Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 489/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono indywidualną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 4a pkt 4 oraz art. 12 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Orska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w G na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną indywidualną interpretację; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2009 r. A S.A. (zwana dalej Spółką) złożyła wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stosowania art. 12 ust. 1 pkt 9 tej ustawy w związku z dokonanym podziałem przez wydzielenie.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy Wnioskodawczyni wskazała, że wraz ze spółkami wchodzącymi w skład Grupy Kapitałowej [...] prowadzi, działalność gospodarczą w sektorze energetycznym. Podstawową działalnością Spółki jest działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej.

W oparciu o przepisy art. 533 § 1 i art. 534 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 103 ze zm.) oraz art. 9d ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r., Nr 89, poz. 625 ze zm.), jak również

w związku z wejściem w życie postanowień Dyrektywy 2003/54/WE z 26 czerwca 2003 r. (Dz. U. L 176 z 15 lipca 2003 r., str. 37 - 56), dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej, oraz implementacji jej postanowień do krajowego porządku prawnego, w związku z koniecznością zakończenia procesu rozdzielenia działalności Wnioskodawcy, jako Operatora Sytemu Dystrybucyjnego (OSO)

od pozostałych działalności niezwiązanych z dystrybucją energii elektrycznej, Spółka przeprowadziła podział przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych.

Przedmiotem wydzielenia był między innymi Ośrodek Wczasowo - Wypoczynkowy [...] (zwany dalej "Ośrodkiem"). Spółką przejmującą jest spółka dominująca w Grupie Kapitałowej Wnioskodawcy ("Spółka Przejmująca").

Spółka podała, że przed dniem dokonania podziału przez wydzielenie,

tj. zarejestrowaniem w dniu 20 marca 2009 r. przez Sąd w Krajowym Rejestrze Sądowym podwyższenia kapitału w Spółce Przejmującej, w spółce Wnioskodawcy istniał następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada strukturę oddziałową, co oznacza, że realizuje swoje zadania poprzez wydzielone organizacyjnie Centralę oraz Oddziały mające swoje siedziby w E., G., K., K., O., P., S. i T. Oddziały są wyodrębnionymi organizacyjnie częściami działalności gospodarczej, które realizują zadania Spółki na określonym obszarze. Każdy z ośmiu Oddziałów Spółki posiada własny schemat organizacyjny. W ramach struktury Oddziału Spółki w S. funkcjonowała wydzielona organizacyjnie część przedsiębiorstwa w postaci Ośrodka. Działalność Ośrodka prowadzonego w dwóch lokalizacjach, tj. w miejscowości U. i w miejscowości R., była merytorycznie zupełnie odmienna od działalności dystrybucyjnej Spółki. Nie była to również działalność pomocnicza lub w jakikolwiek inny sposób powiązana z dystrybucją energii elektrycznej stanowiącą podstawowy przedmiot działalności Spółki. Ośrodek posiadał więc odrębne miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa jako jednostka niezależna od pozostałych rodzajów działalności operacyjnej Spółki.

Ośrodek był traktowany jako odrębna komórka organizacyjna (podobna

do wydziału) w ramach struktury Oddziału, co znajdowało odzwierciedlenie

w Regulaminie Organizacyjnym Oddziału Spółki w S. Ośrodek posiadał własną strukturę organizacyjną, odrębny personel i kierownictwo. Ośrodek nie był samodzielnym pracodawcą w rozumieniu przepisów prawa pracy (na podstawie uchwały podjętej przez Zarząd Spółki, pracodawcami w rozumieniu Kodeksu pracy

w spółce Wnioskodawcy są Centrala oraz poszczególne Oddziały), jednakże należy podkreślić, że osoby zatrudnione w Ośrodku wykonywały prace tylko na rzecz tego Ośrodka - nie świadczyły pracy na rzecz działalności dystrybucyjnej (statutowej) prowadzonej przez Oddział.

Pracownicy funkcjonalnie związani z przedmiotową częścią przedsiębiorstwa zostali przejęci w wyniku realizacji podziału Spółki przez Spółkę Przejmującą

na zasadzie normy przepisu art. 231 Kodeksu pracy. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 3b-d ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. - Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) ze Spółką Przejmującą podpisano porozumienie

w sprawie przekazania środków funduszu socjalnego.

Przypisany do Ośrodka zespół składników materialnych i niematerialnych tworzył spójną całość, która zapewniała możliwość generowania przychodów z działalności turystycznej i szkoleniowej. Funkcjonalnie z przedmiotową częścią przedsiębiorstwa

w postaci Ośrodka związany był majątek nieruchomy, ruchomy, koncesje i zezwolenia, oraz należności i zobowiązania. Dla przykładu, do majątku nieruchomego wchodzącego w skład zespołu składników tworzącego tę zorganizowaną część przedsiębiorstwa zaliczały się prawa użytkowania wieczystego gruntów czy budynki.

Jako przykład ruchomości wskazać z kolei można komputery, meble, sprzęt AGO, odśnieżarkę czy klimatyzator, zaś przykładem koncesji są koncesje na sprzedaż

i podawanie napojów alkoholowych. Należności związane funkcjonalnie z działalnością Ośrodka to przede wszystkim należności z tytułu wykonanych usług hotelowych

i gastronomicznych, zaś wśród zobowiązań wymienić przykładowo można zobowiązania wynikające z zawartych na czas nieokreślony umów zakupu energii elektrycznej czy dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Umowy te związane były ściśle i wyłącznie z działalnością Ośrodka. Zobowiązania, o których tu mowa wynikały

z umów związanych integralnie z potrzebami działalności Ośrodka, a nie Oddziału jako całości. Szczegółowy wykaz majątku, w tym również należności, zobowiązań

i podpisanych umów, zawarty został w załącznikach numer: Sa, Sb, 5c, Sd, 5e, 5f do Planu podziału. Ponadto, zgodnie z treścią planu podziału na Spółkę Przejmującą przeszły wszelkie księgi, zapisy, pliki elektroniczne i inne dokumenty oraz dane, które dotyczyły w sposób wyłączny wydzielanych składników majątku, w tym w szczególności pliki robocze w komputerach będących w dyspozycji przejmowanych pracowników umieszczone w pamięci komputerów przekazanych do Spółki Przejmującej wraz

z pracownikami, dokumenty zawierające korespondencję z klientami i innymi podmiotami niezbędne do prowadzenia działalności zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz instrukcje i procedury wykorzystywane w tej działalności,

za wyjątkiem tych plików, zapisów ksiąg i dokumentów, które zgodnie z prawem muszą być przechowywane przez Spółkę lub też nie mogą być technicznie oddzielone

od innych plików i danych pozostających w Spółce. Dokumentacja ta znajdowała się

w Ośrodku, gdzie pozostała po zarejestrowaniu planu podziału.

Opisany zespół majątkowy tworzył funkcjonalnie powiązaną całość zdolną

do prowadzenia działalności w postaci ośrodka wczasowo-wypoczynkowego.

Jakkolwiek Ośrodek nie był jednostką samobilansującą, to zgodnie

z Zakładowym Planem Kont Spółki ewidencja przychodów i kosztów związanych

z działalnością Ośrodka prowadzona była na odrębnych obiektach kontrolingowych (zleceniach). Do celów ewidencji zarządczej Ośrodek rozliczany był jak oddzielna jednostka w zakresie ponoszonych kosztów oraz dochodów, jakie przynosiła przedmiotowa działalność.

Ewidencja kosztów i przychodów dotyczących Ośrodka odbywała się na dedykowanych obiektach kontrolingowych (zleceniach - odrębnych dla kosztów stałych

i zmiennych), co pozwalało na wyodrębnienie w księdze głównej przychodów (związanych z działalnością pozaenergetyczną oraz sprzedażą towarów i materiałów,

a także pozostałymi przychodami operacyjnymi) i kosztów zespołu czwartego - rodzajowymi oraz pozostałymi kosztami operacyjnymi Ośrodka.

Ponadto, w związku z wydzieleniem Ośrodka w ramach podziału sporządzono na potrzeby planu podziału odrębny bilans, znajdujący się w załączniku numer 5 do Planu podziału.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że pozostała część majątku Wnioskodawcy (tj. część pozostająca w spółce Wnioskodawcy po dokonaniu podziału przez wydzielenie) związana ze świadczeniem usług dystrybucji energii elektrycznej stanowi ponad wszelką wątpliwość zorganizowaną część przedsiębiorstwa

w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (aktualnie jest to główne przedsiębiorstwo Wnioskodawcy prowadzące samodzielnie działalność).

W związku z powyższym Spółka zwróciła się z następującymi pytaniami:

1. Czy Ośrodek stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 4a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2. Czy opisana transakcja podziału spółki Wnioskodawcy przez wydzielenie

w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych w zakresie dotyczącym przeniesienia na Spółkę Przejmującą Ośrodka skutkować będzie powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki wyodrębniony zespół składników majątkowych stanowiący

u niego Ośrodek Wczasowo-Wypoczynkowy [...], spełnia przesłanki z przepisu art. 4a ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.) – dalej w skrócie u.p.d.o.p. i stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W odniesieniu do pytania drugiego Wnioskodawca wskazał, iż w związku z faktem, iż Ośrodek stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a ust. 4 u.p.d.o.p., zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym, w związku z podziałem spółki Wnioskodawcy przez wydzielenie na podstawie przepisu art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych, po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p.

W dniu [...] Minister Finansów wydał interpretację indywidualną,

w której uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

Organ doszedł do wniosku, że art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. odnosi się do dwóch sytuacji, tj. podziału spółki oraz podziału przez wydzielenie. W pierwszym przypadku ustawodawca wskazuje, iż przychód występuje w sytuacji gdy majątek przejmowany nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, natomiast w drugim przypadku prawodawca uznał, iż przychód wystąpi w sytuacji, gdy majątek przejmowany lub majątek pozostający w Spółce nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem ażeby skorzystać z wyłączenia z przychodów, obydwie części majątku muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Organ zaznaczył ponadto, że przepis ten odnosi się do całości majątku wydzielonego lub majątku pozostającego w Spółce dzielonej, na co jednoznacznie wskazuje użyte w tym przepisie w liczbie pojedynczej sformułowanie "zorganizowanej części przedsiębiorstwa", oraz posługiwanie się przez ustawodawcę terminem "majątek przejmowany", "majątek pozostający" bez rozróżnienia sytuacji, w której w ramach danego majątku dojdzie do wystąpienia kilku zorganizowanych części przedsiębiorstwa. W konsekwencji definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p., należy zdaniem organu odnosić do całości majątku dzielonego jako takiego, nie zaś do poszczególnych jego elementów, gdyż takie "rozbicie" majątku wydzielanego na mniejsze części nie znajduje uzasadnienia w treści art. 12 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

W związku z powyższym Minister Finansów doszedł do wniosku, że

w przedmiotowej sprawie kwalifikacja opisanej części majątku dzielonego, jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jest bezprzedmiotowa. Tylko bowiem ewentualna możliwość przypisania takich atrybutów całej wydzielanej masie majątkowej ("majątek przejmowany lub majątek pozostający w spółce") miałaby znaczenie dla oceny w kontekście postanowień art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Warunek wyłączenia z przychodu w spółce podlegającej podziałowi przez wydzielenie, o którym mowa w tym przepisie nie zostanie bowiem spełniony

w sytuacji, gdy jedynie część tego majątku będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Pismem z dnia 23 lutego 2010 r. Spółka złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że wydana interpretacja indywidualna jest nieprawidłowa.

Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 4a pkt 4 i art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. oraz art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skarżąca w pierwszej kolejności wskazała, że organ naruszył przepisy Ordynacji podatkowej, albowiem nie udzielił odpowiedzi na postawione

we wniosku pierwsze pytanie. Udzielenie odpowiedzi na postawioną kwestię warunkowało natomiast dokonanie prawidłowej oceny stanowiska podatnika w zakresie drugiego z postawionych pytań. Ponadto zdaniem skarżącej, Minister Finansów dokonał nieprawidłowej wykładni art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p., albowiem z treści tego przepisu nie wynika, że dla wyłączenia przychodu z opodatkowania konieczne było, aby

w wyniku podziału powstały tylko dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa

tj. podlegające wydzieleniu do spółki przejmującej i pozostające w spółce podlegającej podziałowi. W ocenie Spółki wykładnia przepisu nie stoi na przeszkodzie temu, aby uznać, że majątek podlegający wydzieleniu, jak i pozostający w spółce podlegającej podziałowi może składać się z więcej niż jednej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Prawidłowa interpretacja tej normy prowadzi do wniosku, że jeśli część majątku podlegająca przeniesieniu do spółki przejmującej oraz cześć pozostająca w spółce podlegającej podziałowi stanowią zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa,

to niezależnie od tego, czy części te składają się z jednego, czy z kilku zorganizowanych części przedsiębiorstwa, to wówczas nie występuje przychód związany z ich wydzieleniem.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej indywidualnej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W ocenie Sądu skarga wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kwestię sporną stanowiło to, czy na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. dla stwierdzenia wystąpienia przychodu podlegającego opodatkowaniu konieczne jest, aby powstająca w następstwie wydzielenia majątku

ze spółki zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła jedną całość, czy też dopuszczalne jest powstanie kilku zorganizowanych części przedsiębiorstwa

w następstwie wydzielenia składników majątkowych. Stanowisko Ministra Finansów opierało się na założeniu, że przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. nie powstaje tylko wówczas, gdy składniki majątkowe z wydzielonej części spółki stanowią całość, której można przypisać cechę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zdaniem Sądu powyższe zapatrywanie organu uznać należy za nieprawidłowe.

