Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1903/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1, pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową postanawia 1. zwolnić K. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. S. adwokata.


UZASADNIENIE

K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi

na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową.

Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych na wezwanie dokumentach

i oświadczeniach ustalono, co następuje.

Skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz ojcem. Źródło utrzymania stanowi renta uzyskiwana przez ojca skarżącego w wysokości

1206 zł. Skarżący i jego żona zaprzestali prowadzenia działalności rolniczej, przekazując gospodarstwo rolne aktem notarialnym we wrześniu 2011 r. W 2010 r. dochód z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego wyniósł – zgodnie

z zaświadczeniem Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. – 15.851,69 zł. Wnioskodawca i jego żona oczekują na rozpatrzenie wniosków o emeryturę (rentę) rolniczą. Nie uzyskują dochodów (zaświadczenia Naczelnika US [...]

z dnia [...] września 2011 r.). Wnioskodawca posiada zadłużenie w Banku [...] w wysokości 5.000 zł z tytułu kredytu (zaświadczenie Banku [...] z dnia

[...] grudnia 2011 r.). Stałe miesięczne wydatki stanowią: opłata za wodę i kanalizację

59 zł (ustalenie dokonane na podstawie faktury VAT), energię elektryczną około 120 zł (ustalenia dokonane na podstawie faktur VAT), opłata za lekarstwa około

500-600 zł.(ustalenie dokonane na podstawie faktur VAT), opłata za zakup gazu do butli 148 zł. Strona i pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają majątku, w tym oszczędności.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie oświadczeń zawartych w urzędowym formularzu stwierdzić należy, że skarżący spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Rodzina utrzymuje się aktualnie wyłącznie z renty uzyskiwanej przez ojca skarżącego. Na jedną osobę we wspólnym gospodarstwie domowym przypada niewielka kwota 402 zł. Po dokonaniu stałych miesięcznych wydatków w łącznej wysokości około 900 zł, do dyspozycji rodziny pozostaje kwota około 300 zł. Skarżący obowiązany jest nadto do spłaty zadłużenia w wysokości 5.000 zł z tytułu kredytu. Sytuacja finansowa wnioskodawcy jest aktualnie, wobec nieuzyskiwania stałych miesięcznych dochodów, trudna i nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

W związku z tym, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.