Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1145/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. LS


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.

Pismem z dnia 26 marca 2013r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 lutego 2013r. jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wyjaśniając, iż uchybienie terminu spowodowane było jego wieloletnią chorobą alkoholową, która powoduje, że ma problemy z pamięcią. Skarżący przyznał, iż gdy otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy nie przeczytał zawartego w tym zawiadomieniu pouczenia. Dodał, że nie posiada wiedzy prawniczej i nie ma nikogo, kto mógłby mu w tej materii doradzić. Ponadto skarżący poinformował, że jest biedny i nie stać go na przyjazd na rozprawę, co nie powinno świadczyć na jego niekorzyść skoro stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie natomiast do art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku.

Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadnił uchybienie terminu nieznajomością prawa, a także wieloletnią chorobą alkoholową, która powoduje problemy z pamięcią. Jednakże wskazane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu, w tym m.in. chorobę strony. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Tymczasem skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał wieloletnią chorobę alkoholową i związane z nią problemy z pamięcią. Oznacza to, że ww. schorzenia nie mają niespodziewanego lub nagłego charakteru, lecz wskazują na ogólnie zły stan zdrowia skarżącego spowodowany nadużywaniem alkoholu. Nie są to jednak okoliczności, które uniemożliwiały mu osobistego działania (nadania wniosku pocztą).

Nie zasługuje również na uwzględnienie okoliczność nieznajomości prawa oraz brak możliwości posłużenia się inną osobą do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący mógł bowiem złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. O możliwości ubiegania się o prawo pomocy skarżący został pouczony w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Jak wynika z akt sprawy w wykonaniu powyższego wezwania skarżący stawił się osobiście w siedzibie Sądu w dniu

10 grudnia 2012r. i własnoręcznie podpisał skargę. Nie było zatem żadnych przeszkód, aby w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej skarżący uzyskał niezbędne informacje o stanie sprawy, a także potrzebne wskazówki co do czynności procesowych oraz informacje o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Skarżący mógł wówczas na miejscu i przy pomocy pracownika sądu wypełnić formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie złożyć go do akt sprawy bez konieczności wysyłania formularza PPF pocztą i ponoszenia w związku z tym dodatkowych kosztów.

Wskazać również należy, iż nieobecność skarżącego na rozprawie, stosownie do art. 107 P.p.s.a. nie stanowiła przeszkody do wydania wyroku. Natomiast wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy skarżący został pouczony, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia, jednakże jak przyznał sam skarżący ww. pouczenia nie przeczytał, co świadczy o jego niedbalstwie i lekceważącym podejściu do własnych spraw. Nieuzasadniona jest zatem podnoszona przez skarżącego okoliczność, że jego nieobecność na rozprawie z uwagi na brak środków finansowych na dojazd do Sądu mogła mieć jakikolwiek wpływ na zachowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarżący nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku w terminie była od niego niezależna a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżący nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji.

LP