Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 675/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

T. G. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], którym to postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 1 lutego 2016 r. do Prezydenta W. wpłynął wniosek T. G., w którym ww. domaga się urzędowego potwierdzenia "zdolności kończyn górnych i zdolności kończyn dolnych."

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. Prezydent W. odmówił T. G. wydania żądanego zaświadczenia. Z kontekstu uzasadnienia przedmiotowego postanowienia wynika, iż organ I instancji odmówił wydania przedmiotowego zaświadczenia z uwagi na fakt, iż nie jest w tej sprawie właściwy do jego wydania (brak właściwości w sprawie) oraz nie dysponuje w ww. zakresie stosownymi ewidencjami, rejestrami, zbiorami dokumentów ani zbiorami danych utrwalonymi innymi technikami. Przedmiotowe postanowienie T. G. odebrała osobiście w siedzibie organu I instancji w dniu [...] lutego 2016 r.

Od wskazanego wyżej postanowienia T. G. wniosła w terminie zażalenie. Z zażalenia skarżącej wynika, iż nie jest zadowolona z wydanego rozstrzygnięcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zaświadczenie jako forma działania (wypowiedzi) organu administracji publicznej, w rozumieniu przepisów art.217-219 k.p.a. stanowi urzędowe potwierdzenie pewnego stanu rzeczy - faktów albo stanu prawnego, którego istnienie jest niewątpliwe oraz niesporne, według oceny organu wydającego to zaświadczenie. Zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie (w warunkach określonych dyspozycją przepisu art. 217 § 2 k.p.a.), gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

Na mocy art. 218 § 2 k.p.a., przed wydaniem zaświadczenia, organ może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Komentatorzy Kodeksu postępowania administracyjnego uznają jednocześnie trafność poglądu wyrażonego w orzecznictwie, zgodnie z którym postępowanie wyjaśniające spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustaleniu treści zaświadczenia, bo główną rolę pełnią dane z ewidencji, rejestru, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalonych innym technikami (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2006, s. 820).

Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ I instancji nie jest właściwy do wydania zaświadczenia o treści wnioskowanej przez skarżącą. Organ I instancji nie dysponuje również stosownymi ewidencjami, rejestrami, zbiorami dokumentów ani zbiorami danych utrwalonymi innymi technikami, na podstawie których możliwe byłoby wydanie zaświadczenia o "zdolności kończyn górnych i zdolności kończyn dolnych" skarżącej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. jednoznacznie stwierdziło, iż zakres żądanego przez skarżącą zaświadczenia dotyczy oceny kwestii zdrowotnych, które nie należą do zakresu właściwości organu I instancji. Odmowa wydania zaświadczenia z ww. powodów znajduje potwierdzenie w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych. m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I OSK 700/13) wskazał, iż: "Wyróżnia się trzy przypadki odmowy wystawienia zaświadczenia: przy braku interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie; w przypadku niewłaściwości organu, do którego skierowano żądanie; gdy nie można spełnić żądania odnośnie do treści zaświadczenia czy to ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów, czy też ze względu na wyraźny zakaz ustanowiony w przepisach odrębnych".

Tym samym, organ przyjął, że żądanie wydania zaświadczenia o treści określonej we wniosku przez skarżącą nie mogło być uwzględnione.

T. G. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], którym to postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta W. nr [....] z dnia [...] lutego 2016 r.

Z treści skargi wynika, iż T. G. jest niezadowolona z wydanego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego postanowienia.

Oceniając skargę zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd oddalił ją jako całkowicie bezzasadną.

Należy na wstępie wskazać, że odmowa żądanego zaświadczenia może mieć miejsce wówczas, gdy strona nie wykaże interesu prawnego lub zgodnie z art. 218 k.p.a., gdy fakty albo stan prawny nie wynikają z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów ani innych danych (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 1999 r., III SA 955/98, LEX nr 37214).

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 września 2005r., II OSK 36/05, ONSA WSA 2006, nr 2, poz. 64: "Obowiązek wydania na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 2 k.p.a. zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny, wynikające z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, nie dotyczy okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Podobnie, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2012 r., II OSK 1494/12 (LEX nr 1219248) wskazał, że: "Obowiązek wydania na podstawie art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny, wynikające z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, nie dotyczy okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia"

T. G. złożyła wniosek w którym ww. domagała się urzędowego potwierdzenia "zdolności kończyn górnych i zdolności kończyn dolnych."

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zakres żądanych przez wnioskodawczynię informacji nie wynika z ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 czerwca 2011r., II OSK 1148/10, LEX nr 1083548, wskazał że: Zaświadczenie z uwagi na jego "naturę" nie służy rozstrzygnięciu sprawy, gdy przesłanki, z którymi przepis prawa wiąże określone skutki prawne ipso iure, nie są jasne, a zwłaszcza gdy istnieje spór co ich występowania w konkretnym wypadku". Kolejno NSA w wyroku z dnia 4 lipca 2012r., II OSK 1494/12, LEX nr 1219248, podkreślił, że: Obowiązek wydania na podstawie art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny, wynikające z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, nie dotyczy okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Podobnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 sierpnia 2012 r., II SA/Wa 421/12, LEX nr 1224051 wskazując, że: Wydanie zaświadczenia w oparciu o art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. polega na przeniesieniu danych znajdujących się w posiadanych przez organ rejestrach, ewidencji i innych zbiorach do treści zaświadczenia. Wydanie zaświadczenia na tej podstawie jest niedopuszczalne, jeżeli problematyka, której żądanie strony dotyczy, jest sporna.

W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej dotyczy problematyki nie wynikającej z ewidencji, rejestrów czy innych danych będących w zasobie organu.

Należy zatem przyznać racje organowi wskazującemu, że wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem przedmiotowego wniosku było niedopuszczalne. Tym samym skarżąca we wniesionym wniosku nie wskazała na zaistnienie żadnej z okoliczności określonych w art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.