Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 710/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na czynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 (słownie: dwieście) zł.


UZASADNIENIE

T. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił czynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie odmowy przyznania stypendium.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność odmowy przyznania stypendium.

Zgodnie z art. 90i ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572), stypendium ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania może być przyznane uczniowi szkoły publicznej dla młodzieży lub szkoły niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej dla młodzieży, uzyskującemu wybitne osiągnięcia edukacyjne, w szczególności:

1) laureatowi międzynarodowej olimpiady lub laureatowi i finaliście olimpiady przedmiotowej o zasięgu ogólnopolskim lub turnieju;

2) laureatowi konkursu na pracę naukową, organizowanego przez instytucję naukową lub stowarzyszenie naukowe;

3) uczniowi szkoły ponadgimnazjalnej uzyskującemu najwyższe wyniki w nauce według indywidualnego programu lub toku nauki;

4) uczniowi uczestniczącemu w zajęciach w uczelni przewidzianych tokiem studiów na podstawie postanowień regulaminu studiów dotyczących warunków uczestniczenia wybitnie uzdolnionych uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów;

5) uczniowi, który uzyskał wysokie wyniki we współzawodnictwie sportowym na szczeblu krajowym lub międzynarodowym.

Stypendium ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania przyznaje minister właściwy do spraw oświaty i wychowania.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania ogłasza na stronach internetowych właściwego ministerstwa liczbę stypendiów oraz wysokość stypendium w każdym roku szkolnym.

W doktrynie podnosi się, że aby uznać czynność za podlegającą kognicji sądu administracyjnego muszą zostać spełnione określone przesłanki, tj. czynność nie może mieć charakteru decyzji administracyjnej lub postanowienia; czynność musi być podjęta w sprawie indywidualnej; czynność musi mieć publicznoprawny charakter oraz czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z mocy prawa (por. R. Hauzer, M. Wierzbowski "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Wydawnictw C.H. BECK, Warszawa 2015, str. 62 i nast.).

Rację ma, w ocenie Sądu, organ wskazując, że zaskarżona czynność nie spełnia ostatniej wymienionej powyżej przesłanki. Z cytowanych powyżej przepisów nie wynika bowiem, że uczeń spełniający przesłanki z art. 90i ustawy o systemie oświaty automatycznie nabywa uprawnienie do otrzymania stypendium, a organ ma obowiązek zrealizować to uprawnienie. Uzyskanie wybitnych osiągnięć oraz złożenie i pozytywne zaopiniowanie wniosku przez właściwe organu powoduje, że osoba staje się kandydatem do otrzymania stypendium ale nie skutkuje powstaniem po jej stronie roszczenia o przyznanie i wypłatę stypendium.

W podobnym tonie wypowiedział się też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę skarżącego na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie przyznania stypendium. W wyroku z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 700/15 Sąd stwierdził m.in., że rozstrzygnięcie (dotyczące przyznania stypendium) nie może zostać zaskarżone przez osoby mające w tym interes prawny, bowiem żaden środek zaskarżenia w tym przypadku nie przysługuje. Dodał też, że w obowiązującym stanie prawnym brak jest przepisów nakładających na organ administracji publicznej obowiązku określonego działania.

Konkludując w ocenie Sądu zaskarżona czynność nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 ust 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też żadnym innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, zatem niniejsza skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.