Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2564/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 1 poz 2
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 97 par. 1 pkt 4, art. 145, art. 156 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2001 nr 327 poz 11 art. 49 ust. 1 i 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych syystemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z.Sp. z o.o. w M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lipca 2008 r. nr ... w przedmiocie ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 18 sierpnia 2008 r. (data nadania) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji) nr ... z ... lipca 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję własną nr ... z ... maja 2008 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, wydana w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z ... marca 2005 r. nr ..., Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej: Kierownik Biura) przyznał Z.Sp. z o.o. w M. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004 w łącznej wysokości ... zł w tym z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w kwocie ... zł oraz z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) w kwocie ... zł. W decyzji wskazano, iż płatność w ustalonej wysokości zostanie przekazana na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku, w terminie wynikającym z przepisów unijnych. Orzeczenie to zostało doręczone stronie w dniu 23 marca 2005 r. i wobec nie złożenia przez nią środka odwoławczego stało się ostateczne.

Dalej, z akt sprawy wynika, że w toku kontroli metodą inspekcji terenowej przeprowadzonej w dniu ... października 2006 r. na działkach rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności stwierdzono, iż działki o nr ewidencyjnych ... położone w obrębie M., gmina C., nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień ... czerwca 2003 r.

Wobec ustaleń kontrolujących, postanowieniem z ... kwietnia 2007 r. Kierownik Biura wznowił postępowanie w sprawie, a następnie decyzją z ... maja 2007 r. o numerze ... uchylił decyzję własną z ... marca 2005 r. i odmówił Z. Sp. z o.o. w M. przyznania płatności na rok 2004. Decyzja uchylająca została doręczona na adres reprezentującego Spółkę Prezesa Zarządu w dniu 21 maja 2007 r. W decyzji tej zawarto pouczenie o przysługującym prawie odwołania, jednakże z uprawnienia tego strona nie skorzystała.

Wobec tego, iż na rachunek bankowy wnioskodawcy przekazano środki pieniężne przyznane decyzją z ... marca 2005 r. – uchyloną decyzją z ... maja 2007 r. – Prezes Agencji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych, o czym zawiadomiono stronę pismem z 22 kwietnia 2008 r.

Następnie, decyzją z ... maja 2008 r. Nr ... Prezes Agencji ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w wysokości ... zł. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 11 ust. 4 i 6 ustawy z 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, iż wobec uchylenia przez Kierownika Biura decyzji przyznającej stronie płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004 i wydania przez ten organ decyzji o odmowie przyznania ww. płatności, należało stwierdzić, iż środki finansowe wypłacone stronie na podstawie uchylonego orzeczenia zostały pobrane przez nią nienależnie.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania albo o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając w szczególności niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, błędną i dowolną ocenę zgromadzonych dowodów, a także brak należytego uzasadnienia decyzji. W uzasadnieniu wniosku - przedstawiając swoje stanowisko - Spółka zakwestionowała wyniki kontroli z .... października 2006 r. wskazując, iż w protokole kontroli z ... czerwca 2006 r., którym dysponuje, nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. Podniosła, iż w toku postępowania nie wyjaśniono sprzeczności wynikających z ww. dokumentów, nie przesłuchano kontrolerów, nie dopuszczono też dowodu z przesłuchania strony.

Decyzją z ... lipca 2008 r. nr ... Prezes Agencji, działając na podstawie art. 138 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. § 29 ust. 4 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego orzeczenia organ podtrzymał argumenty przedstawione w decyzji z ... maja 2008 r. Stwierdził, iż z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, na podstawie której Spółka uzyskała płatności na rok 2004, należało uznać, że utraciła ona uprawnienie do uzyskania tych płatności. W związku z tym organ przyjął, iż środki pieniężne przekazane na rachunek bankowy wnioskodawcy w dniu 4 kwietnia 2005 r. zostały pobrane nienależnie i w konsekwencji Spółka zobowiązana jest do zwrotu całej pobranej kwoty.

