Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 19/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 lit. o ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 250
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od maja do grudnia 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2016 r. do Urzędu Miejskiego w D. wpłynęła deklaracja [...] S. z o. o. z siedzibą w W., dalej "spółka", o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w której spółka podała w części H deklaracji średnią ilość zużytej wody w ilości [...] m3 za rok [...] , ilość miesięcy (w ciągu, których będą gromadzone odpady)- 8 oraz wysokość opłaty miesięcznej [...] zł.

Burmistrz Miasta D. uzyskał wypis z kartoteki obciążeń spółki prowadzonej przez M. P. G. K. S. z o. o. w D., z którego wynikała ilość zużytej wody przez spółkę w roku 2015 (od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r.)– [....] m3.

Burmistrz wydał w dniu 8 czerwca 2016 r. postanowienie wobec spółki o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości przy ul. S. [...] w D. Postanowienie doręczono spółce w dniu 13 czerwca 2016 r. na adres w D. (k.15) oraz w dniu 18 lipca 2016 r. na adres w W. (k.10).

Burmistrz zawiadomił spółkę o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i prawie wypowiedzenia się co do jego treści na adres w D. oraz W. (k.13 i 10).

Burmistrz wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] na podstawie art. 6o i 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250), dalej "u.c.p.g.", art. 23 § 1 pkt 1 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej "o.p." oraz uchwały nr XV/114/2015 Rady Miejskiej w D. z dnia 28 października 2015 r. (organ błędnie podał datę jako 28 listopada 2015 r.) w sprawie wyboru metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawek tych opłat oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności (Dz. Urz. Województwa Z. z 2015 r. poz. 4662), dalej "uchwała nr XV/114/2015", w której określił spółce jako właścicielowi nieruchomości położonej w D. przy ul. S. [...] opłatę za okres od maja do grudnia 2016 r. w wysokości [...] zł miesięcznie wobec rocznego zużycia wody w wysokości [...] m3 / ilość miesięcy [...] x stawka opłaty za odbiór odpadów niesegregowanych w wysokości [...] zł oraz zobowiązał spółkę do uiszczenia opłaty w terminie do 15 każdego dnia miesiąca na wskazany nr rachunku bankowego.

Burmistrz wskazał, że podstawą obliczenia opłaty był § 1 ust. 2 pkt 1 uchwały nr XV/114/2015, tj. w przypadku nieruchomości takich jak: hotele, pensjonaty, domy opieki, internaty oraz inne nieruchomości o podobnej funkcji opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zużytej wody za rok poprzedni z danej nieruchomości oraz stawki opłaty. Wobec uzasadnionych wątpliwości co do złożonej deklaracji przez spółkę wszczęto postępowanie w sprawie i dokonano określenia opłaty w oparciu o wypis z kartoteki obciążeń spółki prowadzonej przez M. P. G. K. S. z o. o. w D., z którego wynikała ilość zużytej wody przez spółkę w roku 2015 - [...] m3, a nie jak podała spółka w deklaracji – [...] m3.

Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła organowi naruszenie:

- art. 187 § 1 o.p. przez przekroczenie granic uznania administracyjnego i podjęcie decyzji na podstawie niekompletnego i ocenionego w sposób dowolny materiału dowodowego, a tym samym na podstawie błędnych ustaleń faktycznych polegających na błędnym uznaniu, że właściciel w sposób nieuprawniony pomniejszył zużycie wody za rok 2015, błędnym zakwalifikowaniu nieruchomości jako obiektu hotelarskiego pomimo, iż działalność jest w nim prowadzona jedynie w sezonie letnim;

- art. 121 i art. 124 o.p. przez przeprowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania do organów podatkowych w szczególności przez wyliczenie opłaty w sentencji zaskarżonej decyzji;

- art. 122 o.p. polegające na niepodjęciu przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy w tym w szczególności na niezbadaniu w jakim zakresie zużyta woda była przeznaczona na cele działalności hotelarskiej, a w jakim na działalność pozostałą (w tym gastronomiczną), nierozstrzygnięcie rozbieżności pomiędzy oświadczeniem spółki podanym w deklaracji a informacją M. P. G. K., niezbadaniu przez organ czy sezonowy charakter działalności hotelarskiej nie uzasadnia zastosowania innej metody obliczenia opłaty;

- art. 210 o.p. przez oparcie się przez organ na nieistniejącej podstawie prawnej- uchwale nr XV/114/2015 Rady Miejskiej w D. z dnia 28 listopada 2015 r. oraz przez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji jakie fakty organ uznał za udowodnione, czy dał wiarę czy odmówił wiarygodności oświadczeniu spółki w zakresie ilości zużytej wody za rok 2015 i w jaki sposób rozstrzygnięte zostały rozbieżności pomiędzy danymi uzyskanymi z M. P. G. K. a oświadczeniem spółki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało w dniu 24 października 2016 r. decyzję nr [...] , w której utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny w sprawie i treść art. 6m i 6o u.c.p.g. Organ odwoławczy wyjaśnił, że spółka prowadzi ośrodek wypoczynkowy położony w D. przy ul. S. [...] , który według jej deklaracji jest czynny 8 miesięcy w roku, tj. od maja do grudnia. Rada Miejska w D. wydała w dniu 28 października 2015 r. (organ podał błędna datę 28 listopada 2015 r.), uchwałę nr XV/114/2015 obowiązującą od 1 stycznia 2016 r., którą dokonała zmiany danych będących podstawą ustalania wysokości przedmiotowych opłat, co na podstawie art. 6m ust. 2 u.c.p.g. wiązało się z obowiązkiem złożenia przez właściciela nieruchomości nowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Spółka złożyła taką deklarację w dniu 24 maja 2016 r., w której zadeklarowała nieselektywną zbiórkę odpadów prawidłowo dokonując wyboru metody ustalenia opłaty według pkt H deklaracji (dotyczącej domów opieki, hoteli, pensjonatów, internatów oraz innych nieruchomości o podobnej funkcji). Wskazała, że działalność prowadzona jest przez 8 miesięcy w roku. Według metody, jak w pkt H deklaracji opłatę ustala się jako iloczyn ilości zużytej wody za rok poprzedni z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Spółka zadeklarowała, że zużycie wody w roku 2015 wynosiło [...] m3 i wyliczyła kwotę miesięcznej opłaty – [...] zł. Organ pierwszej instancji, wobec uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z przedmiotowej nieruchomości. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalił, że zużycie wody w roku 2015 wynosiło [....] m3, co w skali miesięcznej zadeklarowanego okresu działalności w roku wynosiło [...] m3 i opłata miesięczna powinna wynosić [...] zł. [([...]m3 : [...] miesięcy) x [...] ,-zł.]=[[...] zł x [...] zł] = [...] zł. Sposób obliczenia opłaty był zgodny z § 1 ust. 2 uchwały nr XV/114/2015, gdzie w:

1) w przypadku nieruchomości takich jak: hotele, pensjonaty, domy opieki, internaty oraz inne o podobnej funkcji opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zużytej wody za rok poprzedni z danej nieruchomości oraz stawki opłaty, określonej w § 2 uchwały,

2) w przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe lub inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe jedynie przez część roku opłatę stanowi ryczałtowa stawka za rok od domku letniskowego, określona w § 5 uchwały.

Do przyjęcia ww. metod ustalania opłat upoważnił Radę Miasta art. 6j pkt 3a u.c.p.g., który stanowi, że w przypadku nieruchomości, na których są świadczone usługi hotelarskie dopuszcza się aby opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, natomiast pkt 3b stanowi, iż w przypadku nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno- wypoczynkowe, jedynie przez część roku stosuje się roczną ryczałtową stawkę opłaty.

Organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo określił opłatę na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 uchwały nr XV/114/2015, gdyż § 1 ust. 2 pkt 2 powyższej uchwały nie miał zastosowania. Organ odwoławczy przyjął za podstawę definicję usług hotelarskich na podstawie art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187), gdzie usługi hotelarskie definiuje się jako krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych. Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że ośrodek wypoczynkowy spełnia wymagania powyższej definicji. Niezrozumiałe było zakwestionowanie przez spółkę przyjętej metody ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi skoro spółka zalicza się do kategorii właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne jak dla następujących nieruchomości: hotele, pensjonaty, domy opieki, internaty oraz inne o podobnej funkcji. Tym bardziej, iż ta metoda została przez nią wybrana w złożonej deklaracji.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 6k ust. 1 u.c.p.g. rada gminy dokonuje w drodze uchwały wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami oraz ustala stawkę takiej opłaty jak też stawkę opłaty za pojemniki określonej pojemności. W powyższym przypadku była to uchwała nr XV/114/2015, gdzie dla obiektów określonych art. 6j pkt. 3a u.c.p.g., wybrano metodę ustalania, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi opartą na ilości zużytej wody z danej nieruchomości. Przy określaniu powyższej opłaty, nie analizuje się przeznaczenia zużytej wody na danej nieruchomości niezamieszkałej, na której powstają odpady komunalne. Bierze się natomiast rzeczywistą ilość zużytej wody w roku poprzedzającym okres podatkowy (art. 6q u.c.p.g., stanowi, iż w sprawach dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy o.p., a uprawnienia organu podatkowego przysługują wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta). W przypadku, gdy organ poweźmie uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji właściciela nieruchomości w drodze decyzji, określa wysokość opłaty, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, co miało miejsce w powyższym przypadku. Organ odwoławczy podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem spółki, iż organ pierwszej instancji nie podjął wszystkich niezbędnych działań w celu zbadania w jakim zakresie zużyta woda była przeznaczona na cele działalności hotelarskiej. Podkreślił, że spółka w złożonej deklaracji nie deklarowała prowadzenia dodatkowej innej działalności związanej z powstawaniem odpadów komunalnych, dla których można by zastosować inna metodę wyliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Organ odwoławczy podał, że podany przez spółkę przykład odliczenia zużytej wody w związku z prowadzoną budową nie miał znaczenia, gdyż na nieruchomości, która stanowi plac budowy nie powstają odpady komunalne. Organ odwoławczy wskazał, że w zastosowanej metodzie obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, między ilością zużytej wody, a ilością zebranych w miesiącu na danej nieruchomości odpadów komunalnych brak jest bezpośredniego przełożenia. Przełożenie występuje w wyliczeniu minimalnej ilości pojemników i ich pojemności, w które powinna być wyposażona nieruchomość. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter "daniny publicznej", będąc opłatą ustalaną w sposób określony w ustawie i stanowiąc dochód gminy przeznaczony na działania wykonywane w interesie publicznym i dlatego ponosi się ją bez względu na ilość wytwarzanych odpadów i fakt ich odbioru. Organ odwoławczy pouczył spółkę, że skoro uważa, że zastosowana metoda obliczenia przedmiotowej opłaty narusza jej interes prawny może zaskarżyć uchwałę nr XV/114/2015 do sądu administracyjnego.

Spółka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzuciła organowi naruszenie:

1. art. 187 § 1 o.p. przez przekroczenie granic uznania administracyjnego i podjęcie decyzji na podstawie niekompletnego i ocenionego w sposób dowolny materiału dowodowego, a tym samym na podstawie błędnych ustaleń faktycznych polegających na: błędnym uznaniu, że właściciel w sposób nieuprawniony pomniejszył zużycie wody za rok 2015, błędnym zakwalifikowaniu nieruchomości jako obiektu hotelarskiego mimo, że działalność jest w nim prowadzona jedynie w sezonie letnim;

2. art. 121 i 124 o.p. przez przeprowadzenie postępowania w sposób budzący brak zaufania do organów podatkowych w szczególności przez wyliczenie opłaty w sentencji zaskarżonej decyzji w sposób niezrozumiały;

3. art. 122 o.p. polegające na niepodjęciu przez organ wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy w tym w szczególności na niezbadaniu w jakim zakresie zużyta woda była przeznaczona na cele działalności hotelarskiej, a w jakim na działalność pozostałą (w tym gastronomiczną), nierozstrzygnięcie rozbieżności pomiędzy oświadczeniem odwołującej się spółki podanym w deklaracji a informacją z M. P. G. K., niezbadaniu przez organ czy sezonowy charakter prowadzonej działalności hotelarskiej nie uzasadnia zastosowania innej metody obliczenia opłaty;

4. art. 210 o.p. przez oparcie się przez organ na nieistniejącej podstawie prawnej - uchwale Rady Miejskiej w D. Nr XV/114/2015 z dnia 28 listopada 2015r. oraz przez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji jakie fakty organ uznał za udowodnione, czy dał wiarę czy odmówił wiarygodności oświadczeniu odwołującego w zakresie ilości zużytej wody za rok 2015 i w jaki sposób rozstrzygnięte zostały rozbieżności pomiędzy danymi uzyskanymi z M. P. G. K. oświadczeniem odwołującej się spółki;

5. art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i wyrażonej w nim zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa i art. 217 Konstytucji w zakresie zasady władztwa podatkowego w stopniu, który istotnie wpływa na wynik sprawy.

Zdaniem spółki, zastosowana przez organ metoda ustalenia opłaty jest dla skarżącej spółki skrajnie niekorzystna i powoduje naliczenie kilkukrotnie wyższej opłaty niż w przypadku obliczenia jej na podstawie ilości i wielkości pojemników tak jak dla nieruchomości niezamieszkałych. Podkreśliła, że zużyta woda pozostaje w związku z prowadzoną działalnością hotelarską tylko w części, w wysokości maksymalnie [...] m3 i nie przekłada się choćby w przybliżeniu na ilość produkowanych stałych odpadów komunalnych. Skarżąca wskazała, że zgodnie z lokalną praktyką, aprobowaną (jak wynika z treści decyzji w innych podobnych sprawach) przez Burmistrza Miasta D. dla wyliczenia wysokości opłaty za odpady dla obiektów hotelarskich przyjmuje się ogólną ilość wody zużytej na nieruchomości pomniejszoną o ilość wody zużytej na cele inne niż hotelarskie. Spółka dopiero od bieżącego roku (2016) korzysta z podlicznika zużycia wody na cele niezwiązane z działalnością hotelarską, dlatego też w deklaracji za rok 2016 przyjęła stosunkowo, szacunkowe zużycie wody w 2015 r. w związku z celami hotelarskimi pomniejszone o [...] m3. Podała, że w roku bieżącym wskazania licznika i podlicznika pozwalają ustalić proporcję zużycia wody na cele związanie i niezwiązane z działalnością hotelarską – [...] m3 wody zużytej na cele związane z działalnością hotelarską wobec [...] m3 ogólnego zużycia wody co daje [...] % udział zużycia wody na cele niezwiązane z działalnością hotelarską. Taką praktykę spółka uznała za słuszną, przede wszystkim ze względu na istotne różnice w metodach obliczania opłat dla obiektów niemieszkalnych i obiektów hotelarskich, zaś metodę, uzależniającą wysokość opłaty od zużycia wody, niezależnie od faktycznej produkcji odpadów za skrajnie niesprawiedliwą. Spółka podała, że w związku z planowanymi w bieżącym roku robotami budowlanymi w przedmiotowym obiekcie zużyje znaczne ilości wody, co w żaden sposób nie przełoży się na ilość produkowanych odpadów komunalnych. Ponadto skarżąca podniosła, że działalność hotelarska prowadzona na przedmiotowej nieruchomości ma charakter sezonowy, jako że obiekt jest nieczynny w miesiącach od października do kwietnia, a w bieżącym roku już od września. Tym samym w okresie tym nie są produkowane ani odbierane odpady komunalne co uzasadnia, jej zdaniem, zastosowanie na zasadzie słuszności korzystniejszych dla podatnika sposobów obliczenia opłat w ramach generalnie niekorzystnych metod przyjętych w prawie miejscowym.

Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 6c ust. 1 u.c.p.g., gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c ust. 2). Uchwała, o której mowa w ust. 2, może dotyczyć wszystkich właścicieli nieruchomości lub właścicieli określonych nieruchomości, w szczególności nieruchomości na których jest prowadzony określony rodzaj działalności (art.6c ust.3)

Na mocy art. 2 ust.1 pkt 4 u.c.p.g., przez właścicieli nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością.

Stosownie do art. 6h u.c.p.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obciąża właścicieli nieruchomości:

1) na których zamieszkują mieszkańcy – od razu z mocy prawa,

2) na których nie zamieszkują mieszkańcy, lecz powstają odpady komunalne – dopiero po wejściu w życie uchwały rady gminy postanawiającej objąć te nieruchomości systemem odbierania odpadów komunalnych.

Opłata ta ma charakter daniny publicznej.

Zgodnie z art. 6j ust. 1 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn:

1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub

2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub

3) powierzchni lokalu mieszkalnego

- oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1.

W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 (art. 6j ust. 3).

W przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2, na których są świadczone usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 196, z późn. zm.), dopuszcza się aby opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 1 (art. 6j ust. 3a).

W przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe, lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, wykorzystywanych jedynie przez część roku, rada gminy uchwala ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub od innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (art. 6j ust. 3b).

Ryczałtowa stawka opłaty jest ustalana jako iloczyn średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach, o których mowa w ust. 3b, na obszarze gminy, wyrażonej w liczbie pojemników oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 (art. 6j ust. 3c).

Zgodnie z art. 6k ust. 1 u.c.p.g., rada gminy, w drodze uchwały:

1) dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy;

2) ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności.

Rada gminy, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bierze pod uwagę przesłanki wymienione w art. 6k ust. 2 u.c.p.g.

Rada gminy ustala stawki opłat w wysokości nie wyższej niż maksymalne stawki opłat, które za odpady komunalne zbierane i odbierane w sposób selektywny oraz nieselektywny na podstawie art. 6k ust. 2a i ust. 3 u.c.p.g.

Zgodnie z art. 6m ust. 1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6m ust.1a).

Rada gminy określa wzór deklaracji zawierający dane wymienione w art. 6m ust.1b u.c.p.g.

Wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o (art. 6m ust. 1d).

W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana (art. 6m ust. 2).

Stosownie do art. 6n ust.1 pkt 1 u.c.p.g., rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, z uwzględnieniem art. 6m ust. 1a i 1b, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji.

Zgodnie z art. 6o ust. 1 u.c.p.g., w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty (art.6o ust. 2).

Po doręczeniu decyzji, o której mowa w ust. 1, złożenie deklaracji nie jest dopuszczalne, jeżeli nie następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, w tym stawki opłaty (art.6o ust. 3).

Właściciel nieruchomości, wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w ust. 1, w przypadku zmiany danych jest obowiązany do złożenia deklaracji, dotyczy to również przypadku zmiany stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6o ust. 4).

Stosownie do art. 6q ust. 1 u.c.p.g., w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy o.p., z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (...).

Na podstawie art. 6r ust. 1 u.c.p.g., opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dochód gminy. Środki z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie mogą być wykorzystane na cele niezwiązane z pokrywaniem kosztów funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi (art. 6r ust.1aa).

Wskazać należy, że Rada Miejska w D. podjęła w dniu 28 października 2015 r. uchwałę nr XV/112/2015 w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (Dz. Urz. Województwa Z. z 2015 r. poz. 5079).

W niniejszej sprawie Rada Miejska w D. wydała na podstawie ww. przepisów u.c.p.g. uchwałę nr XV/114/2015, które jest aktem prawa miejscowego. Uchwała ta jako akt powszechnie obowiązującego prawa obowiązuje tylko na obszarze działania organu, który je wydał, został wydawany na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie i został opublikowany we właściwym wojewódzkim dzienniku urzędowym. Uchwała ta do czasu utarty jej mocy wiąże organ wykonawczy danej gminy i mieszkańców, w tym osoby fizyczne i prawne. Tym samym wybór metody ustalenia przedmiotowej opłaty może być skarżony przez spółkę jedynie w drodze skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz.446).

