Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1384/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 listopada 2014 r. K. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi.

W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody przez wykonanie części zaskarżonej decyzji, jak i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca stwierdziła, że konieczność zwrotu kwoty 8.552,64 zł odbije się negatywnie na prowadzonej przez nią działalności oświatowej powodując zahamowanie rozwoju prowadzonej placówki i ograniczenie różnorodnego pakietu zajęć dla dzieci oferowanego przez firmę strony, a także możliwą likwidację miejsc pracy w prowadzonej placówce, co z kolei wpłynie negatywnie na podatników miasta i rynek pracy w R.. Skarżąca wskazała również, że nie prowadzi żadnej innej działalności, która pozwoliłaby bez uszczerbku dla niej samej oraz rodziny zwrócić jednorazowo wskazaną kwotę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).

Podkreślić wypada, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji w żadnym razie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Nie będzie również możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, co byłoby wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej. Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

W analizowanej sprawie skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała na fakt, iż nie jest w stanie uiścić kwoty 8.552,64. zł bez uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej oraz stwierdziła, iż uregulowanie tej kwoty odbije się negatywnie na prowadzonej przez nią placówce oświatowej, w szczególności poprzez zmniejszenie pakietu oferowanych zajęć, a także możliwości likwidacji miejsc pracy, co wpłynie negatywnie na rynek pracy w R..

W ocenie Sądu poza wyrażeniem subiektywnej obawy zaistnienia uszczerbku dla płynności finansowej firmy skarżącej oraz hipotetycznego założenia konieczności zmniejszenia zatrudnienia, czy pakietu oferowanych zajęć, skarżąca nie wykazała okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie potwierdzają tego, zdaniem Sądu, twierdzenia skarżącej zawarte w uzasadnieniu wniosku ( nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami źródłowymi), a na tej podstawie nie sposób uznać ponad wszelką wątpliwość, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem sprawy przez Sąd mógłby spowodować skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wniosku skarżącej nie zostały załączone żadne dokumenty obrazujące rzeczywistą kondycję finansową skarżącej, prowadzonej przez nią firmy, ani też stan majątku strony.

Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd nie jest zobowiązany z urzędu ustalać, czy wynikająca z decyzji kwota jest wartością, której utrata stanowi dla skarżącej znaczną szkodę. Również dokumenty znajdujące się w aktach zgromadzonych przez Sąd I instancji nie pozwalają na dokonanie takich ustaleń. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się wnioskodawczyni, należy uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Ich brak nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń skarżącej w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

AKE.