Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 11/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Ke 395/19 odrzucające skargę A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 395/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: spółka, skarżąca, strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 sierpnia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Uzasadniając postanowienie sąd I instancji wskazał, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wynika obowiązek wykazania umocowania osób działających w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową przy pierwszej czynności w sprawie. Ponadto zgodnie z treścią art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim, jak stanowi art. 230 § 2 P.p.s.a., jest skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą spółkę do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca te wezwania została doręczona 6 listopada 2019 r. Termin do złożenia powyżej opisanego dokumentu oraz do uiszczenia wpisu upłynął zatem 13 listopada 2019 r. Skarżąca dokonała tych czynności 20 listopada 2019 r., a więc po terminie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie gdy od skargi pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W zażaleniu (zatytułowanym "odwołanie") na powyższe postanowienie skarżąca spółka poprosiła o uwzględnienie dokonanej przez nią po terminie opłaty "jako uzasadnienie nie wniesienia należnej w terminie". W uzasadnieniu wskazano, że spółka ma zablokowane konta bankowe przez Prokuraturę Rejonową [...]. Prezes spółki nie jest nigdzie indziej zatrudniony i nie posiada źródła dochodu, aby dokonać opłaty w terminie 7 dni wyznaczonym przez sąd. Dopiero po paru dniach znalazła się osoba, która zaryzykowała i udzieliła pożyczki na dokonanie opłaty.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji sądu, o uwzględnienie wyjaśnienia i nadanie biegu sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Słusznie WSA w Kielcach odrzucił skargę. Przypomnieć bowiem trzeba, że sąd ten wezwał skarżącą spółkę do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca te wezwania została doręczona 6 listopada 2019 r. Termin do złożenia powyżej opisanego dokumentu oraz do uiszczenia wpisu upłynął zatem 13 listopada 2019 r. Skarżąca dokonała tych czynności 20 listopada 2019 r., a więc po terminie. W sprawie znajdował zatem zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.

Podkreślić należy, że skarżący w zażaleniu nie kwestionuje samego faktu nieuzupełnienia braków w zakreślonym terminie, lecz tłumaczy się trudną sytuacją finansową. Na obecnym etapie postępowania przedmiotem oceny NSA jest jedynie zasadność odrzucenia skargi. Spółka nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a jej wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został odrzucony postanowieniem z dnia 9 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 395/19 jako spóźniony.

Z uwagi na to, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie, gdy od skargi pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, a spełnienie tych przesłanek w okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, należy uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.