Odnosząc się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ podniósł, iż nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważył, iż podniesione zarzuty dotyczą postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004, a nie postępowania w sprawie ustalenia nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Sprawa przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego wydaniem przez Kierownika Biura decyzji z ... maja 2007 r., która – wobec niezłożenia przez stronę odwołania – stała się decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. Zarzuty strony podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy więc traktować jako niemieszczące się w zakresie rozpoznania sprawy przez Prezesa Agencji w obecnym postępowaniu.

Organ zauważył również, iż w dniu 27 czerwca 2008 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek strony datowany na dzień 24 czerwca 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura z ... maja 2007 r. z powodu skierowania tej decyzji do osoby nie będącej stroną postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż wobec nieusunięcia braków formalnych ww. podania w zakreślonym terminie, pismem z ... sierpnia 2008 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.

W dniu 3 września 2008 r. do organu wpłynęło pismo strony z 29 sierpnia 2008 r., w którym podtrzymano wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z ... maja 2007 r.

Pismem z 18 września 2008 r. Dyrektor OR ARiMR zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura z ... maja 2007 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. orzeczenie Prezesa Agencji z ... lipca 2008 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezesa Agencji z ... maja 2008 r. zarzucając rażące naruszenie:

- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji z ... maja 2007 r. stanowiącej podstawę do wydania zaskarżonej decyzji,

- art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez pominięcie, że decyzja z ... maja 2007 r. stanowiąca podstawę wydania zaskarżonej decyzji jest nieważna, bowiem nie została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie.

W motywach skargi skarżąca wskazała, iż decyzja z ... maja 2007 r. (uchylająca decyzję o przyznaniu płatności) została skierowana nie do Z. "M." Sp. z o.o. ale do osoby fizycznej – W. K. na jego adres domowy i nie została odebrana przez adresata z powodu jego choroby. W tej sytuacji decyzja ta dotknięta jest wadą nieważności o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ została skierowana do osoby nie będącej stroną postępowania.

Zdaniem skarżącej, jeżeli decyzja uchylająca i odmawiająca przyznania płatności dotknięta jest wadą nieważności, a była ona wyłączną podstawą do wydania zaskarżonej decyzji, to Prezes Agencji powinien zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zasadniczego zagadnienia tj. nieważności decyzji odmawiającej przyznania dopłat bezpośrednich. Art. 97 k.p.a. określa przypadki obligatoryjnego zawieszenia postępowania, a taka właśnie przesłanka zdaniem Spółki zachodzi w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, iż rozstrzygnięcie wniosku o stwierdzenie nieważności nie było zagadnieniem wstępnym dla postępowania w niniejszej sprawie. W obrocie prawnym funkcjonowała bowiem decyzja uchylająca decyzję przyznającą płatności i odmawiająca przyznania tych płatności na rok 2004 – stanowiąca wystarczającą i konieczną przesłankę do ustalenia nienależnie pobranych środków pieniężnych. Tym samym kwestia przyznania płatności skarżącej nie była zagadnieniem otwartym, lecz została już prawomocnie przesądzona przez właściwy organ administracji publicznej. Brak było zatem przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sprawie w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Nadto organ wyraził stanowisko, iż decyzja uchylająca i odmawiająca przyznania płatności nie jest obarczona wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., wymagającą jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Decyzja uchylająca została bowiem prawidłowo doręczona na adres osoby reprezentującej Spółkę – Prezesa Zarządu W. K., której odbiór potwierdziła jego żona w dniu 21 maja 2007 r. W rozstrzygnięciu decyzji jako strona postępowania wymieniony został Z. Sp. z o.o. Również z uzasadnienia tej decyzji wynika, że to Spółka jest stroną postępowania, a W. K. został wymieniony jaki reprezentant Spółki.

Obecny na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 16 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż w sprawie z wniosku Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Biura z ... maja 2007 r. została wydana decyzja ostateczna w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ww. decyzji, następnie zaskarżona do WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W oparciu o treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola taka jest dokonywana w oparciu o stan faktyczny sprawy i przepisy prawne statuujące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, istniejące w czasie podejmowania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 p.p.s.a.). Należy też zaznaczyć, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd stwierdził, że orzeczenie to jest prawidłowe - wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji Prezesa ARiMR z ... lipca 2008 r. stanowił art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634), stanowiący odpowiednik art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.), obowiązującej do dnia wejścia w życie ww. ustawy z 9 maja 2008 r., tj. do 24 czerwca 2008 r.

Zgodnie z ww. przepisem - art. 29 ust. 1 - Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnych, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych przeznaczonych na finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 jest więc ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków występuje niewątpliwie wtedy, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Podkreślić jednak należy, że w takim przypadku zadaniem Prezesa Agencji nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne (to jest, czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną).

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy decyzją z ... marca 2005 r. przyznano skarżącej Spółce płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004 w wysokości ... zł. Przyznane płatności zostały zrealizowane na rachunek bankowy skarżącej w dniu 4 kwietnia 2005 r. W wyniku wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją z ... marca 2005 r., decyzja ta została uchylona, a Spółce odmówiono przyznania wnioskowanych płatności. Zaznaczyć należy, iż decyzja z dnia ... maja 2007 r., wydana w wyniku wznowienia postępowania (decyzja uchylająca), nie została zaskarżona i tym samym stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji.

W oparciu o tę właśnie decyzję uchylającą Prezes Agencji wszczął postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych przez Spółkę środków finansowych, a następnie w dniu ... maja 2008 r., wydał decyzję w tym przedmiocie, utrzymaną następnie w mocy zaskarżoną decyzją z ... lipca 2008 r.

Mając na względzie powyższy stan faktyczny Sąd stwierdza, iż Prezes Agencji słusznie uznał, że skarżąca utraciła prawo do uzyskania płatności na rok 2004, skoro decyzja z ... marca 2005 r. przyznająca jej te płatności została decyzją ostateczną wyeliminowana z obrotu prawnego. W tej sytuacji środki pieniężne przekazane Spółce na jej rachunek bankowy w dniu 4 kwietnia 2005 r. należało uznać za pobrane nienależnie w świetle art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ww. ustawy z dnia 9 maja 2008 r., a to musiało skutkować zobowiązaniem Spółki do ich zwrotu.

Jednocześnie wskazać należy, iż organ orzekając w trybie art. 29 ust. 1 ww. ustawy prawidłowo określił kwotę podlegającą zwrotowi, tj. wynikającą z decyzji z ... marca 2005 r. i wypłaconą Spółce w dniu 4 kwietnia 2005 r.

Prezes Agencji prawidłowo obciążył też skarżącą odsetkami za zwłokę od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość nienależnie pobranych płatności do dnia ich zwrotu. Stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego. Przepisy krajowe w tym zakresie zawarte zostały - w myśl dyspozycji art. 29 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - w Dziale III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Nadto należy w tym miejscu zaznaczyć, iż zaskarżone orzeczenie jest zgodne z treścią art. 49 ust. 1 i ust. 3 mającego zastosowanie w sprawie rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy w zakresie stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla niektórych schematów pomocowych Wspólnoty ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92 (Dz. U. WE L 327 z 12.12.2001 r.). Stosownie do treści ww. przepisu, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone za okres między powiadomieniem a obowiązkiem rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem.

Powyższej oceny Sądu - dotyczącej legalności zaskarżonej decyzji - nie zmieniają zarzuty podniesione w skardze. Zdaniem Sądu nie stanowią one podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia.

