Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 600/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...] nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości [...] wykonanie określonych robót budowlanych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., Nr [...].


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości [...] obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu od wewnątrz logii dodatkowej konstrukcji stalowej w postaci balustrady o wysokość 110 cm przylegającej do istniejącej balustrady murowanej.

Domagając się wstrzymania wykonania tej decyzji Skarżąca podnosi, że nakazane prace nie rozwiązują problemu, podniesienie balustrady przy użyciu nieodpowiednich materiałów stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia użytkowników logii i osób postronnych, a decyzja nie pozwala usunąć przyczyn zagrożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."): "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy.

Granice sprawy wyznaczają elementy określające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej.

Treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane

w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli ( postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r., I OSK 1651/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r., I OZ 851/13; te

i pozostałe powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń

i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl).

Daje to podstawę do rozważenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że kwestia zgodności z prawem decyzji, której dotyczy wniosek o wstrzymanie leży poza zakresem niniejszego postępowania incydentalnego wywołanego wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej,

w którym sąd bada jedynie kwestię wystąpienia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, niebezpieczeństw wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej jednak przy rozpatrywaniu wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może ujść uwadze Sądu, że decyzja, której wstrzymania żąda Skarżąca została wydana w związku z ustaleniem, iż w trakcie użytkowania przedmiotowego budynku wielorodzinnego wystąpiły nieprawidłowości, które mogą stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Nie kwestionując zatem ustaleń organu I instancji Sąd nie mógł pominąć kwestii, że obowiązek wykonania określonych nią robót budowlanych miał na celu usunięcie istniejącego zagrożenia.

Skarżąca nie wskazała w swoim wniosku okoliczności, które uzasadniałyby przekonanie, że wykonanie decyzji spowoduje stan zagrożenia większy niż jej niewykonanie.

Wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Tymczasem Skarżąca we wniosku nie wykazała, jakie konkretnie szkody może ponieść na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Ograniczyła się wyłącznie do wskazania, że spowoduje to zagrożenie dla życia lub zdrowia użytkowników loggii i osób postronnych. Bez wskazania na czym ma polegać owo zagrożenie trudno stwierdzić, że istnieje uzasadniona obawa.

Ponadto należy pamiętać, że w art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

Nie sposób przyjąć, że przeprowadzenie robót polegających na wykonaniu od wewnątrz logii, dodatkowej konstrukcji stalowej w postaci balustrady spowoduje choćby trudne, nie wspomnieć o niemożliwych, do odwrócenia skutki. Balustrada jest obiektem o prostej konstrukcji. Jej rozbiórka nie wiąże się ze stosunkowo dużym nakładem sił czy środków.

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.