Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1003/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 marca 2018 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. 1. oddala skargę 2. oddala wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 1003/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. Prezydent M. T. ustalił skarżącemu, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Z. E. T., wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r. w kwocie [...]zł.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] września 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że z ewidencji gruntów i budynków, deklaracji złożonych na podatek od nieruchomości, odpisu aktu notarialnego z dnia

[...] grudnia 2012 r. wynika, że M. T. jest właścicielem nieruchomości położonej w T. przy ul. [...]. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem hali produkcyjnej wraz z akumulatorownią i transformatorownią oraz budynkiem biurowo-konstrukcyjnym. Poza tym na terenie nieruchomości znajdują się budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W zakresie przedmiotu opodatkowania brak jest sporu między podatnikiem a organami podatkowymi. Także kwestia prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej zlokalizowanej na przedmiotowej nieruchomości jest bezsporna. Skarżący w 2016 r. skorzystał ze zwolnienia podatkowego określonego w uchwale nr [...], bowiem spełnił warunki

w niej określone.

W kontekście zastosowania przepisów uchwały nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż dokumenty, o których mowa w § 7 ust. 1 uchwały nr [...] zostały złożone przez podatnika [...] marca 2017 r., zamiast do [...] stycznia 2017 r. Tym samym stosownie do § 8 ust. 2 pkt 3 uchwały nr [...], skarżący utracił prawo do zwolnienia podatkowego począwszy od dnia [...] lutego 2017 r. W ocenie SKO kwestia przyczyn, tj. winy po stronie podatnika, złożenia przedmiotowych dokumentów po terminie zakreślonym w uchwale, pozostaje bez wpływu na rozpatrzenie sprawy, bowiem § 7 i § 8 uchwały nr [...] nie wskazują na element zawinienia po stronie podatnika jako przyczyny pozbawienia go prawa do kontynuowania zwolnienia podatkowego. Zatem rozpatrywanie zasadności i okoliczności złożenia przez skarżącego pisma z dnia [...] marca 2017 r. zatytułowanego "zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego (czynny żal)", nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zdarzenie to (tj. złożenie tzw. czynnego żalu) nie ma żadnego wpływu na prawidłowe rozpatrzenie sprawy.

Z kolei w zakresie naruszenia przepisów uchwały nr [...] SKO podało,

że zagadnieniem spornym w zakresie jej zastosowania była kwestia prawidłowej oceny zastosowania przepisu § 7. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] stycznia 2016 r. złożył wniosek o przystąpienie do programu pomocowego określonego uchwałą

nr [...]. W jego ocenie obiekt zaczął być użytkowany dopiero kilka miesięcy po otrzymaniu decyzji zezwalającej na użytkowanie. Wtedy też nastąpiło faktyczne zakończenie budowy. Z tego też powodu dopuszczalnym było złożenie wniosku

o przyznanie zwolnienia na mocy uchwały nr [...] do [...] grudnia 2016 r. Organ odwoławczy nie podzielił tej argumentacji podając, że ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z kartoteki budynków sporządzonego [...] maja 2017 r. wynika, iż zakończenie budowy miało miejsce w 2015 r. Potwierdzeniem, że zakończenie budowy nastąpiło z dniem [...] grudnia 2015 r. jest także fakt, iż inwestor (skarżący) w tym dniu wystąpił do organu nadzoru budowlanego o pozwolenie na użytkowanie obiektów. Pozwolenia na użytkowanie tych obiektów PINB [...] udzielił decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Z uwagi na brak uregulowania w przepisach prawa podatkowego pojęcia "zakończenie budowy" organ odniósł się do art. 54 Prawa budowlanego. Nie budzi

w ocenie SKO wątpliwości, iż zakończenie budowy miało miejsce w 2015 r. Tym samym, wbrew twierdzeniom skarżącego, wniosek w przedmiocie zamiaru skorzystania ze zwolnienia określonego uchwałą nr [...] powinien być złożony do 31 grudnia

2015 r. (a nie jak twierdzi skarżący do 31 stycznia 2016 r.). Skoro zaś przedmiotowy wniosek, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...], został złożony dopiero

w dniu [...] stycznia 2016 r., to nie jest możliwym skorzystanie ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie przedmiotowej uchwały.

Organ dodał, że kwestia powtórnego złożenia wniosku na podstawie uchwały [...] oraz oględziny nieruchomości przeprowadzone w dniu [...] marca 2016 r. pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Skoro bowiem pierwotny wniosek był złożony z przekroczeniem terminu, powtórzenie tej czynności nie mogło zmienić powyższego faktu.

W skardze do tut. Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

w całości i umorzenie postępowania w sprawie lub uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu, zarzucając:

- błędne ustalenia stanu faktycznego poprzez uznanie, iż budowa nieruchomości, której dotyczy obowiązek podatkowy, została zakończona w 2015 r., tj. z dniem uzyskania decyzji zezwalającej na użytkowanie;

- naruszenie prawa procesowego o istotnym wpływie na wynik sprawy w postaci art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak doręczenia pełnomocnikowi stanowiska organu I instancji (pismo z dnia [...] maja 2017 r.);

- naruszenie prawa procesowego o istotnym wpływie na wynik sprawy w postaci art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez przyznanie zbyt dużej mocy dowodowej wypisowi

z kartoteki budynków sporządzonemu dnia [...] maja 2017 r., w szczególności poprzez oparcie się wyłącznie na zawartych w nim informacjach przy ustalaniu terminu zakończenia budowy na rok 2015 r., podczas gdy z obiektywnych okoliczności potwierdzających fakt, że budynek nie był oraz nie mógł być użytkowany w 2015 r. (przykładowo, ze względu na jego stan); za rok zakończenia budowy uznać należy

2016 r.;

- naruszenie prawa procesowego o istotnym wpływie na wynik sprawy w postaci art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez odmówienie przeprowadzenia istotnych dowodów dla udowodnienia tezy o zakończeniu budowy i rozpoczęciu użytkowania w 2016 r., zatem przy odmiennej od tej przyjętej przez organ, a w konsekwencji oparcie decyzji na dowodach przemawiających wyłącznie na niekorzyść strony, podczas gdy organ uprawniony jest do odmówienia przeprowadzenia dowodu jedynie w sytuacji, gdy dane okoliczności można uznać za udowodnione lub stwierdzone wystarczająco innym dowodem (organ administracji może nie uwzględnić wniosku dowodowego jedynie

w sytuacji, gdy żądanie dotyczy tezy dowodowej już stwierdzonej na korzyść strony); okoliczności te stanowią istotę sporu, a organ tym samym kompletnie zlekceważył stanowisko strony oraz pogwałcił dyrektywę zawartą we wskazanym wyżej przepisie;

- naruszenie prawa procesowego o istotnym wpływie na wynik sprawy w postaci art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie bądź niewłaściwą ocenę dowodów znajdujących się w aktach sprawy, w tym: niezasadne uznanie, iż uzyskanie decyzji

z dnia [...] grudnia 2015 r. o pozwoleniu na użytkowanie obiektów potwierdza fakt zakończenia budowy w 2015 r., podczas gdy zakończenie budowy nastąpiło w 2016 r., a decyzja ta została wydana w związku z planowanym przystąpieniem do użytkowania w 2016 r. przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych;

- naruszenie prawa procesowego o istotnym wpływie na wynik sprawy w postaci art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie w pełni zasadności przesłanek, którymi kierował się organ podatkowy przy wydawaniu decyzji, przy jednoczesnym pominięciu argumentów uznanych za istotne dla Podatnika, podczas gdy organ winien rozpatrzyć całokształt okoliczności następnie w uzasadnieniu decyzji odnieść się do każdego ze zgromadzonych dowodów, wyczerpująco wyjaśniając podstawy rozstrzygnięcia;

- naruszenie prawa materialnego w postaci art. 7 ust 3 ustawy z dnia 12 stycznia

1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez uzależnianie utrzymania uzyskanego zwolnienia wprowadzonego uchwałą Rady Miasta od wymagań, do których ustanowienia Rada nie była uprawniona, a tym samym wykroczenie poza upoważnienie ustawowe (tj. obligowanie podatnika do przedkładania dokumentów oraz odebranie zwolnienia na podstawie regulacji, do której wprowadzenia Rada Miasta nie była uprawniona);

- naruszenie art. 7 Konstytucji w związku z art. 8 Konstytucji RP w związku z art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez odebranie zwolnienia na podstawie niezgodnych

z przepisami prawa kryterium, tj. działanie z przekroczeniem granic prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego

i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Istotą sporu w sprawie jest możliwość skorzystania przez stronę ze zwolnienia podatkowego ustanowionego w uchwale nr [...] bądź w uchwale nr [...]. Przedmiotowa sprawa sprowadza się do skontrolowania kwestii dwóch zwolnień podatkowych: zwolnienia wynikającego z uchwały Rady M. T. nr [...]

w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis

na tworzenie nowych miejsc pracy oraz zwolnienia wynikającego z uchwały Rady M. T. nr [...] w sprawie zwolnienie od podatku od nieruchomości nowych inwestycji na terenie Gminy M. T. w ramach pomocy de minimis.

W zakreślonym stanie faktycznym Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna.

Wskazać należy, że skarżący złożył dwa wnioski o zwolnienie podatkowe, które miałoby wynikać z obu wskazanych uchwał. Zaskarżona decyzja dotyczy jednakże zwolnienia od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis na tworzenie nowych miejsc pracy.

Zajmując się zatem w pierwszej kolejności zwolnieniem podatkowym wynikającym z uchwały nr [...] Sąd wskazuje, że skarżący skorzystał ze zwolnienia podatkowego określonego w uchwale nr [...], bowiem spełnił warunki w niej określone. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 tej uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości, na zasadach określonych w niniejszej uchwale, grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatników tworzących nowe miejsca pracy na terenie miasta T.. Zwolnienie to przysługiwało skarżącemu przez okres 2 lat (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. b uchwały). Jednocześnie w uchwale mowa jest o obowiązkach podatnika wynikających

z możliwości korzystania ze zwolnienia. Zgodnie z treścią § 8 ust. 2 pkt 3 uchwały nr [...], utrata nabytego prawa do zwolnienia następuje od pierwszego dnia miesiąca po miesiącu, w którym wystąpiły okoliczności powodujące utratę tego prawa,

w przypadku niedopełnienia obowiązku złożenia dokumentów, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1. W związku z faktem, iż przedmiotowe dokumenty nie zostały przez skarżącego przedłożone do [...] stycznia 2017 r., utrącił on prawo do zwolnienia. Rację należy przyznać organowi, że przedmiotowa uchwała jest wiążącym źródłem prawa. Skoro zatem z materiału dowodowego wynika, że dokumenty o których mowa w § 7 ust. 1 uchwały zostały złożone przez skarżącego w dniu [...] marca 2017 r., a nie – jak nakazują zapisy uchwały – do [...] stycznia 2017 r., to skarżący faktycznie utracił prawo do zwolnienia podatkowego.

Także zgodzić się trzeba z organem, że kwestia winy po stronie skarżącego pozostaje bez wpływu na rozpatrzenie sprawy, bowiem przepisy uchwały nie wskazują na element zawinienia po stronie podatnika jako przyczyny pozbawienia go prawa do kontynuowania zwolnienia podatkowego. Zatem skoro skarżący utracił prawo do zwolnienia, to jest zobowiązany do zapłaty podatku za okres, w którym nienależnie

z niego korzystał.

Podsumowując Sąd stwierdza, że organy prawidłowo ustaliły skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2017.

Przechodząc do rozpatrzenia sporu dotyczącego zwolnienia podatkowego wynikającego z uchwały nr [...] Sąd wskazuje, że zgodnie z treścią § 1 tej uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości na zasadach określonych w niniejszej uchwale nieruchomości powstałe w wyniku realizacji nowych inwestycji przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej. Zwolnienie, o którym mowa obejmuje grunty, na których rozpoczęto inwestycję po dniu [...] stycznia 2014 r., nowo wybudowane budynki lub ich części i nowo powstałe budowle lub ich części, których budowa została zakończona po wejściu w życie niniejszej uchwały. Warunkiem nabycia prawa do zwolnienia, o którym mowa jest złożenie m.in. indywidualnego wniosku w terminie do

31 grudnia roku, w którym budowa została zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części przed ostatecznym wykończeniem.

Skarżący w dniu [...] stycznia 2016 r. złożył wniosek o przystąpienie do programu pomocowego określonego uchwałą nr [...], natomiast zakończenie budowy miało miejsce w 2015 r. Należy w tym miejscu wskazać na treść art. 21 Prawa geodezyjnego

i kartograficznego. Przepis ten wskazuje, że dane wynikające z ewidencji gruntów

i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków. Dane zawarte w tej ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o jakim mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej

i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

W przedmiotowej sprawie zakończenie budowy nastąpiło z dniem [...] grudnia

2015 r., czego potwierdzeniem jest, iż w tym dniu inwestor (skarżący) wystąpił do organu nadzoru budowlanego o pozwolenie na użytkowanie obiektów. Słusznie organ interpretacji pojęcia "zakończenie budowy" znalazł w art. 54 Prawa budowlanego – do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę (jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie) można przystąpić,

z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego

o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Reasumując, nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości fakt, iż zakończenie budowy przedmiotowych budynków miało miejsce w 2015 r. Tym samym wniosek

w przedmiocie zamiaru skorzystania ze zwolnienia określonego uchwałą

nr [...] powinien być złożony do 31 grudnia 2015 r. (a nie jak twierdzi Strona do 31 stycznia 2016 r.). Skoro zaś przedmiotowy wniosek został złożony w dniu [...] stycznia 2016 r., to nie jest możliwym skorzystanie ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie wskazanej uchwały.

Końcowo, odnosząc się do zarzutu skargi braku doręczenia pełnomocnikowi stanowiska organu I instancji (pismo z dnia [...] maja 2017 r.) Sąd stwierdza, że pismo

z dnia [...] maja 2017 r. poprawnie zostało doręczone skarżącemu. Dopiero

w odpowiedzi na wezwanie organu pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi skarżącego zostało nadane [...] maja 2017 r. i wpłynęło do organu [...] maja 2017 r. Zatem pismo z dnia [...] maja 2017 r. organ poprawnie zaadresował do skarżącego.

Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

H. Adamczewska-Wasilewicz E. Kruppik-Świetlicka U. Wiśniewska