Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1204/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1204/16.


UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2016 r. K. P. i T. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącym w dniu 19 grudnia 2016 r.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił skargę złożoną w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca K. P. – jak wynika z akt sprawy – uiściła wpis na rachunek bankowy Sądu w dniu 29 grudnia 2016 r. (k. 17), a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, co czyni tę czynność prawnie bezskuteczną.

Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 30 stycznia 2017 r.

W dniu 6 lutego 2017 r. (data nadania) skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. Do zażalenia dołączono kopię dokumentu potwierdzającego nadanie przekazu pocztowego na sumę 100 zł, na rzecz Sądu, w dniu 23 grudnia 2016 r.

Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2017 r. Sąd zwrócił się do Kierownika [...]. o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy: danymi przekazanymi Sądowi przez Narodowy Bank Polski [...], z których wynika, że skarżąca K. P. w dniu 29 grudnia 2016 r. nadała w Urzędzie Pocztowym [...] przekaz pocztowy zwykły nr [...], identyfikator operacji: [...], w wysokości 100 zł, na rachunek bankowy Sądu – a danymi wynikającymi z przedstawionego przez skarżącą potwierdzenia nadania przekazu pocztowego zwykłego nr [...], identyfikator operacji: [...], z których wynika, że przekaz ten skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 23 grudnia 2016 r.

W odpowiedzi Kierownik [...] pismem z dnia 28 lutego 2017 r. poinformował Sąd, że skarżąca nadała przekaz na adres Sądu w dniu 23 grudnia 2016 r., zaś w dniu w dniu 29 grudnia 2016 r. kwota ta została przelana na rachunek bankowy Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Jak wskazano wyżej, z wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. wynika, że skarżąca nadała przekazem pocztowym wymaganą sumę pieniężną 100 złotych – tytułem wpisu od skargi w dniu 23 grudnia 2016 r., a więc w terminie otwartym do dokonania tej czynności procesowej.

W związku z tym należy uznać, że nie istniała podstawa do odrzucenia skargi złożonej w niniejszej sprawie, a tym samym zażalenie strony na postanowienie Sądu z dnia 18 stycznia 2017 r., odrzucające tę skargę, podlegało uwzględnieniu jako oczywiście uzasadnione.

Z tych względów i na podstawie powołanego art. 195 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.