Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 159/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 159/10

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...],

nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], określającą M. T.-B.j zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej - doradcy podatkowemu A. T. - w dniu 2 grudnia 2009 r.

Na powyższą decyzję pełnomocnik podatniczki – w imieniu swej mocodawczyni – wniósł w dniu 4 stycznia 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 stycznia 2010 r. skarga M. T.-B. została przekazana do organu administracji. Wskazany środek zaskarżenia został doręczony Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. za pośrednictwem pracownika Sądu w dniu 12 stycznia 2010 r., zaś doradcę podatkowego o powyższym fakcie powiadomiono.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jak już wyżej wskazano, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżącej – doradcy podatkowemu A. T. (jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych) w dniu 2 grudnia 2009 r. Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie upływał zatem w dniu 4 stycznia 2010 roku.

Pełnomocnik strony skarżącej wnosząc skargę w ostatnim dniu wskazanego terminu (data stempla pocztowego) nie zastosował się jednak do treści zawartego w rozstrzygnięciu organu odwoławczego prawidłowego pouczenia o terminie i trybie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, gdyż przesłał ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują w sposób wyraźny sytuacji, w której strona, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, wniosła skargę do sądu z pominięciem właściwego organu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., za trafne należy uznać stanowisko, zgodnie z którym skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu powinna być przez sąd ten odesłana właściwemu organowi. Choć obowiązek ten nie jest bezpośrednio wyartykułowany w żadnym z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak orzecznictwo zarówno Sądu Najwyższego (na tle podobnych procedurze sądowadministracyjnej uregulowań odnośnie składania środków odwoławczych w postępowaniu cywilnym) jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie opowiedziało się za takim właśnie stanowiskiem. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1–3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; uchwała Połączonych Izb: Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r. III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOIS).

W tej sytuacji, wobec błędnego nadania skargi bezpośrednio do Sądu, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej doręczenia przez pracownika Sądu na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., co miało miejsce dnia 12 stycznia 2010 roku. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

M.D.