Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 563/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] - Oddział L. z siedzibą w Ś. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...]- Oddział [...] z siedzibą w Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. określającą kwoty dotacji przypadających do zwrotu w łącznej wysokości 70 600 zł jako dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami.

Przedmiotowa decyzja zapadała w następującym stanie faktycznym.

W 2015 r. [...]przyznane zostały dwie dotacje. Na podstawie umowy nr [...]z [...] kwietnia 2015 r. skarżącemu Stowarzyszeniu przyznano dotację celową w kwocie 61 000 zł na zadanie dwuletnie pn. "[...] ". Celem zadania było opracowanie wyników badań wskazanych w jego tytule i obowiązkowe wydanie publikacji książkowej. Powyższa kwota przekazana została w dwóch ratach. I rata w wysokości 26 000 zł przeznaczona była na I etap zadania zaplanowany do wykonania w 2015 r. i przekazana została na rachunek Stowarzyszenia w dniu 12 czerwca 2015 r. Druga rata w wysokości 35 000 zł przeznaczona na II etap zadania zaplanowany do wykonania w 2016 r. przekazana została 6 października 2016 r. Zgodnie z podpisaną umową, Stowarzyszenie zobowiązało się do wykonania zadania w terminie do 31 grudnia 2016 r. oraz przedłożenia raportu końcowego z jego realizacji w terminie do 30 stycznia 2017 r.

Pierwszy etap zadania zaplanowany na rok 2015 został zrealizowany i rozliczony zgodnie z umową. Raport końcowy z realizacji ww. zadania wpłynął do Narodowego Instytutu Dziedzictwa w dniu 15 lutego 2017 r. i był niekompletny. Nie dołączono do niego określonych w umowie egzemplarzy wydanej publikacji oraz dwóch recenzji. Ponadto, dokumentacja rachunkowa została przygotowana nieprawidłowo i nie przedstawiono materiałów promocyjnych zadania. Beneficjent został wezwany do złożenia uzupełnień, co uczynił w części dotyczącej przedstawienia kopii prawidłowo opisanej dokumentacji rachunkowej zadań. Pomimo kilkukrotnych wezwań, nie przedłożył jednak efektów realizacji zadania w postaci egzemplarzy wydanej publikacji książkowej. W związku z powyższym, pismem z 6 października 2017 r. Dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa poinformował Stowarzyszenie o rozwiązaniu umowy w części zadania przewidzianej do realizacji w 2016 r. i wezwał do natychmiastowego zwrotu drugiej transzy dotacji w kwocie 35 000 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek Stowarzyszenia.

W dniu 10 października 2017 r., a więc znacznie po terminie wynikającym z umowy, do NID wpłynęły określone w umowie wymagane egzemplarze książki pt. "[...] . [...] . Część 1" wraz z dwoma recenzjami. Ponadto, Stowarzyszenie zwróciło się do NID z prośbą o rozważenie możliwości odstąpienia od rozwiązania umowy, motywując swoją prośbę opóźnieniem spowodowanym zniszczeniem pierwotnego nakładu publikacji i koniecznością ponownego składu i druku. Według Stowarzyszenia konieczne było naniesienie poprawek i uzupełnień w artykule B.G. dotyczącym przebiegu badań wykopaliskowych prowadzonych w latach 1963 i 1964, spowodowane odkryciem nieznanych dotąd materiałów rysunkowych i zdjęć, które należało zdigitalizować i włączyć do publikacji. Z uwagi na fakt, iż informacja ta nie została zawarta ani w raporcie końcowym z realizacji powyższego zadania, ani w żadnej korespondencji prowadzonej po jego złożeniu, NID nie znalazł podstaw do cofnięcia oświadczenia o rozwiązaniu umowy i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie zwrotu dotacji w kwocie 35 000 zł.

