Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 520/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121c ust. 1, art. 121e ust. 1 i ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2067
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. F. na czynność Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do komisji lekarskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

W raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. W. F. (dalej: wnioskodawca, skarżący) zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w B. (dalej: organ) m.in. o powołanie komisji lekarskiej, która określi związek jego czasowej niezdolności do pracy ze służbą w okresach wskazanych w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. Jak wynika z treści raportu z dnia [...] stycznia 2018 r. znajdującego się w aktach administracyjnych, związek niezdolności do pracy ze służbą miałby zostać określony za okresy: [...] czerwca 2017 r., [...] października 2017 r., [...] listopada 2017 r., [...] grudnia 2017 r. – [...] stycznia 2018 r. Za te okresy wnioskodawca wystąpił w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. o wyrównanie uposażenia do 100 % z uwagi na związek zwolnienia z warunkami służby (wypadkiem w służbie, jaki miał miejsce w 2015 r.).

Raport z dnia [...] stycznia 2018 r. stanowił odpowiedź wnioskodawcy na stanowisko organu zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...], zawierające wezwanie do przedłożenia zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego, że przyczyną niezdolności do pracy był wypadek w służbie w 2015 r.

W piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] stanowiącym m.in. odpowiedź na wniosek o powołanie komisji lekarskiej, organ wskazał wnioskodawcy odnośnie tego żądania w sposób następujący:

- zakres kompetencji komisji lekarskich MSW określony został enumeratywnie w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822 ze zm.) i nie przewiduje orzekania przez komisje w kwestii, czy zwolnienia przedkładane po przerwie przekraczającej 60 dni, po dopuszczeniu do służby (na podstawie orzeczenia o zdolności do służby na obecnie zajmowanym stanowisku) mają związek z wcześniejszym wypadkiem;

- zgodnie ze stanowiskiem Centralnej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., jeśli funkcjonariusz został skierowany na komisję lekarską i została mu orzeczona choroba w związku ze szczególnymi warunkami i właściwościami w służbie, to nie powinno się do komisji lekarskiej ponownie kierować osób, które przedmiotowy związek mają już ustalony. W takim przypadku dokumentowanie choroby uzasadniające prawo do 100 % uposażenia z powodu kolejnego zwolnienia od zajęć służbowych mogłoby nastąpić na podstawie prawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej, o którym mowa powyżej oraz zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego, iż przyczyną konkretnej niezdolności do pracy jest orzeczona wcześniej choroba, wystawionego przez uprawnioną osobę. Analogiczną interpretację należy stosować w przypadku wypadku w służbie.

W. F. zaskarżył bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu wniosku o powołanie komisji lekarskiej zawartego w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie II SAB/Bk 130/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku skargę oddalił. Sąd zakwalifikował pismo organu z dnia [...] lutego 2018 r. jako czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd nie stwierdził bezczynności organu, bowiem – w jego ocenie – pismo z dnia 5 lutego 2018 r. stanowi odmowę skierowania do komisji lekarskiej, a więc stanowi negatywne rozstrzygnięcie organu, które zostało podjęte niezwłocznie po wpłynięciu do organu raportu z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz przed wniesieniem skargi na bezczynność. Sąd wywiódł, że czynność ta podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o czym skarżącego należy pouczyć otwierając tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wyrok w sprawie II SAB/Bk 130/18 uprawomocnił się.

Jak wynika z akt administracyjnych, stosowne pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność organu z dnia [...] lutego 2018 r. doręczono stronie w dniu [...] czerwca 2019 r.

W terminie trzydziestodniowym W. F. wniósł do sądu administracyjnego skargę na czynność materialno-techniczną organu z dnia [...] lutego 2018 r. Zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: K.p.a., naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. nr 30, poz. 179 ze zm.) oraz ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822 ze zm.). Wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, dokonanie kontroli bezczynności i przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu do ukarania pracownika winnego zaniechań, orzeczenie czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny.

