Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 418/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska ( spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2005 r. sprawy ze skargi H. i T. P. i M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/ Wa 418/05

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 roku na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego ( jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm. ), w związku z wniesieniem odwołania H. i T. P. oraz M. P. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 roku, [...], odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej własnej z dnia [...] sierpnia 2001 roku, znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2001 roku, znak; [...], nakazującą R. i S. M. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku [...] do stanu zgodnego z prawem, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie i takie też, pouczenie zostało zawarte w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 roku, znak: [...].

Przedmiotowa decyzja organu wojewódzkiego została doręczona skarżącym w dniu 17 grudnia 2004 roku. Następnie w dniu 4 stycznia 2005 roku, skarżący wysłali drogą pocztową odwołanie od w/w decyzji. Zatem odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, gdyż ostatnim dniem do jego złożenia był dzień 31 grudnia 2004 roku, stosownie do brzmienia art. 129 § 2 kpa.

Organ podniósł, że skarżący nie złożyli prośby o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu administracyjnego w Warszawie H. P., T. P. i M. P. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skarżący podnieśli, że odwołanie przygotowali do wysłania w dniu 28 grudnia 2004 roku. W dniu 20 grudnia 2004 roku ciężko zachorował T. P., wykryto u niego groźną chorobę płuc. Zanim doszli do siebie był 4 stycznia 2005 roku, wysłali odwołanie.

Skarżący podkreślili, że w piśmie z załącznikiem opłaty skarbowej zwracali się do Głównego Inspektora Nadzoru budowlanego o " uwzględnienie opóźnienia".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej reprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zdaniem sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zapadło w dniu [...] lutego 2005 roku bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który został zawarty w piśmie z dnia 19 stycznia 2005 roku.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ bezzasadnie podkreślił, że skarżący nie złożyli prośby o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego odwołania.

Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zapadło z obrazą przepisu art. 134 kpa i 58 kpa, z uchybieniem zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), gdyż naruszenie wyżej wskazanych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.