Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2791/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 256 ust. 1, art. 246 ust. 1, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3.
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 7, 77 par. 1, 107 par. 3.
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2014 r. sprawy ze skargi U. LLC z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A., Inc z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżących U. LLC z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A., Inc z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "JURAPARK" o numerze R-230142, udzielonego na rzecz S.D. z siedzibą w O., wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez U.LLC z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A. Inc z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki, na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.,) orzekł o oddaleniu sprzeciwu.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, że w opartym na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. sprzeciwie U. C.S. LLC i A.Inc, z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno- graficzny JURAPARK o numerze R-230142 na rzecz S. D., z siedzibą w O.- wnoszący sprzeciw wyjaśnili, że są uprawnionymi do wszelkich praw własności intelektualnej dotyczących i związanych z filmem JURASSIC PARK. Oznaczenie to – jak podkreślili - przez wiele lat obecności w mediach i intensywnego używania (także w funkcji znaku towarowego) stało się oznaczeniem powszechnie znanym, któremu można przypisać status znaku renomowanego, a renoma ta rozciąga się także na terytorium Unii Europejskiej. Wskazali, że są uprawnionymi z rejestracji znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze R-86544 oraz wspólnotowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698, a wszystkie towary, a co najmniej z klas 9 i 28 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny "wykazują daleko idące podobieństwo a nawet identyczność" do towarów, do oznaczania których przeznaczony został przeciwstawiony znak o numerze CTM-2494698. Zdaniem wnoszących sprzeciw, porównywane znaki towarowe są podobne w warstwie wizualnej, brzmieniowej i znaczeniowej, a oznaczenie JURAPARK może być postrzegany przez odbiorców jako skrócona wersja oznaczenia JURASSIC PARK lub też jego spolszczona odmiana. Wywodzili, że sposób graficznego przedstawienia spornego znaku towarowego jest podobny do znaków przeciwstawionych, a szkielet dinozaura przedstawionego w spornym oznaczeniu "wydaje się stanowić lustrzane odbicie" przeciwstawionych znaków towarowych. Zarzucili uprawnionemu, że sporny znak towarowy świadomie nawiązuje do znaków przeciwstawionych. Stwierdzili, że porównywane znaki sprawiają podobne ogólne wrażenie, posiadają zbieżne elementy, a odbiorcy mogą mieć wrażenie, że porównywane znaki pochodzą od powiązanych przedsiębiorstw, a więc istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami. W ocenie wnoszących sprzeciw - udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy jest działaniem szkodliwym dla odróżniającego charakteru i renomy ich znaków, a uprawniony poprzez korzystanie w obrocie gospodarczym ze spornego znaku mógłby odnieść nienależną korzyść. Podkreślili, że znak towarowy należący do uprawnionego świadomie nawiązuje do przeciwstawionych oznaczeń, które są jednocześnie znanym i rozpoznawalnym tytułem i symbolem filmu Jurassic Park, co potwierdza działanie uprawnionego w złej wierze.

W odpowiedzi uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego. Nie zgodził się z zarzutem podobieństwa porównywanych znaków towarowych. Jego zdaniem pomiędzy znakami spornym JURAPARK i przeciwstawionym JURASSIC PARK oraz JURASSIC PARK DINO ATTACK występują istotne różnice w kształcie, kolorystyce, czcionce i sposobie umieszczenia napisów. Oświadczył, że dokonując zgłoszenia spornego znaku nie działał w złej wierze, bowiem nigdy nie miał zamiaru świadomie ingerować w cudze prawa podmiotowe.

W toku postępowania wnoszący sprzeciw złożyli materiały na okoliczność używania przeciwstawionych znaków oraz związane z popularnością i renomą tytułu oraz znaku towarowego JURASSIC PARK.

Na rozprawie w dniu 8 lutego 2013 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnoszący sprzeciw wnieśli o unieważnienie spornego prawa w całości. Podkreślili, że dominującym elementem porównywanych znaków towarowych jest szkielet dinozaura na tle okręgu, a elementy słowne są identyczne w warstwie znaczeniowej i podobne w warstwach wizualnej i fonetycznej. Wskazali, że co prawda przeciwstawione znaki nie są przeznaczone do oznaczania usług, jednakże w przedmiotowej sprawie postawiono zarzut podobieństwa spornego znaku do znaków renomowanych. Zarzucali, że uprawniony usiłuje wykorzystać renomę należących do nich znaków towarowych. Złożyli wydruki ze stron internetowych [...], [...] w celu potwierdzenia, że pod spornym znakiem oferowane są nie tylko usługi edukacyjne i rozrywkowe, ale także gadżety jak, np. koszulki, pluszaki. Stwierdzili także że pomiędzy porównywanymi znakami przeważają cechy wspólne nad różnicami.

W odpowiedzi na powyższe, uprawniony wyjaśnił, że złożone wydruki pochodzą z 2012 r., a zawarte w nich treści zostały już zdjęte ze strony internetowej. Przedstawił różnice pomiędzy porównywanymi znakami, tj.: inny szkielet dinozaura, istnienie w spornym znaku kształtu słońca, wykonanie napisu odmienną czcionką, odmienność kolorów, sposób ułożenia napisów. Podkreślił także, że sporny znak towarowy nie jest wykorzystywany w celach marketingowych i pojawia się na kubkach, tackach plastikowych i papierowych stosowanych w miejscowej gastronomii. Zauważył, że dinozaury żyły w okresie jury, więc ciężko nazwać parki rozrywki z dinozaurami używając nazw innych okresów w dziejach ziemi.

Rozpoznając niniejszą sprawę Urząd Patentowy na wstępie przytoczył treść art. 246 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz stwierdził, że dla zaistnienia sytuacji określonej w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki są przeznaczone; 2) identyczność lub podobieństwo znaków towarowych; 3) ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami.

Organ podkreślił, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, lecz tylko podobieństwo zachodzące w takim stopniu, że mogłoby stwarzać ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Przypomniał, że wnoszący sprzeciw zarzucił, iż sporny znak jest podobny w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd do następujących znaków:

-słowno-graficznego znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze R.86544;

-wspólnotowego słowno-graficznego znaku towarowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698.

Następnie organ wymienił towary i usługi do oznaczania których przeznaczony został sporny znak towarowy i przeciwstawione mu znaki.

Wskazał, że sporny znak towarowy JURAPARK o numerze R-230142 przeznaczony został do oznaczania następujących towarów i usług:

• aparaty fotograficzne, daszki - osłony oczu, dyski kompaktowe optyczne, dyski kompaktowe audio-wideo, karty magnetyczne kodowane, kasety wideo, okulary ochronne do uprawiania sportu, okulary przeciwsłoneczne z klasy 9;

• balony do zabawy, gry, karty do gry, kule, kulki, lotki, piłki, pionki, rakiety, gry planszowe; łyżwy, zabawki: bańki mydlane, bąki, klocki, zabawki ruchome, zjeżdżalnie z klasy 28;

• dystrybucja wody, organizowanie: wycieczek, rezerwacja transportu, rezerwowanie miejsc na wycieczki, wynajmowanie miejsc parkingowych, wypożyczanie samochodów, wypożyczanie pojazdów, zaopatrywanie w wodę, zwiedzanie turystyczne z klasy 39;

• usługi edukacyjne, fotografowanie, fotoreportaże, informacja o imprezach rozrywkowych, informacja o rekreacji, kultura fizyczna, nagrywanie filmów na taśmach wideo, komputerowe przygotowywanie materiałów do publikacji, organizowanie balów, organizowanie obozów wakacyjnych w zakresie zapewnienia usług rekreacji i rozrywki, organizowanie i obsługa konferencji, organizowanie i prowadzenie: kongresów, seminariów, sympozjów, zjazdów, organizowanie konkursów: edukacyjnych, rozrywkowych, piękności, organizowanie obozów sportowych, organizowanie przyjęć, organizowanie wystaw z dziedziny kultury lub edukacji, organizowanie wystaw związanych z kulturą lub edukacją, organizowanie wypoczynku, organizowanie zawodów sportowych, pokazowe kształcenie praktyczne, poradnictwo zawodowe w zakresie edukacji lub kształcenia, publikowanie książek, usługi zapewniania rozrywki, publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe, prowadzenie parków rozrywki, wynajmowanie kortów tenisowych, wypożyczanie książek, wypożyczanie sprzętu sportowego, wynajmowanie koni do celów rekreacyjnych, rozrywkowych, obsługa urządzeń sportowych, w tym: obsługa wyciągu narciarskiego, kolejki górskiej z klasy 41.

Natomiast przeciwstawione znaki towarowe zostały przeznaczone do oznaczania następujących towarów:

1) słowno-graficzny znak towarowy JURASSIC PARK o numerze R.86544:

• książki czynności, książki adresowe, pudełka na książki, kalendarze, książki z historyjkami dla dzieci, kredki, książki do ćwiczeń, książki do kolorowania, aplikacje z papieru przyklejanego na gorąco, nalepki imienne, kalkomania i nietrwałe tatuaże, farby artystyczne i rzemieślnicze oraz ołówki w zestawach według numerów, kreda, papierowe zestawy na przyjęcia, w tym papierowe kapelusze, serwetki papierowe, talerze papierowe, maty na siedzenia, opakowania i wstążki do prezentów, papierowe rożki na przyjęcia, papierowe obrusy stołowe i papierowe torby, komiksy, opowiadania obrazkowe, magazyny, notatniki, kołonotatniki, pamiętniki, bruliony, szkicowniki, sztalugi, bloczki, markery, pióra, ołówki, piórniki drewniane i metalowe, gumki ołówkowe, temperówki, nakładki na ołówki, linijki, albumy fotograficzne, karty do gry, szkolne zestawy zawierające markery, pióra, ołówki, linijki, gumki i bloczki do notatek, nalepki, albumy z nalepkami, rozkłady zajęć dla studentów, plakaty na ścianę, książki z plakatami, pocztówki, papeteria, papier do pisania, koperty, szablony, karty handlowe, karty z życzeniami i chorągiewkami, znaczki, bloczki znaczków, zdjęcia komputerowe z klasy 16;

• odzież, a mianowicie bielizna do spania w tym piżamy, koszule nocne, szlafroki, płaszcze i marynarki, koszule i krótkie podkoszulki (proste koszule i T-shirty), koszule i szorty trykotowe, szorty, czapki i kapelusze, rękawiczki, szelki, spódnice, spodnie, jeansy, trykotaże, bielizna, sukienki, odzież domowa, drelichy, buty, sandały, boty i pantofelki, śliniaki z materiału, fartuchy, kostiumy Halloween z klasy 25.

2) wspólnotowy słowno-graficzny znak towarowego JURASSIC PARK III DINO ATTACK o numerze CTM-2494698:

• urządzenia i przyrządy: naukowe, żeglarskie, geodezyjne, elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, do ważenia, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrole, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia do nagrywania, przesyłania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów; magnetyczne nośniki danych, nagrane dyski; automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych monetami; kasy rejestrujące, maszyny liczące, osprzęt do przetwarzania danych, komputery; urządzenia do gaszenia ognia, w tym produkty komputerowe, tzn. programy do gier komputerowych; kasety wideo z grami, płyty CD-ROM z grami wideo; urządzenia do gier wideo podłączane do telewizora; płyty CD-ROM z grami komputerowymi, programy gier wideo, programy gier wideo przeznaczone do użytku z telewizorem, joysticki do gier wideo z klasy 9;

• gry i zabawki, artykuły sportowe i gimnastyczne nieujęte w innych klasach, ozdoby choinkowe, w tym automaty do gier wideo działające samodzielnie, przenośne urządzenia przeznaczone do grania w gry elektroniczne; kartridże i kasety przeznaczone do gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania), programy gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania) z klasy 28.

