Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 104/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Bożenna Blitek WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi L. R. i J. R. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania I. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy do załatwienia wniosku skarżących L. R. i J. R. z dnia 24 sierpnia 2016 r. o podjęcie zawieszonego postępowania; II. stwierdza, że Burmistrz Miasta i Gminy dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. oddala wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy kary grzywny; V. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz skarżącej L. R. kwotę 100 zł (słownie złotych: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr.1a - sentencja wyroku (tryb uproszczony)


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r. L.R. i J. R. zwrócili się do Burmistrza Miasta i Gminy o podjęcie zawieszonego postanowieniem Burmistrza z dnia 6 maja 2013 r. znak: [...] postępowania w sprawie rozgraniczenia działek nr [...] z działką nr [...] wszczętego postanowieniem znak: [...] z dnia 23 grudnia 2010 r.

W odpowiedzi Burmistrz Miasta i Gminy poinformował wnioskodawców pismem z dnia 20 września 2016 r., że postępowanie w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...] poł. w S., które zostało zawieszone postanowieniem Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 6 maja 2013 r. znak: [...] będzie podjęte niezwłocznie po ustaniu przyczyn zawieszenia tj. po prawomocnym zakończeniu postępowania prowadzonego w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa znak: [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy i Miasta z dnia 18 grudnia 1980 r. nr [...] w części dotyczącej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w S., oznaczonej jako pgr.l.kat. [...].

Pismem z dnia 26 września 2016 r. J. R. i L. R. zwrócili się do Burmistrza Miasta i Gminy o niezwłoczne wydanie postanowienia o podjęciu postępowania lub odmowie zawieszenia wskazując, że odmowa odwieszenia postępowania, zgodnie z przepisami K.p.a., wymaga wydania postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Pismem z dnia 28 września 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa o udzielenie informacji, czy wpłynęła skarga na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia 4 lutego 2016 r. nr [...].

Ponadto pismem z dnia 11 października 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy wystąpił do [...] Urzędu Wojewódzkiego o udzielenie informacji na jakim etapie znajduje się postępowanie w sprawie komunalizacji działki nr [...] położonej w S.

Zarazem zawiadomieniem z dnia 24 października 2016 r. wnioskodawcy zostali powiadomieni, że wydanie postanowienia o podjęciu lub odmowie podjęcia zawieszonego postępowania nie może zostać dokonane w ustawowym terminie z uwagi na konieczność ustalenia, czy ustąpiły przesłanki zawieszenia postępowania oraz weryfikację stron postępowania.

Wyznaczono również nowy termin załatwienia sprawy na dzień 26 listopada 2016 r.

W dniu 26 października 2016 r. do siedziby organu wpłynęła informacja od Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy znak: [...]. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania z uwagi na to, że nie zostało jeszcze rozstrzygnięte zagadnienie wstępne, tj. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy i Miasta z dnia 18 grudnia 1980 r. znak:[...].

L.R. i J.R. złożyli w dniu 28 października 2016 r. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] obj. Kw. Nr [...] z działką nr [...] obj. Kw. Nr [...].

W dniu 31 października 2016 r. L. R. i J. R. złożyli, za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozpatrzenia ich wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] obj. Kw. Nr [...] z działką nr [...] obj. Kw. Nr [...]. W skardze zarzucili: naruszenie art. 8 K.p.a., art. 12 K.p.a., art. 35 § 1 K.p.a. i art. 36 § 1 K.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wnieśli o:

1) zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od dary doręczenia akt organowi;

2) ukaranie Burmistrza Miasta i Gminy karą grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie;

3) zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania.

W ocenie skarżących organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu ich wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...], gdyż nie zachował ustawowych terminów do jego rozpatrzenia i nie wydał postanowienia o podjęciu bądź odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Skarżący wyjaśnili, że nabyli działkę nr [...] położoną w S. w 2007 r. aktem notarialnym, wolną od praw osób trzecich. Dzisiaj mają w księdze wieczystej wpisane ostrzeżenia, służebności drogowe. Do chwili obecnej nie ustalono granic ich nieruchomości, pomimo "ostatecznych" decyzji "podziałowych", wykazów "synchronizacyjnych", wykazów zmian gruntowych, wypisów z rejestru gruntów, wyrysów z ewidencyjnej "opinii" biegłych geodetów.

Ich działka nr [...] oraz część działki drogowej nr [...] powstały z podziału dawnej działki pgr. [...] dokonanego nielegalną decyzją z dnia 18 grudnia 1980 znak: [...] Naczelnika Miasta i Gminy w trybie art. 3 i art.8 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach oraz art. 17 ust. 2 lit.b ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym i orzekł o przekazaniu terenu Skarbu Państwa na rzecz [...] Zarządu Dróg w K. ul. [...] nieruchomości położonych w S. podzielonych planem podziału wpisanym do ewidencji w składnicy geodezyjnej nr: [...] z dnia 6.11.1979 r. oraz o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa i przekazaniu w użytkowanie [...] Zarządowi Dróg w K. ul. [...] nieruchomości podzielonych planem podziału oznaczonych jak powyżej.

Od ponad trzech lat w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Odmowy uzasadnia się brakiem interesu prawnego skarżących. Pod pretekstem oczekiwania na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa zawieszono postępowanie rozgraniczeniowe, pomimo że zagadnieniem kluczowym jest kwestia ustalenia granic nieruchomości, zasięgu własności, w celu wykazania interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie.

Wniosek o odrzucenie skargi umotywowano brakiem wyczerpania środków zaskarżenia, bowiem skargę wniesiono przed rozpatrzeniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania.

W ocenie Burmistrza brak jest podstaw, aby zarzucić organowi bezczynność. Organ podjął działania zmierzające do potwierdzenia, że toczące się postępowania nie zostały zakończone, bowiem takimi informacjami wstępnie dysponował. Jednocześnie poinformował skarżących, że postępowanie rozgraniczeniowe zostanie podjęte niezwłocznie po ustaniu przyczyn jego zawieszenia, a w efekcie wydał postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Nadto organ podniósł, że nie odmówił skarżącym podjęcia zawieszonego postępowania, lecz poinformował, iż postępowanie to będzie podjęte niezwłocznie po ustaniu przyczyn zawieszenia tj. po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy i Miasta z dnia 18 grudnia 1980 r. nr [...] w części dotyczącej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w S., oznaczonej jako pgr.l.kat. [...].Tym samym organ wyjaśnił przyczyny, dla których postępowanie nie może zostać podjęte, zaś w rzeczonej sprawie i w dokładnie niezmienionym stanie faktycznym zostało już przez organ wydane postanowienie w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania rozgraniczeniowego. Postanowienie takie zostało wydane w dniu 2 czerwca 2014 r. znak: [...] i dotyczyło odmowy podjęcia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami. Postanowienie to podlegało badaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i zostało utrzymane w mocy, zatem funkcjonuje w obrocie prawnym. Powyższe zaś jest znane skarżącym, bowiem postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji toczy się na ich wniosek i nie zostało ono prawomocnie zakończone.

O fakcie, że dane pismo jest postanowieniem lub decyzją nie decyduje jego forma tylko treść, zaś brak w piśmie pouczenia o środkach zaskarżenia nie uniemożliwia złożenia zażalenia, a może być podstawą do wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje miedzy innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 P.p.s.a.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b P.p.s.a. stanowi, że Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 tego przepisu może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym.

W badanej sprawie bezczynność dotyczy wniosku L.R. i J.R. z dnia 24 sierpnia 2016 r., którym wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w S. przy ul. [...], [...] z działką oznaczoną w ewidencji gruntów nr [...]. Dopiero postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy znak: [...]. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania z uwagi na to, że nie zostało jeszcze rozstrzygnięte zagadnienie wstępne, tj. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy i Miasta z dnia 18.12.1980 r. znak: [...]. Załatwienie wniosku strony nastąpiło już po wniesieniu sprawy do sądu administracyjnego.

W sytuacji, gdy – tak jak w rozpoznawanej sprawie – zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne w części obejmującej zobowiązanie do dokonania czynności, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, opub. w ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). Nie zwalnia to jednak sądu od podjęcia pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego typu skargi – przewidzianych obecnie w art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a. tj. orzeczenia w kwestii dopuszczenia się przez organ bezczynności oraz oceny jej charakteru (por. wydane jeszcze na gruncie stanu prawnego obowiązującego przed 15 sierpnia 2015 r. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 2390/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 497/15, opub. w LEX nr 1941017; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 137/15, opub. w LEX nr 1818262).

Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy do dokonania wnioskowanej czynności – rozpatrzenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania (pkt I sentencji wyroku).

Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności (pkt II sentencji wyroku).

Z kolei oceniając charakter zaistniałej bezczynności – zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. – Sąd uznał, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III sentencji wyroku). Na taką ocenę miała wpływ przede wszystkim okoliczność, że zwłoka w wydaniu postanowienia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania – choć bezspornie wyniknęła wyłącznie z przyczyn leżących po stronie organu– to jednak ostatecznie nie przekroczyła 3 miesięcy. Istotne znaczenie miała także nienaganna postawa organu po otrzymaniu skargi, tj. niezwłoczne udzielenie odpowiedzi na zaległy wniosek.

Z tych samych względów Sąd odstąpił od wymierzenia organowi grzywny przewidzianej w art. 149 § 2 P.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 100 zł, którą wniosła tytułem wpisu od skargi.