Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 390/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 390/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 4 lipca sygn. akt I SA/Wr 390/18 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 27 sierpnia 2018 r.

Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 września 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 948 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony stronie w dniu 4 października 2018 r.

Wymagany wpis od skargi nie został przez stronę uiszczony (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu k. 67 akt sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy zatem skargi, bowiem stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie wpis sądowy od skargi należało uiścić najpóźniej w dniu 11 października 2018 r. (czwartek), czyli w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Z informacji uzyskanych z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu wynika, że skarga nie została opłacona.

Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi o czym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.