Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 562/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1, art. 156 par .1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie podwyższenia uposażenia zasadniczego poprzez zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Komendant Powiatowy Policji w S. (zwany dalej: "Komendantem Powiatowym") odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zaliczenia sierżantowi D.W.(zwanego także: "skarżącym") do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy od dnia [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. w gospodarstwie rolnym rodziców w miejscowości Wiżajny.

W uzasadnieniu postanowienia Komendant Powiatowy wskazał, że D.W. w dniu [...] lipca 2017 r. wniósł o podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, poprzez doliczenie do tej wysługi okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w miejscowości Wiżajny od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Do wniosku tego skarżący dołączył dokumentację, mającą w jego ocenie przemawiać za zasadnością ww. wniosku. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Komendant Powiatowy odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zaliczenia sierżantowi D.W. dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w miejscowości W. od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. (zwany dalej: "Komendantem Wojewódzkim) utrzymał w mocy ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 779/17 stwierdził jednak nieważność obu ww. postanowień z uwagi na prowadzenie przez organy obu instancji postępowań na podstawie niepodpisanego wniosku. W dniu [...] kwietnia 2018 r. D. W. uzupełnił ww. brak formalny poprzez podpisanie wniosku.

W wyniku zaś ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego, Komendant Powiatowy stwierdził, że w aktach osobowych D. W. znajduje się rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., w którym odmówiono D. W. ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 roku do dnia [...] lipca 2012 r. Rozkaz ten został utrzymany w mocy rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2013 r. wydanym przez Komendanta Głównego Policji. Oba te rozkazy zostały jednak uchylone na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r. wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Wa 2033/13. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r. wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 1676/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku WSA w Warszawie. Rozpatrując ponownie ww. sprawę. Komendant Stołeczny Policji, uwzględniając wytyczne NSA zwrócił się do D. W. o doprecyzowanie informacji dotyczących pracy we wnioskowanym okresie w gospodarstwie rolnym rodziców. D. W. nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego pytania. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Komendant Stołeczny Policji odmówił ustalenia D. W. wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Rozkaz ten jest ostateczny.

W związku z powyższym, w ocenie Komendanta Powiatowego, w sprawie zachodzi uzasadniona przyczyna obligująca organ do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego na zasadzie art. 61a §1 k.p.a., polegająca na uprzednim rozstrzygnięciu sprawy decyzją ostateczną, która to okoliczność stanowi w świetle art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. przesłankę nieważności postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. W. Podniósł w nim, że do wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. dołączył zeznania świadków innych niż świadkowie przesłuchani w postępowaniu, które prowadził Komendant Stołeczny Policji, w związku z czym wniosek dotyczy innego stanu faktycznego sprawy. Ponadto wskazał, że sprawa prowadzona przed Komendantem Stołecznym Policji dotyczyła wzrostu uposażenia zasadniczego za tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym, natomiast niniejsza dotyczy zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego nr [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na podmiotą oraz przedmiotową tożsamość niniejszej sprawy ze sprawą prowadzoną przed Komendantem Stołecznym Policji, zachodzi uzasadniona przyczyna dla której niniejsze postępowanie nie może zostać wszczęte. Organ zwrócił uwagę, że zarówno wniosek z dnia [...] czerwca 2013 r., (na podstawie którego postępowanie wszczął Komendant Stołeczny Policji), jak i ten z dnia [...] lipca 2017 r., dotyczą zaliczenia okresu pracy w tym samym gospodarstwie rolnym, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego i obejmują ten sam okres od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Obie sprawy podlegają też rozpatrzeniu na podstawie tożsamych przepisów prawnych: ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz.U. 2017, poz. 2067), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (j.t. Dz.U. 2015 r., poz. 1236, zwanego dalej: "rozporządzeniem MSWiA") oraz ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. 1992 r., Nr 54, poz. 310, zwanej dalej: "ustawą"). Z kolei wydanie decyzji w sprawie, która została już w sposób ostateczny rozstrzygnięta, jest przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji, o której stanowi art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Z tego względu organ I instancji odmawiając wszczęcia wnioskowanego postępowania, słusznie skorzystał z regulacji art. 61 a § 1 k.p.a. co doprowadziło do uniknięcia negatywnych konsekwencji w postaci wydania decyzji obarczonej wadą nieważności. Dopóki zatem w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest niedopuszczalne niezależnie od prawidłowości decyzji.

Odnosząc się do argumentacji podniesionej w odwołaniu, organ odwoławczy zauważył, że fakt przedstawienia nowych dowodów w sprawie nie może wpłynąć na jej odmienną ocenę aniżeli ta przedstawiona wyżej. Ponadto organ wskazał, że odmowa wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym oraz odmowa zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, jest de facto tym samym rozstrzygnięciem. Zaliczenie okresu pracy do wysługi lat jest bowiem czynnością materialno-techniczną, która skutkuje wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Ponadto organ zwrócił uwagę, że postępowanie w ogóle nie zostało wszczęte, w związku z czym nie są zasadne zarzuty dotyczące braku zapewnienia żalącemu czynnego udziału w postępowaniu i nie poinformowania o możliwości uzupełnienia materiału dowodowego.

Skargę na ww. postanowienie wywiódł do tut. Sądu D. W., zarzucając mu naruszenie:

1. art. 61a w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. przez uznanie, że jego wniosek z [...] lipca 2017 r. dotyczy tożsamej sprawy administracyjnej, uprzednio już rozstrzygniętej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. wydanym przez Komendanta Stołecznego Policji, w sytuacji gdy jego wniosek dotyczy innego stanu faktycznego, opartego na innych dowodach do niego załączonych;

2. art. 9 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. przez niezapewnienie mu czynnego udziału w postępowaniu i nie poinformowanie go o możliwości uzupełnienia zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz możliwości złożenia nowych dowodów mających znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy;

3. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. przez nich niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji zamiast jego uchylenia;

4. art. 1 ust. 1 ustawy i art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2017 r. poz. 2336, zwanej dalej: ustawą ubezpieczeniową"), przez nie zbadanie i nie ustalenie czy skarżący był domownikiem, czy wykonywał pracę o charakterze stałym w gospodarstwie rolnym;

5. § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA przez nie ustalenie, że wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczy innego okresu pracy tj. okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlega on wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowień wydanych w obu instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sprawa niniejsza podlegała rozpoznaniu w trybie uproszczonym.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie, dokonywanej z punktu widzenia kryterium legalności, jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zaliczenia sierżantowi D. W. do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy od dnia [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. w gospodarstwie rolnym rodziców w miejscowości Wiżajny, ze względu na przesłankę, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie ma charakter procesowy, a więc nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Z tego też względu nie było możliwe, ani dokonanie oceny materialnoprawnych zarzutów skargi wywiedzionych przez skarżącego, ani też merytoryczne rozpoznanie niniejszej sprawy, a jedynie sama ocena zasadności odmowy wszczęcia przez organy postępowania, tj. zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że: gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Co przy tym istotne, na etapie dokonywania oceny zaistnienia którejkolwiek z ww. przesłanek, organ administracji nie może formułować żadnych ocen i wniosków o charakterze merytorycznym (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 sierpnia 2017 r. II OSK 2962/15, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"), ale jedynie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w takim zakresie, który służy ustaleniu zaistnienia okoliczności uprawniających do zastosowania ww. przepisu (por. wyrok NSA z 6 października 2017 r., I OSK 366/17, CBOSA).

O ile uzasadnione przyczyny uniemożliwiających wszczęcie postępowania nie zostały skonkretyzowane w przepisach prawa, to przyjąć należy, że należą do nich wszystkie te okoliczności, które stanowią oczywistą przeszkodę do wszczęcia postępowania (por. m. in wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2012 r., IV SA/Po 332/12, LEX nr 1216728), obiektywną i dostrzegalną na pierwszy rzut oka. W orzecznictwie przyjmuje się, że postępowanie nie może być wszczęte, gdy stoi temu na przeszkodzie przepis lub przepisy prawa, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny (por. m.in.: wyrok NSA z 18 października 2016 r. II FSK 301/15, CBOSA). W szczególności do przyczyn tych należą takie okoliczności, które doprowadziłyby do wszczęcia postępowania wymagającego po jego zakończeniu wznowienia postępowania (vide: art. 145-145b k.p.a.) lub stwierdzenia nieważności wydanej w jego wyniku decyzji (vide: art. 156 § 1 k.p.a.). Do tzw. przesłanek nieważnościowych należy m.in.: wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (vide: art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) albo wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (vide: art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Zaistnienie zatem którejkolwiek z ww. przesłanek, uznać należy za uzasadnioną przyczynę odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Powiatowego o podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, poprzez doliczenie do tej wysługi okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w miejscowości W., od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r., tj. od dnia ukończenia przez niego 16-lat, do dnia poprzedzającego przyjęcie go do służby w Policji. We wniosku tym, skarżący zwrócił się o zaliczenie mu ww. okresu pracy w gospodarstwie rolnym, do stażu pracy w Policji, w którym to przedmiocie organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na ostateczny rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., na mocy którego, odmówiono skarżącemu ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. Zarówno w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, jak również w treści skargi, skarżący wskazał, że odmowa ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego i odmowa zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, w jego ocenie, nie są rozstrzygnięciami podjętymi w tej samej sprawie. Jak wynika zaś z akt sprawy, orzekające w sprawie organy uznały, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczył zaliczenia wskazanego w nim okresu pracy w gospodarstwie rolnym, do stażu pracy w Policji, a nie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego, z tytułu wysługi lat, za okres pracy w gospodarstwie rolnym. Mając na uwadze brzmienie wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r., takie zakwalifikowanie wniosku skarżącego, uznać należy za zasadne.

Zauważyć należy, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że kwestia zaliczenia (lub niezaliczenia) pewnych okresów służby, pracy lub okresów pozostawania poza służbą, do wysługi lat funkcjonariusza, powinna być rozpatrywana i rozstrzygana w ramach ustaleń dotyczących prawa do uposażenia lub innego świadczenia, zależnego od wysługi lat, w związku z czym zaliczenie lub odmowa zaliczenia pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, nie może być przedmiotem odrębnej sprawy administracyjnej, kończącej się wydaniem decyzji administracyjnej (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z 15 listopada 2013 r., II SA/Wa 1331/13, CBOSA). Jak wskazano w uzasadnieniu ww. wyroku: działanie organu administracji publicznej w formie decyzji, musi bowiem posiadać wyraźną ustawową podstawę prawną i nie może być domniemywane, ani wynikać jedynie z wykładni przepisów prawa. Tymczasem przepisy ustawy o Policji, nie zawierają jakiejkolwiek podstawy dla orzekania w formie decyzji administracyjnej, o zaliczeniu pewnych okresów służby lub pracy przed podjęciem służby w Policji, do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego. Przepisów takich nie zawiera też żadna inna ustawa.

W tym względzie zauważyć należy, że art. 101 ust. 1 ustawy o Policji stanowi, że wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Szczegółowe zasady otrzymywania oraz wysokość tego uposażenia, jak również warunki jego podwyższania i sposób ustalania jego wzrostu z tytułu wysługi lat, precyzuje natomiast rozporządzenie MSWiA. Delegację ustawową tego aktu prawnego stanowią: art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy o Policji. I tak: wedle art. 101 ust. 2 ustawy o Policji, Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady otrzymywania oraz wysokość uposażenia zasadniczego policjantów, uwzględniając grupy zaszeregowania i odpowiadające im stawki uposażenia, zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup i odpowiadające im policyjne stopnie etatowe, warunki podwyższania tego uposażenia, a także sposób ustalania jego wzrostu z tytułu wysługi lat. Wedle art. 102 ustawy o Policji, Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, uwzględniając rodzaje okresów służby, pracy i innych okresów podlegających zaliczeniu do wysługi, sposób jej dokumentowania oraz tryb postępowania w tych sprawach. Zaś wedle § 104 ust. 6 tej ustawy Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady otrzymywania oraz wysokość dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1-4, uwzględniając ich rodzaj i charakter, przesłanki przyznawania lub podwyższania na stałe lub na czas określony, warunki obniżania lub cofania oraz stanowiska uprawniające do dodatku funkcyjnego.

Zgodnie zaś z § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, zaliczeniu podlegają przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Natomiast wedle § 5 ust. 4 rozporządzenia MSWiA, termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość, określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat trybie opisanym w § 5 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia.

Zauważyć należy, że delegacja ustawowa co do określenia w drodze ww. rozporządzenia MSWIA, m.in. szczególnych zasad ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego oraz tryb postępowania w tych sprawach, nie zawiera kompetencji do ustalenia w trybie przepisów wykonawczych, o zaliczeniu pewnych okresów do wysługi lat funkcjonariuszom Policji, w ramach odrębnej sprawy administracyjnej, kończącej się wydaniem decyzji administracyjnej. W związku z tym podstawą prawną takiej decyzji nie może być § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWIA (w tym przypadku w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy). Kwestie zaliczenia tych okresów do wysługi lat funkcjonariusza Policji, jest zatem rozpatrywana i rozstrzygana w ramach ustaleń wewnętrznych dotyczących prawa do uposażenia lub innego świadczenia zależnego od wysługi lat (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 2144/06, CBOSA). Jest ona zatem jedynie elementem postępowania w przedmiocie ustalenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz jego procentowej wysokości (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 września 2006 r., II SA/Wa 983/06, CBOSA) i nie może być przedmiotem odrębnej sprawy administracyjnej, kończącej się wydaniem decyzji administracyjnej.

Skoro zatem w obowiązującym stanie prawnym brak było podstaw normatywnych, do merytorycznego załatwienia, w drodze decyzji administracyjnej, wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r. o zaliczenie wskazanego w nim okresu pracy w gospodarstwie rolnym, do stażu pracy w Policji, to w niniejszej sprawie zachodziła przyczyna uzasadniająca odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego przez organ, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wskazana zaś przez organy przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. zachodziłaby natomiast, gdyby organy zakwalifikowały wniosek skarżącego jako dotyczący ustalenia wzrostu jego uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym. Jak stanowi bowiem wyżej cytowany § 5 ust. 4 rozporządzenia MSWiA, ustalenie prawa do wzrostu uposażenia z tego tytułu, następuje w drodze decyzji administracyjnej, która w przedmiotowej sprawie istotnie została już wydana (vide: ostateczny rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r.).

Zaskarżone postanowienie, było zatem słuszne co do samego rozstrzygnięcia, natomiast błędna ocena zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., nie stanowiła uchybienia na tyle istotnego, aby miało ono wpływ na wynik sprawy, ze względu na fakt, że zaistniała w niej inna przesłanka nieważnościowa, tj. ta z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zaistniałe uchybienie nie miało zatem wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie, w ocenie tut. Sądu, zaskarżone postanowienie co do zasady odpowiada prawu. Z tego też względu skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego wyroku.