Wyrok NSA, sygn. akt III SA 3595/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2001-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Ruch drogowy
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16
law: Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
article: par. 69 pkt 1
journal: Dz.U. 1992 nr 57 poz. 278
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Teza: Stwierdzenie u poborowego osobowości chwiejnej emocjonalnie, które to schorzenie zgodnie z par. 69 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania Wojskowych Komisji Lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 57 poz. 278/ nie daje podstaw do stwierdzenia przeciwwskazania do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

TEZY

Stwierdzenie u poborowego osobowości chwiejnej emocjonalnie, które to schorzenie zgodnie z par. 69 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania Wojskowych Komisji Lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 57 poz. 278/ nie daje podstaw do stwierdzenia przeciwwskazania do odbycia zasadniczej służby wojskowej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Mariusza Ż. na decyzję Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (...) w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w O. orzeczeniem z dnia 2 października 2000 r. na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./ oraz par. 5 ust. 1 pkt 1, par. 18 ust. 1 i par. 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania Wojskowych Komisji Lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 57 poz. 278 ze zm./ uznała Mariusza Ż. za zdolnego do służby wojskowej kategoria "A".

W uzasadnieniu stwierdziła, że rozpoznane u poborowego schorzenia, tj. osobowość chwiejna emocjonalnie /par. 69 pkt 1/, przebyte, wygojone wykręcenie stawu kolanowego prawego /par. 78 pkt 2/ i otyłość pokarmowa /par. 1 pkt 7/ nie stanowią przeciwwskazań do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

W odwołaniu od powyższego orzeczenia Mariusz Ż. podnosił, iż stan zdrowia psychicznego nie pozwala mu na odbycie służby wojskowej. Twierdził, iż w ciągu 3-minutowych badań lekarskich lekarze wojskowi nie mogli prawidłowo określić jego faktycznego stanu zdrowia. podkreślał, iż wielokrotnie wysyłał zaświadczenia lekarskie świadczące, że jego wybuchowa osobowość stanowi zagrożenie dla niego i innych poborowych i kadry przełożonej.

Okręgowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem (...) z dnia 20 listopada 2000 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu stwierdziła, że orzeczenie RWKL jest zgodne z wynikami przeprowadzonych badań, a zwłaszcza z wynikami badań specjalisty z zakresu psychiatrii, który rozpoznał u poborowego "osobowość chwiejną emocjonalnie" - par. 69 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. /Dz.U. nr 57 poz. 278 ze zm./. powyższe schorzenie nie czyni poborowego niezdolnym do odbycia czynnej służby wojskowej. Podniosła, że odwołujący nie przedstawił komisji lekarskiej żadnej dokumentacji medycznej jak również nie przedstawił jej przy odwołaniu. Brak jest jakiejkolwiek dokumentacji, którą jakoby odwołujący miał przesłać do RWKL.

W skardze Mariusza Ż. twierdzi, że nie zgadza się z orzeczeniem Wojskowych Komisji Lekarskich, że stosowne zaświadczenie przesłał do Wojskowej Komendy Uzupełnień w L. W. w przekonaniu, że dokumenty te będą przekazane wojskowym komisom lekarskim. Do skargi załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 kwietnia 2000 r. wystawionego przez Niepubliczny ZOZ - Poradnię Zdrowia Psychicznego z rozpoznaniem - "cechy osobowości eksplozywnej".

W odpowiedzi na skargę OWKL wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. W zakresie tak określonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień Okręgowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. w interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania Wojskowych Komisji Lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 57 poz. 278/ przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.

Poborowy Mariusz Ż. powołuje się w swojej skardze na schorzenie psychiatryczne przedkładając zaświadczenie lekarskie z dnia 10 kwietnia 2000 r. wystawione przez lekarza psychiatrę z rozpoznaniem "cechy osobowości eksplozywnej". Z akt sprawy wynika, że skarżący był badany przez lekarza psychiatrę Poradni Zdrowia Psychicznego (...) Szpitala Wojskowego w O., który w wyniku badań w dniu 2 października 2000 r. stwierdził u niego osobowość chwiejną emocjonalnie, które to schorzenie zgodnie z par. 69 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 10 czerwca 1992 r. /Dz.U. nr 57 poz. 278/ nie daje podstaw do stwierdzenia przeciwwskazania do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

W ocenie Sądu tak przeprowadzone badanie i ocena wniosków z niego wypływająca jest zgodna z art. 80 Kpa i podważona być nie może. W przeciwieństwie do merytorycznych, opartych na badaniach w dniu 2 października i wiedzy lekarza psychiatry za Szpitala Wojskowego sugestie skarżącego są subiektywne, zaś powołane zaświadczenie lekarskie pochodzi z dnia 10 kwietnia 2000 r. i w żaden sposób nie może wpłynąć na zakwestionowanie skarżonego orzeczenia.

Z tych też względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.