Dokonując porównania towarów do oznaczania, których przeznaczone zostały rzeczone znaki towarowe organ stwierdził, że sporny znak, jak i znak przeciwstawiony CTM-249698 przeznaczone są do oznaczania takich samych i podobnych towarów w klasie 9 i 28, tj.:

• aparaty fotograficzne do oznaczania których przeznaczony został znak sporny w klasie 9 są identyczne z urządzeniami i przyrządami fotograficznymi do oznaczania których przeznaczony jest w klasie 9 znak towarowy CTM-2494698; dyski kompaktowe optyczne i dyski kompaktowe audio wideo do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w płytach CD-ROM z grami wideo, magnetycznych nośnikach danych i nagranych dyskach do oznaczania których przeznaczony jest znak towarowy CTM-2494698; karty magnetyczne kodowane do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w magnetycznych nośnikach danych do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; kasety wideo do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kasetami wideo z grami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony;

• towary z klasy 28 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny stanowią szeroko rozumiane gry i zabawki, a więc są identyczne z grami i zabawkami, do oznaczania których przeznaczony został w klasie 28 znak CTM-2494698.

Urząd Patentowy nie stwierdził natomiast podobieństwa ani identyczności usług z klasy 41 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny do towarów do oznaczania których, przeznaczone zostały znaki towarowe R-86544 i CTM-2494698.

Organ wyjaśnił, że sporny znak służy do oznaczania usług związanych z szeroko rozumianą kulturą, organizowaniem wycieczek, kongresów, szkoleń, rozrywką, edukacją i sportem, organizowaniem konkursów różnego rodzaju, wystaw, przyjęć, bali, obozów, zawodów wypożyczania sprzętu sportowego, koni, obsługą urządzeń sportowych. Natomiast wspólnotowy znak CTM-2494698 przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju urządzeń i przyrządów elektronicznych, gier wideo, programów komputerowych, a znak towarowy R-86544 przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju publikacji i druków, artykułów biurowych i papierniczych, a także odzieży. Zdaniem organu są to towary i usługi o odmiennym charakterze i przeznaczeniu należące do całkowicie innych sektorów rynku.

Organ przypomniał, że aby unieważnić prawo ochronne na znak towarowy na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki, tj.: identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki te są przeznaczone; identyczność lub podobieństwo znaków towarowych; ryzyko wprowadzenia odbiorców, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Organ wyjaśnił, że wobec braku identyczności bądź podobieństwa towarów i usług do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy JURAPARK oraz przeciwstawiony mu znak towarowy JURASSIC PARK R-865544 niezasadne jest badanie podobieństwa spornego znaku towarowego do przeciwstawionego mu znaku towarowego R-86544.

Przechodząc do oceny spornego znaku oraz kolejnego przeciwstawionego mu oznaczenia JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-245698 organ na wstępie wskazał na zasadę całościowej oceny oznaczeń oraz dokonywania jej w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi.

Organ stwierdził, że nie dopatrzył się podobieństwa spornego znaku towarowego do drugiego z przeciwstawionych mu znaków towarowych, a mianowicie znaku towarowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-245698.

Przypomniał, że sporny znak towarowy R-230142 jest znakiem słowno-graficznym, przedstawiającym lewą stronę dinozaura w kolorze czarnym na tle niepełnego okręgu, w kolorze pomarańczowym, poniżej którego znajduje się wykonany czarną czcionką napis JURAPARK. Przeciwstawiony mu znak towarowy JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698 jest znakiem słowno-graficznym przedstawiającym szkielet dinozaura (od pasa w górę) z prawej strony umieszczony na tle okręgu. Poniżej znajduje się napis JURASSIC PARK, a pod nim napis DINO ATTACK oraz fragment krajobrazu. Całość wkomponowana została w kwadrat. Znak został wykonany w kolorze czarnym oraz odcieniach szarości.

W ocenie organu porównywane znaki różnią się istotnie w warstwie wizualnej z uwagi na odmienną formę przedstawieniową, umieszczonych w nich szkieletów dinozaurów jak i rozmieszczenia poszczególnych elementów słownych jak i graficznych. Organ wyjaśnił, że w znaku spornym w niepełnym okręgu został umieszczony szkielet głowy dinozaura - tyranozaura, natomiast w znaku przeciwstawionym na tle okręgu został umieszony szkielet innego niż tyranozaur dinozaura, który ma wydłużony pysk oraz dobrze widoczny tułów i przednie łapy. W znaku przeciwstawionym w dolnej części okręgu umieszczony jest także fragment graficzny przypominający swoim kształtem zarys lasu bądź dżungli. Zdaniem organu w porównywanych znakach zostały również inaczej rozmieszczone napisy. W spornym znaku - napis JURAPARK umieszczony jest pod okręgiem, podczas gdy w znaku przeciwstawionym napis JURASSIC PARK został wkomponowany w grafikę, albowiem znajduje się w prostokącie przecinającym okręg. Ponadto w znaku przeciwstawionym pod okręgiem umieszczony jest napis DINO ATTACK. Organ podniósł, że składające się na porównywane znaki towarowe napisy zostały także wykonane inną czcionką. W znaku przeciwstawionym poszczególne elementy słowne i graficzne zostały wkomponowane w kwadrat i jest on utrzymany w kolorystyce szaro-czarnej, podczas gdy znak sporny utrzymany jest w kolorystyce pomarańczowo-czarnej. Zdaniem organu znaki te wywierają odmienne ogólne wrażenie w warstwie wizualnej.

To odmienne wrażenie, jak dalej organ wywodził, zachodzi również w warstwie fonetycznej. Organ podkreślił, że znaki składają się z różnej ilości słów. Sporny znak towarowy składa się z dwóch słów JURA i PARK zapisanych łącznie, natomiast przeciwstawiony mu znak towarowy składa się z czterech słów JURASSIC, PARK, DINO i ATTACK, przy czym słowa JURASSIC i PARK zostały zapisane łącznie co powoduje, że brzmienie tych znaków jest odmienne. Organ wyjaśnił, że sporny znak towarowy będzie wymawiany zgodnie z jego zapisem jako JURA PARK, podczas gdy przeciwstawiony mu znak towarowy może być wymawiany w dwojaki sposób - przez polskich odbiorców nie znających języka angielskiego zgodnie z jego zapisem, jako jurassic park dino attack, natomiast przez polskich odbiorców znających język angielski jako dżurasik park dino atak. Sporny znak towarowy składa się z dwóch słów mających określone znaczenie w języku polskim, tj. słowa JURA stanowiącego nazwę okresu ery mezozoicznej oraz słowa park, które oznacza m.in. zespół leśny, ogrodowy o charakterze spacerowym. Natomiast znak przeciwstawiony, oprócz słowa PARK składa się ze słów pochodzących z języka angielskiego JURASSIC, DINO i ATTACK. Słowo JURASSIC oznacza w języku angielskim jurajski, słowo DINO stanowi w języku angielskim skrót od nazwy dinosaur i oznacza dinozaura, natomiast słowo ATTACK oznacza w języku angielskim atak. Znak ten jako całość będzie rozumiany przez polskich odbiorców znających język angielski jako PARK JURAJSKI ATAK DINOZAURA. W ocenie organu, także przez polskich odbiorców nie znający języka angielskiego znak ten może być rozumiany w taki sposób, ze względu na podobieństwo angielskiego słowa JURASSIC do polskiego słowa JURA, angielskiego słowa DINO do polskiego słowa DINOZAUR oraz angielskiego słowa ATTACK do słowa ATAK. Oba te znaki odnoszą się do parku i okresu w dziejach ziemi, tj. jury, jednakże w przeciwstawionym znaku występują dodatkowe elementy słowne DINO ATTACK, tj. atak dinozaura, które – zdaniem organu - różnicują te znaki także w warstwie znaczeniowej.

Z tych względów organ uznał, że porównywane znaki różnią się istotnie przede wszystkim w warstwie wizualnej i fonetycznej, ale także i znaczeniowej.

Powołując się na orzecznictwo wspólnotowe jak i krajowe organ stwierdził, że oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać przez pryzmat odbiorcy dobrze poinformowanego i uważnego.

Wyjaśnił, że odbiorcami towarów z klas 9 i 28 do oznaczania których przeznaczane są oba porównywane znaki towarowe jest ogół polskich konsumentów. Podniósł, że towary te dostępne są w sklepach branżowych - elektronicznych, z zabawkami jak również w sklepach wielkopowierzchniowych – super i hipermarketach i nie można ich zakwalifikować jako "pierwszej potrzeby", które zakupywane są codziennie lub pod wpływem impulsu. Ich zakup z reguły poprzedzony jest przynajmniej krótką analizą towaru i jego oznaczenia. Z tego powodu oraz wobec braku podobieństwa porównywanych znaków organ uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Następnie organ przypomniał, że wnoszący sprzeciw wskazał także, że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Podniósł, że na okoliczność renomy znaku towarowego JURASSIC PARK wnoszący sprzeciw załączyli do akt sprawy następujące materiały dowodowe:

1. wydruki ze strony internetowej www.boxofficemoio.com sporządzone dnia 19 maja 2011 r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, dotyczące filmów z serii JURASSIC PARK, zawierające dane o dochodach z wyświetlania tych filmów w USA i za granicą, ilość kin, daty premier, a także budżet produkcji;

2. wydruki ze strony internetowej www.amazon.de sporządzone dnia 13 maja 2011 r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, dotyczące oferty produktów w postaci filmów DVD i muzyki z filmów z serii JURASSIC PARK;

3. wydruki ze strony internetowej [...] sporządzone dnia 13 maja 2011 r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski dotyczące oferty sprzedaży gier z serii JURASSIC PARK;

4. kopie wydruków nieznanego pochodzenia oraz nie opatrzone żadną datą bliżej nieokreślonych produktów z serii JURASSIC PARK;

5. kopie okładki płyty DVD i plakatów filmowych w różnych językach;

6. wydruk ze strony internetowej pl.wikipedia.org sporządzony dnia 30 czerwca 2011r. dotyczący filmów z serii JURASSIC PARK;

7. dane dotyczące wpływów z dystrybucji filmów z serii Jurassic Park w Polsce, Europie i na świecie, zysk netto ze sprzedaży licencjonowanych towarów ze znakiem towarowym Jurassic Park w Polsce, Europie i na świecie, wydatki na promocję filmów z serii Jurassic Park w Polsce i Europie oraz rozmiar sprzedaży i przychód ze sprzedaży płyt DVD z filmami z serii Jurassic Park za lata 2005- 2007.

Zdaniem organu złożony materiał nie dowodzi renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce w odniesieniu do konkretnych towarów i/lub usług w Polsce, a wynika z niego jedynie popularność filmu Stevena Spielberga pod tytułem JURASSIC PARK oraz możliwość zakupu filmu, muzyki i gier z serii JURASSIC PARK, a także że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie.

