Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 273/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi I. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: DWINB, organ odwoławczy) z dnia [...] (nr [...]), którym odmówiono I. S. (dalej: skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej: PINB) z dnia [...] (nr [...]) nakazującej skarżącej oraz A.C. wykonać prace budowlane w celu zabezpieczenia budynku przy ul. G. w S.

Z akt administracyjnych oraz z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że powyższą decyzję PINB doręczono I. S. na adres do korespondencji: [...] w dniu 28 IX 2017 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 36 akt PINB). Zatem termin na wniesienie odwołania mijał z dniem 12 X 2017 r. Natomiast odwołanie od ww. decyzji skarżąca nadała w dniu 10 X 2017 r. w niemieckiej placówce pocztowej. Przesyłkę przyjęto w Polsce w dniu 15 X 2017 r. w WER Warszawa. Odwołanie wpłynęło do PINB w dniu 17 X 2017 r. W takim stanie rzeczy odwołanie I. S. od decyzji PINB uznane zostało za wniesione z uchybieniem terminu, co DWINB stwierdził prawomocnym postanowieniem z [...] (nr [...]), doręczonym skarżącej dnia 13 I 2018 r. (skarga oddalona została prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 26 VII 2018 r., II SA/Wr 173/18, wydanym w trybie uproszczonym i doręczonym skarżącej 3 VIII 2018 r.).

Pismem z dnia 24 IX 2018 r. (data nadania w placówce operatora niemieckiego: 25 IX 2018 r., data przyjęcia w Polsce: 28 IX 2018 r.) skarżąca złożyła do DWINB wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W treści wniosku skarżąca wskazała, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, gdyż organy nie poinformowały jej o sposobie i terminie wniesienia odwołania, w sytuacji gdy nadawane jest przy skorzystaniu z usług zagranicznego operatora pocztowego. Do wniosku skarżąca załączyła odwołanie od decyzji.

Postanowieniem z [...] (nr [...]) DWINB odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w świetle art. 58 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej: k.p.a.) istnieją cztery warunki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu jego wniesienia, dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, dla której termin ma być przywrócony oraz uprawdopodobnienie braku swojej winy przez wnioskodawcę. W ocenie organu odwoławczego skarżąca nie dopełniła jednego z tych warunków, a mianowicie uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Jak podkreślił DWINB skarżąca niewątpliwie dowiedziała się o uchybieniu terminu z postanowienia DWINB z [...] (nr [...]), którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania, z którego treści wynikały również przyczyny stwierdzenia uchybienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 13 I 2018 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżąca nadała dopiero w dniu 28 IX 2018 r., zaś datą przyjęcia przesyłki zawierającej wniosek w Polsce jest 29 IX 2018 r.

Nie godząc się z przytoczonym postanowieniem DWINB skarżąca wskazała w skardze skierowanej do tutejszego Sądu, że organ odwoławczy bezpodstawnie stosuje wymóg dopełnienia terminu. W pozostałym zakresie skarga odnosi się do kwestii merytorycznych sprawy w przedmiocie nałożonych na skarżącą obowiązków przywrócenia nieruchomości do właściwego stanu technicznego ze szczególnym podkreśleniem kolaboracji funkcjonariuszy państwowych z przestępcami i braku podstaw do żądania od skarżącej odbudowania domu, który został uprzednio ograbiony i spalony.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie DWINB odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Z. nakazującej skarżącej oraz A. C. wykonać prace budowlane w celu zabezpieczenia budynku przy ul. G. w S. Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia jest m.in. przepis art. 58 k.p.a., zgodnie z którym przywrócenie terminu następuje na prośbę zainteresowanego, a przesłanką podjęcia takiego rozstrzygnięcia jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (§1). Ponadto, skuteczność prośby uzależniona jest od jej wniesienia w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz od jednoczesnego dopełnienia uchybionej czynności (§ 2). Z kolei zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy przyjął, że skarżąca co prawda uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, lecz nie dochowała terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę ocenę tę podziela. Istotnie bowiem wobec treści pouczenia ujętego w decyzji PINB, skarżąca mogła nie mieć świadomości, że dla zachowania 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania konieczne jest, by w trakcie jego biegu przesyłka zawierająca to odwołanie została przyjęta w polskiej placówce operatora pocztowego. Zauważyć bowiem należy, że skarżąca nadała przesyłkę z odwołaniem w niemieckiej placówce pocztowej podczas biegu terminu do wniesienia odwołania, który jednak upłynął zanim przesyłka została przyjęta w Polsce. Wobec powyższego w ocenie Sądu skarżąca zachowała staranność, jaką można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Niemniej, staranności tej zabrakło w zakresie dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Organ odwoławczy uznał, że skarżąca dowiedziała się o przyczynach uchybienia najpóźniej z dniem zapoznania się z treścią postanowienia DWINB stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (13 I 2018 r.). Z tym momentem skarżąca dowiedziała się o sposobie liczenia terminu do wniesienia odwołania w przypadku nadania pisma za granicą. Wiedza skarżącej w tym zakresie wywołała ustanie przyczyny uzasadniającej uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że przy obliczaniu 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należałoby dodatkowo uwzględniać ewentualne postępowanie sądowoadministracyjne, to skarżąca w dniu 3 VIII 2018 r. otrzymała wyrok tut. Sądu z 26 VII 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 173/18 oddalający skargę skarżącej na postanowienie DWINB stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania (okoliczność znana z urzędu – akta sprawy o sygn. II SA/Wr 173/18).

Tymczasem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero pismem z dnia 24 IX 2018 r. (k. 1 akt DWINB), które zostało przyjęte w Polsce – WER Warszawa – 28 IX 2018 r., a zatem z uchybieniem 7-dniowego terminu do złożenia takiego wniosku.

W ocenie Sądu rację ma zatem DWINB, twierdząc, że nie można uznać w przedmiotowej sprawie, iż skarżąca zachowała 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. DWINB dokonał prawidłowej oceny okoliczności sprawy i nie naruszył mającego w sprawie zastosowania art. 58 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu uchybień, co oznacza, że nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

W niniejszej sprawie zastosowanie znalazł art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym.