Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1213/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Tyszkiewicz – Ziętek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]2006 r. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu odwoławczego) skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...].

Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2006 r. Sąd wezwał skarżącego (pod rygorem odrzucenia skargi), aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania uiścił wpis od skargi

w kwocie [...]zł.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu awizowano (wobec nieobecności adresata w miejscu zamieszkania) w dniu [...] 2006 r. i powtórnie w dniu [...]2006 r., pozostawiając oba awiza w skrzynce oddawczej adresata. Przesyłka nie została odebrana i zwrócono ją nadawcy w dniu [...]2006 r. Wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wzywa skarżącego do uiszczenia (w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania) wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku niezastosowania się do wymogów wezwania. Na mocy art. 58 § 3 powołanej ustawy postanowienie o odrzuceniu skargi może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

Zgodnie z art. 73 powołanej ustawy w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub

w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W sytuacji gdy adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w powyższym terminie pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po sporządzeniu zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Niniejsze uregulowanie obowiązuje na skutek stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny (w wyroku z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, OTK-A 2006/2/20) niezgodności art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim przepis ten ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał powtórnego zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma.

W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu awizowano powtórnie w dniu [...] 2006 r., a zatem uznać należy, iż jej doręczenie nastąpiło w dniu [...] 2006 r. W konsekwencji siedmiodniowy ustawowy termin do opłacenia skargi upłynął z dniem [...] 2006 r.

Strona skarżąca nie dopełniła obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, a zatem jej skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r.

nr [...], zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy należało, na podstawie powołanych przepisów, orzec jak

w sentencji postanowienia.