Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 501/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art 87 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 501/16 wydane w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.

z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 501/16 Sąd oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym zażaleniu, skarżący odebrał w dniu 29 grudnia 2016 r. (dowód: k. 34 akt sądowych).

W dniu 9 stycznia 2017 r. skarżący złożył (w sądowym biurze podawczym) zażalenie na ww. postanowienie z dnia 9 grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia

10 lutego 2017 r. Sąd odrzucił (jako wniesione po terminie), ww. zażalenie skarżącego z dnia 9 grudnia 2016 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 10 lutego 2017 r.

Pismem z dnia 14 marca 2017 r. (złożonym w sądowym biurze podawczym), skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 9 grudnia 2016 r. Skarżący argumentował,

iż na kopercie przesyłki z ww. postanowieniem "miał odznaczone", że zażalenie może złożyć do dnia 6 stycznia 2017 r. (dzień świąteczny). W takiej sytuacji skarżący stwierdził, że złożenie zażalenia w dniu 9 stycznia 2017 r., zostało dokonane w terminie. Zaznaczył, że jeżeliby było inaczej, jak przedstawia to postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2017 r., to jest to pomyłka skarżącego w "odznaczeniu terminu" do wniesienia zażalenia. Wyjaśnił, że w celu skorygowania tej pomyłki wniósł o przywrócenie przedmiotowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 734/17 oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 10 lutego 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie

o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane

na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni

od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

W okolicznościach sprawy bezsporne jest, że postanowienie Sądu z dnia

9 grudnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu

29 grudnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu

5 stycznia 2017 r. (czwartek), a nie jak podnosił skarżący we wniosku, upływał w dniu 6 stycznia 2017 r. Skarżący złożył ww. zażalenie w dniu 9 stycznia 2017 r.,

a zatem po upływie ustawowego terminu, co było powodem odrzucenia tego zażalenia przez Sąd postanowieniem z dnia 10 lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 734/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Skarżący złożył w dniu 14 marca 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Sąd uznał, że w realiach sprawy, ustanie przyczyny uchybienia terminowi

do złożenia zażalenia należy wiązać z faktem doręczenia skarżącemu, w dniu 7 marca 2017 r., postanowienia Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. o odrzucenia zażalenia. W takiej sytuacji, przy braku istnienia okoliczności przeciwnych, pozwalających w sposób jednoznaczny stwierdzić, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., nie został zachowany, Sąd zobowiązany jest do merytorycznej oceny wniosku strony

(por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 728/09, opubl. w Lex

nr 552400).

Jako uzasadniony powód niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skarżący podał "odznaczenie" przez niego na przesyłce możliwości zakwestionowania przedmiotowego orzeczenia w dniu 6 stycznia 2017 r. (Święto Trzech Króli), a następny dzień przypadał na sobotę, to skutecznie mógł wnieść zażalenie w terminie, tj. 9 stycznia 2017 r. (poniedziałek). Skarżący oświadczył, że jeżeli byłoby inaczej, jak przedstawia to uzasadnienie postanowienia Sądu z dnia 10 lutego 2017 r., to jest to pomyłka skarżącego, którą należy skorygować w drodze wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd wskazuje, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący, zaprezentowaną argumentacją, uprawdopodobni brak swojej winy, w dołożeniu należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd oceniając należytą staranność powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, tj. sąd bada, czy strona była w stanie pokonać (usunąć) przeszkodę przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, opubl. w Lex nr 45637). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

W ocenie Sądu, z prezentowanej przez skarżącego argumentacji, nie wynikają okoliczności, które pozwalałyby uznać, że wystąpiły tego rodzaju, jak wyżej okoliczności świadczące o niezawinionym uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

Sąd zauważa, że kwestia odrzucenia zażalenia z dnia 9 stycznia 2016 r.,

z powodu wniesienia go po terminie, została poddana kontroli w postanowieniu NSA

z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 734/17. Orzeczenie to jest wiążące dla Sądu badającego przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, co oznacza, że Sąd nie może aktualnie korygować ustaleń, co do upływu terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący został przy tym prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W ocenie Sądu, wyjaśnienia skarżącego dotyczące "odznaczenia terminu" na przesyłce, nie mogą skutecznie świadczyć o braku winy strony w dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, ale o zawinionej omyłce w obliczeniu terminu do wniesienia zażalenia, którą to pomyłkę skarżący przyznał we wniosku o przywrócenie terminu.

Jak przyjmuje się przy tym w judykaturze, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu nie należą natłok spraw codziennych, czy też omyłki popełnione przez stronę przy złożeniu wniosku w postępowaniu sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 584/11, opubl. w Lex nr 1083823).

W takiej sytuacji, Sąd uznał, że wniosek skarżącego, jako niezasadny,

nie zasługuje na uwzględnienie.

Kierując się powyższym, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku

z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.