Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 18/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania postanawia przyznać radcy prawnemu A. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. S., w kwocie 155,25 złotych (słownie: sto pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia pięć groszy), obejmujące: 1. wynagrodzenie w kwocie 147,60 złotych (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), 2. zwrot wydatków w kwocie 7,65 złotych (słownie: siedem złotych i sześćdziesiąt pięć groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Opolu, ustanowił K. S., radcę prawnego z urzędu, w sprawie z jego skargi na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania. Na podstawie wydanego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny A. S.

W dniu 28 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, odrzucił skargę K. S. z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy.

W piśmie z dnia 5 marca 2012r. (data wpływu do Sądu: 25 czerwca 2012r.), pełnomocnik skarżącego przedstawiła swoją opinię prawną na temat braku podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej, a także wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych. Oświadczyła ponadto, że koszty te nie zostały opłacone ani w części, ani w całości. Dołączyła także do akt sprawy dowody poniesienia wydatków z tytułu korespondencji przeprowadzonej w sprawie, w łącznej wysokości 7,65 zł.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W niniejszej sprawie ustanowiona z urzędu pełnomocnikiem K. S., radca prawny A. S. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 złotych. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23% (co wynika z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), daje to kwotę 147,60 złotych. Kwota kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w sprawie, ulega ponadto zwiększeniu o 7,65 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków radcy prawnego, które udokumentował załączając do opinii, pocztowe potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie. Podstawę do przyznania zwrotu wymienionych wydatków, stanowi bowiem § 15 pkt 2 powołanego rozporządzenia.

W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku, zawierającego stosownie do § 16 podanego wyżej rozporządzenia, oświadczenie o nieopłaceniu kosztów, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia w podanej wyżej wysokości, co też referendarz orzekł, jak w sentencji.