Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 396/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Określono, że zaskarżony akt nie może być wykonany
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
article: art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i 3, art. 80 ust 3 pkt 3, art. 82 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 23, art. 25, art. 90
journal: Dz.U. 2004 nr 90 poz 864
law: Traktat Ustanawiający Wspólnotę Europejską

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2009r. sprawy ze skargi T. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Opolu na rzecz skarżącego kwotę 168,00 złotych (sto sześćdziesiąt osiem) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

UZASANIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Opolu, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w O. z [...] odmawiającą T. Ś. stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 5 230 zł zł zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Mercedes C220, nr [...], rok produkcji 2000, pojemność silnika 2200 cm3.

Przedmiotową decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny.

W dniu 8 czerwca 2004 r. Pan T. Ś. złożył w Urzędzie Celnym w N. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, dotyczącą samochodu osobowego marki Mercedes C220, nr [...], rok produkcji 2000, pojemność silnika 2200 cm3. W złożonej deklaracji skarżący wykazał podatek akcyzowy w wysokości 5230,00 zł oraz dokonał wpłaty podatku na konto Izby Celnej we Wrocławiu. W dniu 08.06.2004 r.

W dniu 06.04.2005 r. wpłynął do Naczelnika Urzędu Celnego w N. wniosek Strony o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego za powyższy samochód.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w N. decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes C220 w kwocie 5230,00 zł, a decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...].

W następstwie złożenia skargi przez T. Ś., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 28.03.2007 r. o sygn. akt. I SA/Op 70/07 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w O., decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 5230 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes C220, nr [...], rok produkcji 2000, pojemność silnika 2200 cm3.

W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w O. powołując się na przepisy krajowe dotyczące podatku akcyzowego oraz na orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. (sprawa C-313/05 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie), stwierdził, że pobieranie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych oraz nałożony obowiązek składania deklaracji nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego. Natomiast rzeczywiście prawo wspólnotowe jest naruszone (art. 90 TWE) w sytuacji, gdy pobrana kwota podatku od tego nabycia jest wyższa od rezydualnej kwoty tego podatku zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów. W praktyce takie naruszenie może występować wyłącznie w przypadku nabywanych wewnątrzwspólnotowo samochodów osobowych starszych niż 2-letnie, obciążonych podatkiem akcyzowym o stawce rosnącej wraz z wiekiem pojazdu do stawki 65%. Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego należy się w takiej wysokości, w jakiej akcyza zapłacona za zagraniczne auto, przewyższy akcyzę rezydualną zawartą w wartości podobnego samochodu nabytego w kraju. Przy czym podstawą ustalenia kwoty podatku rezydualnego zawartego w cenie podobnego pojazdu krajowego stanowić będzie jego wartość rynkowa. Organ pierwszej instancji ustalił wartość rynkową pojazdu podobnego korzystając z wersji elektronicznej katalogu "Komputerowy System Info-Ekspert Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe" Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Spółki Akcyjnej Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy PZM". Ponieważ w rozpatrywanym przypadku akcyza za samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo nie przewyższyła akcyzy rezydualnej nie miała miejsca nadpłata podatku.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, podatnik złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Opolu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie przepisów: art. 121, art. 122 w związku z art. 180 § 1 i 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz naruszenie art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

