Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 351/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 31 par. 1art. 35, art. 43 par. 1-3, art. 47 par. 1, art. 52, art. 53, art. 50,
journal: Dz.U. 2015 poz 583
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M.G. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 23 lutego 2016 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Akt organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania

1.1. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z [...] nr [...] Minister Finansów stwierdził, że stanowisko M.G. przedstawione we wniosku z 19 listopada 2015 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości gruntowej w części dotyczącej: udziału w nieruchomości nabytego

w 1994 r., w ramach majątku wspólnego małżeńskiego - jest prawidłowe, a udziału

w nieruchomości nabytego w 2015 r., w wyniku podziału majątku wspólnego - jest nieprawidłowe.

1.2. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

14 października 1994 r. wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem G.G. własność nieruchomości gruntowej, do majątku wspólnego małżeńskiego. Nabywcy pozostają w związku małżeńskim od 1 października 1983 r. W dniu 30 września 2015 r. zawarli majątkową umowę małżeńską rozdzielności majątkowej, a chwilę po tym, dokonali podziału majątku wspólnego małżonków po ustaniu wspólności ustawowej, wskutek którego nabyta w 1994 r. nieruchomość do majątku wspólnego małżeńskiego, stała się wyłączną własnością wnioskodawczyni, tj. składnikiem jej majątku osobistego. Podział został dokonany bez żadnych spłat

i dopłat. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem posiadała równe udziały w majątku wspólnym, zatem wskutek podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni uzyskała prawo własności nieruchomości w części przekraczającej jej udział w majątku wspólnym, tj. stała się wyłączną właścicielką nieruchomości gruntowej, którą zamierza sprzedać przed upływem 5 lat od końca roku, w którym dokonano podziału majątku wspólnego w drodze aktu notarialnego.

1.3. W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym zadano pytanie czy przychód uzyskany przez wnioskodawczynię przed 1 stycznia 2021 r. ze sprzedaży nieruchomości nabytej w 1994 r., która to nieruchomość 30 września 2015 r., na mocy majątkowej umowy małżeńskiej rozdzielności majątkowej oraz umowy podziału majątku wspólnego małżonków po ustaniu wspólności ustawowej, stała się jej wyłączną własnością, będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2012.361 ze zm.), dalej "u.p.d.o.f."?

1.4. Zdaniem wnioskodawczyni, przychód uzyskany z tej transakcji będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.,

z uwagi na upływ ponad 5 lat od końca 1994 r., w którym nabyła tę nieruchomość.

W ocenie wnioskodawczyni okres 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., należy liczyć już od daty nabycia nieruchomości przez wnioskodawczynię do majątku wspólnego małżeńskiego, a nie od daty zawarcia małżeńskiej umowy majątkowej rozdzielności

i umowy podziału majątku wspólnego małżonków po ustaniu wspólności ustawowej, w wyniku których wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką nieruchomości. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyrok WSA w Łodzi

z 29 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 569/15. Podniosła, że choć wyrok ten dotyczy sytuacji uzyskania przez małżonka wyłącznej własności składnika stanowiącego wcześniej element majątku wspólnego w drodze spadkobrania, to jednak nie istnieją żadne logiczne przesłanki, aby różnicować tamten przypadek od sytuacji, w której małżonek nabywa wyłączną własność w drodze majątkowych umów małżeńskich rozdzielności i podziału majątku wspólnego. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że i w takim przypadku wnioskodawczyni już w 1994 r. nabyła prawo do całej nieruchomości, tyle że w ramach wspólności majątkowej z mężem.

1.5. Minister Finansów wskazał na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określające przedmiot opodatkowania (art. 9 ust. 1) oraz źródła przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c). Podniósł, że art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału

w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia. Minister Finansów powołał ponadto przepisy ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U.2015.583 ze zm.) dalej "K.r.o.", regulujące stosunki majątkowe między małżonkami (art. 31 § 1, art. 35, art. 43 § 1, art. 47 § 1, art. 46, art. 50¹) oraz art. 1037 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.2014.121. ze zm.) – "K.c." w zw. z art. 46 K.r.o. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy

w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania wspólności ustawowej, ale tylko wówczas, jeżeli podział jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

1.6. W sprawie 30 września 2015 r. umawiające się strony postanowiły w ten sposób, że udział małżonka wnioskodawczyni wynoszący 1/2 części nieruchomości stał się wyłączną własnością majątku osobistego wnioskodawczyni. Oznacza to, że

z tą datą wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem całej nieruchomości, do której od czasu ustania wspólności ustawowej przysługiwał jej jedynie udział 1/2. Bezsprzecznie świadczy to zatem o tym, że 30 września 2015 r. wnioskodawczyni nabyła udział 1/2 części w nieruchomości i z tą datą należy utożsamiać nabycie tego udziału przez wnioskodawczynię. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest zatem każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie

z normami prawa cywilnego (art. 155 § 1 K.c.). W ocenie Ministra Finansów

30 września 2015 r. strony postanowiły, że małżonek wnioskodawczyni utracił prawo własności 1/2 udziału w nieruchomości gruntowej na rzecz wnioskodawczyni,

a wnioskodawczyni nabyła 1/2 udziału w nieruchomości.

1.7. W związku z powyższym Minister Finansów stwierdził, że wnioskodawczyni nabyła ww. nieruchomość gruntową w różnym czasie i w różny sposób, tj. 1/2 udziału nieruchomości nabyła w 1994 r. w ramach nabycia nieruchomości do wspólności ustawowej małżeńskiej i 1/2 udziału nieruchomości nabyła w 2015 r. w wyniku ustanowienia rozdzielności majątkowej między małżonkami i podziału ich majątku wspólnego. Pięcioletni termin, o którym mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., z uwagi na fakt, że nabycie nieruchomości miało miejsce w dwóch datach (1994 r. i 2015 r.) - powinien być liczony oddzielnie

w stosunku do każdej z tych dat, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości od daty jej nabycia. W świetle powyższego, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości

w części dotyczącej 1/2 udziału nabytego w 1994 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu. Natomiast źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu będzie przychód przypadający na 1/2 udziału nieruchomości, który został nabyty przez wnioskodawczynię w 2015 r., ponieważ między końcem roku, w którym miało miejsce nabycie a datą planowanej sprzedaży nieruchomości, tj. do 2021 r., nie upłynie

5-letni okres. Jednocześnie Minister Finansów wskazał na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określające podstawę obliczenia podatku

(art. 30e ust. 2), wysokość podatku (art. 30e ust. 1), przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 19 ust. 1), koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a –c (art. 22 ust. 6d i 6e) oraz obowiązki podatnika w zakresie wykazania uzyskanych dochodów oraz płatności podatku (art. 30e ust. 4, art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b, art. 30 ust. 5).

1.8. Wnioskodawczyni wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji prawa podatkowego.

2. Skarga do Sądu

2.1. Na powyższą interpretację wnioskodawczyni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części. Zarzuciła naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprzedaż nieruchomości, którą wraz z mężem nabyła w 1994 r. do majątku wspólnego małżeńskiego, a której wyłączną właścicielką stała się w 2015 r., w wyniku podziału majątku wspólnego, będzie podlegać opodatkowaniu w stosunku do 1/2 udziału w tej nieruchomości, albowiem w dniu podziału majątku wspólnego zdaniem organu doszło do nabycia przez skarżącą 1/2 udziału w nieruchomości, jako części, która jej przypadła ponad udział w majątku wspólnym, a od końca roku, w którym dokonano podziału majątku wspólnego nie upłynęło pięć lat.

2.2. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że cały przychód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania, na podstawie art. 10 ust 1 pkt 8 u.p.d.o.f., z uwagi na upływ ponad pięciu lat od końca 1994 r., w którym skarżąca nabyła nieruchomość. W ocenie strony okres 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, należy liczyć już od daty nabycia nieruchomości przez skarżącą do majątku wspólnego małżeńskiego, a nie od daty zawarcia małżeńskiej umowy majątkowej rozdzielności i umowy podziału majątku wspólnego małżonków po ustaniu wspólności ustawowej. Na potwierdzenie swojego stanowiska wskazała na wyrok WSA w Łodzi z 29 lipca 2015 r., I SA/Łd 569/15.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

3.1. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko

i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej). Sąd wskazuje także, że orzeczenie w sprawie zostało oparte wyłącznie na zaprezentowanym

w sprawie stanie faktycznym.

Jednocześnie wymaga podkreślenia, że stosownie do art. 57a ustawy p.p.s.a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną

w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego, przy czym sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarga została oparta na zarzucie błędnej wykładni

art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Sąd stwierdził, że zarzut ten jest nieuzasadniony.

W związku z powyższym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja jest zgodna z prawem.

3.2. Przedmiot sporu w sprawie dotyczy opodatkowania dochodu z tytułu zbycia przez skarżącą nieruchomości. W ocenie skarżącej cały dochód z tytułu zbycia przez nią nieruchomości jest wolny od opodatkowania. Zdaniem organu natomiast z opodatkowania jest zwolniony dochód uzyskany ze sprzedaży 1/2 udziału w przedmiotowej nieruchomości, zaś dochód w pozostałej części podlega opodatkowaniu.

Kwestię opodatkowania dochodu z tytułu zbycia nieruchomości reguluje

art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. zgodnie z którym źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Inaczej mówiąc, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym miało miejsce jej nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu

w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Spór w sprawie stanowi konsekwencję rozbieżności stanowisk stron w kwestii daty nabycia przez skarżącą spornej nieruchomości. Skarżąca stoi na stanowisku, że cała nieruchomość została przez nią nabyta już w 1994 r., do majątku objętego ustrojem wspólności majątkowej małżeńskiej. Z kolei według organu w 1994 r. skarżąca nabyła jedynie 1/2 udziału w nieruchomości. Pozostałą część nabyła natomiast w 2015 r. w związku z zawarciem w tym roku umów rozdzielności majątkowej małżeńskiej i podziału majątku wspólnego na mocy których cała nieruchomość weszła do majątku osobistego skarżącej.

3.3. Rozstrzygnięcie sporu determinuje odpowiedź na pytanie jak należy rozumieć termin "nabycie", o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji tego terminu. Jednolite stanowisko w tym zakresie wynika natomiast z aktualnego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z 16 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 932/13 i z 27 stycznia 2016 r. sygn. akt II FSK 2319/13 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), które to stanowisko Sąd w całości podziela. Z tych też względów Sąd nie podziela stanowiska zaprezentowanego w powołanym przez skarżącą wyroku WSA w Łodzi z 29 lipca 2015 r. I SA/Łd 569/15 oraz we wskazanych w nim orzeczeniach sądów administracyjnych, uwzględniającego jedynie kontekst systemowy i celowościowy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.

Zgodnie z aktualną linią orzeczniczą NSA, termin "nabycie", którym posługuje się ustawodawca w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc nabycie rozumiane jest jako uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa). Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można np. zakupując, pod tytułem darmym

(w formie darowizny, w drodze spadku), w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tych praw. Przy podziale majątku wspólnego małżonków również może mieć miejsce nabycie nieruchomości lub prawa w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wówczas data podziału majątku wspólnego małżonków będzie miała istotne znaczenie przy ustalaniu skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa przyznanego na wyłączną własność jednego z nich.

Odnosząc się do kwestii ustalenia daty nabycia nieruchomości należy odwołać się do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które regulują stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami, jak to prawidłowo uczynił w niniejszej sprawie Minister Finansów. Zgodnie z art. 31 § 1 K.r.o., z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego

z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 K.r.o.). Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 K.r.o., oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Co do zasady, wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 K.r.o.), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 K.r.o.) albo z mocy prawa

np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 K.r.o.). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak

i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, a także w wyniku ustania małżeństwa – między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast w myśl art. 50¹ K.r.o., w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3 K.r.o.

Podsumowując, z datą zawarcia umowy o rozdzielności majątkowej małżeńskiej, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, ustaje wspólność majątkowa, a współwłasność łączna, jaka istniała między małżonkami, przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. W związku z zawarciem takiej umowy, co do zasady, każdy z małżonków ma wynoszący 1/2 udział w majątku wspólnym,

a więc w każdej rzeczy, jaka do tego majątku należy.

W niniejszej sprawie w chwili zawarcia umowy o rozdzielności majątkowej małżeńskiej w 2015 r., skarżąca była właścicielką udziału wynoszącego 1/2, we wszystkich składnikach majątku wspólnego małżonków, a więc i w spornej nieruchomości, podobnie jak jej mąż. Zgodnie z przepisami prawa cywilnego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie jest jednak przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu

z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się

w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Tym samym, za datę nabycia nieruchomości lub praw, które przypadły danej osobie

w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas, jeżeli podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieściła się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz

w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty oraz gdy wartość otrzymanych przez jednego z małżonków nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku wspólnym, tak jak w niniejszej sprawie, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział byłego małżonka w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku wspólnego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat). Przez pojęcie "nabycie" użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

W niniejszej sprawie wartość otrzymanej przez skarżącą w wyniku zawarcia umów rozdzielności majątkowej małżeńskiej i podziału majątku, nieruchomości przekroczyła jej udział w majątku wspólnym, na skutek czego nastąpiło zwiększenie aktywów jej majątku osobistego.

3.4. Podsumowując, należy stwierdzić, że stanowisko Ministra Finansów

w zakresie opodatkowania przedmiotowej nieruchomości, jest prawidłowe.

W związku z nabyciem przez wnioskodawczynię 1/2 udziału w tej nieruchomości

w 2015 r., jego sprzedaż przed 1 stycznia 2021 r. podlega opodatkowaniu. Stanowisko to stanowi konsekwencję zgodnej z prawem interpretacji

art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Z tych względów zarzut błędnej interpretacji powołanej regulacji jest nieuzasadniony.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.