Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 113/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art.246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Bd 113/08 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania renty strukturalnej postanowił odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 113/08

UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu żądania podniósł, iż jego źródłem utrzymania jest renta strukturalna(954,44 zł) przeznaczana w całości na bieżące utrzymanie, tj. wyżywienie i przejazdy. Łączny dochód prowadzonego wraz z żoną gospodarstwa domowego wynosi 1622, 72 zł. Oświadczył, iż poniósł wydatki związane z zakupem drewna ( 600 zł), węgla ( 965 zł), energii elektrycznej ( 220 zł za dwa miesiące), 12 butli gazu ( 480 zł). Nie posiada oszczędności oraz środków pieniężnych na opłacenie kosztów leczenia. Zaznaczył, iż jest zadłużony na kwotę 5000 zł "za okres studiów". Jako majątek wskazał samochód osobowy marki Opel Omega rok prod.1992 o wartości 1500-2000 zł.

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Prawo pomocy ma na celu wsparcie w dochodzeniu swoich praw przed sądem jednostek znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji materialnej. W związku z faktem, iż przyznanie prawa pomocy jest stosowane na zasadzie wyjątku od zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie ( art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), jego przyznanie jest uzależnione od spełnienia przewidzianych ustawą przesłanek.

Jak stanowi art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje w sytuacji, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nadto art.255 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte w formularzu PPF okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów oraz stanu rodzinnego.

Zawarte w art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. określenie " osoba wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tej instytucji. Rozwiązanie takie związane jest z okolicznością, że wnioskodawca jest najbardziej zainteresowany w przyznaniu prawa pomocy i dlatego powinien podejmować wszelkie działania w celu uprawdopodobnienia, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.

W ocenie referendarza skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy, albowiem niektóre deklarowane przez niego okoliczności dotyczące złej sytuacji materialnej, w której się znajduje, budzą wątpliwości i nie zostały wyjaśnione. Natomiast działanie mające swe oparcie w art.255 p.p.s.a. zmierzało do dokładnego zbadania rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych R.C. tj. okoliczności mających znaczenie dla rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na budzące wątpliwość co do rzetelności złożone przez wnioskodawcę oświadczenie odnośnie posiadanych dochodów, bowiem z przedłożonego zbiorczego zestawienia operacji na rachunku bankowym wynika, iż uzyskuje on również dodatkowe dochody z prowadzenia gospodarstwa agroturystycznego.

Nadto w odpowiedzi na wezwanie z dnia 4 kwietnia 2008 r. zainteresowany nie wykazał wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, gdyż ograniczył się do lakonicznych oświadczeń odnośnie zakupu drewna, węgla, energii elektrycznej i 12 butli gazu. Stwierdzić należy, że nie pozwala to na ustalenie kosztów utrzymania rodziny. Z kolei bez zestawienia sumy wszystkich dochodów oraz wydatków nie można w sposób obiektywny ustalić w jakiej sytuacji finansowej znajduje się wnioskodawca.

Biorąc pod uwagę wskazane powyżej ustalenia faktyczne uznano, iż R.C. nie wykazał, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy. Tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania ciąży na wnoszącym skargę obowiązek uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł ( § 2 ust.6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.)

Jest zasadą, że do wniosku strony można przychylić się tylko wówczas, gdy przedstawi ona swoją sytuację majątkową oraz rodzinną w sposób wyczerpujący, logiczny i wiarygodny. W niniejszej sprawie skarżący nie spełnił tego warunku. Skoro zaś w przedmiocie prawa pomocy nie można rozstrzygać na zasadzie dowolności i przypuszczeń, konsekwencją jest odmowa jego przyznania.

Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.