Przede wszystkim Sąd za bezzasadny uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania do czasu rozpatrzenia wniosku Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji z ... maja 2007 r. wydanej w trybie art. 145 k.p.a. W tym zakresie Sąd zaznacza, iż w sprawie o ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności jako zagadnienie wstępne, o którym mowa w powyżej wymienionym przepisie należy traktować postępowanie wznowieniowe (czy inne prowadzone w trybie nadzwyczajnym) odnoszące się do decyzji o przyznaniu stronie płatności (w tym przypadku decyzji z ... marca 2005 r. dotyczącej płatności na rok 2004). Prezes Agencji nie mógłby bowiem przed ostatecznym zakończeniem postępowania w takiej sprawie - prowadzonej przez inny organ - ustalić kwoty nienależnie pobranych płatności (tutaj: na rok 2004). Dopóki bowiem w obrocie prawnym pozostaje decyzja Kierownika Biura przyznająca płatności do gruntów rolnych na konkretny rok, wydanie orzeczenia w oparciu o art. 29 ust. 1 ustawy z 9 maja 2008 r. nie jest możliwe (nawet przy założeniu, że Prezes Agencji już przed zakończeniem postępowania nadzwyczajnego dotyczącego takiej decyzji powziął wątpliwości co do jej prawidłowości – zgodności z przepisami). Zatem, rozstrzygnięcie Prezesa Agencji jest zależne od orzeczenia wydanego w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym wzruszenia decyzji ostatecznej wydanej w trybie zwykłym o przyznaniu stronie określonej płatności. W tym zakresie można tu mówić o istnieniu zagadnienia wstępnego. Natomiast postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji (uchylającej decyzję o przyznaniu płatności) wydanej w postępowaniu wznowieniowym - wszczęte na wniosek skarżącej - takim zagadnieniem wstępnym, zdaniem Sądu, nie jest. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego winno zależeć rozpatrzenie sprawy w ogóle, nie zaś - ewentualne - wydanie pozytywnej dla strony decyzji.

Tym samym - w ocenie Sądu - w kontrolowanym postępowaniu nie zachodziła obligatoryjna przesłanka zawieszenia postępowania do czasu załatwienia wniosku Spółki o stwierdzenie nieważności. Prezes Agencji obowiązany był w prowadzonym postępowaniu ustalić, czy decyzja z ... marca 2005 r. została uchylona decyzją ostateczną. Stwierdzając zaś, iż decyzja eliminująca z obrotu prawnego orzeczenie przyznające stronie płatności na rok 2004 stała się ostateczna i prawomocna, mógł wydać orzeczenie na podstawie art. 29 ust. 1 ww. ustawy.

Odnośnie zaś zarzutu skargi dotyczącego rażącego naruszenia przez Prezesa Agencji art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez pominięcie, iż decyzja z ... maja 2007 r. jest nieważna, albowiem została skierowana do osoby nie będącej stroną postępowania, Sąd stwierdza, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Spółki, w myśl którego nieważność decyzji organ winien brać pod uwagę z urzędu, w każdym stadium postępowania. Stwierdzenie nieważności decyzji może nastąpić tylko w postępowaniu nadzwyczajnym prowadzonym w tym zakresie przez właściwy do tego organ administracyjny - z urzędu lub na wniosek strony. Prezes Agencji nie mógł więc w postępowaniu zwykłym dotyczącym ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych, prowadzić odrębnego postępowania mającego na celu stwierdzenie nieważności decyzji z ... maja 2007 r. Postępowanie takie było prowadzone w I instancji przez właściwy organ – tj. Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji z wniosku Spółki o stwierdzenie nieważności i - jak wyjaśnił pełnomocnik skarżącej na rozprawie przed Sądem w dniu 16 lutego 2009 r. - postępowanie to zostało zakończone odmowną decyzją ostateczną Prezesa Agencji Z ustaleń Sądu wynika także, iż Spółka wniosła skargę administracyjną na to rozstrzygnięcie, a wobec tego sprawa ze skargi na tę decyzję dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z ... maja 2007 r. będzie przedmiotem sądowej kontroli i Sąd, orzekając w tej sprawie, oceni zarzuty Spółki w odnośnym zakresie.

W tym miejscu należy również podkreślić, iż ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego (w tym przypadku na skutek wyroku Sądu) decyzji z ... maja 2007 r., będzie stanowiło podstawę dla skarżącej o wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 5 lipca 1996 r., III ARN 21/96, OSNAP 1997, nr 3, poz. 32). Powyższe dodatkowo wskazuje, iż w sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Nadto Sąd zaznacza, iż rozpoznając sprawę nie mógł badać pod względem zgodności z przepisami prawa decyzji z ... maja 2007 r. Zgodnie bowiem z powołanym wyżej art. 134 p.p.s.a., sąd orzeka "w granicach danej sprawy" co oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (v. postanowienie NSA z 23 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). Od decyzji z ... maja 2007 r. stronie przysługiwał środek zaskarżenia, o czym została prawidłowo pouczona, a mimo to z tego środka nie skorzystała.

Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na to rozstrzygniecie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.