Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 78/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81c ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 23 października 2014 r., zobowiązał Spółdzielnię Mieszkaniową "A." w G. do przedłożenia, w terminie do dnia 18 grudnia 2014 r., dwóch egzemplarzy ekspertyzy stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. P. w G.

Uzasadniając wydane postanowienie, organ wyjaśnił, że w dniu 26 czerwca 2014 r. przeprowadził wizję lokalną, mającą na celu ustalenie stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] w budynku przy ul. P. w G. Wizja ta została przeprowadzona na skutek złożonego przez L. B. (współwłaściciela mieszkania usytuowanego w tym budynku a oznaczonego nr [...]) wniosku o interwencję w sprawie zacieków i zamakania sufitu loggii przynależnej do jego mieszkania, która położona jest bezpośrednio pod loggią przynależną do mieszkania nr [..]. Podczas wizji stwierdzono, że budynek mieszkalny przy ul. P. w G. jest budynkiem wolnostojącym, XI -kondygnacyjnym o wysokości 33,50 mb, 8 – klatkowym. Budynek został zrealizowany w Systemie Szczecińskim. Konstrukcja budynku jest wielkopłytowa, układ ścian nośnych jest poprzeczny a loggie wykonane zostały z prefabrykowanych elementów wielkopłytowych. Spółdzielnia Mieszkaniowa "A." wykonała w tym budynku roboty budowlane związane z dociepleniem ścian zewnętrznych budynku wielorodzinnego wraz ze zmianami kolorystyki elewacji. W trakcie wizji ustalono także, że loggia przynależna do mieszkania nr [...] w tym budynku jest zabudowana oszkloną zabudową w ramach aluminiowych z oknami suwanymi. Na posadzce tej loggii znajdują się płytki terakotowe a na suficie widoczne są zacieki i ubytki usytuowane bliżej zewnętrznej zabudowy loggii. Współwłaściciel mieszkania nr [...] oświadczył, że zabudowa loggii wykonana została w 2001 r., o czym powiadomiono Spółdzielnię Mieszkaniową a zacieki występują na loggii już od 18 lat, o czym również informowano Spółdzielnię. Z kolei, G. F. - właścicielka mieszkania nr [...] oświadczyła, że na loggii przynależnej do jej mieszkania około 1992 r. zostały ułożone płytki z terakoty, jednakże nie była w stanie poinformować o sposobie wykonania tych robót. Posadzka nie ma pęknięć i posiada spadek w kierunki zewnętrznej balustrady. Ponadto, z oświadczenia złożonego przez przedstawiciela Spółdzielni Mieszkaniowej wynika, że kampinosy loggii w mieszkaniach nr [...] i [..] zostały wymienione w 2010 r., podczas wykonywania robót budowlanych związanych z elewacją budynku a inni mieszkańcy budynku również zgłaszają wystąpienie przecieków z loggii w pozostałych mieszkaniach.

Powyższe, zdaniem organu, nasuwa uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego i uprawnia do nałożenia na Spółdzielnię Mieszkaniową "A.", na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), obowiązku dostarczenia w wyznaczonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz .

Na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "A." wskazując na jego bezpodstawność. Zdaniem Spółdzielni nie ma bowiem potrzeby wykonywania ekspertyzy, gdyż w sprawie stanu technicznego loggii w mieszkaniu przy ul. P. toczy się aktualnie sprawa cywilna z powództwa negatoryjnego L. B. przeciwko G. F. i w sprawie tej biegły sądowy będzie wydawał opinie. Ponadto, zdaniem Spółdzielni, organ wydając kwestionowane postanowienie nie wykazał na czym miałyby polegać uzasadnione wątpliwości uzasadniające nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r., wydanym na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 października 2014 r. i zobowiązał Spółdzielnię Mieszkaniową "A." w G. do przedłożenia, w terminie do dnia 31 marca 2015 r., dwóch egzemplarzy ekspertyzy stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. P. w G. ze szczególnym uwzględnieniem stanu płyty loggii znajdującej się pomiędzy mieszkaniami nr [...] i [...], odnoszącym się do stanu jej szczelności i sposobu odprowadzania wód opadowych.

Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że wątpliwości co do stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] w odniesieniu do płyty są zasadne z uwagi na fakt wielokrotnego podnoszenia przez właściciela znajdującej się poniżej loggii przynależnej do mieszkania nr [...] występowania zacieków i odpadania farby z sufitu, co zostało potwierdzone w trakcie oględzin, a co może świadczyć o braku właściwej izolacyjności płyty oraz o braku właściwego kierunku spadku wód opadowych. Dlatego też, z uwagi na fakt, że istotą postępowania jest de facto stan płyty loggii pomiędzy lokalami mieszkalnym nr [..] i [...] zasadne jest nałożenie na Spółdzielnię obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] ze szczególnym uwzględnieniem właśnie stanu płyty loggii znajdującej się pomiędzy mieszkaniami nr [...] i [...], odnoszącym się do stanu jej szczelności i sposobu odprowadzania wód opadowych. Ponadto, zdaniem organu, zasadne było nałożenie obowiązku dostarczenia ekspertyzy na Spółdzielnię Mieszkaniową, będącą właścicielem budynku, albowiem element konstrukcji loggii – płyta żelbetowa, trwale połączona z bryłą budynku służy wprawdzie właścicielom konkretnego lokalu mieszkalnego ale stanowi element konstrukcyjny całego budynku i powinna być kwalifikowana jako część wspólna budynku, za którą odpowiada właściciel budynku. Organ zauważył jednocześnie, że odrębną kwestię stanowi konieczność wyjaśnienia czy fakt zabudowy loggii przynależnej do mieszkania nr [..] może mieć wpływ na stan konstrukcji płyty żelbetowej znajdującej się powyżej logii przynależnej do mieszkania nr [...].

Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Spółdzielnia Mieszkaniowa "A." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, domagając się jego uchylenia jako wydanego z naruszeniem art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 12 § 1 kpa. Skarżąca uważa bowiem, że nieuzasadnione i niecelowe jest żądanie od niej ekspertyzy stanu technicznego loggii, gdyż ekspertyza taka zostanie sporządzona przez biegłego sądowego ds. budownictwa w sprawie toczącej się przed sądem cywilnym o sygn. akt I C 1506/13. Celem tej opinii, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny z dnia 3 listopada 2014 r. sygn. akt I C 1506/13 ma być bowiem ustalenie, czy części budynku sąsiadujące bezpośrednio z lokalami nr [...] i [...] budynku przy ul. P. w G. od zewnętrznej strony budynku stanowią loggie czy balkony oraz ustalenie przyczyn zalewania loggii (balkonu) powoda L. B. oraz działań jakie powinny zostać podjęte celem usunięcia przyczyn zalewania, a także kto i w jakim zakresie działania te powinien podjąć.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Dodatkowo organ wyjaśnił, że postępowanie w trybie nadzoru budowlanego jest postępowaniem odrębnym od sądowego, zatem o ile przesłanki nałożenia takiej ekspertyzy były zasadne, fakt wydania opinii przez biegłego sądowego nie zwalnia zobowiązanego od przedłożenia oceny technicznej nałożonej na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2014 r. wydane zostało na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U z 2013 r., poz. 1409 z póżn. zm.), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno – budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Przepis ten zamieszczony został w rozdziale 8 ustawy Prawo budowlane zatytułowanym "Organy administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego". Jest to rozdział obejmujący przepisy ustrojowe i kompetencyjne organów budowlanych. Umiejscowienie tego przepisu w tym rozdziale pozwala stwierdzić, że ma on charakter ogólny i znajduje zastosowanie w każdym przypadku, gdy organ prowadzący postępowanie na podstawie przepisów ustawy poweźmie wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2016/98, LEX nr 49056). Celem organu nakładającego obowiązek przedłożenia oceny technicznej jest uzyskanie takich informacji o obiekcie budowlanym, które wymagają posiadania wiedzy specjalistycznej z zakresu budownictwa. Przeprowadzenie takiego dowodu służyć ma uzyskaniu informacji na temat stanu technicznego obiektu budowlanego oraz czynności, jakie należy w związku z ustalonym stanem technicznym podjąć (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II OSK 917/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie przyjmuje się, że postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy prowadzonego postępowania administracyjnego, nie jest orzeczeniem merytorycznym. Ma jedynie dostarczyć materiału dowodowego niezbędnego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Postanowienie wydawane przez organ nadzoru na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane służy zebraniu materiału dowodowego na potrzeby prowadzonego postępowania administracyjnego lub też w celu weryfikacji przesłanek warunkujących wszczęcie konkretnego postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 1335/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowienie wydane w powyższym trybie ma przede wszystkim charakter dowodowy i jest podejmowane z reguły w ramach już toczącego się postępowania w określonej sprawie, po uprzednim przeprowadzeniu wstępnych wyjaśnień, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadnić wszczęcie takiego postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1192/05, LEX nr 289261). Taki dowodowy charakter postanowienia o nałożeniu obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz nie stoi wszak na przeszkodzie uznaniu, że może ono być podejmowane nie tylko w toczącym się już postępowaniu administracyjnym, lecz także po to, aby sprawdzić czy istnieje podstawa do wszczęcia takiego postępowania (zob. Z. Kostka [w:] Prawo budowlane. Komentarz, W. Piątek, A. Despot-Mładanowicz, A. Gliniecki, A. Ostrowska, Z. Kostka, wyd. II, Warszawa 2014, str. 870).

Z uwagi na użycie w powołanym przepisie nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy" zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej, czy ekspertyzy, jak również uzasadnienie podjętych działań w trybie tego przepisu musi oparte być na szczegółowej analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymaga wyczerpującego uzasadnienia. Dlatego też za skorzystaniem z rozwiązania zawartego w art. 81c ust. 2 muszą przemawiać nie jakiekolwiek wątpliwości, ale muszą to być wątpliwości uzasadnione, a nadto organ powinien precyzyjnie wskazać jaką ekspertyzę i w jakim zakresie strona ma przedłożyć (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 865/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Omawiany przepis daje zatem organowi uprawnienie do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek wątpliwości, ale o charakterze kwalifikowanym. Stosując ten przepis, który ma charakter szczególny, a który stanowi podstawę prawną do nałożenia na stronę określonych obowiązków, w tym także finansowych, nie można dokonywać wykładni rozszerzającej. Stąd też organ wydając postanowienie obowiązany jest wykazać istnienie uzasadnionych wątpliwości, czyli wykazać spełnienie ustawowej przesłanki w danym konkretnym stanie faktycznym. Organ nie ma prawa nałożyć obowiązku sporządzenia ekspertyzy, jeżeli w danej sprawie nie występuje przesłanka uzasadnionych wątpliwości (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 330/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu okoliczności faktyczne ustalone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 26 czerwca 2014 r. w budynku przy ul. P. w G, dawały podstawy do zobowiązania Spółdzielni Mieszkaniowej "A." do przedłożenia ekspertyzy technicznej na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Przede wszystkim bowiem stwierdzenie występowania zacieków i odpadania farby z sufitu loggii przynależnej do mieszkania nr [...] wywołują niewątpliwie uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego płyty loggii pomiędzy mieszkaniami nr [...] i [...]. Stwarzają bowiem przypuszczenie, że przez płytę tą przecieka woda, a więc, że jej stan techniczny nie jest prawidłowy. W orzecznictwie ustalono ponadto, że stwierdzenie takich uszkodzeń jak pęknięcie ław fundamentowych, pęknięcie ściany, czy też pęknięcie wylewek i widoczne odspojenie filarów nośnych zewnętrznych, uzasadnia nałożenie na właściciela nieruchomości, obowiązku przedłożenia na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ekspertyzy technicznej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 233/11, LEX nr 1100506).

Ponadto, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, nakładając obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej, wyjaśnił powody uzasadniające zastosowanie dyspozycji art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego oraz wskazał konkretnie zakres, w jakim ma być przeprowadzona wymagana ekspertyza - "ze szczególnym uwzględnieniem stanu płyty loggii znajdującej się pomiędzy mieszkaniami nr [...] i [...], odnoszącym się do stanu jej szczelności i sposobu odprowadzania wód opadowych".

Prawidłowo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego loggii przynależnej do mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. P. w G. na Spółdzielnię Mieszkaniową "A.", jako na zarządcę budynku przy ul. P. w G. Z brzmienia art. 81c ust. 2 wynika bowiem, że obowiązek dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz może być nałożony wyłącznie na: uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.) w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokalu. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Art. 6 tej ustawy wskazuje, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzą wspólnotę mieszkaniową a art. 17 wyjaśnia, że za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej odpowiada wspólnota mieszkaniowa bez ograniczeń, a każdy właściciel lokalu - w części odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt III CZP 10/08 (OSNC z 2009 r., nr 4, poz. 51) wyjaśnił zaś, że właściciel lokalu mieszkalnego ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie balkonu stanowiącego pomieszczenie pomocnicze służące wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkałych w tym lokalu. Wydatki zaś na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem, obciążają wspólnotę mieszkaniową. Elementy architektoniczne konstrukcji balkonu trwale połączone z bryłą budynku i na ogół usytuowane na zewnątrz w stosunku do przestrzeni wykorzystywanej do wyłącznego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez osoby zamieszkałe w lokalu uznać należy za takie części budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokalu, zatem na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali powinny być kwalifikowane jako stanowiące nieruchomość wspólną. W konsekwencji należy przyjąć, na podstawie art. 14 pkt 1 tej ustawy, że wydatki na remonty i bieżącą konserwację nieruchomości wspólnej stanowią koszty zarządu tą nieruchomością, które obciążają wspólnotę mieszkaniową. Elementy zewnętrzne budynku (elementy architektonicznej konstrukcji balkonu) trwale połączone z bryłą budynku nie są pomieszczeniami pomocniczymi i częściami składowymi lokalu. Uznać je trzeba za części budynków, które nie służą do wyłącznego użytku właściciela danego lokalu, skoro ich funkcją jest przeznaczenie budowlano - konstrukcyjne służące wszystkim mieszkańcom "przez to stanowią one nieruchomość wspólną" (zob. M. Balwicka-Szczyrba GSP-Prz.Orz.2009/4/85-92). Z kolei mając na uwadze art. 2 ust. 3 ustawy, w razie zabudowania nieruchomości budynkami wielolokalowymi w których ustanowiona została odrębna własność lokali, obowiązki właściciela nieruchomości obciążają osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną, w rozumieniu przepisów ustawy o własności lokali lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. Jeżeli więc wspólnota mieszkaniowa jest w zarządzie Spółdzielni to obowiązek ten przechodzi właśnie na Spółdzielnię.

