Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 730/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), stwierdził niedopuszczalność złożonego przez Z. P. wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy zakończonej decyzją własną z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...], którą utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2013 r. znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 1996 r. znak[...] w sprawie nałożonego na A. S. i T. S. nakazu wykonania określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym usytuowanym w [...] nr [...].

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.

Organ wskazał także, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...], została wydana w drugiej instancji, po rozpatrzeniu wniosku Z. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak: [...], oraz zawierała pouczenie o przysługujących od niej środkach zaskarżenia, czyli możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] złożył Z. P..

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wielokrotnie skarżone decyzje wydane z naruszeniem prawa działają na jego szkodę. Wobec powyższego skarżący żąda uchylenia bezprawnych decyzji oraz doprowadzenia do naprawienia wyrządzonej szkody.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchyla ją lub stwierdza jej nieważność.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) może być niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych – w sytuacji wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie posiadającą legitymacji do jego złożenia bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych oraz z przyczyn przedmiotowych, takich jak brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych (B.Adamiak, J.Borkowski Duże Komentarze Becka, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo C.H.BECK, Odwołania, str.565-569 (wydanie VIII)). W niniejszej sprawie mamy zaistniała sytuacji a wskazana w tym ostatnim przypadku, dlatego też Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2013 r.

Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a więc każda sprawa może być rozpoznawana tylko dwukrotnie. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności zawartą w powyższym artykule każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją pierwszoinstancyjną może być przedmiotem odwołania wniesionego przez uprawniony podmiot w celu jej przede wszystkim merytorycznego rozpoznania przez organ wyższej instancji. Wyjątki od tej zasady wynikać muszą wprost z przepisów ustawy i przewiduje je między innymi art. 127 § 3 k.p.a. przewidujący możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze.

Stosownie zaś do art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Na podstawie zaś § 2 cytowanego przepisu w przypadku uznania przez stronę, że decyzja jest niezgodna z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] października 2013 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Od powyższej decyzji możliwe było złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. i z tej możliwości skorzystał Z.P., który złożył taki wniosek. W efekcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie rozpoznał sprawę i wydał decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. Decyzja ta została wydana w II instancji i zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego jest ona ostateczna, czyli nie służy od niej żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 16 § 1 k.p.a.). Decyzje ostateczne, jak już wyżej wskazano, na podstawie art. 16 § 2 k.p.a., mogą być tylko zaskarżone do sądu administracyjnego i pouczenie w tym przedmiocie znalazło się w decyzji GINB z dnia [...] listopada 2013 r.

A zatem, skarżący składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, żądał rozpatrzenia sprawy po raz trzeci, a takiej możliwości nie przewidują przepisy prawa powszechnie obowiązującego, dlatego też organ administracji słusznie wydał postanowienie o niedopuszczalności takiego wniosku i prawidłowo, w oparciu o przepis art. 107 § 3 k.p.a. je uzasadnił.

Mając na uwadze powyższe, wobec bezzasadności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak wyroku.