Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 677/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 zzs4 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 1 ust.2, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 3, art. 36 pkt 8 lit. a, art. 51 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61, art. 14 ust. 3, art. 27
journal: Dz.U. 2019 poz 847
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.
article: art. 191
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2020 r., poz. 1325; dalej: "O.p."), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia na [...] Sp. z o.o. w K. kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł w związku z urządzaniem gier hazardowych (zakładów wzajemnych-bukmacherskich) z naruszeniem warunków zatwierdzonego regulaminu oraz udzielonego zezwolenia w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, zlokalizowanym w [...] przy ul. [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że w dniu 22 maja 2018 r., w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przeprowadzono kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, zakończoną protokołem kontroli z 26 lipca 2018 r. Kontrolą objęto okres od 1 do 21 maja 2018 r.

Powyższa kontrola dotyczyła: zgodności działalności z udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem, dostępności regulaminu, dokumentacji związanej z działalnością objętą kontrolą, umieszczenia w miejscu przyjmowania zakładów wzajemnych w widocznym miejscu informacji o zakazie uczestnictwa w grach (zakładach) osób, które nie ukończyły 18 roku życia oraz zakazu reklamy i promocji oraz informowaniu o sponsorowaniu.

Podczas przeprowadzanych czynności kontrolnych funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej ustalili, że:

1) spółka [...] Sp. z o. o. decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r. otrzymała zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich w kontrolowanym punkcie (punkt II ppkt 9 decyzji), zaś decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r. otrzymała również zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich przez sieć Internet,

2) w kontrolowanym punkcie przyjmowania zakładów znajdowały się następujące dokumenty:

- "Regulamin zakładów wzajemnych-bukmacherskich organizowanych przez spółkę [...] z siedzibą w [...]" dotyczący zakładów przyjmowanych w punktach stacjonarnych zatwierdzony przez Ministra Finansów, który był dostępny dla uczestników zakładów zgodnie z art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych,

- informacja, o tym, że:

- imienne zaświadczenia o uzyskanej wygranej wydawane są na prośbę klienta pod adresem: 1) [...], ul. [...], 2) K., ul. [...],

- zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy dnia 19 listopada 200 9r. o grach hazardowych [...] Spółka z o. o. jest zobowiązana prowadzić ewidencję wypłaconych wygranych, których wartość wynosi co najmniej 2280 zł oraz że:

- ewidencja zaświadczeń o uzyskanej wygranej w stacjonarnych zakładach bukmacherskich za rok 2018 r. określona w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie zaświadczeń o uzyskanej wygranej oraz ewidencji zaświadczeń i ewidencji wypłaconych (wydanych) wygranych znajduje się w punkcie przyjmowania zakładów bukmacherskich w [...], [...],

3) zakłady wzajemne w kontrolowanym punkcie przyjmowane są przez podmiot B. Sp. z o.o. z siedzibą przy ulicy [...] w W. na podstawie Umowy Agencyjnej z dnia 7 października 2016 r. (zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o grach hazardowych) zawartej ze spółką [...] Sp. z o.o., która powierzyła Agentowi, jako zleceniodawca prowadzenie w jego imieniu i na jego rzecz działalności polegającej na przyjmowaniu zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie zakładu, w wybranych punktach stacjonarnych przyjmowania zakładów,

4) pomieszczenie z punktem przyjmowania zakładów było wydzielone z lokalu, w którym prowadzona była pizzeria, na drzwiach wejściowych znajdowało się oznaczenie "+18", zaś brak było informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które ukończyły 18 rok życia; taka informacja znajdowała się tylko wewnątrz lokalu na ścianie ("Zakaz uczestniczenia w zakładach wzajemnych-bukmacherskich osób, które nie ukończyły 18 lat"), co stanowi naruszenie art. 27 ust. 3 ustawy o grach hazardowych,

5) w kontrolowanym lokalu nie stwierdzono na zewnątrz lokalu informacji o sponsorowaniu oraz reklamy i promocji gier hazardowych naruszających art. 29 ust. 1 ustawy o grach hazardowych,

6) w kontrolowanym lokalu stwierdzono obecność terminala oznaczonego PAYMENTICON obsługiwanego przez obsługę punktu, na którym przyjmowane są zakłady i drukowane są kupony potwierdzające ich zawarcie należące według informacji na nim umieszczonej do [...] Sp. z o.o.; z informacji umieszczonej na terminalu wynikało ponadto, że terminal umożliwia także klientom lokalu przeglądanie i wybieranie oferty zakładów sportowych; w lokalu znajdował się bankomat oznaczony PAYMENTICON zamontowany w ścianie lokalu (należący według informacji na nim umieszczonej do firmy ROYAL MONEY),

7) zakłady wzajemne-bukmacherskie przyjmowane są w kontrolowanym lokalu w dwojaki sposób w zależności od typu klienta zawierającego zakład (klient anonimowy/niezarejestrowany lub klient zarejestrowany); z zeznań pracownika przyjmującego zakłady wynika m.in. że: klient niezarejestrowany może tylko obstawić zakład u niego i go zrealizować też tylko u niego, a jeżeli klient wygra to wypłata też odbywa się poprzez przyjście do obsługi, która skanuje kupon i dokonuje wypłaty. Z kolei klient zarejestrowany może przez PAYMENTICONA dokonać wpłaty środków pieniężnych oraz wypłaty w przypadku wygranego zakładu,

8) w trakcie kontroli na urządzeniu oznaczonym PAYMENTICON możliwe było wejście na stronę internetową https://lvbet.pl (początkowo wchodziło się na stronę https://merchant.lvbet.pl i dopiero po pewnym czasie następowało wyświetlenie strony https://lvbet.pl), gdzie dostępna była zakładka "SPORTY WIRTUALNE" na oferowane przez spółkę zdarzenia wirtualne, tj. generowane komputerowo zdarzenia dotyczące sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt i tym samym w kontrolowanym punkcie możliwe było zawieranie zakładów wirtualnych, których nie obejmował zatwierdzony regulamin zakładów wzajemnych w punktach stacjonarnych,

9) z analizy aktualnych ofert na stronie internetowej https://merchant.lvbet.pl wynika, iż spółka [...] Sp. z o.o. przyjmuje zakłady wzajemne na polską ligę piłki nożnej (II i III Liga - Grupa I, III Liga - Grupa III), na przyjmowanie których w myśl art. 31 ust 2 ustawy o grach hazardowych winna posiadać zgody krajowych podmiotów uprawnionych do organizowania powyższych rozgrywek i które to zgody posiadała,

10) w kontrolowanym punkcie nie stwierdzono obecności w formie papierowej publikacji oferty oraz ogłoszeń wyników zakładów, które powinny być wywieszone w kontrowanym punkcie - wszystkie zakłady były do przejrzenia na ekranie terminala PAYMENTICON na stronie internetowej https://merchant.lvbet.pl, przy czym na stronie tej nie było umieszczonych ofert z okresu wcześniejszego, w związku z czym nie można było przejrzeć oferty zakładów za dni wcześniejsze, co jest niezgodne z art. 5 pkt 2, art. 17 pkt 1 oraz art. 25 ust. 1 regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów.

Postanowieniem z [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier hazardowych (zakładów wzajemnych-bukmacherskich) na podstawie udzielonego zezwolenia z naruszeniem warunków zatwierdzonego regulaminu oraz udzielonego zezwolenia w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...], a następnie decyzją z [...], wydaną na podstawie art. 207 O.p., art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 2, art. 3, art. 6 ust. 3 i 4, art. 14 ust. 3, art. 27 ust. 3, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a, art. 90 ust. 1 pkt 1, art. 90 ust. 1 b pkt 1, art. 91 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 165 ze zm., dalej: "u.g.h.") wymierzył Spółce z o.o. [...] karę pieniężną w wysokości 5.000 zł.

W dniu 28 listopada 2019 r. strona wniosła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odwołaniu strona zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że w kontrolowanym punkcie strona nie publikowała ofert, kursów oraz nie dokonała wywieszenia wyników w sposób zgodny z regulaminem;

2. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że w kontrolowanym punkcie strona z naruszeniem regulaminu przyjmowała zakłady wzajemne i wypłacała wygrane przez terminale internetowe, a nie przez pracowników punktu;

3. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że strona nie zapewniła skutecznego ograniczenia wstępu do punktu osobom, które nie ukończyły 18 lat;

4. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że Spółka oferowała zawieranie zakładów wzajemnych na zdarzenia wirtualne, nieobjętych regulaminem;

5. naruszenie prawa materialnego, a to art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a ustawy o grach hazardowych, poprzez nałożenie na stronę kary pieniężnej w sytuacji, w której nie zostały spełnione przesłanki jej nałożenia określone w powyższych przepisach.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej kolejności powołał w zaskarżonym rozstrzygnięciu treść art. 8 ustawy o grach hazardowych, art. 165 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa oraz wskazał, że warunki urządzania gier hazardowych i zasady prowadzenie działalności w tym zakresie określa ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu obowiązującym w dniu ujawnienia urządzania w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] zakładów wzajemnych-bukmacherskich na podstawie udzielonego zezwolenia z naruszeniem warunków zatwierdzonego regulaminu oraz udzielonego zezwolenia. Organ wskazał, że na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, który obowiązywał do 31 marca 2017 r., w ustawie o grach hazardowych brak było jakichkolwiek sankcji za urządzanie zakładów wzajemnych na podstawie udzielonego zezwolenia z naruszeniem warunków zatwierdzonego regulaminu oraz udzielonego zezwolenia.

Organ II instancji powołał dalej brzmienie art. 1 ust. 2, art. 18 ust. 4, art. 4 ust. 1 pkt 2 i 5, art. 6 ust. 3 i 4, 14 ust. 3, art. 27 ust. 3, art. 31 ust. 2, art. 32 ust. 2, art. 43, art. 51, art. 60, art. 61 ust. 1 i 4, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a, art. 90 ust. 1, art. 91 ust. 1b pkt 1 u.g.h., wskazując, że na podstawie akt zgromadzonych w sprawie, m.in.: protokołu kontroli z dnia 6 czerwca 2018 r., "Regulaminu zakładów wzajemnych-bukmacherskich, które organizowane są przez "[...]" spółka z o.o. z siedzibą w K.", decyzji Ministra Finansów nr [...] z 13 maja 2016 r. udzielającej [...] Sp. z o.o. zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich włączone do akt niniejszej sprawy postanowieniem z dnia 30 września 2019 r., organ I instancji ustalił, iż spółka [...] Sp. z o.o. posiada m.in. zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] udzielone decyzją Ministra Finansów nr [...] z dnia 13.05.2016 r. (punkt II ppkt 9). Zgodnie z pkt VI powołanego zezwolenia, szczegółowe zasady i warunki zakładów wzajemnych-bukmacherskich określa zatwierdzony przez Ministra Finansów w odrębnym trybie regulamin stanowiący załącznik do niniejszej decyzji, zaś na podstawie pkt VII spółka [...] Sp. z o.o. obowiązana jest prowadzić działalność zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Przedmiotowe zezwolenie było wielokrotnie zmieniane w zakresie adresów miejsc punktów urządzania zakładów wzajemnych-bukmacherskich, terminu rozpoczęcia działalności w niektórych punktach przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich, formy zabezpieczenia finansowego wykazanej w punkcie IV zezwolenia czy regulaminu zakładów wzajemnych-bukmacherskich organizowanych w punktach przyjmowania zakładów.

Organ odwoławczy wskazał dalej, że w dniu kontroli, tj. 22 maja 2018 r. obowiązywał "Regulamin zakładów wzajemnych-bukmacherskich, które organizowane są przez "[...]" spółka z o.o. z siedzibą w K." (zwany dalej zatwierdzonym regulaminem) w wersji zatwierdzonej decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13 maja 2016 r., który znajdował się w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych w [...] przy ulicy [...] i tym samym był on dostępny dla uczestników zakładów zgodnie z art. 61 ust. 4 u.g.h. Zgodnie z art. 5 ust. 2 zatwierdzonego regulaminu, "szczegółowe informacje dotyczące zakładów organizowanych w punktach przyjmowania zakładów, [...] spółka z. o. o. może publikować w punktach przyjmowania zakładów w drodze oficjalnych komunikatów, które mogą określać m.in. szczegółowy opis zasad zawierania zakładów, wysokość oraz ograniczenia stawek i limity wygranych, stopnie wygranych, wysokości i sposoby podziału i rozliczenia puli wygranej, wysokość wskaźnika, szczegółowe zasady typowania zdarzeń oraz rozliczania wygranych. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 "przyjmowanie zakładów dokonywane jest po opublikowaniu kursów zakładów w punktach przyjmowania zakładów "[...]" spółka z. o. o. pod nadzorem pracowników lub osób upoważnionych przez spółkę. (...)." Z kolei zgodnie z art. 25 pkt 1 regulaminu, "Wypłata wygranych następuje natychmiast po ogłoszeniu oficjalnego wyniku i ich wywieszeniu w punktach w myśl postanowień art. 18 regulaminu (...). "

Organ wyjaśniając następnie w oparciu o słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego znaczenia słowa "publikować" uznał, iż zgodnie z zatwierdzonym regulaminem publikacja oferty, kursu i wyników zakładów winna nastąpić poprzez ogłoszenie ich drukiem na piśmie w każdym punkcie przyjmowania zakładów - w tym także w kontrolowanym punkcie znajdującym się w [...] przy ulicy [...] oraz poprzez wywieszenie ich w tym punkcie. W ocenie organu prowadzącego postępowanie taki tryb publikacji miała na myśli także sama spółka, co wynika z porównania regulaminu dotyczącego zakładów w punktach stacjonarnych z regulaminem dotyczącego zakładów zawieranych przez internet, gdzie wprost spółka wskazała odpowiednio, że:

- "szczegółowe informacje dotyczące zakładów organizowanych przez sieć Internet, [...] spółka z. o. o. może publikować na stronie internetowej w drodze oficjalnych komunikatów. (...) ",

- "przyjmowanie zakładów dokonywane jest po opublikowaniu kursów zakładów na stronie internetowej lvbet.pl "[...]" spółka z.o.o. pod nadzorem pracowników lub osób upoważnionych przez spółkę (...). "

- "Wypłata wygranych następuje natychmiast po ogłoszeniu oficjalnego wyniku i jego umieszczeniu na stronie lvbet.pl w myśl postanowień art. 18 regulaminu. (...). "

W ocenie organu porównanie to jednoznacznie pozwala na stwierdzenie, że kwestia publikacji oferty, kursów i wyników została przez stronę określona odmiennie dla zakładów zawieranych w punktach stacjonarnych (tu oferta, kursy i wyniki powinny być podane do publicznej wiadomości ale nie za pomocą strony internetowej lvbet.pl lecz za pomocą pisma drukowanego i dodatkowo wywieszone fizycznie w punkcie) oraz odmiennie dla zakładów zawieranych przez internet (tu oferta, kursy i wyniki powinny być podane do publicznej wiadomości za pomocą strony internetowej lvbet.pl i tam też również umieszczone).

Organ wskazał, że w wyniku kontroli ustalono także, iż zatwierdzony regulamin w żadnym miejscu nie wskazuje, aby oferta lub wynik zakładów był ogłaszany w sieci Internet (w tym wypadku na stronie https://merchanet.lvbet.pl). Tym samym brak publikacji oferty, kursu i wyniku zakładów w formie pisemnej i braku ich wywieszenia w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] stanowi naruszenie warunków zezwolenia udzielonego przez Ministra Finansów decyzją z 13 maja 2016 r. nr [...] poprzez urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich niegodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów (powoływany już punkt VI w/w decyzji). Fakt umożliwienia graczom w w/w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, przeglądania oferty, kursów i wyników w sieci Internet za pomocą ujawnionego terminala nie oznacza natomiast, że publikacja oferty, kursów i wyników nastąpiła w tym punkcie. Publikacja taka nastąpiła w sieci na stronie internetowej https://merchant.lvbet.pl. Również umieszczenia wyników na stronie internetowej https://merchant.lvbet.pl. nie można uznać za wywieszenie ich w kontrolowanym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych.

Organ wskazał także, że w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] możliwe było przyjmowanie zakładów oraz dokonywanie wypłat wygranych przez ujawniony terminal i bankomat, a nie przez pracowników, co również stanowi naruszenie warunków zezwolenia udzielonego przez Ministra Finansów decyzją nr [...] z 13 maja 2016 r. (punktu VI decyzji) poprzez urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich niegodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów. Jak wynika z cytowanego już art. 17 ust. 1 regulaminu, "Zakłady będą przyjmowane przez osoby spełniające wymogi ustawy o grach hazardowych". Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 4 regulaminu: "Podczas występowania o wypłacenie wygranej w przypadku powzięcia przez pracownika punktu wątpliwości, co do uprawnień okaziciela do rozporządzania dowodem udziału w grze, zawierający zakład ma obowiązek na wezwanie pracownika okazać swój dokument tożsamości".

W ocenie organu II instancji, z powyższych zapisów zawartych w regulaminie jasno i czytelnie wynika, iż w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przyjmowanie zakładów oraz dokonywanie wypłat wygranych winno być dokonywane przez pracowników tego punktu, a nie przez ujawniony terminal i bankomat. Na marginesie organ zauważył, że decyzją nr [...] z [...] Minister Finansów zatwierdził zmiany w "Regulaminie zakładów wzajemnych-bukmacherskich, które są organizowane są przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na terenie punktów przyjmowania zakładów" i zgodnie z tymi zmianami dopiero od tej daty "na terenie stacjonarnego punktu przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich możliwe jest dokonanie zakładu z wykorzystaniem terminali, bądź bezpośrednio u obsługi, po przedstawieniu jej typów klienta, przy czym terminale nie umożliwiają logowania klientów do strony lvbet.pl ani nie umożliwiają zawierania jakichkolwiek zakładów przez sieć Internet" (§ 7 ust. 2 w zw. z § 1 ust. 9 pkt g regulaminu). Zatwierdzony regulamin zakładów wzajemnych-bukmacherskich przyjmowanych w stacjonarnych punktach w żadnym miejscu nie wskazuje także, by w punkcie takim możliwe było przyjmowanie zakładów przez sieć Internet (w tym zakładów wirtualnych). Co więcej, z treści zatwierdzonego regulaminu wynika, iż zakłady będą przyjmowane przez osoby spełniające wymogi u.g.h. (art. 17 ust. 1 regulaminu).

Organ odwoławczy wskazał dalej, że z ustaleń kontrolujących wynika, że na drzwiach wejściowych lokalu znajdującego się w [...] przy ulicy [...] znajdował się znak graficzny "+18", zaś brak było informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia. Zgodnie zaś z treścią decyzji Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r. (punkt II, str. 6) "punktem przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich jest wydzielone miejsce, w którym przyjmowane są zakłady wzajemne-bukmacherskie, na podstawie zatwierdzonego regulaminu, gdzie w sposób skuteczny ograniczony jest wstęp osobom, które nie ukończyły 18 lat. Tym samym, nie umieszczając w widoczny sposób przed wejściem do miejsca urządzania gier informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia, strona w żaden sposób (tym bardziej w sposób skuteczny) nie ograniczyła wstępu do lokalu osobom poniżej 18 roku życia i tym samym naruszyła zatwierdzony regulamin oraz art. 27 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Organ ustalił także, że kontrola przeprowadzona w 22 maja 2018 r. w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się przy ulicy [...] przy ulicy [...] nie była pierwszą i jedyną kontrolą, podczas której ustalono, iż spółka [...] Sp. z o.o. naruszyła art. 14 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, gdyż urządzała zakłady wzajemne-bukmacherskie niezgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. i tym samym naruszyła warunki zezwolenia udzielonego jej przez Ministra Finansów decyzją nr [...] z 13 maja 2016 r. (np. protokół kontroli nr [...] z 25.07.2017 r., nr [...] z 14.11.2017 r., nr [...] z 28.07.2017 r., nr [...] z 19.09.2017 r. czy nr [...] z 09.10.2017 r.).

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, że spółka [...] Sp. z o.o. urządzając w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] zakłady wzajemne-bukmacherskie niezgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. z uwagi na:

• nieumieszczenie w widoczny sposób przed wejściem do w/w miejsca urządzania gier informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia, na brak publikacji oferty, kursu i wyników zakładów w tym punkcie oraz brak wywieszenia wyników zakładów w tym punkcie,

• przyjmowanie zakładów i wypłatę wygranych przez terminal i bankomat,

• oferowanie przyjmowania zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych),

naruszyła warunki zezwolenia udzielonego jej przez Ministra Finansów decyzją nr [...] z 13 maja 2016 r. i tym naruszyła art. 14 ust. 3 oraz art. 3, art. 6 ust. 4 i art. 14 ust. 3 ustawy o grach hazardowych i tym samym podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Organ powołując dalej treść art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a oraz art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h. wskazał, że postanowieniem z [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] dopuścił jako dowód w niniejszej sprawie pismo [...] Sp. z o.o. z załącznikami w postaci sprawozdania finansowego za rok 2018 i opinii biegłego rewidenta, z których wynika, iż spółka [...] Sp. z o.o. odnotowywała na przestrzeni dwóch ostatnich lat ujemne wyniki finansowe (strata w roku 2017 w wysokości 4.080.054,24 zł oraz 2.910.030.67 w roku 2018). W 2017 r. kapitał własny strony osiągnął poziom ujemny - 1.256.195,40 zł i pogłębił się w 2018 roku do poziomu - 4.166.226,07 zł, co oznacza, iż strona nie ma żadnych kapitałów własnych, a jedynie długi. Kapitał własny odpowiada aktywom (majątkowi) spółki pomniejszonym o zobowiązania (długi), tak więc w przypadku ujemnego kapitału długi przewyższają majątek spółki, zaś ujemny kapitał własny oznacza zagrożenie dla kontynuacji działalności spółki.

Jeżeli chodzi o skalę prowadzonej przez stronę działalności organ wskazał, że spółka [...] Sp. z o.o. uzyskała zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych w 211 punktach stacjonarnych, a czas trwania naruszenia zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich znajdującym się w [...] przy ulicy [...] trwał w okresie od dnia 1 do 21 maja 2018 r., tj. stosunkowo krótko.

Biorąc powyższe pod uwagę, tj. słabą sytuację finansową spółki [...] Sp. z o.o., dużą liczbę punktów stacjonarnych objętych zezwoleniem, a także krótki czas trwania naruszeń zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich znajdującym się w [...] przy ulicy [...] oraz fakt, iż mimo licznych kontroli w zakresie przestrzegania przez stronę przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie o grach hazardowych, podczas których stwierdzono naruszenie przez stronę warunków udzielonego zezwolenia oraz zatwierdzonego regulaminu zakończonych decyzjami wymierzającymi stronie kary pieniężne, strona dalej dopuszczała się takich naruszeń, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wymierzył spółce [...] Sp. z o.o. jako urządzającemu gry hazardowe z naruszeniem warunków zatwierdzonych regulaminów oraz udzielonych zezwoleń karę pieniężną w wysokości 5.000 zł, uznając ją za wystarczającą i adekwatną do stwierdzonych naruszeń. Dodatkowo organ wziął pod uwagę fakt, iż stwierdzone naruszenia regulaminów nie skutkowały uszczupleniami dla budżetu Skarbu Państwa.

Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] nie znalazł podstaw do zmiany rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i uchylenia decyzji, stwierdzając, że podjęte rozstrzygnięcie nie narusza zarówno przepisów prawa procesowego, jak i materialnego.

Za nietrafne organ II instancji uznał zarzuty Spółki z o.o. [...] zawarte w odwołaniu, wskazując, że brak publikacji oferty, kursu i wyniku zakładów w formie pisemnej i braku ich wywieszenia w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] stanowi naruszenie warunków zezwolenia udzielonego przez Ministra Finansów decyzją nr [...] z 13 maja 2016 r. poprzez urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich niezgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów, zaś fakt umożliwienia graczom w w/w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych przeglądania oferty, kursów i wyników w sieci internet za pomocą ujawnionych terminali nie oznacza, że publikacja oferty, kursów i wyników nastąpiła w tym punkcie. Publikacja taka nastąpiła w sieci na stronie internetowej lvbet.pl. Również umieszczenia wyników na stronie lvbet.pl nie można uznać za wywieszenie ich w kontrolowanym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych. Przyjmowaniem zakładów w kontrolowanym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych zajmowały się osoby zatrudnione przez skarżącą na podstawie umowy agencyjnej, które nie miały (i nie mogły mieć) wpływu na to co jest publikowane na stronie internetowej lvbet.pl i które nie sprawowały żadnego nadzoru nad tym co jest tam publikowane - a taki nadzór zgodnie z powołanym wcześniej regulaminem miały sprawować. Organ powołując treść art. 28 ust. 1 u.g.h., wskazał, że nie ma i nie było możliwości aby osoby zatrudnione przez skarżącą na podstawie umowy agencyjnej publikowały oferty, kursy i wywieszały wyniki na stronie internetowej lvbet.pl. Powyższe potwierdza rozumowanie, zgodnie z którym sposób ogłaszania ofert, kursów i wywieszania wyników był odmienny dla zakładów przyjmowanych w zakładach stacjonarnych oraz dla zakładów przyjmowanych przez sieć internet. Ponadto, organ odwoławczy stwierdził, że fakt, iż Spółka stworzyła dla swoich klientów możliwość przeglądania w tzw. stacjonarnym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, tj. w punkcie znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przeglądania ofert, kursów czy wyników na stronie internetowej lvbet.pl za pomocą znajdujących się tam terminali nie oznacza, że publikacja czy wywieszenie nastąpiło w punkcie przyjmowania zakładów - zarówno publikacja ofert i kursów jak i wywieszenie wyników następowało w internecie.

Organ II instancji stwierdził również, że nie podważa legalności sposobu publikowania ofert, kursów i wywieszania wyników zakładów stacjonarnych, a jedynie podnosi, iż taka forma jest niezgodna z regulaminem ustanowionym przez skarżącą. Co więcej organ wskazał, że skoro skarżąca, jak sama podnosi, przed rozpoczęciem poszczególnych działań każdorazowo informowała o tym Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], który każdorazowo zatwierdzał planowane przez nią działanie i stosowaną informację załączał do akt weryfikacyjnych, to tym samym mogła wystąpić do ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wnioskiem o dokonanie stosownych zmian w Regulaminie dotyczących stacjonarnych punktów przyjmowania zakładów wzajemnych w zakresie publikacji oferty, kursów czy ogłaszania wyników, a czego nie uczyniła. Organ wyjaśnił, że nie należy do obowiązków Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] kontrola, czy skarżąca faktycznie działa w swoich punktach przyjmowania zakładów wzajemnych w sposób zgodny z regulaminem. W punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przyjmowano zakłady oraz dokonywano wypłat wygranych przez ujawnione tam terminale i bankomat, a nie przez pracowników, co również stanowi naruszenie warunków zezwolenia udzielonego przez Ministra Finansów decyzją [...] z 13 maja 2016 r. poprzez urządzanie zakładów wzajemnych - bukmacherskich niezgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów. W treści powołanego regulaminu brak jest jakichkolwiek zapisów, z których by wynikało o możliwości zawarcia zakładów wzajemnych w punkcie stacjonarnym znajdującym się w [...] przy ulicy [...] za pośrednictwem terminala elektronicznego powiązanego z bankomatem Paymeticon znajdującego się fizycznie w tym punkcie, zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 regulaminu "Zakłady będą przyjmowane przez osoby spełniające wymogi ustawy o grach hazardowych". Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 4 regulaminu: "Podczas występowania o wypłacenie wygranej w przypadku powzięcia przez pracownika punktu wątpliwości co do uprawnień okaziciela do rozporządzania dowodem udziału w grze zawierający zakład ma obowiązek na wezwanie pracownika okazać swój dokument tożsamości". Organ II instancji wskazał, że z zapisów zawartych w regulaminie bezwzględnie wynika, że w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przyjmowanie zakładów oraz dokonywanie wypłat wygranych winno być dokonywane przez pracowników tego punktu, a nie przez ujawnione terminale i bankomat. Jeżeli zaś skarżąca chciała w ten sposób przyjmować zakłady wzajemne w tzw. stacjonarnych punktach to winna wystąpić do właściwego ministra do spraw finansowców publicznych z wnioskiem o zmianę regulaminu i dopiero po otrzymaniu zgody mogłaby wstawić do stacjonarnego punktu przyjmowania zakładów wzajemnych takie terminale.

Organ odwoławczy nie zgodził się także ze stroną skarżącą, że znak graficzny "+18" jaki znajdował się przy wejściu do kontrolowanego lokalu spełnia kryteria do uznania go za "informację o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia", o której mowa w art. 27 ust. 3 u.g.h. i tym samym w ocenie organu zamieszczenie takiego znaku nie może zostać uznane za skutecznie uniemożliwienie wstępu do takiego lokalu osób poniżej 18 roku życia, zaś obsługa takiego lokalu może nie zwrócić uwagę, iż osoba korzystająca z terminala jest niepełnoletnia. Organ stwierdził, że konieczność ustanowienia procedur sprawdzania wieku uczestników gier hazardowych (bukmacherskich) musi być dokładnie sprecyzowana w regulaminie każdej firmy hazardowej, a dodatkowym zabezpieczeniem jest umieszczenie przed wejściem widocznej informacji o zakazie wstępu do zakładów bukmacherskich oraz uczestniczenia w grach osobom nieletnim. Dodatkowo organ II instancji zauważył, iż skarżąca umieściła wewnątrz lokalu informację zawartą w art. 27 ust. 3 u.g.h., która nie budzi wątpliwości co do jej zrozumienia i w ocenie organu nie było przeszkód by taka informację umieścić także przed wejściem do lokalu. Organ w zaskarżonej decyzji zarzucając skarżącej naruszenie regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów miał na myśli regulamin dotyczący zakładów wzajemnych urządzanych przez skarżącą w tzw. stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów zatwierdzony decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r., a nie regulamin dotyczący zakładów wzajemnych urządzanych przez skarżącą przez sieć Internet na stronie lvbet.pl. W zaskarżonej decyzji organ wskazuje, że regulamin tzw. zakładów stacjonarnych w żadnym miejscu nie wskazuje by w stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów wzajemnych możliwe było przyjmowanie takich zakładów przez sieć Internet, a jeden z typów takich zakładów internetowych (w tym wypadku był to zakład na tzw. zakład na zdarzenia wirtualne dostępne tylko dla tzw. klienta zarejestrowanego) mógł, jak ustalili kontrolujący, być zawarty w kontrolowanym punkcie. Tym samym w ocenie organu bez znaczenia jest fakt, iż regulamin dotyczący zakładów wzajemnych urządzanych przez skarżącą przez sieć Internet na stronie lvbet.pl przewidywał organizowanie takich zakładów.

W oparciu o ustalony stan faktyczny sprawy oraz przeprowadzoną wykładnię mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wskazał, że spółka [...] Sp. z o.o. urządzając w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych znajdującym się w [...] przy ulicy [...] zakłady wzajemne - bukmacherskich niezgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Ministra Finansów dnia 13 maja 2016r. z uwagi na: nieumieszczenie w widoczny sposób przed wejściem do w/w miejsca urządzania gier informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia, brak publikacji oferty, kursu i wyników zakładów w tym punkcie oraz brak wywieszenia wyników zakładów w tym punkcie, przyjmowanie zakładów i wypłatę wygranych przez terminale i bankomat oraz przyjmowanie zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych) naruszyła warunki zezwolenia udzielonego jej przez Ministra Finansów decyzją nr [...] z 13 maja 2016 r. zmieniona decyzją nr [...] z dnia 23.08.2017 r., co stanowi naruszenie art. 3 i art. 14 ust. 3 u.g.h. i tym samym, wbrew temu co podnosi skarżąca, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. tej ustawy.

Organ odwoławczy nie zgodził się również ze skarżącą, że sankcja z art. 89 u.g.h. jest sankcją karną, której celem jest zadanie dolegliwości, wymierzenie kary za niezgodne z prawem zachowanie się adresata normy prawnej, a karą pieniężną może być ukarany wyłącznie podmiot, który w pełni świadomie działa wbrew ustawie, przepisom wykonawczym lub regulaminowi. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy znowelizowanej ustawy o grach hazardowych, obowiązujące od 01.04.2017 r. Zaskarżona decyzja organu I instancji dotyczy kontroli za okres od 1 do 21 maja 2018 r., a więc w obowiązującym nowym stanie prawnym. Tym samym organy właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego tj. art. 89 ust. 1 pkt. 2 i art. 89 ust. 4 pkt 2 lit a nowej ustawy o grach hazardowych. Organ II instancji podkreślił, że na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, który to stan obowiązywał do 31 marca 2017 r., w ustawie o grach hazardowych brak było jakichkolwiek sankcji za urządzanie zakładów wzajemnych na podstawie udzielonego zezwolenia z naruszeniem warunków zatwierdzonego regulaminu oraz udzielonego zezwolenia. Wobec powyższego argumenty strony zawarte w odwołaniu w ocenie organu odwoławczego należy uznać za niezasadne.

Dodatkowo, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wyjaśnił, że z wiedzy posiadanej przez organ wiadomym jest, że wobec [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. prowadzone były postępowania w zakresie wymierzenia kar pieniężnych w związku z urządzaniem gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu. Powyższą okoliczność potwierdzają wskazane postępowania zakończone decyzjami wydanymi wobec Spółki, m.in.: decyzją z [...] Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. P. (protokół kontroli z dnia 24 maja 2017r. nr [...]); decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. P.; wyrokiem z 21 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 219/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...]; decyzją z [...], Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. S. (protokół kontroli z 19.09.2017 r. nr [...]); decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...], w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. S., wyrokiem z 17 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 122/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...]; decyzją z [...], Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w Punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w K., ul. [...] (protokół kontroli z dnia 14.11.2017 r. nr [...]); decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...], w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w Punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w K., ul. [...], wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 131/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...], decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...], w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. [...]; decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...], w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w Punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. [...] oraz wyrokiem z 8 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 849/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...]; decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...], w której wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych - bukmacherskich w zlokalizowanym w [...], ul. [...].

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi [...] Sp. z o.o. w K. zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 191 O.p. prowadzące do błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny całkowicie dowolnej, wyrażające się w przyjęciu, iż spółka [...] sp. z o.o. urządzała gry hazardowe z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich, przy ul. [...] w [...];

2. naruszenie prawa materialnego, a to art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 u.g.h., poprzez nałożenie na stronę obowiązku zapłaty kary pieniężnej pomimo braku udowodnienia jakiekolwiek winy po stronie spółki [...].

