Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 711/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 134, art. 129 par 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] r.

Nr [...] zobowiązał P. L. do zwrotu należności w kwocie [...] złotych wraz z ustawowymi odsetkami z tytułu wypłaconych świadczeń

z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej – K. L. w okresie

od [...] r. do [...] r.

Powyższą decyzję wraz z pouczeniem o prawie i sposobie jej zaskarżenia doręczono P. L. w dniu [...]r. na adres Zakład Karny

Nr [...] ul. Ś., S. (k-[...] akt administracyjnych).

P. L. w dniu [...]r. złożył w administracji Zakładu Karnego odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. podnosząc, że nie ma zamiaru uchylać się od spłaty wypłaconych z funduszu alimentów. Obecnie nie ma takich możliwości, gdyż będąc w zakładzie karnym nie pracuje odpłatnie. Jak tylko podejmie prace, to spłaci należność. Dlatego, wniósł o wstrzymanie egzekucji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia

[...] r., [...] na podstawie art. 134 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – stwierdziło, że odwołanie P. L. wniósł z uchybieniem terminu.

Organ wskazał, że P. L. odebrał decyzję organu I instancji w dniu

[...] r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Odwołanie P. L. złożył w administracji zakładu karnego w dniu [...] r., czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

P. L. wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze wskazał, że wie, iż złożył odwołanie

po terminie, lecz nie uczynił tego świadomie. Wyjaśnił, że w tym czasie jak i obecnie pozostaje na środkach psychotropowych, leczy się na autoagresję i załamanie psychiczne, co uniemożliwia normalne myślenie, a co dopiero dokładne czytanie

i zrozumienie pism. Kolega pomagał mu w zrozumieniu pism. Skarżący podniósł też,

że odpisywał na pisma organu i wyjaśnił, że obecnie nie pracuje i nie ma pieniędzy aby spłacić należności, lecz nie uchyla się od obowiązku płacenia na córkę. Chciał się zapoznać z aktami sprawy, ale nie miał takich możliwości. Zaprzeczył, że nie zawiadomił o zmianie adresu. Podkreślił, że jak tylko otrzyma pracę to spłaci należność z tytułu alimentów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sądu Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.

Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd uznał, że przy jego podejmowaniu nie doszło do naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia

jej ogłoszenie stronie.

Stosownie do art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa, co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, wynika bezwzględnie z obowiązującej normy prawnej.

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa.

W rozpatrywanej sprawie – jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy skarżący złożył odwołanie w dniu [...] r., czyli z uchybieniem terminu, który upłynął

w dniu [...] r. Skarżący w skardze wniesionej do sądu przyznał uchybienie terminu i dopiero w skardze wyjaśnił przyczyny tego uchybienia. Podkreślić należy,

że w żadnym, z pism znajdujących się w aktach sprawy skarżący nie podnosił okoliczności związanych ze swoim stanem zdrowia i rodzajem przyjmowanych leków.

Dlatego wskazane w skardze powody uchybienia terminu są spóźnione i winny były zostać zawarte we wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek taki należało złożyć

do organu odwoławczego.

Rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu

do wniesienia odwołania, jak w tym przypadku, Sąd ogranicza się do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia, nie jest natomiast uprawniony

do oceny, czy zachodziły powody do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ani też nie ma kompetencji przywrócenia uchybionego terminu. Możliwość taką ma jedynie organ odwoławczy, zgodnie z art. 58 § 2 kpa.

Wyjaśnić też trzeba, że Sąd w toku niniejszego postępowania nie oceniał innych aspektów sprawy, gdyż przedmiotem zaskarżenia i oceny Sądu mogło być jedynie postanowienie organu odwoławczego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak

w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)