Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1306/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 1, art. 44 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 17 ust. 1, par. 18 ust. 1, par. 19 ust. 1, par. 20, par. 21 ust. 1, par. 22, par. 24 ust. 1, par. 25 ust. 1, par. 23 ust. 3
journal: Dz.U. 2014 poz 176
law: Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii
article: art. 145 par. 1 pkt 1  lit. a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącego M. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju, mając za podstawę art. 7a pkt 10 w związku z art. 43, art. 44 ust. 1 i art. 45f ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 18 grudnia 2013 r., odmówił M. C. nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 pkt 1 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W motywach decyzji organ podał, że zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2014 r., poz. 176), postępowania kwalifikacyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia przeprowadzane są na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 143, poz. 1396). W myśl § 3 tego rozporządzenia, komisja kwalifikacyjna przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne wobec osób zainteresowanych, spełniających warunki określone w art. 44 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stosownie do § 17 tego rozporządzenia, postępowanie kwalifikacyjne składa się z części wstępnej i części sprawdzającej. Część wstępna obejmuje badanie dokumentów złożonych przez osobę zainteresowaną pod względem formalnoprawnym, ocenę spełniania przez osobę zainteresowaną warunków określonych w art. 44 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozstrzygnięcie o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu osoby zainteresowanej do części sprawdzającej. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia, część sprawdzającą postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się w formie egzaminu pisemnego i ustnego. Egzamin pisemny składa się z części ogólnej i części szczegółowej. W świetle § 21 ust. 2 ww. rozporządzenia, nie sprawdza się części szczegółowej egzaminu pisemnego osoby zainteresowanej, która nie uzyskała wyniku pozytywnego z części ogólnej. W myśl § 22 ww. rozporządzenia, warunkiem dopuszczenia do egzaminu ustnego jest uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu pisemnego. W przypadku M. C., po przeprowadzeniu części wstępnej, strona została dopuszczona do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego. Jednakże z uwagi na negatywne wyniki postępowania kwalifikacyjnego, należało - zdaniem organu - stwierdzić, że strona nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 44 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, bowiem zainteresowany nie wykazał się odpowiednią znajomością przepisów w dziedzinie geodezji i kartografii, która umożliwiałaby wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii we wnioskowanym zakresie, którą to okoliczność potwierdza protokół egzaminacyjny.

Powyższą decyzję M. C. uczynił przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając, że w trakcie egzaminu naruszono § 26 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, gdyż w części ustnej zadano mu tylko 3 pytania, z czego treść pytania nr 2 wykraczała poza wykaz aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu kwalifikacyjnym. Wskazał, że przewodniczący komisji kwalifikacyjnej oznajmił mu, że po burzliwej dyskusji komisja nie zalicza mu egzaminu ustnego. Zainteresowany nie zgodził się z opinią, że po zadaniu mu 2 pytań egzaminacyjnych można zdecydować o wyniku egzaminu, tym bardziej, że skoro komisja burzliwie dyskutowała, to - w jego opinii - oznacza to, że werdykt nie był jednogłośny. W związku z tym zainteresowany wniósł o powtórne dopuszczenie go do egzaminu ustnego, zgodnie z ww. rozporządzeniem.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 kpa oraz art. 6a ust. 1 pkt 1a, art. 7a pkt 10, art. 43, art. 44 ust. 1 i art. 45f ust. 1 ww. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nie znajdując przesłanek do uwzględnienia wniosku.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że udzielone przez zainteresowanego w trakcie egzaminu ustnego odpowiedzi wskazują nie tylko na brak wiedzy, ale również świadczą o braku znajomości szczegółowych przepisów. Zainteresowany nieprawidłowo odpowiedział na dwa pytania z egzaminu ustnego i w tym zakresie sposób oceny nie budzi zastrzeżeń. Natomiast, pomimo stwierdzonego uchybienia w sposobie sformułowania treści jednego z pytań, organ uznał, że odpowiedzi na dwa pytania, spośród trzech zadanych przez zespół kwalifikacyjny, były nieprawidłowe, a wobec tego końcowa ocena egzaminu ustnego i całego postępowania kwalifikacyjnego dokonana przez zespół kwalifikacyjny nie może być podważona.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję M. C. wniósł o jej uchylenie, zarzucając, że jest dla niego nader krzywdząca. Skarżący podniósł, że na pytanie nr 1 wprawdzie nie udzielił pełnej odpowiedzi, ale komisja mogła uznać jego odpowiedź za częściowo prawidłową. Pytanie nr 2 Główny Geodeta Kraju uznał za wadliwie sformułowane, a mimo tego nie przyjął, po korektach pytania, że strona udzieliła prawidłowej odpowiedzi. Natomiast pytanie nr 3 zostało zadane niezgodnie z prawem, ponieważ część pytania została zadana z nieobowiązujących podstaw prawnych. W rezultacie zatem tylko jedno pytanie zostało prawidłowo postawione. Ponadto, skarżący zarzucił, że organ dopuścił się zwłoki w prowadzonym postępowaniu, czym naruszył przepisy procedury administracyjnej, regulujące terminy załatwiania spraw.

W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Ze sprawy wynika, że M. C. w dniu [...] grudnia 2013 r. złożył wniosek o nadanie mu uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.), tj. geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne. W dniu złożenia wniosku nie obowiązywały jeszcze przepisy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2014 r., poz. 176), toteż w pełni zasadnie zastosowano do procedury kwalifikacyjnej przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 143, poz. 1396). Wprawdzie w dniu podejmowania decyzji w I instancji nowe rozporządzenie już weszło w życie, niemniej jednak - jak wynika z § 36 tego aktu - do postępowań kwalifikacyjnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, postępowanie kwalifikacyjne składa się z części wstępnej i z części sprawdzającej. Część wstępna odbywa się na posiedzeniu zespołu kwalifikacyjnego nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym przez przewodniczącego komisji kwalifikacyjnej terminem części sprawdzającej (ust. 2). Część wstępna obejmuje: 1) badanie dokumentów złożonych przez osobę zainteresowaną pod względem formalnoprawnym; 2) ocenę spełnienia przez osobę zainteresowaną warunków określonych w art. 44 ust. 1-3 ustawy; 3) rozstrzygnięcie o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu osoby zainteresowanej do części sprawdzającej, potwierdzone zapisem protokolarnym (ust. 3). Przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego powiadamia osobę zainteresowaną na piśmie o brakach w dokumentacji lub odmowie dopuszczenia do części sprawdzającej, wraz z uzasadnieniem (ust. 4). Zespół kwalifikacyjny przed rozpoczęciem części sprawdzającej: 1) rozpatruje, z udziałem osób zainteresowanych, o których mowa w ust. 4, wniesione przez te osoby dodatkowe dokumenty i oświadczenia; 2) podejmuje wobec tych osób rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 (ust. 5). Po zakończeniu części wstępnej postępowania zespół kwalifikacyjny wypełnia część I protokołu. W przypadku osób niedopuszczonych do części sprawdzającej zespół kwalifikacyjny wypełnia również część III protokołu (ust. 6).

W świetle § 18 ust. 1 tego rozporządzenia, część sprawdzającą postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się w formie egzaminu pisemnego i ustnego. Maksymalna liczba osób, które mogą jednocześnie zdawać egzamin, nie może przekraczać 45 (ust. 2). Główny Geodeta Kraju lub z jego upoważnienia wiceprezes lub inny pracownik Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii doręcza zapieczętowane zestawy pytań egzaminu pisemnego przewodniczącemu zespołu kwalifikacyjnego (ust. 3). Przepis § 19 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że egzamin pisemny składa się z dwóch części: 1) części ogólnej, będącej egzaminem testowym sprawdzającym znajomość przepisów prawnych oraz standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, których znajomość jest wymagana bez względu na zakres uprawnień zawodowych, przy czym do każdego pytania testowego są dołączone odpowiedzi, z których tylko jedna jest poprawna; 2) części szczegółowej, polegającej na udzieleniu odpowiedzi na pytania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych, z uwzględnieniem zakresu uprawnień zawodowych, o nadanie których ubiega się osoba zainteresowana, oraz na wskazaniu przepisów regulujących zagadnienia określone w pytaniach. Liczba pytań na egzaminie pisemnym wynosi: 1) w części ogólnej: 60 pytań testowych; 2) w części szczegółowej: 3 pytania o charakterze opisowym (ust. 2). Czas trwania każdej z części egzaminu pisemnego wynosi 1 godzinę (ust. 3).

W myśl 20 ust. 1 ww. rozporządzenia, osoba zainteresowana, która w okresie sześciu miesięcy przed przystąpieniem do egzaminu ukończyła z wynikiem pozytywnym postępowanie w sprawie innego zakresu uprawnień zawodowych, jest zwolniona z części ogólnej egzaminu pisemnego. W czasie trwania egzaminu pisemnego osoby zainteresowane mogą posługiwać się tekstami aktów prawnych i zbiorami orzeczeń (ust. 2). Przed wejściem na salę egzaminacyjną osoba zainteresowana okazuje dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość (ust. 3). Przed rozpoczęciem egzaminu przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego informuje osoby zainteresowane o warunkach organizacyjnych jego przeprowadzenia (ust. 4). Korzystanie przez osobę zainteresowaną z pomocy innych uczestników egzaminu lub opracowań innych, niż wymienione w ust. 2, powoduje w stosunku do tej osoby przerwanie egzaminu przez przewodniczącego zespołu kwalifikacyjnego i jest równoznaczne z negatywnym wynikiem egzaminu (ust. 5).

Zgodnie z § 21 ust. 1 tego rozporządzenia, członkowie zespołu kwalifikacyjnego oceniają udzielone podczas egzaminu pisemnego odpowiedzi w następujący sposób: 1) w części ogólnej przyznaje się 1 punkt za każdą poprawną odpowiedź; 2) w części szczegółowej przyznaje się od 0 do 7 punktów za odpowiedź na każde z pytań; 3) uzyskanie co najmniej 41 punktów w części ogólnej egzaminu oraz uzyskanie co najmniej 15 punktów w części szczegółowej oznacza wynik pozytywny; 4) prace pisemne z oceną negatywną są sprawdzane powtórnie przez innego członka zespołu kwalifikacyjnego. Nie sprawdza się części szczegółowej egzaminu pisemnego osoby zainteresowanej, która nie uzyskała wyniku pozytywnego z części ogólnej (ust. 2). Wynik egzaminu pisemnego wpisuje się na arkuszu pracy egzaminacyjnej, opatrując go datą i podpisem sprawdzającego (ust. 3).

Przepis § 22 ww. rozporządzenia stanowi, że warunkiem dopuszczenia do egzaminu ustnego jest uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu pisemnego, natomiast § 23 ust. 1 mówi, że w czasie egzaminu ustnego członkowie zespołu kwalifikacyjnego zadają indywidualnie pytania osobie zainteresowanej. Odpowiedzi ocenia cały zespół kwalifikacyjny (ust. 2). Członkowie zespołu kwalifikacyjnego formułują pytania w sposób zwięzły i jasny, z uwzględnieniem zakresu uprawnień zawodowych, o które ubiega się osoba zainteresowana. Przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może zinterpretować treść zadanego pytania (ust. 3). Zespół kwalifikacyjny dokonuje oceny egzaminu ustnego i całego postępowania kwalifikacyjnego (ust.4). W przypadku braku zgodności członków zespołu w ocenie egzaminu ustnego, przewodniczący zarządza głosowanie. Przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego (ust. 5). Negatywny wynik egzaminu ustnego wymaga szczegółowego uzasadnienia, w tym przedstawienia zagadnień, których osoba egzaminowana nie opanowała w stopniu umożliwiającym wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, oraz przebiegu egzaminu ustnego i związanego z tym stanowiska członków komisji (ust. 6).

Stosownie do § 24 ust. 1 cyt. rozporządzenia, z przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego zespół kwalifikacyjny sporządza protokół, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia. Po podpisaniu protokołu przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego ogłasza osobie zainteresowanej ostateczny wynik postępowania kwalifikacyjnego (ust. 2). Protokoły z przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego niezwłocznie przekazuje Głównemu Geodecie Kraju (ust. 3). Z kolei w myśl § 25 ust. 1, postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do osób zainteresowanych posiadających tytuł profesora albo stopień specjalizacji zawodowej przeprowadza się odrębnie. Postępowanie kwalifikacyjne wobec osób wymienionych w ust. 1 obejmuje wyłącznie część wstępną postępowania, o której mowa w § 17 ust. 1 (ust. 2). Po zakończeniu części wstępnej postępowania wobec osób zainteresowanych, o których mowa w ust. 1, zespół kwalifikacyjny wypełnia część III protokołu (ust. 3).

W rozpoznawanej sprawie z części ogólnej egzaminu pisemnego skarżący uzyskał wynik 59 punktów, przy wymaganym minimum 41 punktów, uzyskując tym samym prawo do przystąpienia do części szczegółowej egzaminu. Natomiast z części szczegółowej egzaminu pisemnego uzyskał 15 punktów, przy wymaganym minimum 15 punktów, uzyskując prawo do przystąpienia do egzaminu ustnego. Z egzaminu ustnego skarżący nie uzyskał wyniku pozytywnego, bowiem - jak wskazał organ - nie potrafił odpowiedzieć w sposób poprawny i wyczerpujący na żadne z zadanych pytań. Wprawdzie § 23 ust. 1 cyt. rozporządzenia nie wskazuje, ile pytań ma obowiązek zadać zespół kwalifikacyjny, jednakże nie powinno budzić wątpliwości, że każdy z członków zespołu ma prawo zadać pytanie osobie egzaminowanej. Natomiast w przypadku, gdy istnieją wątpliwości co do treści formułowanych pytań w trakcie egzaminu, osoba zainteresowana ma podstawy twierdzić, że weryfikowanie jej wiedzy nie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie.

Główny Geodeta Kraju sam przyznaje, że przy formułowaniu pytania nr 2 naruszony został § 23 ust. 3 ww. rozporządzenia, a mimo tego uznał, że egzamin ustny został przeprowadzony w sposób prawidłowy. Organ wskazał, że treść tego pytania została sformułowana w sposób nieodpowiadający treści § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnienie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837), a skoro tak, to skarżący nie może ponosić ujemnych konsekwencji błędnie sformułowanego pytania, zważywszy że odpowiedź na to pytanie mogła mieć decydujący wpływ na wynik egzaminu ustnego, biorąc pod uwagę ilość postawionych skarżącemu pytań. Należy bowiem wskazać, że skarżącemu zadano 3 pytania, przy czym na pytanie nr 1 udzielił on częściowej odpowiedzi, co w przypadku poprawnie sformułowanego pytania nr 2 i udzielenia właściwej na nie odpowiedzi, czego Sąd a priori nie może wykluczyć, mogłoby doprowadzić do zupełnie innego wyniku egzaminu ustnego, nawet przy uwzględnieniu negatywnej oceny za udzieloną odpowiedź na pytanie nr 3. W takiej sytuacji istnieje więc konieczność powtórzenia egzaminu ustnego, skoro bowiem pytanie nr 2 zostało sformułowane w sposób nieodpowiadający treści § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnienie tych baz, to nie można przyjąć, że egzamin ten został przeprowadzony prawidłowo. Główny Geodeta Kraju powinien zatem przed podjęciem decyzji w II instancji ocenić wpływ stwierdzonego naruszenia i podjąć właściwe rozstrzygnięcie, celem usunięcia wszelkich nieprawidłowości, czego nie uczynił i co stało się powodem uchylenia zaskarżonej decyzji. Kierując skarżącego na ponowny egzamin ustny, organ nie tylko wyeliminowałby uchybienia wynikające ze sposobu sformułowania pytania nr 2, ale nade wszystko usunąłby wątpliwości co do ostatecznego wyniku tego egzaminu, zgodnie z zasadą prawdy materialnej, wyrażoną w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.).

Z tych względów, uznając zatem skargę za uzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Obowiązkiem organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie zastosowanie się do stanowiska wyrażonego w niniejszym wyroku.

W oparciu o art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zasądził od Głównego Geodety Kraju na rzecz M. C. kwotę 200 zł, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu od skargi.