Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2639/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić w niniejszej sprawie dla skarżącego radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W..


UZASADNIENIE

M. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie. We wniosku wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnim synem. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jego rodziny są świadczenia socjalne w łącznej wysokości 1950 zł miesięcznie.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący nadesłał zaświadczenia Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r., z których wynika, iż skarżący oraz jego rodzina znajdują się pod opieką Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Wnioskodawca oraz jego żona i małoletni syn w grudniu 2012 r. otrzymali świadczenia socjalne na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP w łącznej wysokości 2015 zł. Ze wskazanych środków skarżący opłaca najem mieszkania (1015 zł) oraz inne niezbędne potrzeby życiowe. Skarżący oświadczył, iż on oraz jego żona nie posiadają konta bankowego, bowiem banki odmawiają założenia takiego konta bez udokumentowania stałego pobytu.

Stwierdzono, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek jest zasadny w całości.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o trudnej sytuacji materialnej jego trzyosobowej rodziny. Ponadto wzięto pod uwagę, iż rodzina skarżącego nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.