Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1014/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1, 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1412
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za badania laboratoryjne zakwestionowanych próbek wody z pływalni oddala skargę.


UZASADNIENIE

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Ax. spółki z o.o. w K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. nr [...] z dnia [...] obciążającej Ax. spółkę z o.o. w K. opłatą w kwocie 1823,76 zł. za badania laboratoryjne czterech zakwestionowanych próbek wody w pływalni, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że przedstawiciel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w dniu 6 czerwca 2016 r. pobrał próbki wody z pływalni Ax. w K. W wyniku badań laboratoryjnych przeprowadzonych w Oddziale Laboratoryjnym Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W., wchodzącym w skład Zintegrowanej Bazy Laboratoryjnej Inspekcji Sanitarnej woj. [...], stwierdzono w czerech próbkach wody przekroczenie dopuszczalnego poziomu chloroformu. W związku z powyższym PPIS w B. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie obciążenia strony opłatą za pobór i badania czterech zakwestionowanych próbek wody. Postępowanie zostało zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] obciążającej stronę opłatą w wysokości 1823,76.

Strona w odwołaniu od decyzji organu administracji publicznej I instancji zarzuciła naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 i 8 k.p.a., poprzez naliczenie opłaty za badania zakwestionowanych próbek wody z pływalni w sposób sprzeczny z przepisami prawa oraz art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez błędne naliczenie opłaty.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem błędnego naliczenia przedmiotowej opłaty, która zdaniem skarżącej winna dotyczyć tylko kosztów badania przekroczonego parametru, to jest chloroformu. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst jednolity Dz.U. nadzoru sanitarnego z 2015 r., poz. 1412 ze zm.) – dalej: "ustawy" oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej( Dz.U. z 2010 r., nr 36, poz. 203). Zgodnie z zasadą określoną w art. 36 ust. 1 ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, bez względu na wynik badań, pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zakres wyjątku od tej zasady określa przepis art. 36 ust. 2 ustawy, w którym stwierdzono, że nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i czynności wykonywane były w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego, oraz w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie zaszły jednocześnie obie ww. przesłanki, pozwalające zwolnić stronę od opłaty. Badania laboratoryjne wody z pływalni wykonywane były w ramach sprawowania bieżącego nadzoru sanitarnego przez PPIS w B. Jednak w wyniku tych badań stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych przez stronę, która nie zachowała właściwej jakości wody w pływalni w czterech próbkach wody pobranych do badania w ramach sprawowania bieżącego nadzoru stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego poziomu chloroformu w wysokości: 0,059 mg/l, 0,060 mg/l, 0,086 mg/l, 0,061 mg/l.

Poziom dopuszczalny chloroformu wynoszący 0,03 mg/l w wodzie z niecki basenowej oraz w wodzie wprowadzanej do niecki z sytemu cyrkulacji ustala zał. nr 2 cześć B rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda w pływalniach ( Dz.U. z 2015 r., poz. 2016).

Organ odwoławczy wskazał na potrzebę rozróżnienia pojęcia badania i oznaczenia konkretnego parametru. Pod pojęciem badania należy rozumieć cały zakres oznaczeń czyli analiz laboratoryjnych wchodzących w skład badanego materiału, w rozpatrywanym przypadku próbki wody z pływalni, a w związku z tym badanie może składać się zarówno z serii oznaczeń parametrów fizykochemicznych, jak i mikrobiologicznych. Zakres i liczbę oznaczeń parametrów służących do oceny jakości wody na pływalniach ustala ww. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. Zgodnie z jego § 2 ust. 1 woda na pływalniach powinna spełniać wymagania mikrobiologiczne i fizykochemiczne określone w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia. Zatem dla dokonania oceny czy woda z pływalni spełnia wymagania niezbędne jest wykonanie wielu analiz laboratoryjnych wymienionych w tym rozporządzeniu parametrów. Bez względu na liczbę przekroczonych parametrów wodę ocenia się jako niespełniającą wymagań. Przekroczenie poziomu choćby jednego parametru o znaczeniu zdrowotnym w próbce wody z pływalni dyskwalifikuje całość próbki i w ślad za tym przydatność wody do kąpieli. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanym przypadku, a zatem uzasadnione jest twierdzenie o naruszeniu wymagań higienicznych i zdrowotnych przez stronę, a to oznacza, że zgodnie z zapisem art. 36 ust. 1 ustawy podmiot odpowiedzialny zobowiązany jest do poniesienia kosztów badania, a więc kosztów analiz wszystkich parametrów, jako części składowych badania zakwestionowanej próbki, a nie tylko jednego parametru.

Zdaniem organu odwoławczego strona niezasadnie twierdzi, iż kwota naliczona za badania laboratoryjne odbiega w znaczący sposób od cen rynkowych. Opłaty naliczono zgodnie z zarządzeniem wydanym przez Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W., opracowanym zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2010 r., nr 36, poz. 203). Kalkulacja ta uwzględnia koszty bezpośrednie badania oraz koszty pośrednie wskazane w ww. rozporządzeniu. Zgodnie z cennikiem badań laboratoryjnych wykonywanych przez Laboratorium Higieny Komunalnej Powiatowej stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W. koszty oznaczeń poszczególnych parametrów badanych w wodzie pływalni, oraz innych czynności związanych z badaniami wynoszą:

- ogólna liczba mikroorganizmów w 1 ml w temperaturze 36 st. C po 48 h - 8,07 zł.

- obecność i liczba bakterii Escherichia coli w 100 m l- 14,49 zł.,

- obecność i liczba Pseudomonas aeruginosa w 100ml - 17,25 zł.,

- obecność i liczba bakterii z rodzaju Legionella w 100 ml - 138,98 zł.,

- mętność – 4,67 zł.,

- odczyn - 6,43 zł,

- stężenie azotanów - 7,96 zł.,

- stężenie chloru wolnego - 6,46 zł.,

- stężenie chloru związanego – 7,82 zł.,

- stężenie glinu - 16,08 zł.,

- utlenialność - 10,86 zł.,

- potencjał redox - 6,46 zł.,

- chloroform i suma THM - 65,90 zł.,

- mycie szkła - 23,42 zł.,

- sporządzenie sprawozdania - 19,62 zł.

W zakwestionowanych próbkach wody z pływalni wykonane zostały oznaczenia parametrów, wskazane w ww. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r:

a) dwie próbki wody: z basenu rekreacyjnego zewnętrznego i z brodzika zewnętrznego:

- ogólna liczba mikroorganizmów w 1 ml w temperaturze 36 st. C po 48 h, obecność i liczba bakterii Escherichia coli w 100 ml, obecność i liczba Pseudomonas aeruginosa w 100 ml, obecność i liczba bakterii z rodzaju Legionella w 100 ml, mętność, odczyn, stężenie azotanów, stężenie chloru wolnego, stężenie chloru związanego, stężenie glinu, utlenialność, potencjał redox, chloroform, suma THM,

b) dwie próbki wody wprowadzanej z systemu cyrkulacji: do niecki basenu rekreacyjnego zewnętrznego oraz niecki brodzika zewnętrznego:

- ogólna liczba mikroorganizmów w 1 ml w temperaturze 36 st. C po 48 h, obecność i liczba bakterii Escherichia coli w 100 ml, obecność i liczba Pseudomonas aeruginosa w 100 ml, mętność, odczyn, stężenie azotanów, stężenie chloru wolnego, stężenie chloru związanego, stężenie glinu, utlenialność, potencjał redox, chloroform, suma THM.

Uwzględniając powyższy zakres badanych parametrów w zakwestionowanych czterech próbkach wody z pływalni koszty badań obliczono w sposób następujący:

- koszt badania 2 próbek w zakresie oznaczeń wymienionych w pkt. a) – 2x311,40 zł.= 622,80,

- koszt badania 2 próbek w zakresie oznaczeń wymienionych w pkt. b)- 2x156,34 zł.= 312,68 zł.

- koszt mycia szkła użytego przy badaniu 4 próbek – 4x23,42=93,68 zł.,

- koszt sporządzenia trzech sprawozdań z badań, ujmujących wyniki oznaczeń 4 zakwestionowanych próbek- 3x19,62 zł.=58,86 zł.

Powyższe kwoty składają się na koszty bezpośrednie i łącznie wyniosły 1088,02 zł.

Do kosztów bezpośrednich badań należy doliczyć również koszty pośrednie, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2010 r., nr 36, poz. 203). Koszty pośrednie dolicza się jako narzut od kosztów bezpośrednich, którego wielkość ustalają zarządzenia wydane przez dyrektorów powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych, sporządzone na podstawie ww. rozporządzenia. Dla Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W., której laboratorium wykonywało przedmiotowe badania narzut ustalony zarządzeniem dyrektora ma wartość 58%. Koszty pośrednie badań wyniosły więc: 58%x1088,02 zł.=631,05 zł.

Uwzględniając powyższe, łączny koszt badań laboratoryjnych wyniósł: 1088,02 zł.+ 631.05 zł.=1719,07 zł.

Do ogólnej opłaty obciążającej stronę doliczono również koszty poboru próbek i ich transportu z miejsca poboru do laboratorium wykonującego badania, czyli z B. do W. Koszty te, poniesione przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w B. obliczono następująco:

- koszty bezpośrednie, czyli wynagrodzenie pracowników za czas faktycznie przepracowany, obliczone jako stawka godzinowa osobistego zaszeregowania x czas trwania czynności: 18,07 zł. x 4 godziny ( 1 godzina osobistego zaszeregowania + 3 godz. transportu) = 72,28 zł.,

- koszty pośrednie obliczone jako narzut 44,84% od ww. kosztów bezpośrednich: 44,84% x 72,28 = 32,41 zł.

Wysokość narzutu ustala zarządzenie Dyrektora Powiatowej stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B.

Łączny koszt związany z poborem i transportem próbek wody ( punkty 1 i 2) wyniósł: 72,28 zł. + 32,41 zł. = 104,69 zł.

Organ odwoławczy wskazał, że wszystkie powyższe koszty składające się na czynności podjęte przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, mające na celu ocenę jakości wody z pływalni wynoszą 1823,76 zł. ( 1719,07 zł. + 104,69 zł.).

Zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut strony dotyczący zbyt wysokiej opłaty za przeprowadzone badania, przekraczającej 10 – krotnie ceny rynkowe takich badań w laboratoriach komercyjnych. Strona bowiem błędne uwzględniła tylko cenę za badanie tylko jednego parametru – chloroformu. Aby wiarygodnie porównać koszt badań przeprowadzonych w laboratorium Państwowej Inspekcji Sanitarnej z kosztami badań wykonywanych przez laboratoria prywatne należy wziąć pod uwagę łączny koszt badań wszystkich parametrów oznaczonych w próbce wody z pływalni. Z porównania tych kosztów, zgodnie z cennikami laboratoriów komercyjnych, przestawionymi przez stronę, wynika jednoznacznie, iż stoją one na zbliżonym poziomie. Uwzględniając ten sam zakres parametrów i tę samą liczbę próbek, można obliczyć, iż koszt brutto ( z uwzględnieniem 23% podatku VAT) badania wody z pływalni wykonanego w Bx. sp. z o.o. wyniósłby ok. 1760 zł., natomiast koszt badania wykonanego w [...] w Ł. wyniósłby ok. 1900 zł.

Ax. sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...], żądając jej uchylenia a także uchylenia decyzji ją poprzedzającej.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz artykułów 6 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez naliczenie opłaty za badania zakwestionowanych próbek wody z pływalni skarżącej w sposób sprzeczny z przepisami prawa.,

- art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej przy ustalaniu wysokości opłaty za badania laboratoryjne 4 próbek wody w pływalni, to jest naliczenie opłaty bez względu na liczbę przekroczonych parametrów, podczas gdy właściwie organ winien naliczyć opłatę za badania laboratoryjne w zakresie parametrów, które zostały przekroczone przez skarżącą,

- naruszenie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. 1015, poz. 1412 ze zm.)., poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji naliczenie opłaty za badania laboratoryjne czterech próbek wody z pływalni Ax. bez względu na liczbę przekroczonych parametrów, podczas gdy właściwie organ winien naliczyć opłatę za badania laboratoryjne w zakresie parametrów, które zostały przekroczone, to jest w zakresie naruszonych wymagań.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż bezsporne w sprawie pozostaje naruszenie wymagań wyłącznie co do jednego parametru – chloroformu, zaś pozostałe wymagania przewidziane przepisami prawa zostały przez spółkę zachowane. Błędne zatem jest rozumowanie organu, iż naruszenie jednego z nałożonych na stronę obowiązków w postaci przekroczenia dopuszczalnego poziomu chloroformu, uprawnia organ do obciążenia spółki opłatą za całość badań laboratoryjnych, podczas gdy pozostałe wymagania zostały spełnione i w tym zakresie brak jest możliwości stwierdzenia naruszenia. Co za tym idzie, spełnione zostały przesłanki przewidziane w art. 36 ust. 2 ustawy.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że art. 36 ust. 2 ustawy określający wyjątek od pobierania opłaty stanowi, iż nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Przedmiotowe badania wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych przez stronę ponieważ w czterech próbkach wody z pływalni przekroczony został dopuszczalny poziom chloroformu, czyli parametru mogącego wywołać szkodliwe skutki zdrowotne, jeżeli występuje w zbyt dużym stężeniu. Nie zaszła zatem przesłanka zwalniająca z poniesienia kosztów badania i poboru próbek wody z pływalni, wymieniona w art. 36 ust. 2 ustawy. Do prawidłowej oceny wody z pływalni, zgodnej z przepisami prawa konieczne jest oznaczenia stężenia szeregu parametrów zawartych w tej wodzie, określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie zaś z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, tj. ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić ich nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że sąd ocenia czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji nie wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 36 ust. 1 i ust. 2 art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst jednolity Dz.U. nadzoru sanitarnego z 2015 r., poz. 1412 ze zm.) – dalej: "ustawy".

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ust. 2 powołanego artykułu ustawy stanowi natomiast, że za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

W sprawie pozostaje bezsporne, iż badania laboratoryjne wykonano w ramach sprawowania bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego.

Nie ma racji skarżący twierdząc, że w opisanej sytuacji winien być obciążony opłatą jedynie za badania laboratoryjne w zakresie parametrów, które zostały przekroczone. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego wskazujące, że skoro obowiązek opłaty powstaje w razie stwierdzenia naruszeń wymagań, to bez znaczenia pozostaje dla powyższej odpowiedzialności czy nienormatywną ilość wykazuje jeden składnik, czy wiele składników pobranej próbki. Należy bowiem odróżnić pojęcia badania i oznaczenia konkretnego parametru. Badania to analizy laboratoryjne próbek wody ustalające zarówno parametry fizykochemiczne jak i mikrobiologiczne. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda w pływalniach ( Dz.U. z 2015 r., poz. 2016) woda na pływalniach powinna spełniać wymagania mikrobiologiczne i fizykochemiczne określone w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia. Zatem dla dokonania oceny czy woda z pływalni spełnia wymagania niezbędne jest wykonanie wielu analiz laboratoryjnych wymienionych w tym rozporządzeniu parametrów. Bez względu na liczbę przekroczonych parametrów wodę ocenia się jako niespełniającą wymagań. Przekroczenie poziomu choćby jednego parametru o znaczeniu zdrowotnym w próbce wody z pływalni dyskwalifikuje całość próbki i w ślad za tym przydatność wody do kąpieli. W takiej sytuacji podmiot odpowiedzialny zobowiązany jest do poniesienia kosztów badania, a więc kosztów analiz wszystkich parametrów, jako części składowych badania zakwestionowanej próbki, a nie tylko jednego parametru.

Organ odwoławczy dokładnie i rzetelnie, z powołaniem się na obowiązujące go przepisy prawa, uzasadnił sposób obliczenia opłaty za przeprowadzone badania. Szczegółowo przedstawił zakres wykonanych badań oraz wysokość wynagrodzenia przy ustalaniu opłat za czynności wykonywane przez pracowników inspekcji sanitarnej. Wysokość wynagrodzenia została prawidłowo określona w sposób przewidziany przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W ocenie Sądu organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej obu instancji wydając decyzje nie naruszyły powołanych w skardze przepisów art. 7 Konstytucji R.P., art. 6, 7 i 8 k.p.a., a także art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Działały one bowiem na podstawie i w granicach prawa. Wydanie decyzji poprzedzone zostało przeprowadzeniem wnikliwego postępowania, które wyjaśniło stan faktyczny sprawy. Wykładnia przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej dokonana była prawidłowo.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalić.

D.CZ.