Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1830/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 65 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 3 ust. 1, par. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 190 poz 1277
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w  postępowaniu cywilnym.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Władysławowa od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 831/11 w sprawie ze skargi Burmistrza Władysławowa na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 831/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Burmistrza Władysławowa, reprezentowanego przez radcę prawnego E.S., na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.

Jak wynika z akt sprawy, skargę do Sądu pierwszej instancji wniosła radca prawny E. S., działając jako pełnomocnik Burmistrza Władysławowa. Przewodniczący zarządzeniami z dnia [...] października 2011 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania: 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 125 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania wysłano na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącego E. S. - Kancelaria Radcy Prawnego, Al. G. w G.. W dniu 2 listopada 2011 r. Poczta przesyłkę doręczyła innemu adresatowi – E. D., osobie uprawnionej do odbioru korespondencji adresowanej do Komornika Sądowego M. C.. Po zwrocie przesyłki przez omyłkowego odbiorcę w dniu 4 listopada 2011 r. Poczta wystawiła zawiadomienie o jej nadejściu i możliwości odbioru w UP G., które listonosz doręczył adresatowi. W dniu 8 listopada 2011 r. przesyłkę kierowaną na adres radcy prawnego E. S. wydano jej pełnomocnikowi pocztowemu – K. G.

Następnie Przewodniczący - w związku z rozbieżnościami dotyczącymi adresu pełnomocnika, gdyż poza adresem wskazanym w treści skargi, na pieczątce oraz papierze firmowym pełnomocnika widniał inny adres: Kancelaria Radcy Prawnego, Al. G. [...], p. [...],[...]G. – zarządził w dniu 12 grudnia 2011 r. ponowne doręczenie na ten adres pełnomocnikowi skarżącego wezwań do usunięcia braków formalnych skargi i jej opłacenia. Przedmiotową przesyłkę kierowaną na ten adres Kancelarii dwukrotnie awizowano w dniach 15 i 23 grudnia 2011 r., jednak nie została przez adresata odebrana. W związku z powyższym, po zwróceniu jej do Sądu została ona w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 29 grudnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w konsekwencji uznał, że przesyłka zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 listopada 2011 r., bowiem w tym dniu przesyłkę kierowaną na adres wskazany przez pełnomocnika w skardze, odebrał jego pełnomocnik pocztowy. Tym samym, termin siedmiodniowy zakreślony w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 15 listopada 2011 r., co uzasadniało odrzucenie skargi.

Burmistrz Władysławowa reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego E. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji. Jako podstawy kasacyjne wskazał na naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 65 § 1 i 2, art. 67 § 5 oraz art. 73 P.p.s.a. w związku z art. 131 K.p.c. w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 190, poz. 1277). Zdaniem strony skarżącej, Sąd błędnie przyjął, że zarządzenia wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone na adres wskazany przez pełnomocnika, to jest Kancelaria Radcy Prawnego r. pr. E. S., Al. G. [...],[...]G.

W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, ogólnie określonymi w art. 174 P.p.s.a. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania (art. 183 § 2 P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny ogranicza swoje rozważania do oceny zagadnienia prawidłowości dokonanej przez Sąd pierwszej instancji wykładni wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa.

Istota zarzutu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia, czy Sąd pierwszej instancji właściwie ustalił, że zarządzenia Przewodniczącego z dnia [...] października 2011 r. wzywające skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu E. S. na adres przez niego wskazany, to jest: Kancelaria Radcy Prawnego, Al. G. [...],[...]G.

Skuteczność doręczania pism sądowych stronie należy oceniać na podstawie przepisów Rozdziału 4 - Doręczenia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Artykuł 65 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom - art. 67 § 5 P.p.s.a. Natomiast z art. 65 § 2 P.p.s.a. wynika, że do doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. Na tej podstawie szczegółowy tryb doręczania pism reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z przepisem §3 ust. 1 powołanego rozporządzenia przesyłkę doręcza się wskazanemu na niej adresatowi (doręczenie właściwe), a innemu odbiorcy w przypadkach, o których mowa w art. 138 Kodeksu postępowania cywilnego (doręczenie zastępcze). Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko (§ 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka o nr [...] skierowana do pełnomocnika skarżącego, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, została w dniu 2 listopada 2011 r. błędnie doręczona osobie uprawnionej do odbioru korespondencji adresowanej do Komornika Sądowego (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. [...]). Natomiast z dołączonego do akt sprawy duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...] (k. [...]), a więc przesyłki o innym numerze niż przesyłka wyżej wymieniona, wynika, że przesyłkę skierowaną również na adres: Kancelaria Radcy Prawnego r. pr. E. S., Al. G. [...],[...]G. wydano w dniu 8 listopada 2011 r. p. K. G.. W piśmie z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] (k. [...]) kierownik Działu Operacyjnego w G. Poczta Polska S.A. wyjaśnił, że odbiorca przesyłki o nr [...] E.D. - osoba uprawniona do odbioru korespondencji adresowanej do Komornika Sądowego, zwróciła błędnie doręczoną jej przesyłkę. Następnie w dniu 4 listopada 2011 r. Urząd Pocztowy wystawił zawiadomienie o nadejściu przesyłki i możliwości odbioru jej przez adresata w Urzędzie Pocztowym, które to zawiadomienie listonosz doręczył adresatowi. Jak wskazano w piśmie, przesyłkę wydano w dniu 18 listopada 2011 r. pełnomocnikowi pocztowemu adresata - p. K.e G.

Sąd pierwszej instancji jako dzień doręczenia przesyłki adresatowi - radcy prawnemu E. S., przyjął 8 listopada 2011 r. Jednakże to ustalenie Sądu pozostaje w sprzeczności z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Samo pismo kierownika Działu Operacyjnego w G. Poczta Polska S.A. również nie potwierdza danych, na których oparł się Sąd pierwszej instancji. W piśmie tym podano, że przesyłka została wydana pełnomocnikowi pocztowemu – K. G. w dniu 18 listopada 2011 r. i że była to przesyłka o nr [...]. Natomiast z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru nadesłanego przez Pocztę, na którym oparł się Sąd, wynika, że K. G. odebrała przesyłkę skierowaną do radcy prawnego E. S. w dniu 8 listopada 2011 r. i była to przesyłka o innym numerze, to jest: [...]. Sąd pierwszej instancji tej rozbieżności nie wyjaśnił. Zatem brak było podstaw do przyjęcia, że przesyłka o nr [...], zawierająca zarządzenia wzywające do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu, została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego.

Natomiast doręczenie zastępcze przesyłki na adres radcy prawnego E. S. – Kancelaria Radcy Prawnego, Al. G. [...], p. [...],[...]G., było nieskuteczne prawnie, ponieważ nie nastąpiło na adres pełnomocnika skarżącego wskazany przez niego w skardze.

W tym stanie rzeczy skoro podstawy kasacyjne okazały się uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.