Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1199/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7  ust. 1 I 2,  art. 19  ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oraz odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącej B. F. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2012r. do Biura Powiatowego ARiMR w R. wpłynął wniosek B. F. o przyznanie:

- jednolitej płatności obszarowej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, uzupełniającej płatności podstawowej,

- płatności uzupełniającej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych ( płatność zwierzęca),

- pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ( płatność ONW).

Decyzją z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. przyznał po rozpatrzeniu wniosku płatność na rok 2012 w zakresie jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Decyzja ta została wydana na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r., poz. 1051 ze zm.)

Organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że powierzchnia deklarowana na obszarze we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 6,30 ha, powierzchnia deklarowana działek kwalifikowana do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 6,30 ha. Również 6, 30 ha wyniosła powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej działek rolnych, która została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej , o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE. L. 2009.30.16).

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. wznowił z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Organ wskazał, że podstawą wznowienia postępowania jest to, że w dniu [...] maja 2013r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie płatności na 2013r. W dniu [...] sierpnia 2013r. została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikacji powierzchni, w trakcie której stwierdzono, że działka zadeklarowana we wniosku jako C, położona na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości Ś. (gm. R.), nie jest użytkowana rolniczo od kilku sezonów wegetacyjnych o czym świadczą setki kilkuletnich samosiewek drzew sosny oraz brzozy rozsiane po całej powierzchni działki rolnej, co oznacza ze teren nie kwalifikuje się do płatności. Wskazano również, że w ramach kontroli został nadany kod DR 18, zgodnie z treścią którego stwierdza się zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na całej działce rolnej C.

W powyższym postanowieniu stwierdzono, że w sprawie zaszły nowe okoliczności z chwilą dostarczenia raportu z kontroli na miejscu za rok 2013r.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. uchylił decyzję z dnia [...] listopada 2012r. i odmówił B. F. jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na kontrolę na miejscu przeprowadzoną w dniu [...] września 2013r., w trakcie której stwierdzono, że działka zadeklarowana we wniosku jako C, położona na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości Ś. (gm. R.), nie jest użytkowana rolniczo od kilku sezonów wegetacyjnych o czym świadczą setki kilkuletnich samosiewek drzew sosny oraz brzozy rozsiane po całej powierzchni działki rolnej, co oznacza że teren nie kwalifikuje się do płatności. Wskazano również, że w ramach kontroli został nadany kod DR 18, zgodnie z treścią którego stwierdza się zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na całej działce rolnej C. W związku z powyższym na działce C, zadeklarowanej ewidencyjnie nr [...], przyznano płatność do powierzchni deklarowanej kwalifikowanej 2,51 ha, natomiast nie zastosowano do tej powierzchni sankcji z tytułu braku przestrzegania norm N.01, N.04.Wskazano, że należy odzyskać kwoty nienależnie przyznane za powierzchnie, na których nie była prowadzona działalność rolnicza w 2012r.

Organ dodał, że w dniu [...] maja 2015r. przeprowadzono ponowną kontrolę administracyjną, w której zastosowano powierzchnię udowodnioną na działce rolnej C i ustalono powierzchnię 1,01 ha.

Organ I instancji stwierdził, że różnica między powierzchnią zadeklarowaną a ustaloną dla płatności JPO została obliczona w następujący sposób: powierzchnia zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności wyniosła 630 ha, powierzchnia uprawniona do otrzymania płatności JPO co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła 4,80 ha . Różnica pomiędzy tymi powierzchniami wyniosła 1,50 ha, co stanowi 31,25 %.

Organ wskazał, że powierzchnia ta został ustalona w oparciu o system informacji geograficznej , o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16). Zgodnie z art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy ustalaniu tej powierzchni zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.2009.316.65) uwzględniono również wyniki kontroli przeprowadzonej na miejscu.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 58 akapit drugi ww. rozporządzenia, że jeśli różnica w przedeklarowaniu przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej.

B. F. wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2015r., w którym wskazała, że we wniosku z dnia [...] maja 2015r. o przyznanie płatności na 2013r. zadeklarowała powierzchnię 5,80 ha co stanowi różnicę 0,5 ha.

