Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 438/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 257, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z wpisu sądowego od skargi postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania 1 2 3


UZASADNIENIE

Skarżący złożył w dniu [...] r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w formie zwykłego pisma. Zarządzeniem referendarza sądowego z 6 maja 2014 r. został wezwany do nadesłania urzędowego wniosku na urzędowym formularzu. Ponieważ dwukrotna próba doręczenia tego wezwania w dniach 19 i 27 maja 2014 r. nie przyniosła rezultatu, przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 2 czerwca 2014 r. W związku z niewykonaniem wezwania referendarza sądowego, zarządzeniem tegoż referendarza z 16 czerwca 2014 r., doręczonym w dniu 7 lipca 2014 r., wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.

Skarżący pismem z [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12 lipca 2014 r. złożył sprzeciw od tego postanowienia. W jego uzasadnieniu podniósł, że nie otrzymał przesyłki i nie został poinformowany o jej pozostawieniu w placówce pocztowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Z treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wynika, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niedochowanie tego obowiązku, pomimo uprzedniego wezwania, skutkuje, stosownie do art. 257 P.p.s.a. pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Kwestią podlegającą ocenie Sądu w bieżącym postępowaniu jest natomiast ocena prawidłowości doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych pisemnego wniosku o prawo pomocy skarżącemu. Zgodnie z art. 73 § 1 i 2 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia przesyłki w sposób przedstawiony w art. 65 - 72 P.p.s.a. pozostawia się ją na okres 14 dni w placówce pocztowej. Zawiadomienie o tym fakcie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej a gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, gdzie wykonywane są czynności urzędowe.

W przedmiotowej sprawie Sąd dysponuje z jednej strony zwrotnym potwierdzeniem odbioru, będącym dokumentem urzędowym, z drugiej strony zaprzeczeniem skarżącego, będącego osobą zainteresowaną, zawartym w sprzeciwie. Skarżący nie podał żadnych wiarygodnych argumentów, które mogłyby wzbudzić przekonania o prawdziwości jego twierdzeń a tym samym podważających dane zawarte w zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Dlatego też zasadna pozostaje konkluzja, że pomimo skutecznego wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy zarówno w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 9 czerwca 2014 r. Anie też do tej pory. Dlatego Sąd na podstawie art. 255 w zw. z art. 260 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.