Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 27/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi O. L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. (zwana dalej CWKL

w W./organem) orzeczeniem z dnia z dnia [...] października 2021 r. Nr [...] (zwanym dalej orzeczeniem z dnia [...] października 2021 r.) po rozpatrzeniu odwołania Pani O. L. (zwanej dalej Skarżącą) od orzeczenia [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. (zwanej dalej [...]WKL w L.)

z dnia [...] października 2021 r. Nr [...] (zwanego dalej orzeczeniem z dnia

[...] października 2021 r.), utrzymała w mocy orzeczenie [...]WKL w L. z dnia

[...] października 2021 r. w przedmiocie uznania Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Wojskowy Komendant Uzupełnień w T.M. pismem

z dnia [...] września 2021 r. nr [...] skierował Skarżącą do przeprowadzenia postępowania orzeczniczego.

Orzeczeniem z dnia [...] października 2021 r. [...]WKL w L. w sprawie zdolności Skarżącej do pełnienia zawodowej służby wojskowej orzekła kategorię N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej, rozpoznając w pkt 8.1 orzeczenia niedoczynność tarczycy. Ww. rozpoznanie, na podstawie § 53 pkt 1 Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, uznano jako powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej.

Od powyższego orzeczenia Skarżąca wniosła odwołanie wskazując, iż nie zgadza się z rozpoznaniem postawionym w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia

i ustaloną niezdolnością do zawodowej służby wojskowej, załączając dokumentację medyczną w postaci m.in. badania USG tarczycy oraz wyników badań krwi (hormonów tarczycy) wykonanych we własnym zakresie przez Skarżącą.

Zaskarżonym orzeczeniem CWKL w W. utrzymała w mocy orzeczenie [...]WKL w L. z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie uznania Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Rozpatrując odwołanie stwierdziła, że orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jej zdaniem przeprowadzenie ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych oraz skierowanie żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dokumentów, nastąpić może tylko w razie potrzeby. Uznała, że organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzenia ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych

i możliwość skorzystania z uprawnienia w tym przedmiocie ma charakter ocenny. Wskazała, że CWKL w W. orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem organu "Nadesłana wraz z odwołaniem dokumentacja medyczna w pełni potwierdza rozpoznanie ustalone w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia, a wyniki badań i stan eutureozy są klinicznym następstwem przyjmowania przez orzekaną hormonów tarczycy, na co wskazują prawidłowy poziom TSH w wynikach badań wykonanych komercyjnie, będącym następstwem zastosowanej suplementacji hormonalnej". W tym stanie rzeczy organ utrzymał

w mocy orzeczenie [...]WKL w L. z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie uznania Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, dalej k.p.a., polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz zaniechaniu zebrania

i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego istotnego dla jej rozstrzygnięcia,

a ponadto poprzez błędne i bezzasadne wskazanie w uzasadnieniu decyzji, że

u Skarżącej występuje niedoczynność tarczycy, podczas gdy ww. "rozpoznanie" zostało błędnie oparte wyłącznie na ustaleniach wywiadu internistycznego,

iż Skarżąca przyjmuje preparat Euthyrox N 25, a badanie stanu zdrowia tarczycy nie zostało przeprowadzone w sposób wszechstronny, tj.:

- nie przeprowadzono właściwego wywiadu chorobowego

- nie wykonano odpowiednich badań przedmiotowych (badanie krwi, badanie USG, ect.)

- nie zgromadzono niezbędnych dokumentów, w tym wcześniejszej dokumentacji medycznej Skarżącej oraz wyników badań, które wykluczają (nie potwierdzają), iż u Skarżącej występuje lub kiedykolwiek występowała niedoczynność tarczycy,

a ponadto:

- nie wyjaśniono w uzasadnieniu w sposób logiczny i wyczerpujący, na jakiej podstawie - zgodnie z wiedzą medyczną - ustalono, że u Skarżącej występuje niedoczynność tarczycy; powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezpodstawnego uznania, iż Skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej;

2) art. 80 k.p.a. polegające na niedokonaniu wszechstronnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i dowolnym uznaniu, że u Skarżącej występuje niedoczynność tarczycy, podczas gdy ww. wniosek nie wynikał logicznie

z żadnego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, a "rozpoznanie" zostało błędnie oparte wyłącznie na ustaleniu w wywiadzie internistycznym, że Skarżąca przyjmuje preparat Euthyrox N 25, zaś wynik badań przedstawione przez Skarżącą wraz

z odwołaniem (badanie stężenia hormonów tarczycy we krwi oraz badanie USG) wskazywały, iż brak jest podstaw do rozpoznania niedoczynności tarczycy

u Skarżącej, a jednocześnie brak było jakiejkolwiek wcześniejszej dokumentacji medycznej wskazującej, iż u Skarżącej rozpoznano niedoczynność tarczycy; powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezpodstawnego uznania, iż Skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej;

