Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3105/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi  wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250; art. 258 § 1 i § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. G. - P.P.H.U. E.-I. "U." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego P. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 marca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. G. - P.P.H.U. .-I. "U.", dalej: "skarżący" prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego P. G..

Wyrokiem ogłoszonym w dniu 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych, w pozostałej części skargę oddalił oraz zasądził na rzecz ustanowionego w sprawie radcy prawnego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W dniu 11 grudnia 2009 r. (data nadania) pełnomocnik sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając jednocześnie, iż opłata z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej nie została zapłacona tak w pełnej wysokości, jak i jej części.

Wyrokiem z 28 stycznia 2011 r. o sygn. akt I GSK 82/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, iż wydanie orzeczenia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne należy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: "rozporządzenie".

Zgodnie z § 15 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4.

W myśl § 14 ust. 2 rozporządzenia omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym, tj. na skutek wznowienia postępowania administracyjnego, wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna.

Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w sprawie należny był stały wpis sądowy pobierany od skarg na decyzje wydane w trybie wznowienia postępowania administracyjnego bez względu na przedmiot sprawy. Wskazać trzeba, iż do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł skarżący został wezwany zarządzeniem z [...] stycznia 2009 r. (k. 40 akt sądowych).

Wobec tego, iż przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 240 zł.

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, w którym brał udział, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. w wysokości 180 zł.

Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.