Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1568/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów
Powołane przepisy: article: Art. 243  par. 1  oraz art. 252 i art. 255 w zw. z art. 246 par. 2  pkt 2  i art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w P o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg A Sp. z o.o. z siedzibą w P na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Reprezentujący stronę skarżącą adwokat z wyboru w piśmie zatytułowanym "Uzupełnienie skargi kasacyjnej" wniosła o przyznanie spółce prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie opłat sądowych i wydatków, przedkładając w załączeniu wypełniony urzędowy formularzu "PPPr" podpisany przez prezesa zarządu spółki którego umocowanie do działania wynika z przedstawionego odpisu z rejestru przedsiębiorców.

W formularzu tym wysokość kapitału zakładowego spółki określono na 5000 zł, wartość środków trwałych oszacowano na 41131,96 zł, wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu oceniono na 150638,62 zł.

Ujawniono dwa rachunki bankowe spółki, każdy ze stanem 0,00 zł na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku oraz środki pieniężne w kasie spółki w wysokości 174,20 zł.

Uzasadniając starania spółki prezes jej zarządu podniósł, że strona skarżąca prowadziła do dnia 30.06.2016 r. działalność polegającą na urządzaniu gier na automatach do gier. Urządzanie gier na automatach do gier było jedynym przedmiotem prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Od 1.07.2016 r. w związku ze zmianą uwarunkowań prawnych zaprzestała tej działalności, rozwiązała wiążące ją kontrakty i zredukowała zatrudnienie. Mimo to prowadzone są w stosunku do niej postępowania podatkowe w przedmiocie kar. Przedstawione okoliczności skutkowały wykazaną stratą. Podniósł, że w ramach prowadzonych postępowań został zajęty cały majątek spółki, który w zasadzie ogranicza się do środków pieniężnych i automatów do gier będących w posiadaniu organów celnych. Aktualnie przedmiotem postępowań egzekucyjnych pozostają kary na łączną kwotę 228 tys. zł. Suma jednak wszystkich kar wynikających z ostatecznych decyzji organów sięga ponad kwotę 1,4 mln zł. W obliczu tych postępowań i kar jego zdaniem spółka nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a zwłaszcza opłaty od skargi kasacyjnej. Spółka nie posiada bowiem wystarczających środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Jednocześnie wyjaśnił, że spółka współpracuje z adwokatem z wyboru na podstawie zawartej umowy zlecenia w ramach której pełnomocnik reprezentują ją w postępowaniach podatkowych, sądowych i karno-skarbowych. Stąd wniosek o przyznanie prawa pomocy zostaje ograniczony wyłącznie do kosztów postępowania.

Do wniosku dołączono zestawienie tytułów wykonawczych i postępowań w sprawie kar pieniężnych.

Z uwagi na fakt, że nie jest to pierwszy wniosek o prawo pomocy jaki spółka składa, więc w oparciu o informacje przedstawione przez nią przy sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SA/Kr 1336/15 złożone tam dokumenty źródłowe i dodatkowe wyjaśnienia okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że:

– w roku podatkowym 2015 r. wykazany przez stronę skarżącą przychód wyniósł 8.435.886,44 zł, koszty jego uzyskania 7.978.104,10 zł a dochód 457.782,34 zł, przy czym po odliczeniu straty z roku 2014 r. podstawę opodatkowania stanowiła kwota 253.537,06 zł.

– ujawnione wyciągi z rachunku bankowego nr [...] obrazują, że: w marcu suma uznań sięgnęła na nim kwoty 433 tyś. zł obciążeń ponad 393 tyś. zł a saldo końcowe wyniosło ponad 40 tyś. zl.; w kwietniu suma uznań sięgnęła kwoty ponad 214 tyś. zł obciążeń ponad 255 tyś. zł; w miesiącach maj – sierpień uznania i obciążenia diametralnie spadły nie przekraczając 4 tyś. zl przy czym salda wnosiły 0 zł; w miesiącu wrześniu nie było żadnych operacji na tym rachunku. W przypadku ujawnionego rachunku nr [...] w okresie za okres obejmujący daty od 01-03-2016 do 31-08-2016 r. okazany wyciąg informuje o "braku rekordów" natomiast za okres od 01-09-2016 do 19-09-2016 r. o "braku operacji" .

– ujawnione raporty kasowe ujawniają, że wpłaty i wypłaty sięgające kwot 15 tyś zł w marcu, 53 tyś w kwietniu, 49 tyś. zł w maju, 72 tyś. zł w czerwcu, 108 tyś. zł w lipcu, 800 zł w sierpniu, 68 tyś. zł we wrześniu. Z przedstawionego zaświadczenia o zarobkach prezesa zarządu wynika, że otrzymywał on miesięczne wynagrodzenie w wysokości 6073 zł brutto.

