Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 711/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a, art. 48, art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: par. 12
journal: Dz.U. 2015 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 roku sprawy ze skargi H. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu likwidacji otworu okiennego w budynku oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) – zwanej dalej: "k.p.a." – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł.-W. z [...] r., nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) – powoływanej jako: "Prawo budowlane" – nakazał D. i W. P. likwidację otworu okiennego trójkątnego w elewacji zachodniej budynku mieszkalnego, położonego na działce nr 612/2 w K. przy ul. A 8, poprzez jego wypełnienie materiałem o odporności ogniowej REI 60, w terminie do dnia 31 sierpnia 2018 r.

Organ II instancji przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że pismem z 9 stycznia 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł.-W. wszczął postępowanie w sprawie nieprawidłowości zabudowy działki przy ul. A 8 w K. przez D. i W. P.

W toku prowadzonego postępowania postanowieniem z [...] r organ stopnia powiatowego zawiesił z urzędu w postępowanie w ww. sprawie, organ odwoławczy utrzymał je w mocy, ale obydwa rozstrzygnięcia zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 381/04.

Postanowieniem z [...] r., nr [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł.-W. nakazał D. i W. P., w terminie 3-miesięcy od daty uprawomocnienia się tego postanowienia, przedłożenie ekspertyzy technicznej wybudowanego budynku mieszkalnego na działce nr 612/2 w K. przy ul. A 8, sporządzonej przez osobę uprawnioną, zawierającą ocenę czy przedmiotowy obiekt spełnia wymagania obowiązujących warunków technicznych, a jego użytkowanie nie zagraża bezpieczeństwu życia lub zdrowia ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia oraz wskazanie ewentualnych niezgodności i sposobu ich wyeliminowania. Postanowienie to stało się ostateczne.

Organ I instancji upomnieniem z [...] r. w trybie art.. 15 u.p.e.a., wezwał inwestorów do wykonania obowiązku wynikającego z postanowienia nr [...]. Postanowienie o zawieszenie tego postępowania z wniosku inwestor zostało wyeliminowane z obrotu prawnego w toku postępowania odwoławczego. Natomiast postanowienie nr [...] zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ I instancji w trybie art. 77 § 2 k.p..a. postanowieniem z [...] r., nr [...].

T. A. pismem z 14 listopada 2011r. wniósł o wszczęcie postępowania w sprawie zamurowania otworów okiennych, drzwiowych oraz usunięcia schodów wejściowych i tarasu usytuowanych w ścianie budynku mieszkalnego D. i W. P. zlokalizowanego przy ul. A 8 w K.

W związku ze śmiercią T. A., uczestnikami zostali jego spadkobiercy M. M., M. A. oraz H. M.

Pismem z 20 marca 2015 r. H. M. wniosła o wszczęcie postępowania dotyczącego sprawdzenia całej dokumentacji procesu budowy budynku mieszkalnego Państwa D. i W. P. zlokalizowanego przy ul. P. 8 w K.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł. W. prowadził postępowanie w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Jego decyzja wydana w tym trybie w dniu 14 maja 2015r. została uchylona przez [...]WINB a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie wykazał należycie i w sposób rzetelny, że inwestorzy wykonali roboty budowlane niezgodnie z przepisami oraz nie wyjaśnił przesłanek zastosowania art. 36a ustawy Prawo budowlane, charakteru dokonanego zgłoszenia "zamiaru wykonania otworów okiennych", a w szczególności czy zostało ono przyjęte z naruszeniem prawa czy też wprowadzenie organu administracji architektoniczno-budowlanej w błąd.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł.- W. 1 kwietnia 2016 r. przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego przy ul. A 8 w K. w sprawie wykonanych otworów okiennych i drzwiowych. W czasie oględzin dokonano pomiarów zewnętrznych przedmiotowego budynku oraz zmierzono odległość jego usytuowania od ul. A, działki sąsiedniej oraz jezdni szutrowej. Ponadto stwierdzono, że w ścianie przedmiotowego budynku na wysokości poziomu piwnicy, od strony działki należącej do M. A. i współwłaścicieli, znajduje się otwór drzwiowy wejściowy oraz brama garażowa uchylna. Na parterze znajduje się okno balkonowe, z kolei na piętrze są dwa okna, a w szczycie budynku zamontowano okno mające na celu doświetlenie strychu. Natomiast w ścianie od strony posesji Państwa G. na wysokości piwnicy znajdują się dwa otwory okienne do garażu i zakładu krawieckiego. Na parterze znajduje się jedno okno do pokoju.

Organ ustalił też, że przed Sądem Rejonowym w B. toczy się sprawa o ustanowienie drogi koniecznej z wniosku W. i D. P. Do akt dołączono opinię Nr [...] z [...] r. w sprawie wjazdu do garażu na posesji nr 8 przy ul. A w K. Organ nie uwzględni wniosku uczestników postępowania o jego zawieszenie do czasu zakończenia sporu przed SR w B.

Kolejne dwie decyzje organu I instancji –z [...] r. nr [...] oraz z [...] r., nr [...], wydane na podstawie art. 66 prawa budowalnego zostały wyeliminowane przez organ odwoławczy w toku instancji.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z [...] r., nr [...], organ I instancji, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane, nakazał D. i W. P.: 1. likwidację otworu okiennego trójkątnego o wymiarach 1,35 m x 3,80 m w elewacji zachodniej budynku mieszkalnego, położonego na działce nr 612/2 w K. przy ul. A 8: 2. wypełnienie otworu należy wykonać z materiału nierozprzestrzeniającego ogień - w terminie do dnia 30 września 2017 r.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z [...] r., nr [...], uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ stopnia wojewódzkiego wskazał, że organ I instancji zasadnie nakazał D. i W. P. likwidację otworu okiennego trójkątnego o wymiarach 1,35 m x 3,80 m w elewacji zachodniej budynku mieszkalnego. Jednakże zwrócono uwagę, że należy określić jaką klasę odporności winny mieć materiały użyte do wypełnienia ww. otworu okiennego oraz należy podać prawidłowe zwymiarowanie tego okna, gdyż wymiary wskazane w sentencji kwestionowanej decyzji mogą wskazywać, że mamy do czynienia z otworem okiennym o kształcie prostokąta. Ponadto wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] nie wziął pod uwagę, iż na wysokim parterze został wykonany otwór drzwiowy prowadzący na balkon. W aktach sprawy nie ma informacji o tym kiedy dokonano jego wybicia, ani też dokumentów świadczących o jego legalności. Zwrócono również uwagę, iż w obiegu prawnym pozostaje postanowienie organu I instancji z [...]r., nr [...], którym zobowiązano D. i W. P. do przedłożenia ekspertyzy technicznej przedmiotowego budynku mieszkalnego.

Wyrokiem z 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 895/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H. M. na decyzję kasacyjną organu stopnia wojewódzkiego z [...] października 2017 r., nr [...].

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ postanowieniem z [...] r., nr [...] w trybie art. 77 § 2 k.p..a. uchylił własne postanowienie nr [...] (zobowiązujące inwestorów do przedłożenia ekspertyzy technicznej).

W dniu 27 marca 2018 r., D. i W. P. złożyli wyjaśnienia w sprawie prawidłowości wykonania otworów okiennych w budynku mieszkalnym w K. przy ul. A 8. Właściciele zgodnie oświadczyli, że budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 12 lipca 1988 r., projekt typowy. Był jeden projekt budowlany, prowadzony był dziennik budowy. Okno balkonowe na parterze od strony spornej działki było wykonane w trakcie budowy budynku mieszkalnego. Nie pamiętali czy jest zapis dotyczący ww. okna w dzienniku budowy. Po 1992 roku dokonano tylko wymiany okna balkonowego na drzwi balkonowe. Nie pamiętali daty wymiany. Budynek oddano do użytku w 2003 roku. Okno trójkątne na poddaszu zostało wykonane w 2005 roku po dokonaniu zgłoszenia zamiaru jego wykonania w Urzędzie Miasta K. Nie posiadają dokumentacji zdjęciowej budynku z okresu budowy.

28 marca 2018 r. Urząd Miejski w K. przekazał do organu stopnia powiatowego posiadane przez nich kopie dokumentacji dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] r., nr [...].

W takim stanie faktyczno-prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wydał opisaną na wstępie decyzję z [...] r., nr [...]..

W odwołaniu od powyższej decyzji H. M. zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisu art. 7, 77 § 1, 78 § 1 i 2 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich niezastosowanie lub błędne zastosowanie, tj. § 12, 13, 14 i 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania i utrzymał w mocy ww. decyzję PINB dla Powiatu Ł.-W. z [...] r., nr [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji odwołał się do treści art. 26 ust. 1 ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców z dnia 16 grudnia 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255) i stwierdził, że w związku z tym, że sprawa została wszczęta przed dniem 1 stycznia 2017 r., będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ww. ustawą.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę materialno-prawną kwestionowanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu Ł.-W. stanowi art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.. Przepis ten przewiduje sposób prowadzenia postępowania naprawczego polegający na nałożeniu obowiązku wykonania określonych czynności lub robót, w sytuacji, gdy możliwe jest doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami (normami powszechnie obowiązującego prawa).

Organ II instancji wskazał, że postępowanie prowadzone przez organ I instancji dotyczyło prawidłowości wykonania otworów okiennych w budynku mieszkalnym w K. przy ul. A 8, na działce nr 612/2, zlokalizowanym w odległości 40 cm od granicy z działką o nr 1217/2. W budynku mieszkalnym, o którym mowa sporne otwory okienne zrealizowano w oparciu o decyzję Naczelnika Miasta i Gminy K. z [...] r., nr [...], o pozwoleniu na jego budowę, która ma przymiot ostateczności i pozostaje w obrocie prawnym. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 27 lipca 1988 r. Zakończenie budowy zgłoszono do właściwego organu 7 lipca 2003 r. Nie wniesiono sprzeciwu do użytkowania obiektu.

Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, że prawo D. i W. P. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynikało z aktu notarialnego Repertorium "A" nr [...] z [...] r., potwierdzającego zawarcie umowy użytkowania wieczystego działki o nr ewid. 612 w K., pomiędzy Skarbem Państwa a D. i W. P. Jednakże decyzją Urzędu Wojewódzkiego w P. z [...] r., nr [...], stwierdzona została nieważność decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w K. z [...] r., Nr [...], o oddaniu D. i W. P. w użytkowanie wieczyste działki nr 612. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa. Z kolei wyrokiem z 25 lutego 1994 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w T. stwierdził nieważność umowy użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w K. o powierzchni 596 m2, oznaczonej w ewid. gr. nr 612, zawartej pomiędzy Skarbem Państwa a Państwem D. i W. P. aktem notarialnym Repertorium "A" nr 2504/87, w zakresie dotyczącym części ww. nieruchomości o powierzchni 332 m oznaczonej jako działka o nr ewid. 612/1, a Sąd Wojewódzki w P. wyrokiem z 15 stycznia 1996 r., sygn. akt [...] oddalił rewizje D. i W. P. oraz T. A. od ww. wyroku Sądu Rejonowego w T.

Organ II instancji ustalił również, że Starosta [...] decyzją z [...] r., nr [...], stwierdził, że decyzja Naczelnika Miasta i Gminy K. z [...] r., nr [...], została wydana z naruszeniem prawa. Następnie decyzją z [...] r., nr [...], Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję Starosty [...] wraz z poprzedzającym ją postanowieniem z dnia [...] r. o wznowieniu i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Wobec tego postanowieniem z [...] r., nr [...], Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy K. z [...] r., nr [...].

Zdaniem organu odwoławczego zgromadzone w toku postępowania materiały dowodowe nie wskazują, żeby przedmiotowy budynek mieszkalny został zrealizowany z naruszeniem ustaleń i warunków pozwolenia na budowę, a tym samym nie ma podstaw do kwestionowania jego legalności i prawidłowości wykonania. W szczególności, odnosząc się do kwestii usytuowania obiektu w odległości 40cm od granicy z działką nr 1217/2 wyjaśniono, że nieruchomość, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek podlegała podziałowi. Podział działki o nr ewid. 612 ujawniono w ewidencji gruntów na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych wykonanej przez uprawnionego geodetę, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] z [...] r. Oznacza to, że nie ma możliwości kwestionowania zgodności usytuowania obiektu względem granicy nieruchomości, skoro w dacie budowy wymagane odległości zostały zachowane.

W ocenie organu odwoławczego bezspornym jest, że D. i W. P. w dniu 18 sierpnia 2005 r. dokonali zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wybiciu trzech otworów okiennych w przedmiotowym budynku mieszkalnym. Zgłoszenie obejmowało wykonanie dwóch otworów okiennych o wymiarach 135cm x 380cm - okna trójkątne (jedno w poziomie poddasza od strony działki nr 1217 należącej do T. A. i drugie w elewacji frontowej od strony ulicy) oraz jeden otwór okienny o wymiarach 145cm x 145cm w elewacji zachodniej, od strony nieruchomości skarżącej. W przedłożonym do ww. zgłoszenia oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane D. P. oświadczyła, że "posiada prawo do dysponowania nieruchomością o nr ewid. 612 w K. na podstawie aktu notarialnego Repertorium "A" nr [...] z [...]r. Starosta [...] przyjął bez sprzeciwu i uwag dokonane 18 sierpnia 2005 r. zgłoszenie.

Organ II instancji zaznaczył, że po pierwsze inwestor złożył nieprawdziwe oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a po drugie zgodnie z normą zawartą w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Tym samym nie można uznać lokalizacji przedmiotowych otworów okiennych za zgodne z przywołanymi powyżej normami § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Starosta [...] wadliwie zatem zaniechał wniesienia sprzeciwu w stosunku do zgłoszenia dokonanego przez D. i W. P. w dniu 18 sierpnia 2005 r.

Organ odwoławczy podkreślił, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się, że w sytuacji, gdy organ architektoniczno-budowlany wadliwie zaniechał wniesienia sprzeciwu, jakkolwiek nie ma możliwości postawienia inwestorowi zarzutu realizacji inwestycji w warunkach samowoli budowlanej, a tym samym zastosowania trybów określonych normami art. 49 czy też art. 49b ustawy Prawo budowlane, to jednak istnieje możliwość prowadzenia postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. W omawianym postępowaniu inwestycja, zrealizowana z naruszeniem norm § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wypełnia dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, gdyż jej realizacja nastąpiła w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Stwierdzenie takiego stanu faktycznego obliguje organy nadzoru do przeprowadzenia stosownego postępowania w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, co też organ stopnia powiatowego poczynił w niniejszej sprawie.

Organ II instancji stwierdził, że przedmiotowy otwór okienny zlokalizowany na poddaszu w ścianie szczytowej zachodniej (okno trójkątne) został wykonany w 2005 roku, po dokonaniu podziału działki o nr ewid. 612, i znajduje się w odległości 40cm od granicy z nowo powstałą działką o nr ewid. 1217/2. Organ odwoławczy wyjaśnił, że brak możliwości sytuowania ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi w odległości mniejszej niż 4 m ma na celu nie tylko zapewnienie ochrony przeciwpożarowej, ale także zapewnienie ochrony interesów osób trzecich. Obiekt budowlany należy projektować i budować w taki sposób, aby zapewnić poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich.

Zatem w ocenie organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] zasadnie nakazał D. i W. P. likwidację ww. otworu okiennego określając jednocześnie klasę odporności materiałów jakie mają być użyte do wypełnienia tego otworu okiennego.

Ponadto zgodnie z zaleceniami organu stopnia wojewódzkiego zbadano kwestię znajdującego się na wysokim parterze otworu drzwiowego prowadzącego na balkon. Mianowicie, na podstawie projektu budowlanego i wyjaśnień inwestorów ustalono, że okno balkonowe znajdujące się na parterze od strony zachodniej było wykonane w trakcie budowy budynku mieszkalnego. Dopiero po 1992 roku dokonano wymiany okna balkonowego na drzwi balkonowe, a następnie w 2003 roku oddano cały budynek do użytkowania (nie wniesiono sprzeciwu do użytkowania obiektu). Wobec powyższego, mając na uwadze podział działek dokonany w 1995 roku, należy podzielić stanowisko organu stopnia powiatowego, że wskazany otwór drzwiowy nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Odnosząc się natomiast do treści odwołania H. M. organ II instancji stwierdził, że zawarte w nim argumenty nie miały wpływu na podjęte przez tutejszy organ rozstrzygnięcie. Wyjaśnić należy tylko, że z pisma Sądu Rejonowego w B. wynika, że jest prowadzone postępowanie w sprawie ustalenia drogi koniecznej na działkę D. i W. P. Ponadto organ II instancji nie mógł ustosunkować się do wniosku zawartego w odwołaniu z 26 maja 2018 r. o wydanie decyzji uzupełniającej w trybie art. 111 k.p.a., bowiem zgodnie z treścią § 1 tego artykułu strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

Na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargę do sądu administracyjnego wniosła H. M., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik postępowania, tj.:

a) § 12, § 13, § 14 i § 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

b) art. 36a ustawy prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i nieuzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej pomimo istotnej zmiany okoliczności faktycznej po uzyskaniu pozwolenia na budowę

c) art. 48 ustawy prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie pomimo budowy budynku sprzecznie z przepisami prawa

Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jego zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, mimo wadliwości rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, która przesądza o konieczności jego uchylenia;

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło do poczynienia w zaskarżonej decyzji niepełnych, całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Kontroli sądu poddana zostały decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane

Niezasadny jest najdalej idący zarzut naruszenia przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane przez jego niezastosowanie. Zgodnie z tym przepisem organ nadzoru budowalnego nakazuje rozbiórkę obiektu budowalnego wybudowanego lub będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych dotyczących budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Należy podkreślić, że organy prowadziły postępowanie w sprawie legalności wybicia otworów drzwiowych i okiennych, ale zweryfikowały również legalność budowy domu. Załączona dokumentacja projektowa wraz z decyzją o pozwoleniu na budowę i przyjęciu informacji o jej zakończeniu i przystąpieniu do użytkowania potwierdzają, że budynek został zrealizowany zgodnie z zakresem pozwolenia. Dokumentacja projektowa, rzuty poziome każdej z kondygnacji potwierdzają wyjaśnienia właścicieli, że wszystkie otwory –drzwi i okna, na wszystkich kondygnacjach - poza oknami objętymi zgłoszeniem z 2005 roku - oraz tarasy zostały uwzględnione w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Trafnie organ I instancji wyjaśnił, że w przypadku wtórnego (w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę i jej realizacji ) podziału nieruchomości nie mają zastosowania przepisy § 12 rozporządzenia ministra Infrastruktury.

Niezrozumiały jest w tym kontekście zarzut naruszenia art. 36a ustawy Prawo budowalne, który normuje zasady postępowania w razie istotnego odstąpienia od projektu budowalnego. Należy wprawdzie zgodzić się ze skarżącą, że przepis ten ma zastosowanie zarówno podczas realizacji robót budowlanych, jak i po ich zakończeniu, jednak zawsze jest to weryfikacja z danymi zawartymi w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Tym samy również usytuowanie budynku na nieruchomości ocenia w stosunku do danych zawartych w projekcie, późniejsze zmiany granic nieruchomości nie mogą wpływać na ocenę zgodności robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym

Reasumując słusznie zatem organy stwierdzają, że na ocenę legalności wykonanych robót nie mają wpływu późniejsze zmiany granic nieruchomości, jeżeli nawet prowadzą do usytuowania otworów zewnętrznych z uchybieniem wymogom § 12 rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W dacie ich realizacji nie była to samowola budowalna ani też istotne odstępstwa od projektu budowlanego. Nie należy też do istotnych zmian zamiana otworu okiennego balkonowego na drzwi balkonowe.

Zatem inwestorzy nie dopuścił się samowoli budowlanej, o której mowa w art. 48 Prawa budowlanego. Nie sposób podzielić poglądu skarżącej o będzie w ustaleniach faktycznych – te wszak co do stwierdzonych odległości od nieruchomości skarżącej istniejących w badanym budynku wejść, okien, tarasów są niesporne z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sporna jest natomiast ocena prawna tej sytuacji, ale z przyczyn wskazanych wyżej zarzutów skarżącej nie sposób podzielić.

Nie stanowi tez samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 Prawa budowalnego wybicie okna w elewacji zachodniej na ostatniej kondygnacji budynku, choć zostało wybudowane sprzecznie z wymogami technicznymi, w ścianie usytuowanej w odległości 40 cm od granicy, a więc znacznie poniżej dopuszczalnej normy. Inwestorzy dokonali bowiem zgłoszenia, wprawdzie było ono obarczone wadami, ale organ nie zgłosił sprzeciwu, co oznacza, że inwestor mógł przystąpić do realizacji tej inwestycji, pozostając w błędnym przekonaniu, że realizuje ją zgodnie z prawem.

W takim stanie faktycznym natomiast to organ nadzoru budowlanego dokonuje badania, czy roboty budowalne, wykonane na podstawie skutecznego, choć obarczonego wadami zgłoszenia, są zgodne z prawem, w tym przepisami prawa budowalnego i sztuką budowlaną i czy nie zachodzi potrzeba wyeliminowania ich skutków. Podstawę działania organów w tym przypadku stanowi przepis art. 51 ust.2 w zw. z ust.7 ustawy Prawo budowalne. Istota decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. polega na tym, że na inwestora nakłada się obowiązek wykonania, w wyznaczonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stan zgodny z prawem oznacza przy tym zgodność z przepisami prawa administracyjnego materialnego, przede wszystkim z określonymi tam warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (vide: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 160/17, LEX nr 2325262)

W rozpoznawanej sprawie najmniejszej wątpliwości nie budzi prawidłowość zaskarżonej decyzji. Organ nie mógł potwierdzić zgodności z prawem wybicia otworu okiennego w ścianie, która stoi mniej niż 4 metry od granicy. Trafnie też organ przyjął, że ze względu bezpieczeństwa pożarowego otwór ten należy wypełnić materiałem o określonej odporności ogniowej. Inwestorzy zresztą nie kwestionowali zobowiązań nałożonych na niech w zaskarżonej decyzji PINB.

Z uwagi na powyższe sąd oddalił skargę jako pobawioną uzasadnionych podstaw na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2017.1369 ze zm.)

A.B.