Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 414/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.145 par 1 lit.c, art 152 i 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Barbara Pasternak AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2008 r. sprawy ze skargi G. P. i F. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących G. P. i F. P. kwotę 557 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., znak:[...], wydaną na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 128 ust. 1, 138 ust. 1 w zw. z art. 37 pkt 1, art. 46 ust. 1 i ust. 4, art. 123 ust. 2, art. 127 ust. 1, ust. 2 i ust. 6, art. 135 pkt 1, art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm., zwanej dalej Prawem wodnym), Starosta w punkcie l, stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] 2005 r. pozwolenia wodnoprawnego, udzielonego Gminie S. na szczególne korzystanie z wód w zakresie poboru wód podziemnych z ujęcia na źródle [...], zlokalizowanego w miejscowości Ł Gm S., dla potrzeb wodociągu wiejskiego w Ł., określonego w decyzji Starosty Powiatu T. z [...] r., znak:[...]. W punktach II i III, udzielił Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód poprzez pobór wód podziemnych z utworów czwartorzędowych za pomocą gminnego ujęcia wody, składającego się z trzech studni K-1, K-2, K-4 (w tym K-2 - studnia rezerwowa), zlokalizowanych na działkach nr [...] i nr [...] w Ł., dla potrzeb zbiorowego zaopatrzenia w wodę miejscowości Ł., w ilości nie przekraczającej: średni pobór wody dobowy - Q śr. d = 390,0 (m3/d), przy maksymalnym poborze wody godzinowym - Q max h = 26,27 (m3/h), oraz udzielił Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód poprzez odprowadzanie wód podziemnych, pochodzących z samoodpływów wody ze studni K-1 i K-4, dwoma przelewami z rur PCV do cieku naturalnego [...], pomiędzy km 0+750 a km 0+850 tego cieku, zlokalizowanymi na działkach nr [...] i nr [...] w Ł.

W dalszych punktach rozstrzygnięcia Starosta określił termin ważności udzielonych Gminie S. pozwoleń wodnoprawnych i nałożył na nią wyszczególnione obowiązki zabraniając pobierania wody z wielootworowego ujęcia wód podziemnych w Ł. w ilości większej od warunków ustalonych w niniejszym pozwoleniu wodnoprawnym oraz naruszania ustalonych parametrów eksploatacyjnych poszczególnych studni wchodzących w skład tego ujęcia. Zobowiązał również Gminę S. do dostarczenia wody w ilości stanowiącej uzupełnienie jej niedoboru w źródle [...] zlokalizowanym na terenie będącym własnością G.P., w przypadku, gdyby pobór wody z ujęcia gminnego w Ł. naruszył zasoby źródła [...] Woda w takiej sytuacji ma być dostarczona nieodpłatnie dla użytkownika ujęcia ze źródła[...]. Nadto zobowiązał Gminę S. do prowadzenia systematycznego pomiaru i rejestracji pobieranej wody z poszczególnych studni oraz z całego ujęcia, odczyty stanów liczników z częstotliwością jeden raz na dobę oraz do wykonywania badań jakości pobieranej wody w zakresie wskaźników organoleptycznych, fizykochemicznych i bakteriologicznych, określonych w przepisach sanitarnych, dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, w zbiorniku wody czystej najmniej jeden raz na kwartał, natomiast w poszczególnych studniach jeden raz na pół roku. Zobowiązał także Gminę S. do przeprowadzenia okresowych pomiarów wydajności i poziomu zwierciadła wody w studniach, z częstotliwością raz na trzy lata, jak i do utrzymywania w czystości i należytym stanie technicznym urządzeń służących do poboru wody i urządzeń wodno-pomiarowych oraz urządzeń spustowych.

Starosta w decyzji ustalił również sposób postępowania w przypadku zatrzymania działalności bądź wystąpienia awarii na ujęciu wody i określił, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń.

W uzasadnieniu tej decyzji Starosta wskazał, że postępowanie administracyjne nią zakończone, zostało wszczęte w wyniku wniosku z dnia [...] r. Wójta Gminy S. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód poprzez pobór wód podziemnych za pomocą ujęcia wodnego w Ł., do którego Wójt dołączył dokumenty wymagane przepisem art. 131 ust. 2 Prawa wodnego.

Starosta wyjaśnił, że będące przedmiotem decyzji planowane gminne ujęcie wody w Ł. posiadało uregulowany stan prawny w zakresie szczególnego korzystania z wód. Na pobór wody podziemnej z ujęcia na źródle [...] w Ł. zostało udzielone Gminie S. pozwolenie wodnoprawne decyzją Starosty z [...] r., znak: [...]. Pozwolenie to było jednocześnie pozwoleniem na wykonanie służących do tego urządzeń. Ponieważ pozwolenie to, wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.), obowiązywało do 31 grudnia 2005 r., wskutek tego, Gmina S. zobowiązana była do uregulowania stanu prawnego na dalszy okres. Z uwagi na treść art. 138 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 1 Prawa wodnego, stanowiącego, że po upływie określonego czasu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, organ ma obligatoryjny obowiązek wydać z urzędu lub na żądanie strony decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego, potwierdzającą usunięcie jego z obrotu prawnego, Starosta orzekł w punkcie l decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia pozwolenia prawnego, udzielonego Gminie S. decyzją Starosty z dnia [...] r., znak: [...].

Starosta podniósł następnie, że stosownie do postanowień art. 127 ust. 6 Prawa wodnego podał do publicznej wiadomości, w drodze obwieszczenia, informację o wniosku Gminy S. i wszczętym w wyniku jego wniesienia postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Obwieszczenie to zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w Starostwie Powiatowym i w Urzędzie Gminy S. a także zostało umieszczone na stronie internetowej Starostwa. Jednocześnie powiadomiono wszystkie strony o wszczęciu niniejszego postępowania, możliwości zapoznania się z zakresem planowanego szczególnego korzystania z wód, możliwości złożenia uwag, zastrzeżeń, opinii.

Starosta wskazał, że działający w imieniu G. i F. P. -pełnomocnik - adw. M.B. - przedłożył pismo procesowe stron, do którego dołączył: "Zastrzeżenia do operatu wodnoprawnego dla ujęcia wody gminy S. w Ł. w dolinie potoku [...] z dnia [...] 2006 r. autorstwa J.P. oraz "Opinię w sprawie zasadności postępowania i celowości budowy gminnego ujęcia wody we wsi Ł. oraz wpływu wykonanych prac i ewentualnej eksploatacji wód na przedmiotowym ujęciu na możliwości eksploatacyjne czynnego ujęcia [...] z dnia [...] 2005 r. autorstwa prof. dr hab. inż. A.S. - rzeczoznawcy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w zakresie geologia. Starosta przedstawił, że w piśmie tym, w świetle załączonych do niego wyżej wymienionych dokumentów, pełnomocnik G. i F. P. podniósł, że zachodzi konieczność uzupełnienia operatu wodnoprawnego o inwentaryzację źródeł znajdujących się w zasięgu leja depresyjnego oraz zbadanie, w jakim zakresie eksploatacja ujęcia wpłynie na ich wydajność. Podniósł także, że nie ma pozwolenia na budowę dla ujęcia wody w Ł. domagając się, aby wzięto pod rozwagę zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie rozbiórki ujęcia, względnie uzyskania pozwolenia na prowadzenie prac budowlanych. Pełnomocnik stron zaakcentował aspekty podniesione w drugim z wymienionych dokumentów autorstwa prof. dr hab. inż. A.S, mianowicie kwestię, że eksploatacja ujęcia spowoduje trwałe zaburzenie warunków hydrodynamicznych i hydrochemicznych w zasięgu wytwarzanego wpływu oddziaływania. Opinia ta, w jego ocenie, dowodzi także, że eksploatacja planowanego ujęcia spowoduje zanik wody w ujęciu wody G. i F P.

Do powyższego stanowiska pełnomocnika stron odniósł się w piśmie z dnia [...] 2006 r. G.W. - autor dokumentacji hydrogeologicznej -stwierdzając, że dokumentacja hydrogeologiczna została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zaleceniami "Metodyki określania zasobów eksploatacyjnych ujęć wód podziemnych, poradnik metodyczny" z 2004 r. pod. red. A. S.. Zarzucił zastrzeżeniom J. P., że dotyczą one czterech studni, gdy wniosek Gminy S. dotyczy jedynie studni K-1 i K-4. studnia K-3, znajdująca się najbliżej ujęcia wody G. i F. P. –[...] - nie będzie eksploatowana, natomiast studnia K-2 będzie studnią rezerwową. Podniósł także, że przez cały czas badań hydrogeologicznych szczególną uwagę poświęcono zachowaniu się źródeł, obserwowano również wielkość przepływu w cieku, co znajduje swoje odzwierciedlenie w dokumentacji hydrogeologicznej. Przyznał rację J.P., co do sposobu wyznaczania tzw. zasięgu leja depresji za pomocą doświadczalnych pomiarów zwierciadła wody, podkreślając jednocześnie, że tak właśnie postąpiono. Zarzucił, że dane w piśmie J.P. o zasięgu leja depresji są danymi wyrwanymi z kontekstu. Podkreślił, że G.P. i A.A, właściciele czynnych ujęć wody [...] i [...], odmówili udostępnienia swoich studni do obserwacji na czas wykonywanych badań hydrogeologicznych. Opinia natomiast prof. dr hab. inż. A. S. z uwagi na fakt, że została oparta na materiałach dostarczonych wyłącznie przez jedną ze stron i w sytuacji, gdy zarówno operat wodnoprawny jak i dokumentacja hydrogeologiczna jeszcze nie istniały, nie może mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Starosta nadmienił także, że w toku postępowania Wójt Gminy S. przedłożył "Opinię wodnoprawną w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na eksploatację ujęcia wód podziemnych w Ł. studniami wierconymi K-1 i K-4" z dnia [...] 2006 r., w której autor - dr F.P. - ustosunkował się do opinii zarówno autorstwa prof. dr hab. inż. A. S. jak i J. P. wskazując, że eksploatacja studni K-1 i K-2 nie będzie negatywnie oddziaływać na sąsiednie źródła [...] i [...]

O możliwości zapoznania się ze wszystkimi wyżej wymienionymi dowodami, składania uwag, zastrzeżeń, Starosta poinformował strony pismem z dnia [...]2006 r.

W piśmie z dnia [...] 2006 r. Wójt Gminy S. oświadczył, że w przypadku potwierdzonego odpowiednimi badaniami hydrogeologicznymi zaniku wody w studni [...] lub pogorszeniem się jakości wody w tej studni na skutek eksploatacji ujęcia gminnego wody zobowiązuje się udostępnić Państwu P. nie eksploatowaną studnię [...].

W dniu [...] r. Starosta przeprowadził rozprawę administracyjną w celu uzgodnienia stanowisk stron.

