Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 523/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19,  art. 65
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Ewa Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 roku sprawy ze skargi M.G. i R.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przekazania według właściwości podania w części dotyczącej wykonania rowu betonowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie administracyjnych akt sprawy wynika, że podaniem z dnia "[...]" M. i R. G. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem m.in. o wykonanie rowu betonowego na całej długości jeziora i skierowanie ścieków do kanalizacji miejskiej.

Postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.), przekazało podanie M. i R. G. Prezydentowi Miasta według właściwości. Uzasadniając orzeczenie wskazało, iż zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów k.p.a., w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W sprawach tych kolegia są organami właściwymi do rozpatrywania m.in. odwołań od decyzji. Natomiast stosownie do art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) regulacja wód oraz zmiana ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mająca wpływ na warunki przepływu wody wymaga wydania pozwolenia wodnoprawnego, zaś organem właściwym w tych sprawach jest starosta. W przedmiotowej sprawie M. i R. G. zwrócili się bezpośrednio do Kolegium o wykonanie rowu betonowego, jednakże, jak wynika z powyższych przepisów, Kolegium nie jest do tego właściwe. Dlatego też, jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego – art. 65 k.p.a.

Wnioskiem z dnia "[...]" M. i R. G. zwrócili się do Kolegium o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podnieśli, iż sprawa dotyczy nie tylko wykonania rowu, lecz również zakazu odprowadzania ścieków do jeziora. Wykonanie rowu ściekowego i podłączenie ścieków do kanalizacji miejskiej zlikwiduje zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego oraz zagrożenie dla środowiska.

Po rozpatrzeniu wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymało w mocy postanowienie będące przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazało art. 65 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu przytoczyło w całości argumentację zawartą w zakwestionowanym postanowieniu z dnia "[...]".

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M. i R. G. żądając jego unieważnienia. Podali, że cmentarz komunalny w "[...]" nieodwracalnie zdewastował należące do nich jezioro i grunty pozbawiając ich i ich dzieci użytkowania i osiągania dochodu. Wskazali, iż oczekują zlikwidowania bezprawia oraz naprawienia szkód.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowa argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przepis art. 19 k.p.a. ustanawia ogólny obowiązek organu administracji publicznej przestrzegania swojej właściwości z urzędu. Treść tego obowiązku oznacza powinność organu administracji publicznej przestrzegania przepisów określających właściwość rzeczową i miejscową organu. Znajduje on również swoje potwierdzenie w zasadzie praworządności (art. 6 k.p.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania administracyjnego było przekazanie podania, które dotyczyło budowy rowu betonowego na całej długości jeziora i skierowania ścieków do kanalizacji miejskiej. Stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wymieniony przepis nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych i wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, że w przypadku wniesienia podania do organu niewłaściwego organ ten winien podanie przekazać organowi właściwemu. Organ niewłaściwy poza zbadaniem swojej właściwości w sprawie i przekazaniem podania organowi właściwemu nie może podjąć żadnych innych działań, niezależnie od tego, czy podanie spełnia wymogi formalne, a także od tego jaką argumentację na uzasadnienie swych żądań przywołuje strona wnosząca podanie.

O tym, jaki organ w danej sprawie będzie organem właściwym decydują przepisy prawa materialnego i procesowego. Kwestie związane z regulacją wód oraz zmianą ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wody reguluje art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Przeprowadzenia czynności wymienionych w powyższym artykule można dokonać wyłącznie na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Natomiast stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. (j.t. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje prezydent miasta.

Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazał pismo M. i R. G. Prezydentowi Miasta, jako organowi właściwemu w sprawie. Kolegium nie może bowiem przejąć kompetencji, które ustawowo przysługują innemu organowi. Sądy administracyjne natomiast nie posiadają uprawnień do wydawania orzeczeń zastępujących rozstrzygnięcia administracji publicznej, nie mogą więc wydawać wyroków zastępujących decyzję, czy też orzekać na zasadach słuszności, a nie na podstawie przepisów obowiązującego prawa.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.