Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 981/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2022 r. znak WOB.7721.650.2019.KJAS w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2022 r. znak WOB.7721.650.2019.KJAS Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie stwierdził, że odwołanie Pani K. B. od decyzji nr 118/2019 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 16 sierpnia 2019 roku, znak: PINB.RP.5160.3.2019, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "E. E. D., P. K. D., P. J. D., P. B. M. i P. B. M. dokonać rozbiórki, zrealizowanego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obr. [...] przy ul. [...] w Nowym Sączu, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, placu postojowego o wymiarach: 66 m X 33,70 X 51 m X 41,20 m zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kpa. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że P. K. B., wraz z P. B. M. P. B. M., P. E. D. i P. J. D. pismem z dnia 5 grudnia 2019 roku nadanym wg daty stempla pocztowego 9 grudnia 2019 roku, wniosła do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej także jako: MWINB), z pominięciem organu wydającego decyzję w pierwszej instancji, pismo będące odwołaniem od decyzji PINB dla Miasta Nowego Sącza nr 118/2019 z dnia 16 sierpnia 2019 roku (znak: PINB.RP.5160.3.2019). MWINB wskazuje, iż PINB przekazał akta sprawy znak: PINB.RP.5160.3.2019 wraz z odwołaniem P. J. D. działającego przez pełnomocnika adw. J. T.-G. z dnia 27 listopada 2019r. jednocześnie stwierdzając brak przesłanek do zastosowania przepisu art. 132 Kpa. Zawiadomienie z powodu niemożności doręczenia przesyłki P. K. D. (obecnie B. ) wystawiono w dniu 19 sierpnia 2019 roku. P. K. B. nie podjęła awizowanej przesyłki w terminie 14 dni od dnia próby doręczenia, przez co organ przyjął "fikcję doręczenia" w myśl art. 44 Kpa. Pomimo podwójnego zawiadomienia, adresat nie podjął przesyłki w terminie, który upływał 2 września 2019 roku. Ostatni dzień terminu nie był ustawowo wolny od pracy ani nie był sobotą. związku z czym, na podstawie art. 44 § 4 Kpa uważa się niepodjętą przesyłkę za doręczoną.

Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym pouczono w treści zaskarżonej decyzji. W świetle art. 57 § 1 Kpa cyt.: Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło". Zadaniem tutejszego organu w postępowaniu wstępnym było zatem ustalenie czy odwołanie powyższe zostało złożone w terminie. Ostatnim dniem dla skarżącej na złożenie odwołania pozostawał dzień 16 września 2019 roku. Jak wynika z daty stempla pocztowego (9 grudnia 2019 roku) - odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu do złożenia odwołania. Tym samym w ocenie MWINB bezspornym jest, iż nastąpiło uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa. Jednocześnie MWINB wskazuje, iż P. K. D. zmieniła nazwisko i w chwili składania odwołania od przedmiotowej decyzji skarżąca nazywała się K. B.. Powyższe potwierdza wyciąg z danych jednostkowych z PESEL, wydany na wniosek PINB dla Miasta Nowego Sącza. Wobec powyższego P. K. B. pozostaje stroną niniejszego postępowania.

Wskazać również należy, iż zgodnie z art. 58 Kpa "§ 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne Co istotne, podkreślić należy, że do odwołania nie został dołączony wniosek o przywrócenie terminu, w którym strona powzięła wiedzę o uchybieniu terminu, zaś w treści odwołania nie zostało umieszczona jakakolwiek informacja, którą tut. organ mógłby potraktować jako uprawdopodobnienie uchybienia terminu bez winy skarżącego.

Na powyższe postanowienie skargę złożyła Pani K. B. zarzucając skarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niezasadne uznanie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu - art. 7 w zw. z art. 77 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz nierozpoznanie całości sprawy, w szczególności poprzez brak ustalenia czy odwołania B. M., B. M., J. D. oraz K. B., jak również odwołanie J. D. reprezentowanego przez adw. J. T. - G. zostały wniesione w terminie, - art. 107 §3 w zw. z art. 124 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewystarczające uzasadnienie postanowienia, niespełniające wymagań określonych w ww. przepisie.

Termin do wniesienia odwołania płynie oddzielnie dla każdej ze stron. Nawet zatem w przypadku ustalenia, że jedna ze stron uchybiła terminowi do wniesienia odwołania organ odwoławczy powinien rozpoznać odwołania pozostałych stron o ile zostały one wniesione w terminie -również w przypadku, gdy odwołanie zostanie wniesione przez kilka stron w jednym piśmie. W niniejszej sprawie MWINB powinien zatem przede wszystkim ustalić, w jakiej dacie decyzja PINB została odebrana przez pozostałe strony postępowania, a następnie - czy dochowały one terminu na wniesienie odwołania. Organ II instancji nie podjął jakichkolwiek działań celem ustalenia kiedy pozostałe strony postępowania odebrały decyzję organu I instancji. Jest to natomiast niezbędne do ustalenia, kiedy otworzył się dla nich termin na wniesienie odwołania - a w konsekwencji - czy wniosły one odwołanie w terminie. Powyżej wskazane działania są niezbędne dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji konstatację MWINB o braku możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania należy uznać co najmniej za przedwczesną. Ponadto, J. D. reprezentowany przez adwokat J. T. - G. złożył odwołanie w innym terminie, niż E. D.. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie sprawdził, w jakim terminie odwołanie to zostało złożone oraz czy nastąpiło to zachowaniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji należy uznać, że sprawa nie została rozpoznana w całości - świadczy o tym również brak jakichkolwiek odniesień w uzasadnieniu postanowienia do odwołań wniesionych przez pozostałe strony postępowania. Opisane powyżej działanie MWINB stanowi naruszenie zasad wynikających z art. 7 oraz art. 77 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2018 r., IOSK 2051/16 (LEX nr 2537102), w którego uzasadnieniu stwierdzono: "Należy pamiętać, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny - chociaż jeszcze niewystarczający - prawidłowego jej rozstrzygnięcia. Zawsze bowiem niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy będzie prowadziło do wydania wadliwej decyzji. (...) Z art 77 § 1 k.p.a. wynika obowiązek zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie, którego realizacja ma miejsce na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, polega on na przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a więc takich, z którymi w świetle przepisów obowiązującego prawa związane są określone skutki prawne. Po drugie, zebrany materiał dowodowy powinien znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji". Również uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, nie spełnia wymagań określonych w art. 107 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego, który znajduje również zastosowanie w odniesieniu do postanowień na podstawie odesłania z art. 126. Uzasadnienie powinno umożliwiać odtworzenie toku rozumowania organu, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie natomiast MWINB w żaden sposób nie odniósł się do kwestii odwołań wniesionych przez pozostałe strony postępowania, skupiając się wyłącznie na naruszeniu terminu do wniesienia odwołania. Uniemożliwia to wyjaśnienie, jakimi przesłankami kierował się organ stwierdzając, że nie może odnieść się w sposób merytoryczny zarzutów odwołania. W konsekwencji nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego doszło do niezasadnego zastosowania art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ II instancji nie rozpoznał sprawy w sposób merytoryczny pomimo braku ustalenia, że pozostałe odwołania również zostały złożone z uchybieniem terminu. W tym miejscu należy wskazać, że nie jest prawdą, iż organ nie mógł odnieść się w sposób merytoryczny do zarzutów zawartych w odwołaniu złożonym z uchybieniem terminu. Jeżeli jakiekolwiek odwołanie zostało złożone w terminie - a z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby było inaczej - organ powinien potraktować odwołanie złożone z uchybieniem terminu jako pismo strony postępowania i odnieść się również do argumentacji podniesionej w tym piśmie. Nazwa nadana pismu przez stronę postępowania nie jest bowiem w żaden sposób wiążąca dla organów prowadzących postępowanie administracyjne. W ocenie skarżącej opisane naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w treści skargi wskazano, że są one bezpodstawne. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie w toku postępowania zarejestrowanego pod znakiem: WOB.7721.650.2019 rozpatrzył wszystkie odwołania, które wpłynęły do Organu, wydając postanowienia: 1. Nr 460/2020 z dnia 13.06.2022r., znak: WOB.7721.650.2019.KJAS, którym stwierdzono, że odwołanie P. K. B. od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta N. S. z dnia 16 sierpnia 2019 roku, znak: PINB.RP.5160.3.2019, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "P. E. D., P. K. D., P. J. D., P. B. M. i P. B. M. dokonać rozbiórki, zrealizowanego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obr. 31 przy ul. [...] w Nowym Sączu, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, placu postojowego o wymiarach: - 66 m x 33,70 x 51 m x 41,20 m", zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kpa 2. Nr 458/2020 z dnia 13.06.2022r., znak: WOB.7721.650.2019.KJAS, którym stwierdzono, że odwołanie P. B. M. od decyzji nr 118/2019 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 16 sierpnia 2019 roku, znak: PINB.RP.5160.3.2019, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "P. E. D., P. K. D., P. J. D., P. B. M. i P. B. M. dokonać rozbiórki, zrealizowanego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obr. [...] przy ul. [...] w Nowym Sączu, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, placu postojowego o wymiarach: - 66 m x 33,70 x 51 m x 41,20 m", zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kpa 3. Nr 457/2020 z dnia 13.06.2022r., znak: WOB.7721.650.2019.KJAS, którym stwierdzono, że odwołanie P. B. M. od decyzji nr 118/2019 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 16 sierpnia 2019 roku, znak: PINB.RP.5160.3.2019, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "P. E. D., P. K. D., P. J. D., P. B. M. i P. B. M. dokonać rozbiórki, zrealizowanego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obr. [...] przy ul. [...] w Nowym Sączu, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, placu postojowego o wymiarach: 66 m x 33,70 x 51 m x 41,20 m, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kpa 4. Nr 456/2020 z dnia 13.06.2022r., znak: WOB.7721.650.2019.KJAS, którym stwierdzono, że odwołanie P. J. D., działającego przez pełnomocnika adw. J. T. - G. od decyzji nr 118/2019 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 16 sierpnia 2019 roku, znak: PINB.RP.5160.3.2019, którą na podstawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nakazano "P. E. D., P. K. D., P. J. D., P. B. M. i P. B. M. dokonać rozbiórki, zrealizowanego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w obr. 31 przy ul. [...] w Nowym Sączu, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, placu postojowego o wymiarach: 66 m x 33,70 x 51 m x 41,20 m zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129§2 Kpa. Jednocześnie w treści w/w postanowienia wyjaśniono, że P. J. D. złożył pismo z dnia 5 grudnia 2019r., wraz z P. B. M., P. B. M., P. E. D. oraz P. K. B., które MWINB uznał w zakresie P. J. D. za pismo procesowe uzupełniające stanowisko strony w sprawie, z uwagi na złożone uprzednio odwołanie w imieniu P. J. D. przez pełnomocnika adw. J. T.-G..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w związku z treścią art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu jako postanowienie kończące postępowanie, co umożliwiło rozpoznanie sprawy we wskazanym wyżej trybie.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna.

Podstawą wydania skarżonego postanowienia był art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z kolei w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W przedmiotowej sprawie bezsprzecznie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza nr 118/2019 z dnia 16 sierpnia 2019 r. znak PINB.RP.5160.3.2019 została doręczona skarżącej w trybie art. 44 § 4 k.p.a. z dniem 2 września 2019 r. (karta nr 79 administracyjnych akt sprawy). Adresatem przesyłki listowej była K. D., jednak organ ustalił, że jest to skarżąca obecnie K. B., aktualne dane skarżącej pozyskano z bazy PESEL. Przyjmując fikcję doręczenia w dniu 2 września 2019 r., termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 16 września 2019 r. Tymczasem przedmiotowe odwołanie kilku osób, w tym Pani K. B., zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 9 grudnia 2019 r. (k. 52-53 administracyjnych akt sprawy), a zatem ze znacznym przekroczeniem terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie wraz z odwołaniem nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W tym czasie nie obowiązywała jeszcze ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374).

Odnosząc się do zarzutów skargi, w szczególności naruszenia art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. tut. Sąd nie stwierdził istnienia takich okoliczności, które nie zostały przez organ ustalone, a byłyby istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Kluczowe okoliczności, jak data doręczenia oraz data wniesienia odwołania zostały przez organ prawidłowo ustalone. Ponadto, jak wyjaśnia organ, organ II instancji odniósł się do odwołań wszystkich osób, a z uwagi na to, że doręczone zostały w innych terminach organ wydał odrębne postanowienia dla każdego z odwołujących się.

Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne oraz brzmienie przepisów prawa skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.