Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1382/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 ust. 1 pkt 2, art. 145 ust. 5, art. 146 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 249 poz 2104
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Międzynarodowej Fundacji Muzycznej A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi z tytułu pobrania w nadmiernej wysokości dotacji. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt 1382/10

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ł. z dnia [...] r. w części określającej kwotę 129.884,84 zł jako podlegającą zwrotowi z tytułu pobrania w nadmiernej wysokości dotacji otrzymanej z budżetu Województwa Ł. na realizację zadania określonego w umowie nr [...] z dnia [...]r. oraz uchyliło decyzję organu I instancji w części, w której ustalono termin, od którego nalicza się odsetki i w tym zakresie określiło, że odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Województwa Ł. nalicza się począwszy od dnia 14 lipca 2010 r.

Decyzją z dnia [...] r. Marszałek Województwa Ł. ustalił kwotę 129.884,84 zł podlegającą zwrotowi z tytułu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości przez A. w Ł. z budżetu Województwa Ł. na realizację zadania określonego w umowie nr [...] z dnia [...] r. oraz ustalił na dzień 16 grudnia 2009 r. datę, od której należy naliczać odsetki, liczone jak dla zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że dnia [...] r. została zawarta umowa pomiędzy Województwem Ł., a Fundacją A., dotycząca realizacji wojewódzkiego zadania publicznego z zakresu kultury i ochrony dziedzictwa narodowego pod nazwą – Festiwal A.. Zgodnie z umową na wsparcie realizacji zadania przekazano Fundacji A. dotację w kwocie 370.000 zł.

W § 7 ust. 1 umowy zleceniodawca zastrzegł jednak, że jeżeli w wyniku realizacji zadania ulegnie zmniejszeniu jego wartość określona w korekcie kalkulacji przewidywanych kosztów zadania, o której mowa w § 1 ust 1, wówczas odpowiedniemu zmniejszeniu ulegnie wysokość dotacji z zachowaniem udziału procentowego dotacji w całkowitych kosztach związanych z realizacją zadania. Jeżeli zaś ulegnie zwiększeniu całkowity koszt realizacji zadania wysokość dotacji pozostania bez zmian.

W sprawozdaniu końcowym - korekta 3 z wykonania zadania publicznego - zleceniobiorca wykazał, że wykorzystał dotację w kwocie 368.782,60 zł a całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł, co oznacza że uległ on zmniejszeniu.

Dnia 6 listopada 2009 r. zleceniobiorca dokonał zwrotu niewykorzystanej części dotacji w kwocie 1.217,40 zł wraz z należnymi odsetkami.

Zleceniodawca jednak, w oparciu o cytowany § 7 ust. 1 umowy, uznał, że w związku ze zmniejszeniem całkowitego kosztu zadania również wartość dotacji powinna ulec proporcjonalnemu zmniejszeniu.

Organ I instancji wyliczył, że różnica między kwotą wykorzystanej dotacji - 368.782,60 zł a faktycznie przysługującej - 238.897,76 zł wyniosła 129.884,84 zł. Ponieważ zleceniobiorca we właściwym terminie nie dokonał zwrotu wskazanej kwoty, organ I instancji wydał decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, tj. 16 grudnia 2009 r., czyli dzień, w którym zatwierdzono sprawozdanie końcowe z realizacji zadania pod względem formalnym i rachunkowym.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji, Fundacja wniosła o uchylenie niniejszej decyzji w całości ewentualnie uchylenie jej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niedokonanie w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

W uzasadnieniu wskazano, że przekazana dotacja w kwocie 370.000 zł została wydana w całości zgodnie z harmonogramem i w terminie zadania. Podkreślono, że w chwili zawarcia umowy nie było jeszcze oficjalnych decyzji o innych dotacjach na festiwal w oparciu, o obietnice ich przyznania przygotowany został projekt zadania i jego ogólne koszty. W związku z mniejszymi kwotami pozostałych dotacji Fundacja podjęła starania o sporządzenie aneksu do umowy mając, jak twierdzi, gotowość Wicemarszałków Województwa do jego podpisania. Mimo przedłożenia przez skarżącą propozycji aneksu do umowy nie został on jednak podpisany, co w jej ocenie obciąża urzędników, którzy wycofali się ze swych wcześniejszych deklaracji.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania w powyżej opisanym zakresie.

W uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że wydatkowanie środków publicznych poddane jest ścisłym rygorom i nie może się odbywać w dowolnie przyjęty sposób. Zgodnie z przepisem art. 145 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm. – dalej jako "u.f.p.") dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. W myśl art. 146 ust. 1 u.f.p. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie określonym powyżej, na organie spoczywa obowiązek wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu oraz termin, od którego nalicza się odsetki.

W zakresie trybu ustalania kwoty dotacji podlegającej zwrotowi wraz z odsetkami oraz procedury zwrotu stosuje się przepisy działu III (zobowiązania podatkowe) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – zwanej dalej jako "o.p.") - art. 146 ust.3 i 4 u.f.p. Przepisy art. 145 i art. 146 u.f.p. stosuje się odpowiednio do dotacji udzielonych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Decyzję w sprawie zwrotu dotacji wydaje marszałek województwa, a organem odwoławczym od decyzji jest właściwe miejscowo samorządowe kolegium odwoławcze (art. 190 u.f.p.). Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.) ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych straciła moc, z wyjątkiem wyszczególnionych przepisów, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Jednak z przepisu art. 113 ust. 1 tej ustawy wynika, iż dotacje udzielone przed dniem 1 stycznia 2010 r., podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów.

Organ wskazał, iż w niniejszej sprawie dla oceny, czy dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości decydujące znaczenie ma treść umowy nr [...] z dnia [...] r.. Została ona zawarta pomiędzy Województwem Ł. a Fundacją A. a dotyczyła realizacji wojewódzkiego zadania publicznego z zakresu kultury i ochrony dziedzictwa narodowego pod nazwą – Festiwal A..

Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 cytowanej umowy, zleceniodawca zobowiązał się do przekazania na realizację zadania dotacji w wysokości 370.000 zł w dwóch transzach po 185.000 zł - do dnia 7 marca 2008 r. i dnia 5 września 2008 r., co zostało wykonane. Zgodnie z § 3 ust. 1 umowy zadanie miało zostać wykonane zgodnie z ofertą zleceniobiorcy z dnia 3 stycznia 2008 r., zgodnie z którą procentowy udział ogółu dotacji (500.000 zł) miał wynieść 32,75, a także korektą kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia 4 lutego 2008 r., stanowiących integralną część umowy, oraz zgodnie z harmonogramem rzeczowo - finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy.

Organ podniósł, że w § 7 ust. 1 zleceniodawca zastrzegł jednak, że jeżeli w wyniku realizacji zadania ulegnie zmniejszeniu wartość zadania określona w korekcie kalkulacji przewidywanych kosztów zadania, o której mowa w § 1 ust 1, odpowiedniemu zmniejszeniu ulegnie wysokość dotacji z zachowaniem udziału procentowego dotacji w całkowitych kosztach związanych z realizacja zadania. Jeżeli zaś ulegnie zwiększeniu całkowity koszt realizacji zadania wysokość dotacji pozostania bez zmian. W konsekwencji oznaczało to, że jeżeli zleceniobiorca z pozostałych źródeł finansowania nie uzyska, co najmniej kwoty 1.098.600 zł, nie będzie mógł również wykorzystać pełnej kwoty dotacji z budżetu województwa.

W toku prowadzonego postępowania Fundacja A. wskazała, że wiedziała, iż nie było jeszcze oficjalnych decyzji o innych dotacjach na festiwal. A zatem, w ocenie organu, powinna mieć świadomość, iż zgodnie z treścią § 7 ust. 1 wiążącej ją umowy, wysokość dotacji z budżetu województwa może uleć proporcjonalnemu zmniejszeniu.

Pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. strona złożyła wniosek o spisanie aneksu do umowy nr [...] wraz z proponowaną zamianą zapisu § 7 ust. 1 umowy, uzasadniając to znacznie niższymi dotacjami z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Miasta Ł., a także mniejszym udziałem finansowym sponsorów. Jednakże organ wskazał, iż w aktach sprawy nie znajdują się, jakiekolwiek dokumenty wskazujące na wolę podpisania aneksu do umowy przez zleceniodawcę, a powoływane przez skarżącą w uzasadnieniu odwołania rozmowy z bliżej nieokreślonymi władzami mogły mieć, co najwyżej charakter nieformalny. Kluczowe i bezsprzeczne w przedmiotowej sprawie jest to, że aneks do umowy nie został ostatecznie podpisany.

Końcowo organ wskazał, że Fundacja mając świadomość problemów z uzyskaniem pieniędzy z pozostałych źródeł finansowania, wydając całą kwotę dotacji z budżetu województwa, bez wcześniejszego podpisania aneksu do umowy, musiała liczyć się z konsekwencjami swoich działań.

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym - korekta 3 z wykonania zadania publicznego – Festiwal A. - koszty pokryte z dotacji wyniosły 368.782,60 zł, co stanowiło 38,89 % całości kosztów, koszty pokryte z finansowych środków własnych, środków z innych źródeł oraz wpłat i opłat adresatów wyniosły 579.447,81, co stanowiło 61,11% całości kosztów. Całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł. Z korekty kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia 4 lutego 2008 r. stanowiącej integralną część umowy wynikało, że całkowity koszt zadania miał wynieść 1.468.600 zł.

Organ odwoławczy przyznał, że organ I instancji przy wyliczeniach wykazał się niezwykłą dokładnością matematyczną, lecz nie dał temu wyrazu w uzasadnieniu decyzji.

Różnica między kwotą dotacji wykorzystanej (368.782,60 zł) a faktycznie przysługującej (238.897,76 zł) wynosi 129.884,84 zł. Oznacza to, że należna kwota dotacji z budżetu województwa wyniosła 238.897,76 zł. Zatem zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna zostać zwrócona przez zleceniobiorcę.

Ponieważ Fundacja, mimo kilkukrotnych wezwań, odmawiała zwrotu nadmiernie pobranej dotacji, organ I instancji, zgodnie z art. 146 ust. 1 u.f.p., wydał decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu oraz termin, od którego nalicza się odsetki. Jednakże, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego termin ten został wskazany błędnie. Dnia 16 grudnia 2009 r. zatwierdzono pod względem formalnym i rachunkowym sprawozdanie końcowe z realizacji zadania. Jednak zgodnie z art. 145 ust 5 pkt 2 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu województwa nalicza się począwszy od dnia stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia dotacji. W rozpatrywanym przypadku jest to dzień wydania przez organ I instancji zaskarżonej decyzji (wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.11.2008 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 544/08, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 8.07.2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 360/10).

Organ podkreślił, że sytuacja finansowa Fundacji A. nie mogła być przedmiotem oceny w prowadzonym postępowaniu a także, że w najmniejszym stopniu nie kwestionuje sukcesu imprezy.

Niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzuciła jej naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 75, 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a w konsekwencji dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych oraz art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności.

W uzasadnieniu wskazała, iż koszt ostateczny realizacji omawianego projektu był niższy od planowanego z uwagi na nieotrzymanie przez nią obiecanych wcześniej, przez inne podmioty, dalszych dotacji oraz niepodpisanie aneksu do przedmiotowej umowy, a nadto powtórzyła zastrzeżenia opisane w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy administracji, rozpatrując niniejszą sprawę, nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na treść decyzji.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.

Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Kierując się powyższymi regułami Sąd stwierdził, że skarga jest bezzasadna.

Stan faktyczny, niezbędny do rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, jest bezsporny. Rozbieżność między stronami dotyczy interpretacji i właściwej oceny tego stanu z punktu widzenia przepisów prawa materialnego.

W przedmiotowym sporze znaczenie ma umowa nr [...] z dnia [...] r., która została zawarta pomiędzy Województwem Ł. a Fundacją A. a dotyczyła realizacji wojewódzkiego zadania publicznego z zakresu kultury i ochrony dziedzictwa narodowego pod nazwą – Festiwal A. oraz przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, w zakresie w jakim dotyczą dotacji udzielonych z budżetu państwa a także ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, odnoszące się również do wskazanego zagadnienia.

W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt podpisania wspomnianej umowy. Nie budzą również żadnych wątpliwości jej postanowienia.

W toku prowadzonego postępowania organy ustaliły, co również nie jest kwestionowane przez stronę, że zgodnie z treścią § 2 ust. 1 i 2 cytowanej umowy, zleceniodawca zobowiązał się do przekazania na realizację zadania dotacji w wysokości 370.000 zł w dwóch transzach po 185.000 zł - do dnia 7 marca 2008 r. i dnia 5 września 2008 r., co zostało wykonane. Zadanie miało zostać zrealizowane zgodnie z ofertą zleceniobiorcy z dnia 3 stycznia 2008 r., korektą kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia 4 lutego 2008 r., stanowiących integralną część umowy, oraz zgodnie z harmonogramem rzeczowo - finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy (§ 3 ust. 1 umowy).

W § 7 ust. 1 zleceniodawca zastrzegł jednak, że jeżeli w wyniku realizacji zadania ulegnie zmniejszeniu jego wartość określona w korekcie kalkulacji przewidywanych kosztów zadania, o której mowa w § 1 ust 1, odpowiedniemu zmniejszeniu ulegnie również wysokość dotacji, z zachowaniem udziału procentowego dotacji w całkowitych kosztach związanych z realizacją zadania. Jeżeli zaś całkowity koszt realizacji zadania ulegnie zwiększeniu wysokość dotacji pozostania bez zmian. W konsekwencji oznaczało to, że jeżeli Fundacja A. z pozostałych źródeł finansowania nie uzyska, co najmniej kwoty 1.098.600 zł, nie będzie mogła wykorzystać pełnej kwoty dotacji z budżetu województwa.

Ostatecznie różnica między kwotą dotacji wykorzystanej (368.782,60 zł) a faktycznie przysługującej (238.897,76 zł) wyniosła 129.884,84 zł. Oznacza to, jak trafnie wyliczył to organ, że należna kwota dotacji z budżetu województwa wyniosła 238.897,76 zł. Zatem zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna zostać zwrócona przez zleceniobiorcę.

Zasadnie organ podniósł, iż Fundacja A. mając świadomość trudności w zdobyciu dalszych, obiecanych, dotacji winna, mając na względzie postanowienia umowy oraz uregulowania prawne, liczyć się z koniecznością zwrotu pobranej z budżetu województwa dotacji.

Chcąc wykazać, iż Fundacja A. postąpiła w sposób właściwy, strona wskazała, zarówno w odwołaniu jak i w treści skargi, iż to z przyczyn znajdujących się poza nią nie otrzymała dotacji jakie zostały jej pierwotnie obiecane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd Miasta Ł.. Następnie podnosiła również, że z uwagi na zaistniałą sytuację dążyła do podpisania aneksu do przedmiotowej umowy, który ostatecznie nigdy nie został zawarty.

W ocenie Sądu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest analizowanie przyczyn, dla których aneks nie został podpisany. Znaczenie ma bowiem jedynie wysokość otrzymanej dotacji oraz ostateczny koszt projektu. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 umowy zadanie miało zostać wykonane zgodnie z ofertą zleceniobiorcy z dnia 3 stycznia 2008 r., zgodnie z którą procentowy udział ogółu dotacji (500.000 zł) miał wynieść 32,75, a także korektą kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia 4 lutego 2008 r., stanowiących integralną część umowy, oraz zgodnie z harmonogramem rzeczowo - finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. W wykonaniu postanowień § 2 ust. 1 i 2 cytowanej umowy, zleceniodawca przekazał na realizację zadania dotacje w wysokości 370.000 zł w dwóch transzach.

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym - korekta 3 z wykonania zadania publicznego – Festiwal A. - koszty pokryte z dotacji wyniosły 368.782,60 zł, co stanowiło 38,89 % całości kosztów, koszty pokryte z finansowych środków własnych, środków z innych źródeł oraz wpłat i opłat adresatów wyniosły 579.447,81, co stanowiło 61,11% całości kosztów. Całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł. Z korekty kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia 4 lutego 2008 r. stanowiącej integralną część umowy wynikało, że całkowity koszt zadania miał wynieść 1.468.600 zł. Różnica między kwotą dotacji wykorzystanej (368.782,60 zł) a faktycznie przysługującej (238.897,76 zł) wynosi 129.884,84 zł. Oznacza to, że należna kwota dotacji z budżetu województwa wyniosła 238.897,76 zł. Zatem zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna zostać zwrócona przez zleceniobiorcę. Fundacja A. nie dopełniła jednak tego obowiązku.

Przepis artykułu 145 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wyraźnie wskazuje, iż dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. W myśl art. 146 ust. 1 u.f.p. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie określonym powyżej, na organie spoczywa obowiązek wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu oraz termin, od którego nalicza się odsetki.

Niewątpliwie, w omawianej sytuacji, mając na uwadze ostateczny koszt wykonania projektu, Fundacja A. pobrała dotacje w nadmiernej wysokości. Zauważyć należy, że wiążąca strony umowa przewidywała możliwość zmiany jej treści, co mogło nastąpić w formie aneksu. W toku prowadzonego postępowania Fundacja A. wskazała, że podpisując omawianą umowę wiedziała, iż nie było jeszcze oficjalnych decyzji o innych dotacjach na festiwal. Mając świadomość problemów z uzyskaniem pieniędzy z pozostałych źródeł finansowania, wydając całą kwotę dotacji z budżetu województwa, bez wcześniejszego podpisania aneksu do umowy, jak trafnie wskazał na to organ w zaskarżonej decyzji, strona musiała liczyć się z negatywnymi (koniecznością zwrotu części dotacji) konsekwencjami swoich działań.

Skoro zatem aneks taki nie został sporządzony i podpisany, stosunki między stronami regulowane są w dalszym ciągu postanowieniami umowy z dnia [...] r. Żadne inne okoliczności nie mają wpływu na uregulowanie kwestii rozliczeń, będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Również kwestia ewentualnego konfliktu personalnego, mającego leżeć u podstaw nie przyznania Fundacji A. kolejnych dotacji przez inne podmioty, nie stanowi żadnej przesłanki w niniejszej sprawie. Skoro tak, to w ocenie Sądu, organy dokonały wszechstronnego zbadania stanu faktycznego ustalonego w oparciu o precyzyjnie zgromadzony materiał dowodowy (mający wpływ na rozstrzygnięcie). Dokonały właściwej oceny ustalonego stanu faktycznego, nie przekraczając przy tym zasady swobodnej oceny, a zatem nie nosi ona cech dowolności. Także w sposób właściwy zastosowały obowiązujące uregulowania prawne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za chybione zarzuty podniesione w skardze i zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. oddalił ją.

Sz.Ch.