Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 294/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Cudak (spr.), Sędzia NSA B. Lubiński, Sędzia WSA P. Kowalski, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), powoływanej dalej jako Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie A. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [....] Nr [...] o uznaniu A. S. jako członka zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z siedzibą w Ł. odpowiedzialnym za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe: styczeń, luty i marzec 1999r. w łącznej kwocie 9.647,00 zł zostało wniesione z uchybieniem terminowi określonemu w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz postanowił o pozostawieniu w/w odwołania bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu organ administracji podał, że decyzją z dnia [....] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. S. jako członka zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z siedzibą w Ł. za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe: styczeń, luty i marzec 1999r. w łącznej wysokości 9.647,00 zł. W dniu 1 lipca 2004r. strona osobiście odebrała w/w decyzję, co potwierdza własnoręcznie złożony przez nią podpis i data na tejże decyzji załączonej do akt sprawy. Strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej na podstawie art. 220 i art. 223 Ordynacji podatkowej prawie do złożenia odwołania od w/w decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania, za pośrednictwem organu I instancji, który ją wydał. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji upłynął w dniu 15 lipca 2004r. Z materiału dowodowego wynika, że odwołanie strony z dnia 28 listopada 2004r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...] Nr [...] zostało nadane w dniu 30 listopada 2004r. w urzędzie pocztowym przesyłką poleconą nr[...], czyli z uchybieniem przewidzianego przez ustawę terminu. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania jest terminem nieprzekraczalnym, a uchybienie jemu powoduje bezskuteczność wniesionego odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu I instancji.

Na powyższe postanowienie A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie art. 162 § 1 i 2 oraz art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skarżący podał, iż wnioskiem z dnia 29 listopada 2004r. wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...] Nr [...] podnosząc, że przekroczenie terminu nie wynikało z jego winy, gdyż w przepisanym terminie zwrócił się do Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległości podatkowej wynikającej z powyższej decyzji, co było dla niego równoznaczne z wniesieniem odwołania. Do powyższego wniosku załączył dwa egzemplarze odwołania od przedmiotowej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i uznał załączone do wniosku odwołanie za wniesione z uchybieniem terminu w związku z czym pozostawił je bez rozpoznania. Skarżący wyjaśnił także, iż był przekonany, że złożone przez niego w terminie do wniesienia odwołania pismo dotyczące umorzenie należności z przedmiotowej decyzji będzie równoznaczne z odwołaniem. Dopiero z postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. –Ś. z dnia [...] Nr [...] doręczonego w dniu 24 listopada 2004r., powziął wiadomość, że jego pismo w sprawie umorzenia zaległości podatkowej nie zostało uznane za odwołanie w związku z czym złożył przedmiotowy wniosek z dnia 29 listopada 2004r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem. Zdaniem A. S., nie ponosi on winy za uchybienie terminu do złożenia odwołania, gdyż we właściwym czasie złożył w/w pismo dotyczące umorzenia zaległości podatkowej, zgodnie zresztą z poradą pracownika Urzędu Skarbowego według, którego pismo to miało załatwić sprawę przedmiotowej decyzji.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając skargę merytorycznie Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a., uprawniony jest jedynie do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem.

Treść art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie pozostawia wątpliwości odnośnie tego, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia środka zaskarżenia jest terminem ustawowym zawitym. Uchybienie terminowi zawitemu z kolei powoduje, że dokonanie czynności – w rozpatrywanej sprawie wniesienie odwołania – jest prawnie bezskuteczne, czyli wykluczone jest jego merytoryczne rozpoznanie, a organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania w trybie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skutkiem tego jest to, że decyzja organu I instancji uzyskuje przymiot ostateczności. Dodatkowo zaś wskazać należy, iż przesłanką wydania w trybie w/w przepisu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, oprócz ustalenia faktu uchybienia temu terminowi poprzez złożenie odwołania po upływie 14 dni od daty doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi decyzji administracyjnej, jest również ustalenie faktu braku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu bądź wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia tego terminu. Oznacza to, że w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu wraz z wnioskiem o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy może wydać dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu tegoż wniosku. Z art. 163 § 3 a contrario z kolei wynika, iż już samo postanowienie organu odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania ma charakter ostateczny.

Z akt sprawy natomiast wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...] Nr [...] została doręczona stronie skarżącej w dniu 1 lipca 2004r. Okoliczność tę potwierdza data uwidoczniona na pokwitowaniu doręczenia i nie jest kwestionowana przez skarżącego co oznacza, że ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania był 15 lipca 2004r. (czwartek). W decyzji podatnik został prawidłowo pouczony o trybie i terminie do wniesienia odwołania. Tymczasem pismo z dnia 19 lipca 2004r., które według skarżącego miało być odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego – Ł. Ś. z dnia [...], zostało złożone cztery dni później aniżeli upływał termin do wniesienia odwołania, przy czym strona nie składała wówczas żadnego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Poza tym organy podatkowe słusznie uznały, iż był to w istocie wniosek o umorzenie zobowiązań skarżącego jako członka zarządu wynikających ze współodpowiedzialności za zobowiązania Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "A", w którym powoływał się on na trudną sytuację materialną swojej rodziny oraz zły stan zdrowia w związku z czym nie można go było w żadnej mierze traktować jak odwołania, bowiem w ogóle nie wynika z niego wola zaskarżenia, nie mówiąc już o obowiązkach wynikających z art. 222 Ordynacji podatkowej stanowiącego, iż odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Wniosek ten został zresztą rozpatrzony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś., który decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił przyznania stronie ulgi podatkowej w postaci umorzenia w całości zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 1998r. oraz styczeń, luty i marzec 1999r. w kwocie głównej 18.535,00 zł wraz z odsetkami. Decyzja ta także zawierała pouczenie o prawie do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej. Nadto w piśmie z dnia 19 października 2004r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego – Ł. Ś. strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] Nr [...] do czasu prawomocnego rozpatrzenia wniosku o umorzenie zobowiązań wynikających z tej decyzji i dopiero po otrzymaniu przezeń postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...] Nr [...] o odmowie wstrzymania jej wykonania w sposób wyraźny sformułowała wniosek o przywrócenia terminu do złożenia odwołania oraz złożyła odwołanie od tejże decyzji. Wniosek ten nie został jednak uwzględniony, gdyż postanowieniem z dnia [....] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...] Z powyższego zatem wynika, że w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej do stwierdzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. uchybienia przez stronę terminu do wniesienia odwołania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.