Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1007/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 15 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. oraz odsetek za zwłokę za miesiące styczeń-marzec 2007 r. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 09 lipca 2012 r. M. B. (dalej wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W.

z dnia [...]r., nr [...].

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wyegzekwowanie przez organ egzekucyjny kwoty 42.443 zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. wraz z odsetkami stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znaczącej szkody oraz spowodowania w jego majątku trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazał, że ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci, a jego jedynym źródełek utrzymania jest działalność gospodarcza, z której osiąga dochód w wysokości około 4000 zł brutto. Nie ma przy tym żadnych oszczędności.

Dalej podniósł, że prowadzona działalność wymaga ciągłych nakładów, związanych z zatrudnianiem pracowników, ponoszeniem opłat licencyjnych oraz wydatków na działanie biura. Stąd egzekucja wskazanej wyżej kwoty może oznaczać utratę jego płynności finansowej, a w konsekwencji może prowadzić do trudnego do odwrócenia skutku, jakim jest zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności powstanie "znacznej szkody" będzie miało miejsce w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym.

W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał

w dostatecznym stopniu, by w sprawie zachodziły okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Nie negując faktu, że wysokość zobowiązań podatkowych wnioskodawcy jest wysoka i przekracza deklarowane przez niego zarobki, należy jednak wskazać, że dysproporcja ta nie stanowi samodzielnej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się bowiem, że samo wykonanie decyzji, dotyczącej należności pieniężnych, nie jest jednoznaczne

z powstaniem znacznej szkody. Zwłaszcza, że w razie korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, może ona liczyć na zwrot niezasadnie wyegzekwowanych kwot.

Inaczej natomiast wygląda kwestia doprowadzenia, w wyniku nienależnego wyegzekwowania kwoty podatku, do utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę

i w efekcie zaprzestanie przez niego prowadzenia działalności gospodarczej. Będzie to wówczas skutkiem bez wątpienia trudnym do odwrócenia.

Jednakże w oparciu o materiał dowodowy w sprawie, trudno jest stwierdzić, by takie zagrożenie zachodziło w niniejszej sprawie. Wnioskodawca, poza oświadczeniem o wysokości swoich zarobków, nie przedstawił bowiem żadnych dokumentów na poparcie swoich argumentów. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw, by móc ocenić jego aktualną sytuację finansową, a tym samym stwierdzić, czy w istocie grozi mu jakakolwiek szkoda bądź skutki, trudne do odwrócenia w drodze zwrotu wyegzekwowanych kwot.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.