Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 466/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi H. J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia ... 2015r., Nr ... w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ... 2015 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł H. M. złożyła wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu podniosła, iż możliwe jest spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci wykonania rozbiórki żelbetowego bloku betonowego, co może doprowadzić do osunięcia się gruntu, co z kolei może narazić na niebezpieczeństwo osoby postronne. Ponadto wskazano, że rozbiórka może również znacznie naruszyć integralność niedawno wyremontowanej drogi.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji związany jest zatem zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych – wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji przepisu dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami; sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza ogólnego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2015 r., II OZ 398/15, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu skarżąca w żaden w sposób nie wykazała, by którakolwiek z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek znalazła zastosowania w warunkach niniejszej sprawy. W szczególności stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, że uiszczenie grzywny w kwocie 10.000 zł rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca zamiast uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł przedstawiła argumenty na rzecz konieczności wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki żelbetowego bloku betonowego. Podała, że wniosek o wstrzymanie wykonania egzekucji uzasadniony jest możliwością spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na wykonaniu rozbiórki żelbetowego bloku betonowego, co może doprowadzić do osunięcia się gruntu i tym samym może narazić na niebezpieczeństwo osoby postronne. Okoliczności te nie odnoszą się jednak do przedmiotu zaskarżonego postanowienia, którym jest nałożenie grzywny w kwocie 10.000 zł w postępowaniu egzekucyjnym w celu przymuszenia do wykonania prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia ... 2013 r. nakazującej skarżącej rozbiórkę żelbetowego bloku betonowego w narożniku działki nr ... u zbiegu ul. P. i R. w B. gm. T.. W związku z powyższym uznać należy, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, by zachodziła którakolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia, którym nałożono na nią grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Drzazga