Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 717/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Ke 717/16 P O S T A N O W I E N I E Dnia 31 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. Z. w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa własności nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 717/16

UZASADNIENIE

Zarządzeniami z 4 sierpnia 2016 r., skarżąca S. Z. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do złożenia jej jednego odpisu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pomimo dwukrotnego awizowania, ww. wezwanie nie zostało podjęte przez skarżącą. W tej sytuacji doręczenie zostało uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej.

Postanowieniem z 23 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę skarżącej z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nieuzupełnienia jej braków formalnych.

Dnia 11 października 2016 r. (data nadania) skarżąca złożyła niepodpisane, datowane na 10 października 2016 r. pismo, zatytułowane "Wyjaśnienie do pisma z Sądu z dnia 23.09.2016 r.", w którym domagała się przyjęcia jej wniosku o zwrot wywłaszczonej ziemi. Nadto wskazała, że listu z Sądu nie odebrała, bo nie było jej w kraju, a córka która mieszka na ulicy S. wyjechała na urlop. Dodała, że we wniosku zaznaczyła, że wyjeżdża do pracy i nie będzie jej w Polsce.

Zarządzeniem z 3 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych powyższego pisma przez jego podpisanie oraz wyjaśnienie, czy wnosi ona w tym piśmie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy też jej intencją było inne zakwalifikowanie jej pisma, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z 10 października 2016 r. bez rozpoznania.

Pomimo dwukrotnego awizowania, wezwanie zawierające ww. zarządzenie nie zostało podjęte przez skarżącą. W tej sytuacji, doręczenie zostało uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej.

Zarządzeniem z 28 grudnia 2016 r., doręczonym 9 stycznia 2017 r., powyższe pismo zostało pozostawione bez rozpoznania, gdyż skarżąca nie wykonała czynności, do których została wezwana zarządzeniem z 3 listopada 2016 r.

Dnia 17 stycznia 2017 r. do Sądu wpłynęło nadane dzień wcześniej pismo skarżącej, w którym wniosła o właściwe zakwalifikowanie jej pisma oraz dołączyła do niego podpisane pismo z 10 października 2016 r.

Zarządzeniem z 24 stycznia 2017 r. powyższe pismo wraz z załączonym do niego pismem z 10 października 2016 r. zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z 2 marca 2017 r. wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi został odrzucony.

Pismem z 27 marca 2017 r. S. Z. wniosła "o ponowne przyjęcie odrzuconego wniosku" w niniejszej sprawie. Wskazała, że 15 lipca 2016 r. napisała skargę na decyzję Wojewody. Wyjechała do pracy do Niemiec. Podała adres do korespondencji do swojej córki w Warszawie. Niestety, kiedy przyszła korespondencja z Sądu, córki nie było w domu – wyjechała. Skarżąca stwierdziła, że nie wiedziała, że były jakieś listy z Sądu. Dopiero odpisała na pismo z 23 września 2016 r. Nie podpisała tego wniosku, gdyż treść podyktowała córce telefonicznie, która wydrukowała pismo i wysłała z Warszawy.

Zarządzeniem z 10 kwietnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych powyższego pisma przez: wskazanie czy pismo to jest zażaleniem na postanowienie z 2 marca 2017 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, czy też jest zażaleniem na postanowienie tutejszego Sądu z 29 września 2016 r. lub na jedno z zarządzeń zapadłych w sprawie, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z 20 kwietnia 2017 roku wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej sprawy oraz o takie zakwalifikowanie jej pisma, aby w efekcie mogła otrzymać wyrok w niniejszej sprawie.

Zarządzeniem z 5 czerwca 2017 r. pismo skarżącej z 27 marca 2017 r. zostało pozostawione bez rozpoznania.

W dniu 26 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z 2 marca 2017 r. w sprawie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia jej braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Postanowieniem z 2 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia jej braków formalnych.

Postanowienie to wraz z pouczeniem, że podlega ono zaskarżeniu zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, skarżąca otrzymała 21 marca 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 28 marca 2017 r. Tymczasem zażalenie od postanowienia z 2 marca 2017 r., skarżąca wniosła 20 czerwca 2017 r. (data nadania), a więc prawie trzy miesiące po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 369 ze zm.), zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, w związku z art. 197 § 2 tej ustawy w myśl, którego do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, należało orzec jak w sentencji.