Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 270/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 244 par. 2, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. J. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 270/10 wydanego w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi D. J. wynagrodzenie w kwocie [...], obejmujące kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług (23%), z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie oddalił skargę J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...].

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia w drodze skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dacie

[...] r.

W dniu 19 lipca 2010 r. J.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Następnie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat D.J..

W dniu [...] wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od opisanego wyżej wyroku sporządzona przez adwokata D.J., w której profesjonalny pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2011 r. oddalającym skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie wyjaśnił, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny.

Pismem z dnia 11 lipca 2011 roku adwokat D.J. wniósł do tut. Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, zaznaczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a." ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" powołanego wyżej rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej wymienionego rozporządzenia (240 zł), czyli 180,0 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (23%). Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie stanowią kwotę 221, 40 zł.

W tej sytuacji, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu, Sąd orzekł jak w postanowieniu.