Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 700/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1, 5, 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. D.O. zgłosiła Staroście Powiatu S. zamiar przystąpienia do robót budowlanych polegających na budowie zbiornika - osadnika gnilnego na działce nr [...] w P., wykonanego z polietylenu z pokrywą o pojemności 2000 l., o szerokości 1250 mm, wysokości 1600 mm i długości 1800 mm. Jako rodzaj odbiornika oczyszczonych ścieków wskazała: umowa na wywóz nieczystości, zaś termin rozpoczęcia robót: [...] maja 2019 r.

W dniu [...] kwietnia 2019 r., działając na podstawie art. 81 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2018, poz. 1202 ze zm., dalej: "P.b.") przedstawiciel organu dokonał kontroli na działce inwestycyjnej w sprawie zgłoszonej budowy osadnika gnilnego. Z protokołu kontroli wynika, że na przedmiotowej działce znajduje się osadnik gnilny, zaś jego lokalizacja pokrywa się z lokalizacją wskazaną przez D.O. w ww. zgłoszeniu. Ustalono również, że względem przedmiotowego osadnika Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: PINB") wydał nakaz rozbiórki - na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Ustalono, że osadnik jest częściowo zagłębiony w ziemi, a otwór oznaczony przez producenta jako wlot, znajduje się nad powierzchnią ziemi i nie jest zabezpieczony, w związku z czym nieczystości płynne mogą wypływać na zewnątrz. Do protokołu załączono fotografie oraz kopię mapy zasadniczej z zaznaczoną lokalizacją zbiornika.

Z uzasadnienia znajdującej się w aktach sprawy decyzji PWINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. wynika, że przedmiotowy zbiornik został posadowiony dnia [...] września 2017 r.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...]Starosta Powiatu S. (zwany dalej: "Starostą") wniósł sprzeciw w sprawie budowy zbiornika - osadnika gnilnego w P., na działce nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że na zasadzie art. 29 ust. 1 pkt 3a w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 P.b. budowa zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3 wymaga zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Podkreślił, że zgodnie z przedłożoną przez wnioskodawczynię deklaracją właściwości użytkowych, osadnik jest prefabrykowanym osadnikiem gnilnym do częściowego oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych, w związku z czym jest on elementem składowym przydomowej oczyszczalni ścieków. Ścieki odprowadzane są z niego do drenaży, w który to sposób odbywa się proces oczyszczania ścieków. Wskutek zaś montażu samego osadnika gnilnego z pominięciem pozostałych elementów, nie powstanie przydomowa oczyszczalnia ścieków, a odprowadzane ścieki do odbiornika, jakim może być grunt lub woda, będą oczyszczone w niewystarczającym stopniu. Uznanie zaś przedmiotowego osadnika za zbiornik bezodpływowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3a P.b., jest niedopuszczalne ze względu na jego budowę jako zbiornik przepływowy. Organ wskazał ponadto, że jego lokalizacja pokrywa się z osadnikiem, względem którego organ nadzoru budowlanego, nałożył na wnioskodawczynię nakaz rozbiórki, wobec jego samowolnej budowy. Stwierdzając niezgodność przedsięwzięcia z przepisami prawa, organ odstąpił więc od nałożenia na wnioskodawczynię obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów organowi właściwemu w sprawach ochrony środowiska, celem zbadania, czy inwestycja może znaczącą oddziaływać na środowisko. W konsekwencji zaś stwierdził, że wnioskodawczyni rozpoczęła roboty budowlane bez zachowania ustawowego terminu z art. 30 ust. 5 P.b., a budowa spornego zbiornika naruszyłaby przepisy prawa wodnego przez wprowadzanie do odbiornika ścieków nieoczyszczonych w należytym stopniu.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł działający w charakterze pełnomocnika wnioskodawczyni, jej mąż Z.O., wskazując, że po otrzymaniu nakazu rozbiórki zbiornika, postanowił on wspólnie z żoną złożyć ponownie zgłoszenie o zamiarze jego posadowienia i jednego dnia dokonać rozbiórki i ponownego posadowienia. Z kolei w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. Wskazał on, że organ nie powiadomił wnioskodawczyni o zamiarze przeprowadzenia kontroli w dniu [...] kwietnia 2019 r., zaś w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana z uchybieniem terminu 21 dni.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...]Wojewoda P. utrzymał w mocy ww. decyzję, wskazując w jej uzasadnieniu, że właściwy organ wnosi sprzeciw w przypadkach o których mowa w art. 30 ust. 6 P.b., co oznacza, że jest on zobligowany do jego wniesienia w sytuacji, gdy wystąpi przynajmniej jedna z przesłanek wymienionych ww. przepisie, tj. np. gdy zamierzona budowa lub wykonanie robót budowlanych wskazanych w zgłoszeniu narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy lub inne przepisy (pkt 2). Powołując się przy tym na orzecznictwo, organ odwoławczy wskazał, że w sytuacji gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdzi, że obiekt, którego dotyczy zgłoszenie, został już zrealizowany, nie ulega wątpliwości, że wymóg dokonania zgłoszenia przed podanym terminem rozpoczęcia robót budowlanych nie zostanie w takim przypadku spełniony. Obowiązkiem właściwego organu jest zatem wniesienie sprzeciwu, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 P.b., w związku z naruszeniem art. 30 ust. 5 P.b. Ponadto PWINB wskazał, że osadnik gnilny nie jest zbiornikiem bezodpływowym - tzw. szambem, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3a P.b., które jest podziemnym lub naziemnym zbiornikiem, do którego odprowadzane są ścieki z domowych urządzeń kanalizacyjnych. Zbiornik ten należy okresowo opróżniać, a ścieki wywożone są do najbliższej komunalnej oczyszczalni ścieków. Natomiast przydomowa oczyszczalnia ścieków to układ, który zazwyczaj składa się z osadnika gnilnego oraz drenażu rozsączającego, w którym zachodzi proces rozkładu zanieczyszczeń na proste związki mineralne niegroźne dla środowiska. Oczyszczalnia ścieków umożliwia rozsączenie oczyszczonych ścieków bezpośrednio do gruntu, rowu melioracyjnego lub do rzeki. Powołując się na informację zawartą na stronie producenta osadnika gnilnego, którego deklarację właściwości zdrowotnej wnioskodawczyni dołączyła do zgłoszenia, organ odwoławczy stwierdził, że nie jest on przeznaczony do gromadzenia ścieków a jedynie do czasowego ich składowania (3-5 dni) w celu wstępnego ich oczyszczenia. Posiada on wlot i wylot, którymi ścieki przepływają, co stoi w sprzeczności z definicją zbiornika bezodpływowego. W związku zaś z tym, że jest elementem przydomowej oczyszczalni ścieków - nie może funkcjonować jako samodzielny szczelny zbiornik na nieczystości płynne (szambo). Nie może też służyć jako oczyszczalnia ścieków, bowiem stanowi tylko jeden z jej elementów. Ponadto urządzenie to nie zostało wymienione w katalogu robót możliwych do wykonania w trybie uproszczonej procedury zgłoszenia. Ponadto PWINB odniósł się do zarzutów podniesionych przez odwołującą się.

Skargę na powyższą decyzję wywiodła do tut. sądu wnioskodawczyni wnosząc o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji.

W piśmie z dnia [...] września 2019 r. skarżąca uzupełniła skargę, wskazując, że sprzeciw Starosty został wniesiony po upływie ustawowego terminu oraz, że przedmiotowy zbiornik można zamknąć korkiem o średnicy 160 mm, aby stał się on zbiornikiem zamkniętym i szczelnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz ustosunkowując się do podniesionych przez skarżącą zarzutów i twierdzeń.

W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił skargę, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie następujących przepisów:

a) art. 29 ust. 1 pkt 3 P.b. przez jego zastosowanie i błędne oraz niewłaściwe uznanie, że osadnik gnilny nie możne być traktowany jako zbiornik bezodpływowy – czy tzw. szambo jest urządzeniem samodzielnym do gromadzenia ścieków bytowych, bowiem jedynie stanowi on jeden z elementów oczyszczalni ścieków, podczas gdy zamknięcie osadnika gnilnego ogólnodostępnym korkiem prowadzi do tego, że osadnik ten staje się szczelnym zbiornikiem zamkniętym, a zatem powinien on być traktowany jako zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3, co prowadzi do tego, że w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 29 ust. 1 pkt 3a P.b.;

b) art. 30 ust. 6 pkt 2 w zw. z. art. 30 ust. 5 P.b. przez jego zastosowanie i błędne oraz niewłaściwe uznanie, że obowiązkiem organu I instancji było wniesienie sprzeciwu z uwagi na to, że D.O. rozpoczęła roboty budowlane bez zachowania ustawowego terminu 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organowi I instancji, podczas gdy skarżąca żadnych robót budowlanych dotyczących urządzenia objętego zgłoszeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. nie wykonywała, a istniejący osadnik gnilny dotyczył zgłoszenia z 2017 r., stanowił samowolę budowlaną i skarżąca ma go usunąć (zgłoszenie budowlane dotyczy zbiornika z atestem z 2018 r., a więc innego zbiornika);