W wyniku wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w Opolu dokonał ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w kwestii braku podstawy do stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy, powołując się na wyrok ETS wydany w sprawie C-313/05 wskazał, iż pobieranie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych oraz nałożony obowiązek składania deklaracji nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego. Jednakże, istotne jest ustalenie wartości rynkowej samochodu, w której to podatek akcyzowy stanowi "część składową" wartości pojazdu. Ustalenie wartości rynkowej samochodu jest konieczne wyłącznie dla porównania kwoty zapłaconego podatku z "rezydualną kwotą podatku" zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów. Kwota podatku akcyzowego przewyższająca kwotę rezydualną akcyzy zawartą w wartości rynkowej podobnego pojazdu sprzedawanego na terytorium kraju będzie nadpłatą. Organ odwoławczy wskazał też na uregulowania zawarte w obowiązującej od dnia 19.07.2008 r. ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego /Dz. U. Nr 118, poz. 74/ , którym to aktem prawnym ustawodawca krajowy uregulował zasady zwrotu ewentualnej nadpłaty w podatku akcyzowym, uwzględniając tym samym tezy w/w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zauważył, iż ustawa ta określa zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1.05.2004 r. do dnia 30.11.2006 r., a zatem znajduje zastosowanie do przedmiotowej sprawy. Zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym określone zostały w art. 3 ust. 1-3 przywołanej ustawy, według których nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu a podatkiem zawartym w średniorynkowej cenie samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju, ustalona według wskazanego w ustawie wzoru. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. -średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, a jeżeli miesiąc powstania obowiązku podatkowego nie jest możliwy do ustalenia - w miesiącu zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo albo importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu. Miarodajnym źródłem ustalenia wartości rynkowej podobnego pojazdu sprzedawanego na terytorium kraju mogą być katalogi lub informatory rynkowe, zawierające średnie ceny rynkowe samochodów osobowych według stanu na dzień dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego przez podatnika. W ocenie organu odwoławczego, przyjęte przez organ I instancji rozwiązanie przy ustalaniu wartości rynkowej podobnego samochodu zarejestrowanego w kraju było prawidłowe. Wykorzystując dane zawarte w systemie komputerowym INFO EKSPERT organy ustaliły wartość podobnego samochodu na kwotę 72 300 zł, przyjmując przy tym najkorzystniejszą dla strony wartość samochodu podobnego, występujące w katalogu. Dokonując obliczenia kwoty nadpłaty według wzoru zawartego w art. 3 ust 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r., organ odwoławczy stwierdził, iż nadpłata nie przysługuje, bowiem kwota podatku akcyzowego zapłacona przez stronę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu nie przewyższa kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego w kraju.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej fakt, iż zakupiony samochód był uszkodzony nie ma w przedmiotowej sprawie większego znaczenia, bowiem wpłynął on na niższą wartość zakupionego przez stronę samochodu osobowego, a to z kolei przełożyło się wydatnie na wysokość zapłaconego podatku z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżący w złożonej skardze zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie: prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów: art. 90 ust. 1 TWE, art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745), oraz prawa procesowego: art. 121, art. 187 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Uzasadniając swoje zarzuty skarżący stwierdził, iż okoliczności faktyczne i prawne sprawy dowodzą, że ustalenia organu podatkowego I i II instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, materialnego prawa podatkowego jak i prawa procesowego, w szczególności z pominięciem okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W prowadzonym postępowaniu podatkowym pominięto, w opinii skarżącego, podstawowe dowody mające wpływ na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a mianowicie fakturę zakupu wystawioną w dniu 6 czerwca 2004 r. dokumentującą zakup samochodu osobowego marki Mercedes C 220, nr karoserii [...], rok produkcji 2000. Przedmiotowa faktura określa wartość samochodu w kwocie brutto: 71.400,00 Koron Czeskich. Ponadto, co ma w opinii skarżącego zasadnicze znaczenie, faktura ta określa faktyczny stan techniczny-rozległość uszkodzenia tego samochodu. Z dokumentu tego wynika jednoznacznie, że faktura sprzedaży została wystawiona za pojazd po wypadku, a uszkodzenia dotyczyły: przedniej części, baku, zdefektowanego silnika, pękniętej skrzyni biegów. Ponadto pojazd był w stanie nie nadającym się do jazdy. Z uwagi na bardzo zły stan techniczny samochód został przywieziony do Polski na lawecie transportowej.

Skarżący uważa, że organ podatkowy ustalając cenę nabycia przedmiotowego samochodu, pominął ten zasadniczy dowód, czym naruszył art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowy (Dz. U. Nr 29, póz. 257 ze zm.), a także art. 122 w związku z art. 180 § 1 i 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Skarżący zarzucił, że organ arbitralnie uznał, iż nie ma żadnego znaczenia w sprawie stan techniczny samochodu, zakładając z góry, że wszystkie sprzedawane samochody używane tej samej marki, modelu, pojemności silnika i tego samego roku produkcji są porównywalne, o takim samym stopniu zużycia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził co następuje:

Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli zaskarżona decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm)- dalej zwanej p.p.s.a.).

Jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

Istota sporu sprowadza się do oceny, czy podatek akcyzowy zapłacony przez skarżącego w związku z dokonaniem przez niego wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego pojazdu stanowi nadpłatę, a jeśli tak to, w jakiej wysokości.

W myśl art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Zatem, aby stwierdzić, czy i w jakiej wysokości istnieje nadpłata, porównać należy kwotę podatku obciążającego podatnika z kwotą faktycznie przez niego uiszczoną.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega m. in. nabycie wewnątrzwspólnotowe. Na podstawie art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 tejże ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami akcyzy od samochodów są m. in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy).

Stawki podatku akcyzowego zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825ze zm.). Z § 7 ust. 2 tego rozporządzenia wynika, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dokonanego po upływie dwóch lat od daty jego produkcji, wliczając w to rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy, obliczone wg specjalnego wzoru, przy czym w każdym kolejnym roku akcyza zwiększa się o 12 %, ale nie może być wyższa niż 65 % kwoty, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Dla rozstrzygnięcia sporu w tej kwestii należało sięgnąć do regulacji zawartych w prawie krajowym jak i do dorobku prawa wspólnotowego, ze szczególnym uwzględnieniem orzeczenia ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie C-313/05.

