Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 697/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ż. B. na decyzję Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. o odmowie umorzenia pozostałej do zapłaty części kary pieniężnej

w wysokości [...] zł nałożonej na Ż. B. decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r.

W decyzji zawarte zostało pouczenie, że na decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., którą należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.

Przedmiotową decyzję doręczono Ż. B. w dniu [...] r.

Ż. B. w dniu [...] r. zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. odpowiedź organu na ww. skargę wraz z wnioskiem o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje :

Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – zwaną dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu.

Jak wynika z akt sprawy decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r. została doręczona Ż. B. w dniu [...] r. Tak więc skargę na powyższą decyzję należało wnieść do Sądu najpóźniej w dniu [...] r.

Ż. B. wniosła niniejszą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu [...] r., co potwierdza data stempla pocztowego nadania skargi do organu II instancji znajdującego się na kopercie od skargi. A zatem po upływie 30 dni od daty doręczenia zaskarżanej decyzji.

Sąd stwierdził, że skarga Ż. B. jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sprawy zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono terminy rozprawy.

Wobec powyższego do rozpoznania przedmiotowej skargi właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w S.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.