Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1205/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1990 nr 16 poz 95
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2008 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w P. i Z. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. na uchwałę Rady Miasta J. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1205/08

Uzasadnienie

"V." sp. z o. o. w P. i Z. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "p., wnieśli w dniu 23 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego, k. 64) skargę na uchwałę Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. [...].

Skarga została wniesiona w zakresie dotyczącym działek o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. z uwagi na objęcie tych działek ustaleniami właściwymi dla obszaru oznaczonego symbolem [...].

Skarżący poinformowali, że nie otrzymali odpowiedzi na złożone w dniu 24 kwietnia 2008 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.".

Skarżący zaznaczyli, że w uchwale pominięto znane władzom miasta J. faktyczne zagospodarowanie działek o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. lub ich części, które zostało dokonane zgodnie z decyzjami wydanymi przez władze miasta J. Decyzje te przesądziły o przyszłym zagospodarowaniu przedmiotowych działek lub ich części oraz działek sąsiednich.

W szczególności w zaskarżonej uchwale pominięto następstwa wybudowania przez skarżącego Z. B. na części działek nr [...] i [...] leśnego parkingu miejskiego wraz z droga dojazdową do ul.[...], a zarazem z drogą pożarową, przede wszystkim dla działek nr [...] i [...] z budynkami, w których od 1977 r. do chwili obecnej funkcjonuje wpisane do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorstwo prowadzone przez skarżącego Z. B.

W związku z powyższym skarżący wnieśli o doprowadzenie do zgodności zaskarżonej uchwały z wydanymi dla Z. B. następującymi decyzjami władz miasta J.: decyzją z dnia [...] maja 1990 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę miejskiego parkingu leśnego wraz z drogą dojazdową na częściach działek nr [...] i [...] oraz poprzedzającą ja decyzją z dnia [...] października 1989 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji w postaci powyższego parkingu leśnego wraz z drogą dojazdową.

W skardze zaznaczono, że "V." sp. z o. o. w P. jest właścicielem sąsiadującej z działką nr [...] zabudowanej budynkiem gospodarczym działki nr [...] w wyniku wniesienia jej do tej spółki aportem w 1996 r. przez Z. B. oraz użytkownikiem wieczystym działki nr [...] w wyniku wniesienia jej do tej spółki aportem w 1996 r. przez Z. B. i A. B. Działki te wniesione zostały do "V." sp. z o. o. w P. ze świadomością, że istnieje odpowiedni dostęp do ul. [...] dla wniesionych aportem działek poprzez legalnie wybudowany przez Z. B. miejski parking leśny wraz z droga dojazdową na bezpośrednio sąsiadujących działkach nr [...] i [...] oraz że na wniesionych aportem nieruchomościach nadal będzie prowadzona działalność gospodarcza przez Z. B. na podstawie zawartych umów z "V." sp. z o. o. w P.

Skarżący wskazali, że w dniu [...] października 1989 r. obowiązywał zatwierdzony uchwałą nr [...] Miejskiej Rady Narodowej w J. z dnia [...] marca 1989 r. miejscowy ogólny plan zagospodarowania przestrzennego miasta J., co rodzi domniemanie, iż wyżej wymieniona decyzja z dnia [...] października 1989 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji była zgodna z ustaleniami tego planu przynajmniej w jego pierwotnej wersji. Decyzja ta w ocenie skarżących nie utraciła mocy, jeżeli na jej podstawie wydano pozwolenie na budowę, a później uchwalono zmiany planu niezgodne z tymi decyzjami.

Ponadto podniesiono, iż pozwolenie na budowę z dnia [...] maja 1990 r. nigdy nie utraciło mocy obowiązującej, co rodzi domniemanie, iż dana inwestycja jest jeszcze w toku lub już została zrealizowana. W tej sytuacji obojętne jest, czy nastąpiło zgłoszenie zakończenia tej inwestycji, czy też nie.

Zdaniem skarżących władze lokalne przy sporządzaniu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i zmian takich planów powinny uwzględniać istnienie, a zwłaszcza realizację już wydanych pozwoleń na budowę, chyba że są przekonane o konieczności przeznaczenia terenu zabudowanej przez inwestora nieruchomości na cele publiczne, a w danym przypadku na inne cele publiczne niż wynikające z decyzji z dnia [...] października 1989 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji i pozwolenia na budowę z dnia [...] maja 1990 r. Natomiast z aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr [...] i [...] nie wynika, aby w tym planie został uwzględniony fakt legalnego wybudowania przez Z. B. miejskiego parkingu leśnego wraz z drogą dojazdową na tych działkach służącą dojazdowi do prowadzonego przez Z. B. przedsiębiorstwa zlokalizowanego na sąsiadujących z nimi działkami nr [...] i [...], które mają dostęp do ul. [...] wyłącznie poprzez działki nr [...] i [...].

Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności części uchwały Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. [...] w zakresie dotyczącym działek o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu nr [...] w J.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej w zakresie działek nr [...] i [...] z uwagi na to, że skarżący nie legitymują się tytułami własności do tych działek. Organ wniósł o oddalenie skargi w zakresie działek [...] i [...], ponieważ znajdujące się na nich obiekty zostały wybudowane bez pozwolenia na budowę, a prowadzenie w nich działalności gospodarczej nie legalizuje samowoli budowlanej, gdyż dokonuje się ono na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Organem właściwym do zalegalizowania samowoli budowlanej nie jest Burmistrz Miasta J., lecz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 ww. ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o Samorządzie gminnym (Dz.U.01.142.1591 j.t. ) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Powyższy przepis jako przesłankę do zaskarżenia uchwały organu gminy wyraźnie wskazuje na naruszenie interesu prawnego podmiotu skarżącego.

W sprawie niniejszej V. sp. z o. o. w P. i Z. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "p.", wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. [...].

Skarga została wniesiona w zakresie dotyczącym działek o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. z uwagi na objęcie tych działek ustaleniami właściwymi dla obszaru oznaczonego symbolem [...].

Należy stwierdzić, że w odniesieniu do działek nr [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. skarżący nie dysponują prawem własności ani też prawem użytkowania wieczystego. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez skarżących. W związku z tym nie można uznać, że uchwała Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w części odnoszącej się do tych działek dotyczy interesu prawnego skarżących. Uchwała ta nie może więc naruszać interesu prawnego skarżących w tym zakresie. Sytuacji tej nie zmienia podnoszona w skardze okoliczność wybudowania przez skarżącego parkingu leśnego na fragmentach działek o numerach [...] i [...]. Należy podkreślić, że wydane w latach 1989 i 1990 decyzje o lokalizacji leśnego parkingu i o zezwoleniu na budowę tego parkingu nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zgodności z prawem zaskarżonej uchwały Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Wymienione decyzje dotyczą bowiem działek o numerach [...] i [...] w stosunku do których skarżący nie dysponują prawem własności ani też prawem użytkowania wieczystego.

Odnośnie zaś działek o numerach [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. należało rozważyć, czy zaskarżona uchwała nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. narusza interes prawny skarżących przy założeniu, że naruszenie takie nosiłoby cechy niezgodności z prawem.

Stwierdzenie nieważności ww. uchwały możliwe byłoby w sytuacji, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej byłoby związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego). Sytuacja taka nie zachodzi, gdy naruszony zostaje wprawdzie interes prawny lub uprawnienia właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie władztwa planistycznego, w ramach którego rada gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy. Wówczas, mimo że naruszony zostaje prawny interes strony, w szczególności wynikający z uprawnień właścicielskich, nie można mówić o działaniach naruszających prawo.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że zgodnie z uchwałą Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. [...] działki o numerach [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. objęte zostały ustaleniami właściwymi dla obszaru oznaczonego symbolem [...]. Podstawowym przeznaczeniem tej jednostki jest las z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej realizowanej w formie zabudowy wolnostojącej lub bliźniaczej.

W planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym przed zmianą dokonaną zaskarżoną uchwałą, przedmiotowe działki znajdowały się w strefie lasów ochronnych gdzie dopuszczona byłe jedynie czasowa adaptacja istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności trudno uznać, że zmiana planu dokonana zaskarżoną uchwałą Rady Miasta J. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. spowodowała naruszenie interesu prawnego skarżących w odniesieniu do działek o numerach [...] i [...] z obrębu nr [...] w J. Po dokonanej zmianie planu możliwość zainwestowania tych działek nie uległa pogorszeniu.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.