Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 16/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. (M.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Skarżący J. M., reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, w dniu 5 grudnia 2013 r. (data nadania) skierował

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną

w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie określenia za 2007 rok zobowiązania

w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł i orzeczenia

o odpowiedzialności podatnika za niedobrany przez płatnika podatek w kwocie [...]zł.

W treści skargi pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."). Przekonując o słuszności wniosku, w pkt 7 uzasadnienia skargi, wskazał na trudną sytuację materialną podatnika. Podniósł, że skarżący wprawdzie nadal prowadzi działalność gospodarczą, ale nie osiąga z tego tytułu żadnych przychodów (w 2013 r. poniósł wydatki w kwocie [...]zł, na dowód czego przedłożył wydruk z podatkowej księgi przychodów i rozchodów). Wskazał również, że J. M. nie zawarł żadnych umów w ramach prowadzonej działalności, które umożliwiłyby mu spłatę zobowiązania podatkowego. Nadmienił natomiast, iż umowa o wykorzystanie wizerunku zawarta 1 czerwca 2012 r. ze spółką A Sp. z o.o. w R. została rozwiązana przez menadżera skarżącego w dniu 31 grudnia 2012 r. Wspomniana umowa miała być głównym źródłem dochodu podatnika.

Dalej pełnomocnik skarżącego zaznaczył, iż strona posiada jeszcze inne zobowiązania podatkowe, albowiem w dniu [...] została wydana w stosunku do niej decyzja określająca zobowiązanie w podatku dochodowym

od osób fizycznych w kwocie [...] zł. Zatem, w jego ocenie, aktualna sytuacja finansowa podatnika uniemożliwia wykonanie ostatecznych decyzji organu podatkowego bez wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, związanej choćby

z koniecznością ponoszenia kosztów egzekucji.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. przedłożył swoje postanowienie z dnia [...], nr [...], wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego skarżący nie wykazał, iż zachodzą przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł nadto, że sytuacja materialna strony uległa jedynie chwilowemu pogorszeniu wobec pojawienia się obowiązku uregulowania zaległości podatkowych za lata 2007 – 2008. Zaznaczył przy tym, że w latach 2007 – 2011 podatnik uzyskiwał znaczące dochody, które pozwoliły mu na zgromadzenie odpowiedniego majątku.

Ponadto należy odnotować, że obecnie przed Wydziałem I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pod sygn. akt I SA/Gl 17/14, toczy się postępowanie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w K. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie [...]zł i orzeczenia o odpowiedzialności podatnika za niedobrany przez płatnika podatek w kwocie [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki,

od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W niniejszej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w K. powołanym wcześniej postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W myśl natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Powyższe postanowienie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym

(zob. komentarz do art. 61 P.p.s.a., pkt 9, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,

M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, wyd. 5).

Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko

na ocenie wniosku strony skarżącej, ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.

Odnosząc przywołane wyżej rozważania prawne do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu niewystarczające do przychylenia się do wniosku są okoliczności, iż w 2013 r. podatnik nie osiągnął z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej żadnych przychodów oraz utracił główne źródło dochodu, jakim była umowa o wykorzystanie wizerunku. Jak słusznie bowiem zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] sytuacja finansowa skarżącego nie została przedstawiona w sposób kompletny. Nie ujawniono chociażby źródeł finansowania wydatków związanych z prowadzoną działalnością, które w 2013 r. wyniosły aż [...]zł, co wynika z przedłożonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Pełnomocnik skarżącego nie odniósł się do kwestii posiadanych przez stronę oszczędności czy wartościowych składników majątku. Nadto zauważyć wypadała, że w niniejszej sprawie został przecież uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł, zaś w sprawie o sygn. akt

I SA/Gl 17/14 – 2.000 zł (przy czym zwrócono nadpłaconą kwotę [...] zł).

W świetle powyższym okoliczności nie można w sposób nie budzący wątpliwości ocenić sytuacji majątkowej skarżącego, opierając się jedynie na dokumentach załączonych do skargi. Również analiza akt administracyjnych, z której wynika, że w latach 2007 – 2011 podatnik uzyskiwał znaczne dochody z tytułu świadczonych usług trenerskich, nie potwierdza, aby istniały przesłanki

do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.

Podkreślić wypada, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, którą można zastosować, gdy sytuacja strony skarżącej może spowodować przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. skutki, zwłaszcza w sferze sytuacji majątkowej wyrażającej się w niemożliwości uregulowania swoich zobowiązań. Wtedy bowiem wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować niebezpieczeństwo wywołania szkody, niemożliwej do odwrócenia przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przedłożona wraz ze skargą podatkowa księga przychodów i rozchodów nie potwierdza tych okoliczności, skoro podatnik ponosi wskazane w niej wydatki.

Zauważyć należy, że zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać

z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

13 listopada 2013 r., sygn. akt I GZ 495/13, opubl. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

O wystąpieniu którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może przesądzać również sama konieczność poniesienia zobowiązania podatkowego w znacznej wysokości skoro nie można jej skonfrontować z sytuacją majątkową strony i ustalić skutków, jakie może to pociągnąć za sobą dla podatnika.

W tym miejscu wskazać należy, że każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, publ. w LEX nr 742913). Wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych nie ma charakteru nieodwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może spowodować, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone i to wraz z odsetkami.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia,

na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.