Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1461/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław dnia 06 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 06 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

H. K. (dalej jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r., nr [...], wydane w drugiej instancji i utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego, zakończonego ostateczną decyzją w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia

w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r.

Podstawą zawieszenia postępowania podatkowego było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem z dnia 09 grudnia 2013 r.

o dokonanie wykładni zagadnień związanych ze stosowaniem wyroku z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, stanowiącego podstawę wniosku skarżącej o wznowienie postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej jako O.p.) przez zawieszenie postępowania pomimo, że wyjaśnienie treści uzasadnienia wyroku nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji, nie jest zatem zagadnieniem wstępnym, którego rozpatrzenie prowadzi do zawieszenia postępowania;

- art. 74 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 01 sierpnia 1997 r.

o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) poprzez przyjęcie, że

w drodze wyjaśnienia wątpliwości co do treści orzeczenia dopuszczalne jest kreślenie skutków wydanego orzeczenia oraz sposób jego stosowania.

Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2014 r., wydanego w drugiej instancji.

Pismem z dnia 05 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł

o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego, jako bezprzedmiotowego,

w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Swój wniosek motywował tym, że w dniu 15 kwietnia 2014 r. wydał postanowienie, nr [...] , podejmujące zawieszone postępowanie podatkowe a następnie w dniu [...] 2014 r. decyzję nr [...], umarzającą postepowanie podatkowe w sprawie ustalenia skarżącemu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. z tytułu dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie sądowo-administracyjne podlega umorzeniu, gdy stało się bezprzedmiotowe. Oznacza to przerwanie

i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku takich zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne bądź nawet niedopuszczalne.

Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi między innymi wówczas, gdy przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia a więc, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostają pozbawione bytu prawnego.

W ocenie Sądu, taka sytuacja wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy. Jak zostało to już wskazane, przedmiotem postępowania jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie zawieszenia, wznowionego na wniosek skarżącego, postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2001 r. Jednakże organ podatkowy postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe, uznając, że kwestia, stanowiąca według niego zagadnienie wstępne, została rozstrzygnięta postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 02 kwietnia 2014 r., na mocy którego Trybunał odmówił wyjaśnienia wątpliwości przedstawionych we wniosku Marszałka Sejmu z dnia 09 grudnia 2013 r.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie było podnoszone, że wraz z podjęciem postępowania ustają skutki prawne wynikające z postanowienia

o zawieszeniu postępowania i to bez konieczności wydawania formalnego rozstrzygnięcia o uchyleniu tego ostatniego (patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08 lutego 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3034/05, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 grudnia

2009 r., sygn. akt I SA/Bd 800/09 czy też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 782/07.

Tym samym podjęcie przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. zawieszonego postępowania, pozbawiło postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej wydane w pierwszej jak i w drugiej instancji zdolności do wywoływania skutków prawnych.

Na marginesie należy zauważyć, że w pewnych sytuacjach postanowienie

o zawieszeniu postępowania może wywoływać skutki sięgające poza kwestię biegu postępowania, na przykład w zakresie naliczania odsetek (art. 54 § 1 pkt 4 O.p.). W tej jednak kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r. wskazał, że pojęcie "postępowanie", o którym mowa w art. 54 § 1 pkt 4 O.p. oznacza postępowanie zwykłe. Wobec tego, przyjęcie, że art. 54 § 1 pkt 4 O.p. obliguje do nienaliczania odsetek za zwłokę w przypadku zawieszenia wznowionego postępowania jest nieuprawnione (tak też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2152/10).

Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego stanowi przyczynę bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie zawieszające to postępowanie administracyjne.

Za prawidłowością takiego stanowiska przemawia także analiza omawianego problemu z punktu widzenia oceny skutków wyroku ewentualnie uwzględniającego skargę w niniejszej sprawie. W przypadku uchylenia przez Sąd zaskarżonego orzeczenia, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., jedyną konsekwencją takiego rozstrzygnięcia byłby obowiązek po stronie organu odwoławczego podjęcia postępowania, który to organ nie tylko zrealizował ale i następnie zakończył na skutek merytorycznego rozpoznania sprawy.

Tym samym i z tej perspektywy przedmiot niniejszej sprawy przestał istnieć.

Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odnośnie zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania należy wskazać, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co do zasady nie przewidują możliwości zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania

w przypadku umorzenia postępowania. Zwrot taki przysługuje jedynie w razie umorzenia postępowania w następstwie uwzględnienia przez organ administracji publicznej skargi w całości.