Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 130/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku o wyłączenie referendarza sądowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku o wyłączenie referendarza sądowego. Zarzucił również, że Minister nie skontrolował nieprawidłowości, jakie - zdaniem skarżącego - występują w Lokatorsko-Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w G. Wniósł też, o dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kontroli legalności i prawidłowości działania organów Spółdzielni, rzetelności wpisów w rejestrze przedsiębiorców KRS nr [...], a także o zbadanie, "czy w działaniach Ministra Sprawiedliwości nie dopuszczono się czynów karalnych".

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Natomiast rozpoznanie wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i podjęcie czynności kadrowych w stosunku do referendarza sądowego nie może być zakończone wydaniem aktu administracyjnego, na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Ponadto sąd administracyjny nie jest również właściwy do rozpoznania skarg i wniosków składanych w trybie Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Organ wskazał też, że skarżący nie może być stroną w ewentualnym postępowaniu dyscyplinarnym, ani nie jest legitymowany do udziału w czynnościach o charakterze kadrowym, podejmowanych przez Ministra Sprawiedliwości w stosunku do referendarza sądowego.

Minister podniósł, że w związku z powyższym wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Z powyższego przepisu wynika, że możliwość zaskarżania bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym, zawartym w cyt. wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy. Oznacza to, że zaskarżanie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.

Natomiast postępowanie w sprawie wyłączenia referendarza sądowego uregulowane jest w art. 54 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) i nie przysługuje w tej sprawie droga sądowoadministracyjna. Również kwestie mianowania, odpowiedzialności dyscyplinarnej, czy wydalenia z pracy referendarza sądowego uregulowane są w dziale IV rozdziale 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.). Z przepisów tych wynika, że sprawy dotyczące stosunku pracy referendarzy sądowych nie są załatwiane decyzjami administracyjnymi, postanowieniami, ani innymi aktami, podlegającymi kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 150 § 3 powołanej ustawy referendarza mianuje i rozwiązuje z nim stosunek pracy Minister Sprawiedliwości, a sprawy z tego zakresu podlegają orzecznictwu sądów pracy. Natomiast w sprawach dyscyplinarnych, dotyczących referendarza orzekają komisje dyscyplinarne.

Sądy administracyjne nie dokonują również kontroli działania spółdzielni mieszkaniowych oraz ich organów, a także nie badają prawidłowości wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, nie są też właściwe do rozpoznawania skarg i wniosków składanych w trybie Działu VIII kpa. Skoro zatem nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na rozstrzygnięcia dotyczące wyłączenia referendarza sądowego oraz stosunku pracy referendarzy sądowych, czy innych pracowników sądów i organów, a także na działania kontrolne w spółdzielniach mieszkaniowych, to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w tym zakresie.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.