Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 45/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka partnerska w C. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] r., nr [...] Zarząd Województwa [...], działając w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.) w związku z art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz.U. Nr 207, poz. 2108 ze zm.), uznał za niezasadne skargi Spółki partnerskiej "A" w C. na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu ustnego ograniczonego na sprzedaż zabudowanej nieruchomości, stanowiącej własność Województwa [...], położonej w C. przy ul. [...].

Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka partnerska w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Zarządu Województwa [...], skargę na powyższą uchwałę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosowanie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej P.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne,

- niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),

- inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

- inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 P.p.s.a.).

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie przedmiot skargi stanowi uchwała podjęta przez Zarząd Województwa [...] w oparciu o regulację art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz na podstawie § 11 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu przeprowadzenia przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości. Przepisy te regulują instytucję zaskarżania czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu na zbycie lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości publicznych. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami każdy uczestnik przetargu może w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do wojewody, jeżeli przetarg dotyczył nieruchomości Skarbu Państwa, albo do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczył nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. W razie wniesienia skargi właściwy organ wstrzymuje czynności związane ze zbyciem nieruchomości (§ 11 ust. 2 rozporządzenia).Natomiast w wyniku rozpatrzenia skargi wojewoda lub organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może uznać skargę za zasadną i nakazać powtórzenie czynności przetargowych, przetarg unieważnić albo skargę uznać za niezasadną ( § 11 ust. 4).

Oznacza to zatem, że na gruncie przywołanej wyżej regulacji ustawodawca przewidział szczególny tryb kontroli procedury przetargowej dokonywany przez organ reprezentujący właściciela gruntu (w przypadku gruntów Skarbu Państwa - wojewodę, w przypadku gruntów gminnych - organ wykonawczy gminy).

W przepisach tych nie został natomiast określony charakter stanowiska zajmowanego przez organ na skutek złożenia takiej skargi. Dokonując rozważań w tym zakresie przywołać należy pogląd Sądu Najwyższego zawarty w uchwale z dnia 13 lutego 2003 r. III CZP 93/02 (OSNC 2003 r., Nr 11, poz. 146), zgodnie z którym rozstrzygnięcie skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu (unieważnienie przetargu) zawarte w piśmie wojewody, jest jedynie deklaratywnym wyrazem przekonania organu administracji o wadliwości czynności postępowania przetargowego. Takie stanowisko nie jest więc władczym (administracyjnym), ani też jednostronnym (cywilnoprawnym) konstytutywnym rozstrzygnięciem, a może być uznane jedynie za cywilnoprawne oświadczenie Skarbu Państwa, złożone przez organ działający jako statio fisci, o nieprawidłowościach w dokonaniu czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu. Zdaniem Sądu Najwyższego "jeżeli osoba ustalona w protokole z przeprowadzonego przetargu jako nabywca nieruchomości nie podzieli zapatrywania wyrażonego w piśmie organu administracji, to przez wytoczenie stosownego powództwa uruchomi tryb postępowania, w którym sąd zobowiązany będzie całkowicie samodzielnie ocenić prawidłowość ogłoszenia, organizacji, jak również przeprowadzenia przetargu oraz określić skutki prawne będące bezpośrednim rezultatem dokonanej oceny".

Uznając aktualność powyższego poglądu w obecnym stanie prawnym przyjąć należy, że stanowisko wyrażane w sprawie rozpatrzenia skargi składanej na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu stanowi element postępowania przetargowego kończącego się zawarciem umowy sprzedaży (oddania w użytkowanie wieczyste) nieruchomości. Co do zasady bowiem, zgodnie z art. 37

ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Pokreślić przy tym wymaga owe stanowisko wywołuje skutki w sferze cywilnoprawnej, gdyż w istocie prowadzić może do uchylenia się od skutków prawnych przeprowadzonego przetargu (unieważnienie, nakazanie powtórzenia czynności przetargowych). Nie może być ono zaliczone do aktów z zakresu administracji publicznej, gdyż niezależnie od tego w jakiej formie stanowisko to zostanie wyrażone w istocie stanowi jedynie cywilnoprawne oświadczenie o wystąpieniu lub niewystąpieniu nieprawidłowości w czynnościach przetargowych i co za tym idzie element procedury zawierania umowy cywilnoprawnej.

W ocenie Sądu stanowisko wyrażane w sprawie rozpatrzenia skargi składanej na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie następuje zatem w postępowaniu administracyjnym, nie mieści się ono także w kategorii decyzji administracyjnej ani aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stanowi bowiem rozstrzygniecie, które nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony wynikających z przepisu prawa. Natomiast z przywołanej regulacji określającej kompetencje organu w zakresie uznania za niezasadną skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie wynika, że przepis ten określa uprawnienie lub obowiązek strony o charakterze administracyjnoprawnym i to wynikający wprost z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 348/07, publik. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych rozważań stwierdzić wymaga, że zakwestionowana przez Spółkę uchwała nie daje podstaw do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.