W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, stwierdzenie, że decyzje nie podlegają wykonaniu, oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a także zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Niniejsza sprawia została przekazana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 9 listopada 2020 r. w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii COVID-19 (na dzień 09.11.2020 r. zanotowano 21 713 nowych przypadków zachorowań oraz 173 zgony) i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z objęciem całego kraju strefą czerwoną, jak również w oparciu o zarządzenie nr 29/2020 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 października 2020 r.

Informacja o powyższym zarządzeniu przekazana została do wiadomości organowi i skarżącej odpowiednio w dniu 17 i 19 listopada 2020 r.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W zakresie oceny stanu faktycznego ustalonego przez organy, należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (vide - wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008r. sygn. akt: II FSK 1665/06). Zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organy, sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji publicznej, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie stwierdził także wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] w przedmiocie nałożenia na [...] Sp. z o.o. w K. kary pieniężnej w wysokości 5.000 złotych z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu. W ocenie Sądu decyzja ta jest zgodna z prawem.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 22 maja 2018 r. w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich znajdującym się w [...] przy ulicy [...] przeprowadzono kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, zakończoną protokołem kontroli z 26 lipca 2018 r. Powyższa kontrola dotyczyła zgodności działalności z udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem, dostępności regulaminu, dokumentacji związanej z działalnością objętą kontrolą, umieszczenia w miejscu przyjmowania zakładów wzajemnych w widocznym miejscu informacji o zakazie uczestnictwa w grach (zakładach) osób, które nie ukończyły 18 roku życia oraz zakazu reklamy i promocji oraz informowaniu o sponsorowaniu.

W wyniku kontroli stwierdzono między innymi, że [...] Sp. z o. o. w K. decyzją Ministra Finansów z 13.05.2016 r. nr [...] otrzymała zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich w kontrolowanym punkcie (punkt II ppkt 9 decyzji), zaś decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r. otrzymała również zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich przez sieć Internet.

Ustalono, że zakłady wzajemne w kontrolowanym punkcie przyjmowane są przez podmiot B. Sp. z o.o. z siedzibą przy ulicy [...] w W. na podstawie Umowy Agencyjnej z dnia 7 października 2016 r. (zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o grach hazardowych) zawartej ze spółką [...] Sp. z o.o., która powierzyła Agentowi, jako zleceniodawca prowadzenie w jego imieniu i na jego rzecz działalności polegającej na przyjmowaniu zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie zakładu, w wybranych punktach stacjonarnych przyjmowania zakładów.

Z protokołu kontroli wynika także, że pomieszczenie z punktem przyjmowania zakładów było wydzielone z lokalu, w którym prowadzona była pizzeria, na drzwiach wejściowych znajdowało się oznaczenie "+18", brak było natomiast w ocenie organu, informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które ukończyły 18 rok życia. Taka informacja znajdowała się tylko wewnątrz lokalu na ścianie ("Zakaz uczestniczenia w zakładach wzajemnych-bukmacherskich osób, które nie ukończyły 18 lat.").

W kontrolowanym lokalu stwierdzono obecność terminala oznaczonego jako PAYMENTICON obsługiwanego przez obsługę punktu, na którym przyjmowane są zakłady i drukowane są kupony potwierdzające ich zawarcie należące według informacji na nim umieszczonej do [...] Sp. z o.o. Z informacji umieszczonej na terminalu wynikało ponadto, że terminal umożliwia także klientom lokalu przeglądanie i wybieranie oferty zakładów sportowych. Ponadto w lokalu znajdował się bankomat oznaczony PAYMENTICON zamontowany w ścianie lokalu (należący według informacji na nim umieszczonej do firmy ROYAL MONEY).

Z poczynionych w trakcie kontroli ustaleń wynika także, że zakłady wzajemne-bukmacherskie przyjmowane są w kontrolowanym lokalu w dwojaki sposób, tj. w zależności od typu klienta zawierającego zakład (klient anonimowy/niezarejestrowany lub klient zarejestrowany). Z zeznań pracownika przyjmującego zakłady wynika m.in. że klient niezarejestrowany może tylko u niego obstawić zakład i go zrealizować, a jeżeli klient wygra to wypłata też odbywa się poprzez przyjście do obsługi, która skanuje kupon i dokonuje wypłaty. Z kolei klient zarejestrowany może przez PAYMENTICONA dokonać wpłaty środków pieniężnych oraz wypłaty w przypadku wygranego zakładu.

W trakcie kontroli na urządzeniu oznaczonym PAYMENTICON możliwe było wejście na stronę internetową https://lvbet.pl (początkowo wchodziło się na stronę https://merchant.lvbet.pl i dopiero po pewnym czasie następowało wyświetlenie strony https://lvbet.pl), gdzie dostępna była zakładka "SPORTY WIRTUALNE" na oferowane przez spółkę zdarzenia wirtualne, tj. generowane komputerowo zdarzenia dotyczące sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt i tym samym w kontrolowanym punkcie możliwe było zawieranie zakładów wirtualnych, których nie obejmował zatwierdzony regulamin zakładów wzajemnych w punktach stacjonarnych.

Z analizy aktualnych ofert na stronie internetowej https://merchant.lvbet.pl wynika, iż spółka LV BET Zakłady Bukmacherskie przyjmuje zakłady wzajemne na polską ligę piłki nożnej (II i III Liga - Grupa I, III Liga - Grupa III), na przyjmowanie których w myśl art. 31 ust 2 u.g.h. winna posiadać zgody krajowych podmiotów uprawnionych do organizowania powyższych rozgrywek i które to zgody posiadała.

W kontrolowanym punkcie nie stwierdzono natomiast obecności w formie papierowej publikacji oferty oraz ogłoszeń wyników zakładów, które powinny być wywieszone w kontrowanym punkcie - wszystkie zakłady były do przejrzenia na ekranie terminala PAYMENTICON na stronie: https://merchant.lvbet.pl, przy czym na stronie tej nie było umieszczonych ofert z okresu wcześniejszego, w związku z czym nie można było przejrzeć oferty zakładów za dni wcześniejsze, co jest niezgodne z art. 5 pkt 2, art. 17 pkt 1 oraz art. 25 ust. 1 regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 u.g.h., grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. W myśl art. 6 ust. 3 u.g.h., działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona – stosownie do udzielonego zezwolenia – wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych albo przez sieć Internet po uzyskaniu zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych. Działalność w zakresie określonym w ust. 1-3 jest prowadzona na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy (art. 6 ust. 4 u.g.h.). Zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne oraz zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych (art. 32 ust. 2 u.g.h.).

Jak wynika z art. 36 pkt 8a lit. a u.g.h., wniosek o udzielenie zezwolenia na urządzenie zakładów wzajemnych powinien zawierać, w przypadku zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet, adres i dokumentację techniczną strony internetowej, która będzie wykorzystywana do urządzania zakładów.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 u.g.h., organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia może, na wniosek podmiotu, który je uzyskał, dokonać zmiany koncesji lub zezwolenia. W myśl art. 51 ust. 2 pkt 1 lit. e u.g.h., zmiana, o której mowa w ust. 1, może dotyczyć, w przypadku koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne lub na urządzanie zakładów wzajemnych, adresów stron internetowych wykorzystywanych do urządzania zakładów wzajemnych, z tym że wskutek zmiany zezwolenia nie może nastąpić zwiększenie pierwotnej liczby takich stron internetowych.

W myśl art. 60 ust. 1 u.g.h., podmiot ubiegający się o koncesję lub zezwolenie przedstawia organowi właściwemu do ich udzielenia, do zatwierdzenia, projekt regulaminu urządzanej gry hazardowej. Regulamin gry hazardowej, a także jego każdorazową zmianę, zatwierdza minister właściwy do spraw finansów publicznych, z wyjątkiem ust. 3 (art. 60 ust. 2 u.g.h.).