Organ podnosił, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że renoma to kwestia faktów, a nie domniemań. Aby można było mówić o renomie znaku towarowego konieczne jest wykazanie metodami wypracowanymi zarówno przez doktrynę jak i orzecznictwo, że dany znak towarowy w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego był już znany i uznany za renomowany w Polsce, czego wnoszący sprzeciw nie uczynili w rozpatrywanej sprawie. Na poparcie swojego twierdzenia organ przytoczył orzecznictwo wspólnotowe i krajowe.

Zdaniem organu przedłożone przez wnoszących sprzeciw materiały nie potwierdzają znajomości znaku towarowego JURASSIC PARK przez znaczną część klientów w Polsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego. Podkreślił, że większość danych podanych przez wnoszących sprzeciw - oprócz danych dotyczących wpływów z dystrybucji filmów z serii Jurassic Park na świecie stanowi oświadczenie pełnomocnika wnoszących sprzeciw nie poparte żadnymi dowodami, a materiały wymienione w pkt 1, 2, 3 , 6 stanowią wydruki z Internetu sporządzone w 2011 r. i nie odnoszą się do okoliczności mających miejsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku, które dowodziłyby, że znak Jurassic Park w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku posiadał renomę.

W tej sytuacji, wobec niewykazania przez wnoszących sprzeciw renomy znaku towarowego JURASSIC PARK zdaniem organu zbędne było dokonywanie oceny czy zostały spełnione pozostałe przesłanki określone w art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Dla zastosowania tego przepisu – jak dalej organ podkreślał konieczne jest kumulatywne spełnienie wszystkich przesłanek określonych w tym przepisie.

Organ nie podzielił także zarzutu wnoszących sprzeciw o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Szeroko odwołał się do stanowiska piśmiennictwa i doktryny wyjaśniającego w jakich okolicznościach dochodzi do zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze.

Podniósł, że wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. przez świadome nawiązanie przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego JURASSIC PARK. Stwierdził, że wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku w związku z czym zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. jest chybiony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Universal City Studios LLC oraz Amblin' Entertainment, Inc. z siedzibą w USA, zwani dalej: skarżącymi wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

. Podnieśli zarzut naruszenia-

1) prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że podobieństwo spornego znaku towarowego do jednego z przeciwstawionych oznaczeń, przy jednoczesnej identyczności towarów, nie jest tego rodzaju, aby zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji błędne rozstrzygnięcie przesłanki ryzyka konfuzji;

2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, w tym przez dokonanie nieprawidłowej oceny podobieństwa znaków towarowych, których przedmiotowa sprawa dotyczy, z punktu widzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd;

3) prawa materialnego, tj. art. 131 ust. 2 pkt; 1 p.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że w okolicznościach sprawy zgłoszenie spornego znaku towarowego w celu uzyskania ochrony nie zostało dokonane w złej wierze;

4) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., przez zaniechanie dogłębnego zbadania istnienia okoliczności uzasadniających zgłoszenie w złej wierze, pomimo ich wskazania przez skarżących w toku postępowania, i w konsekwencji oparcie rozstrzygnięcia tej kwestii na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinęli i uzasadnili podniesione zarzuty.

Stwierdzili, że przeprowadzone przez organ porównanie podobieństwa znaków towarowych "JURAPARK" nr R-230142 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM- 2494698 zostało przeprowadzone wadliwie, co skutkowało błędnym rozstrzygnięciem w tej kwestii. Zarzucili, że organ całkowicie pominął istnienie cech wspólnych dla tych dwóch znaków towarowych, koncentrując się na różnicach. Podnieśli, że o podobieństwie oznaczeń decydują ich cechy wspólne/zbieżne, nie zaś występujące różnice.

Skarżący przypomnieli, że całościowo spór pomiędzy stronami dotyczy kilku znaków towarowych zawierających grafikę w postaci szkieletu dinozaura lub oznaczenie JURAPARK, a mianowicie: "JURAPARK" nr R-230142, "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015. W odniesieniu do słowno-graficznych znaków towarowych "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015 również zostały wniesione sprzeciwy, gdzie każde z tych oznaczeń zawiera słowny element JURAPARK i co znamienne, w ich wypadku Urząd Patentowy RP dopatrzył się ich mylącego podobieństwa do znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr R-86544. W ocenie skarżących poczyniona wówczas ocena podobieństwa w warstwie słownej również sprowadzała się do badania elementów JURASSIC PARK wobec JURAPARK, gdyż elementy BAŁTÓW oraz KRASIEJÓW zostały słusznie uznane za opisowe, jako wskazujące na lokalizację oferowania towarów i usług. Nadto w obu wspomnianych bliźniaczych sprawach, okoliczności, które organ uznał za przesądzające o istnieniu podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK" nr R-86544, uznał jednocześnie za świadczące o braku podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698. A tymczasem same przeciwstawione znaki towarowe "JURASSIC PARK" nr R-86544 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698 są do siebie podobne. Są to znaki słowno-graficzne, utrzymane w kolorystce czarno-białej, zawierają rozmieszczone w ten sam sposób, takie same elementy graficzne (głowa/czaszka dinozaura) oraz takie same elementy słowne JURASSIC PARK, zapisane taką samą czcionką i umieszczone w takim samym miejscu. Podali, że wynika to przede wszystkim z faktu, iż znak wspólnotowy (CTM- 2494698) zawiera w sobie w całości znak krajowy (R-86544) i stanowi jego rozwinięcie/kontynuację, a poniekąd jest to - to samo oznaczenie wzbogacone o dodatkowy element słowny DINO ATTACK, który jako taki nie umniejsza podobieństwa pomiędzy tymi znakami towarowymi.

