prawem. Organ I instancji dysponował protokołem kontroli, danymi cyfrowymi pobranymi z tachografu i z karty kierowcy oraz protokołem przesłuchania świadka. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o posiadany przez organ materiał dowodowy, który był wystarczający do nałożenia kary. W czasie kontroli inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego udowodnili w sposób nie budzący wątpliwości, że kierowca wykonując w imieniu skarżącej przewóz drogowy nie rejestrował swojej aktywności na karcie kierowcy oraz dopuścił się licznych naruszeń czasu pracy. Skarżąca w trakcie toczącego się postępowania nie dostarczyła dokumentów świadczących, że ujawnione naruszenia powstały na skutek okoliczności niemożliwych do przewidzenia, na które nie miała wpływu oraz że zapewniła prawidłową organizację i nadzór nad pracą kierowcy. Nie było więc koniecznym zebranie dodatkowego materiału dowodowego w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne uzyskane w trakcie kontroli nie budziły wątpliwości i jednoznacznie wskazywały na powstanie naruszeń określonych w 1p. 5.1, 1p. 5.2, 1p. 5.3, 1p. 5.5, 1p. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. Zaskarżona decyzja zawierała wszystkie niezbędne elementy wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a.

Nie znajdując podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 92b u.t.d., organ II instancji stwierdził, że skarżąca nie wykazała, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywało się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Skarżąca nie przedstawiła w postępowaniu dokumentów takich jak zlecenia przewozowe, listy przewozowe itp., z których wynikałoby jednoznacznie, że podejmowała się wykonywania takich zadań przewozowych, których realizacja nie pociągała za sobą naruszenia przez kierowcę przepisów rozporządzenia nr 561/2006. W ramach przesłanek określonych w art. 92b u.t.d. mieści się również organizacja pracy czyli m.in. wyznaczanie kierującym takiej ilości przewozów oraz ilości załadunków i rozładunków by mogli oni odbierać prawidłowe odpoczynki, przerwy, aby nie przekraczać czasu jazdy. Takich dowodów na właściwą organizację skarżąca nie przedstawiła. Jednoczenie fakt, że kierowca podczas przewozu nie rejestrował swojej aktywności na karcie kierowcy by nie wykazać na niej naruszeń czasu pracy świadczy, że organizacja pracy była nieprawidłowa. Skarżąca nie udowodniła, że przy wykonywaniu przewozu zapewniła właściwą organizację czasu pracy i odpowiedni nadzór nad pracą kierowców, a tym samym w rozpatrywanej sprawie art. 92b ust. 1 u.t.d. nie może być zastosowany.

Ponadto brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 u.t.d. ze względu na fakt, że do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia wobec okoliczności dysponowania przez stronę wszelką dokumentacją czasu pracy kierowców. Skarżąca nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Zachowanie kierowcy polegające na nierejestrowaniu swojej aktywności na karcie kierowcy w celu ukrycia naruszeń czasu pracy spowodowane był wyznaczaniem nadmiernej ilości zadań przewozowych. Kierowca otrzymywał od skarżącej taką ilość przewozów do wykonania w określonym terminie, której nie mógł zrealizować stosując się do przepisów o czasie pracy kierowcy i obowiązkowych odpoczynkach. Skarżąca zlecając kierowcy wykonanie niemożliwej do wykonania dużej ilości zadań przewozowych nie brała pod uwagę przepisów o czasie pracy i obowiązkowych przerwach, a tym samym godziła się by kierowca za wszelką cenę wykonał przewóz nawet gdyby go miał wykonać z naruszeniem przepisów regulujących czas pracy kierowców. Przesłanki określone w art. 92c u.t.d. odnoszą się do sytuacji nadzwyczajnych niemożliwych do przewidzenia. W rozpatrywanej sprawie takie nadzwyczajne okoliczności nie zaistniały. Organ II instancji podkreślił, że to przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania przepisu art. 92c u.t.d., gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu. Skarżąca nie udowodniła, że przy wykonywaniu przewozu zapewniła właściwą organizację czasu pracy i odpowiedni nadzór nad pracą kierowców, a tym samym w rozpatrywanej sprawie art. 92b ust. 1 u.t.d. nie może być zastosowany. W sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 u.t.d. ze względu na fakt, że do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia wobec okoliczności dysponowania przez stronę wszelką dokumentacją czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Przesłanki określone w art. 92c u.t.d. odnoszą się do sytuacji nadzwyczajnych niemożliwych do przewidzenia. W rozpatrywanej sprawie takie nadzwyczajne okoliczności nie zaistniały. Łączna kwota kar pieniężnych za wszystkie popełnione przez skarżącą naruszenia wynosi 23 400 zł. Stosownie do faktu, że karę pieniężną nałożono w wysokości 10 000 zł zgodnie z ograniczeniem określonym w art. 92a ust. 2 u.t.d. zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy.

