Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 291/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.59-64 ust.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
article: art.134,art.145 par.1 pkt. 1lit.c, art.200
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi V. P.-G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej V. P.-G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 r.), zwanej dalej: "k.p.a." oraz art. 59 -64 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1073) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Pani V. P. - G. od decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o odmowie ustalenia warunków zabudowy, dla inwestycji polegającej na budowie fermy [...] w ilości do

[...] dużych jednostek przeliczeniowych wraz z infrastrukturą techniczną, w ramach której planuje się budowę: [...] pawilonów hodowlanych, budynku socjalnego, budynku przeznaczonego na magazynowanie, skórowanie i chłodzenie, na terenie działki nr [...] obręb B., gm. B. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium przytoczyło dotychczasowy przebieg postępowania

w tym wskazało, że w dniu [...] r., Burmistrz B. wydał postanowienie, którym nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przedłożenia dokumentów określonych w art. 96 ust. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej "u.i.o.ś.") - Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w S., Wydział Spraw Terenowych w K., zwanemu dalej: "RDOŚ", zawieszając zarazem postępowanie w tej sprawie postanowieniem z tej samej daty, do czasu zajęcia stanowiska przez ww. organ.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] RDOŚ przywołując przepisy art. 66 i art. 97 u.i.o.ś. nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary NATURA 2000 pn. "[...]" i "B. [...]" dla przedmiotowej inwestycji ustalając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszary NATURA 2000.

Dnia 13 grudnia 2016 r. wnioskodawczyni przedłożyła w siedzibie RDOŚ dwa egzemplarze raportu o oddziaływaniu wnioskowanego przedsięwzięcia na obszary NATURA 2000, zaś pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. w oparciu o art. 98 ust. 4 u.i.o.ś., RDOŚ przekazał Burmistrzowi B. raport wraz z jego uzupełnieniami.

Organ wskazał, że po podaniu przez Burmistrza B. pismem z dnia

22 czerwca 2017 r. do publicznej wiadomości informacji o przedmiotowym przedsięwzięciu, do organu wpłynęła zbiorowa petycja mieszkańców sołectwa [...] podpisana przez [...] osób.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska powołując się na przepisy art.106 § 1 k.p.a. oraz art. 98 ust. 3 ustawy o u.i.o.ś. odmówił uzgodnienia realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy [...] w liczbie [...] DJP wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] obręb B.,

gm. B., w zakresie oddziaływania na obszary NATURA 2000 pn. "[...]" i "B. [...]".

Burmistrz B. decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na postawie art. 59 oraz art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej: "u.p.z.p.", w związku z art.100 u.i.o.ś. orzekł \o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji z uwagi na jej niezgodność z przepisami odrębnymi.

Kwestionując wskazaną decyzję V. P. – G. złożyła od niej odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarazem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie RDOŚ. Jednocześnie zarzuciła postanowieniu z dnia [...] r., że powodem odmowy uzgodnienia wnioskowanej inwestycji były protesty mieszkańców sołectwa R. ,

z powtarzającym się argumentem o powstawaniu odorów i obniżeniu komfortu życia

i cen nieruchomości w otoczeniu fermy, jak również ucieczka [...] z fermy zwierząt,

a ponadto uznanie przez RDOŚ, że negatywne oddziaływanie fermy wynikać będzie

z odcieków gromadzenia obornika-czyli zanieczyszczanie środowiska gruntowo-wodnego, podczas gdy obornik gromadzony będzie na płycie o konstrukcji żelbetowej a odcieki gromadzone będą w zbiorniku bezodpływowym, do którego odprowadzane będą systemem kanalizacji odcieki z pawilonów handlowych.

Z kolei odnosząc się do zaskarżonej decyzji strona podniosła, że: 1) w raporcie przeprowadzona została analiza w zakresie emisji substancji do powietrza, z której wynika, że emitowane do powietrza substancje nie powodują przekroczeń dopuszczalnych [...], a zasięg oddziaływania nie przekroczy granicy terenu objętego inwestycją; 2) zastosowano następujące sposoby zabezpieczenia przed ucieczką zwierząt klatki zostały wykonane z drutu stalowego a klatka zamykana jest za pomocą tzw. spinki z grubego drutu, a do jej otwarcia niezbędna jest siła nacisku 5-7 kg, czyli niemożliwym jest aby zwierzę o masie 2-3 kg było stanie wykonać taką operację;

3) miejsce nakładania pasz, czyli wierzchnia część klatki jest wykonane ze stali nierdzewnej, czyli nie ma możliwości przegnicia lub utraty sprężystości; 4) codzienne karmienie zwierząt nie wymaga otwierania klatek; 5) pojenie odbywa się w sposób automatyczny, poidełko znajduje się na zewnątrz tylnej ścianki klatki; 6) zewnętrzne grodzenie terenu fermy szczelnym płotem (płyty betonowe) o wysokości 2 m

i zagłębionego na 0,5 m; 7) ogrodzenie wewnętrzne także zagłębione jest na 0,5 m

o wysokości 1, 2 m i dodatkowo zabezpieczone drutem pod napięciem; 8) całodobowy nadzór nad fermą.

