Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3323/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 236 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – K. sp. z o.o. sp. K. z siedzibą w W., wnioskiem z

dnia 20 kwietnia 2012r. zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego

W. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności

cywilnoprawnych w łącznej kwocie 400.099,54 zł.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego

W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia

nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 100.323,18 zł z tytułu

podwyższenia kapitału zakładowego Spółki w dniu [...] grudnia 2005r. Stwierdził, że z

dniem 31 grudnia 2010r. zobowiązanie wygasło na skutek przedawnienia.

Na postanowienie to Skarżąca wniosła zażalenie z 16 sierpnia 2012r. domagając się

jego uchylenia oraz rozstrzygnięcia sprawy co do istoty.

Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W.

stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Wyjaśnił, że stosownie do art. 236 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. -

Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749) - dalej "O.p." zażalenie wnosi się

w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Termin ten w

postępowaniu podatkowym, jest terminem zawitym, co oznacza, że dana czynność

procesowa może być wykonana w ramach wyznaczonego okresu. Niedotrzymanie

takiego terminu powoduje ujemne skutki procesowe dla strony, polegające na

uznaniu bezskuteczności dokonanej po terminie czynności. Ponadto jest to termin

ustawowy, który nie może być zmieniany ani przez organ podatkowy, ani przez

stronę.

Wskazał, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. zostało doręczone Skarżącej w dniu 7 sierpnia 2012 r. i zawierało

pouczenie o 7-dniowym terminie do wniesienia zażalenia. Termin złożenia zażalenia

upłynął więc w dniu 14 sierpnia 2012 r. natomiast zażalenie zostało nadane w

Urzędzie Pocztowym w dniu 16 sierpnia 2012 r. a zatem po upływie terminu

wskazanego w art. 236 § 2 pkt 1 O.p.

W skardze złożonej na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie

w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów O.p.:

- art. 228 §1 pkt 2 w zw. z art. 236 §2 pkt 1 O.p., które polegało na uznaniu, iż

Skarżąca uchybiła terminowi na złożenie zażalenia na Postanowienie I, mimo że

stanowiło ono decyzję w rozumieniu art. 207 §1 O.p., w związku z czym na

podstawie art. 223 §2 pkt 1 Spółce przysługiwał termin 14 dni, a nie 7 dni,

- art. 208 §1 O.p., które polegało na uznaniu, iż akt administracyjny wydany

przez Naczelnika stanowi postanowienie, podczas gdy Naczelnik powinien był wydać

odmowę wszczęcia postępowania z powodu przedawnienia zobowiązanie

podatkowego w formie decyzji,

- art. 165a § 1 O.p. poprzez zaakceptowanie go jako prawidłowej podstawy

prawnej dla odmowy wszczęcia postępowania w sytuacji uznania postępowania za

bezprzedmiotowe,

- art. 223 § 2 O.p., które polegało uznaniu, iż Spółka nie mogła skorzystać z

terminu 14 dni na złożenie odwołania od pisma, które powinno mieć charakter

decyzji,

- art. 120,121 §1 i 122 O.p., które polegało na niedostrzeżeniu przez organ jako

organ drugiej instancji naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów

postępowania w zakresie wydanego rozstrzygnięcia, które ma niewłaściwą formę

prawną.

Zdaniem Skarżącej, skoro zgodnie z art. 207 § 1 O.p., organ podatkowy orzeka w

sprawie w drodze decyzji, dlatego też w przedmiotowej sprawie zobowiązany był

wydać decyzję o umorzeniu postępowania na podstawie art. 208 § 1 O.p. Tym

samym organ drugiej instancji powinien uchylić postanowienie jako wydane w

oparciu z błędną podstawę prawną albo uznać je jako decyzję i przyznać tym samym

Spółce termin 14 dni na wniesienie odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi

uznał za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby

Skarbowej w W., w którym stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia

zażalenia.

Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że zaskarżone rozstrzygniecie ma charakter

czysto formalny. Stąd też dla wydania wyroku przez Sąd wyroku wystarczające jest

dokonanie kontroli tego, czy organ podatkowy drugiej instancji zasadnie stwierdził

wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu. Rozpoznawanie zarzutów Skarżącej,

które wykraczają poza ww. kwestie jest bezprzedmiotowe. Innymi słowy w przypadku

zaskarżenia takiego postanowienia do sądu administracyjnego, sąd rozpoznaje

sprawę tylko w przedmiocie tego uchybienia, nie zaś w przedmiocie sprawy, w której

uchybienie nastąpiło. Stąd Sąd nie uwzględnił żadnego z zarzutów podniesionych w

skardze. Za ich pomocą Skarżący kwestionuje bowiem prawidłowość postanowienia

z dnia 24 lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Materia ta

zaś - uwzględniając to, o czym była wyżej mowa - wykracza poza granice danej

sprawy, o których mowa w art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z póżn.

zm.).

Powracając do zasadniczych wywodów wskazać należy, że zgodnie z art. 236 § 2

pkt 1 O.p. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia

stronie.

W badanej sprawie doręczenie postanowienia organu pierwszej instancji nastąpiło w

dniu 7 sierpnia 2012 r. (wtorek), tak więc termin do wniesienia zażalenia upłynął

Skarżącej z dniem 14 sierpnia 2012 r. (wtorek). Jak wynika z akt sprawy zażalenie od

postanowienia organu pierwszej instancji nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w

dniu 16 sierpnia 2012 r. (czwartek), a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Jest to zresztą okoliczność przez Stronę nie kwestionowana.

Skoro więc w sprawie wniesiono zażalenie po terminie, Dyrektor Izby Skarbowej w

W. zasadnie w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że zostało ono

wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, zgodnie z dyspozycją art. 228 § 1 pkt

2 w zw. z art. 236 § 2 pkt 1 O.p. oraz art. 239 O.p.

W świetle ww. przepisów konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy

uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia jest pozostawienie go bez

rozpatrzenia. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali

tego naruszenia. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną

podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Uchybienie

terminowi do wniesienia zażalenia jest okolicznością obiektywną i w razie jej

stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia

zażalenia, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie

terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października

2009 r., w sprawie I FSK 854/08). Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje

prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ pierwszej instancji

rozstrzygnięcia, dlatego też postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia

terminowi do wniesienia zażalenia (odwołania) powinny być wydawane wówczas,

gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie zgromadzonego w tym

zakresie materiału dowodowego. W badanej sprawie warunki te zostały spełnione.

Przekroczenie terminu jest oczywiste i udokumentowane w sposób nie budzący

wątpliwości.

Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie

niezgodne jest z prawem, a także nie znajdując przesłanek do uznania, iż

postanowienie to wydane zostało z mającym co najmniej istotny wpływ na wynik

sprawy naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu

art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.