Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1141/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 stycznia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. i J.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. i J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

W. i J. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 407 złotych.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotnym 21 – letnim synem. Skarżący posiadają gospodarstwo rolne o powierzchni 10,6 ha z budynkami gospodarczymi oraz dom o powierzchni 80 m kw. Skarżąca osiąga dochody z tytułu stosunku pracy w wysokości 1742 złotych, zaś skarżący deklaruje osiąganie dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości 883 złotych miesięcznie. Strona wskazała, że na majątek rodziny składa się także samochód osobowy F. (rok produkcji 1997) oraz ciągnik rolniczy (rok produkcji 1994). W uzasadnieniu skarżący podali, że z ogromnym trudem "wiążą koniec z końcem", mają kłopoty z terminowym opłacaniem składki KRUS, z opłatami za energię elektryczną. Skarżący posiadają liczne zobowiązania kredytowe – kredyt hipoteczny w wysokości 80.000 złotych, którego raty kwartalne wynoszą ok. 1800 złotych, kredyt na wznowienie produkcji w gospodarstwie rolnym, w którym wystąpiła susza w wysokości 7600 złotych, spłacany w ratach rocznych po 2534 złotych. Dodatkowo skarżąca zaciągnęła pożyczkę w zakładzie pracy na wymianę okien w wysokości 7000 złotych, której miesięczna rata wynosi ok. 200 złotych. Skarżący posiadają kredyt odnawialny w rachunku bieżącym na kwotę 3900 złotych, z którego ciągle korzystają. Skarżący oświadczyli, że syn z uwagi na trudną sytuację materialną rodziny musiał zrezygnować ze studiów. Dopiero, gdy znajdzie pracę, będzie mógł kontynuować naukę na studiach zaocznych. Skarżąca oświadczyła, że jest osobą przewlekle chorą – kamica nerkowa, wrzody żołądka, choroby układu oddechowego, choroby kręgosłupa.

W wykonaniu zarządzeń Referendarza sądowego z dnia 3 grudnia 2010 r. oraz 28 grudnia 2010 r., na podstawie art. 255 p.p.s.a., skarżący zostali wezwani do przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów, które pozwoliłyby na pełniejszą ocenę ich zdolności płatniczych.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedstawili dokumenty, z których wynika, że gospodarstwo rolne oprócz deklarowanych dochodów z działalności rolniczej generuje również dochody związane z dopłatami – w roku 2008 na łączną kwotę 7.661 złotych, w roku 2009 – na kwotę 10.135 złotych i w roku 2010 – 4850 złotych. Ponadto z zeznania za rok 2009 wynikało, że skarżący osiągał dochody z tytułu działalności wykonywanej osobiście na łączną kwotę 7.050 złotych. Ponadto w roku 2009 skarżący dokonali sprzedaży działki, z tytułu której to transakcji otrzymali kwotę 35.000 złotych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżących, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżący wraz z żoną deklarują dochody w łącznej wysokości 2.625 złotych miesięcznie. Nawet jeśli zważyć, że kwotę tę należy powiększyć o wysokość otrzymywanych dopłat do gruntów rolnych, to na uwadze należy mieć fakt, że dochody te muszą zapewnić utrzymanie 3 – osobowej rodzinie, a także spłatę zobowiązań, w tym tych związanych z funkcjonowaniem gospodarstwa rolnego, stanowiącego jedno ze źródeł utrzymania. Na gruncie rozpoznawanej sprawy nie można zatem uznać, że pierwszeństwo przed zapewnieniem rodzinie niezbędnego utrzymania, przyznać trzeba obowiązkowi pokrycia kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności, a także uwzględniając niezbędne wydatki na utrzymanie, należy uznać, że skarżący nie są w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG