Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 688/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia WSA Małgorzata Miron Asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi S. i Z. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad- po ponownym rozpatrzeniu sprawy - utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2004r., którym zaopiniował pozytywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków handlowo-usługowych na działkach nr [...], [...] i [...] położonych przy drodze krajowej nr [...] w miejscowości P. pod warunkiem:

wzniesienia obiektu zgodnie z § 11 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) oraz

zlokalizowania dojazdu do inwestycji – w związku z planowaną lokalizacją przystanku autobusowego- poprzez istniejący układ komunikacyjny z drogi dojazdowej położonej bezpośrednio w sąsiedztwie działki od strony wschodniej, która to droga posiada włączenie do drogi krajowej w km 341+754 przy równoczesnej likwidacji zjazdu w km 341+737

Postanowienie wydano w oparciu o art. 60 ust. 1, art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717 ze zm.) i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą.

Obsługa komunikacyjna planowanej działalności usługowo-handlowej zgodnie z § 55 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) powinna odbywać się zjazdem publicznym z drogi krajowej nie zaś zjazdem indywidualnym.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych.

Ponadto zjazd publiczny z drogi krajowej nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że istniejący obecnie zjazd indywidualny jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem, nie spełnia wymogów zjazdu publicznego i zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego z powodu parkujących w jego obrębie samochodów, należących do osób robiących zakupy w sklepie.

Istniejący zjazd indywidualny nie spełnia warunków przewidzianych dla zjazdu publicznego i dlatego nie jest możliwa obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji za pośrednictwem tego zjazdu, który winien być zlikwidowany z uwagi na bliskość zatoki autobusowej, zaś obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji usługowo-handlowej powinna odbywać się za pośrednictwem publicznego zjazdu z drogi krajowej nr [...] w km 341+754 i dalej drogą gminną.

W uzasadnieniu podkreślono także, że z uwagi na klasę drogi krajowej nr [...], na przedmiotowym odcinku, ilość zjazdów z tej drogi powinna być ograniczona ze względów bezpieczeństwa ruchu.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli S. i Z. G.

Skarżący podnieśli, że warunki dojazdu do planowanej inwestycji ustalone zostały z naruszeniem prawa.

Indywidualny zjazd w km 341+737 wybudowany został legalnie i nieprawdą jest, że jego używanie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zjazd ten jest niezbędny, ponieważ zapewnia dojazd do budynku mieszkalnego.

Ponadto skarżący wskazali, że nikt z nimi nie uzgadniał lokalizacji zatoki autobusowej, co zmienia układ komunikacyjny i utrudnia prowadzenie ich działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2004r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Ponieważ przedmiotowa inwestycja ma być zlokalizowana w obszarze przyległym do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] to decyzja o ustaleniu warunków zabudowy na tym obszarze może być wydana po uzgodnieniu z zarządcą drogi, którym jest w tym wypadku Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

Organ ten dokonując uzgodnienia w oparciu o przedstawiony projekt decyzji musi mieć na uwadze przede wszystkim bezpieczeństwo ruchu na drodze pozostającej w jego zarządzie.

Art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych stanowi, że zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą.

Zgodnie z § 55 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) jeżeli na działce usytuowanej przy drodze publicznej prowadzona jest działalność gospodarcza, w tym usługowo-handlowa to zjazd z drogi publicznej musi odbywać się wyznaczonym przez zarządcę drogi zjazdem publicznym nie zaś zjazdem indywidualnym.

Natomiast § 77 cyt. rozporządzenia stanowi, że zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych.

Ponadto zjazd publiczny (§ 113 ust. 7 rozporządzenia) nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Istniejący zjazd indywidualny do przedmiotowej nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, nie spełnia warunków przewidzianych dla zjazdu publicznego i dlatego nie jest możliwa obsługa komunikacyjna tej inwestycji za jego pośrednictwem, na co słusznie zwrócił uwagę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

Z uwagi natomiast na natężenie ruchu na drodze krajowej nr [...], ilość zjazdów z tej drogi powinna być ograniczona ze względów bezpieczeństwa ruchu.

W tej sytuacji wobec planowanej lokalizacji budynków handlowo-usługowych na działkach nr [...],[...] i [...] istniejący zjazd indywidualny, za pośrednictwem którego nie może odbywać się obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji, powinien zostać zlikwidowany z uwagi na bezpieczeństwo ruchu drogowego na drodze krajowej nr [...].

Obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji usługowo-handlowej powinna odbywać się za pośrednictwem publicznego zjazdu z drogi krajowej nr [...] w km 341+754 i dalej drogą gminną.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że istnienie dwóch zjazdów z drogi krajowej w odległości 17m stanowić może zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu na tej drodze.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.