Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 845/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6260 Statut
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 111, art. 214
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 231/08 w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skarg T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmian w statucie Miasta i Gminy K. postanawia oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi zarządzeniami z dnia 30 czerwca 2008 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. wezwał T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. przez reprezentującego ich pełnomocnika - J. F., do uiszczenia (przez każdego z nich) wpisu, którego wysokość ustalono na kwotę 300 złotych na mocy § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, w sprawie z ich skarg na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...]. w przedmiocie zmian w statucie Miasta i Gminy K..

Zażalenia na powyższe zarządzenia wniósł w imieniu T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. występujący w ich imieniu pełnomocnik, który powołując się na art. 214 § 2 p.p.s.a., wniósł o ich uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia podlegają oddaleniu.

Odnośnie wskazanego w zażaleniu przepisu art. 214 § 2 p.p.s.a., na którym autor zażalenia opiera uzasadnienie uchylenia wydanych zarządzeń o wpisie, należy stwierdzić, iż przedstawiona wyżej norma nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.

Zaznaczyć należy, iż zastosowanie art. 214 § 2 p.p.s.a. może - zgodnie jego brzmieniem - mieć miejsce gdy pismo procesowe wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Sytuacja taka ma miejsce wówczas gdy przedmiotem jest wspólne uprawnienie a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Wynika z tego, iż o wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to to samo uprawnienie a nie uprawnienie takie same (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2006 r. publ. w ONSAiWSA 2007/2/33). Przykładem takiej sytuacji kiedy uprawnienie kilku osób jest tożsame a nie identyczne czy też podobne jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące np współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania.

Autor zażalenia nie podaje natomiast z jakiego faktu strony niniejszego postępowania wywodzą swój przymiot współskarżących. Faktem, który mógłby na to wskazywać lecz nie został wyartykułowany w zażaleniu jest to, iż każdy ze skarżących posiada mandat radnego a nadto przynależy do tego samego klubu radnych. W takim wypadku mielibyśmy jednak to jedynie do czynienia z taką samą podstawą faktyczną, a nie wspólnością praw i obowiązków skarżących.

Także dokumentacja zebrana w sprawie nie potwierdza w żaden sposób współuczestnictwa materialnego skarżących uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...]. Za uiszczeniem jednej opłaty solidarnie przez wszystkich skarżących nie może przemawiać z kolei fakt, iż ich skargi mają jednorodną treść i przedmiot. Świadczyć może to jedynie o tym, że pozostają one ze sobą w związku co umożliwia ich wspólne rozpoznanie na podstawie art. 111 p.p.s.a. i taka też sytuacja zaistniała na gruncie przedmiotowej sprawy.

Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenia na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.