W całościowym ujęciu istniejącego sporu, uznanie podobieństwa któregokolwiek ze znaków towarowych "JURAPARK" nr R-230142, "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 lub "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015 do jednego z przeciwstawionych znaków towarowych, implikuje w ocenie skarżących uznanie, że jest on również podobny do drugiego z przeciwstawionych oznaczeń. Wywodzili, że jeśli a jest równoważne z b i jednocześnie b jest równoważne z c, to także a jest równoważne z c. W ocenie skarżących - odmienna ocena, zwłaszcza w sytuacji gdy wszystkie trzy sprawy sporne były rozpatrywane przez ten sam skład orzekający, jest niekonsekwencją i błędem w rozumowaniu.

Zdaniem skarżących, Urząd Patentowy, przy ocenie podobieństwa porównywanych znaków towarowych "JURAPRAK" nr R-230142 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM- 2494698, pominął istniejące cechy wspólne i skupił się na zauważonych różnicach, znacznie je przeceniając. Organ odnosząc się do warstwy graficznej stwierdził, iż "w znaku spornym (...) został umieszczony szkielet głowy dinozaura - tyranozaura, natomiast w znaku przeciwstawionym (...) szkielet innego niż tyranozaur dinozaura" (strona 9 decyzji). Skarżący stanęli na stanowisku, że jest co najmniej wątpliwe, aby odbiorcy towarów byli w stanie rozróżnić gatunki dinozaurów jedynie na podstawie kształtu ich szkieletów lub czaszek. Ich zdaniem, wskazana przez organ różnica tak naprawdę nie ma znaczenia. Zarzucili, że Urząd Patentowy RP przecenił również w warstwie słownej obecność dodatkowego elementu DINO ATTACK i nie przeprowadził w ogóle żadnej analizy wspólnych dla tych oznaczeń elementów JURAPARK i JURASSIC PARK, czy to na płaszczyźnie wizualnej, czy też znaczeniowej.

Za błędne skarżący uznali również omówienie podobieństwa na płaszczyźnie fonetycznej i przypisanie możliwości wymowy wg zasad języka angielskiego jedynie dla przeciwstawionego znaku towarowego. Organ w swych rozważaniach całkowicie pominął okoliczność, iż osoby znające język angielski mogą odczytywać również sporny znak towarowy wg zasad tego języka jako dżurapark.

W ocenie skarżących, wskazane niedociągnięcia wskazują, iż analiza podobieństwa znaków towarowych "JURAPARK" nr R-230142 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698 została przeprowadzona jedynie pobieżnie, bez wnikania w istotę oznaczeń, wskutek czego organ doszedł do błędnych wniosków i uznał te oznaczenia za niepodobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2. p.w.p., co jest przejawem błędnego zastosowania tego przepisu.

Jednocześnie takie postępowanie organu – w ocenie skarżących stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 K.p.a.

W ocenie skarżących, ta błędna ocena podobieństwa znaków towarowych "JURAPARK" nr R-230142 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698 przełożyła się na niewłaściwą ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co stanowi inny aspekt niewłaściwego zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2. p.w.p. przez organ. Skarżący zarzucili, że Urząd Patentowy RP wywodzi to jedynie ze stwierdzonego przez siebie braku podobieństwa pomiędzy oznaczeniami "JURAPARK" nr R-230142 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698, natomiast całkowicie pominął inne okoliczności rzutujące na możliwość powstania konfuzji wśród odbiorców, a które zostały przytoczone w toku sprawy np. postrzeganie przez odbiorców znaku spornego jako lustrzanego odbicia, albo jako skróconej odmiany lub spolszczenia znaku towarowego wnoszących sprzeciw, popularność filmu "Jurassic Park" (której istnienie Urząd Patentowy RP sam potwierdza), itp.

Uzasadniając zarzut naruszenia przez organ art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. – skarżący stwierdzili, że nie jest prawdą, iż w sprzeciwie oparto zarzut zgłoszenia w złej wierze jedynie na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego JURASSIC PARK albowiem w sprzeciwie wskazano, iż przesłanką uzasadniająca zarzut zgłoszenia w złej wierze, jest nie tylko fakt istnienia ich wcześniejszych znaków towarowych, lecz również znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" oraz jego logo/symbolu (tożsamego ze znakami towarowymi skarżących). Organ sam uznaje, iż przedłożony w sprawie materiał dowodowy "nie dowodzi renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce. Z materiałów tych wynika jedynie popularność filmu Stevena Spilberga pod tytułem JURASSIC PARK (...) a także, że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie" jednakże z tej, uznanej przez siebie, okoliczności organ nie wywodzi dalszych skutków pomimo, iż w nadmienia, iż "działa w złej wierze ten kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę".

Zdaniem skarżących, mając na uwadze fakt, że film pt. "Jurassic Park" jest bardzo dobrze znany (w kręgu osób interesujących się dinozaurami uchodzi on za film kultowy), nie sposób przyjąć, iż inny podmiot nawiązujący w swojej działalności do dinozaurów nie zna ani tego filmu, ani symbolizującego go logo (które jest tożsame ze znakami towarowymi skarżących). W tym wypadku zła wiara może wynikać również ze świadomego nawiązania do tytułu lub logo filmu "Jurassic Park". Urząd Patentowy RP w ogóle nie wziął tej kwestii pod rozwagę, mimo jej wskazania w sprzeciwie, lecz samowolnie i niezgodnie z prawdą uznał, iż skarżący uzasadniają zarzut zgłoszenia w złej wierze jedynie poprzez naruszenie renomy ich znaków towarowych.

Konsekwencją powyższego jest w ocenie skarżących niesłuszne zrównanie przez Urząd Patentowy RP instytucji zgłoszenia w złej wierze z naruszeniem renomy znaku towarowego -organ nie poddał w ogóle pod rozwagę, czy w niniejszej sprawie za przesłanką złej wiary nie przemawiają inne okoliczności sprawy - a należy mieć na uwadze, iż takie inne okoliczności zostały wskazane wprost w sprzeciwie.

Postępowanie organu w zakresie badania zarzutu zgłoszenia w złej wierze stanowi również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 K.p.a., przez zaniechanie rozpatrzenia okoliczności uzasadniających zarzut zgłoszenia w złej wierze, mimo ich wskazania w sprzeciwie przez skarżących. Jednocześnie, potwierdzając istnienie konkretnej okoliczności - znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" - organ nie przeanalizował, czy i w jaki sposób okoliczność ta wpływa na przesłankę złej wiary. Skarżący podkreślili, że zarzut zgłoszenia w złej wierze był jedną z podstaw sprzeciwu a przesłanka złej wiary jest samoistną podstawą unieważnienia prawa ochronnego (i to w całości), a zatem jej uznanie bądź zaprzeczenie wymaga dogłębnej analizy wszystkich okoliczności sprawy, dokładnego przedstawienia i wyjaśnienia wniosków tej analizy oraz przedstawienie toku rozumowania, który doprowadził do takiej, a nie innej konkluzji, czego nie można zawrzeć w jednym tylko zdaniu, jak to uczynił organ w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Skarga jako zasadna zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznania w pierwszej kolejności wymagały podniesione zarzuty procesowe, ponieważ zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego orzeczenia został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania.

Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o art. 256 ust. 1 p.w.p.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie p.w.p. ustawodawca odsyła bowiem w art. 256 ust. 1 p.w.p. do rygorów i zasad kodeksu postępowania administracyjnego. Naczelną zaś zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a., z której wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania norm prawa materialnego będących podstawą rozstrzygnięcia. Oznacza to, że organ administracji miał obowiązek dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i wyrażenia swojego stanowiska w uzasadnieniu podjętej decyzji. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe, zmierzające na mocy art. 77 § 1 k.p.a. do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i następnie jego rozpatrzenia. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich podniesionych w sprawie zarzutów i wątpliwości. Jak stanowi bowiem art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). W sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkowania się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia i wyjaśnienie, którym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i dlaczego. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Także spełnienie zasady określonej w art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody.

Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie a podkreślić należy, iż sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych a jedynie ocenia zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę.

Należy podkreślić, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że kwestia podobieństwa bądź niepodobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, lecz przepisów o postępowaniu administracyjnym, gdyż dotyczy stanu faktycznego, a nie prawa (wyrok z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 654/08, LEX nr 513856). Należy stwierdzić zatem, że badanie podobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, które określa jedynie skutki ustaleń dowodowych i ocen w postaci niedopuszczalności rejestracji znaków w razie zaistnienia określonych przesłanek. O podobieństwie znaków towarowych decydują wyłącznie ustalenia faktyczne (wyrok z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 261/08, LEX nr 512863).

Przenosząc te zasady postępowania na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, że sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "JURAPARK" o numerze R-230142, który przez uprawnionego uznany został za bezzasadny, uruchomił postępowanie sporne o unieważnienie kwestionowanego prawa.

Zgodnie bowiem z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowi, iż podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi są niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, rozpatruje się w trybie postępowania spornego.

W sprzeciwie podniesiono zarzuty oparte na art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p.

Należy zauważyć, że organ przyjął niewłaściwą kolejność badania poszczególnych zarzutów podniesionych w sprzeciwie. W wyroku z 16 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że prawidłowa wykładnia art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. wymaga na wstępie ustalenia, czy znak wcześniejszy ma status znaku renomowanego, a jeśli tak - ocena podobieństwa powinna zostać dokonana przy pomocy innych, znacznie łagodniejszych kryteriów, niż ocena dokonana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W judykaturze podkreśla się, iż w przypadku znaku renomowanego chodzi o podobieństwo szczególnego rodzaju, polegające na niebezpieczeństwie samego skojarzenia z nim innego znaku, i to w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, a nie tylko do podobnych czy identycznych.

Organ rozpoczął badanie sprawy od oceny zarzutu opartego na art.132 ust.2 pkt 2 p.w.p. Co prawda przechodząc do oceny zarzutu opartego na art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP uznał, że w przedmiotowej sprawie wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy znaków przeciwstawionych (stanowisko to nie było kwestionowane w skardze), zatem wskazane uchybienie ostatecznie nie miało wpływu na wynik sprawy, niemniej przyjęta przez organ metodyka badania była niewłaściwa.

Z kolei dokonana przez organ ocena braku podobieństwa spornego oznaczenia do przeciwstawionego znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w ocenie Sądu jest niepełna, a nadto uzasadnienie decyzji w tym zakresie jest częściowo sprzeczne z wcześniejszym stanowiskiem organu wskazującym na podobieństwo spornego znaku do przeciwstawionego "JURASSIC PARK".

Nie sposób bowiem pominąć, że spór pomiędzy stronami dotyczy kilku znaków towarowych zawierających grafikę w postaci szkieletu dinozaura lub oznaczenie JURAPARK, a mianowicie: "JURAPARK" nr R-230142, "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015. W odniesieniu do słowno-graficznych znaków towarowych "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015 również zostały wniesione sprzeciwy i Urząd Patentowy RP dopatrzył się ich mylącego podobieństwa do znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr R-86544. Sąd podziela stanowisko skarżących, że poczyniona w w/w sprawach przez organ ocena podobieństwa w warstwie słownej sprowadzała się do badania elementów JURASSIC PARK wobec JURAPARK, gdyż elementy BAŁTÓW oraz KRASIEJÓW zostały uznane za opisowe, jako wskazujące na lokalizację oferowania towarów i usług. Nadto w obu tych sprawach okoliczności, które organ uznał za przesądzające o istnieniu podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK" nr R-86544, uznał jednocześnie za świadczące o braku podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698. Przyjmując podobieństwo spornych oznaczeń organ wskazał na ten sam dominujący element - czaszka dinozaura, podobne elementy słowne oraz podobne usytuowanie poszczególnych elementów znaków, z czego wywiódł podobne ogólne wrażenie wywoływane przez porównywane oznaczenia.