3) § 18 ust. 1 i 2 oraz§ 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez bezpodstawne uznanie, że u Skarżącej występuje niedoczynność tarczycy - w oparciu o ustalenie w wywiadzie internistycznym, że Skarżąca przyjmuje preparat Euthyrox 25N, bez zgromadzenia niezbędnych dokumentów i odniesienia do wcześniejszej dokumentacji medycznej, w sytuacji gdy wyniki badań przedstawione przez Skarżącą wraz z odwołaniem (badanie stężenia hormonów tarczycy we krwi oraz badanie USG) wskazywały, iż brak jest podstaw do rozpoznania niedoczynności tarczycy u Skarżącej; powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezpodstawnego uznania, iż Skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej;

Zdaniem Skarżącej badanie stanu zdrowia nie zostało przeprowadzone

w sposób wszechstronny i nie zostało oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym oraz pełnych badaniach przedmiotowych, a także nie odniesiono się do wcześniejsze] dokumentacji medycznej. Wskazała, że postępowaniu przed Wojskowymi Komisjami Lekarskimi powinny być przestrzegane zasady postępowania administracyjnego, w tym w szczególności dotyczące sposobu przeprowadzania postępowania dowodowego.

Jej zdaniem mając na uwadze przepisy k.p.a. oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach zasadne jest twierdzenie, iż postępowanie przed [...]WKL oraz CWKL nie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy.

Wskazała, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy oraz pominął fakty wskazywane przez Skarżącą w odwołaniu. Zwróciła uwagę na okoliczność, iż w trakcie postępowania przed [...]WKL Skarżąca nie została skierowana na badania, które mogłyby dać podstawę do rozpoznania u Skarżącej niedoczynności tarczycy i orzeczenia wobec niej kategorii N - Niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Skarżącej nie wykonano badania USG tarczycy ani niezbędnych badań krwi w zakresie stężenia hormonów tarczycy (TSH, FT3 i FT4). Podniosła, że rozpoznanie niedoczynności tarczycy zostało oparte wyłącznie na podstawie ustalenia w toku wywiadu internistycznego, iż Skarżąca przyjmuje preparat Euthyrox N 25. Natomiast brak było dokumentacji medycznej, która potwierdziłaby powyższe rozpoznanie. Nie wzywano również Skarżącej

do przedstawienia jakichkolwiek dokumentów, w tym wcześniejszej dokumentacji medycznej dotyczącej przyjmowania przez nią preparatu Euthyrox.

W związku z powyższym wnosiła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia,

a także poprzedzającego je orzeczenia [...]WKL w L. z dnia [...] października 2021 r. - w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej - Kategoria N - Zał. 1 Grupa I - Niezdolna do zawodowej służby wojskowej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 17,00 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, według norm przepisanych, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz

o "dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentacji medycznej" załączonej do skargi.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w orzeczeniu z dnia [...] października 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest orzeczenie organu z dnia [...] października 2021 r. utrzymujące w mocy orzeczenie [...]WKL w L. z dnia [...] października 2021 r.

o uznaniu Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,

przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "P.p.s.a.").

Sąd podziela stanowisko organu wskazującego, że zarzuty sprowadzają się do kwestionowania dokonanego rozpoznania (niedoczynność tarczycy), które - zdaniem Pełnomocnika Skarżącej - "zostało błędnie oparte wyłącznie na ustaleniach wywiadu internistycznego, iż Skarżąca przyjmuje preparat Euthyrox N 25, a badanie stanu zdrowia tarczycy nie zostało przeprowadzone w sposób wszechstronny" a tym samym "nie wyjaśniono w uzasadnieniu w sposób logiczny i wyczerpujący, na jakiej podstawie - zgodnie z wiedza medyczną - ustalono, że u Skarżącej występuje niedoczynność tarczycy".

Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami). Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.) należy traktować, jako lex specialis. Regulują one pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych

w k.p.a. Jednak w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w pełnym zakresie. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym

z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym

i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu.

Zaznaczenia wymaga, że wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach,

w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami). Zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczaniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej

i psychicznej do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia.

W myśl § 17 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, tj. dokumentów dołączonych do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego, w szczególności na podstawie: odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, informacji o warunkach

i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich, historii chorób leczenia szpitalnego, karty badań profilaktycznych i okresowych, książki zdrowia żołnierza zawodowego, akt postępowania powypadkowego.

Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich

i skompletowaniu dokumentów. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności,

a w razie stwierdzenia chorób i ułomności – określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową (§ 19 ust. 1).

Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do CWKL w W. za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL w Warszawie rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2).

Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a także tego czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony m.in. na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

Stosownie do dyspozycji § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach CWKL w W., rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby CWKL w W. może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Oznacza to, że organ nie ma obowiązku przeprowadzenia ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych a możliwość skorzystania z uprawnienia w tym przedmiocie ma charakter ocenny. Organ orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy

Należy zauważyć, że CWKL w W. wskazała, iż [...]WKL w L

. przeprowadziła wywiad lekarski, wywiad dla celów orzeczniczych podpisany osobiście przez orzekaną w dniu [...] września 2021 r., w którym pisze, że przyjmuje przewlekle preparat Euthyrox N 25 i przeprowadziła stosowne badania i konsultacje specjalistyczne, celem określenia zdolności do tej służby. Na podstawie przeprowadzonej konsultacji internistycznej w dniu 28 września 2021 r. lekarz A. J. rozpoznał niedoczynność tarczycy leczoną preparatem Euthyrox N 25. Orzekana dostarczyła do [...]WKL dokumentację z aktualnymi wynikami poziomu hormonów tarczycy. Na tej podstawie [...]WKL prawidłowo przypisała temu schorzeniu opisanemu w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia - § 53 pkt 1, prawidłowo uznając z tego powodu orzekaną za niezdolną do zawodowej służby wojskowej - kategoria N - Zał. 1, Grupa I (kolumna 4 wykazu) wg Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 z póżn. zm.), gdyż prawodawca nie przewidział innej możliwości kwalifikowania orzekanych w tym punkcie i paragrafie.

W konkluzji Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. stwierdziła, że "Nadesłana wraz z odwołaniem dokumentacja medyczna w pełni potwierdza rozpoznanie ustalone w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia, a wyniki badań i stan eutureozy są klinicznym następstwem przyjmowania przez orzekana hormonów tarczycy, na co wskazują prawidłowy poziom TSH w wynikach badań wykonanych komercyjnie, będącym następstwem zastosowanej suplementacji hormonalnej".

W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu bezzasadny i pozbawiony podstaw jest zarzut sformułowany jako naruszenie § 18 ust. 1 i 2 oraz § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach bez zgromadzenia niezbędnych dokumentów i odniesienia do wcześniejszej dokumentacji medycznej. Wyniki badań przedstawione przez Skarżącą wraz z odwołaniem (badanie stężenia hormonów tarczycy we krwi oraz badanie USG) wskazywały, iż brak jest podstaw do rozpoznania niedoczynności tarczycy u Skarżącej.

W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organu, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia orzekanego - tak jak jest to jest w typowym badaniu lekarskim - ale rozstrzygnięcie o zdolności orzekanego do służby wojskowej (jak wielokrotnie stwierdzał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, między innymi w orzeczeniu z dnia 14 października 2015 r. - sygn. akt VIII SA/Wa 279/15). Rozpoznane schorzenie jest podstawą do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do zawodowej służby wojskowej

i jedynie do specjalistycznej wiedzy medycznej lekarzy orzeczników należy ocena, czy badany jest do tej służby zdolny a wiedza medyczna w tym przypadku służby do kwalifikacji stanu zdrowia do jednej z kategorii zdolności w ramach określonej grupy (tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2015 r. - sygn. akt. VIII SA/Wa 279/15).

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym w ocenie Sądu stwierdzić należy, iż orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] października 2021 r., utrzymujące w mocy orzeczenie [...]WKL w L. z dnia [...] października 2021 r.

w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, uznające Skarżącą za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej (Kategoria N - Zał. 1 Grupa I) zostało podjęte zgodnie z obowiązującymi w tej materii uregulowaniami prawnymi

a skarga nie zasługuje na uwzględnienie i powinna zostać oddalona.

Reasumując, zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione, nie są zatem trafne zarzuty skargi w tym zakresie. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie orzeczenia zawiera ustalenia faktyczne i prawne i nie pozostawia wątpliwości, z jakiej przyczyny Skarżąca uznana została za osobę niezdolną do zawodowej służby wojskowej. Organ wziął pod uwagę istniejący materiał dowodowy, mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie można w tym przypadku mówić ani o braku należytego rozpatrzenia sprawy ani o błędnej ocenie organu.

Biorąc pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że organ dokonał jego wszechstronnej oceny i prawidłowo ustalił, że Skarżąca jest niezdolna do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.