Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 154/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 25 lutego 2016 r., skarżąca D. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W tym też dniu uiściła w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 1.453 zł tytułem wpisu od skargi.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), dokumentów nadesłanych na zarządzenie z dnia 2 marca 2016 r. oraz akt podatkowych sprawy, referendarz ustalił, co następuje:

skarżąca zamieszkuje w Polsce i Niemczech, gdzie opiekuje się niepełnosprawną córką (inwalidką II grupy) i jej małoletnim synem, jest właścicielką mieszkania o powierzchni 72 m2 oraz lokalu użytkowego (obie nieruchomości położone są w [...]), posiada także samochód osobowy marki [...] z 2001 r. o wartości 5.000 zł, na dzień 30 marca br. saldo jej rachunku bankowego było ujemne i wynosiło 6.107,87 zł, osiąga dochody z emerytury w wysokości 967,80 zł netto oraz z najmu lokalu użytkowego w kwocie 2.745 zł netto, wypłacaną emeryturę w całości przeznacza na opłaty za mieszkanie do spółdzielni mieszkaniowej (600 zł), za energię elektryczną i gaz (80-100 zł), telewizję (50 zł), spłatę kredytu (179,76 zł), zakup leków i rehabilitację (skarżąca została zaliczona do I grupy inwalidzkiej, jest po wylewie, oczekuje na operację biodra), natomiast kwotę otrzymywaną tytułem czynszu najmu w całości przekazuje do urzędu skarbowego na spłatę zaległości podatkowych. Skarżąca przebywając w Niemczech pozostaje na utrzymaniu córki, która oczekuje na przyznanie renty a obecnie otrzymuje zasiłek socjalny.

Mając na uwadze, że skarżąca uiściła już koszty sądowe powstałe na tym etapie postępowania, tj. wpis od skargi, nie posiada żadnych oszczędności, zaś osiągane dochody w całości przeznacza na bieżące potrzeby i spłatę zaległości podatkowych, referendarz uznał, że skarżąca nie jest w stanie zgromadzić środków, które mogłaby przeznaczyć na pozostałe koszty niniejszego postępowania.

W tym stanie sprawy referendarz stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.