Podczas rozprawy pełnomocnik G.P. podniósł, że uruchomienie gminnego ujęcia wody doprowadzi do przekroczenia dopuszczalnych stężeń azotanów w studni [...], a nadto, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest przedwczesne, gdyż nie została zakończona budowa studni K-1, K-2 i K-4. Wniósł także o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wpływu planowanego gminnego ujęcia wody na jakość i ilość wody pobieranej z ujęcia G.P.. Obecny na rozprawie hydrogeolog G.W. stwierdził, że przedwczesnym jest twierdzenie, że nie eksploatowane ujęcie wody zepsuło jakość wody w studni [...] (G.P.). Oświadczył, że pobrano próby wody we [...] 2005 r., zarówno ze studni jak i z cieku wodnego na wysokości hydroforni, a wykonane badania fizykochemiczne i bakteriologiczne wody nie wykazały ponadnormatywnych stężeń azotanów. Stwierdzono jedynie zwiększone stężenie azotanów w studni K-3 położonej najbliżej studni [...]. Państwo P. nie wyrazili jednak zgody na pobranie prób wody z ich źródła. Dr F.P. podniósł natomiast, że wniosek i stanowisko pełnomocnika G.P. zostały oparte na nieaktualnej, jego zdaniem, opinii prof. dr hab. inż. A. S. Wskazał, że autor ten sporządzając opinię (opinia z[...] 2005 r.), nie znał jeszcze dokumentacji hydrogeologicznej, która została opracowana w [...] 2005 r.

Na pytania F.P. odnośnie studni K-4 nie uwzględnionej w zezwoleniu na budowę G.W. stwierdził, że została ona wywiercona zgodnie z projektem prac geologicznych, zatwierdzonym decyzją Starosty z [...] r., znak:[...], natomiast zapytany dr F. P. odnośnie wiedzy dotyczącej wpływu ujęcia wody ze studni K-1 i K-4 na jakość i pobór wody ze studni [...]stwierdził, że swoje stanowisko w tym zakresie oparł na dokumentach złożonych w Starostwie Powiatowym w T., a jego syntezę przedstawił w opinii wodnoprawnej z [...] 2006 r. Pełnomocnik G. i F. P. podniósł, że powyższa wypowiedź G.W. dodatkowo uzasadnia powołanie przez organ biegłego, dr F.P. stwierdził natomiast, że ten wniosek jest całkowicie bezpodstawny, gdyż badania nie wykazały przekroczenia ponadnormatywnych stężeń azotanów w wodzie, a studnia [...] nie została udostępniona do badań.

Starosta wskazał, że odmówił zawieszenia postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego postanowieniem z [...] r., znak: [...].

Starosta po przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie dał wiary dowodowi z opinii autorstwa prof. dr hab. inż. A.S.. Jak napisał organ l instancji za przyjęciem takiego stanowiska przemawia fakt, że opinia ta datowana na dzień [...] r. wydana została przed wykonaniem dokumentacji hydrogeologicznej ujęcia gminnego w Ł. jak i przed sporządzeniem operatu wodnoprawnego. Opracowanie to ma charakter nie potwierdzonej badaniami terenowymi hipotezy. Starosta powołał się w tym względzie na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (z 24 września 1992 r., l S.A. 807/92), w którym stwierdzono, że opinia wydana przed wszczęciem postępowania administracyjnego nie jest opinią w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego., ale wyłącznie jednym z dowodów z dokumentów. Zdaniem organu jest ona dowodem niewiarygodnym. Sporządzony operat wodnoprawny i dokumentacja hydrogeologiczna w przeciwieństwie do niej w pełni przedstawiają aktualną sytuację w terenie po, jak się wyraził organ l instancji, po przeprowadzeniu w miarę możliwości stosownych badań i pomiarów. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że właściciele studni [...] nie wpuścili autora dokumentacji hydrogeologicznej na swój teren celem wykonania badań wpływu eksploatacji gminnego ujęcia wody na ich ujęcie wody ze źródła [...]. Z przeprowadzonych badań wynika natomiast, że woda ze studni K-1, K-2, K-3 i K-4 nie zawiera ponadnormatywnych stężeń azotanów. Podwyższone ich stężenie w studni K-3 sugerować może występowanie nieudokumentowanego na tym terenie innego źródła zanieczyszczenia studni [...]. Z uwagi na nie dokonanie w tym zakresie badań przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w T. nie da się jednak stwierdzić, że takie zanieczyszczenie występuje i jaka jest jego ewentualna przyczyna. Zdaniem organu l instancji nie można mówić w sposób jednoznaczny o spadku wydajności źródła [...], gdyż takich badań nikt nie wykonywał, trudno też przewidywać zanieczyszczenia wody w sytuacji, gdy gminne ujęcie wody jeszcze nie funkcjonuje.

Starosta uznał, biorąc pod uwagę brzmienie przepisu art. 84 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późna, zm, zwanej dalej w skrócie -k.p.a.) stanowiącego, że gdy wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii, że zebrany materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Nie było, w jego ocenie, konieczności sięgnięcia do wiadomości specjalnych. Za słusznością tego stanowiska przemawia treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 1999 r., w którym wyrażono stanowisko, że: "jakikolwiek przepis prawa procesowego nie nakłada na organy administracji publicznej obowiązku przeprowadzenia kolejnego dowodu z opinii biegłego (biegłych) tylko dlatego, że w sprawie wydane zostały przeciwstawne opinie." Dodatkowo, jak podniósł organ l instancji, to on jest obowiązany poddać opinię ocenie jak każdy inny dowód.

Organ l instancji przyznał, że w skrajnych przypadkach pobór wody z gminnego ujęcia może mieć wpływ na pobór wody w ujęciu [...], jednak interes jego właścicieli został w pełni zabezpieczony poprzez nałożenie na Gminę S. obowiązku dostarczenia wody w ilości stanowiącej uzupełnienie niedoboru wody w źródle [...] w przypadku, gdyby pobór wody z gminnego ujęcia wody naruszył zasoby źródła [...]. Podniósł organ l instancji, że właściciele ujęcia [...] nie odnieśli się do propozycji Gminy S. udostępnienia im studni K-3.

Starosta wskazał, że jego obowiązkiem jako organu, jest załatwienie sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Oba te interesy są, zdaniem Starosty, równorzędne, jednak art. 32 Prawa wodnego w pierwszej kolejności wymienia, że wody podziemne wykorzystuje się przede wszystkim do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia i na cele socjalno-bytowe, w drugiej natomiast kolejności artykuł ten wymienia przeznaczenie wody na potrzeby produkcji artykułów spożywczych. Funkcjonowanie na terenie dwóch blisko sąsiadujących ujęć wody jest, zdaniem Starosty, sytuacją normalną, nie budzącą zastrzeżeń zwłaszcza w sytuacji zabezpieczenia niedoborów wody w studni [...].

Starosta biorąc więc pod uwagę: spełnienie przez wnioskodawców wszystkich wygów prawnych dotyczących poboru wód podziemnych, brak przesłanek do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, zabezpieczenie interesu osób trzecich, okoliczność nie udostępnienia przez właścicieli źródła [...] wody do badań, poparcie pozostałych stron postępowania za udzieleniem pozwolenia wodnoprawnego, uwzględniając również aspekt społeczny planowanego przedsięwzięcia - oczekiwanie lokalnej społeczności na realizację wodociągu jako przedsięwzięcia niezbędnego ze względu na występujący na tym terenie niedobór wody (woda obecnie jest dowożona beczkowozami) - udzielił Gminie S. decyzją z [...] r., znak: [...], pozwolenia wodnoprawnego we wnioskowanym zakresie.

Działający imieniem G. i F. P. pełnomocnicy w odwołaniu od tej decyzji zarzucili Staroście naruszenie artykułów: 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 125 pkt 3 i 126 Prawa wodnego poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności okoliczności wpływu eksploatacji gminnego ujęcia wody na obniżenie lustra wody w studni [...] oraz kwestii związanych z przekroczeniem dopuszczalnych stężeń azotanów w wodzie. Nadto naruszenie art. 84 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, naruszenie art. 107 k.p.a. w zw. z art. 127 ust. 2 Prawa wodnego przez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji z jakich względów udzielono pozwolenia wodnoprawnego na maksymalny okres czasu, naruszenie art. 6 i art. 104 k.p.a., przez zamieszczenie informacji w rozstrzygnięciu dla których nie ma podstawy prawnej, naruszenie art. 32 Prawa wodnego przez jego błędną wykładnię.

Wojewoda , decyzją z dnia [...] r., znak: [...], uchylił decyzję Starosty z [...] r., znak: [...], udzielającej Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach wydanej decyzji kasacyjnej Wojewoda wskazał, że w dokumentach brak jest informacji, czy przedmiotowe ujęcie posiada pozwolenie na budowę studni, za pomocą których ujmowana będzie woda. Zarzucił także organowi l instancji brak w operacie wodnoprawnym informacji, czy w zasięgu terenu ochrony pośredniej strefy ochronnej źródła [...] znajduje się gminne ujęcie wody, brak w operacie wodnoprawnym opisu technicznego urządzeń do poboru wody, brak określenia zakresu i częstotliwości wykonywania wymaganych analiz pobieranej wody, brak jednoznacznej odpowiedzi, jaki wpływ na wody powierzchniowe i podziemne będzie miała praca tego ujęcia oraz pominięcie w prowadzonym postępowaniu kwestii wyznaczenia strefy ochronnej, obejmującej teren ochrony bezpośredniej gminnego ujęcia wody w Ł., a także niejednoznaczne ustalenie treści obowiązków dla użytkownika pozwolenia wodnoprawnego.

Starosta w ponownym rozpatrzeniu sprawy, mając na względzie zarzuty organu odwoławczego, stwierdził, że Gmina S. posiada pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzeń wodnych, tj. obiektów służących do ujmowania wód podziemnych, zlokalizowanych na działkach nr [...] i nr [...] na terenie gminnego ujęcia wody w miejscowości Ł., określone w decyzji Starosty z [...] r., znak :[...]. Zgodnie z art. 128 Prawa wodnego, nie istnieje konieczność podawania w decyzji informacji na temat pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń do poboru wody.

Starosta nie zgodził się z zarzutem Wojewody odnoszącym się do braku w operacie wodnoprawnym informacji, czy w zasięgu strefy ochrony pośredniej źródła [...] znajduje się gminne ujęcie wody. Organ I instancji podniósł, że zarówno w części graficznej tej dokumentacji jak i w opinii wodnoprawnej autorstwa dr F.P. wyrysowane zostały granice strefy ochrony pośredniej źródła [...]. Wynika z nich w sposób jednoznaczny, że lokalizacja gminnego ujęcia wody w Ł. w żaden sposób nie narusza i nie koliduje z zasięgiem stref ochronnych ustanowionych dla ujęcia ze źródła [...]. Starosta wyjaśnił także, że organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego w zakresie poboru wód podziemnych nie miał obowiązku ustanowienia stref ochronnych dla gminnego ujęcia wody w Ł . Starosta podniósł, że z przepisów Prawa wodnego wynika, że strefę ochronną ustanawia się na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody. Zarówno operat wodnoprawny jak i dokumentacja hydrogeologiczna podawały jedynie propozycje ustanowienie stref ochronnych. Przepisy Prawa wodnego regulują w jakich ściśle przypadkach wyznacza się strefę ochrony bezpośredniej. W przedłożonej dokumentacji nie było informacji w tym zakresie, a w treści wniosku nie zawarto żądania ustanowienie stref ochronnych. Starosta nadmienił, że kwestie związane z ustanowieniem stref ochronnych mogą być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego bez jednoczesnego ustanowienia stref nie może5 więc, zdaniem Starosty , przesądzać o wadliwości pozwolenia wodnoprawnego.

W ocenie Starosty nie słuszny jest też zarzut nie wyegzekwowania w toku postępowania braków w operacie wodnoprawnym. Starosta wskazał, że na str. [...] operatu wnioskodawca podał podstawowe parametry techniczne studni ujęcia za wyjątkiem jedynie typu zastosowanych pomp. Organ przyjął bowiem zasadę nie podawania parametrów nie pracujących jeszcze pomp. W dokumentacji hydrogeologicznej, która na równi z operatem stanowi podstawę wydania decyzji, podano propozycję dotyczącą zakresu i częstotliwości wykonywania analiz pobieranej wody. Określenie natomiast wpływu gminnego ujęcia wody na źródło [...] zostało uniemożliwione przez kwestionujących. Nie bez znaczenia jest także treść art. 132 ust. 9 Prawa wodnego, dająca możliwość odstąpienia od niektórych wymagań dotyczących operatu. Zawartość obu dokumentacji - operatu i dokumentacji hydrogeologicznej - wspólnie spełnia, w ocenie Starosty, wymogi dotyczące ich treści. Jednoznaczność natomiast brzmienia w zapisie punktów [...] i [...] decyzji została już wyjaśniona w poprzedniej decyzji.

W kontekście więc przesłanek, jakimi kierował się Wojewoda uchylając uprzednio wydane pozwolenie wodnoprawne, Starosta przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.

Jak wskazał dalej Starosta, wnioskodawca - Gmina S. - przedłożyła aneks do operatu wodnoprawnego, w którym uzupełniła braki w zakresie opisu technicznego urządzeń do poboru wody, określenia zakresu i częstotliwości wykonywania wymaganych analiz pobieranej wody, wpływu na wody podziemne i powierzchniowe ujęcia.

W treści orzeczenia niniejszej decyzji Starosta zwiększył ilość wody z[...]m3/d do [...]m3/d, do której to ilości Gmina S. ma dostarczać wodę jako uzupełnienie niedoboru w źródle [...] w sytuacji, gdyby pobór wody z gminnego ujęcia wody naruszył zasoby źródła [...]. zmieniona wielkość określona została w bilansie zapotrzebowania wody w operacie wodnoprawnym z [...] 2006 r., dołączonym do wniosku G. i F.P ..Starosta wobec złożenia dodatkowych dokumentów, powiadomił wszystkie strony, zgodnie z wymogami stawianymi art. 10 k.p.a., o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego, wypowiedzenia się co do poszczególnych dowodów przed wydaniem decyzji w l instancji. Nadmienił, że wpłynęło do wiadomości pismo G. i F. P .z 4 w[...]2006 r., skierowane do Wojewody , w załączeniu którego znajdował się dokument: "Opinia dotyczącą realizacji projektu prac geologicznych na pogłębienie istniejącej studni K-1, wykonanie nowego otworu eksploatacyjnego K-4 oraz przeprowadzenie próbnych pompowań studni K-1, K-2 i K-4 na ujęciu wód podziemnych z utworów czwartorzędowych, dla wodociągu gminnego w obszarze źródliskowym Ł." oraz wyniki badania wody z wodociągu lokalnego Ł. 3. Starosta podniósł, że całość wyżej wzmiankowanego pisma skupia się wokół dotychczas podniesionych zarzutów wyjaśnionych w uzasadnieniu decyzji Starosty i nie uwzględnionych przez Wojewodę . Nie wnosi ono, w ocenie Starosty, nic nowego do sprawy.

Starosta, przychylając się do uwag Wojewody wyrażonych w decyzji tego organu, zmienił treść sentencji decyzji co do istoty określając jednoznacznie treść obowiązków dla użytkownika pozwolenia wodnoprawnego i eliminując zarazem informacje dotyczące dokumentacji hydrogeologicznej. Ponownie zbadał kwestię posiadania pozwolenia na wykonanie studni, za pomocą których będzie ujmowana woda, przeanalizował operat wodnoprawny oraz kwestie związane z ewentualnym usytuowaniem gminnego ujęcia w strefie ochrony pośredniej źródła [...].

Po powyższej analizie Starosta doszedł do wniosku, że zasadnym jest udzielenie Gminie S. pozwoleń wód n oprawnych, wobec czego orzekł jak w sentencji decyzji.

Z decyzją tą nie zgodzili się G. i F. P., działający przez pełnomocnika - radcę prawnego K.B.. W odwołaniu od powyższej decyzji zarzucił on organowi l instancji naruszenie artykułów: 7 i 77 § 1 k.p.a. przez brak podjęcia przez ten organ działań koniecznych do należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności jednoznacznego wyjaśnienia, czy gminne ujęcie wody posiada pozwolenie na wykonanie studni do ujmowania wody oraz wydanie decyzji pomimo braku wyznaczenia strefy bezpośredniej ujęcia wody. Pełnomocnik odwołujących się twierdzi również, że organ l instancji nie wyjaśnił kwestii związanej z ewentualnym zagrożeniem dzikich wysypisk śmieci znajdujących się w bliskości planowanego ujęcia wody oraz nie uzupełnił operatu wodnoprawnego o informację, czy w zasięgu strefy ochronnej źródła [...] znajduje się gminne ujęcie wody. Na naruszenie wyżej wskazanych przepisów postępowania administracyjnego miał również fakt nie przeprowadzenia przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dowodu z ekspertyzy rzeczoznawcy T.F. z firmy A. Zarzucił także organowi l instancji błąd w ustaleniach faktycznych tj. stwierdzenie, że woda do wsi Ł. dowożona jest beczkowozami.

Decyzją z dnia [...] r., znak:[...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu l instancji - Starosty z dnia [...] r., znak: [...].

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ l instancji zastosował się do uwag organu odwoławczego podniesionych w uprzednio wydanej decyzji kasacyjnej z dnia [...] r., znak: [...]. W ocenie Wojewody organ l instancji przeanalizował uzupełniony operat wodnoprawny, w którym zamieszczono opis techniczny urządzeń do poboru wody, określono zakres i częstotliwość wykonywania wymaganych analiz wody oraz odniesiono się do wpływu pracy ujęcia wody na wody powierzchniowe i podziemne. Organ l instancji zbadał także, że w zasięgu terenu ochrony pośredniej strefy ochronnej źródła [...] nie znajduje się gminne ujęcie wody. Natomiast w sprawie wyznaczenia strefy ochrony bezpośredniej gminnego ujęcia wody, Wojewoda podniósł, że organ l instancji nie orzekał, gdyż strefę taką wyznacza się na wniosek strony, a Wójt Gminy S. o wyznaczenie takiej nie wnioskował.

Odnośnie podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia artykułów: 7 i 77 § 1 k.p.a. przez nie przeprowadzenie w ponownym rozpatrzeniu sprawy dowodu z ekspertyzy rzeczoznawcy T.F., załączonej do akt sprawy, Wojewoda wskazał, że organ l instancji zarówno poprzednim jak i w obecnym postępowaniu analizował wszystkie przedstawione dowody. Jak napisał, jednak z uwagi na fakt, że pobór wody z gminnego ujęcia wody w skrajnych przypadkach może mieć wpływ na pobór wody na źródle [...], na jednostkę uprawnioną został nałożony obowiązek nieodpłatnego dostarczania wody w ilości stanowiącej jej niedobór w studni[...].

Odnosząc się do zarzutu związanego z błędem w ustaleniach faktycznych, a sprowadzającego się do stwierdzenia przez organ l instancji, że woda dowożona jest beczkowozami, Wojewoda stwierdził, że organ l instancji taką informację uzyskał z wystąpienia mieszkańców wsi Ł. Fakt ten nie stanowił jednak podstawy udzielenia wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego.

W kwestiach poruszonych w piśmie strony skarżącej, a dotyczących niedopuszczalności wydania pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji, gdy zostały naruszone wymogi ochrony zdrowia ludzi, Wojewoda stwierdził, że dla zaopatrzenia gminnego wodociągu pobierana będzie woda podziemna za pomocą studni, a jej nadmiar będzie odprowadzany do potoku [...]. Wojewoda podniósł, że w decyzji organu l instancji użytkownik ujęcia został zobowiązany do wykonywania badań jakości pobieranej wody w zakresie wskaźników organoleptycznych, fizykochemicznych i bakteriologicznych, określonych w przepisach sanitarnych dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi z określoną częstotliwością (raz na kwartał w zbiorniku wody czystej, raz na pół roku w poszczególnych studniach). Badania i kontrolę jakości wody prowadzą natomiast organy sanitarne, które orzekają, czy woda spełnia wymogi jakościowe i czy nie zostają naruszone wymogi ochrony zdrowia ludzi. Natomiast jakość wody w cieku [...], zdaniem Wojewody, nie musi spełniać wymagań stawianych wodzie przeznaczonej do spożycia dla ludzi. Nie stanowi on bowiem źródła zaopatrzenia w nią. Poza tym, jak stwierdził w końcowym fragmencie uzasadnienia swojej decyzji Wojewoda , w zaskarżonej decyzji nałożono obowiązek utrzymywania w czystości i należytym stanie technicznym urządzeń służących do poboru wody jak i urządzeń kontrolno - pomiarowych oraz spustowych. Zarzut zatem, że Starosta nie uwzględnił w swojej decyzji aspektów związanych z zagrożeniem jakości wody na ujęcie wody, jest bezzasadny.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wnieśli G i F. P., działający przez pełnomocnika radcę prawnego K.B.

W skardze, pełnomocnik skarżących zarzucił organom obu instancji naruszenie artykułów: 7 i 77 § 1 k.p.a. przez brak podjęcia działań koniecznych do należytego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, tj. utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji mimo braku wyznaczenia strefy ochrony bezpośredniej ujęcia oraz brak wyjaśnienia, czy znajdujące się w bezpośredniej bliskości planowanego ujęcia dzikie wysypisko śmieci, o którym wspominają autorzy dokumentacji hydrogeologicznej i operatu wodnoprawnego, nie będzie stanowić zagrożenia dla jakości ujmowanych wód. Organy naruszyły wyżej wskazane przepisy postępowania administracyjnego w związku z art. 125 ust. 3 Prawa wodnego także przez to, że nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący i wskutek tego z naruszeniem interesu skarżących, podnoszoną kwestię wpływu eksploatacji ujęcia wody na obniżenie lustra wody w studni [...] oraz przez to, że nie uwzględniły dowodu z ekspertyzy rzeczoznawcy T.F. z firmy A., a także przez nie uwzględnienie okoliczności związanych z naruszeniem ochrony zdrowia ludzi.

