Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 320/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 2033/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wiążącej informacji taryfowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 2033/20 odrzucił skargę [A.] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zarządzeniem z 18 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynika upoważnienie T. K. i R. Ł. do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z 5 października 2020 r., tj. np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wezwanie Sądu zostało odebrane przez "K. B. - osoba uprawniona do odbioru" w dniu 18 grudnia 2020 r., co potwierdza duplikat pocztowego potwierdzenia odbioru dołączony do pisma P.P. S.A. z [...] marca 2021 r., nadesłanego na skutek wszczętego przez Sąd postępowania reklamacyjnego o nr [...] R (k. 35-37 akt sprawy).

W dniu 4 stycznia 2021 r. (data nadania) Skarżąca nadesłała przy piśmie z 30 grudnia 2020 r. informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a), gdyż nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi została wysłana na adres Skarżącej podany w skardze i skutecznie doręczona w dniu 18 grudnia 2020 r. osobie uprawnionej do odbioru, jak wskazano na duplikacie pocztowego potwierdzenia odbioru dołączonego do pisma P.P. S.A. z [...] marca 2021 r. Stanowi ono podstawę do uznania, że doręczenie Skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane z tym dniem. Wobec tego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 28 grudnia 2020 r. Jednak Skarżąca uzupełniła brak formalny skargi w dniu 4 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu.

Zażalenie na postanowienie wniosła [A.] Sp. z o.o. w W.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Spółka nie uzupełniła braków skargi na decyzję z dnia 4 września 2020 r. w wyznaczonym terminie, podczas gdy braki formalne skargi zostały uzupełnione przez Spółkę zgodnie z zarządzenie tut. Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r. - Spółka bowiem odebrała wezwanie w dniu 28 grudnia 2020 r., a więc termin na usunięcie braków upływał w dniu 4 stycznia 2021 r. i właśnie w tym dniu Spółka nadała pismo do tut. Sądu zawierające uzupełnienie braków formalnych ww. skargi, co przyczyniło się do błędnych ustaleń faktycznych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu Spółka wskazała, że nie może zgodzić się z twierdzeniem Sądu, że pismo odebrała w dniu 18 grudnia 2020 r., bowiem z kopii odbioru wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r., nr [...] wynika, że wezwanie zostało odebrane w dniu 28 grudnia 2020 r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem przez Aleksandrę Piotrowicz - osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w imieniu Spółki.

W załączeniu do zażalenia przedłożyła kserokopię potwierdzenie odbioru ww. wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r., które było następstwem zarządzenia z dnia 18 listopada 2020 r.

Zarządzeniem z dnia WSA w Warszawie zwrócił się do P.P. S.A. o wyjaśnienie wątpliwości związanych z datą doręczenia przesyłki.

P.P. odnosząc się do przesłanego potwierdzenia odbioru wskazała, że nie jest w stanie stwierdzić czy dotyczy to tej samej przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przechodząc do rozważań na temat prawidłowości postanowienia Sądu I instancji, należy zauważyć, że WSA stwierdzając uchybienie terminowi na wniesienie skargi oparł się na duplikacie pocztowego potwierdzenia odbioru dołączonego do pisma P.P. S.A. z [...] marca 2021 r. przyjmując, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 18 grudnia 2020 r. Zdaniem WSA, termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem 28 grudnia 2020 r.

Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżąca kwestionuje przyjęcie przez Sąd I instancji, że uchybiła terminowi na uzupełnienie braków formalnych skargi. Twierdzi, że pismo odebrała w dniu 18 grudnia 2020 r., bowiem z kopii odbioru wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r., nr [...] (którego kopię załączyła do zażalenia) wynika, że wezwanie zostało odebrane w dniu 28 grudnia 2020 r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem przez A. P. - osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w imieniu Spółki.

Wskazania wymaga, że "zwrotne potwierdzenie odbioru" jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 344/16). Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. To samo należy odnieść do duplikatu zwrotnego potwierdzenie odbioru przesyłki. W przedmiotowej sprawie brak jest bowiem oryginału potwierdzenia odbioru przesyłki.

Przyjmując zatem, że skarżąca otrzymała przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi w dniu 18 grudnia 2020 r., Sąd I instancji oparł się wyłącznie na "wyniku postępowania reklamacyjnego rejestrowanej przesyłki listowej".

Należy zauważyć, że z duplikatu potwierdzenia odbioru (k. 36 akt sądowych) przesłanego przez pocztę w wyniku postępowania reklamacyjnego wynika, że adresatem przesyłki o numerze [...] była S. P. Sp. z o.o. Na nadesłanym blankiecie "duplikatu", w miejscu podpisu odbiorcy widnieje: "K. B. - osoba uprawniona do odbioru". Z duplikatu wynika, że nadawcą przesyłki o ww. numerze był "WSA, ul. P. [...],[...] W.. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy dokumenty związane z postępowaniem reklamacyjnym, jak również stanowisko autora zażalenia oraz załączoną do zażalenia kopię odbioru wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r., o numerze [...] trzeba uznać, że w sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czy skarżąca faktycznie otrzymała przedmiotowe wezwanie w dniu 18 grudnia 2020 r.

Zatem Sąd I instancji powinien wyjaśnić istniejące w sprawie rozbieżności dotyczące daty doręczenia przedmiotowego wezwania wynikające z duplikatu pocztowego potwierdzenia odbioru dołączonego do pisma P. P. S.A. z 4 marca 2021 r. i załączonej do zażalenia kopii odbioru wezwania z dnia 14 grudnia 2020 r., o kodzie [...].

W związku z tym zaskarżone postanowienie należało uchylić, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.