Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 624/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 , 4,  i art. 58 § 3, art. 3 par. 2 pkt 4, art. 53 par. 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Sp. z o.o. w D. na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K z dnia [...][...] w przedmiocie odmowy wykreślenia wpisów zastawów skarbowych z Rejestru Zastawów Skarbowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. Sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: Spółka) pismem z dnia

27 czerwca 2014 r. (uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r.) złożyła do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. wniosek o wykreślenie zastawów rejestrowych ustanowionych na ruchomościach należących do Spółki. Jednocześnie w piśmie tym wniosła o usunięcie naruszenia prawa polegającego na ustanowieniu zastawu skarbowego na majątku ruchomym Spółki.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. w piśmie z dnia

[...][...] odmówił wykreślenia z Rejestru Zastawów Skarbowych wpisów zastawów skarbowych dokonanych w dniu 29 sierpnia 2013 r. (numery tych wpisów zostały szczegółowo wymienione we wskazanym wyżej dokumencie). Pismo to Spółka otrzymała w dniu 4 września 2014 r.

Następnie w dniu 2 października 2014 r. (data nadania na poczcie) Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na "odmowę Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z 2 września 2014 r.

w sprawie wykreślenia zastawów rejestrowych znak sprawy [...]

W skardze wniosła o skontrolowanie prawidłowości czynności podjętej przez organ

w zakresie odmowy wykreślenia zastawów rejestrowych ustanowionych na pojazdach i środkach trwałych Spółki, przymuszenie organu do działania zgodnego

z prawem oraz zwrot kosztów postępowania. W treści skargi Spółka wskazała, że

w pismach z 27 czerwca 2014 r. i 18 sierpnia 2014 r. wystąpiła do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. o usunięcie naruszenia prawa, co uprawnia ją do wniesienia skargi do WSA w K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie – jak wynika z treści skargi – zaskarżeniu podlegała czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. polegająca na odmowie wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych. W związku z tym, że

z ww. czynności wynikają dla podatnika określone obowiązki lub prawa orzecznictwo i doktryna (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia

8 listopada 2006 r. I SA/Op 210/06, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 20 grudnia 2012 r. II FSK 889/11, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; Ordynacja podatkowa Komentarz, S.Babiarz [...] Warszawa 2013, s. 313) przyjmują możliwość zaskarżenia tej czynności do sądu administracyjnego na podstawie

art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "ustawa p.p.s.a."). O uprawnieniu tym Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. pouczył skarżącą w piśmie z dnia 2 września 2014 r.

Zgodnie z treścią art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżona czynność organu została uzewnętrzniona w piśmie z dnia 2 września 2014 r.

nr SW/723-1/14/WYK doręczonym Spółce w dniu 4 września 2014 r. Należy zatem uznać, że w tym dniu Spółka dowiedziała się o podjęciu zaskarżonej czynności. Oznacza to, że termin na złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczął bieg 5 września 2014 r. i upłynął w dniu 18 września 2014 r. Spółka

w terminie tym nie wniosła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Konsekwencją tego jest to, że termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie w ogóle się nie otworzył. Jak bowiem wskazuje art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Treść tego przepisu w związku

z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. oznacza, że wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej zaś sprawie strona skarżąca tego warunku nie spełniła i wniosła skargę bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa – pomimo prawidłowego w tym zakresie pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie.

Na marginesie można dodać, że pisma z 27 czerwca 2014 r. i 18 sierpnia 2014 r. nie mogły zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa odnoszące się do odmowy wykreślenia wpisu z rejestru zastawów (czynności podjętej w dniu 2 września 2014 r.). Pisma te zostały bowiem wystosowane do organu jeszcze przed dniem podjęcia skarżonej czynności. Uznanie natomiast, że skarga została wniesiona na czynność wpisu zastawów do rejestru oraz stwierdzenie, że pisma z 27 czerwca 2014 r. i 18 sierpnia 2014 r. dotyczą właśnie tej czynności, nie byłoby dopuszczalne, gdyż z treści skargi jasno wynika, że Spółka skarży odmowę Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. wyrażoną

w piśmie z [...][...].

Powyższe oznacza, że skarga w przedmiotowej sprawie nie jest dopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 i art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a, należało ją odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł w sentencji postanowienia.