Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2217/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron,, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2006 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia z zakresu zagospodarowania przestrzennego uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. Minister Infrastruktury na podstawie art. 138 §1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie zmiany konstrukcji dachu na działce nr [...] w miejscowości P. i umorzył postępowanie przed organem I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że W. R. i Z. R. w dniu [...] stycznia 2004r. wystąpili do Burmistrza Gminy Z. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie zmiany konstrukcji dachu na działce nr [...] w miejscowości P.

Burmistrz Gminy Z. w dniu [...] lutego 2004r. zwrócił się do Wojewody [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie zadań rządowych.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. uzgodnił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji ze względu na brak zadań rządowych na terenie objętym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Postanowienie to zostało zaskarżone przez R. R.

Minister Infrastruktury w toku postępowania zażaleniowego stwierdził, że z dniem 22 września 2004r. uchylony został art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiący podstawę wydania postanowienia przez Wojewodę [...]. Uchylenie przepisu stanowiącego podstawę do wydania postanowienia w pierwszej instancji prowadzi do uchylenia przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania pierwszej instancji z uwagi na to, że stało się ono bezprzedmiotowe.

Postanowienie Ministra Infrastruktury zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. R., który w skardze podniósł, że "sprawa podjęta przed nową ustawą winna być potraktowana jako problem wcześniej podjęty i należycie rozwiązany".

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podniósł, że w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw /dz. U. 2004r., Nr 141, poz. 1492/ nie było przepisów przejściowych do sytuacji, w których postępowanie zostało wszczęte i zakończone w I instancji przed wejściem w życie nowych przepisów, w takiej sytuacji organ odwoławczy rozstrzyga już w nowym stanie prawnym, według przepisów obowiązujących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i kontrolę tę sprawują pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi tutaj o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywanej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga jest zasadna, chociaż z innych powodów niż te, które w niej podniesiono.

Obowiązująca od dnia 22 września 2004r. ustawa z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz. U. z 2004r. Nr 141, poz. 1492/ wprowadziła zmianę w zakresie kompetencji wojewody odnośnie uzgadniania projektów decyzji o warunkach zabudowy.

Art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm./, na podstawie którego wojewoda uzgadniał dotychczas decyzje o warunkach zabudowy, w zakresie zadań rządowych, został uchylony na podstawie art. 10 pkt 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Zgodnie z art. 64 oraz art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /art. 53 ust. 4 pkt 10 wprowadzony przez art. 10 pkt 7 lit. a ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw/ decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, w zakresie zadań rządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – jedynie w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Wobec powyższego organ odwoławczy w swoim postanowieniu winien się odnieść do kwestii, czy teren przeznaczony pod planowana inwestycję nie był przeznaczony w planie miejscowym, który stracił moc na podstawie art. 67 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, na cel publiczny, o którym mowa w art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tj. cel ujęty w programie zadań rządowych, służących realizacji celu publicznego o znaczeniu krajowym.

Jeżeli teren ten nie był przeznaczony na taki cel, w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym brak jest podstawy prawnej do dokonania uzgodnienia projektu decyzji nie spełniającego warunku, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Prowadzenie postępowania w sprawie uzgodnienia w zakresie zadań rządowych projektu decyzji nie spełniającego kryterium, na podstawie którego uzgodnienie to jest wymagane winno prowadzić do uznania, że brak jest podstaw do uzgodnienia w zakresie zgodności z zadaniami rządowymi projektu decyzji o warunkach zabudowy a nie umorzenia postępowania przed organem I instancji.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.