W odpowiedzi na tę skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzając, że podniesione w skardze zarzuty nie wnoszą nic nowego do sprawy. Wobec tego Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżących jeszcze raz podniósł zarzut naruszenia przez organy obu instancji artykułów 7 i 77 k.p.a., zwłaszcza przez nie uwzględnienie kwestii związanej ze zwiększeniem się stężeń azotanów w studni skarżących, które uniemożliwi im dalszą produkcję żuru, a także spowoduje skażenie studni. Ponadto zarzucił, że nie zwrócono uwagi na konieczność ochrony zdrowia ludzi, gdyż do wodociągów będzie się dostawała woda z cieku [...], która jest zanieczyszczona. Wobec sprzecznych opinii rzeczą organu było więc powołanie biegłego dla wyjaśnienia kwestii spornych.

Obecny podczas rozprawy Wójt Gminy S. podniósł natomiast, że interes skarżących jest należycie zabezpieczony. Gmina ma pozwolenie na pobór wody z dobrego źródła, a mieszkańcy są zainteresowani jak najszybszym wykonaniem inwestycji. Zagadnienia podnoszone przez pełnomocnika skarżących, mają, jego zdaniem, charakter techniczny, które można zabezpieczyć w trakcie budowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych ( art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.

Skarga musiała zostać uwzględniona, gdyż w ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu l instancji naruszają prawo.

Przedmiotem niniejszej sprawy administracyjnej było stwierdzenie wygaśnięcia udzielonego pozwolenia wodnoprawnego oraz faktyczna i prawna możliwość udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód.

Zgodnie z art. 126 Prawa wodnego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, odmawia się wydania pozwolenia wodnoprawnego jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1 i 2 lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 Prawa wodnego.

Kwestie zatem związane z warunkami korzystania z wód regionu wodnego lub z wód zlewni (art. 125 pkt 1 Prawa wodnego), ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy (art. 125 pkt 2 Prawa wodnego), jak i związane z wymaganiami ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów (art. 125 pkt 3 Prawa wodnego), mają niewątpliwie wpływ na treść rozstrzygnięcia co do istoty tego rodzaju spraw.

W rozpatrywanej sprawie organ l instancji w ogóle nie wypowiedział się w kwestiach związanych z nienaruszaniem przez pozwolenie wodnoprawne ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, czy też decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy.

Brak jest w uzasadnieniu tego organu stanowiska w tym zakresie. Starosta ponownie rozstrzygając niniejszą sprawę z wniosku Gminy S. o udzielenie jej pozwolenia wodnoprawnego nie odniósł się nawet do znaczenia załączonych do tego wniosku dokumentów w postaci "wypisu i wyrysu z planu -opinii budowlanej" z dnia [...] r., kopii uchwały Nr [...] Rady Gminy S. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., kopii wycinka załącznika nr [...] do tej uchwały - rysunku planu i nie powiązał ich ze znaczeniem znajdującej się w operacie wodnoprawnym z grudnia [...] r. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W ogóle nie zajął stanowiska, czy tego rodzaju decyzje, o których mowa w pkt 1 art. 125 Prawa wodnego, wnioskująca Gmina S. obowiązana jest uprzednio uzyskać, czy też takiego obowiązku nie ma.

Wobec tego nie można uznać, w ocenie Sądu, aby organ l instancji zajął stanowisko w zakresie nie naruszenia przez pozwolenie wodnoprawne ustaleń wskazanych w tym przepisie aktów prawnych, a tym samym nie ustalił, czy zachodzi przesłanka do odmowy udzielenia Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód. Bezsprzecznie narusza to postanowienia artykułów: 7 i 77 § 1 k.p.a., nakazującym organom administracji ustalenie wszelkich okoliczności sprawy mających znaczenie dla treści rozstrzygnięcia.

Zasadny w tym względzie jest także zarzut skarżących w kwestii związanej z nie ustaleniem w sposób wnikliwy i jednoznaczny wpływu eksploatacji planowanego ujęcia na jakość i poziom wody w studni [...] wykorzystywanej przez skarżących.

Skoro w toku postępowania jurysdykcyjnego w niniejszej sprawie podniesione zostały tego rodzaju zarzuty oraz w poczet materiału dowodowego wchodziły opracowania, w których wyrażono różne stanowiska, to rzeczą organu orzekającego było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego (art. 84 k.p.a.). Istotnie użyte w treści tego przepisu proceduralnego słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego, jednak granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej (wyrażonej w art. 7 k.p.a.), bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy administracyjnej.

W takiej sprawie zawiłej jak niniejsza, koniecznym było skorzystanie z osoby dysponującej wiadomościami specjalnymi.

Dodać także należy, że w tym aspekcie sprawy nie można pomijać, jak to uczyniły organy orzekające, również okoliczności, że G. i F.P. posiadają pozwolenie wodnoprawne na korzystanie z wody ze źródła [...] Kwestia ta musi być zatem w ocenie wpływu gminnego ujęcia wody uwzględniona.

Nie można uznać też, aby organ l instancji dokonał oceny zebranych dowodów w ramach swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 80 k.p.a.

Nie do zaakceptowania jest bowiem stanowisko tego organu, które odmawia wiary opracowaniu prof. dr hab. inż. A.S., przedłożonego w toku postępowania wyjaśniającego, a wskazującego na negatywny wpływ gminnego ujęcia na źródło [...], tylko dla tego, że zostało ono sporządzone w chwili, gdy nie został jeszcze opracowany operat wodnoprawny i dokumentacja hydrogeologiczna. Taka argumentacja jest niewystarczająca, zwłaszcza, że za dowód w myśl art. 75 k.p.a. można dopuścić wszystko, co ma znaczenie prawne, co też sam przyznaje w uzasadnieniu swoje decyzji organ l instancji. Z drugiej zaś strony uznaje za zasadne stanowiska osób: autora oparatu i dokumentacji wodnoprawnej – G.W. oraz autora opinii wodnoprawnej dr F.P. bez podania w sposób dostateczny ku temu powodów. W świetle art. 80 k.p.a. organ administracji powinien dokonać nie tylko oceny znaczenia i wartości poszczególnych dowodów dla toczącej się sprawy, ale powinien ocenić wszystkie dowody we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do istotnych różnic, w tym różnic opinii osób posiadających wiadomości specjalne. Tego rodzaju opinie, jak każdy inny dowód podlegają ocenie po względem prawidłowości rozumowania (z punktu widzenia logiki i zasad doświadczenia życiowego), przeprowadzonego w uzasadnieniu opinii, które doprowadziło do wydania takiej a nie innej opinii.

Nie można również zapominać o tym aspekcie, że skarżący w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji w l instancji, przy piśmie z dnia [...]2006 r. załączyli wyniki badań wody przeprowadzone przez inspekcje sanitarne.

Powtórzyć należy więc za Naczelnym Sądem Administracyjnym, który w tym względzie wypowiedział się w postanowieniu z dnia 7 marca 2008 r., II OZ 206/08, że dokumenty te mają walor dokumentów urzędowych. Skoro ostały sporządzone przez uprawniony do tego organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, to obalenie domniemań wynikających z tych dokumentów wymagało przedstawienia innych, wiarygodnych badań wody studni [...]. Za niewystarczające uznać zatem należy ograniczenie się do stwierdzenia, że uprzednio wykonywane badania wody ze studni K-1, K-2, K-3 i K-4 dokonane podczas prac geologicznych we [...] 2005 r. nie wykazały ponadnormatywnych stężeń azotanów.

Nie pozostawia więc wątpliwości, że organy orzekające nie dokonały oceny wszystkich dowodów istotnych w sprawie, zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.p.a. Fakt, że skoro już przy odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] r., znak:[...], dysponowały, jak wynika ze spisu akt sprawy, znajdującego się w teczce zatytułowanej: "odwołanie", opinią wpływu budowy gminnego ujęcia na jakość wody ujmowanej w ujęciu G. i F.P., opracowaną przez J.F. i T.F., do której żaden z organów się nie odniósł i nie poddał jej ocenie, stanowisko to potwierdza. Kwestia więc zachowania ochrony zdrowia ludzi wynikająca z przepisów prawa, o której mowa w art. 125 pkt 3 Prawa wodnego, nie została przez organ l instancji ustalona w sposób stawiany przez ten przepis jak i przepisy art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

Organ odwoławczy natomiast w ogóle nie rozpatrzył ponownie sprawy w swym całokształcie.

Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć merytorycznie sprawę rozstrzygniętą przez organ I instancji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ odwoławczy rozpatruje tę samą sprawę administracyjną, badając zebrane przez organ l instancji dowody lub przeprowadzając nowe, kierując się w zasadzie tymi samymi przesłankami prawnymi i faktycznymi co organ l instancji. Decyzja organu odwoławczego jest więc takim samym aktem stosowania prawa jak decyzja organu l instancji. Cel zaś kontrolny decyzji organu odwoławczego uzupełnia tylko cel merytoryczny, (por. J. Zimmermann w: Polska jurysdykcja administracyjna, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1996 r., s.193-194).

Wojewoda w ogóle nie zajął stanowiska merytorycznego, nie mówiąc już o kwestii związanej z ustaleniem zakresu zaskarżenia. Z uzasadnienia bowiem odwołania wynika, że działający przez pełnomocnika G. i F.P. kwestionowali jedynie możliwość udzielenia Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, tymczasem Wojewoda utrzymuje w mocy decyzję organu l instancji również w części, w której organ ten orzekł o wygaśnięciu uprzednio wydanego pozwolenia wodnoprawnego. Ten zakres rozstrzygnięcia nie był jednakże kwestionowany w odwołaniu.

Nie może pozostać w obrocie prawnym tego rodzaju decyzja, która nie zawiera stanowiska merytorycznego organu odwoławczego, a w której prym wiedzie jedynie aspekt kontrolny i to także budzący zastrzeżenia jeśli chodzi stwierdzenia Wojewody związane, z jego zdaniem, rozpatrzeniem przez organ l instancji wszystkich dowodów istotnych w niniejszej sprawie, co zostało przedstawione powyżej.

Nie zwrócił Wojewoda zupełnie uwagi na aspekt związany z wykonalnością obowiązków nałożonych na Gminę S. związanych z dostarczeniem wody do studni [...] w przypadku wystąpienia niedoborów spowodowanych eksploatacją gminnego ujęcia wody. Nie wypowiedział się Wojewoda, przy pomocy jakich środków i urządzeń stan niedoboru będzie stwierdzany, a przede wszystkim, weryfikowany.

Wobec tego Wojewoda nie mógł na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. wydać tego rodzaju rozstrzygnięcia, które może być wydane przez organ odwoławczy tylko w sytuacji, gdy jego, ale zajęte stanowisko, jest zbieżne ze stanowiskiem organu l instancji.

Powyższe obrazuje, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie obu decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, artykułów: 7, 77 § 1, 75, 80, 84 107 § 3 oraz art. 104 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie l sentencji wyroku.

Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obligowała do orzeczenia jak w punkcie II sentencji wyroku

O kosztach natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).