Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 453/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt V SA 3276/03 o odmowie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spaw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 16 czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. oddalono wniosek L. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2005 r., przez złożenie odpisu zażalenia i opłaty. Skutkiem tego zażalenie zostało odrzucone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia podniósł, iż zgodnie z wymogami art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) termin uchybiony może być przywrócony na wniosek strony wyłącznie, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. L. K. nie wykazał braku swej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków zażalenia, ani też nie wykazał dochowania staranności by w terminie dokonać czynności procesowej, jaka było uzupełnienie braków formalnych zażalenia. Skarżący podał, że przyczyną uchybienia terminu była jego obłożna choroba i fakt, że wezwanie z Sądu przyjęła jego żona, która go nie poinformowała o tym. O treści wezwania dowiedział się dopiero 25 listopada 2005 r. Przedłożone zaświadczenie lekarskie złożone zostało na wezwanie Sądu 30 stycznia 2006 r. i odzwierciedla ogólny stan zdrowia skarżącego nie wskazując obłożnej choroby w okresie, gdy był on zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Powyższe okoliczności, jak i fakt, że wezwanie o braki formalne przyjęła żona nie stanowią podstawy oceny usprawiedliwionego i niezawinionego uchybienia terminu, co uzasadnia oddalenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

W zażaleniu na postanowienie L. K. domagał się jego uchylenia i przywrócenia terminu zgodnie z wnioskiem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Okoliczności podnoszone w zażaleniu, a wcześniej we wniosku z dnia 30 listopada 2005 r., nie wykazują jakoby uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę skarżącą.

Prawidłowa jest ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż nie stanowi takiej okoliczności sam fakt, iż pismo z Sądu odebrała żona. Jest dorosłym domownikiem i w myśl art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi to skuteczne doręczenie stronie.

Również należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż przedłożone, po znacznym upływie czasu, zaświadczenie lekarskie nie potwierdza stanu zdrowia skarżącego, wykluczającego możliwość dokonania czynności procesowej z zakreślonym mu terminie.

Jak słusznie zauważył Sąd Wojewódzki, skarżący mógł wyręczyć się inną osobą np. korzystając z pomocy domowników. Skoro skarżący nie wykazał dostatecznej staranności w terminowym dopełnieniu czynności procesowych, brak jest przesłanek z art. 86 § 1 ppsa, warunkujących możliwość przywrócenia terminu uchybionego. Stwierdzić więc należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji postanowienia.