Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 156/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, 9, 11, 12, art. 105 pkt 2, art. 106 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Kazimierz Włoch /spr./ SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2013r. nr [....] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Pickup 1) oddala skargę, 2) nakazuje ściągnąć od skarżącego W. G. kwotę 1 (jeden) złoty tytułem brakującej części wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 156/13

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2012 r., nr [...], określającą W.G. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki NISSAN PICKUP w kwocie 4.052,00 zł.

W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, określana dalej w skrócie: o.p.), art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 1, ust. 3, art. 100 ust 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust 8, 9, 11, 12, art. 105 pkt 2, art. 106 ust 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm., określana dalej w skrócie: u.p.a.).

Z akt sprawy wynika, że w dniu 20.05.2009 r. W.G. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki NISSAN PICKUP, VIN: [...], rok produkcji: 1998, pojemność silnika: 2494 cm3. Następnie w dniu 29.05.2009 r., sprzedał go R.Z. Samochód został zarejestrowany po raz pierwszy na terytorium kraju w dniu 01.06.2009 r. jako samochód ciężarowy.

Oględziny przeprowadzone w dniu 08.08.2009 r. wykazały, że przedmiotowy pojazd typu pick-up posiada wydzieloną kabinę pasażerską, wyposażoną po bokach w cztery, wahadłowo otwierane drzwi do zewnątrz oraz tzw. skrzynię ładunkową o niskich burtach, otwieraną z tyłu. Wnętrze kabiny pasażerskiej wyposażone jest w sposób kojarzący się z przewozem osób. Całość kabiny jest tapicerowana. W środku znajdują się dwa przednie fotele wyposażone w zagłówki. Za nimi zamontowana jest dzielona na trzy części kanapa z dwoma zagłówkami. Pięć miejsc siedzących wyposażonych jest w trzypunktowe pasy bezpieczeństwa zamontowane w oryginalnych punktach kotwiących, za wyjątkiem środkowego pasa bezpieczeństwa w kanapie tylnej, który jest dwupunktowy, przytwierdzony bezpośrednio do siedzenia. Wszystkie drzwi boczne są przeszklone z tapicerowanymi elementami i profilowanym podłokietnikiem. Drzwi wyposażone są w klamki i mechanizmy do ręcznego opuszczania szyb. W kabinie znajduje się oświetlenie wewnętrzne, klimatyzacja, głośniki oryginalnie zamontowane na drzwiach przednich, uchwyty podsufitowe dla kierowcy i pasażerów. Górna część tylnej ściany kabiny pasażerskiej jest przeszklona. Za kabiną pasażerską znajduje się otwarta skrzynia z otwieraną tylną burtą bez dodatkowego wyposażenia do przytwierdzania ładunku.

Obecny właściciel pojazdu, R.L. zeznał w toku postępowania, że w zakupionym pojeździe nie dokonywał zmian konstrukcyjnych lecz zamontował jedynie głośniki z kina domowego za oparciem tylnej kanapy. Z przedłożonego przez W.G. oświadczenia autoryzowanego dealera Nissana z dnia 25.10.2011 r. wynika natomiast, że przedmiotowy samochód opuścił fabrykę jako samochód 5 - osobowy z homologacją ciężarową.

Organ I instancji stwierdził, że pojazd od początku produkowany był z przeznaczeniem do przewozu więcej niż dwóch osób, co jest cechą typową dla samochodów osobowych. Ponadto sam fakt posiadanej homologacji, czy też rejestracji przedmiotowego samochodu na terytorium kraju jako samochodu ciężarowego nie może przesądzać o jego podstawowej funkcjonalności. Zadaniem organów podatkowych jest bowiem dokonanie klasyfikacji danego pojazdu z uwzględnieniem reguł taryfikacji, nie zaś proste odwołanie się do ustaleń innych organów, poczynionych na kanwie przepisów innych niż podatkowe.

Mając na względzie powyższe organ I instancji stwierdził, że podstawą opodatkowania w niniejszej sprawie jest kwota 5000 euro, jaką nabywca zapłacił za wyrób akcyzowy, według danych zawartych na fakturze z dnia 20.05.2009 r. Po przeliczeniu wg kursu NBP z dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego (1 euro = 4,3573 zł, zgodnie z Tabelą kursów NBP nr 97/A/NBP/2009 z dnia 20.05.2009 r.), podstawa opodatkowania stanowi równowartość 21 787 zł. Po zastosowaniu stawki podatku akcyzowego w wysokości 18,6 % wysokość podatku akcyzowego określono na kwotę 4052,00 zł.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem przyjętym przez organ I instancji, W.G., reprezentowany przez radcę prawnego W.M. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o umorzenie postępowania podatkowego I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania:

- art. 122 o.p., poprzez dokonanie oceny stanu faktycznego sprawy na podstawie dowodów uwzględnionych wybiórczo,

- art. 210 § 1 i § 4 pkt 6 i art. 124 o.p., poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn nieuwzględnienia dowodów, z których wynika, że przedmiotowy pojazd jest ciężarowy.

Zarzucono także naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

- art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie, wynikające z błędnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie dotyczącym rodzaju pojazdu, który winien być uznany za ciężarowy (o kodzie CN 8704) a nie osobowy ( o kodzie CN 8703),

- art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a., poprzez błędną wykładnię, polegającą na nieuwzględnieniu kwalifikacji pojazdu jako, że przepis ten wyraźnie odsyła w tym zakresie do "przepisów o ruchu drogowym".

W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że organ I instancji pominął szereg dowodów wskazujących na ciężarowy charakter nabytego pojazdu w postaci decyzji rejestracyjnych wydanych przez właściwych starostów, dowodów rejestracyjnych, zaświadczenia uprawnionego diagnosty o wyniku badania technicznego, dokumentu indentyfikacyjnego pojazdu. Wskazano również, że organ podatkowy nie uwzględnił wniosku strony o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Pełnomocnik odwołującego wystąpił także z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu w postaci skierowania zapytania do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców oraz wystąpienia do producenta pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w opisanej na wstępie decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. nie uwzględnił zarzutów podniesionych w odwołaniu i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 2 pkt 9 u.p.a. nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN, zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (art. 3 ust. 1 u.p.a.). Stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 100 ust. 4 u.p.a., samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne, objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz typu quad o kodzie CN 8703 10 18.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju jeżeli nabycie prawa rozporządzaniem samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a.).

Na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód osobowy. Stawka akcyzy na samochody osobowe została określona w art. 105 u.p.a. i wynosi: 18,6 % podstawy opodatkowania, dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm3, 3,1 % podstawy opodatkowania dla pozostałych samochodów osobowych. Stosownie do art. 106 ust 2 i 3 u.p.a., podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany, po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Ponadto podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 3 ust. 1 u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych, klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Przy określaniu jednolitej interpretacji pomocne są również: orzeczenia Trybunału Europejskiego I Instancji oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, noty wyjaśniające Zharmonizowanego Systemu (HS), opinie klasyfikacyjne przygotowane przez Komitet HS i noty wyjaśniające Komisji Europejskiej. Pomocnicze znaczenie mają także wyjaśnienia do taryfy celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. (M.P. nr 86, poz.880), które także posługują się oznaczeniem kodu CN i w opisowy sposób wskazują kryteria i cechy, pozwalające dokonać odpowiedniego zróżnicowania towarów celem ich prawidłowego zakwalifikowania do CN.

Dyrektor Izby Celnej ocenił, że organ I instancji zasadnie zakwalifikował przedmiotowy pojazdu do Działu 87, który obejmuje: "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" w tym m. in.: pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu osób (pozycja 8702 albo 8703) albo towarów (pozycja 8704) albo specjalistyczne (pozycja 8705).

Pozycja 8702 obejmuje wszystkie pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu dziesięciu albo więcej osób (wraz z kierowcą), zatem nie obejmuje spornego pojazdu bowiem jak wynika z dokumentów pojazdu w czasie nabycia wewnątrzwspólnotowego mógł on przewozić 2 osoby (a obecnie 4).

Pojazdu tego nie można zaklasyfikować do pozycji 8705: "Pojazdy mechaniczne specjalnego przeznaczenia, inne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów (np. pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne)". Obejmuje ona pojazdy samochodowe, specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia, umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych, co oznacza, iż pierwotnym przeznaczeniem pojazdu w niniejszej pozycji nie jest przewóz osób albo towarów.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej pojazdu tego nie można również zaliczyć do pozycji 8704 (pojazdy mechaniczne do transportu towarów), która obejmuje w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju, ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.), cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp),ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp., ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp., ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705, śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Organ odwoławczy zgodził się więc z organem I instancji, że sporny pojazd mieści się w pozycji 8703, tj. Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W niniejszej pozycji określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Zdaniem Dyrektora Izby Celej, za kwalifikacją przedmiotowego pojazdu do kodu CN 8703 przemawia fakt, iż był on (i jest obecnie) przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Na powyższe wskazują wyniki oględzin, przeprowadzone przed organem I instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że pojazd został wyposażony w klimatyzację manualną, jedną poduszkę powietrzną dla (kierowcy), radioodbiornik zamontowany przez właściciela pojazdu, głośniki oryginalne zamontowane na drzwiach przednich oraz uchwyty podsufitowe dla kierowcy i pasażerów. Z dokumentacji zdjęciowej sporządzonej podczas oględzin wynika, że pojazd wyposażony jest w aluminiowe felgi. Samochód posiada 4-drzwiową karoserię, wszystkie drzwi są przeszklone, zamontowane są siedzenia dla pięciu osób. I rząd siedzeń to oddzielne siedzenie kierowcy i pasażera wraz z zagłówkami, drugi rząd siedzeń to kanapa dzielona dla 3 osób z dwoma zagłówkami. Wszystkie siedzenia wyposażone są w pasy bezpieczeństwa. W całym pojeździe występuje jednolita tapicerka.

Organ odwoławczy powołał się także na wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r., w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, w którym sąd wskazał, że wykończenie wnętrza oraz wyposażenie pojazdów w sposób istotny przyczynia się do prawidłowej klasyfikacji pojazdu.

W ocenie organu odwoławczego wyposażenie i ogólny wygląd nadwozia przedmiotowego samochodu jest kojarzony z autem osobowym. Ponadto, pozycja 8703 obejmuje nie tylko pojazdy samochodowe ale również pozostałe pojazdy mechaniczne. Zwrot "zasadniczo do przewozu osób" wskazuje, że samochody zaliczane do tej pozycji mogą służyć również do przewożenia rzeczy. Świadczy o tym treść wyrażona w dalszej części pozycji 8703, tj. włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi). O wyborze właściwej pozycji decyduje natomiast główna funkcja pojazdu, która wynika między innymi z budowy i wyposażenia samochodu. Pojazdu nabytego przez stronę nie można zaklasyfikować do pozycji 8704 - pojazdy samochodowe do transportu towarowego, gdyż nie służy on tylko do przewozu towarów.

Organ odwoławczy wskazał także, że fakt zarejestrowania samochodu na terytorium Austrii a potem Polski jako ciężarowy nie ma znaczenia dla poboru akcyzy. Z treści art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w zakresie podatku akcyzowego znaczenie jedynie dla ustalenia, czy dany pojazd jest zarejestrowany na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) a nie przepisy prawa o ruchu drogowym.

W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał na znaczenie not wyjaśniających, które Minister Finansów ogłosił w obwieszczeniu z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86 poz. 880). Zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji CN 8703, cechami charakterystycznymi dla pojazdów, kwalifikowanych do ww. pozycji są:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

W związku z powyższym stwierdzono, że ustalone w toku postępowania cechy spornego auta odpowiadają cechom wyżej wymienionym. Podkreślono, że w przedmiotowym samochodzie brak jest stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Otwarta skrzynia ładunkowa z otwierana tylną burtą spełnia głownie funkcję bagażnika.

Według not wyjaśniających, pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego a nie do transportu osób (pozycja 8704) posiadają następujące cechy:

a) siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej, znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.

b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzono, że przedmiotowy samochód nie posiada w/w cech. Zatem pojazd ten został prawidłowo sklasyfikowany przez organ I instancji do pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy dlatego w dniu dokonania jego nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegał on akcyzie.

Zdaniem organu odwoławczego, niniejsza sprawa bezspornie dotyczy samochodu typu pickup, którego rozstaw osi wynosi 2950 mm a powierzchnia do transportu towarów liczy około 1330 mm. Zatem powierzchnia do transportu towarów jest mniejsza niż 50 % długości rozstawu osi zatem pojazd prawidłowo zaklasyfikowano do pozycji CN 8703.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, iż organ I instancji pominął dokumenty, z których wynika, że sporny samochód jest uznany za samochód ciężarowy podniesiono, że dokumenty te zostały wydane w oparciu o inne przepisy niż podatkowe. W związku z tym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów pod względem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Ustosunkowując się do twierdzenia, iż organ podatkowy nie uwzględnił wniosku dowodowego strony o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgromadzony w toku prowadzonego postępowania materiał dowodowy oraz podjęte w ramach tego postępowania czynności, w szczególności w postaci oględzin samochodu okazały się wystarczające i pozwalały na prawidłową klasyfikację samochodu do odpowiedniej pozycji CN. Powołanie biegłego w celu wydania opinii, czy przedmiotowy samochód spełnia parametry samochodu ciężarowego, zdaniem organu II instancji nie znajduje uzasadnienia w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do żądania skierowania zapytania do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców oraz wystąpienia do producenta pojazdu, Dyrektor Izby Celnej wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego wystąpił w dniu 18 kwietnia 2012r. z wnioskiem o udostępnienie danych z ww. Centralnej Ewidencji i pozyskał informacje z tego rejestru (odpowiedź z Departamentu Ewidencji Państwowych i Teleinformatyki MSWIA z dnia 2 maja 2012 r.). Ustalenia dokonane na podstawie materiału dowodowego mają charakter jednoznaczny i pozbawione są luk.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji zebrał obszerny materiał dowodowy, który poddał wyczerpującej analizie i dokonał jego prawidłowej oceny, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego bez przekroczenia ram swobodnej oceny dowodów, dokonując prawidłowych ustaleń faktycznych, które znajdują pełną podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym. Decyzja organu I instancji zawiera wszystkie wymagane elementy jakie powinna posiadać decyzja zgodnie z art. 210 § 1 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

W.G., reprezentowany przez radcę prawnego W.M. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji a także o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania w postaci:

a) art. 122 ustawy - o.p., poprzez dokonanie oceny stanu faktycznego sprawy na podstawie wybiórczo uwzględnionych dowodów;

b) art. 210 § 1 i § 4 pkt 6 i art. 124 o.p., poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, z jakich nie uwzględniono dowodów z których wynika, że pojazd stanowiący przedmiot opodatkowania jest pojazdem ciężarowym;

Zarzucono także naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

a) art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 u.p.a., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, wynikające z mylnego ustalenia faktycznego w zakresie rodzaju pojazdu, który winien być uznany za ciężarowy, służący do transport drogowego (o kodzie 8704), a nie osobowy (o kodzie CN 8703);

b) art. 106 ust. 2 i ust. 3 u.p.a., poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na nieuwzględnieniu kwalifikacji pojazdu, dokonanej przez organy właściwe w sprawach ruchu drogowego, podczas gdy przepis ten wyraźni odsyła w tym zakresie do "przepisów o ruchu drogowym".

W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ pominął szereg dowodów w tym: decyzje Starostów o zarejestrowaniu i dopuszczeniu pojazdu do ruchu po drogach publicznych jako ciężarowy, dowodów rejestracyjnych pojazdu, zaświadczenia upoważnionego diagnosty stacji kontroli pojazdów o wyniku badania technicznego pojazdu, stwierdzającego prawidłowość konstrukcji pojazdu, jako ciężarowego, dokumentu identyfikacyjnego pojazdu, stanowiącego załącznik do zaświadczenia o wyniku badania. Dowody te wskazywały, iż w chwili miarodajnej dla powstania obowiązku podatkowego przedmiotowy pojazd był przeznaczony do transportu drogowego. Ponadto w toku postępowania nie uwzględniono wniosków skarżącego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego i oględzin, mimo, że cechy konstrukcyjne pojazdu, wpływające na przeznaczenie pojazdu miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ nie wystąpił także do producenta pojazdu w celu określenia przeznaczenia pojazdu w chwili udostępnienia na rynku.

Opisane wyżej uchybienia doprowadziły w ocenie skarżącego do uchybienia, wyrażonej w art. 124 o.p. zasady przekonywania, gdyż wbrew wymogom określonym w art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 o.p. nie wyjaśniono przyczyn odmówienia wiarygodności dowodom, wskazującym na ciężarowy status przedmiotowego pojazdu. Organ błędnie przyjął, że w sprawie nie występują wątpliwości wymagające głębszej argumentacji.

Skarżący podniósł, że organ błędnie przyjął, iż zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a. o przeznaczeniu samochodu decyduje jego aktualne wyposażenie, właściwe dla pojazdów osobowych. Organ przyznał zaś, że w pojeździe znajduje się otwarta skrzynia ładunkowa z otwieraną tylną burtą. Oględziny wykazały natomiast, że bez tej skrzyni odpada podstawowa funkcja pojazdu tj. przewożenie towarów. Organ przyznał także, że konstrukcja i wyposażenie pojazdu umożliwia przewożenie osób jedynie w rzędzie przeznaczonym dla kierowcy ze względu na zamontowanie głośników na drzwiach przednich oraz wyposażenie w poduszkę powietrzną tylko miejsca kierowcy.

Zdaniem skarżącego, dokonywanie oceny zasadniczej funkcji pojazdu na podstawie przepisów rangi podustawowej stanowi naruszenie zasady konstytucyjnej, zgodnie z którą podatki mogą być nakładane jedynie w drodze ustawy. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (z obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 01.06.2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej, M.P. Nr 86, poz. 880) nie są prawnie wiążące dlatego nie powinny przesądzać o powstaniu obowiązku podatkowego.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu II instancji, iż przepisy ustaw o ruchu drogowym nie są wiążące w niniejszej sprawie. Zarzucił przy tym naruszenie art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. poprzez błędną wykładnię. Skoro powstanie obowiązku podatkowego jest oceniane z uwzględnieniem przepisów o ruchu drogowym, to dla oceny statusu pojazdu nie mogą nie mieć znaczenia rozstrzygnięcia organu właściwego do dopuszczania pojazdu do ruchu. Postanowienia art. 2 pkt 42, art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968 z późn. zm.) są w tym zakresie jednoznaczne. Pojazdem podlegającym zarejestrowaniu jako ciężarowy jest pojazd, który w chwili badania był pojazdem ciężarowym z powodu jego "przeznaczenia konstrukcyjnego do przewożenia ładunków".

Skarżący podniósł końcowo, że zaskarżoną decyzję zaadresowano do niewłaściwie oznaczonego podmiotu tj. do "A" W.G. zamiast do osoby fizycznej, czyli W.G.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał także, że organ I instancji oznaczył adresata decyzji jako: "W.G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A". Umieszczenie obok nazwiska skarżącego nazwy jego firmy nie zmienia faktu, iż adresatem decyzji jest osoba fizyczna. Takie oznaczenie adresata zaskarżonej decyzji służy jedynie wyeksponowaniu związku sprawy z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a., której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, tym samym wniesiona na nią skarga podlegać musiała oddalaniu.

Spór w sprawie sprowadzał się do kwalifikacji dla celów podatku akcyzowego nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego samochodu marki Nissan Pickup.

Zdaniem Skarżącego pojazd taki służy do transportu towarowego, o czym świadczą przedłożone dokumenty – austriacki i polski dowód rejestracyjny pojazdu, zaświadczenie uprawnionego diagnosty z badania technicznego, dokumentu identyfikacyjnego pojazdu. W związku z powyższym Spółka nie złożyła określonej przepisami deklaracji AKC-U i nie odprowadziła podatku akcyzowego.

Przeciwnego zdania są organy podatkowe, w ocenie których konstrukcja pojazdu świadczy o tym, że jest to samochód osobowy, który powinien być zgodnie z Nomenklaturą Celną zakwalifikowany do pozycji 8703, a co za tym idzie, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu.

Sąd podziela stanowisko organów podatkowych.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo i niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1) bądź nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Natomiast przepis art. 100 ust. 4 ustawy definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 87031011, pojazdów typu meleks o kodzie CN 87031018 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 87031018.

Z powyższej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Z mocy art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zgodnie z ust. 2 wyżej powołanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym, zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie o podatku akcyzowym.

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny. Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Gdy dokonanie klasyfikacji nie będzie możliwe w powyższy sposób, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania.

Z kolei w świetle wyjaśnień zawartych w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczonych w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P nr 86, poz. 880) klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone do przewozu osób niż do transportu towarów (poz. 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy :

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Natomiast pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego, objęte pozycją CN 8704 to, w szczególności :

- zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.)

* ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju,

* ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.)

* cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp)

* ciężarówki - chłodnie i izotermiczne

* ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.

* ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.

* ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705

* śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Ponadto jako cechy właściwe pojazdom tej kategorii wymieniono:

siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.

oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że sporny pojazd mieści się w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Wspomniane na wstępie przepisy akcyzowe tak krajowe jak i wspólnotowe, za pojazd ciężarowy uznają tylko taki samochód, którego towarowe przeznaczenie nie może zostać zmienione na osobowe na skutek dopuszczalnych zmian konstrukcyjnych. Pojazdy te nie posiadają bowiem możliwości zamontowania dodatkowego wyposażenia. Brak okien na bokach pojazdu, zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną, oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą, są to elementy stałe, które nie mogą być dowolnie zmieniane czy to przez producenta czy też przez użytkownika i w zasadzie to one decydować będą właśnie o ciężarowym przeznaczeniu pojazdu. Pozostałe bowiem cechy takie jak brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki), nie stwarzają już trudności zmiany.

Porównując przykładowo podane cechy pojazdów osobowych z przykładowo wymienionymi pojazdami kategorii pojazdów ciężarowych oraz przypisanymi im cechami, stwierdzić należy, że Nissan Pickup nie mieści się w zakresie pojęciowym żadnej z wymienionych ciężarówek, cystern czy też śmieciarek. Posiada on czterodrzwiową przeszkloną wersję karoserii, obity w całym pojeździe tapicerką sufit, górne uchwyty dla kierowcy i pasażerów. W pojeździe zamontowano siedzenia dla 5 osób I rząd siedzeń to oddzielne siedzenia dla kierowcy i pasażerów z zagłówkami, II rząd siedzeń to kanapa dzielona dla 3 osób z dwoma zagłówkami. Wszystkie siedzenia wyposażone w pasy bezpieczeństwa. Samochód posiada klimatyzację manualną, jedną poduszkę powietrzną dla kierowcy, radioodbiornik zamontowany przez właściciela, głośniki zamontowane na drzwiach przednich. Za kabiną pasażerską znajduje się otwarta skrzynia ładunkowa z otwieraną tylną burtą. Samochód posiada aluminiowe felgi.

Wszystkie powyższe cechy świadczą o tym, że pojazd jest komfortowym samochodem przeznaczonym w chwili jego produkcji jak i użytkowania, do przewozu osób. Treść not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej w zakresie pojazdów typu Pickup, potwierdza klasyfikację auta do pozycji CN 8703. Zgodnie z w/w notami, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiada on więcej niż 2 osie to należy go sklasyfikować do pozycji 8704.

Gdyby przyznać rację skarżącemu, że o ciężarowym charakterze pojazdu decydowałyby elementy jego wyposażenia, mogłoby dojść w praktyce do nadużyć tych przepisów poprzez próbę ingerowania we właściwości pojazdów przez ich użytkowników, celem ominięcia przepisów nakładających obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. W świetle takiej interpretacji w zasadzie każdy samochód mógłby być tak samochodem osobowym jak i ciężarowym, co doprowadziłoby do niedopuszczalnej sytuacji wpływania własnym działaniem na powstanie bądź nie obowiązku podatkowego.

Na tle powyższych uwag jako nieuzasadniony należy uznać również zarzut dotyczący dokonania ustaleń na podstawie oględzin, które zostały przeprowadzone po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej. Jak słusznie wskazuje organ dowód z oględzin nie stanowił jedynego dowodu w sprawie, ale jeden z wielu i podlegał ocenie na podstawie całokształtu materiału dowodowego.

Dla powyższych ustaleń bez znaczenia pozostaje dokumentacja związana z rejestracją pojazdu. Jak szczegółowo wyjaśnił organ, z czym Sąd w zupełności się zgadza, dokumenty, na które powoływał się skarżący, a z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. Powyższe dokumenty w niniejszej sprawie stanowią dowód jedynie tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy. Natomiast dla klasyfikacji taryfowej mogą mieć jedynie charakter posiłkowy.

Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne, jako że orany podatkowe są uprawnione do samodzielnego dokonywania klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej, dlatego niezasadne byłoby powoływanie biegłego w tym celu. Wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghen przeciwko Belgische Staat, wskazuje, że cechy wykończenia wnętrzna samochodu w istotny sposób przyczyniają się do jego prawidłowej klasyfikacji.

Wystawienie decyzji w stosunku do "A" W.G. nie miało większego znaczenia, gdyż wymieniona była osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

W ocenie Sądu, organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na prawidłowe zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 kodu CN. Organy w szczególności analizowały również oświadczenie autoryzowanego dealera samochodu Nissan w Polsce i dane pozyskane z Centralnej Ewidencji Pojazdów.

Organy nie dopuściły się więc naruszenia prawa materialnego w postaci wskazanych w skargach przepisów art. 100 ust. 4 i art. 101 ust. 1 pkt 2 i 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8.XII.2009r. o podatku akcyzowym. Nie naruszono również prawa procesowego w postaci art. 122, 180, 187, 188, 191, 210 § 1 i 4 pkt 6 i art. 124 Ordynacji podatkowej.

Z uwagi na powyższe skargi jako bezzasadne podlegały oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.