Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 127/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1,  art. 258 par. 1 i 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. M. oraz M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., Nr [...] wniosku M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie postanawia: 1) ustanowić dla skarżącego M. M. adwokata. 2) zwolnić skarżącego M. M. z kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. M. oraz M. M. reprezentowany przez kuratora J. M. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił powyższą skargę, jako nienależącą do właściwości sądów administracyjnych, doręczono je skarżącym w dniu 29 maja 2017 r.

Skarżący M. M., reprezentowany przez kuratora J. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w dniu 8 czerwca 2017 r. wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu, który wniesie w jego imieniu skargę kasacyjną.

Kurator uzasadnił wniosek tym, że jego podopieczny jest osobą niepełnosprawną i ubezwłasnowolnioną częściowo z wniosku Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Wskazał też, że jest zainteresowany ustanowieniem pełnomocnika, który bez sporządzania jakiejkolwiek opinii, będzie reprezentował stronę do wyczerpania wszystkich środków odwoławczych. Obecnie M. M. przebywa w zamkniętym Domu Pomocy Społecznej, o profilu [...]. Wnioskodawca pobiera zasiłek stały w wysokości 604 zł, z którego 70 % jest pobierane tytułem opłacenia kosztów pobytu w DPS, a z reszty środków w kwocie 181,20 zł nie jest on w stanie zaspokoić własnych potrzeb.

Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący ma obecnie jedynie dochód z zasiłku stałego 604 zł, z czego 70 % jest mu potrącane na koszty utrzymania i pozostaje mu do jego dyspozycji jedynie kwota 181,20 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest osobą chorującą i utrzymującą się jedynie ze środków z opieki społecznej.

W ocenie orzekającego, należy stwierdzić, bez głębszej analizy wydatków wnioskodawcy, że sam fakt kształtowania się jego dochodów na poziomie około 604 zł z tytułu zasiłku stałego, pozwala na uznanie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc nawet pod uwagę, że większość potrzeb życiowych ma zaspokojonych w domu opieki, to trudno uznać, żeby w jego sytuacji osobistej i materialnej, byłby on w stanie opłacić pełnomocnika z wyboru. Szczególnie w sytuacji, gdy z kwoty 604 zł zasiłku stałego, pozostaje mu po potrąceniu 70 % na pokrycie kosztów utrzymania w Domu Pomocy Społecznej, do dyspozycji własnej kwota 181,20 zł miesięcznie.

Sytuacja materialna wnioskodawcy uprawnia go, zatem do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym, poprzez ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Przemawia za tym dodatkowo uprawdopodobniony zły stan zdrowia i częściowe ubezwłasnowolnienie M. M., które w ocenie orzekającego, świadczą o jego nieporadności i niesamodzielności życiowej.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.