Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 242/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany wymiaru usług opiekuńczych - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 242/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany wymiaru usług opiekuńczych.

Wyrok stał się prawomocny w dniu 8 stycznia 2016 r.

W dniu 29 maja 2017 r. skarżąca złożyła (osobiście) wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności.

Wyjaśniła, że nie mogła złożyć wniosku o uzasadnienie w terminie, gdyż jest osobą starszą (87 lat), "kaleką, nieporadną i nadal niedołężną ze względu na dożywotni i ciężki stan fizyczny" (ciężka artroza obu kolan, ciężkie zmiany zniekształcające kręgosłup, ciężkie uszkodzenia pozłamaniowe ręki z przemieszczeniem, tętniak głowy i inne), które "nadal powodują zaburzenia zdrowia psychicznego oraz dysfunkcję chodu i konieczność w ograniczonym zakresie poruszania się na wózku inwalidzkim".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek sąd natomiast odrzuca (art. 88 P.p.s.a.).

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała swój zły stan zdrowia, przy czym podkreśliła, że stan ten trwa nadal, co wskazuje, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu jeszcze nie ustała.

Argumentacja skarżącej nie jest wiarygodna.

Z akt sprawy wynika, że wyrok, którego dotyczy wniosek o uzasadnienie, został wydany półtora roku wcześniej tj. w dniu 18 listopada 2015 r. (stał się prawomocny w dniu 8 stycznia 2016 r.), a następnie skarżąca składała w sprawie osobiście wiele pism procesowych w dniach: 26 listopada 2015 r., 16 grudnia 2015 r. (k.53-55), 5 stycznia 2016 r. (k.58-61), 2 lutego 2016 r., 22 czerwca 2016 r. (k. 63-68). Skarżąca pomimo swych licznych schorzeń była zatem w stanie podejmować czynności procesowe.

Nie można więc uznać, że skarżąca składając w dniu 29 maja 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, zachowała 7-dniowy termin do złożenia takiego wniosku (art. 87 § 1 P.p.s.a.) - w świetle okoliczności sprawy nie można bowiem przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 21 maja 2017 r.

Z tych względów stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek jest spóźniony, dlatego - w świetle powołanego art. 87 § 1 P.p.s.a. i art. 88 P.p.s.a. - nie może być rozpoznany, lecz podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego, Sąd orzekł, jak w sentencji.