Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1353/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. znak [...], ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na realizacji instalacji do przesyłu pary wodnej lub ciepłej wody; drogi publicznej o nawierzchni utwardzonej; linii tramwajowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą, używanej głównie do przewozu pasażerów; kanałów odkrytych lub rurociągów wodociągowych magistralnych do przesyłania wody oraz przewodów wodociągowych magistralnych doprowadzających wodę od stacji uzdatniania do przewodów wodociągowych rozdzielczych; kanałów zbiorczych przeznaczonych do zbierania ścieków z co najmniej dwóch kanałów bocznych w ramach budowy linii tramwajowej na T., na odcinku od Trasy Mostu [...] do pętli tramwajowej [..], wraz z rozbudową ul. [...], polegającą na dobudowie drugiej jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] oraz budowie dwóch jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...], w obrębach: [...], [...], [...], [...], [..]., [...], [...]. w Dzielnicy B. m. W..

W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227), przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

Stosownie zaś do § 3 ust. 1 pkt 34, pkt 56, pkt 57, pkt 63, pkt 72 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004r. Nr 257 poz. 2573 ze. zm.),w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397), planowana inwestycja zaliczona została do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii tramwajowej na T., w pełnym zakresie określonym w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r., ze szczególnym uwzględnieniem oddziaływania inwestycji w zakresie emisji hałasu komunikacyjnego.

Natomiast postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 Dolina S. PLB [...] oraz [...] Dolina W. dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii tramwajowej na T., na odcinku od Mostu [...] do pętli tramwajowej [...], wraz z rozbudową ul. [...] na terenie dzielnicy B..

W związku z powyższym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...], Prezydent W. uznał za konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie linii tramwajowej na T., na odcinku od Mostu [...] do pętli tramwajowej [...], wraz z rozbudową ul.[...], polegającą na dobudowie drugiej jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] oraz budowie dwóch jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w Dzielnicy B. m. W.. Prezydent W. ustalił zakres raportu zgodny z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. ze szczególnym uwzględnieniem:

1.akustycznego oddziaływania na środowisko, w rozumieniu terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, oraz wskazaniem zabezpieczeń w przypadku spodziewanej ponadnormatywnej emisji hałasu środowiska;

2.oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko leśne i W..;

3.wariantowania inwestycji z uwzględnieniem:

-lokalizacji pętli tramwajowej W. w miejscu przewidzianym pod funkcje komunikacyjne w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego W.;

-przebiegu ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w rejonie ul. [...] (zgodnie z uchwałą Rady m. W. Nr [....] z dnia [....] lipca 2001 r.);

-przeanalizowanie wariantu przesunięcia ul. [....] w rejonie ul. [....] w kierunku zachodnim, pozwalającego na uniknięcie ingerencji w pozostałą część W..

4. analizy możliwych konfliktów społecznych, związanych z planowanym przedsięwzięciem.

Kolegium podało, że w związku z decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Prezydent W. pismem z dnia [...] lipca 2011 r, wezwał inwestora, do złożenia wyjaśnień w formie zweryfikowanego raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, spełniającego wymagania art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r.

W dniu [...] grudnia 2011 r. Prezydentowi W. przedłożony został raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, uzupełniony w dniach [...] lutego 2012 r., [...] kwietnia 2012 r., [...] maja 2012 r., [...] czerwca 2012 r., [...] sierpnia 2012 r., [...] listopada 2012 r.

Dalej SKO podniosło, że pismem z dnia [...] maja 2012 r. Prezydent W., działając na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r., zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. o uzgodnienie realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. uzgodnił realizację przedsięwzięcia według wariantu inwestorskiego i określił warunki jego realizacji.

Pismem z dnia [...] września 2012 r. znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. zaopiniował realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.

W związku z powyższym, Prezydent W., działając na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r., pismem z dnia [...] września 2012 r., poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego przystępuje się do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii tramwajowej na T., na odcinku od Mostu [...] do pętli tramwajowej W., wraz z rozbudową ul. [...], polegającą na dobudowie drugiej jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] oraz budowie dwóch jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w Dzielnicy B.. Jednocześnie organ poinformował, iż zainteresowane osoby mogą zapoznać się z materiałem dowodowym oraz składać uwagi i wnioski w terminie 21 dni, tj. od dnia [...] września 2012 r. do dnia [...] października 2012 r.

W związku ze złożeniem w dniu [...] listopada 2012 r. autokorekty raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezydent W. ponownie zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. o uzgodnienie realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a także zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego przystępuje się do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz poinformował, iż zainteresowane osoby mogą zapoznać się z materiałem dowodowym oraz składać uwagi i wnioski w terminie 21 dni, tj. od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] stycznia 2013 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. zaopiniował realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. uzgodnił realizację przedsięwzięcia według wariantu inwestorskiego i określił warunki jego realizacji.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Prezydent W. poinformował o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

W ocenie Kolegium decyzja Prezydenta W. została wydana po pozytywnym uzgodnieniu przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., stosownie do art. 77 ust. 1 ustawy, a także zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 82. ust. 1 ustawy oraz spełnia wymagania art. 85 ustawy dotyczące uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Organ odwoławczy uznał, że postępowanie w sprawie przeprowadzone zostało z zachowaniem wszelkich wymogów określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r., tzn. dochowano wszelkich wymogów procedury, uzyskano wymagane opinie, raport i uzgodnienia, zaś sama decyzja, jak już wskazano, zawiera konieczne elementy.

Odnosząc się zaś do podniesionych w odwołaniach zarzutów SKO stwierdziło, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 8 października 2008 r.

Kolegium podkreśliło, że w orzecznictwie wskazuje się, że raport nie spełniający wymagań ustalonych w art. 66 ustawy nie powinien być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem. Z drugiej jednak strony zarzut stawiany raportowi powinien być oparty na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem, tj. art. 66 ustawy, a także przepisu prawa materialnego, w oparciu o który została ustalona treść wymagania ustalonego w określonym przepisie art. 66 tej ustawy. Dlatego też postawienie postępowaniu dowodowemu, a w tym środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie ogólnego zarzutu naruszenia zasady praworządności poprzez niepełne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, jest chybionym zarzutem.

Ocena treści raportu, wymaga wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki, a zatem organ administracji nie jest uprawniony do kwestionowania merytorycznej zawartości raportu, gdyż może go oceniać tylko pod kątem spełnia ustawowych wymagań, co do jego zawartości w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy, tzn. poprawności formalnej, w tym zgodności treści raportu z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów. Planowane przedsięwzięcie polega na budowie linii tramwajowej na T., na odcinku od Trasy Mostu [...] do pętli tramwajowej W., wraz z rozbudową ul. [...], polegającą na dobudowie drugiej jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] oraz budowie dwóch jezdni na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w Dzielnicy B. m. W..

Z załączonego do akt sprawy raportu wynika, iż koncepcja trasy tramwajowej powstała w związku z potrzebą rozwoju infrastruktury i komunikacji, a w szczególności z potrzebą usprawnienia szynowego systemu transportu zbiorowego w aglomeracji. Budowa linii tramwajowej do T. jest częścią projektu mającego na celu połączenie dzielnic B. i B., a dzięki temu usprawnienie układu komunikacyjnego miasta W. oraz zachęcenie mieszkańców do zmiany sposobu podróżowania do centrum miasta z transportu samochodowego na bardziej przyjazną środowisku komunikację tramwajową.

Długość projektowanej trasy wynosi ok. 4.5 km. Inwestycja obejmuje ul. [...] od skrzyżowania z ul. [...] stanowiącą nową drogę dojazdową do mostu [...](mostu [...]) do ul. [...] oraz teren pomiędzy ul. [...] i skrzyżowaniami ul. [...] z ul. [...] i ul. [...]. Zakres inwestycji obejmuje również odcinek ul. [...] o długości ok. 0.35 km, łączący ul. [...] z nowo budowaną Trasą Mostu [...]. Obecnie ul. [...] jest drogą jednojezdniową biegnącą łukiem przez [...] od skrzyżowania ul. [....] i ul. [...] do ul [...]. Na odcinku od ul. [...] do ponownego skrzyżowania z ul. [...] trasa ul. [....] będzie przebiegała po nowym śladzie.

Kolegium podało, że z akt sprawy wynika, iż zgodnie z założeniami zaproponowano trzy warianty przebiegu projektowanej trasy. Wariant inwestora - przewiduje wybudowanie dwóch trzypasmowych jezdni (lokalnie dwupasmowych) oraz pasa dzielącego pomiędzy jezdniami, w którym znajdzie się wydzielone torowisko tramwajowe wraz ze słupami trakcyjnymi. Projektowana druga jezdnia ul. [...] poprowadzona będzie po wschodniej stronie jezdni istniejącej. W rejonie skrzyżowania ul. [...] i ul. [....] po wschodniej stronie ul. [...] zaprojektowano awaryjną pętlę tramwajową – [...]. Końcową pętlę – [...], zlokalizowano po wschodniej stronie ul. [...] przy skrzyżowaniu z ul. [...] Po wybudowaniu pętli [...] istniejąca pętla autobusowa [...] (pomiędzy ul. [...] i ul. [...]), zostanie zlikwidowana, ponieważ koliduje z projektowaną jezdnią wschodnią. Nowa pętla autobusowa będzie usytuowana na południe od pętli tramwajowej w pobliżu ul. [...]. Przewiduje się możliwość etapowania planowanej inwestycji. Wariant środowiskowy przewiduje pozostawienie istniejącej jednojezdniowej ul. [...], a dobudowie jedynie linii tramwajowej od Trasy Mostu [...] do pętli tramwajowej [...] wraz z przebudową niezbędnej infrastruktury oraz "zaślepieniem" istniejącej ul. [...] na wysokości skrzyżowania z ul. [...]. Od tego miejsca w kierunku ul. [...] projektowane jest tylko torowisko tramwajowe z pętlą [...] po wschodniej stronie torów. Lokalizacja i układ torów pętli będą takie same jak w przypadku Wariantu Inwestora. Pętla autobusowa [...] pozostaje w istniejącej lokalizacji. Natomiast wariant społeczny na długości istniejącego odcinka ul. [...] do ul. [...] pokrywa się z wariantem Środowiskowym, o przekroju jednojezdniowym dwupasmowym. Dodatkowo projektowany odcinek drogi łączący ul. [...] i ul. [...] biegnie nowym śladem, wykorzystuje fragment ul. [...] i dalej prostopadle dochodzi do ul. [...]. Przed skrzyżowaniem z ul. [...] trasa tramwajowa przechodzi na zachodnią stronę jezdni, gdzie pętla [...] zajmuje teren przewidziany w MPZP na użytek komunikacji. W wariancie tym pętla autobusowa [...] również pozostaje w istniejącej lokalizacji.

