Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 478/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2009 r., o sygn. akt I SA/Po 785/09 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za IX-XI 2005, III 2006, IX-XI 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/ Po 785/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu wniosku S. B. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące IX-XI 2005, III 2006, IX- XI 2007 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowy wniosek został zawarty w skardze na powyższą decyzję, ale nie został przez skarżącego uzasadniony.

Sąd I instancji wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zgodnie, z którym sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym wyżej przepisie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, iż "w treści skargi odniósł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji tak odnośnie tej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 lipca 2009 r., jak i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś.. Tymczasem WSA w Poznaniu ograniczył swoje rozstrzygnięcie wbrew zakresowi wniosku tylko co do decyzji organu skarbowego II instancji". Ponadto wnoszący zażalenie podniósł, że wskazał racje do wstrzymania wykonania decyzji we wniosku o prawo pomocy i nie widzi powodu, aby uzasadniać swój wniosek ponownie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw.

Jak trafnie wskazał Sąd I instancji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, a mianowicie należy wskazać na konkretne okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. . W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Tymczasem skarżący poza wskazaniem, że wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki zachodzą, nie uprawdopodobnił w żaden sposób swych twierdzeń.

Skarżący wskazuje w zażaleniu, że zawarł stosowną argumentację we wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 14-15), jednakże w tym zakresie racje skarżącego nie mogą zostać uwzględnione. Przede wszystkim do wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały załączone jakiekolwiek dokumenty obrazujące kondycję finansową skarżącego. Po drugie zwrócić należy uwagę, że zarówno postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy, jak i w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, stanowią dwie odrębne procedury o charakterze wpadkowym w stosunku do postępowania głównego w sprawie ze skargi. Wszczęcie powyższych procedur następuje na wniosek strony, wniesiony w sposób przewidziany prawem oraz należycie uzasadniony. W przypadku postępowania w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych kwestię powyższą reguluje art. 252 p.p.s.a., który wskazuje co wniosek powinien zawierać oraz w § 2 podkreśla konieczność jego złożenia na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przepis art. 61 § 3 jest mniej rygorystyczny (wniosek może być również częścią skargi), ale nie ulega wątpliwości, że to do wnioskodawcy należy uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Ponieważ Sąd I instancji prawidło odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji