Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1066/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 roku przy udziale --- sprawy ze skargi J. W. i A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia J. W. oraz A. W., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w zakresie dotyczącym nałożenia grzywny w celu przymuszenia na A. W. (pkt 1) oraz uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym nałożenia grzywny w celu przymuszenia na J. W. i umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wystawionego w dniu [...] tytułu wykonawczego Nr [...], celem wyegzekwowania postanowień zawartej w dniu 28 kwietnia 2009 r. ugody administracyjnej, zatwierdzonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] (pkt 2).

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie WINB przywołał brzmienie art. 29 § 1, art. 15 § 1, art. 122 § 2, art. 121 § 2 i 4, art. 7 § 2 i 3 u.p.e.a., wywodząc, że wierzyciel - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., wobec nieskuteczności doręczonego A. W. oraz J. W. w dniu 14 czerwca 2012 r. upomnienia, wszczął postępowanie egzekucyjne wystawiając w dniu [...] tytuł wykonawczy Nr [...] i Nr [...] sporządzony zgodnie z dyspozycją art. 27 u.p.e.a., zaopatrzony w klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, którego odpis został doręczony A. W. w dniu 23 sierpnia 2012 r., z kolei J. W. w dniu 24 sierpnia 2012 r.

W ocenie WINB postanowienie organu I instancji zawiera wszystkie elementy określone w art. 122 § 2 u.p.e.a. Środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia nie jest karą, lecz formą nacisku mającą na celu skłonienie zobowiązanego poprzez dolegliwość finansową do określonego zachowania się. WINB zauważył, że organ egzekucyjny stosując środek egzekucyjny, jakim jest grzywna w celu przymuszenia, winien ustalić ją w takiej wysokości, która zdyscyplinuje zobowiązanych do wykonania określonego obowiązku niepieniężnego, a więc do zakończenia postępowania egzekucyjnego bez konieczności stosowania kolejnych środków egzekucyjnych. Ustawodawca wprowadził tylko górne granice grzywien w celu przymuszenia, pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobodę ustalania ich wysokości w konkretnym przypadku. Nie jest to uznanie dowolne, ponieważ organ ustalając wysokość grzywny w celu przymuszenia nie może przekroczyć granic wyznaczonych przez zasady ogólne postępowania egzekucyjnego w administracji, a w szczególności zasady racjonalnego działania (art. 7 § 2 u.p.e.a.) i zasady niezbędności (art. 7 § 3 u.p.e.a.). Wynika z nich obowiązek organu zastosowania wobec zobowiązanego takiej dolegliwości, która jest niezbędna do realizacji ciążącego nań obowiązku i zaprzestania stosowania tej dolegliwości w momencie, gdy obowiązek ten zostanie spełniony.

W rozpatrywanej sprawie, organ egzekucyjny uznał, iż kwota 9 000,00 złotych winna skutecznie przymusić zobowiązanych do wykonania obowiązków wynikających z zatwierdzonej postanowieniem z dnia [...], nr [...], znak: [...], ugody.

Zatwierdzona ugoda wywiera skutki tożsame z decyzją wydaną w toku postępowania administracyjnego, a więc zastępuje ona to rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie (art. 121 K.p.a.). Wykonanie ugody oznacza zarówno wykonanie dobrowolne, jak i przymusowe na drodze postępowania egzekucyjnego w administracji. A zatem, uchylanie się przez stronę zobowiązaną od wykonania postanowień zatwierdzonej przez organ administracji publicznej ugody, jak również niezrealizowanie wszystkich jej postanowień, może stanowić podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji.

Jakkolwiek tutejszy organ aprobuje zasadność wszczęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. postępowania egzekucyjnego, z uwagi na niewykonanie wszystkich obowiązków wynikających z zatwierdzonej ugody, to jednak organ egzekucyjny w sposób nieprawidłowy określił podmiot zobowiązany do uiszczenia grzywny w celu przymuszenia. J. W. - małżonek A. W., który jest jednocześnie współwłaścicielem nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 18 - nie brał udziału w przeprowadzonej w dniu 28 kwietnia 2009 r. rozprawie administracyjnej, w toku której zawarto przedmiotową ugodę, a więc tym samym nie może być podmiotem zobowiązanym do wykonania obowiązków z niej wynikających. Ponieważ PINB w Ł. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec podmiotu niebędącego zobowiązanym, zdaniem WINB postępowanie w tym przedmiocie należało uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. Uwzględniając powyższe [...]WINB skorzystał z kompetencji merytoryczno-kasatoryjnych przewidzianych w art. 138 § 1 pkt 2 i orzekł jak w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. W. i J. W. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie adwokata zakwestionowali postanowienie WINB w zakresie dotyczącym nałożenia grzywny w celu przymuszenia na A. W., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 33 § 1 pkt 1 i 5 u.p.e.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 138 § 1 K.p.a.; art. 7 § 3 u.p.e.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 138 § 1 K.p.a.; art. 121 § 2 w zw. z art. 7 § 2 i 3 u.p.e.a. Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia [...]WINB w części utrzymującej w mocy postanowienie PINB w Ł. z dnia [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżących wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniesionej przez skarżących na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zatwierdzające ugodę zawartą w dniu 28 kwietnia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W świetle powyższego unormowania zasadny jest wniosek, że Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ponieważ przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie ze skargi A. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia PINB w Ł. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu 28 kwietnia 2009 r. pomiędzy A. W. - współwłaścicielką nieruchomości przy ul. A 18 w Ł., a Z. C. i B. C. – współwłaścicielami nieruchomości przy ul. A 16 w Ł., dotyczącą prawidłowości wykonania przewodów kominowych we wspólnej ścianie pomiędzy budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie szeregowej, zlokalizowanymi na nieruchomościach przy ul. A 16 i 18 w Ł. Wspomniana sprawa została zarejestrowana przez WSA w Warszawie za sygn. akt VII SA/Wa [...] i obecnie oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.

W ocenie sądu podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w tym wydania kwestionowanego w niniejszym postępowaniu postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] jest funkcjonowanie w obrocie prawnym postanowienia PINB w Ł. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającego wspomnianą wyżej ugodę. Tym samym rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. VII SA/Wa [...] będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia sądu w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na względzie sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

LS