Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1996/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3  w  zw. z  art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B.J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...].

Zarządzeniem z dnia 13 września 2013 r. wezwano skarżąca do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do nadesłania 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie odebrała ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania.

Stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego.

Z uwagi, iż nie zastano adresata w przedmiotowej sprawie zastosowano doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 ustawy, a wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi powtórnie awizowano.

Wezwanie do nadesłania 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi uważa się za skutecznie doręczone w dniu 11 października 2013 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 18 października 2013 r.

Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy od skargi oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie nadesłała 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, jak również nie uiściła wpisu sądowego od skargi.

Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 5 listopada 2013 r.

Stwierdzić zatem należy, że skarżąca pomimo upływu zakreślonego terminu, nie dopełniła czynności nakazanych przez Sąd.

Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.