Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1549/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzią WSA Anna Siedlecka / sprawozdawca / Sędziowie NSA Halina Kremis WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant: Tomasz Słowik apl. prok. po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia robót budowlanych przy nadbudowie z rozbudową oraz zmianą konstrukcji części dachu budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] we W. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a ponadto decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. Nr [...] nakazującą przedłożenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia rozpoczętej budowy do stanu zgodnego z prawem; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącej kwotę 10 zł (słownie: dziesięć) tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 1

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez M. M. jest decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. zezwalająca B. F., S. F., oraz Z. i J. F. na wznowienie robót budowlanych polegających na nadbudowie z rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego, oraz zmianą konstrukcji części dachu istniejącego budynku, położonego na terenie nieruchomości przy ul. S. [...] we W.

Organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach art. 51 ust. la, art. 83 ust. 1, art. 84 ust. 1, art. 84a ust. i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane( Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 4 ust. 1 pkt 11 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym( Dz.U. Nr 91, poz. 578).

Organ I instancji wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli spornej inwestycji, stwierdzono, że roboty budowlane związane z nadbudową i rozbudową istniejącego budynku wykonane zostały w stanie surowym zamkniętym na poziomie parteru, natomiast na poziomie piętra w stanie surowym otwartym, konstrukcja zaś dachu została zabezpieczona folią i papą. Dodatkowo nad wejściem do istniejącego budynku, od strony południowej budynku wykonano zadaszenie o konstrukcji drewnianej, daszek pokryty folią. Roboty nie zostały zakończone.

Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wstrzymał prowadzenie w/w robót budowlanych. Następnie postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] nałożył na współwłaścicieli B.F., S. F. oraz Z. i J. F. obowiązek przedłożenia w określonym terminie opracowań i dokumentów w celu doprowadzenia zaistniałej sytuacji do stanu zgodnego z prawem.

Dnia [...]r. inwestorzy przedłożyli wymagane dokumenty wraz z orzeczeniem technicznym o poprawności wykonania prac budowlanych oraz wniosek o wznowienie robót budowlanych. Po przeanalizowaniu dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowił orzec o wznowieniu robót budowlanych.

Od decyzji tej odwołanie wnieśli M. M., K. M. i M. K., zarzucając brak zachowania 3 m odległości od granicy z ich dachem. W piśmie uzupełniającym z dnia [...]

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 2

r. skierowanym do organu odwoławczego odwołujący wskazali, że przebudowa dachu nie jest zgodna z projektem budowlanym, bowiem dach został zrównany z tzw. ,,ogniomurkiem" przez co dach odwołującej będzie zalewany deszczem. Według projektu sporządzonego przez inż. Z. W., ta część dachu powinna pozostać bez zmiany, tj. 3 m od granicy budynku odwołującej się. Sprawa tej przebudowy była już rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w 1998 r. ( dowody w aktach sprawy). Dlatego też nie jest prawdą że przebudowa przebiega zgodnie z projektem.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że nie dostrzegł nieprawidłowości w decyzji organu I instancji zarówno pod względem merytorycznego rozstrzygnięcia jak również co do poprawności zastosowanych przepisów. Ustalony w sposób bezsprzeczny stan faktyczny sprawy wskazuje na fakt zrealizowania przez inwestorów nakazu wynikającego z ostatecznej decyzji zmierzającej do konwalidacji zaistniałego stanu niezgodności z prawem. Inwestorzy przedłożyli wymaganą przez organ I instancji dokumentację, dlatego tez organ ten, zdaniem organu odwoławczego, był zobligowany do wydania decyzji na wznowienie robót budowlanych. Zawarte w odwołaniu zarzuty dotyczą w całości uprzedniego etapu przedmiotowego postępowania zakończonego decyzją Nr [...], w którym organ I instancji formułował obowiązki niezbędne dla usunięcia stanu niezgodności z prawem, zobowiązując inwestorów do przedłożenia określonych dokumentów. Postępowanie w tym zakresie nie może, zdaniem organu II instancji, być przedmiotem oceny w postępowaniu o wznowienie robót budowlanych, bowiem skarżone rozstrzygnięcie stanowi jedynie konsekwencję poprzedniej decyzji Nr [...], która nie została zaskarżona przez żadną ze stron. Skoro żadna ze stron nie kwestionowała rozstrzygnięcia poprzedniego, tak więc podnoszone zarzuty na etapie wznowienia robót nie mogą być uwzględnione.

W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez M. M. na powyższą decyzję D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 209 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego , a to art. 5 ust. 1 pkt 6, art. 35 ust. 1, i 3 oraz art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jak również wewnętrzną sprzeczność w ustaleniach mających istotnie znaczenie w sprawie, w tym pominięcie stwierdzeń zawartych w piśmie strony przeciwnej zawartych znak [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu podniesiono, że sporną inwestycję rozpoczął w uprzednich latach poprzedni nieżyjący już właściciel M. F., a obecnie jest ona kontynuowana. W sprawie od początku występują zasadnicze nieprawidłowości dotyczące zarówno procedur związanych z decyzjami, jak i samego zamierzenia inwestycyjnego.

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 3

W postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie zostały uwzględnione zarzuty podniesione przez skarżącą mimo, że ich zasadność została w pełni potwierdzona w uprzednio toczącym się postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ( sygn. akt IISA/Wr 805/98 ) zakończonym wydaniem wyroku z dnia 9 września 1998 r. Ocena prawna wydana przez Sąd winna wiązać w sprawie, czego w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono.

W dalszym biegu sprawy, po wydaniu wymienionego wyroku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane stwierdziwszy kontynuowanie inwestycji jako samowoli budowlanej, a następnie w drodze decyzji z dnia [...] r. Nr [...] nakazał wykonanie odpowiednich czynności i dostarczenie wymaganych dokumentów w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Decyzji tej skarżąca nie zaskarżyła, bowiem w dacie wydania tej decyzji nie mogła przewidzieć, że organ I instancji pominie wskazaną w art. 35 ust. 2 prawa budowlanego potrzebę zbadania przedłożonej przez inwestora dokumentacji, a ponadto że inwestor w realizacji decyzji odstali od zatwierdzonego projektu i innych warunków pozwolenia na budowę, jak to określono w art. 36a powołanej ustawy. Zaskarżoną decyzją orzeczono bez zastosowania przepisu art. 36a.

Według skarżącej konstrukcja dachu winna zostać niezmienioną, z zachowaniem odległości 3 m od granicy z posesją nr [...]. Tymczasem inwestor w odcinku bezpośrednio od granicy podwyższył konstrukcję dachu zrównując ją z ogniomurkiem, a przy nałożeniu na dach warstwy wierzchniej ogniomurek znalazłby się poniżej dachu. W ten sposób zlikwidowano przeznaczenie ogniomurka i wprowadzona zagrożenie zalewania części budynku nr [...] przez wodę deszczową spływającą z dachu części posesji nr [...].

Ponadto całkowicie pominięty został fakt dobudowania ganku w odległości 90 cm od granicy działki skarżącej, który to ganek zainstalowano bez żadnego pozwolenia, przy czym ocienia on i blokuje dostęp światła do okna posesji nr [...]. O tych nieprawidłowościach skarżąca informowała pismami poprzedzającymi wydanie zaskarżonej decyzji. Fakt prowadzenia inwestycji w sposób odbiegający od warunków i ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę został bezsprzecznie stwierdzony w tymże postępowaniu, co przedstawione zostało przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia [...]r. skierowanym do Urzędu Miejskiego W . Mimo tych okoliczności utrzymano w mocy decyzję organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uznał, iż zgłoszone zarzuty pozostają bez wpływu na treść wydanych w sprawie rozstrzygnięć, wobec czego wniósł o oddalenie

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 4

skargi wskazując , że szersze merytoryczne uzasadnienie zawarte zostało w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. ł § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U Nr 153, poz. 1269 ) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z normami prawa materialnego, jak i przepisami procedury administracyjnej. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję.

Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z istoty sądowej kontroli administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy.

Zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ja decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów procedury administracyjnej. Dotyczy to także innej, uprzedniej decyzji objętej tym samym postępowaniem.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest ocena pod względem zgodności z przepisami prawa zaskarżonej decyzji organów nadzoru budowlanego, zezwalającej na wznowienie robót budowlanych.

W świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę ...( art. 28). Pozwolenie na budowę może być natomiast wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana, zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym ( art. 32 ust. 4 pkt 1 ) oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przepisami szczególnymi, dowód stwierdzający prawo dysponowania

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 5

nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym ( art. 33 ust. ).

Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ architektoniczno-budowlany dokonuje sprawdzenia rozwiązań projektowych. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 omawianej ustawy, organ ten nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W przypadku, gdy inwestor na podstawie ostatecznej, lecz nie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę, rozpoczął prace budowlane, a następnie doszło - na skutek orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego -do uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej , dochodzi do zmiany właściwości organów. Decyzja o wznowieniu robót budowlanych, o której mowa w art. 51 ust. 1 a Prawa budowlanego należy bowiem do kompetencji organów nadzoru budowlanego, jako że roboty budowlane zostały niewątpliwie rozpoczęte na podstawie ostatecznej decyzji ( zob. uzasadnienie uchwały składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2001 r., nr POS 9/01 - ONSA z 2002 r., nr 2, poz. 59). W takim wypadku przepis art. 48 Prawa budowlanego nie ma w stosunku do takich robót zastosowania. Jeżeli zatem nie ma tożsamości pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę, o której mowa w powołanych przepisach, to wynikają z tego określone konsekwencje, a m.in. to, że decyzja o wznowieniu robót niejako zastępuje decyzję o pozwoleniu na budowę i to niezależnie od tego, czy ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę została uchylona, czy też wygasła. Oznacza to więc, że do wznowienia budowy może dojść po wydaniu na podstawie art. 51 ust. 1 a prawa budowlanego decyzji na wznowienie robót budowlanych, mimo że została uchylona wcześniejsza decyzja ostateczna o pozwoleniu na budowę.

Powyższe wywody mają podstawowe znaczenie dla rozpatrzenia legalności postępowania jakie toczyło się po uchyleniu poprzedniej decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę, jaką wydał w niniejszej sprawie organ administracji architektoniczno-budowlanej. Mimo zmiany właściwości organu jest to bowiem nadal to samo postępowanie toczące się w tej samej sprawie, a obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest w takim wypadku również ocena projektu budowlanego w pełnym zakresie wynikającym z przepisów, które w prawie budowlanym powierzone zostały kompetencji organu architektoniczno-budowlanego oraz w zakresie uwag i wytycznych jakie pod adresem tego organu skierował Naczelny Sąd Administracyjny w zapadłym wyroku, uchylającym decyzję o pozwoleniu na budowę. W takim wypadku organ nadzoru budowlanego, który w istocie nie był adresatem wyroku, jest adresatem unormowania wynikającego z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym poprzednio art. 30 ustawy o NSA) w pełnym wymiarze, który stanowi że "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ , którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Organy nadzoru budowlanego nie mogą w takim wypadku ograniczyć się jedynie do wydania abstrahującej od powyższych zasad decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności mających na celu doprowadzenie budowy do stanu zgodnego z prawem, a następnie sprawdzenia, czy inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki wynikające z treści wydanej decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W wyroku NSA z dnia 4 października 2002 r. sygn. IV SA 3031/01( nie publ.) wyrażono trafny pogląd, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie może ograniczyć się do nakazania inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy przedłożenia określonej dokumentacji, ekspertyz i ocen, ale musi wskazywać na konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Przyjęcie odmiennego poglądu, co do treści rozstrzygnięcia, jakie powinno być zawarte w treści wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie jest możliwe. Uniemożliwia to treść art. 51 ust. la który stanowi, że po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 właściwy organ wydaje pozwolenie na wznowienie robót budowlanych. Gdyby bowiem przyjąć, że decyzja wydana na podstawie art., 51 ust. 1 pkt 2 może nakładać jedynie obowiązek dostarczenia określonej dokumentacji, to po wykonaniu tego obowiązku niezależnie od treści przedstawionych przez stronę dokumentów i wniosków jakie w nich wynikają, organ byłby zmuszony wydać decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót, bez względu na to, czy są one zgodne albo sprzeczne z przepisami prawa i regułami sztuki budowlanej.

Postępowanie tego rodzaju prowadzone jest w granicach danego postępowania o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i zapadłe decyzje w tym zakresie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także w przypadku zaskarżenia jedynie decyzji o zezwoleniu na wznowienie robót budowlanych. W tym zakresie - zgodnie z art. 134 powołanej ustawy - Sąd nie jest też związany granicami skargi.

Przy wydawaniu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego powinien wziąć w pierwszym rzędzie pod uwagę, czy projekt budowlany spełnia wszelkie wymogi wynikające w przepisów prawa budowlanego, w tym także przepisów regulujących wymogi techniczno - budowlane, jakie obowiązują w budownictwie. W sposób precyzyjny i jednoznaczny należy pod tym względem ocenić całość

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 7

dokumentacji złożonej przez inwestora i punkt po punkcie wskazać, które rozwiązania architektoniczno-projektowe nie odpowiadają prawu (z przytoczeniem odpowiednich przepisów) oraz w jakim kierunku powinna nastąpić ich zmiana. Przykładowo, jeśli ganek zbliża się do granicy działki sąsiedniej na odległość mniejszą niż pozwalają na to przepisy, należy nakazać doprowadzenie projektu tego ganku do stanu zgodnego z prawem poprzez bądź zmianę jego usytuowania, bądź też w jakikolwiek inny sposób przyjęty przez inwestora, który będzie miał w kwestii wyboru rozwiązania głos decydujący, pod warunkiem , że to rozwiązanie nie naruszy prawa. Organ nie może bowiem narzucać inwestorowi szczegółowych rozwiązań konstrukcyjnych czy architektonicznych w sytuacji, gdy możliwe są różne sposoby usunięcia niezgodności projektu budowlanego w prawem.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. Nr [...] , utrzymana w mocy decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...]wbrew art 35 ust. 2 w ogóle nie zajęła się kwestią zgodności rozwiązań projektowych z przepisami, w szczególności techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym art. 5 prawa budowlanego.

Z naruszeniem wspomnianych przepisów organ nadzoru budowlanego zobowiązał też inwestora do dostarczenia inwentaryzacji powykonawczej wykonanych robót budowlanych związanych z rozbudową i nadbudową istniejącego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. S. [...] we W., w zakresie wykonanych już robót jak i robót pozostałych do zakończenia, bez uwzględnienia jakichkolwiek uwarunkowań wynikających z analizy projektu budowlanego, przepisów prawa budowlanego oraz wytycznych zawartych w wyroku NSA. Powoduje to, że inwestor uzyskał pełną dowolność w zakresie korekty projektu, pomimo, że skarżąca wskazywała na niezgodność wykonanej inwestycji z projektem i przepisami prawa. W tej kwestii organ winien w sposób szczegółowy wypowiedzieć się, tym bardziej, że Prawo budowlane wymaga by wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę została podjęta z uwzględnieniem bliżej nie zdefiniowanych uzasadnionych interesów osób trzecich. Kwestie dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w procesie budowlanym reguluje art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Według jego treści obiekt budowlany należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający m.in. ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 6). Ochrona ta zgodnie z ust. 2 owego przepisu

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 8

prawa obejmuje w szczególności: zapewnienie dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem możliwości z korzystania wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi itd. Przez osoby trzecie w procesie budowlanym należy rozumieć zarówno sąsiadów inwestycji, jak i inne osoby, które w związku z działalnością inwestycyjną lub w jej następstwie doznają albo mogą doznać ograniczeń lub uciążliwości o charakterze przykładowo wskazanym w art. 5 ust. 2 ustawy. Jeśli zatem zachodzi potrzeba dostosowania budowy do wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, należy w sposób szczegółowy wymagania te wyartykułować, a nie - jak to uczynił organ - w sposób ogólnikowy zobowiązać do dostarczenia inwentaryzacji powykonawczej. W aktach sprawy znajduje się bowiem stosowny projekt inwestora i na tle jego rozwiązań należy rozważyć czy zawiera wady, jeśli tak to powinny zostać w sposób szczegółowy przez organ wskazane i omówione.

Dopiero wydanie prawidłowej (szczegółowej i wszechstronnie uzasadnionej) decyzji nakazującej doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem stanowić może podstawę do weryfikacji prawidłowego wykonania nałożonych obowiązków w decyzji bądź to zezwalającej na wznowienie robót budowlanych ( art.51 ust. la) , bądź to nakazującej zaniechanie dalszych robót bądź to rozbiórkę obiektu lub jego części( art. 51 ust. 2).

Wadliwość decyzji nakazującej doprowadzenie rozpoczętej budowy do stanu zgodnego z prawem powoduje, że również podjęta, w wyniku jej wykonania przez inwestora decyzja zezwalająca na wznowienie robót budowlanych jest sprzeczna z prawem, w tym także materialnoprawnymi rozwiązaniami Prawa budowlanego( art.5, art. 6 i art.7), które winny lec u podstaw decyzji pierwotnej.

W takim stanie zbyteczne staje się szczegółowe ustosunkowanie się do poszczególnych zarzutów skargi, które dotyczą decyzji zezwalającej na wznowienie robót budowlanych i w istocie dotykają kwestii, które nie zostały w sposób należyty wyjaśnione przed podjęciem decyzji nakazującej doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Podkreślić również należy, co słusznie zarzuca skarżąca, że naruszone zostały przepisy art. 7, art.77§ 1 i art. 107 § 3 k.p.a zarówno w zakresie niewyjaśnienia w zupełności stanu faktycznego sprawy, jak również nierozważenia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu odwoławczym przez odwołujących się co do istniejących nieprawidłowości.

Niezależnie od powyższego należało zauważyć, że rolą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest wyłącznie kontrola zgodności z prawem decyzji administracyjnych, a nie zastępowanie w tym zakresie właściwych organów

Sygn. akt IISA/Wr 1549/02 9

administracji publicznej. Tym samym Sąd nie ma ani obowiązku ani też prawa we własnym zakresie oceniać zgodności z prawem przyjętych rozwiązań projektowych, gdyż należy to do wyłącznej oceny ze strony organów administracyjnych. Brak jest też podstaw by Sąd miał obowiązek oceniać słuszność podnoszonych w tej mierze przez skarżącą szczegółowych argumentów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji .