Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 619/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Daniela Kozłowska Sędziowie WSA - Krystyna Kleiber (spr.) NSA - Marek Stojanowski Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2004 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia kwatery zastępczej 1) uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję z dnia [...] listopada 2002 r. Dyrektora Oddziału Terenowego Nr [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w Warszawie na rzecz Z. K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2002 r. nakazano zwolnić Z. K. kwaterę zastępczą położoną w W. przy ul. [...] m [...]o powierzchni użytkowej 35,04 m² nadając powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności zobowiązujący do zwolnienia kwatery w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.

W uzasadnieniu stwierdzono, że w dniu [...] kwietnia 1974 r. Z. K. otrzymał bezzwrotną pomoc na budownictwo mieszkaniowe, wobec czego zostało zrealizowane jego uprawnienie do stałej kwatery i brak podstawy do zajmowania kwatery tymczasowej. Nadto żona Z. K. posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego.

Od decyzji tej Z. K. złożył odwołanie do organu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wyższego stopnia, wnosząc o uchylenie decyzji i zawarcie z mm umowy najmu spornego lokalu, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71 póz. 733). W uzasadnieniu odwołania podniósł, że lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] zajmuje na podstawie skierowania (zezwolenia nr [...] z dnia [...]września 1988 r., a prawo do zajmowania tego lokalu zostało potwierdzone decyzją z dnia [...] października 2002 r. Dyrektora OT Nr [...] WAM w W. Decyzja nie została zmieniona.

Decyzją, Nr [...] Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję ustalając, co następuje. Problematykę związaną z zajmowaniem i zwalnianiem kwater reguluje powołana wyżej ustawa z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. W myśl przepisów art. 41 ust. l pkt 2 i ust. 2 pkt l, żołnierz zawodowy i osoba, o której mowa w art. 23 ust. l, obowiązani są przekazać do dyspozycji WAM zajmowaną kwaterę, jeżeli otrzymali pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, udzieloną na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów. Przepis art. 42 ust. l stanowi natomiast, że w wypadkach określonych m. in. w art. 41, dyrektor oddziału terenowego Agencji wydaje decyzję o zwolnieniu kwatery lub wypowiada umowę najmu. Ponadto przepis art. 87 ust. l powołanej ustawy stanowi, że pomoc finansów przyznana na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów jest ekwiwalentem pieniężnym, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2. W świetle tych przepisów Pan Z.K. obowiązany jest zwolnić zajmowaną kwaterę.

Na podstawie zgody Szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Zastępcy Głównego Kwatermistrza WP z dnia [...] marca 1957 r., przydzielono odwołującemu wraz z małżonką kwaterę na tymczasowe zakwaterowanie, do czasu otrzymania mieszkania spółdzielczego ze Spółdzielni Mieszkaniowej Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL. Przydział ten nastąpił na podstawie skierowania Nr [...] z dnia [...]września 1988 r. W skierowaniu wyraźnie określono: "zezwalam na tymczasowe zakwaterowanie" oraz że: "skierowanie ważne do czasu otrzymania mieszkania spółdzielczego". Bezsporne jest, że żona odwołującego jest w posiadaniu własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego od 1975r.

Bezspornym jest również fakt skorzystania przez Pana Z. K. z pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 1976r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, póz. 19 i z 1994 r. Nr 10, póz. 36).

Podany w odwołaniu argument o nabyciu uprawnień do zawarcia z nim umowy najmu spornego lokalu, gdyż nie wniesiono w określonym terminie pozwu, o którym mowa w art. 30 ww. ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie jest zasadny.

Co do prawa zajmowania spornego lokalu na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] października 2002 r., to stwierdza ona jedynie, że zachowano prawo do kwatery, o którym mowa w art. 24 ust. 1, a nie prawo do zajmowania konkretnej kwatery.

Z. K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uznanie decyzji Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej za naruszającą prawo. Podtrzymał twierdzenie, że prawo najmu zajmowanego lokalu uzyskał na mocy przepisów art. 30 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r0 o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zdaniem skarżącego Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Decyzji nr [...] nie kwestionuje faktu, że w przedmiotowej sprawie w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa nie wniosła powództwa o nakazanie opróżnienia lokalu. Natomiast wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie potwierdzenia uprawnień do zamieszkania w zajmowanej kwaterze z dnia [...] czerwca 2002 r., nie jest równoznaczne z wytoczeniem powództwa przed właściwym sądem.

Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wnosił o oddalenie skargi.

W związku z wejściem z życie w dniu l stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego, niniejsza skarga stał się na zasadzie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi - przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 tej ustawy kontroluje działalność administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie | orzekając w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, akty prawa miejscowego, organów jednostek samorządu terytorialnego i terenów administracji rządowej, akty nadzoru, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związku lub inne akty z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa jak te z bezczynności organów w wymienionych w ustawie przypadkach. Przepis art. 134 cytowanej ustawy stanowi, że Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani też powołaną podstawą zaskarżenia, jak też, że może wydać orzeczenie na niekorzyść skarżącego w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W sprawie niniejszej organ pierwszej instancji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej prowadząc postępowanie naruszył zasadę art. 7 i .art. 61 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Dyrektor Oddziału Terenowego nie zawiadomił zainteresowanego o wszczęciu postępowania w sprawie nakazania opuszczenia kwatery tymczasowej. W aktach znajduje się wszczęcie postępowania w sprawie potwierdzenia uprawnień do kwatery stałej.

Postępowanie to zostało zakończone decyzją z dnia [...] października 2002r., która stwierdza że: "Z. K. zachował prawo do osobnej kwatery stałej na czas nieokreślony".

W dniu [...] listopada 2002r. wydano decyzję będącą przedmiotem analizy – nakazującą Z. K. zwolnić kwaterę zastępczą.

Porównanie obu decyzji sugeruje, że organ Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nadając prawo do kwatery stałej, uchylił decyzję o przyznaniu kwatery zastępczej.

Jednakże uzasadnienie wskazuje, że nakazanie opuszczenia kwatery ma w swej podstawie – wcześniej udzieloną pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe. Uzasadnienie w ogóle nie nawiązuje do opisanej decyzji z dnia [...] października 2002r., pomijając ja w swoich ustaleniach.

Decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zawiera rozważania co do uprawnień Z. K. do zajmowania kwatery tymczasowej, w świetle art. 24 ust.1, 40 i 42 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych R.P. (Dz. U. Z 2002r. Nr 74 poz.676 z późn. zmianami), natomiast nie odpowiada na podstawowe zagadnienie – jakie są wzajemne zależności pomiędzy decyzją z dnia [...] października 2002r. i decyzją z dnia [...] listopada 2002r. i czy nie zachodzi wewnętrzna ich sprzeczność w szczególności w świetle uzasadnienia obu decyzji.

Mając na uwadze, że decyzje obu organów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie dokonały ustaleń co do istoty – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art.145 § pkt 1 lit. a, uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Dyrektora Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2002r.