Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1463/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

M. N. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], którą to decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] odmawiającą przyznania M. N. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką B. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji były m.in. przepisy art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 z późn. zm., zwanej w skrócie "u.ś.r."). Organ odmówił przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niewykazanie przez niego rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej spowodowanej koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką (niewykazanie przesłanki z art. 16a ust. 1 u.ś.r.). Kolegium ustaliło, że matka skarżącego B. N. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności z dnia 13 listopada 2008 r. Skarżący natomiast pracował ostatnio do 4 maja 1997 r., po czym przebywał za granicą, a następnie była zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny do 26 lipca 2010 r.

Kolegium uznało, że w tej sytuacji nie doszło do rezygnacji z zatrudnienia skarżącego w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawną matką.

Wskazać w tym miejscu należy, że została zakwestionowana konstytucyjność przepisu będącego podstawą prawną zaskarżonej decyzji, albowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 WSA w Poznaniu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 16a ust. 1 u.ś.r., w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji RP."

Wszczęte ww. pytaniem postępowanie toczy się w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 1/14.

Zdaniem Sądu istnieje zależność wyniku rozpatrywanej sprawy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wskazanego wyżej zagadnienia przedstawionego przez WSA w Poznaniu. Stwierdzenie bowiem przez Trybunał niezgodności art. 16a ust. 1 u.ś.r. z Konstytucją RP w zakresie objętym pytaniem prawnym zdezaktualizuje argument Kolegium o braku prawa skarżącego do specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na brak rezygnacji z zatrudnienia w rozumieniu art. 16a ust. 1 u.ś.r. Spowoduje tym samym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownej oceny przez organ wniosku o przyznanie świadczenia, tym razem pod kątem spełnienia pominiętej przez ustawodawcę przesłanki niepodejmowania zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną osobą bliską.

Dostrzegając, zatem zależność wyniku niniejszego postępowania od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek zadanego pytania prawnego – Sąd stwierdził konieczność zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia w ww. sprawie.