Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1634/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Teresa Zygiewska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku pełnomocnika skarżących adw. P. K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze skargami kasacyjnymi od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2008 r. oraz skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi J. K., W. T., M. N., B. B. i W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przejęcia nieruchomości na własność Skarbu Państwa postanawia: - przyznać adwokatowi P.K., ze środków Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 320 (trzysta dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. K., W. T., M. N., B. B. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przejęcia nieruchomości na własność Skarbu Państwa.

Dla skarżących W. T., M. N., B. B. i W. K. - w toku postępowania sądowego, w ramach przyznania prawa pomocy - został wyznaczony pełnomocnik z urzędu adwokat P. K. W imieniu wszystkich skarżących wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł trzy jednobrzmiące skargi kasacyjne od postanowienia z dnia 10 października 2008 r., tj. jedną skargę kasacyjną w imieniu M. N., W. T. i W. K., drugą skargę kasacyjną w imieniu B. B. i trzecią skargę kasacyjną w imieniu J.K., który także udzielił temu adwokatowi pełnomocnictwa, z tym, że dla skarżącego J. K. adw. P. K. pozostaje pełnomocnikiem z wyboru.

W pierwszych dwóch wymienionych skargach kasacyjnych pełnomocnik wniósł, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W skardze kasacyjnej wniesionej w imieniu B. B. pełnomocnik wniósł nadto o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 P.p.s.a., a w skardze kasacyjnej wniesionej w imieniu J.K. pełnomocnik zawarł jedynie wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 powołanej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 października 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z dnia 10 października 2009 r.

Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K., W. T., M. N., B. B. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r.

W punkcie 2 Sąd przyznał adw. P. K. kwotę 240 złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem I instancji oraz kwotę 17 złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. wyznaczony pełnomocnik ponowił swoje wnioski zawarte w skargach kasacyjnych dotyczące zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skarg kasacyjnych, a nadto wnioski o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 ustawy P.p.s.a. (skarga kasacyjna J. K. i B. B.).

Pismem z 8 lutego 2010 r. adw. P. K. w imieniu skarżących M.N., W. T. i W. K. wywiódł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku z 7 grudnia 2009 r., w której wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pismem z 2 listopada 2010 r. wyznaczony pełnomocnik adw. P. K. poinformował Sąd, iż w związku z powołaniem na stanowisko notariusza złożył wniosek o skreślenie z listy adwokatów Izby Adwokackiej w W. z dniem 31 października 2010 r. Tym samym przestał pełnić obowiązki pełnomocnika skarżących w niniejszej sprawie.

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt I OSK 409/10 oddalił skargę kasacyjną od wyroku z 7 grudnia 2009 r., nie zawarł jednak w rozstrzygnięciu orzeczenia dotyczącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący reprezentowani byli przez adw. Z. J., która została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w miejsce adwokata P. K.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 250 ustawy P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie natomiast do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji obejmują także stawkę za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (...). Stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w art. 1 tego rozporządzenia, nie mniej niż 120 złotych.

W rozpoznawanej sprawie wyznaczony wówczas adwokat P. K. sporządził i wniósł trzy odrębne, jednobrzmiące skargi kasacyjne od postanowienia z dnia 10 października 2008 r. Działając jako pełnomocnik wyznaczony z urzędu występował w imieniu W.T., M.N., B. B. i W. K. W imieniu tych czterech osób wniósł dwie skargi kasacyjne: jedną w imieniu M. N., W. T. i W. K., drugą skargę kasacyjną w imieniu B.B. Tego rodzaju "rozróżnienie" spowodowane było prawdopodobnie faktem, iż B. B. nie została zwolniona z kosztów sądowych, a zatem skarga kasacyjna złożona w jej imieniu podlegała wpisowi sądowemu. Skarżący objęci pierwszą ze skarg kasacyjnych zostali zwolnieni od kosztów sądowych w ramach przyznanego im prawa pomocy.

Zauważyć jednak należy, iż okoliczność ta nie miała żadnego znaczenia dla sporządzenia skargi kasacyjnej albowiem pełnomocnik mógł sporządzić jedną skargę kasacyjną dla wszystkich skarżących reprezentowanych z urzędu (których łączy współuczestnictwo materialne) i dołączyć potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w imieniu B. B. W okolicznościach niniejszej sprawy wskazany wyżej sposób działania pełnomocnika nie może, w ocenie Sądu, skutkować przyznaniem pełnych, nawet minimalnych, kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie dwóch skarg kasacyjnych (240 złotych). Jak już wspomniano, sposób zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie wynikał z przepisów prawa, a jedynie z wyboru pełnomocnika sporządzającego pisma procesowe. Tym nie mniej Sąd uwzględnił nakład pracy pełnomocnika i koszty z tym związane i orzekł ponad stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia tj. 200 (dwieście) złotych.

Odnosząc się natomiast do żądania zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od postanowienia z dnia 10 października 2008 r. na podstawie art. 203 ustawy P.p.s.a. zawartego w skardze kasacyjnej J. K., dla którego adw. P. K. jest pełnomocnikiem z wyboru oraz w skardze kasacyjnej B. B., wyjaśnić należy, iż powołany przepis nie znajduje, w ocenie Sądu, zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Innymi słowy - w takiej sytuacji sąd drugiej instancji nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania nawet wówczas, gdy stosowny wniosek został zawarty w skardze kasacyjnej. Jednocześnie nie oznacza to, iż skarżący nie może uzyskać zwrotu kosztów, jakie poniósł w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę. Zwrot tych kosztów może wchodzić w rachubę wówczas, gdy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy sąd I instancji uwzględni skargę, a co za tym idzie skarżącemu będzie przysługiwał zwrot kosztów postępowania na zasadzie art. 200 ustawy P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. skargę oddalono, a zatem zwrot kosztów postępowania w myśl powołanych przepisów nie przysługuje.

W skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 7 grudnia 2009 r. w/w pełnomocnik również zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz W. T., M.N.i W. K. (art. 250 P.p.s.a.), który Sąd uwzględnił i na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. oraz § 18 ust 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia zasądził kwotę 120 złotych.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. oraz § 18 ust 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, zasądził łączną kwotę 320 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.