Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1553/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 147
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 19 ust. 5 pkt 2,4,5,6
journal: Dz.U. 2018 poz 1152
law: Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), asesor WSA Iwona Ścieszka, , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w S. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie § 4 ust. 1, 3 i 4, § 5 ust. 1, 2 i 3, § 10 ust. 2 i 3, § 14 ust. 2, § 22 ust. 1.


UZASADNIENIE

Rada Gminy S. (Rada) [...] kwietnia 2019 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy S. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2019 r. poz. [...] - Regulamin).

Prokurator Okręgowy w S. (Prokurator) wniósł skargę na powyższą uchwałę zarzucając naruszenie art. 7 i art. 94 Konstytucji RP oraz art. 19 ust. 3 i ust. 5 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2018 r. poz. 1152 ze zm., dalej - ustawa), poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego wobec określenia w Regulaminie:

1) w § 4 ust. 3 i 4, § 5 ust. 1, 2 i 3 elementów umowy o zaopatrzenie w wodę, okresu na jaki jest zawierana, skutków jej rozwiązania, w sytuacji gdy z art. 19 ust. 5 pkt 2 ustawy nie wynika takie uprawnienie oraz ingerencję w zasadę swobody umów i modyfikację art. 6 ust. 3 ustawy;

2) w § 10 ust. 2 elementów formalnych wniosku o wydanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej, w sytuacji gdy z art. 19 ust. 5 pkt 4 ustawy takie uprawnienie nie wynika i przez ingerencję w zasadę swobody umów;

3) w § 4 ust. 1 i § 10 ust. 3 załączenia do wniosku o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków oraz wniosku o wydanie warunków przyłączenia dokumentu określającego stan prawny nieruchomości, lub oświadczenia o korzystaniu z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, wobec braku uprawnienia takiego wprowadzenia aktem podustawowym, a także przez modyfikację art. 6 ust. 4 ustawy;

4) w § 14 ust. 2 treści protokołu odbioru technicznego przyłącza, w sytuacji, gdy z art. 19 ust. 5 pkt 6 ustawy nie wynika takie uprawnienie;

5) w § 22 ust. 1 wymogu złożenia reklamacji wyłącznie na piśmie, co istotnie narusza art. 19 ust. 5 ustawy i ogranicza prawo do składania zastrzeżeń w innej formie.

Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w powyższym zakresie.

Zaznaczył, że art. 19 ust. 5 ustawy ma charakter wyczerpujący. Wskazanie "regulamin określa" oznacza, że musi on odpowiadać zakresowi delegacji ustawowej. Wszelkie odstępstwa naruszają przepis upoważniający i konstytucyjną zasadę praworządności, co skutkuje stwierdzeniem nieważności.

Poza delegację ustawową wykracza też § 4 ust. 2 i § 5 ust. 2 Regulaminu określający treść umowy, bowiem kwestie te reguluje art. 6 ust. 3 ustawy.

Podobnie istotnie naruszają prawo § 4 ust. 4 i § 5 ust. 1 i ust. 3 Regulaminu określające warunki zawierania umów z odbiorcami usług. Czas trwania i skutki jej rozwiązania zawiera umowa, a regulamin określa jedynie kwestie wskazane w art. 19 ust. 5 ustawy. Umowa podlega prawu cywilnemu, a więc rada gminy nie ma podstaw prawnych, aby na jej zapisy wpływać.

Umocowania w ustawie nie znajduje też § 10 ust. 2 i ust. 3 Regulaminu. Charakter cywilnoprawny mają bowiem stosunki osób ubiegających się o wydanie warunków przyłączenia do sieci, czy o zawarcie umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym.

Ograniczenia określonej w art. 3531 k.c. zasady swobody umów muszą odpowiadać wymaganiom art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP, a istotne kwestie związane z ograniczeniem praw winna rozstrzygać ustawa.

Z art. 19 ust. 5 pkt 4 ustawy nie wynika również uprawnienie do określenia w Regulaminie formy i treści wniosku o wydanie warunków przyłączenia do sieci.

Prokurator zaznaczył, że dopiero na mocy art. 7 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) dodano art. 19a dotyczący warunków przyłączenia do sieci, a w ust. 4 określono elementy wniosku o wydanie warunków przyłączenia do sieci. Zapis § 10 ust. 2 Regulaminu wykracza poza art. 19 ust. 5 pkt 4 ustawy. Podobnie § 14 ust. 2 Regulaminu, określający elementy protokołu odbioru technicznego przyłącza. Z art. 19 ust. 5 pkt 6 ustawy wynika jedynie konieczność określenia w regulaminie sposobów odbioru przyłącza przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

Ponadto, § 10 ust. 3 Regulaminu zobowiązuje do załączenia do wniosku oświadczenia o tytule prawnym do korzystania z nieruchomości lub że korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Ustawa nie upoważnia do określenia takiego wymogu. Co więcej, skoro zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy obowiązek zawarcia umowy o zbiorowe zapatrzenie w wodę lub zbiorowe odprowadzanie ścieków jest całkowicie oderwany od tego, czy odbiorca usług posiada tytuł prawny do nieruchomości czy też nie, to niezasadne jest badanie stosunków własnościowych. Powyższe modyfikuje art. 6 ust. 4 ustawy i nakłada obowiązek aktem pod ustawowym.

Z tych samych względów za istotnie naruszający prawo Prokurator wskazał § 4 ust. 2 Regulaminu i § 22 ust. 1 Regulaminu, w świetle którego reklamacja wykonania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne umowy, jest zgłaszana na piśmie. W art. 19 ust. 5 pkt 8 ustawy nie określono bowiem sposobu zgłoszenia reklamacji.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy pozostawiła rozstrzygnięcie do uznania Sądu. Dołączyła stanowisko Z-u Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w W.(ZGK) odpowiedzialnej za opracowanie Regulaminu. ZGK wskazał, że regulamin w kwestionowanym zakresie jedynie rozbudowano, dzięki temu jest przejrzysty dla kontrahentów i przedsiębiorstwa. Regulamin nie działa na niekorzyść odbiorców. Konieczność uszczuplenia Regulaminu w celu jego ujednolicenia z ustawą nie zmienia procedur.

Nałożenie obowiązku załączania do wniosku o zawarcie umowy lub wydania warunków technicznych dokumentu określającego stan prawny nieruchomości, miało na celu uniknięcie problemów związanych ze spłacaniem należności za wodę i odprowadzone ścieki.

Podniósł, że w ZGK ochroną danych osobowych zajmuje się uprawniona jednostka. Najczęstrzymi sposobami składania reklamacji jest kontakt telefoniczny lub mailowy, jedynie w skomplikowanych sytuacjach wymagana jest forma pisemna. Dodał, że wznowiony regulamin czeka na zaopiniowanie Wód Polskich z racji dodania art. 19a ustawy, ale nie przewiduje zmian zaskarżonej części.

Zaznaczył, że żadna z ww. części Regulaminu nie wpływa negatywnie na korzystających, jednak skłonny jest przychylić się do ww. zastrzeżeń zgodnie z następującym stanowiskiem: brak przeciwwskazań do koniczności uszczuplenia Regulaminu ppkt 1, 2, 4 skargi, brak przeciwwskazań do zaniechania obowiązku załączania do wniosku o zawarcie umowy i wydanie warunków technicznych dokumentu określającego stan prawny nieruchomości, na poczet oświadczenia właściciela/współwłaściciela/najemcy/użytkownika/użytkownikawieczystego/samoistnposiadacza/zarządcy/administratora nieruchomości, brak przeciwwskazań do zmiany zapisów regulaminu co do formy zgłaszania reklamacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

| |

|Skarga okazała się zasadna, bowiem zakwestionowane w niej zapisy uchwały Rady Gminy S. z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w sprawie |

|regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy S. w sposób istotny naruszają prawo. |

|Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne |

|sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 |

|§ 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa |

|miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. |

|Uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a., sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu |

|w całości lub w części albo stwierdza, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich |

|nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). |

|Przepis art. 147 p.p.s.a. nie określa rodzajów naruszeń stanowiących podstawę do stwierdzeni nieważności uchwały. Przesłanki |

|określające kompetencje sądu administracyjnego w tym zakresie doprecyzowują ustawy samorządowe. I tak, zgodnie z art. 91 u.s.g., |

|uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne (ust. 1). W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru |

|nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa|

|(ust. 4). Stosownie zaś do art. 94 ust. 1 u.s.g. nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego |

|roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, |

|albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się |

|naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały,|

|naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego przez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury |

|podejmowania uchwał (por. np. wyroki NSA z 8 lutego 1996 r., SA/Gd 327/95; Wyrok NSA z 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97). |

|Zaskarżona uchwała została podjęła na mocy art. 7 ust. 1 pkt 3 i art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. oraz art. 19 ust. 3 u.z.z.w. Stosownie do|

|pierwszego z przepisów zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zadania własne obejmują w |

|szczególności sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Zgodnie |

|natomiast z art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. – do wyłącznej właściwości rady gminy należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych |

|ustawami do kompetencji rady gminy. Według art. 19 ust. 3 u.z.z.w., rada gminy uchwala regulamin dostarczania wody i odprowadzania |

|ścieków. Regulamin jest aktem prawa miejscowego (art. 19 ust. 4 u.z.z.w.). Akty prawa miejscowego – zgodnie z art. 87 ust. 2 |

|Konstytucji RP – stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły. W myśl art. 94 |

|Konstytucji RP organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, ustanawiają akty prawa miejscowego |

|obowiązujące na obszarze działania tych organów, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. |

|Podkreślenia wymaga ponadto, że ze wskazanej w Konstytucji RP i ustawie o samorządzie gminnym (art. 40 ust. 1 u.s.g.) podporządkowanej |

|pozycji aktu prawa miejscowego wobec aktów wyższego rzędu, wynika zakres kontroli jego legalności. Akt prawa miejscowego nie może zatem|

|naruszać przepisu ustawy zawierającego delegację do jego uchwalenia, przepisów Konstytucji RP oraz innych ustaw mających pośredni lub |

|bezpośredni związek z regulowaną materią. Normy dotyczące konstytucyjnych praw i wolności człowieka zastrzeżone są dla ustaw i nie mogą|

|być regulowane aktami niższego rzędu. |

|Stosownie do art. 19 ust. 5 u.z.z.w. regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków określa prawa i obowiązki przedsiębiorstwa |

|wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym: 1) minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo |

|wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków; 2) warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług; |

|3) sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach; 4) warunki przyłączania do sieci; 5) warunki techniczne |

|określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych; 6) sposób dokonywania odbioru przez przedsiębiorstwo |

|wodociągowo-kanalizacyjne wykonanego przyłącza; 7) sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich |

|parametrów dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków; 8) standardy obsługi odbiorców usług, w tym sposoby |

|załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków oraz 9) |

|warunki dostarczania wody na cele przeciwpożarowe. |

|Przepis ten stanowi delegację ustawową dla wydania regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Określa zagadnienia, które |

|mogą być unormowane w uchwale rady gminy i ma charakter zamknięty. Ustawodawca posłużył się sformułowaniem "regulamin określa", co |

|przesądza, że treść regulaminu musi odpowiadać zakresowi delegacji ustawowej (zob. wyrok NSA z 12 lutego 2008 r., II OSK 2033/06; |

|wyrok NSA z 13 lutego 2018 r., II OSK 994/16; wyrok NSA z 20 kwietnia 2021 r., III OSK 374/21). |

|W konsekwencji rada gminy zobowiązana jest do respektowania zakresu przedmiotowego ujętego w art. 19 ust. 5 pkt 1-9 u.z.z.w. Pominięcie|

|jednego z jego postanowień w regulaminie skutkuje niepełną realizacją upoważnienia ustawowego, zaliczaną do istotnego naruszenia prawa |

|(por. wyroki NSA: z 9 czerwca 2017 r., II OSK 2605/15 i z 9 stycznia 2007 r., I OSK 1663/06, wyrok WSA w Bydgoszczy z 7 marca 2018 r., |

|II SA/Bd 1256/17). |

|W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że uchwała rady gminy nie może regulować jeszcze raz tego, co |

|już ustawodawca unormował w przepisach. Działanie wbrew tej zasadzie narusza porządek prawny w stopniu istotnym. Powtórzenie przepisu |

|ustawy może być bowiem interpretowane w kontekście powtórzenia zawartego w uchwale, co może prowadzić do całkowitej bądź częściowej |

|zmiany intencji prawodawcy (por. wyrok NSA z 16 marca 2001 r., sygn. akt IV SA 385/99, LEX nr 53377, wyroki WSA: w Poznaniu z 12 |

|września 2018 r., IV SA/Po 592/18, w Białymstoku z 24 kwietnia 2018 r., II SA/Bk 879/17, w Rzeszowie z 13 marca 2018 r. - CBOSA). |

|Niemniej podnosi się również, że powtórzenie zapisów ustawy nie zawsze jest traktowane jako istotna wada aktu prawnego. Zakaz powtórzeń|

|nie ma charakteru bezwzględnego i w pewnych sytuacjach przytaczanie treści aktów prawnych wyższego rzędu w akcie prawa miejscowego może|

|być dopuszczone (por. np. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 952/15; wyrok NSA z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt I |

|OSK 338/14). Dopuszcza się możliwość powtórzenia w akcie prawa miejscowego zapisów ustawowych, o ile takie powtórzenie ma charakter |

|dosłowny i uzasadnione jest względami zapewnienia komunikatywności tekstu prawnego, stanowiąc określenie materii, która jest regulowana|

|aktem prawa miejscowego (zob. wyrok NSA z 17 listopada 2016 r. sygn. akt II GSK 952/15 – CBOSA). Uzasadniona jest przejrzystością |

|tekstu skupiającego wówczas całość regulacji uchwały. Ustawodawca przekazując prawodawcy podustawowemu regulację określonej materii, |

|pozostawił mu bowiem pewien margines swobody. Pomimo, że przepisy dotyczące zasad techniki prawodawczej stanowią, że w akcie prawa |

|miejscowego zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w upoważnieniu ustawowym i nie powtarza się w tym|

|akcie przepisów ustaw, to jeżeli mają one charakter informacyjny, a nie normatywny, nie stanowią istotnego naruszenia prawa (por. wyrok|

|WSA w Szczecinie z dnia 28 lipca 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 658/21). |

|Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że w § 4 ust. 1 Regulamin zobowiązuje przedsiębiorstwo do zawarcia |

|umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości do której może|

|być dostarczana woda lub z której mogą być odprowadzane ścieki bądź z osobą która korzysta z takiej nieruchomości o nieuregulowanym |

|stanie prawnym, niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o zawarcie umowy, nie później niż w terminie 14 dni. Stosownie do ust. 3 ww. |

|paragrafu umowa powinna w szczególności zawierać postanowienia określone w art. 6 ust. 3 ustawy oraz wskazywać miejsce publikacji |

|Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W § 5 ust. 1, 2, 3 Regulaminu wskazano zaś, że: umowa o zaopatrzenie w wodę lub |

|odprowadzanie ścieków może być zawarta na czas nieokreślony lub na wniosek odbiorcy na czas określony; (2) umowa powinna określać, co |

|najmniej sposób i termin rozliczenia stron, procedur i warunków usunięcia awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych,|

|będących w posiadaniu odbiorcy, okres obowiązywania umowy oraz warunki jej wypowiedzenia; rozwiązanie Umowy skutkuje zastosowaniem |

|przez Przedsiębiorstwo środków technicznych uniemożliwiających dalsze korzystanie z usług (3). |

|Z art. 19 ust. 5 pkt 2 u.z.z.w. wynika natomiast, że rada gminy ma obowiązek ustalić w regulaminie warunki i tryb zawierania umów z |

|odbiorcami usług. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 2 u.z.z.w., przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o |

|zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym |

|wnioskiem o zawarcie umowy. Podstawowe elementy umowy reguluje wprost art. 6 ust. 3 u.z.z.w. i są to 1) ilości i jakości świadczonych |

|usług wodociągowych lub kanalizacyjnych oraz warunków ich świadczenia; 2) sposób i terminy wzajemnych rozliczeń; 3) prawa i obowiązki |

|stron umowy; 3a) warunki usuwania awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych będących w posiadaniu odbiorcy usług; 4)|

|procedury i warunki kontroli urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych; 5) ustaleń zawartych w zezwoleniu, o których mowa w |

|art. 18; 6) okres obowiązywania umowy oraz odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy, w tym warunków wypowiedzenia. |

|Zestawienie ww. przepisów wskazuje, że Rada w sposób bezpodstawny w § 4 ust. 1, 3 i 4, w § 5 ust. 1 , 2 i 3 Regulaminu zawarła |

|postanowienia, które powinny być uregulowane wyłącznie w umowie odbiorcy usług z przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym (termin|

|w jakim umowa powinna być zawarta, wymóg dołączenia do wniosku tytułu prawnego do nieruchomości lub oświadczenia, okres obowiązywania |

|umowy, warunki wypowiedzenia umowy, skutki rozwiązania umowy). Określając powyższe elementy Rada wkroczyła zatem w materię regulowaną |

|przepisami Prawa cywilnego. |

|Wskazania wymaga ponadto, że z art. 19 ust. 5 pkt 4 u.z.z.w. wynika upoważnienie dla rady do określania w regulaminie warunków |

|przyłączenia do sieci. Pod tym pojęciem należy rozumieć określenie warunków niezbędnych do przyłączenia np. kolejność przyłączania do |

|sieci poszczególnych odbiorców, czy też przybliżony termin, w którym owo przyłączenie ma nastąpić. Rada nie ma zatem uprawnień do |

|określania w regulaminie formy i treści wniosku o wydanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej, jak uczyniła |

|to w § 10 ust. 2 Regulaminu. Rozróżnienie to ma znaczenie szczególnie dla odbiorcy usług, który w wypadku spełnienia określonych w |

|regulaminie warunków ma podstawy oraz prawo oczekiwać, że jego wniosek o przyłączenie do sieci zostanie uwzględniony. Prawidłowość tego|

|stanowiska potwierdza obowiązujący od 19 września 2020 r. art. 19a ust. 4 u.z.z.w. (wprowadzony art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego |

|2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2020 r., poz. 471), który wymienia co powinien |

|zawierać wniosek o wydanie warunków przyłączenia do sieci, a w ust. 1 nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek wydania warunków |

|przyłączenia do sieci albo uzasadnienia odmowy ich wydania. W świetle tych unormowań rada gminy powinna ustalić w regulaminie warunki |

|przyłączenia do sieci, które będą respektowane przez przedsiębiorstwo przy ustaleniu warunków przyłączenia do sieci konkretnej |

|nieruchomości. |

|Za przekroczenie ustawowej delegacji Sąd uznał także określone w § 14 ust. 2 Regulaminu elementy protokołu technicznego przyłącza. W |

|świetle treści z art. 19 ust. 5 pkt 6 u.z.z.w. rada ma kompetencje do określenia w regulaminie sposobu dokonywania przez |

|przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne odbioru wykonanego przyłącza. Oznacza to, że uchwałodawca nie został uprawniony do |

|określania w akcie prawa miejscowego elementów takiego protokołu, gdyż jest to wyłączną kompetencją przedsiębiorstwa |

|wodociągowo-kanalizacyjnego (zob. wyrok NSA z 9 czerwca 2017 r., II OSK 2605/15). |

|Wskazania wymaga ponadto, że stosownie do art. 6 ust. 4 u.z.z.w. umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada|

|tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą,|

|która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Przepis § 10 ust. 3 Regulaminu zobowiązuje natomiast do załączenia do |

|wniosku (o przyłączenie i wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej) oświadczenia o tytule |

|prawnym do korzystania z nieruchomości lub o korzystaniu z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Skoro przedmiotowa umowa |

|może być zawarta nawet z osobą, która wyłącznie korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, to prawodawca miejscowy nie |

|jest uprawniony do żądania dołączenia takiego oświadczenia. Takie unormowanie należy uznać za niedopuszczalne w świetle delegacji |

|zawartej w art. 19 ust. 5 pkt 5 u.z.z.w., obligującym radę gminy do określenia warunków technicznych określających możliwości dostępu |

|do usług wodociągowo-kanalizacyjnych, a bez wątpienia kwestie własnościowe nie mieszczą się w określaniu warunków technicznych (zob. |

|wyrok WSA we Wrocławiu z 23 marca 2021 r., sygn. II SA/Wr 524/20 - CBOSA). |

|Zasadnie ponadto zakwestionowano w skardze zapis § 22 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którym reklamacja wykonania przez przedsiębiorstwo |

|wodociągowo-kanalizacyjne umowy, jest zgłaszana na piśmie. I to postanowienie wykracza bowiem poza upoważnienie ustawowe określone w |

|art. 19 ust. 5 pkt 8 u.z.z.w., zgodnie z którym rada określa w regulaminie standardy obsługi odbiorców usług, w tym sposoby załatwiania|

|reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków. Rada ma zatem |

|kompetencje m.in. do określania sposobu załatwienia reklamacji, ale nie określania szczegółowej formy w jakiej reklamacja może być |

|złożona. Dlatego wskazanie, że reklamacja jest zgłaszana w formie pisemnej stanowi ograniczenie formy, w jakiej można dokonać takiej |

|czynności i narusza prawa odbiorcy do złożenia reklamacji w każdej dopuszczalnej prawnie formie np. ustnie w siedzibie przedsiębiorstwa|

|do protokołu. |

|Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że opisane wyżej naruszenia prawa uzasadniają |

|stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie przepisów wymienionych wyroku - o czym orzekł na mocy art. 147 § 1 p.p.s.a. |

| |