Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 586/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: stwierdzono bezskuteczność zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 146, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 36 par. 1 - 1b
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 298 par. 7, art. 299 par. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędzia WSA Inga Gołowska Sędzia WSA Michał Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu 11 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem z 22 marca 2022 r., nr 1227-SKA-1.4020_1.155.2022.6 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji objętych tajemnicą skarbową I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem na rzecz K. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1.1. Wnioskiem z 23 lutego 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w K., jako wierzyciel wniósł o udzielenie informacji niezbędnych do ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 36 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej jako u.p.e.a.) wobec zobowiązanej w szczególności dotyczących uzyskiwania dochodów i majątku w zakresie niezbędnym do wszczęcia ponownej egzekucji wobec dłużnika z tytułu opłat za pobyt do wytrzeźwienia w jednostce Policji.

Wskazał przy tym, że postępowanie egzekucyjne względem zobowiązanej było już prowadzone na podstawie tytułu egzekucyjnego wydanego w 2018 r., a następnie umorzone w 2019 r.

1.2. Pismem z 25 lutego 2022 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. odmówił udzielenia wnioskowanych informacji. Wskazał przy tym, że informacje, których udzielenia domagał się Komendant, objęte są tajemnicą skarbową na podstawie art. 299 oraz art. 298 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.; dalej jako "O.p.").

1.3. Komendant Wojewódzki Policji w K. ponownie zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. o udzielenie wskazanych informacji na podstawie art. 36 § 1 i § 1b u.p.e.a.

1.4. W piśmie z 22 marca 2022 r. organ podatkowy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, wyjaśniając przy tym, że w sprawie nie ma podstaw do wydania decyzji w rozumieniu art. 207 O.p. Niemniej jednak, w ocenie organu, pismo z 25 lutego 2022 r. należy uznać za akt administracyjny, który podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

2.1. W skardze na powyższy akt pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. podniósł zarzuty naruszenia:

- art. 36 § 1 i § 1b w zw. z art. 5 § 1 pkt 2 u.p.e.a.;

- art. 61 § 1 pkt 1 u.p.e.a.;

- art. 42 ust. 5 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 roku, poz. 305, ze zm.);

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i zobowiązanie organu do udzielenie informacji, o której jest mowa w art. 36 § 1 i § 1b u.p.e.a., jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik wniósł ponadto o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym.

2.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się zasadna.

3.2. Biorąc pod uwagę treść wniosku sformułowanego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. oraz zaskarżonego aktu spór w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ podatkowy miał podstawę do odmowy udzielenia informacji niezbędnych do ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego z uwagi na konieczność zachowania tajemnicy skarbowej.

3.3. W ocenie Sądu, stanowisko organu nie znajduje poparcia w przywołanych w zaskarżonym akcie przepisach Ordynacji podatkowej.

Zasadniczym argumentem, który według organu miał przemawiać za koniecznością odmowy udzielenia informacji, było stwierdzenie, że przepisy Ordynacji podatkowej, regulującej instytucję tajemnicy skarbowej, stanowią lex specialis względem art. 36 § 1 u.p.e.a. Rzecz w tym, że wskazana przez organ reguła lex specialis derogat legi generali dotyczy zbiegu dwóch norm prawnych, których treść mogłaby mieć zastosowanie w danym stanie faktycznym. Nakazuje ona przyznanie pierwszeństwa tym przepisom, których treść jest bardziej szczegółowa. Zestawienie treści art. 36 § 1 u.p.e.a., który stanowił podstawę wniosku, z art. 293, art. 298 oraz art. 299 O.p., nie daje podstaw do przyjęcia, że przepisy Ordynacji podatkowej mają węższy, bardziej szczegółowy zakres unormowania, aniżeli przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z brzmienia art. 36 § 1 oraz art. 36 § 1b u.p.e.a wynika wniosek przeciwny. Pierwszy z tych przepisów stanowi bowiem że wierzyciel "może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień, jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych podmiotów." Natomiast zgodnie z art. 36 § 1b u.p.e.a. udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a, oraz dłużników zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej w odrębnych przepisach. Przepis ten przewiduje zatem, że przekazanie przez organ podatkowy informacji objętych tajemnicą skarbową, ale niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, tajemnicy tej nie narusza.

Powyższe znajduje również – jak trafnie zauważył pełnomocnik strony skarżącej – potwierdzenie w treści art. 298 § 7 O.p. W przepisie tym przewidziano bowiem, że akta zawierające informacje niejawne udostępniane są innym organom – w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów. Równocześnie zgodnie z art. 299 § 2 O.p. organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw podatkowych w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów. Przywołane przepisy Ordynacji podatkowej mają zatem charakter odsyłający. Przewidują bowiem, że zakres podmiotowy i przedmiotowy udostępniania informacji objętych tajemnicą skarbową może zostać zmodyfikowany przepisami innych ustaw. Zdaniem Sądu, zawarte w art. 36 § 1b u.p.e.a. sformułowanie, zgodnie z którym udzielania wskazanych informacji "nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej w odrębnych przepisach." – wskazuje, że przepis ten oraz art. 36 § 1 tej ustawy są przepisami, o których jest mowa w art. 298 § 7 i art. 299 § 2 O.p.

Przepisy te wskazują również, że katalog podmiotów zawarty w art. 298 § 1 O.p., które mogą domagać się udostępnienia akt podatkowych, nie ma charakteru zamkniętego. Przepisy innych ustaw mogą bowiem katalog ten uzupełniać. Również brzmienie art. 299 § 3 O.p., przywołanego przez organ w kontrolowanym akcie, nie wskazuje, aby zawarty w nim katalog był zamknięty, co wynika z art. 299 § 2 O.p. Tym samym, zdaniem Sądu, nie można zgodzić się z organem, że skoro Komendant Wojewódzki Policji, działający jako wierzyciel, nie został wymieniony ani w art. 298 ani w art. 299 § 3 O.p. – nie jest on uprawniony do uzyskania informacji objętych tajemnicą skarbową.

3.4. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni przedstawioną w wyroku oceną prawną.

3.5. Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 146 P.p.s.a w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022, poz. 329 ze zm.). O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.