Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 207/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1225/19 o odrzuceniu skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 6 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2019 r. w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza. Przesyłka zawierająca wezwanie została awizowana przez pocztę 5 lipca 2019 r. i 15 lipca 2019 r. Ponieważ nie została przez skarżącego odebrana w związku z tym 23 lipca 2019 r. nastąpił jej zwrot do nadawcy. Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując, że podany adres jest adresem grzecznościowym, o czym informował urzędnika zajmującego się jego sprawą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) "jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej". Takim brakiem formalnym jest brak podpisu strony pod złożonym w sprawie pismem procesowym. W świetle bowiem art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony– a więc również skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego.

W związku z powyższym, skoro skarżący został prawidłowo wezwany w trybie art. 73 P.p.s.a. (19 lipca 2019 r.) do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i pouczony o skutkach niedochowania terminu, to niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym liczonym od dnia doręczenia wezwania prawidłowo spowodowało odrzucenie skargi.

Z tych też przyczyn podniesiony w zażaleniu zarzut okazał się być niezasadny. Nie miało przy tym znaczenia to, że skarżący informował – jak sam wskazuje – urzędnika (pracownika organu) o swojej sytuacji osobistej i że podany adres jest tzw. grzecznościowym adresem do doręczeń. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało bowiem przesłane mu przez Sąd, a siedmiodniowy termin do uzupełnia braków formalnych ma charakter ustawowy i nie może być wydłużany ani skracany przez Sąd. Także brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia formalnych skargi nie był poddany uwadze w niniejszym postępowaniu, a mógł zostać oceniony jedynie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.