Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 504/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kosztów egzekucyjnych i obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 marca 2021 r. Burmistrz Miasta B. (dalej: "strona skarżąca") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: "organu administracji") wyszczególnione w sentencji niniejszego orzeczenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2021 r. stronę skarżącą wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej dodatkowego odpisu celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Na wykonanie wezwania zakreślono termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi.

Doręczenie odnośnego wezwania nastąpiło do rąk upoważnionego pracownika strony skarżącej w dniu 7 maja 2021 r. Odpis skargi, o który wzywano, nie został jednak nadesłany. W dniu 30 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca nadała natomiast w placówce pocztowej oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

Na podstawie art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Ponieważ do skargi w niniejszej sprawie nie dołączono wystarczającej liczby jej odpisów dla potrzeb doręczenia wszystkim pozostałym stronom postępowania, tj. zarówno organowi administracji, jak i uczestnikowi postępowania – A S.A. w B.– zasadnym było wezwanie do usunięcia przedmiotowego braku przez stronę skarżącą, co w niniejszej sprawie uczyniono w sposób prawidłowy.

Stwierdzone uchybienie formalne nie zostało jednak przez stronę skarżącą konwalidowane w terminie siedmiodniowym, wobec czego należy stwierdzić, iż skarga obarczona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.

Taki stan rzeczy stoi jednocześnie na przeszkodzie ewentualnemu umorzeniu postępowania w związku ze złożeniem przez stronę skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi. Tego ostatniego nie można bowiem uznać za skuteczne w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż do skutecznego cofnięcia środka prawnego niezbędne jest jego uprzednie skuteczne wniesienie, o czym nie może być mowy w sytuacji wystąpienia uchybień wykluczających nadanie takiemu środkowi merytorycznego biegu. W konsekwencji właściwym w niniejszym przypadku rozstrzygnięciem jest postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zaś o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając na względzie powyższe okoliczności, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji, tj. o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie.