Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 931/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 94, art. 95
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: art. 184, art. 204 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig Maciszewska (spr.) Sędziowie NSA Jolanta Rajewska Ewa Dzbeńska Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 15/08 w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności finansowej w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od L. P. na rzecz Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 15/08 oddalił skargę L. P. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności finansowej w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach sprawy:

Decyzją z dnia [...] września 2007 r. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Dęblinie przyznał chor. sztab. L. P., zwolnionemu w dniu [...] września 2007 r. z zawodowej służby wojskowej: 1) odprawę, w kwocie [...] zł, stanowiącą różnicę pomiędzy należną w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej odprawą w wysokości 600% uposażenia należnego w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej, tj. [...] zł, a wypłaconą w dniu [...] stycznia 2004 r. odprawą w kwocie [...] zł; 2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za rok poprzedni, w kwocie [...] zł stanowiący różnicę pomiędzy należnym w dniu zwolnienia ze służby ekwiwalentem pieniężnym za [...] dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w kwocie [...] zł, a wypłaconym w dniu [...] stycznia 2004 r. ekwiwalentem za 45 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w kwocie [...] zł; 3) dodatkowe uposażenie roczne za 2007 rok w wysokości 9/12 należnego w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej uposażenia, w kwocie [...] zł; 4) gratyfikację urlopową za 2007 r. niewykorzystaną w roku zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w wysokości [...] zł; 5) zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany przejazd na koszt wojska za 2007 r. w wysokości [...] zł.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego Rozkazem Personalnym z dnia [...] maja 2003 r. zwolnił z dniem [...] stycznia 2004 r. stronę z zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego a Wojewódzki Sztab Wojskowy we Wrocławiu wypłacił L. P. odprawę w kwocie [...] zł oraz kwotę [...] zł ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.

L. P. w dniu [...] lipca 2006 r. został przywrócony do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozkazu personalnego Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz decyzji Dowódcy Wojsk Lądowych Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. wobec stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu i skierowano go do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej do Wojskowej Komendy Uzupełnień w Jeleniej Górze.

Następnie rozkazem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] września 2007 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] września 2007 r. i przeniesiony do rezerwy. Również do tego dnia nie zwrócił on pobranych należności z tytułu odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w kwocie [...] zł, które z dniem przywrócenia do zawodowej służby wojskowej stały się świadczeniem nienależnym, jakie żołnierz zawodowy powinien zwrócić. Zatem, w przypadku, gdy wypłacone kwoty nie zostały do dnia ponownego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zwrócone zasadna jest wypłata wyłącznie różnicy tych kwot.

Mając na względzie powyższe wskazano, że z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jednoznacznie wynika, iż świadczenia przewidziane w przepisach obwarowane są zastrzeżeniem jednorazowości i nie ma możliwości wypłaty np. dwóch odpraw czy też dwóch ekwiwalentów za niewykorzystany urlop z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej (nieprzerwanej czynnej służby wojskowej).

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego utrzymał ją w mocy. Przedstawiając stan faktyczny sprawy wskazał na podstawę zwolnienia skarżącego oraz wysokość należności finansowych, które otrzymał na okoliczność wcześniejszego zwolnienia, a których wysokość uwzględnia ich wyrównanie z tytułu podwyżek stawek uposażenia.

Powołując się na przepisy prawa materialnego – art. 94, art. 95 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych mając na względzie stan faktyczny organ odwoławczy dokonał ze stroną wskazanych w rozstrzygnięciu rozliczeń. Ponadto na stanowisko organu II instancji w zakresie wysokości kwoty przyznanej odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wpływ miał fakt jednorazowości wypłaty tych świadczeń związanych jedynie z faktycznym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Uznanie, iż odwołujący się żołnierz nie został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2004 r., na skutek późniejszego stwierdzania nieważności decyzji o jego zwolnieniu, prowadziło do wniosku, że ustalenie i zrealizowanie przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we Wrocławiu prawa do tych należności z powyższą datą miało charakter przedwczesny. W konsekwencji ich wypłata stała się pewnego rodzaju zaliczką na poczet tych świadczeń przysługujących odwołującemu się dopiero w dniu [...] września 2007 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucono organom wojskowym brak podstaw prawnych do obniżenia świadczenia przysługującego mu w dniu [...] września 2007 r. o kwotę poprzednio wypłaconą.

