Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 212/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 251 par. 1, art. 216, art. 218, art. 231.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. K. S. M. Sp. z o.o. w S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 855/10 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. K. S. M. Sp. z o.o. w S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty eksploatacyjnej za wydobytą kopalinę postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2010 r., Przewodniczący VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał S. K. S. M. Sp. z o.o. w S. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty eksploatacyjnej za wydobytą kopalinę, w kwocie 300 złotych w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażaleniem S. K. S. M. Sp. z o.o. w S. zaskarżyła powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu podniesiono, iż we wniesionej na powyżej wskazaną decyzję Ministra Środowiska skardze strona wskazała jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 2.348,00 złotych. Stanowiła ona różnicę pomiędzy wartością zaskarżonej decyzji organu, a kwotą określoną i uiszczoną przez skarżącą Spółkę na podstawie przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947, tj.). Skarżąca wskazała również, iż uiściła wpis w wysokości 100 złotych, do którego wezwana została zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. W jej ocenie wezwanie do uzupełnienia wpisu we wskazanej, skarżonej zarządzeniem, kwoty 300 złotych jest niezasadne, albowiem przedmiotem sporu nie jest wartość wskazana w decyzji lecz różnica pomiędzy kwotą uiszczoną przez Skarżącą, a kwotą decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z treścią przepisu art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., strona wnosząca pismo wszczynające postępowanie sądowe w danej instancji zobowiązana jest podać wartość przedmiotu zaskarżenia jeśli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

Stosowanie natomiast do treści art. 216 p.p.s.a. jeśli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.

Jak zatem wynika z powołanych powyżej przepisów to na stronie, której wniesione pismo wszczyna postępowanie sądowe, ciąży obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, jeśli przedmiotem tym jest należność pieniężna. Przewodniczący dokonujący weryfikacji wniesionego pisma pod względem formalnym może na mocy art. 218 p.p.s.a. sprawdzić tą wartość, wskazaną w piśmie i w tym celu może zarządzić dochodzenie.

W niniejszej sprawie, decyzją Marszałka Województwa P. z dnia [...] maja 2007 r., utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją Ministra Środowiska, ustalono skarżącej opłatę za wydobywanie kruszywa z naturalnego złoża, w wysokości 10.630 złotych.

Skarżąca Spółka we wniesionej skardze na decyzję Ministra Środowiska z dnia 9 lutego 2010 r., zarzuciła jej błędne ustalenie podstawy naliczenia opłaty eksploatacyjnej, a w konsekwencji wysokość nałożonej na nią opłaty z tytułu wydobycia kopaliny, która zdaniem Spółki powinna wynosić 8.282,00 złotych.

Konsekwencją powyższego było wskazanie przez skarżącą Spółkę, jako wartości przedmiotu zaskarżenia różnicy pomiędzy kwotą opłaty nałożonej przez organ w zaskarżonej decyzji, a kwotą jaką Spółka uznała za należną, tj. kwoty 2.348,00 złotych.

Odnosząc się do kwestii wezwania strony do uzupełnienia wpisu sądowego, gdzie strona uiściła już wpis w kwocie 100 złotych zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2010 r., w przedstawionym powyżej stanie sprawy, wskazać należy w pierwszej kolejności, iż zgodnie z powołaną przez stronę w zażaleniu, uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 706/09, uznając, iż wartością przedmiotu zaskarżenia, o czym mowa w przepisach art. 216 – 218 i art. 231 p.p.s.a. nie jest wartość zaskarżonej decyzji administracyjnej, lecz zakwestionowana wysokość należności pieniężnej, której decyzja ta dotyczy.

Podzielając w pełni powyższe stanowiska, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotowe zażalenie, w sytuacji, gdy jak wynika to z treści skargi Spółki, kwestionuje ona tylko część należności pieniężnej ustalonej zaskarżoną decyzją, tj. kwotę 2.348,00 złotych i taką kwotę wskazuje jako wartość przedmiotu zaskarżenia, wzywanie jej do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w wysokości ustalonej na podstawie kwoty określonej w zaskarżonej decyzji stanowi naruszenie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim odnoszą się one do kwestii wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenia związanej z tym opłaty sądowej.

Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż w przypadku wątpliwości, co do prawidłowości wskazania przez stronę wnoszącą skargę wartości przedmiotu zaskarżenia, istniała możliwość sprawdzenia tej wartości i zarządzenia w tym celu dochodzenia w trybie art. 218 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie z dnia 21 czerwca 2010 r., jako błędne podlegało w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. uchyleniu.