Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 762/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 123
journal: Dz.U. 2016 poz 930
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi T. C. na rozstrzygnięcie Komisji w przedmiocie odrzucenia oferty na ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko kierownicze postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej T. C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. T. C. wywiodła skargę, którą należało uznać za skargę na rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej, która pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. poinformowała skarżącą o odrzuceniu jej oferty w konkursie dotyczącym naboru na wolne stanowisko kierownicze.

Komisja ustanowiona została zarządzeniem nr 73/2017 Wójta Gminy Purda z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie powołania składu komisji rekrutacyjnej w celu przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko kierownika w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Purdzie.

Skarga wniesiona została po uprzednim wezwaniu Wójta do usunięcia naruszenia prawa. Wywiedziona ona została z powodu odrzucenia oferty skarżącej i w konsekwencji niedopuszczeniu jej do przedmiotowego konkursu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że przedmiot skargi nie mieści się w katalogu aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej z dnia 13 czerwca 2017 r., ustanowionej zarządzeniem nr 73/2017 Wójta Gminy Purda z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie powołania składu komisji rekrutacyjnej w celu przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko kierownika w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Purdzie. Komisja Rekrutacyjna odrzuciła ofertę skarżącej ze względów formalnych.

Zgodnie z art. 123 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930) prawa i obowiązki pracowników zatrudnionych w samorządowych jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej regulują przepisy ustawy o pracownikach samorządowych. Z kolei ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016 r., poz.902) nie określa precyzyjnych i szczegółowych zasad przeprowadzania naboru na wolne stanowisko urzędnicze w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy. Analiza przepisów umiejscowionych w rozdziale 2 tej ustawy (art. 11 – 23) zatytułowanym "Nawiązanie z pracownikiem samorządowym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę stosunku pracy i zmiana tego stosunku pracy", prowadzi do wniosku, że nabór do samorządowej jednostki organizacyjnej nie kończy się wydaniem jakiegokolwiek aktu z zakresu administracji publicznej rozstrzygającym o prawach i obowiązkach osób ubiegających się o przyjęcie do pracy w danej jednostce.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 65/13 stwierdził na gruncie ustawy o służbie cywilnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1889), zawierającej rozwiązania prawne analogiczne do rozwiązań przyjętych w ustawie o pracownikach samorządowych, że postępowanie kwalifikacyjne jest w istocie tzw. aktem wiedzy, bowiem nie rozstrzyga indywidualnej sprawy administracyjnej, a po jego zakończeniu nie ogłasza się ani nie doręcza się aktu administracyjnego stronie, lecz przedstawia stwierdzony stan rzeczy. Oświadczenie wiedzy stanowi natomiast podstawę do wystosowania do kandydata oferty do zawarcia umowy o pracę, która to jednak tematyka całkowicie pozostaje poza problematyką prawa publicznego.

Stąd też nie ma podstaw do przyjęcia, że odrzucenie oferty przez komisję kwalifikacyjną na ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko kierownicze ma charakter rozstrzygnięcia publicznoprawnego podejmowanego w indywidualnej sprawie.

Rozstrzygając niniejszą sprawę wskazać należy również na uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OPS 5/14 (Lex Nr 1665184), w której przyjęto, że nie każda czynność podejmowana w trakcie konkursu będzie podlegać zaskarżeniu. Co prawda przywołana uchwała obrazuje przebieg rozumowań interpretacyjnych, które mają zastosowanie przy ocenie postępowania konkursowego w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, jednak w całej rozciągłości może być zaakceptowana również w postępowaniu konkursowym dotyczącym stanowiska kierownika ośrodka pomocy społecznej.

W motywach powyższej uchwały podniesiono, że poszczególne akty lub czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ wpisują się w pewien ciąg zdarzeń. Organ w ramach tego ciągu zdarzeń i czynności ogłasza konkurs, określa jego warunki i powołuje komisję konkursową, która w jego imieniu prowadzi część postępowania. Po otrzymaniu dokumentacji konkursu, organ wykonuje przysługujące mu uprawnienia w zakresie kontroli prawidłowego przebiegu konkursu. Ten etap postępowania kończy dopiero zarządzenie organu o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu.

Pojęcie postępowania konkursowego należy rozumieć szeroko i będzie ono obejmowało swoim zakresem postępowanie mające na celu powołanie komisji mającej przeprowadzić konkurs oraz postępowanie prowadzone przez tę komisję, a zmierzające do wyłonienia kandydata na konkretne stanowisko we wskazanej jednostce.

Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie zarządzenie organu o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Natomiast postępowanie organu w sprawie powierzenia konkretnego stanowiska lub nawiązania stosunku pracy na zasadach ogólnych należą do drogi sądowej w postępowaniu cywilnym, tj. do właściwości sądu pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2009 r., I PK 212/08, OSNP z 2010 r., nr 23 - 24, poz. 286).

Reasumując, raz jeszcze wskazać należy, że poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ stanowią pewien ciąg zdarzeń, etapem zaś kończącym to postępowanie jest dopiero zarządzenie organu o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i tylko te czynności należą do właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej odrzucającej ze względów formalnych ofertę na wolne stanowisko urzędnicze w postępowaniu konkursowym do takich aktów nie należy.

Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a przedmiotową skargę należało odrzucić, tak też orzeczono w pkt I postanowienia.

W pkt 2 postanowienia na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie skarżącej kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.