Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 36/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 oraz art 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 października 2010 r. postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.

Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W niniejszej sprawie J. R. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 14 października 2009 r. We wniosku tym skarżący zwrócił się do Ministra o przejęcie w trybie nadzoru i rozpoznanie we własnym zakresie oraz nakazanie Komendantowi Miejskiemu Państwowej Straży Pożarnej w G. wypłaty zaległego uposażenia wraz z odsetkami za okres służby od dnia 16 listopada 1993 r. do dnia 30 sierpnia 1996 r., ewentualnie o zobowiązanie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. do comiesięcznego wypłacania zapomogi pieniężnej w kwocie minimum 1000 zł. W treści powyższego wniosku skarżący stawia szereg zarzutów dotyczących działania organów w jego sprawie.

Biorąc pod uwagę treść powyższego wniosku należy stwierdzić, że w istocie stanowi on skargę na działalność organów administracji publicznej, o jakiej mowa przepisach zawartych w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Wniosek ten, choć skierowany do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, dotyczy bowiem działania innych organów administracji – Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej oraz [...] Komendanta Państwowej Straży Pożarnej, z których skarżący nie jest zadowolony.

Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Całość tego postępowania jest zatem wyłączona spod sądowej kontroli administracji publicznej, albowiem tego typu sprawy nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W takiej sytuacji skarga na bezczynność w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 14 października 2009 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.