Stosownie do wytycznych sformułowanych przez ETS w analizowanym wyroku, na organie podatkowym spoczywał zatem obowiązek zbadania, czy kwota podatku nałożonego z tytułu nabycia przez skarżącą spółkę samochodu osobowego w innym państwie członkowskim UE przewyższała kwotę podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu używanego zarejestrowanego wcześniej jako nowy w Polsce.

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przyjął zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym, tak co do wartości podstawy opodatkowania akcyzą samochodów podobnych, sprzedawanych w Polsce, jak i wyliczenia kwoty rezydualnej podatku zawartej w cenie takich samochodów stosownie do wskazań ETS zawartych w wyroku z dnia 18 stycznia 2007r. sygn.akt C 313/05 oraz orzecznictwem ETS. Natomiast w dacie orzekania przez organ drugiej instancji zmienił się stan prawny, bowiem w dniu 19 lipca 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz.U. Nr 118, poz. 745).Organ odwoławczy prawidłowo zastosował nowe regulacje prawne. Dokonując obliczenia kwoty zwrotu nadpłaty według ustalonego w art. 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. wzoru stwierdził, iż nadpłata nie przysługuje, gdyż kwota podatku akcyzowego zapłacona przez stronę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu nie przewyższa kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego w kraju. Jednocześnie stwierdził, iż zastosowanie przepisów nowej ustawy w żaden sposób nie wpłynęło na sposób obliczenia nadpłaty, gdyż rozstrzygnięcie organu I instancji było zbieżne z trybem określonym w nowej ustawie.

Mimo zastosowania przez organy obu instancji prawidłowej postawy prawnej ustalenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartego w wartości pojazdu używanego i zarejestrowanego w kraju jako nowy, wydana decyzja nie może być uznana za odpowiadającą prawu. Zauważyć, bowiem należy, iż organy obu instancji

w nieprawidłowej wysokości ustaliły wartość pojazdu podobnego zarejestrowanego

w Polsce z pojazdem nabytym wewnątrzwspólnotowo.

Ustalając wartość rynkową podobnego samochodu używanego, zarejestrowanego w Polsce, do samochodu sprowadzonego przez skarżącego, organy podatkowe oparły się na danych zawartych w katalogu "Komputerowy System Info-Ekspert Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe" Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Spółki Akcyjnej Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy PZM". Dane te pozwalały określić wartość auta w zależności od marki, typu, modelu, rocznika produkcji, rodzaju nadwozia, pojemności i mocy silnika, rodzaju używanego paliwa oraz przebiegu. Nie budzi wątpliwości, iż powyższa baza pozwala na obiektywne ustalenie wartości pojazdu podobnego, jednak odnosi się ona do pojazdów sprawnych i nieuszkodzonych. Przyjęta przez organ metoda wyceny nie uwzględniała jednak indywidualnych cech pojazdu, głównie stanu technicznego, jak również ewentualnych uszkodzeń. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych - z faktury zakupu wynika, iż przedmiotowy samochód posiadał uszkodzenia: powypadkowa przednia część, bak, uszkodzony silnik, pęknięta skrzynia biegów, nie nadający się do jazdy. Okoliczność ta została całkowicie pominięta przez organy celne przy ustalaniu wartości rynkowej. Wprost w zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż: "fakt, iż zakupiony samochód był uszkodzony nie ma w przedmiotowej sprawie większego znaczenia(...)".

Ewentualne uszkodzenia niewątpliwie mają wpływ na wartość nabytego pojazdu i z pewnością są okolicznością, którą winna zostać uwzględniona przy ustalaniu wartości podobnego pojazdu zarejestrowanego w Polsce. Nie tylko marka, model i wiek wpływają na wartość pojazdu, ale również ogólny stan techniczny w tym ewentualne uszkodzenia. Organy podatkowe - mimo upływu czasu od momentu nabycia przedmiotowego samochodu - powinny za pomocą dostępnych środków dowodowych (np. wyjaśnienia skarżącego, przesłuchanie świadków, opinia biegłego) w sposób jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości ustalić stan pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego. Tego jednak w przedmiotowej sprawie organy nie uczyniły.

Stwierdzić zatem należy, iż dokonana przez organ podatkowy wycena nie uwzględnia rzeczywistego stanu technicznego pojazdu w momencie nabycia, a tym samym obowiązku każdego organu administracyjnego polegającego na wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy. W świetle przepisów Ordynacji podatkowej nakładających na organ obowiązki w zakresie gromadzenia dowodów, celem późniejszego ustalenia stanu faktycznego sprawy (art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p.), niewystarczające okazuje się odwołanie jedynie do danych zawartych w ogólnodostępnych cennikach. W tym zakresie organ powinien czynić dodatkowe ustalenia przy pomocy takich środków dowodowych, jak zeznania podatnika, czy opinia biegłego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylił zaskarżoną decyzję. Rozpoznając sprawę ponownie organ winien mieć na uwadze dokonaną przez Sąd ocenę prawną.

W oparciu o przepisy art. 152 tejże ustawy orzeczono, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, a o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 cytowanej ustawy.