Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 731/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2015 r. sprawy ze skargi S. w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. w L. (dalej: "skarżąca", "stowarzyszenie" lub "strona") utrzymał w mocy w całości postanowienie Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r., w przedmiocie odmowy dopuszczenia strony do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie dotyczącej udzielenia przedsiębiorcy S. sp. z o.o. w W. (dalej: "uczestnik postępowania") zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej [...].

Zaskarżone rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o Samorządowych Kolegiach Odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz w zw. z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Do jego wydania doszło w następującym stanie faktycznym.

Uczestnik postępowania wystąpił do Marszałka Województwa [...] o udzielenie zezwolenia na wykonywanie krajowego drogowego przewozu osób na linii komunikacyjnej [...].

W dniu [...] sierpnia 2014 r. do ww. organu wojewódzkiego wpłynął wniosek strony o dopuszczenie stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej [...].

W odpowiedzi pismem z dnia 11 września 2014 r. Marszałek Województwa [...] wskazując na przedmiot prowadzonego postępowania w tej sprawie, wymienił w czterech punktach kryteria dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym oraz wezwał ustanowionego pełnomocnika stowarzyszenia, do uzupełnienia wniosku "w którym wnioskodawca wskaże konkretne cele statutowe oraz maksymalnie skonkretyzuje istnienie w przedmiotowej sprawie interesu społecznego stowarzyszenia, przemawiające za dopuszczeniem go jako strony postępowania".

Pismem z dnia 10 października 2014 r. strona wskazała, że jej wniosek z dnia [...] sierpnia 2014 r. zawierał wszystkie elementy formalne określone w art, 31 § 1 pkt 2 k.p.a., w tym żądane przez Urząd Marszałkowski. Strona wskazała, że udział stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie przyczyni się do lepszego wypełnienia jego celów, w szczególności w obszarze postępowania dowodowego, gdyż stowarzyszenie ma kwalifikacje oraz potrzebną wiedzę w tym zakresie. Jako dowód strona załączyła informację o stanie faktycznym przewoźnika, który jako jedyny poza uczestnikiem postępowania realizuje jeszcze przewozy regularne na linii komunikacyjnej [...], nadto wskazała iż posiada dokumenty finansowe, które obrazują dotychczasowy wpływ uczestnika postępowania na sytuację ekonomiczną przewoźników krajowych wykonujących przewozy na tej linii, na podstawie których można wykazać, że projektowana zmiana stanowi zagrożenie ekonomiczne dla ostatniej istniejącej jeszcze linii regularnej. Stowarzyszenie zauważyło, że w celu zapobiegania doprowadzania do upadłości z przyczyn ekonomicznych polskich przewoźników i przeciwdziałania monopolizacji kolejnych linii przez uczestnika postępowania przedstawiło wyliczenia (sporządzone na podstawie wydruku ze stron sprzedaży biletów strony internetowej uczestnika postępowania www.polskibus.com), z których wynika, iż uczestnik postępowania na zmonopolizowanych liniach stosuje znacznie wyższe ceny biletów niż te, które obowiązywały kiedy na tych liniach funkcjonowali inni przewoźnicy krajowi.

Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Marszałek Województwa [...] odmówił dopuszczenia strony do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, dotyczącym udzielenia uczestnikowi postępowania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił prawne i faktyczne powody takiego rozstrzygnięcia. Odniósł się także do twierdzeń wnioskodawcy, zawartych w piśmie z dnia 10 października 2014 r., w aspekcie zarzutu zagrożenia dla istniejących już linii komunikacyjnych, a w szczególności ich rentowności.

Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, wobec naruszenia art. 31 k.p.a. Zakwestionowała pogląd organu, iż za udziałem stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym nie przemawia interes społeczny, gdyż służy partykularnym interesom tej organizacji. Stowarzyszenie powołując się na swój aktualny statut uznało, że jest bezpośrednio zainteresowane podwyższaniem jakości, standardów oraz bezpieczeństwa wykonywanych przewozów, dlatego też podejmuje działania zmierzające dla zapewnienia zgodnego z prawem wydawania decyzji administracyjnych w tym obszarze.

