Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 2919/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA G. Nasierowska, Sędzia WSA M. Długosz-Szyjko, Sędzia NSA (del.) W. Kubiak (spr.), Protokolant A. Kot, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług -oddala skargę-


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] Urzędu Skarbowego W. [...] w przedmiocie określenia J. Z. wysokości nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług, traktowanej na równi z zaległością podatkową, a także odsetek od nienależnego zwrotu.

W motywach rozstrzygnięcia podano, że zobowiązanie podatkowe J. Z. w podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r. zostało określone przez Izbę Skarbową w W. ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. W decyzji tej nie określono jednak wysokości zaległości podatkowej za wymieniony miesiąc. Nastąpiło to dopiero w decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2000 r. Wskazano, że decyzja Izby Skarbowej została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych ( Dz.U.z 1993 r. Nr 108, po. 486 z późn.zm.). Ustawa ta nie przewidywała, aby w decyzji określającej zobowiązania podatkowe ustalać także wysokość zaległości podatkowej. Nadto dopiero od 1 stycznia 1998 r. traktuje się nienależny zwrot podatku jako zaległość podatkową (art.52 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). J. Z. nie zwrócił w całości otrzymanego nienależnie zwrotu podatku. Wobec tego, zdaniem Izby Skarbowej w W., zasadnym było wydanie decyzji określającej wysokość zaległości podatnika z tego tytułu. Organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony zarzut podatnika, że decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2000 r. dotyczy sprawy już zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2000 r. Stwierdzono, że organ podatkowy w razie nie wywiązywania się przez podatnika z obowiązków (w tym przypadku zwrotu nienależnie otrzymanego zwrotu podatku od towarów i usług) może wydać decyzję, w której określi wysokość zaległości podatkowej. Podano, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r. zaliczył dokonane przez podatnika częściowe wpłaty na poczet zaległości podatkowej z omawianego tytułu.

Izba Skarbowa nie podzieliła także zarzutu podatnika dotyczącego naruszenia art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie zaskarżonej decyzji. Okoliczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie zachodzi w sprawie niniejszej. Gdyby zaś rozstrzygnięcie NSA pozwoliło na odmienną ocenę wartości podatkowych niż w decyzji wymiarowej, to podatnikowi będzie przysługiwało prawo złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, na podstawie art.240 Ordynacji podatkowej.

W skardze do Sądu J. Z. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2001 r. albo o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzuca nieważność, poprzez wydanie decyzji w sprawie już zakończonej decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2000 r., ewentualnie naruszenie art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji określającej zaległość podatkową z tytułu nienależnie dokonanego zwrotu podatku od towarów i usług, mimo, że decyzja Izby Skarbowej została zaskarżona do NSA, a wynik postępowania sądowego zadecyduje o zasadności rozstrzygnięcia Urzędu Skarbowego.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje:

Jaka wynika z akt sprawy, wskazana w skardze decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2000 r. została podjęta w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 1999 r. sygn.akt IIISA 5282/98. Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy uchylił decyzję Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] września 1997 r. w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego skarżącego w podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r. i ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc, jednocześnie określając zobowiązanie podatkowe za grudzień 1996 r. w kwocie [...] zł. Z treści decyzji z dnia [...] lipca 2000 r. nie wynikało, żeby dotyczyła ona także kwoty nienależnie otrzymanego przez skarżącego zwrotu różnicy podatku od towarów i usług. Nadto organ podatkowy w wyniku analizy deklaracji podatkowej VAT-7 za grudzień 1996 r. ustalił, że wykazana przez skarżącego nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł została mu zwrócona na rachunek bankowy w dniu [...] lutego 1997 r. Natomiast z decyzji z dnia [...] lipca 2000r. wynikła nadwyżka podatku należnego nad naliczonym w kwocie [...] zł, podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego. Dlatego też stało się konieczne wydanie przez organy podatkowe decyzji dotyczących określenia skarżącemu nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług, traktowanego na równi z zaległością podatkową. Należy przy tym podnieść, że kwota zwrotu wskazuje na to, że przy jej określaniu uwzględniono dokonane już przez skarżącego wpłaty na poczet zaległości w tym podatku. Przedstawione ustalenia wskazują na to, że podniesione przez skarżącego zarzuty zarówno w toku postępowania podatkowego jak i w skardze co do istnienia w sprawie niniejszej przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji przewidzianych w przepisie art.247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej nie są uzasadnione. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w innej sprawie niż decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2000 r. Ustalenie to ma wpływ na uznanie za pozbawiony podstaw zarzut dotyczący naruszenia przez organy podatkowe art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nie może być traktowane jako rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego orzeczenie sądu wydane w innej sprawie niż zaskarżona decyzja.

W tej sytuacji, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszyła prawo w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie w świetle przepisów art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270), skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art.151 tej ustawy.

Małgorzata Długosz-Szyjko Grażyna Nasierowska Włodzimierz Kubiak