Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 296/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części  i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej G. Spółki z o.o. w G. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 76/14 w sprawie ze skarg Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej G. Spółki z o.o. w G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów w krajowym transporcie drogowym postanawia: uchylić pkt 2 wyroku i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 76/14, po rozpoznaniu skarg P. K. S. G. Spółki z o.o. w G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], [...], [...] oraz [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, w punkcie 1. uchylił zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta G. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], [...], [...], [...], w punkcie 2. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. na rzecz skarżącego P. K. S. G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 977 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. P. K. S. G. Spółka z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Spółka wniosła o:

1. zmianę pkt 2 wyroku – postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, poprzez zasądzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. kwoty 1828 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w pełnej wysokości, to jest uwzględniające uiszczone przez skarżącą koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości według norm przepisanych;

2. zasądzenie na rzecz skarżącej od organu administracji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd I instancji wyrokiem wydanym w dniu 27 marca 2014 r. o sygn. akt III SA/Gd 76/14, po dokonaniu połączenia spraw z czterech skarg spółki, uchylił zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta G. oraz zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 977 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku WSA nie odniósł się do rozstrzygnięcia o kosztach, wydanego w trybie art. 209 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), ani też do sposobu obliczenia wysokości kosztów tego postępowania.

Skarżąca podniosła, że złożyła cztery odrębne skargi do Sądu I instancji na cztery odrębne decyzje SKO w G. Wobec powyższego zobowiązana była uiścić kwotę 200 zł tytułem wpisu stałego za każdą ze złożonych skarg – w sumie 800 złotych i wymaganą kwotę uiściła.

Ponadto wskazała, że zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. C) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; powoływanego dalej jako: rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.), stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo wynosi 240 zł. W związku z powyższym pełnomocnik spółki stwierdził, że wobec złożenia czterech odrębnych skarg, wynagrodzenie radcy prawnego w rozpoznawanej sprawie wynosi łącznie 960 zł.

Spółka wskazała również, że uiściła czterokrotnie opłatę skarbową w wysokości 17 zł za udzielenie pełnomocnictwa radcy prawnemu, reprezentującemu ją w niniejszych postępowaniach – w sumie 68 złotych.

Łączny koszt poniesiony w rozpoznawanej sprawie przez skarżącą, tytułem kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw, wyniósł zatem 1828 zł. W ocenie spółki, na zasądzoną na jej rzecz kwotę 977 zł składają się jedynie koszty zastępstwa procesowego oraz koszt jednej opłaty od pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie podnieść należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.

Przechodząc w tym miejscu do rozważań nad zasadnością wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zasługuje ono na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast na podstawie wskazanego powyżej art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. prawidłowość rozstrzygnięcia w kwestii zasądzonych kosztów można poddać ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wniesienie zażalenia na postanowienie orzekające o zwrocie kosztów. Za niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego, na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a., uznać należy: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, koszty sądowe (tj. wpis, opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków) oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Ponadto zwrot wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego następuje w wysokości nie wyższej niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i obejmuje wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że połączenie skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie ma wpływu na koszty poniesione przez stronę, które powinny być przedmiotem rozstrzygnięcia sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny podnosi, że Sąd I instancji zasądził skarżącej spółce koszty postępowania w kwocie 977 złotych. W ocenie sądu kasacyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez WSA tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie wyroku, w którym w punkcie drugim zapadło rozstrzygnięcie w zakresie kosztów, nie zawiera ani podstawy prawnej ani żadnego uzasadnienia wydanego w tym przedmiocie postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak wskazanych powyżej elementów w uzasadnieniu wyroku nie pozwolił na zbadanie prawidłowości zasądzonej dla spółki kwoty. Sąd I instancji, orzekając w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania powinien uwzględnić ilość spraw prowadzonych w tym postępowaniu i wszystkie koszty poniesione przez skarżącą niezależnie od faktu połączenia spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

W świetle przedstawionych okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowienie w przedmiocie zasądzonych przez Sąd I instancji kosztów postępowania zawiera braki, zaś uzasadnienie postanowienia nie pozwala na kontrolę kasacyjną w tym zakresie. Mając na uwadze poczynione rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie musi zostać uchylone, a Sąd I instancji, badając ponownie sprawę w zakresie kosztów, powinien kierować się powyższymi wytycznymi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia w zakresie kosztów postępowania.