Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 787/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 lipca 2022 r. Strona Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W nadesłanych aktach administracyjnych brak ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 sierpnia 2022 r., wezwano Stronę Skarżącą do uzupełnienia braku skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia skierowanego do organu, oraz doręczono odpis zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2022 r. o wezwaniu Strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Stronę Skarżącą pouczono o obowiązku wykonania wezwań w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą oba wezwania, została doręczona stronie na adres podany w skardze i odebrana przez skarżącego osobiście w dniu 2 września 2022r. W zakreślonym terminie strona zapłaciła wpis od skargi, nie nadesłała natomiast kopii ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.).

W rozpoznawanej sprawie Strona Skarżąca wezwana prawidłowo o przedłożenie kopii ponaglenia nie dopełniła ww. wymogu. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na marginesie należy wskazać, że odrzucenie skargi w tej sprawie nie wyklucza możliwości ponownego złożenia skargi na bezczynność organu, pod warunkiem wcześniejszego wniesienia ponaglenia do organu właściwego, a więc Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, ale za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego.