Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 502/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia [...] lutego 2017 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku do zapłaty związanego z wystawieniem w miesiącu wrześniu i październiku 2014r. faktur vat postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż z uwagi na specyfikę prowadzonej przez niego hodowli oraz jej sezonowość zachodzi poważne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia negatywnych skutków, włącznie z koniecznością jej likwidacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010r., sygn. akt II FSK 1836/10, postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 528/12). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w konkretnej sprawie, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym ponoszenie wydatków pieniężnych nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi

o spełnienie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy przecież odwracalnego

w przypadku, gdyby okazało się ono nienależne. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanych wyżej przepisach p.p.s.a. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata) sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jedynie poprzez wskazanie, że z uwagi na specyfikę prowadzonej przez niego hodowli oraz jej sezonowość zachodzi poważne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia negatywnych skutków, włącznie z koniecznością jej likwidacji. Twierdzenia tego w żaden sposób nie rozwinął, ani nie uprawdopodobnił choćby dokumentami źródłowymi. Chodzi tu np.

o dokumenty obrazujące ponoszone wydatki na swoje utrzymanie bądź wskazujące na wysokość osiąganych dochodów, wyciągi z rachunków bankowych bądź wykazanie aktualnych zobowiązań skarżącego. Brakujące dokumenty oraz dane pozwoliłyby ustalić na ile to, co podaje strona ma odzwierciedlenie w rzeczywistości, a następnie ocenić, czy faktycznie ewentualna egzekucja może doprowadzić do niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb.

Reasumując skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Skarżący nie wykazał również, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.