Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 759/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
article: art. 5.
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub, sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Oddala skargę.


UZASADNIENIE

W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 4.057 zł.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 20 października 2011r. W. S. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki N., rok produkcji 2000, pojemność silnika 2826 cm3.

Powyższy samochód został zakupiony w Holandii, za 5.000 euro. Przedmiotowy samochód Skarżący sprzedał I.K. w dniu 2 lutego 2012r. za kwotę 23.400 zł brutto. Został on zarejestrowany przez nabywcę w dniu 9 lutego 2012 r. w Starostwie Powiatowym.

W dniu 14 czerwca 2012r. zostały przeprowadzone oględziny pojazdu. Nadwozie samochodu tworzy jednorodna zamknięta bryła, przeszklona na całej długości, przy czym w tylnych oknach zamiast szyb znajdują się osłony z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym. Pojazd posiada 3 drzwi ( w tym 2 drzwi boczne uchylne i drzwi tylne uchylne dwustronnie ). Tylne drzwi są zaopatrzone w wycieraczkę, koło zapasowe, elektryczne ogrzewanie szyb oraz wewnętrzną klamkę umożliwiającą otwarcie drzwi od wewnątrz. Wnętrze kabiny samochodu tworzy jedna zamknięta przestrzeń. Z przodu zamontowany jest jeden rząd siedzeń z 2 miejscami siedzącymi. Pojazd posiada wentylację, popielniczkę, radioodtwarzacz CD oraz klimatyzację.

Urzędu Celnego wydał decyzję z dnia "[...]" nr "[...]", w której określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 4.057 zł. Organ powołał się na art. 3, art. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 12, art. 105 pkt 1 i art. 106 ust.2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm., dalej w skrócie u.p.a.).

Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że pojazd nabyty przez stronę podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotwego. Uznał, że w nabyciu wewnątrzwspólnotowym do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację wyrobów w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Zgodnie natomiast z załącznikiem nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, podatkowi temu podlegają pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, zaklasyfikowane do grupy CN 8703.

Od powyższej decyzji podatnik, reprezentowany przez dor. pod. R.B. złożył odwołanie. Wniósł on o uchylenie decyzji. Wskazał, że organ nie posiadając wiedzy specjalistycznej nie zasięgnął opinii rzeczoznawcy, ani nie wystąpił do właściwych organów statystycznych o wydanie opinii w przedmiocie oceny klasyfikacji. Poprzez zaniechanie zasięgnięcia opinii klasyfikacyjnej oraz odstąpienia od zasięgnięcia opinii rzeczoznawcy, doszło do naruszenia art. 121, art. 122, art. 187 i art. 197 Ordynacji podatkowej.

Organ odwoławczy uznał, że w niniejszej sprawie dokonano wystarczających ustaleń w zakresie cech przedmiotowego pojazdu, które oparto m.in. na dokumentacji przedstawionej przez stronę do Starostwa Powiatowego w celu rejestracji pojazdu oraz oględzinach pojazdu. Ocenił, że ustalenia te znajdują podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym zgodnie z art. 187 § 1 O.p. i zostały dokonane w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów podatkowych zgodnie z art. 191 O.p. W ocenie Dyrektora IC w niniejszej sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne, z uwagi na fakt, iż organy podatkowe są uprawnione do samodzielnego dokonywania klasyfikacji towarów w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową, zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, która stanowi załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie podatnik, reprezentowany przez dotychczasowego pełnomocnika, wniósł o:

1/ uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji w całości,

2/ zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 121, art. 122, ar. 187 oraz art. 191 O.p., co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania powołanych w decyzjach norm prawa materialnego.

Autor skargi w jej uzasadnieniu stwierdził, że Organ uznał za nieistotną sprawę informację o homologacji pojazdu. Nie można zdaniem skarżącego wykluczyć, że konstrukcja pojazdu była tak zaprojektowana, aby można było ją wykorzystać w dwóch wariantach przeznaczenia, jako samochodu osobowego lub jako samochodu ciężarowego. To, że w pojeździe odnotowano pewne cechy mogące świadczyć o tym, że nadwozie pojazdu mogło być również wykorzystane w produkcji modelu auta osobowego, nie przesądza, że na bazie tego samego modelu nadwozia produkowanego auto ciężarowe z przeznaczeniem na rynek holenderski. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego dodatkowo zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza art. 5 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można skutecznie zarzucić, iż organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub postępowania podatkowego. Odwołując się do istotnych z punktu widzenia zaskarżonego aktu, regulacji prawnych, wskazać należy, że stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U.11.108.626 j.t, zwana dalej u.p.a. ) opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie zaś z art. 102 ust. 1 ustawy podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. W art. 100 ust. 4 ustawy prawodawca zawarł definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, wyjaśniając, że obejmuje ono pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie 8703 10 18.

Treść wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN. Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje również ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy, według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Jak słusznie zaznaczyły organy podatkowe, klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), przy czym reguły te stosuje się w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz – o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag – zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zakwalifikowanie zatem towaru do określonej kategorii musi odbywać się według ogólnych obiektywnych reguł, a nie ze względu tylko na przeznaczenie towaru, którego nie da się z góry przewidzieć, w zależności od uznania ostatecznego nabywcy. Ponadto organy zasadnie uznały, że związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów, np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma z tego punktu widzenia znaczenia. Istotne jest bowiem dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co jest zgodne z dotychczasową linią orzecznictwa sądowego (m.in. wyrok tut. Sądu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 631/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak słusznie wskazał organ II instancji, obowiązująca na mocy powołanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. klasyfikacja CN pod kodem 8703 wymienia pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast kod CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego. Z przywołanych powyżej uregulowań z zakresu ustawy o podatku akcyzowym (art. 100 ust. 4), jak i z przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703, wynika jednoznacznie, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być bowiem także wykorzystywany do przewożenia towarów, co znajduje potwierdzenie w końcowej części opisu pozycji CN 8703, odnoszącej się do samochodów osobowo – towarowych, czyli kombi (p. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Potwierdzają to wyjaśnienia do Taryfy Celnej, ogłoszone przez Ministra Finansów w formie załącznika do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), w których w odniesieniu do pozycji 8703 stwierdzono, że obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami osobowymi. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi do 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Natomiast nota wyjaśniająca odnosząca się do pozycji 8704 wskazuje, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej pozycji jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone do przewozu towarów, a nie do transportu osób. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwarta naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia – ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Reasumując, w związku z dokonaniem kwalifikacji pojazdu jako wyrobu akcyzowego, organy winny kierować się treścią opisów pozycji CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej oraz wyjaśnień do Taryfy Celnej. O określeniu rodzaju pojazdu nie mogła zatem decydować kwalifikacją pojazdu, określona w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, oparta o przepisy Prawa o ruchu drogowym.

Sąd podzielił bowiem stanowisko organu, że doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Nie podważają tej oceny dowody wskazujące, że ten samochód został zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Rejestracja pojazdów rozstrzyga o rodzaju i przeznaczeniu konkretnego samochodu w oparciu o przepisy ruchu drogowego , które w sposób odmienny, niż na gruncie przepisów celnych, definiują pojęcie samochodów osobowych i ciężarowych. W oparciu o przepisy ruchu drogowego pojazd zaprojektowany i wykonany jako pojazd osobowy, może być bowiem, po dokonaniu adaptacji, zarejestrowany jako pojazd ciężarowy. Rejestracja takiego pojazdu -jako ciężarowego - jest pochodną jego funkcji użytkowej. Prawo o ruchu drogowym określa bowiem zasady i warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu. Dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy. Prawidłowo organ odwoławczy uznał, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód jest bezsprzecznie samochodem osobowym. Konstrukcja nadwozia, wyposażenie wnętrza oraz ogół cech przesądzających o funkcjonalności powyższego auta, znajdujące odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, dają świadectwo termu, że z punktu widzenia zasad klasyfikacji taryfowej jest to pojazd, którego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób, co uzasadnia zaklasyfikowanie go do pozycji CN 8703, konkretnie zaś do kodu 8703 32 90 mieszczącego pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

W związku z tym rejestracja pojazdu, jako określającą funkcję użytkową pojazdu, nie może przesądzić o materialno prawnej kwalifikacji danego stanu faktycznego. Oceniając zebrany materiał dowodowy, organy podatkowe wskazały natomiast na te elementy, które potwierdziły, że pojazd został konstrukcyjnie przystosowany do przewozu osób już przez jego producenta. Te elementy zostały wskazane w stanie faktycznym sprawy.

W ocenie Sądu, organy przeprowadziły postępowanie dowodowe, w toku którego zgromadziły kompletny materiał dowodowy umożliwiający im podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, a następnie dokonały prawidłowej subsumcji ustalonych faktów do obowiązujących przepisów prawa. W konsekwencji powyższych rozważań nie można podzielić zarzutów skargi dotyczących naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa materialnego. Zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawę do przejęcia, iż skarżący dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód osobowego. W związku z tym Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, iż przytoczone przepisy prawne, jak i inne przepisy prawa celnego nie ustalają kryteriów (czy środków dowodowych) pozwalających ustalić przeznaczenie pojazdu na użytek klasyfikacji celnej. Dlatego Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że dla potrzeb klasyfikacji taryfowej towaru nie są wiążące i wystarczające postanowienia dotyczące nomenklatury taryfowej Taryfy celnej.

W związku z tym sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, które zostały wyeksponowane w skardze. Stan faktyczny został bowiem ustalony prawidłowo. Kwalifikacja stanu faktycznego związana była ze stosowaniem prawa podatkowego. W związku z tym za chybione należy uznać zarzuty, które zmierzają do podważenia stanu faktycznego. Organy podatkowe nie podważyły bowiem treści dowodów rejestracyjnych określających, iż przedmiotowy samochód został zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Nie kwestionowały, że ten pojazd może być wykorzystywany do przewozu towarów. W związku z tym rejestracja pojazdu, jako określającą funkcję użytkową pojazdu, nie może przesądzić o materialno prawnej kwalifikacji danego stanu faktycznego. Oceniając zebrany materiał dowodowy, organy podatkowe wskazały natomiast na te elementy, które potwierdziły, że pojazd został konstrukcyjnie przystosowany do przewozu osób już przez jego producenta. Te okoliczności zostały ustalone na podstawie danych technicznych samochodu, oraz na podstawie dowodu z oględzin spornego pojazdu (protokół z przeprowadzenia oględzin pojazdu i dokumentacja fotograficzna w formie papierowej i elektronicznej, k. 46 – 58 akt adm.). Z treści materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że konstrukcja nadwozia i zamknięta przestrzeń pojazdu wskazuje, że będący przedmiotem sporu pojazd jest pojazdem osobowym, a nie ciężarowym. Dokonane w samochodzie zmiany polegające na wymontowaniu tylnych siedzeń i powiększenie części bagażowej, założenie w tylnych oknach osłony z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym, nie prowadziły do zmian konstrukcyjnych samochodu. Wnętrze kabiny samochodu tworzy jedna zamknięta przestrzeń, co jest charakterystyczne dla samochodów osobowych. Ponadto , jak wynika z protokołu oględzin pojazd posiada takie elementy wyposażenia, które są związane z eksploatacja samochodu osobowego. Klasyfikacja samochodu dla celów poboru akcyzy musi być dokonana w oparciu o klasyfikację statystyczną, a nie świadectwo homologacji wydane na podstawie przepisów o ruchu drogowym. Przy czym w przypadku jakichkolwiek różnic w tym zakresie, decydujące znaczenie ma klasyfikacja statystyczna (podobnie Sz. Parulski, Akcyza. Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 772). Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju (art. 5 Konstytucji RP).

Z przyczyn przytoczonych wyżej Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że sporny samochód jest samochodem osobowym. W związku z tym za bezprzedmiotowy należy uznać wniosek dotyczący świadectwa homologacji spornego samochodu. Klasyfikacja celna jest związana ze stosowaniem przepisów prawa materialnego. Zaklasyfikowanie spornego samochodu do kodu CN 8703 przesądziło o tym, że przedmiotem nabycia był samochód osobowy. W konsekwencji ta kwalifikacja prawna rozstrzygnęła o tym, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W tej sytuacji Sąd nie podzielił też zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 5 Konstytucji RP. Artykuł 5 określa funkcje państwa, czyli zasadnicze kierunki i cele jego działania. Wymienienie tych funkcji jest rzeczą bardzo istotną, gdyż z nich wynikają konkretne kompetencje i zadania organów państwowych w ogóle, a przede wszystkim tych, które powołuje sama Konstytucja. Kluczową funkcją jest niewątpliwie strzeżenie niepodległości i nienaruszalności terytorium Rzeczypospolitej, gdyż jej realizacja pozwala na wykonywanie takich funkcji, jak: zapewnienie wolności i praw człowieka i obywatela, jak też jego bezpieczeństwa, ochrona dziedzictwa narodowego, a także ochrona środowiska. U podstaw realizacji tych funkcji leży zasada zrównoważonego rozwoju państwa i gospodarki narodowej. Zgodnie z treścią art. 91 Konstytucji RP Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami. Z treści tych postanowień Konstytucji RP wynika, że o klasyfikacji celnej rozstrzygają przepisy prawa unijnego, które korzystają z prawa pierwszeństwa przed przepisami prawa krajowego, normujące przepisy o ruchu drogowym .

Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ) skargę oddalił.