Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 601/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa własności działki p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pani H. K. w dniu 2 czerwca 2014 roku złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2014 roku nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa własności nieruchomości.

W dniu 9 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. K. w tym zakresie podnosząc, iż skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi tj. nie nadesłała jej odpisu mimo wezwania Sądu.

W dniu 24 września 2014 r. skarżąca złożyła odpis skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu swego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podniosła, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi otrzymała w dniu 11 sierpnia 2014 r., zaś termin mijał w dniu 18 sierpnia 2014 r. Jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu wskazała znaczne pogorszenie się jej stanu zdrowia w okresie, kiedy była zobowiązania do złożenia odpisu. Podkreśliła iż, jest osobą, która choruje na zwyrodnienie stawów, nadciśnienie tętnicze oraz dnę moczanową. Na potwierdzenie swego stanowiska przedłożyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że skarżąca przebywała w dniach 14 sierpnia 2014 r. i 19 sierpnia 2014 r. w poradniach Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (k. 33) oraz potwierdzenie zameldowania (k. 34). Zaakcentowała, że w tych dniach była leczona, ale objawy chorobowe wystąpiły wcześniej, co skutkowało tym, iż nie była w stanie w pełnej świadomości zapoznać się z treścią wezwania i wykonać nałożone na nią obowiązki. Mimo powyższego wnioskodawczyni uiściła wpis sądowy wskazany w tej samej korespondencji sądowej. Końcowo skarżąca podniosła, że mieszka sama, wobec czego nie miała przy sobie nikogo z domowników, kto mógłby jej pomóc w tej sprawie.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

W ocenie Sądu wniosek jest bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu.

Skarżąca, we wniosku o przywrócenie terminu, podniosła, iż przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi było zdecydowane pogorszenie się jej stanu zdrowia. Na potwierdzenie swego stanowiska przedłożyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że skarżąca przebywała w dniach 14 sierpnia 2014 r. i 19 sierpnia 2014 r. w poradniach Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (k. 33).

Godzi się podkreślić, iż w aspekcie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.

W tej sytuacji konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącej uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Chodziło zatem nie o przeprowadzenie dowodu czyniącego brak winy skarżącej, lecz o wskazanie okoliczności wystarczających dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie bowiem jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie.

Tym niemniej, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, było przez nią niezawinione.

Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej; przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 1998 roku, sygn. akt. III SA 1259/98, opubl. w zbiorze orzecznictwa LEX nr 44754). Brak bowiem winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W realiach niniejszej sprawy, skarżąca nie dołożyła wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności. Podkreślić bowiem należy, iż wykonanie – mimo trwającej choroby – jednego z wezwań Sądu tj. uiszczenie wpisu od skargi, a niewykonanie drugie z wezwań Sądu tj. nadesłania odpisu skargi nie stanowi niezawinionej przez skarżącą przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie niniejszej.

Ponadto w literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, iż następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97, LEX nr 36 902); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, LEX nr 37 127); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.)., (w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006)).

Za przeszkodę w dochowaniu terminu nie można było również uznać chorób skarżącej, mających charakter przewlekły. W postanowieniu z dnia 16 stycznia 2009 roku, sygn. akt I OZ 966/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak: podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia (postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2002 roku, sygn. akt II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602); złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości (wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 1976 roku, sygn. akt IV PRN 8/76, Baza Orzeczeń LEX nr 7828 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 1974 roku, sygn. akt II CO 18/73, Baza Orzeczeń LEX nr 7372); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002 roku, sygn. akt II SA/Wr 1329/01 niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000 roku, sygn. akt SA/Sz 1117/99). Na nagły charakter przeszkody, uniemożliwiającej dopełnienie obowiązku, wskazuje się również w innych, licznych orzeczeniach sądów (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 1998 roku, sygn. akt SA/Łd 575/98 (Baza Orzeczeń LEX nr 36221); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 1999 roku, sygn. akt III SA 1436/99 (Baza Orzeczeń LEX nr 40057); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 1998 roku, sygn. akt IV SA 2162/96 (Baza Orzeczeń LEX nr 43285); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 roku, sygn. akt I SA/Ka 1718/96 (Baza Orzeczeń LEX nr 33415); postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 712/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu skarżąca, mimo że cierpi na przewlekłe choroby, nie wykazała, że są to choroby uniemożliwiające podejmowanie czynności procesowych. Podkreślenia wymaga fakt, że z zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez stronę wynika, iż w dniach 14 sierpnia i 19 sierpnia 2014 r. przebywała ona w poradni (k. 33). Termin do uzupełnienia braków skargi natomiast biegł od 11 sierpnia do 18 sierpnia 2014 r. Potwierdza to, iż skarżąca w pozostałych dniach tj. 11-13 sierpnia oraz 15-18 sierpnia 2014 r. mogła wykonać ciążące na niej zobowiązanie, tym bardziej, że we wskazanych terminie uiściła wpis sądowy od skargi, a aktualny stan zdrowia umożliwił jej dokonanie tej czynności. Jednocześnie, jak wskazuje przebieg postępowania w niniejszej sprawie, skarżąca - mimo że dotknięta jest schorzeniami wskazanymi we wniosku, jest w stanie samodzielnie składać pisma zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i w postępowaniu sądowym (złożenie skargi, wniosek o przywrócenie terminu).

Za zasadnością wniosku nie mogła przemawiać również, w tych okolicznościach, podnoszona przez stronę argumentacja sprowadzająca się do usprawiedliwienia uchybionemu terminowi przez fakt zamieszkiwania samodzielnie.

W konsekwencji, w ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które wykluczałyby możliwość zachowania terminu do wniesienia wniosku.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.