c) art. 30 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 5 P.b. przez jego zastosowanie i błędne uznanie, że niewniesienie sprzeciwu przez organ I instancji stanowiłoby w istocie legalizację samowoli budowlanej, podczas gdy skarżąca, do dnia dzisiejszego nie dokonała realizacji osadnika gnilnego objętego zgłoszeniem z [...] kwietnia 2019 r. (atest z 2018 r.), zatem nie można w przedmiotowej sprawie mówić o jakiejkolwiek samowoli budowlanej;

d) art. 7, 7a, 7b, 77 § 1, 80 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego i wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego uznania, że:

– skarżąca rozpoczęła roboty budowlane bez zachowania terminu 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organowi I instancji, podczas gdy skarżąca nie rozpoczęła żadnych prac budowlanych dotyczących urządzenia objętego zgłoszeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. (zbiornik z atestem z 2018 r.) i organ bez żadnego dowodu przeciwnego uznał, że pozwana nie zamierza wykonać w jednym dniu rozbiórki i budowy niewielkiego elementu i, że jej zamiar obejmuje pozostawienie aktualnego stanu faktycznego, podczas gdy zarówno przedłożony atest z 2018 r. temu zaprzecza, jak i dowód na twierdzenie przeciwne leży po stronie organu, a organ takiego nie przedstawił, opierając swoje rozstrzygnięcie jedynie na zasadzie swojego negatywnego w stosunku do skarżącej założenia, co w świetle ww. przepisów jest niedopuszczalne;

– osadnik gnilny nie może stanowić zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, o którym mówi art. 29 ust. 1 pkt 3a P.b., podczas gdy zamknięcie go ogólnodostępnym korkiem prowadzi do tego, że osadnik ten staje się szczelnym zbiornikiem zamkniętym, a organ nie przeprowadził i nie przedstawił żadnego dowodu, ani taki dowód nie wynika z akt sprawy, który przedstawia takie twierdzenie (instrukcja producenta wskazuje jedynie, ze zbiornik jest częścią przydomowej oczyszczalni ścieków, a nie wskazuje na zakaz możliwości samodzielnego montowania zbiornika);

e) art. 7, 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności deklaracji właściwości użytkowych z 2018 r. oraz świadectwa jakości zdrowotnej z dnia [...] kwietnia 2018 r., co daje dowód na to, że skarżąca ma zamiar usunąć istniejący osadnik gnilny, do czego jest zobowiązana na mocy decyzji oraz umieścić nowy, objęty zgłoszeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., a więc nie można mówić w przedmiotowej sprawie o legalizacji samowoli budowlanej (postępowanie prowadzone było w 2017 r., a więc nie może dotyczyć tego samego zbiornika);

f) art. 7, 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 oraz art. 84 §1 k.p.a. przez zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w celu wyjaśnienia, czy osadnik gnilny po szczelnym jego zamknięciu może stanowić zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe;

g) art. 138 § pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji, podczas gdy decyzja to była wadliwa i została wydana z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, a w szczególności:

– z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 79 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony skarżącej o oględzinach nieruchomości, której dotyczyło zgłoszenie z dnia [...] kwietnia 2019 r., przez co doszło do naruszenia prawa strony do czynnego udziału w każdym stadium postępowania poprzez branie czynnego udziału w przeprowadzaniu dowodu, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy, bowiem brak udziału strony w oględzinach doprowadził do błędnych ustaleń organu I instancji, które następnie powielił organ II instancji, przy czym zauważyć należy, że oględziny dotyczyły ewidentnie przedmiotowego postępowania, gdyż wynikami nie posłużono się w żadnym innym celu, niż dla niniejszego postępowania;

– z naruszeniem art. 7, 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie dokonania wszechstronnego i wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego uznania przez organ I instancji, że osadnik gnilny nie może być traktowany jako zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe oraz że skarżąca rozpoczęła roboty budowlane bez zachowania terminu 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organowi I instancji.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie. W uzasadnieniu pisma doprecyzował zaś ww. zarzuty.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. organ ustosunkował się do ww. zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie, jest decyzja PWINB utrzymująca w mocy sprzeciw Starosty Powiatu S., wniesiony względem zgłoszonego przez skarżącą zamiaru przystąpienia do robót budowlanych, polegających na budowie zbiornika - osadnika gnilnego na działce nr [...] w P., wykonanego z polietylenu, z pokrywą, o pojemności 2000 l., o szerokości 1250 mm, wysokości 1600 mm i długości 1800 mm. Nie jest w niniejszej sprawie kwestionowane, że na działce skarżącej znajduje się zbiornik odpowiadający swoją charakterystyką, parametrami technicznymi i lokalizacją, zbiornikowi objętemu zgłoszeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Jak wynika z akt administracyjnych, zbiornik ten został posadowiony we wrześniu 2017 r., zaś w obiegu prawnym znajduje się ostateczna decyzja PINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nakazująca jego rozbiórkę, ze względu na posadowienie w warunkach samowoli budowlanej. Istnienie przedmiotowego zbiornika potwierdziły czynności kontrolne przeprowadzone przez organ w dniu [...] kwietnia 2019 r. na działce skarżącej, na podstawie art. 81 ust. 4 P.b.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokonanie ww. czynności kontrolnych (zwanych też sprawdzającymi) wchodzi w zakres obowiązków organów architektoniczno-budowlanych, do których należy m.in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego (vide: art. 81 ust. 1 pkt 1 P.b.). Nie wchodzą one w skład samoistnego postępowania jurysdykcyjnego i dopiero ich wyniki mogą wskazywać na konieczność uruchomienia postępowania legalizacyjnego. W konsekwencji mają one charakter szczególny w stosunku do czynności prowadzonych w trybie k.p.a. i nie są tożsame z oględzinami w rozumieniu art. 79 k.p.a. Z tego względu nie mają do nich zastosowania wymagania stawiane czynnościom dowodowym, przede wszystkim wymóg uprzedniego zawiadomienia o miejscu i terminie ich przeprowadzenia, czy też zapewnienia w nich udziału inwestora, kierownika budowy, właściciela obiektu, czy innej upoważnionej osoby (por. m.in. wyrok NSA z 29 października 2019 r. II OSK 1716/18, Lex nr 2750526). Z powyższych względów, zarzut, postawiony w tym przedmiocie przez pełnomocnika skarżącej, nie mógł okazać się zasadny.

Sama skarżąca również nie kwestionuje istnienia przedmiotowego zbiornika, przyznając w odwołaniu, że ponowiła zgłoszenie o zamiarze jego posadowienia, z zamiarem dokonania rozbiórki i tego samego dnia, jego ponownego posadowienia. Oznacza to, że zgłoszenie z dnia [...] kwietnia 2019 r. dotyczyło obiektu już zrealizowanego, zaś wywiedzione w tym kontekście zarzuty pełnomocnika skarżącej, mają na celu jedynie zanegowanie stanowiska skarżącej, zajętego na uprzednim etapie postępowania. Nie ulega więc wątpliwości, że przedmiotem zgłoszenia był osadnik gnilny, co najmniej analogiczny do tego, posadowionego obecnie na działce skarżącej. Zauważyć przy tym należy, że nie jest możliwe wykonanie obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt, o tych samych parametrach i właściwościach użytkowych, już istnieje. Wskazuje na to art. 30 ust. 5 P.b. stanowiący, że zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w ustawowym 21-dniowym terminie. Jeżeli natomiast obiekt, którego dotyczy zgłoszenie (lub o analogicznych właściwościach) został już zrealizowany, nie ulega wątpliwości, że wymóg powyższy nie został spełniony. W takiej sytuacji obowiązkiem właściwego organu jest wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 5 P.b. (por. m.in. wyroki NSA z 20 października 2015 II OSK 1397/15, Lex nr 1987018 i z 3 lipca 2008 r., II OSK 761/07, Lex nr 483213), czego organ I instancji słusznie dokonał w niniejszej sprawie.

Wyjaśnić przy tym należy, że co do zasady roboty budowlane można rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (vide: art. 28 ust. 1 P.b.), jednakże uzyskania takiej decyzji nie wymaga m.in. budowa przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę oraz zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3 (vide: art. 29 ust. 1 pkt 3 i 3a P.b.). Ich budowa wymaga z kolei zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, o czym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 1 P.b. Ocena prawidłowości zgłoszenia zamiaru realizacji ww. obiektów budowlanych następuje zaś na podstawie art. 30 ust. 2 P.b. natomiast, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, kwestia dopuszczalności zrealizowania przedsięwzięcia na podstawie zgłoszenia jest rozpatrywana w ramach realizacji przez organ administracji powierzonych mu obowiązków. Podkreślić przy tym należy, że jedynie obiekty wymienione w art. 29-30 P.b. stanowiące enumeratywny, zamknięty katalog budów i robót budowlanych, są zwolnione z uzyskania pozwolenia na budowę lub wymagają zgłoszenia, bądź są zwolnione z obu tych obowiązków. Dla prawidłowego zakwalifikowania ocenianego obiektu do poszczególnej kategorii obiektów lub urządzeń budowlanych niezbędne jest więc prawidłowe ustalenie cech zgłaszanego obiektu i odniesienie ich do ustawowych definicji poszczególnych kategorii obiektów.

