Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 544/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 14 marca 2014 r. - w zakresie wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. M.H. działając poprzez pełnomocnika – J. H.(mąż skarżącej) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pisma Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Sąd odrzucił w/w skargę.

Pismem z 18 września 2014 r. J.H.jako pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 21 października 2014 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. J. H.w terminie wniósł sprzeciw, kwestionując zasadność wezwania do przedłożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.

W dniu 20 listopada 2014 r. do sądu wpłynął wniosek J.H. o zawieszenie postępowania z powodu zgonu skarżącej M. H. W dniu 11 grudnia 2014 r. do sądu wpłynął oryginał skróconego odpisu aktu zgony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

Nie ulega żadnych wątpliwości, że prawo pomocy ma charakter osobisty, niezbywalny i niedziedziczny, uzależniony od osobistej sytuacji majątkowej i rodzinnej podmiotu, który ubiega się o nie.

Świadczą w o tym w szczególności art. 246 p.p.s.a., określający przesłanki przyznania prawa pomocy oraz art. 251 p.p.s.a., w myśl którego przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała.

Wskutek śmierci skarżącej M.H. w dniu 10 listopada 2014 r. postępowanie w zakresie dotyczącym złożonego w jej imieniu przez pełnomocnika J.H.wniosku o przyznanie prawa pomocy, musi zostać umorzone. Z uwagi na wspomniany wyżej osobisty charakter prawa pomocy nie ma możliwości dalszego prowadzenia czynności procesowych w tym zakresie po śmierci strony, która o prawo pomocy wnioskowała.

Na marginesie jedynie sąd zauważa, że gdyby nie śmierć skarżącej, sprzeciw i tak nie wywołałby skutków prawnych, bowiem jest niedopuszczalny.

Pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie wezwania do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Należy zauważyć, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy.