Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 932/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 262, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 marca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz dodatkowej opłaty i kosztów upomnienia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – R. K. prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz dodatkowej opłaty i kosztów upomnienia.

Wobec treści wyroku w dniu 17 marca 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym na urzędowym formularzu (PPF).

We wniosku tym skarżący podał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada mieszkanie (M-3) o pow. 43 m2, zakupione na kredyt, który nie został jeszcze spłacony. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Choruje na cukrzycę i neuropatię. Nie jest w stanie regulować żadnych zobowiązań. W utrzymaniu pomaga mu rodzina, zwłaszcza w zakresie dotyczącym płatności za energię elektryczną, leki oraz żywność.

Jednocześnie skarżący wskazał, że z uwagi na fakt podżyrowania pożyczki jego wynagrodzenie z tytułu umowy agencyjnej z TU stało się przedmiotem zajęcia komorniczego. Podkreślił przy tym, że obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada środków na życie, w tym zwłaszcza na zakup lekarstw. Oczekuje na decyzję o przyznaniu mu renty.

Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 262 tej ustawy wynika, że stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący

z mocy art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Fakt ten znalazł wcześniej potwierdzenie w drodze postanowienia Referendarza sądowego z dnia 20 września 2010 roku (sygn. akt I SA/Łd 932/10). Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy

w zakresie ustanowienia adwokata wynika zaś, że skarżący jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedyny jego majątek stanowi mieszkanie (M-3) o pow. 43 m2, zakupione na kredyt, który nie został jeszcze spłacony. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie uzyskuje żadnych dochodów. Stara się o rentę. Choruje na cukrzycę i neuropatię. Nie jest w stanie regulować żadnych zobowiązań. W utrzymaniu, zakupie lekarstw oraz żywności i w regulowaniu podstawowych opłat eksploatacyjnych pomaga mu rodzina.

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącego powoduje, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 245

§ 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)