Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 348/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 179, art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 2, par. 14 ust. 2 pkt  1, par. 14 ust. 2 pkt 2, par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać radcy prawnemu A. Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Z. K., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Op 348/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na skutek wniesionej przez Z. K. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 stycznia 2013 r., nr [...], m.in. uchylił zaskarżoną decyzję oraz określił, że decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości.

Postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 100/14, Naczelny Sąd Administracyjny ustanowił Z. K. radcę prawnego z urzędu, a na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie, na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny A. Z.

Wyznaczony pełnomocnik z urzędu złożył pismem procesowym z dnia 20 sierpnia 2015 r., odpowiedź na skargę kasacyjną wniesioną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, w której zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, odbytej w dniu 9 września 2015 r. (k-116 akt sądowych) wynika także, że pełnomocnik brak udział w tym posiedzeniu Sądu oraz powtórzył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W wyroku z dnia 9 września 2015 r., oddalającym skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że kompetencję do przyznania wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną udzieloną przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, posiada właściwy wojewódzki sąd administracyjny.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.), określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W myśl § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. W przypadku postępowania przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis § 14, różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Wskazać też należy, że w myśl § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia.

Mając na względzie przywołane regulacje, orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za reprezentowanie strony przed Sądem drugiej instancji, w wysokości 240 zł na zasadzie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a ) ww. rozporządzenia, zgodnie z którym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, stawki minimalne wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie to, wobec treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższył o stawkę podatku od towarów i usług, która wynosi w omawianym przypadku 55,20 zł.

Wyjaśnić należy, że przywołane rozporządzenie nie wskazuje w bezpośredni sposób, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną radcy prawnemu należy się jakiekolwiek wynagrodzenie, jednakże w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną jest nazwanym pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej, sporządzonym na zasadzie art. 179 P.p.s.a. Stanowi ono swoistą przeciwwagę dla wniesionej skargi kasacyjnej, a jego profesjonalne uzasadnienie może stanowić istotny argument przeciwko wywodom skargi kasacyjnej i w konsekwencji przyczynić się do jej oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zdaniem NSA, nie ma w związku z tym żadnych uzasadnionych powodów, aby wynagrodzenia za dokonanie czynności sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną nie uznać za niezbędny koszt postępowania kasacyjnego. A skoro rozporządzenie wykonawcze nie zawiera wszystkich czynności procesowych, dających podstawę do przyznania wynagrodzenia ustanowionemu pełnomocnikowi, to należy przyznać wynagrodzenie na podstawie stawki opłat przewidzianej w rozporządzeniu dla czynności o najbardziej zbliżonym rodzaju. Swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (sygn. akt II FPS 4/12, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie ustanowiony w ramach postępowania kasacyjnego radca prawny, sporządził i wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną organu, a ponadto zapewnił stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego, należy przyznać za te czynności opłatę w wysokości 240 zł, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), gdyż kwota ta odpowiada 100% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Radca prawny A. Z. nie prowadziła bowiem sprawy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a zatem stawka 100% jest właściwa.

W tym stanie sprawy, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w podanej wyżej wysokości, co też referendarz orzekł, jak w sentencji, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.