Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 27/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 64 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków [...] w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki I. zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków [...] do rozpoznania wniosku D. S. z dnia [...] w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; II. stwierdza, że bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków [...] na rzecz D. S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] marca 2019 r. D. S. wniosła - za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, znak: [...] z dnia [...] maja 2017 r. zakończonej postanowieniem [...]WKZ znak: [...] z dnia [...] marca 2018 r.

Skarżąca wyjaśniła, że wystosowała do organu w dniu [...] lutego 2019 r. ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. oraz art. 53 p.p.s.a., jednak pozostało ono bez odpowiedzi oraz wniosła o nakazanie [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków podjęcia i merytorycznego prowadzenia sprawy dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji [...]WKZ i jej merytorycznego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, znak sprawy: [...] poinformował o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku

o wznowienie postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki. Skarżąca przytoczyła treść powyższego pisma: "W związku z nieusunięciem braków we wniosku z [...] marca 2018 r. wniesionym przez współwłaściciela nieruchomości sąsiedniej przy [...] D. S. dotyczącym wznowienia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji [...]WKZ z [...] maja 2017 r., pomimo prawidłowego wezwania (pismo znak: [...] z dnia [...] grudnia 2018r.), mając na uwadze nieuzupełnienie braków formalnych podania w wyznaczonym terminie poprzez: wskazanie przesłanek stanowiących podstawą do wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 ust. 1 pkt 1-8 k.p.a. oraz przedstawienie dowodów wskazujących zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zgodnie z art. 148 k.p.a. - [...]WKZ informuje, że wniesione podanie zostało pozostawione bez rozpoznania."

Skarżąca wskazała, że organ naruszył przede wszystkim art. 7 k.p.a. w zw.

z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. przez bezpodstawne przyjęcie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że wnioskodawczyni nie uzupełniła w terminie wyznaczonym przez organ braków formalnych wniosku, w sytuacji gdy wnioskodawczyni złożyła stosowne pismo na wezwanie organu, w którym przedstawiła powyższe.

Wnioskodawczyni na wezwanie organu złożyła pismo, w którym wskazała, że jako przesłanki wznowienia postępowania wskazuje regulacje art. 145 ust. 1), 4) oraz 5) k.p.a., tj.:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

Ponadto wnioskodawczyni wskazała w piśmie, że o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się od syna J. L., który powziął te informacje podczas oglądu akt w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w L. w dniu [...] lutego 2018 r. Jednocześnie wniosła

o przedłużenie terminu o 7 dni na wskazanie stosownych dowodów w sprawie - poszukiwane są zdjęcia z akt, które syn wysyłał pocztą email - nie mogła ich przedstawić obecnie ponieważ w [...] jej syn J. L. utracił telefon, dane te zostaną odzyskane."

Zdaniem skarżącej bezzasadne są twierdzenia organu o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania gdyż wnioskodawca przedstawił wymagane przez organ informacje. Naruszeniu uległ też art. 64 § 2 k.p.a. przez bezpodstawne przyjęcie, że organ może wyznaczyć termin do uzupełnienia braków wniosku tylko w wymiarze

7 dni, podczas gdy w/w przepis stanowi, że "należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym nie siedem dni".

Skarżąca wskazała, że termin wyznaczony przez organ do uzupełnienia braków innych niż brak adresu wnoszącego podanie powinien być dostosowany do okoliczności sprawy. Termin ten nie może być krótszy niż 7 dni. Podkreśliła, że uzasadniła brak możliwości uzyskania wymaganych przez organ dokumentów

w ciągu krótkiego wyznaczonego przez organ terminu 7 - dniowego. Pomimo powyższego organ nie przedłużył ww. terminu.

W odpowiedzi na skargę [...]WKZ wniósł o oddalenie skargi.

Wskazał, że wydana przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków decyzja znak: [...] z [...] stycznia 2018 r. dotyczy działki nr [...] przy ul. [...] - usytuowanej w obrębie zespołu urbanistycznego Starego Miasta i Śródmieścia L. (nr rejestru [...]), na której zlokalizowana jest kamienica wpisana do rejestru zabytków woj. [...] pod nr [...], oraz działki nr [...] przy ul. [...] w L., która wpisana jest wraz z kamienicą do rejestru zabytków pod nr [...] Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2018 r. poz. 2067 z późn. zm.) - roboty budowlane związane z rozbudową, nadbudową

i przebudową oficyn na przedmiotowych działkach spółki [...] wymagają pozwolenia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. D. S. jest natomiast współwłaścicielem sąsiedniego zabytkowego zespołu zabudowy zlokalizowanej przy [...], która jest wpisana do rejestru zabytków woj. [...] pod nr [...]

Postanowienie znak: [...] z [...] marca 2018 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków zostało wydane jedynie w celu sprostowania oczywistej omyłki w decyzji [...]WKZ, znak: [...] z [...] maja 2017 r. poprzez zastąpienie zwrotu "s.c." prawidłową formą nazwy strony postępowania "Spółka jawna". Powyższe postanowienie w pozostałym zakresie pozostawia decyzję bez zmian i w żaden sposób nie ingeruje w zakres merytoryczny. Jedyną strona postępowania był inwestor i właściciel nieruchomości przy ul. [...] oraz ul. [...] w L. – spółka [...] Spółka Jawna.

W dniu [...] marca 2018 r. D. S. wniosła zażalenie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na ww. postanowienie [...]WKZ z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] W złożonym piśmie skarżąca zarzuciła, że postanowienie wydano błędnie i niezgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym.

W piśmie MKiDN znak: [...] z [...] sierpnia 2018 r., stwierdzono, że zażalenie D. S. z dnia [...] marca 2018 r., należy potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., do rozpatrzenia którego właściwy jest [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków.

W efekcie [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wydał postanowienie

z [...] września 2018 r. znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji LWKZ z dnia [...] maja 2017 r. – zakończonej postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. – z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego.

W dniu [...] października 2018 r. wpłynęło w terminie zażalenie do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pośrednictwem [...]KWZ złożone przez D. S., w którym to strona zaskarżyła w całości wydane postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków znak: [...] z [...] września 2018 r. w związku z naruszeniami przepisów prawa, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz 145 § 1 pkt 4 k.p.a., które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy.

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków po przeanalizowaniu otrzymanych zażaleń stron w celu całkowitego wyjaśnienia sprawy, weryfikacji wydanego postanowienia administracyjnego działając m.in. zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. w celu ustalenia stanu faktycznego na podstawie przeprowadzonej rozmowy telefonicznej z Dyrektorem Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego w L. wniósł prośbę o udostępnienie akt sprawy związanej

z wydaną przez Prezydenta Miasta L. decyzją znak: [...]

z [...] marca 2018 r. nr [...] dla [...] Sp. jawna.

W efekcie w dniu [...] października 2018 r., pracownik Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. złożył wizytę w [...] Urzędzie Wojewódzkim

w L. w oddziale orzecznictwa administracji architektoniczno-budowlanej w celu wyglądu do ww. dokumentacji. Zainteresowaniu [...]WKZ podlegały dokumenty, które potwierdziły datę zapoznania się stron (m.in. D. S.) ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a w szczególności z postanowieniem konserwatorskim znak: [...] z [...] marca 2018 r.

Stwierdzono, że D. S. nigdy nie stawiła się w siedzibie Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L. w celu wglądu do akt sprawy. Na prośbę pracownika WUOZ w L. niezbędne akta sprawy zostały udostępnione

w formie kserokopii (na miejscu sporządzono notatkę służbową). Następnie informacje te zostały również potwierdzone w decyzji nr [...] Prezydenta Miasta L. z [...] marca 2018 r. znak: [...], która została przekazana do wiadomości WUOZ w L. w dniu [...] stycznia 2019 r.

Ponadto w dniu [...] października 2018 r. w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w L. odbyło się spotkanie [...] Konserwatora Zabytków

z właścicielami firmy "[...] Sp. Jawna" oraz pełnomocnikiem Ł. L., D. S. i J. L. - radcą prawnym M. J.. Tematem spotkania była próba porozumienia zwaśnionych sąsiadów, tj. firmy [...] Sp. Jawna [...] oraz Ł. L. (pomimo faktu, że wg [...]WKZ nie stanowi on strony postępowania), z powodu wydanej decyzji LWKZ znak: [...] z [...] maja 2017 r. w sprawie prowadzenia robót budowlanych związanych z rozbudową, nadbudową i przebudową oficyn w obrębie działek przy ul. [...] (dz. nr [...]) i przy ul. [...] (dz. [...]) w L. wraz z późniejszymi zmianami. Zdaniem pełnomocnika Ł. L. prowadzone roboty budowlane związane

z podbiciem fundamentów nieruchomości przy ul. [...] mogą zaszkodzić stateczności konstrukcji kamienicy przy [...], zagrozić życiu

i zdrowiu ludzi oraz doprowadzić do katastrofy budowlanej. W związku z powyższym Ł. L., J. L., oraz D. S. uznają się za pominięte strony postępowania i wnieśli odwołanie od decyzji [...]WKZ znak: [...]

z [...] stycznia 2018 r. do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego zaskarżając ją w całości. Wszyscy zgromadzeni wyrazili chęć współpracy i potwierdzili, że

w najbliższym czasie w terminie do 5 października powinny dojść do stosownego porozumienia, które doprowadzi do zakończenia sprawy - efektem czego zażalenie D. S. z [...] września 2018 r. na postanowienie [...]WKZ znak: [...] z [...] września 2018 r. stałoby się bezprzedmiotowe.

W związku z brakiem możliwości porozumienia się stron, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w postanowieniu znak: [...] z [...] października 2018 r., w ramach samokontroli organu w oparciu o art. 132 § 1 k.p.a. na skutek uwzględnienia w całości zażaleń wniesionych przez D. S., J. L., Ł. L. uchylił postanowienie znak: [...] z [...] września 2018 r.

Działając w oparciu o art. 145 § 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł o sprecyzowanie podstawy prawnej na jakiej D. S. żąda wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem znak: [...] z [...] marca 2018 r.

Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków ma zbadać tylko

i wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania (w tym wypadku, zażalenie D. S. od postanowienia znak: [...] z [...] marca 2018 r.) został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a., a więc jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tj. dnia w którym D. S. zapoznała się z postanowieniem [...]WKZ. Wszczęcie postępowania wznowieniowego nie przesądza jeszcze o ostateczności treści nowego rozstrzygnięcia w sprawie.

W efekcie powyższego, w dniu [...] grudnia 2018 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wezwał w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do usunięcia braków wniosku z [...] marca 2018 r., złożonego przez D. S., dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie oczywistej omyłki pisarskiej, poprzez wskazanie przesłanki stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania zgodnie art. 145 ust. 1 pkt 1-8 k.p.a. oraz przedstawienie dowodów wskazujących zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zgodnie z art. 148 k.p.a.

W następstwie powyższego wezwania strona przedłożyła w należytym terminie wyjaśnienia (pismo z [...] stycznia 2019 r.), wskazując, że okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia postępowania nastąpiły podczas oglądu akt przez J. L. - syna skarżącej, w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w L. w dniu [...] marca 2018 r. D. S. przedstawiła również przesłanki do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1, 4 oraz

5 k.p.a. Jednocześnie wniosła o przedłużenie terminu o dodatkowe 7 dni na przedłożenie stosowanych materiałów dowodowych w sprawie - poszukiwanie zdjęć akt sporządzonych w Wydziale Architektury UM L..

[...]WKZ stwierdził, że wskazane przez stronę w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. (podtrzymywanych w zażaleniu z [...] lutego 2019 r.) "okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedziałam się od mojego syna J. L., który powziął te informacje podczas oglądu akt w Wydziale Architektury UM w L. w dniu [...] marca 2018 r." nie są zgodne z posiadanymi przez [...]WKZ informacjami. W dniu [...] października 2018 r. w siedzibie Wydziału Infrastruktury [...]UW podczas udostępnienia akt sprawy upoważniony pracownik [...]WKZ przeprowadził kwerendę zebranych dokumentów (sporządzono notatkę służbową oraz otrzymano kopie dokumentów wraz z potwierdzenie zgodności z oryginałem, tj. kartę przeglądową akt sprawy oraz pisemne potwierdzenia zapoznania się J. L. z aktami sprawy). Na miejscu stwierdzono, że J. L. powziął informację o ww. decyzji konserwatorskiej podczas zapoznania się z aktami sprawy dopiero w dniu [...] kwietnia 2018 r. tj. po terminie złożenia odwołania do MKiDN. Nie odnaleziono żadnych innych dokumentów potwierdzających zapoznania się z aktami sprawy przez J. L. w sprecyzowanym wyżej terminie [...] marca 2018 r. Ponadto w aktach sprawy w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego [...]WKZ nie odnotował informacji wskazujących na fakt zapoznania się przez J. L.

z aktami sprawy [...] marca 2018 r., lecz [...] lutego 2018 r., tj. przed wydaniem postanowienia z dnia [...] marca 2018 r.

W oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. w związku z nieusunięciem braków wniosku D. S. z [...] marca 2018 r. dotyczącym wznowienia postępowania

w sprawie sprostowania oczywistej omyłki [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w zawiadomieniu znak: [...] z [...] stycznia 2019 r. poinformował D. S. o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania oraz pouczył ją jednocześnie, że powyższa okoliczność nie zamyka drogi do załatwienia przedmiotowej sprawy i można w każdym czasie wnieść nowe podanie w tej sprawie. Tym samym wnioskodawca może złożyć nowy, uzupełniony wniosek do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Stanowisko [...]WKZ jest oparte m.in. na stanowisku zawartym w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13, odnośnie charakteru prawnego pozostawienia podania bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w drodze czynności materialno-technicznej w podjęciu, której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie, jak również wyjaśnić, że od czynności takiej nie przysługuje żaden ze zwyczajnych środków zaskarżenia regulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego (tj. odwołanie, zażalenie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Pismo takie bowiem nie jest ani decyzją, ani postanowieniem.

W następstwie powyższego, D. S. wystosowała zażalenie z [...] lutego 2019 r. do organu II instancji - Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, które stanowiło jednocześnie w rozumieniu art. 37 k.p.a. ponaglenie organu.

Po zapoznaniu się z odwołaniem oraz mając na uwadze powyższe argumenty strony, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia na podstawie art. 132 k.p.a., a więc zgodnie z art. 37 § 4 k.p.a. przesłał pismo znak: [...] z [...] lutego 2019 r. w załączeniu wraz

z aktami sprawy zażalenie z [...] lutego 2019 r. wniesione przez D. S. do organu drugeij instancji - tj. Departamentu Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury

i Dziedzictwa Narodowego.

Nie czekając na decyzję organu drugiej instancji w dniu [...] marca 2019 r., D. S. wniosła skargę na bezczynność organu administracji publicznej - [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na pozostawienie bez rozpoznania wniosku dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji [...]WKZ z dnia [...] maja 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to jednak w orzecznictwie sądowym oraz

w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk,

M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Sąd stwierdza, że D. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, które zarejestrowane zostały pod następującymi sygnaturami:

1/ sygn. akt II SAB/Lu 26/17 skarga na bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie zmiany pozwolenia na roboty budowlane związane z rozbudową, nadbudową i przebudową oficyn w obrębie działek [...] przy ul. [...] oraz [...] przy ul. [...]

w L. zakończoną ostateczną decyzją [...] Konserwatora Zabytków znak: [...] z [...] stycznia 2018 r.;

2/ sygn. akt II SA/Lu 27/19 skarga na bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków znak: [...] z [...] marca 2018 r. dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki

w decyzji [...]WKZ, znak: [...] z [...] maja 2017 r.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca D. S. w złożonej skardze zarzuciła [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem znak: [...] z [...] marca 2018 r. [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki w decyzji [...]WKZ, znak: [...] z [...] maja 2017 r. poprzez zastąpienie zwrotu "s.c." prawidłową formą nazwy strony postępowania "Spółka jawna".

Wyjaśnić należy, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyżej opisanym postanowieniem skarżąca złożyła do organu administracji w dniu [...] marca 2018 r. Wydawane w sprawie przez organ administracji orzeczenia zostały szczegółowo opisane w odpowiedzi na skargę przez [...]WKZ oraz przytoczone przez Sąd.

Ostatecznie działając w oparciu o art. 145 § 1 k.p.a. L. Wojewódzki Konserwator Zabytków wniósł o sprecyzowanie podstawy prawnej na jakiej D. S. żąda wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem znak: [...] z dnia [...] marca 2018 r. i pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. (znak:[...]) wezwał w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do usunięcia braków wniosku z dnia [...] marca 2018 r., dotyczącym wznowienia postępowania w sprawie oczywistej omyłki pisarskiej poprzez wskazanie przesłanki stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania zgodnie art. 145 ust. 1 pkt 1-8 k.p.a. oraz przedstawienie dowodów wskazujących zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zgodnie z art. 148 k.p.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] stycznia 2019 r. (k. 57 akt administracyjnych).

W następstwie powyższego wezwania skarżąca w piśmie z [...] stycznia 2019 r. wskazała, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się od J. L. - syna, który przeglądał akta w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w L. w dniu [...] marca 2018 r. i dowiedział się

o wydanych w sprawie orzeczeniach. D. S. wskazała również przesłanki do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1, 4 oraz

5 k.p.a. Jednocześnie wniosła o przedłużenie terminu o dodatkowe 7 dni na przedłożenie stosowanych materiałów dowodowych w sprawie - poszukiwanie zdjęć akt sporządzonych w Wydziale Architektury UM L. (k. 47 akt administracyjnych).

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków zawiadomił skarżącą

w zawiadomieniu z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...] o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiuje pojęcia "bezczynności", podobnie jak Kodeks postępowania administracyjnego. Jednakże, zarówno doktryna, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych są zgodne, że

z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy - w ustalonym przepisami terminie - organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność,

z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana,

a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinionym albo też niezawinionym opóźnieniem organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać wydane/dokonane.

Wskazać należy, że art. 35 § 1-3 k.p.a. zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymaga podkreślenia, że - zgodnie z powołanym przepisem - niezwłocznie winny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie

z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

W ocenie Sądu - w realiach rozpoznawanej sprawy - mamy do czynienia z tak rozumianą bezczynnością. Mianowicie z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że skierowany do [...]WKZ wniosek skarżącej z dnia [...] marca 2018 r. nie został załatwiony w przewidzianym przez prawo terminie (nawet przyjmując termin wydłużony dwumiesięczny - art. 35 § 3 k.p.a.). Nie został załatwiony do dnia rozpoznania sprawy przez tutejszy Sąd.

Istotne w rozpoznawanej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2019 r. będące odpowiedzią na wezwanie organu administracji z dnia [...] grudnia 2018 r. pozwalało organowi administracji na pozostawienie wniosku skarżącej o wznowienie postępowania bez rozpoznania.

Zdaniem Sądu w ww. piśmie skarżąca wskazała termin, w którym dowiedziała się wydanych orzeczeniach, wskazała również podstawy wznowieniowe. Powyższe okoliczności winny podlegać ocenie organu administracji. Czym innym jest bowiem pozostawienie wniosku bez rozpoznania, czym innym uznanie, że wskazane

w piśmie odpowiedzi nie dają podstawy do wznowienia postępowania.

W tej materii Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że uzupełnienie braków formalnych podania nie pozwala organowi administracji publicznej na zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a., gdyż rygor zawarty w tym przepisie odnosi się wyłącznie do nieusunięcia braków pisma. Pozostawienie podania bez rozpoznania jest możliwe wówczas, gdy wnoszący je w ogóle nie uzupełnił wskazanego braku formalnego lub uzupełnił go, ale niezgodnie z wymaganiami precyzyjnie określonymi w wezwaniu (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 337/10, z 22 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 3/11, a nadto wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Gl 51/08 z aprobującą glosą Wojciecha Tarasa, OSP 2011, Nr 3, poz. 26).

W przypadku gdy strona usunęła brak formalny w terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., stosowanie powołanego przepisu nie jest dozwolone (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt III SAB/Wr 21/17).

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w sprawie doszło do bezczynności [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w załatwieniu wniosku skarżącej z dnia [...] marca 2017 r., o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku), uznając jednocześnie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych po uprawomocnieniu się wyroku (pkt I sentencji wyroku).