Zapisy uchwały nr XV/114/2015 są dla Sądu także wiążące i ich prawidłowość nie podlega badaniu w tym postępowaniu. Okoliczność, że organy błędnie podały datę wydania przedmiotowej uchwały nie miało znaczenia dla rozpoznania sprawy, gdyż nie było wątpliwości o jaką uchwałę chodziło, z uwagi na oznaczenie konkretnym numerem i nazwą.

Z urzędu Sądowi wiadomo, że zapisy uchwały nr XV/114/2015 nie zostały podważone przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w S. Skargi na ww. uchwalę składały inne osoby niż skarżąca, lecz zostały one odrzucone przez Sąd (postanowienia WSA w Szczecinie sygn. akt: I SA/Sz 565/16; I SA/Sz 904/16; I SA/Sz 790/16, utrzymane w mocy postanowieniem NSA sygn. akt II FSK 3279/16, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z § 1 ust. 2 uchwały nr XV/114/2015, dokonuje się wyboru metod ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne w następujący sposób:

1) w przypadku nieruchomości takich jak: hotele, pensjonaty, domy opieki, internaty oraz inne o podobnej funkcji opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zużytej wody za rok poprzedni z danej nieruchomości oraz stawki opłaty, określonej w § 2,

2) w przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe lub inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe jedynie przez część roku opłatę stanowi ryczałtowa stawka za rok od domku letniskowego, określona w § 5,

3) w przypadku nieruchomości innych niż wymienionych w pkt 1 i 2 opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników (obliczona zgodnie z Regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta D.) z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości, stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w § 4 niniejszej uchwały oraz częstotliwości odbierania odpadów komunalnych z terenów nieruchomości.

Stosownie do § 2 ust. 1 uchwały nr XV/114/2015, ustala się stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz § 1 ust. 2 pkt 1 w wysokości [...] zł miesięcznie za 1 m3 zużytej wody.

Na podstawie § 5 uchwały nr XV/114/2015, w przypadku nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe lub inne nieruchomości wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe jedynie przez część roku, ustala się ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości [...] zł za rok od domku letniskowego; w przypadku kiedy odpady są zbierane w sposób selektywny ryczałtowa stawka opłaty za rok od domku letniskowego wynosi [...] zł.

Wzory deklaracji zostały wprowadzone uchwałą Rady Miejskiej w D. nr XV/118/2015 z dnia 28 października 2015 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. (Dz. Urz. Województwa Z. z 2015 r. poz. 4682) oraz zmianą tej uchwały przez uchwałę nr XVII/137/2015 z dnia 21 grudnia 2015 r. (Dz. Urz. Województwa Z. z 2016 r. poz. 219), która również stanowi akt prawa miejscowego.

W § 1 uchwały nr XV/118/2015 określono:

1. wzór deklaracji składany przez właścicieli nieruchomości zamieszkałej stanowiącej załącznik nr 1 do niniejszej uchwały.

2. wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości niezamieszkałej i nieruchomości w części zamieszkałej oraz w części niezamieszkałej, na której powstają odpady, stanowiącej załącznik nr 2 do niniejszej uchwały.

Deklarację według tego wzoru złożyła spółka w niniejszej sprawie (po zmianie wzoru wprowadzonego uchwałą nr XVII/137/2015).

3. wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli domków letniskowych lub innych nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjnowypoczynkowe, stanowiącej załącznik nr 3 do niniejszej uchwały.

4. wzór deklaracji o wysokości opłaty za dodatkowy jednorazowy odbiór odpadów komunalnych, ZDU jako załącznik do deklaracji, o których mowa w §1 pkt 1, 2, 3, stanowiący załącznik nr 4 do niniejszej uchwały.

Wskazać należy, że skarżąca prowadzi O. W. L. położony w D. /dzielnica D./ ul. S. [..]. Jak wynika ze strony internetowej [...] jest to budynek posiadający ok. [...] miejsc noclegowych w pokojach z łazienkami.

Sąd podzielił stanowisko organów, że spółka świadczy usługi hotelarskie. Definicję usług hotelarskich zawiera art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187), gdzie usługi hotelarskie definiuje się jako krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych. Prawidłowo zatem w stosunku do spółki przyjęto metodę ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne jak dla następujących nieruchomości: hotele, pensjonaty, domy opieki, internaty oraz inne o podobnej funkcji na postawie z § 1 ust. 2 pkt 1 uchwały nr XV/114/2015. Podkreślić należy, że sama spółka wybrała deklarację, zawierającą ww. metodę. Organ pierwszej instancji nie miał podstaw do zakwestionowania wyboru ww. metody. Niezasadny był zatem zarzut skargi, że w stosunku do spółki powinna być zastosowana inna metoda. Okoliczność, że spółka prowadzi działalność na przedmiotowej nieruchomości przez jedynie część roku została uwzględniona przy określeniu przedmiotowej opłaty. Zakwalifikowaniu nieruchomości jako obiektu hotelarskiego mimo, że działalność jest w nim prowadzona jedynie w sezonie letnim, wbrew twierdzeniom spółki, nie było błędem. W ocenie Sądu, spółka wykonuje usługi hotelarskie, zaś czas ich trwania nie ma znaczenia dla definicji tych usług. Sama spółka deklarowała prowadzenie ośrodka przez 8 miesięcy w roku, tj. od maja do grudnia (czyli w okresie nie tylko letnim).

Zdaniem Sądu, organy obu instancji nie naruszyły przepisów postępowania w niniejszej sprawie, prawidłowo zebrały materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wywiodły z niego logiczne wnioski. Okoliczność, że spółka z zebranego materiału wywiodła inne wnioski niż organy, nie świadczyło o tym, iż organy naruszyły przepisy procesowe. Fakt zawarcia wyliczenia opłaty w sentencji decyzji organu pierwszej instancji nie miał wpływu na rozpoznanie sprawy. Podkreślić należy, że przedstawienie sposobu obliczenia opłaty było prawidłowe.

Wskazać należy, że metoda z § 1 ust. 2 pkt 1 uchwały nr XV/114/2015 przewidziana dla nieruchomości spółki nie przewiduje podziału zużytej wody przeznaczonej na cele działalności hotelarskiej i działalności pozostałej. Jak wyżej podano zarzuty skarżącej o nieprawidłowym, niesprawiedliwym, jej zdaniem, ustaleniem metody obliczenia przedmiotowej opłaty mogą być jedynie podstawą skargi na ww. uchwałę w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Inne metody zawarte w § 1 uchwały nr XV/114/2015 nie dotyczą skarżącej.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo powołały się na informację o wysokości zużycia wody przez spółkę w roku 2015 wystawioną przez M. P. G. K. w sytuacji rozbieżności między danymi dotyczącymi zużycia wody przedstawionymi przez spółkę w deklaracji. Deklaracja spółki winna odpowiadać prawdzie i być oparta o rzeczowe dane. Jak sama spółka w skardze wskazała, że dane do przedmiotowej deklaracji oparła na szacowanej przez siebie ilości zużycia wody /czyli wskazała dane przybliżone/ i dopiero w 2016 r. zamontowała podlicznik. Podkreślić należy, że spółka w zasadzie nie podważyła informacji z M. P. G. K. i nie uzasadniła w żaden sposób swoich zastrzeżeń. Wskazać należy, że twierdzenia spółki odnośnie zużycia wody w 2016 r, nie miały wpływu na rozpoznanie niniejszej sprawy, gdyż dane do obliczenia wysokości przedmiotowej opłaty związane były z zużyciem wody w 2015 r.

W ocenie Sądu, w sprawie organy nie naruszyły przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż działały na podstawie przepisów u.c.p.g. oraz aktów prawa miejscowego, które zostały podjęte przez upoważniony organ w granicach upoważnienia ustawowego i prawidłowo ogłoszone we właściwym dzienniku urzędowym województwa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę oddalił.