Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1615/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten obejmował żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że na dzień dzisiejszy nie posiada środków finansowych pozwalających na uiszczenie kosztów sądowych w postępowaniach toczących się przed tutejszym Sądem. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoją żoną oraz małoletnim synem, J.B., który pozostaje na ich utrzymaniu. Jedyny dochód w tym gospodarstwie domowym stanowi dochód żony skarżącego, która pracuje jako [...] w Szpitalu Miejskim w S. Dochód ten zamyka się w kwocie 3.255 zł brutto miesięcznie. Wynagrodzenie to jest jednak obciążone tytułami egzekucyjnymi na kwotę 1.115,03 zł. W efekcie żona wnioskodawcy uzyskuje "do ręki" jedynie 1.030,10 zł. Strona nie posiada żadnych innych dochodów, ani majątku.

W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia 24 listopada 2011 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy. Wezwanie to miało na celu uzupełnienie i udokumentowanie danych zawartych we wniosku o prawo pomocy.

W odpowiedzi na to wezwanie nadesłane zostały następujące dokumenty: zaświadczenie z PUP w D. z którego wynika, że skarżący nie figuruje w rejestrze osób bezrobotnych i nie pobiera żadnych świadczeń; zaświadczenie o zawieszeniu wykonywania przez wnioskodawcę działalności gospodarczej (w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r.); odpis zwykły z księgi wieczystej dla nieruchomości położonej przy ulicy [...] w D. (z której wynika, że właścicielem tej nieruchomości jest syn skarżącego m. B.); zaświadczenie o zarobkach małżonki skarżącego (netto 2.293,42 zł) oraz dokumenty, z których wynika, że wynagrodzenie to obciążone jest zajęciami komorniczymi, w efekcie których faktyczna wypłata wynagrodzenia zamyka się w kwocie około 1.080 zł; zaświadczenie o zameldowaniu pod adresem zamieszkania wnioskodawcy (M.B. jest zameldowany na pobyt stały razem ze swoimi rodzicami M. i S.B. i młodszym bratem J.); zawiadomienie o egzekwowaniu z rachunku żony skarżącego kwoty [...] zł; zaświadczenia o składanych zeznaniach podatkowych za 2010 r. przez małżonków B. Nadesłane zostały również rachunki opłat za media: woda (153,87 zł); gaz (772,06 – za dwa miesiące); energia elektryczna (258,05 zł); usługi telekomunikacyjne (87,85 zł i 127,15 zł).

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku S.B., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

O ewentualnym przyznaniu prawa pomocy przesądza zatem przesłanka zobiektywizowana, o czym świadczy słowo "wykazanie", które nakłada na stronę nie tylko powinność uprawdopodobnienia ale więcej, formułuje obowiązek wskazania przez nią obiektywnie zaistniałych przesłanek stanu rzeczywistego (por. P. Dobosz, Procedury administracyjne, model sądownictwa administracyjnego a "prawo pomocy" [w:] praca zbiorowa pod red. J. Stelmasiaka, J. Niczyporuka, S. Fundowicza, Polski model sądownictwa administracyjnego, Oficyna Wydawnicza VERBA s. c., Lublin 2003, s. 120). Oznacza to, że inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których strona wnioskująca zamierza wywieść skutki prawne leży po stronie wnioskodawcy, a nie rozpoznającego wniosek. Nie budzi zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie wniosku zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 319).

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby spełniał warunki uzasadniające uwzględnienie jego wniosku i przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący przedstawiając swoją sytuację finansową pominął fakt, iż pod adresem wskazanym jako miejsce zamieszkania przebywa również jego pełnoletni syn M.B., który nie został wymieniony w rubryce nr 6, 7, 8 i 10 urzędowego formularza PPF. W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. W judykaturze ugruntowany został bowiem pogląd, iż pod pojęciem "sytuacji majątkowej strony" rozumie się również dochody i majątek osób prowadzących z wnioskodawcą wspólne gospodarstwo domowe. Tymczasem z odpisu z księgi wieczystej oraz z zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały pod adresem wskazanym we wniosku, jako adres zamieszkania strony skarżącej, wynika, że pełnoletni syn wnioskodawcy M. B. mieszka razem z rodzicami i prowadzi z nimi wspólne gospodarstwo domowe. W tym stanie rzeczy, niezbędne stało się poznanie źródeł i wysokości jego dochodu, należących do niego nieruchomości oraz przedmiotów wartościowych, jako że tylko na tej podstawie można w sposób nie budzący żadnych wątpliwości ocenić na ile syn skarżącego będzie w stanie mu pomóc, biorąc pod uwagę ilość spraw zawisłych w tutejszym Sądzie. Istotnym stało się wiec poznanie również całokształtu aktualnego stanu majątkowego syna wnioskodawcy.

Z uwagi jednak na fakt, iż skarżący uchylił się od podania powyższych danych, nawet w sposób przybliżony, jego wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Za takim stanowiskiem przemawia również ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, zgodnie z którym w przypadku, gdy strona uchyla się od przedstawienia wszelkich informacji na temat jej sytuacji finansowej lub podaje takie fakty, które nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (tak w postanowieniach NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 360/04 niepubl. oraz z dnia 17 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 522/06, LEX nr 299447).

Co istotne, obowiązek wzajemnego wspierania się i alimentacji dotyczy bowiem nie tylko małżonków ale i dzieci (por.: art. 23, 27, 87 i 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy – Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Dlatego też możliwość pozyskania przy pomocy rodziny środków na opłacenie kosztów postępowania musi zostać uwzględniona przy ocenie sytuacji finansowej strony skarżącej. Należy bowiem oczekiwać, iż niezbędnej pomocy i wsparcia wnioskodawca w pierwszej kolejności poszukiwać będzie właśnie u niej. Nie można przecież wykluczyć, że skarżący znajdując się nawet obecnie w trudnej sytuacji materialnej, ma przecież członków rodziny, którzy prowadząc z nim wspólne gospodarstwo domowe, jednocześnie chcą i mogą mu pomóc. Tym bardziej, że nie wykazano w sposób dostatecznie przekonywujący jakoby pomoc ta leżała poza zasięgiem ich możliwości finansowych. Wręcz przeciwnie porównanie wysokości zadeklarowanych dochodów z tytułu wynagrodzenia za pracę żony z ponoszonymi ponad tą kwotę wydatkami pozwala przypuszczać, że syn skarżącego partycypuje w kosztach utrzymania nieruchomości, której jest właścicielem.

Dopóki jednak okoliczność ta nie zostanie wyjaśniona, wątpliwości dotyczące źródeł utrzymania wnioskodawcy traktuje się jako na tyle istotne, iż nie pozwalają one uwzględnić złożonego wniosku nawet w części (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSAiWSA 2005/1/8 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Gl 328/07 niepubl.). Jest to wykluczone zwłaszcza, że skarżący posiada przecież własną firmę, której działalność była tylko zawieszona i to do dnia 30 września bieżącego roku. Od ponad dwóch miesięcy, wnioskodawca prowadzi już swoja działalność w dalszym ciągu. Inna okoliczność nie została wszak przez niego podniesiona we wniosku, ani wykazana odpowiednim zaświadczeniem. Generalnie rzecz biorąc, oznacza to, że jego sytuacja finansowa mogła w chwili obecnej ulec zmianie, zwłaszcza, że nadal dysponuje on – jak wynika z akt sprawy o sygn. III SA/Gl 1121/11 – zabudowaną nieruchomością położoną w miejscowości B., gmina P. o pow. 1,0909 ha wraz z budynkami [...], garażem i wiatą oraz prawem wieczystego użytkowania działki i własnością usytuowanego na niej urządzenia [...] oraz budowli. Z kolei jego żona w ubiegłym roku podatkowym również prowadziła własną działalność gospodarczą, a kwestie związane z jej dalszym funkcjonowaniem nie zostały w żaden sposób podane.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.