Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 24/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Katarzyna Dziok po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W.na rzecz strony skarżącej 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) zł kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. – powołując się na art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115, zwanego dalej w skrócie "rozp. RM") i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej w skrócie "k.p.a.") – utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] (Nr [...]) o braku podstaw do stwierdzenia u H.K.choroby zawodowej – przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego, wywołanej sposobem wykonywania pracy, pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka (poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozp. RM).

W uzasadnieniu wskazano, że H. K. była zatrudniona od [...]. do [..]. jako tkacz w A., od [...]. do [...] jako tkacz, przewlekacz, brakarz, starszy referent ekonomiczny w B. a od [...] do [...]. jako referent rehabilitacji i spraw socjalnych w C.

W związku z podejrzeniem wspomnianej choroby zawodowej strona była badana w D.W.O.P. we W. Oddział w J. G. który w dniu [...] wydał orzeczenie lekarskie Nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u H. K. choroby zawodowej, tj. przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego, wywołanej sposobem wykonywania pracy, pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka. U badanej zdiagnozowano: obustronny zespół cieśni nadgarstków nawrotowy, po leczeniu operacyjnym w 2003 r.; istniejące i potwierdzone w badaniach schorzenie nie jest związane z pracą zawodową z uwagi na obustronność występowania. Badana jest praworęczna, zatem każda wykonywana czynność obciąża w sposób szczególny rękę prawą. Wykonywana przez badaną praca biurowa na stanowisku referenta nie obciąża szczególnie obu nadgarstków, nie ma charakteru monotypowego i nie wiąże się z ruchami przeprostu w tych stawach. Tło schorzenia nie jest związane ze sposobem wykonywania pracy, w związku z czym nie ma podstaw do rozpoznania zespołu cieśni nadgarstka jako choroby zawodowej.

W trybie odwoławczym skarżąca była badana w I. M. P. i Z. Ś. w S., który w dniu [...] wydał orzeczenie lekarskie Nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią zespołu cieśni nadgarstka. W uzasadnieniu podkreślono, że aktualne badanie ortopedyczne, poparte rtg nadgarstków i rąk, wykazało niewielkie zmiany zwyrodnieniowe w stawach śródręczno-garstkowych, cechy osteoporozy okołostawowej oraz przewężenie szpar stawów międzypaliczkowych. Badaniem neurologicznym stwierdzono osłabienie odsiebnych odcinków kończyn górnych z wyraźnym spłaszczeniem kłębów, odruchy ścięgniste miernie żywe, symetryczne, osłabienie czucia powierzchniowego bólu na dłoniach, bez objawów patologicznych, niewielkie ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego z bolesnością uciskową kręgów C5-C7, ujemną próbę Romberga. Badanie przewodzenia czuciowego i ruchowego w nerwach obwodowych kończyn górnych wypadło prawidłowo. Biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji oraz analizę narażenia zawodowego (wykonywana przez badaną praca – referent ds. rehabilitacji i spraw socjalnych – nie ma charakteru szczególnie obciążającego oba nadgarstki, nie ma charakteru monotypowego i nie jest związana z ruchami przeprostu w tych stawach), stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u badanej przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią obustronnego zespołu cieśni nadgarstka.

Na podstawie oceny narażenia zawodowego (karta oceny narażenia zawodowego z dnia 14 lipca 2005 r.) oraz orzeczeń lekarskich, wystawionych przez D.W. O.M. P. we W. Oddział w J. G. oraz I. M. P. i Z. Ś. w S., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał decyzję o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej: przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy – zespół cieśni w obrębie nadgarstka.

Rozpoznając odwołanie strony, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. podkreślił, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie – jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 2 ust. 1 i § 5 ust. 2 i ust. 3 rozp. RM – dwa warunki: 1) choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych i 2) choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.

W przypadku skarżącej żaden z tych warunków nie został spełniony. Mimo że w ocenie narażenia zawodowego (z dnia 14 lipca 2005 r.) nie wykluczono możliwości zachorowania na zespół cieśni w obrębie nadgarstka wskutek wykonywanej pracy, placówki służby zdrowia upoważnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych orzekły o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u zainteresowanej. W orzeczeniach uwzględniono jedynie ostatnie miejsce zatrudnienia badanej, ponieważ schorzenie wymienione w skierowaniu miało swój początek w lutym 2003 r. Wyniki przeprowadzonych badań oraz konsultacje nie dały jednak podstaw do rozpoznania u badanej przewlekłej choroby układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy pod postacią obustronnego zespołu cieśni. Z tych też względów Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. nie znalazł podstaw prawnych ani merytorycznych do zmiany decyzji organu pierwszej instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając organowi administracji publicznej:

- naruszenie prawa materialnego, tj. przepisów § 2 ust. 1 oraz ust. 3 pkt 4 rozp. RM, poprzez błędną ich interpretację polegającą na uznaniu, że istniejąca u skarżącej choroba nie powstała w związku ze sposobem wykonywania pracy;

- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie oceny stanu faktycznego bez rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego (pogwałcenie obowiązującej zasady oficjalności), oraz art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wskutek odmówienia wiarygodności zeznaniom skarżącej w kontekście innych dowodów wskazujących na rzeczywiste narażenie zawodowe podczas wykonywania przez nią pracy.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że jest bezspornym, iż choroba, na którą cierpi skarżąca, tj. przewlekła choroba obwodowego układu nerwowego – zespół cieśni w obrębie nadgarstka, znajduje się w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozp. RM. Stosownie do § 2 ust. 1 rozp. RM, schorzenie ma charakter zawodowy, jeżeli zostało umieszczone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, a w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Skarżąca w okresie od [...] do [...] była zatrudniona w wymiarze ½ etatu jako referent ds. rehabilitacji, samorządu oraz spraw socjalnych w C. Od początku 1999 r. zakres obowiązków skarżącej został poszerzony (na podstawie polecenia prezesa C.), o czynności polegające na przygotowywaniu dokumentacji płacowej koniecznej do sporządzenia kapitału początkowego. W ostatnim okresie zatrudnienia jedynym zajęciem skarżącej w ramach zatrudnienia było naliczanie kapitału początkowego. Praca ta, której wykonywanie potwierdził pracodawca skarżącej (prezes C w piśmie z dnia [...] znajdującym się w aktach sprawy), polegała m. in. na przenoszeniu ciężkich kartotek zawierających dokumentację pracowniczą – zarobkową. Waga takiej teczki z aktami o formacie A3, zawierająca dokumentację zarobkową 200 do 300 osób, to około 5 kilogramów. W skardze zwrócono uwagę na pewną powtarzalność czynności związanych z dźwiganiem kartotek, gdyż skarżąca kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy w ciągu dnia zmuszona była zejść do archiwum po akta i po rozliczeniu kapitału początkowego danego pracownika odnieść te akta na miejsce. Mając na uwadze przytoczone okoliczności uprawnionym jest – według skargi – twierdzenie, że praca skarżącej nie polegała jedynie na zaangażowaniu umysłowym, ale także na wydatnym wysiłku fizycznym. Nadmieniono przy tym, że akta osobowe w przeważającej części znajdowały się w pomieszczeniu archiwum znajdującym się na parterze budynku, dlatego skarżąca zmuszona była przenosić dosyć ciężkie akta zarobkowe po schodach w górę i w dół, co wiązało się z dodatkowym obciążeniem fizycznym. Ponadto w trakcie pracy rachunkowej wykonywanej nad dokumentacją skarżąca zmuszona była do częstego dźwigania kartotek, sięgania po nie i odkładania na półki. Te stale powtarzające się czynności stanowiły obciążenie dla nadgarstków obu rąk.

Ciężka, dla ponad pięćdziesięcioletniej kobiety, praca spowodowała wystąpienie dotkliwych bólów nadgarstka już w 2002 r. W dniu [...] Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w L. zaliczył skarżącą na stałe do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Z powodu nasilającego się bólu skarżąca była poddana zabiegom operacyjnym na obu nadgarstkach (w czerwcu i grudniu 2003). W skardze zwrócono uwagę, że do 2002 r. skarżąca nie odczuwała nigdy dolegliwości nadgarstków.

Według skargi, organy obu instancji arbitralnie ustaliły, że skarżąca – stosownie do angażu – wykonywała jedynie czynności administracyjno-biurowe na stanowisku pracy referenta, nie odniosły się natomiast zupełnie do rzeczywistego sposobu wykonywania przez skarżącą jej pracy w trakcie zatrudnienia w C. Organy orzekające nie dokonały oceny związku przyczynowego zaistniałej u skarżącej choroby cieśni nadgarstkowych z rzeczywistym sposobem wykonywania pracy.

W uzasadnieniach swoich decyzji organy administracji publicznej nie odniosły się w żaden sposób do istoty sporu, tzn. nie wskazały z jakich względów odmówiono wiarygodności zeznaniom i oświadczeniom skarżącej co do faktycznego sposobu wykonywania przez nią pracy, mimo że dowody z zeznań świadków B. N. oraz T. Ś. potwierdzały, iż rzeczywisty zakres obowiązków skarżącej znacznie wykraczał poza typowe zadania pracownika biurowego.

W skardze podkreślono, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. dysponował pismem prezesa C. z dnia [...], w treści którego przyznał on, że skarżąca wykonywała w ramach swoich obowiązków pracowniczych czynności związane z ustalaniem kapitału początkowego zatrudnionych, jednakże poprzestał jedynie na przeprowadzeniu dowodu z opinii D. W. O. M. P. we W. oraz I. M. P. i Z. Ś. w S. Oba te ośrodki orzekły o braku podstaw dla ustalenia choroby zawodowej ze względu na fakt, że praca na stanowisku referenta ds. administracyjnych i biurowych (a więc praca umysłowa) nie mogła być przyczyną powstania schorzenia na jakie cierpi skarżąca. W uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego Instytutu M. P. i Z. Ś. w S. podano, że praca na stanowisku referenta "nie ma charakteru monotypowego, nie ma charakteru szczególnie obciążającego nadgarstki, nie jest związana z ruchami przeprostu w tych stawach." Zdaniem skarżącej trudno takiemu rozumowaniu odmówić słuszności, pod warunkiem jednak, że czynności wykonywane przez skarżącą w trakcie zatrudnienia w C. ograniczałyby się tylko do typowych prac biurowych. Tymczasem zakres obowiązków skarżącej znacznie wykraczał poza zwyczajne zadania pracownika umysłowego.

W tym kontekście jawi się – zdaniem skarżącej – zarzut naruszenia przez organy administracji zasady prawdy obiektywnej oraz pogwałcenia zasady oficjalności, z której wynika obowiązek organu administracji przeprowadzenia wszelkich dowodów służących ustaleniu prawdy materialnej. Organy obu instancji nie dokonały przede wszystkim rzetelnej oceny narażenia zawodowego na stanowisku pracy rzeczywiście wykonywanej przez skarżącą, nie przeprowadziły dowodu z zeznań pracodawcy, który w piśmie z dnia [...] przyznał, że w ostatnim okresie zatrudnienia skarżącej, jej jedynym zajęciem w ramach umowy o pracę było – wbrew angażowi – przygotowywanie dokumentacji do ustalenia kapitału początkowego pracowników zatrudnionych w C.. Z uwagi na zasadę prawdy obiektywnej organy administracji zobligowane były do ustalenia jakie konkretne czynności wykonywała skarżąca w trakcie świadczenia przez nią pracy i czy nie stanowiły one nadmiernego obciążenia fizycznego nadgarstków.

Wskutek bezczynności organów administracji ośrodki medyczne uprawnione do stwierdzenia choroby zawodowej nie dysponowały – według skargi – rzetelną i faktyczną charakterystyką stanowiska pracy skarżącej, a więc przy ocenie związku przyczynowego istniejącej choroby ze sposobem wykonywania pracy miały do dyspozycji jedynie standardowy opis stanowiska osoby zatrudnionej w charakterze pracownika umysłowego – referenta. Z tych też przyczyn odpowiednie instytuty medyczne rzeczywiście nie miały podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do treści skargi organ ten stwierdził, że zarzut braku rzetelnej oceny narażenia zawodowego na stanowisku pracy jest bezpodstawny. Na zlecenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. przeprowadzono ponownie w dniu [...] ocenę narażenia zawodowego na stanowisku referent ds. rehabilitacji i spraw socjalnych zaliczonego do grupy stanowisk administracyjno-biurowych. Kartę uzupełniono też o chronometraż czynności wykonywanych przez skarżącą, w której zaznaczono, że zainteresowana przenosiła ręcznie akta pracownicze związane sznurkiem w paczki ważące około 5 kg. Ponieważ skarżąca pracowała w C. do dnia [...] nie było możliwe w czasie sporządzania karty oceny narażenia zawodowego dokładne ustalenie warunków wykonywania pracy przez zainteresowaną w czasie jej zatrudnienia. Dla porównania, podobny zakres obowiązków wypełnia obecna pracownica, dla której są to także (jak dla skarżącej) obowiązki wykraczające poza stale wykonywaną pracę. Warunki pracy są porównywalne. W dniu [...] sporządzono wspólnie ze skarżącą kartę oceny narażenia zawodowego w zakładach już nieistniejących (A. i B.), w których była wykonywana praca prawdopodobnie powodująca schorzenie zawodowe – zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Jednakże pierwsze bóle nadgarstków skarżąca zaczęła odczuwać dopiero w roku 2002, a więc podczas pracy w C. W kartach oceny narażenia zawodowego stwierdzono możliwość wystąpienia powikłań zdrowotnych związanych z wymienioną chorobą.

W piśmie C." z dnia [...] Prezes Zarządu C. podkreślił, iż najwyższe dopuszczalne normy przy podnoszeniu i przenoszeniu ciężarów przez dorosłe kobiety przy pracy dorywczej (do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej) wynoszą 20 kg. Zauważył też, że żadna z kartotek swoją wagą nawet nie zbliża się do wagi dopuszczonej normami BHP. Skarżąca w piśmie z dnia [...]. przyznaje, że "waga jednej paczki wynosiła od 3,5 kg do 4,5 kg." Ponadto w piśmie Państwowej Inspekcji Pracy z dnia [...] stwierdzono, że praca wykonywana przez inną pracownicę, w porównywalnym zakresie obowiązków wykonywanych przez skarżącą, nie jest – w ocenie inspektora – pracą, którą pracownik wykonuje w pełnym obowiązującym go wymiarze czasu pracy.

W odpowiedzi na skargę podkreślono, że zespół cieśni nadgarstka pochodzenia zawodowego powstaje w następstwie wykonywania czynności wymagających powtarzania się ruchów zginania i prostowania ręki w stawie nadgarstkowym, co nie występowało w przypadku wykonywania obowiązków na stanowisku pracy przez skarżącą. Zdaniem organu, zespół cieśni nadgarstka u skarżącej jest spowodowany zwyrodnieniem kręgosłupa, co nie pozwala uznać takiego schorzenia za zawodowe.

Według organu, niezależnie od tego jaki był stopień narażenia skarżącej na czynniki chorobowe, placówki służby zdrowia nie rozpoznały klinicznych cech zespołu cieśni nadgarstka jako choroby zawodowej, albowiem choroba występująca u zainteresowanej związana jest ze schorzeniem układu kostnego (w tym zwyrodnieniami kręgosłupa), czyli ma charakter pozazawodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy [art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)], jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego [lit. b)], a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy [lit. c)].

Sąd rozpoznający sprawę w jej granicach nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.).

Zaskarżona decyzja nie może pozostać w zbiorze zgodnych z prawem rozstrzygnięć, gdyż jej wydanie nie zostało poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego w sprawie, co uchybia regule proceduralnej sformułowanej w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przeprowadzono – przewidzianej w art. 107 § 3 k.p.a. – polemiki dowodów, nie ustosunkowano się bowiem do tych dowodów, które wskazywały na szczególne warunki w jakich skarżąca świadczyła pracę na stanowisku referenta. Należy również zauważyć, że do faktycznych warunków pracy nie odniesiono się także w orzeczeniu lekarskim I. M. P. i Z. Ś. w S. z dnia [...]. ([...]), poprzestając na twierdzeniu, że "wykonywana przez badaną praca – referent ds. rehabilitacji i spraw socjalnych – nie ma charakteru szczególnie obciążającego oba nadgarstki, nie ma charakteru monotypowego i nie jest związana z ruchami przerostu w tych stawach." Tymczasem – jak wynika z oświadczenia skarżącej (k. 8 akt administracyjnych) – przygotowanie kapitału początkowego oraz spraw związanych z rentami i emeryturami pracowników było uciążliwe, gdyż wymagało dźwigania ciężkich kartotek o grubym formacie A4, obejmujących dokumenty od 200 do 300 osób zatrudnionych w danym roku. W karcie narażenia zawodowego z dnia 7 sierpnia 2006 r. stwierdza się natomiast, że "do obciążeń kończyn górnych oraz nadgarstków w trakcie pracy mogły prawdopodobnie przyczynić się takie czynności jak: częste pisanie ręczne druków Rp7 oraz innej dokumentacji zakładowej, ponadto ręczne pakowanie a następnie przenoszenie do archiwum spakowanych dokumentów o wadze 5 kg." W charakterystyce narażenia na czynniki szkodliwe/uciążliwe napisano zaś "często powtarzające się czynności obciążające ręce".

Wydanie decyzji o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy – w postaci zespołu cieśni w obrębie nadgarstka, nastąpiło co najmniej przedwcześnie, jako że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do wspomnianych wcześniej okoliczności, w szczególności zaś nie wyjaśnił, czy wykonywana przez skarżąca praca, polegająca na przenoszeniu do archiwum paczek o wadze około 5 kilogramów mogła spowodować schorzenie występujące u skarżącej. Zabrakło także – istotnych w ocenie Sądu – ustaleń jak często skarżąca wykonywała takie czynności oraz jak daleko od miejsca pracy biurowej znajdowało się archiwum akt pracowniczych, a więc jaką drogę musiała pokonać skarżąca z obciążeniem rąk. Wobec braku tych ustaleń, niepełnym materiałem dowodowym w rozpoznawanej sprawie dysponowały również upoważnione do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednostki medyczne, co nie pozwoliło im jednoznacznie stwierdzić, czy dodatkowe obowiązki skarżącej, polegające na przenoszeniu paczek z dokumentami, mogły spowodować wystąpienie cieśni nadgarstka w obu rękach, czy też zdarzenia te nie miały wpływu na tę chorobę.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinnością organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej będzie zatem dokładne wyjaśnienie jak często w czasie pracy na stanowisku referenta skarżąca przynosiła i odnosiła – znajdujące się w archiwum – akta pracownicze, jaką pokonywała przy tym drogę, czy obie ręce były obciążone około pięciokilogramowymi paczkami, następnie zaś rozstrzygnięcie, na podstawie zrekonstruowanego stanu faktycznego, czy w kontekście specjalistycznej wiedzy medycznej wykonywanie obowiązków pracowniczych przez skarżącą mogło spowodować schorzenie, o którym mowa w poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozp. RM, czy też nie pozostawało w związku przyczynowym z tą chorobą. Ponadto uzasadnienie podjętej decyzji powinno odpowiadać kryteriom przewidzianym w art. 107 § 3 k.p.a.

Skoro wszczęte skargą H. K. postępowanie sądowe pozwoliło stwierdzić naruszenie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej reguł proceduralnych poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (co pozostaje w dysharmonii z dyrektywą proceduralną ujętą w art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.), przeto – stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a. – należało zakwestionowaną decyzję wyeliminować z obrotu prawnego (punkt I sentencji). Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania stanowi art. 200 u.p.p.s.a., zaś rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III wyroku znajduje umocowanie w art. 152 tej ustawy.