Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 1/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 § 1-3 ,art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SAB/Lu 1/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a odmówić E. C.przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

E. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący w dniu 17 stycznia 2012 r. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił E.C. przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienia skarżący 30 stycznia 2012 r.(data nadania) wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia E. C., postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. NSA podkreślił, iż wobec błędnego uznania na etapie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, iż złożona w sprawie skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest oczywiście bezzasadna konieczne jest merytoryczne rozpoznanie przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie zawiera podstaw do przyznania mu prawa pomocy.

Instytucja prawa pomocy pozwala osobom najuboższym na przeprowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego, jest formą dofinansowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków sfinansowania udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Z wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy (k.59-61, akt sądowych) wynika, iż prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Jego dochody i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wynoszą 2503 zł (brutto). Wydatki skarżącego obejmują między innymi: wizyty u lekarzy i zakup leków, opłaty za energię elektryczną, wodę, wywóz nieczystości miesięcznie wynoszą 2000 zł. Ponadto, z oświadczenie skarżącego o stanie majątku wynika, iż posiada on oszczędności w wysokości 9.500 zł w Banku Spółdzielczym .

W ocenie Sądu otrzymywane przez stronę dochody łącznie z posiadanymi przez nią oszczędnościami umożliwiają jej poniesienie bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego zarówno kosztów postępowania sądowego jak i kosztów ustanowienia radcy prawnego.

Z tych względów, wobec braku przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało odmówić przyznania prawa pomocy.