Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 536/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 144 par. 1 pkt 1, art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 58 par. 2 i 3, art. 59 par. 2, art. 75, art. 77 par. 1, art. 127 par. 1, art. 129 par. 1 - 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Syta, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ), art. 58 i art. 59 § 2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po ponownym rozpoznaniu wniosku W. P. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] nr [...], odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że wskazaną wyżej decyzję Starosty wysłano do skarżącej w dniu 26 lipca 2005 r. i z powodu niepodjęcia w terminie przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 2 sierpnia 2005 r. Wobec jej niepodjęcia zwrócono ją w dniu 10 sierpnia 2005 r. do nadawcy. Organ jako dzień doręczenia – zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a. – przyjął datę 10 sierpnia 2005 r. Oznacza to, że czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji rozpoczął bieg w dniu 10 sierpnia 2005 r. i upłynął w dniu 24 sierpnia 2005 r.

Realizując wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wyrażone w wyroku z dnia 24 kwietnia 2006 r. sygn. akt III SA/Lu 109/06, organ ustalił, że Urząd Gminy pismem z dnia 13 października 2005 r. nr [...] przesłał W. P. kopię zawiadomienia o zmianie użytku gruntowego, wydanego przez Starostwo Powiatowe. W zawiadomieniu tym podano podstawę wprowadzonej zmiany, tj. decyzję o zmianie użytku gruntowego o numerze, który jest zgodny z numerem zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Pismo to za pokwitowaniem doręczono skarżącej dnia 20 października 2005 r.

Z powyższego wynika, iż prośbę o przywrócenie terminu winna skarżąca wnieść najpóźniej do dnia 27 października 2005 r., tj. w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i samo odwołanie W. P. złożyła 7 grudnia 2005 r. (data wpływu pisma na kancelarię główną starostwa).

Organ również nie uwzględnił twierdzenia skarżącej, że w dniu 8 sierpnia 2005 r. podczas pobytu w Starostwie Powiatowym uzyskała nieprawidłową informację o decyzji dotyczącej jej działki.

Powyżej przedstawione okoliczności faktyczne nie uzasadniały przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż termin określony w art. 58 § 2 k.p.a. nie został przez skarżącą zachowany.

Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego W. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podnosząc, że organ powtórnie rozpoznając jej sprawę, pobieżnie rozpatrzył jej wniosek. Przedstawiła ponownie okoliczności pobytu w Starostwie Powiatowym i udzielenia jej błędnej informacji oraz wskazała na niekompetencję pracownika tego organu. O decyzji wydanej z upoważnienia Starosty nr [...] z dnia [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany do operatu ewidencji gruntów obrębu 14-R., gmina w odniesieniu do użytków gruntowych w działce nr 546 dowiedziała się skarżąca dopiero ze skierowanego do niej pisma starosty z dnia 2 grudnia 2005 r. i zaraz dnia 7 grudnia 2005 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem.

W piśmie procesowym z dnia 22 stycznia 2007 r. W. P. podniosła, iż pismo Wójta Gminy z dnia 13 października 2005 r. otrzymała 26 października 2005 r., a nie, jak twierdzi organ, 20 października 2005 r., gdyż ta ostania data widnieje na kopercie jako data nadania tego pisma w urzędzie pocztowym. Na dowód tego złożyła kserokopie pisma i koperty.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o oddalenie skargi, przytaczając argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi następuje między innymi w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sprawa niniejsza była już przedmiotem rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, dlatego stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. sąd, ponownie rozpoznając sprawę, jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym orzeczeniu.

W sprawie o sygn. akt III SA/Lu 109/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził "błędne zakwalifikowanie przez organ pisma z dnia 6 grudnia 2005 r. jako wniosku o przywrócenie terminu, pomimo takiego zatytułowania pisma, skoro takim wnioskiem w istocie jest już pismo z dnia 31 października 2004 r., do którego sprecyzowania skarżąca była przez organ wezwana i w wyniku tego wezwania złożyła prawidłowo już nazwane pismo".

Ponownie rozpatrując sprawę, organ miał obowiązek zbadania, czy wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła prawidłowo w terminie określonym w art. 58 § 2 k.p.a. oraz ustosunkowania się do twierdzenia strony, iż uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy, ponieważ wiedząc o toczącym się postępowaniu i jednocześnie nie zamieszkując pod adresem stałego zameldowania, gdzie wysyłana była korespondencja, osobiście zgłosiła się do Starostwa Powiatowego, gdzie została błędnie poinformowana o stanie sprawy i to spowodowało dla niej negatywne konsekwencje.

W zaskarżonym przez W. P. postanowieniu z dnia [...] września 2006 r. nr [...] ponownie odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania mogącego mieć wpływ na wynik sprawy.

W przypadku bowiem złożenia przez stronę postępowania administracyjnego wniosku o przywrócenie terminu po upływie 7-dniowego terminu od dnia ustania przyczyny naruszenia terminu – organ zobowiązany jest odmówić przywrócenia terminu.

W myśl art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji strona ma prawo wnieść odwołanie do organu odwoławczego. Odwołanie strona musi złożyć do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 1-2 k.p.a.).

W przypadku naruszenia terminu do wniesienia odwołania stronie służy prawo złożenia prośby o przywrócenie terminu. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia organ właściwy do rozpatrywania odwołania (art. 59 § 2 k.p.a.).

Zgodnie z art. 58 k.p.a. przywrócenie naruszonego terminu do dokonania czynności procesowej następuje, jeżeli strona łącznie spełni następujące warunki:

1) wniesie prośbę o przywrócenie terminu,

2) uprawdopodobni, że naruszenie terminu nastąpiło bez jej winy,

3) jednocześnie z wniesieniem prośby dokona czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin,

4) wyżej wymienioną prośbę złoży do organu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny naruszenia terminu.

Ten siedmiodniowy termin jest nieprzywracalny (art. 58 § 3 k.p.a.). Datą, od której należy liczyć ten termin, jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu.

Decyzję o wprowadzeniu do operatu ewidencji gruntów obrębu 14-R. zmiany w oznaczeniu użytków gruntowych w działce nr 546 wydano w dniu 21 lipca 2005 r. Za dzień doręczenia tej decyzji organ pierwszej instancji przyjął w trybie art. 44 § 4 k.p.a. datę 10 sierpnia 2005 r.

Skarżąca W. P. nie wniosła odwołania w 14-dniowym terminie (art. 129 § 2 k.p.a.). Przyczyną naruszenia terminu do wniesienia odwołania był brak jej wiedzy o wydaniu takiej decyzji.

Skarżąca W. P. podniosła w skardze, że o wydanej decyzji dowiedziała się z pisma Starostwa Powiatowego z dnia [...] 2005 r. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca o wydanej decyzji z dnia [...] 2005 r. dowiedziała się dnia 20 października 2005 r., kiedy to w odpowiedzi na jej zapytania o przyczynę zmiany wymiaru podatku, Wójt Gminy pismem przewodnim z dnia 13 października 2005 r. doręczył jej kserokopię zawiadomienia Starosty o dokonanej zmianie w ewidencji gruntów w zakresie zmian użytku gruntowego. W zawiadomieniu podana jest podstawa wprowadzonej zmiany, tj. numer decyzji o zmianie użytku gruntowego, który jest tożsamy z numerem zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Skarżąca własnoręcznie potwierdziła otrzymanie tej korespondencji z datą 20 października 2005 r., a jak wynika z datownika placówki nadawczej, była ona nadana 14 października 2005 r. w L.

W skardze i w piśmie procesowym z dnia 22 stycznia 2007 r. skarżąca twierdzi, że pismo od Wójta dostała 26 października 2005 r., a wysłane ono było z L. dnia 20 października 2005 r., na dowód czego złożyła kserokopię koperty (k. 47 akt sądowych sprawy).

Zdaniem sądu należy przypomnieć, iż zgodnie z treścią art. 75, 77 § 1, art.80 i 81 k.p.a. postępowanie wyjaśniające i dowodowe toczy się przed organami administracji, a nie przed sądem. Wprawdzie skarga jest przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym rozpatrywana na rozprawie (art. 90 p.p.s.a.), a zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania, to jednak wszelkie okoliczności istotne dla sprawy powinny być znane organowi administracji przed podjęciem przez niego decyzji.

Jednakże ustosunkowując się do twierdzeń skargi, należy podnieść, iż przedstawione w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy dokumenty dotyczące doręczenia W. P. pisma Wójta Gminy z dnia 13 października 2005 r. w dniu 20 października 2005 r. nie budzą wątpliwości. Chronologiczny układ dat korespondencji, która odbywała się pomiędzy Wójtem Gminy poczynając od postanowienia z dnia [...] wszczynającego postępowanie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości doręczonego skarżącej 30 września 2005 r., a W. P., która pismem z dnia 5 października 2005 r. zwróciła się z prośbą o przesłanie jej dokumentów dotyczących przekwalifikowania działki (data nadania pisma – 6 października 2005 r.), po odpowiedź Wójta z dnia 13 października 2005 r. przesyłającego dokumenty dotyczące zmian w ewidencji gruntów (doręczona skarżącej 20 października 2005 r.) – świadczy w ocenie sądu, iż o treści decyzji Starosty z dnia 21 lipca 2005 r. skarżąca dowiedziała się 20 października 2005 r. Złożenie więc kserokopii koperty bez adnotacji adresata, jakiego rodzaju dokumenty zawiera przesyłka, nie ma znaczenia dla sprawy niniejszej.

Przekładając zatem przepis art. 58 k.p.a. na stan badanej sprawy i przyjmując za dzień dowiedzenia się przez skarżącą o decyzji w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym polegających na zmianie użytku gruntowego działki nr 546 – datę 20 października 2005 r. – stwierdzić należy, że przyczyna naruszenia terminu do wniesienia odwołania (tj. brak wiedzy o decyzji) ustała w dniu 20 października 2005 r.

W. P. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...] nr [...] powinna była złożyć w ciągu 7 dni od ustania przyczyny naruszenia terminu, zatem do 27 października 2005 r. Złożyła ona natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 2 listopada 2005 r. – to data nadania pisma z 31 października 2005 r. – (vide: uzasadnienie sądu w sprawie sygn. akt III SA/Lu 109/06), a uzupełniła pismem z dnia 6 grudnia 2005 r., znacznie po upływie wskazanych powyżej 7 dni od dnia ustania przyczyny naruszenia terminu do wniesienia odwołania.

Organ odmowę przywrócenia terminu uzasadnił właśnie uchybieniem 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od ustania przyczyny uchybienia.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wobec braku spełnienia jednego z warunków (które, przypomnijmy, muszą być spełnione łącznie) uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia odwołania, odstąpił od ustalenia, czy uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez winy skarżącej. Nie badał już w postępowaniu administracyjnym czy pracownik Starostwa Powiatowego udzielił W. P. błędnej informacji o stanie jej sprawy.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.