Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 252/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art 35 kpa i art 3 par 2 pkt 8, art 149 par 1 i par 1a ppsa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi S.S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie bezczynności w rozpoznaniu zażalenia 1. stwierdza bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu zażalenia S.S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 roku w sprawie zwrotu wniosku; 2. stwierdza, że określona w pkt 1 bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Komendanta Głównego Policji do rozpoznania zażalenia S.S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 roku w sprawie zwrotu wniosku.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 marca 2015 r. S.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014r.

W uzasadnieniu skargi S.S. przedstawił sekwencję podejmowanych w postępowaniu czynności:

- 10 lipca 2014 r. wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014r.,

- 27 lipca 2014 r. pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] informujące o konieczności uiszczenia opłaty za wydanie informacji w przedmiotowej sprawie,

- 4 października 2014 r. pismo skarżącego, informujące o braku możliwości wniesienia opłaty,

- postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zwrotu wniosku o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014r.,

- 14 sierpnia 2014 r. zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r.,

- pismo z dnia 10 listopada 2014 r., informujące skarżącego, że zażalenie zostało przekazane do Komendanta Głównego Policji dnia 22 sierpnia 2014 r.,

- monity w sprawie rozpatrzenia zażalenia wysyłane przez skarżącego pismami z października/listopada 2014 r., 11 grudnia 2014 r.,

- pismo organu z dnia 2 lutego 2015 r. informujące o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy i wskazanie terminu na 20 lutego 2015 r.

W uzasadnieniu skarżący powołał się na treść art. 35 § 3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, który wskazuje, iż sprawa powinna być załatwiona w przeciągu miesiąca, a w sprawie szczególnie skomplikowanej w przeciągu dwóch miesięcy oraz na art. 36 § 1 i 2 K.P.A., który mówi, że o przedłużającym się terminie zakończenia sprawy organ powinien poinformować stronę. Skarżący zarzucił organowi, iż ten poinformował go o wydłużeniu terminu z 5 miesięczną zwłoką (pismem z dnia 2 lutego 2015 r.) oraz nie podał przyczyn ponad 6 miesięcznej zwłoki w rozpoznaniu zażalenia. Skarżący podniósł, iż termin do rozpoznania zażalenia został przekroczony wielokrotnie, a nawet termin wskazany przez organ na rozpoznanie sprawy do 20 lutego 2015 roku, został uchybiony, gdyż przedmiotowe postanowienie zostało wydane [...] marca 2015 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi S.S. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedmiotowe zażalenie wpłynęło do Komendy Głównej Policji w dniu 26 sierpnia 2014 r., natomiast do Biura Finansów Komendy w dniu 1 września 2014 r. Podczas postępowania wyjaśniającego przyczyny zwłoki, stwierdzono, że sprawa nie została rozpoznana w ustawowym terminie, gdyż pracownik odpowiedzialny za nią przebywał na zwolnieniu lekarskim, a dokumenty przechowywał w domu. Dokumenty zostały zwrócone w dniach 16 i 19 stycznia 2015 r. i dopiero wtedy możliwe stało się przeprowadzenie postępowania. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. organ poinformował skarżącego o terminie załatwienia sprawy do 20 lutego 2015 r.

Komendant Główny Policji nie zgodził się z zarzutami skarżącego, gdyż w jego ocenie organ podjął wszelkie czynności wymagane prawem, aby rozpoznanie sprawy nastąpiło w terminie, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy, w tym korespondencji kierowanej do skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu, lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy przewlekłe prowadzenie postępowania zostało spowodowane zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).

Skarga może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, po wyczerpaniu środków zaskarżenia – zażalenia na przewlekłość albo wniosku o usunięcie naruszenia prawa ( art. 37 § 1 k.p.a.).

W rozpoznawanym przypadku czyniło zadość temu wymaganiu pismo skarżącego z dnia 12 lutego 2015 r. skierowane do Komendanta Głównego Policji wzywające organ do rozpoznania zażalenia. Przepisy nie zakreślą wymaganego minimalnego bądź maksymalnego okresu pomiędzy wykorzystaniem środków, wskazanych w art. 37 § 1 k.p.a. w zw. z art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wniesieniem skargi.

Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego, powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 k.p.a.).

Sąd stwierdza, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie są sporne.

Jak wynika z akt administracyjnych wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014r skarżący złożył pismem z 10 lipca 2014 r. Postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 6 sierpnia 2014 r. zwrócono wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. Skarżący pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r., które pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] przekazał do Komendanta Głównego Policji. Pismo to do Komendy Głównej Policji wpłynęło w dniu 27 sierpnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Komendant Główny Policji uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy wyjaśnić, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W sytuacji wydania przez organ stosownego aktu przed dniem orzekania przez Sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

W sprawie niniejszej sytuacja taka ma miejsce bowiem organ rozpatrzył sprawę wskutek wniesionego przez stronę skarżącą zażalenia i wydał postanowienie w dniu [...] marca 2015 r. Wydanie przez organ rozstrzygnięcia nie zwalnia jednak Sądu od orzekania, czy organ prowadzący postępowanie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości, a jeśli tak to czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też naruszenie to nie miało charakteru rażącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013r., I OSK 797/13). Zawarty bowiem w zdaniu drugim powołanego wcześniej przepisu art. 149 § 1 ppsa, zwrot "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.

Analizując zgromadzony w aktach materiał dokumentacyjny, Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność Komendanta Głównego Policji miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim na uwadze mieć należy, że przedmiotowe zażalenie pozostawało bez rozpoznania przez ponad 5 miesięcy, a organ nie podejmował żadnych działań, jak również nie wypełnił należycie obowiązku określonego w art. 36 kpa. Ostatecznie po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa organ II instancji wydał postanowienie. Okoliczność, że pracownik Komendy Głównej Policji, który miał prowadzić stosowne postępowanie administracyjne, z niedopatrzenia nie podjął w określonym terminie czynności, na którą powołuje się organ w uzasadnieniu swojej odpowiedzi na skargę, nie może usprawiedliwiać niemożności rozpoznania zażalenia, a z pewnością braku podejmowania działań zmierzających do załatwienia sprawy. Stąd też, powołane przez organ okoliczności w ocenie Sądu, nie mogą zasługiwać na uwzględnienie, natomiast brak jakiegokolwiek działania w sposób oczywisty przemawia za rażącym naruszeniem prawa.

Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.