Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1321/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. w M. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oznaczoną w sentencji niniejszego orzeczenia, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] nr [...] określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości na 2016 r. w kwocie [...] zł.

Skarga podpisana została przez prokurenta spółki.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2017r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez prokurenta i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 414,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skarżącej w dniu 18 grudnia 2017 r.

W dniu 19 grudnia 2017 r. uiszczony został wpis od skargi.

Skarżąca nie przedłożyła natomiast dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez prokurenta i określającego sposób jej reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658). Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykonała wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i nie przedstawiła dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez prokurenta i określającego sposób jej reprezentacji. Termin dla dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 27 grudnia 2017r., gdyż ostatni (siódmy) dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. na 25 grudnia 2017 r. Zgodnie zaś z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu była zatem środa 27 grudnia 2017 r.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.