Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 389/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Warszawa, dnia 15 lipca 2011 r. Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. o Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy E. S. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2010 r. o nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 332 zł miesięcznie oraz dodatkowo uzyskuje około 200 zł miesięcznie z dokonywanej sprzedaży mleka. Równocześnie oświadczył, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, poza drewnianym domem z 1908 r. o powierzchni 60 m2 oraz nieruchomością rolną o powierzchni 24 ha (są to grunty klasy V i VI). Skarżący wskazuje na trudności w uprawie posiadanej nieruchomości rolnej. Ponadto Komisja Lekarska KRUS w Z. uznała skarżącego za czasowo niezdolnego do pracy z powodu wady serca, fakt ten zmusił skarżącego do ograniczenia produkcji rolnej. Skarżący oświadczył ponadto, iż są przeciwko niemu prowadzone dwa postępowania egzekucyjne.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Podnieść należy, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (co, stosownie do art. 245 §2 p.p.s.a., obejmuje zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w tym kontekście ocena sytuacji materialnej i życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których skarżący byłby zobowiązany składa się wpis od skargi w wysokości 110 zł oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.

Z oświadczeń skarżącego złożonych na druku PPF wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 332 zł miesięcznie oraz kwoty 200 zł z tytułu dokonywanej sprzedaży mleka. Skarżący posiada drewniany dom o powierzchni 60 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 24 ha. Produkcja rolna jednak z uwagi na zły stan zdrowia skarżącego została ograniczona. Skarżący nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku.

Wskazane wyżej okoliczności potwierdzają, iż sytuacja materialna skarżącego uniemożliwia mu wygenerowanie środków wystarczających na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy.

Z powyższych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione .

Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a.