Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 61/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: asystent sędziego Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 7 października 2014 roku sprawy ze skargi K. G. na bezczynność P. S. E. – P. S.A. w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 61/14

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżący K. G., reprezentowany przez pełnomocnika, w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit "a" tiret pierwsze ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwrócił do P. S.A. o udostępnienie informacji publicznej poprzez wydanie przez ww. spółkę skarżącemu wszelkiej dokumentacji związanej z posadowieniem urządzeń przesyłowych na nieruchomościach będących własnością skarżącego, w tym przede wszystkim decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych przebiegających przez nieruchomości. Jednocześnie, skarżący wezwał spółkę do zawarcia umowy w przedmiocie ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa, dotyczącej posadowionych urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomościach stanowiących własność K. G. o nr ew. działek: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w miejscowości K., gmina B. Ponadto, stosownie do art. 225 ustawy Kodeks cywilny, skarżący wniósł o wypłatę stosownego wynagrodzenia z tytułu bezumownego korzystania z ww. nieruchomości za okres od dnia [...] grudnia 2002 r. do dnia [...] grudnia 2012 r.

Skarżący wskazał, że nieruchomości te nie zostały wywłaszczone na potrzeby budowy instalacji elektroenergetycznych, jak też w żaden inny sposób nie zostało ograniczone prawo własności do tych nieruchomości. Skarżący nie zawierał też żadnych umów w przedmiocie korzystania przez spółkę z nieruchomości, w tym nie została ustanowiona służebność przesyłu w rozumieniu art. 301 ze. zn. 1 i nast. Kodeksu cywilnego.

Skargą z dnia [...] grudnia 2013 r., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik K. G. zaskarżył bezczynność P. S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2013 r., dotyczącego przekazania kserokopii dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych przebiegających przez nieruchomość będącą własnością skarżącego. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności spółki i zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie.

Przedsiębiorstwu zarzucono bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącego z [...] stycznia 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przy jednoczesnym nie wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania zgodnie z art. 17 ust. 1 powołanej ustawy. Skarżący podkreślił, że aż do dnia sporządzenia przedmiotowej skargi nie otrzymał jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia postępowania.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, P. S.A. w W. wniosły o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący doprecyzował skargę wskazując w odpowiedzi na wezwanie sądu, że podtrzymuje skargę w zakresie bezczynności organu – P. S.A.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. W jego uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że przedmiotowe urządzenia (linie energetyczne) nie znajdują się na obszarze działania spółki P. S.A., lecz spółki P. S.A. z siedzibą w B. i to przez nią rozpatrywane są wszelkie postępowania dotyczące tej linii elektroenergetycznej. Wyjaśniono, że spółka ta ma siedzibę na terenie województwa k., objętego właściwością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., stanowiącym odpowiedź organu – P. S.A. z siedzibą w K. na skargę, wniesiono o jej oddalenie. Nadto wskazano, że przymiot organu w sprawie przysługuje P. S.A. z siedzibą w K., nie zaś P. S.A. z siedzibą w B. Wyjaśniono, że mocą postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. W. w W., [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] czerwca 2014 r. nastąpiło połączenie P. S.A. poprzez przejęcie spółek obszarowych, w tym P. S.A. z siedzibą w B. W wyniku połączenia, spółki obszarowe, wśród nich P. S.A. z siedzibą w B., zostały rozwiązane bez przeprowadzania ich likwidacji, natomiast we wszystkie prawa i obowiązki w każdej z nich w ramach sukcesji uniwersalnej wstąpiły P. S.A. z siedzibą w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwana p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Skarga jest niezasadna.

Zasady dostępu do Informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej określana jako "u.d.i.p."). Przepisy tej ustawy nie tylko określają co stanowi, w jej rozumieniu, informację publiczną, ale także wskazują między innymi podmiot uprawniony do jej uzyskania oraz podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i szereg innych okoliczności przedmiotowych, które na gruncie niniejszej sprawy nie wymagają przywołania.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, dostęp do informacji publicznej. Natomiast podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia jest każdy z podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. o ile, jak stanowi to art. 4 ust. 3 tej ustawy, są w posiadaniu żądanej informacji.

Na gruncie prawa administracyjnego z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ administracji publicznej w przewidzianym prawem terminie nie wydaje aktu lub nie podejmuje czynności nakazanej prawem. Specyfika ustawy o dostępie do informacji publicznej, która posiada własne uregulowania proceduralne i do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odwołuje się tylko w wąskim zakresie (określonym w art. 16 i wynikającym z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.) powoduje, że na jej gruncie bezczynność zaistnieje nie tylko wówczas, gdy zobowiązany podmiot milczy lub gdy załatwia wniosek pismem zamiast decyzją o odmowie udostępnienia żądanej informacji, ale także wówczas, gdy podmiot ten udostępnia informację publiczną w sposób niepełny, niezgodny z zakresem żądania zawartego we wniosku.

Skarżący, jak wynika to z treści jego wniosku oraz z treści skargi doprecyzowanej w dniu [...] kwietnia 2014 r., żądanie udostępnienia wskazanych w nim informacji skierował do P.S.A., a skargę złożył na P. S.A. P. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w swoich uregulowaniach proceduralnych nie przewiduje przekazania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani organowi niższej instancji w rozumieniu administracyjnego toku instancji, ani jednostce organizacyjnie podległej adresatowi wniosku. Nie ma tu również zastosowania art. 65 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

P. S.A. P. obecnie P. S.A. Oddział B. nie mógł być zatem bezczynny, skoro nie był adresatem wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Zarzut bezczynności może być postawiony bowiem tylko temu podmiotowi, który jest adresatem wniosku i jednocześnie podmiotem zobowiązanym, na podstawie art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p., do udzielenia informacji publicznej.

W tym stanie sprawy, skoro w skardze jako zaskarżony organ wskazany został podmiot, do którego nie został złożony opisany w niej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, to bezprzedmiotowe jest czynienie dalszych rozważań merytorycznych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Sz 119/13). Na aprobatę składu orzekającego w niniejszej sprawie zasługuje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1116/09, że skierowanie wniosku o udzielenie informacji publicznej do organu niewłaściwego nie powoduje przy tym przekazania go zgodnie z właściwością, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Obowiązku takiego nie nakładają na organy przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wynika to również z art. 65 k.p.a. Postępowanie o udostępnienie informacji publicznej nie jest postępowaniem wskazanym w rozdziale I, określającym zakres obowiązywania Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego można stosować w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej tylko wówczas, gdy wynika to z treści ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tymczasem z przepisu art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się od momentu wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, bądź umorzenia postępowania o jej udostępnienie, a nie od chwili wpłynięcia wniosku.

Z powyższych względów, skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).