Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2194/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Miernik, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2006 r. sprawy ze skargi O. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na składowanie kruszywa - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. Minister Środowiska w wyniku rozpatrzenia odwołania O. w G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. udzielającej Spółce " P." pozwolenia wodnoprawnego na składowanie kruszywa na lewym międzywale rzeki W. w L. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ I instancji uznał, iż wydobywanie piasku na wskazanym obszarze związane jest z likwidacją zagrożenia powodziowego. Składowanie wydobytego piasku nie jest objęte zakazem dotyczącym obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią gdyż decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Spółka z o.o. "P." uzyskała zgodę Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej na odstępstwo w tym zakresie z tego właśnie względu, że jej działalność polega na likwidacji zagrożenia powodziowego.

W złożonym odwołaniu O. w G., zwane dalej skarżącym, domagając się uchylenia decyzji Wojewody [...] zarzuciło naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie opinii prof. dr hab. W. B. z I. w S., wywodów zawartych w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 5 grudnia 2002 r., jak również sprawdzenia zgodności zamierzenia z warunkami dotyczącymi ochrony środowiska doliny W.

Zajmując stanowisko w sprawie Minister Środowiska nie podzielił zarzutów skarżącego podnosząc, iż opinia prof. B. nie była znana organowi I instancji, dysponował on natomiast opinią Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] maja 2003 r. z której wynika, iż wieloletnie badania wykazały występowanie nadmiaru piasku w korycie rzeki W. i wypiętrzanie dna. Odkładające się piaski spowodowały niekontrolowany przerost wyspy i przewężenie koryta oraz spychanie nurtu pod lewym brzegiem, powodujące uaktywnianie się erozji tegoż brzegu Z powyższego wynika, iż opinia prof. B. została wydana na podstawie niepełnych dokumentów i jest słuszna jedynie w swych stwierdzeniach teoretycznych, bez uwzględnienia stanu faktycznego w terenie. Wyrok NSA z dnia 5 grudnia dotyczył wydanego przez starostę nakazu przywrócenia stanu pierwotnego odcinka międzywała z uwagi na wygaśnięcie z dniem [...] grudnia 1999 r. umowy na wykonywanie robót związanych z utrzymaniem wód śródlądowych. Przedmiotowe składowanie piasku nie obejmuje inwestycji kubaturowych .Czasowe składowanie piasku nie naruszy też zakazu wynikającego z rozporządzenia- zmiany naturalnego charakteru brzegu W., gdyż jest ono oddalone od niego, funkcjonowało w latach poprzednich i zostało zagospodarowane a zatem nie naruszy zakazu usuwania, niszczenia i uszkodzenia drzew i krzewów oraz ciągów zadrzewień i zakrzewień nawodnych. Składowanie piasku jest niezbędne do jego odsączania a z trasy koryta wody średniorocznej, ma się przyczynić do odsunięcia nurtu rzeki i złagodzi erozję lewego brzegu, zastępując częściowo prace związane z utrzymaniem wód.

W złożonej skardze skarżący zarzucił utrzymanie w mocy przez Ministra Środowiska decyzji w sprawie rozstrzygniętej już inną decyzją ostateczną a także niezgodność decyzji organu I instancji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. w sprawie zmiany rozporządzenia tegoż Wojewody z dnia 29 sierpnia w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...]. Składowanie kruszywa w "rozmiarze kubaturowym" może spowodować zagrożenie dla zamieszkałej pradoliny W. w gminie L.

Podkreślił, iż decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2001 r. r. odmówiono przedmiotowej spółce zgody na składowanie kruszywa w tym samym miejscu i celu, którego dotyczy decyzja obu instancji wydana w niniejszej sprawie. Co więcej decyzje te są sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określającymi strefę międzywała jako wyłączone z działalności gospodarczej oraz zawartym w nim zakazie zmiany naturalnego charakteru brzegów, niszczenia roślinności nawodnej, eksploatacji kopalin oraz naruszania stanu istniejącego zasobów i warunków przyrodniczych obszaru.

Nadto zakwestionował argument o oddaleniu składowiska od brzegu {20 metrów} i czasowy charakter, podniósł, że postępowanie odwoławcze zakończyło się przed ostatecznym rozpoznaniem wniosku skarżącego O. o zawieszenie postępowania i przytoczył argumenty użyte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Na rozprawie w dniu 17 lutego skarżący przedłożył do akt pismo procesowe w którym zarzucił naruszenie art. 122 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. nr 115 z 2001 r. poz. 129 ze zm.} poprzez wydanie pozwolenia wodno-prawnego na składowanie piasku bez właściwej w tej sprawie decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w sprawie udzielenia zwolnienia od zakazu składowania materiałów na wymienionym terenie

Odpowiadając na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko dodał, iż nowy wniosek spółki o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na składowanie kruszywa na mocy nowych przepisów Prawa wodnego został rozstrzygnięty pozytywnie, zwrócił też uwagę, iż ochrona przeciwpowodziowa nie jest statutowym zadaniem skarżącego a kwestia odmowy zawieszenia konkretnego postępowania odwoławczego została załatwiona poprzez wydanie postanowienia w trybie art. 127 § 3 kpa w dniu [...] października 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153,poz. 1269) zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 , poz. 1270) zwana ustawą o p.p.s.a. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1271) zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga jest niezasadna.

Nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane w warunkach określonych w art. 156 § 1 pkt.3 k.p.a. Tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna, istnieje wtedy, gdy w sprawie występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 1999 r. sygn. III S.A. 6434/97) W niniejszej sprawie tak rozumiana tożsamość nie zachodzi Nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2001 r. odmawiająca spółce P. udzielenia pozwolenia wodnoprawnego została wydana na podstawie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne, zaś decyzja o której mówi skarżący-na podstawie nowych przepisów ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm.).Ponadto przedmiot rozstrzygnięcia w obu sprawach był różny, gdyż decyzja z dnia [...] marca 2001 r. dotyczyła nie tylko składowania piasku w międzywału, lecz także jego wydobywania Z powyższego wynika, iż wymienione decyzje nie dotyczą ani tego samego przedmiotu ani tego samego stanu prawnego. Reasumując, nie jest uzasadnione twierdzenie skarżącego o zaistnieniu przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt. 3 k.p.a.

Nie jest również zasadny, w ocenie Sądu, zarzut niezgodności zaskarżonej decyzji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. zatwierdzonego uchwałą rady Miasta nr [...] z dnia [...] marca 1993 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r.. Jak wynika z tego planu działka nr [...] w L., będąca własnością spółki "P.", znajduje się na terenie zieleni łęgowej między wałem przeciwpowodziowym a rzeką W., które to tereny zostały wyłączone spod inwestycji kubaturowych. Mając na uwadze, iż pozwolenie wodnoprawne nie obejmuje powyższych inwestycji należy stwierdzić, iż nie jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania. Zgodnie z treścią załącznika nr [...] § 2 pkt III ppkt 2 do rozporządzenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...], w odniesieniu do wód zakaz dotyczy zmiany naturalnego charakteru brzegów wód oraz lokalizowania budynków i budowli w odległości mniejszej niż 20 metrów, a w odniesieniu do lokalizacji inwestycji (§ 2 pkt. V ppkt 1)-lokalizowania nowych lub rozbudowy istniejących inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko .Jak wynika z materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie czasowe składowisko jako funkcjonujące w poprzednich latach, jest już zagospodarowane, nie narusza zakazu usuwania, niszczenia i uszkadzania drzew i krzewów oraz ciągów zadrzewień i zakrzewień nadwodnych, jako oddalone od brzegów W. nie jest zamierzeniem mogącym mieć znaczący wpływ na środowisk

Zgodnie z treścią art. 82 ust. 1 pkt 1 obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią to w szczególności tereny między wałem przeciwpowodziowym a linią brzegu jak również strefa przepływów wezbrań powodziowych

W ocenie Sądu zamierzone przez spółkę "P." działania z uwagi na zagrożenie powodziowe przyległego terenu są związane z bezpieczeństwem publicznym, przyczynią się do swobodnego spływu wód i lodów. Jak wynika z pism Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. zaniechanie prowadzenia prac zabezpieczających na które brak jest środków w budżecie zarządcy wód nasili zagrożenie powodziowe. Wieloletnie badania pionowego układu koryta wykazały w km. [...] rzeki W. występowanie nadmiaru piasku i wypiętrzanie dna co powoduje w konsekwencji uaktywnienie się erozji lewego brzegu. W świetle powyższych ustaleń należy przyjąć, iż opinia prof. B., nieznana organowi w chwili wydania zaskarżonej decyzji, została opracowana na podstawie wiedzy teoretycznej bez uwzględnienia stanu faktycznego w terenie.

W ocenie niniejszej sprawy nie sposób pominąć postanowienia Sądu z dnia 13 lipca 2004 r .zawieszającego postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt IV S.A. 1012/03.kontrolującego legalność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie piasku a istnienie tego pozwolenia zostało przyjęte jako przesłanka wydania pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie .Jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcie tego postępowania rzutować będzie bezpośrednio na wynik w niniejszej sprawie. Prawomocnym orzeczeniem z dnia 8 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę O. jako niezasadną i spółka uzyskała ostateczną decyzję pozwolenia wodnoprawnego na prace związane z likwidacją zagrożenia powodziowego polegające na pogłębianiu koryta rzeki na odcinku od km [...] do km [...].Wykonywanie robót pogłębiarskich pogłębiarką ssąco-refulującą wymaga czasowego składowania urobku na terenie przybrzeżnym w celu jego odsączania przed dalszym transportem albowiem tylko 1/10 części urobku stanowi piasek a reszta to woda. Reasumując nie ma możliwości technicznej usuwania przemiałów bez ich składowania w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca wydobycia wobec czego zarzut podniesiony przez skarżącego na rozprawie nie znajduje uzasadnienia

Na marginesie Sad zauważa, iż zgodnie z treścią art. 81 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ochrona przed powodzią jest zadaniem administracji rządowej i samorządowej. Zadania te były wykonywane przez komitety przeciwpowodziowe na poszczególnych szczeblach administracji publicznej, a obecnie ich rolę przejęły zespoły reagowania kryzysowego.

Podkreślenia wymaga, iż zezwolenie na składowanie kruszywa udzielone spółce "P." ma charakter czasowy tj. do dnia [...] czerwca 2008 r zawiera również szereg obwarowań naruszenie których skutkować może jego cofnięciem.

Odnosząc się do uzasadnienia skargi Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego. .Uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2002 r. sygn. Akt IV S.A. 119/01 dotyczy istnienia składowiska piasku związanego z pracami realizowanymi na podstawie wygasłej umowy z administratorem rzeki bez zezwolenia wodnoprawnego. Odnośnie postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozstrzygnięty postanowieniem Ministra Środowiska z dnia [...] października 2003 r. utrzymującym w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r. o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 ,poz. 1271 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.