Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 824/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 56
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]" r., sygn. akt "[...]", postanawia zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.


UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2013 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) L. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt "[...]", którym oddalono Jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 października 2009 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2000 r..

Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 272 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Powołał jednocześnie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z dnia 27 sierpnia 2013 r., poz. 985), którym orzeczono o niekonstytucyjności stanowiącego podstawę prawną wydania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego wskazując, że z wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną z dnia 19 października 2009 r., strona zwróciła się do organu pismem z dnia 15 września 2013 r.. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 241 § 1 i § 2 pkt 2, art. 243 § 1 i § 2, art. 244 § 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) organ ten wznowił postępowanie podatkowe w sprawie, doręczając stronie w dniu 28 października 2013 r. postanowienie w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi L. P. o wznowienie, podlega zawieszeniu z urzędu.

Przed wszczęciem niniejszego postępowania sądowego strona skarżąca uruchomiła przed Dyrektorem Izby Skarbowej postępowanie nadzwyczajne, którego celem jest, podobnie jak w niniejszej sprawie, ocena zgodności z prawem decyzji organu z dnia 19 października 2009 r.. W obu przypadkach kwestionowanie wydanych rozstrzygnięć (decyzji i wyroku Sądu) oparto na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, orzekającym o niekonstytucyjności art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 56 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Uwzględniając wniosek L. P. z dnia 15 września 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej wznowił bowiem postępowanie podatkowe postanowieniem, które zostało doręczone stronie w dniu 28 października 2013 r.. Skarga o wznowienie postępowania sądowego została zaś wniesiona w dniu 27 listopada 2013 r., a więc po wszczęciu postępowania wznowieniowego przez organ.

W tym stanie rzeczy, mając na względzie przepis art. 56 p.p.s.a., Sąd zobligowany był postępowanie sądowe zawiesić. Dlatego też orzekł jak w sentencji postanowienia.