Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2557/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86,87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA : Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań – pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego oraz nie uzupełnienie braków formalnych skargi.

Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2008 r., zaś w dniu 19 sierpnia 2008 r. S. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądów oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego z kosztów sądowych w całości oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 29 sierpnia 2008 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla S. M. w niniejszej sprawie adwokat M. S., której skarżący S. M. udzielił pełnomocnictwo w dniu 3 września 2008 r.

Dnia 4 września 2008 r. na prośbę adwokata R. M., działającego z substytucji adwokat M. S., Sąd wydał z akt sprawy kserokopie: skargi, odpowiedzi na skargę, wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, koperty, w której nadano wezwania do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi oraz postanowienia Sądu z dnia 6 sierpnia 2007 r. odrzucającego skargę.

W dniu 8 września 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskiem adwokat M. S. złożyła pełnomocnictwo opatrzone datą 3 września 2008 r., odpis skargi, potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, odpis wniosku oraz kserokopię pisma skierowanego do S., zawierającego prośbę o przesłanie kopii skierowania do sanatorium lub zaświadczenia, że skarżący przebywał w placówce we wskazanym terminie.

W uzupełnieniu powyższego wniosku pełnomocnik nadesłała do Sądu w dniu 19 września 2008 r. kserokopię skierowania skarżącego na leczenie uzdrowiskowe w okresie od 18 czerwca 2008 r. do dnia 8 lipca 2008 r.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego wskazała, że skarżący w związku z przebytą w lutym 2008 r. ciężką chorobą i długą hospitalizacją, w dniu 18 czerwca 2008 r. wyjechał na leczenie uzdrowiskowe do sanatorium, gdzie przebywał do dnia 8 lipca 2008 r. W związku z nieobecnością skarżącego w domu, nie wiedział on o wysłanym przez Sąd wezwaniu, gdyż po powrocie z sanatorium i udaniu się na pocztę w dniu 9 lipca 2008 r. korespondencji z Sądu już nie było. Pełnomocnik wskazała również, że z uwagi na okoliczność, iż skarżący nie jest profesjonalistą, nie zdawał sobie sprawy, że złożona przez niego skarga zawiera jakiekolwiek braki i tym samym nie spodziewał się jakiegokolwiek wezwania do uzupełnienia braków. Będąc w sanatorium nie miał on kontaktu z żadną osobą, która mogłaby mu udzielić informacji o oczekującej na odebranie przesyłce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 w/w ustawy).

Należy podkreślić, iż w świetle ukształtowanego w tego typu sprawach orzecznictwa sądowego, kryterium braku winy po stronie osoby, która dokonuje określonej czynności prawnej – jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu do dokonania czynności nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona

nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak m.in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSP 1972/7-8/144).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, ponadto równocześnie ze złożeniem wniosku dopełniono uchybionej czynności - uiszczono wpis oraz nadesłano jeden egzemplarz odpisu skargi.

Za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi należało bowiem uznać dzień, w którym pełnomocnik skarżącego miał rzeczywistą możliwość uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi. Zdaniem Sądu możliwość taką adwokat miał dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, a więc po dniu 4 września 2008 r. Wynika z tego, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 11 września 2008 r. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 8 września 2008 r. nastąpiło w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Sądu we wniosku uprawdopodobniono również okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Z wniosku tego, jak również z dołączonych do niego dokumentów wynika bowiem, że skarżący, w związku z przebytą chorobą i długą hospitalizacją, w dniu 18 czerwca 2008 r. wyjechał na leczenie uzdrowiskowe do sanatorium, gdzie przebywał do dnia 8 sierpnia 2008 r. Podczas pobytu w sanatorium pod podanym przez skarżącego w skardze adresem do korespondencji, nie przebywał nikt upoważniony do odbioru przesyłek poleconych, w związku z czym skarżący nie miał możliwości dowiedzieć się o wysłanych przez Sąd wezwaniach, które po dwukrotnym awizowaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. i 1 lipca 2008 r., a więc w czasie pobytu skarżącego w sanatorium, zostały zwrócone przez Urząd Pocztowy do Sądu w dniu 9 lipca 2008 r. Ponadto podnieść należy również, że skarżący nie będący profesjonalistą, nie był świadom, iż złożona przez niego skarga zawiera jakiekolwiek braki, które będzie należało uzupełnić w wyznaczonym przez Sąd terminie.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.