Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 663/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Grażyna Firek Protokolant Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skarg M.R. i Z.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 12.2002r. (znak: [...]) Burmistrza K., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn. zm.- obecnie tj. Dz.U. .z 2003 r. nr 207 poz. 2016 z późn. zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i K.Ś. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zbiornika na nieczystości i przyłącza energetycznego na działce nr "1" w W. - jako uzupełnienie roli dla rolnika.

Odwołanie M.J. i M.R. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] 02.2003 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje, podnosząc w uzasadnieniu, że inwestycja nie narusza ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. i znajduje się na terenie przeznaczonym pod uprawy polowe o symbolu R. Dla tego terenu ustalenia planu zagospodarowania przewidują możliwość lokalizacji nowych gospodarstw rolnych po uzyskaniu stosownych opinii, które inwestorzy uzyskali. Inwestorzy wykazali się posiadaniem prawa do dysponowania terenem na cele budowlane a zamierzona inwestycja nie narusza warunków decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisów techniczno-budowlanych, a projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. Zarzut zawarty w odwołaniu, że inwestycja nie ma dojazdu do drogi publicznej uznano za nieuzasadniony bowiem, inwestorzy posiadają możliwość takiego dojazdu. Z mapy wynika, że działka nr "2" (od zachodu ) i działka nr "3" (od wschodu) stanowią drogi gminne, które dochodzą do terenów PKP tj. działki nr "4". Inwestorzy uzyskali od PKP zgodę na dzierżawę drogi znajdującej się na ich terenie. Dodać należy, że skarżące nie przedłożyły żadnego dokumentu, który potwierdzałby ich zarzut, iż dojazd do nieruchomości nr "1" odbywa się po działkach będących ich własnością. Zastrzeżenia dotyczące braku udziału stron w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą zostać uwzględnione bowiem zagadnienia związane z tym postępowaniem nie podlegają kontroli instancyjnej Wojewody [...].

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła M.R. i nie precyzując żądania skargi zarzuciła, że nie była powiadamiana o postępowaniu, otrzymała tylko powiadomienie z dnia 2.12.2002 r. i pozwolenie na budowę z dnia [...] 12.2002 r. Nie otrzymała decyzji o warunkach zabudowy. Podniosła kwestie dojazdu do działki inwestora [...]. Dojazd Jest dalej nierozstrzygnięty przez PKP' co wynika z pisma PKP nr [...] z dnia [...] 02.2003 r. Działki "6", "7" i "8" mają prawnie uregulowany dojazd Aktem Notarialnym i nigdy nie korzystały z terenu PKP, gdyż droga gminna kończy się przy jej działce "9".

Na tę samą decyzję w sprawie tut. Sądu sygn. akt II SA/Kr 671/03 skargę wniosła Z.J. i nie precyzując żądania skargi podniosła identyczne zarzuty jak skarżąca M.R.

Zarządzeniem wydanym na rozprawie w dniu 5.09.2006 r., Sąd zarządził połączenie sprawy ze skargi Z.J. (sygn. akt II SA/Kr 671/03) ze sprawą niniejszą sygn. akt 663/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skargi w sprawie niniejszej zostały złożone przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).

Skargi należy uznać za nieuzasadnione. Dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § 1 pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)

a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa Budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdził zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie mógł odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustalił zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego.

Zarzuty skarżących jakoby nie były powiadomione o postępowaniu należy uznać za nieuzasadnione. Na k. 83 akt administracyjnych znajduje się pismo z dnia 3.12.2002 r., w którym skarżące potwierdzają otrzymanie zawiadomienia z dnia 18.11.2002 r., i wnoszą zastrzeżenia dotyczące dojazdu.

Jak można sądzić istota sporu sprowadza się do kwestii, czy nieruchomość na której ma być realizowana inwestycja ma dostęp do drogi publicznej. Otóż zebrany przez organy materiał dowodowy wskazuje, że nieruchomość inwestorów ma taki dostęp przez tzw. drogę technologiczną PKP. Kwestie przebiegu tej drogi jak i sprawy własnościowe nie podlegają ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej. Ewidencja gruntów jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości (art.76 § 1 kpa) i wprawdzie domniemanie to może być obalone (art. 76 § 3 kpa) to skarżące takiej próby nie podjęły. Na rozprawie w dniu 5.09.2006 przed Sądem, skarżące wyjaśniły, że nie roszczą sobie praw własnościowych do tzw. drogi technologicznej a ich zastrzeżenia są związane są z budową przez gminę drogi i ich celem jest zakwestionowanie wybudowania przez Gminę drogi. Sprawa budowy drogi nie może podlegać kontroli sądowej w sprawie niniejszej, która dotyczy tylko kontroli decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. i K.Ś. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą opisaną decyzją.

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.