Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 378/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23a ust. 1, art. 23f ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 129 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art., 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 roku sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu do gier oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 stycznia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w "[...]" cofnął rejestrację nr "[...]", dopuszczającą do eksploatacji należący do "[...]", powoływanej dalej jako: "Spółka", automat o niskich wygranych "[...]".

W uzasadnieniu Organ podał, że na podstawie wyników kontroli przeprowadzonej w trybie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009r. (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), w ramach której przeprowadzono w drodze eksperymentu odtworzenie możliwości gry na automacie o niskich wygranych w/w automatu, Naczelnik Urzędu Celnego w "[...]" postanowieniem znak: "[...]" z dnia 28.12.2010 r. wszczął z urzędu postępowanie wobec "[...]" w sprawie cofnięcia poświadczenia rejestracji ww. automatu do gier o niskich wygranych. Następnie decyzją z dnia 22 lutego 2011 r. cofnął poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu. Od rozstrzygnięcia organu I instancji Strona w ustawowym terminie wniosła odwołanie.

Dyrektor Izby Celnej w Olsztynie decyzją znak: "[...]" z dnia 16.05.2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt. II SA/Ol 563/11

z dnia 22.11.2011 r., oddalił wywiedzioną przez Spółkę skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]".

W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt. II GSK 298/12 z dnia 18.06.2013 r. uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" jak i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]".

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż na gruncie przedmiotowej sprawy niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z badania jednostki badającej co do prawidłowości funkcjonowania automatu do gier.

Naczelnik Urzędu Celnego w "[...]", stosując się do wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego, w toku postępowania w trybie art. 23b u.g.h. skierował przedmiotowy automat do badania sprawdzającego.

W dniu 11.12.2014r. Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w "[...]" wydał opinię nr "[...]" z badania sprawdzającego automatu "[...]" będącą podstawą cofnięci rejestracji.

Decyzją z dnia 10 marca 2015 r., wydaną na skutek odwołania, złożonego przez Spółkę od decyzji organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Celnej w "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że z przepisów u.g.h. wynika, ze podstawą cofnięcia rejestracji jest dowód w postaci badania sprawdzającego przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą, potwierdzający, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków, określonych w ustawie. Wskazał, że poza sporem pozostaje fakt, że będący przedmiotem badania automat o niskich wygranych "[...]" nie spełnia warunków określonych w ustawie. Stwierdzenie to znajduje potwierdzenie w opinii jednostki badającej, sporządzonej zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312). Wynik przeprowadzonego przez akredytowaną jednostkę badania, stanowiący kwalifikowany dowód dający sam w sobie autonomiczną i w zupełności wystarczającą podstawę do cofnięcia rejestracji z mocy art. 23a ust. 7 u.g.h., koresponduje z faktami znajdującymi odbicie także w innych dowodach zebranych we wcześniejszej fazie postępowania. Gama ujawnionych podczas badania sprawdzającego nieprawidłowości obejmuje wiele obszarów, począwszy od wadliwej konstrukcji samego automatu, niegwarantującej skutecznej ochrony newralgicznych jego podzespołów przed nieuprawnionym dostępem (możliwość modyfikacji oprogramowania oraz zmiany wskazań liczników elektromechanicznych bez naruszenia plomb jednostki badającej), poprzez brak systemu trwałej rejestracji i zapamiętywania danych (księgowość elektroniczna), niewłaściwe oznakowanie, na działaniu w sposób naruszający elementarne reguły gier na automatach o niskich wygranych kończąc. W ocenie organu odwoławczego, chociaż każda z ww. nieprawidłowości koliduje ze zdefiniowanymi prawem warunkami urządzania gier na automatach o niskich wygranych, kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie odgrywa funkcjonalność automatu polegająca na umożliwieniu prowadzenia gry, w której dostępna stawka za udział w jednej grze oraz wysokość jednorazowej wygranej osiągają wymiar zdecydowanie przewyższający bezwzględnie obowiązujący limit. Powyższa okoliczność potwierdzona zgodnymi, współgrającymi ze sobą ustaleniami funkcjonariuszy Służby Celnej, biegłego sądowego i upoważnionej jednostki badającej, przez wszystkie wymienione podmioty uznana została za ewidentną oznakę naruszenia warunków ustawy, potwierdzając tym samym powzięte w tym przedmiocie podejrzenia organu.

Organ dodał, że w opinii technicznej Nr "[...]" z dnia 11 grudnia 2014 r. jednostka badająca stwierdziła negatywny wynik badania. Z jej treści wynika, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów art. 129 ust. 3 u.g.h., albowiem wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz wartość jednorazowej wygranej są wyższe, niż dopuszczalne dla automatów o niskich wygranych.

Dokonując oceny badania sprawdzającego przedmiotowego automatu do gier organ odwoławczy stwierdził m.in. niespełnienie warunku w zakresie maksymalnej stawki za grę oraz maksymalnej jednorazowej wygranej, tj. naruszenie ograniczeń ustawowych wynikających z art. 129 ust. 3 u.g.h.

Mając na uwadze fakt, że z art. 129 ust. 3 u.g.h. wynika wprost, że wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł, Dyrektor Izby Celnej w "[...]" mając na uwadze ustalenia dokonane w trakcie badania sprawdzającego stwierdził, iż przedmiotowy automat nie spełnia warunków ustawowych w powyższych zakresach.

W trakcie badań sprawdzających ustalono bezsprzecznie, że maksymalna stawka za udział w jednej grze przekracza dopuszczalną wartość. Ponadto według tabeli wygranych wartość maksymalnej jednorazowej wygranej w pozostałych grach kształtuje się na poziomie przekraczającym znacznie próg ustawowy. Organ dodał, że w świetle stanowiącego podstawę prawną decyzji cofającej rejestrację automatu art. 23a ust. 7 u.g.h., wystarczające dla cofnięcia rejestracji jest stwierdzenie niezgodności automatu z warunkami określonymi w ustawie.

W ocenie organu odwoławczego za jedną grę uznać należy zamknięty cykl rozpoczynający się uruchomieniem gry i kończący się wraz z jej finałem, niezależnie od tego czy dana gra ma przebieg jednoetapowy czy też składający się z wielu etapów (losowań). Podkreślono, że charakteryzując regulacjami gry na automatach o niskich wygranych, poprzez wprowadzenie ograniczeń w zakresie "wartości jednorazowej wygranej" oraz "maksymalnej stawki za udział w jednej grze", ustawodawca nie sprecyzował definicji powyższych pojęć. Posługując się jednak literalnym ich brzmieniem opartym na leksykalnym znaczeniu użytych słów, stwierdzić należy, że pod pojęciem "wartości jednorazowej wygranej" kryje się ilość punktów przeliczona na złotówki (zgodnie z przelicznikiem podanym w opinii jednostki badającej oraz w umieszczonej na automacie informacji), którą można wygrać w trakcie raz podjętej czynności gry. Natomiast pod pojęciem "maksymalnej stawki za udział w jednej grze" należy rozumieć ilość punktów przeliczoną na kwotę najwyższej opłaty, jaką grający może poddać ryzyku w trakcie tak jednej gry, nie zaś opłatę wnoszoną odrębnie za każdy jednostkowy zakład (losowanie) stanowiący jeden z elementów składowych gry.

Z ustaleń zawartych w opinii z badania sprawdzającego wynika, iż maksymalna stawka za udział w jednej grze na spornym automacie kształtuje się na poziomie 100 pkt (tj. 10 zł).

W skardze, złożonej do tut. Sądu, Spółka zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 23f ust. 5 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 129 ust. 3 i art. 23f ust. 5 u.g.h. w zw. z art. 2 pkt 3, art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności w zw. z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego, przez przyjęcie, że Izba Celna w "[...]" posiada status jednostki badającej, pomimo braku certyfikatu akredytacji adekwatnego do badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, jakimi są automaty o niskich wygranych. Skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 23b ust. 3 u.g.h. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 5 i § 22 zarządzenia nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnymi w zw. z § 1 ust. 2 i § 6 ust. 2 zarządzenia nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym oraz w zw. z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego i art. 7 Konstytucji RP, przez przyjęcie, że Izba Celna w "[...]" jest jednostką badająca w sytuacji, gdy przepisy prawa obowiązujące w dniu 27 listopada 2012 r. (data udzielenia poważnienia), nie zezwalały Izbie Celnej w "[...]" na prowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Skarżąca zarzuciła ponadto, że organ odwoławczy naruszył art. 129 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 u.g.h., poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że "stawką za udział w jednej grze" nie jest opłata/cena za przystąpienie do jednej gry pobierana z licznika wpłat, lecz również kwota poddawana ryzyku w toku gry, pochodząca z licznika wygranych BANK (licznika nie generującego punktów pochodzących z wpłat gracza). W ocenie skarżącej, organ niezasadnie przyjął też, że super gry, do rozegrania których niezbędne jest wniesienie dodatkowej opłaty w postaci punktów z licznika kredyt, nie są osobną grą, w konsekwencji czego błędnie przyjął, że łączna wygrana w postaci 500 pkt plus wygrana z super gry, powoduje przekroczenie wartości jednorazowej wygranej, w sytuacji gdy organ sumuje kilka wygranych z różnych gier, tworząc nieznane ustawie pojęcie "suma jednorazowych wygranych". Spółka zarzuciła ponadto naruszenie art. 129 ust. 3 u.g.h., przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że "jednorazową wygraną" jest suma szeregu jednorazowych wygranych, które mogą być hipotetycznie uzyskane w szeregu odpłatnych gier z niepewnym wynikiem każdej z tych gier i możliwością odnotowania także przegranej, w sytuacji gdy termin "jednorazowa" oznacza dana jeden raz, w jednej chwili, zatem "jednorazowej wygranej" nie wolno utożsamiać z "wygraną wielorazową". Zarzucono również naruszenie art. 129 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 1 pkt 3, 4 i 11 oraz art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., przez bezpodstawne zastosowanie art. 129 ust. 3 u.g.h.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji, wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. W obu tych przypadkach podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu lub urządzenia do gier powinien być dowód w postaci opinii jednostki badającej. Naczelnik urzędu celnego, jeżeli zamierza cofnąć rejestrację ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, powinien się oprzeć na opinii jednostki badającej.

W kontrolowanym postępowaniu, organ pierwszej instancji przeprowadził dowód z opinii z badania sprawdzającego z dnia 11 grudnia 2014 r. przeprowadzonego przez Izbę Celną w "[...]" Wydział Laboratorium Celne - Jednostkę Badającą upoważnioną przez Ministra Finansów. Z powyższej opinii wynika, że badany automat nie spełnia określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h. warunków dotyczących limitów ograniczających wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Przekroczenie wartości dopuszczalnej stawki za grę stwierdzono we wszystkich dostępnych w automacie grach. Ustalono ponadto, że automat nie spełnia warunku wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych oraz zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań. Jego konstrukcja nie pozwala na założenie plomb jednostki badającej w sposób zabezpieczający skutecznie przed zmianą wskazań liczników oraz skasowaniem systemu trwałej rejestracji i zapamiętywania danych (księgowość elektroniczna). Dokonano wykasowania stanu liczników oraz statystyk księgowości elektronicznej z poziomu opcji serwisowych, bez naruszenia plomb jednostki badającej. Dokonano również zmiany wskazań liczników elektromechanicznych bez ingerencji w obudowę liczników oraz bez naruszenia plomb zabezpieczających jednostki badającej. Ustalono też, że automat nie spełnia warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania, gdyż istnieje możliwość zmiany minimalnej i maksymalnej stawki za grę z poziomu opcji serwisowych, bez ingerencji w płytę logiczną i bez naruszenia plomb jednostki badającej. Urządzenie to nie spełnia także warunku wynikającego z art. 18 ust. 1 u.g.h., w zakresie wartości wygranej, która nie może być niższa od kwoty wpłaconej stawki. Automat nie spełnia także warunku wyposażenia w widoczne dla grających informacje, umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu – możliwe jest usunięcie informacji zawierających oznaczenie zezwolenia oraz opis sterowania grą bez uszkodzenia, czy też zniszczenia automatu.

Stosownie do art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Prawidłowo zatem zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą cofnięto rejestrację przedmiotowego automatu.

Niezasadnie skarżąca Spółka podważa posiadanie przez Izbę Celną w "[...]" Laboratorium Celne, statusu jednostki badającej. Należy zauważyć, że akredytacja, o której mowa w art. 23f ust. 1 u.g.h. nie musi być akredytacją w dziedzinie badań technicznych automatów o niskich wygranych, ani szerszą akredytacją w dziedzinie badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych (charakter urządzeń z definicji automatu o niskich wygranych). Z zamieszczonego na stronie internetowej Polskiego Centrum Akredytacji (www.pca.gov.pl) załącznika do certyfikatu akredytacji dnia 8 maja 2012 r. akredytację jako laboratorium badawcze w dziedzinach/obiektach badań: badania chemiczne, analityka chemiczna chemikaliów; wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności oraz badania właściwości fizycznych chemikaliów; wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności. Tak określony zakres akredytacji, udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji, nie obejmuje badania automatów do gier o niskich wygranych, ani jakichkolwiek innych automatów, czy też badania urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia w postępowaniu prowadzonym przez Ministra Finansów w sprawie udzielania upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a także w postępowaniu dotyczącym cofnięcia rejestracji konkretnego automatu. Do takiego wniosku prowadzi analiza przepisów art. 23f ust. 1 – ust. 6 u.g.h., odnoszących się do procedury udzielania upoważnień do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Przepisy ustawy (w szczególności art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h.), nie wymagają bowiem, aby jednostka ubiegająca się o udzielenie upoważnienia, przedstawiła sprecyzowaną zakresowo akredytację. Wynika to wprost z treści art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h., według którego wymaga się od jednostki badającej jedynie posiadania akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub innego podmiotu wymienionego w tym przepisie. Nie ma w tym przepisie w ogóle mowy, jaka to ma być akredytacja, a w szczególności, jaki ma być jej zakres czy też, jakiej normy zharmonizowanej wymagania, ma spełniać jednostka oceniająca zgodność lub ewentualnie jakie dodatkowe wymagania ma spełniać jednostka. Z uwagi na powyższe, nie do przyjęcia jest teza, że racjonalny ustawodawca, określając w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. wymóg posiadania akredytacji przez jednostkę badającą, nie określiłby przynajmniej zakresu wymaganej akredytacji, a w razie potrzeby, także innych elementów, gdyby ustawodawcy chodziło o zakresowe "dopasowanie" akredytacji do charakterystyki badań koniecznych do przeprowadzenia efektywnych badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w szczególności badań sprawdzających automatów o niskich wygranych. Ze wskazanych przyczyn, w tym także biorąc pod uwagę literalne brzmienie art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, trzeba uznać, że z przepisów ustawy nie wynika obowiązek przedstawienia Ministrowi Finansów akredytacji dopasowanej zakresowo do charakterystyki badań koniecznych do przeprowadzenia efektywnych badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Z regulacji tych wynika natomiast obowiązek przedstawienia jakiejkolwiek akredytacji, wydanej przez podmioty wymienione w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. Posiadanie takiej akredytacji jest jedynie swego rodzaju warunkiem wstępnym skutecznego ubiegania się o upoważnienie. Przedstawienie akredytacji, niezależnie od zakresu badań, których dotyczy, pozwala na stwierdzenie, że jednostka aplikująca o upoważnienie spełnia podstawowe wymogi organizacyjne dla jednostek posiadających akredytację. Tylko takie jednostki, w pewien sposób wstępnie wyselekcjonowane, mogą ubiegać się o upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Do przedstawionej wykładni wymienionego przepisu przekonuje także treść art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h., z którego wynika, że zdolność jednostek do tak specjalistycznych badań, jakich ma dotyczyć upoważnienie, jest sprawdzana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, mającego - zgodnie z wymienionym przepisem - obowiązek ocenić, czy aplikująca jednostka zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. Gdyby zakres akredytacji miał dotyczyć badań pozwalających na przeprowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier, to wówczas samodzielne badanie przez ministra okoliczności wymienionych w art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h. byłoby zbędne.

Z przedstawionych przyczyn, Sąd nie podziela odmiennego poglądu Spółki, dotyczącego konieczności legitymowania się przez jednostkę badającą akredytacją, odpowiadającą tematem i zakresem badań specyfice badań automatów o niskich wygranych.

Dodać należy, że okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 23b ust. 3 u.g.h. i w art. 23f ust. 1 u.g.h. sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania, prowadzonego przez Ministra Finansów, wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. W przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek wymienionych w art. 23f ust. 1 u.g.h., jednostka otrzymuje upoważnienie, a jego udzielenie przez właściwego ministra przybiera postać czynności materialno-technicznej. Organ celny, prowadząc postępowanie w sprawie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu o niskich wygranych, a także strona tego postępowania, nie mogą skutecznie kwestionować prawidłowości czynności materialno – technicznej Ministra Finansów udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zaznaczyć trzeba, że w niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu wskazującego, że osoby, które opracowały sporną opinię nie posiadają odpowiednich kwalifikacji i przygotowania do przeprowadzania badań technicznych automatów, a Laboratorium Celne Izby Celnej w "[...]" nie zapewnia odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzania ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów do gier. Skarżąca nie wykazała istnienia żadnej z okoliczności, która w świetle art. 23f ust. 1 u.g.h. mogłaby podważyć prawidłowość udzielenia przez Ministra Finansów tej jednostce upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Odnosząc się natomiast do zarzutu braku kompetencji Izby Celnej w "[...]" w dniu 27 listopada 2012 r. do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier z uwagi na wprowadzenie dopiero w § 7 ust. 12 pkt 5 zarządzenia Nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF poz. 56), zapisu, że w skład Izby Celnej w "[...]" wchodzą komórki organizacyjne realizujące zadania centralne z zakresu przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, należy zauważyć, że stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r.. 1404, z późn. zm.) statut nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych określa wyłącznie organizację izb celnych i urzędów celnych. Na mocy zapisów statutu izba celna nie uzyskuje nowych kompetencji, jeżeli nie wynikają one z innych aktów. Ponadto podkreślić należy, że badanie przedmiotowego automatu przeprowadzone zostało w dniu 10 września 2014 r. Brak zatem w zarządzeniu Nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF nr 13, poz. 72) zapisu o funkcjonowaniu w ramach struktury Izby Celnej w "[...]" odrębnej komórki realizującej zadania centralne jest bez znaczenia w sprawie.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, należy stwierdzić, że zarzuty skargi, oparte na zakwestionowaniu uprawnienia wymienionego wyżej laboratorium do przeprowadzenia badania sprawdzającego są bezzasadne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że podstawą cofnięcia rejestracji automatu lub urządzeń do gier może być wyłącznie dowód z opinii jednostki badającej. W niniejszej sprawie dowód ten został przeprowadzony. Wobec negatywnej opinii wskazującej, że przedmiotowy automat nie spełnia obowiązujących ustawowych warunków, zaskarżona decyzja cofająca rejestrację tego automatu na mocy art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych jest prawidłowa.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku notyfikacji art. 129 ust. 3 u.g.h. należy zauważyć, że przepis ten zawiera definicję gry na automacie o niskich wygranych i jako taki nie ustanawia warunków uniemożliwiających lub ograniczających prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów. W związku z tym, przepis ten nie może być uznany za "techniczny" (zob. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1017/13, CBOSA).

Odnośnie natomiast do zarzutu wywodzonego z art. 129 ust. 3 u.g.h., należy zauważyć, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie było wyłącznie ustalenie, że w opinii jednostki badającej zakwestionowano wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. W opinii tej wskazano bowiem także inne naruszenia, których istnienie stanowiło wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów ustawy. To ustalenie obligowało zaś organ do wydania decyzji o cofnięciu poświadczenia rejestracji na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji.