Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 12/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust 8art. 41 ust. 1 i ust. 2 art. 41 ust. 2 pkt 9 art. 43 ust 2art. 37 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 3 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Gminy K. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu na odrzucenie wniosku o dofinansowanie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca

(Zarząd, IZ) w piśmie z [...] r. nr [...] poinformował Gminę K. (Gmina), że wniosek o dofinansowanie

pn. "Kompleksowa rewitalizacja Klimontowa jako podstawa rozwoju tej miejscowości

w perspektywie długoterminowej – etap II" (nr RPSW.06.05.00-26-0049/17), złożonego w ramach konkursu dwuetapowego nr RPSW.06.05.00-IZ.00-26-156/17 dla Działania 6.5 "Rewitalizacja obszarów miejskich i wiejskich", uzyskał negatywną ocenę formalną. Stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryterium formalnego nr 14,

tj. właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO np. Regulamin Konkursu, SZOOP)" - część A Karty oceny formalnej. Regulamin

ww. konkursu określa maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowalnych w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą

de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa

w wysokości 5%). W przypadku projektu gminy poziom całkowitego dofinansowania wynosi 80,94% w tym z EFRR 76,33 % oraz z budżetu państwa 4,61 %.

W związku z powyższą informacją Gmina złożyła protest do Zarządu.

W ocenie wnioskodawcy przedstawione w powyższej informacji zarzuty nie uwzględniają rozbieżności z pozostałymi dokumentami dołączonymi do wniosku wskazującymi wielkość budżetu projektu. Limity określone w regulaminie zostały spełnione, jednak z uwagi na rozbieżności w spójności budżetu nie zostało spełnione kryterium nr 3 – części B karty oceny, podlegające uzupełnieniu i wyjaśnieniu. Brak spójności prezentowanych wartości budżetu we wniosku o dofinansowanie pomiędzy studium wykonalności oraz kosztorysami w zakresie błędnie przedstawionych kosztów całkowitych i kosztów kwalifikowanych sprawia, że wprowadzone wartości we wniosku o dofinansowanie generują rozbieżne poziomy dofinansowania. Gmina wniosła o pozytywne rozpatrzenie protestu i przywrócenie wniosku do ponownej oceny, gdzie wnioskodawca będzie miał możliwość usunięcia błędów formalnych wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny kryterium nr 3. W załączeniu przedłożyła studium wykonalności, gdzie tabele budżetowe i źródeł finansowania potwierdzają rozbieżności.

Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie

z 20 grudnia 2017 r. nr EFRR-IV.432.06.05.156.0049.2.2017. Organ podtrzymał pierwotne stanowisko o zasadności negatywnej oceny formalnej projektu. Wskazał, że wnioskodawca w projekcie w sekcji I. Identyfikacja wniosku o dofinansowanie, sekcji IX. Montaż finansowy oraz sekcji XII. Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych wskazał środki pochodzące z EFRR w wysokości 4.000.000 zł, które stanowią 76,33% kosztów kwalifikowalnych. Jednocześnie w sekcji XII. Źródła finansowania wydatków kwalifikowanych, wnioskodawca wykazał środki z budżetu państwa stanowiące 4,61 % wydatków kwalifikowalnych. Wobec powyższego poziom wnioskowanego dofinansowania wyniósł 80,94%, co jest niezgodne z wymogami Regulaminu. W związku z powyższym nie można było umożliwić aplikującemu dokonania korekty w budżecie. Zgodnie z zapisami § 11 ust. 3 Regulaminu w wyniku oceny formalnej projekt zostaje: a. zakwalifikowany do oceny merytorycznej lub;

b. odrzucony ze względu na negatywna ocenę formalną. Zgodnie z informacją widniejącą na karcie oceny formalnej, stanowiącą integralny załącznik do Regulaminu konkursu zaznaczenie odpowiedzi NIE w przypadku części A Karty powoduje odrzucenie wniosku z przyczyn formalnych. W piśmie znak EFRR-IV.432.06.05.156.0049.1.2017 precyzyjnie wskazano wnioskodawcy, że wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych, ponieważ projekt nie spełnia kryterium formalnego numer 14 w karcie oceny formalnej w części A. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że powinien on zostać wezwany do poprawy projektu na podstawie kryterium nr 3 znajdującego się w części B karty oceny formalnej. Jednocześnie Instytucja Zarządzająca podniosła, że niedopuszczalnym jest, aby po wszczęciu protestu, wnioskodawca wnosił dodatkowe dokumenty albo dodatkowe zarzuty, których nie dołączył w trakcie oceny formalnej, a które mogłyby rzutować na jej wynik. Wnioskodawca, mimo prawidłowego pouczenia w piśmie

nr EFRR-II.432.06.05.156.0049.2.2017, do złożonego protestu dołączył: Studium Wykonalności Inwestycji w wersji papierowej oraz na płycie CD/DVD, a którego nie było w pierwotnie składanej dokumentacji. Instytucja Zarządzająca ponadto wskazała na obowiązki wnioskodawcy w zakresie starannego przygotowania dokumentacji konkursowej.

Na powyższą informację Zarządu, Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła naruszenie przepisów:

1. prawa procesowego polegające na tym, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, tj.:

- art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 2 pkt 4, art. 45 ust. 3 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U.2017.1460; zm.: Dz. U.2017.1475.), dalej “ustawa wdrożeniowa";

- § 5 pkt 2a, § 5 pkt 4, § 11 pkt 3 lit. b oraz § 11 pkt 4 i pkt 6 Regulaminu konkursu;

- zapisów pkt 2 kryteriów formalnych nr 14 i nr 19 załącznika nr 6 Regulaminu

i odpowiadającym im kryteriów formalnych nr 14 Części A i nr 3 Części B załącznika nr 8 Regulaminu, polegające na ich błędnej wykładni i zastosowaniu, tj.:

1. błędnej wykładni kryterium nr 14 części A załącznika nr 8 i błędnym jego zastosowaniu, poprzez przyjęcie, że wniosek o dofinansowanie projektu nie spełnia kryterium formalnego nr 14;

2. błędnym przyjęciu i zastosowaniu, że § 5 pkt 2a Regulaminu dotyczący całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowanych wyczerpuje dyspozycję

i definicję kryterium formalnego nr 14 z załącznika nr 6 i odpowiadającego mu kryterium formalnego nr 14 Części A z załącznika nr 8 do Regulaminu, zamiast kryterium formalnego nr 19 z załącznika nr 6 i odpowiadającego mu kryterium formalnego nr 3 Części B karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie, stanowiącej załącznik nr 8 Regulaminu, i w konsekwencji błędnym przyjęciu, że wniosek o dofinansowanie polega odrzuceniu na ich podstawie;

3. błędnym przyjęciu, że do § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu, dotyczącego całkowitego dofinansowania ma zastosowanie §11 pkt 3 lit. b Regulaminu dotyczący odrzucenia wniosku ze względu na negatywną ocenę formalną, zamiast §11 pkt 4 Regulaminu, przewidujący możliwość uzupełnienia braków formalnych oraz uzupełnienia lub poprawy wniosku;

4. błędnej wykładni zakresu kryterium formalnego nr 19 z załącznik nr 6

i odpowiadającego mu kryterium formalnego nr 3 Części B karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie stanowiącej załącznik nr 8 do Regulaminu, skutkującym zaniechaniem jego zastosowania w powiązaniu z § 5 pkt 2a Regulaminu oraz zaniechaniem wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych

w wyznaczonym, zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania informacji pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a tym samy nie zastosowaniu § 11 pkt 4 Regulaminu;

5. błędnym przyjęciu, że wniosek o dofinansowanie nie podlega uzupełnieniu na tym etapie na podstawie kryterium nr 3 Części B karty oceny formalnej wniosku

o dofinansowanie stanowiącej załącznik nr 8 do Regulaminu i pkt 19 z załącznika

nr 6 do Regulaminu;

6. błędnym przyjęciu, że umożliwienie poprawy wniosku o dofinansowanie w oparciu o kryterium formalne nr 3 Części B karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie stanowiącej załącznik nr 8, prowadzić może do jego istotnej modyfikacji, o której mowa w art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej;

7. niewłaściwym zastosowaniu art. 37 ust. 1 ustawy ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zawartej we wskazanym przepisie zasady rzetelności oceny projektu

w sposób wskazany w pkt 1 - 6) powyżej.

Naruszenia te skutkowały tym, że Zarząd dokonał negatywnej oceny formalnej wniosku bez uprzedniego wezwania skarżącego do uzupełnienia oraz poprawienia braków formalnych w kryterium formalnym nr 19 i odpowiadającego mu kryterium formalnego nr 3 Części B karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie, do czego jest zobowiązana zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej i § 11 ust. 4 Regulaminu u, tym samym pozbawiając skarżącego na etapie oceny formalnej prawa uzupełnienia i poprawienia projektu w części dotyczącej spełnienia kryteriów formalnych projektu w zakresie określonym w Regulaminie konkursu.

W związku z powyższymi zarzutami Gmina wniosła o:

- uwzględnienie skargi w całości poprzez stwierdzenie, że ocena formalna wniosku

o dofinansowanie, na podstawie której rozpatrzono protest negatywnie z uwagi na niedopuszczalność uzupełnienia i poprawienia wniosku na podstawie § 5 pkt 2a Regulaminu oraz stwierdzenie niespełnienia kryterium formalnego nr 14 Części A karty oceny formalnej wniosku, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, albowiem wniosek podlega uzupełnieniu na podstawie kryterium formalnego nr 19 pkt 2 jako wniosek wypełniony niepoprawnie i/lub, w którym podane w różnych częściach wniosku informacje są ze sobą spójne, podlegają możliwości poprawy

i uzupełnienia - część B karty oceny formalnej oraz pkt 3 Części B karty oceny formalnej wniosku o dofinansowanie;

- przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd.

W uzasadnieniu Gmina podniosła, że zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 4,

art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, w trakcie oceny kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt

w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym

w regulaminie konkursu, jeżli zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Wskazała także na treść przepisów przywołanych w petitum skargi. Ponadto zacytowała § 11 pkt 4 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia na etapie oceny formalnej potrzeby uzupełnienia lub poprawy wniosku wyznacza się beneficjentowi termin nie dłuższy niż 10 dni kalendarzowych od daty doręczenia pisma o uzupełnienie lub poprawę wniosku. Uzupełnieniem ww. paragrafu jest pkt 5. Dodatkowo wskazała na § 11 pkt 6 Regulaminu.

Zdaniem skarżącej Instytucja Zarządzająca w sposób uznaniowy, nie wynikający z całości dokumentacji konkursowej i dołączonych załączników, wskazała na niespełnienie § 5 pkt 2a Regulaminu i zastosowanie, jako podstawy odrzucenia, błędnej wykładni i w konsekwencji przyjęcia, że wniosek uchybia wymogom kryterium formalnego nr 14. Mając powyższe na uwadze oraz podane we wniosku

o dofinansowanie dane, skarżąca stoi na stanowisku, że zachodzi brak spójności

w zakresie udziału procentowego wewnątrz całkowitego limitu poziomu dofinansowania we wniosku o dofinansowanie, a nie niezgodność z przyjętymi limitami, a co z tego wynika - wniosek o dofinansowanie, zgodnie z definicją kryterium formalnego nr 19 powinien podlegać poprawie. Tym samym organ winien wezwać skarżącą, zgodnie z § 11 pkt 4 Regulaminu do jego poprawienia

i uzupełnienia. A uzupełnienie w tym trybie nie prowadzi do jego istotnej modyfikacji, o której mowa w art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, czyli naruszenia zapisów

§ 11 pkt 6 Regulaminu. Podstawą uzupełnienia lub poprawienia wniosku

o dofinansowanie będzie art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej.

Skarżąca podkreśliła, że kryterium formalne nr 14 nie wskazuje zgodności % poziomu dofinansowania we wniosku o dofinansowanie, a jedynie odnosi się do zgodności całkowitych badanych wartości. Za przyjęciem, że brak spójności

w wewnętrznych proporcjach procentowych nie przekraczających przyjętych limitów dofinansowania, co ma miejsce w niniejszej sprawie, podlega jednorazowej poprawie na podstawie kryterium formalnego nr 19 załącznika nr 6, a nie odrzuceniu na podstawie kryterium formalnego wskazanego nr 14 przemawia fakt, że wyodrębniono ten rodzaj błędu we wniosku w osobnym punkcie załącznika nr 6, tym samym nie jest możliwe jego włączenie do dyspozycji definicji kryterium formalnego nr 14. W ocenie strony Instytucja Zarządzająca zatem błędnie i w sposób nieuzasadniony definiuje badane kryterium, odnosząc się dodatkowo do badania poprawności i spójności wypełnienia wniosku w zakresie źródeł finansowania projektu jak i poziomu % dofinansowania, dlatego stwierdzone w trakcie oceny formalnej rozbieżności dotyczą spójności budżetu, co oznacza, że należy rozpatrywać kryterium nr 3 w brzmieniu "Poprawność wypełnienia i spójność wniosku" - część B karty oceny podlegający uzupełnieniu i wyjaśnieniu.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, opisała zasady w niej wyrażone i wskazała na fragmenty wyroków WSA w Kielcach.

W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione

w odpowiedzi na protest i wniósł o oddalenie skargi. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w skardze dotyczących nieuwzględnienia przez Instytucję Zarządzającą rozbieżności z pozostałymi dokumentami dołączonymi do wniosku,

tj. Studium wykonalności oraz Kosztorysami, Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że ocena przeprowadzona była w oparciu o złożony przez wnioskodawcę wniosek

o dofinansowanie wraz z wyłącznie jednym załącznikiem, tj. Lokalnym Programem Rewitalizacji. Studium wykonalności, na które powołuje się skarżąca w skardze nie zostało złożone na etapie aplikowania w konkursie. Dodatkowo nie została złożona żadna umowa partnerstwa. Wobec powyższego z uwagi na brakujące załączniki Instytucja Zarządzająca nie miała możliwości weryfikacji pod kątem zachowania spójności danych zawartych we wniosku o dofinansowania z danymi w innych dokumentach. Zarząd wyjaśnił ponadto, że zaznaczenie w części A karty odpowiedzi NIE skutkuje odrzuceniem wniosku z przyczyn formalnych. Możliwość uzupełnienia

i poprawy wniosku istnieje natomiast w przypadku zaznaczenia w części B i C karty odpowiedzi NIE. Oceniający wniosek nie mogli zaznaczyć odpowiedzi TAK w części A karty w ramach kryterium nr 14, ponieważ wiązałoby się to z podaniem przez oceniających nieprawdy. Dopuszczalny Regulaminem limit dofinansowania został przekroczony i tym samym nie kwalifikuje się do wsparcia w ramach działania

6.5 RPOWŚ 2014-2020.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie

art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014r., poz. 1146

ze zm. – dalej ("ustawa wdrożeniowa"), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z włączeniami

o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu

lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w tym w przypadku o którym mowa

w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji, o odrzuceniu projektu na etapie oceny formalnej 18 grudnia 2017 r. wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. Następnie

w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Oznacza powyższe, że możliwa jest przez Sąd merytoryczna ocena złożonej skargi.

Tytułem wstępu wskazać należy, że konkurs w rozstrzyganej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznacza ramy prawne postępowania konkursowego

i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Taki tryb wyłaniania projektów uzasadnia przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie konkursu projekt poddawany jest ocenie formalnej na zasadach określonych w § 11 pkt 1 oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej opisanej w § 12 Regulaminu.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny formalnej wniosku o dofinansowanie złożonego

w ramach konkursu dwuetapowego dla Działania 6.5. Stwierdzono, że wniosek podlega odrzuceniu ponieważ nie spełnia kryterium formalnego nr 14 - właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO) -

Część A Karty oceny formalnej.

Stosownie do art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy wdrożeniowej, Regulamin konkursu określa maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu. W związku z tym zapisem ustawowym, w Regulaminie konkursu zawarto przepis § 5 pkt 2a, w którym określono maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowalnych

w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa w wysokości 5%). W przypadku projektu gminy K. poziom całkowitego dofinansowania wynosi 80,94% w tym z EFRR 76,33 % oraz z budżetu państwa

4,61 %. Wobec powyższego Zarząd uznał, że poziom wnioskowanego dofinansowania wyniósł 80,94% co jest niezgodne z wymogami Regulaminu konkursu i wskazuje na niespełnienie przez skarżącą kryterium formalnego nr 14 – Karta A. Zgodnie zaś z zapisami § 11 ust. 3 lit. b Regulaminu konkursu oraz z informacją widniejącą na Karcie A oceny formalnej stanowiącą integralny załącznik do Regulaminu konkursu, zaznaczenie odpowiedzi NIE w przypadku części A Karty - spowodowało odrzucenie wniosku ze względu na negatywną ocenę formalną.

Skarżąca kwestionując zgodność z prawem przeprowadzonej oceny formalnej wniosku, zarzuca Instytucji Zarządzającej błędne i w sposób nieuzasadniony definiowanie badanego kryterium, odnosząc się dodatkowo do badania poprawności i spójności wypełnienia wniosku w zakresie źródeł finansowania projektu jak

i poziomu % dofinansowania. Podkreślając jednocześnie, że stwierdzone w trakcie oceny formalnej rozbieżności dotyczą spójności budżetu, co oznacza, iż należy rozpatrywać wniosek według kryterium nr 3 w brzmieniu "Poprawność wypełnienia

i spójność wniosku" - Część B karty oceny podlegający uzupełnieniu i wyjaśnieniu.

Wobec powyższego, do rozstrzygnięcia Sądu pozostaje, mające wpływ na wynik sprawy, następujące zagadnienie prawne: czy istnienie możliwość poprawy

i uzupełnienia wniosku w zakresie maksymalnego poziomu całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowanych w ramach kryterium formalnego nr 3 -

poprawność wypełniania i spójności wniosku - części B Karty oceny formalnej. Kryterium nr 3 - Części Karty B odpowiada w opisie kryteriów formalnych, kryterium

nr 19 – poprawność wypełniania i spójności wniosku. W odniesieniu do tego kryterium w opisie stwierdzono, że jeżeli wniosek wypełniono niepoprawnie

(np. nie uwzględniono wszystkich wymaganych informacji) i/lub podane w różnych częściach wniosku informacje są ze sobą niespójne, wniosek podlega możliwości jednorazowej poprawy – Część B Karty oceny formalnej.

Rozstrzygając spór zaistniały na etapie oceny formalnej wniosku o dofinansowanie, w pierwszej kolejności należy odwołać się do zał. 6, w którym

pod poz. 2 zostały wskazane kryteria formalne, wśród których wymieniono kryterium nr 14 - właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych

i dofinansowania. W rubryce dotyczącej kryterium nr 14 stwierdzono także, że jeżeli we wniosku o dofinansowanie wartość całkowita, łączne koszty kwalifikowane lub dofinansowanie projektu nie są zgodne z przyjętymi limitami, wniosek zostaje odrzucony na etapie oceny formalnej – Część A Karty oceny formalnej. Istotnie, zarówno w opisie kryterium nr 14 (zał. 6), jak i w definicji zawartej w § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu, jest mowa o tych samych danych: wartość całkowitej projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowaniu. Zgodnie z § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu: maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowalnych wynosi: a). w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa w wysokości 5%). Skoro w przypadku projektu gminy K. poziom całkowitego dofinansowania wynosi 80,94% w tym z EFRR 76,33 % oraz z budżetu państwa 4,61 %, to oznacza, że poziom wnioskowanego dofinansowania przekroczył maksymalny poziom 80 % dofinansowania projektu. Zdaniem Sądu definicja kryterium nr 14 w karcie oceny formalnej wniosku znajduje zatem w pełni odzwierciedlenie w Regulaminie konkursu, w którym precyzyjnie określono maksymalny poziom dofinansowania wydatków kwalifikowanych z jednoznacznym wskazaniem udziału procentowego środków UE w wysokości 75 % oraz udziału procentowego środków z budżetu państwa w wysokości 5 %. Wobec powyższego wskazany przez skarżącą we wniosku poziom dofinansowania jest niezgodny z przyjętymi limitami. Dlatego nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że Instytucja Zarządzająca błędnie i w sposób nieuzasadniony definiuje badane kryterium.

Sąd podkreśla, że ocena wniosku nie może być mechanicznym sprawdzeniem, czy wniosek został wypełniony zgodnie z instrukcją, lecz musi sięgać głębiej i badać, czy dane zawarte w Regulaminie konkursu i we wniosku o dofinansowanie zostały przedstawione i udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości. Tylko takie działanie uprawnione zapisem ustawy i Regulaminu byłoby w zgodzie z zasadą rzetelności przeprowadzenia oceny projektu określoną w

art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Ocena wniosku dokonana przez Zarząd nie narusza tej zasady, ponieważ podtrzymując pierwotne stanowisko o negatywnej ocenie formalnej projektu odwołał się do treści projektu. Zarząd podkreślił, że wnioskodawca w projekcie w sekcji I. Identyfikacja wniosku o dofinansowanie, sekcji IX. Montaż finansowy oraz sekcji XII. Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych - wskazał środki pochodzące z EFRR w wysokości 4.000.000 zł, które stanowią 76,33% kosztów kwalifikowalnych. Jednocześnie w sekcji XII. Źródła finansowania wydatków kwalifikowanych, wnioskodawca wykazał środki z budżetu państwa stanowiące 4,61 % wydatków kwalifikowalnych. Wobec powyższego,

to wnioskodawca podał poziom wnioskowanego dofinansowania, który wyniósł 80,94%, przez co sam naruszył wymogi Regulaminu konkursu. W związku z powyższym zasadne jest stanowisko organu, że nie można było umożliwić aplikującemu dokonania korekty w budżecie, prowadziło by to bowiem do istotnej modyfikacji wniosku. W konsekwencji własnych i niezgodnych z Regulaminem konkursu działań skarżącej, nie zostało spełnione kryterium formalne nr 14.

Przy czym wskazać należy, że na etapie oceny formalnej (§ 11 pkt 4 Regulaminu) przewidziano możliwość uzupełnienia lub poprawienia wniosku w zakresie i w terminie wskazanym przez oceniających, który to zapis jest powtórzeniem unormowania art. 43 ust 2 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku – 26.10.2017 r. Skoro opis kryterium nr 14 w Karcie A jest zgodny i spójny z definicją tego kryterium zawartą w § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu i dane we wniosku są jednoznaczne, to stwierdzić należy, że brak było podstaw aby umożliwić wnioskodawcy poprawienie bądź uzupełnienie wniosku w zakresie udziału procentowego wewnątrz całkowitego limitu poziomu dofinansowania, w ramach oceny formalnej - Karta A.

Skoro wystąpiły przesłanki określone w § 11 pkt 3 lit b Regulaminu konkursu w związku z zaznaczeniem odpowiedzi NIE w rubryce kryterium formalnym nr 14

w przypadku Części A Karty – to wniosek Gminy K. o dofinansowanie podlega odrzuceniu ze względu na negatywną ocenę formalną. Tak też powinna brzmieć treść informacji z 28 listopada 2017 r.

W świetle tego co wyżej przedstawiono, nie ma prawnej możliwości aby ten sam wniosek, mimo podstaw do jego odrzucenia na etapie oceny formalnej w ramach Karty A, został poddany ocenie formalnej na etapie Karty B.

W szczególności, jak żąda tego skarżąca, by rozbieżności dotyczące spójności budżetu rozpatrywać w ramach kryterium nr 3 - Poprawność wypełnienia i spójność wniosku - część B Karty oceny podlegający uzupełnieniu i wyjaśnieniu.

Z powyższych względów bezzasadne są zarzuty skargi wskazujące na wadliwość wyłaniania projektu, prowadzącą do naruszenia

art. 37 ust 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten, jak wskazano na wstępie, statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Istnienie spójności pomiędzy unormowaniem Regulaminu w zakresie maksymalnego poziomu dofinansowania projektu, a opisem zawartym w karcie oceny formalnej projektu czyni bezzasadny zarzut o naruszeniu zasady rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że działanie Instytucji Zarządzającej nie naruszyło art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, a tym samym nie naruszyło wynikającej z art. 37 ust. 1 zasady rzetelności wyboru projektów

w aspekcie proceduralnym. W konsekwencji nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów Regulaminu konkursu wymienionych w petitum skargi. Stwierdzona w oparciu o dokumenty konkursowe rozbieżność w poziomie dofinansowania uzasadniała zaznaczenie odpowiedzi "NIE" w odniesieniu do kryterium nr 14 - Karty A oceny formalnej wniosku, a w konsekwencji odrzucenie wniosku.

Uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawo skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 61ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.