Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 481/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 226 poz 1943
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1,  art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...]grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie utrzymania w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] – w § 1 utrzymała w mocy uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie powołania komisji orzekającej w przedmiocie orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu przez lek. A. B.; w § 2 wskazała, że kopię niniejszej uchwały należy doręczyć pełnomocnikowi lek. A. B. adw. M. C. z pouczeniem, że na uchwałę tę przysługuje w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem Naczelnej Rady Lekarskiej.

Uchwała została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2015 r. poz. 651 z póżn. zm.).

2. W uzasadnieniu uchwały organ podał, że Okręgowa Rada Lekarska w [...] uchwałą z dnia [...] września 2015 r. nr [...] powołała komisję orzekającą w przedmiocie niezdolności lekarza A. B. do wykonywania zawodu lekarza. W uzasadnieniu uchwały organ I instancji powołał się na pismo Kierownika Oddziału Neurologii Szpitala w [...] B. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. sugerujące możliwość występowania u lek. A. B. zaburzeń zdrowotnych, które mogą wpływać na zdolność do wykonywania zawodu. Wskazano, że lek. A. B. odbywał na Oddziale Neurologii w [...] specjalizację z neurologii w trybie rezydenckim. Wcześniej rozpoczął specjalizację na Oddziale Neurologii w [...]. Przenosząc rezydenturę uzyskał opinię kierownika specjalizacji w [...], stwierdzającą jego niekompetencję, brak zdyscyplinowania oraz zachowania dyskwalifikujące do pracy w Zespole. W piśmie tym wskazano również, że zachowania te mogą zasugerować podłoże psychopatologiczne. Początkowo zachowania te mogły być traktowane jako niesubordynacja, niedbalstwo czy niewystarczający poziom koncentracji, ale stan ten trwał niezmienne przez cały okres stażu specjalizacyjnego. W opinii B. W. lek. A. B. jest zupełnie niepodatny na udzielane wskazówki i polecenia, powiela proste błędy, ignoruje ważne informacje przekazywane przez pacjentów, skupiając uwagę na nieistotnych szczegółach. Ponadto w jego wypowiedziach dominuje przekonanie o posiadaniu dużej wiedzy medycznej z szerokiego zakresu.

Zdaniem Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] okoliczności te uzasadniają podejrzenie niezdolności lek. A. B. do wykonywania zawodu lekarza, skutkujące koniecznością podjęcia uchwały w sprawie powołania komisji do oceny zdolności lekarza do wykonywania zawodu.

Od uchwały tej lek. A. B. pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniósł odwołanie.

3. W uzasadnieniu uchwały organ stwierdził, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia [1996 r.] o zawodach lekarza i lekarza dentysty okręgowa rada lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny w przypadkach istnienia uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Powołanie komisji jest czynnością poprzedzającą badanie lekarza i dopiero po przeprowadzeniu badania i po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji medycznej komisja wydaje orzeczenie, w którym stwierdza o zdolności bądź niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. Jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie Okręgowa Rada Lekarska w [...] powołała komisję do oceny stanu zdrowia lek. A. B. w związku z informacjami zawartymi w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. Kierownika Oddziału Neurologii Szpitala w [...] B. W., które wskazują na możliwość występowania u lek. A. B.zaburzeń zdrowotnych, które mogą wpływać na zdolność do wykonywania przez niego zawodu. Z informacji zawartych w tym piśmie wynika, że lek. A. B. odbywał na Oddziale Neurologii w [...] specjalizację z neurologii w trybie prezydenckim [rezydenckim]. Wcześniej rozpoczął specjalizację na Oddziale Neurologii w [...]. Przenosząc rezydenturę uzyskał opinię kierownika specjalizacji w [...], stwierdzającą niekompetencję, brak zdyscyplinowania oraz zachowania dyskwalifikujące do pracy w Zespole.W piśmie tym wskazano również,że zachowania te mogą sugerować podłoże psychopatologiczne. Początkowo zachowania te mogły być traktowane jako niesubordynacja, niedbalstwo czy niewystarczający poziom koncentracji, ale stan ten trwał niezmienne przez cały okres stażu specjalizacyjnego. W opinii B. W. lek. A.B. jest zupełnie niepodatny na udzielane wskazówki i polecenia, powiela proste błędy, ignoruje ważne informacje przekazywane przez pacjentów, skupiając uwagę na nieistotnych szczegółach. Ponadto w jego wypowiedziach dominuje przekonanie o posiadaniu dużej wiedzy medycznej z szerokiego zakresu. Z pisma tego wynika, że lek. A. B. uzyskał również negatywną opinię od prof. A. S. W jej ocenie zdradzał swoim zachowaniem i wypowiedziami cechy mogące być objawami zaburzeń psychiatrycznych z kręgu schizofrenii.

Zdaniem organu II instancji, nie ulega wątpliwości, że powyższe okoliczności uzasadniają podejrzenie niezdolności lekarza A. B. do wykonywania zawodu.

Zatem za niezasadny należy uznać zarzut wskazujący na bezpodstawne przyjęcie przez organ I instancji w zaskarżonej uchwale uzasadnionego podejrzenia niezdolności lek. A. B. do wykonywania zawodu.

Organ wskazał, że właściwą do oceny stanu zdrowia lekarza pod kątem zdolności do wykonywania zawodu jest powołana w trybie art. 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty komisja, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia, oraz zwrócił uwagę, iż powołanie komisji do oceny stanu zdrowia lekarza nie stanowi o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu. Zadaniem komisji jest wydanie orzeczenia w przedmiocie zdolności bądź niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Powołanie komisji do oceny stanu zdrowia nie jest równoznaczne z zawieszeniem prawa wykonywania zawodu.

Odnosząc się do zarzutu pozbawienia strony czynnego udziału strony w postępowaniu organ odwoławczy podniósł, że co prawda organ I instancji nie poinformował strony o prawie wglądu do akt sprawy i możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, jednakże zwrócił uwagę na ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że zarzut naruszenia postanowień art. 10 kodeksu postępowania administracyjnego przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się, co do tego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa zatem ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy, natomiast w niniejszej sprawie lek. A. B. nie wskazał w odwołaniu żadnych czynności, których mógłby dokonać przed organem orzekającym, gdyby został zawiadomiony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do tego i składania wniosków. Zatem naruszenie w tym zakresie przez organ I instancji nie miało jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się do załączonych do odwołania dokumentów - opinii L. K. z dnia [...] lutego 2014 r., oświadczenia lek. E. K. z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz zaświadczenia z dnia [...] lutego 2014r. organ stwierdził,że informacje w nich zawarte dotyczą przebiegu zatrudnienia i wskazania czynności jakie wykonywał w tym czasie lek. A. B. oraz jego uczestnictwa w szkoleniach i sympozjach. W ocenie organu odwoławczego informacje zawarte w tych dokumentach nie mają wpływu na ocenę jego stanu zdrowia. Zdaniem organu odwoławczego nie mają również wpływu na zasadność powołania komisji oraz na ocenę stanu zdrowia lek. A. B. wnioski kierowane do pracodawcy o udzielenie urlopu bezpłatnego.

Organ stwierdził, że jak wskazano wyżej,właściwą do oceny stanu zdrowia lekarza pod kątem zdolności do wykonywania zawodu jest powołana w trybie art.12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty komisja,która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia, zaś okręgowa rada lekarska zobowiązana jest w każdym przypadku uzasadnionego podejrzenia niezdolności do wykonywania zawodu do powołania takiej komisji, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wniósł A. B.; zarzucając uchwale:

1) rażące naruszenie przepisów kpa, w szczególności art. 108 § 1 i art. 107 § 3 kpa w związku z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, w szczególności art. 12 ust. 1ustawy;

3) naruszenie przepisów postępowania:

a) art. 7, 77 i 80 kpa w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

b) naruszenie art. 61 kpa i art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

c) art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty –

- wniósł o:

- stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały,

Względnie o uchylenie w całości zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały,

a nadto,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych.

5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach.

7. Zaskarżoną uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] września 2015 r. w sprawie powołania komisji orzekającej w przedmiocie orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu przez lek. A. B.

Dokonując oceny zaskarżonej uchwały w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona jak również poprzedzająca uchwała nie narusza prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa.

8. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej uchwały był art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2005 r. Nr 226 poz. 1943 z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

Z przepisu tego wynika,że jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest "uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu". Taka konstrukcja przepisu zobowiązuje organ powołujący komisję do każdorazowego wskazania okoliczności, które uzasadniają podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pismo Kierownika Oddziału Neurologii Szpitala w [...] B. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. wskazujące na możliwość występowania u lek. A. B. zaburzeń zdrowotnych, które mogą wpływać na zdolność do wykonywania przez niego zawodu, uzasadnia podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. W piśmie tym wskazano, że lek. A. B. odbywał na Oddziale Neurologii w [...] specjalizację z neurologii w trybie rezydenckim. Wcześniej rozpoczął specjalizację na Oddziale Neurologii w [...]. Przenosząc rezydenturę uzyskał opinię kierownika specjalizacji w [...], stwierdzającą jego niekompetencję, brak zdyscyplinowania oraz zachowania dyskwalifikujące do pracy w Zespole. W piśmie tym wskazano również, że zachowania te mogą zasugerować podłoże psychopatologiczne. Początkowo zachowania te mogły być traktowane jako niesubordynacja, niedbalstwo czy niewystarczający poziom koncentracji, ale stan ten trwał niezmienne przez cały okres stażu specjalizacyjnego. W opinii B. W. - Kierownika Oddziału Neurologii Szpitala w [...], lek. A. B. jest niepodatny na udzielane wskazówki i polecenia, powiela proste błędy, ignoruje ważne informacje przekazywane przez pacjentów, skupiając uwagę na nieistotnych szczegółach, w jego wypowiedziach dominuje przekonanie o posiadaniu dużej wiedzy medycznej z szerokiego zakresu.

Zdaniem Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] oraz Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, okoliczności te uzasadniają podejrzenie niezdolności lek. A. B. do wykonywania zawodu lekarza, skutkujące koniecznością podjęcia uchwały w sprawie powołania komisji do oceny zdolności lekarza do wykonywania zawodu, i Sąd pogląd ten podziela. Podkreślić należy, że powołanie komisji lekarskiej rozpoczyna procedurę przewidzianą w art. 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ale nie jest równoznaczne z zawieszeniem wykonywania zawodu.

Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że w każdym przypadku uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu kierować się należy przede wszystkim dobrem pacjenta, a obowiązek poddania się badaniu lekarskiemu w celu wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu niczego nie przesądza.

11. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej uchwały.

12. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.