Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 571/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 293 ze zm.) oraz art. 106 § 5 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez Wójta Gminy [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na części terenu działek nr: [...] i [...] w obrębie [...], gmina [...], w sąsiedztwie pasa drogowego drogi krajowej nr [...] - postanowił nie uzgodnić wyżej wymienionego projektu decyzji.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przypomniał na wstępie, że planowana inwestycja nie może naruszać uregulowań określonych przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 470 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 124 ze zm.), dalej jako: rozporządzenie w sprawie warunków technicznych. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy, zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający obejmuje treść decyzji jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie na wniosek strony. Zarząd dróg jest wyspecjalizowanym organem odpowiedzialnym za bezpieczeństwo dróg publicznych, a zatem posiada z urzędu informacje pozwalające na podejmowanie decyzji związanych z bezpieczeństwem na drogach.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wskazał następnie, że z obszarem objętym projektem decyzji o warunkach zabudowy graniczy pas drogowy drogi krajowej nr [...], która na przedmiotowym odcinku zarządzeniem nr 7 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 2 marca 2020 r. zaliczona została do dróg głównych ruchu przyśpieszonego oznaczonych symbolem GP. Rozpatrywany odcinek drogi krajowej nr [...] znajduje się w terenie zabudowy. Zgodnie z pkt 2 lit. a tiret pierwsze projektu decyzji o warunkach zabudowy oraz załącznikiem mapowym załączonym do projektu, wyznaczona została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 10 m od granicy z pasem drogowym drogi krajowej nr [...] (działka nr [...]). W tym zakresie organ uznał, że przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy spełnia wymagania określone w art. 43 ust. 1 lp.3 ustawy o drogach publicznych.

Organ wskazał kolejno, że projektowana decyzja (w pkt 2 lit. d tiret ósmy) przewiduje zapewnienie pośredniego dostępu do drogi publicznej krajowej dla działki nr [...] poprzez działkę nr [...], drogę wewnętrzną. Przewiduje również obsługę komunikacyjną przez zjazd z drogi publicznej, krajowej – dz. nr [...] na drogę wewnętrzną – dz. nr [...]. Odnosząc się do tego proponowanego rozstrzygnięcia GDDKiA wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o drogach publicznych oraz z § 78 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, zjazd jest połączeniem drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiącym bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który jest utwardzony w granicach pasa drogowego i powinien spełniać odpowiednie parametry, tj. posiadać odpowiednią długość, szerokość, właściwe spadki oraz zapewnione odwodnienie. Dodatkowo, zgodnie z § 76a pkt 1 lit. a, b i c rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, zjazdy publiczne to zjazdy do nieruchomości gruntowych usytuowanych poza pasem drogowym, na których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym, na których usytuowana jest lub planowane jest usytuowanie nieruchomości budynkowej lub lokalowej, w których prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym, które stanowią lub będą stanowić dojazd do nieruchomości wymienionych w lit. a lub b.

W odniesieniu do powyższego organ zauważył, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...], Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad udzielił W. K. zezwolenia na przebudowę zjazdu w km 37+296 (strona lewa) z drogi krajowej nr [...] na drogę dojazdową położoną na działce nr [...] w obrębie [...], na warunkach podanych w tej decyzji. Ponadto organ uzgodnił projekt budowlany na przebudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na publiczny w km 37+926 (strona lewa) z drogi krajowej nr [...] na drogę dojazdową położoną na działce nr [...], która służy również do obsługi działek nr: [...],[...],[...],[...] oraz działki nr [...], w m. [...], gmina [...]. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy dotyczącej uzgodnienia warunków zabudowy organ zaznaczył jednak, że ustalone parametry przebudowanego zajazdu, ze względu na dane zawarte w złożonym wniosku, nie uwzględniały inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo - handlowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...]. Powyższe narusza przepis § 77 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w świetle którego zjazd powinien odpowiadać wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze oraz wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony oraz do wymagań ruchu pieszych.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przypomniał, że zarządca drogi dokonuje oceny postulowanego w przesłanym projekcie decyzji sposobu obsługi komunikacyjnej konkretnej inwestycji pod kątem zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie aktualnie - w dacie podejmowania rozstrzygnięcia - mógłby taki dojazd powodować. Skoro zatem organ ustalił, że istniejący zjazd, który w chwili obecnej służy obsłudze komunikacyjnej terenu działek nr [...] i nr [...] nie ma wymaganych parametrów dla planowanej inwestycji, tak aby zapewnić bezpieczne warunki ruchu, to na tym etapie nie może uzgodnić przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Dodatkowo GDDKiA wskazał, że z dniem 13 września 2019 r. zmianie uległa treść przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, m.in. w zakresie dotyczącym zjazdów publicznych, poprzez dodanie pkt 5 w ust. 2 § 78 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, który wskazuje, że połączenie zjazdu z drogą powinno być wykonane zgodnie z wymaganiami określonymi w § 113 ust. 1, 3-5, 9 i 10. Zgodnie z treścią § 113 ust. 3 tego rozporządzenia, na drodze klasy GP i drogach niższych klas o dwóch jezdniach oraz na jednojezdniowej drodze o miarodajnym natężeniu ruchu większym niż 800 P/h, połączenie obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu z drogą powinno być wykonane oddzielnie dla każdego kierunku ruchu. W odniesieniu do powyższej regulacji organ wskazał, że zgodnie z wynikami przeprowadzonego w roku 2015 Generalnego Pomiaru Ruchu, średni dobowy ruch roczny (SDRR) na drodze krajowej nr [...] pomiędzy km 36+317 a km 38+703 (istniejący zjazd na teren inwestycji znajduje się w km 37+926) wynosił 15 675 poj. silnik/ na dobę, a charakter ruchu na tym odcinku drogi jest gospodarczy. Powyższe dane są niezbędne do obliczenia miarodajnego natężenia ruchu. Obliczone miarodajne natężenie ruchu godzinowego, zgodnie z zarządzeniem nr 39 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 16 listopada 2007r., na przedmiotowym odcinku drogi krajowej nr [...] wynosi 1 332 P/h, a więc więcej niż wskazane w treści przepisu § 113 ust. 3 - 800 P/h, co oznacza, że połączenie terenu inwestycji z drogą powinno być wykonane oddzielnie dla każdego kierunku ruchu.

Konkludując organ wskazał, że ze względu na wskazany w projekcie decyzji nowy rodzaj planowanej działalności na terenie działki nr [...] należy zwrócić się do zarządcy drogi krajowej nr [...] o ustalenie ewentualnych warunków przebudowy istniejącego zjazdu, który miałby służyć obsłudze komunikacyjnej planowanej inwestycji i który to wniosek rozpatrywany będzie przez organ w trybie art. 29 ustawy o drogach publicznych.

W. K. (dalej jako: skarżący) nie skorzystał z prawa do zwrócenia się do GDDKiA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższej opisane postanowienie, zaskarżając je w całości. W złożonej skardze skarżący podniósł zarzuty naruszenia:

1) art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - poprzez bezpodstawną odmowę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy;

2) § 76a pkt 1 w zw. z § 78 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie poprzez błędną wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że kategoria zjazdów publicznych i wymagania co do ich parametrów są różne w zależności od rodzaju prowadzonej lub planowanej działalności gospodarczej oraz poprzez bezpodstawne stawianie odmiennych wymagań co do zjazdów tej samej kategorii, tj. zjazdów publicznych,

3) § 77 ww. rozporządzenia poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przepis ten został naruszony, podczas gdy w istocie wybudowany już zjazd jest zjazdem publicznym i został on zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności został dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony oraz do wymagań ruchu pieszych, na podstawie wydanej przez organ decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r. udzielającej zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny oraz na podstawie uzgodnionego przez organ projektu budowlanego na przebudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na publiczny,

4) art. 7 k.p.a, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego, nierozpatrzenie całego materiału dowodowego i jego dowolną ocenę, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, które potwierdzałoby zasadność wydanego postanowienia oraz brak wyjaśnienia zasadności przesłanek jakimi organ kierował się przy rozpoznawaniu sprawy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz jego prawidłowa ocena powinny doprowadzić do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy;

5) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania do władzy publicznej poprzez odmowę uzgodnienia projektu decyzji w przedmiocie warunków zabudowy w zakresie komunikacji w sytuacji, gdy teren planowanej inwestycji posiada już urządzony zjazd publiczny.

