Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 818/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 o sprostowaniu z urzędu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 po rozpoznaniu skargi R.Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń w pkt. 1. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2007 r.; w pkt. 2. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; w pkt. 3. zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego R.Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu wyrok z dnia 8 lipca 2009 r. w ten sposób, że w pkt. 3. sentencji wyroku po słowach "zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego R.Ł." wpisał w miejsce słów "kwotę 200 (dwieście) złotych" słowa "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych"

Sąd I. instancji podniósł, że wskutek nieskorygowanego błędu w systemie komputerowym w pkt. 3. sentencji określając wysokość kosztów zasądzonych od Komendanta Głównego Policji wpisano słowa "kwotę 200 (dwieście) złotych" zamiast słów "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych", co uzasadniało sprostowanie wyroku w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a.

W zażaleniu na postanowienie z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. Komendant Główny Policji zarzucił naruszenie 156 § 1 i 2 p.p.s.a. podnosząc, że dokonane przez Sąd I. instancji sprostowanie nie znajduje uzasadnienia. W ocenie organu wadliwe określenie wysokości kosztów sądowych nie jest oczywistą omyłką, choćby wadliwość ta była najzupełniej oczywista.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie z urzędu wyroku, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy zasądzona przez sąd kwota jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów czy wręcz je pomija (tak: Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 697/08, LEX nr 446109).

W świetle powyższego podnieść należy, że Sąd I. instancji nie był uprawniony do sprostowania wyroku w zakresie zasądzonych kosztów postępowania, gdyż na skutek błędu nie uwzględniono wynagrodzenia pełnomocnika strony.

Wskazać należy, że art. 224 p.p.s.a. reguluje kwestię orzeczeń o kosztach sądowych w toku postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.