Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 94/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1, art. 220 ust.2 lit.b)
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak ( spr. ) Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...], [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej oraz wartości celnej towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2008r. Agencja Transportowa "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar importowany przez firmę "B" Spółkę z o.o. w W., zakupiony na podstawie faktury o nr [...] z dnia 7 lipca 2008 r., opisując go w zgłoszeniu celnym w poz. 1 " stalowe elementy kute do bram ( wózki do bram przesuwnych, daszki), poz. 2 "zawiasy", klasyfikując go do kodu TARIC, odpowiednio: 7308 90 99 00 , obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0% i 8302 10 00 90, obejmującego "pozostałe zawiasy", ze stawką celną wynoszącą 2,7 % oraz stawką podatku VAT wynoszącą 22 % w obu przypadkach. Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem OGL/321030/039871/08.

Postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie kontroli zgłoszenia importowego SAD.

W dniu 13 lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję nr [...], w której określił klasyfikację taryfową towaru w sposób następujący: poz. 1 - wózki jezdne do bram przesuwnych - kod TARIC 8302 20 00 90, poz. 3 - stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń - daszki - kod TARIC 7326 90 98 90, określił wartość celną importowanego towaru -poz. 1 - 97 395 zł, poz. 2 - 13 500 zł, poz. 3 - 9 048 zł, określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 2 888 zł, orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu w wysokości 27 100 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dla towarów ujętych w pozycji 1 zgłoszenia SAD zadeklarowano kod Taric z pozycji 7308, która obejmuje konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali. Towary klasyfikowane do tej pozycji to produkty spełniające ściśle określone wymagania. O ile wyroby nie spełniają tych wymagań, należy rozważyć ich klasyfikację do kolejnych, niższych pozycji w ramach działu 73 (artykuły z żeliwa lub stali) lub do zupełnie innej pozycji Taryfy celnej. Z dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego ( faktura i packing list, świadectwo pochodzenia, bill of lading) wynika, iż przedmiotem importu były trzy rodzaje towarów: wózki jezdne do bram przesuwnych, zawiasy, daszki. Strona wskazała, iż wszystkie te wyroby stanowią stalowe elementy kute.

W ocenie organu wózki do bram przesuwnych i daszki nie są towarem jednorodnym. Wózki jezdne to zespoły kółek o niewielkiej średnicy w charakterystyczny sposób zamocowanych na małej, metalowej platformie posiadającej otwory montażowe. W przedmiotowym przypadku mają służyć do przesuwania bram i nie spełniają wymogów stawianym towarom objętym pozycją 7308. Z uwagi na wielkość kółek i funkcję stanowią kółka samonastawne, klasyfikowane w pozycji 8302 20-. Natomiast daszki to stalowe elementy ozdobno/wykończeniowe, w kształcie kwadratowej podstawy, na której osadzono metalową kulę, o średnicy nie większej niż bok podstawy. Mogą one stanowić np. element wykończeniowy górnej części słupków ogrodzeniowych lub konstrukcji bram. Nie spełniają wymogów towarów mogących być klasyfikowane jako konstrukcje lub ich części, nie zostały również ujęte w żadnej z kolejnych pozycji działu 73, należy je zatem zaklasyfikować do pozycji 7326 jako pozostałe artykuły z żeliwa lub stali i jako - pozostałe, czyli do podpozycji 7326 90. Powstały bowiem z połączenia podstawy i ozdobnej kuli, nie stanowiąc wyrobów nie obrobionych więcej niż tylko kucie lub tłoczenie i nie będąc też wyrobami z drutu.

Wobec powyższego wózki jezdne do bram przesuwnych należy zaklasyfikować do kodu TARIC 8302 20 00 90, zaś stalowe elementy kute — daszki - do kodu TARIC 7326 90 98 90, w obu przypadkach ze stawką celną 2,7 %.

Ujawniona podczas kontroli w skarżącej spółce w dniach 19.11-17.12.2010 r. i przyporządkowana przez spółkę do przedmiotowego zgłoszenia celnego faktura nr [...] z dnia 08.07.2008r na kwotę 2 400,00 USD obciąża spółkę kosztami związanymi z opłatą poniesioną z tytułu kontroli załadunku przed wysyłką. Uzyskaną po przeliczeniu kwotę 4972,80 zł proporcjonalnie dodano do trzech pozycji taryfowych. Ponadto koszty transportu i ubezpieczenia wykazane w poz. 1 podzielono odpowiednio i przyporządkowano do poz.1 i nowo powstałej poz.3.

