Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2268/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić R. G. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

R. G. w skardze wniesionej na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, posiada dom o powierzchni 220 m2. Skarżący oświadczył, że otrzymuje rentę w wysokości 1800 zł brutto miesięcznie, natomiast jego żona emeryturę w kwocie 780 zł brutto. Do swych miesięcznych wydatków zaliczył m.in.: opłaty za energię elektryczną – 150 zł, za wodę i kanalizację – 100 zł, telefon – 60 zł, wydatki na lekarstwa – 120 zł, wydatki na opał – 500 zł, pozostałe koszty utrzymania – 1600 zł.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ustawy). Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania R.G. prawa pomocy, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy.

W treści art. 246 ustawy ustawodawca użył pojęcia: "wykaże", co oznacza, że wnioskodawca powinien udowodnić, iż jego sytuacja finansowa uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny i wiarygodny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy.

Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W tym miejscu wskazać trzeba, że pismem z dnia 27 listopada 2014 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku poprzez:

- nadesłanie kserokopii ostatniego odcinka renty skarżącego,

- nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury żony skarżącego lub ostatniego odcinka emerytury,

- wskazanie, czy skarżący lub jego żona uzyskują dochody z tytułu najmu pomieszczeń w posiadanym domu, jeśli tak, w jakiej wysokości,

- nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego/ rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy.

W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał potwierdzenia z banku wpływu renty skarżącego i emerytury żony skarżącego. Jednocześnie w piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. wskazano, że skarżący i jego żona nie uzyskują dochodów z tytułu najmu pomieszczeń w posiadanym domu.

Z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący uzyskuje rentę w wysokości 2316,17 zł netto miesięcznie, natomiast jego żona emeryturę w kwocie 857,89 zł netto. W związku z tym zauważyć trzeba, iż w formularzu skarżący wykazał znacznie niższą wysokość świadczeń, aniżeli wynika to z nadesłanych dokumentów, bowiem oświadczył, że jego renta wynosi 1800 zł brutto, emerytura żony natomiast – 780 zł brutto. Dochód skarżącego i jego żony wynosi zatem łącznie 3174,06 zł netto miesięcznie, nie zaś 2580 zł brutto, jak skarżący oświadczył w formularzu.

Zauważyć też trzeba, że pismem z dnia 27 listopada 2014 r. wezwano skarżącego również do nadesłania wyciągów z rachunku bankowego/rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. Skarżący nie nadesłał wyciągów, przy czym, jak wynika z nadesłanych potwierdzeń wpływu renty skarżącego i emerytury jego żony, skarżący oraz jego żona posiadają odrębne konta bankowe.

Przypomnieć zatem należy, że to na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy powinna wykazać w sposób wiarygodny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Okoliczności wynikające ze złożonego wniosku nie mogą budzić wątpliwości, a jeżeli takie występują, nie mogą być interpretowane na korzyść strony. Niedopełnienie przez stronę w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia wymaganych dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31 stycznia 2013 r. I OZ 51/13 LEX nr 1273885, z 19 grudnia 2012 r. II FZ 1036/12 LEX nr 1240482, z 14 marca 2013 r. II FZ 92/13 LEX nr 1302897, z 4 lipca 2013 r. I OZ 546/13 LEX nr 1345177).

Mając powyższe na uwadze, z uwagi na nienadesłanie wyciągów z rachunków bankowych skarżącego i jego żony, obrazujących stan środków na rachunkach oraz ich przepływ, w połączeniu z podaniem w złożonym formularzu zaniżonej wysokości dochodów własnych i żony (2580 zł brutto zamiast 3174,06 zł netto), nie jest możliwe dokonanie pełnej i nie budzącej wątpliwości oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego. Udzielone przez skarżącego informacje nie pozwalają na bezsporne stwierdzenie, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie pozbawi skarżącego możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych własnych i rodziny (spowoduje uszczerbek w utrzymaniu koniecznym).

W świetle powyższych okoliczności uznać zatem trzeba, że brak jest podstaw do przyznania R. G. prawa pomocy, skarżący nie wykazał bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, że spełnia przesłanki określone w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.