Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 776/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 pkt 1, 6 i 10, art. 34 par. 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Tomasz Smoleń / spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2013r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym - oddala skargę-


UZASADNIENIE

I SA/Rz 776/13

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2013r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z [...] czerwca 2012r. Z wydanych postanowień przez organy podatkowe i materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął i prowadził wobec B.D. (dalej zwana Skarżąca) postępowanie egzekucyjne, w toku którego organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bakowego w "A" SA w P. Przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu oraz odpisy tytułów wykonawczych doręczono Skarżącej.

Pismem z dnia 13 czerwca 2012r. pełnomocnik Skarżącej złożył zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego powołując jako ich podstawę przepis art. 33 pkt 1, 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej zwana pea). W uzasadnieniu podniesiono zarzut przedawnienia egzekwowanego zobowiązania, stanowiący przesłankę niedopuszczalności egzekucji a także zarzut nieprawidłowego określenia przerwy w naliczeniu odsetek za zwłokę.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r. znak [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił uwzględnienia ww zarzutów i umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W wyniku zażalenia B.D. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2013r. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego i sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013r. znak [...] organ egzekucyjny działając na podstawie art. 34 § 4 w zw. z art. 34 § 1a pea stwierdził niedopuszczalność zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego za okres październik, listopad 2005r. oraz luty, marzec, kwiecień, maj, wrzesień, październik 2006r.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r. znak [...] utrzymał w mocy ww postanowienie organu I instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła B.D., działając przez pełnomocnika. W skardze podniesiono zarzut naruszenia art. 33 pkt 1, 6, 10 i art. 27 ust. 3 pea, jednocześnie podtrzymano twierdzenie, że w sprawie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wskazano także na wadliwe ustalenie terminów przerw w naliczaniu odsetek co skutkuje bezprawnością wszczęcia egzekucji w związku z wadliwością tytułu wykonawczego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013r. znak [...] jest przepis art. 34 § 1a pea w myśl, którego jeżeli zarzut był lub jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów.

Wskazany wyżej przepis pozbawia organ egzekucyjny możliwości merytorycznego badania zarzutu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli kwestia ta jest lub była przedmiotem rozpoznania w innym postępowaniu dotyczącym tego samego obowiązku. Stwierdzenie przez organ egzekucyjny wystąpienia takiej okoliczności obliguje go do wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Powyższe uregulowanie wprowadza zasadę niekonkurencyjności środków prawnych i eliminuje sytuację, w której kwestia mogąca być podstawą do sformułowani zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, byłoby rozstrzygane w tym postępowaniu pomimo, że jest lub była rozstrzygana w innym, wskazanym w art. 34 § 1a pea (wyrok NSA z 18 marca 2010r. sygn. akt II FSK 207/09).

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, że zarzut przedawnienia podniesiony we wniesionych przez Skarżącego zarzutach był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie i rozstrzygnięty wyrokiem z dnia 23 października 2012r. sygn. akt I SA/Rz 597/12. Niespornym jest także fakt, że w sprawie zachodzi tożsamość wierzyciela i organu egzekucyjnego.

Z tych względów organ egzekucyjny nie miał możliwości merytorycznego rozpoznania wniesionego zarzutu. Dlatego też zaskarżone postanowienie prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2013r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu w sprawie prawidłowego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 4 czerwca 2012r.

Pomimo niedopuszczalności zarzutów przedawnienia zobowiązania w niniejszym postępowaniu Skarżąca ma możliwość obrony swego stanowiska w przedmiocie przedawnienia zobowiązań w toku postępowania odwoławczego od wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Podniesiony zarzut błędnego wskazania terminów przerw w naliczaniu odsetek będzie przedmiotem odrębnego rozpoznania przez organy egzekucyjne i brak łącznego rozpoznania wszystkich podniesionych zarzutów nie wpływ na ocenę, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa procesowego, jak również przepisów prawa materialnego.

Dlatego też na podstawie art. 151 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.