Zdaniem strony za udziałem stowarzyszenia w przedmiotowym postępowaniu przemawia również interes społeczny, gdyż jego przedmiot jest zbieżny z zakresem działania członków stowarzyszenia. Strona powołując się na wyrok o sygnaturze: II OSK 607/07 wskazała, że nie ma niczego nagannego w uczestniczeniu organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym ze względu na interesy faktyczne jej członków, podkreślając że taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie, w której stowarzyszenie nie działa w celu ochrony interesów wąskiej grupy podmiotów, mogących potencjalnie prowadzić działalność konkurencyjną wobec strony postępowania, lecz w interesie społecznym. W ocenie strony organ zmienił swoje dotychczasowe orzecznictwo, gdyż w dwóch postępowaniach z udziałem tego samego przewoźnika w identycznym stanie faktycznym (trasa [...]) stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w toczących się postępowaniach. Strona wskazała, iż udział stowarzyszenia w innych postępowaniach doprowadziło do uzgadniania wydania zezwoleń oraz zmiany zezwoleń z organami właściwymi ze względu na przebieg linii komunikacyjnej oraz do ujawnienia, że w przeszłości organy I instancji zmieniały setki zezwoleń nie dokonując wymaganych prawem uzgodnień. Strona przytoczyła wyrok o sygn. akt: III SA/Kr 307/31, z którego wywiedziono, iż udział stowarzyszenia w przedmiotowym postępowaniu jest zasadny. W ocenie strony brak dopuszczenia stowarzyszenia do udziału w ww. postępowaniu wynika jedynie z chęci niezgodnego z prawem jego uproszczenia przez organ I instancji i wyeliminowania możliwych wniosków dowodowych składanych przez stowarzyszenie jako uczestnika postępowania.

W wyniki rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona nie wykazała istnienia przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. w przedmiocie dopuszczenia tego stowarzyszenia do udziału w niniejszym postępowaniu administracyjnym, a organ odwoławczy nie dopatrzył się istnienia takich przesłanek z urzędu. SKO wskazało, iż organ I instancji zasadnie zwrócił się do stowarzyszenia o uzupełnienie wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r., zaś podnoszone w piśmie strony z dnia 10 października 2014 r. okoliczności z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2011 r. o transporcie drogowym (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz.1414 ze zm.), tj. zagrożenia dla już istniejących linii regularnych, po ich zbadaniu przez organ nie potwierdziły się. Organ odwoławczy zauważył, że w piśmie M. C. - właściciela firmy M. z dnia 10 października 2014 r. (załączonego do pisma stowarzyszenia z tego samego dnia) wskazuje się, iż M. C. jest jednym z ostatnich prywatnych przewoźników, prowadzących regularny przewóz na linii komunikacyjnej [...] oraz, że jego działalność przewozowa na tej linii zagrożona jest utratą rentowności, co ma bezpośredni związek z wejściem na linię uczestnika postępowania i zastosowaniem przez tę firmę rażąco niskich cen biletów. Tymczasem organ I instancji w zakresie linii [...], ustalił że:

1) na odcinku [...] przewozy prowadzi 10 przewoźników (w tym P. i firma M.),

2) ceny biletów normalnych na omawianej linii zawierają się pomiędzy 26,23 a 39 zł,

3) ceny promocyjne biletów u dwóch przewoźników innych niż P. zaczynają się od 1 zł, a u trzeciego przewoźnika - od 5 zł,

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zatem, że organ I instancji trafnie przyjął, iż uczestnik postępowania nie stosuje na tej linii rażąco niskich cen.

Ponadto odnosząc się do zarzutu zawyżania cen biletów na "liniach zmonopolizowanych przez tę firmę" organ I instancji, ustalił co następuje:

1) przewozy na trasie [...] prowadzi jeszcze 5 innych przewoźników,

2) cena biletu proponowana przez P. (27-30 zł) nie odbiega znacząco od cen biletów proponowanych przez innych przewoźników (od 18 do 30 zł),

3) cena biletów proponowanych przez P. na trasie [...] (25-27 zł) nie odbiega znacząco od cen biletów proponowanych przez innych przewoźników (od 23 do 40 zł).

W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że stowarzyszenie nie wykazało, iż w niniejszym postępowaniu interes społeczny jest zagrożony w żadnym z dwóch podnoszonych aspektów: zagrożenia dla istniejących linii regularnych poprzez stosowanie cen dumpingowych oraz zagrożenia stosowania cen nadmiernie wygórowanych na linii, w której według opinii stowarzyszenia uczestnik postępowania uzyskał pozycję monopolistyczną.

Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., zarzucając skarżonemu postanowieniu naruszenie art. 31 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w zażaleniu od rozstrzygnięcia organu I instancji i poparła swoje stanowisko w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądnie strony za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 k.p.a.). Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.).

W myśl art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzależnione od spełnienia trzech przesłanek:

– postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, ale praw i obowiązków "innej osoby", czyli jednej ze stron postępowania;

– żądanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej;

– za uwzględnieniem żądania przemawia interes społeczny. Wszystkie trzy przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Organ odwoławczy ustalił, że stowarzyszenie spełnia dwie pierwsze przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. warunkujące dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym. Udział stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innego podmiotu" – spółki S. (przewoźnika). Także cele statutowe stowarzyszenia, określone w § 7 pkt 4 statutu uzasadniają jego dopuszczenie do udziału w postępowaniu o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym. Statut w § 7 pkt 4 stanowi, że realizacja celów statutowych zawartych w § 6 Statutu będzie realizowana przez "występowanie o wszczęcie oraz przystępowanie do toczących się postępowań administracyjnych w warunkach określonych obowiązującymi przepisami prawa. W myśl § 6 Statutu celami stowarzyszenia są: integracja osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób; popieranie i propagowanie nowoczesnych i na wysokim poziomie zorganizowanych form wykonywania prywatnych usług transportowych; kreowanie pozytywnej opinii o działalności przedsiębiorców wykonujących transport drogowy osób; zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczących usługi transportu drogowego osób. Okoliczności te nie są sporne w przedmiotowej sprawie.

Sporne jest natomiast spełnienie po stronie stowarzyszenia trzeciej z przesłanek umożliwiających dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu, czyli istnienie interesu społecznego. Zauważyć bowiem należy, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innego podmiotu" i jest uzasadniony celami statutowymi, to i tak dopuszczenie tej organizacji do udziału w postępowaniu może być uznane za niezasadne, ze względu na brak interesu społecznego.

Pojęcie "interesu społecznego" nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, wobec czego w każdej sprawie indywidualnej podlega ono wykładni organu administracji rozpatrującego sprawę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym interes społeczny musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w indywidualnych sprawach i działaniem w nich organów administracyjnych (patrz: wyrok NSA z dnia 5 października 2011 r., II OSK 1397/10 Lex nr 1151862; wyrok NSA z 19 lipca 2012 r., sygn. II OSK 663/11 Lex nr 1217445; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., sygn. II OSK 843/07 niepubl.). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub interesom jej członków, a ponadto musi mieć niższą rangę niż interes strony. Dlatego udzielenie ochrony prawnej interesowi organizacji społecznej pozostawione jest rozstrzygnięciu organu prowadzącego postępowanie i podlega kontroli instancyjnej.

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, podzielić należy pogląd organu odwoławczego, wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że za przystąpieniem stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym nie przemawia interes społeczny. S. w L. skupia osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego osób (§10 statutu Stowarzyszenia), z kolei stroną w tym postępowaniu jest spółka S., której przedmiotem działalności jest transport lądowy pasażerski. Przedmiot postępowania administracyjnego dotyczy wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej [...] dla strony postępowania, spółki S. Powyższe wskazuje, że S. w L. jest podmiotem, mogącym mieć interesy sprzeczne w stosunku w stosunku do strony postępowania. Zatem udział stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym wydania zmiany zezwolenia na przewóz osób konkurencyjnemu przewoźnikowi wskazuje na realizację partykularnych interesów stowarzyszenia, bądź jego członków, którzy mogą być zainteresowani negatywnym dla strony postępowania rozstrzygnięciem ze względu na prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym co strona zakresie.

Pogląd skarżącego stowarzyszenia, że dopuszczalne jest uczestniczenie organizacji społecznej w postępowaniu "ze względu na faktyczne interesy członków", nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Bezsporne jest, że stosownie do art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. in fine, za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ma przemawiać interes społeczny. Interes społeczny nie może zaś być rozumiany jako zinstytucjonalizowana forma popierania partykularnych interesów członków organizacji społecznej.

Okoliczność zmiany statutu stowarzyszenia poprzez wykreślenie z niego sformułowania o "ochronie interesów członków Stowarzyszenia", nie przesądza, że w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym stowarzyszenie wykazało istnienie interesu społecznego. Organ odwoławczy rozstrzygając tą kwestię dysponował aktualnym tekstem statutu stowarzyszenia i taką treść brał pod uwagę przy badaniu przesłanki interesu społecznego. Zapisy statutu stowarzyszenia mówiące o przynależności do tej organizacji członków zwykłych, którymi mogą być przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób oraz wspólnicy spółek prawa handlowego lub cywilnego prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób (§ 10 statutu) w powiązaniu z celami stowarzyszenia wymienionymi w § 6 statutu oraz przedmiotem postępowania administracyjnego, dotyczącym uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym dla strony postępowania wskazują, że inicjatywa skarżącego stowarzyszenia dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym nie była podyktowana interesem społecznym, lecz dbałością o interes faktyczny przedsiębiorców zrzeszonych w stowarzyszeniu. Organ odwoławczy prawidłowo zatem uznał, że stowarzyszenie nie wykazało istotnych i ważnych z punktu widzenia interesu społecznego wartości w odniesieniu do przedmiotu postępowania w niniejszym postępowaniu administracyjnym.

Podnoszona w skardze okoliczność, że po zmianie statutu, stowarzyszenie brało czynny udział w kilku postępowaniach administracyjnych i sądowoadministracyjnych oraz że organy administracji i sądy, nie znalazły podstaw do kwestionowania prawidłowości udziału stowarzyszenia w tych postępowaniach, nie ma decydującego znaczenia w sprawie niniejszej. Fakt, że w przeszłości stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w innych postępowaniach administracyjnych, nie wpływa na ocenę spełniania przesłanek udziału organizacji społecznej w przedmiotowym postępowaniu. W każdej sprawie administracyjnej organ bada bowiem oddzielnie, czy występują przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., warunkujące udział organizacji w postępowaniu.

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut skargi, że organ jest zobowiązany do wezwania organizacji społecznej do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub dowodów, w przypadku gdy w ocenie organu organizacja nie wykazała przesłanek uzasadniających dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek taki nie wynika z przepisów prawa, nie można również takiego wniosku wywieść z powoływanego przez skargę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2012 r., sygn. II OSK 2161/10, które zapadło w zupełnie odmiennym stanie faktycznym, samo zaś wezwanie organizacji społecznej dotyczyło uzupełnienia braków formalnych wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu.

Powyższe potwierdza najnowsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. wyroki z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. II GSK 2041/13 oraz II GSK 588/14, w których oddalono skargi kasacyjne Stowarzyszenia w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w innych postępowaniach dotyczących wydania zezwolenia na wykonywanie przewozu osób. NSA nawiązując do wcześniejszego orzecznictwa tego Sądu tj. wyroku z dnia 14 listopada 2008 r. o sygn. akt: II GSK 314/08 stwierdził m.in. iż uczestnictwo w postępowaniu administracyjnym organizacji społecznej, w rozumieniu art. 31 k.p.a., stanowi sytuację wyjątkową, powodującą, iż nie można tego przepisu interpretować w sposób rozszerzający, który to pogląd podziela skład orzekający w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu nie można również stwierdzić, aby w badanej sprawie nastąpiło naruszenie innych przepisów postępowania, w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Stowarzyszenie nie wskazało konkretnych uchybień organu w tym zakresie. Zauważyć należy, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., której rozwinięcie następuje w art. 77 § 1 k.p.a., organ prowadzący postępowanie prawidłowo zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy dokonując wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Okoliczność, iż organ odwoławczy dokonując analizy materiału dowodowego, w tym aktualnej wersji statutu stowarzyszenia, doszedł do innych wniosków niż skarżący, nie oznacza, że naruszył on wymienione przepisy. Wskazać również należy, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo wskazał podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, a także w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko.

Także w kontekście naruszenia przez rozpatrujące sprawę organy przepisów prawa materialnego i wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, uzasadniających działanie stowarzyszenia w interesie społecznym, zauważyć należy, iż okoliczności te zostały przez organy administracji należycie zbadane, zarówno w przedmiocie zagrożenia dla istniejących linii regularnych na trasie [...] i stosowania przez uczestnika postępowania cen dumpingowych, jak i cen nadmiernie wygórowanych na innych liniach obsługiwanych przez tego przewoźnika, w wyniku czego zarzuty strony skarżącej nie potwierdziły się.

Z tych też względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.