Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 623/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. Spółki z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1706/10 w sprawie ze skargi S. Spółki z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Spółki wniosek jest uzasadniony, gdyż sytuacja finansowa Spółki jest bardzo ciężka, egzekwowanie kar pieniężnych może doprowadzić do upadłości Spółki, a od kilku miesięcy w bilansie wykazywana jest strata. Skarżąca wyjaśniła, że strata jest konsekwencją rozpoczęcia procesu restrukturyzacji i likwidacji okazjonalnych przewozów osób funkcjonujących w liczbie 100 samochodów. Efektem likwidacji tej części działalności gospodarczej jest zaprzestanie generowania przychodów przez te samochody, co może skutkować wszczęciem postępowania upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku, tj. zapłata kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.

Powyższej oceny nie zmienia też argument ewentualnego pogorszenia sytuacji finansowej Spółki i brak możliwości regulowania jej bieżących zobowiązań. Jak wynika bowiem z załączonego do wniosku rachunku zysków i strat skarżąca na koniec października 2010 r. uzyskała przychód w wysokości przekraczającej 25.000.000,00 zł. Dane wskazane w bilansie wskazują na posiadanie przez skarżącą aktywów trwałych o wartości 4.511.251,70 zł. Zatem sytuacja finansowa skarżącej nie wskazuje na możliwość utraty przez nią płynności finansowej. Z informacji zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz ww. dokumentów wynika bowiem, że Spółka wciąż prowadzi działalność gospodarczą i brak jest jakichkolwiek informacji, aby utraciła płynność finansową. Dokonanej oceny nie zmienia ujemny bilans, strata powstaje bowiem wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych.

Zatem powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej i tym bardziej groźby wszczęcia postępowania upadłościowego. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby zapłata przez skarżącą nałożonej kary miała spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na marginesie należy wskazać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd ma ponadto możliwość dokonania zmiany, w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie (por. postanowienia NSA z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 372/11, z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 541/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.