Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 239/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 134 par. 1, art. 135,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7 ust. 3, art. 17 ust. 1, art. 25, art. 27 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2134
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.
article: art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 lit. a,
journal: Dz.U. 2018 poz 2220
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jedn.
article: art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f, art. 21,
journal: Dz.U. 2018 poz 1509
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst. jedn,
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80 i art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2019r. sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 18 lutego 2019r. znak: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 lutego 2019 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy B. z dnia

28 grudnia 2018 r. znak: [...] uchylającą decyzję tego organu z dnia 1 października 2018 r. znak: [...] w części dotyczącej przyznania M. Z. świadczenia wychowawczego na dziecko W. Z..

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że podstawę prawną decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia

11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 2134 ze zm., dalej zwanej "ustawą") i przytoczył ich treść.

Następnie Kolegium wyjaśniło, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy organ I instancji prawidłowo obliczył dochód rodziny skarżącej. W ocenie Kolegium, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w roku 2017 rodzina M. Z. uzyskała dochód ogółem [...] zł netto. Na dochód ten składał się dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych C. Z. w kwocie [...]zł brutto, który po pomniejszeniu o składkę na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...]zł wyniósł [...] zł netto oraz inny dochód niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie [...]zł, która stanowiła sumę dochodów: z tytułu gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł, stypendium szkolnego w wysokości [...] zł oraz kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci w wysokości [...] zł. Do dochodu rodziny podlegał również wliczeniu dochód skarżącej z tytułu zatrudnienia za miesiąc listopad 2018 r. w kwocie [...]zł netto jako dochód uzyskany (21.986,[...] + 1.418,75). Zatem w wymiarze miesięcznym dochód czteroosobowej rodziny wyniósł

[...] zł (21.986,[...] + [...] zł), a w przeliczeniu na osobę stanowił kwotę [...]zł (3.250,[...]), która przekracza kryterium dochodowe uprawniające do pobierania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie.

Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 18 ust. 6 ww. ustawy w przypadku, gdy uzyskanie dochodu powoduje utratę prawa do świadczenia wychowawczego, świadczenie nie przysługuje od miesiąca następującego po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Miesiącem następującym po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty jest grudzień 2018 r., zatem od tego miesiąca świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko nie przysługiwało.

Zdaniem Kolegium, powyższe ustalenia w zakresie zmiany sytuacji dochodowej rodziny skarżącej obligowały organ I instancji do uchylenia decyzji przyznającej stronie prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko W. Z..

Organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 27 ustawy, organ właściwy oraz wojewoda mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczenia wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

Kolegium wyjaśniło nadto, że dochód C. Z. z tytułu renty w 2017 r. wyniósł [...] zł i został pomniejszony o składkę na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...]zł, a należny podatek wyniósł [...] zł. Dane te pozyskane zostały z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów oraz zaświadczenia ZUS Oddział w K. z dnia 3 sierpnia 2018 r. Organ odwoławczy powołując się na z art. 17 ust. 1 ustawy wyjaśnił, że dane przedstawione w [...] zostały zweryfikowane w systemie informatycznym ZUS oraz Ministerstwa Finansów i, zdaniem Kolegium, nie ma podstaw do ich kwestionowania.

Organ II instancji wskazał nadto, że przedstawione przez skarżącą kopie dokumentów w części dotyczącej dochodów z 2018 r. (o zmianie wysokości renty chorobowej C. Z. oraz o przyznaniu stypendium szkolnego na 2018r.) będą podstawą ustalenia sytuacji dochodowej rodziny odwołującej w przypadku ubiegania się o świadczenia na okres [...], kiedy to rokiem "bazowym" będzie rok 2018, natomiast pozostałe dokumenty były podstawą obliczenia dochodu rodziny za 2017 r. i znajdują się w aktach sprawy. Kolegium podkreśliło, że organy orzekające nie mają swobody w wyborze miesiąca, z którego ustalany jest dochód uzyskany, gdyż reguluje to art. 7 ust. 3 ustawy. Nadto nie ma również podstaw prawnych do wliczenia dochodu z innego miesiąca np. wskazanego

przez stronę bądź "uśredniania" miesięcznego dochodu rodziny po roku bazowym 2017 r.

Stąd w ocenie Kolegium, organ I instancji prawidłowo obliczył dochód rodziny odwołującej, w tym dochód C. Z. z tytułu renty, z uwzględnieniem dochodu uzyskanego przez skarżącą. Natomiast zaprezentowany przez stronę w odwołaniu sposób obliczenia dochodu rodziny nie znajduje oparcia w przepisach ustawy.

