Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3530/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Z. Niewiadomski Sędziowie NSA O. Wierzbicka Asesor WSA W. Zielińska - Baran (spr.) Protokolant K. Sikora po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. w G. i Stowarzyszenia P. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz Ogólnopolskiego T. 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania, a na rzecz Stowarzyszenia P. 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Burmistrz gminy W., po rozpatrzeniu wniosku Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., decyzją z dnia [...] kwietnia ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zabezpieczenia przeciwpowodziowego prawego brzegu [...] na odcinku Most [...] - Most [...], położonego w rejonie ulicy [...] w W.

Odwołanie od tej decyzji złożyło Ogólnopolskie T. w G., podnosząc zarzut naruszenia art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody (jedn. tekst, z 2001r. Dz. U. Nr 99, poz. 1079 ze zm.), albowiem przed wydaniem przedmiotowej decyzji nie uzyskano uzgodnienia z Wojewodą [...] w zakresie ochrony przyrody. Zwrócono nadto uwagę, że w pkt 5 tej decyzji z naruszeniem art. 89 kpa zobowiązano inwestora do przeprowadzenia rozprawy na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Powinność ta należy do organów administracji i nie może być przenoszona na stronę postępowania, w tym wypadku na inwestora.

Odwołanie złożyło też Stowarzyszenie P. w W., podnosząc zarzut nie uzgodnienia decyzji w Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, pomimo że inwestycja ma być realizowania w pośredniej strefie ochrony konserwatorskiej. Również, wbrew art. 36a ust.l ustawy z dnia 16 października 200lr. o ochronie przyrody oraz rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] nie uzyskano uzgodnienia od Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Podniesiono nadto zarzut pozbawienia czynnego udziału w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym przez Starostę Powiatu W. i Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zdaniem Stowarzyszenia planowana inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ponieważ narusza ustalenia podstawowe dla obszaru C — 1,4 ( obszar doliny [...]).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołań, utrzymało w mocy decyzję I instancji, uznając ,że zamierzenie inwestora jest zgodne z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego W. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady W. z dnia [...] września 1999r.Przytoczono treść art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art.36a uat. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 o ochronie przyrody, stwierdził, że przepis ten nie ma zastosowania w tej sprawie, ponieważ wniosek złożono w dniu 22 sierpnia 200 lr., a ww. przepis w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 stycznia 200lr. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085), nie mógł być stosowany do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy w dniu 1 października 2001r. Organ odwoławczy za nietrafne uznał pozostałe zarzuty Stowarzyszenia P. Wydanie przedmiotowej decyzji nie wymagało uzgodnienia w zakresie ochrony konserwatorskiej, albowiem planowana inwestycja pozostaje poza zasięgiem

strefy ochronnej konserwatora zabytków. Decyzja nie jest sprzeczna z planem

zagospodarowania przestrzennego, ponieważ w funkcjach preferowanych planem

wskazano utrzymanie i ochronę terenów biologicznie czynnych i terenów zieleni

miejskiej, a budowa zabezpieczeń przeciwpowodziowych ma służyć ochronie przed

zniszczeniem terenów przyległych do rzeki, w tym terenów biologicznie czynnych o zieleni miejskiej, terenu Parku [...] i Ogrodu [...]. Pominięcie zaś

Stowarzyszenia w postępowaniu opiniującym stanowi okoliczność, którą należy

podnosić w formie stosownego wniosku skierowanego do organu opiniującego.

W skardze na powyższą decyzję Ogólnopolskie T. stwierdziło ,że błędne jest stanowisko organu odwoławczego, że w dacie wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie nie obwiązywał nakaz uzgodnienia z Wojewodą [...] projektu decyzji o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, skoro przepis art. 36a ust.l ustawy o ochronie przyrody obowiązuje od dnia lutego 200lr.w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 grudnia 2000r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody ( Dz. U. z 200lr. Nr 3, poz. 21). Z dniem 1 października 200 lr. zmieniono brzmienie ww. przepisu, poprzez zniesienie obowiązku oporządzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji realizującej cel publiczny na obszarze parku krajobrazowego lub na_obszarze chronionego krajobrazu.

Natomiast Stowarzyszenie P. w skardze na powyższą decyzję podniosło zarzut naruszenia art. 106 § 2 kpa przez Burmistrza Gminy W., ponieważ uchybił obowiązkowi powiadomienia o zwróceniu się do Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Starosty o uzgodnienie przedmiotowej decyzji. W dalszej części skargi powtórzono zarzut niezgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego, przedstawiając szeroką argumentację na poparcie tego twierdzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargi wniosło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja i utrzymana nią decyzja pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i prawa procesowego.

Przede wszystkim trzeba zauważyć, że ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady W. z dnia [...] września 1992r. wynika, że teren na którym planowana jest budowa zabezpieczeń przeciwpowodziowych prawego brzegu [...] położony jest na obszarze C-1,4 -obszar dolny [...], który znajduje się w pośredniej strefie prawnej ochrony konserwatora zabytków oraz strefie chronionego krajobrazu. Niewątpliwie przytoczone ustalenia, wskazują na konieczność zaopiniowania tej inwestycji w zakresie ochrony konserwatorskiej oraz w zakresie ochrony przyrody. Trafnie zatem podniesiono w skardze, że organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie nie dopełniły obowiązku uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską zgodnie z wymogami art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz.139 ze zm.)

Zasadnym okazał się też zarzut skargi co do braku uzgodnienia przedmiotowej decyzji z wojewodą w zakresie ochrony przyrody. Wbrew temu, co twierdzi organ?: odwoławczy w dacie wszczęcia postępowania ( 22 sierpnia 2001 r.) obowiązywał przepis art. 36a ust.l ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody ( Dz. U. Nr 114, poz. 479, ostatnia zm. Dz. U. z 2001r., Nr 3, poz. 21), w myśl którego wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji realizującej cel publiczny na obszarze parku krajobrazowego lub obszarze chronionego krajobrazu wymagało uzgodnienia z właściwym wojewodą i sporządzenia oceny oddziaływania na środowisku. Trafnie podniesiono w skardze, że z dniem 1 października 200lr. na mocy art. 47 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony Środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 100, poz. 1085) zmieniono brzmienie wym. przepisu poprzez skreślenie obowiązku sporządzenia operatu. Skoro w niniejszej sprawie zamierzenie inwestycyjne jest inwestycją, o jakiej mowa w cyt. art. 36a ust.1, to rzeczą organów administracyjnych było dopełnić obowiązku wymaganego tym przepisem.

Zasadnym jest też podnieść, że w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w ogóle do zarzutu odwołania dotyczącego treści pkt 5 decyzji pierwszej instancji. Według art. 15 kpa organ odwoławczy obowiązany jest ponownie przeprowadzić postępowanie, rozważyć cały materiał dowodowy sprawy, mając przy tym na uwadze okoliczności podnoszone przez stronę w odwołaniu.

Dokonując oceny zarzutu skargi podniesionego przez Stowarzyszenie P. o niezgodności decyzji z planem zagospodarowania, Sąd stwierdził, że nie mógł odnieść zamierzonego skutku, albowiem nie można było dopatrzyć się aby inwestycja objęta wnioskiem inwestora była sprzeczna z ustaleniami tego planu. Ponadto Stowarzyszenie w skardze nie wykazało, iż ewentualne ograniczenia w zapewnieniu mu udziału w postępowaniu miały istotny wpływ na wydane w toku postępowania uzgodnieniowego postanowienia organów opiniujących projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja i

poprzedzająca ją decyzja pierwszej instancji zostały wydane z obrazą wskazanych

powyżej przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, w tym

art. 6, art. 7, art. 15, art. 77 § 1 i art. 106 kpa. .

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd na podstawie art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku W ponownym postępowaniu organy administracji przeprowadzą ponownie postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zagospodarowania terenu mając na względzie przedstawione powyżej uwagi.