Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2462/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 112 ust. 1, art. 115 pkt 5
journal: Dz.U. 2008 nr 45 poz 271
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne - tekst jednolity.
article: art. 494 par. 2, art. 618, art. 633
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej także: "GIF" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm. – dalej także: "P.f."), art. 494 § 2 w związku z art. 618 i art. 633 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. - dalej: "k.s.h.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), prowadzącej aptekę ogólnodostępną o nazwie: "[...]" w W. przy ul. [...], od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego przedsiębiorcy: spółki: H. Sp. z o.o. sp. j. wpisać przedsiębiorcę: Spółkę: B. Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] września 2011 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynął wniosek skarżącej spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...]", położonej w W. przy ul. [...], w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego przedsiębiorcy: Spółki: H. Sp. z o.o. sp. j. wpisać przedsiębiorcę: Spółkę: B. Sp. z o.o. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o wyłączenie od prowadzenia powyższej sprawy [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W..

Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny wyłączył [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego od udziału w postępowaniu z wniosku skarżącej spółki o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Jednocześnie do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej organ wyznaczył [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

Decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki, odmówił dokonania zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego przedsiębiorcy: Spółki: H. Sp. z o.o. sp. j. wpisać przedsiębiorcę: Spółkę: B. Sp. z o.o.

Od powyższej decyzji organu I instancji strona skarżąca odwołała się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez dokonanie zmiany zezwolenia zgodnie z jej wnioskiem, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Główny Inspektor Farmaceutyczny pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. wezwał stronę skarżącą do złożenia wyjaśnień co do daty otrzymania decyzji udzielającej zezwolenie na prowadzenie ww. apteki ogólnodostępnej. Powyższe wątpliwości wynikały z faktu, iż wbrew oświadczeniu przesłanemu przy odwołaniu, na decyzji widniał podpis M. K. wskazujący, że decyzja została odebrana [...] grudnia 2000 r. Pismo zostało przesłane także do strony i [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

W dniu [...] stycznia 2012 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynęło pismo strony skarżącej, do którego załączono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2001 r. zezwalającą na uruchomienie apteki z dniem [...] stycznia 2001 r.

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował stronę skarżącą, że przedstawiona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego nie jest zezwoleniem na prowadzenie apteki i jest to jedynie decyzja administracyjna wyrażająca zgodę na uruchomienie apteki.

W dniu [...] lutego 2012 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynęło pismo strony skarżącej zatytułowane: "Pismo strony w toku postępowania odwoławczego", w którym skarżąca spółka wskazała, że w toku postępowania przed organem I instancji nie ustalono, jaki był tryb przejęć/przekształceń, na podstawie których dokonywano zmian w zakresie nazwy, siedziby i oznaczenia podmiotu, na rzecz których dokonywano zmian w zezwoleniu. Ponadto strona skarżąca ponownie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez dokonanie zmiany zezwolenia zgodnie z jej wnioskiem, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, rozpatrując ponownie sprawę, winien wskazać w uzasadnieniu decyzji wszystkie okoliczności, które miały wpływ na wynik sprawy, takie chociażby, jak data doręczenia zezwolenia na prowadzenie apteki, czy też wskazanie okoliczności, na podstawie których dokonano poprzednich zmian zezwolenia.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny pismem z dnia [...] marca 2012 r. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o przekazanie akt wszystkich spraw zakończonych decyzją o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki.

Po otrzymaniu wnioskowanego materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny - działając na podstawie przepisów art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne w zw. z art. 494 § 2 w zw. z art. 618 i art. 633 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych oraz art. 104 k.p.a. - odmówił dokonania zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego przedsiębiorcy: H. Sp. z o.o. sp. j. wpisać przedsiębiorcę: B. Sp. z o.o.

W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny odniósł się do zaleceń organu II instancji. Wskazał materiał dowodowy, który podlegał ocenie organu. Organ przedstawił szczegółowo przebieg przekształceń podmiotów prowadzących aptekę ogólnodostępną przy ul. [...] w W., a także ubiegających się o zmianę koncesji zezwalającej na prowadzenie przedmiotowej apteki ogólnodostępnej o wskazanych powyżej: nazwie i położeniu.

Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W. udzielił koncesji na prowadzenie apteki przy ul. [...] w W.: mgr farm. I. S. i M. K., działającym w formie spółki cywilnej. Powyższa decyzja została odebrana osobiście w siedzibie inspektoratu w W. przez wspólników spółki cywilnej: I. S. i M. K. w dniu [...] grudnia 2000 r. W styczniu 2001 r. przez M. K. została odebrana decyzja zawierająca zgodę na uruchomienie apteki, która jest decyzją odrębną, wydawaną po uzyskaniu przez przedsiębiorcę koncesji (zezwolenia) na prowadzenia apteki.

W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wskazał ponadto, że na mocy uchwały wspólników nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. spółka cywilna, której wspólnikami były: I. S. i M. K. została przekształcona w spółkę: I. S., M. K. Sp.j. Następnie, jak wskazał organ, w dniu [...] stycznia 2006 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w W. wpłynął wniosek I. S. i M. K. o naniesienie stosownych zmian w koncesji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie apteki, w związku z przekształceniem spółki cywilnej w spółkę jawną. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W. dokonał zmiany udzielonej koncesji zgodnie z wnioskiem. Organ wskazał, że w dniach [...] grudnia 2006 r. oraz [...] stycznia 2007 r. zostały dokonane zmiany umowy spółki jawnej I.S., M. K. Sp.j., które zostały wpisane w KRS. Zmiany te zostały m.in. dokonane w zakresie nazwy i siedziby spółki z dotychczasowej "I. S., M. K. Spółka jawna z siedzibą w W." na. "[...] Spółka jawna z siedzibą w J.". W dniu [...] lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w W. wpłynął wniosek spółki [...] Sp.j. o uaktualnienie koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...]" w W. przy ul. [...] w zakresie zmiany nazwy i siedziby spółki. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny dokonał zmiany koncesji z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...], na prowadzenie omawianej apteki ogólnodostępnej, poprzez zmianę firmy i siedziby przedsiębiorcy, któremu udzielono zezwolenia na "[...] Spółka jawna z siedzibą w J.". Na mocy uchwał z dnia [...] października 2008 r. zostały zmienione nazwa i siedziba spółki z dotychczasowej "[...] Spółka jawna z siedzibą w J." na: "H. Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W.". Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. H. Sp. z o.o. Sp. j., w związku z dokonaną zmianą firmy i siedziby spółki wniosła o aktualizację danych w koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny dokonał zmiany udzielonej koncesji na prowadzenie omawianej apteki ogólnodostępnej, poprzez zmianę firmy i siedziby przedsiębiorcy, któremu udzielono zezwolenia, na H. Sp. z o.o. sp.j. z siedzibą w W.. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wskazał nadto w uzasadnieniu, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. nastąpiło połączenie spółek: H. Sp. z o.o. sp.j. z siedzibą w W. oraz B. Sp. z o.o. sp.j. w W. poprzez przejęcie całego majątku spółki H. Sp. z o.o. sp.j. (spółka przejmowana) przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (spółka przejmująca).

Mając na względzie przedstawiony powyżej przebieg zmian i przekształceń, [...]Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wyjaśnił, że zezwolenie na prowadzenie apteki jest stosunkiem administracyjnym. Organ administracyjny przyznaje prawo do prowadzenia określonej działalności gospodarczej, wyraźnie oznaczonemu podmiotowi. Organ wskazał jednocześnie, że zezwolenie takie jest niezbywalne, nie ma możliwości wydzielenia go z majątku wspólnika i pozostawienia w dyspozycji spółki, ani też nie ma ono możliwości samodzielnego uczestnictwa w obrocie prawnym. Zdaniem organu, zezwolenie jest instytucją prawa administracyjnego, a nie cywilnego, dlatego też władny do dysponowania nim jest organ administracyjny, który je w wydał, a nie podmiot gospodarczy, który je uzyskał w wyniku postępowania o wydanie zezwolenia. Organ I instancji stwierdził ponadto, że przepisy ustawy - Prawo farmaceutyczne nie przewidują możliwości cesji wynikającego z zezwolenia prawa do prowadzenia apteki na rzecz innego przedsiębiorcy.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że możliwość przejęcia praw wynikających z zezwolenia na prowadzenie apteki, przewidziana w przepisie art. 494 § 2 k.s.h., jest wyjątkiem od zasady wyłączenia z obrotu zezwolenia, jako aktu publicznoprawnego. Organ wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w ww. przepisie, na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny stwierdził jednakże, iż w niniejszej sprawie konieczne było zastosowanie przepisów przejściowych ustawy Kodeks spółek handlowych, tj. art. 618 k.s.h., który stanowi, że przepisy art. 494 § 2 i art. 531 § 2 stosuje się do koncesji, zezwoleń oraz ulg przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy, chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą lub na spółkę nowo zawiązaną.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny "sukcesja administracyjno-prawna, o której mowa w przepisach art. 494 § 2 i art. 531 § 2 k.s.h., dotyczy koncesji, ulg, zezwoleń, przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy. Wobec tego organ uznał, że tylko ulgi, zezwolenia, czy też koncesje przyznane po dniu 1 stycznia 2001 r. mogą zostać przeniesione na spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną, na skutek połączenia lub podziału (organ I instancji powołał się w tym zakresie na stanowisko wyrażone przez J.A. Strzępkę /w/: Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, 2011 r.).

Organ I instancji stwierdził, że przepis art. 618 k.s.h. odnosi się do łączenia i podziału spółek, nie dotyczy natomiast przekształcenia. Według [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, przepis ten nie wymienia art. 553 § 2 k.s.h. Organ zauważył, że powyższe oznacza, iż w przypadku przekształcenia mamy do czynienia z zasadą kontynuacji w tym sensie, że obowiązuje zasada praw nabytych również w tym zakresie. Koncesje i zezwolenia udzielone przed dniem 1 stycznia 2001 r. przechodzą na spółkę przekształconą (tak: A. Kidyba /w:/ Komentarz do art. 618 k.s.h., 2011 r.). Zdaniem organu, mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy i poczynione rozważania - możliwe było przejście praw wynikających z koncesji po przekształceniu spółki cywilnej w spółkę jawną na podstawie art. 26 § 5 i art. 553 § 2 k.s.h.

W ocenie organu I instancji, poprzednio dokonane przez organ zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki nie polegały na jego "przeniesieniu na inne podmioty przejmujące poprzedniego właściciela koncesji". Organ doszedł do przekonania, że w świetle obowiązujących przepisów dopuszczalna jest zmiana wspólników spółki jawnej poprzez nabycie/zbycie udziałów. Zdaniem organu, zmiana wspólników w spółce nie powoduje zmiany podmiotu, któremu udzielono koncesji na prowadzenie apteki. Również zmiana nazwy i siedziby spółki oznacza jedynie zmianę oznaczenia podmiotu, nie powoduje jednak udzielenia zezwolenia innemu (nowemu) przedsiębiorcy. W ocenie organu, od momentu udzielenia koncesji na prowadzenie apteki położonej przy ul. [...] w W., przedsiębiorcą uprawnionym do jej prowadzenia jest cały czas ten sam podmiot - spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS [...]. Organ jednocześnie podkreślił, że zmiany koncesji dokonane decyzją z dnia [...] marca 2007 r. oraz decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nie były spowodowane przekształceniem ani przejęciem spółki, zmianie uległy wyłącznie nazwa oraz siedziba przedsiębiorcy.

Organ stanowczo wskazał, że na prowadzenie apteki położonej przy ul. [...] w W. została wydana tylko jedna koncesja, która była następnie kilkukrotnie zmieniana. Zdaniem organu, zmiana decyzji w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie oznacza wydania nowego zezwolenia, a jedynie wprowadzenie zmian w zezwoleniu już istniejącym.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wyjaśnił, że ustawa - Kodeks spółek handlowych weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. (art. 633 k.s.h.), natomiast koncesja na prowadzenie przedmiotowej apteki położonej przy ul. [...] w W. została udzielona decyzją administracyjną z dnia [...] grudnia 2000 r., która została odebrana w dniu [...] grudnia 2000 r.

Organ I instancji wyjaśnił, że w związku z tym, iż koncesja na prowadzenie przedmiotowej apteki została udzielona przed dniem wejścia w życie ustawy - Kodeks spółek handlowych, nie jest możliwe dokonanie zmiany zezwolenia na postawie art. 494 § 2 k.s.h. W ocenie organu, przepisy obowiązujące przed wejściem w życie ustawy - Kodeks spółek handlowych nie przewidywały przejścia uprawnień wynikających z koncesji/zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w wyniku połączenia spółek, na spółkę przejmującą.

Organ wskazał ponadto w uzasadnieniu decyzji, że możliwość przejścia praw wynikających z zezwolenia, jako wyjątek od zasady, musi być interpretowany ściśle. Zdaniem organu I instancji, interpretacja przepisów przedstawiona w toku postępowania przez stronę skarżącą prowadziłaby do niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej, pozostając w sprzeczności z zasadą dokonywania wykładni przepisów przy założeniu racjonalności ustawodawcy.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny uznał, że nie jest możliwa zmiana zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej przy ul. [...] w W. w sposób wskazany we wniosku strony skarżącej.

Pismem z dnia [...] maja 2012 r. strona skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

Wnosząc o uchylenie spornej decyzji organu I instancji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez dokonanie zmiany zezwolenia zgodnie z wnioskiem strony, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, strona skarżąca zarzuciła Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu naruszenie:

1) art. 108 ust. 4 pkt 4 ustawy – Prawo farmaceutyczne - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

2) art. 494 § 2 w zw. z art. 618 i art. 633 k.s.h. - poprzez niewłaściwe ich zastosowanie;

3) art. 99 ust. 2 P.f. w zw. z art. 155 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie;

4) art. 75 § 1 w zw. z art. 110 k.p.a.;

5) art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 k.p.a., a także art. 77, art. 107 § 3 i art. 138 § 2 k.p.a.

W wyniku rozpatrzenia odwołania strony skarżącej, Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] września 2012 r., działając na podstawie przepisów art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 P.f. oraz art. 494 § 2 w związku z art. 618 i art. 633 k.s.h., a także art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2012 r.

W uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, organ odwoławczy zauważył, że uchwałą nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki pod firmą B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. postanowiono o połączeniu Spółki: "H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka jawna z siedzibą w W. (Spółką Przejmowana 1), Spółki E. Spółka jawna z siedzibą w Z. (Spółka Przejmowana 2) oraz Spółki B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka Przejmująca) poprzez przejęcie Spółki Przejmowanej 1 i Spółki Przejmowanej 2 przez Spółkę Przejmującą, to jest poprzez przejęcia całego majątku Spółki Przejmowanej 1 i Spółki Przejmowanej 2 przez Spółkę Przejmującą.

Organ odwoławczy stwierdził, że zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...]" przy ul. [...] w W. posiada spółka "H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka jawna z siedzibą w W.. Organ wskazał, że jest to koncesja z dnia [...] grudnia 2000 r., znak: [...], udzielona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego pierwotnie na rzecz I. S. i M. K., które odebrały koncesję w dniu [...] grudnia 2000 r.

Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 494 § 2 k.s.h., na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Natomiast art. 618 k.s.h. stanowi, iż przepisy art. 494 § 2 i art. 531 § 2 stosuje się do koncesji, zezwoleń oraz ulg przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy, czyli po dniu 1 stycznia 2001 r., chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą lub na spółkę nowo zawiązaną.

Organ odwoławczy zauważył, że za każdym razem [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, wydając decyzję o zmianie koncesji - wskazywał, że dokonuje się zmiany w pierwotnym zezwoleniu z dnia [...] grudnia 2000 r., a nie w nowym - jak twierdzi strona skarżąca - ostatnio wydanym zezwoleniu. Ponadto organ odwoławczy podniósł, że - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - nie jest też koncesją (obecnie zezwoleniem), zgoda na uruchomienie apteki (odebrana już w styczniu 2001 r.).

Organ odwoławczy wyjaśnił, że z uwagi na czas udzielania koncesji na prowadzenie apteki, to jest na okres obowiązywania kodeksu handlowego, zastosowanie będzie miał art. 618 k.s.h., który jest przepisem przejściowym. Organ wskazał, że przepis art. 633 k.s.h. stanowi, iż ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., zaś koncesja została udzielona w grudniu 2000 r.

Główny Inspektor Farmaceutyczny, ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej - wskazał, że - wbrew twierdzeniom strony skarżącej zawartym w odwołaniu, z których wynika, iż organ I instancji nie zbadał czy nie było przepisów przewidujących przejście uprawnień - przywołane przez skarżącą spółkę przepisy miały zastosowanie jedynie do łączenia się spółek akcyjnych. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że w przypadku niemożności zastosowania wykładni językowej należy zastosować wykładnie funkcjonalną. Zdaniem organu odwoławczego, przepisy art. 463 i następne kodeksu handlowego zostały zawarte w Dziale XI - Spółka akcyjna, Rozdział VII - Łączenie spółek. Stosując przywołaną powyżej wykładnię należy stwierdzić, iż wskazane przepisy odnosiły się do łączenia spółek akcyjnych. Podobne uregulowanie zostało zawarte w art. 283 i następne k.h., które poruszają kwestię łączenia spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem organu odwoławczego, taka systematyka kodeksu handlowego wyklucza możliwość przyjęcia, iż kodeks handlowy przewidywał przejęcie spółki jawnej przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej spółki, iż Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nie wykazał, w jakich okolicznościach następowały poprzednie zmiany - organ odwoławczy wskazał, że nie jest to przedmiotem niniejszego postępowania. Niemniej jednak, jak wskazał organ II instancji, należy zauważyć, że wyłączenie stosowania, zawarte w art. 618 k.s.h., odnosi się jedynie do łączenia, w tym przypadku przejęcia jednej spółki przez drugą, a nie do przekształcenia spółek.

W ocenie organu odwoławczego, zmiany, na które powołuje się strona skarżąca w odwołaniu, nie mogły nastąpić w wyniku przejęcia, gdyż spółka ta posiada nieprzerwanie ten sam nr KRS od czasu powstania. Tymczasem, gdyby miały miejsce przejęcia, spółka ta z mocy art. 493 § 2 k.s.h. - zostałaby wykreślona z rejestru.

W dniu [...] października 2012 r. skarżąca spółka B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez adwokata, działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [..] września 2012 r.

Wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, strona skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego:

a) art. 494 § 2 w zw. z art. 618 i art. 633 k.s.h. - poprzez niewłaściwe ich zastosowanie;

b) art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a ustawy – Prawo farmaceutyczne - poprzez ich niezastosowanie;

2) przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym:

a) art. 99 ust. 2 oraz art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a P.f. w zw. z art. 155 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie,

b) art. 75 § 1 w zw. z art. 110 k.p.a.,

c) art. 7, art. 8, art. 9. art. 10, art. 77, art. 107 § 3 i art. 138 § pkt 1 i § 2 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi spółka zarzuciła, że Główny Inspektor Farmaceutyczny nie rozpoznał de facto zarzutów złożonego przez stronę skarżącą odwołania. Według strony skarżącej, uzasadnienie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego ogranicza się w zasadzie do lakonicznych i stanowczych stwierdzeń, przy braku jakiegokolwiek wyjaśnienia stanowiska organu odnośnie poszczególnych zarzutów odwołania. Zdaniem skarżącej spółki, Główny Inspektor Farmaceutyczny ani w treści sentencji, ani też w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał materialnej podstawy prawnej spornej decyzji, co stanowi istotne naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie skarżącej spółki, organ II instancji nie odniósł się w żaden sposób do zarzutu odwołania dotyczącego zakresu zmian dokonanych decyzją z dnia [...] marca 2006 r., które zostały przeprowadzone pod rządami nowej ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne. Skarżąca spółka podkreśliła, że GIF w zasadzie nie odniósł się do zarzutu wskazanego w odwołaniu, dotyczącego zmian i przekształceń po stronie podmiotowej koncesji (zezwolenia), jakie miały miejsce po wejściu w życie nowego Prawa farmaceutycznego. Strona skarżąca podniosła, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji niezasadnie stwierdził, iż nie są przedmiotem niniejszego postępowania poprzednie zmiany podmiotowe podmiotów uprawnionych z koncesji (zezwolenia), albowiem - zdaniem skarżącej spółki - analiza właśnie tych zmian ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Skarżąca spółka podniosła, że w przeciwieństwie do spółek kapitałowych, w spółkach osobowych nie mamy do czynienia z prostym zbyciem udziałów lub akcji, albowiem przenoszenie praw wspólnika spółki osobowej jest możliwe jedynie w oparciu o art. 10 k.s.h., zgodnie z którym przeniesiony na inną osobę może być jedynie "ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej" i to tylko wówczas, gdy umowa spółki tak stanowi. W tej sytuacji - zdaniem strony skarżącej - wyjaśnienia wymagało co najmniej to, w jaki sposób nastąpiło przeniesienie ww. ogółu praw i obowiązków i jak te prawa przeszły na wspólnika spółki jawnej H. Sp. z o. o. Sp. j. - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem strony skarżącej, analiza form organizacyjnych i brak powiązań osobowych ww. podmiotów świadczy o tym, że już na etapie wydania decyzji z dnia [...] marca 2007 r., a z pewnością na etapie wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., nastąpiło przejęcie jednej spółki jawnej przez drugą. Zdaniem strony skarżącej, już od wydania decyzji z 2009 r. (a być może nawet w 2007 r.) zezwolenie było wydane na rzecz nowego podmiotu - spółki jawnej, która powstała w wyniku przejęcia poprzedniego podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie (koncesja) pierwotna. Skarżąca spółka podniosła, że skoro zgodnie z treścią art. 102 P.f., zezwolenie na prowadzenie apteki powinno zawierać nazwę i siedzibę podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, to najpóźniej od wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., w którym uprawnionym podmiotem była H. Sp. z o. o. Sp. j. z siedzibą w W., mamy do czynienia z obowiązywaniem w obrocie prawnym zezwolenia wydanego bez uwzględnienia przepisów, na które aktualnie powołuje się organ. W tej sytuacji, zdaniem strony skarżącej, nastąpiła swego rodzaju sanacja sposobu zmian podmiotowych zezwolenia i aktualnie brak możliwości zastosowania wskazywanych przez organ przepisów k.s.h. do aktualnie zmienionego zezwolenia.

Zdaniem skarżącej spółki, wszystkie powyższe zmiany przesądzają o tym, że w związku ze wskazaną powyżej ilością zmian zezwolenia po stronie podmiotowej nie ma podstaw do twierdzenia, że wniosek strony skarżącej dotyczy wprost koncesji z dnia [..] grudnia 2000 r. Według strony skarżącej, zmiany te, a w szczególności ta ostatnia, prowadzą do wniosku, że aktualnie skarżąca spółka wystąpiła o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki, które zostało ostatecznie wydane w dniu [...] stycznia 2009 r.

Skarżąca spółka podkreśliła, że stosownie do art. 104 ust. 1 pkt 2 P.f., zezwolenie na prowadzenie apteki wygasa w wypadku rezygnacji z prowadzonej działalności. Z kolei w stanie faktycznym sprawy nie powinien znaleźć zastosowania art. 104 ust 1 pkt 3 P.f. Skarżąca spółka wyjaśniła, że nie nastąpiła likwidacja osoby prawnej (abstrahując od statusu spółki jawnej), a jedynie przejęcie spółki jawnej przez spółkę z o. o, a więc zastosowanie w takiej sytuacji znajduje przepis art. 494 § 2 k.s.h. Strona skarżąca wyjaśniła ponadto, że w sytuacji przekształcenia (przejęcia) jednej spółki handlowej w inną spółkę handlową, nie następuje rezygnacja z prowadzonej działalności, lecz jedynie zmiana formy, w jakiej jest ona prowadzona.

Skarżąca spółka, mając na uwadze zasady konstytucyjne i ogólne zasady postępowania administracyjnego - stwierdziła, że dokonywanie przez organ zmian zezwolenia na prowadzenia apteki (w 2007 i 2009 r.) i przenoszenie ich na inne podmioty przejmujące poprzedniego właściciela koncesji (zezwolenia), które następowały w tym samym stanie prawnym, w jakim aktualnie organ odmawia wydania zmiany zezwolenia, jest sprzeczne z podstawowymi zasadami państwa prawnego.

Strona skarżąca podkreśliła, że organ odwoławczy nie zrozumiał zarzutu, jaki został mu postawiony w odwołaniu w zakresie braku analizy możliwości przejścia uprawnień z zezwolenia (koncesji) z jednego podmiotu na drugi na podstawie obowiązujących poprzednio przepisów kodeksu handlowego. Skarżąca spółka wyjaśniła, że zgodnie z art. 618 k.s.h., przepisy art. 494 § 2 i art. 531 § 2 stosuje się do koncesji, zezwoleń oraz ulg przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy, chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą lub na spółkę nowo zawiązaną. Strona podniosła, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego także w oparciu o przepisy obowiązującego poprzednio Kodeksu handlowego (art. 463 k.h. i nast.), sukcesja generalna obejmowała również przejście praw i obowiązków publicznoprawnych. Zatem skarżąca podniosła, że nie twierdzi, iż przepis art. 618 k.s.h. jest zbędny, ale wskazuje wyjątek, który on przewidywał - "chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą". Skarżąca spółka, powołała się na wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r. sygn. akt III SA 7091/98, LEX nr 76666, w którym NSA uznał, że "Sukcesja uniwersalna, w tym przewidziana w art. 463 i n. kodeksu handlowego (obecnie art. 494 § 1 k.s.h.) wywołuje skutki także w sferze praw i obowiązków publiczno-prawnych, a więc również i podatkowych. Jeżeli przepis art. 465 § 3 k.h. będący normą rangi ustawowej mówi o wstąpieniu przez spółkę przejmującą we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejętej, to nie ma powodów do ograniczania jej zasięgu tylko do zakresu stosunków cywilno-prawnych. Skutek w postaci przejęcia praw i obowiązków spółki przejętej, powołany przepis wiąże z chwilą wykreślenia spółki przejętej z rejestru handlowego". Strona skarżąca powołała się również na wyrok NSA z dnia 6 maja 2008 r. (sygn. akt II OSK 494/2007), w którym Sąd ten stwierdził, że "Przewidziana w art. 463 i następnych Kodeksu handlowego (czyli poprzednika kodeksu spółek handlowych), wywołuje także skutki w sferze praw i obowiązków publicznoprawnych. Przepis art. 463 k.h. jest normą ustrojową w całym systemie prawnym i nie ma powodów do ograniczania jej zasięgu tylko do zakresu stosunków cywilnoprawnych. Na takie rozumienie wskazuje także samo literalne brzmienie przepisu art. 465 § 3 Kodeksu handlowego, niewskazujące na jakiekolwiek wyłączenia w sferze przejęcia praw i obowiązków. Skoro nie ma ograniczeń, to należy przyjąć, że przepis ten statuuje następstwo pod tytułem ogólnym - sukcesję generalną. Następuje zatem przejęcie ogółu praw i obowiązków, w tym obowiązków publicznoprawnych. Skoro występuje następstwo prawne pod tytułem ogólnym, to nie mamy do czynienia z skończeniem działalności spółki przejętej, lecz z kontynuacją tej działalności przez spółkę przejmującą".

Powołując się na wskazane orzeczenia NSA, strona skarżąca stwierdziła, że skoro uregulowania art. 283 i nast. kodeksu handlowego przewidywały możliwość przejścia na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością praw i obowiązków publicznoprawnych przysługujących przejmowanemu podmiotowi, to jest to wystarczające do zastosowania wyjątku przewidzianego w art. 618 k.s.h., gdzie przepisy art. 494 § 2 i art. 531 § 2 stosuje się do koncesji, zezwoleń oraz ulg przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy, chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą. Przepis ten reguluje bowiem jedynie to, że prawa publicznoprawne na podstawie kodeksu handlowego mogły przejść na przejmującą spółkę z o. o., nie odnoszą się natomiast w żaden sposób, z jakiego podmiotu te prawa miałyby przejść.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy, ustosunkowując się w odpowiedzi na skargę do zarzutów strony skarżącej, podniósł m.in., że argumentacja strony dotycząca obowiązujących poprzednio przepisów Kodeksu handlowego nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, albowiem przywołane przez pełnomocnika strony skarżącej przepisy Kodeksu handlowego dotyczą łączenia się spółek akcyjnych oraz łączenia się spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie mamy natomiast do czynienia ani z łączeniem się spółek akcyjnych, ani też z łączeniem się spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po przeprowadzeniu oceny legalność obu spornych decyzji administracyjnych wydanych w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej - uznał, że zostały one wydane zarówno zgodnie z przepisami prawa materialnego, jak również przy zachowaniu wszelkich stosownych zasad oraz norm regulujących przebieg postępowania administracyjnego.

Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., decyzja lub postanowienie podlegają uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Ustawodawca nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem naruszenia prawa, które miało wpływ na wynik sprawy. Należy przyjąć, że chodzi o naruszenie nie tylko norm prawa administracyjnego materialnego, ale i innych dziedzin prawa, które organ administracyjny powinien zastosować w procesie wydawania decyzji.

Uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczeń z dwóch stron. Z jednej strony może nastąpić jedynie, gdy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Należy przez to rozumieć związek przyczynowy między treścią ukształtowanego w decyzji stosunku administracyjno-prawnego materialnego lub procesowego a naruszeniem norm prawa materialnego. Z drugiej strony, w pojęciu naruszenie prawa materialnego nie mieszczą się takie naruszenia, które można uznać za "rażące", w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i które dają podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji (vide: T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 458).

Warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I FSK 1052/08, LEX nr 593487, wskazał, że sąd administracyjny, dokonując kontroli zgodności decyzji z obowiązującym prawem, nie może pominąć tak zasadniczej kwestii jak podstawa materialno-prawna wydanego rozstrzygnięcia organu.

Jak już wyżej stwierdzono, sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu z przepisami powszechnie obowiązującego prawa (materialnego i proceduralnego) i stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uchyla zaskarżoną decyzję, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ogólnie ujmując, naruszenie prawa materialnego może mieć dwojaką postać. Może polegać na błędnej wykładni prawa. Z taką sytuacją mamy do czynienia wówczas, gdy organ błędnie przyjął, że określony przepis prawny obowiązuje lub nie obowiązuje w danej sprawie, albo niewłaściwie zinterpretował treść lub znaczenie tego przepisu. W konsekwencji wadliwie została ustalona norma prawna znajdująca w sprawie zastosowanie. Po drugie - naruszenie prawa może polegać na niewłaściwym zastosowaniu prawa. Będzie to miało miejsce w sytuacji, gdy organ prawidłowo ustalił treść normy prawnej, ale błędnie ją zastosował do ustalonego stanu faktycznego sprawy.

Przechodząc zatem do merytorycznej kontroli zgodności obu spornych decyzji, a więc zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2012 r., z przepisami prawa materialnego, tj. przede wszystkim ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne oraz ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie, przy wydawaniu przedmiotowych decyzji organy administracji publicznej, wbrew zarzutom strony skarżącej, nie dopuściły się obrazy przepisów art. 99 ust. 2 i art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a ustawy - Prawo farmaceutyczne, a także art. 494 § 2 k.s.h. w związku z art. 618 k.s.h. i art. 633 k.s.h., dokonując ich prawidłowej wykładni i właściwego zarazem zastosowania do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy.

W ocenie Sądu, wydając obie sporne decyzje administracyjne, organy Inspekcji Farmaceutycznej nie dopuściły się również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na końcowy wynik sprawy.

Zdaniem Sądu, istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia dwóch zasadniczych kwestii:

- po pierwsze - ustalenia, czy zmiany dotyczące danych podmiotu prowadzącego aptekę ogólnodostępną przy ul. [...] w W., dokonywane decyzjami organu koncesyjnego (vide: decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2006 r., z dnia [...] marca 2007 r., a także z dnia [...] stycznia 2009 r.) stanowiły nowe koncesje na prowadzenie apteki, jak sugeruje strona skarżąca, czy też - jak twierdzą organy obu instancji - koncesja na prowadzenie apteki udzielona w dniu [...] grudnia 2000 r. na rzecz I. S. i M.K., wspólników spółki cywilnej, stanowi koncesję "pierwotną", która jedynie była zmieniana powyżej powołanymi decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego; Skarżąca spółka, stwierdzając w skardze, że każda decyzja zmieniająca koncesję na prowadzenie apteki z dnia [...] grudnia 2000 r. stanowiła odrębną koncesję na prowadzenie wspomnianej apteki, wywodziła z powyższego stanowiska, że koncesja na prowadzenie apteki ogólnodostępnej została wydana już po wejściu w życie ustawy - Kodeks spółek handlowych, a więc po dniu 1 stycznia 2001 r.,

- po drugie - ustalenia, czy w wyniku zaistniałego połączenia (przejęcia) spółek: "H." Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W. (spółka przejmowana), spółki "E." Sp. j. z siedzibą w Z. (spółka przejmowana) oraz spółki "B." Sp. z o.o. (spółka przejmująca) doszło do przekazania przez spółki przejmowane uprawnień wynikających z koncesji (doręczonej w dniu [...] grudnia 2000 r.) - zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej na spółkę przejmującą; W konsekwencji powyższego skarżąca wywodzi, że skoro koncesja udzielona w dniu [...] grudnia 2000 r. nie stanowi koncesji "pierwotnej" jedynie modyfikowanej przez decyzje zmieniające (które zdaniem skarżącej są odrębnymi koncesjami), czyli każdorazowo przy zmianie koncesji dochodziło do wydawania przez organ nowej koncesji - to do sprawy ma zastosowanie Kodeks spółek handlowych, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., a co za tym idzie - jak uznaje strona skarżąca - istnieje możliwość przejęcia przez skarżącą spółkę wszelkich praw wynikających z decyzji koncesyjnej z dnia [...] grudnia 2000 r.

Przechodząc do analizy poszczególnych zarzutów strony skarżącej, Sąd zauważył, że z treści skargi wynika jednoznacznie, że skarżąca spółka nie chce przede wszystkim dostrzec zasadniczej różnicy między decyzją koncesyjną zezwalającą na prowadzenie apteki, a decyzją zezwalającą na jej uruchomienie.

Zdaniem Sądu, skarżąca błędnie określa datę doręczenia decyzji zezwalającej na prowadzenie apteki przy ul. [...] w W., identyfikując ją z datą doręczenia decyzji organu koncesyjnego zezwalającej na uruchomienie przedmiotowej apteki. Niewątpliwie wspomniane wyżej dwie decyzje administracyjne dotyczą dwóch odrębnych kwestii, zatem wniosek strony skarżącej, jakoby datą doręczenia koncesji na prowadzenie apteki była data doręczenia decyzji zezwalającej na jej uruchomienie jest całkowicie błędny. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że datą doręczenia koncesji na prowadzenie apteki jest dzień [...] grudnia 2000 r. (vide: potwierdzenie odbioru decyzji przez wspólników spółki cywilnej – I. S. i M. K. - w aktach administracyjnych sprawy). Sąd zauważa, że decyzja z dnia [...] stycznia 2001 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na uruchomienie apteki, została wydania w wyniku wcześniejszego udzielenia w dniu [...] grudnia 2000 r. koncesji (obecnie zezwolenia) na prowadzenia przedmiotowej apteki. Oznacza to, że decyzja ta nie mogłaby zaistnieć w obrocie prawnym samodzielnie i nie uprawniałaby przedsiębiorców do podjęcia działalności gospodarczej. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że decyzja w przedmiocie zgody na uruchomienie apteki w swej sentencji odnosi się bezpośrednio do koncesji udzielonej w dniu [...] grudnia 2000 r.

W ocenie Sądu, bezpodstawne są również zarzuty strony skarżącej dotyczące rzekomego braku wskazania materialnej podstawy prawnej spornej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2012 r.

Otóż, według Sądu, należy zwrócić uwagę na fakt, iż organ odwoławczy powołał się w zaskarżonej decyzji m.in. na przepis art. 115 pkt 4 ustawy - Prawo farmaceutyczne, który stanowi, że Główny Inspektor Farmaceutyczny pełni funkcje organu II instancji w stosunku do decyzji wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych. Jest to przepis kompetencyjny, dający organowi prawo do rozstrzygania w zakresie odwołań od decyzji wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych. Nadto należy zauważyć, że Główny Inspektor Farmaceutyczny w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołał przepisy ustawy - Kodeks spółek handlowych, na których oparł sporne rozstrzygnięcie w zakresie wniesionego przez stronę skarżącą odwołania. W ocenie Sądu, brak powołania w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów ustawy, tj. art. 99 ust. 2 i art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a ustawy - Prawa farmaceutyczne nie świadczy w żaden sposób o jej wadliwości. Przepisy te wskazują na uprawnienie organów Inspekcji Farmaceutycznej, m.in. do dokonywania zmian zezwoleń na prowadzenie apteki (art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a P.f.) i precyzują, że organem Inspekcji Farmaceutycznej właściwym w powyższym zakresie jest wojewódzki inspektor farmaceutyczny (art. 99 ust. 2 P.f.). W tej sytuacji należy uznać, że powinny być one wprawdzie przywołane przez organ odwoławczy w komparycji zaskarżonej decyzji, lecz ich brak powołania przez GIF nie ma istotnego znaczenia dla oceny legalności przedmiotowej decyzji, albowiem kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy były przede wszystkim normy prawne wyrażone w powołanych wyżej przepisach Kodeksu spółek handlowych, które zostały w sposób prawidłowy wskazane i - co najważniejsze - prawidłowo zastosowane przez organ.

Ustosunkowując się z kolei do zarzutów strony skarżącej dotyczących naruszenia i niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy - Kodeks spółek handlowych, Sąd uznał, że - wbrew twierdzeniom skarżącej spółki - organy Inspekcji Farmaceutycznej obu instancji nie dopuściły się jakiejkolwiek obrazy norm prawnych zawartych w przepisach art. 494 § 2 k.s.h. w zw. z art. 618 k.s.h. oraz art. 633 k.s.h.

Zgodnie z brzmieniem art. 618 k.s.h. przepisy art. 494 § 2 i art. 531 § 2 tej ustawy stosuje się do koncesji, zezwoleń oraz ulg przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy, chyba, że przepisy dotychczasowe przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą lub na spółkę nowo zawiązaną.

Należy zauważyć, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie wynika, że koncesja na prowadzenie apteki ogólnodostępnej została wydana tylko raz - w dniu [...] grudnia 2000 r. Wszelkie zmiany wprowadzane przez organ koncesyjny (na skutek rozpatrywania wniosków wnoszonych przez stronę uprawnioną z koncesji) miały charakter jedynie zmian w koncesji "pierwotnej". Należy stanowczo podkreślić, że - wbrew sugestiom skarżącej spółki - poszczególne decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego wprowadzające stosowne zmiany, nie stanowiły nowej koncesji na prowadzenie apteki, jak mylnie przyjęła strona skarżąca.

Zgodnie z brzmieniem art. 494 § 2 k.s.h., na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Według Sądu, przepis art. 494 § 2 k.s.h. wprowadził do polskiego systemu zasadę sukcesji generalnej w przypadku fuzji (także w przypadku fuzji per incorporationem mającej miejsce w niniejszej sprawie), odniesioną do praw i obowiązków wynikających z prawa administracyjnego. Fuzja per incorporationem polega na przeniesieniu całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą - w zamian za co spółka przejmująca wydaje udziały lub akcje wspólnikom spółki przejmowanej. Połączenie następuje z dniem wpisu do odpowiedniego rejestru właściwego według siedziby spółki przejmującej. Wpis ten powoduje skutek w postaci wykreślenia spółki przejmowanej. Wykreślenie następuje z urzędu (vide: m. in. /w:/ Kodeks spółek handlowych. Komentarz, (red.) Prof. Janusz A. Strzępka, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2012 r., s. 1198 i nast.).

Wyłączenie sukcesji generalnej spółki przejmującej bądź nowo zawiązanej "po" spółce przejmowanej w sferze praw i obowiązków administracyjnoprawnych musi wynikać albo z wyraźnego przepisu ustawy, albo z treści decyzji administracyjnej. Innymi słowy sukcesja generalna niewynikająca z decyzji (w tym przypadku - zdaniem Sądu - taka sytuacja zachodzi) może być wyłączona tylko przepisem ustawowym (por. Kodeks spółek handlowych. Komentarz, red. M. Rodzynkiewicz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2012, s. 1060).

Zdaniem Sądu, aby dodatkowo wyjaśnić powyższą tezę, należy zwrócić uwagę, że w prawie administracyjnym obowiązuje zasada, iż prawa i obowiązki o charakterze administracyjnoprawnym są związane z osobą, dla której zostały ustanowione (zob. m. in. G. Łaszczyca, R. Sasiak, Łączenie spółek kapitałowych a sukcesja praw i obowiązków ze sfery publicznoprawnej (wybrane zagadnienia), Prawo Spółek z 1999, nr 4, s. 3). Zasadniczo są one nieprzenoszalne (zob. także A. Szumański /w:/ Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2003, t. IV, s. 244 i nast.). Dla zmiany tej reguły konieczna jest wyraźna norma prawna. Ta generalna zasada doznaje jednak pewnych wyjątków. I tak, art. 494 § 2 k.s.h. wprowadza wyjątek od generalnej reguły. Przyjęta zasada sukcesji administracyjnoprawnej ma dwie istotne cechy: wskazuje przykładowo prawa i obowiązki administracyjnoprawne oraz ma ograniczony charakter (w kilku aspektach). Zasada ograniczonej sukcesji administracyjnej polega na tym, że, co do zasady, na spółki sukcesorki przechodzą z dniem połączenia: zezwolenia, koncesje, ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej lub którejkolwiek ze spółek łączących się w trybie fuzji. Jednakże sukcesja administracyjnoprawna ma ograniczony charakter. Ograniczenie przejścia zezwoleń na nowe spółki może wynikać z przepisów ustawy albo, gdy decyzja o przyznaniu tak stanowi.

W ocenie Sądu, należy wyraźnie zaznaczyć, że aspekt ograniczenia sukcesji wiąże się również z przepisem art. 618 k.s.h. Należy pamiętać bowiem, że w świetle tego przepisu, art. 494 § 2 k.s.h. stosuje się tylko do koncesji, zezwoleń, ulg przyznanych po wejściu w życie kodeksu spółek handlowych, chyba że przepisy dotychczasowe akceptowały przejście takich uprawnień na sukcesorów.

A zatem, sukcesja administracyjnoprawna może więc być ograniczona przez: 1) przepisy ustaw; 2) samą treść decyzji (o udzieleniu koncesji, zezwoleń); 3) sprzeciw, a w końcu 4) termin, o którym mowa w art. 618 k.s.h.

W przepisie art. 494 § 2 k.s.h. określone zostały ograniczenia sukcesji. Ograniczenia podmiotowe wynikają z decyzji administracyjnej o udzieleniu koncesji, zezwolenia lub ulgi albo innej takiej decyzji. Z decyzji administracyjnej (koncesji odebranej w dniu [...] grudnia 2000 r. przez wspólników spółki cywilnej) wynika, że uprawnienia są skierowane do konkretnych adresatów decyzji.

Ustosunkowując się w tym miejscu do zarzutu naruszenia przez organy obu instancji przepisu art. 618 k.s.h., należy - zdaniem Sądu - stanowczo wyjaśnić na wstępie, że dopiero Kodeks spółek handlowych (w przeciwieństwie do Kodeksu handlowego z 1934 r.) wprowadził kompleksową regulację łączenia i podziału spółek, przewidując w tym zakresie sukcesję uniwersalną (pełną lub częściową) praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym i administracyjnoprawnym. Sukcesja administracyjnoprawna, o której mowa w art. 494 § 2 i art. 531 k.s.h. dotyczy koncesji, ulg, zezwoleń, przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy – Kodeks spółek handlowych.

Skoro przepis art. 633 k.s.h. stanowi, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., to wobec tego uznać trzeba, że tylko ulgi, zezwolenia, czy też koncesje przyznane po dniu 1 stycznia 2001 r. mogą zostać przeniesione na spółkę przejmującą. Należy podkreślić, że przejęcie koncesji, ulg, czy zezwoleń przyznanych przed dniem 1 stycznia 2001 r. jest możliwe, jeśli dotychczasowe przepisy przewidywały przejście takich uprawnień na spółkę przejmującą.

Należy podkreślić, że w doktrynie prawa ugruntował się pogląd, że nie jest dopuszczalna sukcesja uniwersalna praw administracyjnych w drodze czynności cywilnoprawnej. Norma prawna zawarta w przepisie art. 494 § 2 k.s.h. może być uznana co najwyżej za regułę interpretacyjną, pozwalającą przyjąć w razie wątpliwości, iż w określonym przypadku dane uprawnienie przeszło na następcę prawnego (por. m.in. M. Nowak, Z. Olech, Regulacja sukcesji administracyjnoprawnej w Kodeksie spółek handlowych, Przegląd Prawa Handlowego z 2008 r., nr 1, s.39).

Mając na uwadze poczynione rozważania, Sąd stwierdził, że organy obu instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prawidłowo ustaliły, że poprzednie zmiany statusu prawnego podmiotów dysponujących koncesją z dnia [...] grudnia 2000 r., tj. przed nastąpieniem połączenia spółek, które nastąpiło na mocy Uchwały Nr 1 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników Spółki "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nie mogły nastąpić w wyniku przejęcia, gdyż spółka ta posiadała nieprzerwanie ten sam nr KRS od czasu jej powstania. Należy stwierdzić, że spółka przejmowana zostałaby wykreślona, co w niniejszej sprawie na etapie wydawania decyzji zmieniających koncesję "pierwotną" - nie miało miejsca.

Należy także wyjaśnić, że w Kodeksie handlowym z 1934 r. problem łączenia się spółek był potraktowany w sposób niepełny. Uregulowania dotyczące łączenia spółek (vide: art. 283 - art. 289 k.h. - dla spółek z o.o. i art. 463 – art. 469 k.h. - dla spółek akcyjnych) zakładały, że dopuszczalne jest łączenie się jedynie spółek kapitałowych i to tylko jednego typu (tzn. sp. z o.o. ze sp. z o.o. albo spółki akcyjnej ze spółką akcyjną). Niewątpliwie, ówczesna regulacja ustawowa była pobieżna i niekompletna, a niektóre jej zapisy swoją niejasnością zdecydowanie utrudniały stosowanie tych przepisów w praktyce (zob. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1998 r., sygn. akt I CKN 338/98, OSNC z 1999, z. 3, poz. 58 wraz z glosami do tego wyroku autorstwa: S. Sołtysińskiego (PiP nr 5 z 1999 r.), A. Szajkowskiego (OSP nr 7-8 z 1999 r., poz. 103) oraz L. Koziorowskiego (PPH nr 6 z 1999 r.). Zgodnie z treścią art. 494 k.s.h. utrzymana została zasada sukcesji generalnej, tj. spółka przejmująca bądź spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółek przejmowanych. Autorzy Kodeksu spółek handlowych w przepisie art. 494 § 2 tej ustawy wprowadzili regulację o przejściu na spółkę przejmującą (spółkę nowo zawiązaną) "zezwoleń, koncesji oraz ulg", chyba, że "ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej" (art. 494 § 2 k.s.h.). (por. np. M. Rogala, Łączenie się spółek w kodeksie spółek handlowych, Palestra nr 9-10 z 2001 r.).

Należy zauważyć, że koncesja z dnia[...]grudnia 2000 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przy ul. [...] w W. została wydana m.in. na podstawie art. 33 ust. 1, ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5 i 6 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz. U. z 1991 r. Nr 105, poz. 452 ze zm.). W cyt. powyżej ustawie z 1991 r., ani w omawianej koncesji z dnia [...] grudnia 2000 r. nie została uregulowana kwestia przeniesienia uprawnień wynikających z koncesji w przypadku przejęcia spółki.

Sąd doszedł w tej sytuacji do przekonania, że w świetle obowiązujących przepisów dopuszczalna jest zmiana wspólników spółki jawnej poprzez nabycie/zbycie udziałów. Zmiana wspólników w spółce nie powoduje jednakże zmiany podmiotu, któremu udzielono koncesji na prowadzenie apteki. Zmiana nazwy i siedziby spółki oznacza jedynie zmianę oznaczenia podmiotu, nie powoduje jednak udzielenia zezwolenia innemu (nowemu) przedsiębiorcy. Od momentu udzielenia koncesji na prowadzenie apteki, przedsiębiorcą uprawnionym do jej prowadzenia jest cały czas ten sam podmiot - spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS [...].

Dodatkowo należy - zdaniem Sądu - zauważyć, że podmiot dysponujący uprawnieniami wynikającymi z koncesji został wykreślony z dniem wpisania do odpowiedniego rejestru skarżącej spółki (przejmującej) powstałej w wyniku połączenia ze spółką dysponującą uprawnieniami (przejmowaną).

Mając na uwadze poczynione rozważania, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie mogło dojść do przejęcia przez skarżącą spółkę uprawnień wynikających z koncesji na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, bowiem art. 494 § 2 k.s.h. stosuje się do koncesji przyznanych po dniu wejścia w życie ustawy - Kodeks spółek handlowych. Niewątpliwie z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że omawiana koncesja "pierwotna" z dnia [...] grudnia 2000 r. została doręczona stronom w dniu [...] grudnia 2000 r., a zatem przed dniem 1 stycznia 2001 r. (art. 618 k.s.h.). Sąd zauważył ponadto, że przepisy dotychczasowe, a więc zarówno Kodeks handlowy, jak i ustawa z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej, nie przewidywały możliwości przejścia uprawnień wynikających z koncesji, których dysponentem była spółka przejmowana - na spółkę przejmującą.

Rozważania pełnomocnika strony skarżącej dotyczące art. 103 i art. 104 ustawy - Prawo farmaceutyczne są - zdaniem Sądu - całkowicie bezpodstawne, bowiem dotyczą odpowiednio cofnięcia i stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ani z cofnięciem, ani ze stwierdzeniem wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenia apteki.

Odnosząc się z kolei do argumentacji strony skarżącej dotyczącej obowiązujących poprzednio przepisów Kodeksu handlowego, Sąd uznał, że – wbrew stanowisku skarżącej spółki - przepisy te nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wynika to z faktu, że przywołane przez pełnomocnika strony skarżącej przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy dotyczą łączenia się spółek akcyjnych oraz łączenia się spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że w przypadku niemożności zastosowania wykładni językowej zastosować trzeba wykładnię funkcjonalną. Stosując przywołaną powyżej metodę wykładni, należy stwierdzić, że wskazane przez stronę skarżącą przepisy odnosiły się do łączenia spółek akcyjnych (vide: przepisy art. 463 i nast. Kodeksu handlowego, zawarte w Dziale XI - Spółka akcyjna, Rozdział VII - Łączenie spółek).

Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że organy administracji obu instancji prawidłowo odmówiły skarżącej spółce zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki, we wnioskowany przez stronę sposób, albowiem - zgodnie z powołanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa - przepis art. 618 k.s.h. nie ma zastosowania w przypadku przekształcenia podmiotów.

Odnosząc się natomiast do zarzutów rzekomego naruszenia przez organy Inspekcji Farmaceutycznej przepisów art. 6, art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., Sąd stwierdził, że przepisy te nie zostały w żaden istotny sposób naruszone.

Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że organy administracji publicznej obowiązane były do działania w niniejszej sprawie na podstawie i w granicach przepisów prawa. Sąd uznał, że wydając w niniejszej sprawie administracyjnej obie sporne decyzje, prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i procesowego obowiązujące w dacie jej wydawania. Oznacza to, że wskazana w przedmiotowych decyzjach podstawa prawna wynika z obowiązującego prawa materialnego, a więc nie została naruszona zasada praworządności, określona w przepisie art. 6 k.p.a.

Wbrew zarzutom strony skarżącej, nie można organom odmówić również, że wydając zaskarżone decyzje, nie respektowały wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Zdaniem Sądu, ocena wniosku strony skarżącej o zmianę zezwolenia dokonana została po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, zaś wydanie obu spornych decyzji poprzedziło wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przeprowadzone z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 77 i art. 80 k.p.a.).

Ponadto, zdaniem Sądu, również uzasadnienia decyzji administracyjnych organów obu instancji odpowiadają dyspozycji przepisu art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z nich zarówno wszechstronna ocena faktów, jak i dogłębna analiza prawna, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady zaufania obywateli do organów państwa, wyrażonej w art. 8 k.p.a. Według Sądu, organy prawidłowo wskazały w uzasadnieniu wydanych rozstrzygnięć, przede wszystkim dlaczego - kierując się przesłankami zawartymi w przepisach art. 494 § 2 k.s.h. w zw. z art. 618 k.s.h. oraz art. 633 k.s.h. - odmówiły stronie skarżącej zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w sposób szczegółowo wskazany przez stronę w jej wniosku złożonym w dniu [...] września 2011 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.