W podsumowaniu odwołująca podniosła, że teren inwestycji jest terenem przeznaczonym na działalność rolniczą i położony jest poza terenami objętymi ochroną NATURA 2000; w obrębie planowanej inwestycji nie występują siedliska z załącznika

nr 1 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej flory i fauny; eksploatacja inwestycji będzie związana

z niewielką emisją zanieczyszczeń do atmosfery; zwierzęta futerkowe uznano za gospodarskie w 1997 r. na podstawie ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt; hodowla [...] nie powoduje większego zagrożenia dla środowiska naturalnego, gdyż posiada nowoczesny system zabezpieczeń. Nie przewiduje się znaczącego wpływu inwestycji na walory przyrodnicze obszarów NATURA 2000, bowiem inwestycja ograniczona będzie tylko do działki nr [...] położonej poza obszarami zabudowy mieszkalnej, a zaproponowane rozwiązanie technologiczne daje gwarancję skutecznej ochrony środowiska przyrodniczego, a przy tym położona będzie poza obszarami NATURA 2000.

Kolegium rozpoznając złożone odwołanie uznało, że nie zasługuje ono na uwzględnienie i wskazaną wcześniej decyzją z dnia [...] r. utrzymało

w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji podkreślił, że podstawę wydania decyzji organu I instancji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji stanowiło uznanie, że inwestycja jest niezgodna z przepisami odrębnymi, a zatem nie spełnia jednego z warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p.. Stwierdzając, że decyzja nie jest zgodna z art. 96, 97 oraz 98 u.i.o.ś.. Zgodnie z art. 98 ust. 1 ww. ustawy po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. Jeżeli po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar i jeżeli nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, RDOŚ odmawia uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, która to sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo przeprowadził procedurę wynikającą z przepisów art. 96, art. 97 oraz art. 98 u.i.o.ś., zaś w jej wyniku postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary NATURA 2000 pn. "[...]", "[...]" i "B. [...]" ustalając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszary NATURA 2000.

Podejmując wskazane postanowienie o przeprowadzeniu oceny oddziaływania na obszary NATURA 2000 RDOŚ wskazał, iż przedmiotową inwestycję rozpatrywał pod kątem zgodności z przepisami ustawy o ochronie przyrody, w tym art. 33 ust. 1

ww. ustawy, w myśl którego zabrania się podejmowania działań mogących osobno lub w połączeniu z innymi działaniami znacząco negatywnie oddziaływującymi na cele ochrony obszaru NATURA 2000, w tym w szczególności pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczony został obszar NATURA 2000 lub pogorszenia integralności tego obszaru, zaś w myśl art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody planowane przedsięwzięcia, które mogą znacząco oddziaływać na obszar NATURA 2000, a które nie są bezpośrednio związane z ochroną takiego obszaru lub nie wynikają z tej ochrony, wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na zasadach określonych w .u.i.o.ś..

W postanowieniu RDOŚ scharakteryzował poszczególne obszary NATURA 2000, znajdujące się w sąsiedztwie planowanej inwestycji: obszar ochrony siedlisk "[...]"([...]) obejmuje dolinę R. i doliny jej dopływów z cennymi tarliskami ryb łososiowatych, z populacją głowacza białopłetwego oraz biotopy dla wydry i kumaka nizinnego; działka objęta inwestycją znajduje się 170 m na południe i 550 m na zachód od granic ww. obszaru, który obejmuje szereg ważnych i cennych siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG; zidentyfikowano w nim 24 siedliska obejmujące łącznie 60% powierzchni ww. obszaru. Ponadto wskazał, że "B. [...]"([...]) to obszar ochrony siedlisk; działka objęta inwestycją znajduje się 3,1 km na zachód od granic ww. obszaru, zaś w jego granicach znajduje się: 15 siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG cennych gatunków zwierząt i roślin oraz 16 jezior lobeliowych i bardzo duża liczba oczek wodnych polodowcowych (okolice B. i P. ). Z kolei "[...]" ([...]) to obszar ochrony ptaków.

W dalszej części uzasadnienia Kolegium podniosło, że po przedłożeniu przez wnioskodawczynię raportu o oddziaływaniu wnioskowanego przedsięwzięcia na ww. obszary NATURA 2000, postanowieniem z dnia [...] r. RDOŚ odmówił uzgodnienia wnioskowanego przedsięwzięcia. Organ zwrócił uwagę, iż negatywne oddziaływanie hodowli [...] wynikać może: z emisji substancji odorowych do powietrza atmosferycznego co obniża komfort życia okolicznych mieszkańców; z powstawaniem odcieków, co zanieczyszcza środowisko gruntowo-wodne oraz z ucieczek [...] poza teren fermy. Uzasadniając odmowę uzgodnienia RDOŚ przytoczył wszystkie okoliczności zawarte w postanowieniu z dnia [...] r., a dotyczące ochrony wszystkich 3 obszarów NATURA 2000: "[...]", "B. [...]", "[...]".

Organ odwoławczy podkreślił, iż w raporcie wskazano określone zabezpieczenia zmniejszające ryzyko przedostania się [...] do środowiska, które to zabezpieczenia jedynie ograniczają ryzyko ucieczek [...] z fermy, ale go nie eliminują. Powyższe przesłanki pozwalają zatem stwierdzić, że działania mające

na celu posadowienie w planowanej lokalizacji fermy [...] mogą doprowadzić do znaczącego negatywnego oddziaływania na gatunki będące przedmiotem ochrony na wszystkich trzech obszarach NATURA 2000. W podsumowaniu RDOŚ stwierdził, że kierując się zasadą przezorności, wątpliwość, czy dane negatywne oddziaływanie należy uznać za znaczące, czy nieznaczące, rozstrzygnąć należy na korzyść środowiska, przyjmując, że będzie ono znaczące.

Podsumowując Kolegium uznało, że wnioskowana inwestycja nie spełnia warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem nie jest zgodna z przepisami odrębnymi, którymi w niniejszej sprawie są przepisy u.i.o.ś.. W tej sytuacji Burmistrz B. zobowiązany był do wydania decyzji o odmowie ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy.

Ponadto organ II instancji, uwzględniając ustalenia RDOŚ wynikające

z postanowienia z dnia [...] r. w zakresie szkód, które wnioskowana hodowla [...] może spowodować w 3 ekosystemach nie podzielił argumentacji odwołującej się.

Odnosząc się do wniosku odwołującej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie RDOŚ w S. WST w K.

z dnia [...] r. Kolegium wyjaśniło, iż nie jest organem wyższego stopnia

w odniesieniu do aktów administracyjnych wydawanych przez RDOŚ.

V. P.-G. złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 59, 60 ust. 1 i 61 u.p.z.p. zw. z art. 100 u.i.o.ś. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o warunkach zabudowy, jak również art. 96 ust. 3 u.i.o.ś. przez jego zastosowanie i błędne przyjęcie, że inwestycja objęta wnioskiem znacząco negatywnie oddziałuje na środowisko.

Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 7

i 77 § 1 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak zebrania całego materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji przyjęcie, że skarżąca nie spełnia wymogów koniecznych do uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, co w konsekwencji spowodowało wydanie przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. decyzji w trybie art. 98 ust. 3 u.i.o.ś. i wydanie przez Burmistrza B. decyzji odmawiającej wydania warunków zabudowy.

Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzji Burmistrza B. oraz postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającego uzgodnienia warunków realizacji wskazanego wyżej przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000, jak również zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.

W uzasadnieniu skarżąca uznała za niesporne, iż teren planowanej inwestycji nie stanowi obszaru Natura 2000. W jej ocenie, eksploatacja inwestycji będzie związana z niewielką emisją zanieczyszczeń do atmosfery, zwierzęta futerkowe uznane są za gospodarskie, a hodowla [...] nie powoduje większego zagrożenia dla środowiska naturalnego, a to ze względu na nowoczesne systemy zabezpieczeń.

Podkreśliła, że w dniu [...] r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S., powołując się na przepis art. 98 ust 3 ustawy odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, wskazując, że z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar. Skarżąca złożyła zażalenia na powyższe postanowienie, które zostało jednak postanowieniem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. nr [...] - uznane za niedopuszczalne. W tej sytuacji za konieczne uznała podniesienie w niniejszej skardze zarzutów wobec postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S..

W oparciu o treść postanowienia RDOŚ stwierdził, że powodem odmowy były: protesty mieszkańców Sołectwa R., w których powtarzającym się argumentem stanowiło:

- powstawanie substancji odoregennych podczas hodowli zwierząt,

- możliwość skażenia środowiska,

- obniżenie komfortu życia okolicznych mieszkańców,

- obniżenie cen nieruchomości i gruntów w otoczeniu fermy [...],

- ucieczka zwierząt.

Odnośnie powyższego skarżąca wyjaśniła, że stosownie do zapisów uchwały Rady Miejskiej w Bobolicach Nr III/16/98 z dnia 18 grudnia 1998 r. zatwierdzającej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Bobolice, zmienionej uchwałami Rady Miejskiej w Bobolicach Nr V/33/11 z dnia 30 marca 2011 r., Nr XXIII/221/12 z dnia 6 grudnia 2012 r., Nr XXXVI/333/14 z dnia 27 marca 2014 r., Nr XI/73/15 z dnia 27 sierpnia 2015 r. oraz Nr XIV/129/16 z dnia 2016 r. działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym B. , stanowiąca teren zamierzonej inwestycji, oznaczona została jako: grunty rolne. Hodowla [...] jest działalnością rolniczą a jej lokalizacja przewidziana jest na gruntach na ten cel przeznaczonych.

Wyjaśniła, że w raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia omówione zostały zagadnienia dotyczące emisji substancji gazowych do środowiska,

w tym także substancji odorogennych. Ponadto opisała metody planowanej gospodarki odchodami, które zgodne są z obowiązującymi przepisami, zaś planowana inwestycja w tym zakresie spełnia Najlepsze Dostępne Techniki. Dodatkowo wskazała na zabezpieczenia uniemożliwiające ucieczkę zwierząt poza teren przedmiotowej fermy wskazując, że ruch pomiędzy fermą a środowiskiem zewnętrznym został ograniczony do minimum.

Odnosząc się do uznania przez RDOŚ, że negatywne oddziaływanie fermy na środowisko wynikać będzie z powstawania odcieków podczas gromadzenia obornika, co wiąże się z zanieczyszczeniem środowiska gruntowo - wodnego związkami azotu, wyjaśniła, że przewiduje się płytę obornikową, służącą do magazynowania odchodów zwierząt, jako obiekt o konstrukcji żelbetowej. Stwierdzenie, że sam fakt powstawania odcieków spowoduje zanieczyszczenie środowiska gruntowo - wodnego jest stwierdzeniem nieuprawnionym. RDOŚ nie zakwestionował i nie wskazał innego sposobu zabezpieczenia środowiska gruntowo - wodnego przed przedostawaniem się do niego odcieków. Zaproponowany w raporcie sposób gromadzenia obornika i zabezpieczenia przed przedostawaniem się odcieków do gruntu jest sposobem powszechnie stosowanym i spełniającym wymogi sztuki budowlanej jak i ochrony środowiska.

Ponadto podniosła, że w raporcie przeprowadzona została analiza w zakresie emisji substancji do powietrza, z której wynika, że emitowane do powietrza substancje nie powodują przekroczeń dopuszczalnych norm określonych w przepisach prawa a zasięg oddziaływania nie przekroczy granicy terenu objętego inwestycją. Organ nie podał na jakiej podstawie stwierdził, że emisja substancji do powietrza, w tym substancji odorowych będzie miała wpływ na okolicznych mieszkańców.

W dalszej części uzasadnienia skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie Burmistrz B., jako organ I instancji, ze względu na odmowę uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ ochrony środowiska odmówił wydania warunków zabudowy. Podkreśliła, że decyzja ta była z punktu widzenia normy art. 100 ustawy prawidłowa, lecz związanie to nie dotyczyło organu II instancji. W jej ocenie Kolegium, w toku postępowania odwoławczego, winno dokonać kontroli tego postanowienia, w trybie art. 142 k.p.a., jako postanowienia niezaskarżalnego zażaleniem.

Zdaniem V. P. – G., zaskarżona decyzja organu II instancji narusza treść art. 142 k.p.a., bowiem organ odwoławczy zobowiązany był skontrolować prawidłowość postanowienia, które nie podlegało zaskarżaniu w toku instancji, natomiast pominął wszelkie zarzuty podnoszone wobec stanowiska organu współdziałającego i nie wyjaśnił spornych kwestii. Takie postępowanie organu stanowi o naruszeniu art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie oraz utrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Wniesiona skarga okazała się zasadna, chociaż nie do końca z powodu tych zarzutów, które skarżąca podniosła w skardze.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem

art. 57a. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w tym piśmie procesowym, jak również stwierdzić np. nieważność zaskarżonego aktu, mimo że skarżący wnosił o jego uchylenie. Zakresem rozpoznania sądu stają się więc wszystkie czynności i akty wydane w danej sprawie administracyjnej, niezależnie od tego, w jakim stadium postępowania i w jakim trybie zostały podjęte.

W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (Kolegium, SKO) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. orzekającą o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy [...]

w ilości do [...] DJP wraz z infrastrukturą techniczną w ramach której zaplanowano budowę [...] pawilonów hodowlanych, budynku socjalnego, budynku przeznaczonego na magazynowanie, skórowanie i chłodzenie, na terenie działki nr [...], obręb B. w Gmina B..

Z ustalonego przez organ odwoławczy stanu faktycznego sprawy wynika,

że skarżąca wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza B. o wydanie warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji. Organ ten nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska (RDOŚ) dokumentów wymienionych w art. 96 ust. 3 pkt 1-3 ustawy z dnia 3 października 2008 r.

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zwanej dalej "u.o.i.ś", tj.:

1) wniosku o wydanie decyzji lub zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 (wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony

w celu rozważenia, przed wydaniem tej decyzji oraz przed przyjęciem tego zgłoszenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000);

2) karty informacyjnej przedsięwzięcia;

3) poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

RDOŚ postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na wnioskodawczynię obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary Natura 2000: "[...]", "[...]" oraz "B. [...]", obowiązek przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na ww. obszary Natura 2000 oraz ustalił zakres tego raportu. Skarżąca, po dwukrotnym uzupełnieniu raportu na wezwanie RDOŚ, dokument przedłożyła. RDOŚ postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 106 § 1 k.p.a. oraz art. 98 ust. 3 u.o.i.ś. odmówił uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia opisanego we wniosku skarżącej o ustalenie warunków zabudowy.

Burmistrz B. związany postanowieniem RDOŚ na podstawie art. 100 u.o.i.ś. odmówił uzgodnienia warunków zabudowy.

Rolą organu odwoławczego, do którego skarżąca wniosła odwołanie, wynikającą wprost z określonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy. Skuteczne wniesienie odwołania przenosi zatem na ten organ kompetencję do przeprowadzenia samodzielnych ustaleń faktycznych i dokonania na ich podstawie ponownej oceny z zastosowaniem odpowiednich przepisów prawa. Obowiązkiem organu odwoławczego jest bowiem rozpatrzenie sprawy tak, jak gdyby nie było rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Kolegium stwierdził,

że decyzja ta nie poddaje się kontroli Sądu, albowiem organ nie sprostał powinnościom jakie ustawodawca nałożył na organ odwoławczy w art. 15 k.p.a.

Kolegium w swojej decyzji przedstawiło przebieg postępowania przed wydaniem decyzji przez organ I instancji oraz zaprezentowało stanowisko RDOŚ zawarte w postanowieniu z dnia [...] r. nie dokonując jednak oceny tego postanowienia, tym bardziej, że postanowienie organu uzgadniającego było niezaskarżalne.

Jak już wyżej Sąd zauważył, organ I instancji na mocy art. 100 u.o.i.ś. był związany postanowieniem RDOŚ, jednakże związanie to nie obejmuje organu odwoławczego, który winien tylko samodzielnie dokonać oceny tego postanowienia w kontekście zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji. Tymczasem Kolegium jednym zdaniem odniosło się do zarzutów odwołania stwierdzając, że nie podziela stanowiska skarżącej.

Podsumowując, tylko dokonanie oceny na podstawie wyczerpująco rozpatrzonego materiału źródłowego stanowić może podstawę do oceny legalności wydanego aktu w świetle zarzutów skargi. Zaznaczyć trzeba, że rolą Sądu nie jest wyręczanie organów w ustalaniu okoliczności faktycznych sprawy oraz badanie dowodów, lecz kontrola zgodności z prawem podejmowanych przez organy działań. Dokonując oceny w powyższym zakresie, Sąd nie rozstrzyga tym samym o meritum sprawy, gdyż nie będąc kolejną instancją w postępowaniu administracyjnym nie zastępuje organów w rozpatrywaniu spraw.

W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organy przepisów prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd - na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. - uchylił zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono w punkcie I wyroku. Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, zawarte w punkcie II wyroku, uzasadnia przepis art. 200 p.p.s.a.