Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 220/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
W pozostałym zakresie oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu - Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 2 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego A Spółka z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń i luty 2005 r., postanawia: I. ustanowić radcę prawnego, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego A Spółka z o.o. w D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego Przedmiotem skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego A Spółka z o.o. do tut. Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń i luty 2005 r. Wartość przedmiotu sporu stanowi kwota 5.023.746 zł. W związku z tym strona skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 50.239 zł. Na dalsze koszty jakie mogą zaistnieć w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych

( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 25.120 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2010 r. strona skarżąca została w przedmiotowej sprawie zwolniona od kosztów sądowych w całości. W tej sytuacji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie jest bezzasadny.

Zatem na następnym etapie postępowania rozpoznaniu podlega zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, iż rachunki bankowe Spółki obciążone są tytułami egzekucyjnymi na kilkadziesiąt milionów złotych, obecnie nie prowadzi właściwej działalności gospodarczej, nie posiada środków finansowych na prowadzenie bieżących spraw, tym bardziej środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych. Natomiast w części wniosku dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach strona skarżąca wykazała wysokość kapitału zakładowego w kwocie 710.000 zł, wartość środków trwałych w wysokości 1.994,56 zł, stratę za ostatni rok obrotowy w wysokości 1.876,59 zł oraz brak środków pieniężnych na rachunkach bankowych ( jak twierdzi skarżący – banki wypowiedziały konta ). W piśmie załączonym do wniosku strona skarżąca oświadczyła, że sytuacja Spółki uległa pogorszeniu od czasu kiedy orzeczono o zwolnieniu jej od kosztów sądowych w całości.

Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. ), zwanej dalej ustawą, wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył , co następuje:

Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.

Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).

Zatem wniosek skarżącego dotyczący częściowego prawa pomocy należy rozpatrywać w kontekście przesłanki zawartej w art. 246 § 2, pkt 2 ustawy.

Zgodnie z tym przepisem przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Treść powołanego wyżej przepisu art. 246 § 2, pkt 2 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy w tym zakresie stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych, przy jednoczesnym uwzględnieniu, z jednej strony wysokości obciążeń finansowych jakie strona jest zobowiązana ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowych. Jak bowiem zostało stwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. ( GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8 ) "udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe".

Przy dokonywaniu oceny zasadności przedmiotowego wniosku o prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego wykorzystano następujące kserokopie dokumentów nadesłanych przez stronę skarżącą w związku z rozpoznaniem jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. I SA/Op 108/10 ( i później przy rozpatrzeniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie ):

a) zeznania o wysokości osiągniętego dochodu ( poniesionej straty ) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 ( CIT-8 ), z którego wynika, ze strona skarżąca w tym okresie uzyskała dochód w wysokości 672,49 zł przy przychodach w kwocie 13.248,11 zł i kosztach 12.575,62 zł,

b) deklaracji podatkowych ( VAT-7 ) za miesiące październik, listopad i grudzień 2009 r. oraz styczeń, luty, marzec 2010 r. ( wynika z nich, iż skarżąca Spółka dokonała w tym okresie dostawy towarów i usług na łączną kwotę 15.369 zł i nabycia towarów i usług na kwotę 292 zł ),

c) zaświadczenia o posiadaniu rachunku bankowego, w którym oświadczono, że na rachunku w 2009 r. utrzymywał się brak obrotów i że jest obciążony tytułami egzekucyjnymi,

d) rachunku zysków i strat za 2008 r., bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2008 r. oraz jednostronnego rachunku zysków i strat z uwzględnieniem bufora ( z zgodnie z tym rachunkiem przychody netto ze sprzedaży wyniosły 13.247,30 zł, koszty działalności operacyjnej 15.089,86 zł ) i bilansu z uwzględnieniem bufora,

e) sześciu tytułów wykonawczych opiewających na kwotę główną w wysokości 6.337.962 zł i odsetek na kwotę 3.346.263 zł.

Powyższe dane jak też informacje zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazują na wyjątkową sytuację strony skarżącej. Brak bowiem jakichkolwiek środków pieniężnych, majątek trwały ograniczony do wartości 1.994,56 zł, prowadzona egzekucja pieniężna na kwotę główną w wysokości 6.337.962 zł i odsetki w kwocie 3.346.263 zł, a nade wszystko ograniczenie działalności gospodarczej, będące następstwem tej egzekucji, do niewielkich rozmiarów, gdzie koszty działalności operacyjnej przekraczają wartość przychodów, sprawia, że strona skarżąca nie posiada zasobów jak i możliwości pozyskania środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.

W związku z powyższym, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.