Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 698/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 zo ust. 10
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Protokolant Referent-stażysta Julia Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2021 r. sprawy ze skargi T.W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) z dnia [...] r., znak [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r., znak [...] odmawiającą T.W. (dalej: skarżący) prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należnych składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne za listopad 2020 r.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 12 stycznia 2021 r. skarżący złożył do organu na druku RDZ-B6 wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach. Zawarł w nim m.in. oświadczenie, że na dzień 30 września 2020 r. jego przeważającą działalnością jest działalność, która oznaczona jest kodem PKD 56.10.A; przychód uzyskany w miesiącu kalendarzowym, za który składany jest wniosek jest niższy o co najmniej 40% przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w 2019 r.; w zakresie prowadzonej działalności nie naruszył ograniczeń, nakazów i zakazów ustanowionych w związku z wystąpieniem stanu epidemii, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46a i 46b pkt. 1-6 i 8-12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

W dniu [...] r. organ odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne za okres od 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r.

W uzasadnieniu organ powołując się na treść art. 31 zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz.U. z 2021poz. 2095 ze zm., dalej: ustawa COVID-19) stwierdził, że podany we wniosku kod PKD nie został potwierdzony w otrzymanym z Głównego Urzędu Statystycznego wykazie dla skarżącego. Na dzień 30 września 2020 r. skarżący miał zarejestrowaną działalność z kodem PKD 46.90.Z, której prowadzenie nie uprawnia do zwolnienia z opłacania składek z Ustawy Tarcza 6,0. W związku z powyższym nie przysługuje skarżącemu prawo zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r.

Od tej decyzji pismem z 29 stycznia 2021 r. (data wpływu 1 lutego 2021 r.) skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł w nim, że działalność gospodarczą rozpoczął 3 października 2018 r. i była to wówczas działalność w zakresie handlu. Prowadził ją przez około rok, ostatnią fakturę mającą związek z tą działalnością miał 9 września 2019 r. Wobec braku perspektyw na utrzymanie firmy, w dniu 22 października 2019 r. zawarł umowę najmu lokalu, w którym miała być prowadzona działalność gastronomiczna. W tym czasie skarżący nie wykonywał innej działalności gospodarczej. Po przeprowadzeniu remontu lokalu z dniem 31 lipca 2020 r. rozpoczął działalność w zakresie gastronomii. Prowadził ją tylko ok. trzy miesiące. Skarżący nie zaktualizował wpisu do CEIDG, ponieważ nie było takiej faktycznej możliwości – urzędy podczas pierwszego lockdownu były praktycznie zamknięte. Aktywna działalność gospodarcza skarżącego trwała 2,5 miesiąca, nie otrzymał żadnej pomocy z Tarczy 1.0 jak i 2.0. Stąd też w jego ocenie decyzja jest dla niego krzywdząca.

W dniu 26 lutego 2021 r. organ zawiadomił skarżącego o przysługujących mu prawach w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym i wyznaczył termin załatwienia sprawy – do 31 marca 2021 r. Skarżący 15 marca 2021 r. wniósł pisemne wyjaśnienia do sprawy. Podtrzymując w nich swoje stanowisko zawarte w piśmie z 29 stycznia 2021 r. dołączył dokumenty na jego potwierdzenie w postaci m.in. umowy najmu, zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, faktur na zakupiony alkohol. Załączył także historię wpisu jego działalności w CEIDG, z której wynika że zmiana danych we wpisie w zakresie przeważającej działalności gospodarczej miała miejsce 26 stycznia 2021 r. i polegała na dodaniu jako przeważające PKD 56.10.A i usunięcie PKD 46.10.Z.

Organ decyzją z [...] r., znak [...] utrzymał swoją decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu podał, że w złożonym wniosku RDZ-B6 z 12 stycznia 2021 r. złożone zostało przez skarżącego oświadczenie, że na 30 września 2020 r. prowadził przeważającą działalność oznaczoną kodem PKD 56.10.A zgodnie ze zgłoszeniem do KRS lub CEIDG, uprawniającą do zwolnienia z opłacania składek oraz przychód z działalności uzyskany w miesiącu kalendarzowym, za który został złożony wniosek jest niższy o co najmniej 40 w stosunku do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w 2019 r. Wymagane dokumenty rozliczeniowe ZUS DRA za listopad 2020 r. zostały złożone 10 grudnia 2020 r. Organ ustalił, że nie został spełniony warunek otrzymania prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach za okres listopad 2020 r. Jak bowiem wynika ze zgłoszenia w bazie REGON przeważającym kodem PKD działalności skarżącego był PKD 46.90.Z, który z kolei nie jest uwzględniony w wykazie jako uprawniający do zwolnienia.

Z tą decyzją nie zgodził się skarżący i w dniu [...] r. (data wpływu to [...] r.) złożył skargę. Zawarł w niej takie same argumenty, jak w piśmie kierowanym do organu, pozostając przy swojej ocenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi nie zmienił swojego stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz.2325 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne (por. art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Z kolei na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podstawą prawną wydanych w sprawie decyzji przez organ jest art. 31 zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 2095 ze zm., dalej: ustawa COVID-19). Jak wynika z jego treści, na wniosek płatnika składek prowadzącego na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.2l.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.2l.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.5l.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.2l.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Organ decyzję o odmowie przyznania skarżącemu prawa do zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach za listopad 2020 r. oparł na nie spełnieniu przez skarżącego warunku otrzymania prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach za okres listopad 2020 r., określonego w art. 31 zo ust. 10 ustawy COVID-19 dotyczącego rodzaju przeważającej działalności PKD. Organ w oparciu o dane zawarte w rejestrze REGON ustalił na dzień 30 września 2020 r. że działalność gospodarcza skarżącego ujawniona w rejestrze CEIDG nie spełniała wymogu określonego kodu PKD. W dniu 26 stycznia 2021 r. skarżący dokonał zmian we wpisie w CEIDG z kodu przeważającej działalności 46.90.Z na kod przeważającej działalności 56.10.A. Na podstawie tego organ uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia dokonanej zmiany we wpisie po 30 września 2020 r., jako umożliwiającej zwolnienie z opłacania należności za listopad 2020 r. Sąd podziela i przyjmuje za swoje stanowiska wyrażone już w orzecznictwie, zgodnie z którymi istotne jest ustalenie, jaką przeważającą działalność gospodarczą (według PKD) przedsiębiorca faktycznie prowadził w tym dniu, a nie jaki rodzaj przeważającej działalności figurował w rejestrze REGON i w ewidencji CEiDG. W sytuacji rozbieżności pomiędzy wpisem w rejestrach, a faktycznie wykonywaną działalnością, pierwszeństwo należy przyznać rzeczywiście wykonywanej działalności (Por. wyrok WSA w Rzeszowie z 25 marca 2021 r., I SA/Rz 189/21, LEX nr 3168248; wyrok WSA w Białymstoku z 28 kwietnia 2021 r., I SA/Bk 140/21, LEX nr 3175057, wyrok WSA w Białymstoku z 28 lipca 2021 r., I SA/Bk 293/21, LEX nr 3207239).

Wymaga jednak podkreślenia, że wymieniona przesłanka rodzaju prowadzonej przeważającej działalności gospodarczej według kodów PKD nie jest jedyną, od spełnienia której uzależnione jest skorzystanie przez płatnika ze zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za listopad 2020 r.

Na gruncie regulacji art. 31 zo ust. 10 ustawy COVID -19 wymagane jest także zgłoszenie jako płatnika składek do dnia 30 czerwca 2020 r. oraz aby uzyskiwany przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 25 marca 2021 r. organ potwierdził, że 3 czerwca 2000 r. złożony został dokument ZUS ZFA – zgłoszenie danych płatnika składek. W dokumencie tym wskazano datę powstania obowiązku opłacania składek na dzień 1 czerwca 2000 r. Zatem ten warunek uzyskania przedmiotowego prawa do zwolnienia został spełniony.

Nie spełniony został jednak wymóg uzyskiwania odpowiedniego przychodu z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych. Zgodnie z art. 31 zo ust. 10 ustawy o COVID-19 chodzi o to, aby przychód z tej działalności uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. Opierając się na informacjach przedstawionych przez skarżącego w pismach z 29 stycznia 2021 r. (data wpływu 1 lutego 2021 r.) oraz 11 marca 2021 r. (data wpływu 15 marca 2021 r. ) w listopadzie 2019 r. skarżący nie prowadził działalności gospodarczej oznaczonej kodem PKD 56.10.A. Jak wynika ze złożonych przez niego wyjaśnień we wrześniu 2019 r. wygrał przetarg na lokal użytkowy w K., następnie po podpisaniu w dniu 22 października 2019 r. umowy najmu rozpoczął prace adaptacyjne lokalu, które faktycznie trwały dziewięć miesięcy. W dniu 24 lipca 2020 r. skarżący otrzymał zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, a faktycznie działalność w zakresie PKD 56.10.A rozpoczął z dniem 31 lipca 2020 r. Aktywna działalność w tym przedmiocie trwała 2,5 miesiąca. Zatem nie ma możliwości dokonania porównania spadku przychodu uzyskanego w roku 2020 do przychodu uzyskanego z tej działalności w 2019, ponieważ nie była ona wówczas prowadzona i w związku z tym nie przynosiła przychodu.

Tym samym w ocenie Sądu nie spełnione zostały przez skarżącego wszystkie określone w art. 31 zo ust. 10 ustawy o COVID-19 wymagania, od spełnienia których ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne za listopad 2020 r.

Z powyższych względów Sąd uznając za niezasadne zarzuty w skardze podniesione na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.