Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 269/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 157
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2016 r. sprawy ze skargi Z. R. bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu odwołania Z. R. (dalej: skarżący), od wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na żywność, leki, środki czystości, przyznanie i odprowadzanie do ZUS opłaty na składkę emerytalno - rentową zasiłku na opłacenie czynszu za lokal mieszkalny za styczeń 2013 r., na opłacenie energii elektrycznej w kwocie 54,48 zł, na zakup pralki automatycznej, na remont mieszkania i konserwację, na zakup ciepłej odzieży, butów, spodni, koszuli i kurtki na zimę, na opłacenie należności za opłatę gazową na konto Zakładu Gazowniczego, na koronkę oraz protezę dentystyczną, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję z dnia 7 stycznia 2013 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. skarżący złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji z dnia 30 stycznia 2013 r.

Pismem z dnia 29 września 2014 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. "Wezwanie Do Usunięcia naruszenia prawa i rozpoznania podania (...) z dnia 13 marca 2013 r. i 10 lipca 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] oraz nr [...]".

Pismem z dnia 29 września 2014 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 13 marca 2013 r. i 10 lipca 2014 r. wezwał Kolegium do stwierdzenia nieważności decyzji (...) z dnia [...] stycznia 2013 r. Podkreślił, że wniosek złożył przed wniesieniem skargi na decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarzucił organowi, że na złożony wniosek Kolegium nie wydało decyzji argumentując tym, że owa decyzja została uchylona i nie można wszcząć postępowania i wydać decyzji w oparciu o art. 156 kpa.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie i wskazało na następujący stan faktyczny i prawny spraw.

W dniu 10 lipca 2014 r. skarżący złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. "Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium w oparciu o art. 156 k.p.a.", żądając: "Na podstawie art. 156 § 1 pkt. 1 i 2, w związku z art. 157 § 1 i § 1 (...) stwierdzenia nieważności dwóch decyzji ostatecznych Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] oraz[...] z [...] stycznia 2013 r." (ta pierwsza jest przedmiotem niniejszej skargi).

Wnioskiem z dnia 13 marca 2013 r. skarżący zwrócił się o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] stycznia 2013 r., nr[...]. Podobnie jak opisany wyżej wniosek z dnia 10 lipca 2013 r. podanie z dnia 13 marca 2013 r. zawierało żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 i 2, w związku z art. 157 § 1 i 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Podaniem z dnia 15 lipca 2013 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia [...]. Kolegium, postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...], odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia Kolegium [...]. Skarżący złożył więc wniosek o ponowne rozpatrzenie tej sprawy i Kolegium postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. ([...]) odmówiło stwierdzenia nieważności swojego postanowienia . Kolegium prowadziło w tej kwestii jeszcze postepowania pod sygnaturami [...] i [...]. Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżący zażądał z kolei stwierdzenia nieważności – między innymi – postanowienia z dnia [...] października 2013 r. ([...]) wskazując jako podstawę prawną swojego żądania art. 156 §1 pkt 2 kpa. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. ([...]) Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...]. Skarżący złożył następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] ([...]). Wnioskami z dnia 12 czerwca 2014 r. i dnia 20 czerwca 2014 r. wystąpił ponowne rozpatrzenie sprawy [...], zwracając się o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie postanowienia z dnia [...] maja 2013 r., nr [...]. Skarżący złożył także skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] (IV SA/Wr 820/13, skarga została odrzucona). Wniósł również skargi na postanowienie Kolegium [...],[...] a także na postanowienie [...].

Pismem z dnia 10 sierpnia 2014 r. Kolegium poinformowało skarżącego, że już przeprowadziło postępowania administracyjne w sprawie żądania strony stwierdzenia nieważności wskazanych w podaniu z dnia 10 lipca 2014 r. decyzji. Kolegium nie znalazło podstaw dla uznania, że obecnie ma obowiązek ponownego rozpatrywania żądania, które już ostatecznie rozpatrzyło. Nie uzasadniał tego fakt, że strona wnosi podanie z inną datą, ani to, że część skarg strony odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ani wreszcie fakt, że wnioskodawca złożył wnioski o ponowne rozpatrzenie spraw po terminie (jak miało to miejsce w przypadku wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw zakończonych postanowieniami [...]).

Kolegium zwróciło uwagę, że prawomocnym wyrokiem z dnia 12 czerwca 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 77/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę strony na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Skarżący w dniu 7 maja 2015 r. złożył wniosek o łączne rozpoznanie niniejszej sprawy ze sprawami IV SAB/Wr 266/14, IV SAB/Wr 267/14 i IV SAB/Wr 268/13, dopuszczenie dowodu z akt sprawy prowadzonych przez MOPS-ZTPS nr 1 we Wrocławiu, a także ze wskazanych akt sądowych oraz wezwanie na rozprawę Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Właściwość sądu administracyjnego w zakresie bezczynności organu administracji wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: ppsa., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Sąd rozpatruje skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących m. in. wydania decyzji administracyjnej.

W przypadku skarg na bezczynność organów kontrola sprawowana przez sądy administracyjne ogranicza się do zbadania, czy postępowanie organu zaskarżane jako bezczynność nie narusza przepisów postępowania administracyjnego. W tym zakresie kwestia bezczynności organu administracji publicznej zdeterminowana jest określoną w art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego zasadą szybkości postępowania, a także terminami załatwiania spraw określonymi w przepisach art. 35 § 3 i § 4 kpa oraz instytucją zawiadamiania stron o przypadkach niezałatwienia spraw w terminie z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy.

Skarżący zarzuca bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego. Bezczynność organu skarżący łączy z odmową stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Z materiałów sprawy wynika jednakże, że Kolegium w związku z wnioskami skarżącego z dnia 13 marca 2013 r. oraz 10 lipca 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 i 2, w związku z art. 157 § 1 i 2 kpa prowadziło postępowania administracyjne i w ramach tych postępowań wydało postanowienie z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Następnie Kolegium postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...], odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia [...], a postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] - po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Kolegium utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] października 2013 r., nr [...].

Należy przy tym zauważyć, że skarga na decyzję SKO we W., nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013 r. (sygn. akt IV SA/Wr 254/13), a wcześniej odrzucona postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r., (sygn. akt IV SA/Wr 820/13) z powodu tożsamości ze sprawą IV SA/Wr 254/13. Tak samo skarga na postanowienie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Kolegium z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] została oddalona wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2014 r. (IV SA/Wr 77/14).

Zważywszy na powyższe stwierdzić należy, że stawiany organowi zarzut bezczynności nie jest zasadny. Z niekwestionowanego przez skarżącego szczegółowego zestawienia licznych czynności podejmowanych w sprawach wszczynanych przed SKO we W. z inicjatywy skarżącego wynika, że sprawy te były załatwiane – co do zasady – w obowiązujących terminach i w przypisanej formie prawnej. Reakcją skarżącego na wydany akt odmawiający wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanej przezeń decyzji było żądanie wszczęcia postępowania nieważnościowego wobec owego aktu odmawiającego. W świetle powyższego brak bezczynności organu w sprawie.

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z urzędu został załatwiony odrębnymi postanowieniami.

Nie uwzględniono również wniosku o łączne rozpoznanie niniejszej sprawy ze sprawami IV SAB/Wr 266/14, IV SAB/Wr 267/14 i IV SAB/Wr 268/13, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 111 ppsa.

Oddalono również wniosek o dopuszczenie dowodu z akt sprawy prowadzonych przez MOPS-ZTPS nr 1 we W., a także ze wskazanych akt sądowych, gdyż nie było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, a prowadziłoby do przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 ust. 3 ppsa).

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o wezwanie na rozprawę Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we W., gdyż w myśl art. 8 § 1 ppsa Prokurator może wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym bez względu na jego stadium. O tym, czy udział prokuratora w konkretnym postępowaniu jest potrzebny, decyduje sam prokurator. Prokurator daje wyraz temu, że przystępuje do postępowania, przez samo złożenie oświadczenia w tym przedmiocie.

Sąd nie jest również władny – jak oczekuje skarżący – wszcząć postępowanie wyjaśniające na okoliczność popełnienia przestępstwa. W tej sprawie skarżący powinien zwrócić się do organów ścigania.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji.