Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 716/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1, art. 46, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 299 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi firma A w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego oraz odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do kwietnia 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarga z 26 lipca 2019 r., w której jako stronę skarżącą wskazano firma A w N. została podpisana przez radcę prawne A. W.. W związku z tym, że do skargi nie załączono pełnomocnictwa, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 sierpnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem uznania, że strona skarżąca działa bez pełnomocnika. Powyższe pismo doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 października 2019 r. (k. [...] akt sąd.). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 8 października 2019 r. Powyższy brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Wobec niewykonania przez pełnomocnika powyższego wezwania Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z 25 lutego 2020 r. wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do jej reprezentowania, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wezwał skarżącą do wykazania, że osoba która podpisała skargę jest uprawniona do jej reprezentowania. Przesyłkę zawierającą wezwanie Sąd skierował na adres siedziby skarżącej na C. . Przesyłka została zwrócona do Sądu z adnotacją c. operatora pocztowego o przyczynie niedoręczenia: "unknown". Przesyłka została zwrócona do Sądu co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta (k. [...] akt sąd.). Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 14 lipca 2020 r. Do dnia rozpatrywania sprawy powyższe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 P.p.s.a., według którego do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w art. 37 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieuzupełnienie zaś w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe zaniedbania. Z uwagi na fakt, że w rozpoznawanej sprawie działający za stronę pełnomocnik nie wykazał się stosownym umocowaniem do działania w sprawie, umożliwiono stronie skarżącej konwalidowanie czynności dokonanych przez pełnomocnika poprzez podpisanie złożonej skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej odpisu. Jednakże kierowane do strony w tym przedmiocie wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Oceniając skuteczność doręczenia skarżącej, mającej siedzibę w N. (C. ), wezwania do usunięcia braków formalnych skargi Sąd przyjął, że w sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 299 § 1 P.p.s.a., według którego stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Przesyłkę właśnie tego rodzaju na podstawie międzynarodowych procedur pocztowych Poczta Polska przekazała operatorowi pocztowemu państwa, w celu jego doręczenia na adres siedziby skarżącej na C. . Skuteczne doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 14 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W świetle art. 70 § 1 i § 2 P.p.s.a., regułą jest że strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać Sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.