Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 51/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi/radcy prawnemu/doradcy podatkowemu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: § 3 ust. 2 pkt 2 § 3 ust. 2 pkt 2 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit b
journal: Dz.U. 2011 nr 31 poz 153
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w  postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę  podatkowego z urzędu.
article: art. 250 par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz doradcy podatkowego A.B. kwotę 166 (sto sześćdziesiąt sześć) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 31 (trzydzieści jeden) złotych tytułem podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 23 maja 2013 r. oddalił skargę D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z 5 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Postanowieniem z 26 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla strony skarżącej doradcę podatkowego, którym wyznaczony został A. B..

Pismem z 31 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, którą Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie 24 września 2015 r. bez obecności skarżącego i jego pełnomocnika oddalił.

Pismem z 16 listopada 2017 r. doradca podatkowy A. B. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153), dalej: rozporządzenie.

Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Niniejsza sprawa dotyczy podatku akcyzowego, a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 1.107 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1, który w punkcie b) stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł – 180 zł.

W pierwszej instancji strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik przystąpił do sprawy na etapie postępowania przed sądem drugiej instancji i sporządził skargę kasacyjną. Zatem kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych przepisów § 3 ust. 2 pkt 2 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit b) wyniosła 135 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 31 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wyniosły zatem kwotę 166 zł.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 1 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia, przyznano wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.