W niniejszej sprawie zasadnie ustalono zaś, że zgłoszony obiekt jest osadnikiem gnilnym, stanowiącym konstrukcyjny element przydomowej oczyszczalni ścieków, w którym zachodzi pierwszy etap ich oczyszczania. Ani podczas czynności kontrolnych w dniu [...] kwietnia 2019 r. nie stwierdzono istnienia drenażu rozsączającego, filtra piaskowego lub innych sposobów tlenowego oczyszczania ścieków, stanowiącego drugi etap ich oczyszczania, ani też analiza treści zgłoszenia z dnia [...] kwietnia 2019 r. nie prowadzi do wniosku, aby obejmowało ono budowę kompletnej przydomowej oczyszczalni ścieków. Co więcej, skarżąca podkreśla, że zamierza zatkać wylot osadnika gnilnego korkiem i w ten sposób użytkować go jako szambo, a więc zbiornik bezodpływowy. Słusznie zatem organ odwoławczy stwierdził, że nie jest on ani kompletną przydomową oczyszczalnią ścieków, ani też – z racji posiadanego wylotu – zbiornikiem bezodpływowym. Nie został również wymieniony w katalogu robót, możliwych do wykonania w trybie uproszczonej procedury zgłoszenia. Również z tego względu, uznać należy, że zgłoszony przez Starostę sprzeciw był zasadny. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że przez użycie korka przedmiotowy zbiornik, stanie się zbiornikiem bezodpływowym, w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 3a P.b. W tym kontekście istotne znaczenie ma bowiem techniczne przeznaczenie zbiornika, wynikające z jego właściwości użytkowych oraz dokumentacji producenta. Z tej zaś wynika wprost, że nie jest on samodzielnym i szczelnym urządzeniem służącym do gromadzenia ścieków bytowych (vide deklaracja właściwości użytkowych), w związku z czym, żaden inny dowód pozwalający na ocenę przeznaczenia przedmiotowego osadnika, nie był konieczny.

Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącej dotyczącego wniesienia sprzeciwu przez Starostę po upływie ustawowego terminu, wyjaśnić należy, że wobec doręczenia organowi zgłoszenia zamiaru posadowienia zbiornika gnilnego przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2019 r., 21-dniowy termin na wniesienie przedmiotowego sprzeciwu upływał dnia 25 kwietnia 2019 r. (vide: art. 30 ust. 5 zd. 2 P.b.), a więc tego samego dnia, kiedy to sprzeciw Starosty został nadany na adres skarżącej (wnioskodawczyni), co jest działaniem wystarczającym, aby uznać, że został on wniesiony w ustawowym terminie (por. m.in. wyrok NSA z 21 kwietnia 2009 r. II OSK 574/08, Lex nr 555017, którego druga teza brzmi: Dla zachowania terminu z art. 30 ust. 5 P.b. konieczne jest wydanie i wysłanie przed upływem tego terminu albo sprzeciwu, albo postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia).

Kontrola zapadłych w sprawie decyzji, doprowadziła zatem do wniosku o ich zgodności z prawem. Zawierają one wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Zawarto w nich najistotniejsze dla rozstrzygnięcia sprawy konkluzje wynikające z zebranego materiału dowodowego oraz dokonano jego oceny zgodnie z zasadami: swobodnej oceny dowodów, prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, czego wyrazem są pisemne motywy zapadłych rozstrzygnięć, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację, a więc odpowiadające warunkom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a.

Wszystkie podniesione natomiast przez skarżącą i jej pełnomocnika zarzuty, sprowadzają się w istocie do zakwestionowania dokonanej przez organy oceny materiału dowodowego oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych. Stanowią zatem w ocenie sądu jedynie polemikę, która, jako nie znajdująca oparcia w materiale dowodowym, a przy tym pozbawiona racji przekonywania, nie mogła doprowadzić do zdeprecjonowania ustaleń poczynionych przez organ. Podkreślić przy tym należy, że ani niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia, ani subiektywne jej przekonanie o wadliwości zaskarżonej decyzji, co więcej nie poparte żadnymi logicznymi argumentami lub dowodami, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Co więcej, zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych.

Reasumując stwierdzić należy, że sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, w związku z czym skargę oddalił, orzekając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302).