Rozwiązania sytuacyjne poszczególnych wariantów zostały przedstawione w załączniku nr 2 do raportu, zaś parametry poszczególnych wariantów opisane zostały szczegółowo w treści opracowania.

Kolegium podniosło, że uwagi wniesione w ramach udziału społeczeństwa koncentrowały się głównie wokół kwestii związanych z:

- wybranym wariantem inwestora oraz brakiem należytego uzasadnienia dokonanego wyboru i odrzuceniem wariantu społecznego,

przyjętą w raporcie nieprawidłową prognozą ruchu,

przecenianiem roli ulicy osiedlowej w układzie komunikacyjnym miasta,

- lakonicznością zaproponowanych działań i środków ochronnych kierowanych do organu wydającego pozwolenie na budowę,

programem ochrony powietrza,

korektą przebiegu trasy tramwaju w rejonie ul. [...],

- brakiem oceny wpływu skumulowanego zanieczyszczenia powietrza z planowanej inwestycji i rozbudowywanej ul. [...],

- zasadnością zintegrowania pętli autobusowej z pętlą tramwaj ową parkingu "parkuj i jedź",

- ochroną ekosystemu lasu wydmowego w kontekście kolizji z planowanym przebiegiem trasy drogowej przez wydmę w wariancie inwestorskim,

opracowaniem konkretnych rozwiązań projektowych w celu ochrony walorów

ekologicznych W.,

- ryzykiem obciążenia osiedli T. – N. ruchem tranzytowym spoza W. w relacji od ul. [...] do Mostu [...],

ochroną korytarzy ekologicznych,

analizą wielokryterialną oraz wyborem optymalnego wariantu,

rozdzieleniem zadań inwestycyjnych.

Mając na uwadze, iż raport zawiera opis wariantów przebiegu planowanej inwestycji wraz ze szczegółowym opisem parametrów dla każdego z wariantów, Kolegium uznało, że zarzuty podniesione w odwołaniu Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ul. [...], w powyższym zakresie, za nieuzasadnione. Te same uwagi odniesiono do zarzutów dotyczących braku opinii wpływu planowanego przedsięwzięcia na pomniki przyrody przy ul. [...] i określenia przeciwdziałań w przypadku wystąpienia niekorzystnych dla ich trwania warunków; braku opinii o możliwych zmianach hydrologicznych w związku z realizacją przedsięwzięcia, w tym w przypadku wystąpienia deszczów nawalnych; a także nie uwzględnienia na wczesnym etapie budowy konieczności wykonania chodników i ścieżki rowerowej dla osiągnięcia planowanych celów ekologicznych. Zdaniem organu odwoławczego, wszystkie zarzuty dotyczące braków raportu nie znajdują poparcia w aktach sprawy, przy czym zarówno raport, jak również decyzja organu I instancji w sposób wyczerpujący odnoszą się do poruszonych w odwołaniu kwestii, w tym zwłaszcza ochrony pomników przyrody, a także wód powierzchniowych i wód podziemnych, zaś skład orzekający w niniejszej sprawie nie dopatrzył się w tym zakresie żadnych nieprawidłowości.

SKO wskazało, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi oraz dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. Prezydent W. uznał, iż skoro planowane przedsięwzięcie polega nie tylko na realizacji drogi publicznej, to ww. przepis znajduje zastosowanie.

W nawiązaniu do powyższego zauważono, iż przedmiotowa inwestycja położona jest częściowo na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla T. Część II, zatwierdzonym uchwałą Rady W. Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r. poz. [...]). Przedsięwzięcie będzie realizowane na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 1KD-Z - ul. [...], dla którego plan ustala przeznaczenie podstawowe - droga publiczna klasy zbiorczej oraz ustala przebieg trasy tramwajowej w pasie dzielącym drogi i wskazuje na rejony lokalizacji przystanków tramwaj owych.

Ponadto inwestycja położona jest także częściowo na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [...] w rejonie ul. [...] - część I, zatwierdzonym uchwałą Rady W. Nr [...] z dnia [....] lutego 2012 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2012 r., poz. [...]). Przedsięwzięcie będzie realizowane na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 2.KD-Z - ul. [...], dla którego plan ustala przeznaczenie podstawowe - droga publiczna klasy zbiorczej oraz ustala przebieg trasy tramwajowej w pasie dzielącym drogi i wskazuje na rejony lokalizacji przystanków tramwajowych, jak również miejsce lokalizacji pętli tramwajowej na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem B2.KM/U w rejonie skrzyżowania dróg 2.KD-Z-[....] i 5.KD-L-[...] .

Kolegium podkreśliło, że z akt sprawy wynika, iż Prezydent W. dokonał oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami ww. miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a także z zapisami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego:

- Osiedla T. - część IV, zatwierdzonym uchwałą [...] Rady W. z dnia [...] marca 2011 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2011 r. Nr [...], poz. [...]);

- W. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r., zmienionym w dniu [...] września 2005 r. (Dz.Urz. Woj. [...]. z 2000 r. Nr [...], poz. [...] ze zm.);

- terenu N. - część I, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. (Dz. Urz. Woj. [..]. z 2000 r. Nr [...], poz. [...] ze zm.);

- terenu N. - część II, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2000 r. Nr [...], poz. [...] ze zm.).

W warunkach niniejszej sprawy organ I instancji, stosownie do przepisu art. 37 ustawy odniósł się, zdaniem SKO, do wszystkich uwag wniesionych w trybie art. 29 ustawy. Fakt, iż nie wszystkie uwagi zostały uwzględnione, bądź też w ocenie skarżących, organ nie odniósł się do nich w sposób przekonywający i nie poparł swojego stanowiska żadnymi konkretnymi, specjalistycznymi opracowaniami, nie świadczy, zdaniem, o wadliwości przedstawionego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak również o przeprowadzeniu postępowania z naruszeniem art. 7 kpa.

W niniejszej sprawie organ I instancji, jak również organy uzgadniające wzywały inwestora do uzupełnienia raportu, którego ostateczna wersja nie wzbudziła żadnych zastrzeżeń, a tym samym organy uznały, iż stanowi on wystarczającą podstawę do określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, co SKO podzieliło.

Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby zarówno na etapie postępowania przed organem I instancji, jak również na etapie postępowania odwoławczego raportowi postawiony został zarzut oparty na wykazaniu jego niezgodności z art. 66 ustawy, a także przepisem prawa materialnego, w oparciu o który została ustalona treść wymagania ustalonego w określonym przepisie art. 66 tej ustawy. Zdaniem organu odwoławczego gołosłowne twierdzenia skarżących, dotyczące nieprawidłowości raportu - sporządzonego przez fachowo przygotowane do tego osoby - niepoparte żadnymi dowodami, nie mogą prowadzić do uchylenie zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów Stowarzyszeń w kwestii nieprawidłowego rozpatrzenie uwag społeczeństwa, poprzez odwołanie się przez organ I instancji głównie do raportu oraz opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., a także braku poparcia twierdzeń organu I instancji konkretnie przywołanymi opracowaniami specjalistycznymi, które obaliły zgłoszone wnioski i proekologiczne postulaty, SKO uznało, iż nie można czynić organowi zarzutu, iż rozpatrzenie uwag oparte zostało na raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz na opiniach ww. organów, bowiem to właśnie one stanowią zasadniczy materiał dowodowy w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i wobec braku wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa brak jest podstaw do uznania, iż w ramach prowadzonego postępowania organ administracji obowiązany jest przeprowadzić inne, dodatkowe analizy, badania i opracowania specjalistyczne w celu potwierdzenia bądź zanegowania zasadności wniesionych uwag.

Kolegium zaznaczyło, że w piśmie z dnia [...] października 2012 r. Stowarzyszenie E. wniosło o uzupełnienie raportu o wpływ skumulowanego zanieczyszczenia powietrza z planowanej inwestycji i rozbudowywanej ul. [...] oraz analizę zasadności zintegrowania z pętlą tramwajową parkingu "parkuj i jedź", do których to wniosków organ I instancji odniósł się w uzasadnieniu decyzji (str. 39-41), jak również wyczerpujące informacje w tej kwestii zawarte zostały w piśmie autora raportu z dnia [...] listopada 2012 r. (str. 8-11), zaś SKO w pełni podzieliło argumentacją w tym zakresie. Wbrew twierdzeniom skarżącego zarówno organ I instancji, jak również autor projektu odnieśli się do pozostałych uwag Stowarzyszenia tj. ryzyka obciążanie osiedli T. – N. ruchem tranzytowym spoza W. oraz kontekstu rozbudowy ul. [...].

Ponadto organ wyczerpująco odniósł się do uwag dotyczących ochrony lasu w. i ochrony korytarzy ekologicznych, w tym wykorzystania przywołanych przez Stowarzyszenie opinii i ekspertyz. Ponadto w pkt 2.1.13, 2.1.15 i 2.1.16 decyzji zawarte zostały warunki realizacji inwestycji, wynikające m.in. z postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013 r., które zminimalizują oddziaływanie inwestycji na znajdujące się w rejonie W. zwierzęta. Zauważono, iż z raportu wynika, iż najcenniejszym przyrodniczo obszarem w otoczeniu projektowanego odcinka ulicy jest kompleks leśny W., położony wzdłuż ulic [...] i [...], oznaczony na rysunku 4.4 (str. 53 raportu), jako teren zielony o minimalnym udziale 80% powierzchni biologicznie czynnej. Teren ten nie jest jednak objęty żadną formą ochrony na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Ponadto przejście trasy przez W. występuje we wszystkich proponowanych wariantach przedsięwzięcia. Autorzy raportu wskazali, iż w tym miejscu należy ograniczyć do minimum wycinkę i ingerencję w krajobraz. W koncepcji zaś przyjęto takie rozwiązania, aby na tym odcinku nie powodować niepotrzebnie zwiększenia zajętości terenu. Zdaniem Kolegium przedstawiony w rozdziale 4 raportu opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia oraz ocena oddziaływania inwestycji, a także opisane w pkt 4.7.3 działania ochronne nie dają podstaw do uznania, iż raport w powyższym zakresie nie spełnia wymagań określonych art. 66, bądź też jest w tym zakresie niespójny i nielogiczny.

W kwestii zaś wielokryterialnej analizy porównawczej inwestycji (rozdział 16 raportu), zgodzić należy się, zdaniem SKO, z organem I instancji, iż nie stanowi ona obowiązkowego elementu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zaś zarówno forma analizy jak również wybrane dla niej kryteria są dobrowolnie wybrane przez autora raportu. W raporcie wyjaśniono, iż ww. analiza polega na określeniu listy czynników wpływających na środowisko, uszeregowaniu ich pod względem istotności wpływu, a następnie przypisaniu odpowiednich wag rosnąco od najmniej ważnego do najważniejszego oddziaływania. Po zapoznaniu się z ww. analizą oraz argumentacją dotyczącą wybranych do analizy czynników i przypisaniu im określonych wag, Kolegium uznało, iż przedstawione przez autorów argumentu zasługują na uwzględnienie i zgodziło się z twierdzeniem, iż: "istotnym oddziaływaniem, które może decydować o wydaniu decyzji środowiskowej odnośnie do przedsięwzięcia, jest wpływ na obszary chronione przepisami prawnymi, w tym głównie obszary Natura 2000, stąd zaliczono je do grupy najważniejszych komponentów. Wobec dotychczas pojawiających się sytuacji konfliktowych ze społeczeństwem również temu komponentowi przyznano najwyższą wagę. Ostatnim czynnikiem o najwyższej wadze jest wpływ przedsięwzięcia na rozwój sieci komunikacyjnej miasta W.. Ze względu na położenie przedsięwzięcia w granicach administracyjnych [...] miasta Polski oprócz analiz wpływu na komponenty przyrodnicze, istotne jest również uwzględnienie oddziaływania przedsięwzięcia na ludzi, stąd przyjęto tak wysoką wagę. Najniższe wagi przyznano oddziaływaniom uznanym za najmniej istotne w ramach niniejszego przedsięwzięcia: wpływ na krajobraz (w obszarze zurbanizowanym) oraz na wody powierzchniowe i podziemne (ze względu na odwodnienie kanalizacją deszczową)".

Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie Z. Kolegium wskazało, iż zgłoszone w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. wnioski pozostają na wysokim poziomie ogólności i nie zostały poparte żadnymi specjalistycznymi analizami. Stowarzyszenie wniosło o rozpatrzenie wpływu zwiększonego ruchu samochodowego związanego z rozbudową ul. [...] i połączenia jej z ul. [...] (wariant inwestora), w obszarze gęsto zaludnionym, w kontekście obowiązującego programu ochrony powietrza, podnosząc jedynie, iż wariant inwestora "nie bardzo odpowiada zapisom POP". Do powyższych uwag organ I instancji odniósł się w uzasadnieniu decyzji zaś Kolegium podzieliło argumentację organu w tej kwestii. Kolejne uwagi dotyczące bezpieczeństwa ruchu oraz ochrony lasu w. i terenu zieleni miejskiej w rejonie planowanej ul. [...], odnoszą się do przeprojektowania łącznika z ul. [....] oraz wyboru wariantu środowiskowego, a także przecenienia roli ulicy osiedlowej w układzie komunikacyjnym miasta, przy czym do powyższych wniosków organ odniósł się w uzasadnieniu decyzji (str. 41, str. 44-45). Ponadto w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. jak również w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. autor raportu przedstawił stanowisko w opisanych wyżej kwestiach. Przedstawiona przez organ I instancji argumentacja, którą SKO podzieliło, nie daje podstaw do uznania, iż uwagi w powyższym zakresie zostały rozpatrzone w sposób nieprawidłowy, jak również aby raport zawierał jakiekolwiek braki w zakresie ww. uwag.

Również uwagi dotyczące problemu realizacji celu strategicznego, a jednocześnie tworzenia nowego tranzytu wewnątrz wielotysięcznego osiedla, nieprawidłowości prognozy ruchu, problemu redukcji ruchu samochodowego na skutek realizacji inwestycji, omówione zostały w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 38-39, str. 43), jak również w piśmie autora raportu z dnia [...] listopada 2012 r. (str. 9) oraz w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. (str. 2-3).

Zdaniem SKO w powołanych wyżej pismach z dnia [...] listopada 2012 r. oraz w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r., a także w uzasadnieniu skarżonej decyzji prawidłowo odniesiono się do uwagi dotyczącej szczegółowej analizy i wytycznych dotyczących środków ochronnych. Analizie środowiskowej poddawana jest dokumentacja projektowa na etapie koncepcji, nie zaś projekty budowlane, które opracowywane są na podstawie ustaleń zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Zauważono również, iż o wyborze przebiegu trasy tramwajowej decyduje inwestor, a zatem wniosek o korektę przebiegu tramwaju w rejonie ulic [...], [...], [...] nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony. Ponadto w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. autor raportu udzielił odpowiedzi na pytanie Stowarzyszenia, czy przyjęty do obliczeń emisji autorski program "autostrada" jest prawidłowym narzędziem do prognozowania emisji z ulicy miejskiej, jak również organ I instancji odniósł się do powyższej kwestii w uzasadnieniu decyzji (str. 41).

Mając na uwadze te argumenty Kolegium stwierdziło, że wszystkie zarzuty podniesione w odwołaniach pokrywają się z uwagami wniesionymi w ramach udziału społeczeństwa, do których organ I instancji odniósł się w sposób wyczerpujący w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ponadto w ocenie SKO uzasadnienie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie przekracza granic uznania administracyjnego. Realizacja przedmiotowej inwestycji leży w interesie społecznym i jest niezwykle ważna zarówno w skali lokalnej, jak również dla całej aglomeracji [...].

Na powyższą decyzję SKO w Warszawie z dnia [....] maja 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie Z..

W skardze zarzuciło, że brak jest właściwie przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej, co ściśle wiąże się tu z nieprawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym w kontekście rozpatrzenia ważnych dowodów zgłoszonych przez strony oraz z uporczywym brakiem uzupełnienia raportu w tym zakresie.

Zdaniem skarżącego planowana trasa w wariancie "inwestorskim" znacznie narusza cenne walory przyrodnicze W.. Jak bowiem wynika z wizji terenowej - obecnie w rejonie lasu w. istnieje tylko ul. [...] i łącznik tej ulicy ze szkołą przy ul. [...] i ul. [...]. Natomiast planowana (w wariancie zaznaczmy "inwestorskim") trasa jest poprowadzona w rejonie lasu w. w nowym śladzie, tworząc nowe kolizje oraz nowe "fragmentacje lasu".

Skarżący zarzucił, że w raporcie dokonano inwentaryzacji przyrodniczej, ale samych drzew i fauny kolidującej z inwestycją. To nie jest to samo co wykonanie terenowych badań mających na celu identyfikację siedlisk przyrodniczych i gatunków chronionych prawem krajowym i Wspólnotowym.

Skarżący wskazał, że w rejonie W. zinwentaryzowano wstępnie dwa siedliska przyrodnicze chronione prawej Wspólnotowym (dyr. siedliskowa nr 92/43/EWG).Ponadto wydma jest chroniona prawem lokalnym (zał. 1 pkt 3 uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r w sprawie ochrony i rozwoju terenów zieleni w W.).Niezbędne więc było, zdaniem skarżącego, zbadanie czy i w jakim zakresie przedmiotowa budowa nie pozostaje w kolizji z funkcją parkową przewidzianą przez Miasto.

Stowarzyszenie podniosło, że w świetle art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód dopuszczone są każde opinie, które przyczyniają się do lepszego wyjaśnienia sprawy. Stąd opinie mają walor dowodu w sprawie. To, zaś że wspomniano o opiniach w raporcie nie oznacza automatycznie rozpoznanie tych opinii. W raporcie nie wykazano dlaczego argumenty podane w opiniach są w opinii autora raportu niezasadne i nie maja wpływu na końcową ocenę wpływu inwestycji na środowisko przyrodnicze.

W ocenie skarżącego gdyby organy prawidłowo rozpatrzyły owe opinie, mogło to skutkować stwierdzeniem naruszenia prawa Wspólnotowego wobec ingerencji inwestycji, co w konsekwencji prowadziłoby do wyboru wariantu minimalizującego kolizje z walorami Wydmy lub też do nakazania w decyzji wykonania stosownej kompensacji przyrodniczej.

Skarżący podkreślił, że w wyniku analizy wariantów inwestycji dokonuje się wyboru najkorzystniejszego dla środowiska (z punktu widzenia środowiska), natomiast w zaskarżonej decyzji wybrano arbitralnie wariant inwestorski.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa w stopniu wymagającym jej uchylenia.

Wniesiona przez Stowarzyszenie Z. skarga sprowadza się do zarzutu braku właściwie przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej W. i w związku z tym niewłaściwym przeprowadzeniem postępowania w kontekście zgłoszonych w toku postępowania administracyjnego dowodów w postaci: wstępnej inwentaryzacji przyrodniczej wykonanej społecznie przez zespół ekspertów przyrodników z Uniwersytetu Warszawskiego, 2010 r. [1] oraz ekspertyzy ornitologicznej S., 2011 r.[2]. Wymienione opinie zdaniem skarżącego w świetle art. 75 § 2 kpa stanowią dowód sprawie. Tymczasem ani w raporcie, ani też w obu decyzjach organów obu instancji w ogóle nie wspomniano o opinii [1], natomiast odnośnie opinii [2] autorzy raportu odnieśli się w dwóch zdaniach. Organy obu instancji w całości swe merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie kolizji z walorami W. leśnej oparły o treść raportu OOŚ, mimo że w toku postępowania zgłaszano uwagi m.in. w zakresie inwentaryzacji przyrodniczej, przekazując opinie [1,2].

W odniesieniu do tak postawionego zarzutu przed wszystkim wymaga wyjaśnienia na czym polega charakter prawny raportu o oddziaływaniu na środowisko sporządzanego w oparciu o ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej jako ustawa środowiskowa). W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż raport w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest dowodem prywatnym, lecz o szczególnej mocy dowodowej. Jego szczególny charakter wynika w szczególności z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. ( por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2003 r., sygn. akt II OSK 639/13). W ocenie Sądu, raport oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn." Budowa linii tramwajowej na T. na odcinku od trasy Mostu [...] do pętli tramwajowej W. wraz z rozbudową ul. [...]" został sporządzony zgodnie z art. 66 ustawy środowiskowej. Zawarty w pkt 4 raportu opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, ocenę oddziaływania inwestycji oraz opis działań ochronnych obejmuje m.in. charakterystykę, oddziaływanie, ochronę i minimalizowanie oddziaływań na przyrodę ożywioną, obszary chronione na podstawie odrębnych przepisów, obszary Natura 2000 ( ppkt. 7,8 i 9). Z analizy treści tej części sporządzonego raportu, wbrew zarzutom skargi, wynika, że na terenie objętym planowaną inwestycją przeprowadzono inwentaryzację przyrodniczą, na podstawie której stwierdzono, że obszar planowanej budowy zasiedlają gatunki charakterystyczne dla terenów zurbanizowanych z domieszką gatunków polnych i łąkowych oraz gatunków krzewiastych i drzewiastych siedlisk grądowych oraz łęgowych wierzbowo- topolowych. Inwestycję zaplanowano na terenach silnie zurbanizowanych z drobnymi enklawami terenów półnaturalnych i naturalnych, których przykładem jest W. lub Las H. z dominacją sosny zwyczajnej i brzozy brodawkowatej. Inwestycja przecina kompleks leśny – W., stanowiącą ciekawą formę krajobrazu, lecz nie jest ona objęta żadną formą ochrony na podstawie ustawy o ochronie przyrody. W raporcie przedstawiono i omówiono stan drzewostanu występującego na trenach leśnych, oraz projekt nasadzeń mających za zadanie zminimalizować negatywne oddziaływanie na środowisko ( przyrodę), jak i stanowić siedliska fauny bytującej w rejonie przedsięwzięcia. W raporcie stwierdzono, że przeprowadzone badania naukowe dotyczące roślinności wzdłuż dróg i poboczy lub rowów odwadniających, ogrodzeń, ekranów akustycznych, pasów rozgraniczających jezdnie i torowiska, wykazały, że roślinność na terenach zurbanizowanych jest użytkowana przez zwierzęta, jako przestrzeń do migracji, jeżeli jest ekstensywnie pielęgnowana. Przedstawiając inwentaryzację fauny autorzy raportu wskazali, że granice najbliższego obszaru występowania i migracji fauny znajduje się w odległości 450 m od najbliższego punktu wszystkich wariantów planowanej inwestycji - to jest obszar Natura 2000 PLB[..] "Dolina S." – co też może powodować, że osobniki różnych gatunków awifauny mogą przynajmniej incydentalnie, występować w obrębie obszaru inwestycji. Poza gatunkami zasiedlającymi obszary chronione występującymi okazjonalnie na terenie inwestycji , mogą na tym terenie występować zwierzęta z gatunków: ssaków ( kret europejski, jeż wschodni, zając szarak, dzik); bezkręgowce pospolite; płazów (traszka grzebieniasta, traszka zwyczajna, grzebiuszka ziemna, kumak nizinny, ropucha paskówka, ropucha szara, ropucha zielona, rzekotka drzewna, żaba jeziorowa, żaba moczarowa, żaba śmieszka, żaba trawna, żaba wodna – wszystkie te płazy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. podlegają ochronione); awifauny ( mogą przebywać okazjonalnie ( przeloty) ptaki z obszaru Natura 2000 "Dolina S." oraz żerować na terenie W.). Jako potencjalne miejsca migracji zwierząt wskazano Kanał W. Kanał H. oraz rejon W.. Raporcie w celu ochrony przyrody ożywionej zaproponowano rozwiązanie polegające na zachowaniu korytarzy migracyjnych wzdłuż cieków: Kanału W. i Kanału H. przez zastosowanie przepustów, półek dla zwierząt połączonych z otoczeniem przepustów umożliwiających płazom i małym ssakom migrację, nachylenie skarp przepustów umożliwiające migrację zwierzętom, zaprojektowanie barierek na obiekcie oraz wzdłuż pasa drogowego w celu uniemożliwienia penetracji i zadeptywania terenów zlokalizowanych wokół korytarza migracji i zbiornika wodnego. Przedstawiono również działania jakie powinny być podjęte w celu ochrony szlaków migracji fauny na najcenniejszym odcinku w rejonie W.. W pkt 10.5 raportu podano, że przy wykonywaniu inwentaryzacji przyrodniczej m.in. wykorzystano inwentaryzację firmy S., Inwentaryzacja przyrodnicza, w tym ornitologiczna fragmentu boru sosnowego i lasu łęgowego w rejonie ul. [...] (ok.3,5 ha) w W. (pl. [...]) – analiza oddziaływania planowanych inwestycji gospodarczych , maj 2011, jak i inwentaryzację firmy S., inwentaryzacja przyrodnicza, w tym ornitologiczna w lokalizacji las łęgowy przy ul. [...] ( ok.2,7 ha) w W. – analiza oddziaływania planowanych inwestycji gospodarczych, maj 2011 r. Powyższe, zdaniem Sądu, przeczy zarzutom skargi, że nie zostały uwzględnione zgłaszane we wnioskach Stowarzyszenia skierowanych do organu I instancji w toku postępowania prowadzonego z udziałem społeczeństwa żądanie uwzględnienia ekspertyz ornitologicznych i przyrodniczych wykonanych przez firmę S., 2011. Na wykorzystanie tych materiałów w raporcie wskazały również organy obu instancji w uzasadnieniach wydanych decyzji. Podkreślenia wymaga, że raport został pozytywnie zaakceptowany przez organy współdziałające co do jego kompletności i merytorycznej poprawności. Zauważyć należy, iż Regionalny Dyrektor dokonując postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. uzgodnienia realizacji planowanego przedsięwzięcia w wariancie inwestorskim, wskazał jakie działania mają być podjęte na etapie realizacji, eksploatacji oraz użytkowania przedsięwzięcia, jak również wskazał jakie wymaga dotyczące ochrony środowiska mają być uwzględnione w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa wart. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej (projekcie budowlanym ). Warunki nałożone w tym postanowieniu zostały ujęte w decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2013 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowej inwestycji. Z lektury tej decyzji wynika, że organ szczegółowo przedstawił tok prowadzonego postępowania zmierzającego do ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla tego przedsięwzięcia, uwagi i wnioski składane w postępowaniu z udziałem społeczeństwa, w tym też liczne wnioski strony skarżącej, jak i sposób ich rozpatrzenia. Z analizy treści zaskarżonej decyzji wynika, że postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone prawidłowo w oparciu zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy sprawy, organ odniósł się zarzutów podniesionych w odwołaniach wskazując na ich niezasadność w kontekście opracowanego raportu oddziaływania na środowisko, jak również wyjaśnień złożonych przez autorów raportu i inwestora odnośnie uwag i wniosków składanych w toku postępowania prowadzonego z udziałem społeczeństwa. Organ w odniesieniu do odwołania skarżącego Stowarzyszenia Z. wskazując na duży stopień wniosków zawartych w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., jak i na brak ich poparcia specjalistycznymi analizami, w sposób dokładny ustosunkował się do nich, wyjaśniając przy tym, że do wszystkich uwag Stowarzyszenia zgłaszanych w toku postępowania odniósł się w pierwszej kolejności autor raportu, a następnie organ I instancji w uzasadnieniu wydanej decyzji, i stwierdzając, że ich argumentację w pełni podziela. W świetle powyższego za nieuprawniony należy uznać zarzut naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. zwłaszcza w odniesieniu do powołanych w skardze ekspertyz ornitologicznych S. 2011. Natomiast w odniesieniu do powołanej w skardze drugiej opinii – wstępnej inwentaryzacji przyrodniczej, która jak wskazuje strona skarżąca, została wykonana społecznie przez zespół ekspertów przyrodników z Uniwersytetu Warszawskiego 2010 r. zauważyć należy, iż istotnie w dniu [...] września 2010 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Stowarzyszenia z dnia [...] września 2010 r. z wnioskiem o uwzględnienie załączonej inwentaryzacji przyrodniczej " Opis ptaków leśnych W. w W. na odcinku wzdłuż ulic [...], [...] oraz [...]" podpisanej nieczytelnie. Na rozprawie przedstawiciel skarżącego wyjaśnił, że pismo to, nazwane inwentaryzacją przyrodniczą, zostało sporządzone i podpisane przez niego i stanowi wyciąg z opracowania wykonanego przez uprawnionych ekspertów Uniwersytetu Warszawskiego. Posłużenie się przez stronę skarżącą opracowaniem sporządzonym przez inny podmiot wymagało podania tytułu opracowania, jego autorów i wskazania, że jest to wyciąg z tego opracowania, autora sporządzającego ten wyciąg, jak i czytelnego podpisania imieniem i nazwiskiem. Skoro opracowanie to, stanowiące załącznik do pisma Stowarzyszenia z dnia [...] września 2010 r., pozbawione było wymienionych wyżej elementów identyfikujących, to zarzut naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. w odniesieniu do tego pisma należy uznać za nieuprawniony. Sąd z urzędu stwierdza nadto, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji posiadają wszystkie niezbędne elementy, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy środowiskowej i zostały wydane z zachowaniem wszystkich wymaganych zasad proceduralnych, w tym wynikających z przepisów k.p.a.