Skarżąca spółka w odwołaniu od decyzji podniosła, iż przedmiotowe towary są elementami składowymi konstrukcji bramowej, które po zamontowaniu nie są demontowane. Rolki bramowe są elementami konstrukcji ze stali. Wózki jezdne nie są kółkami samonastawnymi. Daszki są elementami wykończeniowymi powszechnie stosowanymi w słupkach ogrodzeniowych i bramowych. Nieujawniona faktura została zaksięgowana jako faktura kosztowa, związana z prowadzeniem działalności gospodarczej firmy, a do zgłoszenia celnego nie dołączono jej z niewiedzy.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia

29 listopada 2011r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w punkcie 1 (akapit 1), 2, 3, oraz 5 i w tym zakresie określił klasyfikację taryfową towaru ujętego w pozycji 1 do kodu TARIC 8302 49 00 90; określił wartość celną importowanego towaru w poz. 1 - 95 294 zł, w poz. 2-13 261 zł, w poz. 3 -8 902 zł; określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 2 820,00 zł; określił podatek od towarów i usług w wysokości 26 538,00 zł.

W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał m.in. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne .

W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji zasadnie zweryfikował kod TARIC dla towarów ujętych w poz. 1 zgłoszenia celnego.

Importowanych daszków wykończeniowych wg organu odwoławczego nie można uznać za część konstrukcji w znaczeniu pozycji 7308, gdyż nie obejmuje ona wykończeniowych elementów ozdobnych, których zastosowanie nie jest konieczne aby stworzyć konstrukcję. Stalowe daszki ozdobne nie pełnią roli niezbędnego elementu nośnego, czy też łączącego, bez którego dana konstrukcja nie będzie spełniała swojego zadania, lub której brak wpłynie na jej wytrzymałość. Właściwym dla ozdobnych wyrobów stalowych w formie daszków jest kod z zakresu pozycji 7326, do której klasyfikowane są elementy stalowe, inne niż wyroby objęte poprzednimi pozycjami działu 73 lub objęte uwagą 1. do sekcji XV, lub też objęte działem 82 lub 83 lub opisane bardziej szczegółowo w innym miejscu nomenklatury. Daszki będące przedmiotem importu zostały otrzymane w procesie tłoczenia, z wykorzystaniem matryc, co potwierdza poprawność kodu ustalonego dla tego towaru (7326 90 98). Kod ten jest odpowiedni dla wyrobów otrzymanych inną metodą niż poprzez kucie swobodne, kucie w matrycy zamkniętej czy spiekanie.

W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji zasadnie zakwestionował klasyfikację taryfową wózków jezdnych do pozycji 7308, ale kod ustalony dla tego towaru w zaskarżonej decyzji nie był prawidłowy. Importowane wózki jezdne stanowią w rzeczywistości system rolek zamontowanych na metalowej platformie. Wózki te montowane są do podłoża w taki sposób, że rolki znajdujące się na nich opierają się o dno oraz boczną ścianę szyny jezdnej, stanowiącej dolny element konstrukcji bramy. Przesuwająca się brama wprawia w ruch rolki, które obracając się w szynie jezdnej usprawniają przesuwanie bramy. Zatem towar ten nie stanowi części konstrukcji, które obejmuje pozycja 7308. Podobnie jak innego rodzaju dodatkowe okucia, po zamontowaniu do gotowej konstrukcji wózki jezdne umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwnej. Okucia to różnego rodzaju akcesoria, które mimo że stanowią wyposażenie różnych wyrobów, na potrzeby klasyfikacji taryfowej nie są traktowane jako części tych wyrobów. Wynika to z faktu, że okucia uwzględniono w definicji "części ogólnego użytku", zawartej w treści uwagi 2 do sekcji XV Wspólnej Taryfy Celnej. Z treści tej uwagi i noty wyjaśniającej do sekcji XV wynika, że części ogólnego użytku zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej nie są uważane za części tych wyrobów, lecz klasyfikowane w ramach pozycji z zakresu sekcji XV, właściwych dla tych części. Z opisu funkcji wózków jezdnych wynika, że służą one usprawnianiu przesuwania i stabilizacji bram przesuwnych. Akcesoria te pełnią taką samą funkcję jak rolki, stosowane jako okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów. Zatem stanowiące okucia bram wózki jezdne należy klasyfikować w ramach pozycji 8302, jednak dla wózków jezdnych nie jest prawidłowy kod 8302 20 00 90, właściwy dla kółek samonastawnych. Zasada działania i funkcja importowanych wózków jezdnych nie jest zbieżna z zasadą działania i funkcjami kółek samonastawnych. Rolki zamontowane na wózkach jezdnych kręcą się w prawo lub lewo w zależności od tego, czy brama, u podstawy której są zamontowane, otwiera się czy zamyka. Sposób zamontowania rolek w wózkach jezdnych oraz fakt trwałego przymocowania wózków do podłoża uniemożliwia obracanie się rolek w różnych kierunkach. Dlatego wózki jezdne stanowią dodatkowe okucia do bram, dla których właściwym kodem TARIC jest kod 8302 49 00 90. Do kodu tego klasyfikuje się okucia inne niż zawiasy i kółka samonastawne, nie będące przeznaczone do pojazdów mechanicznych, które nie nadają się do stosowania w budynkach lub użycia do mebli.

Wartość celna towaru winna zostać ustalona z uwzględnieniem postanowień art. 32 WKC, zgodnie z którym opłaty załadunkowe, do których należy zaliczyć koszty kontroli załadunku, powinny być uwzględnione przy określaniu wartości celnej towaru. Istniały podstawy do zweryfikowania wartości celnej zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, jednak faktura z dnia 8 lipca 2008 r. dotyczyła kosztów inspekcji załadunku towarów do dwóch kontenerów, a z dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego wynika, że ujęty w nim towar przywieziony został w jednym kontenerze. W tej sytuacji do wartości celnej towaru doliczeniu podlega tylko kwota 1200 USD.

Organ wskazał, iż brak podstaw do umorzenia odsetek od należności celnych, bowiem zlecenie czynności związanych z dokonaniem odprawy celnej towaru przedstawicielowi bezpośredniemu nie zwalnia strony z odpowiedzialności za prawidłowość danych, zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym.

Organ wskazał także, że zweryfikowanie wartości celnej towaru wpłynęło na wysokość kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "C" Spółka z o. o. w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego, tj.: art. 20 ust. 1 i art. 220 ust. 2 lit. b) Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz obrazę przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że sprowadzany towar winien być sklasyfikowany pod pozycją 7308 90 99 00, ze stawką celną 0%. Przedmiotowe towary są elementami konstrukcyjnymi bram przesuwnych, co ma wpływ na przyporządkowanie określonego kodu taryfy celnej. Elementami konstrukcyjnymi są bowiem wszystkie te elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji. Dlatego organy celne dokonały nieprawidłowej klasyfikacji towaru.

Skarżąca podała, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r., w których wskazywano klasyfikację taryfową towaru w pozycji 73089099, dokonywany był też skan kontenera, jednak organy celne nigdy nie kwestionowały zastosowanego kodu. Powołując się na orzeczenia ETS wskazywała, że za błąd organu celnego uzasadniający odstąpienie od retrospektywnego księgowania długu celnego w myśl art. 220 ust. 2 lit. b WKC można uznać powtarzające się akceptowanie błędów zgłaszającego.

Skarżąca zarzucała, że wnosiła o powołanie biegłego w celu przeprowadzenia analiz towarów, jednak organy nie zdecydowały się na przeprowadzenie takiego dowodu. Nie zbadano także próbek towarów, bazując na fotografiach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b ww. rozporządzenia Rady twierdząc, że skarżąca mogła w sposób racjonalny wykryć błąd w zgłoszeniu celnym. Organ wyjaśnił, że skanowanie kontenerów polega na prześwietlaniu ich promieniami Roentgena. Uzyskany obraz pozwala na ocenę struktury materiału pozwalającą na wykluczenie, że w kontenerze znajduje się inny towar, niż zadeklarowano do odprawy. Skanowanie stosuje się do wykrywania przemytu substancji odurzających i papierosów, nie zaś w celu oceny klasyfikacji taryfowej towaru. Obraz uzyskany ze skanowania nie daje możliwości oceny wszystkich cech towaru wpływającego na klasyfikację taryfową. Nie było potrzeby dokonywania wykładni pojęcia "części konstrukcji", a cechy importowanego towaru można było ustalić na podstawie danych zawartych w zebranym materiale dowodowym. Strona w niniejszej sprawie nie wnioskowała o powołanie biegłego w celu przeprowadzenia analiz towarów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. , poz.270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej klasyfikacja towaru ujętego w pozycji 2 zgłoszenia celnego ( zawiasy) nie była kwestionowana. Sporne było natomiast , do jakiego kodu Taric należy klasyfikować towar - wózki jezdne do bram przesuwnych oraz stalowe elementy kute - daszki, ujęty w zgłoszeniu celnym początkowo w jednej pozycji - 1.

Skarżąca twierdziła, że towar ten powinien być klasyfikowany w całości do pozycji 7308 90 99 00, a organy celne uznały, że każdy z towarów należy kwalifikować do innego kodu TARIC.

Organ pierwszej instancji zaklasyfikował wózki jezdne do kodu TARIC 8302 20 00 90, a organ odwoławczy ostatecznie przyjął, że powinny być one klasyfikowane do kodu TARIC 8302 49 00 90.

Organy obu instancji uznały natomiast, że stalowe elementy kute - daszki należy klasyfikować do kodu TARIC 7326 90 98 90.

W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2007.286.1).

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami.

Pozycja 7308 obejmuje "konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali".

Z wyjaśnień do Taryfy celnej (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, M.P. Nr 86, poz.880) wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu.

W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany w tej pozycji, bowiem nie można go uznać za część konstrukcji w rozumieniu pozycji 7308. Za część konstrukcji należy uznać tylko takie elementy, które po poprawnym połączeniu tworzą daną konstrukcję, które do utworzenia konstrukcji są niezbędne.

Nie można podzielić poglądów wyrażonych przez skarżącą w skardze, że do pozycji 7308 należy klasyfikować części mające znaczenie dla danej konstrukcji w tym sensie, że zwiększają jej funkcjonalność lub wpływają na jej wytrzymałość. Towar o tego rodzaju cechach nie ma wpływu na istotę samej konstrukcji ; jest to towar innego rodzaju , niż części konstrukcji w rozumieniu omawianej pozycji. Nie można podzielić też poglądu skarżącej, że elementami konstrukcyjnymi są wszystkie elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Tak rozumując można byłoby na stałe zamontować do konstrukcji dowolny przedmiot i twierdzić, że jest to jej element.

Wskazać też należy, że argument skarżącej, iż przedmiotowe towary należy klasyfikować do omawianej pozycji z tego względu, że raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji, jest chybiony. Argumentacja skarżącej nawiązuje do przywołanych wyżej wyjaśnień do Taryfy celnej: "konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu", lecz ten fragment wyjaśnień nie odnosi się do części konstrukcji , lecz do samych konstrukcji.

Stalowe elementy kute – daszki - są elementami wykończeniowymi, ozdobnymi, które nie są niezbędne do utworzenia konstrukcji. Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że daszki te nie pełnią roli niezbędnego elementu nośnego, czy też łączącego, bez którego dana konstrukcja nie będzie spełniała swego zadania lub której brak wpłynie na jej wytrzymałość. Pełnienie przez zamontowane daszki funkcji dodatkowej poza ozdobną - funkcji ochronnej przed dostaniem się do środka śmieci, wody, nie oznacza, że są one niezbędne do utworzenia danej konstrukcji. W tej sytuacji w ocenie Sądu organy prawidłowo zakwalifikowały ten towar do innej pozycji, niż wskazywała skarżąca.

Stalowe elementy kute – daszki - nie zostały wprost wymienione w żadnym miejscu

Nomenklatury Scalonej . Pozycja 7326 obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali. Daszki uzyskane zostały w procesie tłoczenia z wykorzystaniem matryc, nie zaś inną metodą - przez kucie swobodne, kucie w matrycy zamkniętej czy spiekanie.

Wobec powyższego organy prawidłowo przyjęły dla tego towaru kod 7326 90 98 , który obejmuje pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - pozostałe, - - pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, - - - pozostałe.

Do sprawy o sygn. akt III SA/Gd 95/12 tutejszego Sądu skarżąca przedłożyła Wiążącą Informację Taryfową nr [...] wydaną w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Główny Urząd Celny w H. , z którego to dokumentu Sąd w niniejszej sprawie dopuścił dowód. Z opisu towaru objętego w/w dokumentem wynika, że dotyczy on tzw. pokryw zamykających o kwadratowym przekroju i z kwadratowym otworem pośrodku, służących zamykaniu specyficznie formowanych tzw. kołnierzy przyspawanych poręczy schodów. Sporny towar to z kolei daszki mające kształt kwadratowej podstawy, na której osadzono metalową kulę. Proste porównanie opisów obu towarów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że WIT nie dotyczy towaru ujętego w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. W tej sytuacji dokument ten nie może mieć żadnego wpływu na ocenę dokonania klasyfikacji taryfowej omawianego towaru przez organy celne.

Organy prawidłowo też przyjęły, że także wózki jezdne nie powinny być klasyfikowane do pozycji 7308. Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że wózki jezdne stanowią w rzeczywistości system rolek, zamontowanych na metalowej platformie, których działanie polega na usprawnianiu przesuwania bram. Wózki te montowane są do podłoża w taki sposób, że rolki znajdujące się na nich opierają się o dno oraz boczną ścianę szyny jezdnej, stanowiącej dolny element konstrukcji bramy. Przesuwająca się brama wprawia w ruch rolki , które obracając się w szynie jezdnej usprawniają przesuwanie bramy. Zatem towar ten nie stanowi części konstrukcji, które obejmuje pozycja 7308, podobnie jak innego rodzaju dodatkowe okucia, które po zamontowaniu do gotowej konstrukcji umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwnej. Z opisu funkcji wózków jezdnych wynika zaś, że służą one usprawnianiu przesuwania i stabilizacji bram przesuwnych. Akcesoria te pełnią taką samą funkcję jak rolki, stosowane jako okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów. Zatem stanowiące okucia bram wózki jezdne należy klasyfikować w ramach pozycji 8302 .

Należy zwrócić uwagę na to, że uwaga 2 a do sekcji XV wyjaśnień do Taryfy celnej wskazuje, że w całej nomenklaturze wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza artykuły objęte m.in. pozycją 8302. Zgodnie z dalszą częścią tej uwagi w działach od 73. do 76. i od 78. do 82.( z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących "części ogólnego użytku".

Tak więc przedmiotowe wózki, jako towary będące częściami ogólnego użytku, nie mogą być klasyfikowane do kodu Taric 7308 jako części konstrukcji, jak tego chciałaby skarżąca spółka.

Nie można tego towaru zaklasyfikować jednak w sposób taki, jak uczynił to organ pierwszej instancji - do pozycji 8302 20 00, bowiem przedmiotowy towar nie odpowiada pojęciu kółek samonastawnych, lecz należy go zaklasyfikować tak, jak uczynił to organ odwoławczy - do pozycji 8302 49 00 obejmującej - pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, - - pozostałe.

Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru – wózków jezdnych – i określił , że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu TARIC 8302 49 00 90.

Organ odwoławczy zasadnie też zweryfikował decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej wartości celnej importowanego towaru. Zasadnie organy obu instancji – co do zasady- uznały, że do wartości celnej towaru należy doliczyć koszty związane z załadunkiem towaru, w tym koszty załadunku. Stanowisko takie znajduje oparcie w art. 32 ust.1pkt e)ii) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz. U. UE.L.92.302.1), z którego wynika, że w celu określenia wartości celnej (...) do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem przywożonych towarów do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty.

Niewłaściwie jednak organ pierwszej instancji doliczył do wartości celnej towaru koszty nie związane z przedmiotowym towarem, co zasadnie i prawidłowo zweryfikował w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy. Spowodowało to konieczność określenia niższej niezaksięgowanej kwoty cła, podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu.

Mając na uwadze powyższe brak podstaw do uznania, by doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie taryfy Celnej Wspólnoty Europejskiej.

Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej o naruszeniu przez organy celne art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że (...) zaksięgowania a posteriori nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych , który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Skarżąca podnosiła, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007r. wskazując klasyfikację taryfową towaru w pozycji 73089099, w kilku przypadkach dokonywany był skan kontenera, a mimo to organy celne nigdy nie kwestionowały po tej czynności zastosowanego kodu.

Wskazać w tym miejscu należy, że importer dokonując zgłoszenia celnego ma obowiązek podania właściwego kodu TARIC . Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie jest potwierdzeniem danych zawartych w tym zgłoszeniu. Przepis art. 78 ust. 2 WKC zezwala na to, by po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz późniejszych operacji handlowych. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane , organy celne podejmują , zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji , biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( art.78 ust. 3 WKC).

Przewidziana prawem możliwość weryfikacji danych ujętych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów oznacza, że to na importerze spoczywa obowiązek dbałości o prawidłowość danych w tym zgłoszeniu zawartych.

Skarżąca w skardze ogólnikowo powołuje się na dokonywanie wielu zgłoszeń celnych od 2007 r. ze wskazaniem klasyfikacji taryfowej takiej samej, jak w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Nie podaje ona jednak żadnych konkretnych danych dotyczących tych zgłoszeń. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, czy przywoływane przez skarżącą zgłoszenia celne dotyczyły faktycznie takiego samego towaru, jaki objęty był przedmiotowym zgłoszeniem. Zauważyć w tym miejscu jednak należy, że przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonano w 2008 roku, wobec czego nawet gdyby zgłoszenia te dotyczyły takiego samego towaru co w sprawie niniejszej trudno byłoby w tej sytuacji mówić o powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego, co zarzuca skarżąca powołując się na orzecznictwo ETS. Nie można też pominąć twierdzeń organu odwoławczego zawartych w skardze, którym skarżąca nie zaprzeczyła, że w 2007 r. skarżąca korzystała z usług innej agencji celnej , która w większości deklarowała prawidłowe kody TARIC, zaś od połowy 2008 r. zaczęła korzystać z usług Agencji Transportowej "D", która te same towary klasyfikowała do kodów z mniejszą stawką celną. W tej sytuacji nawet uznając działanie ( w istocie - zaniechanie) organów za błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, nie byłoby podstaw do uznania, że błąd ten nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez skarżącą.

Wskazać należy, że z powyższych powodów chybione są wywody skargi powołujące się na stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 552/10. Stan faktyczny tej sprawy różnił się diametralnie od stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej – Sąd w omawianej sprawie stwierdził błąd organów celnych, bowiem organy te, pomimo dwukrotnego poddania towaru sprowadzanego przez importera rewizji celnej w zakresie wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej nie podważyły klasyfikacji stosowanej przez importera w przeszłości. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Przywoływany w skardze fakt skanowania kontenera nie jest tożsamy z dokonaniem weryfikacji zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru ani nie służy do oceny klasyfikacji taryfowej zadeklarowanej dla danego towaru. Prześwietlanie kontenerów promieniami Roentgena pozwala na wykrycie przemycanych towarów za pomocą oceny struktury prześwietlanego materiału. Obraz uzyskany w wyniku skanowania nie pozwala na ocenę wszystkich cech towaru, mających wpływ na jego klasyfikację taryfową.

Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę na to, że skarżąca zarzucając, iż po skanowaniu kontenera organy nie kwestionowały zastosowanego do danego towaru kodu, co miałoby mieć wpływ na możliwość uznania błędu organów celnych, przedłożyła fakturę za skanowanie kontenera z dnia 29 czerwca 2009 r., czyli dokonanego po upływie prawie roku od złożenia omawianego zgłoszenia celnego. Zdarzenie mające miejsce po dokonaniu przedmiotowego zgłoszenia celnego nie może mieć żadnego wpływu na ocenę prawidłowości działania organów celnych w niniejszej sprawie.

Dokonując przedmiotowego zgłoszenia celnego skarżąca korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod TARIC dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca się nie powoływała.

Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b) WKC.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że zarzut dotyczący złożenia przez skarżącą wniosku o "powołanie biegłego specjalisty w celu przeprowadzenia analiz importowanych elementów z poszczególnych kategorii towarów (...)" i braku jego uwzględnienia przez organy jest całkowicie bezpodstawny, bowiem wniosek taki nie został w ogóle złożony.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania zarzucanych przez stronę skarżącą.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie tylko przez pryzmat zarzutów skargi nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących jej uchyleniem.

W tej sytuacji Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.