Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 649/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności rolnośrodowiskowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

1.1. Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2010 r., po rozpatrzeniu odwołania W. K. jako pełnomocnika wspólników "Dz. A." s. c. (dalej: Spółka"), uzupełnionego przez P. M. jako wspólnika Spółki, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (dalej: "organ I instancji") z [...] grudnia 2009 r. Przedmiotem tych decyzji było umorzenie w całości postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organy wskazały między innymi przepisy art. 29 i art. 105 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "K.p.a.").

1.2. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. złożyła spółka cywilna "Dz. A.". Wniosek ten został podpisany przez P. M. w imieniu Spółki jako jej wspólnika. Organ I instancji zauważył, że spółka cywilna nie posiada zdolności prawnej (podmiotowości) i nie może zostać beneficjentem płatności. Nie posiada zatem przymiotu strony w rozumieniu art. 29 K.p.a. Wspólnicy, którym służy prawo strony, nie złożyli wniosku o przyznanie płatności. Organ nie może zatem przyznać płatności, o którą występuje Spółka, na rzecz jej wspólników. Powołał się przy tym na § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Programu rolnośrodowiskowego", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.; dalej: "rozporządzenie").

Zauważył nadto, że wspólnicy zostali już zarejestrowani w ewidencji producentów rolnych ARiMR jako niezależni producenci (każdy z osobna). Nie można zatem przyznać im płatności, o którą wystąpiła Spółka. Zdaniem organu I instancji, postępowanie administracyjne, jako bezprzedmiotowe, należało zatem umorzyć. Decyzja została doręczona W. K. jako pełnomocnikowi wspólników spółki cywilnej. Uprzednio, po rozpoznaniu wniosku R. i P. M., organ I instancji odmówił wyłączenia P. Sz. (pracownika organu) od udziału w tych postępowaniach administracyjnych, w których są oni stronami lub działają w imieniu podmiotów, których są wspólnikami lub udziałowcami. W postanowieniu powołał się na art. 24 § 3 K.p.a.

1.3. W odwołaniu od decyzji organu I instancji, występując o jej uchylenie pełnomocnik Spółki podniósł, że płatności przysługują rolnikowi, którym jest spółka cywilna, jako grupa osób fizycznych lub prawnych. Wynika to z przepisów prawa unijnego. Wpływu na wynik sprawy nie wywiera zaś powołany przez organ wyrok WSA w Warszawie (VIII SA/Wa 564/08). Wskazał na kwalifikowaną wadę zaskarżonej decyzji jako wydanej z udziałem osoby podlegającej wyłączeniu.

Uzupełniając odwołanie wspólnik Spółki postawił zarzuty naruszenia:

- art. 105 § 1 K.p.a. poprzez umorzenie postępowania, które nie było i nie stało się bezprzedmiotowe i podlegało merytorycznemu rozstrzygnięciu, przyznającemu płatność wspólnikom (wspólnikowi) Spółki;

- art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, faktycznego i prawnego;

- § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętych planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm. – dopisek Sądu);

- art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm. – dopisek Sądu);

- art. 12 ust. 3 i 5 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm. – dopisek Sądu) ;

- art. 8, art. 9, art. 24, art. 28, a także art. 64 § 2 K.p.a.

1.4. Organ odwoławczy wskazał, że podstawą rozstrzygnięcia jest brak podmiotowości spółki cywilnej jako podmiotu praw i obowiązków w rozumieniu przepisów K.p.a. Podmiotami praw i obowiązków w stosunkach, w których występuje spółka cywilna są bowiem wspólnicy tej spółki. To im (każdemu osobno) przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnymi oraz sądowoadministracyjnym. Uznał, że skoro spółka cywilna nie jest podmiotem praw i obowiązków, nie posiada zdolności prawnej, to nie może zostać beneficjentem płatności. Dodał, że trudno uznać za prawidłową sytuację, w której wniosek składa spółka cywilna, a płatności otrzymują jej wspólnicy, skoro są oni odrębnymi producentami rolnymi. W takim przypadku płatności otrzymywałby bowiem inny podmiot od tego, który został wskazany we wniosku o przyznanie płatności. Dlatego też, w zaistniałej sytuacji nie można orzec o przyznaniu płatności, gdyż nie można potraktować wniosku złożonego w imieniu Spółki, jako wniosku wniesionego faktycznie przez jej wspólników. W dalszej części uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy odniósł się szczegółowo do zarzutów postawionych w odwołaniu. Stwierdził, że są one bezzasadne.

Organ odwoławczy zauważył nadto, że zgodnie z umową Spółki sporządzoną [...] marca 2008 r., udzieliła ona pełnomocnictwa do jej reprezentowania W. K. pełniącemu funkcję Dyrektora Zarządzającego Spółką. Dlatego decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona pełnomocnikowi. Skoro wspólnicy spółki cywilnej, tj.: P. M. oraz A. E. G. sp. z o. o., zarejestrowani są w ewidencji producentów rolnych ARiMR jako niezależni producenci rolni (każdy z osobna), to organ nie może przyznać płatności, o którą wnosi spółka cywilna "Dz. A.", na rzecz jej wspólników.

2. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się P. M. (wspólnik "Dz. A." s. c.; dalej: "skarżący"). Pismem z [...] maja 2010 r. wniósł zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autor skargi, występując o uchylenie zaskarżonej

i poprzedzającej ją decyzji, postawił zarzuty naruszenia przepisów art. 105, art. 28

i art. 29 K.p.a. w związku z materialnoprawnymi przepisami szczególnymi, tj. art. 10 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, art. 37 ust. 2 oraz art. 39 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005, zapisami rozporządzeń dotyczących płatności ONW, rolnośrodowiskowej, a także art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003. Wskazał, że "spółka cywilna jest odrębnym podmiotem praw i obowiązków w sferze prawa przyznającego płatności rolnicze (obszarowe, ONW i RŚ). Obligacyjny charakter spółki cywilnej wobec wyraźnej definicji art. 2 a w rozporządzeniu 1782/2003, szczególnie wobec zapisu bez względu na status takiej grupy lub jej członków świetle prawa krajowego, wyklucza jakiekolwiek spekulacje co do zdolności administracyjnej spółki cywilnej". W ocenie skarżącego, organ odwoławczy błędnie przyjął, iż spółka cywilna nie może być stroną postępowania. Bezpodstawnie umorzono więc postępowanie pierwszej instancji, naruszając zapisy art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 K.p.a. Postępowanie w żadnej mierze nie było bezprzedmiotowe i winno być zakończone merytorycznym rozstrzygnięciem, zgodnym zresztą z żądaniem wnioskodawcy.

3. Opowiadając na skargę, organ odwoławczy wystąpił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Za chybione uznał zarzuty skargi.

4.1. Podczas rozprawy poprzedzającej wydanie niniejszego wyroku, skarżący rozszerzył skargę, występując o stwierdzenie nieważności obu decyzji, gdyż zostały one skierowane do osoby, która nie była stroną postępowania administracyjnego. Skarżący oświadczył, że W. K. nie był pełnomocnikiem wspólników spółki cywilnej bądź też spółki cywilnej w trakcie postępowań administracyjnych. Był pełnomocnikiem, ale tylko do spraw gospodarczych. W pozostałym zakresie pełnomocnikiem wspólników był skarżący P. M., także w postępowaniach administracyjnych, szczególnie w postępowaniach o płatności rolne. Tylko P. M. został zgłoszony i wpisany jako pełnomocnik wspólników spółki cywilnej do systemu ewidencji producentów rolnych. Skarżący oświadczył, że wnioskodawcą w niniejszej sprawie byli wspólnicy spółki cywilnej, a nie spółka cywilna bądź jeden ze wspólników. Wskazał na prymat przepisów materialnoprawnych nad przepisami procesowymi. Wniósł o uchylenie postanowienia organu I instancji w sprawie wniosku o wyłączenie pracownika. Oświadczył, że nie miał świadomości, iż Pan W. K. nie był pełnomocnikiem wspólników spółki cywilnej bądź też spółki cywilnej w trakcie postępowań administracyjnych.

4.2. Skarżący złożył nadto załącznik do protokołu rozprawy, z którego treści wynika, że w jego przekonaniu spółka cywilna "może być uznana za spełniającą

w pełni definicję "rolnika" z art. 2 pkt a rozp. 1782/2003". Następnie stwierdził, że nie zgadza się z poglądem, aby spółki cywilne określać jako jednostki nie posiadające osobowości prawnej, a to ze względu na zbyt wielki zakres dowolności pojęciowej. Podkreślił, że decyzje dotyczące płatności rolniczych dla spółek cywilnych były wydawane dla wszystkich wspólników, ze wskazaniem firmy spółki, a doręczane były wspólnikowi uprawnionemu według ewidencji producentów, chyba, że ustanowiono

w trybie szczególnym innego pełnomocnika. Zdaniem skarżącego, jeśli płatności przyznaje się rolnikowi (grupie osób – wspólników spółki cywilnej), to nie do przyjęcia będzie pogląd, iż płatność powinna być przyznana wspólnikowi, na którego wspólnicy wyrazili zgodę we wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych.

Z argumentacji skarżącego wynika, że skoro wnioskodawca istniał i istnieje, to brak jest podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego. Wnioski podpisywał wspólnik, na którego umocowanie pozostali wyrazili zgodę. Zaskarżone decyzje dotknięte są kwalifikowaną wadą nieważności. Zostały bowiem skierowane do osoby nieuprawnionej. Zdaniem skarżącego, wspólnicy udzielili w umowie spółki pełnomocnictwa W. K., ale tylko do spraw gospodarczych. We wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych wspólnicy wskazali zaś jako pełnomocnika do reprezentacji przed Agencją P. M., a nie W. K., któremu nie zostało udzielone ani ogólne, ani szczególne pełnomocnictwo do reprezentowania wspólników przed Agencją. Stąd wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. Skarżący powołał się na art. 24 § 3 K.p.a., żądając uchylenia postanowienia odmawiającego wyłączenia pracownika.

Skarżący powołał się nadto na przepisy art. 29 i art. 30 K.p.a., art. 10 ust. 2 "ustawy o wspieraniu" oraz § 2 "rozporządzenia ministra o programie rolnośrodowiskowym". Zauważył, że K. G. nie jest samodzielnym producentem rolnym, stąd wniosek, że organy wadliwie ustaliły stan faktyczny sprawy. Naruszenie art. 8 K.p.a. uzasadnił tym, że wniosek o przyznanie płatności został złożony w imieniu wspólników i sygnowany przez wspólnika, na którego pozostali wspólnicy wyrazili zgodę we wniosku EP. Za oczywiste nieporozumieniu uznał twierdzenie organów, iż wniosek został złożony przez Spółkę, wobec wyraźnego nakazu instrukcji wypełniania wniosku, otrzymanej od organu I instancji przez wspólników. Powołał się przy tym na wyrok Sądu Najwyższego z 16 lutego 1994 r. (III ARN 2/94). Zauważył, że wniosek wypełniony został zgodnie z instrukcją organu I instancji, a nadto zgodnie z zaświadczeniem o rejestracji w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON). Skarżący oświadczył nadto, że podtrzymuje w całości argumentację przedstawioną w jego piśmie z [...] stycznia 2010 r. (uzupełnienie odwołania). Załączył między innymi kopie wniosków EP, kopię zaświadczenia o zarejestrowaniu w ewidencji producentów rolnych, kopię instrukcji wypełniania wniosku, kopię wniosku o wyłączenie pracownika, kopię postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie postawione w niej zarzuty okazały się zasadne.

5. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest przy tym według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić wówczas, gdy zostanie spełniona przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 u.p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

6.1. W pierwszej kolejności odnieść należy się do najdalej posuniętego wniosku skarżącego, dotyczącego stwierdzenia nieważności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Zdaniem Sądu, wniosek ten i argumentacja prawna z nim związana, są oczywiście bezzasadne. Jeżeli bowiem W. K. nie był osobą uprawnioną do występowania w imieniu wspólników spółki cywilnej bądź też w imieniu Spółki, to decyzja organu I instancji nie weszła do obrotu prawnego. W konsekwencji, obowiązkiem organu odwoławczego byłoby w takiej sytuacji stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, zgodnie z art. 134 K.p.a. Brak jest natomiast jakichkolwiek powodów do wniosku, że zastosowanie w sprawie znajdzie w takiej sytuacji art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Organy uznały, na podstawie zapisów w umowie spółki cywilnej, że W. K. jest osobą uprawnioną do działania w imieniu Spółki. Nie wyjaśniły jednak, czy osoba ta była uprawniona do działania w imieniu wspólników Spółki w trakcie postępowań administracyjnych dotyczących płatności rolnośrodowiskowych. Pominęły jednocześnie kwestię ewentualnego umocowania P. M. (skarżącego) do działania w imieniu wspólników Spółki w tego rodzaju sprawach. Uchybienie to może zostać konwalidowane, ale w świetle argumentacji skarżącego obowiązkiem organu odwoławczego będzie wyjaśnienie kwestii zakresu (art. 33 K.p.a.) pełnomocnictwa udzielonego W. K.. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy obowiązany będzie także odnieść się do argumentacji skarżącego dotyczącej szczególnego pełnomocnictwa, udzielonego mu jakoby przez wspólników Spółki, do działania w ich imieniu, a także w imieniu Spółki, w trakcie postępowań związanych z poszczególnymi płatnościami rolnymi. W szczególności, obowiązkiem organu odwoławczego będzie wyjaśnienie, czy skarżący rzeczywiście został wskazany jako pełnomocnik Spółki i (lub) jej wspólników w ewidencji producentów rolnych, do wyłącznego działania w ich imieniu w sprawach dotyczących płatności rolnych. Wątpliwości dotyczące umocowania W. K. do działania w imieniu wspólników Spółki potwierdził organ odwoławczy, doręczając swoje rozstrzygnięcie zarówno W. K., jak i P. M.. Sąd stwierdził nadto, że tylko P. M. doręczał organ korespondencję w trakcie postępowania odwoławczego (poza zaskarżoną decyzją). Powyższe okoliczności uzasadniają wątpliwości odnośnie zakresu pełnomocnictwa udzielonego W. K. przez wspólników Spółki do działania w ich imieniu. Decyzja organu I instancji została skierowana niewątpliwie do wspólników, a nie do Spółki. Z tych względów Sąd uchylił tylko zaskarżoną decyzję, dostrzegając przy tym inne uchybienia, o których mowa niżej, które mogłyby skutkować uchyleniem zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji.

Dodać warto, że akta administracyjne nie zostały przygotowane w sposób prawidłowy, ograniczając Sądowi możliwość odczytania chronologii zdarzeń. Przykładowo, w aktach znajdują się kopie umowy Spółki, ale z żadnej z nich nie wynika, iż dokumenty te zostały złożone przez wspólników Spółki lub jej pełnomocnika na potrzeby niniejszego postępowania. Świadczy o tam choćby data prezentaty na jednej z nich (30.04.2010 r.). Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy obowiązany będzie przygotować akta sprawy w taki sposób, aby odzwierciedlały one chronologię zdarzeń w niniejszej sprawie.

6.2. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 105 § 1 w związku z art. 8, a także w związku z art. 107 § 3 K.p.a. Organy naruszyły bowiem zasadę zaufania wyrażoną w art. 8 K.p.a. obciążając wspólników spółki cywilnej konsekwencjami błędu popełnionego przez organ I instancji, który dotychczas traktował spółkę cywilną jako rolnika, o czym świadczy choćby nadanie jej numeru producenta rolnego. Tym bardziej, że doręczał Spółce (skarżącemu) częściowo wypełniony formularz wniosku (tzw. wniosek spersonalizowany) jako producentowi ubiegającemu się o kontynuację płatności. Zdaniem Sądu, skoro później organ I instancji zasadnie uznał, że Spółka nie może być wnioskodawcą, to działając w zgodzie z zasadą zaufania do organów wyrażoną w art. 8 K.p.a., obowiązany był wezwać wspólników spółki cywilnej do złożenia wyjaśnień (poprawienia wniosku) poprzez wskazanie jednego z nich jako osoby uprawnionej do otrzymania płatności. Tym bardziej, że wniosek złożył P. M. jako jeden ze wspólników Spółki. Naruszenie art. 8 K.p.a. może mieć zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Wystąpiła zatem przesłanka do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a.

6.3. Zgodzić należy się z organami co do tego, że wnioskodawcą o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej nie może być spółka cywilna. Nie posiada ona bowiem osobowości prawnej. Przepisy szczególne nie przyznają jej zaś w tych sprawach podmiotowości (zdolności) prawnej w rozumieniu art. 29 K.p.a. Skoro wnioskodawcą w sprawie o płatności może być jednak grupa osób fizycznych lub prawnych (wspólników spółki cywilnej), a jeden z nich złożył wniosek o przyznanie płatności, to bez wezwania tej osoby do złożenia wyjaśnień w sprawie sprecyzowania, kto jest wnioskodawcą, brak jest w realiach niniejszej sprawy podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zastosowanie w rozpoznawanej sprawie mógłby znajdować art. 105 § 1 K.p.a., gdyby organy wykazały, że postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdyż płatności nie mogą być przyznane żadnemu ze wspólników Spółki. W tym celu konieczne jest jednak dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych oraz przedstawienie stosownej argumentacji prawnej. W ocenie Sądu organy nie wykazały zaś, że obowiązujące przepisy uniemożliwiają wspólnikowi spółki cywilnej otrzymanie płatności tylko z tej przyczyny, że jest on zarejestrowanym producentem rolnym. Tym bardziej, że jeden ze wspólników nie jest zarejestrowanym producentem rolnym (K. G.). Stąd argumentację organów z tym związaną należy uznać za chybioną, a decyzje jako wydane z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ

na wynik sprawy. Stąd konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a. Zdaniem Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie nie wykazały, że wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego.

7. W związku z powyższym, zdaniem Sądu przedwczesne jest odnoszenie się

w sposób wiążący do pozostałych zarzutów skargi, które w znacznej mierze należy uznać za chybione i wewnętrznie sprzeczne. Skarżący twierdzi bowiem z jednej strony, że wnioskodawcą jest Spółka, z drugiej strony wskazuje na jej wspólników jako strony postępowania, a na koniec stwierdza, że w jego przekonaniu nie jest możliwe przyznanie płatności wspólnikowi wskazanemu przez pozostałych jako uprawnionemu. Argumentacja prawna skargi jest wadliwa również z tej przyczyny,

że skarżący nie wskazuje precyzyjnie przepisów, z których wywodzi określone skutki prawne. Skoro zaś swoją argumentację prawną skarżący opiera na elementach wykładni systemowej i celowościowej, z uwzględnieniem przepisów prawa unijnego, to w dobrze pojętym interesie skarżącego powinno leżeć precyzyjne wskazywanie przepisów znajdujących jego zdaniem zastosowanie w sprawie, wraz z ich publikatorami. Argumentacja prawna skarżącego z powyższych względów była zatem wadliwa zarówno w trakcie postępowania administracyjnego, jak i w trakcie postępowania sądowego.

Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uchylenia postanowienia organu I instancji z [...] listopada 2009 r. o odmowie wyłączenia pracownika. Skarżący w postępowaniu administracyjnym nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika. Argumentacja wnioskodawców przedstawiona we wniosku o wyłączenie pracownika ma w znacznej mierze charakter emocjonalny i świadczy o braku zadowolenia z niektórych rozstrzygnięć organu I instancji spośród wielu postępowań prowadzonych z ich udziałem. Skarżący nie wykazał także w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, iż decyzja organu I instancji została wydana w wyniku wystąpienia okoliczności, które mogłyby świadczyć o braku bezstronności wskazanego przez skarżącego pracownika.

8. Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy obowiązany będzie zatem wyjaśnić kwestię zakresu umocowania W. K. do działania w imieniu wspólników Spółki w postępowaniu przed organem I instancji, odnosząc się przy tym do argumentacji skarżącego (P. M.), iż tylko on był osobą uprawnioną do działania w imieniu Spółki lub (i) jej wspólników w trakcie postępowania administracyjnego o przyznanie płatności rolnych (zob. pkt 6.1 uzasadnienia wyroku).

W celu zadośćuczynienia zasadzie zaufania do organów wynikającej z art. 8 K.p.a., obowiązkiem organu będzie wezwanie (na podstawie art. 50 lub art. 64 § 2 K.p.a.) wspólników Spółki (ich pełnomocnika) do wskazania jednego z nich jako osoby uprawnionej do otrzymania płatności rolnośrodowiskowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 134 § 1, art. 135 oraz art. 152 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. Sąd nie orzekał

o zwrocie kosztów postępowania sądowego, gdyż skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.