Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 382/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 6 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie WSA Tomasz Smoleń NSA Jacek Surmacz /spr./ Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 września 2011r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 382/11

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] marca 2011r. nr [...], którą organ odwoławczy, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A.K. od decyzji Prezydenta Miasta w S. z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało, że organ I instancji ustalił odwołującemu się podatek od nieruchomości za 2011r. w kwocie 2.182,41zł, przyjmując za podstawę grunt o powierzchni 3699 m2 związany z działalnością gospodarczą.

A.K. zaskarżając decyzję organu I instancji odwołaniem, podniósł że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje tylko usługi budowlane na powierzonych nieruchomościach i spornej działki nie wykorzystuje w działalności, również ze względów technicznych. Ponadto 28 grudnia 2010r. skierował do organu I instancji pismo o wyłączenie przedmiotowej nieruchomości gruntowej z przedmiotu opodatkowania, jako nie związanej z działalnością gospodarczą i dotychczas nie otrzymał żadnej odpowiedzi.

W ocenie Kolegium odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kolegium wskazało, że bezsporne jest, że A.K. prowadzi działalność gospodarczą i w 2009r. nabył od "A" Spółka Akcyjna działkę gruntu o pow. 4558 m2, z której 859 m2 stanowi las, a 3699 m2 grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako tereny przemysłowe.

Z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006r., Nr 121 poz. 844 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa z 1991r.) wynika, że związane z prowadzeniem działalności gospodarczej grunty, budynki i budowle to takie, które są w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Pomijając wyjątki z treści przepisów wynika jednoznacznie, że o uznanie gruntów za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje sam fakt posiadania tych gruntów przez przedsiębiorcę. Niewykorzystywanie tych gruntów bezpośrednio na potrzeby prowadzenia działalności nie uzasadnia uznania gruntu za niezwiązany z działalnością gospodarczą, z wyjątkiem niemożności wykorzystania z przyczyn technicznych.

W tym stanie faktycznym i prawnym przedmiotowa działka związana jest z prowadzeniem działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla tej kategorii gruntów; ponadto z aktu notarialnego wynika, że nabycie gruntu nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Organ zaznaczył, że w sprawie znalazł zastosowanie art. 165 § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; powoływana dalej jako Ordynacja podatkowa), dlatego nie wydawano postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego. Kwestia niewykorzystywania przedmiotowej działki do działalności gospodarczej z przyczyn technicznych była wnikliwie wyjaśniona w postępowaniu podatkowym za 2009r., zasadność wymiaru została potwierdzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2010r. I SA/Rz 61/10.

Okoliczność nieudzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 28 grudnia 2010r. nie ma znaczenia na prawidłowość decyzji. Stosownie do art. 6 ust. 6 ustawy z 1991r. w przypadkach zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania osoby fizyczne zobowiązane są złożyć organowi podatkowemu informację na formularzu według ustalonego wzoru w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia; wspomniane pismo nie spełnia wymogów takiej informacji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2011r. wniósł A.K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podkreślił, że przedmiotowa nieruchomość gruntowa nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzeniu działalności ze względów technicznych tj. brak uzbrojenia, brak wody, brak dojazdu, nierówny pagórkowaty teren. Brak jest ustawowej definicji pojęcia: "względy techniczne", a więc rzeczą organu było dokonać zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 1991r. Wskazał, że pojęcie: "względy techniczne" należy interpretować w odniesieniu do przepisów prawa budowlanego (pismo Ministra Finansów z dnia 20 października 2003r. Nr LK-1601/LP/03/PP), jak i do języka potocznego (L.Etel "Komentarz do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych" Legalis 2005).

Organy w przedmiotowej sprawie oparły się wyłącznie na subiektywnej ocenie przydatności danej nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej, odwołując się do ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Powiatowego w S. , według której to ewidencji przedmiotowa nieruchomość jest sklasyfikowana jako "Ba" (tereny przemysłowe). Taka interpretacja, bez zapoznania się ze stanem faktycznym, przy braku zasięgnięcia opinii biegłego celem zweryfikowania okoliczności, które wskazują na zły stan techniczny nieruchomości, uniemożliwiający prowadzenie na niej działalności gospodarczej, brak przeprowadzenia oględzin przedmiotu opodatkowania ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Ponadto przedmiotowa nieruchomość została nabyta od "A" w związku z prowadzoną przez niego działalnością, jednakże wyjaśnił iż jedynym motywem jej nabycia była chęć odzyskania od niewypłacalnego już podmiotu, wierzytelności z tytułu wykonanych wcześniej robót budowlanych, co było możliwe jedynie w drodze potrącenia wzajemnych wierzytelności. Tym samym nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością, jednakże sama nieruchomość nie jest do tej działalności ani aktualnie wykorzystywana, ani ewentualnie przydatna.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i dodatkowo podniosło, że działka nr [...], położona w obrębie 6 w S. przylega bezpośrednio do działki [...], która jest własnością skarżącego, a na której jest prowadzona działalność gospodarcza i ma połączenie z drogą. Na działce nr [...] nie występuje żadne zdarzenie niezależne od woli skarżącego, które wyklucza z przyczyn technicznych prowadzenie działalności gospodarczej. Z aktu notarialnego z dnia 29 stycznia 2009r. Rep. A nr [...] wynika, że skarżący "przedmiot umowy nabywa w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą pod nazwą P. A.K. (§ 3 aktu). Zapisano również w tym akcie (§ 6), że "A.K. oświadcza, że znany jest mu stan techniczny, ekonomiczny i prawny, przedmiot niniejszej umowy, oraz że zrzeka się roszczeń z tytułu rękojmi za wady przedmiotu niniejszej umowy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 1991r. użyte w tej ustawie określenie - "grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oznaczają grunty, budynki, budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b (pod jeziorami, zajęte pod zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych), chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

W ocenie Sądu w postępowaniu podatkowym należycie ustalono, że przedmiotowa nieruchomość spełnia pozytywną przesłankę uznania jej za nieruchomość związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej - stosownie do przytoczonego powyżej przepisu. Skarżący bowiem, prowadzący działalność gospodarczą o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 174, poz. 1807) jest właścicielem przedmiotowych gruntów. Zasadnie również organy argumentują, że na związek tej nieruchomości z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą wskazuje również sama treść umowy sprzedaży z dnia 29 stycznia 2009r. oraz złożona przez podatnika informacja na podatek od nieruchomości na 2009r., w której skarżący umieścił ten grunt jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Kolejną kwestię sporną w sprawie stanowi możliwość wykorzystywania przedmiotowej nieruchomości ze względu na stan techniczny, do prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, a zatem ewentualna negatywna przesłanka wykluczająca opodatkowanie przedmiotowej nieruchomości według wyższej stawki, a więc takiej która ma zastosowanie do gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że względy techniczne uniemożliwiające gospodarcze wykorzystanie majątku przedsiębiorcy, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 1991r. to nie są przyczyny leżące po stronie przedsiębiorcy, ale związane z danym przedmiotem opodatkowania, obiektywne okoliczności natury technicznej, uniemożliwiające wykorzystanie majątku do celów konkretnej działalności prowadzonej przez dany podmiot, czyli ocena negatywnej przesłanki musi być dokonana indywidualnie w stosunku do stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu jednak zobiektywizowanych kryteriów, wyznaczonych zakresem przedmiotowym prowadzonej przez podatnika działalności. Taka przesłanka więc nie może być wykazana subiektywnym przekonaniem podatnika o ekonomicznej opłacalności bądź braku takiej opłacalności gospodarczego wykorzystania danego składnika.

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca używa w zakresie tej przesłanki zwrotu, że "przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych". Użycie tego zwrotu oznacza, że jeżeli występuje nawet potencjalna możliwość to negatywna przesłanka nie zachodzi, a to odnieść należy do sytuacji danego podatnika gdy faktycznie przedmiot nie jest i nie będzie wykorzystywany, ale dlatego np. że wynika to z podjętych decyzji gospodarczych, a wówczas to nie obiektywne czynniki uniemożliwiają teraz i w przyszłości wykorzystywanie przedmiotu opodatkowania (ze względów technicznych).

Organ właściwie wykazał, że skarżący jest zarejestrowany w ewidencji działalności gospodarczej jako przedsiębiorca prowadzący firmę pod nazwą A. z siedzibą w S. i w zakresie prowadzonej działalności jest działalność w zakresie budownictwa, produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych, produkcji metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń, handlu detalicznego, hurtowego i komisowego, z wyłączeniem sprzedaży pojazdów samochodowych. Tak określony przedmiot działalności gospodarczej przeczy twierdzeniom skarżącego, że z uwagi na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą przedmiotowy grunt nie jest ze względów technicznych przydatny do prowadzenia tej działalności. Podobnie nieskuteczne są argumenty skarżącego, że grunt jest pozbawiony uzbrojenia, brak dojazdu, teren jest pagórkowaty, znajdują się tam zachwaszczenia i zakrzewienia, gdyż są to jedynie, w aspekcie przytoczonych wyżej przepisów ustawy z 1991r., okoliczności uzasadniające konieczność poniesienia kosztów (wydatków) w celu odpowiedniego przystosowania gruntów, tym bardziej że organ podniósł uzasadnioną okoliczność odnośnie braku dojazdu, że działka o nr ewidencyjnym [...] przylega do innej działki, będącej własnością skarżącego (....), a posiadającą połączenie z drogą.

Należy również zaakcentować, że podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym, nie związanym z osiąganiem określonych przychodów, ale przeciwnie jest związany z tym, że podatnik posiada grunt, budynek czy budowlę.

Nie można więc podzielić twierdzeń skarżącego iż w sprawie zachodzi negatywna przesłanka opodatkowania spornej nieruchomości - przy zastosowaniu podwyższonej stawki podatkowej.

Mając na uwadze powyższe Sąd skargę oddalił a to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).