Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 489/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., H. K., D. K. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016 r., sygn. II SA/Po 727/15 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego /-/ I. Paluszyńska


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Po [...]

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) wyrokiem z dnia 1 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Po 727/15 oddalił skargę J., Hanny i D. K. (dalej zwani łącznie skarżącym) na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia ograniczeń przewozu bydła. Kontrolowaną decyzją z [...] czerwca 2015r. Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2015 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 32a ust. 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 r., nr 204, poz. 1281 z późn. zm.) w zw. z art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 494/98 z dnia 27 lutego 1998 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97 w odniesieniu do stosowania minimalnych sankcji administracyjnych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła (Dz. Urz. WE L 60 z dnia 28 lutego 1998 r., s. 78), którą organ I instancji wprowadził ograniczenie przewozu wszystkich zwierząt z gatunku bydłu domowe, obecnych w gospodarstwie należącym do H. K., D. K. i J. K. ([...], [...], [...]), położonego w miejscowości R. w gminie M. G.. Decyzja ta wydana została w oparciu o wyniki kontroli z 2015r.

Żadna ze stron nie wniosła skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, który z dniem 20 maja 2016 r. stał się prawomocny.

Pismem z dnia 20 maja 2018 r. skarżący H. K., J. K. i D. K. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem, wskazując że zaistniały nowe okoliczności w sprawie, tj. powtórna kontrola wieku tych samych sztuk bydła w 2016r. przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. i zgodność wieku ze stanem faktycznym, której sąd nie miał w aktach sprawy rozpoznając skargę.

Uzasadniając swoje stanowisko wskazali, że organ I instancji wydał decyzję z [...] marca 2015r. opierając się na błędnym raporcie z kontroli w ich gospodarstwie w 2015r. Kontrola przeprowadzona w 2016r. wykazała bowiem, że wiek zwierząt zgadza się ze stanem faktycznym. Zdaniem skarżących wyniki kontroli w 2015 i 2016r. wzajemnie się wykluczają. Organ dysponując raportem z kontroli z 2016r. decyzją z [...] maja 2016r. ([...]) uchylił swoją decyzję z [...] marca 2015r. Okoliczności te nie były znane sądowi rozpoznającymi sprawę. Po otrzymaniu decyzji z [...] maja 2016r. skarżący odstąpili od składania skargi kasacyjnej od wyroku, uznawali bowiem, że decyzja ta znosi ograniczenia w przewozie bydła, co jest dla nich korzystne. Podali, że dowiedzieli się również, że wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego mogą domagać się w terminie 2 lat od wydania wyroku. Dopiero otrzymując decyzję ARMiR dotyczącą płatności rolnośrodowiskowych za 2015r. dowiedzieli się, że opiera się ona na błędnych wynikach kontroli za 2015r., na których oparł się również sąd wydając 1 marca 2016r. wyrok.

Uzupełniając skargę pełnomocnik skarżących ( wyznaczony na mocy postanowienia z dnia 12.11.2015r, w sprawie II SA/Po 727/15) wniósł o:

1. wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn.II SA/Po 727/15 w całości, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016r., przy czym jako podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a,

2. uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016r., syg. akt II SA/Po 727/15 w całości oraz rozpoznanie sprawy w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2015r. w całości,

3. przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych tytułem wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu, uwzględniając także stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, które to koszty nie zostały pokryte w całości lub w części przez skarżących w niniejszym postępowaniu,

4. nieobciążanie skarżących kosztami postępowania w ogóle z uwagi na sytuację majątkową skarżących, w przypadku nieuwzględnienie skargi o wznowienie postępowania

ponadto wniósł o:

. zażądanie na rozprawę akt Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. nr sprawy [...] (dot. Sprawy nr [...]) na okoliczności wskazane w skardze o wznowienie postępowania z dnia 20 maja 2018r., ustalenia daty powzięcia wiadomości przez skarżących o okolicznościach i dowodach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, ustalenia daty powzięcia wiadomości przez stronę pozwaną o okolicznościach i dowodach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, na okoliczności wskazane w skardze o wznowienie postępowania i jej podstaw oraz wskazane w jej uzasadnieniu,

. zażądanie na rozprawę akt Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. Oddział Regionalny (znak sprawy [...]) na okoliczności wskazane w skardze o wznowienie postępowania z dnia 20 maja 2018r., ustalenia daty powzięcia wiadomości przez stronę skarżącą o okolicznościach i dowodach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, na okoliczności wskazane w skardze o wznowienie postępowania i jej podstaw oraz wskazane w jej uzasadnieniu,

. przeprowadzenie dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. II SA/Po 489/18 oraz II SA/Po 727/18 na okoliczność daty powzięcia wiadomości przez stronę skarżącą o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, braku winy skarżącego w uchybieniu terminu w złożeniu skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wskazał, że skarżący stoją na stanowisku, iż wydane rozstrzygnięcie przez WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 1 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Po 727/15 jest nieprawidłowe i zachodzą podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w świetle art. 273 § 2 p.p.s.a., ponieważ przed uprawomocnieniem się ww. wyroku Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. wydał decyzję o sygn. [...] z dnia [...] maja 2016 r., którą uchylił decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie ograniczenia przewozu wszystkich zwierząt z gatunku bydło domowe obecnych w gospodarstwie należącym do skarżących, położonego w miejscowości R. w gminie M. G.. Treść decyzji z dnia [...] maja 2016 r. nie była znana WSA w Poznaniu przed uprawomocnieniem się wyroku z dnia 1 marca 2016 r.

Przedmiotowa decyzja stanowi zaś nową okoliczność faktyczną, a także stanowi jednocześnie środek dowodowy , który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postepowaniu przed wydaniem przez WSA wyroku. Pełnomocnik wskazał, że skarżącym 7 marca 2018r. została doręczona decyzja ARMiR z [...] marca 2018r. oparta na błędnych raportach Powiatowego Lekarza Weterynarii z 2015r. I dzień jej doręczenia skarżący wskazują jako dzień, w którym dowiedzieli się o nowych okolicznościach i dowodach, tym samym zachowany został trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a.

Zarządzeniem tut. Sądu z dnia 9 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżących do przedłożenia otrzymanej przez skarżących decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia [...] maja 2016 r. oraz decyzji ARiMR w R. z dnia 2 marca 2018 r. nr [...] ze wskazaniem dat ich doręczenia skarżącym. Sąd wezwał także ARiMR w R. o podanie kiedy wnioskodawcom doręczono decyzję z dnia [...] marca 2018 r. i przesłanie kopii dowodu doręczenia oraz zwrócił się do Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. o nadesłanie akt zakończonych wydaniem decyzji z dnia 24 marca 2015 r. znak [...] oraz decyzji z [...] maja 2016 r. wraz z dowodami jej doręczenia stronom postępowania.

W odpowiedzi na skargę, która wpłynęła do tut. Sądu 14 sierpnia 2018 r. Inspekcja Weterynaryjna Wojewódzki Inspektorat Weterynarii w P. wniósł o odrzucenie skargi z dnia 20 maja 2018 r. o wznowienie postępowania jako wniesionej po upływie przepisanego terminu i bez podstaw restytucyjnych , o oddalenie wniosków dowodowych pełnomocnika skarżących jako zbędnych do rozstrzygnięcia sprawy i przeprowadzenie dowodów wnioskowanych w uzasadnieniu pisma na fakty tam powołane.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, ze skarżący byli w posiadaniu decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia [...] maja 2016 r. od dnia 11 maja 2016 r. zatem aktualnie brak jest podstaw do wznowienia postępowania sądowego w związku z ww. decyzją. Okoliczność, że obecnie skarżący dowiedzieli się, że brak zaskarżenia wyroku do NSA uniemożliwia im uzyskanie korzystnych decyzji od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie dopłat za 2015r . nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego.

Organ podał, że uchylenie decyzji z [...] marca 2015r. decyzją z [...] maja 2016r. nastąpiło na skutek usunięcia przez skarżących nieprawidłowości stwierdzonych decyzją z [...] marca 2015r. i dotyczyło sankcji administracyjnych. Wyjaśnił, że usunięcie nieprawidłowości w zakresie oznakowania bydła oraz wpisów w paszportach zwierząt dało podstawę do uchylenia decyzji w zakresie zakazu przemieszczania bydła z ich gospodarstwa. Uchylenie sankcji administracyjnych związanych z ujawnionymi nieprawidłowościami nie oznaczało jednak usunięcia przyczyn jej wydania. Aktualne problemy skarżących nie wynikają z ograniczenia przemieszczania zwierząt wprowadzonych decyzją administracyjną a z ujawnionymi w protokołach z kontroli nieprawidłowościami w identyfikacji zwierząt. Zdaniem organu skarżący nie wskazali podstaw restytucyjnych z art. 273 p.p.s.a.

Następnie do Sądu w wykonaniu ww. zobowiązania został nadesłany przez ARiMR w R. dowód doręczenia skarżącym decyzji z dnia [...] marca 2018 r. w dniu [...] marca 2018r. (k. 118 akt Sądowych). Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. przedłożył akta sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia 24 marca 2015 r. oraz decyzji z dnia [...] maja 2016 r. wraz z dowodami doręczenia ich stronom (k. 120-183). Z nadesłanych dokumentów wynika, że decyzję z dnia [...] maja 2016 r. skarżący odebrali w dniu 11 maja 2016 r. (k. 134).

Pismem z dnia 18 września 2018 r. pełnomocnik skarżących w wykonaniu zobowiązania Sądu przedłożył trzy oryginały decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia [...] maja 2016 r. i wskazał, ze skarżący nie są w stanie określić dat doręczenia przedmiotowych decyzji. Dokumenty te były wystarczające do rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) Zgodnie z art. 275 zd 2 p.p.s.a do wznowienia postępowania właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie, tj. w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 p.p.s.a.

W myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Sąd bada skargę o wznowienie postępowania w ograniczonym zakresie, określonym w tym przepisie, a mianowicie sprawdza i ustala, czy skarga jest wniesiona w terminie oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Łączne spełnienie obu tych przesłanek stwarza możliwość rozpoznania zasadności tej skargi. Brak chociażby jednej z nich sprawia, że merytoryczne rozpoznanie sprawy jest niemożliwe i skarga podlega odrzuceniu. Na tym etapie badania skargi nie jest natomiast dopuszczalne badanie trafności podstaw wznowienia postępowania. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z 14 stycznia 1999 r., II UKN 417/98 (OSNAPiUS 2000, nr [...], poz. 254), w którym stwierdzono, że odrzucenie skargi o wznowienie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy nie opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia, a nie wtedy, gdy podstawa ta nie jest merytorycznie zasadna.

Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Uznać zatem należy, że na wstępnym etapie sąd administracyjny odrzuca skargę o wznowienie postępowania, która w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisie działu VII P.p.s.a., względnie, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

W orzecznictwie wskazuje się, że termin określony w art. 277 p.p.s.a. jest liczony od dnia, w którym strona wiarygodnie dowiedziała się o istnieniu nowych okoliczności faktycznych i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. Zatem świadomość strony o istnieniu podstaw wznowienia i data, kiedy strona dowiedziała się o nich, decyduje o dniu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. Przy czym, świadomość o istnieniu podstaw wznowienia należy rozumieć w ten sposób, że strona wiedziała lub powinna była wiedzieć, że wykryte przez nią okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogą mieć znaczenie prawne przy ponownym rozpoznaniu sprawy prawomocnie zakończonej. Dla oceny rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest natomiast istotna świadomość prawna strony, to jest wiedza strony o prawnej możliwości wznowienia postępowania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2011 r., I OSK 1089/10, www.orzeczenia.nas.gov.pl - dalej CBOSA).

Przy czym przepis art. 280 § 2 p.p.s.a. daje sądowi możliwość, w przypadku gdy okoliczności wskazane w skardze o wznowienie, a dotyczące zachowania terminu, nie są wystarczające, zażądania, aby zgłaszający skargę uprawdopodobnił okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Zaś w sytuacji gdy wyjaśnienie to nie doprowadzi do usunięcia wątpliwości co do uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi sąd skargę odrzuca (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., II OSK 2696/12, CBOSA). Wymaga podkreślenia, że przewidziana w § 2 komentowanego przepisu możliwość żądania od zgłaszającego skargę o wznowienie postępowania uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu odnosi się do okoliczności, co do których sąd uzna, że są niewystarczająco uprawdopodobnione w skardze. Unormowanie to nie odnosi się do sytuacji, gdy w skardze o wznowienie postępowania nie wskazano w ogóle takich okoliczności. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 p.p.s.a.), którego brak powoduje, iż podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2005 r., II FSK 295/05, CBOSA).

Analiza skargi prowadzi do wniosku, że skarżący domagają się wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego z powodu wykrycia nowych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.)

Okoliczności tych skarżący upatrują w fakcie dokonania innych ustaleń kontroli w 2016r. , sprzecznych ich zdaniem z wynikami kontroli z 2015r., i nie znanych sądowi rozpatrującemu sprawę, które stały się podstawą do wydania przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. decyzji z [...] maja 2016r. uchylającej decyzję z [...] marca 2015r. W decyzji z [...] maja 2016r. wskazano, że w wyniku kontroli przeprowadzonej [...] kwietnia 2016r. po analizie nieprawidłowości stwierdzonych decyzją z [...] marca 2015r. oraz stanu obecnego lekarz weterynarii stwierdził, że usunięto nieprawidłowości w zakresie oznakowania bydła i uzupełnione zostały wpisy w paszportach dotyczące kolejnych przemieszczeń i zakupów. Decyzja ta została skarżącym doręczona 11 maja 2016r., czyli przed uprawomocnieniem wyroku z 1 marca 2016r., czego nie kwestionowali. Decyzja ta a i wcześniej kontrola z [...] kwietnia 2016r. były zdarzeniami, z których skarżący mogli uzyskać informację o okolicznościach istotnych ich zdaniem. Z pewnością więc od dnia 11 maja 2016r., tj. doręczenia postanowienia uwzględniającego wyniki kontroli z 2016r. należało liczyć trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Skarga wpłynęła po tym terminie. Z tych względów podlegała więc odrzuceniu. Nadto, decyzja z [...] maja 2016r. została skarżącym doręczona przed prawomocnym zakończeniem sprawy II SA/Po 727/15. Z tego względu nie może stanowić podstaw wznowienia. Podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a., mogą być bowiem tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Sprawa jest zakończona w dacie uprawomocnienia wyroku. Jednocześnie muszą to być okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Innymi słowy sformułowanie "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom. Fakty ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, nie są objęte hipotezą wskazanego przepisu. Zatem, niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych środków dowodowych nie zachodzi wtedy, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na nie, a tylko na skutek niedostrzeżenia czy zaniedbania strona tego nie uczyniła (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OSK 364/17, CBOSA). Skarżący w niniejszej sprawie nie powoływali się nawet na niedostrzeżenie czy zaniedbanie a sami wskazywali, że mimo otrzymanej decyzji z [...] maja 2016r. uchylającej decyzję z [...] marca 2015r. nie skorzystali z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 1 marca 2016r., w którym oddalono skargę na decyzję z [...] czerwca 2015r. utrzymującą w mocy decyzję z [...] marca 2015r. O treści decyzji z [...] maja 2016r. dowiedzieli się przed zakończeniem sprawy II SA/Po 727/15. Skarga o wznowienie nie służył korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu poprzedniej sprawy.

Okoliczność, że skarżący nie wiedzieli, że będzie to miało wpływ na decyzję ARMiR dotyczącą płatności rolnośrodowiskowych za 2015r. nie uzasadnia przyjęcia, że dopiero w dacie otrzymania decyzji ARMiR z [...] maja 2018r. a nie 11 maja 2016r. wykryli okoliczności mogące mieć wpływ na wynik sprawy zakończonej wyrokiem z 1 marca 2016r.

Jeszcze raz podkreślić należy, że art. 273 wymienia restytucyjne podstawy wznowienia postępowania. Podstawy te stanowią przyczynę uchylenia prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest ono niesłuszne, tzn. niezgodne ze stanem faktycznym. Niezbędne jest więc istnienie związku przyczynowego pomiędzy nimi a treścią prawomocnego orzeczenia. Konieczność istnienia takiego związku NSA podkreślił w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2007 r., II OZ [...] (ONSA WSA 2007, nr [...], poz. 116) stwierdzając, że wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.), może być podstawą wznowienia postępowania, jeżeli okoliczności te lub środki dowodowe pozostają w związku z orzeczeniem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania. W przedmiotowej sprawie w tego typu związku z orzeczeniem z 1 marca 2016r. nie pozostaje decyzja o płatnościach z 2018r.

W konsekwencji uznać należy, że wprawdzie skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia, to jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje. Tym samym niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną z powodu braku ustawowych podstaw wznowienia (art. 281 P.p.s.a.).

Jak wyżej wskazano skarga została wniesiona również po upływie trzymiesięcznego terminu wskazanego w art. 277 p.p.s.a. Skoro decyzję z [...] maja 2016r. strony odebrały 11 maja 2016r., wniesienie skargi 20 maja 2018r. nastąpiło z przekroczeniem tego terminu. Data odebrania decyzji z [...] maja 2018r. , która nie stanowiła podstawy restutycyjnej nie ma wpływu na powyższe ustalenia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

/-/ I. Paluszyńska