Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 491/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy postanawia: odmówić przyznania E. L. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

E. L. (dalej jako skarżąca) złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.

We wniosku podniosła, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, będącym osobą bezrobotną, oraz pięciomiesięcznym dzieckiem. Sama skarżąca, jak podała, jest osobą bezrobotną według zaskarżonej decyzji a rodzina utrzymuje się dzięki pożyczkom od rodziny i znajomych. Skarżąca wraz z mężem jest właścicielką mieszkania, kupionego na kredyt.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o

przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącą

do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie:

a/ zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu skarżącej w ewidencji osób bezrobotnych,

b/ zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu męża skarżącej w ewidencji osób bezrobotnych,

c/ wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, iż nie może przedstawić zaświadczenia o zarejestrowaniu jej w ewidencji osób bezrobotnych, bowiem według Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie jest pracownikiem lecz według Powiatowego Urzędu Pracy jest pracownikiem i nie przysługuje jej rejestracja. Podkreśliła ponadto, że mąż nie może znaleźć pracy, rodzina utrzymuje się z darowizn i skromnych oszczędności. Skarżąca przedłożyła nadto zaświadczenie o zarejestrowaniu męża w ewidencji osób bezrobotnych oraz wyciągi z rachunków bankowych.

Następnie zarządzeniem referendarza sądowego skarżąca wezwana została do nadesłania w terminie 14 dni:

a) zeznania podatkowego skarżącej oraz męża skarżącej za rok 2008, ewentualnie zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie,

b) dokumentów potwierdzających zawartą w rubryce 9 formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy informację o spłacie kredytu mieszkaniowego

c) przedstawienia zaświadczenia pracodawcy wskazującego wysokość wynagrodzenia skarżącej (załączone przez skarżącą wyciągi z rachunków

bankowych wskazują na wpływ wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu pracy w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]),

d) wskazania źródeł wpłat na konto skarżącej (np. w dniu [...] maja, [...] maja, [...] maja, [...] kwietnia, [...] kwietnia, [...] marca, [...] marca, [...] marca 2009 r.).

Skarżąca odebrała wezwanie w dniu [...] sierpnia 2009 r. i do chwili obecnej żądanych dokumentów nie przedstawiła, nie udzielając również żadnych wyjaśnień.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

– Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż

skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim nie przedłożyła żądanych dokumentów oraz nie udzieliła wyjaśnień odnośnie tytułów wpłat na rachunek bankowy. Tymczasem z przedłożonego wyciągu wynika, iż skarżąca otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3 555 zł netto. Ponadto wielokrotnie wpływały na jej rachunek środki finansowe w kwocie 1 000 zł., 600 zł lub 500 zł. przekazane przez męża tytułem "[...]". Jednocześnie, pomimo szeregu wydatków z tytułu czynionych przez skarżącą przy użyciu karty zakupów, saldo na jej rachunku bankowym cały czas było dodatnie, przekraczając kwotę dwóch tysięcy, sześciu

tysięcy a na dzień [...] czerwca 2009 r. 13 tysięcy złotych. Sama wartość operacji na rachunku skarżącej w okresie od dnia [...] marca 2009 r. do dnia [...] maja 2009 r. sięgnęła kwoty 22 577 zł., a liczba operacji wyniosła 85. W świetle powyższych okoliczności, brak jest podstaw dla uznania, iż skarżąca nie posiada możliwości pokrycia kosztów sądowych.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest bowiem formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 61/04, niepubl.).

Taka sytuacja nie występuje natomiast w przypadku skarżącej. Trudno mówić o niemożności zdobycia środków na opłacenie kosztów wynikających z udziału w postępowaniu sądowym, skoro skarżąca dysponowała na swoim rachunku kwotami, które mogła przeznaczyć na ten cel.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.