Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1690/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 22 sierpnia 2007 r. Nr [---] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki A. z siedzibą w J. G. z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 października 2007 r. strona skarżąca – M. K.– zastępowana przez pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oznaczonej w sentencji.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż łączna suma wynikająca z wydanych przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji, na mocy których orzeczono o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki A. z siedzibą w J. G. z tytułu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2001 r. do grudnia 2002 r. wynosi 6.682.722,51 zł.

Podała, że w ubiegłym roku osiągnęła dochód ze stosunku pracy w kwocie 1.773 zł. Obecnie jest zatrudniona w wymiarze 1/4 etatu, a jej średnie miesięczne wynagrodzenie wynosi 250 zł miesięcznie.

Na potwierdzenie powyższych okoliczności strona skarżąca przedłożyła zeznanie podatkowe za rok 2006 oraz zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia wystawione przez pracodawcę.

Ponadto wskazała, że nie posiada żadnego majątku o charakterze rzeczowym tj. nieruchomości, samochodów, ani też żadnych praw o charakterze majątkowym, które mogłyby zostać przeniesione na własność Skarbu Państwa.

Dodatkowo strona dodała, że w związku z ciążą małżonki jakiekolwiek uszczuplenie skromnych finansów rodziny będzie narażać na negatywne skutki jego życie rodzinne.

Na końcu podkreśliła, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego wyrządzi jej szkodę oraz nieodwracalne skutki z uwagi na fakt, że objęta decyzjami kwota abstrahuje od przeszłych i obecnych zdolności płatniczych strony, natomiast próba wykonania decyzji w sposób nieodwracalny zniszczy źródło przychodów strony ze stosunku pracy. Podała, że nieuwzględnienie wniosku pozbawi ją obrony jej praw przed Sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej uppsa - Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd mógłby zostać wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 uppsa ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się, bowiem to, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.

Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 uppsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Podkreślenia wymaga okoliczność, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie potencjalny i hipotetyczny. Przy ocenie wniosku Sąd opiera się na stanie faktycznym ustalonym na podstawie całości materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy. Kluczową przesłanką przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest aktualna kondycja finansowa strony.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 uppsa bezspornie wykazała, że w jej sytuacji finansowej – na skutek wykonania zaskarżonego aktu - zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody. Na poparcie swoich twierdzeń, strona skarżąca, wskazała między innymi, że jest zatrudniona w wymiarze 1/4 etatu, a jej średnie miesięczne wynagrodzenie wynosi 250 zł.

Nadto strona skarżąca podniosła, że jej aktualna kondycja finansowa nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że łączna suma wynikająca z wszystkich wydanych decyzji opiewa na znaczną kwotę pieniężną, co w obecnej sytuacji finansowej strony abstrahuje od jej obecnych zdolności płatniczych.

W tym miejscu należy wskazać, że świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należy mieć na uwadze przede wszystkim jego wysokość. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek uzasadnia przesłankę wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia zarówno znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie potencjalna egzekucja należności podatkowej mogłaby pozbawić stronę środków finansowych na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że podstawowa przesłanka wstrzymania wykonania decyzji (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody) została bezspornie przez stronę skarżącą wykazana.

W świetle powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 5 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.