Wyrok NSA, sygn. akt II SA 462/92
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1992-09-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 604  Działalność gospodarcza, w tym z udziałem  podmiotów zagranicznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 18
journal: Dz.U. 1988 nr 41 poz. 324
law: Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej.
Teza: W razie uchybienia 14-dniowemu terminowi do zawiadomienia o zaprzestaniu działalności gospodarczej /art. 18 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej - Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ terminem zakończenia tej działalności określonym w decyzji administracyjnej o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej jest data początkowa 14-dniowego okresu poprzedzającego zgłoszenie.

TEZY

W razie uchybienia 14-dniowemu terminowi do zawiadomienia o zaprzestaniu działalności gospodarczej /art. 18 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej - Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ terminem zakończenia tej działalności określonym w decyzji administracyjnej o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej jest data początkowa 14-dniowego okresu poprzedzającego zgłoszenie.


UZASADNIENIE

Marek J. uzyskał zaświadczenie Prezydenta Miasta z 22 listopada 1990 r. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej - mała gastronomia, podjętej w dniu 12 listopada 1990 r. Pismem, złożonym w Urzędzie Miasta dnia 20 listopada 1991 r., wystąpił o wykreślenie wpisu działalności gospodarczej z ewidencji z dniem 1 marca 1991 r. Do wniosku dołączył pismo PKP z dnia 30 stycznia 1991 r. stwierdzające, że z dniem 1 lutego 1991 r. została mu wypowiedziana umowa z dnia 15 listopada 1990 r. Dzierżawiony zaś teren powinien opuścić do dnia 28 lutego 1991 r.

Organ ewidencyjny powołując przepisy art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej wydał decyzję z dnia 5 grudnia 1991 r. - o wykreśleniu z ewidencji wpisu działalności gospodarczej z dniem 20 listopada 1991 r. zaznaczając, że w tym dniu wymieniony złożył zaświadczenie o likwidacji działalności gospodarczej.

Decyzję tę Marek J. zaskarżył odwołaniem, domagając się wykreślenia z ewidencji działalności z dniem 1 marca 1991 r., gdyż od tego czasu nie prowadzi działalności gospodarczej. Okoliczności tej nie zgłosił w ciągu 14 dni od jej powstania, gdyż zabiegał o przywrócenie dzierżawy terenu, czego jednak nie załatwiono mu pozytywnie.

Wojewoda decyzją z 22 stycznia 1992 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W motywach swej decyzji zaznaczył, że - stosownie do art. 18 powołanej ustawy, organ ewidencyjny wykreśla z ewidencji działalność gospodarczą z dniem zgłoszenia zaprzestania jej prowadzenia. Organ ten nie prowadzi postępowania wyjaśniającego celem ustalenia "od kiedy podmiot gospodarczy zaprzestał funkcjonowania". Za taki moment przyjmuje się zatem datę zgłoszenia. Odmienne rozstrzygnięcie mogłoby wywołać negatywne skutki, np. z uwagi na przepisy podatkowe.

Marek J. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się przyjęcia dnia 1 marca 1991 r., jako daty zaprzestania działalności gospodarczej, a nie zgłoszenia wykreślenia z ewidencji wpisu. Podał, że może przedłożyć pismo dyrekcji PKP stwierdzające, że po dniu 1 marca 1991 r. nie prowadził działalności gospodarczej. Nadmienił również, że jego działalność nie była opodatkowana.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji zaznaczając, że - stosownie do art. 18 ustawy o działalności gospodarczej - skarżący miał obowiązek zgłosić zmiany w stanie faktycznym prowadzonej działalności gospodarczej w ciągu 14 dni od ich powstania, czego nie uczynił.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący domagał się wykreślenia z ewidencji wpisu działalności gospodarczej ze skutkiem na dzień 1 marca 1991 r., natomiast organy ewidencyjne dokonały wykreślenia z dniem powiadomienia o zaprzestaniu działalności, tj. dnia 20 listopada 1991 r.

Problem ten reguluje przepis art. 18 powołanej ustawy o działalności gospodarczej. Wynika z niego, że podmiot gospodarczy jest obowiązany zgłosić organowi ewidencyjnemu w ciągu 14 dni zmiany stanu faktycznego i prawnego, przy czym - stosownie do art. 19 ust. 3 ustawy - wykreślenie następuje w drodze decyzji administracyjnej oraz w terminie określonym w tej decyzji.

Z powyższego wynika, że data zgłoszenia nie wchodzi w rachubę jako termin zaprzestania działalności. Przy zachowaniu opisanego wyżej terminu 14-dniowego wykreślenie będzie odpowiadało dacie zaistniałych zmian w stanie faktycznym i prawnym. Taki termin powinna określać decyzja o wykreśleniu działalności gospodarczej z ewidencji. W razie zaś uchybienia powyższemu terminowi jako datę zaprzestania działalności, należy przyjąć początek okresu /14 dni/ poprzedzającego zgłoszenie.

Jak to trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji, organ ewidencyjny nie prowadzi postępowania w przedmiocie istnienia lub zaprzestania przez podmioty gospodarcze działalności. Wykreślenie z ewidencji wpisu następuje na skutek powiadomienia podmiotu o zaprzestaniu działalności gospodarczej, orzeczenia sądu lub z urzędu przez organ ewidencyjny w trybie wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji /art. 19 ust. 1 i 2 ustawy/. Z tych też względów żądanie Marka J. dotyczące wykreślenia jego działalności gospodarczej z ewidencji z dniem 1 marca 1991 r., nie mogło być załatwione pozytywnie.

Decyzję tę uchylono natomiast dlatego, że za podstawę ustalenia daty zaprzestania działalności gospodarczej przyjęto datę powiadomienia o tym, co nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy. W opisanej sytuacji data zaprzestania działalności gospodarczej powinna więc odpowiadać początkowi terminu /14 dni/ poprzedzającego zgłoszenie. Przedmiotowa sprawa wymaga zatem ponownego rozpatrzenia w trybie odwoławczym.