– pełnomocnik strony skarżącej usługi świadczy odpłatnie przy czym świadczona pomoc prawna udzielana stronie skarżącej nie jest kredytowana. Okazana umowa o stałą obsługę prawną potwierdza opisany przez pełnomocnik zakres obsługi prawnej oraz ustalony sposób wypłaty ryczałtowego, miesięcznego wynagrodzenia. Nie ujawnia jednak jego wysokości. Wynika z niej że wynagrodzenie ryczałtowe płatne jest na podstawie faktury w terminie 14 dni od jej doręczenia. Umowa przewiduje tzw. success fee. Równocześnie wynika z niej (§2 ust. 5) że w przypadku np. transakcji o znacznej wartości lub wdrożenia koncepcji prawnej o zasadniczym znaczeniu dla zleceniodawcy adwokatowi może przysługiwać dodatkowe wynagrodzenie, ustalane odrębnie na zasadzie porozumienia. Pełnomocnik twierdzi, że od miesiąca lipca 2016 r. występują problemy w regulowaniu przez stronę skarżącą wynagrodzenia pełnomocnika, okoliczności tej nie uprawdopodobniła jednak żadnym monitem ani wezwaniem o zapłatę.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z generalną zasadą ponoszenia kosztów postępowania sądowego i stosownie do art. 214 § 1ppsa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Prawo pomocy jest wyjątkiem od tej zasady i zastosowanie tej instytucji ogranicza się do szczególnie uzasadnionych przypadków. Strona skarżąca inicjująca postępowanie sądowe powinna zatem przewidzieć możliwość ponoszenia związanych z tym kosztów (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1090/07, postanowienie NSA z 12 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 80/08, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA).

Wobec tego, że w niniejszej sprawie spółka domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych więc przypomnieć trzeba że osoba prawna, obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postepowania (art. 246 §2 pkt. 2 ppsa), ale również, że nie ma ich mimo, iż podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków.

Wskazując na powyższe w pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymaga, że wysokość wpisu sądowego od skargi określona została na kwotę 200 zł (vide: zarządzenie z 31.10.2016 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego). Biorąc pod uwagę ujawnione raporty kasowe oraz łączącą stronę skarżącą z pełnomocnikiem z wyboru umowę, spółka dysponuje takimi środkami. Wyjaśnienia pełnomocnik z postepowania o sygn. akt. III SA/Kr 1336/16 w części gdzie podaje jakoby od miesiąca lipca 2016 r. występowały problemy w regulowaniu przez stronę skarżącą wynagrodzenia pełnomocnika należy ocenić jako gołosłowne. Pełnomocnik nie uprawdopodobniła bowiem takiej okoliczności żadnym monitem czy wezwaniem o zapłatę. Pamiętać zaś trzeba, że zgodnie z umową wynagrodzenie ryczałtowe płatne jest jej z dołu na podstawie faktury w terminie 14 dni od jej doręczenia. Poza tym twierdzenia te pozostają w pewnej sprzeczności z tą częścią wyjaśnień pełnomocnik, gdzie zapewnia, że świadczona przez nią pomoc prawna nie jest kredytowana.

Po drugie, okoliczność, że Spółka może liczyć się z ewentualnością zaskarżenia wszystkich niekorzystnych dla siebie decyzji, również nie jest argumentem, który powinien decydować o zwolnieniu strony skarżącej od kosztów sądowych i przerzuceniu tego ciężaru na Skarb Państwa. Skoro bowiem - jak powiada prezes jej zarządu we wniosku o prawo pomocy - urządzanie gier na automatach do gier było jedynym przedmiotem prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej, to spółka powinna była liczyć się z możliwością interwencji organów administracji i niekorzystnymi dla siebie decyzjami. W tym celu powinna była zaś gromadzić środki na opłacenie ewentualnych kosztów sądowych w takich sprawach, co przy wykazanych przychodach sięgających 8.435.886,44 zł nie stanowiło problemu. Wykazywana przez spółkę strata bilansowa nie jest żadnym argumentem. Strata bilansowa jest bowiem wyliczana w sposób szczególny, wyznaczany regułami adekwatnymi dla celu do jakiego instytucja została powołana i nie znajduje prostego przełożenia na rzeczywistą sytuację podmiotu. Poza tym nie można tracić z pola widzenia, że w przedstawionej kopii rocznej deklaracji za 2015 r. strona skarżąca wykazała przed organami skarbowymi dochód w wysokości 457.782,34 zł (przy przychodzie 8.435.886,44 zł i kosztach jego uzyskania 7.978.104,10 zł).

W konsekwencji należało odmówić wnioskowi strony skarżącej. Przemawia za tym zarówno reguła prawa ustanowiona w przepisie art. 246 §2 pkt. 2 ppsa jak i aktualne poglądy doktryny zgodnie z którymi jest to instytucja o charakterze wyjątkowym. Postulatom tym wtóruje zresztą praktyka orzecznicza sądów administracyjnych zgodnie z którą, udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postan. NSA z 27 maja 2008 r. I FZ 160/08). Ponadto – co warto podkreślić – w razie uwzględniania skargi kasacyjnej stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. art. 200 ppsa).

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §2 pkt. 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.