Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 246/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

J. K. i J. K., składając skargę na powołaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 rok w wysokości [...] zł, zwrócili się jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jako podstawę wniosku przepis art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302).

W związku ze wskazaną we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podstawą prawną – art. 61 §1 pkt 2 p.p.s.a., wskazującą, że adresatem wniosku jest organ, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 4 lipca 2018 r. przekazano wniosek zawarty w skardze do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z aktami administracyjnymi sprawy (1 teczka) celem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący złożyli następnie do Sądu (wpływu w dniu 24 sierpnia 2018 r.), na podstawie przepisu art. 61 §3 p.p.s.a. skierowany do Sądu wniosek z dnia 18 sierpnia 2018 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

SKO w S., ani organ I instancji, nie rozpoznali zawartego w skardze wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie; administracyjne akta sprawy zwrócono Sądowi w dniu 17 września 2018 r.

Uzasadniając wniosek z dnia 24 sierpnia 2018 r. Skarżący podali, że ich sytuacja materialna i życiowa jest trudna. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, pobierającą tylko niewielką emeryturę. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącej. W załączeniu wniosku przekazali odpis pism "świadczących o bezwzględności Gminy i szukaniu pieniędzy nienależnych im", tj. kopie decyzji organów I i II instancji i odwołania od decyzji I instancji w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2018 oraz skierowane do Skarżącej wezwanie Burmistrza C. z dnia 2 sierpnia 2018 r. o złożenie zabezpieczenia w trybie art. 239f §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) w związku ze złożonym do SKO wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie.

Z akt sprawy wynika, że w uzasadnieniu pierwotnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze poddali nadto, że jej wykonanie skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżących środków do egzystencji. Oświadczyli, że są schorowani, nie wykonują prac przynoszących "poważne przychody", na utrzymaniu skarżącej pozostaje niepełnosprawny syn A. K.. Natychmiastowa wymagalność decyzji wymagałaby zaciągnięcia przez skarżących pożyczek na wolnym rynku, co wiązałoby się ze znacznym uszczerbkiem dla skarżących. Ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na mocy art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże zgodnie z art. 61 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 p.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi

w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków", jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu

i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61).

Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja

2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p).

W ocenie Sądu, ocena oświadczeń skarżących oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w szczególności związanych z rozpoznaniem wniosku skarżącego J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, pozwala stwierdzić, że skarżący wykazali, że zachodzą okoliczności opisane w ww. przepisie.

Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.