Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1231/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącej z 26 stycznia 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 1231/14 oddalił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r., nadanym w dniu 27 stycznia 2018 r., skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca podniosła, że od lutego 2014 r. próbuje "ustalić skład rodziny co do świadczeń rodzinnych przyznanych na córkę K.K.", którą wychowuje bez udziału ojca. W dniu 26 stycznia 2018 r. odebrała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach nr [...], w której została uznana za osobę samotnie wychowującą dziecko. Skarżąca powołała się na art. 8 K.p.a. oraz stwierdziła, że ta informacja ma istotny wpływ na nieważność decyzji wydanych bez uwzględnienia tego faktu oraz stanowi przesłankę, którą "chciałaby skonfrontować z w/w wyrokiem". Podnosząc powyższe wniosła o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Ponadto stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto zgodnie z art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Wprawdzie ustawa P.p.s.a. nie precyzuje, co należy rozumieć pod tym pojęciem, ale niewątpliwie nie może być ono rozumiane rozszerzająco jak każdy przypadek (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, CBOSA). W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o nadzwyczajną sytuację uniemożliwiającą działanie strony w normalnym trybie, tj. z zachowaniem terminów do dokonywania czynności procesowych (por. postanowienia NSA z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13). W szczególności może to dotyczyć nieprzewidywalnych okoliczności takich jak, długotrwała poważna klęska żywiołowa, czy inne nie dające się przewidzieć wydarzenia.

Z treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wynika, że został on wniesiony w związku z uzyskaniem przez skarżącą informacji zawartej w decyzji wydanej w innej sprawie administracyjnej, że stanowi ona osobę samotnie wychowującą córkę K.K. W ocenie Sądu okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, nawet gdyby zostały podniesione w ciągu roku od uchybionego terminu, nie usprawiedliwiają braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym bardziej nie stanowią wyjątkowego przypadku w rozumieniu art. 87 § 5 P.p.s.a. Podana przyczyna uchybienia w żaden sposób nie stała na przeszkodzie dla złożenia wniosku we właściwym czasie. Podkreślenia wymaga, że skarżąca została prawidłowo w dniu 25 czerwca 2015 r. (k.35 akt sprawy) zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na 14 lipca 2015r. oraz o wymogu wynikającym z art. 141 § 1 P.p.s.a. dotyczącym złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku oddalającego skargę.

W orzecznictwie i doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego przyjmuje się, że kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10, CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić.