Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 600/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówić sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156, art. 159
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.H. o sprostowanie oczywistej omyłki uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 listopada 2012r., sygn. akt II SA/Go 600/12 w sprawie ze skargi M.H., G.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez M.H. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2012r. w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oraz oddalił skargę G.D. na ww. decyzję.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012r. M.H. wystąpił o sprostowanie "oczywistej omyłki" zawartej w uzasadnieniu powyższego wyroku. Żądane sprostowanie polegać miało na zastąpieniu w wierszu 32 na stronie dziewiątej uzasadnienia słów "dysponowania nieruchomością" słowami "własności nieruchomości".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 159 ppsa sprostowanie może też nastąpić na wniosek strony. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.; post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r , l PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10. poz. 155). Stąd brak było przeszkód do rozpoznania niniejszego wniosku.

Odnosząc się do sprecyzowanego na gruncie art. 156 ppsa zakresu sprostowania wskazać w tym miejscu należy, iż sprostowanie niedokładności obejmuje właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny - wbrew zamierzeniom sądu - niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista omyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego lub rachunkowego. Wszystkie te nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny.

Oceniając według wskazanych powyżej kryteriów zakres żądanego przez M.H. sprostowania stwierdzić należy, iż jako pozbawiony cech oczywistości wykracza on poza ramy przewidzianego w przepisie art. 156 ppsa sprostowania. Uznając, że wniosek ten jest w istocie polemiczny w stosunku do treści zawartej w uzasadnieniu wyroku wskazać w tym miejscu trzeba, że strona może podjąć polemikę z merytorycznym stanowiskiem Sądu składając przysługujący jej środek zaskarżenia wyroku.

Z tych też względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.