Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1440/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie zgody na zmniejszenie należnego podatku od towarów i usług o podatek od towarów i usług naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie G. W. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie zgody na zmniejszenie należnego podatku od towarów i usług o podatek od towarów i usług naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 12 października 2010r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca wezwanie została awizowana najpierw dniu 19 października 2010r., a następnie w dniu 27 października 2010r.

Skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

W świetle treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z racji niepodjęcia przez skarżącą skierowanej do niej przesyłki przypomnieć nadto należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 tego artykułu. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Skoro zatem przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 19 października 2010r. – to w konsekwencji dochowania przez placówkę pocztową rygorów wynikających z treści poszczególnych przepisów art. 73 p.p.s.a. – należało przyjąć fikcję doręczenia skarżącej wezwania wraz z upływem dnia 2 listopada 2010r. W konsekwencji zaś rozpoczynający w tym dniu swój bieg siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu upłynął w dniu 9 listopada 2010r.

Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.