Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 151/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 67 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Związku Zawodowego Celnicy PL z siedzibą Opolu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 780/17 odrzucające skargę kasacyjną Związku Zawodowego Celnicy PL z siedzibą Opolu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 780/17 odrzucającego skargę W.G. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 maja 2017 r. w przedmiocie propozycji zatrudnienia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 780/17, odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania – Związku Zawodowego Celnicy PL z siedzibą Opolu od postanowienia tegoż Sądu z dnia 20 października 2017 r., odrzucającego skargę W.G. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 maja 2017 r. w przedmiocie propozycji zatrudnienia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem 30 – dniowego terminu zakreślonego do jej wniesienia – postanowienie z dnia 20 października 2017 r. zostało doręczone uczestnikowi w dniu 2 listopada 2017 r., zaś skarga kasacyjna została złożona w dniu 6 grudnia 2017 r., a więc po terminie.

Na powyższe postanowienie uczestnik postępowania Związek Zawodowy Celnicy PL z siedzibą Opolu wniósł zażalenie, zaskarżając je w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.

1) art. 67 § 2 P.p.s.a. polegające na przyjęciu, że postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało skutecznie doręczone uczestnikowi w dniu 2 listopada 2017 r. (a nie w dniu 6 listopada 2017 r. kiedy to postanowienie wpłynęło faktycznie do uczestnika), podczas gdy postanowienie wraz z uzasadnieniem w dniu 2 listopada 2017 r. zostało odebrane przez pracownika organu administracji publicznej, tj. pracownika działającego z upoważnienia Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno Skarbowego (a nie Związku Zawodowego), a zgodnie z w/w przepisem: "Pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism", co w konsekwencji skutkowało bezpodstawnym odrzuceniem skargi kasacyjnej wniesionej w terminie;

2) art. 72 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że doręczenie postanowienia wraz z uzasadnieniem osobie działającej z upoważnienia organu administracji publicznej mającego z istoty sprzeczne interesy (z uwagi na spór sądowo - administracyjny Związku Zawodowego Celnicy PL z organami Krajowej Administracji Skarbowej) jest skuteczne i wywołuje skutki prawne dla uczestnika, podczas gdy sprzeczność interesów w oczywisty sposób wyklucza możliwość zastosowania doręczenia zastępczego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej w terminie;

3) art. 72 § 1 P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że doręczenie postanowienia wraz z uzasadnieniem osobie działającej z upoważnienia organu administracji publicznej jest skuteczne i wywołuje skutki prawne dla Związku Zawodowego Celnicy PL, podczas gdy instytucja doręczenia zastępczego określona w/w przepisie ma zastosowanie jedynie do osób fizycznych i dotyczy sytuacji gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu (a nie siedzibie lub oddziale), co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej w terminie;

4) art. 53 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, podczas gdy skuteczne doręczenie otwierające bieg terminu miało miejsce 6 listopada (a nie 2 listopada jak błędnie przyjął Sąd I instancji), co skutkowało stwierdzeniem przez Sąd że skarga została złożona po terminie i tym samym odrzuceniem skargi kasacyjnej;

5) art. 178 P.p.s.a., polegające na jego zastosowaniu w sytuacji, gdy bieg terminu rozpoczął się 6 listopada 2017 r., a nie jak błędnie przyjął Sąd I instancji 2 listopada 2017 r. (a więc skarga kasacyjna została wniesiona w terminie), co skutkowało stwierdzeniem przez Sąd, że skarga została złożona po terminie i tym samym odrzuceniem skargi kasacyjnej.

Ponadto zarzucono Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego tj. art. 37 ust 5 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 1481) w zw. z art. 67 § 2 P.p.s.a., przez przyjęcie, że dostarczenie korespondencji do osoby upoważnionej do działania w imieniu organu administracji publicznej znajdującego się w tym samym budynku co oddział uczestnika wywołuje skutki prawne dla uczestnika, podczas gdy z w/w przepisu ustawy Prawo pocztowe wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że pisma skierowane do osób prawnych i jednostek organizacyjnych powinny być doręczane osobie uprawnionej do odbioru przesyłek pocztowych, a zgodnie z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do odbioru przesyłek może być jedynie organ (uprawniony do reprezentacji przed sadem) lub pracownik.

W konkluzji zażalenia wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 67 § 2 P.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism.

Mając na uwadze brzmienie ww. przepisu za skuteczne w niniejszej sprawie należałoby zatem uznać potwierdzenie odbioru przesyłki w oddziale Związku Zawodowego Celnicy PL przez jej członka. Tymczasem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji z Sądu wynika, że w dniu 2 listopada 2017 r. przesyłkę tę dostarczono do zupełnie innego podmiotu – do Opolskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Opolu mieszczącego się pod tym samym adresem, co Związek Zawodowy Celnicy PL. Z tego samego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika również, że przedmiotowa korespondencja z Sądu została przekazana do Oddziału Celnego w Nysie dopiero w dniu 6 listopada 2017 r. – choć, jak wskazano, podmioty te mieszczą się pod tym samym adresem.

Wobec tego rację należy przyznać uczestnikowi postępowania, który zarzucił, że korespondencję sądową w niniejszej sprawie wadliwie odebrała osoba nieuprawniona do jej obioru w imieniu Związku Zawodowego Celnicy PL, czym naruszono art. 67 § 2 P.p.s.a.

W okolicznościach niniejszej sprawy uznać zatem należy, że doręczenie Związkowi Zawodowemu Celnicy PL korespondencji z Sądu w dniu 2 listopada 2017 r. było nieskuteczne, zaś za datę skutecznego doręczenia należy przyjąć dzień 6 listopada 2017 r., kiedy to do Oddziału Celnego w Nysie przekazano tę korespondencję.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z 197 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.