Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 678/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu skargi – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy swoje orzeczenie, którym zwrócono skargę p. T. B. (zwanego dalej "Skarżącym").

W uzasadnieniu skarżonego postanowienia przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:

- [...] sierpnia 2017 r. Skarżący wniósł pismo do organu - skargę na działanie firm: [...], [..], [...] S.A., [...] Sp. z o.o., [...] i [...] S.A., które w sposób nieuprawniony pozyskały dane osobowe Skarżącego i jego rodziny,

- pismem z [...] listopada 2017 r. Generalny Inspektor Ochrony [...] wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych pisma w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania – zgodnie z art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwany dalej "K.p.a."), poprzez dołączenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa uprawniającego Skarżącego do występowania w sprawie w imieniu pozostałych członków rodziny, wskazanie na czym polegało naruszenie danych osobowych oraz sprecyzowanie żądań wobec organu; w tym samym piśmie organ wyjaśnił, że na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1044) konieczne jest uiszczenie opłaty skarbowej od czynności Generalnego Inspektora Ochrony [...] w wysokości 10 złotych oraz przesłanie dowodu uregulowania tej należności; opłaty należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem zwrócenia skargi (art. 261 § 1 K.p.a.),

- pismem z [...] grudnia 2017 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku z uwagi na fakt, że "usunięcie braków jest niemożliwe do wykonania w terminie 7 dni, nawet jeśli termin ten ma oparcie w K.p.a.",

- postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. organ zwrócił skargę wobec braku uiszczenia opłaty skarbowej w wyznaczonym terminie,

- [....] stycznia 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie, w którym argumentował, że skarga dotyczy bezprawnego działania wyżej wymienionych firm tylko w stosunku do niego; domagał się także przywrócenia terminu do wszczęcia postępowania poprzez "odniesienie się do prośby z [...] grudnia 2017 r. jako do nowej sprawy"; zażalenie nie zawierało dowodu uiszczenia należnej opłaty,

- organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wskazując, że argumenty przedstawione przez Skarżącego w zażaleniu są bezzasadne z uwagi na nie wywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej,

W skardze sformułowano zarzuty:

- braku określenia przez organ wysokości opłaty skarbowej,

- nieuwzględnienia przez organ nowego biegu terminu do wniesienia opłaty skarbowej, który rozpoczął się wraz z wniesieniem przez Skarżącego pisma z

[...] grudnia 2017 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Trafna jest argumentacja organu administracji. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że organ prawidłowo pouczył Skarżącego o obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od wniesionego pisma. Prawidłowo też przyjęto, że argumentacja zawarta w zażaleniu jest bezzasadna.

Trafne są wywody organu dotyczące prawidłowości pouczenia Skarżącego o konieczności uiszczenia opłaty skarbowej od pisma. W pierwszym piśmie do strony wezwano - na podstawie art. 261 § 1 K.p.a. - Skarżącego do uiszczenia opłaty skarbowej podając, że jej wysokość wynosi 10 złotych. Równocześnie organ poinstruował w jaki sposób można dokonać opłaty oraz że należy dostarczyć do Biura Generalnego Inspektora Ochrony [...] dowód uregulowania należności. Niezasadny jest więc argument Skarżącego dotyczący braku informacji jaka jest wysokość należnej opłaty. Sąd po analizie omawianego pisma jednoznacznie stwierdził, że organ należycie poinformował Skarżącego o ciążącym na nim obowiązku fiskalnym.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 a ustawy o opłacie skarbowej, opłacie skarbowej podlega w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej dokonanie czynności urzędowej na podstawie zgłoszenia lub na wniosek. W art. 7 tej ustawy prawodawca zawarł katalog podmiotów zwolnionych z uiszczania opłaty skarbowej.

Na gruncie przytoczonych przepisów Sąd uznał, że Skarżący był obowiązany do zapłaty określonej sumy pieniężnej od wniosku. Nie wykazał on, że jest objęty jedną z enumeratywnie wyliczonych podstaw wyłączenia od obowiązku opłaty, stąd organ słusznie dokonał zwrotu nieopłaconego pisma.

Skarżący został pouczony o siedmiodniowym terminie opłacenia wniosku. Termin ten jest liczony od dnia doręczenia wezwania do zapłaty. Pismo zawierające wezwanie do zapłaty zostało odebrane przez Skarżącego [...] listopada 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). Termin do uzupełnienia braku w postaci uiszczenia opłaty minął [...] grudnia 2017 r. Skarżący pismem z [...] grudnia 2017 r. wniósł o przywrócenie terminu do wszczęcia postępowania podtrzymując, że nie jest w stanie usunąć braków formalnych pisma w terminie 7 dni. Jednocześnie Skarżący nie odniósł się do faktu niewniesienia opłaty skarbowej, dlatego organ na podstawie art. 123 § 1 i art. 261 § 2 K.p.a. zwrócił nieopłacony wniosek.

Sąd zauważył, że w całym toku postępowania przed organem Skarżący nie wniósł zapytania o kwotę, jaką jest zobowiązany zapłacić (mimo prawidłowego poinformowania o wysokości opłaty skarbowej pismem z [...] listopada 2017 r. Skarżący twierdził, że nie uzyskał takiej informacji). Próba modyfikacji żądania przez stronę, poprzez ograniczenie liczby wnioskodawców, nie wpłynęła na obowiązek uiszczenia opłaty w terminie zakreślonym przez organ, skoro wniosek dotyczy także nadal samego Skarżącego. Mimo wniesienia o przywrócenie terminu nie uiścił on należnej kwoty. Równocześnie należy wyjaśnić, że Skarżący może powtórnie złożyć skargę do właściwego organu na działanie określonych firm. O ile jej wniesienie uzależnione jest od uiszczenia określonych opłat zostanie ona rozpatrzona po dokonaniu stosownych czynności.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.