Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2294/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2016r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 60.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu tegoż wniosku podkreślono, iż na mocy zaskarżonej decyzji został bezpodstawnie nałożony na skarżącą spółkę obowiązek zapłaty kwoty 60.000 zł, gdyż decyzja ta została wydana na podstawie przepisów prawa, które są pozbawione skuteczności. Skarżąca wskazała również, że wykonanie zaskarżonej decyzji zachwieje płynnością finansową Spółki, gdyż z załączonych do skargi dokumentów w postaci salda rachunku bankowego i zeznania podatkowego wynika, że celem uiszczenia należnej kary Skarżąca będzie musiała zaciągnąć zobowiązania finansowe, których z dużym prawdopodobieństwem nie będzie w stanie spłacić. W ocenie Spółki taki stan rzeczy w rezultacie doprowadzi do jej upadłości.

Wraz z pismem z dnia [...] września 2015 r. skarżąca złożyła zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r., na poparcie złożonego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko. W konsekwencji to składająca wniosek - w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. - strona jest zobowiązana nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą (tak w postanowieniu NSA z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżąca na poparcie twierdzeń w zakresie wpływu wykonania decyzji na płynność finansową spółki, złożyła jedynie zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r..

Z analizy ww. dokumentu wynika, że w okresie od 2 czerwca 2015 r. do 31 grudnia 2015r., przychód spółki z prowadzonej działalności wyniósł 477.095,92 zł, a koszty uzyskania przychodów wyniosły 538.713,80 zł. Spółka w analizowanym okresie uzyskała więc stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 61 617,88 zł, która jednak nie jest przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji. Strata powstaje bowiem wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 105/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Opierając się wyłącznie na danych zawartych w przedłożonym rozliczeniu podatkowym nie można zatem ustalić wpływu wykonania decyzji na rzeczywistą sytuację majątkową spółki. W tym celu konieczna jest bowiem analiza informacji o posiadanym przez spółkę majątku ruchomym i nieruchomym, wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na jej rachunkach bankowych, kwotach posiadanych przez nią wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Dokumentów zaś zawierających informacje tego typu skarżąca nie dołączyła do wniosku. Uznać zatem należy, iż argumentacja przedstawiona we wniosku, że w wyniku uiszczenia kary spółka utraci płynność finansową nie zasługuje na uwzględnienie i nie uzasadnia ewentualnej możliwości spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Dodać również trzeba, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Wskazać nadto należy, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość, rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.

W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w stosunku do niej zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.