Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 449/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8, art. 53 ust. 5 c
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego A. M. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Wójt Gminy S. zwrócił się na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O.o uzgodnienie w zakresie ochrony przyrody projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego i budynku garażu na działce nr [...], w obrębie [...], gmina S.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. odmówił uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.

Na powyższe postanowienie pismem z dnia 29 lipca 2011 r. zażalenie wniósł A.M., zarzucając naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz nie rozważenie w sposób wszechstronny sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] lipca 2011 r. W uzasadnieniu organ uzgodnieniowy wskazał, iż w przypadku realizacji przedmiotowej inwestycji doszłoby do złamania zakazu określonego w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zespołu przyrodniczo- krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. [...]) tj. zakazu dokonywania zmian sposobu użytkowania ziemi. Zdaniem organu wybudowanie na przedmiotowej nieruchomości budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego oraz garażu, spowoduje na części nieruchomości zmianę sposobu użytkowania ziemi z rolniczego na mieszkaniowy. Mieszkaniowe użytkowanie nieruchomości, pozbawi ją częściowo dotychczasowego rolniczego sposobu użytkowania ziemi, czym naruszy zakaz wynikający z § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] . Jednocześnie organ zauważył, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania odstępstwa od zakazów wyszczególnionych w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, o których mowa w § 3 ust. 2 tego rozporządzenia.

Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. A. M. reprezentowany przez adw. R.G. złożył skargę na ww, postanowienie zarzucając:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy w wyniku błędnego uznania, że przyszła inwestycja naruszy zakaz zmiany sposobu użytkowania ziemi wyrażony w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zespołu przyrodniczo - krajobrazowego "[...]";

2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., poprzez błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że realizacja inwestycji Skarżącego narusza cele ochrony obszaru chronionego, w szczególności zakaz zmiany sposobu użytkowania ziemi;

3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji skutkuje brakiem ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości, jaki jest charakter zabudowy będącej przedmiotem projektu decyzji o warunkach zabudowy, a następnie oceny czy planowane zamierzenie inwestycyjne będzie mogło być uznane za powodujące zmianę sposobu użytkowania gruntu.

Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy

administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Z 2012r. poz. 270 dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powołane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych powodów niż w niej wskazane. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie została wyjaśniona kwestia terminowości dokonania uzgodnienia.

W przedmiotowej sprawie pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Wójt Gminy

S. zwrócił się na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. o uzgodnienie w zakresie ochrony przyrody projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego i budynku garażu na działce nr [...] w obrębie [...], gmina S. Stosownie do treści art. 53. ust. 5 ww. ustawy uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane.

Ustawa przewiduje dla regionalnego dyrektora ochrony środowiska w art. 53 ust. 5c również termin 21 - dniowy, dotyczy on jednak uzgadniania projektu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 tj. decyzji ustalających lokalizację inwestycji celu publicznego.

Jak wynika z akt sprawy wskazane wyżej pismo Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2011 r. wpłynęło do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. w dniu [...] czerwca 2011r. Okoliczność tę potwierdził Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia.

Postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. wydane zostało natomiast w dniu [...] lipca 2011 r. a zatem z uchybieniem 2 tygodniowego terminu. Okoliczność ta nie została wyjaśniona przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który rozpoznał zażalenie merytorycznie.

Mając na uwadze, iż organ nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności w sprawie

i uchybił tym samym przepisom postępowania, które to uchybienie może mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia. Jednocześnie w oparciu art. 200 powołanej ustawy Sąd orzekł o kosztach postępowania zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02.163.1348 z późn. zm.).