Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 402/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" określającą R.P. datę powstania długu celnego, kwotę długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług.

Powołane rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia zostało doręczone stronie w dniu 11 kwietnia 2013 r.

W dniu 11 maja 2013 r. strona wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ww. decyzję (vide datownik poczty na kopercie k. 14 akt sąd.). W dniu 16 maja 2013 r. została ona według właściwości przekazana przez tut. Sąd Dyrektorowi Izby Celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2013 r. Zatem termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 13 maja 2013 r. Skarga kierowana bezpośrednio do Sądu, została nadana w placówce pocztowej w dniu 11 maja 2013 r. Jednakże dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi bezpośrednio do sądu. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 p.p.s.a.).

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej.

W literaturze podkreśla się, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 248).

Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 16 maja 2013 r., gdyż tego dnia została według właściwości przekazana przez tut. Sąd Dyrektorowi Izby Celnej.

W związku z tym należy uznać, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 13 maja 2013 r.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 § p.p.s.a., odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym.