Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2573/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, , Protokolant referent stażysta Adrianna Siniarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] września 2019 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), dalej: "k.p.a.", art. 92 ust. 1 i art. 101 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 147 z późn. zm.), w związku z § 2, § 4, § 5 ust. 1, § 6 oraz § 15 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 2002 r. w sprawie przydziału, opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1005 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] maja 2019 r. Nr [...] wygaśnięciu decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. o przydziale funkcjonariuszowi G. S. lokalu mieszkalnego nr [...] w m. [...] przy ul. [...].

Jak wynika z ustaleń organu, G. S., funkcjonariusz Straży Granicznej w służbie stałej, pełniący obowiązki służbowe w Placówce Straży Granicznej w [...] Oddziału Straży Granicznej, w dniu [...] października 2007 r. wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o przydział lokalu mieszkalnego, który z powodu braku w zasobach Oddziału lokalu spełniającego należne normy, nie został mu przydzielony. W związku z powyższym, funkcjonariuszowi został przyznany równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego.

Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. przydzielił funkcjonariuszowi lokal nr [...] o powierzchni mieszkalnej (24,32 m2) i powierzchni użytkowej (50,02 m2) położony w [...] przy ul. [...] tj. miejscowości pobliskiej w stosunku do tej, w której pełni służbę.

Od powyższej decyzji funkcjonariusz odwołał się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, który decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu instancji.

Funkcjonariusz zaskarżył decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 764/16 oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 6/17 oddalił skargę kasacyjną G. S. wniesioną od wyroku sądu I instancji.

Następnie organ I instancji pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] zwrócił się do funkcjonariusza o pisemne wskazanie terminu zasiedlenia przydzielonego decyzją administracyjną Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. lokalu mieszkalnego nr [...] w [...] przy ul[...]. W piśmie wskazano również, iż powyższe niezbędne jest do powołania komisji do przekazania lokalu mieszkalnego a w przypadku odmowy przyjęcia lokalu, do podjęcia dalszych czynności administracyjnych, związanych z ustaleniem prawa funkcjonariusza do świadczeń z tytułu prawa do lokalu mieszkalnego.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] maja 2019 r. G. S. wskazał, iż lokal przyznany funkcjonariuszowi na dzień wydania decyzji w przedmiocie przydziału lokalu nie spełniał warunków techniczno-sanitarnych i funkcjonariusz nie mógł go zasiedlić. Ponadto, do pisma dołączył protokół odbioru technicznego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] z dnia [...] listopada 2016 r., opinie w sprawie postępowania administracyjnego, dotyczącego przydziałów lokali mieszkalnych w miejscowości [...] z dnia [...] października 2017 r., wniosek z dnia [...] listopada 2017 r. i dokumentację fotograficzną z oględzin budynku.

Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...]z dnia [...] maja 2019 r. na podstawie art. 92 ust. 1 art. 101 ust. 5 ustawy o Straży Granicznej w związku z § 2, § 3, § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 2002 r. w sprawie przydziału, opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz art. 104 i art. 162 § 1 k.p.a. orzekł o wygaśnięciu decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. o przydziale lokalu mieszkalnego nr [...] w m. [...] przy ul. [...]. Odwołując się do treści przepisu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ w oparciu o stanowisko funkcjonariusza zajęte w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. przyjął, że strona nie przejawia chęci zasiedlenia lokalu i potraktował je, jako odmowę przyjęcia przydzielonego lokalu. Zaś odmowa przyjęcia przydzielonego lokalu mieszkalnego, zdaniem organu, obliguje do wygaszenia decyzji przydziałowej, która w tej sytuacji stała się bezprzedmiotowa, bowiem lokal nie został protokolarnie przekazany funkcjonariuszowi.

Po rozpoznaniu odwołania G. S., Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] września 2019 r. Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując, że podniesione zarzuty, dla których strona nie może przyjąć i zasiedlić mieszkania w [...], są bezpodstawne, ponieważ dotyczą prawomocnej decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej Nr [...]z dnia [...] listopada 2015 r., która została utrzymana w mocy decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, a sądy administracyjne obu instancji oddaliły skargi wniesione przez funkcjonariusza, nie znajdując podstaw do ich uchylenia.

Komendant Główny Straży Granicznej zwrócił uwagę, że przydzielając lokal mieszkalny organ musi mieć na względzie interes służby w ochronie granicy państwowej. Podkreślił, że uprawnienia zawarte w rozdziale 12 ustawy o Straży Granicznej służą nie tylko ochronie interesów funkcjonariuszy, ale również realizacji celów ogólnospołecznych. Uprawnienia takie umożliwiają pogodzenie interesów funkcjonariuszy z potrzebami służby i dlatego stanowią ważny instrument gwarantujący możliwość realizacji zadań nałożonych na formację SG.

Organ zaznaczył, że funkcjonariusz nie musiał przyjąć i zasiedlić przydzielonego mu lokalu mieszkalnego. Jednak subiektywny wybór funkcjonariusza nie może przesądzać o zgodności lub niezgodności z obowiązującymi przepisami decyzji administracyjnej, realizującej przysługujące mu prawo do lokalu mieszkalnego. Wskazał, że w aktach sprawy znajduje się protokół odbioru prac konserwacyjnych z dnia [...] sierpnia 2018 r., w którym wymieniono zakres przeprowadzonych prac konserwatorskich, polegających na usunięciu drobnych rys w lokalach i na klatkach schodowych, pracach konserwacyjnych, sanitarnych i stolarskich.

Komendant Główny SG stwierdził, że wobec faktu, iż decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. o przydziale lokalu mieszkalnego stała się prawomocna, a przekazanie przydzielonego lokalu nie nastąpiło, należało tę decyzję wygasić, jako bezprzedmiotową.

G. S. w dniu 15 października 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2019 r. Nr [...].

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa:

1. materialnego, tj. § 4, 5, 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie warunków najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa pozostających w zarządzie Straży Granicznej oraz sposobu obliczania czynszu najmu za te lokale oraz Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez błędne uznanie, że funkcjonariusz odmówił przyjęcia lokalu w należytym stanie techniczno-sanitarnym, podczas gdy lokal oraz budynek przyznany funkcjonariuszowi nie znajdował się w należytym stanie techniczno-sanitarnym, a stolarka okienna w tym budynku nie spełnia dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27AVE, co powoduje duże dopłaty do ogrzewania po sezonie grzewczym i zimno w lokalach w okresie zimowym, a popękana płyta balkonowa, liczne pęknięcia i rysy na sufitach oraz klatkach schodowych oraz widoczne zbrojenia na balkonach, odpadający tynk na balkonach, zagrażało życiu i zdrowiu, dlatego funkcjonariusz nie mógł przyjąć tego lokalu.

2. naruszenie przepisów postępowania tj.:

art. 7, art. 8, art. 77,art. 80 w zw. z art. 107 k.p.a., poprzez błędne uznanie przez organ II instancji, że lokal proponowany funkcjonariuszowi w momencie przydziału był w należytym stanie techniczno-sanitarnym, podczas gdy lokal przyznany funkcjonariuszowi oraz budynek były w złym stanie techniczno-sanitarnym, zwłaszcza balkony, a oględziny zaczął organ przeprowadzać dopiero jak funkcjonariusz sam udał się do przedmiotowego budynku i lokalu z niezależnym specjalistą i zostały ujawnione wady konstrukcyjne balkonów, były to stare wady, które istniały w dacie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego,

art. 8, art. 16 w zw. z art. 107 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że lokal nie mógł być; przekazany użytkownikowi w dacie [...] listopada 2016 r. (data protokołu odbioru technicznego), gdyż funkcjonariusz zaskarżył do NSA wyrok WSA w Warszawie, podczas gdy zaskarżenie wyroku nie wstrzymuje wykonania decyzji i wbrew twierdzeniom organu II instancji lokal mógł być przekazany w tej dacie funkcjonariuszowi, organ nie uczestniczył w oględzinach w dniu [...] listopada 2016 r., gdyż nie przychylił się do zgłoszonego przez funkcjonariusza wniosku o przeprowadzenie dowodu z oględzin,

art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a., bowiem organy nie odniosły się do dowodów załączonych do akt sprawy, mianowicie do wniosku przedstawicieli organu do komendanta o umorzenie postępowań o przydział lokali w miejscowości [...] oraz opinii w sprawie postępowania administracyjnego dotyczącego przydziału lokali mieszkalnych w m. [...] z dnia [...] października 2017 r. na okoliczność stanu techniczno-sanitarnego, nadto organy w żaden sposób nie odniosły się do dokumentacji fotograficznej sporządzonej przez funkcjonariusza podczas oględzin z niezależnym specjalistą w dniu [...] listopada 2016 r., nie odniosły się do stanu techniczno-sanitarnego lokalu i budynku oraz ujawnionych wad konstrukcyjnych balkonów, ani do swojej dokumentacji fotograficznej sporządzonej podczas oględzin w dniu 16 października 2017 r. z przedstawicielami organu,

naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w z art. 104 i art. 162 § 1 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy decyzja organu I instancji została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a żaden

z organów nie wykazał przesłanek wygaśnięcia decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego.

Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Do skargi załączył dokumentację fotograficzną dokonaną w trakcie oględzin lokali mieszkalnych z przedstawicielami organu z dnia [...] października 2017 r., zaznaczając, że jego zdaniem powinna ona znajdować się w aktach administracyjnych sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując podniesione w sprawie argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji odpowiadają prawu.

Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo, gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że organ administracji publicznej jest obowiązany stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) decyzja stała się bezprzedmiotowa, b) stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 861 i nast.).

Natomiast bezprzedmiotowość wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. BECK, Warszawa 2012 r., s. 668 i nast., wyrok NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2263/11 - dostępny pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl.

W niniejszej sprawie stwierdzenie, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., wygaśnięcia decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej Nr [...]z dnia [...] listopada 2015 r. o przydziale G. S. lokalu mieszkalnego nr [...] w m. [...] przy ul. [...] nastąpiło z tego względu, że ww. decyzja stała się bezprzedmiotowa. Bezprzedmiotowość decyzji przydziałowej wynika z rezygnacji przez stronę z uprawnień do przydzielonego lokalu.

W toku postępowania administracyjnego w sprawie wygaśnięcia decyzji przydziałowej, organ zbadał należycie ocenił kwestię istnienia po stronie funkcjonariusza woli zasiedlenia lokalu. Z treści pism kierowanych przez stronę skarżącą do organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie wynika jednoznacznie brak woli ze strony funkcjonariusza do zasiedlenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Za stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2015 r. o przydziale lokalu mieszkalnego przemawia interes społeczny, tj. interes służby w ochronie granicy państwowej. Uprawnienia związane z prawem do lokalu mieszkalnego przewidziane w rozdziale 12 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 147 z późn. zm.) służą nie tylko ochronie interesów funkcjonariuszy, ale również realizacji interesów ogólnospołecznych. Przyznane uprawnienia umożliwiają pogodzenie interesów funkcjonariuszy z potrzebami służby. Stanowią one ważny instrument zapewniający realizację zadań publicznych nałożonych na tę formację. Celem tych uprawnień jest, bowiem zapewnienie dyspozycyjności funkcjonariuszy Policji i ułatwienie organom władzy publicznej przenoszenia ich z miejscowości do miejscowości, stosownie do bieżących potrzeb w zakresie ochrony bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że utrzymywanie w obiegu prawnym decyzji przydzielającej lokal mieszkalny, którego zasiedleniem funkcjonariusz nie jest zainteresowany, wobec konieczności zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych innych funkcjonariuszy oczekujących na rozpatrzenie wniosków o przydział lokalu, pozostawałoby w sprzeczności z głównym celem utworzenia i utrzymywania zasobów mieszkaniowych Straży Granicznej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.