Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 99/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na czynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. D.T.


UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Z. S. na czynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący opisał tryb postępowania przez organami orzeczniczymi i wskazał, że nie uwzględniono jego prośby o przeprowadzenie badań przez komisję lekarską w miejscu zamieszkania – P.

W odpowiedzi na skargę z dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że organ pozostawił odwołanie bez rozpoznania z uwagi na niestawiennictwo w wyznaczonym dniu przed komisją lekarską i jego nieusprawiedliwienie w ciągu następnych 14 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).

W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy).

Wyjaśnić również należy, że zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Rozpoznawana sprawa dotyczy skargi Z. S. na czynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania odwołania skarżącego z dnia 26 listopada 2010r. Zawiadomienie to zostało wydane na podstawie § 7 ust. 5 w związku z §17 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328 ze zm.). Zgodnie z treścią § 7 ust. 5 powołanego rozporządzenia niestawienie się osoby zainteresowanej w wyznaczonym terminie na posiedzeniu o wydanie orzeczenia powoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania.

W tym miejscu wskazać należy, że pozostawienie odwołania bez rozpoznania ma charakter czynności materialno-technicznej. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem administracyjnym pozostawienie sprawy (odwołania) bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji ani w formie postanowienia. Nie jest konsekwencją merytorycznej oceny dopuszczalności odwołania, lecz jedynie oceny formalnej. W takiej sytuacji organ odwoławczy informuje jedynie wnoszącego odwołanie o sposobie załatwienia sprawy, a niezadowolony z niego odwołujący może, po uprzednim wyczerpaniu trybu zaskarżenia, wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2008 r. II GSK 404/07, Lex nr 472369, z dnia 21 października 2008 r., II OSK 1268/07 Lex nr 503717).

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na czynność materialno-techniczną, co z powyższej wskazanych względów, jest niedopuszczalne, bowiem na taki sposób poinformowania o załatwieniu sprawy skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że właściwym trybem zaskarżenia przedmiotowej czynności materialno-technicznej byłoby wniesienie skargi na bezczynność organu. Jednak skarga będzie uznana za dopuszczalną, jedynie w sytuacji wyczerpania przez skarżącego przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego środków zaskarżenia. W przypadku bowiem wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W razie pozostawienia przez organ odwołania bez rozpoznania strona może podjąć obroną przed bezczynnością w trybie art. 37 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia wobec Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

D.T.