Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 321/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Gospodarki
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2008/13 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. objętym zażaleniem postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie wykreślenia skarżącej z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Domagając się wstrzymania zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że prowadzenie kancelarii radcy prawnego to jedyna możliwość zarobkowania i jedyne źródło utrzymania. Ponadto skarżąca przytoczyła powody, które jej zdaniem legły u podstaw skreślenia jej z listy radców prawnych oraz przywołała szereg przepisów Konstytucji RP dla wykazania braku obowiązku przynależności do samorządu radcowskiego.

Odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny

w W. podniósł, że w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zasadniczą kwestią jest konkretne określenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreśloną szkodą, uniemożliwia sądowi poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Na wnioskodawcy ciąży również obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2198/13, LEX nr 1361276).

Sąd I instancji wskazał, że skarżąca oparła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na przesłance utraty jedynego źródła utrzymania, jakim jest prowadzenie kancelarii radcy prawnego. Jednocześnie zaś w postępowaniu

o przyznanie prawa pomocy – instytucji adresowanej do osób najuboższych – skarżąca skutecznie wykazała, że uzyskany przychód do opodatkowania z prowadzonej kancelarii wyniósł w dwóch kwartałach 2013 r. łącznie 1750 zł. Fakt ten, zdaniem Sądu, nie uprawdopodobnia wystarczająco, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. S. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP polegające na :

- sprzeczną ze stanem faktycznym i prawem oceną materiału dowodowego przez Sąd, a mianowicie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z prawomocnym postanowieniem WSA w W. z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości;

- zaniechaniu dopuszczenia przez WSA w W. dowodów wniosku z dnia [...] września 2013 r., m.in. z akt postępowania Ministra Gospodarki, tj. prawomocnej decyzji Ministra Gospodarki z [...] września 2012 r. w sprawie odmowy wykreślenia Kancelarii Radcy Prawnego K. S. z CEIDG poprzez uchylenie decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. i umorzenie postępowania z adnotacją OIRP w K. oraz Urzędu Skarbowego w S.;

- zaniechaniu dopuszczenia dowodu z wydruku z CEIDG z dnia [...] sierpnia

2013 r. w sprawie wykreślenia/sprostowania z urzędu Kancelarii Radcy Prawnego K. S. w S. z dniem [...] lipca 2013 r.

Jednocześnie skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz zobowiązanie Ministra Gospodarki do niezwłocznego przywrócenia wpisu w CEIDG Kancelarii Radcy Prawnego K. S. w S..

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że przedmiotem skargi wniesionej do Sądu I instancji jest decyzja Ministra Gospodarki w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Decyzja ta zapadła na skutek ustalenia niezgodności wpisu z rzeczywistym stanem rzeczy, polegającym na posługiwaniu się w obrocie gospodarczym firmą "Kancelaria Radcy Prawnego K. S." i tytułem zawodowym "radca prawny".

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że tytuł zawodowy "radcy prawnego" podlega ochronie prawnej na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.; dalej: ustawa o radcach prawnych). Zgodnie natomiast z art. 23 tej ustawy prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę radców prawnych i złożenia ślubowania. Ustanie tego prawa następuje zaś z chwilą wykreślenia z listy radców prawnych m.in. na skutek orzeczenia dyscyplinarnego lub wyroku sądowego o pozbawieniu prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego (art. 29 pkt 6 ustawy o radcach prawnych). W tej sprawie pozostaje bezsporne, że skarżąca została skreślona z listy radców prawnych ostateczną uchwałą Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] listopada 2008 r., która stała się prawomocna z dniem [...] kwietnia 2009 r. Uchwała ta była konsekwencją prawomocnego wyroku Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego OIRP w K. z dnia [...] czerwca 2006 r. uznającego skarżącą radcę prawną winną popełnienia zarzucanych jej czynów.

Z przedstawionych, i w istocie bezspornych okoliczności sprawy, wynika wprost, że możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego skarżąca została pozbawiona prawomocnymi orzeczeniami organów korporacyjnych, które wszak nie są przedmiotem skargi.

Tymczasem domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżącą ustawowych przesłanek przyznania ochrony tymczasowej upatruje

w niemożliwości prowadzenia działalności gospodarczej jako radca prawny. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w istocie wniosek skarżącej

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o jej wykreśleniu z Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej zmierza do obejścia prawomocnego wyroku Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego OIRP w K. oraz uchwały OIRP

w K. z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie skreślenia jej z listy radców prawnych.

Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji aczkolwiek odmiennie uzasadnione odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.