Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 692/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, L. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie, której realizuje się zaległości podatkowe wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odmowne załatwienie wniosku. Wskazał, że zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług nie wynikają

z decyzji podatkowych lecz z deklaracji składanych przez podatnika na zasadach samoobliczenia. Z kolei decyzja rozstrzygająca wniosek o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych stanowi o nabyciu, bądź nie prawa do ulgi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem,

że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy".

Wniosek L. K. dotyczy decyzji na podstawie, której "realizuje się zaległości podatkowe wraz z odsetkami". Z akt sprawy wynika natomiast, że wobec skarżącego taka decyzja nie została wydana. Zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług nie wynikają bowiem z decyzji podatkowej lecz ze składanych przez skarżącego deklaracji podatkowych. Na marginesie należy wskazać, że decyzja "wymiarowa" nie mieści się w granicach tej samej sprawy. Pomiędzy postępowaniem "wymiarowym", a postępowaniem w przedmiocie rozłożenia zaległości podatkowej na raty nie zachodzi bowiem tożsamość przedmiotowa

i podmiotowa. Pomimo występującego związku między tymi sprawami różnią się one podstawą prawną rozstrzygnięcia. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji "wymiarowej", w przypadku jej wydania wobec skarżącego,

w postępowaniu dotyczącym ulgi podatkowej, niemógłby zostać uwzględniony.

Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia

8 października 2013 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, z kolei nie podlega wykonaniu. W żadnym przypadku bowiem nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt

II OZ 325/08, Lex nr 493905 i z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I FSK 431/07,

lex nr 471074).

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.