Na tej podstawie uważa, że nie można żądać od niej zwrotu nienależnie pobranych płatności.

W stanowisku z dnia [...] czerwca 2015r. organ I instancji stwierdził, że w ARiMR w Rypinie nie został odnotowany wpływ dokumentu potwierdzający nieużytkowania działki o powierzchni 0,5 ha, również skarżąca nie przedstawiła takiego dokumentu.

Decyzja z dnia [...] sierpnia 2015r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że w roku 2013 w gospodarstwie rolnym B. F. została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą foto. Wskazano, że w wyniku kontroli stwierdzono dla działki rolnej C, położonej na działce ewidencyjnej [...], kod nieprawidłowości DR 18 oznaczający, że na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, przy czym w kolumnie 10 str. 3 – 1 protokołu zapisano, że działka jest nieużytkowana rolniczo od kilku sezonów wegetacyjnych (czyli co najmniej od dwóch), por. str. 3 uzasadnienia decyzji.

Stwierdzono, że dla działki C w roku 2012 możliwa do zakwalifikowania jest powierzchnia 1,01 ha – por. str. 3 uzasadnienia decyzji.

Dalej w uzasadnieniu decyzji wskazano, że ARiMR dysponuje obszernym materiałem dowodowym, zebranym w oparciu o obowiązujące przepisy, w postaci szkiców, ortofotomap, danych zawartych w bazie referencyjnej, które zostały wykorzystane dla określenia powierzchni kwalifikującej się do płatności oraz fotografii wykonanych w trakcie części terenowej kontroli na miejscu.

Wobec tak zgromadzonego materiału dowodowego organ, powołując się na ciężar dowodu wynikający z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stwierdził, że odwołująca się nie podważyła ustaleń organu. Na niej spoczywał ciężar wykazania prawidłowości powierzchni deklarowanej we wniosku na rok 2011.

Wobec braku uchybień formalnych i merytorycznych w procesie wydawania decyzji organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania.

W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła naruszenie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009, Nr 40, poz.329 ze zm.) poprzez przyjęcie, że ten przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, co jest rażącym naruszeniem prawa oraz naruszenie prawa unijnego , a w szczególności art. 14-17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16) oraz art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE. L. 2009.316.65), poprzez błędne ustalenie wysokości nieużytków strony wnoszącej skargę.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała te same argumenty co w odwołaniu.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie – także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści.

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. [...] sierpnia 2015r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] wydaną w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W efekcie wznowionego postępowania organ I instancji, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1pkt 5 kpa, uchylił ostateczną decyzję o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte kwalifikowanymi wadami, wymienionymi w art. 145 § 1 k.p.a. Zadaniem organów w postępowaniu wznowieniowym jest zatem ustalenie, czy postępowanie zakończone decyzją ostateczną było dotknięte jedną z wad wymienionych w wymienionym wyżej przepisie. Tylko stwierdzenie istnienia takiej wady obliguje organ do uchylenia decyzji ostatecznej i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Przywołany przepis wymaga zatem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej; oraz nowe okoliczności i nowe dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Nie ma znaczenia, czy ujawnione okoliczności lub dowody nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań, czy z innych powodów. Warunkiem wznowienia postępowania jest w omawianym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność, czy dowód miały istotne znaczenie dla sprawy i istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były znane organowi, który wydal decyzję (por. wyrok NSA z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 768/11, LEX nr 1252179).

Organ administracji winien dokonać oceny stanu faktycznego nie później, niż w dniu podjęcia decyzji (wyr. NSA z dnia 8 września 1989 r., II SA 390/89, OSP 1991, z. 6, poz. 140). Pojawienie się zatem nowych dowodów po wydaniu ostatecznej decyzji może stanowić jedynie podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie, nie można natomiast w tej sprawie wznawiać postępowania (M. Szubiakowski (w:) M. Szubiakowski, M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Postępowanie administracyjne..., s. 208). Stanowisko to jest zgodne także z orzecznictwem sądowym, według którego wznowienie postępowania na podstawie okoliczności, które miały miejsce po wydaniu decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji (wyr. NSA z dnia 29 marca 1985 r., III SA 1051/84, GAP 1987, nr 6, s. 46). Ta linia orzecznicza podtrzymywana jest także w najnowszym orzecznictwie. W wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2008 r. (III SA/Wr 142/08, LEX nr 496255) zwrócono uwagę, że przy ocenie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. najistotniejszym warunkiem jest istnienie okoliczności (lub dowodów) w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. O ile powstały one po dacie wydania decyzji ostatecznej, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia postępowania, lecz tylko podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie. Z kolei warunek "ujawnienia" nowych okoliczności lub dowodów odnieść należy do organu, a nie do strony. Oznacza to, że organ nimi nie dysponował i nie były mu one znane. Zagadnieniem drugorzędnym jest, czy brak ujawnienia należy wiązać z niedopatrzeniem strony, jej niedbalstwem czy wprost z zawinionym nieujawnieniem tych okoliczności lub dowodów.

O istotności nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów można mówić tylko wtedy, jeżeli dotyczą one przedmiotu sprawy i mają wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do istoty odmienna od dotychczasowej.

Podkreślić także należy, iż instytucja wznowienia postępowania stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w przepisach prawa procesowego.

Stosownie do art. 151 § pkt 2 w zw. z art. 149 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej, po wznowieniu postępowania i rozpatrzeniu sprawy pod kątem przyczyn wznowienia i jej istoty, wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b k.p.a. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Kompetencja organu I instancji wynikająca z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a realizowana jest wówczas, gdy organ stwierdzi istnienie którejś z podstaw wznowienia, a nie wystąpi żadna z negatywnych przesłanek, określonych w art. 146 k.p.a., wykluczająca uchylenie tej decyzji. W przypadku stwierdzenia istnienia przesłanki negatywnej stwierdza wydane decyzji z naruszeniem prawa.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd w niniejszym składzie zauważa, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.

Istotne jest, że sprawa dotyczy odmowy przyznania płatności po wznowieniu postępowania, a nie w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Obowiązkiem organów w takim postępowaniu – stanowiącym wyjątek od zasady trwałości decyzji o której mowa w art. 16 K.p.a. jest przede wszystkim wykazanie podstaw do zastosowania trybu nadzwyczajnego, jakim jest wznowienie postępowania. Organy w związku z tym winny w szczególności w prawidłowy sposób przeprowadzić takie postępowanie i uzasadnić swoje decyzje, tak aby były one dla ich adresata w pełni zrozumiałe i czytelne, a nie zawiłe i chaotyczne jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Organy przyjęły w swoich decyzjach, że w sprawie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie prawnej wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Jako nową okoliczność faktyczną, o której mowa w tym przepisie wskazały, że zadeklarowana we wniosku działka C, położona na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości Ś. (gm. R.), nie jest użytkowana rolniczo od kilku sezonów wegetacyjnych, o czym świadczą setki kilkuletnich samosiewek drzew sosny oraz brzozy rozsiane po całej powierzchni działki rolnej.

W aktach sprawy nie ma dokumentów potwierdzających tą okoliczność. Nie zgromadzono również dowodów na potwierdzenie, że w dniu wydania decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012r., zadeklarowana we wniosku działka C była użytkowana rolniczo. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołuje się na kontrolę przeprowadzoną na miejscu w dniu [...] września 2013r., w ramach której został nadany kod DR 18 o zaniechaniu prowadzenia działalności na całej działce C.

W aktach sprawy znajduje się raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, z którego wynika, że kontrola była przeprowadzona metodą FOTO. Kontrolę rozpoczęto [...] września 2013r., zakończenie wizji terenowej (kontrola Foto) nastąpiło [...] września 2013r. Natomiast zakończenie kontroli miało miejsce w dniu [...] listopada 2013r. (punkt IX pola 04, 05 i 03 Raportu). Zgodnie z punktem XX Załączniki raport zawiera adnotację o następujących załącznikach: formularz oceny raportu, płyta CD, pismo przewodnie wraz z potwierdzeniem przesyłki. W tym miejscu należy zaznaczyć , że w aktach sprawy brak jest załącznika opisanego jako płyta CD. Załącznik stanowiący formularz oceny raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni druk P-4/37 w pkt 6 zawiera informację, że przekazane zostały wszystkie wymagane załączniki takie jak szkice pomiarowe, fotografie kontrolowanych działek rolnych, kopie materiałów graficznych. W aktach administracyjnych sprawy brak jest powyższych dokumentów.

Ponadto w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że w dniu [...] maja 2015r. przeprowadzono ponowną kontrolę administracyjną, w której zastosowano powierzchnię udowodnioną na działce rolnej C i ustalono powierzchnię 1,01 ha.

W aktach administracyjnych sprawy nie ma żadnych dokumentów z powyższej kontroli.

Organ II instancji w zaskarżonej decyzji powołuje się na zgromadzony przez organ ARiMR materiał dowodowy i wskazuje, że organ ten dysponuje obszernym materiałem dowodowym, zebranym w oparciu o obowiązujące przepisy w postaci szkiców, ortofotomap, danych zawartych w bazie referencyjnej, które zostały wykorzystane dla określenia powierzchni kwalifikującej się do płatności oraz fotografii wykonanych w trakcie części terenowej kontroli na miejscu.

Sąd stwierdza, ze brak jest w aktach sprawy wymienionych powyżej dokumentów w postaci szkiców, ortofotomap, fotografii wykonanych w trakcie części terenowej kontroli na miejscu, co świadczy o tym, że organ II instancji nierzetelnie przeprowadził postępowanie odwoławcze dysponując niekompletnym materiałem dowodowym. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 151 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu powodującym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Organ odwoławczy w sposób bezkrytyczny podzielił bowiem stanowisko organu I instancji, że w sprawie wystąpiła przesłanka do uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2012r. Zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja, nie zawierają bowiem stosownej argumentacji na tle art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Dyrektor ARiMR zaś w swoim rozstrzygnięciu nie konwalidował wad postępowania prowadzonego przed organem I instancji, przez co dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 K.p.a. W szczególności nie sprecyzował czy organ I instancji w dniu wydania decyzji ostatecznej posiadał wiedzę o tym, że działka rolna C położona na terenie działki ewidencyjnej [...] nie była użytkowana rolniczo. W aktach sprawy znajduje się wniosek o płatność na rok 2012r. wraz z załącznikami graficznymi z [...] grudnia 2011r. (data wypełnienia załącznika [...] maja 2012r.), których organ w ogóle nie przeanalizował.

Wykazanie przez organ przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. musiałoby potwierdzać, że w dacie wydania decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2012r. działka nie była użytkowana rolniczo, organ nie wiedział o tej okoliczności, a wyniki z kontroli potwierdzają, że w dacie wydawania tej decyzji działka C nie była użytkowana rolniczo. Przy czym dowody z kontroli musza potwierdzić stan faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności. Nie mogą to być dowody dotyczące faktów ujawnionych po wydaniu tej decyzji.

Wobec powyższego, Sąd pozbawiony został możliwości dokonania oceny, że nie tylko wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., ale przesłanka ta stanowiła jednocześnie podstawę do uchylenia decyzji ostatecznej przyznającej skarżącemu płatność. W konsekwencji, za przedwczesną należy uznać odmowę przyznania skarżącej płatności.

Braki w ustaleniu stanu faktycznego uczyniły niemożliwym ocenę przedstawionych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania Sądu. W pierwszej kolejności należy zatem ustalić działając na podstawie art. 136 K.p.a., czy w sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., tj. czy wobec bezspornego ustalenia, że w dniu złożenia wniosku (w dniu wydania decyzji ostatecznej) działka rolna C nie była przedmiotem użytkowania rolniczego i jednoznacznie czy okoliczność ta była wówczas znana organowi I instancji, czy też stanowiła nową okoliczność, o której mowa w powołanym wyżej przepisie .

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz.. 270 ze zm.) , Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.