Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 236/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157, art. 204, art. 209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w G. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 236/12 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 629/11 w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 kwietnia 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. oraz za styczeń 2007 r. postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 236/12 poprzez zasądzenie od R. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwoty 2.700 zł (słownie: dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 236/12, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako "Ppsa", oddalił skargę kasacyjną R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wydanego w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. oraz za styczeń 2007 r.

Mimo zawarcia przez pełnomocnika organu odwoławczego, w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w tym przedmiocie.

Pismem z dnia 9 maja 2013 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej – radca prawny, złożył wniosek o uzupełnienie wyroku tut. Sądu o orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 168 § 1 Ppsa, orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne już od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Jednakże na podstawie art. 157 § 1 Ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (a gdy wyroku nie doręcza się z urzędu – od dnia jego ogłoszenia) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez Sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

Stosownie zaś do art. 204 pkt 1 Ppsa w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok oddalający skargę. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów, stosownie do treści art. 209 Ppsa, powinno w takim przypadku zapaść w wyroku oddalającym skargę kasacyjną.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego był uzasadniony.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 ustawy Ppsa, orzekł jak w sentencji.

Wysokość zasądzonego zwrotu kosztów określono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2012 r. poz. 149 ze zm.).