Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 364/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada W. K. złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Do wniosku dołączył zaświadczenie z tego samego dnia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., z którego wynikało, że ostatni zasiłek pielęgnacyjny wypłacono mu za sierpień 2005 roku.

Decyzją z "[...]" Prezydent Miasta przyznał W. K. wnioskowane świadczenie począwszy od miesiąca listopada 2005 r., tj. od miesiąca złożenia wniosku.

Od tej decyzji W. K. wniósł odwołanie podnosząc, że jego zdaniem zasiłek pielęgnacyjny powinien być mu przyznany od września 2005 roku.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia podało, że: począwszy od 1 września 2005 roku świadczenia rodzinne (do których zalicza się także zasiłek pielęgnacyjny-art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o świadczeniach rodzinnych-Dz. U. nr 228 póz. 2255) przyznaje i wypłaca właściwy organ (art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 3 pkt 11 tej ustawy organem właściwym w sprawie świadczeń rodzinnych jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Tak więc obecnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do wypłacania zasiłków pielęgnacyjnych. W przypadku zmiany podmiotu realizującego świadczenia rodzinne obowiązek poinformowania o tym fakcie osoby otrzymującej świadczenie spoczywa na podmiocie realizującym je dotychczas. Obowiązek ten dotyczy też podmiotów realizujących zasiłki pielęgnacyjne (art. 50 ust. 1 ustawy). Zdaniem Kolegium owo powiadomienie powinno być przesłane do strony niezwłocznie po tym, jak podmiot poprzednio realizujący świadczenie przestał być właściwy do jego wypłaty. W niniejszej sprawie ZUS Oddział w O. dopiero 22 listopada 2005 r. wydał stosowne zaświadczenie. Jednak w ocenie Kolegium uchybienie to nie może jednak przesądzać o tym, że przyznanie zasiłku od miesiąca września byłoby prawidłowe. Bowiem zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 ustawy zasiłek ten można przyznać osobie uprawnionej dopiero od miesiąca, w którym został złożony wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Od tej zasady ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków. A zatem nawet w przypadku zmiany podmiotu realizującego wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego, zainteresowany jest zobowiązany do złożenia stosownego wniosku, a świadczenie to zostanie przyznane wyłącznie od miesiąca złożenia podania.

W. K. wniósł skargę na powyższą decyzję żądając jej uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy w celu wypłacenia mu zasiłku pielęgnacyjnego za wrzesień i październik 2005 roku. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że nie jest prawdą, że jedyny wniosek w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego złożył 22 listopada 2005 roku. Otóż 29 lipca 2005 roku będąc w Urzędzie Miasta przedstawił wyrok Sądu i dwa orzeczenia o stwierdzeniu stopnia niepełnosprawności swoich dzieci. Po zapoznaniu się z tymi dokumentami pracownik Urzędu Miasta wydał mu odpowiedni druk, na którym zaznaczył, jakie dokumenty należy złożyć, aby nadal wypłacano mu świadczenia począwszy od 1 września 2005 r. Tego dnia, jak twierdzi skarżący, złożył w Urzędzie Miasta odpowiednie dokumenty zgodnie z informacją zamieszczoną na druku, celem dalszego przyznania mu świadczeń. Był wówczas przekonany o tym, że świadczenia dotyczące jego osoby, tj. "zasiłek sierocy" oraz pielęgnacyjny, będą nadal wypłacane mu przez ZUS wraz z rentą rodzinną Skarżący uważa, że wówczas udzielono mu błędnej informacji, bowiem już 29 lipca 2005 r. powinien złożyć również wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego dotyczącego jego osoby. Zatem w jego ocenie Urząd Miasta ponosi winę za utratę zasiłku za dwa miesiące.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga nie jest zasadna.

W sprawie bezspornym jest, że skarżący posiada uprawnienie do otrzymywania zasiłku pielęgnacyjnego. Kwestią sporną jest jedynie to, czy skarżący powinien otrzymać zasiłek pielęgnacyjny za wrzesień i październik 2005 r, a więc za okres przed złożeniem wniosku. Na wstępie należy przypomnieć, że cały problem powstał przy zmianie podmiotu realizującego zasiłek pielęgnacyjny w związku z nowym uregulowaniem ustawowym. Skarżący dotychczas otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny z ZUS-u, a od 1 września 2005 roku właściwym do realizacji zasiłku dla skarżącego jest Prezydent Miasta. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w przypadku zmiany podmiotu realizującego świadczenia rodzinne obowiązek poinformowania o tym fakcie osoby otrzymującej świadczenie spoczywa na podmiocie dotychczas je realizującym. Obowiązek ten dotyczy w szczególności podmiotów realizujących zasiłki pielęgnacyjne przed wejściem w życie nowych uregulowań ustawowych, dotyczących właściwości podmiotów realizujących te zasiłki. Zdaniem skarżącego ZUS nie wywiązał się ze swoich obowiązków i nie poinformował go o zmianie podmiotu realizującego zasiłek. Nawet przy założeniu, że jest to prawda, fakt ten nie może wpłynąć na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do świadczeń rodzinnych (w tym zasiłku pielęgnacyjnego) ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Jak to słusznie i szczegółowo podało Kolegium, skarżący składając wniosek o przyznanie mu zasiłku 22 listopada 2005 r. przesądził, że świadczenie to przyznane zostało od 1 listopada 2005 r. Wobec powziętych wątpliwości co do tego, czy skarżący składał przed 22 listopada 2005 roku wniosek do organu l instancji o ustalenie dla siebie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, Kolegium wystąpiło do W. K. i organu l instancji ze stosownym zapytaniem. Wobec uzyskania informacji, zarówno od organu jak i skarżącego, iż wniosek złożony 22 listopada 2005 roku był jedynym wnioskiem jaki został złożony w tym przedmiocie, organ odwoławczy nie miał możliwości uwzględnić odwołania. Na poparcie powyższej okoliczności wskazać należy, iż w załączniku do skargi znajduje się pokwitowanie z którego wynika, iż 29 lipca 2005 roku złożony został jedynie wniosek o zasiłek rodzinny i zasiłek pielęgnacyjny na dzieci skarżącego. Wywody skarżącego o winie organu l instancji w błędnym pouczeniu skarżącego, w wyniku czego nie złożył wniosku o przyznanie zasiłku, nie są poparte żadnymi dowodami. Dlatego nie sposób przyjąć, że skarżący już 29 lipca 2005 roku złożył wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego także dla siebie, skoro wspomniane wyżej pokwitowanie dotyczy jedynie wniosku o świadczenia na dzieci.

W tych okolicznościach zasadnie organy administracji przyznały skarżącemu zasiłek od 1 listopada 2005 roku. Jeżeli skarżący uważa, że nie został poinformowany w odpowiednim czasie o konieczności złożenia wniosku do Prezydenta Miasta o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego, to o odszkodowanie związane z jego utratą za miesiące wrzesień i październik może wystąpić z powództwem cywilnym do sądu powszechnego przeciwko organowi zobowiązanemu do udzielenia skarżącemu informacji, a był nim zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych- ZUS.

Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdził w zaskarżonej decyzji jakiegokolwiek naruszenia prawa, które kwalifikowałyby ją do uchylenia. Wobec czego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.