W ocenie skarżącego, zaskarżone decyzje podjęte zostały bez podstawy prawnej i nie spełniają wymogów formalnych wskazanych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zmianę decyzji organu I instancji przez przyznanie świadczenia pieniężnego w okresie jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w kwocie [...] zł.

W odpowiedzi na skargę Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił uznając, że nie jest zasadna.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż bezspornym jest zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej na podstawie rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] września 2007 r. z dniem [...] września 2007 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia przez niego stosunku służbowego oraz to, że w związku ze zwolnieniem ze służby dokonano ze skarżącym rozliczeń finansowych, których prawidłowość ten kwestionuje. Bezspornym w sprawie jest również to, że pierwotne zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej nastąpiło dnia [...] stycznia 2004 r. z powodu likwidacji stanowiska służbowego, jakie zajmował. Jednakże prawidłowość decyzji wydanej w tym przedmiocie została zakwestionowana wobec czego Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] stwierdził jej nieważność. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego rozważanej sprawy wynika, że wypłacono mu świadczenie pieniężne w postaci odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w kwotach: [...] zł i [...] zł. Niemniej jednak, nie uległy one zwrotowi i skarżący rozdysponował je według swego uznania.

Zdaniem Sądu istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, że organ decyzyjny dokonując ze skarżącym rozliczeń finansowych, w związku ze zwolnieniem go w dniu [...] września 2007 r. z zawodowej służby wojskowej, zaliczył na ich poczet wypłacone w roku 2004 kwoty: [...] zł i [...] zł gdy tymczasem on domaga się wypłaty bez takowego potrącenia.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że z wykładni przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wynika, iż odprawa wypłacona w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej jak i ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy mają charakter jednorazowy i nie można powielać ich wypłat. Wobec skutków prawnych, jakie niesie ze sobą stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej Sąd zaznaczył, iż fakt uzyskania przez skarżącego ówcześnie z tego tytułu świadczenia pieniężnego, również jest nimi objęty. Nie może dojść do sytuacji, kiedy skarżącemu zostałyby wypłacone dwie odprawy oraz dwa ekwiwalenty w wyniku jednego zdarzenia – zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Uzupełnienie kwoty należnej, jakie miało tu miejsce było jak najbardziej uzasadnione, a wyliczenia dokonane w tym zakresie przez organy decyzyjne, zgodne z regułami obowiązującego w tym zakresie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za chybiony zarzut dotyczący naruszenia przez organy orzekające art. 77 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ponieważ nie domagano się zwrotu wypłaconej skarżącemu w 2004 r. kwoty, a jedynie ją uzupełniono, tak aby jej wysokość spełniała wymogi kwoty należnej zwalnianemu z trwającej nieprzerwanie od 27 lat i 6 miesięcy zawodowej służby wojskowej, żołnierzowi. Pozostałe zarzuty Sąd uznał za niezasadne.

Od powyższego wyroku złożono skargę kasacyjną, na zasadzie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", którą oparto na zarzutach:

1) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa materialnego – art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 oraz art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przysługujące żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu ze służby odprawa, jak i ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, mają charakter jednorazowy, podczas gdy prawidłowe rozumienie tych przepisów pozwala na ich wypłatę w pełnej wysokości przy każdym zwolnieniu żołnierza ze służby;

2) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa materialnego – art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i tym samym uznanie, że kwota [...] zł wypłacona L. P. w dniu [...] stycznia 2004 r. była odprawą po zwolnieniu ze służby, w sytuacji gdy z uwagi na ostateczne stwierdzenie nieważności decyzji przyznającej L. P. tę kwotę nie można twierdzić, że kwota ta jest taką odprawą;

3) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa materialnego – art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i tym samym uznanie, że kwota [...] zł wypłacona L.P. w dniu [...] stycznia 2004 r. była ekwiwalentem pieniężnym za urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby, w sytuacji gdy z uwagi na ostateczne stwierdzenie nieważności decyzji przyznającej L. P. tę kwotę nie można twierdzić, że kwota ta jest takim ekwiwalentem;

4) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa materialnego – art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kwotą odprawy po zwolnieniu ze służby może być również kwota pieniężna, wypłacona wcześniej żołnierzowi bez tytułu prawnego;

5) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa materialnego – art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 175 ze zm.) – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kwotą ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby może być również kwota pieniężna, wypłacona wcześniej żołnierzowi bez tytułu prawnego;

6) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów prawa procesowego – art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien był skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję organu administracyjnego uchylić wobec tego, że decyzja administracyjna wbrew wymogom formalnym decyzji administracyjnych nie zawiera rozstrzygnięcia co do określenia wysokości odprawy oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby, gdyż określenie tych świadczeń jako różnicy pomiędzy dwiema różnymi kwotami pieniężnymi, nie spełnia warunku rozstrzygnięcia w decyzji administracyjnej;

7) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ w związku z art. 151 p.p.s.a. – polegającego na nieuwzględnieniu skargi L. P., gdy wystąpiły przesłanki wskazujące, że decyzja organu odwoławczego, jak i decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego wymagającym ich uchylenia;

8) naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w związku z art. 151 p.p.s.a. – polegającego na nieuwzględnieniu skargi L. P., gdy wystąpiły przesłanki wskazujące, że decyzja organu odwoławczego, jak i decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego wymagającym ich uchylenia; które to wszystkie uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w kwocie 292,80 zł.

W obszernym uzasadnieniu wskazano, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako naruszający prawo powinien zostać usunięty z obrotu prawnego, gdyż wystąpiły po stronie organów administracyjnych naruszenia prawa procesowego i materialnego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podniesiono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 oraz art. 95 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, bowiem w ich treści nie sposób jest dopatrzyć się takiej normy prawnej, aby te świadczenia miały charakter jednorazowy. Brak jest w ustawie zapisów mówiących o tym, że żołnierz zwolniony ze służby, przywrócony do niej, a następnie ponownie zwolniony nie ma prawa do odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy w związku z ponownym zwolnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny swojego poglądu prawnego szerzej nie uzasadnił. W ocenie skarżącego, skoro ustawodawca nie zastrzegł wyraźnie jednorazowości tych świadczeń, nie można takiej normy odczytywać na potrzeby tego postępowania.

Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego bowiem uznał, że odprawą i ekwiwalentem pieniężnym za urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby są również kwoty [...] zł i [...] zł. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżącemu zostały wcześniej wypłacone świadczenia w wysokości [...] zł i [...] zł, a obecnie te świadczenia należy tylko uzupełnić o dalszą kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy świadczeniami należnymi w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej a kwotami wypłaconymi w dniu [...] stycznia 2004 r. Taki podgląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest wadliwy. Nie można podważyć faktu, iż skarżący otrzymał kwoty [...] zł i [...] zł z powodu zwolnienia go ze służby z dniem [...] stycznia 2004 r. Jednakże decyzja ta została uznana za nieważną decyzją Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] czerwca 2006 r. Skutkiem stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest nie tylko eliminacja ex tunc z obrotu prawnego wadliwego rozstrzygnięcia, ale otwarcie też drogi do zniesienia skutków jej obowiązywania. Jednakże na potrzeby tego postępowania podniesiono, że stwierdzenie nieważności decyzji przyznające skarżącemu świadczenia w kwocie [...] zł i [...] zł oznacza, że tych kwot nie można uznać (nazwać) za świadczenie określone w art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 oraz art. 95 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Są to wtedy wyłącznie kwoty faktycznie wypłacone, których zwrotu można się domagać. Jednakże nie można twierdzić, że są one kwotami konkretnego świadczenia uregulowanego ustawą. Tym samym bez podstawy prawnej Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że przedmiotowe kwoty są już odprawą i ekwiwalentem pieniężnym za urlop wypoczynkowy. A zatem niewłaściwie Wojewódzki Sąd Administracyjny zastosował przepisy materialne do tej części rozstrzygnięcia decyzji organów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego przez uznanie, że kwotami odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy po zwolnieniu ze służby mogą być również kwoty pieniężne, wypłacone wcześniej żołnierzowi bez tytułu prawnego. Zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 oraz art. 95 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej przysługują odprawa i ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy obliczane na podstawie uposażenia należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Tak skonstruowane przepisy ustawy dają wskazania co do składników i podstawy ustalenia wysokości tych świadczeń pieniężnych. Z tych definicji nie wynika, aby składnikami świadczeń były jakieś inne kwoty pieniężne wypłacone wcześniej żołnierzowi i to niezależnie od tego, jaki był tytuł ich wypłaty. Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie administracyjne, w którym kwoty odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy ustalono nie jako pochodna uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, ale jako część takiego uposażenia i część jakiejś innej kwoty wypłaconej wcześniej temu żołnierzowi. Takie rozstrzygnięcie prowadzi do wniosku, że skarżącemu zostało przyznane prawo do odprawy i ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy nie w wysokości określonej w art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2 oraz art. 95 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ale zostało ono ustalone jedynie w ułamku tej wysokości, co nie znajduje podstawy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się też naruszenia przepisów prawa procesowego – art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a. – poprzez oddalenie skargi, w sytuacji, gdy powinien był skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję organu administracyjnego uchylić. W myśl art. 107 § 1 k.p.a. decyzja administracyjna powinna zawierać rozstrzygnięcie. Odnosząc to do stanu niniejszej sprawy wskazano, że decyzje organów administracyjnych nie określają jednoznacznie, w jakiej wysokości (w jakiej kwocie) przysługują skarżącemu odprawa i ekwiwalent za urlop wypoczynkowy a decyzja administracyjna w tym względzie powinna wyraźnie i wprost określać wysokość świadczenia. Określenie w decyzji wysokości świadczenia jako różnicy różnych kwot nie spełnia warunku jasności i precyzji rozstrzygnięcia. Przedmiot sprawy został określony przez budzące wątpliwości pojęcia prawne i faktyczne.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu.

Ponieważ skarga kasacyjna opiera się na obu podstawach kasacyjnych to w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia prawa procesowego.

Chybiony jest zarzut, iż Sąd Wojewódzki nie dostrzegł naruszenia przez organ art. 107 § 1 k.p.a., bowiem organ przepisu tego nie naruszył. Przedmiotowa decyzja zawiera wszystkie ustawowe elementy i w sposób jednoznaczny, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, określa wysokość przysługujących skarżącemu świadczeń oraz wyliczenie kwot należnych do wypłaty.

Również zarzuty odnoszące się do naruszenia prawa materialnego nie są zasadne bowiem Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni powołanych przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i właściwie je zastosował. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest już pogląd, iż odprawa przysługująca z tytułu zwolnienia ze służby oraz ekwiwalent pieniężny za urlop mają charakter świadczeń jednorazowych (por. np. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2005 r. sygn. akt OSK 1714/04; z dnia 18 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 902/07; z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 818/08). Świadczenie to co do zasady jest bowiem podobne do odprawy emerytalnej lub rentowej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę (art. 92 Kodeksu pracy). W tej kwestii wielokrotnie Sąd Najwyższy prezentował pogląd, iż pracownik, który otrzymał odprawę w związku z przejściem na emeryturę (rentę), a następnie podjął zatrudnienie, które ustało w związku z ponownym przejściem na emeryturę (rentę) kolejnej odprawy nie może otrzymać (por. wyrok SN z dnia 25 czerwca 1993 r. sygn. akt I PR 5/93; uchwała z dnia 2 marca 1994 r. sygn. akt I PZP 4/94). Analogiczna sytuacja występuje w przypadku świadczeń z tytułu zwolnienia żołnierza ze służby i nie ma żadnych podstaw aby w tym zakresie odmiennie traktować żołnierzy. Tak więc w przypadku gdy już żołnierzowi wypłacono z tytułu zwolnienia ze służby należności związane z odprawą i ekwiwalentem za urlop, to pomimo iż decyzja o zwolnieniu została wyeliminowana z obrotu prawnego, nie ma on już prawa do kolejnych takich samych świadczeń, a jedynie uprawnienia do odpowiedniego uzupełnienia otrzymanej odprawy oraz ekwiwalentu za urlop.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotową decyzją przyznano skarżącemu należną w dniu zwolnienia odprawę oraz ekwiwalent za urlop, którą to należność pomniejszono o wypłaconą wcześniej kwotę tych świadczeń.

W niniejszej sprawie stan faktyczny sprawy jest bezsporny i skarżący nie kwestionuje samego faktu wypłacenia mu należnych świadczeń z tytułu zwolnienia ze służby wojskowej dokonanego decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Wypłacone świadczenia były przyznane w związku ze zwolnieniem ze służby, a nie z żadnego innego tytułu i okoliczność, iż decyzja o zwolnieniu uległa eliminacji z obrotu prawnego nie zmienia tego faktu. W tej sytuacji nie można zarzucić Sądowi I instancji niewłaściwego zastosowania powołanych w skardze kasacyjnej przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 oraz 204 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.