Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 598/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wniosku P. K. o stwierdzenie nieważności decyzji, II. w pozostałej części skargę oddala, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja w części uchylonej w pkt. I wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, IV. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego P. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 598/08

UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] na podstawie art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz.1071, ze zm.) i art. 82 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) odmówił, na wniosek M. O., wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...] położonej przy ul. M. w P.

Organ w uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawczyni, ani inne osoby, które reprezentowała (min. P. K.), nie brały udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę spornej inwestycji w charakterze strony.

Organ dalej podniósł, że ustalenie kręgu osób będących stronami niniejszego postępowania zależy od ustalenia czy obszar oddziaływania inwestycji obejmuje nieruchomości należące do wnioskodawców. Analizując sprawę organ stwierdził, że obszar oddziaływania inwestycji pokrywa się z obszarem występowania niejonizującego promieniowania elektromagnetycznego tj, w odległości 30 m. od stacji bazowej, lecz powyżej 37,7 m. n.p.t. Mając powyższe na uwadze Wojewoda przyjął, że obszar oddziaływania inwestycji zamyka się na obszarze działki na której zlokalizowana jest inwestycja. Z tych względów organ I instancji nie uznał żadnej z osób wnioskujących za uprawnionych do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

Odwołanie od decyzji I instancji złożyła M. O. Wskazała, że co najmniej dwie osoby (P. K. i M. S.) z osób, które reprezentuje mają swoje nieruchomości zlokalizowane w odległości 20 m. od inwestycji. Oznacza to, że powinny być uznane za strony postępowania administracyjnego. Osoby te są ograniczone w swoich prawach właścicielskich na skutek ustanowienia obszaru ograniczonego oddziaływania, stąd niewątpliwie mają interes prawny.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z decyzji Burmistrza P. z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia obszar oddziaływania zamyka się w obszarze do 30 m. na poziomie powyżej 37,7 m. n.p.t., czyli w obszarze niedostępnym dla ludzi. Organ dodał również, że wnioskodawcy nie wskazali interesu

prawnego, który pozwoliłby uznać ich za stronę w postępowanie o stwierdzenie nieważności.

Skargę na ww. decyzję do sądu administracyjnego złożył P. K. Decyzji zarzucił naruszenie art. 7 Kpa, art. 77 Kpa, art. 10 Kpa, art. 80 Kpa. i art. 107 § 3 Kpa. Wniósł o uchylenie decyzji i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Organ administracji odmówił wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych, uznał bowiem, że żaden z wnioskodawców nie posiada przymiotu strony, gdyż obszar oddziaływania inwestycji zamyka się jedynie na działce, na której zlokalizowana jest budowa.

Istotą części postępowania zmierzającego do ustalenia stron postępowania w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę jest prawidłowe ustalenie obszaru oddziaływania inwestycji, co przekłada się na ustalenie stron postępowania.

Jak wynika z akt sprawy organy obu instancji ustalając obszar oddziaływania inwestycji oparły się na danych zawartych w decyzji Burmistrza P. z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Burmistrz P. natomiast wydając swoją decyzję oparł się na danych zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko sporządzonego dla inwestycji. Z dokumentów złożonych do akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza P. z dnia [...] stycznia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że raport oddziaływania inwestycji na środowisko wskazywał inne

parametry i zasięg promieniowania niż przyjęte w decyzji Burmistrza P. W raporcie zamieszczono dane wielkości izotopowej wysokości promieniowania trzech anten na 542,24 W; 537,25 W; 542,24 W. Natomiast w decyzji Burmistrza P. wartość tego promieniowania dla trzech anten określono na 2x760, 2x785, 2x760. Wynika z tego, że wysokość powyższych wartości promieniowania została w decyzji Burmistrza znacznie podwyższona. Z tych względów Kolegium stwierdziło, że raport oddziaływania na środowisko był sporządzony dla stacji bazowej o mniejszej mocy promieniowania. Tym samym Kolegium uznało, że Burmistrz P. rażąco naruszył prawo.

Dane zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko, a następnie niewłaściwe ich przełożenie w decyzji dotyczącej wyrażenia zgody na realizację inwestycji, znajdują swoje przełożenie na niniejszą sprawę. Sytuacja ta oznacza bowiem, że organ opierając się na danych zawartych w decyzji Burmistrza P. z dnia [...] stycznia 2006 r. nieprawidłowo określił obszar oddziaływania inwestycji, a tym samym nieprawidłowo ustalił krąg stron postępowania administracyjnego. Organ przyjął wielkość obszaru oddziaływania inwestycji na danych zawartych w decyzji Burmistrza P., która to z kolei przyjęła inne dane oddziaływania inwestycji niż te jakie ustalała podstawa wydania tej decyzji tj. raport oddziaływania na środowisko. W tym stanie rzeczy Wojewoda [...], a następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego opierając się na danych zawartych w decyzji Burmistrza P. przyjęli niewłaściwą podstawę określenia obszaru oddziaływania inwestycji i tym samym niewłaściwie ustalili strony postępowania.

Z tych względów decyzję organu II instancji utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Sąd uznał za nieprawidłową. Organ uchybił przepisowi art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ale tylko w części dotyczącej wniosku P. K., gdyż tylko skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego. W pozostałym zakresie skarga została oddalona.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt I sentencji. Punkt III wyroku zapadł na podstawie art. 152 ww. ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.