Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 593/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 107 ust. 1, ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: § 5 ust. 2, 3, 4, 5
journal: Dz.U. 2001 nr 152 poz 1732
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a); art. 200; art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. sprawy ze skargi P. S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia do wysługi lat i nabycia prawa do wzrostu uposażenia 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny; 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz P. S. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2013 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania P. S., otrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie ustalenia wysługi lat policjanta i nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego.

Z uzasadnienia rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji wynika, że w raporcie z dnia 14 maja 2013 r. P. S. zwrócił się do tego organu z wnioskiem o zaliczenie do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym dziadków, to jest od dnia 15 października 2003 r. do dnia 1 października 2006 r.

Rozkazem personalnym z dnia 18 czerwca 2013 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] określił skarżącemu na dzień przyjęcia do służby w Policji, to jest na 23 czerwca 2008 r. łączną wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego policjantów 4 lata, 1 miesiąc, 23 dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień złożenia raportu w wysokości 9 %.

Od powyższego rozkazu personalnego P. S. złożył odwołanie, wnosząc o zmianę rozkazu personalnego w części określającej datę, od której przysługuje mu prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego, to jest z uwzględnieniem trzyletniego okresu przedawnienia od dnia złożenia raportu oraz wypłacenie zaległego uposażenia. Skarżący podniósł, że Komendant Powiatowy Policji dokonał błędnej interpretacji art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm., dalej powoływanej jako "ustawa o Policji") oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1732, z późn. zm., dalej wymienianego także jako "rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r.").

[...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r.

W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ odwoławczy powołał treść przepisów: art. 101 ust. 1 ustawy o Policji; § 4 ust. 1 pkt 1-5; § 5 ust. 2-4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r.; art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. z 1990 r. Nr 54, poz. 310); art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1403).

Organ odwoławczy wskazał, że ze złożonych dokumentów jednoznacznie wynika, iż P. S. spełniał wszystkie przesłanki uznania go za domownika, to jest we wskazanym we wniosku okresie miał ukończone 16 lat, pozostawał z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, stale pracował w tym gospodarstwie i nie był związany z rolnikiem stosunkiem pracy. W opinii organu odwoławczego Komendant Powiatowy Policji w [...] prawidłowo zmienił wysługę lat i ustalił zainteresowanemu funkcjonariuszowi na dzień przyjęcia do służby w Policji łączną wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: 4 lata, 1 miesiąc, 23 dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień złożenia raportu, to jest 14 maja 2013 r. w wysokości 9 %.

Organ odwoławczy podkreślił, że funkcjonariusz dopiero w trakcie zatrudnienia złożył przełożonemu dokumenty potwierdzające okresy pracy w gospodarstwie rolnym, które uprawniają do uposażenia zasadniczego w wyższej wysokości. Przy tym dzień złożenia wniosku jest momentem, od którego ogólny staż policjanta wzrasta.

Organ odwoławczy z analizy § 5 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. wywodził, że skutek w postaci powstania roszczenia policjanta o wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat powstaje z chwilą złożenia we właściwej komórce organizacyjnej jednostki Policji dokumentów potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat. Z tą chwilą rozpoczyna się bieg terminu określonego w art. 107 ust. 1 ustawy o Policji. Natomiast upływ tego terminu jest przesłanką materialnoprawną, która powoduje, że policjantowi nie przysługuje roszczenie z tytułu prawa uposażenia, czy innych należności pieniężnych. W tej sytuacji brak było podstaw do określenia policjantowi terminu nabycia prawa do procentowego wzrostu uposażenia z tytułu wysługi na dzień przypadający 3 lata wstecz od dnia złożenia przez niego wniosku o zaliczenie do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego okresu pracy w charakterze domownika w indywidualnym gospodarstwie rolnym dziadków. Wobec tego organ uprawniony był do określenia procentowej wysokości wzrostu uposażenia zasadniczego policjanta z tytułu wysługi na dzień złożenia przez niego stosownego wniosku wraz z wymaganymi dokumentami.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. S. wniósł o uchylenie w całości rozkazu personalnego [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Zaskarżonemu rozkazowi personalnemu skarżący zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa materialnego, to jest § 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r., polegające na wyrażeniu błędnego poglądu prawnego, że skutek w postaci powstania roszczenia policjanta o wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat powstaje z chwilą złożenia w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr dokumentów potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat i z tą chwilą rozpoczyna się bieg terminu przewidzianego w art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, w sytuacji, gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że prawo do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat powstaje z mocy prawa w dacie przyjęcia do służby, z chwilą powstania tego prawa wymagalne staje się roszczenie o realizację przedmiotowego prawa, termin wymagalności roszczenia jest terminem początkowym dla rozpoczęcia biegu trzyletniego terminu przedawnienia, zaś złożenie wniosku oraz rozkaz personalny mają charakter czynności wyłącznie deklaratoryjnych, potwierdzających powstałe uprzednio uprawnienie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że prawo do wzrostu uposażenia policjant nabywa z momentem osiągnięcia odpowiedniej wysługi lat, liczonej na dzień przyjęcia do służby. Wobec tego, jeżeli w dacie przyjęcia do służby policjant legitymuje się wymaganą wysługą lat, to już z tym dniem nabywa stosowne uprawnienie, którego wymagalność następuję właśnie w tej dacie. Uprawnienie to nabywa z mocy prawa. Złożenie zaś przez policjanta odpowiednich dokumentów, a następnie wydanie w tym przedmiocie decyzji - w tym wypadku rozkazu personalnego - ma charakter wyłącznie potwierdzający istniejące już uprzednio uprawnienie, a zatem typowo deklaratoryjny - niekreujący w tym względzie nowego stanu prawnego. Tym samym zarówno moment złożenia wniosku, jak również moment wydania decyzji pozostaje bez wpływu na istniejące uprawnienie, jeżeli w rzeczywistości ono przysługuje i z pewnością nie może stanowić momentu kreującego wymagalność przedmiotowego roszczenia - tak jak uznano w treści zaskarżonego rozkazu.

Skarżący wskazał ponadto, że jeżeli uprawnienie z mocy prawa powstało w dacie przyjęcia do służby i z tym momentem cechuje je wymagalność, to również ta data powinna być brana pod uwagę dla rozpoczęcia liczenia biegu trzyletniego terminu przedawnienia. Skoro zaś złożenie wniosku oraz wydanie rozkazu mają charakter deklaratoryjny i służą potwierdzeniu istniejącego już prawa, to zasadnym jest w tym wypadku przyznanie wzrostu uposażenia na trzy lata wstecz przed podjęciem pierwszej czynności, to jest złożenia wniosku - albowiem za taki okres świadczenie jako nieprzedawnione w rzeczywistości przysługiwało.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżony rozkaz personalny wydany został z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa materialnego, to jest art. 107 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji oraz § 5 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Z ustaleń organów obydwu instancji wynika, że skarżący w raporcie z dnia 14 maja 2013 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] z wnioskiem o zaliczenie do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym dziadków, to jest od dnia 15 października 2003 r. do dnia 1 października 2006 r. W opinii organów obu instancji zainteresowany funkcjonariusz spełniał wszystkie przesłanki uznania go za domownika, to jest we wskazanym okresie miał ukończone 16 lat, pozostawał z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, stale pracował w tym gospodarstwie i nie był związany z rolnikiem stosunkiem pracy. W opinii organu odwoławczego Komendant Powiatowy Policji w [...] prawidłowo zmienił wysługę lat i ustalił zainteresowanemu funkcjonariuszowi na dzień przyjęcia do służby w Policji łączną wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: 4 lata, 1 miesiąc, 23 dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego na dzień złożenia raportu, to jest 14 maja 2013 r. w wysokości 9 %.

Natomiast spór sprowadza się do różnej wykładni przepisów § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. oraz art. 107 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji. Ściślej mówiąc, spór dotyczy określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, w sytuacji kiedy udokumentowanie dodatkowych okresów zaliczanych do wysługi lat, istniejących faktycznie w dniu przyjęcia do służby, następuje później niż w dniu przyjęcia do służby.

Zgodnie z art. 100 ustawy o Policji uposażenie policjanta składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, a według art. 101 ust. 1 ustawy wysokość uposażenia zasadniczego policjanta uzależniona jest między innymi od posiadanej wysługi lat. Sposób ustalania wzrostu uposażenia policjantów z tytułu wysługi lat oraz szczegółowe zasady ustalania wysługi lat, sposób jej dokumentowania oraz tryb postępowania w tych sprawach, określony został w wymienianym wcześniej rozporządzeniu z dnia 6 grudnia 2001 r. wydanym na podstawie upoważnień ustawowych przewidzianych między innymi w art. 101 ust. 2 oraz w art. 102 ustawy o Policji.

Według § 3 ust. 1 rozporządzenia uposażenie zasadnicze policjanta wzrasta z tytułu wysługi lat o 2% po 2 latach służby i o 1% za każdy następny rok służby , aż do wysokości 20% po 20 latach służby, oraz o 0,5% za każdy następny rok służby powyżej 20 lat - łącznie do wysokości 25 % po 30 latach służby.

Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r. wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu.

Według § 5 ust. 3 tego rozporządzenia przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat.

Z kolei przepis § 5 ust. 4 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r. stanowi, że termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu.

Przepisy o przedawnieniu, do których nawiązuje się w § 5 ust. 4 rozporządzenia przewidują, że roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 107 ust. 1 ustawy o Policji) oraz, że bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa między innymi każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia (art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji).

Analiza przywołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że ustawodawca przewidział możliwość późniejszego ustalenia niż podczas przyjęcia do służby jaki był istotny dla uposażenia policjanta rzeczywisty okres jego wysługi lat podczas przyjęcia do służby, czyli w konsekwencji możliwe jest późniejsze ustalenie, że na dzień przyjęcia policjanta do służby okres jego wysługi lat był inny niż przyjęty pierwotnie. Przepis § 5 ust. 3 rozporządzenia przewiduje bowiem możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów. W takiej sytuacji (zaliczenia dotychczas nieudokumentowanych okresów) należy - zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia - w drodze decyzji zmienić wysługę lat (wraz z jej okresami składowymi) na dzień przyjęcia policjanta do służby, określając w tej decyzji termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Przy tym, zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia, dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji.

Należy mieć jednak na uwadze kluczową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczność, że w § 5 ust. 4 in fine rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. użyto sformułowania "z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu". Z treści przepisu wynika, że sformułowanie to dotyczy niewątpliwie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia w określonej procentowej wysokości, w powiązaniu z wynikającą z decyzji zmianą wysługi lat. Potrzeba określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia jest konsekwencją tego, że prawo do uposażenia ulega przedawnieniu zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, według którego roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Istnienie okresów uwzględnianych przy ustalaniu wysługi lat przy rozpoczynaniu służby w Policji jest okolicznością obiektywną niezależną od tego, czy policjant powoła się na te okresy i je udokumentuje. Natomiast od udokumentowania okresów zaliczanych do wysługi lat zależy jedynie, czy wysługa lat zostanie w odpowiedni sposób ustalona w decyzji oraz czy policjant otrzyma odpowiedni wzrost uposażenia zasadniczego. Zaniechanie udokumentowania przez policjanta okresów zaliczanych do wysługi lat powoduje, że jego uposażenie zasadnicze jest ustalane w wysokości niższej niż mogłoby być ustalone, gdyby policjant prawidłowo udokumentował okresy zaliczane do wysługi lat. Nie oznacza to jednak - inaczej niż zdają się uważać organy obydwu instancji - że policjant bezpowrotnie traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu zgodnej z rzeczywistym stanem rzeczy, albo przynajmniej na nowo udokumentowanej, wysługi lat za cały okres od rozpoczęcia służby w Policji do dnia złożenia wniosku o zmianę wysługi lat. Zapobiega temu treść przepisów § 5 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r., które przewidują, że również w razie zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, natomiast termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia określa się z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Oznacza to, że oprócz art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, określającego 3 letni termin przedawnienia, należy uwzględniać także przepis art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy, według którego bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia przerywa między innymi każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia. Z przepisu tego wynika zatem, że dzień złożenia udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr (tak jak wymaga tego przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r.) przerywa bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę różnicy między uposażeniem zasadniczym w wysokości uwzględniającej wzrost z tytułu nowych udokumentowanych okresów wysługi lat, a uposażeniem zasadniczym w wysokości dotychczasowej.

W rezultacie policjant traci bezpowrotnie prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu zgodnej z rzeczywistym stanem rzeczy, albo tylko na nowo udokumentowanej wysługi lat nie za cały okres od rozpoczęcia służby w Policji do dnia złożenia wniosku o zmianę wysługi lat, lecz jedynie za okres objęty przedawnieniem. Na skutek podjęcia przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia zachowuje on prawo do odpowiednio powiększonego uposażenia zasadniczego za nieprzedawniony, trzyletni okres.

Prawidłowy jest zatem pogląd przedstawiany przez skarżącego, że prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego policjant nabywa z momentem osiągnięcia odpowiedniej wysługi lat uwzgledniającej wysługę liczoną na dzień przyjęcia do służby. Zatem gdy w dacie przyjęcia do służby policjant legitymuje się wymaganą wysługą lat to już z tym dniem nabywa przedmiotowe uprawnienie. Oznacza to, że uprawnienie do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat nabywane jest z mocy prawa. W konsekwencji złożenie przez policjanta wymaganych dokumentów i wydanie decyzji (rozkazu personalnego) ma charakter jedynie potwierdzający istniejące już uprzednio uprawnienie. Innymi słowy, wydana w tym zakresie decyzja ma charakter deklaratoryjny.

Słusznie skarżący zauważył, że policjant - z chwilą powstania ex lege prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego - dysponuje roszczeniem o ustalenie nabycia prawa oraz w konsekwencji roszczeniem o jego realizację. Przy czym z chwilą powstania ex lege uprawnienia policjanta nie powstaje jeszcze po stronie odpowiednich organów obowiązek realizacji świadczeń. Obowiązek ten istnieje jedynie potencjalnie i warunkowo. Oba roszczenia policjanta stanowią element publicznego prawa podmiotowego i służą jego "uruchomieniu". Aktualizuje je złożenie wniosku przez zainteresowanego, a następnie wydanie stosownej decyzji, które to czynności jednak w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy prawnej nabycia prawa do realizacji roszczenia, które w dacie ich podejmowania już faktycznie istnieje.

Zatem bezpodstawne jest twierdzenie organów obu instancji, że z chwilą złożenia wniosku o zmianę wysługi lat powstaje roszczenie policjanta o wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu nowej wysługi lat.

Mając na uwadze powyższe stwierdzenia oraz treść przepisu art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji, należy wskazać, że nieprawidłowe jest również stanowisko organów obu instancji, iż złożenie wniosku o zaliczenie do wysługi lat dodatkowego okresu, a więc podjęcie czynności, o jakiej mowa w art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji, dopiero rozpoczynało bieg przedawnienia, a nie przerywało jego biegu. Należy zwrócić uwagę, że prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat związane jest ze spełnieniem przesłanki w postaci zaliczenia do wysługi lat pewnych okresów, najczęściej z tytułu pracy w różnym charakterze, a decyzja określająca prawo do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat ma charakter deklaratoryjny. Zaś okoliczność, że policjant składa dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi później niż w dacie przyjęcia do służby, tak jak miało to miejsce w tej sprawie, skutkuje tylko tym, że jego roszczenie za okres dłuższy niż 3 lata wstecz przedawnia się. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie poglądy prezentowane w orzeczeniach innych sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Kielcach: z dnia 15 listopada 2012 r. w sprawie II SA/Ke 740/12 oraz z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie II SA/Ke 846/12, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie III SA/Gd 293/13, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie II SA/Go 867/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie VIII SA/Wa 630/13 – dostępne w CBOSA - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy powinien uwzględnić wyżej przedstawioną wykładnię prawa materialnego. W szczególności, określając termin nabycia przez skarżącego prawa do wzrostu uposażenia w związku ze zmianą okresu wysługi lat, organ powinien brać pod uwagę, że uwzględnienie - zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. - przepisów o przedawnieniu, oznacza zastosowanie 3 letniego terminu przedawnienia roszczenia na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, a także zastosowanie przepisu art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy o przerwie biegu przedawnienia – zgodnie z przedstawiona wyżej wykładnią prawa materialnego. W tym kontekście organ powinien odpowiednio ocenić materialnoprawne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy złożenia przez skarżącego w dniu w dniu 14 maja 2013 r. wniosku o zmianę wysługi lat oraz o wypłacenie wyrównania uposażenia zasadniczego.

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., powołanej dalej jako P.p.s.a.).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 461).