Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1270/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1
journal: Dz.U. 1991 nr 30 poz 127
law: Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - tekst jedn.
article: art.1 ust.2
journal: Dz.U. 2000 nr 46 poz 543
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art.3, art.4 ust.3, art.6 ust.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2000 nr 56 poz 679
law: Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o lasach.
article: art.145 par.1 pkt.1 lit.a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Leszek Leszczyński, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Firmy "A" na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia oraz stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o ustaleniu opłat z tytułu zarządu nieruchomością I uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. znak [...]; II zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn .akt II SA / Lu 1270/ 03

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta

z dnia [...]maja 2003 r znak: [...] odmawiającej

uchylenia oraz stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego

z dnia [...]listopada 1996 r znak.[...]

w sprawie ustalenia dla Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych

opłatę roczną z tytułu zarządu nieruchomością Skarbu Państwa, położoną w L.

przy ulicy C., oznaczonej numerami 25 / 5 o powierzchni 3083 m2 i 25 / 3

o powierzchni 3477 m 2. Wnosząca o uchylenie , ewentualnie o wygaśnięcie

powyższej decyzji Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych uznała , iż

naliczenie opłaty z tytułu sprawowania zarządu jest bezprzedmiotowe. Dowodziła, iż

instytucja zarządu wykonywana przez Lasy Państwowe w stosunku do posiadanego

mienia nie może być utożsamiana z pojęciem trwałego zarządu do którego mają

zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce

nieruchomościami. W tym przypadku zastosowanie znajdują przepisy rozdziału 6a

ustawy o lasach , które w sposób wyczerpujący i pełny regulują wszelkie sprawy

związane z gospodarowaniem nieruchomościami przeznaczonymi i nabywanymi na

ustawowe potrzeby Lasów Państwowych. Rozpatrujący odwołanie Wojewoda

podtrzymał stanowisko Prezydenta Miasta L. odmawiające załatwienia

sprawy zgodnie z wnioskiem. W ocenie organu odwoławczego za uznaniem, iż

nieruchomości pozostają w trwałym zarządzie wnioskodawcy przemawia treść

art.199 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami.

Przepis ten dotyczył bowiem przekształcenia zarządu istniejącego w dacie wejścia w

życie ustawy w trwały zarząd. Według art.1 ust.1 pkt.1 tej ustawy jej przepisy należy

stosować do wszystkich nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub

jednostek samorządu terytorialnego , z wyłączeniem nieruchomości wymienionych w

odrębnych ustawach .Między innymi przepisy ustawy o gospodarce

nieruchomościami są wyłączone w zakresie uregulowanym w ustawie o lasach.

Ponieważ przepisy ustawy o lasach są przepisami szczególnymi , zastosowanie

przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami będzie wyłączone wtedy ,gdy

przepisy ustawy szczególnej takie wyłączenie przewidują. Jednak ustawa o lasach

takich wyłączeń , jeżeli chodzi o oddawanie do korzystanie państwowym jednostkom

organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej nieruchomości Skarbu

Państwa przeznaczonych pod inne cele niż związane z gospodarką leśną, nie

przewiduje. Według Wojewody podstawowym kryterium o zastosowaniu

przepisów ustawy o lasach , w kwestii przysługiwania jednostkom służby leśnej tytułu

prawnego do nieruchomości Skarbu Państwa , jest wykorzystywanie nieruchomości

na cele gospodarki leśnej. Skoro nieruchomości są wykorzystywane pod zabudowę

obiektami administracyjno – biurowymi i budynkami mieszkalnymi , a więc dla celów

innych niż gospodarki leśnej , należy stwierdzić , iż pozostają one w trwałym

zarządzie Dyrekcji Regionalnej Lasów Państwowych , a Skarbowi Państwa

przysługują z tego tytułu opłaty roczne.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Okręgowa Dyrekcja Lasów

Państwowych domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji

Prezydenta Miasta L. i orzeczenia o wygaśnięciu decyzji Kierownika Urzędu

Rejonowego z dnia [...] listopada 1996 r.. Zarzucając organom administracji

naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego , w tym braków

uzasadnienia oraz błędnej interpretacji art.154 k.p.a poprzez przyjęcie , iż przepis ten

oparty jest na konstrukcji uznania administracyjnego , ponownie podniosła zarzut

bezprzedmiotowości wspomnianej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego . Zdaniem skarżącej instytucja zarządu wykonywana przez Lasy Państwowe

w stosunku do posiadanego mienia skarbu Państwa nie może być utożsamiana z

instytucją trwałego zarządu uregulowaną w ustawie o gospodarce nieruchomościami.

Błędne jest powoływanie się na art.199 ust.2 tej ustawy , według którego zarząd

nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność Gminy ,

sprawowany w dniu wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami przez

jednostki organizacyjne , przekształca się z tym dniem w trwały zarząd tych

nieruchomości. Powołana ustawa nie narusza bowiem obowiązywania ustawy o

lasach ( Art.2 pkt.3 ).Tylko istniejące przed dniem 1 stycznia 1998 r zarządy stały się

trwałymi zarządami. Natomiast wszelkie inne formy gospodarowania

nieruchomościami uregulowane w ustawach szczególnych , w tym w

ustawie o lasach , zachowały swoją aktualność. Na potwierdzenie swojej

argumentacji skarżąca powołała akty prawne , gdzie nadal funkcjonuje zwrot " w

zarządzie" , a nie "w trwałym zarządzie " , co oznacza w jej przekonaniu , iż nie

wszystkie zarządy uległy przekształceniu. Skarżąca podkreśliła ponadto, iż nie ma

powodów dla których działalność prowadzoną na przedmiotowych nieruchomościach

można uznać za inną niż określana jako gospodarka leśna. Zgodnie z art.4 ust.3

ustawy o lasach w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą

gospodarkę leśną , gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami związanymi z

gospodarką leśną , także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają

jego wartość. Z kolei § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r w

sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie

Leśnym Lasy Państwowe ( Dz.U Nr. 134, poz. 692 ) stanowi, iż w Regionalnych

Dyrekcjach Lasów Państwowych prowadzona jest działalność administracyjna

związana z gospodarką leśną.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w

sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Pokreślić należy przede wszystkim , iż organy rozpoznające sprawę błędnie

zastosowały jako podstawę orzekania art.154 k.p.a. Zgodnie z jego treścią decyzja

ostateczna , na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym

czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał

,lub przez organ wyższego stopnia , jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub

słuszny interes strony. Ustalenie , iż decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze

stron postępowania wymaga stwierdzenia , iż treść rozstrzygnięcia nie pozwala na

sformułowanie korzyści prawnych dla strony, uprawnień ani sprecyzowania swoich

obowiązków lub takich obowiązków innych podmiotów , które byłyby korelatem ich

uprawnień ( B.Adamiak / j. Borkowski Kodeks Postępowania Administracyjnego –

Komentarz str.680 ). Zasadnym jest zatem stwierdzenie, iż za decyzję nie

tworzących praw nabytych dla strony nie może być potraktowana decyzja

nakładająca obowiązki , w tym przypadku określająca konieczność ponoszenia opłat

z tytułu zarządu majątkiem Skarbu Państwa ( por. wyrok z dnia 15 stycznia 1998 r

sygn. akt I SA 855 / 97 , wyrok z dnia 27 maja 2003 r sygn. akt IV SA 3205 / 01

Monitor Prawniczy 2003 /14/627 ). Nie ma natomiast wątpliwości , iż przepis ten

oparty jest na uznaniu administracyjnym rozumianym jako możliwość zmiany decyzji

ostatecznej przy spełnieniu określonych w nim przesłanek ( por .wyrok NSA z dnia 28

czerwca 1982 r sygn. akt SA / Wr 245 / 82 , ONSA 1982/ 1/ 62, wyrok z dnia 1

grudnia 1998 r sygn. akt III SA 6952 /97 ).

Zgodzić należy się ze skarżącym w ocenie sprawowanego przez Dyrekcję

Regionalną Lasów Państwowych sprawowanym w stosunku do lasów stanowiących

własność Skarbu Państwa. Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r o gospodarce

nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości ( tekst .jedn. Dz.U z 1991 r Nr. 30

, poz. 127 ze zmianami ) stanowiła, iż zasady gospodarowania gruntami określone w

ustawie nie obejmują gruntów zabudowanych , wchodzących w skład gospodarstw

rolnych oraz związanych z państwowym gospodarstwem leśnym i położonym na

obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego wyłącznie

na cele gospodarki rolnej i leśnej ( art. 1 ust. 2 ). Odmienną regulację wprowadził

natomiast art.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (

tekst. jedn DZ. U z 2000 r Nr 46 , poz. 543 ze zmianami ) .Zgodnie z jego treścią

ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki

nieruchomościami , a w szczególności ustawy o lasach ( pkt. 3 ). Mimo różnego

brzmienia powołanych przepisów nie ma powodów dla których za nieuzasadniony

należałoby uznać pogląd o wyłączeniu funkcjonowania ustawy o gospodarce

nieruchomościami w stosunku do nieruchomości objętych pojęciem lasu zgodnie z

art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r o lasach ( tekst jedn. Dz. U z 2000 r Nr. 56 ,

poz. 679 ze zmianami ) . W przypadku zarządu określonego w art.4 ust.1 ustawy o

lasach dla jego ustanowienia nie jest wymagana decyzja administracyjna, a w jego

ramach Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi

nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarka leśną, a także

prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość ( art.4 ust.3

). Zasadnicze znaczenie ma w tej sytuacji ustalenie czy nieruchomości oznaczone

nr.25 / 5 i 25/3 będące przedmiotem sporu są związane z gospodarką leśną. Jest

bezspornym , iż działka oznaczona nr.25 / 5 zabudowana jest budynkami

administracyjno – biurowymi w których siedzibę ma skarżąca, natomiast działka 25 /

3 zabudowana jest budynkami mieszkalnymi , w których zgodnie z oświadczeniem

skarżącej złożonym przed sadem, zamieszkują byli i obecni pracownicy Lasów

Państwowych. Według ewidencji gruntów nieruchomości te oznaczone są symbolem

Bi jako przeznaczone pod zabudowę. Art.3 pkt.2 ustawy o lasach stanowi , iż lasem

w rozumieniu ustawy jest grunt związany z gospodarką leśną , zajęty pod

wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej budynki i budowle, urządzenia

melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod

liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także

wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Dla wykazania , iż

określona nieruchomość jest wykorzystywana na cele gospodarki leśnej nie jest

zatem koniecznym utożsamianie jej z definicja zawarta w art.6 ust.1 pkt.1 ustawy o

lasach. Wystarczającym jest ustalenie, iż grunt ma związek pośredni z gospodarką

leśną i wykorzystywany jest dla potrzeb gospodarki leśnej.. Skoro jest zatem

zabudowany budynkami administracyjnymi wykorzystywanymi przez jednostkę

organizacyjna Lasów Państwowych oraz budynkami mieszkalnymi służącymi

zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jej pracowników związek taki uznać należy za

spełniony ( por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 1996 r sygn. akt SA / Wr 1118 / 95

Glosa 1997 / 2 str.27 ) .

Z uwagi na powyższe na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.a) i c) ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr.

153, poz.1270 ) zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Prezydenta

Miasta należało uchylić .O kosztach orzeczono na podstawie art.200

powołanej ustawy.