Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 389/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością wniosku o wszczęcie postępowania wobec lekarzy Szpitala Specjalistycznego w C. w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy 4


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 lutego 2015 r. L.B. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o wszczęcie postępowania administracyjnego wobec lekarzy Szpitala Specjalistycznego w C. z powodu odmowy leczenia szpitalnego. Powyższe pismo zostało następnie przekazane do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C.

Organ pismem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. przekazał wniosek L.B. do załatwienia Narodowemu Funduszowi Zdrowia [...] Oddział Wojewódzki w K. zgodnie z właściwością miejscową i rzeczową.

L.B. w dniu 7 kwietnia 2015 r. złożył za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo z dnia [...] r. nr [...]. Skarżący podniósł, że organ odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego zgodnie z art. 1 pkt 4 i art. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wraz ze skargą L.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do art. 245 § 1 cytowanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie z art. 243 P.p.s.a. może być ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie natomiast z regulacją art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy obowiązujące przepisy prawa jednoznacznie wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Chodzi więc o taką sytuację, w której zarówno stan faktyczny jak i prawny konkretnej sprawy nie budzi wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia bądź zachodzą przesłanki odrzucenia skargi (por. J. P. Tarno "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2008, s. 591).

W niniejszym postępowaniu mamy właśnie do czynienia z wyżej opisaną sytuacją. Przedmiotem zaskarżenia jest pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...] r. przekazujące na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. NFZ [...]OW w K. wniosek L.B. o wszczęcie postępowania wobec lekarzy Szpitala A w C.

Sprawa ze skargi na przedmiotowe pismo nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to pismo jest niedopuszczalna.

Powyższa okoliczność w zakresie prawa pomocy wskazuje na oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a.

Wobec tego należało orzec jak w sentencji.

-----------------------

2