Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 180/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosków K. D. i D. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawach ze skarg kasacyjnych K. D. i D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 805/13 w sprawie ze skarg K. D. i D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargi K. D. i D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym.

W skardze kasacyjnej wniesionej do tego wyroku K. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący wskazał, że łączna wartość zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji to kwota 1.500.000 złotych. Średni dochód na osobę w jego rodzinie to kwota około 590 złotych. Skarżący podał, że dochód ten wynika z wynagrodzenia z pracę osiąganego przez niego i żonę oraz faktu posiadania na utrzymaniu dwójki małoletnich dzieci. Wskazał również, że postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. organ podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. W ocenie wnioskodawcy egzekucja zobowiązania doprowadzi do utraty płynności finansowej, co w konsekwencji może doprowadzić do pozbawienia go i jego rodziny środków do życia.

D. B. we wniesionej skardze kasacyjnej również złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że osiąga dochód w kwocie 1.600 złotych miesięcznie. Posiada zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów konsumenckiego i kredytu zabezpieczającego na nieruchomości oraz, że ma na utrzymaniu troje uczących się dzieci w związku z czym ponosi wydatki związane z opłatami czesnego za naukę. Wskazał również, że postanowieniami z dnia 31 października 2013 r. organ podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. W ocenie wnioskodawcy egzekucja zobowiązania określona w związku z zaskarżoną decyzją doprowadzi do utraty płynności finansowej, co w konsekwencji może doprowadzić do pozbawienia go i jego rodziny środków do życia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnioski znajdują usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że przez określoną w powołanym przepisie szkodę należy rozumieć taką szkodę majątkową oraz niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12.). Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12.).

Zauważyć również należy, że obaj skarżący w toku postępowania przez Sądem I instancji składali wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które zostały uwzględnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniami z dnia 25 czerwca 2013 r. wstrzymał, bowiem wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2013 r.

Dokonując porównania sytuacji skarżących K. D. i D. B. wykazanych w poprzednich wnioskach z sytuacją przedstawioną w związku z rozpoznawanymi przez Naczelny Sąd Administracyjny wnioskami o wstrzymanie wykonania decyzji, stwierdzić należy, że nie uległy one zmianie pozwalającej na uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie będzie rodzić możliwości wyrządzenia wnioskodawcom znacznej szkody lub, że nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Nie uległy bowiem zmianie, od czasu rozstrzygnięcia Sądu I instancji, miesięczne dochody uzyskiwane przez skarżącego K. D. z tytułu zatrudnienia, nie uległ również zmianie średni dochód na członka jego rodziny jak również nie uległa zmianie jego sytuacja majątkowa, w szczególności udokumentowana wyciągami z kont bankowych. Nie zmieniała się również w tym czasie sytuacja materialna i finansowa skarżącego D. B.. Uzyskiwane przez niego dochody i obciążenia związane z kosztami utrzymania rodziny, przede wszystkim uczących się dzieci, oraz spłatą kredytów nie zmieniły się od momentu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowienia z dnia 25 czerwca 2013 r. wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieją, zatem w dalszym ciągu podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zważywszy na wysokość ustalonego w niej zobowiązania podatkowego, może spowodować w stosunku do obu skarżących wystąpienie jednej bądź obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.