Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 539/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. w przedmiocie niewykonania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 13/10 w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania sądowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 13/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy z wniosku M. Ł. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 12 maja 2005 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w kwocie 3000 zł (pkt I) oraz zasądził od Prezydenta W. na rzecz M. Ł. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Strona wniosła do tutejszego Sądu skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. powyższego postanowienia, wskazując na zasądzony na jej rzecz zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł, oraz że "Pan Prezydent W. (...) postanowienia Sądu Wojew. nie wykonał." Skarżąca podkreśliła: "Czekam na te 100 zł + odsetki."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia na rzecz skarżącej kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Cytowany przepis nie ma zastosowania do orzeczenia sądu administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123).

Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej kosztów zasądzonych na rzecz strony odbywa się w drodze egzekucji sądowej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 ze zm.), po stwierdzeniu prawomocności wyroku sądu administracyjnego. Wyrok taki stanowi wówczas tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika (art. 781 § 2 k.p.c.), a po jej nadaniu wyrok stanowi tytuł wykonawczy, podlegający - w części odnoszącej się do kosztów postępowania - wykonaniu przez komornika sądowego.

Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, iż skarga na niewykonanie postanowienia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.