Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 207/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 169 § 1 i art. 14 b § 1 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 27 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia 14 września 2015 roku nr[...], 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów z dnia 27 listopada 2015 r. który po rozpatrzeniu zażalenia Fundacji "A" z siedzibą w G. utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 14 września 2015 r., którym pozostawił wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 5 czerwca 2015 r. wpłynął do organu wniosek Fundacji "A" z siedzibą w G. o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Fundacja "A" utworzona została zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. z 1991 r., Nr 46, poz. 203 ze zm.). Fundacja posiada osobowość prawną i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z § 7 Statutu Fundacji, prowadzi ona działalność statutową, której celem jest realizacja społecznie i gospodarczo użytecznych celów, w szczególności poprzez prowadzenie i wspieranie: 1) ochrony zabytków architektury i przyrody, a w szczególności zabytkowych zespołów dworskich, pałacowych i zamkowych na terenie Polski; 2) ochrony, renowacji i rekonstrukcji zabytkowych założeń dworskich, pałacowych i zamkowych wraz z obiektami folwarcznymi i założeniami parkowymi.

Fundacja realizuje swoje cele poprzez podejmowanie następujących działań, wskazanych w § 8 Statutu, w szczególności poprzez: 1) pozyskiwanie środków finansowych i zasobów materialnych na rzecz realizacji celów Fundacji; 2)ochronę i zagospodarowanie obiektów zabytkowych; 3) prowadzenie działalności wydawniczej, wystawienniczej i muzealnej; 4) promocję idei ochrony dziedzictwa kulturowego, w szczególności zabytków architektury; 5) tworzenie i wdrażanie strategii, programów, planów, projektów w dziedzinie ochrony dziedzictwa kulturowego.

Dla osiągnięcia swych celów Fundacja może wspierać działalność innych osób prawnych prowadzących działalność zbieżną z celami Fundacji, a także nawiązywać współpracę z organami administracji państwowej i samorządowej, krajowymi i zagranicznymi organizacjami pozarządowymi (fundacjami, jednostkami naukowymi, jednostkami kulturalnymi), przedsiębiorstwami i osobami, które są zainteresowane wspieraniem celów Fundacji. Realizacja celów Fundacji finansowana jest z jej funduszu założycielskiego wniesionego przez Fundatorów oraz uzyskanych środków finansowych, praw własności, udziałów, papierów wartościowych, nieruchomości oraz ruchomości nabytych w toku działalności Fundacji. Fundusz założycielski Fundacji utworzony został z wpłat pieniężnych Fundatorów, zadeklarowanych w oświadczeniu woli w sprawie utworzenia Fundacji.

Całość uzyskiwanych dochodów Zarząd Fundacji postanowił przeznaczać na prowadzenie działalności statutowej w obszarze realizacji celów statutowych Fundacji, co wynika również z postanowień § 14 Statutu Fundacji dotyczącego dochodów z majątku Fundacji oraz § 27 Statutu Fundacji dotyczącego dochodów z działalności gospodarczej Fundacji.

W dniu 17 grudnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał na wniosek wnioskodawcy interpretację indywidualną znak [...], w której stwierdził, że działalność statutowa prowadzona przez wnioskodawcę w zakresie realizacji określonych w statucie celów związanych z ochroną, renowacją i rekonstrukcją zabytków, może stanowić podstawę do skorzystania ze zwolnienia dochodów wnioskodawcy przeznaczonych na realizację tych celów, przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), zwanej dalej jako "u.p.d.o.p."

Jak potwierdził organ wydający interpretację, działalność w zakresie ochrony zabytków architektury i przyrody, a w szczególności zabytkowych zespołów dworskich, pałacowych i zamkowych na terenie Polski oraz ochrony, renowacji i rekonstrukcji zabytkowych założeń dworskich, pałacowych i zamkowych wraz z obiektami folwarcznymi i założeniami parkowymi, odpowiada przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. celom "kulturalnym". Kultura to bowiem za definicją wynikającą ze Słownika Języka Polskiego PWN: "materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory", a stosownie do przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.), działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, Państwo sprawuje natomiast mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych oraz opieki nad zabytkami.

