Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1135/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. WSA Artur Adamiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 237/19 w sprawie ze skargi G. na uchwałę Z. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 237/19 uwzględnił skargę Gminy S. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytoryczno-jakościowej wniosku pn. "Zaopatrzenie w wodę w gminie S.", stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Sąd I instancji rozstrzygał w następujący stanie faktycznym sprawy:

Gmina w dniu 19 lipca 2018 r. złożyła do Zarządu Województwa Podkarpackiego (dalej: Instytucja Zarządzająca/ IZ RPO WP/Zarząd) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Zaopatrzenie w wodę w gminie S." w ramach naboru nr [...] dla Osi priorytetowej IV Ochrona środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturowego, Działania 4.3 Gospodarka wodno-ściekowa, Poddziałania 4.3.2 Zaopatrzenie w wodę Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020.

Instytucja Zarządzająca pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], poinformowała wnioskodawcę o wyniku oceny merytorycznej wniosku wskazując, że otrzymał on 60 punktów, został umieszczony na 11 miejscu Listy rezerwowej i nie otrzymał dofinansowania.

Od oceny tej wnioskodawca w dniu 21 stycznia 2019 r. złożył protest, podnosząc, że nie zgadza się z oceną projektu dokonaną przez IZ RPO WP w zakresie kryterium merytorycznego jakościowego pn. Gotowość do realizacji.

W proteście wnioskodawca argumentował, że wraz z wnioskiem o dofinansowanie załączył kompletny załącznik nr 5 i przedłożył dwa zgłoszenia budowy, dotyczące budowy sieci wodociągowej, pozostały zakres projektu nie wymagał żadnych pozwoleń budowlanych. Są to wszystkie wymagane pozwolenia/zgłoszenia/decyzje budowalne, niezbędne do zrealizowania całego zakresu projektu. Nadmienił, że na

żadnym etapie oceny wniosku nie zostało to zakwestionowane przez IZ RPO WP, a dokumenty te w trakcie oceny nie były uzupełniane/zmieniane. Wnioskodawca podał, że IZ RPO WP dysponując wiedzą z pierwotnie złożonej dokumentacji, która odnosiła się do całego zakresu projektu i jego lokalizacji, dysponując zapisami Studium Wykonalności oraz prawomocnymi zgłoszeniami budowy, oraz załącznikiem nr 2 i 3.1 do WOD - mogła jednoznacznie stwierdzić, czy projekt, lub jego element kwalifikuje się, czy nie do przedsięwzięć, co do których wymagana jest decyzja środowiskowa. Wnioskodawca podniósł, że interpretowanie zapisu w sposób sztywny, tj. ustalanie, czy potrzeba, czy nie potrzeba decyzji środowiskowych lub budowlanych na podstawie wyłącznie dokumentacji pierwotnej rodzi wątpliwości, co do obiektywizmu procedury, gdyż wymóg doprecyzowania zapisów wniosku jest uzależniony w dużej mierze od osoby oceniającej dokumentację ze strony IZ RPO WP i jest kwestią indywidualnie ocenną. Postępując tym tokiem, każda uwaga i wezwanie do uzupełnienia z automatu powoduje utratę punktów. Wszelkie ewentualne doprecyzowania i wyjaśnienia zakresu projektu w trakcie procedury oceny wniosku dotyczą dokumentów i zakresu pierwotnie określonego i również powinny być brane pod uwagę przy dokonywaniu oceny. Gmina stwierdziła, że rozumienie zapisu w inny sposób jest niedopuszczalne. Wnioskodawca podniósł, że IZ RPO WP w załączniku do pisma z dnia 14 stycznia 2019 r. - zestawieniu punktów projektu, w kryterium 6 Gotowość do realizacji inwestycji w tym zakresie wskazał jedynie, że: "Na etapie pierwotnie złożonego wniosku nie przedłożono zgłoszenia dla części zakresu rzeczowego projektu." W ocenie wnioskodawcy jest to jedynie stwierdzenie, a nie uzasadnienie, do którego wnioskodawca może się odnieść. Z takiego uzasadnienia nie wynika w odniesieniu do jakiego zakresu projektu wnioskodawca nie przedłożył wymaganego zgłoszenia budowy, uniemożliwia to wniesienie prawidłowego uzasadnienia protestu. Instytucja Zarządzająca w opisanej na wstępie uchwale z dnia [...] marca 2019 r. nie uwzględniła protestu. Wskazała, że przeprowadzono ponowną weryfikację wniosku dokonując jego oceny w zakresie kryterium nr VI Gotowość do realizacji inwestycji, z uwzględnieniem zarzutów zawartych w proteście. IZ RPO WP w wyniku ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryterium objętego protestem, przy wykorzystaniu opinii ekspertów, stwierdziła, że projekt otrzymał większa liczbę punktów w stosunku do oceny pierwotnej. W ramach procedury odwoławczej projekt otrzymał 65 punktów, tj. liczbę punktów niewystarczającą do umieszczenia na liście projektów wybranych do dofinansowania. W związku z powyższym nie uwzględniono protestu.

Gmina złożyła skargę na uchwałę z dnia [...] marca 2019 r, wnosząc o jej uwzględnienie. Podnosiła , że spełniła kryterium merytoryczne jakościowe nr 6, gdyż wraz z pierwotną dokumentacją przedłożyła wymagane zgłoszenia robót budowlanych wraz z potwierdzeniem organu administracji budowlanej o braku sprzeciwu dla takiego zgłoszenia, dotyczące zakresu przedsięwzięcia, na które wymagane było uzyskanie dokumentacji budowlanej. Podkreśliła, że zgodnie z opisem przedmiotowego kryterium punkty były przyznawane za przedłożenie ww. dokumentów, a ona spełniła te wymagania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględniając skargę wskazał, że stosownie do treści z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U z 2018 r. poz. 1431; dalej ustawa wdrożeniowa), wybór projektów do dofinansowania powinien odbywać się w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny i zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, której, zgodnie z art. 44 ustawy wdrożeniowej, dokonuje komisja oceny projektów, powołana przez właściwą instytucję. Ramy prawne dla takiej oceny stanowią zasadniczo przepisy odpowiedniego regulaminu oraz powiązanych dokumentów. Sąd I instancji uznał, że ocena ta nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. WSA wskazał, że na etapie pierwotnej oceny uznano, że "nie przedłożono zgłoszenia do części zakresu rzeczowego projektu". Po za tym stwierdzeniem nie wyjaśniono w żaden sposób o zgłoszenie jakich robót budowalnych mających być realizowanych w ramach zakresu rzeczowego tutaj chodzi. W przypadku takiej oceny nie wiadomo do jakiego zakresu projektu wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów w postaci zgłoszenia bądź zezwolenia. Dokonując ponownej oceny zakwestionowanego kryterium nr 6 "Gotowość do realizacji projektu" ekspert I stwierdził, że dostarczone do wniosku zgłoszenia nie obejmują wszystkich prac objętych wnioskiem, a zgodnie z instrukcją do opracowania studium wykonalności - zaopatrzenie w wodę - stanowiącą załącznik nr 5 do regulaminu konkursu jeżeli inwestycja przewiduje wykonanie robót budowlanych, dla których nie wymaga się uzyskania dokumentów budowlanych to w studium wykonalności należy przedstawić stosowne wyjaśnienia. Tymczasem wnioskodawca w punkcie 4.1 zgodnie z wskazaną instrukcją nie zawarł stosownych zapisów a ponad to na liście załączników w formularzu do wniosku w pozycji E.1 w pozycji 5 nie zaznaczył "nie dotyczy". Pomimo zatem stanowiska gminy wyrażonego w proteście, odnośnie braku wyjaśnienia o jakie prace tutaj chodzi, wskazany ekspert także nie wskazał jakie prace budowlane miał na myśli. Nie wiadomo zatem o jakie konkretnie prace chodzi i czy w ogóle mieszczą się one w pojęciu prac budowlanych.

Sąd I instancji wskazał, że taka ocena jest niezrozumiała jeżeli się zważy, że z powołanej instrukcji do sporządzania studium wykonalności wynika, że należy w punkcie 4.1. opisać wszystkie rodzaje prac budowalnych, które nie wymagają uzyskania warunków zabudowy, pozwoleń albo zgłoszenia robót z określeniem podstawy prawnej. Jeżeli zatem w ramach realizowanej inwestycji gmina wskazała na dwa zgłoszenia budowy: [...] - na zakres wykonany i [...], a pozostały zakres rzeczowy projektu nie obejmował prac budowlanych a jedynie opisane w załączniku nr 9 do wniosku dostawy związane z realizacją planowanego przedsięwzięcia to nie można za zasadne uznać stanowiska organu, że gmina w pierwotnie złożonej dokumentacji nie przedstawiła w studium wykonalności stosownych wyjaśnień, a co za tym idzie, że nie zostało przez nią spełnione ocenianie kryterium nr 6 "Gotowość do realizacji inwestycji". Takie wyjaśnienia zgodnie z powołaną instrukcją do sporządzania studium wykonalności gmina powinna dokonać tylko w przypadku planowania w ramach projektu innych jeszcze prac budowlanych. Sąd podkreślił, że równie enigmatyczna jest ocena dokonana przez eksperta II. Ten stwierdza jedynie, że dokumenty budowlane nie odnoszą sią do całości robót planowanego przedsięwzięcia. Rzecz jednak w tym, że także ten ekspert nie wyjaśnia o jakie tutaj roboty chodzi. Wskazał, że w na liście załączników w formularzu do wniosku w pozycji E.1 w pozycji 5 gmina prawidłowo zaznaczyła pozycję "tak" bo przecież składała załączniki w postaci zgłoszenia budowy: [...] - na zakres wykonany i [...]- na zakres realizowany. Ponadto na co słusznie zwrócono uwagę w skardze, studium wykonalności dotyczy robót budowlanych, dlatego też nie było potrzeby odnoszenia się w nim do pozostałego zakresu projektu. Pozostały zakres projektu tj. dostawy został opisany w załączniku nr 9 do wniosku. Stwierdził, że przyznać należy, że w odniesieniu do niektórych z dostaw wskazano, że, zawierają one elementy prac budowlanych lecz wyjaśniono dlaczego mimo to są traktowane jako dostawy. W tej sytuacji aby zakwestionować takie zakwalifikowanie zaplanowanych prac eksperci powinni w ramach przeprowadzanych przez siebie ocen wyraźnie wskazać konkretnie jakie w ich ocenie dostawy nie mieszczą się w tym pojęciu i z jakiego powodu powinny być kwalifikowane jako prace budowlane.

Sąd I instancji uznał, że brak wyjaśnienia tej kwestii powoduje, że dokonanej oceny nie można uznać za rzetelną. Skutkowało to uznaniem, że ocena projektu został przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Sąd wskazał jednocześnie, że z uwagi na brzmienie art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, sąd nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia, w związku z uzyskaną informacją od Zarządu Województwa Podkarpackiego, że na etapie procedury odwoławczej kwota pozostała na dofinansowanie projektów w ramach działania wynosi 210 420 zł podczas gdy oceniany wniosek gminy S. został złożony na kwotę 441 661,78 zł.

W skardze kasacyjnej Zarząd Województwa Podkarpackiego zaskarżył powyższy wyrok w całości, wniósł o jego uchylenie i oddalenie skargi z uwagi na dostatecznie wyjaśnioną istotę sprawy ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 173 § 1 oraz art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 z późn. zm. dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 62 ust 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej zarzucił naruszenie:

I. prawa materialnego poprzez błędną wykładnię

-art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: ustawa wdrożeniowa) w zw. z § 16 ust 1 Regulaminu konkursu stanowiącego Załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2018 r. w sprawie ustanowienia Regulaminu konkursu w ramach osi priorytetowej IV Ochrona środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturalnego, działania 4.3 Gospodarka wodno-ściekowa, poddziałania 4.3.2 Zaopatrzenie w wodę Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014 - 2020 poprzez błędne przyjęcie, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem zasad przejrzystości, rzetelności,

II. przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi

- naruszenie art. 66 ust 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez uwzględnienie skargi, w sytuacji gdy uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu wniesionego w dniu 21 stycznia 2019 r. przez Gminę S. od negatywnej oceny merytorycznej - jakościowej wniosku pn. "Zaopatrzenie w wodę w gminie S.", nr [...], złożonego w ramach naboru nr [...] dla Osi priorytetowej IV Ochrona środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturowego, Działania 4.3 Gospodarka wodno-ściekowa, Poddziałania 4.3.2 Zaopatrzenie w wodę Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 nie została wydana w sposób naruszająco prawo.

W uzasadnieniu skargi organ przedstawił argumentację na poparcie powyższych zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), a więc w tych granicach, jakie strona wnosząca ten środek odwoławczy sama nakreśli w ramach podstaw, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Są to dwie odrębne podstawy kasacyjne, które nie podlegają łączeniu, ponieważ odnoszą się do różnego rodzaju uchybień. O ile zarzut naruszenia prawa procesowego ma na celu najczęściej wykazanie, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest nieprawidłowy, o tyle przy ocenie

zarzutu naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie ocenie podlega m.in. proces subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd przepis prawa materialnego. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega zatem na ponownym rozpoznaniu sprawy ad meritum w jej całokształcie, lecz uzasadnione jest odniesienie się jedynie do zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Natomiast przez przytoczenie podstawy kasacyjnej należy rozumieć podanie konkretnego przepisu (konkretnej jednostki redakcyjnej określonego aktu prawnego), który zdaniem strony został naruszony przez sąd pierwszej instancji. Z kolei uzasadnienie skargi kasacyjnej winno zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie prawa polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu lub uzasadnienie zarzutu niewłaściwego zastosowania przepisu oraz jaki mogło mieć to wpływ na wynik sprawy. Na autorze skargi kasacyjnej ciąży zatem obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżonym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie przepisu (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy, tj. na treść orzeczenia (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do uzupełniania czy innego korygowania wadliwie postawionych zarzutów kasacyjnych. Nie może też samodzielnie ustalać podstaw, kierunków, jak i zakresu zaskarżenia.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a. Odnosząc się do postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów stwierdzić przede wszystkim należy, że w orzecznictwie NSA zarysowała się linia orzekania, z której wynika, że w sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony (por. np. wyrok z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 819/11, LEX nr 1217424

oraz wyrok z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 1842/08, LEX nr 596025). Niemniej jednak sposób sformułowania zarzutów i charakter skargi kasacyjnej uzasadnia w niniejszej sprawie odniesienie się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia prawa materialnego.

W pierwszej kolejności, podkreślenia wymaga, że w zarzucanym przez autora skargi kasacyjnej art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, tj.: przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020; LEX/el. 2014 nr 208524). Jednocześnie obowiązek poszanowania wskazanych wyżej zasad dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego aż po zakończenie tego postępowania konkursowego (por. np. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17 oraz z 20 czerwca 2017r., sygn. akt II GSK 1597/17).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynikające z uzasadnienia zaskarżonego wyroku podejście Sądu I instancji do interpretacji oraz zastosowania w rozpatrywanej sprawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej nie daje podstaw aby twierdzić, że jest ono nieprawidłowe.

Zasadnie Sąd I instancji wskazał, że w ramach oceny kryterium 6 - Gotowości do realizacji projektu - przy pierwszej ocenie stwierdzono jedynie, że nie przedłożono zgłoszenia dla części zakresu rzeczowego projektu. Trafnie uznał, że taka ocena, co wielokrotnie podkreślała Gmina, jest w istocie arbitralnym stwierdzeniem, nie poddającym się weryfikacji. Zwłaszcza, że nie wskazuje ona jakie zgłoszenia robót budowlanych związane z realizacją projektu nie zostały dołączone do wniosku, pomimo, iż dołączone być powinny. Również ponownie przeprowadzona ocena, przytaczana w uzasadnieniu Sądu I instancji, odpowiedzi na powyższe pytanie nie udzieliła. Pomimo, że oceniający zasadnie stwierdzili, że zgodnie z zapisami Załącznika nr 8.1 do Regulaminu konkursu Kryteria merytoryczne wyboru projektów dla działania 4.3 gospodarka wodno-ściekowa, poddziałania 4.3.2 zaopatrzenie w wodę w ramach kryterium 6 – punkty przyznawane będą w przypadku posiadania:

a) ostatecznej/-ych, ważnej/ -ych decyzji pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych wraz z potwierdzeniem organu administracji budowlanej o braku sprzeciwu dla takiego zgłoszenia, a także w przypadku braku obowiązku posiadania takiej decyzji lub dokonania zgłoszenia do realizacji projektu -5 punktów,

b) ostatecznej/-ych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody narealizację przedsięwzięcia lub brak obowiązku posiadania takich dokumentów do realizacji projektu - 5 punktów. Oceniane będą dokumenty załączone do pierwotnego wniosku o dofinansowanie i złożone w terminie naboru wniosków określonym w Regulaminie konkursu dokumenty powinny obejmować cały zakres robót budowlanych objęty wnioskiem o dofinansowania.

Oceniający stwierdzili, że w oparciu o analizę pierwotnie złożonej dokumentacji iż wnioskodawca posiada ostateczne i ważne decyzje:

- zgłoszenie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę z dnia [...].02.2018 r., znak [...], z klauzulą Starosty R. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu z dnia [...].03.2018 r. Zgłoszenie dot. budowy obwodowej sieci wodociągowej wraz z przyłączami na osiedlu Północ U w S.

- zgłoszenie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę z dnia [...].09.2015 r., znak [...], z klauzulą Starosty R. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu z dnia [...].10.2015 r. Zgłoszenie , dot. budowy sieci wodociągowej na osiedlu P. ll w S. Wskazano zatem jakie dokumenty zostały dołączone. Natomiast uznając, że nie są to wszystkie wymagane dokumenty nie wskazano jakie dokumenty (pozwolenia, zgłoszenia, brak sprzeciwu) nie zostały dołączone. Wskazanie takie było konieczne w sytuacji konsekwentnych twierdzeń Gminy, że zostały dołączone wszystkie dokumenty wymagane Regulaminem konkursu.

Z tych względów w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, że brak wyjaśnienia tej kwestii powoduje, że dokonanej oceny wniosku skarżącej nie można uznać za rzetelną. Tym samym za bezzasadny należało uznać zarzut skargi kasacyjnej zawarty w pkt.I.

Powyższe skutkuje równocześnie uznaniem bezzasadności zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art.66 ust.2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z treścią w/w przepisu przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania - w ramach poddziałania sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Jak wykazano powyżej doszło do oceny wniosku Gminy z naruszeniem art.37 ust.1 ustawy wdrożeniowej, ale z uwagi na fakt, że jednoczenie jak podkreślił Sąd I instancji kwota pozostała na dofinansowanie projektów w ramach działania wynosi 210 420 zł., a oceniany wniosek gminy S. został złożony na kwotę 441 661,78 zł doszło również do wyczerpania kwoty na dofinansowanie projektów. Prawidłowo zatem, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej Sąd I instancji orzekł zgodnie z art.66 ust.2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.