Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 413/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 1 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. B. i H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 261/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. B. i H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 6 marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 listopada 2020 r. o sygn. I SA/Bd 261/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: "WSA") odrzucił skargę D. B. i H.B. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy, wydane w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Postanowienie jest dostępne – podobnie, jak inne cytowane w uzasadnieniu orzeczenia – na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

WSA zaskarżonym postanowieniem, powołując się na art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Wyjaśnił, że termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 30 października 2020 r. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania, nie uiścili jednak należnego wpisu sądowego od skargi, natomiast złożyli kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zdaniem WSA, ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie zwolniło Skarżących od obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i w konsekwencji - nie mogło uchronić ich przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie WSA, w którym sformułowali wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Zarzucili mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 245 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przez nierozpoznanie złożonego wniosku dotyczącego prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości; naruszenie przepisów art. 257 p.p.s.a., przez nierozpoznanie i nieuwzględnienie wniosku dotyczącego pomocy prawnej, mimo że braki formalne wniosku zostały uzupełnione a Skarżący złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów na urzędowym formularzu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Artykuł 230 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarżącym w sprawie nie zostało przyznane prawo pomocy, a ich wnioski o jego przyznanie zostały zarządzeniami referendarza sądowego z 31 lipca 2020 r. pozostawione bez rozpoznania. Na skutek wniesionych sprzeciwów, WSA postanowieniami z 25 września 2020 r. utrzymał w mocy zarządzenia referendarza sądowego.

W konsekwencji prawidłowo, po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy, ponownie 29 października 2020 r. wezwano Skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 czerwca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem WSA prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Powołany przepis wskazuje, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I WSA wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie jej odrzuceniem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez znaczenia dla kontrolowanego rozstrzygnięcia jest wystąpienie przez Skarżących z kolejnym wnioskiem o zwolnienie z powinności zapłaty wpisu od skargi. Skarżący nie mogą uchronić się przed konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu przez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie ma wpływu na toczące się postępowanie (zob. np. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10; z 11 kwietnia2013 r., I OSK 536/13; z dnia 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13, publ. CBOSA).

Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.