W skardze na powyższą decyzję B. M. wniosła o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła organom administracji:

1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy polegające na:

- zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organy oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 74 i art. 92a ust. 3 u.t.d. w zw. z art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art.7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji administracyjnej i nałożenie na skarżącą kary bez rozważenia całości materiału dowodowego i poczynienia dowolnych ustaleń faktycznych polegających na nie dostrzeżeniu przez oba organu faktu jazdy z zadeklarowaną funkcją OUT, co oznacza ze pojazd mógł być używany do celów wyłączonych ze stosowania przepisów rozporządzenia nr 561/2006;

- zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organy oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dowolne i świadome zaniechania w zakresie zebrania pełnego materiału dowodnego w sprawie w zakresie wyłączenia stosowania rozporządzenia nr 561/2006 bez wyjaśnienia charakteru przewozów wykonywanych przez firmę skarżącej;

- art. 7 i art. 8 k.p.a. w zakresie, w jakim organy dowolnie ustalił istotne dla sprawy okoliczności, nie dysponując w tym zakresie wystarczającym materiałem dowodowym oraz w zakresie w jakim organy I i II instancji przyjęły za udowodnione istotne dla sprawy okoliczności podczas gdy przykładowo jazdy z [...] r. nie można przypisać do kontrolowanego kierowcy, ponieważ w tym dniu pojazd był prowadzony przez dwóch kierowców;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez:

- błędną wykładnię art. 2 i art. 4 rozporządzenia nr 561/2006 przy określeniu naruszenia oraz bez rozważenia zasadności stosowania funkcji OUT w czasie jazdy i charakteru przewozu drogowego wykonywanego przez skarżącą, także w kontekście prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, opierającej się na gospodarstwie rolnym.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że jazda bez karty z zadeklarowaną funkcją OUT oznacza, iż pojazd mógł być używany do celów wyłączonych ze stosowania przepisów rozporządzenia nr 561/2006. Kontrolujący nie ustalił w toku kontroli i przesłuchania kierowcy w charakterze świadka, czy kierowca nie umiał zadeklarować jazdy OUT, a z góry założył, że kierowca skoro w protokole przyznał się do jazdy bez karty, że za każdym razem jazda bez karty zarejestrowana w tachografie musi być połączona z zadaniem transportowym realizowanym przez kierowcę, co mogło przyczynić się do stwierdzenia naruszeń przekroczenia jady ciągłej, jazdy dziennej i skrócenia odpoczynku dobowego. Bezsporne jest, że skoro kierowca przyznał się, że jeździł bez karty, to naruszenie nierejestrowania w danym dniu, do którego kierowca się przyznał zostało stwierdzone prawidłowo. Natomiast uogólnianie przez kontrolującego i przypisanie kierowcy wszystkich jazd bez karty zarejestrowanych w tachografie jest nadużyciem organu i nosi cechy dowolności ustaleń. Jazda z OUT była zarejestrowana

[...] r. od 8:33 do 8:52 i od 21:26 [...] r. do 1:20 [...] r. Kontrolowany kierowca nie prowadził pojazdu. W późniejszym okresie jechał kierowca R. D.. Kierowca J. M. wyjął kartę [...] r. o godzinie 21:14. Jazdy [...] r. od 8:30 do 8:48 nie można jednoznacznie przypisać kontrolowanemu kierowcy, ponieważ w tym dniu pojazd był prowadzony przez dwóch kierowców w różnych okresach czasowych tj. do godziny 6:56 pojazd prowadził R. D., a od 8:51 J. M.. [...] r. od godziny 17:18 do godziny 21:15 pojazd prowadził pojazd do godziny 17:41 kierowca T.. Zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie doszło do uchybień, które podważają prawidłowość ustaleń będących podstawą decyzji o nałożeniu kary.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1370 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy art.189a § 2 pkt.1-3, art.189e i art.189f Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art.189a § 2 K.p.a. w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:

1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,

2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,

3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,

4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,

5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,

6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej

- przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.

Podkreślić należy, że kary pieniężne dla przewoźników nakładane są na podstawie przepisów ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2017r. poz.2200 ze zm.), dalej u.t.d. Ustawa ta przewiduje sztywną wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów transportu drogowego i nie ma możliwości ich miarkowania. W przepisie art.92b i 92c u.t.d. przewiduje się także możliwość odstąpienia od nałożenia kary. Z uwagi na to, że kwestie te zostały uregulowane w odrębnych przepisach (tzn. w ustawie o transporcie drogowym) to ze względu na treść art.189a §2 K.p.a. nie mają tutaj zastosowania przepisy działu IV A Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art.92a ust.1 ustawy z 6 września 2011r. o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie.

W myśl art.92 a ust.3 wymienionej ustawy suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć:

1) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym.

W myśl art.92 ust.6 wymienionej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

W rozpoznawanej sprawie B. M. została ukarana za pięć następujących naruszeń przepisów w zakresie transportu drogowego:

1.) nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi;

2.) przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu;

3.) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy;

4.) skrócenie dziennego czasu odpoczynku;

5.) przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni.

Ad 1)

Zgodnie z treścią art. 32 ust.3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. nr 60 poz.1 ze zm.) zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach.

W myśl art.34 rozporządzenia nr 165/2014 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy.

3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv):

a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub

b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf.

Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.

4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu.

Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

5. Kierowcy:

a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu;

b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

(i) pod symbolem grafika : czas prowadzenia pojazdu;

(ii) pod symbolem grafika: "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim;

(iii) pod symbolem grafika: "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE;

(iv) pod symbolem grafika: przerwy lub odpoczynek.

6. Każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

d) wskazania licznika długości drogi:

(i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

(ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

(iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe;

e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

7. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r.

Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w szesnastu przypadkach pojazdem marki Mercedes Benz o numerze rejestracyjnym [...] wykonywane były przewozy drogowe w trakcie których kierowca nie rejestrował swojej aktywności na karcie kierowcy. Dotyczy to następujących dni: [...] r. oraz [...] r. Wynika to z danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i tachografu zamontowanego w pojeździe. Znajduje to także potwierdzenie w relacjach kierowcy J. M.. Świadek ten dokładnie opisał proceder wykonywania przewozów drogowych bez zalogowanej karty kierowcy. Przede wszystkim zeznał, że to on prowadził pojazd o numerze rejestracyjnym [...] w szesnastu wymienionych przypadkach i w tych dniach wykonywał przewozy drogowe na rzecz swojego pracodawcy to jest B. M.. Były to przewozy objęte rozporządzeniem nr 561/2006, świadczone w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez skarżącą. Świadek zeznał, że były to przejazdy zarówno na odcinkach 30-40 km jak i na dłuższych trasach przekraczających 300 km (kilka razy w tygodniu pokonywał trasę K. – J.). Wyjmował on swoją kartę kierowcy albo na początku przewozu albo, gdy przewóz trwał dłużej, to przed jego zakończeniem. Jak świadek przyznał wykonywał przewozy bez zalogowanej karty kierowcy aby ominąć przepisy o czasie pracy kierowców i aby na karcie nie rejestrowały się naruszenia przepisów w tym zakresie.

Zaznaczyć należy, że J. M. był przesłuchany w dniu przeprowadzenia kontroli drogowej ([...] r.) a więc są to zeznania niejako złożone "na żywo" i mają duży walor wiarygodności. Dodać należy, że ustalenia organu administracji w zakresie nierejestrowania aktywności kierowcy na karcie kierowcy zostały dokładnie opisane w protokole kontroli, będącym dokumentem urzędowym w rozumieniu art.76 § 1 K.p.a., i został on podpisany przez J.M. bez uwag i zastrzeżeń.

Wykonywanie przewozu drogowego bez rejestracji na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi uzasadniało wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 5000 zł (l.p. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.).

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy administracji nie dostrzegały faktu jazdy z zadeklarowaną funkcją OUT co oznacza, że pojazd mógł być używany do celów wyłączonych ze stosowania rozporządzenia nr 561/2006. Skarżąca zarzuciła także organom niewyjaśnienie charakteru przewozu przez nią wykonywanego.

Należy zaznaczyć, że z zeznań J. M. nie wynika aby zadeklarował on funkcję OUT w tachografie. Jego relacje wskazują natomiast na zupełnie coś przeciwnego a mianowicie, że w szesnastu dniach (od [...] do [...] r.) wykonywał przewozy drogowe na rzecz skarżącej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i były to przewozy między innymi przekraczające 300 km (kilka razy w tygodniu). Skoro były to tak długie przewozy to brak jest podstaw do uznania, że wykonywano je z zadeklarowaną funkcją OUT. Nawet jednak gdyby przyjąć, że została zadeklarowana funkcja OUT w tachografie (choć nie wynika to z zebranego materiału dowodowego) to obowiązkiem skarżącej było wyjaśnienie jakie przewozy wykonywała w szesnastu spornych dniach oraz że podlegały one wyłączeniu ze stosowania rozporządzenia nr 561/2006. B. M. tego nie wyjaśniła. Nie uczyniła tego nawet w skardze. Nieuzasadniony jest zatem zarzut skargi, że organy nie wyjaśniły charakteru przewozów przez nią wykonywanych. Wiedzę o tym jakie przewozy były wykonywane w szesnastu przypadkach posiada jedynie skarżąca i to ona winna dokładnie wyjaśnić jakie to przewozy podlegają wyłączeniu ze stosowania rozporządzenia nr 561/2006. B. M. żadnych wyjaśnień w tym zakresie nie złożyła.

W sytuacji gdy z zeznań J. M. nie wynika aby zadeklarował funkcję OUT natomiast dokładnie wyjaśnił jakie przewozu wykonywał w szesnastu przypadkach (podlegające rozporządzeniu nr 561/2006) to obowiązkiem skarżącej było wykazanie, że było inaczej niż wskakują to relacje kierowcy. B. M. jednak tego nie wykazała. Nie złożyła w tym zakresie żadnych wyjaśnień, które wskazywałyby, że wykonywane przewozy nie podlegały stosowaniu rozporządzenia nr 561/2006. Zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne

W ocenie sądu nie ma istotnego znaczenia fakt podnoszony w skardze, że w trzech dniach (tj. [...] r.) poza J. M. samochód prowadzili także inni kierowcy. Istotne jest bowiem to, że na karcie kierowcy w wymienionych dniach nie była rejestrowana aktywność kierowcy prowadzącego pojazd a okoliczność ta wynika z analizy danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy i tachografu. To czy J. M. w tych dniach prowadził pojazd sam czy w dwuosobowej załodze nie ma więc żadnego znaczenia dla stwierdzenia, że doszło do naruszenia przepisów w zakresie transportu drogowego. Wspomnieć tylko należy, że wymierzenie kary pieniężnej za wymienione naruszenie (5000 zł) uzasadnia już jeden przypadek naruszenia a takich przypadków w niniejszej sprawie stwierdzono szesnaście.

Ad 2)

Zgodnie z treścią art.6 ust.1 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz.UE.L. nr 102 poz.1 ze zm.) dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu.

W myśl art.4 j.) wymienionego rozporządzenia "czas prowadzenia pojazdu" oznacza czas trwania czynności prowadzenia pojazdu zarejestrowany:

– automatycznie lub półautomatycznie przez urządzenia rejestrujące określone w załącznikach I i IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85; lub

– ręcznie, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85;

Zgodnie z treścią art.4 k.) rozporządzenia nr 561/2006 "dzienny czas prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku;

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że stwierdzono 9 przypadków naruszenia przez kierowcę J. M. maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu. Przypadki te dotyczą następujących dni: [...] i [...] r. i zostały ono szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji.

Skarżąca nie kwestionowała wymienionych naruszeń przepisów o dopuszczalnym maksymalnym dziennym czasie prowadzenia pojazdu. W związku z czym uzasadnione było wymierzenie za wszystkie dziewięć naruszeń kary pieniężnej w łącznej wysokości 1900 zł (l.p. 5.1.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001r.).

Ad 3)

Zgodnie z treścią art.4 a) rozporządzenia nr 561/2006 "przewóz drogowy" oznacza każdą podróż odbywaną w całości lub części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy;

W myśl art.4 d) wymienionego rozporządzenia "przerwa" oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku;

Zgodnie z treścią art.7 rozporządzenia nr 561/2006 po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że stwierdzono 23 przypadki naruszenia przez kierowcę J. M. maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Przypadki te miały miejsce w okresie od [...] r. do [...] r. i zostały szczegółowo opisane w zaskarżonej decyzji.

Skarżąca nie kwestionowała wymienionych naruszeń przepisów o maksymalnym czasie prowadzenia pojazdu bez przerwy. W związku z czym uzasadnione było wymierzenie za wszystkie 23 naruszenia kary pieniężnej w łącznej wysokości 5450 zł (l.p. 5.2.1. i 5.2.2. załącznika nr 3 do u.t.d.).

Ad 4)

Zgodnie z treścią art.8 ust.1 rozporządzenia nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku.

W myśl art.8 ust.2 wymienionego rozporządzenia w każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku.

Zgodnie z treścią art.4 pkt.g.) wymienionego rozporządzenia "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku":

– "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin,

– "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin;

W myśl art.8 sut.3 i 4 wymienionego rozporządzenia dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] r. J. M. skrócił czas odpoczynku o 35 minut. Na wymagane 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku odebrał jedynie 10 godzin i 25 minut. Skarżąca nie kwestionowała tego naruszenia. Uzasadniało to wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 100 zł (l.p. 5.3.1. załącznika nr 3 do u.t.d.).

Ad 5)

Zgodnie z treścią art.4 j.) rozporządzenia nr 561/2006 "czas prowadzenia pojazdu" oznacza czas trwania czynności prowadzenia pojazdu zarejestrowany:

– automatycznie lub półautomatycznie przez urządzenia rejestrujące określone w załącznikach I i IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85; lub

– ręcznie, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85;

W myśl art.4 i) wymienionego rozporządzenia "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę;

Zgodnie z treścią art.6 ust.3 rozporządzenia nr 561/2006 łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że J. M. w dwutygodniowym okresie rozliczeniowym (od [...] do [...] r.) prowadził pojazd łącznie przez 97 godzin i 28 minut czym przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o 9 godzin i 28 minut. Skarżąca nie kwestionowała tego naruszenia. Organy administracji za to naruszenie trafnie wymierzyły karę pieniężną 700 zł (l.p. 5.6.1. i 5.6.2. załącznika nr 3 do u.t.d.).

Łącznie za 5 naruszeń przepisów z zakresu transportu drogowego suma kar wyniosła 13150 zł. Z uwagi jednak na treść art.92a ust.2 u.t.d. karę wymierzono w wysokości 10000 zł.

W niniejszej sprawie nie zostały spełnione okoliczności określone w art.92b ust.1 u.t.d. W skardze nie został podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu. W związku z czym sąd odstąpił od szerszych rozważań dotyczących wymienionego przepisu.

