Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 267/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228  par. 1  pkt  1  i  par.  2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Protokolant Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. przy udziale sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej stwierdził, iż odwołanie R.K. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] jest niedopuszczalne.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił R.K. zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych za 2005 r. w kwocie 916,00 zł. oraz odsetki od niezapłaconego w terminie zryczałtowanego podatku za kwiecień 2005 r. w kwocie 13,00 zł.

Decyzję doręczono stronie w dniu 27 maja 2008 r., co wynika z dowodu potwierdzenia odbioru zawierającego datę doręczenia i podpis. W myśl art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz zgodnie z pouczeniem zawartym w doręczonej decyzji strona miała prawo do dnia 10 czerwca 2008 r. tj. w ciągu 14 dni od daty doręczenia, wnieść odwołanie od decyzji.

Strona złożyła odwołanie osobiście w Urzędzie Skarbowym w dniu 11 czerwca 2008r., a więc jeden dzień po terminie, przy czym strona nie złożyła równocześnie z wniesionym odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W związku z tym faktem Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] Nr [...] stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania i pozostawił je bez rozpatrzenia.

W wyniku skargi strony od powyższego postanowienia WSA postanowieniem z dnia 20 października 2008 r. (sygn. ISA/Wr 963/08) odrzucił skargę. Postanowienie z dnia 20.10.2008 r. sygn. ISA/Wr 963/08 uprawomocniło się.

Strona w dniu 10 października 2009 r. złożyła ponownie odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] ([...]) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Dyrektor Izby Skarbowej uznał odwołanie za niedopuszczalne wobec prowadzonego w tym przedmiocie postępowania, które zakończyło się ostatecznym postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

W skardze od powyższego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, albowiem nie jest ono ostateczne, bowiem zostało zakwestionowane w trybie wniosku o przywrócenie terminu i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniósł skarżący, że nie można uznać za zakończone postępowania w nin. sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Odwołanie w sprawie zostało złożone przez skarżącego działającego bez pełnomocnika. Wydanie postanowienia wskazującego na uchybienie terminu nie przesądza o ostateczności tego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy uchybienie terminu nie zostało zawinione przez stronę przepisy postępowania przewidują możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności (art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej). Wyniki postępowania o przywrócenie terminu przesądzi czy na postanowienie z dnia [...], stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i jego argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga na uwzględnienie nie zasługuje.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego z dnia 10 października 2009 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] określającej skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych za 2005 r. w kwocie 916,00 zł. oraz odsetki od niezapłaconego w terminie zryczałtowanego podatku za kwiecień 2005 r. w kwocie 13,00 zł.

U podstaw uznania niedopuszczalności odwołania skarżącego od przedmiotowej decyzji stanął fakt, iż Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] Nr [...] stwierdził, że odwołanie od tejże decyzji złożone dnia 11 czerwca 2008 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, bez wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i pozostawił je bez rozpatrzenia. Wniesiona przez skarżącego, na postanowienie z dnia [...], skarga do sądu administracyjnego, postanowieniem z dnia 20 października 2008 r. (sygn. ISA/Wr 963/08) została odrzucona. Postanowienie Sądu uprawomocniło się.

Ponownie złożone od decyzji wymiarowej w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2005 r. odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, wniesione w dniu 10 października 2009 r., organ II instancji postanowieniem z dnia [...] uznał za niedopuszczalne.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stanowiący, że "Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia : 1) niedopuszczalność odwołania."

Powszechnie przyjmuje się, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn o charakterze przedmiotowym obejmuje sytuacje, w których wystąpi brak przedmiotu zaskarżenia, jak również wypadki, w których decyzja organu pierwszej instancji z mocy przepisów prawa nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania. Odwołanie jest niedopuszczalne, jeżeli np. decyzja nie weszła do obrotu prawnego, albo gdy czynność organu administracji nie jest decyzją, a stanowi czynność materialno – techniczną. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych występuje, gdy odwołanie zostało wniesione przez osobę nie mającą przymiotu strony w sprawie, czy też nie będącą następcą prawnym strony w postępowaniu podatkowym, czy gdy strona nie ma zdolności do czynności prawnych.

W podlegającej kontroli Sądu sprawie występuje niedopuszczalność odwołania o charakterze przedmiotowym.

Skarżący złożył odwołanie od decyzji wymiarowej z dnia [...] Nr [...], odnośnie którego Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] Nr [...] stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia i pozostawił je bez rozpatrzenia. W wyniku skargi strony od powyższego postanowienia WSA postanowieniem z dnia 20 października 2008 r. (sygn. ISA/Wr 963/08) odrzucił skargę. Postanowienie to uprawomocniło się.

Jak wynika z powyższego postanowienie z dnia [...] Nr [...] stało się prawomocne. Niedopuszczalne zatem było składanie ponownie odwołania od decyzji wymiarowej z dnia [...], skoro postępowanie odwoławcze było już prowadzone i zakończone ostatecznym postanowieniem z dnia [...]. Niedopuszczalność odwołania przejawia się również tym, że nie można w nieskończoność, mimo ostatecznego charakteru postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawienia go bez rozpatrzenia, składać kolejnych odwołań od decyzji wymiarowej. Podnoszenie w skardze braku zawinienia strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania mogło stanowić podstawy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże takiego wniosku strona nie złożyła.

Żądanie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem złożył skarżący dopiero dnia 14 października 2009 r., jednakże postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając na uwadze powyższe, uznając iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a w szczególności stanowiącego podstawę jego wydania przepisu art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.