Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 925/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Małgorzata Korycińska (spr.) Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Tomasz Haintze po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1002/13 w sprawie ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w L. na informację M. [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., objętym skargą kasacyjnym wyrokiem, uwzględnił skargę A. Spółki z o. o. z siedzibą w L. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Projektów Unijnych (dalej: MJWPU).

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

pismem z dnia 2 października 2013 r. MJWPU poinformowała skarżącą spółkę, że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z przyczyn formalnych. W ocenie instytucji wniosek nie spełniał kryterium formalnego nr 10: "Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK" przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM, gdyż dokumenty przedstawione w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie błędów formalnych nie zawierały formularza wniosku o dofinansowanie. W proteście skarżąca podniosła, że uzupełniła braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu. Protest skarżącej nie został uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględniając skargę przyjął, że decydujące znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu ma treść pisma [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] sierpnia 2013 r. wzywająca skarżącą do uzupełnienia wniosku. Wynika z niej, że wprawdzie wezwano skarżącą o przesłanie systemem elektronicznym MEWA poprawionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu i dostarczenie wydrukowanego z "Korespondencji wysłanej" formularza wniosku (wszystkie strony wniosku) oraz załączników, niemniej jednak już w następnym zdaniu organ wskazał, że prosi o złożenie tylko tych dokumentów, których dotyczą uwagi. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, skarżąca zasadnie uznała, że należy, w formie papierowej, złożyć wyłącznie te dokumenty, których uwagi określone w wezwaniu dotyczyły.

Sąd I instancji podkreślił nadto, że w wezwaniu nie wskazano podstawy prawnej uzupełnienia wniosku. Nie wyjaśniono bowiem, że uzupełnienie wniosku winno nastąpić zgodnie z § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu nr RPOWM/1.5/2/2013, z którego to właśnie wynika, iż wnioskodawca wprowadza poprawki w elektronicznej wersji wniosku, udostępnionej w systemie MEWA, po czym, elektroniczną wersję wniosku wysyła za pośrednictwem systemu MEWA, a wydrukowany z zakładki "Korespondencja wysłana" wniosek o dofinansowanie (wszystkie strony wniosku) dostarcza do Punktu Przyjmowania Wniosków.

Sąd I instancji uznał, że pouczenie niewątpliwie mogło wprowadzić w błąd skarżącą, co do tego, w jaki sposób ma ona uzupełnić swój wniosek. Bezspornym jest zaś w rozpoznawanej sprawie, że skarżąca stosując się do zaleceń wskazanych w powyższym wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku, w wyznaczonym terminie dokonała stosownych poprawek na złożonym formularzu udostępnionym w tym celu w formie elektronicznej, a ponadto złożyła w formie papierowej opis dokonanych poprawek i przedłożyła tylko te dokumenty, których uwagi dotyczyły. W ocenie Sądu I instancji nieprecyzyjność wezwania organu nie może wywierać negatywnych skutków dla skarżącej.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) stwierdził, że ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych.

II

[...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przewidzianych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez błędne przyjęcie, że ocena wniosku skarżącej o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca stwierdziła, że pouczenie zawarte w wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniosku o dofinansowanie było prawidłowe i w piśmie tym nie było "żadnych sprzeczności". Bez znaczenia, przy tym był brak powołanej podstawy prawnej skoro "przytoczono de facto treść przedmiotowego postanowienia regulaminu".

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie. Powołany w jej zarzucie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Powołany przepis określa zatem treść wyroku sądu, w sytuacji uwzględnienia skargi złożonej na negatywną ocenę projektu, a jego zastosowanie stanowi efekt (wynik) kontroli dokonanej przez sąd administracyjny.

Z tego powodu analizowany przepis nie może stanowić, co do zasady, samodzielnej podstawy kasacyjnej. Uwaga ta nie obejmuje sytuacji, gdy sąd administracyjny uwzględniając skargę stwierdza na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Taka sytuacja w tej sprawie nie wystąpiła.

Biorąc nawet pod uwagę specyfikę regulacji prawnej zawartej w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że omawiany przepis nie może stanowić także podstawy kwestionowania stanu faktycznego przyjętego u podstaw wyroku, gdyż odpowiednie przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) umożliwiają prawidłowe skonstruowanie zarzutu, obejmującego tę kwestię. Z tego względu, poza zakresem merytorycznej kontroli pozostają te wywody zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, które obejmują błędne przyjęcie, że spółka przedłożyła wszystkie dokumenty, których dotyczyły uwagi zawarte w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

Natomiast poddaje się ocenie merytorycznej wskazany w uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzut obejmujący § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu. W kontrolowanym wyroku Sąd I instancji przyjmując, że wezwanie do uzupełnienia błędów formalnych było nieprecyzyjne, wytknął organowi, że nie wskazał podstawy prawnej uzupełnienia wniosku. Następnie stwierdził, że w wezwaniu przywołano tylko część treści § 9 ust. 3 Regulaminu, wskazując dodatkowo, że "prosi się o złożenie tylko tych dokumentów, których dotyczą uwagi", co w ocenie Sądu "mogło wprowadzić w błąd skarżącą, co do tego, w jaki sposób ma uzupełnić swój wniosek".

Zacytowanie wywodu Sądu I instancji było niezbędne, bo wynika z niego, co uszło uwadze strony skarżącej, że nie tylko niewskazanie podstawy prawej uzupełnienia wniosku, ale również nieuprawniona modyfikacja treści pouczenia dokonana w stosunku do § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu stanowiła podstawę uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Zgodnie z § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu wnioskodawca wprowadza poprawki w elektronicznej wersji wniosku, udostępnionej w systemie MEWA, po czym elektroniczną wersję wniosku wysyła się za pośrednictwem systemu MEWA, a wydrukowany z zakładki "Korespondencja wysłana" wniosek o dofinansowanie (wszystkie strony wniosku) dostarcza się do Punktu Przyjmowania Wniosków, który jest czynny (...)". Z przytoczonej treści § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu, wynika wprost, że poprawiony wniosek należy złożyć zarówno w wersji elektronicznej, jak i w wersji papierowej, w sposób określony w tym przepisie.

Natomiast w piśmie z dnia 30 sierpnia 2013 r. zawarto następujące pouczenie: "proszę o przesłanie systemem MEWA poprawionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu i dostarczenie wydrukowanego z "Korespondencji własnej" formularza wniosku o dofinansowanie projektu (wszystkie strony wniosku) oraz załączników. Proszę o złożenie tylko tych dokumentów, których dotyczą uwagi. Dokumenty proszę przekazać w teczce w sposób pozwalający na ich wpięcie do złożonego wcześniej formularza". O ile pierwsze zdanie pouczenia wskazuje, tak jak treść § 9 pkt 3 Regulaminu konkursu, że poprawiony wniosek należy zarówno wysłać w wersji elektronicznej, jak i dostarczyć w wersji papierowej, to uwaga zawarta w zdaniu drugim sugeruje, że dostarczyć należy tylko te strony wniosku i załączniki, których dotyczą uwagi, tym bardziej, że w dalszej części pouczenia mowa jest o ich "wpięciu do złożonego wcześniej formularza".

Tak sformułowane pouczenie pozostaje w sprzeczności z § 9 ust. 3 Regulaminu konkursu, a twierdzenie zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że przytoczono "de facto treść przedmiotowego przepisu" nie znajduje oparcia w zacytowanym w całości pouczeniu zawartym w wezwaniu do usunięcia błędów formalnych, co czyni omawiany zarzut skargi kasacyjnej nieusprawiedliwionym.

Naczelny Sąd Administracyjny wobec braku usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej w oparciu o treść art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.