Wspomnieć tylko należy, że ciężar wykazania okoliczności wymienionych w art.92 b ust.1 u.t.d spoczywa na stronie skarżącej. To przewoźnik musi wykazać, że spełnione zostały przesłanki określone w tym przepisie a więc, że zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy wymaganą przy przewozach drogowych oraz pozostałe przesłanki wymienione w tym przepisie.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała żadnej okoliczności, o której mowa w art.92b ust.1 u.t.d. Zarówno w odwołaniu i innych pismach składanych w postępowaniu administracyjnym a także w skardze nie podniesiono żadnych okoliczności wskazujących na zapewnienie przez skarżącą właściwej organizacji i dyscypliny pracy. Nie przedstawiono jakie działania B. M. podjęła w tym zakresie a w szczególności dotyczy to przeprowadzenia szkoleń kierowców, systemu kontroli aktywności kierowców, sposobu sprawowania nadzoru nad ich pracą, ujawniania nieprawidłowości w ich pracy czy wyciągania konsekwencji dyscyplinarnych wobec kierowców naruszających przepisy. W ocenie sądu skarżąca nie wykazała spełnienia żadnej z przesłanek określonych w art.92 b ust.1 ustawy z 6 września 2001r.

W rozpoznawanej sprawie nie zostały także spełnione przesłanki wymienione w przepisie art. 92c ust.1 u.t.d. W skardze również nie został podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu. W związku z czym sąd odstąpił od szerszych rozważań dotyczących wymienionego przepisu.

Zaznaczyć jedynie należy, że odpowiedzialność przedsiębiorstwa transportowego jest zbliżona do odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Przewoźnik bowiem organizuje pracę kierowców, wydaje im polecenia, nadzoruje ich pracę i kontroluje i powinien to czynić tak aby nie dochodziło do naruszeń obowiązujących przepisów. Przewoźnik posiada instrumenty prawne i faktyczne dla zapewnienia należytego wykonywania obowiązków przez kierowców tak aby nie naruszali oni prawa. Ponosi on odpowiedzialność za naruszenie przepisów przez pracowników zaś zwolnienie się od tej odpowiedzialności następuje tylko w przypadkach enumeratywnie określonych w art.92 c ust.1 u.t.d. Wymieniony przepis ma charakter wyjątkowy i podlega interpretacji ścieśniającej. Na przewoźniku spoczywa ciężar wykazania, że miał miejsce przypadek określony w art.92 c ust.1 u.t.d. Przedsiębiorstwo transportowe jest zatem zobowiązane do wykazania, że dołożyło należytej staranności organizując pracę i nie miało wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Przez należytą staranność należy natomiast rozumieć uczynienie wszystkiego czego można rozsądnie wymagać od przewoźnika organizującego przewóz a jedynie wskutek niezależnych okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń doszło do naruszenia prawa.(por. wyroki NSA z 9 listopada 2011r. w spr. II GSK 1117/10, z 17 listopada 2010r. w spr. II GSK 976/09, z 6 kwietnia 2011r. w spr. II GSK 404/10, z 6 lipca 2011r. w spr. II GSK 716/10 i z 17 kwietnia 2013r. w spr. II GSK 137/12, wyrok WSA w Gliwicach z 4 września 2013r. w spr. II SA/Gl 806/13 oraz wyroki WSA w Olsztynie z 18 grudnia 2012r. w spr. II SA/Ol 1328/12 i z 31 października 2013r. w spr. II SA/Ol 669/13).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała żadnej z okoliczności, o której mowa w art.92 c ust.1 u.t.d. W szczególności nie zostało wykazane, że B. M. dołożyła należytej staranności wymaganej przy organizowaniu przewozów zaś do naruszenia prawa doszło wskutek niezależnych okoliczności lub nadzwyczajnych zdarzeń. W skardze brak jest rozważań w tym zakresie. W związku z czym sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca naruszenie art.92 c ust.1 ustawy z 6 września 2001r.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że w pięciu przypadkach doszło do naruszeń przepisów prawa z zakresu transportu drogowego i organy administracji trafnie wymierzyły kary pieniężne za te naruszenia. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę B. M..

P.K.