Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 465/98
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2000-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 21
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Sąd administracyjny nie orzeka w oparciu o zasady słuszności czy współżycia społecznego, o ile nie zawiera ich treść konkretnej normy prawa materialnego.

TEZY

Sąd administracyjny nie orzeka w oparciu o zasady słuszności czy współżycia społecznego, o ile nie zawiera ich treść konkretnej normy prawa materialnego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Marioli i Karola B. na decyzję Wojewody G. z dnia 2 lutego 1998 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Mariola i Karol B. wnieśli skargę na decyzję Wojewody G. z dnia 2 lutego 1998 r. (...), utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia 6 sierpnia 1997 r., (...) wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 104 Kpa, nakazującą skarżącym rozbiórkę samowolnie wybudowanego pawilonu handlowego w Ch. przy ul. K. na działce nr 136/1.

Organ ustalił, że skarżący po wydaniu w dniu 6 września 1995 r. decyzji Burmistrza Miasta W. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie tymczasowego obiektu handlowego, obiekt ten wybudowali bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W tej sytuacji właściwy organ miał obowiązek orzec rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego w oparciu o przepis art. 48 prawa budowlanego.

W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji powołując się na nieznajomość przepisów oraz trudną sytuację na rynku pracy /wskazując, że przedmiotowy obiekt pozwala na utrzyma- nie rodziny/ oraz straty materialne związane z rozbiórką.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Sąd administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przede wszystkim należy wyjaśnić skarżącym, że Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości badając legalność wydanych przez organy administracji publicznej decyzji, tj. kontrolując czy organy w toku postępowania administracyjnego przestrzegały przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz czy właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd może uchylić zaskarżoną decyzję lub stwierdzić jej nieważność.

Sąd administracyjny nie orzeka w oparciu o zasady słuszności czy współżycia społecznego, o ile nie zawiera ich treść konkretnej normy prawa materialnego.

Zatem zarzuty skarżących dotyczące ich trudnej sytuacji życiowej możliwości zatrudnienia, zarobkowania i utrzymania rodziny, a także poniesienie kosztów związanych z rozbiórką, nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.

Także kwestia nieznajomości przepisów prawa nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, gdyż skarżący w decyzji Burmistrza Miasta W. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostali właściwie pouczeni o dalszym toku procesu budowlanego.

Wskazano im "krok po kroku" jakich czynności powinni dokonać na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę.

Pouczano skarżących, że roboty budowlane przy realizacji przedmiotowej inwestycji mogą być rozpoczęte dopiero po uprawomocnieniu się decyzji o pozwoleniu na budowę, którą należy uzyskać od Burmistrza Miasta W., przy czym wskazano szczegółowo jakie czynności należy wykonać i jakie przedłożyć dokumenty.

Skarżący zlekceważyli te pouczenia i samowolnie, bez uzyskania pozwolenia na budowę obiekt wybudowali.

W takim przypadku przepis art. 48 prawa budowlanego obligatoryjnie przewiduje wydanie przez właściwy organ decyzji nakazujące rozbiórkę, bez możliwości zalegalizowania samowoli budowlanej.

Zgodność tego niezwykle restrykcyjnego przepisu - art. 48 prawa budowlanego - z przepisami Konstytucji RP potwierdził Trybunał Konstytucyjny.

Mając na uwadze wyżej wskazane względy Sąd administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ oddalił skargę.