Stosownie do treści art. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. nr 188, poz. 1848 ze zm.) spółdzielnia prowadzi działalność na odstawie tej ustawy. Zgodnie z przepisami art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 26, który stanowi, że dopiero po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy o własności lokali. Spółdzielnia zatem niezależnie od woli osoby na rzecz której przeniesiona została własność lokalu jest "przymusowym zarządcą nieruchomości, w której znajduje się wyodrębniony lokal". Art. 21 ust. 3 ustawy o własności lokali nie obowiązuje, a spółdzielnia wykonuje czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu bez pełnomocnictw udzielanych przez właścicieli lokali.

Ponadto, ekspertyza techniczna stanu technicznego loggii, przeprowadzona na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie może zostać zastąpiona dowodem z opinii biegłego, sporządzonym dla potrzeb postępowania cywilnego. Celem sporządzenia ekspertyzy technicznej jest ocena stanu technicznego a celem przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego ma być jedynie ustalenie, czy części budynku sąsiadujące bezpośrednio z lokalami nr [...] i nr [...] budynku przy ul. P. w G. od zewnętrznej strony budynku stanowią loggie czy balkony oraz ustalenie przyczyn zalewania loggii czy też balkonu a także ustalenie działań jakie powinny zostać podjęte celem usunięcia przyczyn zalewania oraz kto i w jakim zakresie działania te powinien podjąć.

Przede wszystkim wyjaśnić bowiem należy, że działania organu podejmowane w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowalne zmierzają do wyjaśnienia kwestii technicznych, których celem jest ustalenie stanu faktycznego sprawy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1780/04, LEX nr 179100) a pominięcie przez organ tej kwestii, stanowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 § 1 i art. 80 kpa. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje bowiem zasada prawdy obiektywnej a z zasady tej wynikają dla organu administracji publicznej obowiązki w tym obowiązek określenia z urzędu, jakie dowody są niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Kierując się normą prawa materialnego organ ocenia, jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody dla udowodnienia tych faktów są potrzebne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 1984 r., sygn. akt II SA 1205/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 98). Kognicję organu administracji publicznej określa norma prawa materialnego, wskazująca na fakty istotne z punktu widzenia dyspozycji normy materialnoprawnej (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" C.H. Beck 2011 s. 57 nb 7, s. 345 nb 2). W tak określonym zakresie badania faktów istotnych dla rozstrzygnięcia danej sprawy, normy procesowe (w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 kpa), wpływają na konkretyzację zakresu faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które należy ustalić w konkretnej sprawie.

Co więcej, ekspertyza, o jakiej mowa w art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane sporządzana jest na zlecenie i koszt osoby, na którą nałożono obowiązek przedstawienia tej ekspertyzy. Zatem to od wyboru zobowiązanego zależy, komu powierzy wykonanie tej ekspertyzy, istotne jest jedynie to, aby ekspertyza ta została wykonana przez osobę ze stosownymi uprawnieniami i spełniała wymogi co prawidłowości jej sporządzenia. Ekspertyzę tę należy jednak odróżnić od dowodu z opinii biegłego przewidzianego w przepisach kpa, innymi słowy, na gruncie przepisów kpa, w sytuacji konieczności skorzystania z informacji specjalnych, to organ powołuje wybranego przez siebie biegłego. Jak już wskazano, art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego takiego wymogu nie statuuje (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2014 r., sygn.. akt VII SA/Wa 78/14, https:orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze uznać należało, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 grudnia 2014 r. jest zgodne z prawem a skarga, jako niezasadna, musiała zostać oddalona na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.