Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 355/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c oraz art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) w zw. z § 5 i 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154 ze zm.) odmówił przyznania S.B. uprawnień kombatanckich z tytułu: ,,Obóz hitlerowski".

Na skutek wniesionego przez S.B. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na mocy art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) utrzymał w mocy w/w decyzję własną.

Pismem z dnia [...] maja 2008 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję. W uzasadnieniu do skargi skarżący szczegółowo opisał swoją sytuację z okresu II wojny światowej z powołaniem na konkretne dokumenty i zeznania świadków. Jednocześnie skarżący wskazał na rażącą relatywizację faktów historycznych dotyczących losu ludności cywilnej stolicy oraz na tendencyjną interpretację niedoskonałych, niepełnych i dwuznacznych przepisów ustawy i rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154 ze zm.), a także wyników kompromitujących negocjacji polsko-nemieckich, gdyż w ten sposób chronieni są prześladowcy a nie ich ofiary.

W odpowiedzi na skargę organ – Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, podtrzymując zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko, oraz o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym.

Na podstawie przesłanego skarżącemu – S.B. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2008 r., skarżący wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł (sto złotych), pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis w/w zarządzenia doręczony został skutecznie stronie skarzacej w dniu 26 czerwca 2008 r.

We wskazanym w powyższym wezwaniu terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. oraz uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.

Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową (do której zaliczany jest również wpis od skargi) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W sytuacji jeżeli opłata taka nie została uiszczona, na podstawie art. 220 § 1 ppsa, Sąd wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wysokość wpisu w kwocie 100 zł do uiszczenia, którego skarżący zobowiązany został przez tutejszy Sąd, ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 26 czerwca 2008 r., a tym samym termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 4 lipca 2008 r. Pomimo upływu powyższego terminu skarżący nie dopełnił obowiązku uiszczenia niniejszego wpisu, co zgodnie z treścią art. 220 § 3 ppsa skutkuje odrzuceniem skargi.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.