Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 14/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 8, art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227 i art. 229
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2012r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Rady Miasta P. w przedmiocie organizacji Strefy Kibica Euro 2012; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną w dniu 12 marca 2012 r. R. K. zarzucił Radzie Miasta P. bezczynność w zakresie nierozpoznania skargi na działalność Prezydenta Miasta P. i Zespół ds. Organizacji Strefy Kibica w przedmiocie organizacji Strefy Kibica w P.. Skarżący podniósł, iż "w dniu 11 grudnia 2011 r. złożył w u Przewodniczącego Rady Miasta P. skargę administracyjną na działalność Prezydenta Miasta P. oraz jego Zespołu ds. Organizacji Strefy Kibica do Euro 2012. Pomimo upływu trzech miesięcy Rada Miasta nie podjęła sprawy." Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że w dniu 5 marca 2012 r. skierował zażalenie do Wojewody Wielkopolskiego na bezczynność Rady Miasta w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miasta wskazał, że skarga z dnia 11 grudnia 2011 r. została zakwalifikowana jako skargą dotycząca działalności Prezydenta Miasta P., do której rozpatrzenia na podstawie przepisów Działu VIII Kpa właściwa jest Rada Miasta P.. Skarga została przekazana pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. do zbadania przez Komisję Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego Rady Miasta P., o czym skarżący został poinformowany. Równocześnie Przewodniczący Rady Miasta wystąpił do Prezydenta Miasta P. o złożenie wyjaśnień.

Komisja Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego Rady Miasta P. zbadała skargę na posiedzeniu Komisji w dniu 22 lutego 2012 r. oraz przygotowała projekt uchwały w przedmiotowej sprawie. Rada Miasta P. podjęła w dniu 20 marca 2012 r. uchwałę Nr XXVIII/396/VI/2012 w przedmiotowej sprawie, uznając zarzuty R. K. za bezzasadne. Pismem z dnia 21 marca 2012 r. skarżący został o tym poinformowany.

Przewodniczący Rady Miasta wskazał nadto, że stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż nie jest właściwym do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII Kpa. W związku z tym Rada Miasta wniosła o uznanie skargi R. K. za niedopuszczalną i jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę R. K. wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za niedopuszczalną i odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

R. K. wniósł w skargę na bezczynność Rady Miasta P. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi administracyjnej z dnia 11 grudnia 2011 r. na działalność Prezydenta Miasta P. i Zespołu ds. Organizacji Stref Kibica. Składając ową skargę z 11 grudnia 2012 r. R. K. zaprotestował przeciwko organizacji Strefy Kibica podczas Mistrzostw Europy w piłce nożnej Euro 2012 w obrębie P. w P.. Wskazał, że organizacja Strefy Kibica w tym miejscu udaremni mieszkańcom codzienną egzystencję, a w efekcie narazi Miasto na spłatę odszkodowań. Mając na względzie treść tejże skargi uznać należy, że dotyczy ona niezałatwienia sprawy zgodnie z prawem i intencjami skarżącego oraz niezadowolenia z tego faktu. Z treści skargi, a to treść pisma, a nie nadany pismu tytuł, co należy szczególnie podkreślić, decyduje o charakterze pisma, wynika w sposób jednoznaczny, iż skarga z dnia 11 grudnia 2011 r. jest skargą przewidzianą w art. 227 kpa (Dział VIII kpa). Dodatkowo za tym przemawia fakt, iż skarżący wskazuje na nieprawidłowości w działaniu konkretnego urzędnika – K. P.. Zdaniem skarżącego "K. P. inicjuje zebrania z mieszkańcami w trybie nieformalnym, bo niezgodnym ze Statutem Osiedla, są to więc spotkania pokątne i nielegalne. To skandal, że w trybie nieformalnym, prywatnym organizowane są zebrania z mieszkańcami na temat przedsięwzięcia, które ma bardzo szeroki zakres publiczny i których Pani P. pod żadnym pozorem nie wolno ukrywać przed mieszkańcami. (...) Wskazał też, że "projekt decyzji o możliwości lokalizacji Strefy Kibica na P. w P. został negatywnie zaopiniowany przez mieszkańców na sesji Rady Osiedla z udziałem mieszkańców, która odbyła się dn. 26.07.2011 r. Z tym momentem ten wariant lokalizacji Strefy powinien być oddalony przez Prezydenta i powinna być propozycja innej lokalizacji Strefy. Jednak zamiast tego Pani K. P. przybyła na zebranie Rady Osiedla St. Miasta dn. 10.08.2011 r. i orzekła, że podtrzymuje projekt decyzji Prezydenta o lokalizacji Strefy na P., a w związku z tym domaga się prowadzenia konsultacji z Radą i mieszkańcami wyłącznie na temat umieszczenia Strefy na P.(odrzucając pozostałe warianty Strefy)."

W świetle powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem Przewodniczącego Rady Miasta P., że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Rady Miasta P. co do załatwienia sprawy ze skargi skierowanej w trybie art. 227 kpa na działania Prezydenta Miasta P., nie jest zaś skargą na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest zaś dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności wydawanych w sprawach indywidualnych.

Przedmiotem skargi w myśl art. 227 kpa może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I-instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy jest wojewoda. Wniesiona zatem przez skarżącego skarga w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej) określonej w dziale VIII K.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność Rady Miasta P..

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII kpa) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest również właściwy do rozstrzygania o trybie i sposobie załatwiania przez organy administracji publicznej skarg i wniosków wniesionych na podstawie przepisów Działu VIII kpa (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2008 r., I OSK 1300/08, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro więc przedmiotowa skarga została wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty. Stąd postanowiono, jak w sentencji.

/-/ B. Drzazga