Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 692/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. i J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. i J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. S. i J. S., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] nakazującą K. S. i J. S. opróżnienie i przekazanie

w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. [...] w W.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący wskazali, że wykonanie wyrządzi znaczną szkodę, bowiem nie mają możliwości finansowych na zamieszkanie w innym lokalu, jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż lokal ten zostanie przekazany innym osobom.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "P.p.s.a". wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 155/05 orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.

Mając na uwadze przesłanki zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a., przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w sposób wystarczający wykazali,

iż spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez nich decyzji.

Wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi, przy braku środków finansowych do zamieszkania w innym lokalu, mogłoby pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Nadto w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji przedmiotowy lokal, pozostający w dyspozycji Komendy [...] Policji, mógłby zostać przyznany innej osobie. W takiej sytuacji, nawet gdyby skarga została uwzględniona i organ byłby zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, możliwość powrotu skarżących do tego lokalu byłaby znacznie utrudniona, co – niezależnie od powyższych argumentów – wypełnia przesłankę z art. 61 § 3 p.p.s.a. (post. NSA z dnia 22.7.2010 r., I OZ 558/10, cbois).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w postanowieniu.