Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 75/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu Obywatelskiego "M." na bezczynność Rady Miejskiej I. w przedmiocie ustalenia zasad sprzedaży mieszkań komunalnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 75/05

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2005 r. Komitet Obywatelski - "M." złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Rady Miejskiej I. w przedmiocie ustalenia zasad sprzedaży mieszkań komunalnych. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Rady Miejskiej I. do rozpoznania obywatelskiego projektu uchwały dotyczącej ustalania zasad sprzedaży mieszkań komunalnych na rzecz ich najemców przez Radę Miejską I.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż jest ona niedopuszczalna. Treść projektowanej uchwały dotyczy stosunków cywilnoprawnych i obejmuje uregulowania wynikające z ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zagadnienie dotyczące procedury podejmowania uchwał w tym zakresie regulują przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz przepisy aktu prawa miejscowego, jakim jest Statut Miasta I. Podejmowanie uchwał w przedstawionych wyżej sprawach nie następuje w postępowaniu administracyjnym, a zatem skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).

Należy wskazać w tym miejscu, że o akcie, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego można mówić wówczas, gdy akt podjęty jest w sprawie indywidualnej skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy, jest określone w przepisie prawa obowiązującego.

Uchwała, której wydania domaga się strona skarżąca nie spełnia powyższych kryteriów. Jak wynika z ustawy o gospodarce nieruchomościami rada gminy posiada uprawnienia do regulowania w drodze uchwały kwestii nabywania nieruchomości stanowiących własność gminy przez ich najemców, jednakże nie musi z tego uprawnienia skorzystać.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że skoro nie został wydany taki akt, a z przepisu prawa nie wynika obowiązek przyznania określonego uprawnienia, nie została spełniona przesłanka określona w art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z pkt 8 p.p.s.a. Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art.58 § l pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił