Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1103/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 8 ust. 4, ust. 8 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 152 poz 1732
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2013 r. wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi J. M. na orzeczenie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

W złożonej na orzeczenie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] 2013 r., nr [...] skardze, J. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie kary dyscyplinarnej. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, iż w związku z zaskarżonym orzeczeniem został wydany w dniu [...] 2013 r. przez Komendanta Miejskiego Policji w P. Rozkaz Personalny , którym obniżono mu dodatek służbowy na stałe o 20%. Okoliczność ta naraża skarżącego na poważną dolegliwość finansową i wyrządza mu poważną szkodę z trudnymi do odwrócenia skutkami. Dalszymi konsekwencjami zaskarżonej decyzji jest brak możliwości otrzymania awansu, nagród oraz premii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

W pierwszej kolejności wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: P.p.s.a. ) zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 - opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż J. M. nie wykazał, w jaki sposób obniżenie wypłacanego dodatku funkcyjnego grozi wyrządzeniem 2znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności nie wyjaśnił jak znaczne było obniżenie wypłacanego dodatku oraz jaki będzie to miało skutki dla jego sytuacji majątkowej.

Zgodnie z treścią § 8 ust.4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732) dodatek funkcyjny przyznaje się policjantowi w stawce kwotowej, w wysokości uzależnionej od rangi zajmowanego stanowiska służbowego, zakresu ponoszonej odpowiedzialności, ze szczególnym uwzględnieniem szczebla działania i wielkości kierowanej jednostki lub komórki organizacyjnej Policji oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych i nieprzekraczającej miesięcznie w I kategorii - 80 %, w II kategorii - 70 %, w III kategorii - 60 % podstawy wymiaru, stanowiącej sumę należnego policjantowi uposażenia zasadniczego oraz dodatku za stopień w stawce ustalonej dla policyjnego stopnia etatowego odpowiadającego zajmowanemu stanowisku służbowemu. W ust. 8 pkt 1 tego paragrafu przewidziano, iż w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną, dodatek funkcyjny obniża się w granicach od 20 do 50% otrzymywanej stawki.

Z treści wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż obniżenie dodatku funkcyjnego może mieć różny wymiar i trudno na ich podstawie oraz na podstawie zawartych w wniosku o wstrzymanie wykonania skąpych informacji ocenić czy faktycznie obniżenie przyznawanego J. M. dodatku rodzi trudne i nieodwracalne skutki w sytuacji majątkowej skarżącego.

Należy również zauważyć, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i wyeliminowania zaskarżonego orzeczenia odpadnie przesłanka obniżenia dodatku funkcyjnego o której mowa w § 8 ust. 8 pkt 1 powoływanego wyżej rozporządzenia, co umożliwi jego przywrócenie, we wcześniej otrzymywanej wysokości. Dotyczy to także ewentualnych premii, nagród pieniężnych i awansów. Nie można zatem stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonego orzeczenia może wywołać trudne i nieodwracalne skutki.

Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ J. Zieliński