Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1897/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 , art. 87 par. 1 i par. 2, art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1897/16 oddalającego skargę W. C. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1897/16.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1897/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) oddalił skargę W. C.(dalej "skarżący") na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...]lipca 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy w siedzibie Sądu w dniu 1 sierpnia

2017 r., pismem z 3 sierpnia 2017 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 stycznia 2017 r., wnosząc zarazem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy i nie posiadał wiedzy o wydanym wyroku. Wyjaśnił, że prowadzi we własnym domu działalność gospodarczą – wynajem pokoi i korespondencja sądowa najprawdopodobniej została wydana przebywającemu w domu klientowi. Osoba ta, powyższej korespondencji mu nie przekazała i skarżący nie posiada wiedzy co się z nią stało. Podniósł ponadto, że podpis na potwierdzeniu odbioru jest nieczytelny, można z niego odczytać prawdopodobne imię "D.", jednakże na przestrzeni ostatniego roku skarżący nie zatrudniał osoby o takim imieniu.

Zarządzeniem z 7 sierpnia 2017 r. Sąd wezwał Naczelnika Urzędu Pocztowego w [...] do nadesłania w terminie 3 dni uwierzytelnionego odpisu

z urzędowego dokumentu – rejestru pocztowego, będącego potwierdzeniem wydania przesyłki rejestrowej R[...]ze wskazaniem z imienia i nazwiska osoby której ją wydano oraz podstawy tego wydania.

W dniach 21 i 28 sierpnia 2017 r. (data wpływu do Sądu), operator wyznaczony udzielił odpowiedzi, do której załączył uwierzytelnioną "Kartę doręczeń przesyłek poleconych" z dnia 22 listopada 2016 r., gdzie pod pozycją nr 6 wskazany został nr nadawczy korespondencji rejestrowej R [...] – zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy. Odbiór ww. korespondencji podpisała D. M. – dorosły domownik – wskazana jako siostra.

Postanowieniem z 19 wrześnie 2017 r. WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 5 stycznia 2017 r., uznając, że w sytuacji gdy skarżący - inicjując postępowanie sądowe - jako adres do korespondencji wskazał adres, pod którym prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie pokoi i w czasie jego nieobecności przebywają tam jeszcze inne osoby, jak również domownicy, którym listonosz może zostawić przesyłkę, w konsekwencji dokonując doręczenia zastępczego z art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), to musiał liczyć się z tym, że ewentualne skutki uchybień powyższych osób, będą miały bezpośredni wpływ na bieg jego sprawy w postępowaniu sądowym. Skarżący ponosi zatem konsekwencje działań tych osób.

Powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 23 listopada 2017 r., sygn. akt II GZ 849/17.

W uzasadnieniu wskazano mi.in, że Sąd (WSA) rozpoznając ponownie sprawę powinien przede wszystkim jednoznacznie wyjaśnić, komu doręczono zawiadomienie o terminie rozprawy i w zależności od tych ustaleń sformułować odpowiednie rozstrzygnięcie.

Po zwrocie akt z NSA zarządzeniami z 8 grudnia 2017 r., 9 lutego oraz 18 kwietnia 2018 r. Sąd wezwał Naczelnik Urzędu Pocztowego w [...] do udzielenia wyjaśnień przez osobę doręczającą przesyłkę rejestrową [...] skierowaną do W. C., wydaną w dniu 22 listopada 2016 r. osobie podpisanej "D. M.". Przedmiotem powyższych wyjaśnień miały być kwestie:

a/ na jakiej podstawie doręczający wydał korespondencję kierowaną do W. C. innej osobie (uwidocznionej jako D. M.) oraz wskazał na zpo, że jest to dorosły domownik i umieścił adnotację komu wydał korespondencję, podczas gdy z wyjaśnień adresata korespondencji nadesłanych do Sądu wynika, że osoba ta nie jest ani jego rodziną, ani osobą przez niego zatrudnioną;

b/ wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy adnotacją umieszczoną na zpo - prawdopodobnie "sekretarka" a informacją umieszczoną w Karcie doręczeń przesyłek poleconych - "siostra"

Z odpowiedzi nadesłanej przez Biuro Wsparcia Klientów Poczty Polskiej S.A. (k. 110 akt) wynika, że przesyłka polecona R [...] – skierowana do skarżącego na adres ul. [...]; została doręczona w dniu 22 listopada 2016 r. dorosłemu domownikowi D. M. – siostrze adresata. Nadto, "w trakcie opracowywania druku potwierdzenia odbioru pracownik oznaczył dorosły domownik M. D. z dopiskiem sekretarka zamiast siostra".

Natomiast wezwana bezpośrednio do nadesłania stosownych wyjaśnień Naczelnik Urzędu Pocztowego w [...] do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzieliła żądanych odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek niezachowania terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy w jego uchybieniu. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki: 1) brak winy

w uchybieniu terminowi; 2) spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego; 3) złożenie wniosku

o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu 4) równocześnie ze złożonym wnioskiem o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Jednym z bezwzględnych wymogów zastosowania instytucji przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w niezachowaniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się

z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenia terminu może zatem domagać się strona, która nie tylko przyznaje, że nie dokonała czynności w terminie, ale także jest w stanie uprawdopodobnić, iż stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać.

Z powyższych przepisów wynika, iż aby można było orzec o przywróceniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku strona powinna:

- uchybić terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia;

- złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. wniosku

z równoczesnym dołączeniem go do wniosku w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

- uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Przy czym dwa pierwsze warunki mają charakter formalny, których spełnienie umożliwia odniesienie się przez sąd orzekający w sprawie do merytorycznej zawartości wniosku.

Sąd - w świetle przytoczonych przez skarżącego okoliczności oraz dokumentów dołączonych do zażalenia z dnia 26 września 2017 r., mając na względzie wytyczne NSA, jak również wyjaśnienia nadesłane przez Biuro Wsparcia Klientów Poczty Polskiej S.A. - stwierdza, że nie jest oczywiste, czy pracownik operatora wyznaczonego prawidłowo doręczył korespondencję sądową kierowaną do skarżącego. Co prawda w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie jej odbioru, które jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania prawdziwości, jednakże domniemanie to może być podważone. Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. Brak więc przeszkód ku temu, by skarżący podważał prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie Sądu podlega wiarygodność takich wyjaśnień. W tej sytuacji kwestię powyższych wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącego, mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane w art. 45 Konstytucji RP prawo do Sądu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II GSK 1482/15 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym Sąd uznał, że skoro nie można ustalić, czy osoba odbierająca zawiadomienie o rozprawie należała do kręgu osób uprawnionych do odbioru korespondencji w imieniu skarżącego (art. 72 p.p.s.a), a nieskorzystano

z doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a, to należało przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 stycznia 2017 r. Ponadto, termin ten należało przywrócić, albowiem skarżący uzyskuje możliwość zaskarżenia tego wyroku. Dlatego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.