Uzasadniając stanowisko skarżący wywiódł, że w jego ocenie sprawa powołania komisji lekarskiej nie została załatwiona, zaś pismo z dnia [...] lutego 2018 r. zawiera argumenty wymijające i odwołuje się do przepisów, które nie dotyczą funkcjonariuszy Policji. Jak wskazał, jest to skutkiem celowego działania Komendanta Miejskiego Policji zamierzającego jego zwolnienie, co faktycznie nastąpiło. W ocenie skarżącego, działanie organu doprowadziło do tego, że nie powołano komisji lekarskiej wbrew prawnemu obowiązkowi, przez co poniósł stratę finansową przez zaniżenie pensji we wskazanym we wniosku okresie. W pozostałym zakresie skarga zawiera zarzuty dotyczące bezczynności i przewlekłości postępowania organu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że dokumentowanie okresu przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariuszy Policji odbywa się przez stosowanie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu społecznym, co wynika z art. 121 c ust. 1 ustawy o Policji. Z kolei zakres przedmiotowy działania komisji lekarskich określa ustawa z dnia 28 listopada 2014 . o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w art. 1. W dacie podejmowania zaskarżonej czynności ustawa o komisjach lekarskich w art. 1 nie przewidywała możliwości skierowania policjanta do komisji lekarskiej celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszom służb wskazanych w pkt 1 za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Możliwość taką wprowadzono ustawą z dnia 26 stycznia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 730), która weszła w życie 20 maja 2018 r. Dlatego, w ocenie organu, brak było podstaw do skierowania skarżącego do komisji lekarskiej celem potwierdzenia związku niezdolności do służby z wypadkiem w 2015 r. Zdaniem organu, odmowa skierowania policjanta do komisji lekarskiej nie wynikała z oceny stanu zdrowia policjanta, lecz z braku podstawy prawnej do uwzględnienia takiego żądania w rozpatrywanym stanie faktycznym. Przełożony nie może kierować policjanta do komisji w każdym przypadku otrzymania od niego takiego wniosku, lecz powinien dokonać wstępnej oceny czy zakres żądania mieści się w zakresie przedmiotowym działania komisji określonym w art. 1 ustawy o komisjach lekarskich. Zdaniem organu, nieuprawnione jest stanowisko, że każdy wniosek policjanta o skierowanie do komisji lekarskiej, niezależnie od tego czy sprawa mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez komisje, zobowiązuje organ do jego wykonania. Organ również wskazał, że rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. skarżący został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] marca 2019 r. Rozkazowi został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Powyższy rozkaz został utrzymany w mocy rozkazem personalnym Nr 2015 z dnia [...] czerwca 2019 r. Komendanta Głównego Policji.

Skarżący swoje stanowisko sprecyzował w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. (k. 22, 40). Ocenił stanowisko organu jako niezrozumiałe i pozostające w sprzeczności z regulacjami ustawy o komisjach lekarskich, w szczególności z art. 1 ust. 4 tej ustawy. W jego ocenie, w ustawie o Policji oraz w ustawie o komisjach lekarskich znajdują się regulacje postępowania w takich sprawach jak przedmiotowa. Wynika z nich, że związek choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby ocenia komisja lekarska a nie organ Policji. Wskazał na złożoną do akt administracyjnych dokumentację lekarską, z której wynika związek zwolnień lekarskich ze służbą. Wyjaśnił, że zaświadczenie lekarskie na zwykłym druku możliwe jest, według regulacji ustawy o Policji, do złożenia tylko w dwóch przypadkach: porodu lub choroby małżonka policjanta lub rodzica dziecka policjanta, stale opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie opieki nad dzieckiem; pobytu małżonka policjanta lub rodzica dziecka policjanta, stale opiekujących się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne. Zwrócił uwagę na to, że zwolnienie go ze służby nastąpiło w kontrowersyjnych okolicznościach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu.

Ocena legalności zaskarżonej w sprawie niniejszej czynności odmowy skierowania do komisji lekarskiej uzależniona jest, co trafnie wskazał pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę, od właściwego ustalenia przedmiotu, w jakim miałaby się ta komisja wypowiedzieć. Wskazać więc należy, że wniosek o powołanie komisji lekarskiej zawarty w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. był konsekwencją uprzedniego wniosku skarżącego (raportu z dnia [...] stycznia 2018 r.) o wypłatę wyrównania uposażenia do 100 % za okresy przebywania na zwolnieniach lekarskich, za którą to nieobecność otrzymał 80 % uposażenia oraz konsekwencją wezwania strony do przedstawienia zaświadczeń lekarskich stwierdzających związek choroby ze służbą (pismo organu z dnia [...] stycznia 2018 r., k. 10 akt adm.).

Przypomnienie powyższe było istotne, bowiem:

- skarżący występował już do organu z wnioskami o powołanie komisji lekarskiej i skarżył bezczynność organu w tym przedmiocie do tutejszego sądu. Dotyczyło to powołania komisji lekarskiej dla ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu celem uzyskania – w dalszej kolejności – zwiększonego świadczenia odszkodowawczego (vide np. wyrok w sprawie II SAB/Bk 95/19, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na tronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA). Tymczasem wniosek o powołanie komisji lekarskiej celem ustalenia związku schorzeń ze służbą dla celów ustalenia wynagrodzenia za okres zwolnienia od zajęć służbowych udokumentowanego konkretnymi zwolnieniami lekarskimi (sprawa niniejsza, której legalność sąd bada na dzień [...] lutego 2018 r.) ma inny przedmiot niż wniosek o powołanie komisji lekarskiej celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu dla celów świadczenia odszkodowawczego (art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 345 ze zm.);

- wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie II SAB/Bk 130/18 tutejszy sąd oddalił skargę na bezczynność wniesioną przez W. F., kwestionującą zaniechanie organu w zakresie rozpoznania raportu z dnia [...] stycznia 2018 r. o powołanie komisji lekarskiej celem oceny związku ze służbą niezdolności skarżącego do służby w trakcie przebywania na zwolnieniach lekarskich w dniach [...] czerwca 2017 r., [...] października 2017 r., [...] listopada 2017 r., [...] grudnia 2017 r. – [...] stycznia 2018 r. Sąd wskazał, że raport ten został załatwiony czynnością z dnia [...] lutego 2018 r., w związku czym bezczynność nie wystąpiła. Wyrok jest prawomocny;

- wyrokiem z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie II SA/Bk 635/19 tutejszy sąd uchylił decyzję Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] lutego 2018 r. oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2019 r. o odmowie wyrównania do 100 % uposażenia za okresy przebywania na zwolnieniach lekarskich w dniach [...] czerwca 2017 r., [...] października 2017 r., [...] listopada 2017 r., [...] grudnia 2017 r. – [...] stycznia 2018 r. Odmowne decyzje organów motywowane były nieprzedstawieniem przez skarżącego "stosownych zwolnień lekarskich" wykazujących związek niezdolności do pracy z wypadkiem w służbie jaki miał miejsce w 2015 r. Zdaniem sądu, zgłoszonego wobec takiego wezwania wniosku skarżącego o powołanie komisji lekarskiej nie można było potraktować jak żądania skierowania do komisji lekarskiej w trybie art. 40 u.P., tylko organ powinien był spowodować (działając z urzędu lub na wniosek) zbadanie przez komisję lekarską prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby wynikającej z przedłożonych zwolnień lekarskich. Zdaniem sądu w sprawie II SA/Bk 635/19, organ powinien był zastosować przepis art. 121e ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.P. oraz skierować do komisji lekarskiej nie samego skarżącego ale sprawę weryfikacji przedłożonych zwolnień lekarskich. Jak wskazał sąd, w istocie bowiem żądając skierowania do komisji lekarskiej w odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia "stosownych zwolnień lekarskich", "skarżący nie zgadzał się z oceną przyczyny przebywania na przedmiotowych zwolnieniach lekarskich przyjętych przez lekarzy wystawiających te zwolnienia i w tym celu wniósł o skierowanie go na badania do komisji lekarskiej". Wyrok jest nieprawomocny.

Powyższe wyroki w sprawach II SAB/Bk 130/18 i II SA/Bk 635/19 dotyczą w istocie tego samego żądania, tj. zawartego w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r. wniosku o powołanie komisji lekarskiej, sformułowanego w odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia zwolnień lekarskich zawierających wskazanie, że niezdolność orzeczona w tych zwolnieniach miała związek z wypadkiem w służbie w 2015 r. Nie może jednak ujść uwadze, że wyroki zostały wydane w dwóch różnych materialnie sprawach: ze skargi na bezczynność w niezałatwieniu wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. (II SAB/Bk 130/18) oraz ze skargi na decyzje w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania (II SA/Bk 635/19). Oznacza to, że wyrok w sprawie II SAB/Bk 130/18 wiąże organy i skarżącego wyłącznie w zakresie, w jakim sąd przesądził o niewystąpieniu bezczynności oraz o kwalifikacji pisma z dnia [...] lutego 2018 r. jako odmowy skierowania do komisji lekarskiej stanowiącej czynność materialno-techniczną zaskarżalną do sądu administracyjnego.

Znaczenie istotniejsze pod względem materialnoprawnym oraz z uwagi na interes prawny skarżącego domagającego się wyrównania uposażenia do 100 % ma jednak nie wyrok w sprawie II SAB/Bk 130/18 a wyrok w sprawie II SA/Bk 635/19 i merytoryczna wypowiedź sądu w tym postępowaniu. Kwestia skierowania do komisji lekarskiej (na wniosek zawarty w raporcie z dnia [...] stycznia 2018 r.) była bowiem elementem stanu faktycznego tego postępowania, w którym spór dotyczył legalności orzekania o prawie do wyrównania uposażenia. Skład orzekający w sprawie niniejszej stanowisko sformułowane w sprawie II SA/Bk 635/19 podziela i akceptuje. Uprawnia to do wywiedzenia, że - uwzględniając przedmiot wniosku (raportu) z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz mając na uwadze przepisy obowiązujące w dacie [...] lutego 2018 r. – rację ma organ twierdząc o konieczności zastosowania przepisu art. 121c ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 ze zm.), dalej: u.P., gdy chodzi o dowodzenie związku konkretnego zwolnienia lekarskiego z warunkami służby, jeśli przerwa w niezdolności do pracy przekraczała 60 dni a była spowodowana tą samą chorobą.

Stosownie do regulacji art. 121c ust. 1 u.P., okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy (dalej: ustawa o świadczeniach). Przepisy art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy o świadczeniach regulują sposób wystawiania zaświadczenia lekarskiego (w formie dokumentu elektronicznego lub – w przypadku braku możliwości wystawienia go w takiej formie – w formie wydruku z systemu informatycznego). Kluczowy dla oceny legalności zaskarżonej czynności jest jednak przepis art. 57 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym w zaświadczeniu lekarskim o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub pobytu w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne - informacje o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłku chorobowego lub jego wysokość zgodnie z art. 7 pkt 2, art. 8, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 16 podaje się z zastosowaniem kodów literowych, w tym m.in. kodu A, który oznacza niezdolność do pracy powstałą po przerwie nieprzekraczającej 60 dni - spowodowaną tą samą chorobą, która była przyczyną niezdolności do pracy przed przerwą. To na podstawie tego kodu organ ocenia, czy zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, a więc czy przysługuje mu 100 % czy 80 % uposażenia, zgodnie z art. 121b ust. 1 u.P.

Bezspornie przedstawione przez skarżącego zaświadczenia lekarskie takiego kodu nie zawierają. Organ wezwał go do przedstawienia zaświadczeń z tym kodem, jednak wezwanie to nie mogło zostać zrealizowane. Kod A oznacza niezdolność do pracy powstałą po przerwie nieprzekraczającej 60 dni spowodowaną tą samą chorobą. W przypadku skarżącego przerwa ta była niewątpliwie dłuższa (zwolnienia, zdaniem skarżącego, miały dokumentować schorzenie pozostające w związku z wypadkiem w 2015 r.). Wobec powyższego, zdaniem sądu, powstała konieczność oceny przyczyn powstania czasowej niezdolności do służby, czy inaczej: prawidłowości orzeczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do służby, wynikającego z przedłożonych zaświadczeń lekarskich. W takim przypadku, mając na uwadze datę zaskarżonej czynności czyli 5 lutego 2018 r. i wówczas obowiązujące przepisy, należało poszukiwać sposobów poddania tych zwolnień ocenie umożliwiającej lub wykluczającej powiązanie stwierdzonej nimi niezdolności do służby z wypadkiem w 2015 r.

Zdaniem sądu w sprawie II SA/Bk 635/19, którego stanowisko sąd w sprawie niniejszej podziela, należało skorzystać z regulacji art. 121e ust. 1 u.P. i przedstawić zaświadczenia komisji lekarskiej jako właściwej do sformułowania ich oceny (do dokonania kontroli związku stwierdzonej w nich niezdolności ze służbą). Zgodnie bowiem z tym przepisem, prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, może podlegać kontroli. Stosownie do art. 121e ust. 2 pkt 1 u.P., kontrole w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego przeprowadzają komisje lekarskie. Taka kontrola komisji lekarskiej w odniesieniu do zwolnień przedstawionych przez skarżącego (czy zwolnienie lekarskie miało związek z wypadkiem w służbie w 2015 r. czy też takiego związku nie miało) stanowiłaby działanie zmierzające do ustalenia jednego z elementów stanu faktycznego sprawy o wyrównanie uposażenia. Nie było zatem podstaw do wystawiania odrębnego skierowania na podstawie art. 40 u.P. Jak trafnie wskazał sąd w sprawie II SA/Bk 635/19, które to stanowisko ma odniesienie do stanu faktycznego sprawy niniejszej, skarżący od samego początku twierdził, że okresy przebywania na przedłożonych zwolnieniach lekarskich były związane z wypadkiem z 2015 r. Zdarzenie to zostało uznane za wypadek dopiero przez Sąd Rejonowy w B. z dnia [...] września 2016 r., sygn. akt [...]. W istocie więc skarżący nie zgadzał się z oceną przyczyny przebywania na przedmiotowych zwolnieniach lekarskich przyjętych przez lekarzy wystawiających te zwolnienia i w tym celu wniósł o skierowanie go na badania do komisji lekarskiej. Nie chodziło zatem o skierowanie skarżącego na badanie komisji lekarskiej, ale o zbadanie przyczyn wystawienia zwolnień lekarskich dołączonych do wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o wyrównanie uposażenia, wobec braku możliwości wstawienia na nich kodu A dotyczącego wyłącznie niezdolności do pracy w okresie nieprzekraczającym 60 dni od okresu poprzedniej niezdolności spowodowanej tą samą chorobą.

Zaskarżona czynność z dnia [...] lutego 2018 r. nie może być zatem wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem odmowa w niej sformułowana co do zasady jest prawidłowa. Ocena, czy zwolnienia lekarskie miały związek ze schorzeniami wywołanymi wypadkiem w służbie pozostaje elementem stanu faktycznego w sprawie o wyrównanie uposażenia i w tamtym postępowaniu podlega ocenie bez konieczności odrębnego (w odrębnym postępowaniu) kierowania skarżącego do komisji lekarskiej.

Drugim argumentem uzasadniającym oddalenie skargi jest nowelizacja art. 1 ustawy o komisjach lekarskich, na którą zwrócił uwagę pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę. W przepisie art. 35 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730 ze zm.) dodano bowiem z dniem 20 maja 2018 r. do art. 1 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich punkt 2a dotyczący właściwości komisji lekarskich. Od dnia 20 maja 2018 r. w zakresie właściwości tych komisji expressis verbis pozostaje ustalenie związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszom służb wskazanych w pkt 1 (w tym Policji, przyp. sądu) za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Przy czym nie podważa to oceny sądu sformułowanej w sprawie II SA/Bk 635/19, iż w sprawie o wyrównanie uposażenia również przed wskazaną nowelizacją organy Policji powinny były umożliwić skarżącemu wykazanie, że przedłożone zwolnienia obejmowały okresy niezdolności do służby z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby mającego miejsce w 2015 r. Taka kontrola zwolnienia lekarskiego powinna jednak mieć miejsce jako element postępowania o wyrównanie uposażenia, bez konieczności kierowania osoby skarżącego do komisji lekarskiej. Powinna również być umożliwiona zarówno z urzędu jak i na wniosek, co zabezpiecza prawa policjanta do ochrony jego interesu prawnego w sprawie o wyrównanie uposażenia. W istocie bowiem główny ciężar sporu między skarżącym a organem występuje w sprawie o wyrównanie uposażenia a nie w sprawie niniejszej. Wydany zaś wyrok w sprawie II SA/Bk 635/19 jest co do zasady korzystny dla skarżącego. Natomiast fakt, że skarżący nie jest już funkcjonariuszem Policji pozostaje bez znaczenia dla sprawy niniejszej. Jak wskazał sąd w ww. sprawie, powinien być oceniony przez organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy o wyrównanie uposażenia.

Nie stwierdzając zatem naruszenia prawa, w szczególności zarzuconych w skardze przepisów K.p.a., ustawy o Policji oraz ustawy o komisjach lekarskich, sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

Niniejsza sprawa nie jest sprawą ze skargi na bezczynność organu. Zarzuty i wnioski skargi dotyczące zaniechań organu stanowiących, w ocenie skarżącego, bezczynność nie mogły zostać rozpatrzone przez sąd w tym postępowaniu.