M. Z. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając, że jest ona niezgodna ze stanem faktycznym w sprawie.

W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła wyliczenie dochodu jej rodziny za 2017 r., uwzględniając w szczególności obniżenie dochodu męża z tytułu renty o pobraną i odprowadzoną przez ZUS zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości [...] zł. Z przedstawionego przez skarżącą wyliczenia wynika, że na ogólny dochód rodziny w 2017 r. składały się środki finansowe z renty męża w kwocie [...]zł, dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie [...]zł, stypendium szkolne w kwocie [...]zł oraz zwrot z Urzędu Skarbowego z tytułu niewykorzystanej ulgi na dzieci w kwocie [...]zł, co łącznie stanowiło kwotę [...]zł, co w przeliczeniu na średni miesięczny dochód w 2017 r. daje kwotę [...]zł. Skarżąca wskazała, że w myśl art. 7 ust. 3 ustawy, do średniego miesięcznego dochodu za 2017 r. należało dodać kwotę jej dochodu za listopad 2018 r. w wysokości [...] zł, co wyniosło kwotę [...]zł, która zaś w przeliczeniu na osobę w czteroosobowej rodzinie skarżącej daje kwotę [...]zł miesięcznie, zatem nie zostało przekroczone kryterium dochodowe określone w ustawie. Skarżąca wniosła więc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Skarga M. Z. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, podobnie jak decyzja organu I instancji, naruszają prawo procesowe w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego, czy organy właściwie ustaliły wysokość dochodu rodziny skarżącej osiągniętego w 2017 r. stanowiącego podstawę do obliczenia miesięcznej wysokości dochodu każdego członka jej rodziny w tym okresie, a w szczególności czy właściwie organy ustaliły, że należny podatek od dochodu C. Z. z tytułu renty wypłaconej w 2017 r. wyniósł [...] zł.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2018 r. poz. 2134 ze zm., dalej powoływanej też jako "ustawa").

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, dochód oznacza to dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Dochodem w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2220 ze zm.) – w myśl jej art. 3 pkt 1 lit. a - są m.in., po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Dochodem w rozumieniu ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci są więc - w kontekście art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych - określonego rodzaju przychody podlegające opodatkowaniu, które należy pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz składki na ubezpieczenia zdrowotne.

Organy nie miały w niniejszej sprawie wątpliwości, że osiągnięty w roku 2017 przez męża skarżącej przychód z tytułu renty wypłaconej przez ZUS należy zaliczyć do dochodu rodziny skarżącej za 2017 r. Składki na ubezpieczenie zdrowotne – uiszczone przez C. Z. w związku z tym przychodem - zostały przez organy od tego przychodu odliczone. Organy jednak nie odliczyły od przychodu osiągniętego z tytułu renty kwoty należnego podatku dochodowego od osób fizycznych. Organy powołały się w tym względzie na dane o dochodach w systemie elektronicznym Ministerstwa Finansów, uzyskane przez pracownika organu, a potwierdzone w akta administracyjnych sprawy wydrukiem z tego systemu (k. 8 akt administracyjnych). Z dokumentu tego wynika, że dochód za rok 2017 wyniósł [...] zł, a podatek należny – [...] zł.

[...] jednak równocześnie w aktach administracyjnych sprawy znajduje się dokument przedłożony przez stronę w toku postępowania administracyjnego w postaci rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy - [...] za rok 2017, wystawionego przez ZUS i zaadresowanego do C. Z., z którego wynika, że przychód (dochód) ze źródła przychodów "Emerytury-renty" wyniósł [...] zł, zaliczka na podatek pobrana i odprowadzona przez płatnika wyniosła [...] zł, podatek należny (po zaokrągleniu do pełnych złotych) wyniósł [...] zł, zaś kwota różnicy pomiędzy sumą pobranych zaliczek a podatkiem należnym wyniosła [...] zł. Zatem dokument ten zawiera informacje sprzeczne z wygenerowanym z systemu elektronicznego Ministerstwa Finansów dokumentem w zakresie należnego podatku z tytułu renty wypłaconej C. Z. przez ZUS w 2017 r. Pomimo, że wysokość przychodów w obu dokumentach się zgadza i wynosi [...] zł, to dane dotyczące podatku należnego są różne, gdyż podatek ten wynosi [...] zł – wydruk z systemu MF, a [...] zł – [...] Sprzeczności te powinny wzbudzić wątpliwości organów w zakresie prawidłowości wyliczenia wysokości dochodu rodziny skarżącej za 2017 r., szczególnie że z obowiązujących przepisów prawa podatkowego, w tym ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w skrócie "u.p.d.o.f."), wynika, że renty co do zasady podlegają opodatkowaniu tym podatkiem (art. 10 ust. 1 pkt 1 tej u.p.d.o.f.). W wymienionych w ustawie przypadkach pewne rodzaje rent zostały zwolnione od opodatkowania (art. 21 u.p.d.o.f.), niemniej z akt sprawy nie wynika, aby taka sytuacja miała miejsce w tym przypadku.

W każdym razie organy obu instancji – wobec powyższych rozbieżności wynikających ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy dokumentów – powinny wyjaśnić, w celu dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie istotnych z punktu widzenia jej rozstrzygnięcia, jaka była wysokość podatku należnego uiszczonego przez C. Z. w 2017 r. , bo miało to kluczowe znaczenie dla prawidłowego obliczenia wysokości dochodu rodziny skarżącej za 2017 r. W sytuacji bowiem odliczenia od przychodu z tytułu renty - oprócz składek na ubezpieczenie zdrowotne - także podatku należnego wynikającego z [...] w wysokości [...] zł, miesięczny dochód członka rodziny skarżącej w 2017 r. wyniesie poniżej [...] zł.

Organy administracji orzekające w tej sprawie nie wyjaśniły wskazanych wyżej sprzeczności, co dowodzi temu, że niedostatecznie wnikliwie przeanalizowały materiał dowodowy zebrany w sprawie, zwłaszcza powyższe dokumenty, w każdym razie brak jest wyjaśnienia tych rozbieżności w uzasadnieniach obu decyzji.

Powołanie się przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na treść art. 17 ust. 1 ustawy nie eliminuje powyższych nieprawidłowości w procedowaniu tego organu, skoro istotne dla rozstrzygnięcia sprawy informacje może organ uzyskiwać nie tylko od organów podatkowych, ale także od organów emerytalno-rentowych i nie tylko drogą elektroniczną, ale również drogą pisemną. Zresztą organy w zakresie ustaleń odnośnie wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne uiszczonych w 2017 r. z tytułu renty pobranej w tym okresie przez C. Z. orzekały w oparciu o zaświadczenie z dnia 3 sierpnia 2018 r. wystawione przez ZUS (k. 10 akt administracyjnych), choć w wygenerowanym z systemu elektronicznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dokumencie - dotyczącym informacji o składkach na ubezpieczenie zdrowotne uiszczonych w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. przez C. Z. (k. 14 akt administracyjnych) - kwota składek wskazana jest również na [...] zł, gdy jednocześnie w treści tego właśnie dokumentu (kolumna "Tytuł ubezpieczenia") wskazuje się wprost, że podany numer dotyczy emeryta lub rencisty zamieszkałego w Rzeczypospolitej [...], którego składka na ubezpieczenie zdrowotne finansowana jest przez świadczeniobiorcę. Organy przyjęły wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne za 2017 rok na kwotę [...]zł (zgodnie z zaświadczeniem ZUS z dnia 3 sierpnia 2018 r.) i taką odliczyły od przychodu wynoszącego [...] zł. Brak jest zatem konsekwencji organów, które w zakresie składek na ubezpieczenie zdrowotne opierają się na dokumencie innym niż ten wygenerowany z systemu elektronicznego właściwego organu, zaś w zakresie podatku należnego bezrefleksyjnie przyjmują dane wynikające z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów.

Podniesione wyżej uchybienia skutkowały wydaniem decyzji z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż mogło prowadzić do niezasadnego uchylenia decyzji przyznającej skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na córkę W. Z.. Z tych przyczyn wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego stało się konieczne.

Sąd dostrzegł jednak również z urzędu inne naruszenie przepisów prawa w niniejszej sprawie. Otóż decyzja organu I instancji wydana została na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK [...], Lex nr 2106413, wyrok NSA z dnia 24 maja 2018 r., I OSK [...] i wyrok WSA w Kielcach z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II SA/Ke [...], dostępne na [...], czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa [...], Lex nr 2195968) przyjmuje się, który to pogląd podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że decyzja o zmianie lub uchyleniu decyzji przyznającej świadczenie rodzinne ma charakter konstytutywny. Decyzja taka powoduje zmianę bądź uchylenie dotychczasowych uprawnień podmiotu. Może zatem wywierać wyłącznie skutki ex nunc (od chwili jej wydania na przyszłość).

Równocześnie sentencja decyzji winna zostać sformułowana nie tylko w zgodzie z przepisami prawa, ale także w sposób jasny, precyzyjny i czytelny dla adresata tej decyzji, zatem nie rodzący żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą to argumentację Sąd także uznaje za własną, rozstrzygnięcie decyzji w świetle art. 107 § 1 k.p.a. musi być sformułowane tak, żeby wynikało z niego w sposób, który nie budzi żadnych wątpliwości, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jakie obowiązki zostały na stronę nałożone. Ponadto rozstrzygnięcia decyzji nie można domniemywać czy też wyprowadzać z treści uzasadnienia, ponieważ powinno być wyrażone expressis verbis w osnowie decyzji (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK [...], wyrok NSA z dnia 15 maja 1996 r., sygn. akt III SA [...], wyrok NSA OZ w Ł. z dnia 30 czerwca 1998 r., sygn. akt I SA/Łd [...], wyrok z dnia 18 lutego 2013 r. II OSK [...], dostępne na stronie [...]). Zatem to z treści rozstrzygnięcia decyzji w przedmiocie uchylenia (bądź zmiany) decyzji przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego powinno wynikać, z z jaką datą strona straci to prawo. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z dnia 24 maja 2018 r. (I OSK [...]), art. 25 ustawy, składający się z dwunastu ustępów, stanowi między innymi podstawę do wydawania decyzji administracyjnych o uznaniu świadczeń za nienależne oraz decyzji o zwrocie nienależnych świadczeń. Zatem przyjęcie poglądu, że na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy organ orzeka także w kwestii świadczeń już pobranych oznaczałoby, że w dwóch decyzjach organ rozstrzygałby, w jakimś zakresie, w tym samym przedmiocie - braku podstaw do pobierania świadczenia. Przyjęcie więc takiej wykładni jest nieuzasadnione, gdyż prowadziłoby do założenia nieracjonalności prawodawcy i przyzwolenia na dwukrotnie orzekanie w odrębnych decyzjach w tym samym przedmiocie. Brak jest więc podstaw, by w trybie art. 27 ust. 1 ustawy uchylać lub zmieniać decyzję pierwotną z mocą wsteczną (ex tunc).

W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie decyzji organu I instancji nie spełnia powyższych wymagań, albowiem nie wynika z niego, z jaką datą M. Z. utraciła prawo do świadczenia wychowawczego na W. Z., a organ II instancji utrzymał to orzeczenie w mocy. Stanowi to o naruszeniu przez kontrolowane w tej sprawie decyzje art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy jeszcze zwrócić uwagę na to, że do uchylenia decyzji przyznającej skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na W. Z. doszło na skutek uzyskania dochodu przez M. Z. w związku z zatrudnieniem skarżącej na umowę o pracę. Jednak umowa ta jest umową o pracę na okres próbny, zawartą do dnia 31 grudnia 2018 r. Tymczasem w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego (art. 7 ust. 3 ustawy). Zastrzeżenie zawarte w ostatnim zdaniu tego przepisu odnosi się do weryfikacji, czy na dzień ustalania prawa do świadczenia wychowawczego dochód uzyskany z danego tytułu nie został utracony. Z podkreśleniem, że należy ustalić tożsamość tego dochodu oraz zastrzeżeniem, że dzień, w którym następuje to ustalenie, jest w okresie na jaki ustalane jest prawo do świadczenia (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2019 r., I OSK [...], lex nr 2624856). Zasadą jest, iż po pierwsze dochód musi być uzyskiwany w dacie ustalania prawa do świadczenia wychowawczego, i ,po drugie, uwzględniany jest przy jego obliczaniu tylko miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu (zob. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2019 r., I OSK [...], lex nr 2652947).

Zatem, ponownie rozpoznając niniejszą sprawę, organy ustalą, czy C. Z. uiścił należny podatek dochodowy od osób fizycznych od pobranego świadczenia rentowego w 2017 r. i w jakiej wysokości, a następnie ponownie ustalą, czy skarżąca spełniała kryterium dochodowe warunkujące zachowanie prawa świadczenia wychowawczego na W. Z., jednakże, ponownie orzekając w oparciu o art. 7 ust. 3 i art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, uwzględnią powyższe rozważania Sądu odnośnie wykładni tych przepisów ustawy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.