Mając powyższe na uwadze wnioskodawca planuje, w ramach działalności statutowej Fundacji w zakresie ochrony zabytków, realizację projektu obejmującego rekonstrukcję zabytkowego założenia dworskiego położonego na terytorium Polski. Przedmiotem działań wnioskodawcy będzie historyczny zespół budowlany składający się z zespołu zamkowego wraz z pozostałościami ziemnych urządzeń obronnych (bastiony i kurtyny), bramą zamkową, trzema wieżami, dawną kaplicą, fundamentami pałacu, skrzydłem pałacowym z wieżą oraz parkiem (dalej łącznie określane jako: Zespół Zamkowy), wpisany do rejestru zabytków na podstawie w decyzji właściwego konserwatora zabytków. Ponadto przedmiotem odrębnego wpisu do rejestru zabytków jest kordegarda z bramą wjazdową i ogrodzeniem, topograficznie również położona na terenie Zespołu Zamkowego. Pozostałości pałacu będące częścią składową Zespołu Zamkowego mają status zabytku nieruchomego, wpisanego do rejestru zabytków województwa, prowadzonego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

W ramach planowanej rekonstrukcji, wnioskodawca zamierza zrekonstruować w oparciu o istniejące, zabytkowe Pozostałości Pałacu, cały obiekt pałacowy. Inwestycja z uwagi na zlokalizowanie jej na terenie Zespołu Zamkowego, prowadzona będzie pod ścisłym nadzorem konserwatora zabytków. Na jej rozpoczęcie i prowadzenie konieczne będzie uzyskanie przez Wnioskodawcę zgody konserwatora zabytków. Zrekonstruowany w oparciu o istniejące Pozostałości Pałacu obiekt pałacowy stanowić będzie element powiązanej przestrzennie grupy budynków Zespołu Zamkowego, który to Zespół Zamkowy również podlega wpisowi do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jednolity: Dz.U z 2014 r., poz. 1446, ze zm.).

W tym przypadku przedmiotem ochrony konserwatorskiej jest Zespół Zamkowy, jako całość, którą tworzą wchodzące w jego skład budynki (inne elementy zabudowy) m.in. ze względu na wyróżniające cechy zespołu, w tym formę architektoniczną i styl. Wnioskodawca planuje nadanie zrekonstruowanemu obiektowi pałacowemu współczesnej funkcji użytkowej, powiązanej z celami statutowymi wnioskodawcy.

W związku z planowaną rekonstrukcją wnioskodawca ponosi obecnie i będzie ponosił w przyszłości następujące rodzaje wydatków bezpośrednio dotyczących tego przedsięwzięcia: koszty sporządzenia projektu budowlanego i innej dokumentacji technicznej, architektonicznej i historycznej dotyczącej rekonstruowanego obiektu pałacowego; koszty uzyskania wymaganych przepisami prawa zgód, pozwoleń i uzgodnień dotyczących planowej inwestycji budowlanej; koszty doradztwa prawnego, ekonomicznego, historycznego, architektonicznego i technicznego oraz innych usług doradczych związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem rekonstrukcji; koszty materiałów i usług budowlanych, instalacyjnych i wykończeniowych związanych z rekonstrukcją obiektu pałacowego oraz nadania mu funkcji użytkowych; koszty instalacji i urządzeń oraz usług związanych z nimi usług montażowych, eksploatacyjnych i serwisowych, przewidzianych na wyposażenie obiektu pałacowego; koszty usług nadzoru inwestycyjnego, analiz i ekspertyz budowlanych oraz innych usług związanych z prowadzeniem, koordynacją i nadzorem nad procesem budowlanym; pozyskania uzyskania finansowania zewnętrznego, jeżeli będzie ono wykorzystywane do realizacji inwestycji (dotacje, subwencje, kredyty, itp.); koszty związane ze zorganizowaniem placu budowy oraz prowadzeniem procesu budowlanego, np. koszty mediów (energia elektryczna, woda, ogrzewanie, itp.); koszty związane z akcją informacyjną dotyczącą realizowanej rekonstrukcji obiektu pałacowego.

Ponadto, w związku z prowadzeniem inwestycji dotyczącej rekonstrukcji obiektu pałacowego Wnioskodawca ponosić będzie także koszty pośrednio z nią związane, tj. w szczególności zwiększone koszty ogólne działalności biura Fundacji, koszty administracyjne, koszty zatrudnienia pracowników i zewnętrznych współpracowników wykonujących pracę i zlecenia związane z realizacją celów statutowych wnioskodawcy.

Wnioskodawca przewiduje, iż realizacja przedsięwzięcia w zakresie rekonstrukcji obiektu pałacowego może zostać w części sfinansowana z bezzwrotnej dotacji pochodzącej ze środków budżetu państwa lub organizacji międzynarodowych (np. Unii Europejskiej). W takim przypadku przedmiotem zapytania są ponoszone przez wnioskodawcę wydatki związane z rekonstrukcją obiektu pałacowego w części finansowanej z własnych środków wnioskodawcy pochodzących z dochodu zwolnionego od podatku dochodowego z uwagi na jego przeznaczenie na cele statutowe wnioskodawcy.

W tak przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawiono następujące pytanie: czy planowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie w zakresie rekonstrukcji historycznego obiektu pałacowego na obszarze zabytkowego Zespołu Zamkowego wpisanego do rejestru zbytków prowadzonego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zbytków stanowi realizację celów określonych w statucie wnioskodawcy w zakresie działalności kulturalnej polegającej na ochronie, renowacji i rekonstrukcji zabytków, a tym samym może stanowić podstawę do skorzystania ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. dochodów Fundacji przeznaczonych i faktycznie wydatkowych przez wnioskodawcę na pokrycie wskazanych we wniosku kosztów ponoszonych w związku z realizacją rekonstrukcji obiektu pałacowego?

Z uwagi na niekompletność stanu faktycznego i opisu zdarzenia przyszłego, pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. wezwano Fundację do uzupełnienia wniosku - pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia - poprzez doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego, tj. wskazanie:

1) wyczerpującego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, tj. podanie w nim następujących informacji:

a) miejsca (miejscowości), w której Fundacja planuje, w ramach swojej działalności statutowej, realizację projektu obejmującego rekonstrukcję zabytkowego "założenia dworskiego",

b) czy Fundacja prowadzi działalność gospodarczą - jeśli tak, czy prowadzenie działalności gospodarczej jest przewidziane w statucie oraz czy działalność gospodarcza ma charakter pomocniczy wobec działalności głównej,

c) do kogo należy teren i historyczny zespół budowlany składający się z zespołu zamkowego wraz z pozostałościami ziemnych urządzeń obronnych (bastiony i kurtyny), bramą zamkową, trzema wieżami, dawną kaplicą, fundamentami pałacu, skrzydłem pałacowym z wieżą oraz parkiem (łącznie określane jako Zespół Zamkowy) oraz kordegarda z bramą wjazdową i ogrodzeniem, również położona na terenie zespołu zamkowego,

d) jaki podmiot będzie właścicielem ww. zespołu zamkowego po dokonanej rekonstrukcji oraz jaki podmiot i na jakiej podstawie będzie zarządzał ww. zespołem zanikowym po dokonanej rekonstrukcji - czy podmiot ten będzie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio bądź pośrednio, powiązany (np. osobowo, kapitałowo) z Fundacją;

e) na czym będzie polegać nadanie "współczesnej funkcji użytkowej" odtworzonemu obiektowi pałacowemu, i z którymi celami statutowymi wnioskodawcy ta funkcja zostanie powiązana,

f) jakiego rodzaju działalności, formy aktywności będą prowadzone ww. zespole zamkowym po dokonanej rekonstrukcji, w tym wskazanie czy prowadzone działania będą miały charakter nastawiony na zysk (komercyjny),

g) dokładne zindywidualizowanie i szczegółowe opisanie wydatków:

- dotyczących "pozyskania uzyskania finansowania zewnętrznego",

- związanych "z akcją informacyjną dotyczącą realizowanej rekonstrukcji obiektu pałacowego",

- tzw. pośrednio związanych z prowadzeniem inwestycji, tj.: zwiększonych kosztów ogólnych działalności biura Fundacji, kosztów administracyjnych, kosztów zatrudnienia pracowników i zewnętrznych współpracowników wykonujących pracę i zlecenia związane z realizacją celów statutowych wnioskodawcy;

h) szczegółowe określenie liczby stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych, które są przedmiotem zapytania, tj. każdorazowo, w odniesieniu do danego rodzaju wydatku opisanego we wniosku wskazanie czy dotyczy stanu faktycznego i/albo zdarzenia przyszłego;

2) przeformułowanie pytania oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego związanego z powstałymi wątpliwościami interpretacyjnymi - w części G. poz. 69 oraz w części H. poz. 70 wniosku - druk ORD-IN, wyłącznie w kontekście konkretnych przepisów prawa podatkowego, które mają być przedmiotem interpretacji indywidualnej i doprecyzowanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego - takie przeformułowanie pytania, aby odnosiło się ono tylko do przepisów prawa podatkowego, które mogą kształtować ewentualne uprawnienia i obowiązki wnioskodawcy w sferze rozliczeń podatkowych;

3) wniesienie stosownej opłaty do adekwatnej do zakresu złożonego wniosku.

W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia 1 września 2015 r. podniósł m.in., że żądanie określenia szczegółowego miejsca (miejscowości) położenia nieruchomości zabytkowej nie jest zasadne, albowiem informacja taka nie ma żadnej istotności z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego - ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - będących przedmiotem interpretacji.

Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. Minister Finansów , powołując m.in. art. 14 g, art. 169 § 1 i 2 w związku z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej jako "O.p." pozostawił wniosek Fundacji bez rozpatrzenia. W ocenie organu, pomimo wezwania wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, nie został uzupełniony w zakresie wyznaczonym treścią punktu pierwszego wezwania, tj. wyczerpującego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego – miejsca (miejscowości) położenia nieruchomości zabytkowej ("zabytkowego założenia dworskiego"), która ma być rekonstruowana.

W zażaleniu na to postanowienie Fundacja zarzuciła organowi naruszenie przepisów:

- art. 14b § 1 oraz § 3 O.p., polegające na niewydaniu interpretacji indywidualnej prawa podatkowego pomimo złożenia wniosku spełniającego warunki określone w art. 14b § 3 O.p., w szczególności zawierającego wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, jak również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego;

- art. 14g § 1 w związku z art. 14b § 3 oraz art. 169 § 1 O.p., polegające na pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego zawierającego wszystkie elementy wymagane przepisami O.p. i prawidłowo uzupełnionego w terminie, stosownie do art. 169 § 1 i § 2 O.p.;

- art. 121 § 1 O.p., poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady zaufania podatnika do organów podatkowych, w szczególności poprzez formułowanie wobec wnioskodawcy żądania przekazania informacji niemających żadnego wpływu na merytoryczną ocenę własnego stanowiska Fundacji oraz określenie sposobu zastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji oraz pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia bez wyjaśnienia, w jaki sposób, w ocenie organu wydającego interpretację, brak podania przez Fundację tej informacji mógł wpłynąć na możliwość wydania interpretacji w zakresie pytań sformułowanych we wniosku oraz na zastosowanie prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, i z jakich konkretnie powodów opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazany we wniosku został uznany za nie wyczerpujący, w stopniu uniemożliwiającym wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzasadniając utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 14 września 2015 r. Minister Finansów przytoczył m.in. treść art. 14b § 1- 3, art.14h, art. 14k § 1 O.p. wskazując, że stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest podstawą faktyczną dla rozstrzygnięcia problemu prawnego będącego tematem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; określa "indywidualną sprawę wnioskodawcy", służąc tym samym wykazaniu jego "zainteresowania" wydaniem interpretacji indywidualnej; wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za odpowiadający wymaganiom określonym przepisami O.p., jeżeli pozwala na realizację ww. funkcji.

Specyfika wniosku o interpretację dotycząca stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego wymaga wskazania przez wnioskodawcę wszystkich elementów tego zdarzenia istotnych dla dokonania oceny stanowiska zaprezentowanego przez wnioskodawcę (to na wnioskodawcy ciąży obowiązek jego wyczerpującego przedstawienia), a organ - w sytuacji, gdy stan, opis ten jest niepełny - ma obowiązek ustalić stan faktyczny, zdarzenie przyszłe (w tym przypadku - miejscowość, w której realizowane będą cele statutowe Fundacji) w sposób nie budzący wątpliwości.

Organ interpretacyjny nie ma obowiązku dokonywać wykładni w sposób żądany przez stronę, natomiast zadaniem organu jest wydawanie interpretacji indywidualnych w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego w odniesieniu do skonkretyzowanego w czasie i miejscu stanu faktycznego i/lub opisu zdarzenia przyszłego - nie zaś wydawanie interpretacji "ogólnych", "abstrakcyjnych", które wnioskodawca może przypisać do wszystkich czynności danego rodzaju - w tym przypadku ogólnie opisanych wydatków dotyczących inwestycji związanych z rekonstrukcją różnych, wielu obiektów pałacowych w Polsce.

Przedstawiony przez wnioskodawcę we wniosku stan faktyczny i opis zdarzenia przyszłego nie zawiera informacji dotyczących miejsca przedsięwzięcia w zakresie rekonstrukcji historycznego obiektu pałacowego (miejscowości, w której realizowane będą cele statutowe Fundacji); tylko dokonanie prawidłowych ustaleń w powyższym zakresie, pozwoliłby organowi podatkowemu na przeprowadzenie analizy i merytoryczne rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia, które spełniałoby wymogi przewidziane dla instytucji interpretacji indywidualnej.

Wydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy organ nie posiada wiedzy na temat miejsca zdarzenia - miejscowości, w której realizowane będą cele statutowe Fundacji, z którym wiąże się poniesienie szeregu wydatków przez wnioskodawcę wiązałoby się z dokonaniem rozstrzygnięcia "abstrakcyjnego" o charakterze wyłącznie poznawczym. Takie rozstrzygnięcie byłoby natomiast sprzeczne z istotą interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b O.p. - a zatem wskazywanie przez skarżącą na treść przepisów prawa materialnego, w tym art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 17 ust 1b u.p.d.o.p. jest całkowicie chybione, bowiem nie ich treść legła u podstaw zaskarżonego postanowienia.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych, podkreślił, że nie może być ona rozumiana jako konieczność wydawania interpretacji indywidualnych o charakterze poznawczym, w "ogólnie" określonym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, które nie zostały zindywidualizowane.

Zatem wniosek nie mógł być rozpatrzony w toku postępowania dotyczącego wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, bowiem - mimo wezwania skierowanego do wnioskodawcy, w którym jednoznacznie wyjaśniono przesłanki, którymi kierował się organ interpretacyjny - nie dokonano skutecznego uzupełnienia wniosku. Tym samym uzasadnionym było pozostawienie go bez rozpatrzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Fundacja "A" z siedzibą w G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 14b § 1 oraz § 3 O.p. polegające na niewydaniu interpretacji indywidualnej prawa podatkowego pomimo złożenia przez skarżącą wniosku spełniającego warunki określone w art. 14b § 3 O.p., w szczególności zawierającego wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jak również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego;

- art. 14g § 1 w związku z art. 14b § 3 oraz art. 169 § 1 O.p., polegające na pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego zawierającego wszystkie elementy wymagane przepisami O.p. i prawidłowo uzupełnionego w wyznaczonym terminie, stosownie do art. 169 § 1 i § 2 O.p.;

- art. 121 § 1 O.p., poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady zaufania podatnika do organów podatkowych, w szczególności poprzez formułowanie wobec skarżącej żądania przekazania informacji niemających żadnego wpływu na merytoryczną ocenę własnego stanowiska skarżącej oraz określenie sposobu zastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, opisanym we wniosku oraz pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia bez przekonywującego wyjaśnienia motywów i podstaw prawnych takiego postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że przedmiotem interpretacji indywidualnej prawa podatkowego objętej wnioskiem było zastosowanie w jej indywidualnej spawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1 b u.p.d.o.p. w zakresie możliwości uznania za korzystające ze zwolnienia podatkowego wydatkowania przez wnioskodawcę środków pochodzących z dochodu przeznaczonego na cele statutowe, w związku z planowaną rekonstrukcją zabytkowego założenia pałacowego na nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz z wykorzystaniem istniejących fragmentów zabytkowych budynków i budowli. Skarżąca zainteresowana była uzyskaniem potwierdzenia, czy zamierzona inwestycja związana z rekonstrukcją zabytku mieścić się będzie w pojęciu "wydatkowania dochodów na cele statutowe" w obszarze celu statutowego działalności kulturalnej, przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., obejmującego działalność w zakresie ochrony zabytków. Pytanie sformułowane przez skarżącą we wniosku wyznaczało zatem zakres zagadnienia prawnego mającego być przedmiotem interpretacji organu podatkowego.

W odniesieniu do złożonego przez nią wniosku o wydanie interpretacji nie może być mowy o żadnej "abstrakcyjności" określonych czynności planowanych przez skarżącą, czy też domagania się wydania interpretacji "ogólnej", nieodnoszącej się do żadnych konkretnych zdarzeń. Tymczasem wniosek w części dotyczącej opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego był nadzwyczaj konkretny i precyzyjny.

Rażącym nadużyciem jest twierdzenie organu, jakoby skarżąca domagała się wydania interpretacji "abstrakcyjnej", która to interpretacja w razie jej wydania miałaby walor "poznawczy", jeżeli jedynym powodem uzasadniającym stwierdzenie tej rzekomej "abstrakcyjności" opisu stanu faktycznego i zdarzenia prawnego, jest brak określenia nazwy miejscowości, w której położony jest obiekt zabytkowy.

Żaden z przepisów prawa podatkowego znajdujących lub nawet mogących potencjalnie znajdować zastosowanie w sprawie będącej przedmiotem interpretacji na podstawie wniosku skarżącej nie wiąże żadnych skutków prawno-podatkowych w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. z konkretną miejscowością na terytorium Polski.

Ustalenie sposobu zastosowania obydwu wskazanych przepisów prawa materialnego nie jest uzależnione od tego, w jakim miejscu - miejscowości - znajduje się zabytek, ochrona którego, poprzez jego rekonstrukcję, stanowić ma przedmiot działań podejmowanych przez skarżącą zamierzającą korzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w powołanych przepisach.

Informacja taka jest zatem w ocenie skarżącej zbędna i całkowicie nieistotna z punktu widzenia możliwości wydania prawidłowej interpretacji prawa podatkowego. Należy również podkreślić, że w zakresie zagadnienia prawnego sformułowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. określenia zasad korzystania przez Fundację ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1b u.p.d.o.p. nie mogą, nawet hipotetycznie, znajdować zastosowania inne przepisy prawa podatkowego.

W ocenie skarżącej, prawidłowo rozumiany przepis art. 14b § 3 O.p. prowadzić powinien do uznania, że wyczerpującym jest takie przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, które zawiera informacje dotyczące stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego istotne z punktu widzenia zagadnienia prawnego będącego przedmiotem interpretacji, tj. wpływające na ukształtowanie prawno-podatkowego stanu faktycznego wypełniającego hipotezę przepisów materialnego prawa podatkowego podlegających interpretacji przez Ministra Finansów.

Instytucja wezwania do uzupełnienia braków pisma na podstawie art. 169 §1 O.p. służyć powinna uzupełnieniu tych jego braków, które uniemożliwiają nadanie pismu biegu i rozpoznania wniosku podatnika zgodnie z właściwymi przepisami prawa. W konsekwencji żądanie przez organ podatkowy podania przez wnioskodawcę informacji nieistotnej z punktu widzenia przedmiotu postępowania zainicjowanego złożeniem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie znajduje oparcia w brzmieniu art. 169 §1 O.p., jak również fakt nie podania takiej informacji przez Fundację nie może stanowić podstawy do zastosowania przepisu art. 14g §1 O.p. i pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji bez rozpoznania.

Organ żądając od skarżącej podania informacji o miejscowości, w której położona jest zabytkowa nieruchomość, działał z naruszeniem art. 169 §1 O.p., albowiem w tym zakresie wniosek o wydanie interpretacji nie był dotknięty brakiem, a żądana informacja nie mogła mieć żadnego wpływu na możliwość podjęcia postępowania oraz wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie zastosowania przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1b u.p.d.o.p.

W ocenie skarżącej wydanie zaskarżonego postanowienia wyłącznie w oparciu o fakt niepodania informacji o miejscowości położenia zabytkowej nieruchomości, bez przekonywającego wyjaśnienia w jaki sposób brak podania przez wnioskodawcę tej informacji mógł wpłynąć na możliwość wydania interpretacji w zakresie pytań sformułowanych we wniosku, stoi w rażącej sprzeczności z zasadą postępowania wyrażoną w art. 121 § 1 O.p.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r., poz.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w przedstawionym stanie faktycznym.

Skarżąca, której wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia twierdzi, że doprecyzowała opisany stan faktyczny, przy czym konsekwentnie podkreśla, że żądanie przez organ podania informacji o miejscowości, w której położona jest zabytkowa nieruchomość, nie ma żadnego wpływu na możliwość podjęcia postępowania oraz wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie zastosowania przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1b u.p.d.o.p., a tym samym zaskarżone postanowienie narusza art. 169 §1 O.p.

Natomiast Minister Finansów uznał, że przedstawiony przez skarżącą opis stanu faktycznego nie zawiera istotnego elementu - miejsca (miejscowości) położenia nieruchomości zabytkowej ("zabytkowego założenia dworskiego"), która ma być rekonstruowana, a ponieważ skarżąca - mimo wezwania - nie uzupełniła go w żądanym przez organ zakresie, wniosek był zobowiązany pozostawić bez rozpatrzenia.

Wobec tak zarysowanego przedmiotu sporu, w pierwszej kolejności zauważyć należy, w myśl art. 14b § 1 O.p., Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, stosownie do art. 14b § 3 O.p., obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Zdarzenie przyszłe musi być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny. Organ podatkowy nie może domniemywać intencji podatnika, ani za podatnika ustalać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), uzupełniać go czy oceniać jego zgodność z rzeczywistością (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1803/13; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 268/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organ wydający interpretację jest związany merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. Na podstawie przepisów O.p. organy podatkowe nie są bowiem uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych nie przedstawionych w stanowisku wnioskodawcy odnośnie podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyroki NSA z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 436/12; z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2147/12 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Jeśli bowiem w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny odmienny od przedstawionego we wniosku o interpretację, wówczas uzyskana interpretacja nie spełni swojej funkcji ochronnej.

Celem ustanowienia instytucji prawa do uzyskania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego było bowiem nie tylko zapewnienie podatnikom, płatnikom i inkasentom poczucia pewności co do prawidłowości stosowania przez nich przepisów podatkowych, lecz także pewności, co do skutków zastosowania się do określonej interpretacji tych przepisów (por. wyrok NSA z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1662/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organ podatkowy, działając jako organ interpretacyjny w pierwszej kolejności jest zatem zobowiązany stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy.

Jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p., tj. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, co uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska w nim wyrażonego, organ podatkowy obowiązany jest w pierwszej kolejności wezwać wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. do uzupełnienia braków takiego wniosku.

W orzecznictwie sądowym pojęcie "wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" jest rozumiane jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego. Opis ten powinien zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r. II FSK 1862/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tej sytuacji możliwe jest żądanie przez organ interpretacyjny uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej również w zakresie wskazanych w art. 14b § 3 O.p. elementów stanu faktycznego. Pozwala na to odpowiednie zastosowanie - w oparciu o przepis art. 14h O.p. - art. 169 § 1-2 i § 4 tej ustawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym trybie organ interpretacyjny może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy nie. Zatem konstruując wezwanie, o którym mowa wyżej organ podatkowy powinien opierać się na przepisie, który jest przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji.

Aby rozstrzygnąć spór zaistniały w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytanie, czy zakres żądanego przez organ podatkowy uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez ten organ prawidłowo.

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie skarżąca żądała udzielenia odpowiedzi, czy wydatkowanie przez nią dochodów zwolnionych od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. z uwagi na ich przeznaczenie przez wnioskodawcę na cele działalności statutowej w zakresie działalności kulturalnej polegającej na ochronie, renowacji i rekonstrukcji zabytków, na pokrycie opisanych we wniosku wydatków na realizację przedsięwzięcia w zakresie rekonstrukcji obiektu pałacowego stanowiącego składnik zabytkowego Zespołu Zamkowego wpisanego do rejestru zabytków prowadzonego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, stanowi wydatkowanie tych dochodów w sposób zgodny z art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p., na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 i w związku z tym uzasadnia zachowanie przez wnioskodawcę zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. (vide: pismo skarżącej z dnia 1 września 2015 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie organu do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej).

Skarżąca podała, że zabytkowa nieruchomość, na której planuje realizację projektu obejmującego rekonstrukcję zabytkowego założenia dworskiego, położona jest na terytorium Polski.

Dokonując zatem oceny, czy żądanie przez organ uzupełnienia wniosku - w zakresie podania miejsca (miejscowości), w której skarżąca Fundacja planuje, w ramach swojej działalności statutowej, realizację projektu obejmującego rekonstrukcję zabytkowego "założenia dworskiego" jest elementem, bez którego nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy błędne - należało przytoczyć treść przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a (art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p.)

Nie ulega wątpliwości, że powołane przepisy nie mają charakteru przepisów prawa miejscowego, których zastosowanie byłoby związane z ograniczonym obszarem na terenie kraju. Jak słusznie podnosi skarżąca, są to regulacje uniwersalne, adresowane do ogółu podatników realizujących określone cele statutowe, bez względu na miejsce ich siedziby, czy też miejsce podejmowania ich statutowych aktywności, o ile działalność tych podmiotów mieści się w ramach wyznaczonych przez zakres podmiotowy i przedmiotowy u.p.d.o.f.

Przepisy prawa podatkowego, będące przedmiotem pytania zawartego we wniosku skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej nie wiążą żadnych skutków podatkowoprawnych w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. z konkretną miejscowością na terytorium Polski.

W konsekwencji organ nieprawidłowo uznał, że elementem stanu faktycznego, niezbędnym do wydania interpretacji jest wskazanie przez skarżącą miejsca (miejscowości), w której Fundacja planuje, w ramach swojej działalności statutowej, realizację projektu obejmującego rekonstrukcję zabytkowego "założenia dworskiego". Bezsporne były przy tym pozostałe elementy wezwania o uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W ocenie Sądu, brak było zatem podstaw do wezwania skarżącej o takie doprecyzowanie stanu faktycznego jakie organ określił w pkt 1) a) pisma z 19 sierpnia 2015 r., a tym samym wzywając skarżącą o takie doprecyzowanie stanu faktycznego organ podatkowy naruszył przepis art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., a także zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.) i naruszenie to mogło mieć i miało wpływ na wynik sprawy.

Rację ma zatem skarżąca twierdząc, że organ żądając podania informacji o miejscowości, w której położona jest zabytkowa nieruchomość, działał z naruszeniem art. 169 §1 O.p., albowiem w tym zakresie wniosek o wydanie interpretacji nie był dotknięty brakiem, a żądana informacja nie mogła mieć żadnego wpływu na możliwość prowadzenia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie zastosowania przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1b u.p.d.o.p.

Oceniając zasadność pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, organ podatkowy obowiązany jest nie tylko do przeprowadzenia analizy, czy doszło do jego skutecznego uzupełnienia w zakresie objętym wezwaniem skierowanym w trybie art. 169 § 1 O.p., ale także i to w pierwszej kolejności, winien dokonać oceny samej zasadności wskazywanych w nim braków, mających podlegać usunięciu.

Jeżeli bowiem, samo wezwanie do usunięcia braków wniosku było nieprawidłowe (np. niezasadne), to skutkami niewykonania wadliwego wezwania nie można obciążać wnioskodawcy przez formalne pozostawienie jego wniosku bez rozpatrzenia. Organ podatkowy pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia powinien bowiem wykazać w pierwszej kolejności, że ten właśnie element stanu faktycznego, o którego doprecyzowanie wnioskodawca był wzywany, jest w świetle konkretnie wskazanych przepisów prawa podatkowego niezbędny do wydania interpretacji indywidualnej i dokonania oceny stanowiska wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2014 r., III SA/Wa 770/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tym samym, pozostawiając wniosek skarżącej bez rozpatrzenia ze wskazanego powodu, a następnie utrzymując postanowienie w tym przedmiocie w mocy, Minister Finansów naruszył art. 14g i art. 233 § 1 pkt 1 O.p., w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Finansów, jak i postanowienie je poprzedzające. Ponownie rozpatrując sprawę organ interpretacyjny będzie zobowiązany zastosować się do przedstawionej wyżej oceny prawnej.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i § 4 oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011r. Nr 31 poz. 153). Na kwotę kosztów składają się: wpis sądowy w wysokości 100 zł, opłata od pełnomocnictwa procesowego w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika - doradcy podatkowego w wysokości 240 zł.