Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 289/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 28 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie: WSA Krzysztof Szczygielski /spr./, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant: asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 roku na rozprawie przy udziale - - - - sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm. ), art. 13 § 5, art. 85 § 1, art. 222 § 4 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. Nr 75 poz. 802 z 2001 r. z późń.zm.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 107, poz. 1217 z późn. zm.), § 1 ust. 3, § 2 ust. 3 i ust. 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143 poz. 958 z późń.zm.), oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. Nr [...] z dnia [...] uznającej zgłoszenie celne nr E [...]z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej, klasyfikacji taryfowej i stawki celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyjaśniono, iż na podstawie zgłoszenia celnego JDA SAD nr [...] z dnia [...] A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wnioskowała o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, towarów zgłoszonych w pozycji 2 jako "albumy" klasyfikowanych do kodu PCN 4820 50 00 0.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie prawidłowości przedmiotowego zgłoszenia celnego.

W dniu [...]organ celny I instancji wydał decyzję nr [...], którą uznał przedmiotowe zgłoszenie za nieprawidłowe w części dotyczącej, klasyfikacji taryfowej i stawki celnej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Spółka błędnie zaklasyfikowała sprowadzone albumy posiadające okładki z papieru, a karty i osłonki wykonane z tworzywa sztucznego - do kodu 4820 50 00 0. Organ stwierdził, iż albumy fotograficzne importowane przez Spółkę w kontrolowanym okresie można podzielić na dwie grupy, jeżeli chodzi o klasyfikację taryfową - w zależności od materiału z jakiego zostały wykonane. Rodzaj tworzywa z jakiego wykonano okładki, karty wewnętrzne i osłonki (kieszenie) albumów organ ustalił posługując się ekspertyzą Laboratorium Kryminalistycznego Generalnego Inspektoratu Celnego w W. W wyniku badań stwierdzono, że albumy fotograficzne posiadające okładki wykonane z papieru a karty i osłonki wykonane z tworzywa sztucznego powinny być klasyfikowane do kodu 3926 90 91 0.

Od powyższej decyzji pełnomocnik strony pismem z dnia [...] złożył odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe .

Zaskarżonej decyzji zarzucono: błędne ustalenie klasyfikacji taryfowej i stawki celnej oraz naruszenie zasady zaufania obywatela do organów państwa.

Zdaniem pełnomocnika zarówno wyjaśnienia Ministerstwa Finansów, jak i opinia klasyfikacyjna Światowej Organizacji Celnej nie dają podstaw do zakwestionowania klasyfikacji taryfowej sprowadzonych albumów. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem importu były gotowe produkty w postaci albumów służących do kolekcjonowania zdjęć, a nie wkładki do tych albumów klasyfikacja do pozycji 4820 Taryfy Celnej jest prawidłowa. Bowiem zdaniem odwołującego się, opinia Światowej Organizacji Celnej (klasyfikująca do pozycji 3926) dotyczy wyłącznie arkuszy z tworzywa sztucznego do albumów fotograficznych, a nie całych albumów.

Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuję.

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiące załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830), które stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego. Pozycją 4820 objęte są m.in. albumy na próbki lub do kolekcji i okładki książek, z papieru lub tektury. Pozycją 3926 objęte są pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914. Organ podał, że w rozpatrywanej sprawie decydującym elementem rozstrzygającym taryfikację sprowadzonych albumów jest fakt, iż wkładki z tworzyw sztucznych nadają zasadniczy charakter albumom.

Klasyfikację oparto na regule 3b i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie bowiem z Regułą 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

Natomiast Reguła 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej stanowi, że klasyfikację towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Ponadto Organ stwierdził, iż zgodnie z opinią klasyfikacyjną zawartą w Tomie V Wyjaśnień do Taryfy celnej albumy klasyfikowane do pozycji 4820 mogą być oprawione w materiały inne niż papier. Natomiast jeżeli chodzi o materiał z którego wykonane są wkładki do albumów zarówno brzmienie pozycji 4820 jak i Wyjaśnienia do Taryfy Celnej nie dopuszczają możliwości klasyfikacji do pozycji 4820 Taryfy Celnej albumów z wkładkami wykonanymi z materiałów innych niż papier lub karton.

Dodatkowo organ II instancji podniósł, iż zarzut naruszenia zasady zaufania obywateli do organów państwa jest bezzasadny. Strona w niniejszej sprawie nie została zaskoczona nową interpretacją prawa, bowiem kwestia taryfikacji albumów z tworzywa sztucznego została już ustalona w opinii klasyfikacyjnej, która została opublikowana w Wyjaśnieniach do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830).

Organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na fakt, że strona nie udowodniła, że zadeklarowanie nieprawidłowego kodu PCN było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania, zasadnym było naliczenie odsetek wyrównawczych na podstawie § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania.

Powyższą decyzję A. Spółka z o.o. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie wobec uznania zgłoszenia celnego nr E [...]z [...] za prawidłowe, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych w całości, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie.

Decyzji zarzucono: błędne ustalenie klasyfikacji taryfowej i stawki celnej albumów, naruszenie reguły 3 a Ogólnych Reguł Polskiej Interpretacji Nomenklatury Scalonej, naruszenie przepisu art. 200 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa poprzez nie udzielenie stronie stosownego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, naruszenie zasady zaufania obywatela do organów państwa.

W uzasadnieniu podniesiono argumenty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Ponadto stwierdzono, iż pozycja 4820 szczegółowo wskazuje do jakich towarów ma zastosowanie - mianowicie albumy na próbki lub do kolekcji. W przedmiotowym przypadku import dotyczył albumów na zdjęcia co wyraźnie i szczegółowo wskazuje, która pozycja powinna być zastosowana, co jednocześnie wyklucza zasadność stosowania reguły 3 b.

Strona skarżąca stwierdziła również, iż skoro nie zostały wyraźnie wykreślone z danej pozycji albumy zawierające wkładki z innych materiałów to oznacza, iż takie ich klasyfikowanie jest dopuszczalne. Organ administracyjny nie jest bowiem uprawniony do własnej - dowolnej interpretacji przepisów prawa. Na podstawie prezentowanych przez Izbę Celną w Ł. okoliczności można jedynie stwierdzić, iż do pozycji 4820 mogą być przypisane albumy na próbki lub do kolekcji których okładki wykonane są z papieru lub innych dopuszczalnych materiałów bez wskazania materiału z jakiego mogą być wykonane wkładki.

Powoływana przez Izbę Celną opinia klasyfikacyjna do pozycji 392690990 zawarta w V Tomie Wyjaśnień do Taryfy celnej dotyczy albumów na próbki lub kolekcje, które w całości wykonane są z tworzywa sztucznego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 200 Ordynacji podatkowej, organ stwierdził, że jest on nieuzasadniony. Wyjaśnił, iż zgodnie z art. 23 ustawy z dnia z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw. (Dz. U Nr 169 poz. 1387) odwołania od decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przedmiotowej sprawie odwołanie zostało wniesione w dniu [...], a zatem przed dniem wejścia w życie noweli do Ordynacji podatkowej (obowiązuje od 01.01.2003 r.). Zatem przedmiotowe odwołanie podlegało rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienianej. Zgodnie z art. 235 Ordynacji podatkowej w sprawach nie uregulowanych w art. 220-234 ustawy w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji, a więc również przepis art. 200 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 23 ustawy z dnia z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy -Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie ogranicza jego stosowania wyłącznie do przepisów od art. 220 do 235 Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga nie jest zasadna .

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późń.zm.) Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji właściwy do rozpatrzenia skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003r.w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych/.../ (Dz.U. z 2003r. Nr 52 poz. 652).

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola , o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji, przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego.

Przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, sprowadzonego przez skarżącą spółkę towaru w postaci albumów fotograficznych. Okolicznością niekwestionowaną przez stronę skarżącą, znajdującą potwierdzenie w sporządzonej przez Laboratorium Kryminalistyczne Generalnego Inspektoratu Celnego w W. ekspertyzie pobranych próbek sprowadzonego towaru, jest fakt, iż okładki przedmiotowych albumów były wykonane z papieru, natomiast pozostała część, tj. poszczególne karty i osłonki zostały wykonane z tworzywa sztucznego. Zgodnie z treścią pozycji 4820 Taryfy Celnej, do której strona zakwalifikowała sprowadzony towar, obejmuje ona szereg wyszczególnionych w niej towarów w postaci rejestrów, ksiąg rachunkowych, zeszytów, bloków listowych, pamiętników i innych podobnych wyrobów, w tym również albumy na próbki lub do kolekcji wykonane z papieru lub tektury. Natomiast pozycją 3926 Taryfy celnej, przyjętą dla sprowadzonego towaru przez organy celne objęte są pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.

Należy podzielić pogląd organu orzekającego drugiej instancji, iż w związku z tym, iż sprowadzone przez stronę skarżącą albumy zostały wytworzone z różnych materiałów (papier i tworzywo sztuczne) istotne znaczenie dla klasyfikacji taryfowej tego towaru ma reguła 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, która w tego rodzaju przypadkach stanowi, iż należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe. Nie ulega wątpliwości, iż o zasadniczym charakterze albumu do przechowywania fotografii nie decyduje jego okładka, lecz jego główna część w postaci odpowiednich wkładek (stron), przystosowanych do umieszczania i przechowywania fotografii. Stąd też, zaklasyfikowanie przez organy celne sprowadzonych albumów do pozycji Taryfy celnej, obejmującej wyroby z tworzywa sztucznego, z którego zostały wykonane wkładki tych albumów należy uznać za zgodne z zasadami taryfikacji. Należy także podnieść, iż stanowisko organów orzekających jest zgodne z opinią klasyfikacyjną zawartą w Tomie V (str. 2306) Wyjaśnień do Taryfy Celnej, zgodnie z którą, do pozycji 3926 90 Taryfy klasyfikuje się albumy na próbki lub kolekcje wykonane z tworzywa sztucznego, a także odpowiada opinii klasyfikacyjnej Światowej Organizacji Celnej z dnia 9 grudnia 1993r., zamieszczonej w wymienionych wyżej Wyjaśnieniach do Taryfy Celnej (tom V, str. 2275).

Na uwzględnienie nie zasługują również pozostałe zarzuty skargi, odnoszące się do naruszenia reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej oraz naruszenia art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa i zasady zaufania obywatela do organów państwa. Należy uznać, że powołana przez stronę skarżącą reguła 3a, stanowiąca, iż pozycja Taryfy Celnej określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny, nie ma istotnego znaczenia w rozpoznawanej sprawie, gdyż w przeciwieństwie do wymienionej wyżej reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji, nie rozstrzyga ona spornego problemu klasyfikacji taryfowej towaru. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez wyznaczenie stronie jedynie trzydniowego, a nie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, iż niezależnie od wątpliwości czy zmiana treści wymienionego przepisu, dokonana ustawą z dnia 12 września 2002r. zmieniającą ustawę Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 169, poz.1387) i obowiązująca od dnia 1 stycznia 2003r. ma zastosowanie do postępowania w niniejszej sprawie, ewentualne naruszenie tego przepisu nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 maja 2003 roku sygn .akt ISA/Gd 199/00 (Prz. Podat. 2004/1/43) podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji byłaby sytuacja, w której skarżąca uprawdopodobniłaby istnienie związku przyczynowego między naruszeniem przez organ odwoławczy obowiązku wyznaczenia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego – art. 200§ 1 Ordynacji podatkowej – a pozbawieniem podatnika prawa do oceny całego zebranego materiału dowodowego i zaoferowania nowych dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Taka zaś sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Brak jest również dostatecznych podstaw do uznania, iż w rozpoznawanej sprawie została naruszona zasada zaufania obywatela do organów państwa. Jak wyjaśniał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji oraz odpowiedzi na skargę strona w niniejszej sprawie nie została zaskoczona nową interpretacją przepisów prawa, bowiem kwestia klasyfikacji albumów z tworzywa sztucznego została ustalona i przesądzona w opinii klasyfikacyjnej, oficjalnie przedstawionej w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830). Wobec powyższego należy również podzielić stanowisko organu, że naliczenie odsetek wyrównawczych od określonej przez organ kwoty uzupełniającej długu celnego znajduje pełne oparcie w obowiązujących przepisach. W szczególności, organ prawidłowo ocenił, że w sprawie importer (dłużnik) nie udowodnił, że podanie nieprawidłowego kodu PCN było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania (§ 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania Dz.U. z 1997r. Nr 143 poz. 958 ze zm.)

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji.