Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 181/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 201 par. 1, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i A. Z. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 6 maja 2013 r. postanawia 1. zasądzić od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz A. Z. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zasądzić od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz A. Z. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

.

Sygn. akt II SAB/Wa 181/14

U Z A S A D N I E N I E

A. Z. i A. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 6 maja 2013 r.

Po rozpoznaniu powyższej skargi Sąd w wyroku z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 181/14 w pkt 1 stwierdził, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt 2. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie; zaś w pkt 3. zasądził od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie na rzecz skarżących A. Z. i A. Z. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Odnośnie umorzenia postępowania w uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że Spółka uwzględniła skargę A. Z. i A. Z. w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." W zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał, Iż orzeczenie to wydaje w oparciu o art. 200 P.p.s.a., uwzględniając w całości w tym zakresie żądanie skarżących co do zwrotu niezbędnych kosztów prowadzenia niniejszego postępowania (wpis, koszty zastępstwa prawnego i opłata od pełnomocnictwa).

Na postanowienie zawarte w pkt 3 wskazanego wyżej wyroku z dnia 19 maja 2014 r. skarżący, działając poprzez swojego pełnomocnika, wnieśli zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd przyznał jedynie zwrot kwoty 457 zł stanowiącej wpis od skargi liczony odrębnie dla każdego ze skarżących, opłatę skarbową od pełnomocnictwa i zwrot kosztów zastępstwa procesowego jedynie dla jednego ze skarżących, podczas gdy każdemu ze skarżących przysługuje na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, t. j. także kosztów wynagrodzenia racy prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt I OZ 707/14 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania jest wykluczona, bowiem uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym w punkcie 3 zapadło postanowienie w tej materii, nie zawiera ani pełnej podstawy prawnej ani jakiejkolwiek motywacji wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak wskazanych powyżej elementów w uzasadnieniu wyroku nie pozwolił na zbadanie poprawności zasądzonej dla skarżących kwoty. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że określając wysokość kosztów podlegających zwrotowi na rzecz skarżących Sąd I instancji nie wskazał, czy zasądza je na rzecz każdego ze skarżących osobno, czy też solidarnie, co uniemożliwia ocenę prawidłowości obliczeń Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 200 P.p.s.a , w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydal zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnego do celowego dochodzenia praw.

Zgodnie natomiast z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy.

Niewątpliwie wyrok z dnia 19 maja 2014 r., sygn.. akt II SAB/Wa 181/14 jest rozstrzygnięciem, z którym wiąże się zasądzenie koszów postępowania od organu na rzecz skarżących. Wyrokiem tym Sąd umorzył bowiem postępowanie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ jak też stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Określając kwotę stanowiącą zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących, należy wziąć pod uwagę, że w niniejszej sprawie występuje dwoje skarżących, których współuczestnictwo ma charakter formalny. W sprawach skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej każdy ze skarżących reprezentuje bowiem swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżący jest dla nich wspólny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 20/13 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tej sytuacji zasądzenie kosztów postępowania winno nastąpić nie solidarnie, ale na rzecz każdego ze skarżących osobno.

Stosownie natomiast do treści art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Każdemu ze skarżących należy się zatem od organu kwota 240 zł stanowiąca wynagrodzenie radcy prawnego (§ 14 us.t 2 pkt 3 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz.490)) oraz zwrot kosztów sądowych w wysokości 100 zł. Ponadto na rzecz skarżącej A. Z. Sąd zasądził kwotę 17 zł stanowiącej zwrot kosztów poniesionej opłaty od udzielonego radcy prawnemu M. N. pełnomocnictwa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 200 w zw. z art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.