Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 25/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1, art .259 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. K. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Rz 25/16 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. - postanawia - utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

G. K. (dalej: skarżący) 24 października 2016 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 26 października 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez jego podpisanie oraz wskazanie w poz. 4.1 urzędowego formularza PPF zakresu wnioskowanego prawa pomocy, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 października 2016 r. Termin do wykonania wezwania upływał z dniem 4 listopada 2016 r. W dniu 4 listopada 2016 r. (data nadania przesyłki na adres Sądu) skarżący przedłożył podpisany egzemplarz wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże w pozycji 4.1 formularza PPF nie wskazał zakresu wnioskowanego prawa pomocy.

W tej sytuacji referendarz sądowy stwierdził, że skarżący nie uzupełnił wszystkich braków swojego wniosku, o które prawidłowo został wezwany, dlatego też zarządzeniem z dnia 7 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Rz 25/16 wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem referendarza skarżący złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia domagając się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i zasądzenia kosztów postępowania.

Podkreślił, że w jego ocenie uzupełnił braki o które był wzywany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", m.in. od zarządzeń o pozostawieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W takiej sytuacji, tj. rozpatrując sprzeciw od takiego postanowienia, sąd - jak stanowi art. 260 § 1 p.p.s.a. - wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego, art. 260 § 2 p.p.s.a. stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 167a § 2-3 p.p.s.a., że sąd rozpoznający sprzeciw działa jako sąd pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy i wskazanie oraz sprecyzowanie zakresu prawa pomocy jakiego się domaga tj. uzupełnienia pozycji 4.1 formularza PPF. Stosownie bowiem do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać złożony na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. W przypadku osób fizycznych zastosowanie znajdzie formularz PPF, w wersji ustalonej przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz.1257, ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 256 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią tego formularza, w poz. 4.1 skarżący winien wskazać zakres wnioskowanego prawa pomocy, a w poz. 15 winien wniosek podpisać.

W dniu 7 listopada 2016 r. wpłynął do sądu podpisany przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, jednakże zakres prawa pomocy nie został sprecyzowany.

Sąd wyjaśnia, że w rubryce 4 urzędowego formularza PPF figuruje zapis: wnoszę o (wniosek może objąć po jednym żądaniu z rubryki 4.1 oraz 4.2). Zgodnie z zapisem rubryki 4.1 wnioskodawca może się domagać:

- zwolnienia od kosztów sądowych*

- częściowego zwolnienia od kosztów sądowych*.

Jak wynika z pouczenia znajdującego się w formularzu PPF, gdy w rubrykach występuje tekst oznaczony znakiem "* ", niepotrzebną treść należało skreślić.

Podkreślenia wymaga, że to skarżący domagając się przyznania prawa pomocy powinien z należytą starannością wypełnić formularz, tak aby z jego treści jednoznacznie wynikało o co wnioskuje.

W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykonał wezwania do sprecyzowanie zakresu prawa pomocy jakiego się domagał.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 259 § 1 w zw. z art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.