W związku z powyższym skarżący wniósł o:

1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia,

2) przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako: p.p.s.a. - dowodu uzupełniającego z decyzji [...] o warunkach zabudowy z21 lutego 2020 r.,

3) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Z uwagi na przedmiot skargi, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na części terenu działek nr: [...] i [...] w obrębie [...], gmina [...], w sąsiedztwie pasa drogowego drogi krajowej nr [...]. Stosownie do art. 106 § 1 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (art. 106 § 5 k.p.a.). Przepisem uzależniającym wydanie decyzji o warunkach zabudowy od jej uzgodnienia z zarządcą drogi jest art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293, dalej także jako: u.p.z.p.). Uzgodnienie aktu polega na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego przez organ (wydający decyzję o warunkach zabudowy) rozstrzygnięcia. Organ upoważniony do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dokonuje analizy zapisów projektu tej decyzji w granicach swojej właściwości i oceny ich zgodności z przepisami stanowiącymi podstawę działania tego organu. W przypadku zarządcy drogi krajowej jest to ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Postępowanie uzgodnieniowe w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego związanego z planowaną inwestycją, prowadzone przez zarządcę drogi na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, sprowadza się do oceny postulowanego w przesłanym projekcie decyzji sposobu obsługi komunikacyjnej konkretnej inwestycji pod kątem rodzaju istniejącego zjazdu oraz zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o drogach publicznych, zarządcą dla dróg krajowych jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na gruncie tej sprawy GDDKiA zasadnie uznał, że przedstawionego projektu decyzji o warunkach zabudowy nie mógł uzgodnić.

Przepis art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowalnych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. "Możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego" należy rozumieć jako zapewnienie obsługi komunikacyjnej danej nieruchomości z drogą, a także włączenie ruchu do drogi w określonych miejscach oraz w określony sposób mające na celu zapewnienie w pierwszej kolejności bezpieczeństwa i płynności ruchu drogowego odbywającego się na drodze, pozostające pod wyłączną kontrolą zarządu drogi, który jest zobowiązany do zapewnienia bezpieczeństwa i płynności ruchu dla wszystkich użytkowników drogi krajowej. Pogląd, że dokonując uzgodnienia w kwestii możliwości włączenia do drogi krajowej ruchu drogowego spowodowanego wynikającą z planowanej inwestycji zmianą zarządca drogi powinien kierować się przede wszystkim zasadą bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swojej własności w orzecznictwie należy uznać za ugruntowany (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2020 r., II OSK 3330/17; z 9 października 2014 r. I OSK 625/13). Organ uzgadniający powinien więc rozpoznać sprawę uwzględniając wszystkie istotne okoliczności, w tym rodzaj planowanej inwestycji i związane z tym obciążenia ruchem oraz kategorię drogi publicznej, warunki jej użytkowania i względy bezpieczeństwa ruchu drogowego, stanowiące podstawowe kryterium oceny możliwości usytuowania nowych zjazdów z dróg publicznych (wyrok NSA z 19 listopada 2009 r., II OSK 948/09; z 20 grudnia 2010 r., II OSK 1783/09). Niezasadne są wobec tego zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez organ przepisów § 76a pkt 1 w zw. z § 78 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez ich błędną wykładnię.

Przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy zasadnie nie zyskał akceptacji zarządcy drogi na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych na włączenie planowanej inwestycji do drogi krajowej nr [...] z przyczyn prawidłowo podanych w zaskarżonym postanowieniu. Projektowana decyzja o warunkach zabudowy w zakresie ustaleń dotyczących obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej zakłada skomunikowanie działki inwestycyjnej z drogą publiczną poprzez zjazd publiczny, na którego realizację skarżący uzyskał zezwolenie GDDKiA decyzją z [...] kwietnia 2019 r. znak [...]. Zdaniem skarżącego, tego rodzaju planowane rozwiązanie jest wystarczające i prawidłowe. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Podejmując zaskarżone postanowienie organ prawidłowo kierował się dyrektywą zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym i prawidłowo podniósł, że celowi temu służy tylko takie wykonanie połączenia z drogą krajową nr [...], poprzez które ruch generowany przez planowaną inwestycję włączony będzie do ruchu na drodze publicznej w sposób przewidziany przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zgodnie z przepisem § 77 tego rozporządzenia, zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Ponadto, w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonego postanowienie organ zobowiązany był uwzględnić normę wynikającą z przepisu § 78 ust. 2 pkt 5 w zw. z § 113 ust. 3 rozporządzenia, wymagającą, aby na drodze klasy GP i drogach niższych klas o dwóch jezdniach oraz na jednojezdniowej drodze o miarodajnym natężeniu ruchu większym niż 800 P/h, połączenie obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu z drogą było wykonane oddzielnie dla każdego kierunku ruchu. Ma rację GDDKiA twierdząc, że tylko takie włączenie ruchu generowanego przez planowaną inwestycję do drogi krajowej uznać należy za zapewniające bezpieczeństwo ruchu na drodze, zważywszy, że miarodajne natężenie ruchu godzinowego na przedmiotowym odcinku drogi krajowej, zgodnie z wynikami dokonanego Generalnego Pomiaru Ruchu, na przedmiotowym odcinku drogi krajowej nr [...] wynosi 1411 P/h. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego nieaktualności tych wyników (jako pochodzących z 2015 r.) wskazać trzeba za organem, że obliczenia te zostały wykonane zgodnie z zarządzeniem nr 39 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z 16 listopada 2007 r. i pozostają nadal aktualne dla potrzeb prognozowania ruchu. Odnosząc się zaś do przyjętego w projekcie decyzji o warunkach zabudowy rozwiązania dotyczącego istniejącego już zjazdu publicznego z działki inwestycyjnej GDDKiA trafnie w odpowiedzi na skargę wskazał, że uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy nie może się odbywać w oderwaniu od zamierzenia inwestycyjnego, w związku z czym fakt istnienia zjazdu nie może a priori przesądzać o możliwości obsługi komunikacyjnej nowej, planowanej inwestycji przez istniejący zjazd. Organ trafnie argumentuje, że w art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych mowa jest nie o możliwym dostępie do drogi publicznej, ale o włączeniu do drogi publicznej ruchu drogowego spowodowanego tą inwestycją. Organ nie kwestionuje faktu, że działki nr [...] i [...] mają dostęp do drogi publicznej poprzez zjazd, na przebudowę którego wyraził zgodę decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. Zasadnie wskazał jednak, że udzielone w 2019 r. zezwolenie na przebudowę zjazdu zostało wydane dla potrzeb zabezpieczenia bezpieczeństwa ruchu drogowego w związku z potencjalnymi zagrożeniami dla tego ruchu generowanymi przez konkretną inwestycję skarżącego, tj. budowę myjni samochodowej na 5 stanowisk. Zezwolenie z [...] kwietnia 2019r. uwzględniało gabaryty pojazdów korzystających z tej inwestycji i potencjalny generowany przez nie ruch drogowy. Dla takiej inwestycji Wójt Gminy [...] wydał załączoną do skargi decyzję o warunkach zabudowy z 21 lutego 2020 r. W zaskarżonym postanowieniu organ wyjaśnił skarżącemu, że ustalone parametry przebudowanego zjazdu, ze względu na dane zawarte w złożonym przez inwestora wniosku, nie uwzględniały istnienia przy drodze krajowej nr [...] inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo – handlowego. W odpowiedzi na skargę, uzupełniająco do argumentacji podanej w zaskarżonym postanowieniu, organ trafnie wywodzi, że realizacja i użytkowanie inwestycji polegającej na budowie tego rodzaju obiektu zakładać musi dodatkowo ruch samochodów dostawczych, których promień skrętu jest większy od pojazdów osobowych, dla których przewidziano zjazd o parametrach ustalonych decyzją z [...] kwietnia 2019 r. i które generują dodatkowe zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W kontrolowanym postępowaniu uzgodnieniowym GDDKiA nie naruszył zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności wskazanych w skardze przepisów art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. W ocenie Sądu, organ w sposób odpowiadający wymogom art. 77 § 1 k.p.a. zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz nie uchybił zasadzie jego oceny wynikającej z art. 80 k.p.a. Zaskarżone postanowienie uzasadnione zostało zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu, organ przekonująco wykazał, że istniejący zjazd, który w chwili obecnej służy obsłudze komunikacyjnej terenu działek nr [...] i nr [...], nie ma wymaganych parametrów dla planowanej inwestycji, tak aby zapewnić bezpieczne warunki ruchu, co skutkować musiało uznaniem, że GDDKiA miał podstawy do nieuzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Sąd nie stwierdził jakiegokolwiek naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogłoby zostać ocenione jako mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.