Postanowienie NSA, sygn. akt GZ 122/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Halina Wojtachnio po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...]; a.s. z siedzibą w 0strawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 374/04 w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] a.s. na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania w sprawie restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 374/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej [...] a.s. na postanowienie Ministra Gospodarki , Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania w sprawie restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych, odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, że pełnomocnik strony skarżącej w dniu 16 sierpnia 2004 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od postanowienia WSA z dnia 21 czerwca 2004 r. o sygn. akt III SA/Wa 374/04, nie uiszczając przy tym należnego od tej skargi wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 września 2004 r. Sąd pierwszej instancji, w powołaniu się na art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 zwanej dalej ustawą procesową), podniósł, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie . W myśl art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego (w tej sprawie adwokata) , które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik skarżącej - adwokat, który zarzucił , iż zaskarżone postanowienie narusza w sposób istotny przepisy postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 221 i art. 58 § 3 ustawy procesowej oraz § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że: Zażalenie zostało wniesione w trybie art. 194 § 1 pkt 7 ustawy procesowej. Z przepisu tego wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. W sprawie niniejszej ten środek odwoławczy został odrzucony zgodnie z treścią art. 221 ustawy procesowej, bowiem nie został uiszczony wpis stały, mimo że skarga kasacyjna została wniesiona przez adwokata. Strona w uzasadnieniu zażalenia stara się wykazać, że w przypadku uiszczania wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata wpis uiszcza się na wezwanie zgodnie z § 5 cyt. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. Nr 221, poz.2 2193). W ustawie z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowano zasadę, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały ( art. 231 ustawy procesowej). Jeżeli więc przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy w zależności od wysokości należności objętych zaskarżeniem, to za prawidłowe należy uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w sprawie niniejszej należało uiścić wpis stały. Nie można również podzielić poglądu strony, że z mocy ust. 2 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2003r. Nr 221, poz.2193), sąd administracyjny miał obowiązek wezwania strony do uiszczenia wpisu stałego. Podnieść należy, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 221 ustawy procesowej i dotyczy wyłącznie wpisu od skarg wnoszonych do sądu pierwszej instancji. Wbrew wywodom zażalenia, rozwiązanie to uzasadnione jest trybem wnoszenia skarg za pośrednictwem organów administracji publicznej. Ponieważ przy uiszczaniu wpisu, zgodnie z treścią § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych, to nie byłoby możliwe spełnienie tego ostatniego warunku w okresie, gdy akta znajdują się w organie , który wydał decyzję. Przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia pozwala spełnić te warunki, bowiem wezwanie sądu jest nie tylko wezwaniem do uiszczenia wpisu stałego lecz również informacją, że skarga znajduje się w sądzie pod określoną sygnaturą akt. Tego rodzaju sytuacja nie istnieje przy wnoszeniu skargi kasacyjnej. Postępowanie sądowe, pośrednictwo sądu I instancji przy wniesieniu skargi kasacyjnej i obowiązek uiszczenia wpisu od niej, nie uzasadnia rozszerzenia wyjątku od zasady, że adwokat lub radca prawny w przypadku wpisu stałego, winien pismo to opłacić bez wezwania sądu. Nadto wykładnia gramatyczna uniemożliwia uznanie poglądu skarżącej Spółki za trafny. Ustawa z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , jak i wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenie, w swojej terminologii rozróżnia pojęcie skargi i skargi kasacyjnej. Jeżeli akt prawny mówi o skardze, to należy rozumieć, że jest to akt prawny skierowany do sądu I instancji, wniesiony w trybie art. 54 § 1 i 2 ustawy procesowej, natomiast skarga kasacyjna przysługuje do sądu II instancji, zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 ustawy procesowej. Jeżeli więc § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi o wpisie od skargi, to należy treść jego interpretować w ten sposób, że dotyczy wyłącznie środka odwoławczego skierowanego do sądu administracyjnego I instancji.(por. postanowienie NSA z dnia 24.06.2004r. sygn. akt GZ 21/04). Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.197 ustawy procesowej - zażalenie oddalił.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 30 listopada 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Halina Wojtachnio

po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia [...]; a.s. z siedzibą w 0strawie

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 374/04

w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] a.s.

na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej

z dnia 5 stycznia 2004 r. Nr [...]

w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania w sprawie restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych

postanawia

oddalić zażalenie

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 2 września 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 374/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej [...] a.s. na postanowienie Ministra Gospodarki , Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do postępowania w sprawie restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych, odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, że pełnomocnik strony skarżącej w dniu 16 sierpnia 2004 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od postanowienia WSA z dnia 21 czerwca 2004 r. o sygn. akt III SA/Wa 374/04, nie uiszczając przy tym należnego od tej skargi wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 września 2004 r. Sąd pierwszej instancji, w powołaniu się na art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 zwanej dalej ustawą procesową), podniósł, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie . W myśl art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego (w tej sprawie adwokata) , które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik skarżącej - adwokat, który zarzucił , iż zaskarżone postanowienie narusza w sposób istotny przepisy postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 221 i art. 58 § 3 ustawy procesowej oraz § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Zażalenie zostało wniesione w trybie art. 194 § 1 pkt 7 ustawy procesowej. Z przepisu tego wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej.

W sprawie niniejszej ten środek odwoławczy został odrzucony zgodnie z treścią art. 221 ustawy procesowej, bowiem nie został uiszczony wpis stały, mimo że skarga kasacyjna została wniesiona przez adwokata.

Strona w uzasadnieniu zażalenia stara się wykazać, że w przypadku uiszczania wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata wpis uiszcza się na wezwanie zgodnie z § 5 cyt. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. Nr 221, poz.2 2193).

W ustawie z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowano zasadę, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały ( art. 231 ustawy procesowej). Jeżeli więc przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy w zależności od wysokości należności objętych zaskarżeniem, to za prawidłowe należy uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w sprawie niniejszej należało uiścić wpis stały.

Nie można również podzielić poglądu strony, że z mocy ust. 2 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2003r. Nr 221, poz.2193), sąd administracyjny miał obowiązek wezwania strony do uiszczenia wpisu stałego.

Podnieść należy, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 221 ustawy procesowej i dotyczy wyłącznie wpisu od skarg wnoszonych do sądu pierwszej instancji. Wbrew wywodom zażalenia, rozwiązanie to uzasadnione jest trybem wnoszenia skarg za pośrednictwem organów administracji publicznej. Ponieważ przy uiszczaniu wpisu, zgodnie z treścią § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych, to nie byłoby możliwe spełnienie tego ostatniego warunku w okresie, gdy akta znajdują się w organie , który wydał decyzję. Przepis § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia pozwala spełnić te warunki, bowiem wezwanie sądu jest nie tylko wezwaniem do uiszczenia wpisu stałego lecz również informacją, że skarga znajduje się w sądzie pod określoną sygnaturą akt. Tego rodzaju sytuacja nie istnieje przy wnoszeniu skargi kasacyjnej. Postępowanie sądowe, pośrednictwo sądu I instancji przy wniesieniu skargi kasacyjnej i obowiązek uiszczenia wpisu od niej, nie uzasadnia rozszerzenia wyjątku od zasady, że adwokat lub radca prawny w przypadku wpisu stałego, winien pismo to opłacić bez wezwania sądu.

Nadto wykładnia gramatyczna uniemożliwia uznanie poglądu skarżącej Spółki za trafny. Ustawa z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , jak i wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenie, w swojej terminologii rozróżnia pojęcie skargi i skargi kasacyjnej. Jeżeli akt prawny mówi o skardze, to należy rozumieć, że jest to akt prawny skierowany do sądu I instancji, wniesiony w trybie art. 54 § 1 i 2 ustawy procesowej, natomiast skarga kasacyjna przysługuje do sądu II instancji, zgodnie z brzmieniem art. 173 § 1 ustawy procesowej. Jeżeli więc § 5 ust. 2 cytowanego rozporządzenia stanowi o wpisie od skargi, to należy treść jego interpretować w ten sposób, że dotyczy wyłącznie środka odwoławczego skierowanego do sądu administracyjnego I instancji.(por. postanowienie NSA z dnia 24.06.2004r. sygn. akt GZ 21/04).

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.197 ustawy procesowej - zażalenie oddalił.