Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 62/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą R. P. umorzenia zaległości podatkowych z tytułu II raty podatku od nieruchomości za 2012 r.

Na powyższą decyzję R. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

Jednocześnie skarżący wniósł zażalenie na wskazane wyżej zarządzenie

z dnia 22 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał zażalenie strony skarżącej w przedmiocie wpisu od skargi i postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. je oddalił.

Następnie referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach rozpoznał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy

i postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy.

Na postanowienie z dnia 26 czerwca 2013 r. skarżący wniósł sprzeciw.

Wobec powyższego postanowieniem z dnia 16 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na postanowienie to skarżący nie złożył zażalenia.

W konsekwencji na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2013 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2013 r.

o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona adresowana do skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie, została awizowana w dniu 28 października 2013 r., a następnie wydana jej adresatowi w dniu 6 listopada 2013 r.

W piśmie z dnia 9 listopada 2013 r., nadanym tego samego dnia, skarżący oświadczył, że zwrócił się "z prośbą do Urzędu o pomoc, która miała polegać na umorzeniu raty podatku w kwocie [...]zł". Poinformował o trudnej sytuacji finansowej rodziny, wobec czego "nie ma możliwości wyłożenia kwoty 500 zł".

Wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony do chwili obecnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ppsa"), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga

o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/12).

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż stronie skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. Podkreślić także należy, że strona skarżąca skorzystała z możliwości zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi, wnosząc na nie zażalenie. Zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2013 r., w konsekwencji czego zarządzenie z dnia 22 stycznia 2013 r. stało się zatem prawomocne i jako takie podlega wykonaniu.

Wobec powyższego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania skarżącemu, tj. od dnia

6 listopada 2013 r., upłynął z dniem 13 listopada 2013 r. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż skarżący złożył pismo z dnia 9 listopada 2013 r., gdyż nie wywiera ono wpływu na bieg terminu zakreślonego kolejnym wezwaniem. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy

w sytuacji, gdy poprzedni taki wniosek, złożony w terminie wyznaczonym wcześniejszym wezwaniem do uiszczenia wspomnianego wpisu został prawomocnie oddalony, nie może uchylić skutków prawomocności tego rozstrzygnięcia. To z kolei sprawia, że po bezskutecznym upływie tego drugiego terminu do uiszczenia wpisu, skarga powinna zostać odrzucona, gdyż takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie mogą już zniweczyć dalsze wnioski o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1208-1209/04, z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 588/06 i z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06, które nawiązują do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego – zob. postanowienia z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196, z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153, oraz z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29).

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak

w sentencji.