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że skarżąca posiada aktualne dwa zezwolenia, tj. zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych – bukmacherskich w punktach stacjonarnych na podstawie decyzji Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. nr [...] oraz zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych – bukmacherskich przez sieć Internet na podstawie decyzji Ministra finansów z 13 maja 2016 r. nr [...]. Poza sporem jest, że skarżąca legitymuje się zatwierdzonymi zgodnie z przepisami regulaminami.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy natomiast oceny legalności zaskarżonej decyzji, zarzucającej skarżącej naruszenie warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu, przy czym istotny w sprawie jest fakt, że kontrolę przeprowadzono w stacjonarnym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych – bukmacherskich zlokalizowanym pod adresem: [...], ul. [...], w którym stwierdzono również przyjmowanie zakładów przez sieć Internet, z wykorzystaniem strony lvbet.pl, brak publikacji oferty, kursu i wyników zakładów oraz brak wywieszenia wyników zakładów, oferowanie przyjmowania zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych) a także brak umieszczenia w widoczny sposób przed wejściem do punktu przyjmowania zakładów informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.h., ilekroć w ustawie jest mowa o punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych – rozumie się przez to wydzielone miejsce, w którym przyjmowane są zakłady totalizatora lub bukmacherstwa, na podstawie zatwierdzonego regulaminu. Ustawa definiuje pojęcie punktu przyjmowania zakładów wzajemnych uznając zatem za taki punkt wydzielone miejsce, w którym przyjmowane są zakłady totalizatora lub bukmacherstwa, na podstawie zatwierdzonego regulaminu. Niewątpliwie chodzi tu więc o miejsce w rozumieniu przestrzeni fizycznej, a nie wirtualnej. W taki też sposób został określony punkt przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich w decyzji Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016r. (punkt II ppkt 9). Aktualne jest zatem stanowisko NSA, wyrażone w wyroku z 19 listopada 2019 r., w sprawie II GSK 2558/15, że tym miejscem – punktem przyjmowania zakładów nie mogła być witryna internetowa (strona internetowa). Powyższe potwierdza obecnie treść art. 14 ust. 3 u.g.h., który stanowi, że przyjmowanie zakładów wzajemnych jest dozwolone – stosownie do udzielonego zezwolenia – wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych lub przez sieć Internet na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy. W sposób wyraźny art. 14 ust. 3 u.g.h. rozróżnia dwie drogi przyjmowania zakładów: w punkcie przyjmowania zakładów lub przez sieć Internet. Przepis art. 14 ust. 3 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym do 13 lipca 2011 r. w ogóle nie dopuszczał przyjmowania zakładów wzajemnych poza punktami przyjmowania takich zakładów. Po zmianie, która weszła w życie 14 lipca 2011 r. przyjmowanie zakładów wzajemnych przez sieć Internet zostało dozwolone, stosownie do udzielonego zezwolenia.

W ocenie Sądu oznacza to, że dysponowanie przez skarżącą zezwoleniami na urządzanie zakładów zarówno w punktach stacjonarnych, jak również przez Internet, nie zmienia faktu, że urządzanie zakładów musi odbywać się zgodnie z regulaminem zatwierdzonym oddzielnie dla punktów stacjonarnych i przez sieć Internet.

Wobec powyższego tylko zapisy regulaminu są punktem odniesienia do stwierdzenia, czy urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia.

W konsekwencji tego za zasadne uznać należy stanowisko organów administracji, że skarżąca naruszyła warunki zezwolenia udzielonego jej decyzją Ministra Finansów nr [...] z 13 maja 2016 r. poprzez urządzanie zakładów wzajemnych bukmacherskich niezgodnie z ich regulaminem w zakresie:

a) braku publikacji oferty, kursu i wyników zakładów oraz braku wywieszenia wyników zakładów (art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 1);

b) przyjmowania zakładów i wypłaty wygranych przez terminale i bankomat, a nie przez pracowników (art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 25 ust. 4);

c) oferowanie przyjmowania zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych).

Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organów administracji, że w kontrolowanym punkcie spółka nie publikowała oferty kursów oraz nie dokonywała wywieszenia wyników w sposób zgodny z regulaminem. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że nie ma sporu o słowo "publikować", bowiem bez wątpienia odnosi się ono do publicznego podawania do ogólnej wiadomości za pomocą różnych kanałów komunikacyjnych, w tym przez sieć Internet, jednak, co istotne w sprawie, w regulaminie dla punktów stacjonarnych w art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 1 nie wskazano na to, że publikacja oferty, kursów, wywieszanie wyników zakładów następuje w sieci Internet pod adresem: https://merchanet.lvbet.pl.

Ponadto organ zaznaczył, że umożliwienie graczom w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych przeglądania oferty, kursów i wyników w sieci Internet za pomocą umieszczonych terminali nie oznacza, że publikacja oferty, kursów i wyników nastąpiła w tym punkcie. Publikacja taka nastąpiła w sieci na stronie internetowej https://merchanet.lvbet.pl. Również umieszczenia wyników na stronie https:// merchanet.lvbet.pl. nie można uznać za wywieszenie ich w kontrolowanym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych.

Z porównania regulaminów zakładów wzajemnych – bukmacherskich organizowanych przez skarżącą spółkę w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych oraz na stronie internetowej lvbet.pl wynika, że kwestia publikacji oferty, kursów oraz wywieszania wyników została określona odmiennie. W regulaminie zakładów wzajemnych – bukmacherskich organizowanych przez skarżącą spółkę na stronie internetowej lvbet.pl jako miejsce publikacji komunikatów o organizowanych zakładach, kursach zakładów, stawkach, limitach wygranej i stawki oraz wynikach określono stronę internetową lvbet.pl (art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 21 ust. 2, art. 22 ust. 3, art. 25 ust. 1). W regulaminie dla punktów stacjonarnych w sposób wyraźny wprost wskazano, że publikacja oferty, kursów następuje w punktach, a wyniki zakładów zostają wywieszone w punktach (art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 25). Organ powołując się na Słownik Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego wyjaśnił, że słowo "wywiesić" oznacza umieścić coś w widocznym miejscu.

W ocenie sądu, zasadnie zatem organ wywodzi, że publikacja tych spornych treści dostępna w Internecie na stronie internetowej merchant.lvbet.pl jest niezgodna z zatwierdzonym regulaminem zakładów wzajemnych – bukmacherskich organizowanych przez skarżącą spółkę w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych. W świetle regulaminu dla punktów stacjonarnych nie ma w ogóle uzasadnienia dla funkcjonowania w tych miejscach terminali internetowych. Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji, że spółka nie może poprzestać na zgłaszaniu zmian w zakresie publikacji kursów oraz wyników na stronie internetowej lvbet.pl do akt weryfikacyjnych nie informując o tym regulatora rynku gier hazardowych, tj. organu, który udzielił zezwolenia i zatwierdził regulaminy. Takiego działania nie usprawiedliwia fakt ewentualnego zgłoszenia tego rodzaju zmian do akt weryfikacyjnych. Zmian tych bowiem nie zgłoszono właściwemu organowi, jakim jest w świetle obowiązujących przepisów Minister Finansów i nie wprowadzono do zatwierdzonego przez ten organ regulaminu. Tymczasem szczegółowe warunki oraz zasady prowadzenia działalności w zakresie zakładów wzajemnych – bukmacherskich określa regulamin, a nie akta weryfikacyjne (art. 61 ust. 1 u.g.h.)

W regulaminach zakładów wzajemnych bukmacherskich, w tym organizowanych na stronie internetowej lvbet.pl brak jest również odpowiednich zapisów o tym, że skarżąca zgłosiła sposób przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich poprzez wykorzystanie terminali internetowych powiązanych z bankomatem PAYMENTICON, ustawionych w naziemnych punktach. Ponadto skarżąca nie występowała do Ministra Finansów o zmianę regulaminów, a w nich nie ma informacji o zawieraniu zakładów przez graczy poprzez terminale powiązane z bankomatem PAYMENTICON. W punktach naziemnych, zgodnie z regulaminem, możliwe jest przyjmowanie zakładów jedynie przez obsługę punktu. Tymczasem na terminalach powiązanych z bankomatem PAYMENTICON gracz sam mógł zawierać zakłady oraz dokonywać wypłat wygranych bez udziału obsługi punktu. Wszelkie zmiany stanu faktycznego odnośnie przyjmowania zakładów wzajemnych powinny być zgłaszane Ministrowi Finansów we wniosku o zmianę regulaminu, który jest dokumentem określającym szczegółowe zasady i warunki prowadzenia zakładów wzajemnych. Skarżąca przed wprowadzeniem terminali do stacjonarnych punktów przyjmowania zakładów wzajemnych powinna, zgodnie z art. 61 u.g.h., przedłożyć projekt regulaminu zawierający zapisy w tym zakresie i stosownie do art. 60 u.g.h., uzyskać akceptację ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Skarżąca nie uzyskała zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych w postaci zatwierdzenia zmian w regulaminie gier hazardowych, w którym opisane zostałyby szczegółowe zasady użytkowania terminali oraz bankomatu PAYMENTICON. Zatwierdzony regulamin zakładów wzajemnych – bukmacherskich organizowanych w naziemnych punktach nie przewiduje możliwości samodzielnego zawierania przez graczy zakładów za pośrednictwem terminali (art. 17 ust. 1). W regulaminie dla punktów stacjonarnych wskazano, że wygrane odbiera się w punkcie (art. 25 ust. 1), a podstawą do wypłaty jest kupon (art. 25 ust. 2), który jest dowodem zawarcia zakładu. W przypadku wątpliwości pracownik punktu ma prawo wylegitymować okaziciela kuponu (art. 25 ust. 4). Uregulowania art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 1, 2 i 4 regulaminu dla punktów stacjonarnych dotyczą wyłącznie zawierania zakładów i wypłaty wygranych w punkcie, w których to czynnościach uczestniczy gracz i pracownik punktu.

W związku z powyższym, bez zmian w zatwierdzonym regulaminie niedozwolone było wykorzystywanie terminali i połączonego z nimi bankomatu PAYMENTICON do przyjmowania zakładów i wypłaty wygranych w punktach stacjonarnych. Na marginesie należy zaznaczyć, iż dopiero decyzją nr [...] z 12 września 2018 r. Minister Finansów zatwierdził zmiany w "Regulaminie zakładów wzajemnych-bukmacherskich, które są organizowane są przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na terenie punktów przyjmowania zakładów" i zgodnie z tymi zmianami dopiero od tej daty "na terenie stacjonarnego punktu przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich możliwe jest dokonanie zakładu z wykorzystaniem terminali, bądź bezpośrednio u obsługi, po przedstawieniu jej typów klienta, przy czym terminale nie umożliwiają logowania klientów do strony lvbet.pl ani nie umożliwiają zawierania jakichkolwiek zakładów przez sieć Internet" (§ 7 ust. 2 w zw. z § 1 ust. 9 pkt g regulaminu). Zatwierdzony regulamin zakładów wzajemnych-bukmacherskich przyjmowanych w stacjonarnych punktach w żadnym miejscu nie wskazuje jednak, by w punkcie takim możliwe było przyjmowanie zakładów przez sieć Internet (w tym zakładów wirtualnych). Co więcej, z treści zatwierdzonego regulaminu wynika, iż zakłady będą przyjmowane przez osoby spełniające wymogi u.g.h. (art. 17 ust. 1 regulaminu).

Trzeba również zaakcentować, że w regulaminie zakładów wzajemnych bukmacherskich organizowanych poprzez stronę internetową lvbet.pl brak jest wzmianek o możliwości przyjmowania zakładów wzajemnych – bukmacherskich poprzez terminale internetowe, ustawione w naziemnych punktach. Skoro zatem skarżąca spółka bez zmiany zezwolenia i regulaminu wprowadziła terminale i bankomat PAYMENTICON do zawierania w punktach stacjonarnych zakładów i wypłaty wygranych poprzez stronę internetową, to takie działanie należy uznać za naruszające również zezwolenie w zakresie urządzania zakładów wzajemnych – bukmacherskich przez sieć Internet.

W ocenie sądu umieszczenie w stacjonarnym punkcie przyjmowania zakładów terminali internetowych powoduje dwojakie konsekwencje:

1) naruszenie regulaminu zakładów przyjmowanych w punktach stacjonarnych z uwagi na fakt, że w regulaminie tym nie ma mowy o funkcjonowaniu w tych punktach terminali internetowych do obstawiania zakładów internetowych;

2) naruszenie zezwolenia i regulaminu zakładów przyjmowanych przez Internet z uwagi na fakt, że w regulaminie tym nie przewidziano obstawiania zakładów internetowych poprzez stronę internetową z wykorzystaniem usytuowanych w punktach stacjonarnych terminali.

Oceny tej nie zmienia fakt, że strona posiada zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych – bukmacherskich zarówno w punktach stacjonarnych jak i w Internecie.

Dodatkowo należy podkreślić, że w niniejszym postępowaniu zakres kontroli obejmował zgodność działalności z udzielonym decyzją Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. nr [...] zezwoleniem na urządzanie zakładów wzajemnych – bukmacherskich w wymienionych w tej decyzji punktach oraz zatwierdzonym regulaminem, a nie aktami weryfikacyjnymi. Obowiązkiem skarżącej było zatem poinformowanie o działaniach nieobjętych zatwierdzonym regulaminem regulatora rynku gier hazardowych, tj. Ministra Finansów i zwrócenie się o ewentualną zmianę zezwolenia i zatwierdzenie zmienionego/dostosowanego do zmian regulaminu. W tej sytuacji poinformowanie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], który każdorazowo, jak twierdzi spółka, zatwierdzał planowane przez nią działanie i stosowną informację załączał do akt weryfikacyjnych, nie zwalnia skarżącej od zarzutu naruszenia warunków zatwierdzonego regulaminu i udzielonego zezwolenia. Jeszcze raz należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 ust. 1pkt 2 u.g.h., to w regulaminie określa się szczegółowe warunki i zasady gry.

Analizując zarzuty skargi z uwzględnieniem przedstawionego uzasadnienia wypada podnieść, że wbrew stanowisku skarżącej spółki, zgodnie z art. 14 ust. 3 u.g.h., przyjmowanie zakładów wzajemnych jest dozwolone – stosownie do udzielonego zezwolenia – wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych lub przez sieć Internet na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy.

Ta sfera specyficznej aktywności gospodarczej poddana została zatem szczególnemu reżimowi, który niewątpliwie ogranicza wolność prowadzenia działalności gospodarczej, ale w sposób zgodny z art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazanie na dopuszczalność prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier hazardowych wyłącznie na zasadach określonych przez ustawodawcę jest całkowicie zrozumiałe, biorąc pod uwagę ważny interes publiczny (możliwość łączenia się ze specyfiką tej działalności również zjawisk patologicznych).

Skoro zatem zdecydowano się na tak daleko idącą reglamentację omawianego rodzaju działalności gospodarczej, tj. poprzez wskazanie, że odbywać się może ona wyłącznie z zachowaniem zasad określonych przez ustawodawcę, to skłonić się należy do przestrzegania ścisłej, a nie rozszerzającej wykładni poszczególnych uregulowań, które jej dotyczą.

Sankcjonowanie rozszerzenia możliwości w zakresie urządzania i prowadzenia tej działalności może być tylko efektem decyzji ustawodawcy, nie zaś efektem prowadzonych za wszelką cenę poszukiwań w obszarze interpretacji przepisów.

Sąd nie podziela jednak stanowiska organu, iż umieszczenie na drzwiach wejściowych lokalu znajdującego się w [...] przy ulicy [...] znaku graficznego "+18" stanowi naruszenie art. 27 u.g.h. oraz decyzji Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r. (punkt II, str. 6), w myśl którego: "punktem przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich jest wydzielone miejsce, w którym przyjmowane są zakłady wzajemne-bukmacherskie, na podstawie zatwierdzonego regulaminu, gdzie w sposób skuteczny ograniczony jest wstęp osobom, które nie ukończyły 18 lat". Zgodnie natomiast z art. 27 ust. 3 u.g.h., wstęp do ośrodków gier oraz punktów przyjmowania zakładów wzajemnych dozwolony jest dla osób, które ukończyły 18 lat. Art. 27 ust. 2 stanowi zaś, iż w grach hazardowych, z wyjątkiem loterii fantowych oraz loterii promocyjnych, mogą uczestniczyć wyłącznie osoby, które ukończyły 18 lat. Obowiązkiem skarżącej jako podmiotu urządzającego zakłady wzajemne - bukmacherskie było umieszczenie w widoczny sposób przed wejściem do punktu przyjmowania zakładów oraz w tym punkcie informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18. roku życia (art. 27 ust. 3 u.g.h.).

Z ustaleń kontroli wynikało, że na drzwiach wejściowych do lokalu znajdował się znak graficzny "+18", zaś wewnątrz lokalu na ścianie powieszona była informacji o zakazie uczestniczenia w grach osób, które nie ukończyły 18 rok życia. W ocenie Sądu powyższe oznaczenie spełnia wymagania stawiane przez cytowane wyżej regulacje. Przed wejściem do lokalu Spółki znajdowała się bowiem informacja o zakazie wstępu dla osób poniżej 18 roku życia, a w jego środku strona informowała o zakazie uczestnictwa w grach osób, które nie ukończyły 18 roku życia. Sąd nie podziela przy tym stanowiska organów, że w obu przypadkach informacja ta winna być jednobrzmiąca. Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż z zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania wynika, że znak graficzny z umieszczonym po środku napisem "18+" jednoznacznie kojarzy się z zakazem wstępu osobom niepełnoletnim. Nie powinna zatem budzić wątpliwości intencja Spółki w zamieszczeniu tego znaku przed wejściem do lokalu w widocznym miejscu. Oznaczenie graficzne "18+" jest symbolem powszechnie używanym do sformułowania zakazu dla osób niepełnoletnich. Znak ten oznacza, że pewne miejsca, towary dozwolone są od 18 lat. Już wpisanie w popularną wyszukiwarkę internetową frazy "18+" powoduje, iż pojawiają się informacje o zakazach dla osób niepełnoletnich. Wskazać należy również, iż nie tylko skarżąca posługuje się tym oznaczeniem, znak ten znajduje się również w sklepach z alkoholem i tytoniem oraz w lokalach oferujących sprzedaż napojów alkoholowych. A zamieszczany jest jako zakaz sprzedaży tych produktów osobom nieletnim. Jest to popularne oznaczenie, spotykane w życiu codziennym, zatem trudno przyznać organowi rację, iż takie oznaczenie w sposób skuteczny nie ogranicza wstępu do lokalu osobom, które nie ukończyły 18 lat, zwłaszcza w sytuacji, gdy wewnątrz lokalu zakaz wstępu dla osób, które nie ukończyły 18 lat został powtórzony w formie zapisu tekstowego, a w pomieszczeniu znajduje się personel, który może dokonać weryfikacji wieku grającego.

Trafnie także strona skarżąca podnosi, iż w toku poprzedniej kontroli w tym lokalu która miała miejsce 11 kwietnia 2017 roku, zakaz dotyczący udziału w grach osób niepełnoletnich był realizowany w ten sam sposób i nie był on przez organ kwestionowany. Okoliczność powyższa jest także znana Sądowi z urzędu z akt sprawy III SA/Łd 735/19, której przedmiotem była kontrola w punkcie stacjonarnym przyjmowania zakładów zlokalizowanym w [...] przy ul. [...]. W toku tamtej kontroli ten sam organ uznał, że tożsamej treści informacja spełnia wymagana statuowane przez art. 27 ust. 3 u.g.h., którego treść nie uległa zmianie na przestrzeni czasu dzielącego obie kontrole. W ocenie Sądu w tej sytuacji w niezmienionym stanie prawnym, spółka miała uzasadnione prawo pozostawania w przeświadczeniu prawidłowej realizacji wymagań statuowanych tym przepisem.

W tym zakresie w sprawie doszło zatem do naruszenia art. 191 O.p. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażającej się w przyjęciu, iż skarżąca spółka złamała zasady wyrażone w art. 27 u.g.h. w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich, zlokalizowanym przy ul. [...] w [...]. W myśl zasady określonej w art. 191 O.p., organy podatkowe nie są skrępowane regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekają na podstawie własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Zasada ta nakłada też na organy podatkowe obowiązek wszechstronnej oceny zebranych dowodów jednocześnie zakazując wyciągania z nich wniosków, które z nich nie wynikają. Organy muszą też wyjaśnić przyczyny dokonanej oceny w sposób logiczny, zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego (por. wyroki NSA: z 8 listopada 2019 r. sygn. akt II FSK 3938/17, z 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 17/11, dostępny w CBOSA). Zdaniem Sądu organy nieprawidłowo ustaliły, że w sprawie doszło do naruszenia art. 27 ust. 3 u.g.h. oraz pkt II decyzji Ministra Finansów nr [...] z 13.05.2016 r.

Powyższe naruszenie nie uzasadnia jednak w ocenie Sądu obniżenia wysokości wymierzonej stronie skarżącej kary i dlatego pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Wysokość kary za naruszenia o których mowa w art. 89 ust.1 pkt 2 u.g.h. wynosi do 200 tys. zł (art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a u.g.h.), a przy jej ustalaniu organ winien wziąć pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia (art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h.). W ocenie Sądu w rozstrzyganej sprawie organy w sposób prawidłowy uwzględniły trudną sytuacje finansową spółki, jednak uwzględniając wielką skale prowadzonej działalności hazardowej oraz fakt, że wobec spółki prowadzona była wcześniej w tym samym lokalu kontrola, która także wykazała naruszenie przez skarżącą warunków udzielonego zezwolenia oraz zatwierdzonego Sąd uznał, że wymierzona kara jest adekwatna do popełnionego przez Spółkę naruszenia.

Reasumując, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie istniały wystarczające podstawy do przyjęcia, że skarżąca urządzała gry hazardowe z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu poprzez brak publikacji oferty, kursu i wyników zakładów oraz braku wywieszenia wyników zakładów (art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 1), przyjmowanie zakładów i wypłaty wygranych przez terminale i bankomat, a nie przez pracowników (art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 25 ust. 4) oraz oferowanie przyjmowania zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych). Zatem wbrew zarzutom skargi, przeprowadzonej w tym zakresie przez organy ocenie dowodów nie można postawić zarzutu dowolności, a przez to naruszenia art. 191 o.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że z wyrażonej w art. 191 o.p. zasady swobodnej oceny dowodów wynika, że organ podatkowy – przy ocenie stanu faktycznego – nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów; organ ten, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne (por.: wyroki NSA z 20 grudnia 2000 r., III SA 2547/99; z 10 stycznia 2001 r., III SA 2348/99; z 29 czerwca 2000 r., I SA/Po 1342/99).

W zakresie opisanych wyżej trzech naruszeń, organy administracji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy i dokonały oceny zgromadzonych dowodów w oparciu o cały materiał dowodowy. Ocenę tę przeprowadziły w sposób pełny i wszechstronny. Odniosły się do każdego z zebranych dowodów rozpatrując je w korelacji do innych, uwzględniając zasady logiki i doświadczenia życiowego, wskazując, które z dowodów uwzględniono, a którym odmówiono wiarygodności.

W świetle stanu faktycznego ustalonego przez organy administracji, prawidłowe jest stanowisko, że skarżąca spółka była urządzającą zakłady wzajemne – bukmacherskie z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. i z tego względu była adresatem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej wydanej na podstawie tego przepisu. Tej oceny nie zmienia fakt, iż Sąd nie podzielił jednego ze sformułowanych przez organy zarzutów tj. zarzutu w zakresie braku skutecznego ograniczenia dostępu do punktu osobom, które nie ukończyły 18 lat i braku umieszczenia informacji o zakazie uczestnictwa w grach tych osób.

Odnosząc się do podniesione przez skarżącą zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 u.g.h. poprzez nałożenie na spółkę obowiązku zapłaty kary pieniężnej, pomimo braku udowodnienia jakiejkolwiek winy po stronie, stwierdzić należy, że podstawą materialnoprawną decyzji organów był art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 pkt 2 lit. a u.g.h. Kary pieniężne przewidziane w art. 89 u.g.h. są karami administracyjnymi, które cechuje m.in. to, że są one nakładane niezależnie od winy podmiotu naruszającego prawo oraz jego świadomości, co do bezprawności czynu. Uregulowana tym przepisem odpowiedzialność nie jest zależna od elementu zawinienia, ale jest odpowiedzialnością obiektywną. Dla zastosowania powyższego przepisu decydujące znaczenie ma zatem sam obiektywny fakt naruszenia prawa. Dlatego też nawet przyjęcie przez Sąd, iż Spółka nie naruszyła pkt II str 6 decyzji Ministra Finansów z dnia 13.05.2016 r. oraz art. 27 ust. 3 u.g.h. nie może wpłynąć na zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie nałożenia obowiązku zapłaty kary i jej wysokości, wobec uznania za zasadne zarzutów organu co do urządzania przez skarżącą gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu poprzez brak publikacji oferty, kursu i wyników zakładów oraz braku wywieszenia wyników zakładów (art. 5 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 1), przyjmowanie zakładów i wypłaty wygranych przez terminale i bankomat, a nie przez pracowników (art. 17 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 25 ust. 4) oraz oferowanie przyjmowania zakładów nieobjętych zatwierdzonym regulaminem (zakładów wirtualnych).

Tylko na marginesie Sąd stwierdza, że od wielu lat obowiązuje reglamentacja działalności hazardowej i zakaz jej prowadzenia bez posiadania stosownej koncesji, zezwolenia, a od 1 kwietnia 2017 r. również odpowiedzialność urządzającego gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Istotą kary wskazanej w tej regulacji jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa.

Nie podzielając argumentacji skarżącej odnośnie funkcji represyjnej kary administracyjnej sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że to główną funkcją odpowiedzialności karnej jest funkcja represyjna, zatem odpłata za popełniony czyn zabroniony, zaś główną funkcją odpowiedzialności administracyjnej jest szeroko pojęta prewencja. Dodać trzeba, że w wyroku z 21 października 2015 r., sygn. akt P 32/12 Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. w zakresie, w jakim zezwala na wymierzenie kary pieniężnej osobie fizycznej, skazanej uprzednio prawomocnym wyrokiem na karę grzywny za wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 k.k.s., jest zgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą proporcjonalnej reakcji państwa na naruszenie obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. także wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 23 marca 2018 r., II GSK 2355/17; z 16 marca 2018 r., II GSK 3746/17 i II GSK 3859/17).

Dodać nadto należy, że w tożsamym stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z analogicznych względów również podzielił stanowisko organów administracji o nałożeniu na skarżącą spółkę kar pieniężnych z tytułu urządzania gier hazardowych z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych – bukmacherskich i wyrokami z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 122/19, z 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 131/19, z 21 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 219/19, z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 887/19, sygn. akt III SA/Łd 849/19 oddalił skargi.

Z tych wszystkich względów, wobec braku uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

R.T.