Wyrok NSA, sygn. akt III SA 3372/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Przez orzeczenie Sądu o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należy rozumieć wyłącznie wyrok, w którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek, a także wyrok, w którym uwzględniono skargę na bezczynność organu. W przypadku wyroku uchylającego albo stwierdzającego nieważność decyzji lub postanowienia nie powstaje obowiązek organu do wykonania orzeczenia Sądu.

TEZY

Przez orzeczenie Sądu o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należy rozumieć wyłącznie wyrok, w którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek, a także wyrok, w którym uwzględniono skargę na bezczynność organu. W przypadku wyroku uchylającego albo stwierdzającego nieważność decyzji lub postanowienia nie powstaje obowiązek organu do wykonania orzeczenia Sądu.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy za skargi Tomasza K., Andrzeja K., Anny K., Artura K. i Roberta P. w przedmiocie niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2001 r. I SA/Lu 656/00 - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Tomasz K., Andrzej K., Anna K., Artur K. i Robert P. złożyli skargę na Pierwszy Urząd Skarbowy w L. zarzucając mu nie zastosowanie się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 29 czerwca 2001 r. I SA/Lu 656/00 uchylającego zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w L. oraz poprzedzającą ją decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia 15 lutego 2000 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: I i V 1999 r.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w wyniku uchylenia decyzji organów podatkowych zgodnie z art. 72 par. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ powstała nadpłata, która zgodnie z art. 75 par. 1 powołanej ustawy podlega zwrotowi z urzędu w terminie 30 dni od dnia uchylenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i maj 1999 r.

Zwrotu nadpłaty nie dokonano pomimo pisemnego wezwania w dniu 16 października 2001 r. Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. do wykonania w tym zakresie wyroku. Pierwszy Urząd Skarbowy w L. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu podano, iż dokonano szczegółowego rozliczenia dokonywanych wpłat na poczet należności w podatku od towarów i usług ustalając nadpłatę na dzień 29 czerwca 2001 r. w kwocie 35.930,20 zł. Jednocześnie poinformowano, iż nadpłata w tej wysokości została zaliczona na zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące luty 1997 r., grudzień 1996 r., marzec 1999 r., kwiecień 1999 r. O sposobie rozliczenia nadpłaty skarżący zostali poinformowani w piśmie z dnia 27 listopada 2001 r. (...). W tej sprawie wydane zostało na podstawie art. 273 par. 1 Ordynacji podatkowej przez ten Urząd postanowienie z dnia 27 listopada 2001 r. (...) o zaliczeniu nadpłaty w kwocie 35.930.20 zł wynikającej z wyroku na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług. Na skutek zażalenia skarżących Izba Skarbowa w L. na podstawie art. 233 par. 1 pkt 2 lit. "b" uchyliła to postanowienie w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Urząd. Następnie w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę Pierwszy Urząd Skarbowy w L. poinformował o kolejnych wydanych postanowieniach w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych wynikających z rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące luty 1997 r., grudzień 1996 r., marzec 1999 r., kwiecień 1999 r.

Z kolei skarżący w dodatkowym piśmie z dnia 5 lipca 2002 r. wskazali na to, iż działania podejmowane przez Pierwszy Urząd Skarbowy w L. tylko "pozornie" zmierzają do wykonania wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 29 czerwca 2001 r. Kolejne bowiem wydawane w tej sprawie postanowienia przez organy podatkowe nie prowadzą do zwrotu powstałej w wyniku tego wyroku nadpłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie Sądu, nie wykonał w całości lub w części tego orzeczenia Sąd może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny. Sąd w przypadku, o którym mowa wyżej ze względu na treść art. 31 ust. 2 powołanej ustawy może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niesporne okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.

Przez orzeczenie Sądu o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy należy rozumieć wyłącznie wyrok, w którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek, a także wyrok, w którym uwzględniono skargę na bezczynność organu. W wypadku wyroku uchylającego albo stwierdzającego nieważność decyzji lub postanowienia nie powstaje obowiązek organu do wykonania orzeczenia Sądu.

Uprawnienia orzecznicze Naczelnego Sądu Administracyjnego oparte są bowiem na modelu kasacyjnym, a nie merytorycznym orzekaniu o prawach i obowiązkach skarżącego. Sąd w obecnym składzie podziela pogląd wyrażony w tej mierze w wyroku NSA z dnia 7 marca 1997 r. V SA 2409/96 /OSP 1998 z. 6 poz. 107 str. 284 z glosą J. Świątkiewicza/.

Wyrok z dnia 29 czerwca 2001 r. w sprawie I SA/Lu 656/00 jest wyrokiem uchylającym decyzję Izby Skarbowej w L. oraz poprzedzającą ją decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia 15 lutego 2000 r. i w takiej sytuacji rozliczenie powstałej nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i maj 1999 r. nie może stanowić podstawy do zastosowania art. 31 ust. 1 ustawy o NSA.

Wyjaśnić również należy, iż w wyroku I SA/Lu 656/00, Sąd wskazał, że decyzje organów obu instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 6a ust. 1, ust. 8, ust. 10 i art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz przepisów art. 122, art. 187 par. 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. W takiej sytuacji i wobec tego, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa wysokość tego zobowiązania wynika ze złożonych na podstawie art. 10 ustawy o podatku od towarów i usług (...) deklaracji podatkowych z terminem wpłaty określonym w art. 26 tej ustawy. Natomiast kwota nienależnie zapłaconego podatku stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 Ordynacji podatkowej. Określanie jej wysokości oraz zwrotu na rachunek podatnika następuje z zachowaniem zasad wynikających z treści art. 73 i nast. Ordynacji podatkowej.

Z pisma skarżących z dnia 15 października 2001 r. skierowanego do Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. stanowiącego wezwanie do wykonania wyroku I SA/Lu 656/00 jednoznacznie wynika, iż skarżący w istocie dochodzą prawidłowego rozliczenia powstałej w związku z tym wyrokiem nadpłaty. Zauważyć należy, iż w tej sprawie toczy się odrębne postępowanie wyjaśniające przed Urzędem Skarbowym w L. zmierzające do określenia wysokości nadpłaty oraz jej rozliczenia stosownie do zasad określonych w powołanych przepisach art. 72 i nast. Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zostały wykazane przesłanki określone w art. 31 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym niewykonania orzeczenia Sądu.

Skargę jako niezasadną należało więc na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA oddalić.