Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2021/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 52 § 3, art. 53 § 2, art. 58 § 1 pkt. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 9
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 828/10 w sprawie ze skargi Z. P. na akt Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] czerwca 2010 roku w przedmiocie odmowy unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 828/10 odrzucił skargę Z. P. na akt Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 7 września 2010 roku Z. P. złożył za pośrednictwem Urzędu Miejskiego w Kaliszu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na akt Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] czerwca 2010 roku w przedmiocie odmowy unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu. Skarżący pismo Prezydenta otrzymał 25 czerwca 2010 roku. W dniu 7 lipca 2010 roku wezwał Prezydenta Miasta Kalisza do usunięcia naruszenia prawa poprzez unieważnienie konkursu wskazując na uchybienia dotyczące składu komisji konkursowej oraz bezzasadności uchwały komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do konkursu.

Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy administracyjnej, o czym Z. P. nie nadmienia w treści skargi wynika, że kolejnym pismem z daty 9 lipca 2010 roku skierowanym do Prezydenta Miasta Kalisza skarżący oświadczył, że jego pismo z dnia 7 lipca 2010 roku zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" należy potraktować jako odwołanie od decyzji Prezydenta w sprawie rozstrzygnięcia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu i sprawę przekazać do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu. Prezydent Miasta Kalisza nie odpowiadając na wcześniej złożone wezwanie do usunięcia prawa niezwłocznie, bo pismem z dnia 16 lipca 2010 roku przekazał sprawę zgodnie z wnioskiem Z. P. z odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu w dniu 19 sierpnia 2010 roku wydało decyzję o umorzeniu postępowania.

Sąd stwierdził, że wszystkie czynności podejmowane w toku konkursu na dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu, na podstawie i w granicach prawa (tak przez komisję konkursową jak i przez organ prowadzący), mają charakter władczych czynności z zakresu administracji publicznej, a skoro tak - mogą zostać poddane pod osąd wojewódzkiego sądu administracyjnego w drodze skargi. W ocenie Sądu w tym przypadku mamy do czynienia z aktami, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 52 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na takie czynności bądź akty można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu (Prezydenta Miasta Kalisza) - w terminie 14-tu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się wówczas w terminie 30-tu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie 60-ciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Sąd stwierdził, że w niniejszym postępowaniu skarżący nie wezwał ostatecznie Prezydenta Miasta Kalisza do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że faktem jest, iż pierwotnie w dacie 7 lipca 2010 roku pismo takowe złożył, ale już po dwóch dniach bo w dacie 9 lipca 2010 roku poinformował Prezydenta Miasta Kalisza, że jego pismo nazwane "wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa" należy potraktować jako odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazać do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu. Tym samym słusznie Prezydent Miasta Kalisza w odpowiedzi na skargę z dnia 20 września 2010 roku wskazał, że nie mógł udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ponieważ Z. P. nakazał potraktować je jako odwołanie i przekazać do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd stwierdził, że wobec braku możliwości odwołania się, należało przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wezwać skutecznie organ do usunięcia naruszenia prawa w zakreślonym przez przepis terminie.

W ocenie Sądu I instancji brak wykorzystania przysługującego środka zaskarżenia, w myśl art. 52 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący Z. P., zaskarżając postanowienie w całości.

Skarga kasacyjna oparta została na podstawie art. 174 pkt 2) powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to:

1. zarzucie naruszenia art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący nie dokonał skutecznego wezwania Prezydenta Miasta Kalisza do usunięcia naruszenia prawa, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy;

2. zarzucie naruszenia art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący nie dokonał wezwania Prezydenta Miasta Kalisza do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego skarżący nie spełnił przesłanek warunkujących skuteczne wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, tj. nie był uprawniony do wniesienia w terminie 60 dni od dnia wystosowania do Prezydenta Miasta Kalisza wezwania do usunięcia naruszenia prawa w dniu 7 lipca 2010 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy;

3. zarzucie naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie wystąpiły przyczyny powodujące niedopuszczalność wniesienia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które to uchybienie miało istotny wpływ na treść orzeczenia;

4. zarzucie naruszenia art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Na tych podstawach skarżący wnosił o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania;

2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący przyznaje, że nie orientując się w zakresie właściwego sposobu zaskarżenia aktu Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] czerwca 2010 r., zwrócił się do Prezydenta Miasta Kalisza aby pismo skarżącego z dnia 7 lipca 2010 r. potraktować jako odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu i przekazać temu organowi do rozpoznania. Jednocześnie wywodzono, że z uwagi na brak odpowiedzi Prezydenta Miasta Kalisza na wezwanie skarżącego z dnia 7 lipca 2010 r., skarżący w dniu 7 września 2010 r. złożył za pośrednictwem urzędu miejskiego w Kaliszu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na akt Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Kaliszu. Skarżący wskazuje, że organ nie pouczył go o sposobie zaskarżenia tego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 1 Kpa "Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1, 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2, 4) w sprawie wydawania zaświadczeń." Art. 9 Kpa znajduje zastosowanie w sprawach wymienionych w art. 1 Kpa, tj. w sprawach regulowanych postępowaniem administracyjnym. W art. 1 Kpa nie wskazano innych niż decyzje administracyjne aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z tego względu nie jest trafny zarzut naruszenia art. 9 Kpa.

Nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 52 § 3 i 53 § 2, a w konsekwencji również art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji zasadnie wskazał, że wyrażenie przez skarżącego woli uznania jego pisma z dnia 7 lipca 2010 r. za odwołanie determinuje stwierdzenie, że pismo to nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący rozporządził swoim pismem i tym samym wybrał drogę postępowania zakończoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego która podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.

Z tych względów skoro skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.