Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 844/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 28 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2003r. i luty 2004r. p o s t a n a w i a: zwrócić skarżącej Spółce "Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej" 400zł (czterysta złotych) tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w [ ...], pod pozycją [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o odmowie wznowienie postępowania podatkowego z powodu je wniesienia po terminie.

W dniu 12 lipca 2006 roku T.N. złożyła skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. W tej samej dacie złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy wobec nie udzielenia informacji dotyczących jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Od powyższego postanowienie T.N. złożyła sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ponownie odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelny Sąd Administracyjny ( w sprawie sygn. akt II FZ 174/07) oddalił zażalenie na powyższe orzeczenie.

W dniu 9 października 2007 roku do sądu wpłynął ponowny wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W złożonym na wezwanie sądu w dniu 9 stycznia 2008 roku na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach T.N.wskazała, iż nie osiąga żadnych dochodów, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, a utrzymuje się dzięki pomocy matki. Wobec braku danych umożliwiających weryfikację oświadczenia skarżącej oraz rozbieżności między oświadczeniem skarżącej a jej dotychczasowymi wyjaśnieniami oraz informacjami wynikającymi z akt sprawy zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie czy nadal pozostaje właścicielką domu jednorodzinnego oraz czy w dalszym ciągu podlega on zajęciu przez Urząd Skarbowy w Bełchatowie, nadesłanie dowodu zajęcia, ewentualnie wskazania kiedy i za jaką kwotę został zbyty i nadesłania kopii umowy sprzedaży, sprecyzowanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej jej aktualne miejsce zamieszkania i udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, nadesłanie odpisów zeznań podatkowych skarżącej i jej męża za dwa ostatnie lata kalendarzowe, a także wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża kont bankowych (w tym konta firmowego męża) za ostatnie 3 miesiące oraz zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o pozostawaniu przez skarżącą osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Niniejsze wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2008 roku, tak więc termin do uzupełnienia braków wniosku upłynął w dniu 11 lutego 2008roku, do chwili obecnej żądane informacje nie zostały przedstawione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy T.N. wskazała, iż nie osiąga żadnych dochodów, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, a utrzymuje się dzięki pomocy matki. Skarżąca w sprawie reprezentowana jest przez pełnomocnika, którym jest jej mąż, nie udzieliła jednak żadnych informacji dotyczących jego stanu majątkowego, nadto nie odpowiedziała na zarządzenie sądu o nadesłanie dokumentów umożliwiających weryfikacje jej twierdzeń o trudnej sytuacji materialnej, w której się znajduje. Powyższe czyni niewiarygodnym złożone przez skarżącą oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Wskazać należy, iż w interesie strony skarżącej ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie jej rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, w ocenie zaś sądu postawa T.N. uniemożliwia weryfikację jej twierdzeń i ustalenie czy spełnione zostały przesłanki określonym w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że T.N. nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.

.