Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 791/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na negatywną ocenę Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy podpisania umowy o dofinansowanie środkami unijnymi wniosku w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 (wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi) postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. z siedziba w C. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi od negatywnej oceny projektu "Rozszerzenie oferty firmy "A" dzięki uruchomieniu obiektu hotelowego" złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013.

Złożenie wniosku Spółka uzasadniała tym, że w niniejszej ani instytucja pośrednicząca, ani też instytucja zarządzająca udzielając pisemnych odpowiedzi na odwołania Spółki nie zawarła żadnego pouczenia o środkach odwoławczych zarówno między instancyjnej jak i sądowoadministracyjnej.

Wnioskodawca stwierdził, iż w dniu [...] r. doszło do spotkania pomiędzy pracownikiem Urzędu [...] Województwa [...] S. K., a Prezesem Spółki J. B. i pracownikiem spółki J. K..

W ocenie wnioskującego dopiero na spotkaniu powzięto informację o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Na poparcie twierdzeń podnoszonych we wniosku wnosił o przeprowadzenie dowodu z zeznania pracownika spółki J. K., z dokumentu - delegacji pracowników oraz przesłuchania strony skarżącej reprezentowanej przez Prezesa Zarządu J. B..

Do wniosku wnioskodawca załączył dokument delegacji pracowników, dowód uiszczenia opłaty, odpis KRS - załączony do skargi oraz skargę z załącznikami.

W ocenie wnioskującego, skoro strona skarżąca dowiedziała się o możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sadu administracyjnego w dniu [...] r., to od tego dnia liczyć należy termin do wniesienia skargi do Sądu, a uchybienie terminu wynikało z powodów niezawinionych przez stronę, gdyż wina, zdaniem wnioskującego, leży po stronie wskazanych we wniosku instytucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345).

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Sądu, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy pełnomocnika ani strony skarżącej w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie.

Przede wszystkim podnieść należy, że spółka pismem z dnia [...] r. została poinformowana o pozytywnej ocenie formalnej wniosku o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 projektu "Rozszerzenie ofert firmy "A" dzięki uruchomieniu obiektu hotelowego", pismem z dnia [...] r. potwierdzono, iż wniosek spółki przeszedł również etap oceny merytoryczno – technicznej.

Ze wskazanych powyżej okoliczności wynika jednoznacznie, iż ocena wniosku była oceną pozytywną. Co więcej pismem z dnia [...] r. poinformowano spółkę, że w związku z przyznaniem dofinansowania zostanie przygotowana stosowna umowa.

Spółka przygotowała i przesłała dokumenty celem sporządzenia umowy o dofinansowanie. Dokumenty te były uzupełniane. Spółka składała oświadczenia celem wyjaśnienia wątpliwości związanych z dokumentacją złożoną przez nią do [...] Centrum Przedsiębiorczości.

Pismem z dnia [...] r. [...] Centrum Przedsiębiorczości- Instytucja Pośrednicząca - odmówiło podpisania umowy o dofinansowanie projektu z powołaniem się na Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Instytucja wskazała, że prace objęte wnioskiem rozpoczęły się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, a dodatkowo rozpoczęcie prac budowlanych naruszyło "efekt zachęty" art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.

Wskazane okoliczności są bezsporne, potwierdzają je przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty.

Natomiast okoliczność powzięcia przez spółkę wiadomości o możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie jest udokumentowana. Wprawdzie we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zawarto żądanie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, jednakże Sąd nie mógł uwzględnić wniosków pełnomocnika strony skarżącej o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, bowiem zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd administracyjny w żadnym wypadku nie jest jednak uprawniony do przeprowadzania dowodów z zeznań świadków.

W świetle tych uregulowań stwierdzić należy, że wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na poparcie twierdzeń podnoszonych we wniosku, które pozwoliły Sądowi na przyjęcie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej.

Podkreślenia wymaga fakt, iż kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy z 2003 r., nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy z 2002 r., nr 23, s. 1059).

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.