Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 1031/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 196 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1842
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 19 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia na studia doktoranckie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Międzywydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarządzania Uniwersytetu z dnia 12 września 2017 r. nr [...], 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącego K. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. K. złożył podanie o przyjęcie na Międzywydziałowe Studia Doktoranckie z Ekonomii, Finansów i Zarzadzania na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu [...]. W podaniu z dnia 20 sierpnia 2017 r. wnioskodawca wskazał, że dołącza do niego następujące dokumenty: kwestionariusz osobowy, odpis dyplomu ukończenia studiów II stopnia, kopię dyplomu ukończenia studiów podyplomowych, kopię certyfikatu PRINCE Fundation, wykaz publikacji naukowych, wykaz zrealizowanych projektów badawczych, opinię opiekuna naukowego, koncepcje rozprawy doktorskiej.

Międzywydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Ekonomicznego i Wydziału Zarządzania Uniwersytetu [...] w dniu 12 września 2017 r. wydała decyzję nr [...] o nieprzyjęciu K. K. na pierwszy rok Międzywydziałowych Stacjonarnych Studiów Doktoranckich z Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarządzania Uniwersytetu [...] w roku akademickim 2017/2018.

Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postepowania administracyjnego, art. 196 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. 2016, poz. 1842 ze zm. ) oraz § 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 8 ust. 1 uchwały nr 25/17 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na Uniwersytecie [...]m w roku akademickim 2017/2018.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z 8 ust. 1 i 2 cyt. uchwały przyjęcie kandydata następuje na podstawie wyników rekrutacji obliczonych w skali punktowej oraz z uwzględnieniem limitu przyjęć na studia określonego niniejszą uchwałą. W wyniku przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego wnioskodawca uzyskał 11 punktów (na 20 maksymalnie możliwych do zdobycia). Komisja Rekrutacyjna postanowiła zaś nie przyjąć na pierwszy rok Międzywydziałowych Stacjonarnych Studiów Doktoranckich z Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarządzania Uniwersytetu [...] w roku akademickim 2017/2018 tych z kandydatów, którzy uzyskali mniej niż 12, 5 punkta.

W odwołaniu skierowanym do Rektora Uniwersytetu [...] K. K. wskazał na naruszenie przez komisję warunków oraz trybu przeprowadzenia rekrutacji. Po pierwsze wskazał, że pomimo, iż spełnił warunek dołączenia do podania opinii przyszłego opiekuna naukowego, w tej kategorii uzyskał jedynie 1, 5 punkta zamiast 3. Na zapytanie skarżącego, komisja udzieliła mu informacji, że przyznając punktację w tej kategorii brała pod uwagę: "zawartość opinii, deklarację opieki, ocenę kwalifikacji dokonaną przez potencjalnego promotora". K. K. zaznaczył, że w uchwale Rady wydziału dotyczącej utworzenia Studium Doktoranckiego nie zawarto informacji, co musi zawierać opinia promotora, natomiast przed przygotowaniem opinii zarówno skarżący jak i wybrany przez niego promotor zwrócili się do dziekanatu z pytaniem jakie elementy musi ona zawierać. Otrzymali odpowiedź, że nie ma wzoru takiej opinii i promotor sporządza ją według własnego uznania. K. K. wskazał, że przedłożona przez niego opinia zawierała pozytywną opinię jego osoby jako kandydata na studia doktoranckie. Nie zawierała co prawda wprost informacji, że dr. hab. K. K. zgadza się objąć skarżącego opieką naukową, niemniej taki cel przyświecał wydaniu tej opinii, co powinno być wzięte pod uwagę. W związku z powyższym odwołujący się stanął na stanowisku, że nie może ponosić konsekwencji braku wzoru opinii opiekuna naukowego i jednoznacznego określenia co powinna ona zawierać.

Po drugie K. K. zakwestionował ilość punktów przyznanych mu w kategorii "Przedstawienie zainteresowań badawczych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej". W tej kategorii przyznana liczba punktów wyniosła 3,5 na 5 możliwych do zdobycia. Zaznaczył, że przeprowadzona rozmowa kwalifikacyjna była bardzo krótka, w jej trakcie nie zadano pytań dotyczących zainteresowań badawczych, ale motywacji do podjęcia studiów, możliwości połączenia pracy zawodowej ze studiami, oraz tego czy przestawiony problem rozprawy doktorskiej byłby kontynuacją poprzednich badań. Z później udzielonych skarżącemu informacji wynika, że komisja podczas przyznawania punktów brała pod uwagę: "motywację kandydata i jego wizje realizacji pracy naukowej, w szczególności zgodności tej wizji z oczekiwaniami jakie ma Uniwersytet [...] oraz oba zaangażowane wydziały wobec swoich doktorantów". Zdaniem strony przyznając punkty w tej kategorii komisja nie odnosiła się więc do właściwego celu rozmowy kwalifikacyjnej (przedstawienia zainteresowań badawczych), ale do motywacji i swojej wizji sylwetki kandydata .

Po trzecie strona zakwestionowała punktację przyznaną w kategorii "Publikacje naukowe", gdzie można było uzyskać 2 punkty strona otrzymała zaś 1. Stwierdzono, że z uzyskanej informacji wynika, że przyznając punkty w tej kategorii brano pod uwagę następujące kryteria :"liczba, jakość (gdzie były publikowane) czy we współautorstwie, czy samodzielnie, regularność publikacji, oparcie ich o własne badania". Składając dokumenty rekrutacyjne kandydat wykazał dwie publikacje w czasopismach recenzowanych, jedną w publikacji pokonferencyjnej oraz dwa wysokobudżetowe i znaczące projekty badawcze. Ocena publikacji na podstawie powyższych kryteriów (w szczególności regularność i liczba) powoduje zaś zdaniem strony, że przyznane przez komisję punkty nie odzwierciedlają jakości i znaczenia naukowego publikacji.

Mając na uwadze ustanowienie progu punktowego przyjęcia na studia (12, 5 pkt.) strona wniosła o przyznanie mu maksymalnej ilości punktów w trzech omówionych powyżej kategoriach, a w konwencji zmianę decyzji i przyjęcie na studia doktoranckie.

Decyzją z dnia 19 października 2017 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję komisji rekrutacyjnej o nieprzyjęciu kandydata na studia doktoranckie.

Organ wskazał, że podstawą odwołania do decyzji komisji rekrutacyjnej może być jedynie wskazanie naruszenia określonych uchwałą nr 25/17 Senatu UG warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie. Limit przyjęć na Międzywydziałowe Stacjonarne Studia Doktoranckie z Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarzadzania Uniwersytetu [...] określa załącznik nr 1 tej uchwały "Wydział Ekonomiczny i Wydział Zarzadzania". Szczegółowe warunki i tryb rekrutacji na ww. studia określa zaś załącznik nr 2 do uchwały. Rektor wskazał, że podziela zawarte w zakwestionowanej decyzji stanowisko komisji. Ocena spełnienia przez skarżącego kryteriów przyjęcia na ww. studia dokonana przez komisję w trakcie postępowania rekrutacyjnego, w tym rozmowy kwalifikacyjnej, została zaś przeprowadzona bez naruszenia określonych ww. uchwałą warunków i trybu rekrutacji. Organ odwoławczy stwierdził, że skarżący nie spełnia kryteriów wymaganych do przyjęcia na Międzywydziałowe Studia Doktoranckie z Ekonomii, Finansów i Zarządzania określonych limitem przyjęć (załącznik nr 1 do uchwały) i szczegółowymi warunkami i trybem rekrutacji (załącznik nr 2 do uchwały). W szczególności zgodnie ze sformułowaniem użytym w Szczegółowych warunkach i trybie rekrutacji - pkt 5, z opinii "przyszłego" opiekuna naukowego o kandydacie powinna wprost wynikać zgoda osoby sporządzającej opinię tj. "przyszłego" opiekuna naukowego, na objęcie opieką naukową kandydata w przypadku jego przyjęcia na studia doktoranckie. Opinia sporządzona przez dr. hab. K. K., profesora nadzwyczajnego, przedłożona przez kandydata, nie potwierdzała gotowości autorki opinii do objęcia opieką naukową K. K. i z tego względu przyznano 1, 5 pkt. W treści odwołania kandydat sam zresztą potwierdził, że opinia nie zwierała wprost informacji, że osoba ją sporządzająca zgadza się objąć go opieką naukową. Organ wskazał ponadto, że problematyka zainteresowań badawczych proponowana przez kandydata nie odzwierciedla oczekiwań, jakie wydziały współprowadzące ww. studia doktoranckie stawiają doktorantom. Rektor podzielił ponadto stanowisko komisji co do przyznania kandydatowi 1 pkt w ramach kryterium publikacji naukowych, co uzasadniania pkt 3 szczegółowych warunków i trybu rekrutacji zawarty w załączniku nr 2 do uchwały.

W sprawie nie było zatem podstaw do zmiany przyznanej kandydatowi punktacji. Liczba zgormadzonych punktów tj. 11 nie wystarczyła zaś do przyjęcia K. K. na ww. studia doktoranckie w ramach limitu określonego w załączniku nr 1 do ww. uchwały. Limit ten wynosił bowiem 20 osób, natomiast kandydat, który zajął ostatnie miejsce na liście kandydatów przyjętych w ramach limitu na ww. studia uzyskał 12, 5 punkta.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. K. wniósł o uchylenie decyzji Rektora Uniwersytetu [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania rekrutacyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Zarzucono naruszenie uchwały Rady Wydziału Ekonomicznego Uniwersytetu [...] nr 22/17/WEUG poprzez wymaganie w procesie rekrutacji dokumentów, które nie zostały wymienione w ww. uchwale. Wskazano, że uchwała ta w żadnym punkcie nie zawiera informacji, że kandydat ma przedstawić jednoznaczną zgodę opiekuna naukowego na objecie opieką naukowa kandydata w przypadku jego przyjęcia na studia.

Zarzucono również naruszenia art. 196 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego (rozmowy kwalifikacyjnej) w niepełnym, niezgodnym z przepisami prawa składzie osobowym – w czasie rozmowy kwalifikacyjnej obecnych było jedynie 3 z 4 członków komisji rekrutacyjnej, która jest organem kolegialnym.

Naruszenie art. 391 Kodeksu postępowania administracyjnego polegało, zdaniem skarżącego, na doręczeniu decyzji Rektora w formie niezgodnej z żądaniem skarżącego – wnosząc odwołanie skarżący zaznaczył, że chce otrzymać decyzję za pośrednictwem konta ePUAP. Zaskarżona decyzja została pomimo tego doręczona skarżącemu drogą pocztową.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw dla uwzględnienia podniesionych przez skarżącego zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 19 października 2017 r. ( nr[...]) utrzymująca w mocy decyzję Międzywydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Ekonomicznego i Wydziału Zarządzania Uniwersytetu [...] z dnia 12 września 2017 r. ( nr [...]) o nieprzyjęciu K. K. na pierwszy rok Międzywydziałowych Stacjonarnych Studiów Doktoranckich z Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Ekonomicznym i Wydziale Zarządzania Uniwersytetu [...] w roku akademickim 2017/2018.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć organów uczelni były przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz przepisy – podjętej w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 196 ust. 2 tej ustawy - uchwały nr 25/17 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie w Uniwersytecie [...]m w roku akademickim 2017/2018.

Zgodnie z art. 196 ust. 2 ustawy rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała dotyczy (ust. 2). Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (ust. 3). Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej jest ostateczna (ust. 4). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (ust. 5).

Z przedstawionych akt postępowania w sprawie rekrutacji skarżącego na studia doktoranckie wynika, że powołaną w podstawie i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uchwałą nr 25/17 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie w Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2017/2018 – zwaną dalej "uchwałą" – określono limity przyjęć i szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie prowadzone na poszczególnych wydziałach Uniwersytetu [...].

W § 4 uchwały wskazano, że postępowanie rekrutacyjne ma charakter konkursowy (ust. 1). Elementami postępowania rekrutacyjnego mogą być m.in. pisemna opinia przyszłego opiekuna naukowego albo promotora rozprawy doktorskiej, rozmowa kwalifikacyjna, dotychczasowe wyniki uzyskane na studiach, dotychczasowe osiągnięcia naukowe i zawodowe (ust. 2). Szczegółowe warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie – określone przez Senat, na wniosek właściwej rady wydziału - zawiera załącznik nr 2 do niniejszej uchwały (ust. 3). Komisja rekrutacyjna nie może ustalić innych niż określone niniejszą uchwałą warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie ( ust. 4).

W § 8 uchwały wskazano, że przyjęcie kandydatów na studia doktoranckie następuje na podstawie wyników rekrutacji, z uwzględnieniem limitu przyjęć, określonego uchwałą ( ust. 1). Wyniki postępowania rekrutacyjnego oblicza się w skali punktowej (ust. 2).

W niniejszej sprawie skarżący ubiegał się o przyjęcie na studia doktoranckie stacjonarne, na które został określony limit przyjęć – 20 osób. Formą postępowania kwalifikacyjnego na studia w tym trybie było złożenie dokumentów wymienionych w załączniku nr 2 do uchwały "Szczegółowe warunki i tryb rekrutacji" (dalej jako: "załącznik nr 2") i odbycie rozmowy kwalifikacyjnej. W postępowaniu rekrutacyjnym można było uzyskać maksymalnie 20 punktów, w tym do 3 punktów za "opinię przyszłego opiekuna naukowego" i do 5 punktów za "przedstawienie zainteresowań badawczych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej".

Skarżący zakwestionował przyznanie mu za kryterium "opinia przyszłego opiekuna naukowego" tylko 1,5 pkt. wskazując, że z ustalonych przez organy uczelni warunków rekrutacji nie wynika, że w opinii powinna zostać wyrażona zgoda osoby sporządzającej opinię tj. "przyszłego" opiekuna naukowego, na objęcie opieką naukową kandydata w przypadku jego przyjęcia na studia doktoranckie.

W treści załącznika nr 2 wymieniono dokumenty, jakie należy złożyć kandydując na studia doktoranckie na przedmiotowym kierunku, w tym dodatkowo można było złożyć m.in. opinię przyszłego opiekuna naukowego. Z kolei w "Warunkach rekrutacji", gdzie przedstawiono punktację postępowania rekrutacyjnego wymieniono "opinię przyszłego opiekuna naukowego o kandydacie", za którą można było uzyskać do 3 pkt. Wskazano tam również, że kandydat wybiera przyszłego opiekuna naukowego z oferty przedstawionej w programie studiów, zaś w przypadku gdy nie wybierze samodzielnie przyszłego opiekuna naukowego i nie złoży jego opinii, Komisja Rekrutacyjna proponuje opiekuna naukowego. Przepisy ustawy ani uchwały nie zawierają innych uregulowań dotyczących opinii opiekuna naukowego.

Skarżący wskazywał, że przed sporządzeniem opinii przez prof. dr. hab. K. K. występował do Dziekanatu Wydziału Ekonomicznego z pytaniem jakie elementy musi zawierać opinia. Znajduje to potwierdzenie w znajdującym się w aktach sprawy wydruku z poczty mailowej. Zapytanie takie zostało skierowane w dniu 11 sierpnia 2017r., w dniu 16 sierpnia 2017 r. udzielono zaś skarżącemu odpowiedzi, z której wynikało, że nie ma gotowych formularzy opinii i że potencjalny opiekun sam tworzy taką opinię.

Z korespondencji tej wynikało również, że skarżący pytając o możliwość wyboru promotora z listy potencjalnych promotorów przedstawionej przez uczelnię ( mowa o niej w załączniku nr 2 ) w sytuacji, gdy nie jest absolwentem UG, uzyskał informację, w jaki sposób może się kontaktować z wybranym z tej listy promotorem i jakie informacje powinien mu w pierwszej kolejności przedstawić.

Skarżący twierdził ponadto, że z zapytaniem o treść opinii zawracała się również dr. hab. K. K..

Dokonując analizy ww. zapisów załącznika nr 2 należy stwierdzić, że nie wynika z nich jaka powinna być treść takiej opinii, w tym zwłaszcza, że powinno z niej wynikać wprost, że sporządzający opinię wyraża zgodę na objęcie opieką naukową kandydata w przypadku jego przyjęcia na studia. Przykładowo można natomiast wskazać, że we wcześniejszej uchwale Senatu Uniwersytetu [...] nr 35/14 z dnia 24 kwietnia 2014 roku w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia trzeciego stopnia (doktoranckie) w Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015, w załączniku nr 2 określającym szczegółowe zasady postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie w UG w roku akademickim 2014/2015, niestacjonarne studia doktoranckie w zakresie prawa, jako wymagany dokument wymieniono zgodę samodzielnego pracownika naukowego Wydziału Prawa i Administracji UG na objęcie opieki naukowej nad kandydatem, za co kandydat otrzymywał 3 pkt. Taki zapis nie rodził żadnych wątpliwości, co konieczności wyrażenia zgody opiekuna na objęcie opieki, w odróżnieniu od zapisu znajdującego się w załączniku nr 2, który miał zastosowanie w niniejszej sprawie.

W takiej sytuacji skarżący nie mógł mieć wiedzy, co – zdaniem organów uczelni -powinna zawierać taka opinia, dodatkowo, wybierając przyszłego opiekuna naukowego z oferty uczelni miał podstawy by uznać, że złożona przez niego "Opinia opiekuna naukowego" jest prawidłowa. Zauważyć należy również, że Komisja Rekrutacyjna nie zakwestionowała tej opinii, przyjmując że jest to opinia przyszłego opiekuna naukowego o kandydacie i przyznając za nią 1,5 pkt., nadto w arkuszu oceny postępowania kwalifikacyjnego skarżącego na studia doktoranckie z dnia 6 września 2017 r. wpisano dr. hab. K. K., prof. UG jako opiekuna naukowego.

W podsumowaniu powyższego Sąd stwierdza, że w sytuacji, gdy z przepisów określających warunki rekrutacji, jak również udzielonej skarżącemu na jego zapytanie informacji nie wynikało, co powinna zawierać opinia przyszłego opiekuna naukowego, stanowisko organów, że opinia przedłożona przez skarżącego musiała zawierać zgodę na objęcie go opieką naukową nie znajduje oparcia w powołanych przez organ przepisach.

W takim stanie sprawy Sąd stwierdził, że organy uczelni wydając decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na studia doktoranckie naruszyły wynikające z uchwały Senatu ww. warunki przyjęcia na te studia, co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W skardze zarzucono również naruszenie art. 196 ust. 3 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego (rozmowy kwalifikacyjnej) w niepełnym, niezgodnym z przepisami prawa składzie osobowym – w czasie rozmowy kwalifikacyjnej obecnych było jedynie 3 z 4 członków komisji rekrutacyjnej, która jest organem kolegialnym. Dodać należy, że zarzut ten pojawił się dopiero na etapie skargi, jednak w odpowiedzi na skargę organ nie zaprzeczył tej okoliczności. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzono, że nie jest on zasadny wskazując, że Komisja Rekrutacyjna wypracowała i wydała decyzję nr [...] w pełnym składzie, a pod decyzją figurują wszystkie nazwiska i podpisy członków Komisji. Wskazano również, że nigdzie w zasadach rekrutacji nie ma wymogu przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej w pełnym składzie Komisji, arkusz oceny został zaś wypracowany i uzgodniony przez pełen skład komisji.

Podkreślenia wymaga, że ponieważ ww. okoliczność nie wynika z akt administracyjnych, brak w nich bowiem szczegółowego opisu przebiegu postępowania rekrutacyjnego, Sąd odniósł się do tego zarzutu opierając się na stanowiskach stron prezentowanych na etapie postępowania przed Sądem.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że zasady przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego winny szczegółowo precyzować sposób przeprowadzania egzaminu lub rozmowy kwalifikacyjnej, jak i gwarantować przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego w sposób zapewniający obiektywną ocenę wiedzy kandydata. Jest to szczególnie istotne w przypadku, gdy treść rozmowy kwalifikacyjnej nie zostaje utrwalona na żadnym nośniku, a jej wynik ma znaczenie przy przyjęciu danej osoby na studia. W takim przypadku niedopuszczalnym jest odstąpienie od przeprowadzania tej rozmowy w obecności wszystkich członków komisji rekrutacyjnej, decyzja komisji rekrutacyjnej jest bowiem decyzją kolegialną, podejmują ją wszyscy jej członkowie, w oparciu o własną wiedzę, doświadczenie oraz materiał dowodowy sprawy ( zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Po 1976/03, publ. www.nsa.gov.pl ). W odróżnieniu od organu Sąd stoi na stanowisku, że ponieważ w przepisach określających zasady i tryb rekrutacji brak jest przepisu dającego możliwość prowadzenia przez Komisję Rekrutacyjną postępowania rekrutacyjnego, bez względu na jego etap, w niepełnym składzie, zatem w całym postępowaniu winni uczestniczyć wszyscy członkowie komisji.

Jeżeli zatem rozmowa kwalifikacyjna ze skarżącym przeprowadzona została przez trzech członków czteroosobowej Komisji Rekrutacyjnej, jeden z jej członków w niej nie uczestniczył. Jego rola, odnośnie punktacji za kryterium "przedstawienie zainteresowań badawczych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej", ograniczona została do zaaprobowania oceny innych członków komisji, nie była zaś oceną własną. Z kolei ocena tej rozmowy znalazła odzwierciedlenie w punktacji znajdującej się w arkuszu oceny postępowania podpisanej przez wszystkich członków Komisji. W ocenie Sądu wydana w oparciu o powyższe decyzja narusza zasady postępowania rekrutacyjnego, w tym art. 193 ust. 3 ustawy, w myśl którego rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne. Wyjątek od tej zasady może być wprowadzony jedynie na mocy przepisu szczególnego, którego w tym przypadku nie ma.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 391 k.p.a. należy stwierdzić, że jeżeli wadliwe doręczenie decyzji organu odwoławczego nie spowodowało ujemnych konsekwencji w postaci pozbawienia możliwości wniesienia skargi do sądu, która została wniesiona w ustawowym terminie, to naruszenie takie nie może mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą mieć na uwadze dokonaną powyżej ocenę prawną i powyższe wskazania.