Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 151/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia WSA Bożena Popowska Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu dnia 09 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 12 listopada 2008 r. K. K. o wyłączenie Sędziego NSA Pawła Miładowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek /-/I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/B. Popowska


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 12 listopada 2008 r. K. K. wniósł o "odsunięcie Pana Pawła Miładowskiego od orzekania w moich sprawach". Skarżący wniosek swój uzasadnił tym, że "wyrok w sprawie jw. Jest niekonstytucyjny a moje roszczenia słuszne- powołuję się na wyrok NSA II SA/Po 995/99" (k. 59). Pismem sądowym z dnia 17 listopada 2008 r., doręczonym Skarżącemu nie później niż dnia 28 listopada 2008 r., Sąd na podstawie art. 6 ppsa wyjaśnił Skarżącemu, że składanie wniosku na przyszłość jest niedopuszczalne, a wniosek musi dotyczyć konkretnej sprawy i winien być uzasadniony; ponieważ wniosek złożono w sprawie IV SA/Po 151/08, w której wyrok zapadł 10 września 2008 r. i postanowienie o odrzucenie kasacji własnej dnia 21 października 2008 r., Sąd zapytał, czy Skarżący podtrzymuje wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie IV SA/Po 151/08; wskazał, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni (k. 60, 61). K. K. pismem z dnia 28 listopada 2008 r. podtrzymał zgłoszony wniosek, motywując to tym, że "Pan P. Miładowski orzekał w większości moich spraw automatycznie i tendencyjnie. Nawet jeżeli wyrok był dla mnie korzystny (IV SA/Po 1132/04 uzasadnienie) to nikt z urzędników nie traktował go poważnie (pismo do MOPR z dnia 26.11.08. Uważam że należy się zastanowić nad przekazaniem mojej sprawy do dalszego prowadzenia w innym Sądzie administracyjnym na terenie kraju". Do swego pisma z dnia 28 listopada 2008 r. Skarżący załączył kserokopie: strony 1 uzasadnienia wyroku IV SA/Po 1132/04 i swego pisma do MOPR w P. (z prezentatą MOPR- Filii J. z dnia 01 października 2007 r. (k. 61-63).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z wyjaśnienia Sędziego NSA Pawła Miładowskiego wynika, że Sędzia nie zna osobiście K. K. i że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Wobec Sędziego NSA Pawła Miładowskiego nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia Go z mocy ustawy (art. 18 § 1-3 ppsa).

Skarżący uprawdopodabnia przyczyny wyłączenia Sędziego NSA Pawła Miładowskiego tym, że według subiektywnej oceny Sędzia "orzekał w większości Jego spraw automatycznie i tendencyjnie". W istocie to nie Sędzia NSA Paweł Miładowski "orzekał w większości Jego spraw", lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej WSA) w trzyosobowym składzie zawodowym. Każda sprawa badana była indywidualnie pod kątem zgodności każdej zaskarżonej decyzji z prawem. W szczególności wyrokiem z dnia 10 września 2008 r.- IV SA/Po 151/08 WSA oddalił skargę w trzyosobowym składzie zawodowym, a motywy rozstrzygnięcia przedstawił w obszernym, pięciostronicowym uzasadnieniu (k. 35-39).

Trafność rozstrzygnięcia sprawy wyrokiem podlega kontroli instancyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Odpis wyroku z dnia 10 września 2008 r.- IV SA/Po 151/08 z uzasadnieniem i prawidłowym pouczeniem o terminie, sposobie wywiedzenia skargi kasacyjnej i przymusie adwokacko- radcowskim, doręczono K. K. dnia 06 października 2008 r. (k. 35-39, 42- 43). Tylko zatem od woli Skarżącego zależało, czy sprawa IV SA/Po 151/08 będzie dalej prowadzona przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Odrzucenie własnej skargi kasacyjnej z dnia 14 października 2008 r. (k. 44) było obligatoryjne, bowiem K. K. nie jest osobą o której mowa w art. 175 § 2 ppsa, a wniesienie skargi nie sporządzonej przez adwokata bądź radcę prawnego, jest brakiem nieusuwalnym, obligującym Sąd do odrzucenia skargi (przykładowo- postanowienie: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2004 r.- GSK 9/04- Mo. Pr. 4/04/155; 18 października 2004 r.- FZ 308/04; WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2004 r.-1 SA 1556/02; B. Gruszczyński w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2006 s. 395 uw. 10; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2008 s. 453- 454 uw. 2, 6; H. Knysiakr Molczyk w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2008 s. 661 uw. 3). W takiej sytuacji Sąd- w składzie jednoosobowym (art. 178 w zw. z art. 16 § 2 ppsa)-miał obowiązek odrzucić skargę w sprawie IV SA/Po 151/08. W tej sytuacji rozstrzygnięcie Sądu postanowieniem z dnia 21 października 2008 r.- IV SA/Po 151/08, nie leżało w sferze uznania Sądu, lecz miało charakter obligatoryjnego. Postanowienie to podlega kontroli instancyjnej w postępowaniu zażaleniowym.

Ewentualne niewykonanie wyroku w sprawie IV SA/Po 1132/04, nie może stanowić przesłanki wyłączenia Sędziego. Na niewykonanie wyroku WSA, przysługuje Skarżącemu odrębny środek (art. 154 ppsa).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że subiektywny pogląd Strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy, skoro prawidłowość orzeczenia podlega kontroli merytorycznej przed sądem wyższej instancji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ppsa, należało wniosek oddalić.

/-/I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/B. Popowska

MZ