Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1513/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art. 148 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 sierpnia 2013 r., znak: [....] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego L.B. kwotę 175.00 zł (sto siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Decyzją z dnia 9 stycznia 2013 r. ([...]) na podstawie art. 143, 144, 145, 146, 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 104 §1 i art. 107 kpa w zw. z §3 Uchwały Rady Gminy Zielonki Nr IX/59/2007 z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie ustalenia stawek procentowych opłaty adiacenckiej (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 625, poz. 4142 z dnia 28 sierpnia 2007 r.) Wójt Gminy ustalił dla L. B. jednorazową opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie [...], składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej w wysokości 4 366,72 zł (słownie: cztery tysiące trzysta sześćdziesiąt sześć złotych 72/100) oraz zobowiązał go do uiszczenia ww. opłaty w terminie do 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała sie ostateczna, z zastrzeżeniem naliczenia odsetek ustawowych w przypadku opóźnienia lub zwłoki w zapłacie.

Organ I instancji podał co następuje:

Gmina Zielonki zrealizowała inwestycję - budowę odcinka kanalizacji gminnej, stwarzając w ten sposób warunki do przyłączenia do sieci kanalizacyjnej nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni 0,16 ha. obręb [...]. Po wydaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. przez Powiatowego Inspektorat Nadzoru Budowlanego zawiadomienia o przyjęciu do użytkowania odcinka sieci kanalizacji sanitarnej w obrębie [...] zostały stworzone warunki do korzystania z wybudowanej sieci.

Zgodnie z art. 144 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciele uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. W związku z powyższym w niniejszej sprawie ww opłatą należało obciążyć L. B., który na dzień stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej był i nadal pozostaje właścicielem nieruchomości.

Z operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie Urzędu Gminy Zielonki wynika, że wartość nieruchomości położonej w obrębie [...] stanowiącej dz. ewid. [...] z uwzględnieniem uzbrojenia w kanalizację sanitarną została oszacowana na kwotę 293 292 zł, natomiast bez uwzględnienia uzbrojenia w kanalizację sanitarną na kwotę 279 646 zł, w związku z czym wzrost wartości nieruchomości wyniósł 13 646 zł. Wycena została sporządzona wg stanu nieruchomości na dzień 22 czerwca 2011 r. oraz poziomu cen na październik 2012 r. Zgodnie natomiast z § 3 Uchwały Rady Gminy Zielonki Nr IX/59/2007 z dnia 21 czerwca 2007 r. stawka procentowa jednorazowej opłaty wynosi 32 % wzrostu wartości nieruchomości, co z kwoty 13 646 zł daje kwotę 4 366,72 zł.

W/w operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z § 56 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Operat zawiera wszystkie składniki wymienione w w/w przepisie. Rzeczoznawca wykazał wpływ kanalizacji sanitarnej na wartość nieruchomości; nie budzą wątpliwości źródła danych merytorycznych, na podstawie których biegły dokonał wyceny. Zastosowane podejście porównawcze i metoda korygowania ceny średniej zostały przyjęte prawidłowo. Zgodnie z § 4 ust. 1, 2 i 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen. W niniejszej sprawie wykazano, że średnia cena podobnych nieruchomości uzbrojonych w kanalizację sanitarną wynosi 182.08 zł/m², a średnia cena podobnej nieruchomości nie uzbrojonej w kanalizację sanitarną wynosi 173.58 zł/m².

Nieruchomość składająca się z działki nr [...] znalazła się w terenie oznaczonym symbolem MN-teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a niewielki fragment w terenie drogi KDD (por. uchwała Rady Gminy Zielonki Nr XXXI/112/2005 z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze gminy Zielonki nr [...] w granicach administracyjnych miejscowości [...] rejon [...], Dz. Urz. Woj. Małopolskiego nr 19, poz. 68 z dnia 13 stycznia 2006 r.). W procesie wyceny uwzględniono tylko powierzchnię terenu przeznaczonego w planie pod budownictwo mieszkaniowe tj. 0,1570 ha. W przypadku częściowego przeznaczenia nieruchomości na cele rolne i leśne dla zaistnienia opłaty adiacenckiej nie ma znaczenia jaka część nieruchomości przeznaczona jest w planie miejscowym na cele rolne i inne, ale istotne jest które przeznaczenie korzysta z infrastruktury. Uwzględniając przepis art. 143 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w procesie wyceny przyjęto tylko powierzchnię terenu przeznaczonego w planie miejscowym pod budownictwo mieszkaniowe. Określenie wielkości wzrostu nieruchomości i zasięgu tego wzrostu z tytułu możliwości połączenia do sieci kanalizacji sanitarnej dotyczy tylko części działki położonej na obszarze nie przeznaczonym w planie miejscowym na cele rolne i leśne. Natomiast na podstawie zebranego materiału dowodowego brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 148 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Odnosząc się do uwag stron wskazać należy, że rzeczoznawca prawidło przyjął jako bazę porównawczą nieruchomości niezabudowane, pomimo że dz. nr [...] jest zabudowana. Zgodnie bowiem z § 40.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U.2004.207.2109 ze zm.) przy określaniu wartości nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu dla ustalenia opłat adiacenckich, nie uwzględnia się części składowych gruntu; rzeczoznawca majątkowy prawidłowo przyjął do porównania dwie bazy nieruchomości- z kanalizacją sanitarną i bez kanalizacji sanitarnej. Zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102 po/. 651ze zm.) dla potrzeb określenia wzrostu wartości nieruchomości wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej wartość nieruchomości określa się według stanu przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu; materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący.

Z powyższego wynika, że zostały spełnione wszystkie warunki konieczne do nałożenia opłaty adiacenckiej. W dniu stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjni tj. 22 czerwca 2011 r. obowiązywała uchwała Rady Gminy określająca wysokość stawki opłaty adiacenckiej (Uchwala Nr IX/59/2007 z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie ustalenia stawek procentowych opłaty adiacenckiej, Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 625. poz. 4142 z dnia 28 sierpnia 2007 r.); sieć kanalizacyjna została wybudowana ze środków budżetu gminy Zielonki przy udziale budżetu Unii Europejskiej w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko; właściciel nieruchomości może korzystać z wybudowanych urządzeń; nieruchomość nie jest przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne ani leśne; nastąpił wzrost wartości nieruchomości wskutek wybudowania kanalizacji sanitarnej wykazany w operacie szacunkowym z dnia 12 października 2012 r.

Odwołanie od ww postanowienia złożył L. B..

Podniósł, że operat zawiera w sobie wewnętrzną sprzeczność z jednej strony pokazuje różnicę w cenie działek uzbrojonych i nieuzbrojonych w kanalizację, z drugiej strony działkę wycenianą porównuje do działek nieuzbrojonych pomijając, że jest ona działką "zabudowaną w 100 % uzbrojoną w kanalizację sanitarną indywidualną, tzw. szambo". Powyższe uchybienie powoduje zawyżenie wzrostu wartości nieruchomości nr [...] i zawyżenie opłaty adiacenckiej. Nadto opis stanu nieruchomości nie spełnia wymogów ustawowych, nie wskazuje czy nieruchomości są wyposażone w infrastrukturę techniczną (szamba, studnie); nie są opisane nieruchomości sąsiednie oraz nieruchomości, których dotyczy analiza porównawcza; nie zostały podane warunki zawarcia transakcji dotyczących nieruchomości podobnych oraz cechy tych nieruchomości; błędnie dobrano do porównania nieruchomości podobne. Dodał, że organ orzekający nie wziął pod uwagę okoliczności poniesienia nakładów finansowych na przedmiotowej nieruchomości w postaci wpłaty 500 zł na Komitet Kanalizacyjny i 1200 zł na fundusz gminy na rzez rozwoju infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

Decyzją z dnia 12 sierpnia 2013 r. ([...]) na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa oraz art. 144, 145 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podał co następuje:

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 144 ust. 1 ustawy o gospodarce właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie opłat adiacenckich. W myśl art. 143 ust. 2 tej ustawy, przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić opłatę adiacencką w drodze decyzji, każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej lub po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust ustalenia opłaty przyjmuje się stawkę procentową określoną w uchwale rady gminy obowiązującą w dniu stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi (art. 145 ust. 1 i 2 ustawy).

Ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej i następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wzrost wartości nieruchomości (art. 146 ust. 1 i 1a ustawy). Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50 % różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały.(art. 146 ust. 2 u.g.n.)

Przedmiotem inwestycji, z którą związane jest niniejsze postępowanie była budowa kanalizacji sanitarnej, dlatego analizie należało poddać przepisy ustawy z dnia 7 Iipca1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2010.243.1622). Z art. 54, 55, 57 tej ustawy wynika, że o stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej takich jak: kanalizacja sanitarna można mówić, gdy użytkowaniu sieci w terminie 21 dnia od doręczenia zawiadomienia o zakończeniu budowy – nie sprzeciwił się właściwy organ nadzoru budowlanego bądź uzyskano ostateczna decyzję o pozwoleniu na użytkowanie sieci (por. II SA/Op 480/10, II SA/Gd 273/11). Datą, od której należy liczyć trzyletni termin na wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej jest dzień, z którym możliwe stało się przystąpienie do użytkowania sieci kanalizacji sanitarnej, czyli dzień upływu 21 dniowego terminu do wyrażenia sprzeciwu przez właściwy organ nadzoru budowlanego bądź wydania pozwolenia na użytkowanie. Przyjmuje się, że do zachowania powyższego terminu wystarczy wydanie przez organ decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Bezspornym jest, że Gmina Zielonki stworzyła warunki do podłączenia działki nr [...] do sieci kanalizacyjnej, a podłączenie to stało się możliwe 21 czerwca 2011 r. (21 dni po doręczeniu w dniu 31 maja 2011 r. zawiadomienia o zakończeniu budowy). Zachowany też został trzyletni termin, o jakim mowa w art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dnia 21 czerwca 2007 r. Rada Gminy Zielonki podjęła Uchwałę nr IX/59/2007 r. w sprawie ustalenia stawek procentowych opłaty adiacenckiej, która weszła w życie dnia 12 września 2007 r., natomiast w dniu 12 października 2012 r. został sporządzony operat szacunkowy dot. wyceny nieruchomości.

Organ odwoławczy nie może wkraczać w merytoryczną treść opinii rzeczoznawcy majątkowego, nie dysponuje bowiem posiadanymi przez niego wiadomościami specjalnymi. Do właściwości organu należy natomiast ocena operatu szacunkowego pod względem formalnym, tj. zbadanie czy zawarta w nim wycena została przeprowadzona w zgodzie z obowiązującymi przepisami, czy operat został opracowany i podpisany przez uprawnioną osobę, czy posiada wszystkie wymagane przepisami prawa informacje, nie zawiera niejasności, pomyłek, braków które powinny być sprostowane lub uzupełnione (por. I SA/Wa 1107/05).

Wykorzystany w niniejszej sprawie operat spełnia wymogi określone przepisami § 4 ust. 1 i ust. 4 oraz rozdziału 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Rzeczoznawca ustalił wartość prawa własności nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] na kwoty: 277152 zł-jako wartość nieruchomości sprzed realizacji kanalizacji sanitarnej; 293292 - jako wartość nieruchomości po realizacji kanalizacji sanitarnej. Różnica wartości wyniosła kwotę 13 646 zł, co daje wysokość opłaty w niniejszej sprawie w kwocie 4 366, 72 zł.

W niniejszej sprawie rzeczoznawca uwzględnił uzbrojenie w infrastrukturę techniczną, pod którym to pojęciem, zgodnie z przepisem art. 143 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy rozumieć drogi oraz wybudowane pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewody lub urządzenia wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze, elektryczne, gazowe i telekomunikacyjne. Wyposażenie nieruchomości w szambo nie stanowi więc uzbrojenia. W pozostałym zakresie zarzuty skarżącego stanowią polemikę z ustaleniami rzeczoznawcy, wynikającymi z posiadanych przez niego wiadomości specjalnych i wykraczają poza kompetencję organu odwoławczego. Jeśli chodzi o kwestię niezaliczenia nakładów na nieruchomość poniesionych przez skarżącego, to nakłady te nie zostały udokumentowane i w związku z tym nie mogą być przedmiotem rozważań.

Na powyższą decyzję L. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o jej uchylenie. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów art. 9, 8 i 7 kpa.

Podniósł, że na żaden z zarzutów odwołania nie otrzymał merytorycznej odpowiedzi. Według skarżącego szambo jest elementem uzbrojenia terenu, a organ nie uzasadnił swojego odmiennego stanowiska. Nadto organ nie wziął pod uwagę okoliczności "poniesienia przez wnioskodawcę nakładów finansowych na nieruchomości", skoro organ miał wątpliwości w tej kwestii winien wezwać skarżącego do przedłożenia stosownych dokumentów. Dodał skarżący, że w dniu 20 listopada 2012 r. zwrócił się do Wójta Gminy Zielonki o zaliczenie tych opłat, jednak nie otrzymał pozytywnej odpowiedzi, co wskazuje na stronniczość organu. Wskazane uchybienia świadczą o naruszeniu przez organ administracji zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

Wynik kontroli przeprowadzonej wedle opisanych reguł jest negatywny, choć ta ocena nie oznacza zasadności wszystkich zarzutów skargi.

Przede wszystkim więc wskazać należy, że poczynione przez organy ustalenia faktyczne, przyjęte założenia i wreszcie ocena prawna są prawidłowe. Sąd w całości podziela uwagi organów odnoszące się do operatu szacunkowego, na podstawie którego wyliczona została opłata. Operat ten spełnia wymogi określone przepisami rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. W szczególności operat zawiera wszystkie elementy wymienione w § 56 ust. 1 rozporządzenia, a więc określenie przedmiotu i zakresu wyceny, określenie celu wyceny, podstawę formalną wyceny nieruchomości oraz źródła danych o nieruchomości, ustalenie dat istotnych dla określenia wartości nieruchomości, opis stanu nieruchomości, wskazanie przeznaczenia wycenianej nieruchomości, analizę i charakterystykę rynku nieruchomości w zakresie dotyczącym celu i sposobu wyceny, wskazanie rodzaju określanej wartości, wyboru podejścia, metody i techniki szacowania, przedstawienie obliczeń wartości nieruchomości oraz wyniku wyceny wraz z uzasadnieniem.

Wbrew zarzutom skarżącego opis stanu nieruchomości przyjętych do porównania odpowiada wymaganiom prawa. Rzeczoznawca, stosownie do przepisu art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonał wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych.

Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej. W rozpoznawanej sprawie rzeczoznawca wskazał te cechy nieruchomości, które pozwalają na stwierdzenie ich podobieństwa, wymienił tez cechy różniące i opracował stosowne współczynniki korygujące.

Jak się wydaje, skarżący zasadniczą wadę operatu upatruje w tym, że nie uwzględnia się w nim faktu "uzbrojenia" jego działki w "kanalizację lokalną" w postaci szamba. Także i w tym zakresie skarżący uzyskał pełne i miarodajne wyjaśnienia w uzasadnieniach decyzji organów. Podkreślić trzeba, że szambo – tak jak wskazał to organ odwoławczy z przytoczeniem odpowiednich przepisów – nie stanowi w znaczeniu prawnym elementu uzbrojenia działki.

Wbrew zarzutom skarżącego, uzasadnienia decyzji organów obu instancji zostały sporządzone prawidłowo, wyjaśniono w nich zarówno stan faktyczny, jak i przepisy prawa, które w sprawie miały zastosowanie, z jednym tylko wyjątkiem.

Otóż organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji zawarł lakoniczna uwagę, że "na podstawie zebranego materiału dowodowego brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 148 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami." W aktach postępowania administracyjnego nie ma pisma z dnia 20 listopada 2012 r., w którym skarżący miał zwracać się do organu o rozliczenie nakładów. Znajduje się natomiast pismo Skarbnika Gminy z dnia 8 stycznia 2013 r., w którym informuje się o "przeksięgowaniu, na wniosek L. B., kwoty 528,57 zł z budowy kanalizacji na poczet opłaty adiacenckiej". Brak jest natomiast jakiegokolwiek dokumentu dotyczącego wskazywanej przez skarżącego w odwołaniu kwoty nakładów 1200 zł.

Zgodnie z art. 148 ust. 4 ustawy przy ustaleniu opłaty adiacenckiej, różnicę między wartością, jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką miała przed ich wybudowaniem, pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. W zakresie poniesionych nakładów i sposobu ich rozliczenia organy, z istotnym naruszeniem art. 7 i 77 kpa nie poczyniły żadnych ustaleń i stanu sprawy nie odniosły do treści cytowanego przepisu. Nie wiadomo więc, czy rzeczywiście skarżący poniósł nakłady, a jeśli tak to czy i dlaczego nie zostały one rozliczone w sposób opisany w/w przepisem. W tym zakresie sprawa musi zostać należycie wyjaśniona w ponownym postępowaniu.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1c ppsa należało uchylić zaskarżoną decyzję. O zakazie wykonywania decyzji i o kosztach postępowania orzeczono odpowiednio na podstawie art. 152 i art. 200 w/w ustawy.