Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 973/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 107, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Uzdrowiska [...] na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz

na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, odmówił Spółka zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku sanatorium uzdrowiskowego [...] wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem działki nr [...], obręb [...] przy ul. [...] w K..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu [...] r.

w związku z nieprawidłowościami i brakami w przedłożonej dokumentacji projektowej, postanowieniem znak: [...] wezwano inwestora do uzupełnienia brakujących dokumentów i poprawienia dokumentacji projektowej w terminie 28 dni od dnia doręczenia powyższego postanowienia.

W postanowieniu tym wezwano inwestora m.in. do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Uzdrowisko Wschód" dla terenu oznaczonego w planie symbolem 3UZo (Uchwała nr XVIII/242/08 Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 18 lutego 2008 r.)

– "zaprojektowania budynku sanatoryjnego uwzględniając strefę oznaczoną w planie jako zieleń towarzysząca zabudowie". Organ wskazał, że zgodnie z definicją zawartą

w planie strefa zieleni towarzyszącej zabudowie to obszary istniejącej lub projektowanej zieleni komponowanej, którą należy bezwzględnie zachować, lub przewidzieć w zagospodarowaniu terenu. Z projektu budowlanego wynika, że zaprojektowano w tej strefie część budynku oraz utwardzenie terenu co wiąże się z wycinką istniejących drzew.

Zdaniem organu, inwestor nie uzupełnił i nie poprawił projektu budowlanego

w sposób zgodny z wymogami postanowienia z dnia [...] r. we wskazanym wyżej zakresie.

Zgodnie z definicją zawartą w planie, strefą zieleni towarzyszącej zabudowie są obszary istniejącej lub projektowanej zieleni komponowanej, którą należy bezwzględnie zachować, lub przewidzieć w zagospodarowaniu terenu. Z projektu budowlanego wynika zaprojektowanie w tej strefie części budynku oraz utwardzenie terenu co wiąże się z wycinką istniejących drzew. Inwestor w uzupełnieniu dokumentacji – pismo z dnia 6 kwietnia 2018 r. stwierdził, że projektowana zabudowa nie została zlokalizowana w miejscu zieleni towarzyszącej, ponieważ odpowiadające jej oznaczenie graficzne nie znajduje się na przedmiotowym terenie elementarnym.

W ocenie organu, powyższe nie ma miejsca, gdyż zabudowa została zaprojektowana w miejscu oznaczonym wyraźnie teksturą w załączniku graficznym planu, tj. powtarzające się poziome linie zielone. Tym samym argumenty o braku odpowiednika w legendzie oznaczonego terenu nie są zasadne, gdyż tekstura ta jest nakładana na różnego rodzaju obszary, a więc jest strefą zieleni towarzyszącej zabudowie, a zgodnie z przytoczonym wcześniej wymogiem planu należy ją bezwzględnie zachować, a nie jak ma to miejsce w projekcie zaprojektować w tym miejscu budynek w kolizji z rosnącymi tam drzewami. Inwestor przytoczył argumenty

o złym stanie tejże zieleni, braku spójności kompozycji przestrzennej lub niekontrolowanej i przypadkowej wysokości zieleni.

Organ nie rozstrzyga jednak o stanie zdrowia i wyglądzie przedmiotowej zieleni na danym obszarze, a jedynie sprawdza projekt z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie występuje niezgodność projektu z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Kołobrzeg "Uzdrowisko Wschód" dla terenu oznaczonego w planie symbolem 3UZo (Uchwała NR XVIII/242/08 Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 18 lutego 2008 r.).

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka podniosła, że teren inwestycji stanowi działka, oznaczona w MPZP dla części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód, przyjętym uchwałą Rady Miasta Kołobrzeg w dniu 18 lutego 2008 r., symbolem 3UZo z przeznaczeniem na usługi lecznictwa uzdrowiskowego otwartego, służącego obsłudze pacjenta i turysty.

Obszar oznaczony został symbolem graficznym, oznaczającym "tereny zabudowy usługowej lecznictwa uzdrowiskowego otwartego". Nieprzekraczalna linia zabudowy wyznacza zakres działki, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków. Na fragmencie obszaru, oznaczonego w powyższy sposób jako obszar zabudowy, wprowadzono symbol graficzny (zielone poziome paski), którego odpowiednik nie występuje w legendzie załącznika graficznego planu. Niejasne powyższe zapisy planu w obrębie obszaru 3UZo i nakładające się wzajemnie na siebie graficzne oznaczenia terenów o innym przeznaczeniu, tj. – teren zabudowy usługowej lecznictwa uzdrowiskowego i teren strefy zieleni towarzyszącej zabudowie, zinterpretowane zostały przez Starostę [...] na niekorzyść inwestora, bez uwzględnienia podstawowego celu, dla którego utworzona została ta jednostka ustaleń planu. Oznaczenie w tym miejscu nieprzekraczalnej linii zabudowy jednoznacznie świadczy o tym, że teren przewidziano do zabudowy. Zapis planu definiuje nieprzekraczalną linię zabudowy, jako linię ograniczającą obszar, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków. Porównując część graficzną mapową MPZP i legendę, zielone paski oznaczone w części graficznej na terenie 3UZo nie są strefą zieleni towarzyszącej zabudowie. W legendzie nie istnieje odpowiednik oznaczenia graficznego na terenie elementarnym 3UZo w postaci grubych, zielonych linii, obwiedzionych cienką, zieloną linią.

W legendzie widnieją jedynie cienkie, zielone poziome linie, w znacząco większych odległościach pomiędzy liniami. Na powiększeniu rysunków uwidoczniona jest ewidentna różnica.

Tym samym przedmiotowy teren, zakreskowany w kolorze zielonym, nie posiada odpowiednika w legendzie, stanowiącej integralną część MPZP. W zaistniałej sytuacji, zgodnie z wolą ustawodawcy, niejasności powinny być interpretowane na korzyść inwestycji.

Strona zwróciła uwagę, że w pozostałych fragmentach planu, teren zieleni towarzyszącej (jednakże przy uznaniu jednoznaczności grafiki legendy i mapy) jest wyłączony z możliwości zabudowy, poprzez wskazanie nieprzekraczalnej linii zabudowy, co w sposób zdecydowany i jednoznaczny wyklucza zabudowę.

Natomiast projektowany budynek usytuowany jest w obrębie obszaru, ograniczonego nieprzekraczalną linią zabudowy, dopuszczającą wznoszenie budynków. Gdyby przyjąć, proponowaną przez Starostwo interpretację ustaleń planu, zapisy m.p.z.p. w przedmiotowym obszarze pozostawałyby w sprzeczności z przepisami ochrony pożarowej, określonymi w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych – Rozdział 6 Drogi pożarowe.

Cytując § 12 tego rozporządzenia strona wskazała m.in., że droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, na całej jego długości, a w przypadku gdy krótszy bok budynku ma więcej niż 60 m

– z jego dwóch stron, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej musi być oddalona od ściany budynku o 5-15 m dla obiektów zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi

i o 5-25 m dla pozostałych budynków.

Pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych.

Spółka zaznaczyła, że w chwili obecnej, istniejący budynek sanatoryjny, zakwalifikowany do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, jest pozbawiony obowiązującej drogi pożarowej, a drzewa we wskazanej strefie zieleni, uniemożliwiają dostęp ekipom ratowniczym od strony dłuższej elewacji. Dlatego zapis m.p.z.p. nie może nakazywać zachowania zieleni wysokiej, kolidującej z bezpieczeństwem pożarowym istniejącego budynku.

Projekt budowlany zawiera wykaz egzemplarzy drzew do wycięcia, oraz projekt zieleni.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że na terenie objętym wnioskiem

o pozwolenie na budowę złożonym przez Spółkę obowiązują ustalenia uchwały Nr XVII1/242/08 Rady Miasta Kołobrzeg

z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego z 9 maja 2008r. nr 47 poz. 1021). Integralną część planu stanowi część graficzna (rysunek planu) – załącznik nr 1 w arkuszach

od nr 1 do nr 20.

Działka nr [...] obręb [...] znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 3UZo (arkusze nr [...] i nr [...]). Ustalenia szczegółowe dla tego terenu zawarto w rozdziale III § 17 ust. 4 m.p.z.p.

Z analizy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód wynika, że na działce nr [...] wzdłuż wszystkich jej granic ustalone zostały nieprzekraczalne linie zabudowy tj. linie ograniczające obszar, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków (§ 2 pkt 10 m.p.z.p.). Przy czym projektowana zabudowa musi spełniać również inne uwarunkowania określone dla tego terenu w miejscowym planie, w tym w zakresie zieleni.

Zgodnie z definicją zawartą w § 2 ilekroć w przepisach uchwały jest mowa o:

- zieleni na działce, terenie – należy przez to rozumieć określoną miejscowo lub procentowo, powierzchnię terenu biologicznie czynną, pokrytą roślinnością w formie drzew, krzewów, roślin okrywowych lub trawy, a także wodę powierzchniową, ścieżki i dojścia do budynków o nawierzchni gruntowej, stałe trawniki lub kwietniki urządzone na stropodachach i tarasach na podłożu zapewniającym ich naturalną wegetację (pkt 14);

- strefie zieleni towarzyszącej zabudowie – należy przez to rozumieć obszary istniejącej lub projektowanej zieleni komponowanej, którą należy bezwzględnie zachować lub przewidzieć w zagospodarowaniu terenu (pkt 21).

Stosownie do treści § 17 ust. 4 pkt 3 miejscowego planu dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 3UZo o powierzchni 0,8 ha ustala się w zakresie zieleni: minimalną powierzchnię zieleni w granicach działki: 40% (lit. a), obowiązek zachowania zieleni w miejscach określonych na rysunku planu (lit. b).

Powyższy zapis jednoznacznie określa nie tylko wielkość powierzchni zieleni, ale również miejsca, w których zieleń należy zachować.

Zapis ten znajduje odzwierciedlenie na rysunku planu – w załączniku nr [...] arkusz nr [...] oraz arkusz nr [...] (legenda do planu oznaczenia dodatkowe).

Z rysunku planu jednoznacznie wynika, że na działce nr [...] na obszarze, na którym dopuszczono wznoszenie budynku oznaczono graficznie teren strefy zieleni towarzyszącej zabudowie, którą należy bezwzględnie zachować lub przewidzieć

w zagospodarowaniu terenu. Warunek ten jest warunkiem bezwzględnym zatem nie może być zrealizowany w inny sposób niż określony wprost w ustaleniach planu.

Analiza projektu budowlanego wykazała, że wbrew powyższemu obowiązkowi inwestor na terenie strefy zieleni towarzyszącej zabudowie przewiduje usytuowanie części projektowanego budynku, wycięcie istniejących drzew kolidujących z taką lokalizacją obiektu oraz częściowo nawierzchnię z płyt betonowych. W ocenie organu odwoławczego, takie zagospodarowanie terenu narusza obowiązujące ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg Uzdrowisko - Wschód zawarte w § 17 ust. 3 pkt 3 lit. b.

Zgodnie bowiem z treścią § 17 ust. 3 pkt 3 miejscowego planu dla terenu działki nr [...] nie jest wystarczające przeznaczenie minimum 40 % powierzchni działki na zieleń, ale również bezwzględne zachowanie istniejącej zieleni na obszarze oznaczonym graficznie na rysunku planu.

W ocenie organu odwoławczego oznaczenie graficzne strefy zieleni towarzyszącej zabudowie jest zgodne z objaśnieniami oznaczeń umieszczonych na rysunku planu. Układ linii, kolor odpowiada oznaczeniom tej strefy na innych terenach elementarnych w tym 19Uz, gdzie strefę zieleni towarzyszącej zabudowie przewidziano również w obszarze zakreślonym nieprzekraczalną linią zabudowy (dowód: rysunek planu arkusz nr [...] i nr [...]) oraz np. 21Uz, 16U, 3Uz, 2UZo ze strefą zieleni poza terenem zabudowy (dowód: rysunek planu arkusz nr [...], nr [...]).

Wbrew twierdzeniom wnoszącej odwołanie wskazanie na terenie zabudowy usługowej lecznictwa uzdrowiskowego strefy zieleni towarzyszącej zabudowie nie koliduje z funkcją podstawową tego terenu. Inwestor jest bowiem zobowiązany do uwzględnienia terenów zieleni na działce objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę, a zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt. 14 m.p.z.p. może być ona określona miejscowo lub procentowo. Na powyższe nie ma wpływu podnoszony w odwołaniu argument, że z uwagi na konieczność zachowania zieleni brak jest możliwości zapewnienia drogi pożarowej dla obecnie istniejącego budynku. Kwestia ta nie jest bowiem przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu, a istniejący budynek przewidziany jest do rozbiórki (opis do projektu zagospodarowania pkt 2 str. 58).

Nie zgadzając się z powyższą decyzją Spółka, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty [...], a także o zasądzenie od Wojewody kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne ustalenie braku zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie objętym inwestycją,

2. naruszenie przepisów postępowania – art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia odpowiadającego na część postawionych w odwołaniu zarzutów.

W uzasadnieniu skargi skarżąca oprócz argumentacji przedstawionej

w odwołaniu od decyzji Starosty [...] podniosła ponadto, że plan nie zakazuje lokalizowania w granicach strefy obiektów kubaturowych i nie zakazuje niezbędnej wycinki drzew. Strefa zieleni, w miejscu wskazanym w ustaleniach planu, została w projekcie zachowana w maksymalnym stopniu. Wprowadzone tam urządzenia terenowe, takie jak ławki, place żwirowe, rzeźby ogrodowe są uzupełnieniem komponowanej zieleni. Nie można zatem zarzucić projektowi niezgodności z prawem miejscowym.

Z uwagi na szczególne walory przyrodnicze, w szczególności istniejący drzewostan, w ramach opracowania projektu budowlanego wykonano projekt zieleni,

w którym oznaczono drzewa do wycinki a także, w zamian za te usunięte, lokalizację nowych nasadzeń uzupełniających. Proponowane w projekcie przekształcenie terenu zieleni nie było zabiegiem przypadkowym, lecz poprzedzone było analizą istniejącego drzewostanu. Podkreślić należy, że strefa zieleni towarzyszącej, nie została ustanowiona za względu na szlachetność występujących tam gatunków. Potwierdzeniem tego faktu jest informacja zawarta w uzasadnieniu decyzji o planowanej zmianie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez likwidację strefy zieleni. Istniejąca zieleń towarzysząca jest starym założeniem, w chwili obecnej nie stanowi spójnej kompozycji przestrzennej i urbanistycznej, stanowi wyłącznie grupę drzew, usytuowaną na istniejącym parkingu, pozbawioną jakiejkolwiek kompozycji zieleni niskiej, oraz kompozycji pierzei ulicy. Drzewa w strefie zieleni towarzyszącej osiągnęły niekontrolowane i przypadkowe wysokości. Wg przeprowadzonej inwentaryzacji zieleni i oceny stanu zdrowotnego drzew, w wielu przypadkach stwierdzono rozwidlenie V i niebezpieczeństwo rozłamania pnia, stwarzające zagrożenie dla użytkowników terenu. Planowana rozbiórka budynku może doprowadzić do zaburzenia statyki drzewa (drzewa rosną bardzo blisko ścian budynku – w kilku przypadkach w odległości poniżej 1 m). Każda nowa zabudowa, zmieni warunki świetlne na działce, co może wpłynąć negatywnie na dalszy rozwój drzew, doprowadzając do nierównomiernego rozrostu korony i powstania korony jednostronnej. Tego typu pokrój dużych drzew jest szczególnie niebezpieczny na terenach występowania silnych wiatrów. Większość drzew w strefie zieleni towarzyszącej stanowią lipy, wieloletnie okazy, co skłania do założenia, że ich stan fitosanitarny będzie się pogarszał. W opracowanym dla przedmiotowej inwestycji projekcie zieleni, użyto gatunki doskonale wpisujące się w projekt zagospodarowania terenu, jednocześnie najodporniejsze i dobrze radzące sobie w warunkach miejskich.

Powyższe rozważania stanowią, zdaniem skarżącej dowód na błędną interpretację, przez oba organy administracji architektoniczno-budowlanej, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Uzdrowisko Wschód". Konsekwencją wadliwej interpretacji są decyzje odmawiające inwestorowi udzielenia pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że na kwestionowanym obszarze drzewa zostały wycięte ze względu na ochronę przeciwpożarową istniejącego budynku. Obecnie znajduje się tam jedno drzewo, które w związku z realizacją inwestycji musiałoby zostać wycięte. Projektowana zieleń znajdowałaby się w innym miejscu aniżeli oznaczone na planie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku sanatorium uzdrowiskowego [...] wraz

z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem działki nr [...], obręb [...] przy

ul. [...] w K. – nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego.

Zdaniem organów, zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie skarżącej pozwolenia na budowę opisanego wyżej budynku sanatorium nie jest możliwe z uwagi na niezgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego części miasta K..

Przedmiotowa działka nr [...] znajduje się bowiem na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 3 UZo, na którym ustalono w zakresie zieleni minimalną jej powierzchnię w granicach działki na 40 % a nadto, przewidziano obowiązek zachowania zieleni w miejscach określonych na rysunku planu. Zapis ten znajduje odzwierciedlanie na rysunku planu – załączniku nr [...], na którym oznaczono graficznie teren strefy zieleni towarzyszącej zabudowie, którą należy bezwzględnie zachować lub przewidzieć w zagospodarowaniu terenu.

Wbrew powyższemu obowiązkowi inwestor na terenie strefy zieleni towarzyszącej zabudowie przewidział usytuowanie części projektowanego budynku, wycięcie istniejących drzew kolidujących z taką lokalizacją obiektu oraz częściowo powierzchnię z płyt betonowych.

W ocenie Wojewody, takie zagospodarowanie narusza obowiązujące ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Kołobrzeg Uzdrowisko – Wschód zawarte w § 17 ust. 3 pkt 3 lit. b.

Podzielając powyższe stanowisko organów należy stwierdzić, że znajduje ono swoje odzwierciedlenie w zapisach Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg Uzdrowisko Wschód uchwalonego uchwałą nr XVIII/242/08 Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 18 lutego 2008 r.

Zgodnie bowiem ze wspomnianym wyżej § 17 ust. 3 pkt 3 lit. b tej uchwały, dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 3 UZo o powierzchni 0,8 ha ustala się w zakresie zieleni – obowiązek zachowania zieleni w miejscach określonych na rysunku planu. Jednocześnie na wspomnianym rysunku oznaczono graficznie teren strefy zieleni towarzyszącej zabudowie. Jak wynika z treści § 2 wspomnianej uchwały z dnia 18 lutego 2008 r., przez strefę zieleni towarzyszącej zabudowie należy rozumieć obszary istniejącej lub projektowanej zieleni komponowanej, którą należy bezwzględnie zachować lub przewidzieć w zagospodarowaniu terenu.

W ocenie Sądu, wbrew argumentacji podnoszonej przez skarżącą w odwołaniu od decyzji Starosty z [...] r. oznaczenie strefy zieleni towarzyszącej zabudowie zastosowane na rysunku planu w odniesieniu do terenu 3 UZo jest zgodne z objaśnieniami znajdującymi się w załączniku nr 1 do tej uchwały – arkusz 11 (powtarzające się równoległe zielone linie).

Na powyższe nie ma wpływu okoliczność, że na rysunku planu linie zostały zaznaczone nieco pod kątem, zaś w objaśnieniach są to linie poziome. Analiza rysunków planu wskazuje bowiem, że także dla innych obszarów linie te zaznaczane były pod mniejszym lub większym kątem, jednak z uwagi na to, że w objaśnieniach, tego typu zielone linie występują wyłącznie w odniesieniu do strefy zieleni towarzyszącej nie sposób mówić o jakichkolwiek rozbieżnościach w tych oznaczeniach. W ocenie Sądu, wątpliwości nie może także budzić grubość tych linii. Zważywszy na wielkość oznaczeń w objaśnieniach nie sposób zastosować tam linii o takiej samej grubości jak na rysunkach planu. Niezbędne było w tym wypadku zastosowanie ich w odpowiedniej skali, przez co mogą wydawać się cieńsze niż na rysunkach.

Z uwagi na powyższe argument skarżącej o braku odpowiednika symbolu graficznego wprowadzonego na rysunkach planu w legendzie załącznika graficznego planu należy uznać za nieuzasadniony.

W tej sytuacji nie budzi wątpliwości okoliczność, która część działki nr [...] została w Miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana pod "strefę zieleni towarzyszącej zabudowie".

Jednoznacznie też w zapisach Planu wskazano, że w wypadku terenu oznaczonego symbolem 3 UZo (czyli terenu działki nr [...]), przewidziano obowiązek zachowania zieleni w miejscach określonych na rysunku planu.

Wobec powyższego, należy zgodzić się z organami obu instancji,

że przewidziane w projekcie usytuowanie na tej części działki projektowanego budynku oraz wycięcie drzew kolidujących z taką lokalizacją obiektu pozostaje w sprzeczności z ustaleniami Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Powyższego w żadnym razie nie zmienia fakt, że wzdłuż całego obszaru oznaczonego symbolem 3UZo – czyli teren zabudowy usługowej – usług lecznictwa uzdrowiskowego otwartego wyznaczono nieprzekraczalne linie zabudowy. Wbrew stanowisku skarżącej, okoliczność ta nie oznacza, że na całym tym obszarze – bez jakichkolwiek wyjątków – dopuszcza się możliwość wznoszenia budynków.

W odróżnieniu od linii zabudowy obowiązującej – czyli takiej, na której musi być usytuowane co najmniej 50 % długości zewnętrznych ścian frontowych budynków, nieprzekraczalna linia zabudowy jest to linia ograniczająca obszar, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków (§ 2 pkt 10 uchwały z dnia 18 lutego 2008 r.).

Powyższe oznacza jedynie, że zabudowa linii tej nie może przekraczać, natomiast nie oznacza, że może powstawać bez uwzględnienia wszelkich dodatkowych uwarunkowań, takich jak na przykład planowana strefa zieleni towarzyszącej.

Organ odwoławczy odnosząc się do powyższej argumentacji zauważył, że także na innych terenach elementarnych strefę zieleni towarzyszącej zabudowie przewidziano w obszarze zakreślonym nieprzekraczalną linią zabudowy (np. obszar oznaczony symbolem 19 Uz). W tej sytuacji nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia odpowiadającego na część postawionych w odwołaniu zarzutów – w tym zwłaszcza dotyczących przebiegu nieprzekraczalnej linii zabudowy.

Zdaniem Sądu, powoływane przez skarżącą okoliczności dotyczące ewentualnej niezgodności Planu z przepisami przeciwpożarowymi nie mogą w tym wypadku wpłynąć na wynik sprawy bowiem przedmiotem kontroli przez Sąd nie jest Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lecz decyzja o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Podobnie bez znaczenia jest stan zdrowia drzew i ewentualna konieczność ich wycinki. Jak słusznie zauważył organ, jego rolą w tym postępowaniu nie była ocena zieleni rosnącej na przedmiotowej działce, lecz zbadanie, czy projekt przedstawiony przez skarżącą spełnia warunek zgodności z Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Za niezrozumiały należy przy tym uznać argument skarżącej zgodnie, z którym zawarte w definicji "strefy zieleni towarzyszącej zabudowie" określenie, "którą należy bezwzględnie zachować" odnosi się do obszaru zieleni komponowanej, a nie do poszczególnych roślin znajdujących się w tej strefie – w sytuacji, gdy na spornym terenie przeznaczono do wycinki wszystkie drzewa nie zaś pojedyncze rośliny.

Zdaniem skarżącej, dopuszczalne jest usuwanie pojedynczych drzew i ustalenie to odnosi się do całego obszaru objętego omawianym planem, bez jakichkolwiek wyjątków, które "jeśli by były, musiałyby być tu wskazane lub przynajmniej zasygnalizowane". Skarżąca przemilcza jednak przywołaną wyżej okoliczność, że do wycinki nie przeznaczono na przedmiotowym terenie pojedynczych drzew, lecz wszystkie drzewa.

Stanowiska Sądu nie zmienia przy tym podnoszona na rozprawie w dniu

13 grudnia 2018 r. okoliczność, że na kwestionowanym obszarze drzewa zostały wycięte ze względu na ochronę przeciwpożarową istniejącego budynku. Jak bowiem wskazał pełnomocnik skarżącej, w dalszym ciągu znajduje się tam jedno drzewo, które w związku z realizacją inwestycji musiałoby zostać wycięte.

Należy podkreślić, że dopóki obowiązuje Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód w obecnym kształcie, na terenie oznaczonym symbolem 3 UZo ustalony jest obowiązek zachowania zieleni w miejscach określonych na rysunku planu i aby projekt budowlany obejmujący budowę budynku sanatorium uzdrowiskowego był zgodny z tym Planem musi powyższą okoliczność uwzględniać.

Z wszystkich tych względów, należy uznać skargę za niezasadną. Zdaniem Sądu, organ zebrał, rozpatrzył i ocenił zgromadzony materiał dowodowy w sposób prawidłowy i wystarczający dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia z zachowaniem reguł określonych w art. 7 i 77 § 1 i 80 k.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a.

Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.