Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 252/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 590/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 590/17 (dalej postanowienie z 12 stycznia 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami 1. odrzuci skargę; 2. zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez B. W. (dalej skarżący), jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2017 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skargę w imieniu skarżącego wniósł pełnomocnik adw. T. P.

Zarządzeniem z 15 grudnia 2017 r. II SA/Op 590/17 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Wezwania powyższe zawierały pouczenie, że żądanych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego - adw. T. P. dnia 20 grudnia 2017 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 22 akt sądowych).

W sprawie uiszczono wpis od skargi w dniu 1 stycznia 2018 r., co potwierdza wyciąg bankowy. Dnia 22 grudnia 2017 r. (data stempla na kopercie) pełnomocnik skarżącego złożył za pośrednictwem poczty pełnomocnictwo do reprezentowania B. W. przez sądem administracyjnym (k. 23-26 akt sądowych).

Sąd I instancji wskazał, że sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej ppsa). Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga winna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, tj. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powinna także czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 ppsa. Przepis ten przewiduje m.in., że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 ppsa). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

O takim braku formalnym skargi można mówić wówczas, gdy strona składając skargę nie dołączyła pełnomocnictwa odpowiadającego swoim zakresem przedmiotowi sprawy, która została wszczęta na skutek wniesienia tej skargi. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że niedołączenie do skargi pisemnego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa (postanowienie NSA z 23.1.2008 r. II GSK 361/07, Lex 471052).

Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do art. 230 ppsa - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193, ze zm., dalej rozporządzenie), wynosi 200 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego zapłaty w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi, przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd poinformował, że mimo oznaczenia pełnomocnictwa jako załącznika skargi, nie zostało ono do skargi załączone. Wezwania doręczono do rąk pełnomocnika skarżącego dnia 20 grudnia 2017 r., co potwierdza dowód doręczenia przesyłki pocztowej. Termin do opłacenia wpisu od skargi i usunięcia jej braku rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 21 grudnia 2017 r. i upłynął z dniem 28 grudnia 2017 r.

Pełnomocnik skarżącego uzupełnił brak formalny skargi w terminie, bowiem dnia 22 grudnia 2017 r. nadesłał za pośrednictwem poczty oryginał pełnomocnictwa, co potwierdza data stempla na kopercie. Wymagany wpis od skargi został uiszczony dnia "2" [winno być "1" - potwierdzenie obciążenia rachunku bankowego k. 26 akt sądowych] stycznia 2018 r., to jest po upływie terminu, co jest równoznaczne z nieuiszczeniem przez skarżącego wpisu.

Skoro skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w terminie, to z tej przyczyny jego skargę należało odrzucić, jako nieopłaconą, na podstawie ww. art. 220 § 3 ppsa. Orzecznictwo sądowe prezentuje jednolite stanowisko o konieczności odrzucenia skargi w sytuacji, gdy uiszczenie wpisu nastąpiło po terminie. Przykładowo w postanowieniu z 1.2.2011 r. II OSK 60/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z jego nieuiszczeniem. Nieopłacona w terminie skarga podlega odrzuceniu (k. 1, 2-10, 18- 22, 26 akt sądowych).

Postanowienie z 12 stycznia 2018 r. stało się przedmiotem zażalenia B. W., który zarzucił naruszenie art. 220 § 3 ppsa przez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie skargi. Skarżący wniósł o: 1. zmianę zaskarżonego postanowienia przez uznanie, że skarżący dopełnił obowiązku wniesienia obowiązkowego wpisu sądowego w łącznej kwocie 200 zł; 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Opolu, z pozostawieniem Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach dotychczasowego postępowania (k. 39-39v akt sądowych).

Zarządzeniem z 29 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniesionego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, przez: 1. jego własnoręczne podpisanie i nadesłanie odpisu wniesionego zażalenia własnoręcznie podpisanego; 2. lub nadesłanie dwu egzemplarzy kopii zażalenia własnoręcznie podpisanych (k. 41-43 akt sądowych).

Pismem z 7 lutego 2018 r. wskazane braki uzupełniono (k. 44-45v akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona w art. 220 § 3 ppsa, ponieważ skarżący, mimo skutecznie doręczonego wezwania, nie uiścił w 7-dniowym terminie należnego wpisu od skargi. Pełnomocnik potwierdził uiszczenie wpisu dnia 1 stycznia 2018 r. (k. 39v akt sądowych - akapit 1 uzasadnienia zażalenia). W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do treści wymienionego przepisu, obowiązany był skargę odrzucić jako nieopłaconą.

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te mogą natomiast stanowić przedmiot oceny ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu w odrębnym postępowaniu incydentalnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa postanowił jak w sentencji.