Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3002/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska (spr.), As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. L., M.K., M. K., B. N., W. S., A. W., E. W., M. i J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r., w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Państwa B. N., W. S., A. i E. W., E. Z., W. S. oraz M. K. – utrzymał w mocy decyzję wydaną z up. Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...].12.2001 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia [...].12.2001r. organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie dla Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażem podziemnym i infrastrukturą wewnętrzną, zlokalizowanego przy ul. [...], na działce nr ew. [...] obręb [...] na terenie Gminy [...].

Wydana decyzja nie narusza prawa materialnego ani procesowego. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w dniu [...].12.2001 r. tj. w okresie ważności ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].11.2000 r. oraz zmieniającej ją w części decyzji nr [...] z dnia [...].12.2001 r.

Nadto inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającym z umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości – działki nr [...], z dnia [...].01.2001 r. (akt notarialny Rep. [...]).

W ocenie obu organów przedmiotowa inwestycja – znajdująca się w strefie mieszkaniowo-usługowej oznaczonej symbolem [...] jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny oraz posiada zgodnie z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędne ustalenia i opinie. Dotyczy to także pozytywnej Opinii Komunikacyjnej nr [...] z dnia [...].11.2001 r. Zarządu Dróg Miejskich w W., akceptującej przyjęte rozwiązanie układu komunikacyjnego i wskazującej, iż kwestie związane z obsługą komunikacyjną należą do kompetencji Gminy [...].

Organ odwoławczy szczegółowo analizując zarzuty zawarte w odwołaniu, ustalił także, iż projekt architektoniczno-budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z warunkami określonymi w przepisach Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie" (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140) w zakresie odległości od budynków skarżących jak i dostępu do światła dziennego.

Jednocześnie organ wskazał, iż toczy się postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W., w wyniku zaskarżenia decyzji zmieniającej ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w części zmiany wskaźnika miejsc parkingowych z 1,5 na 1,2 mp/1 lokal oraz w części dotyczącej przedłużenia okresu ważności decyzji do dnia [...].03.2002 r. Jednak, jak podniósł organ, brak rozpatrzenia odwołania nie wpływa na rozstrzygniecie co do istoty przedmiotowej sprawy.

Skargę od powyższej decyzji wnieśli: E. Z., W. S. (w których miejsce wszedł następca M. Ł.), B. N., M. i J. P. M. K., M. K., A. W., E.W.

Skarga w pierwszym rzędzie zarzuca, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...].07.2002 r. nie uwzględniała treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...].06.2002 r. uchylającą decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...].12.2001 r. zmieniającą decyzję ostateczną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem skarżących decyzja o pozwoleniu na budowę została więc wydana z naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wobec braku w obrocie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Nadto w ocenie skarżących inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a planowana inwestycja nie ma dostępu do jakiejkolwiek drogi publicznej. Inwestor nie uzyskał zgody także sąsiednich nieruchomości na przeprowadzenie kabli energetycznych i ustanowienie służebności gruntów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego z 07.07.1994 r. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Dopiero w sytuacji spełnienia wymogów zawartych w cytowanym wyżej przepisie, a także warunków zawartych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę.

W sprawie niniejszej w dniu [...].11.2000 r. została wydana przez Burmistrza Gminy [...] decyzja nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, która ma walor decyzji ostatecznej.

W oparciu o ustalenia z niej wynikające organ budowlany I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę.

Za całkowicie chybiony należy więc uznać zarzut skarżących, iż w chwili wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę w obrocie prawnym nie pozostawała ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Uchylenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji nr [...] z dnia [...].12.2001 r. zmieniającej decyzję nr [...] w zakresie przedłużenia terminu ważności decyzji do dnia [...].03.2002 r. oraz zmiany wskaźnika miejsc parkingowych z 1,5 na 1,2 mp/1 lokal, pozostaje bez wpływu na ustalenia decyzji nr [...], a także w konsekwencji na legalność decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwłaszcza, iż na skutek cofnięcia wniosku przez inwestora, postępowanie w przedmiocie zmiany decyzji nr [...] zostało ostatecznie umorzone decyzją nr [...] z dnia [...].11.2002 r.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 415), decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, powinna zawierać określenie miedzy innymi rodzaju inwestycji, warunków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisów szczególnych, jak również ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich.

Decyzja ta wytycza ogólne, podstawowe kierunki projektowanej inwestycji budowlanej, podlegające kolejnym szczegółowym ustaleniom, przewidzianym w prawie budowlanym i przepisach o warunkach technicznych.

Ustalając warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, organ w zakresie lokalizowania parkingów oraz realizacji miejsc parkingowych wskazał na konieczność zapewnienia miejsca postojowego dla samochodów osobowych na terenie własnej działki wg wskaźnika 1,5 mp/1 mieszkanie z uwzględnieniem Opinii Komunikacyjnej nr [...] Zarządu Dróg Miejskich w W.

Zatwierdzone decyzją Starosty nr [...] projekty budowlane przewidują wskaźnik miejsc parkingowych 1,2 mp/1 mieszkanie (ilość mieszkań 15, ilość miejsc parkingowych 18). Taki też wskaźnik opiniuje pozytywnie Zarząd Dróg Miejskich w przywołanej decyzji. O ile rację mają skarżący podnosząc, iż decyzja organu I instancji jak i zaskarżona decyzja Wojewody, zawiera odstępstwo od decyzji o warunkach zabudowy, to jednak odstępstwo to ma charakter nieistotny i nie wpływa na legalność decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zamieszczenie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wskaźnika miejsc parkingowych, pomimo braku przepisu szczególnego nakładającego na organ taki obowiązek, nie miało charakteru wiążącego, a jedynie orientacyjny w stosunku do ustaleń planu zagospodarowania W., który dla nieruchomości położonych w strefie [...] – miejskiej (planowane inwestycje) określa wskaźnik parkingowy – 1 miejsce / 1 mieszkanie, nie mniej jednak niż 1 miejsce na 60m² powierzchni użytkowej.

Zatwierdzony projekt budowlany jest więc zgodny z zatwierdzonym planem zagospodarowania przestrzennego oraz opinią Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...].09.2001 r. dopuszczającego obniżenie wskaźnika parkingowego dla budynku wielorodzinnego przy ul. [...] do wielkości 1,2 mp / 1 mieszkanie.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, należy uznać, iż są one bezzasadne. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].11.2000 r. nr [...], wykazując się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci umowy sprzedaży działki nr [...] z dnia [...].01.2001 r. (akt notarialny Rep. [...]). Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego projektowana inwestycja przebiega w granicach działki inwestora oraz ul. [...] stanowiącej drogę publiczną, ogólnodostępną i będącą własnością Gminy [...]. Zaproponowane rozwiązanie układu komunikacyjnego posiada pozytywną opinię Zarządu Dróg Miejskich w W. nr [...] z dnia [...].11.2001 r.

Podniesione wyżej okoliczności w ocenie Sądu wskazują, że organ administracji miał wszelkie podstawy by wydać inwestorowi decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.. U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052; z 2003 r. nr 124, poz. 1153).