Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 428/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego bez określenia daty i numeru decyzji w przedmiocie wysokości emerytury postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. H. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pismo zatytułowane "pozew sądowy", w którym domaga się od Wojskowego Biura Emerytalnego odszkodowania w kwocie 10000 zł, za bezprawny zabór części jego emerytury.

W uzasadnieniu skarżący podnosi, że decyzją z dnia 18 września 2002 r. Wojskowe Biuro Emerytalne na podstawie art. 40 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10 poz. 36 ze zm.) dokonało potrącenia z bieżącej wypłaty kwoty 1836,65 zł. Mimo, że Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją RP zasad zawieszania emerytur, organ od 5 listopada 2002 r. do 31 marca 2003 r. bezprawnie dokonywał potrąceń z emerytury.

W odpowiedzi na skargę Wojskowe Biuro Emerytalne wniosło

o oddalenia skargi jako bezzasadnej, gdyż organ działał zgodnie z prawem.

Zgodnie z art. 4778 - 4779 kodeksu postępowania cywilnego, do rozpatrywania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy jest sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Odwołania do decyzji organów rentowych wnosi się do Sądu Okręgowego-Wydział Pracy

i Ubezpieczń Społecznych za pośrednictwem organu rentowego.

Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do kognicji sądów administracyjnych należy orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone

w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sądy administracyjne nie mają kompetencji rozpatrywania spraw o odszkodowanie za poniesione straty zdrowotne i moralne, czego domaga się skarżący. Powództwa w takich sprawach należy kierować również do sądu powszechnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.