Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 479/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 640/13 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 17 maja 2013r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki powstałe w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od lipca 2009r. do lutego 2010r. oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości i kosztów postępowania egzekucyjnego. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek T. M. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 września 2013 r.

Sąd I instancji wskazał, że złożony przez stronę skarżąca w dniu 15 października 2013r. wniosek jest spóźniony, gdyż jego wniesienie winno było nastąpić w chwili składania sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego. Skoro bowiem sprzeciw został nadanym w placówce pocztowej 25 września 2013 r. to tym samym należało przyjąć, że ustały przeszkody do dokonania danej czynności i złożenia wniosku o przywrócenie terminu dla jej dokonania. Niedochowanie zaś powyższego skutkuje uznaniem przedmiotowego wniosku jako spóźnionego z konsekwencjami wynikającymi z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej: P.p.s.a.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się ponownego rozpoznania sprawy. Wskazał, że opóźnienie w złożeniu wniosku wynikało z osobistej tragedii po utracie dziadka. Skarżący wskazał, ze informację o śmierci dziadka otrzymał w dniu 17 września 2013 r.

Zwrócił się o przywrócenie terminu i ponowne rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 87 § 1 P.p.s.a. nakazuje, aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu złożony został w terminie siedmiu dni od czasu ustąpienia przyczyny uchybienia. Uchybienie temu terminowi powoduje, że wniosek taki musi zostać odrzucony jako spóźniony na podstawie art. 88 P.p.s.a.

Zatem zasadnicze znaczenie dla oceny terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, przy czym to strona skarżąca zobowiązana jest wskazać, co stanowiło przeszkodę dla terminowego dokonania czynności w postępowaniu.

W niniejszej sprawie jak wskazała strona w piśmie z dnia 10 października 2013 r. opóźnienie w złożeniu do sądu sprzeciwu były spowodowane śmiercią dziadka. Skarżący podkreślił, że mógł wysłać sprzeciw dopiero w dniu 25 września 2013 r. Zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął swój bieg termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a

Tymczasem skarżący nadał swój wniosek o przywrócenie terminu w Urzędzie Pocztowym w dniu 11 października 2013 r. i tę datę przyjąć należy za dzień złożenia przedmiotowego wniosku, co wynika wprost z treści art. 83 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że wniosek skarżącego był spóźniony. Zatem Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.