Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 4231/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący – G. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego kare pieniężną. W skardze skarżący zawarł wniosek o "wstrzymanie rygoru wykonalności do czasu rozpatrzenia odwołania przez organ II instancji".

Wobec tego, że wniosek o wstrzymanie wykonalności został zawarty w skierowanej do Sądu skardze oraz z uwagi na fakt, że niejasno go sformułowano Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni co jest przedmiotem żądania, pod rygorem uznania, że dotyczy ono decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2014 r. nr [...].

Pomimo upływu terminu skarżący nie udzielił odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie Sąd stwierdza, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie rygoru wykonalności dotyczy decyzji wydanej przez organ I instancji, tj. ww. decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie wnioskującej ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby to ją narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz z 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13).

Jednocześnie warto zaznaczyć, że Sąd - w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę, ponieważ - jak to już wskazano powyżej, to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżony akt w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przechodząc do samego wniosku Sąd stwierdza, że skarżący zgłaszając żądanie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie uzasadnił go w żaden sposób, a o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie tego wniosku można by mówić dopiero wówczas, gdyby zostało wykazane, że wykonanie tego aktu spowoduje skarżącemu szkodę lub trudne do odwrócenia skautki, która nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejsze przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Wobec powyższego – skoro skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby wykonanie decyzji wywołało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd – na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.