Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 682/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 § 3, art. 15
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: § 4 ust. 10
journal: Dz.U. 2004 nr 46 poz 438
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji  Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania  zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant sekt. sąd. Aleksandra Baczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w [...] na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola publicznego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...], dalej "Stowarzyszenie" jest decyzja [...] Kuratora Oświaty w [...], dalej "KO w [...]" z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola publicznego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 1 lipca 2016 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Burmistrza [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola w P. z oddziałami zamiejscowymi w miejscowościach D.W., R. i Z. Odmowna decyzję Burmistrz [...] o z dnia [...] września 2016 r. został uchylona decyzją KO w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] ponownie odmówił Stowarzyszeniu udzielenia zezwolenia na założenie publicznego przedszkola w miejscowości P. z oddziałami zamiejscowymi w miejscowościach D.W. i R. i Z. W uzasadnieniu decyzji wskazano iż sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych jest wystarczająca i spełnia wszystkie potrzeby lokalnej społeczności. W przedmiotowym stanie faktycznym uwzględniającym informację od dyrektorów szkół podstawowych Gmina [...] zapewnia w 100 % potrzeby wszystkim dzieciom urodzonym w latach 2010 – 2012 z terenu gminy miejsca w przedszkolach , oddziałach przedszkolnych.

W odwołaniu Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a."), art. 5 ust. 2 pkt 2, art. 58 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U.2016.1943, dalej "u.s.o."), ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, § 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz.U. Nr 46 poz. 438, dalej "Rozporządzenie"). Według obliczeń Stowarzyszenia od 1 września 2017r. gminę zamieszkiwać będzie 622 dzieci, które będą mieć obowiązek lub prawo do korzystania wychowania przedszkolnego, zatem niezbędne jest uzupełnienie sieci placówek przedszkolnych.

Na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 58 ust. 3 i art. 14 ust. 4a u.s.o., art. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2016.35), § 4 pkt 5 Rozporządzenia.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.s.o. wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szklonego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Wychowanie przedszkolne jest realizowane w przedszkolach oraz w innych formach wychowania przedszkolnego. Na podstawie art. 14 ust. 4b u.s.o., jeżeli liczba dzieci, którym gmina ma obowiązek zapewnić możliwość korzystania z wychowania przedszkolnego, zamieszkałych na obszarze danej gminy, zgłoszonych podczas rekrutacji m.in. do publicznego przedszkola i publicznej innej formy wychowania przedszkolnego przewyższy liczbę miejsc w tych placówkach, dyrektor przedszkola a w przypadku innej formy wychowania przedszkolnego prowadzonej przez gminę - także dyrektor szkoły, informuje o nieprzyjęciu dziecka do przedszkola lub innej formy wychowania przedszkolnego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). W tym przypadku wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest obowiązany pisemnie wskazać rodzicom miejsce w innej placówce, która może przyjąć dziecko.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, od dnia 1 września 2016 r. dziecko w wieku 5 lat ma prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub innej formie wychowania przedszkolnego. Ponadto na podstawie art. 7 ust. 2 tej ustawy w roku szkolnym 2016/2017 dziecko uzyskuje prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego z początkiem roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym kończy 4 lata. Z powołanych regulacji wynika, że obowiązkiem gminy jest zapewnienie miejsc w przedszkolach i innych formach wychowania przedszkolnego od dnia 1 września 2016 r. nie tylko sześciolatkom zobowiązanym do odbycia obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego (art. 14 ust. 3 u.s.o. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2016 r.), ale również dzieciom w wieku 4 i 5 lat, których rodzice zgłosili w postępowaniu rekrutacyjnym chęć korzystania z wychowania przedszkolnego, ponieważ te dzieci mają prawnie zagwarantowaną możliwość skorzystania z wychowania przedszkolnego.

SKO zachowując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, ponownie rozpatrzył materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, starając się o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli, o którym mowa w art. 7 k.p.a. Mając powyższe na uwadze zwrócił się pismem z dnia 27 marca 2017 r. ([...]) do Burmistrza [...] z prośbą o uzupełnienie dokumentacji potwierdzającej, że zwiększenie miejsc w publicznych przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę [...] w miejscowościach: R., D., P. oraz R. nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto w dniu [...] kwietnia 2017 r. przeprowadzono kontrole doraźną w Szkole Podstawowej w R. oraz w Zespole Szkolno - Przedszkolnym w P. w zakresie prawidłowości przestrzegania przepisów dotyczących organizacji oddziału przedszkolnego lub przedszkola w roku szkolnym 2016/2017. W wyniku przeprowadzonej kontroli oraz analizy informacji zawartych w piśmie Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. (znak. [...]) oraz dokumentacji dołączonej do sprawy, w szczególności informacji o maksymalnej liczbie miejsc dla dzieci w wieku przedszkolnym, przekazanych przez dyrektorów szkół, w odpowiedzi na pismo Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] wynika, że Gmina aktualnie dysponuje 525 miejscami. Z powyższego wynika, że sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych w Gminie [...] - jest wystarczająca do zapewnienia wszystkich potrzeb lokalnej społeczności, a zatem odmowa Burmistrza [...] udzielenia zezwolenia na założenie publicznego przedszkola przez zezwolenia na założenie przedszkola publicznego przez Stowarzyszenie jest uzasadniona.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Stowarzyszenie wnosząc o uchylenie opisanej na wstępie decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych zarzuciło naruszenie przepisów:

postępowania:

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Burmistrza [...];

art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a.

poprzez wydanie decyzji administracyjnej bez oznaczenia strony postępowania ewentualnie wadliwe jej określenie;

poprzez wydanie decyzji administracyjnej bez należytego uzasadnienia prawnego i faktycznego, czego konsekwencją jest naruszenie zasady przekonywania;

art. 6 i 7 k.p.a.- poprzez podjęcie przez organ czynności nie znanych postępowaniu administracyjnemu tj. kontroli doraźnej w Szkole Podstawowej w R. i w Zespole Szklono - Przedszkolnym w P.,

art. 8 k.p.a.- poprzez pominięcie szeregu wniosków i uwag strony postępowania,

art. 9 k.p.a. - przez nieudzielanie przez organ prowadzący postępowanie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w trakcie postępowania.

art. 10 k.p.a. - poprzez niezapewnienie czynnego udziału stronom postępowania:

- niezapewnienie stronie udziału w czynnościach przedsiębranych przez organ w ramach prowadzonego postępowania tj. kontroli doraźnej w Szkole Podstawowej w R. i w Zespole Szklono - Przedszkolnym w P.,

- niezapewnienie stronie przed wydaniem decyzji umożliwienia do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

art. 15 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności w skutek braku przeprowadzenia przez każdy organów odwoławczy postępowania merytorycznego;

art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie dokonania wnikliwej i wyczerpującej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie na etapie postępowania pierwszoinstacyjnego, jak również przeprowadzenie własnego wnikliwego postępowania dowodowego w związku z podniesionymi zarzutami przez stronę.

II. prawa materialnego:

art. 5 ust. 2 pkt. 2. oraz art. 58. ust. 4 u.s.o.

§ 4 Rozporządzenia poprzez wadliwą ich wykładnię i błędne zastosowanie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada zgodność kwestionowanego rozstrzygnięcia z przepisami obowiązującego prawa – art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Może uwzględnić skargę tylko wówczas gdy dopatrzy się naruszenia prawa procesowego lub materialnego w stopniu określonym w art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości i sprawa nadaje się do wyrokowania. Skarżące stowarzyszenie "[...]" wnioskowało o wydanie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola w miejscowości P. z oddziałami zamiejscowymi w miejscowości D., R. i Z. Jak ustalono Gmina [...] ma rozwiniętą sieć przedszkoli publicznych, które mieszczą się w siedmiu szkołach podstawowych w różnych miejscowościach a planowane jest otwarcie dwóch nowych przedszkoli w miejscowościach D. i Z. W pozostałych miejscowościach wchodzących w skład gminy przedszkola funkcjonują. Na terenie gminy zamieszkuje łącznie 503 dzieci, które mają obowiązek lub prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego. Z informacji gminy 458 dzieci korzysta z wychowania przedszkolnego, są to dzieci w wieku 4 – 6 lat. Siedmioro 6-latków uczęszcza do klasy I szkoły podstawowej. Na podstawie informacji przekazanych przez dyrektorów przedszkoli i szkół podstawowych ustalono że liczba miejsc we wszystkich oddziałach przedszkolnych wynosi 525 a zatem gmina jest w stanie zapewnić miejsca wszystkim dzieciom w wieku 4 - 5 i 6 lat bez udziału przedszkoli niepublicznych. W roku szkolnym nie było przypadku odmowy przyjęcia dziecka do przedszkoli publicznych, oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw od dnia 1 września 2016 r. dziecko w wieku 5 lat ma prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu, oddziale przedszkolnym, w szkole podstawowej lub innej formie wychowania przedszkolnego. Ponadto na podstawie art. 7 ust 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013r. o zmianie ustawy o systemie oświaty w roku szkolnym 2016/2017 dziecko uzyskuje prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego z początkiem roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym kończy 4 lata. Cytowane przepisy nakładają na gminę obowiązek zapewnienia miejsc w przedszkolach i innych formach wychowania przedszkolnego od dnia 1 września 2016r. nie tylko 6-latkom zobowiązanym do odbycia obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego ale również dzieciom w wieku 4 i 5 lat, których rodzice w postępowaniu rekrutacyjnym chcą korzystania przez ich dzieci z wychowania przedszkolnego.

Z przeprowadzonego postępowania dowodowego [...] Kuratora Oświaty wynika, iż Gmina aktualnie dysponuje 525 miejscami przedszkolnymi co przewyższa potrzeby rodziców dla zapewnienia opieki przedszkolnej. Zgodnie z §4 ust 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwoleń na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz.U. 2004r. Nr 46 poz. 438), zezwolenie na założenie publicznego przedszkola jest udzielane jeżeli zachodzi sytuacja "korzystnego uzupełnienia sieci szkół lub placówek przedszkolnych".

W przedmiotowej sprawie nie ma takiej potrzeby tworzenia dodatkowej sieci publicznych placówek wychowania przedszkolnego.

Zarzuty skargi sprowadzają się do naruszenia art. 107 § 3 kpa i art. 15 kpa.

Nie ma podstaw aby uznać, iż drugi z zarzutów jest zasadny.

Kuratorium Oświaty przeprowadziło uzupełniające postępowanie dowodowe wskazując na brak potrzeby tworzenia nowych placówek publicznych dla wychowania przedszkolnego.

Natomiast zarzut naruszenia art. 107§3 kpa jest zasadny.

Właściwe uzasadnienie powinno zawierać prawidłowe wskazanie podstawy prawnej a jego wywody winny spełniać również przesłankę przekonywania do słuszności rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie w przedmiotowej sprawie jest lakoniczne, nie zawiera wymaganych prawem elementów lecz jest to naruszenie zasad procesowych, które może zostać uwzględnione gdy naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe a wadliwość uzasadnienia nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.sa. Sąd skargę oddalił.