Treść art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. wskazuje, że podział spółki skutkować może powstaniem przychodu z przeniesienia składników majątkowych na spółki przejmujące lub nowo zawiązane. Powstanie przychodu jest jednak uzależnione od statusu majątku przejmowanego na skutek podziału albo też pozostającego w spółce (jeśli miał miejsce podział przez wydzielenie). Przychód z tytułu przeniesienia składników majątkowych powstaje bowiem jedynie wtedy, gdy majątek, o którym mowa, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. A contrario, jeśli składnikom majątkowym podzielonej spółki można przypisać cechy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie mamy do czynienia z powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Sądu interpretacja wydana przez Ministra Finansów oparta została na niewłaściwym założeniu, że norma z art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p. znajduje zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy wydzielane składniki majątkowe, które mogą zostać uznane za zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa, będą stanowiły jedną całość. Zdaniem Sądu z przepisu tego nie sposób wywieść, aby intencją ustawodawcy było ograniczenie jego stosowania tylko do sytuacji na jaką wskazuje organ podatkowy.

Należy zwrócić uwagę na to, że powyższy przepis nie stanowi, iż w następstwie podziału ma dojść do powstania zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowiącej jedną całość, na którą składają się wszystkie składniki majątkowe wydzielanej części spółki. Inaczej mówiąc, do nie wystąpienia przychodu, w sytuacji o jakiej mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p., nie jest wymagane, aby podział spółki prowadził do powstania jednej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis nie wskazuje bowiem, że wystąpienie (bądź nie wystąpienie) przychodu jest uzależnione od ilości zorganizowanych części przedsiębiorstwa wyodrębnionych w skutek podziału. Na gruncie tej normy istotne jest tylko to, czy powstające w następstwie podziału składniki majątkowe posiadają cechy, o jakich mowa w art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. a więc, czy można je traktować jako organizacyjnie i finansowo wyodrębnione, a przy tym zdolne do niezależnego funkcjonowania i samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Spełnienie tego wymogu skutkuje uznaniem, że po stronie podatnika nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie tego przepisu.

Niezależnie od powyższego naruszenia Sąd stwierdza, że Minister Finansów wydając interpretacje indywidualną uchybił także treści art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wyrażenie stanowiska co do wszystkich kwestii podnoszonych przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.

Zadaniem organu podatkowego wynikającym z przywoływanej normy jest sformułowanie oceny co do stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym. Jeśli ocena stanowiska wnioskodawcy jest pozytywna, to interpretacja może ograniczyć się do stwierdzenia, że stanowisko wnioskodawcy ocenia się jako prawidłowe. W razie negatywnej zaś oceny stanowiska wnioskodawcy, należy wskazać prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. To ostatnie powinno zawierać przytoczenie stanu faktycznego i związanego z nim oraz obowiązującego w dniu wydawania interpretacji stanu prawnego.

Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie Minister Finansów ograniczył się

w wydanej interpretacji do dokonania wykładni art. 12 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.p., nie dokonując oceny trafności stanowiska wnioskodawcy w pozostałej części. Organowi nie wolno było uchylić się od oceny stanowiska podatnika tylko dlatego, że przyjęta przez organ negatywna ocena jednego z zagadnień stanowiących przedmiot interpretacji mogła wpływać na ocenę stanowiska w innej kwestii. Organ uznając, że zapatrywanie podatnika jest nieprawidłowe w jednej z postawionych kwestii nie mógł uznać z góry, że jest ono również nieprawidłowe w kwestiach pozostałych i uchylić się od udzielenia wyczerpującej odpowiedzi. Jeżeli organ stwierdził, że stanowisko podatnika

w odniesieniu do drugiego zagadnienia jest również wadliwe, to obowiązkiem organu było wyraźne wyrażenie swojego stanowiska i uzasadnienie takiego zapatrywania na sprawę. Minister Finansów ma obowiązek ustosunkować się do całej treści wniosku

o interpretację, bez pomijania któregokolwiek z postawionych pytań. Obowiązkiem organu jest bowiem udzielenie odpowiedzi na każde zagadnienie i wyrażenie swojej oceny co do stanowiska podatnika poprzez przychylenie się do niego lub stwierdzenie jego wadliwości, a w tym drugim przypadku dodatkowo poprzez wskazanie argumentacji prawnej przemawiającej za trafnością stanowiska organu podatkowego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe uwzględnią stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wyrażone w niniejszym rozstrzygnięciu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów

za nieprawidłowe, a tym samym, na mocy art. 146 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. skargę uwzględnił i uchylił interpretację indywidualną. O kosztach należnych stronie orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składają się kwota uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł, kwota 17 zł tytułem uiszczonej opłaty

od udzielonego pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości

240 zł ustalone w oparciu o przepis § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2003 r., nr 212, poz. 2075).