Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1801/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 85 , art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.S. i G.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 408/10 o odrzuceniu skargi A.S. i G.M. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24.06.2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A.S. i G.M. na decyzję Wojewody Podkarpackiego oraz zwrócił na rzecz skarżących kwotę uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniami z dnia 4.05. i 11.05.2010 r. skarżące wezwane zostały do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłania jej 11 odpisów, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Zarządzenia te doręczone były stronom w dniu 14.05.2010 r., a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 21.05.2010 r., jednakże w zakreślonym terminie zarządzenia nie zostały wykonane. Wpis sądowy uiszczony został bowiem w dniu 23.05.2010 r., zaś odpisy skargi złożono w biurze podawczym Sądu w dniu 24.05.2010 r. Zdaniem Sądu I instancji okoliczności te nakazywały odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły A.S. i G.M., prawidłowo reprezentowane, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenia art. 85 P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skarżące zawiniły w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podkreślił, iż w jego opinii zakreślenie siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braków skargi naruszało zasady współżycia społecznego, bowiem skarżące są osobami starszymi – G.M. ma lat 91, zaś A.S. 70 – i dokonanie żądanych czynności w tak krótkim terminie było dla nich znaczą trudnością. Ponadto A.S. w dniach od 15.05. do 22.05. przebywała na wyjeździe celem podratowania zdrowia, a o wezwaniu do uzupełnia braków formalnych skargi dowiedziała się dopiero po powrocie z tego wyjazdu i dokonała żądanych czynności w najkrótszym możliwym terminie. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną Sąd winien był zakreślić termin co najmniej czternastodniowy, co pozwoliłoby wykonać wezwanie Sądu bez nadmiernego obciążania skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie zauważyć należy, iż Sąd odwoławczy, na podstawie art. 183 § 1 ustawy P.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że nie dokonuje na nowo kontroli legalności decyzji, lecz bada naruszenie prawa przez Sąd I instancji i tylko w takim zakresie jak zarzuca to skarga kasacyjna. Z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy nie wystąpiły w tej sprawie. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Rozważając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Sąd stwierdził, iż są one nieuzasadnione.

Art. 85 P.p.s.a. stanowi bowiem wprost, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie bezsprzecznym jest fakt, iż podjęte przez skarżące czynności, czyli uiszczenie wpisu sądowego oraz nadesłanie 11 odpisów skargi, podjęte zostały po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. Zauważyć bowiem trzeba, iż zarządzenia Sądu z dnia 4.05. i 11.05.2010 r., wzywające strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, doręczone zostały w dniu 14.05.2010 r., zaś ich odbiór potwierdzony został własnoręcznym podpisem A.S.. Tym samym w tym właśnie dniu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin, jaki zakreślił Sąd I instancji, który upływał z dniem 21.05.2010 r. Zatem dokonanie żądanych czynności w dniu 23.05.2010 r. (zlecenie przelewu bankowego tytułem uiszczenia wpisu sądowego) oraz w dniu 24.05.2010 r. (złożenie w biurze podawczym Sądu odpisów skargi) nastąpiło z uchybieniem terminu. Dlatego też nie można przyjąć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucając skargę stron, dopuścił się naruszenia art. 85 P.p.s.a.

Podkreślić należy też, że argumenty podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej dotyczą raczej przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu, a nie żądania uchylenia postanowienia odrzucającego środek zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.