Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1738/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 604  Działalność gospodarcza, w tym z udziałem  podmiotów zagranicznych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędziowie WSA Małgorzata Jużków (spr.), Asesor WSA Małgorzaty Walentek, Protokolant Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi D.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] 2001 r. D. T. wystąpiła do Urzędu Miasta K. o wydanie zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, od 4,5% do 18% i powyżej 18% alkoholu w prowadzonym przez nią lokalu gastronomicznym "A" przy ulicy [...] w K... W uzasadnieniu wskazała, iż lokal będzie czynny w godzinach od 15 do 22.

Decyzją z dnia [...] r nr [...] na podstawie art. 105 § 1 kpa Prezydenta Miasta K. umorzono przedmiotowe postępowanie uznając złożony wniosek za bezprzedmiotowy wobec pozostającej w mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r odmawiającej przyznania D. T. wnioskowanych koncesji.

D. T. odwołała się od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. negując argumenty jej uzasadnienia. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art.1 ustawy z dnia 12 października 1994 r o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr122, poz. 593 ze zm.) i art. 138 § 2 kpa uchylono zaskarżoną decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Po rozpatrzeniu wniosku decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art. 104 i art. 7 kpa i art. 18 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35, poz.230 ze zm.) odmówił wydania przedmiotowych zezwoleń. W uzasadnieniu wskazano na negatywne stanowisko dyrekcji Zespołu Szkół Zawodowych, jej Rady Pedagogicznej i Rady Rodziców oraz negatywną opinię Zarządu Miasta K. oraz fakt wydanej już [...] r ostatecznej decyzji o odmowie wydania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych ze względu na negatywny wpływ na wychowanie młodzieży.

Decyzję tą zaskarżyła D. T. i jej odwołanie zostało uwzględnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...]. Stwierdzono bowiem, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego i procesowego co skutkowało jej uchyleniem i koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...] r nr [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art.104 i art. 7 kpa oraz art.1 ust 1 i art.18 ust.1 ustawy z dnia 26 października 2982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciw działaniu alkoholizmowi odmówił wydania D. T. zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, powyżej 4,5% do 18% i powyżej 18% alkoholu w barze "A" przy ulicy [...] w K.. W uzasadnieniu powyższej decyzji powtórzono argumentację uzasadniającą wydanie wcześniejszej decyzji. W szczególności podkreślono uciążliwości związane z funkcjonowaniem baru dotyczące negatywnego wpływu na wychowanie młodzieży i niweczenie wysiłków wychowania jej w trzeźwości.

D. T. odwołała się od powyższej decyzji zarzucając wydanie jej z naruszeniem prawa polegającym na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pominięciem dowodów dla niej korzystnych. W szczególności art.126 kpa w związku z art.107 § 3 i 4 kpa i art 32 Konstytucji RP oraz sprzecznie z poglądem Naczelnego Sadu Administracyjnego, iż organ winien wydać decyzję zgodną z żądaniem strony, chyba, że sprzeciwia się temu wyraźnie określony interes społeczny a w niniejszej sprawie takowa przeszkoda nie występuje.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] na zasadzie art.1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w całości. W uzasadnieniu podkreślono, że zaskarżona decyzja ma charakter uznaniowy, a zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych organ administracji obowiązany jest załatwić sprawę w sposób zgodny z interesem strony, jeśli nie pozostaje to w sprzeczności z prawem ani nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny co zauważyła skarżąca. Jednak w sprawach o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych interes społeczny wyznaczają zadania gminy określone w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz zadań wynikających bezpośrednio z przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi, a dotyczących podejmowania działań zmierzających do ograniczenia spożycia napojów alkoholowych oraz dostępności alkoholu i taki w tej sprawie występuje. Wskazano, że znajdujący się w pobliżu lokalu gastronomicznego Zespół Szkól Zawodowych jest obiektem, który ze względu na swój charakter powinien być chroniony przed negatywnymi zjawiskami związanymi ze sprzedażą alkoholu. Słusznym jest utrudnianie młodzieży dostępu do alkoholu, kontakt z osobami go spożywającymi czy lokalami w których jest podawany. Dalej w całości podzielił zasadność argumentów wskazanych przez organ I instancji oraz wskazane dowody uzasadniające przyjęcie tezy, że wydanie zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych w lokalu skarżącej pozostawałoby w sprzeczności z interesem społecznym.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. T. zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa bowiem po dniu 26 września 2001 r nie zachodziła potrzeba uzupełniania materiału dowodowego niezbędnego do wydania zezwoleń oraz błędną ocenę zgromadzonych dowodów i bezpodstawne przyjęcie naruszenia interesu społecznego skutkującego wydaniem krzywdzącej ją decyzji.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc 31 grudnia 2003r. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego. Na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego utworzono w ich miejsce wojewódzkie sądy administracyjne (na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych).

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (...), sprawy, w których skargi zostały wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ) dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, i w tym trybie kontroli została poddana, wydana w niniejszej sprawie decyzja.

Przepisem materialnoprawnym regulującym wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest art.18 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który stanowi, ze może być ona prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwego wójta lub burmistrza (prezydenta), po zasięgnięciu opinii zarządu gminy. Dalej ustawa określa dodatkowe warunki, które muszą zaistnieć aby można wydać pozytywną decyzję. Dotyczą one granicy liczby punktów sprzedaży ustalonej przez radę gminy zgodnie z art.12 ust. 1 oraz spełnienia przez punkt sprzedaży warunków określonych przez radę gminy zgodnie z art. 12 ust. 2. Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt sprawy spełnione zostały przesłanki formalne niezbędne do wydania decyzji przez organ I instancji. Wnioskodawczyni złożyła stosowny wniosek, który został zaopiniowany negatywnie przez Zarząd Miasta K. postanowieniem z dnia [...] r nr [...]. Opinia ta nie uległa zmianie mimo jej zaskarżenia. Przeprowadzono stosowne postępowanie wyjaśniające. Ustalono, iż skarżąca legitymuje się tytułem prawnym do lokalu w którym prowadzi działalność gastronomiczną pod szyldem Bar "A" oraz, że lokal spełnia warunki określone w pkt 7 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...]r w sprawie zasad usytuowania na terenie miasta K. punktów sprzedaży napojów alkoholowych i warunków sprzedaży tych napojów. Uzyskano opinię Dyrekcji, Rady Pedagogicznej i Rady Rodziców Zespołu Szkół Zawodowych z dnia [...] 2002r., obiektu znajdującego się w odległości ok 85m od lokalu. Należy podkreślić, że opinie te były negatywne. Odwoływano się w nich do wcześniejszych problemów wychowawczych jakie miały miejsce do roku 2000, kiedy to skarżąca posiadała zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych oraz prowadzenie zajęć dydaktycznych dla młodzieży do godz. 17. Sąd zauważa, iż opinia Zarządu Miasta K. nie ma charakteru wiążącego i jest traktowana jako dowód w sprawie, który czasem może zadecydować o charakterze rozstrzygnięcia. W przedmiotowym postępowaniu miała wpływ negatywny Zarząd Miasta uznał, że istnieją przeszkody wynikające z interesu społecznego do wydania zezwolenia na sprzedaż wszelkich napojów alkoholowych w lokalu skarżącej. Interes ten został określony i uzasadniony. Pogląd ten podzielił organ I instancji i wydał decyzję negatywną, podobnie jak i organ odwoławczy. Decyzja w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych ma charakter uznaniowy i Sąd orzekający nie ma prawa oceniać jej merytorycznej zasadności. Na marginesie należy zauważyć, iż skarżąca przedstawiała inne dowody przemawiające za udzieleniem jej koncesji, jak warunkowa opinia Dyrektora tej samej Szkoły z [...] 2000r. ( uzależniająca pozytywną opinię od zmiany godzin sprzedaży alkoholu) czy Komisariatu IV Policji z dnia [...] 2001 r. dotycząca okresu, kiedy to napojów alkoholowych w barze "A" nie sprzedawano wobec braku koncesji.

Jak już wspomniano wyżej zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydania. Jeżeli zaskarżona decyzja nie narusza prawa sąd obowiązany jest skargę oddalić. Powyższe rozstrzygnięcie nie pozostaje w sprzeczności z faktem posiadania przez skarżącą od [...] 2003 r. koncesji na sprzedaż napojów alkoholowych, co zeznała w czasie przesłuchania przed Sądem na rozprawie w dniu 29 czerwca 2004 r. podtrzymując wniesioną wcześniej skargę.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.