Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 411/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w R. z dnia [...] r. nakładającą na "A" Sp. z o.o. w G. karę pieniężną w wysokości 5250,00 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ww. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, wskazując, że obecna sytuacja skarżącej jest niekorzystna z uwagi na powszechny kryzys gospodarczy i obniżoną ilość zamówień kontrahentów. Jednocześnie wskazano, że skarżąca zmuszona jest ponosić koszty prowadzonej działalności, które są znaczne i ciągle w ostatnim czasie wzrastają. W ocenie skarżącej wykonanie przedmiotowej decyzji z uwagi na powyższe okoliczności oraz znaczna wysokość nałożonej kary pieniężnej doprowadzi do negatywnych konsekwencji dla skarżącej, w sytuacji wykonania decyzji nie będzie miała bowiem środków finansowych na pokrycie wszystkich kosztów działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające jednakże samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Spółka pomimo ciążącego na niej obowiązku nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyła się jedynie do ogólnych stwierdzeń, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną może doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w konsekwencji doprowadzi do negatywnych konsekwencji dla skarżącej.

Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżąca winna uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe stwierdzenia. W niniejszej sprawie egzekucja nałożonej przez organ administracji kary pieniężnej w wysokości 5250,00 zł nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W razie bowiem ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Powyższej oceny nie zmienia również argument skarżącej, że uiszczając karę nie będzie miała środków finansowych na pokrycie wszystkich kosztów działalności. Skarżąca nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów wskazujących na istnienie ryzyka utraty płynności finansowej Spółki.

Wskazać przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem przesłanka uzasadniająca zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.