Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 28/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowew części dotyczącej skargi na bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3 w zw. z zart. 54 paar 3 , art. 20, art. 201 par 1 i art. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Spółki A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Spółki A. na rzecz skarżącego P. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. zatytułowanym " Wezwanie do podjęcia negocjacji" pełnomocnik P. K. – radca prawny Ł. B. wystąpił do Spółki A.. z siedzibą w [...] – Rejon Dystrybucji w [...] o podjęcie negocjacji dotyczących bezumownego korzystania przez Spółkę z nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym[..] , położonej w [...] oraz ustanowienia na tej nieruchomości służebności przesyłu.

Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł również, w oparciu o przepisy art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 , art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwszy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o doręczenie kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na działce nr [...] w [...] .

Spółka A. w piśmie z dnia r. wystąpiła do wnioskodawcy o przedstawienie dokumentów potwierdzających stan prawny nieruchomości oraz wskazujących osoby, którym przysługuje prawo do tej nieruchomości. Wniosła również o przedłożenie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Po przedłożeniu przez pełnomocnika P. K. żądanych dokumentów, Spółki A.. w piśmie z dnia [...]r. poinformowała go, że Spółka nie jest organem administracji rządowej ani samorządowej i w związku z tym przepisy K.p.a. nie mają do niej zastosowania. Z tego powodu nie jest zobowiązana do udzielenia informacji, o którą wystąpił wnioskodawca, albowiem stanowi ona wewnętrzną tajemnicę Spółki.

Pełnomocnik P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Spółki A.., polegającą na nieudostępnieniu żądanej informacji w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 ust. 1 powołanej ustawy.

Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Spółki A. i zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i żądanej formie.

Spółka A. z o.o. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r.

wniosła o oddalenie skargi ewentualne umorzenie postępowania.

Do odpowiedzi na skargę, wysłanej na adres Sądu drogą pocztową w dniu [...] r. ( data stempla pocztowego na kopercie), [...] załączyła kserokopię pisma z dnia [...] r. zaadresowanego do pełnomocnika skarżącego, z którego wynika, że w zasobach dokumentacyjnych firmy brak jest dokumentów, które można zidentyfikować wprost jako wnioskowane przez skarżącego decyzje, stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).

Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej na wniosek określonego podmiotu podlega rozpoznaniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Udzielenie informacji publicznej ma charakter czynności materialno – technicznej, pozostającej czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3

§ 2 pkt 8 ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wprawdzie nie cofnął skargi, jak również nie zachodzi przypadek objęty punktem drugim wymienionego przepisu, jednakże okoliczności sprawy wskazują, że w toku postępowania sądowego - po wniesieniu skargi Spółka A. poinformowała skarżącego pismem z dnia [...]r., że nie posiada żądanych dokumentów.

Podkreślić trzeba, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ma miejsce wówczas, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, tj., gdy np. przestanie istnieć przedmiot danego postępowania - decyzja, postanowienie, czy wprost przeciwnie bezczynność organu administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt l FSK 932/11, Lex

nr 948857).

Innymi słowy, z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi P. K. jest bezczynność "[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym w piśmie skarżącego z dnia [...] r.

Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli

w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak

w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jednocześnie zauważyć trzeba, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, sąd administracyjny bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi oraz w dacie orzekania.

Należy bowiem zwrócić uwagę na treść art. 149 § 1 zd. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Zatem w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności bądź oświadczy, że nie dysponuje żądanymi dokumentami, konieczne jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 roku, l OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009/4/63), wskazując że przepis art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał

w bezczynności.

Przez wywiązanie się z obowiązku rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej należy rozumieć również poinformowanie wnioskodawcy,

że podmiot, do którego wystąpiono z żądaniem mającym oparcie w ustawie z dnia

6 września 2001 r., nie posiada informacji objętej wnioskiem.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skoro organ po wniesieniu skargi poinformował skarżącego, że żądanych informacji nie posiada, to postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., Sad obowiązany jest orzec, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził,

że jakkolwiek pisma kierowane przez Spółkę A. wskazują na brak profesjonalizmu w załatwieniu sprawy, chociażby z tego powodu, że zawierają

w swej treści sformułowania niejednoznaczne i mylące, to jednak Spółka starała się rozpatrzyć wniosek w rozsądnym terminie, chociaż z naruszeniem terminu określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stwierdzenie o braku żądanych dokumentów mogło dotrzeć do skarżącego w terminie ustawowym. Tym nie mniej Sąd nie stwierdził, by uchybienia powyższe miały charakter rażącego naruszenia prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw.

z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w pkt III wyroku, w oparciu o treść art. 200, art. 201 § 1 i art. 209 ww. ustawy.