Przyjmując brak podobieństwa do znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" organ wskazywał na wyeksponowanie części napisu "DINO ATTACK", zamieszczenie w grafice znaku fragmentu krajobrazu, użycie innej czcionki, inne rozmieszczenie napisów, a także umieszczenie w znaku czaszki innego dinozaura oraz inne skierowanie głowy dinozaura w znaku.

Jak słusznie podnoszą skarżący organ dokonując tej oceny pominął istnienie podobieństwa między oboma przeciwstawionymi znakami "JURASSIC PARK" i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w tym nie odniósł się do tych elementów, które powtarzają się w obydwu oznaczeniach. Przy tym np. podnoszone przez organ inne skierowanie głowy dinozaura w znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" występuje też w znaku "JURASSIC PARK" i nie stanowiło dla organu argumentu przemawiającego za przyjęciem braku podobieństwa badanych oznaczeń.

Nadto w odniesieniu do zarzutu opartego na art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP, po przytoczeniu poglądów doktryny i orzecznictwa, co do rozumienia pojęcia "złej wiary" wskazał jedynie, że wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego "JURASSIC PARK". Jednakże wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku w związku z czym nie można mówić o działaniu uprawnionego w złej wierze.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko organu, że w aspekcie nie wykazania przez skarżących renomy przeciwstawionych znaków nie można mówić o złej wierze uprawnionego jednakże należy zauważyć, że przesłanka złej wiary jest samoistną podstawą unieważnienia prawa ochronnego niezależną od istnienia renomy przeciwstawionego oznaczenia, a zatem jej uznanie bądź zaprzeczenie wymaga dogłębnej analizy wszystkich okoliczności sprawy. Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i - uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku - sam dokonuje zgłoszenia tego znaku.

W literaturze podkreśla się, iż o działaniu w złej wierze można mówić w przypadku nieuczciwych zachowań, których celem jest zawłaszczenie cudzych oznaczeń, zgłoszenia znaku towarowego w celu zablokowania konkurentowi uzyskania rejestracji (zob. E. E. Nowińska, M. J. du Vall, Pojęcie złej wiary w prawie znaków towarowych, Księga pamiątkowa z okazji 85-lecia ochrony własności przemysłowej w Polsce, s. 143 i n.).

W wyroku TS 2009-06-11 Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG v. Franz Hauswirth GmbH (orzeczenie wstępne) ZOTSiS 2009/6B/I-4893 stwierdzono, że w celu oceny istnienia złej wiary zgłaszającego w rozumieniu art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego sąd krajowy zobowiązany jest uwzględniać wszelkie istotne czynniki właściwe w danym przypadku i istniejące w chwili dokonywania zgłoszenia dotyczącego rejestracji oznaczenia jako wspólnotowego znaku towarowego, a w szczególności:

- okoliczność, że zgłaszający wiedział lub powinien wiedzieć, iż osoba trzecia używa w co najmniej jednym państwie członkowskim oznaczenia identycznego lub podobnego dla towaru identycznego lub do złudzenia podobnego do oznaczenia zgłoszonego do rejestracji;

- zamiar uniemożliwienia przez zgłaszającego dalszego używania tego oznaczenia przez osobę trzecią;

- stopień ochrony prawnej, z której korzysta oznaczenie osoby trzeciej i oznaczenie zgłoszone do rejestracji.

Domniemanie znajomości przez zgłaszającego faktu, iż osoba trzecia używa w co najmniej jednym państwie członkowskim oznaczenia identycznego lub podobnego dla towaru identycznego lub do złudzenia podobnego do oznaczenia zgłoszonego do rejestracji, może wynikać w szczególności z ogólnej znajomości w odnośnym sektorze gospodarczym faktu takiego używania, przy czym o takiej znajomości można wnioskować zwłaszcza na podstawie czasu trwania takiego używania. Im dłużej trwa to używanie, tym jest bowiem bardziej prawdopodobne, że zgłaszający wiedział o tym w momencie dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego. Jednakże domniemanie to nie wystarczy, by stwierdzić istnienie złej wiary zgłaszającego. Zamiar zgłaszającego w chwili dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego jest elementem subiektywnym, który powinien być stwierdzany poprzez odniesienie do obiektywnych okoliczności danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniając zarzut zgłoszenia spornego oznaczenia w złej wierze wskazywali nie tylko na naruszenie renomy przeciwstawionych znaków ale także na fakt istnienia wcześniejszych podobnych znaków towarowych oraz znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" i jego logo, które jest tożsame ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK". Podnosili, że uprawniony świadomie nawiązuje do przeciwstawionych oznaczeń, które są jednocześnie znanym i rozpoznawalnym tytułem i symbolem filmu Jurassic Park (str. 6 punkt 6 sprzeciwu).

Organ nie odniósł się zatem w sposób pełny do zarzutów skarżących, a uzasadnienie decyzji w tym zakresie sprowadza się de facto do jednego zdania.

W konkluzji należy stwierdzić, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego, dokonania ustaleń faktycznych, Sąd nie odniósł się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego uznając, że zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w k.p.a., odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadzi w sprawie, by następnie na jego podstawie podjąć decyzję administracyjną prawidłowo uzasadnioną o przekonywującej treści.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a.