Na podstawie umowy nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. Stowarzyszeniu przyznano dotację celową w kwocie 105 800 zł na zadanie dwuletnie pn. "[...] ". Celem zadania było opracowanie wyników badań wskazanych w jego tytule i obowiązkowe wydanie publikacji książkowej. Powyższa kwota przekazana została w 2 ratach. I rata w wysokości 70 200 zł przeznaczona była na I etap zadania zaplanowany do wykonania w 2015 r. i przekazana została na rachunek Stowarzyszenia w dniu 12 czerwca 2015 r. Druga rata w wysokości 35 600 zł przeznaczona na II etap zadania zaplanowany do wykonania w 2016 r. przekazana została 9 sierpnia 2016 r. Zgodnie z podpisaną umową, Stowarzyszenie zobowiązało się do wykonania zadania w terminie do 31 grudnia 2016 r. oraz przedłożenia raportu końcowego z jego realizacji w terminie do 30 stycznia 2017 r.

Pierwszy etap zadania zaplanowany na rok 2015 został zrealizowany i rozliczony zgodnie z umową. Raport końcowy z realizacji ww. zadania wpłynął do Narodowego Instytutu Dziedzictwa w dniu 15 lutego 2017 r. i był niekompletny. Nie dołączono do niego określonych w umowie egzemplarzy wydanej publikacji oraz dwóch recenzji. Ponadto, dokumentacja rachunkowa została przygotowana nieprawidłowo i nie przedstawiono materiałów promocyjnych zadania. Beneficjent został wezwany do złożenia uzupełnień, co uczynił w części dotyczącej przedstawienia kopii prawidłowo opisanej dokumentacji rachunkowej zadań. Pomimo kilkukrotnych wezwań, nie przedłożył jednak efektów realizacji zadania w postaci egzemplarzy wydanej publikacji książkowej. W związku z powyższym, pismem z 6 października 2017 r. - Dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa poinformował Stowarzyszenie o rozwiązaniu umowy w części zadania przewidzianej do realizacji w 2016 r. i wezwał do natychmiastowego zwrotu drugiej transzy dotacji w kwocie 35 600 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek Stowarzyszenia.

W dniu 10 października 2017 r., a więc znacznie po terminie wynikającym z umowy, do NID wpłynęły określone w umowie wymagane egzemplarze książki pt. "[...] " wraz z dwoma recenzjami. Ponadto, Stowarzyszenie zwróciło się do NID z prośbą o rozważenie możliwości odstąpienia od rozwiązania umowy, motywując swoją prośbę opóźnieniem spowodowanym zniszczeniem pierwotnego nakładu publikacji i koniecznością ponownego składu i druku. Według Stowarzyszenia zaszła konieczność wykonania dodatkowych uzupełnień materiału, podyktowana wykonaniem dodatkowych analiz. Z uwagi na fakt, iż informacja ta nie została zawarta ani w raporcie końcowym z realizacji powyższego zadania, ani w żadnej korespondencji prowadzonej po jego złożeniu, NID nie znalazł podstaw do cofnięcia oświadczenia o rozwiązaniu umowy i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie zwrotu dotacji w kwocie 35 600 zł.

Decyzją z [...] listopada 2018 r. Minister określił kwoty dotacji przypadających do zwrotu w łącznej wysokości 70 600 zł jako dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na fakt, iż Stowarzyszenie nie wykonało II etapu zadań w terminach określonych w umowach tj. do 31 grudnia 2016 r. oraz nie dokonało zwrotu drugich rat dotacji, należy uznać, że dotacje w łącznej kwocie 70 600 zł zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Minister wskazał, iż dotacje te zostały udzielone na podstawie art. 87 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania dofinansowania realizacji zadań z zakresu kultury, trybu składania wniosków oraz przekazywania środków z Funduszu Promocji Kultury (Dz. U. Nr 118 poz. 797).

Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077); dalej: "u.f.p." w przypadku niedokonania zwrotu dotacji, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzieli! dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Z takiego brzmienia przepisu wynika, że organ ma obowiązek wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji, jeśli zachodzi przesłanka braku zwrotu dotacji w określonym terminie.

Rozpoznając sprawę w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] listopada 2018 r.

W uzasadnieniu wskazano, że Stowarzyszenie - wykorzystując dotację zgodnie z przeznaczeniem - miało obowiązek:

wydatkować środki na cel wskazany w umowach;

przedłożyć raporty końcowe z realizacji w terminie do 30 stycznia 2017 r.;

załączyć egzemplarze wydanych publikacji oraz recenzji;

przedłożyć prawidłowo opracowaną dokumentację rachunkową;

przedstawić materiały promocyjne.

Wszystkie wymienione wyżej obowiązki beneficjent powinien zrealizować łącznie, co oznacza, że brak któregokolwiek elementu zadania świadczy o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Stowarzyszenie - po kilkukrotnych wezwaniach - przedłożyło efekty realizacji zadań w postaci egzemplarzy wydanych publikacji książkowych dopiero w październiku 2017 r. zamiast do dnia 30 stycznia 2017 r., a zatem znacznie po terminie wynikającym z umowy.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 169 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu państwa, wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej, jak dla należności podatkowych. Wspomniane wyżej przepisy należy "czytać" łącznie z art. 150 pkt 1 i 3 ustawy, zgodnie z którym dysponent części budżetowej, udzielając dotacji celowej, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania oraz termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego. Jeżeli podstawą udzielenia dotacji jest umowa, to przez wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem należy rozumieć wykorzystanie dotacji na realizację określonego w umowie celu i zgodnie z warunkami określonymi w umowie.

Nie ulega wątpliwości, że ww. umowy zostały wykonane w sposób nieterminowy, co zgodnie z § 13 ust. 1 zawartych umów stanowiło podstawę do ich rozwiązania ze skutkiem natychmiastowym. Z kolei na podstawie § 13 ust. 2 tych umów jako kwotę środków finansowych Ministra do zwrotu wraz z odsetkami ustalono całość dotacji przeznaczonych na sfinansowanie drugiego etapu umów, ponieważ podstawowy cel wynikający z umów polegający na wydaniu publikacji książkowych nie został osiągnięty w terminie określonym w umowie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Minister stwierdził, że kwoty dotacji przypadające do zwrotu z tytułu nieterminowych realizacji zadań określonych w umowach [...]i [...] zostały właściwie zakwalifikowane jako dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i ust. 6 u.f.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i określenie w drodze decyzji administracyjnej kwoty dotacji przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki pomimo braku ustawowych przesłanek do wydania takiej decyzji.

W uzasadnieniu wskazano, że nie każde naruszenie umów o dofinansowanie zadania publicznego stanowi podstawę do żądania zwrotu dotacji. Tego rodzaju umowy, mające niewątpliwie charakter cywilno-prawny, mogą bowiem nakładać na strony różnego rodzaju obowiązki, również o charakterze akcesoryjnym i trudno uznać za zasadny pogląd, zgodnie z którym naruszenie któregokolwiek z tych obowiązków świadczy o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i stanowi podstawę wydania decyzji o zwrocie przekazanych środków.

Stowarzyszenie zauważyło, że na podstawie umów zawartych w dniu [...] kwietnia 2015 r. nr [...]oraz nr [...] Organ zlecił Skarżącemu wykonanie zadań publicznych związanych z wykonaniem i opracowaniem wyników badań archeologicznych, przekazując na ten cel środki w kwotach odpowiednio 61 000,00 zł i 105 800,00 zł (dotacja), Skarżący zobowiązał się ponadto do wniesienia wkładu własnego w kwotach odpowiednio 11 300,00 zł i 24 000,00 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 2 umów o dofinansowanie, przekazane w 2016 r. środki Ministra, wkład własny przewidziany do wydatkowania w 2016 r. oraz przychody uzyskane z tytułu realizacji zadania w 2016 r. Zleceniobiorca zobowiązany był wykorzystać na działania, które prowadził od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. poprzez realizację wszystkich płatności (w tym podatków i świadczeń od wynagrodzeń). Faktury i rachunki, które zostały opłacone ze środków finansowych Ministra, wkładu własnego oraz przychodów uzyskanych z tytułu realizacji zadania przez 1 stycznia 2016 oraz po 31 grudnia 2016 r. nie będą zaliczone na poczet dotacji dotyczącej 2016 r.

Skarżący wydatkował wszystkie te środki - zarówno przekazane tytułem dotacji, jak i stanowiące wkład własny - na cel określony w umowie i w terminie określonym w umowie, a zatem wykorzystał dotację zgodnie z jej przeznaczeniem. Całość dotacji przekazanej przez Ministra została wydatkowania bowiem przez Skarżącego do dnia 31 grudnia 2016 r., a żaden z wydatków pokryty ze środków pochodzących z dotacji nie został zakwestionowany przez Organ jako niecelowy lub niedozwolony. Również z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Skarżący rozliczył się dokumentacyjnie i rachunkowo z kwot dotacji przekazanych mu w 2015 i 2016 r.

Stowarzyszenie przyznało, że nie ulega wątpliwości, że wykonano z opóźnieniem jeden z obowiązków przewidzianych w umowie, polegający na przedłożeniu do dnia 31 stycznia 2017 r. 20 egzemplarzy publikacji książkowych i dwóch recenzji stanowiących element raportu końcowego. Z przyczyn w znacznym stopniu niezależnych od Skarżącego, wynikających głównie z faktu ujawnienia dodatkowych artefaktów, koniecznym było wprowadzenie zmian w treści opracowanych już publikacji, co spowodowało niezachowanie terminu końcowego określonego w umowie. Należy jednak zaznaczyć, że zawarte umowy przewidywały konsekwencje na wypadek niewykonania tego obowiązku przez zleceniobiorcę, w postaci kary umownej (§ 9 ust. 6), która stosownie do treści art. 484 § 1 kc przysługuje wierzycielowi w zastrzeżonej wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody.

Również zastrzeżone w § 13 ust. 2 umowy prawo żądania zwrotu środków przekazanych tytułem dotacji w wypadku niewykonania umowy w terminie należy rozpatrywać jako zastrzeżenie prawa do dochodzenia odszkodowania o charakterze cywilno-prawnym, a nie jako podstawę wydania decyzji administracyjnej o zwrocie dotacji. Zgodnie bowiem z zasadą praworządności wynikająca z przepisu art. 6 kpa, podstawą wydania decyzji administracyjnej mogą być jedynie przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Poza tym, jak wynika z analizy orzecznictwa powstałego na gruncie stosowania art. 169 u.f.p., fakt niewykonania umowy w terminie jako przesłanka wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem utożsamiana jest z utratą upoważnienia do wydatkowania tych środków jako tzw. środków znaczonych. W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła - umowa przewidywała wydatkowanie dotacji w terminie do 31 grudnia 2016 r. (zakres upoważnienia) i w tym też terminie całość dotacji została wydatkowana.

Reasumując Stowarzyszenie stwierdziło, że w związku z opóźnieniem w przekazaniu publikacji i recenzji, Organowi niewątpliwie przysługują wobec Skarżącego roszczenia odszkodowawcze o charakterze cywilno-prawnym, przewidziane w umowach o dofinansowanie i przepisach Kodeksu cywilnego. Nie sposób jest natomiast postawić Skarżącemu zarzutu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, albowiem przekazana przez Ministra dotacja wydatkowana została na cele i w terminach określonych w umowie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r.

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że jest ona prawidłowa. Ocena ta wynika z konfrontacji prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych z dyspozycjami norm zawartych w przepisach prawnych mających zastosowanie w sprawie. Materialnoprawną podstawę orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Należy zaznaczyć, iż nie jest kwestią sporną w sprawie, że zgodnie z § 9 ust. 1 lit. d umowy nr [...]z [...] kwietnia 2015 r. oraz § 9 ust. 1 lit. d umowy nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. Stowarzyszenie zobowiązane było do przekazania w terminie do 30 stycznia 2017 r. - odpowiednio - 15 egz. oraz 20 egz. publikacji wydanych w ramach zadania. Z art. 150 u.f.p. dotyczącego dotacji celowych wynika, że beneficjentem dotacji celowej udzielanej na podstawie umowy dotacyjnej może być każdy podmiot, zarówno zaliczony do sektora finansów publicznych, jak i spoza tego sektora. Nie oznacza to jednak, że donator może działać w pełni swobodnie przy udzielaniu dotacji celowej w tym trybie. W ramach dotacji celowej są bowiem przekazywane środki publiczne. Udzielenie dotacji jest zatem wydatkiem dokonywanym z zasobów pieniężnych sektora finansów publicznych. W tym zakresie obowiązują zasady gospodarki środkami publicznymi, a w szczególności zasady odnoszące się do wydatków publicznych.

Z regulacji zawartej w art. 44 ust. 3 u.f.p. wynika, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów (efektywne wykorzystanie środków publicznych powinno być rozumiane jako skuteczne, wydajne oraz dające pozytywne wyniki); optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów; w sposób umożliwiający terminową realizację zadań; w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.

W art. 150 u.f.p. wymieniono konieczne elementy treści umowy dotacyjnej, które odnoszą się do udzielanej dotacji i trybu jej rozliczenia. Elementy treści umowy dotacyjnej nie tworzą katalogu zamkniętego, ponieważ zostały poprzedzone zwrotem "w szczególności". Ustawodawca wymaga natomiast zamieszczenia w umowie dotacyjnej tych elementów treści, które nawiązują do szczególnego statusu prawnego dotacji celowej i związanych z nim rygorystycznych zasad ustalania oraz wykorzystywania środków publicznych przekazywanych w formie takiej dotacji. Pozostałe niezbędne elementy treści umowy dotacyjnej dotyczą zadania, którego realizacja następuje ze środków dotacji celowej stanowiącej jedyne źródło finansowania zadania (całkowite finansowanie) lub jedno ze źródeł (dofinansowanie).

W umowie dotacyjnej należy zatem zamieścić szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin wykonania zadania, oraz postanowienia o trybie kontroli wykonania zadania. Przeznaczenie dotacji wytycza nie tylko cel dotacji, lecz także termin, w jakim realizacja zadania powinna nastąpić.

Stosownie do zapisów § 13 zawartych umów mogą być one rozwiązane przez zleceniodawcę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku nieterminowego lub nienależytego wykonania umowy, w tym w szczególności zmniejszenia zakresu rzeczowego realizowanego zadania, stwierdzonego na podstawie wyników kontroli oraz oceny realizacji wniosków i zaleceń kontrolnych. W przypadku rozwiązania umowy wskutek wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, zleceniodawca określi kwotę środków finansowych Ministra do zwrotu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków finansowych Ministra - zleceniodawcy. Poza sporem pozostaje również, że Stowarzyszenie przekazało wymagane egzemplarze publikacji wydanych w ramach dwóch zadań w dniu 10 października 2014 r., czyli po terminie określonym w umowach dotacji.

Niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i ust. 6 u.f.p. Art. 168 ust. 4 u.f.p. stanowi, że wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Przekazanie środków na rachunek beneficjenta nie oznacza wykorzystania dotacji. W myśl art. 169 ust. 4 u.f.p. zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Dokonując wykładni ww. przepisów pod kątem ustalenia definicji dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, na gruncie rozpoznanej sprawy, należy ponownie odwołać się do przepisu art. 150 pkt 1 i 3 u.f.p., który stanowi, że dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, udzielając dotacji celowej, w tym jednostce sektora finansów publicznych, w przypadku gdy odrębne przepisy lub umowa międzynarodowa nie określają trybu i zasad udzielania lub rozliczania tej dotacji, zawiera umowę, która określa w szczególności szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania oraz termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego. Jeżeli podstawą udzielenia dotacji jest umowa, to przez wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem należy rozumieć wykorzystanie dotacji na realizację określonego w umowie celu i zgodnie z warunkami określonymi w umowie.

Bezspornym jest również, że skarżące Stowarzyszenie nie podjęło żadnych kroków w celu ewentualnej zmiany terminów wywiązania się z zawartych umów dotacji. Wskazać w powyższym kontekście należy, iż zgodnie z postanowieniami § 16 ust. 4 lit. b każdej z zawartych umów, pisemnego aneksu i zgody obu stron pod rygorem nieważności wymagają zmiany zakresu rzeczowego zadania, w tym wprowadzenie nowych pozycji do kosztorysu określonego w załączniku nr 1 do umowy, oraz zmiany terminu realizacji zadania.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.