Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 976/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant: Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu rozpatrzenia wniosku 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

T. J. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] sierpnia 2012 r. (nr - [...]), które na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta I. z [...] sierpnia 2012 r. o przedłużenie terminu do załatwienia sprawy z wniosku skarżącego o ustalenia prawa do zasiłku okresowego, które wg organu odwoławczego - jest zgodne z prawem. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez SKO, zarzucił że organ ten zaniechał weryfikacji podnoszonych w odwołaniu zarzutów i stanowisko swoje uzasadnił lakonicznie.

Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie wywodząc, że przedłużenie terminu załatwienia sprawy jest czynnością materialno-techniczną, na którą nie przysługuje skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc badając zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem obowiązującym w chwili jej wydania - zbadać jej zgodność przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji.

Po myśli przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak - co w niniejszej sprawie wymaga szczególnego podkreślenia - związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast zgodnie z art. 133 § 1 ww. ustawy Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że do organu pierwszej instancji - Prezydenta Miasta I. wpłynął wniosek skarżącego T. J. z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego.

Z akt wynika także, że działając z upoważnienia Prezydenta Miasta I. - Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. powołując się na przepisy art. 123 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm. - dalej w skrócie: "Kpa") w związku z przepisem art. 35 § 3 i art. 36 § 3 Kpa oraz przepisem art. 14 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) wydał w dniu [...] sierpnia 2012 r. postanowienie o treści "zawiadamiam Pana T. J.... że wniosek z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego zostanie rozpatrzony w terminie do dnia [...] września 2012 r.", wskazując jednocześnie przyczyny przedłużenia terminu załatwienia sprawy.

Z akt wynika także, że wydając z dnia [...] sierpnia 2012 r. zaskarżone postanowienie po rozpatrzeniu odwołania skarżącego z dnia [...] sierpnia 2012 r. od postanowienia o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. pouczyło skarżącego, iż może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Kolegium w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

Tymczasem analiza obowiązujących przepisów Kpa prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż zawiadomienie strony postępowania administracyjnego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy o którym mowa w art. 35 § 3 i 36 § 2 jest czynnością materialno - techniczną na którą nie przysługuje zażalenie. Do takiego samego zresztą wniosku doszło i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w niniejszej sprawie, stwierdzając - jednakże dopiero - w odpowiedzi na skargę, że "organ mylnie pouczył stronę o przysługującym środku zaskarżenia." Brak więc było podstaw prawnych w obowiązujących przepisach Kpa do wydania zaskarżonego postanowienia. I dlatego w związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 152 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa należało orzec jak w sentencji wyroku.