Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 15/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 28 listopada 2014 r. A.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...], orzekającą o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od 28 lutego 2014 r. do 31 marca 2014 r. w kwocie 802,00 zł.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego nawet zwrot tak niewielkiej kwoty jaką jest suma 802,00 zł będzie stanowił dla budżetu jego rodziny znaczne obciążenie. Jednocześnie A.W. wskazał, że jego dwóch pełnoletnich synów studiuje w trybie dziennym, co powoduje, iż praktycznie cały dochód rodziny przeznaczany jest na pokrycie kosztów ich edukacji.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 28 stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli powyższa decyzja nie zostanie wstrzymana, w szczególności poprzez wskazanie i udokumentowanie dochodów skarżącego i jego rodziny oraz posiadanych zasobów pieniężnych a także kosztów bieżącego utrzymania m.in. wydatków związanych z zamieszkiwanym lokalem, wyżywieniem, zakupem środków czystości i ubrań oraz kosztów związanych z edukacją synów.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał potwierdzenia bankowych przelewów obrazujących miesięczne koszty ponoszone przez niego w tym: czynsz za mieszkanie syna P. 600,00 zł, opłata za zakwaterowanie syna M. w domu studenckim 370,00 zł, spłata kart kredytowych 270,00 zł, spłata kredytów 556,99 zł, abonament za telefon syna M. 49,00 zł, opłata za energię elektryczną 121,08 zł, opłata za telewizję i internet 99,00 zł, abonament za telefon skarżącego i jego żony 100,15 zł, czynsz za mieszkanie 627,24 zł. Jednocześnie skarżący przedłożył dokumenty wskazujące, że pensja jego żony wynosi 1.485,26 zł natomiast jego wynagrodzenie to kwota 2.289,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.

Poza tym należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2014 r. Sygn. akt I FZ 319/14, LEX nr 1501688). Albowiem każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r. Sygn. akt II GZ 684/13, LEX nr 1432682).

W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, iż skarżący wraz z żoną osiąga stały miesięczny dochód w wysokości 3.774,26. Owszem znaczne są ich koszty związane z utrzymaniem mieszkania, spłatą rat kredytów i kart kredytowych oraz edukacją synów jednakże na podstawie oświadczeń skarżącego w jego przypadku nie mamy do czynienia z szczególną sytuacją związaną przykładowo z chorobą, czy niepełnosprawnością któregoś z członków rodziny, która wiązałaby się ze zwiększonymi wydatkami. A zatem nie można stwierdzić, że zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. albowiem nie zostało wykazane, iż zwrot wyżej wymienionej kwoty spowoduje albo niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo trudnych do usunięcia skutków.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.