Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1328/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2008 r. sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego E. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Komendant Główny Policji na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez E. K. odwołania od decyzji Komendanta Policji w G. z dnia [...] stycznia 2008 r. cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ wskazał, iż przedmiotowa decyzja była dwukrotnie awizowana - w dniu 21 i 29 stycznia 2008 r., na kopercie doręczyciel zaznaczył powód nie doręczenia przesyłki a awizo zostało umieszczone w drzwiach mieszkania. Przesyłka nie została podjęta w terminie i w związku z tym organ wysłał ją ponownie. E. K. odebrał decyzję w dniu 22 lutego 2008 r. i w dniu 7 marca 2008 r. wniósł odwołanie.

Organ przytoczył treść przepisów dotyczących skuteczności doręczeń podnosząc, iż czternastodniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg z dniem 21 stycznia 2008 r. i upłynął w dniu 4 lutego 2008 r. W ocenie organu powtórne doręczenie decyzji nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania, tym samym zainteresowany, wnosząc odwołanie w dniu 7 marca 2008 r. terminowi temu uchybił. Jednocześnie organ stwierdził, iż E. K. nie podał przyczyny uchybienia terminu i nie wniósł o jego przywrócenie stosownie do treści art. 58 § 1 kpa.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. K., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., iż odwołanie wniósł w terminie albowiem decyzję decyzji Komendanta Policji w G. z dnia [...] stycznia 2008 r. cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską otrzymał w dniu 22 lutego 2008 r. Zaprzeczył, by otrzymał dwukrotne awizo i oświadczył, iż wiedzę o awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję powziął dopiero z treści zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Podnieść należy, iż w chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne. W przypadku stwierdzenia, że wniesiono je po terminie lub jest z innych powodów niedopuszczalne organ odwoławczy wydaje postanowienie w trybie art. 134 kpa stwierdzając niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 kpa wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego.

Podkreślenia wzmaga, iż jednym z podstawowych warunków wywierania skutków prawnych przez czynności procesowe stron jest ich podejmowanie w określonych dla nich terminach. Ograniczając dalej rozważania tylko do odwołań od decyzji organu I instancji należy podkreślić, że wnosi się je w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy była ona ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 kpa). Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym jego skutkiem prawnym jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienia odwołania czy zażalenia. Sposób doręczenia wszelkich pism kierowanych do strony określają przepisy art. 39-49 kpa dostosowane do różnych sytuacji faktycznych.

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa w przeciwnym bowiem wypadku postanowienie takie narusza art. 7 kpa i 77 kpa a naruszenie tych przepisów prowadzi do uchylenia postanowienia.

W orzecznictwie i doktrynie utrwalił się pogląd, podzielony przez skład Sądu rozpatrujący niniejszą sprawę, zgodnie z którym stwierdzenie uchybienia terminu może mieć miejsce wtedy gdy organ stwierdzi ponad wszelką wątpliwość, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania określonemu w przepisach kpa Stwierdzenie uchybienia takiemu terminowi może nastąpić tylko wtedy, gdy organ będzie posiadał dowód, iż rozstrzygnięcie zostało doręczone podmiotowi wnoszącemu odwołanie w konkretnej dacie i podmiot ten uchybił terminowi 7 lub 14 dni w zależności od rodzaju rozstrzygnięcia.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca decyzję Komendanta Policji w G. została wysłana na adres skarżącego i była dwukrotnie awizowana. Podnieść należy, iż instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia a zatem taki sposób doręczenia jest prawnie skuteczny. Jednakże organ administracji działał niekonsekwentnie bądź też uznał doręczenie za nieskuteczne. Jak wynika bowiem z koperty k.-153 akt administracyjnych, przedmiotowa decyzja została wysłana skarżącemu ponownie w dniu 18 lutego 2008r. Jednocześnie organ nie wyjaśnił dlaczego ponowił wysłanie decyzji stwierdzając jedynie, iż wysłanie to było bezprzedmiotowe i nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania.

W ocenie Sądu, nawet gdyby przyjąć założenie, iż działanie organu polegające na powtórnym przesłaniu decyzji było błędem proceduralnym to należy zdecydowanie podkreślić, iż błąd administracji państwowej nie może obciążać skarżącego, który, działając w zaufaniu do organu, wniósł odwołanie w terminie. Błąd organu nie może bowiem zamykać stronie drogi do ponownego rozpoznania sprawy a w konsekwencji nie może zamykać drogi do sądu.

Sąd zauważa także, iż błędnym jest stanowisko organu, iż czternastodniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 21 stycznia 2008 r. a więc w dniu pierwszego awizowania przesyłki poleconej. Jak stanowi art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1, a więc po upływie okresu 14 dni w którym poczta przechowuje pismo w swojej placówce. W tej konkretnej sprawie ostatnim dniem przechowywania przesyłki na poczcie był dzień 5 lutego 2008 r. a zatem, gdyby doręczenie uznać za prawnie skuteczne, od tego dnia zacząłby biec termin do wniesienia odwołania.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego.

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy rozważy wskazane wyżej okoliczności.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a..