Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1486/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1887/16 o odmowie uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1887/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r., nr [...]. W dniu 24 maja 2017 r. doręczono skarżącemu odpis orzeczenia.

Pismem z dnia 26 maja 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie zapadłego orzeczenia o pominięty zakres sprawy. Stwierdził, że skoro organ odmawia wszczęcia postępowania, to jest to przepis wyjątkowy i szczególny. Wymaga szczególnego udowodnienia, a gdy następuje to dopiero na etapie sądowym, uzupełnienia orzeczenia o nowe podstawy, czy okoliczności, jest niedopuszczalne i musi skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2017 r. Zdaniem Sądu, podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności, stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którymi skarżący się nie zgadza. Natomiast wniosek o uzupełnienie nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia uruchamiającym jeszcze jedno postępowanie kontrolne. Do zmiany zapadłego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna.

W ocenie Sądu, zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J. i wniósł o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 157 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r., uzupełnienia którego domagał się K. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego skargę, uznając ją za niezasadną. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Wskazać też należy, że jeśli skarżący nie zgadzał się z orzeczeniem Sądu pierwszej instancji, to winien je zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zajął w tym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.