Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 619/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 3 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA: Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na pismo Marszałka Województwa [...] w przedmiocie odmowy uchylenia tytułów wykonawczych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 maja 2014 r. [...]reprezentowany przez [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na bezzasadną odmowę uchylenia tytułów wykonawczych z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt [...] sporządzonych przez Marszałka Województwa.

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd, odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie [...] w charakterze pełnomocnika strony.

Po uzupełnieniu braku formalnego skargi przez jej podpisanie przez [...], zarządzeniem z dnia 9 października 2014 r. wezwano Skarżącego do doprecyzowania przedmiotu zaskarżenia przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu bądź potwierdzenia, że skarga z 2 maja 2014 r. została wniesiona na czynność bezzasadnej odmowy uchylenia tytułów wykonawczych z dnia 13 października 2011 r.

Pismem z dnia 29 października 2014 r. [...]wskazał, że przedmiotowa skarga odnosi się do czynności bezzasadnej odmowy uchylenia tytułów wykonawczych z dnia 13 października 2011 r., wyartykułowanej w piśmie Urzędu Marszałkowskiego Województwa.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Marszałka Województwa wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zw. dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Należy stwierdzić, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Marszałka Województwa z dnia 20 lutego 2014 r., podtrzymujące wcześniejsze stanowisko organu i informujące o przejściu obowiązku wnoszenia opłat rocznych z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji na Skarżącego, w momencie nabycia przez Niego nieruchomości składających się z działek, położonych w obrębie [...]a oraz, że Marszałek Województwa jako wierzyciel nie ma podstaw do administracyjnego uchylenia wystawionych przeciwko dłużnikowi tytułów wykonawczych.

W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy rozpatrzenie skargi na tego rodzaju pismo podlega kognicji sądów administracyjnych.

W ocenie Sądu, zaskarżone pismo nie jest aktem administracyjnym. Zaskarżone pismo zawiera tylko informację z jakich przyczyn to Skarżący jest zobowiązany do uiszczania opłat rocznych. Nie ma ono formy decyzji administracyjnej ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej z kategorii aktów, czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 - 8 P.p.s.a. Takie działania muszą bowiem dotyczyć uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mieć charakter prawnie wiążący. Oznacza to, że wpływają one na sytuację danego podmiotu w taki sposób, że same tę sytuację wyznaczają, bądź wywołują określony skutek sprawy. W świetle powyższego wskazać należy, że skoro pismo Marszałka Województwa z dnia 20 lutego 2014 r., nie nakłada na Skarżącego żadnych obowiązków, ani nie przyznaje mu żadnych praw, to nie zawiera ono cech żadnego z przejawów działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.

Możliwość poddania zaskarżonego pisma kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art.3 § 3 P.p.s.a.

Na marginesie wskazać należy, że z przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm., zw. dalej: u.p.e.a.) wynika, iż zobowiązany może poszukiwać ochrony prawnej w egzekucji administracyjnej za pośrednictwem instytucji zarzutów, które może zgłosić - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.), w dalszych zaś etapach egzekucji, zobowiązanemu przysługuje prawo żądania odstąpienia przez organ egzekucyjny oraz egzekutora od czynności egzekucyjnych, jeżeli stosownie do art. 45 § 1 u.p.e.a., okazał on dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu jego wykonania, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Poza tym, zobowiązany może domagać się zawieszenia bądź umorzenia postępowania egzekucyjnego w razie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek z art. 56 § 1 lub art. 59 § 1-2 ustawy albo skargę na czynności egzekucyjne na podstawie art. 54 u.p.e.a.

Przewidziana w ustawie o postepowaniu egzekucyjnym w administracji procedura, przewiduje zatem wydawanie odpowiednich rozstrzygnięć, od których następnie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący nie skorzystał z tych procedur tylko skierował pismo do Marszałka Województwa, żądając uchylenia tytułów wykonawczych. Odpowiadając na powyższe pismo, Marszałek nie był więc zobowiązany do wydawania jakiejkolwiek decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.