Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 833/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 11
journal: Dz.U. 2011 nr 208 poz 1240
law: Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych
article: Art. 4  ust. 1  pkt 1 i 27  ust. 1
journal: Dz.U. 1985 nr 12 poz 49
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Michna (spr.) Protokolant Aleksandra Grabiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi Krytej Pływalni w C. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie doprowadzenia jakości wody basenowej do wymagań obowiązującego prawa skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] 2017 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny nakazał stronie skarżącej – Krytej Pływalni w C, w określonych decyzją terminach:

1. doprowadzić jakość wody basenowej do wymagań określonych w Załączniku nr 1 i nr 2 tabela B do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach. (Dz. U. poz. 2016)i uzyskania stabilnej poprawy:

a) w nieckach i systemach cyrkulacji: basenu rekreacyjnego, SPA1 i SPA 2 w zakresie chloru związanego oraz ogólnej liczby mikroorganizmów;

b) w pozostałych nieckach i systemach cyrkulacji w zakresie chloru związanego oraz ogólnej liczby mikroorganizmów;

2. zamieszczać informacje o stwierdzonych przekroczeniach dopuszczalnych parametrów w Komunikacie o jakości wody na pływalni aktualizowanym na bieżąco i umieszczanym na tablicy informacyjnej w obiekcie strony skarżącej;

3. zamieszczać informacje o stwierdzonych przekroczeniach dopuszczalnych parametrów w Komunikacie o jakości wody na pływalni aktualizowanym na bieżąco i umieszczanym na stronie internetowej strony skarżącej;

4. przedstawić Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu wyniki z badań wody w poszczególnych nieckach, uzyskane w wyniku przynajmniej trzech następujących po sobie badaniach, potwierdzające realizację obowiązków wynikających z pkt. 1 niniejszej decyzji, tj.:

a) w nieckach i systemach cyrkulacji: basenu rekreacyjnego, SPA 1 i SPA 2

b) w pozostałych nieckach i systemach cyrkulacji tych niecek.

W uzasadnieniu organ powołał się na wyniki badań z 8 listopada 2016 r. Stwierdzono wtedy ponadnormatywną zawartość chloroformu w niecce rekreacyjnej i systemie cyrkulacji tej niecki, o czym zawiadomiono stronę skarżącą pismem z 1 grudnia 2016 r., informującym o wszczęciu postępowania administracyjnego. W pobranych próbkach wody stwierdzono nadto podwyższone wartości chloru związanego w nieckach basenowych i w systemie cyrkulacji. Informację dotyczącą jakości wody w badanych obiektach przekazano stronie skarżącej pismem z 6 grudnia 2016 r. Następnie pismem z 27 grudnia 2016 r. strona skarżąca przekazała wyniki badań próbek pobranych 6 grudnia 2016 r. wraz z informacją o przekroczeniach (wartości chloru związanego oraz liczby mikroorganizmów) i działaniach naprawczych o charakterze doraźnym. Przeprowadzona 28 grudnia 2016 r. kontrola doraźna potwierdziła utrzymujący się ponadnormatywny poziom chloru związanego w nieckach i systemach cyrkulacji. Ponadto przekroczenia wartości normatywnych potwierdziły również oznaczenia przeprowadzone równolegle przez pracowników strony skarżącej kolorymetrem Lovibond. Organ I instancji – w oparciu o oględziny stosownych urządzeń systemu uzdatniania wody i oceny technologii uzdatniania stwierdził, że obiekt wymaga modernizacji. W trakcie kontroli stwierdzono także, że skarżąca nie informuje o jakości wody w obiekcie w komunikacie na swojej stronie internetowej, a nadto, że treść komunikatu umieszczonego na tablicy informacyjnej obiektu odbiegała od wymagań określonych w § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz. U. z 2015, poz. 2016) - brak było bowiem informacji o przekroczeniach dla wszystkich parametrów oraz o terminie doprowadzenia jakości wody do wymagań ww. rozporządzenia.

Przedmiotem kontroli były również wyniki badań wykonywanych w ramach kontroli wewnętrznej w grudniu 2016 r. Pismem z 30 grudnia 2016 r. strona skarżąca poinformowała organ I instancji o utrzymującym się, pomimo podejmowanych zabiegów, problemie z ponadnormatywnym stężeniem chloru związanego w wodzie oraz przekroczeniem w zakresie ogólnej liczby mikroorganizmów w 36°C po 48 h. Poinformowano również o podjętych uzgodnieniach i decyzjach związanych z całkowitą modernizacją systemu uzdatniania wody w nieckach SPA 1 i SPA 2. Pismami z 9 stycznia 2017 r. organ poinformował skarżącą o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz o wszczęciu postępowania w zakresie braku pełnego spełnienia wymagań odnośnie jakości wody (poprzednie zawiadomienie dotyczyło chloroformu), treści komunikatu oraz braku umieszczenia komunikatu na stronie internetowej skarżącej. Następnie wykonane badania próbek wody z 20 grudnia 2016 r. i 10 stycznia 2017 r. wykazały kolejne przekroczenia wartości normatywnych. Próbki pobrane 10 stycznia 2017 r. wykazały, że wraz z obniżeniem stężenia chloru związanego, w stosunku do badań z poprzedniego okresu, nastąpił wzrost ogólnej liczby mikroorganizmów niemal we wszystkich nieckach. Z kolei badania próbki pobranej 24 stycznia 2017 r. wykazały, że wraz z obniżeniem stężenia poziomu chloru związanego, w stosunku do badań z uprzedniego okresu, nastąpił wzrost ogólnej liczby mikroorganizmów niemal we wszystkich nieckach (za wyjątkiem brodzika i wanny SPA 1) oraz obniżenie chloroformu do poziomu 0,005 mg/l w niecce basenu rekreacyjnego i systemie cyrkulacji tej niecki. Organ stwierdził, że ponadnormatywne stężenie chloru związanego świadczyło o niedostatecznym systemie oczyszczania i dezynfekcji wody, podwyższonej ilości związków chloru powstających w wyniku dezynfekcji wody podchlorynem sodu w obecności jonów amonowych i organicznych związków azotu oraz obecności w wodzie i instalacji substancji organicznej. Ponadto, wysoka ogólna liczba mikroorganizmów wyhodowanych w temp. 36°C przez 48 h potwierdzała obecność materii organicznej w systemie wodnym i świadczyła o niewystarczającym poziomie oczyszczenia i dezynfekcji wody i instalacji, stąd też – w ocenie organu - zasadnym było wydanie decyzji. Ponadto w związku z brakiem wskazania docelowych terminów usunięcia nieprawidłowości, organ uwzględniając m.in. ryzyko zdrowotne, wskazał terminy realizacji obowiązków.

Na skutek odwołania strony skarżącej, Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 24 maja 2017 r. uchylił pkt 1 decyzji i w tym zakresie orzekł o doprowadzeniu jakowości wody basenowej do wymagań określonych w ww. przepisach:

a) w nieckach: brodzika, SPA 1 i SPA 2 oraz w systemach cyrkulacji: basenu sportowego, brodzika i SPA 1 i 2 w zakresie chloru związanego;

b) w niecce basenu sportowego oraz systemie cyrkulacji basenu brodzika, SPA1, SP2 w zakresie ogólnej liczby mikroorganizmów w temperaturze 36(C po 48 h.

W pkt 2 decyzji organ utrzymał w mocy pkt 2 oraz pkt 3 decyzji organu I instancji, natomiast w pkt 3 uchylił pkt 4 decyzji i umorzył postępowanie pierwszej instancji w tym zakresie. Jednocześnie termin wykonania pkt 1 decyzji organ określił na 30 czerwca 2017 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wydając decyzję organ I instancji nie wziął pod uwagę wyników badań wody z 26 stycznia 2017 r. (próbek pobranych 24 stycznia 2017 r.) przeprowadzonych w laboratorium Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. - w zakresie ogólnej liczby mikroorganizmów w temp 36°C, jak również nie przestawił w uzasadnieniu decyzji przyczyn odrzucenia tych wyników. Pomimo że wyjaśnienia organu I instancji złożone organowi odwoławczemu co do ww. okoliczności były zasadne (próbki nie zostały pobrane w sposób przewidziany przepisami prawa) to jednakże, jak zaznaczył organ odwoławczy, winny również być przedstawione stronie w uzasadnieniu decyzji.

Z uwagi jednakże na fakt, że od dnia wydania decyzji w I instancji minął duży odstęp czasu oraz biorąc po uwagę informacje przekazane przez zarządcę dotyczące podejmowania działań naprawczych, w tym modernizacji instalacji uzdatniania, organ odwoławczy postanowił uchylić w całości pkt 1 decyzji oraz orzec w zakresie kwestionowanego parametru chloru związanego oraz ogólnej liczby mikroorganizmów na podstawie badań otrzymanych od zarządcy kontrolowanego obiektu sprawozdań z badań wody z 12 maja 2017 r. (próbki pobrane 9 maja 2017 r.) oraz na podstawie badań z 5 maja 2017 r. (próbki pobrane 24 kwietnia 2017 r.) przesłanych przez organ I instancji

W związku z brakiem spełnienia przez wodę wymogów określonych w ww. rozporządzeniu, organ odwoławczy postanowił orzec w tym zakresie nakazując doprowadzenie jakości wody do wymogów przewidzianych przez ww. przepisy. Zaznaczono jednocześnie, że orzekanie co do parametrów nie wskazanych w decyzji organu I instancji i nie objętych odwołaniem (chloroform, THM, potencjał redox) naruszałoby zasadę instancyjności postępowania.

Zdaniem organu odwoławczego w decyzji I instancji prawidłowo sformułowano nakaz zawarty w punkcie 2 i 3 dotyczący zamieszczenia informacji o jakości wody na pływalni na tablicy informacyjnej i stronie internetowej oraz aktualizacji, tj. stosownie do § 7 ust. 2 i ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. Tym samym nie można było się zgodzić z poglądem, że ww. przepisy mają wyłącznie techniczny i organizacyjny, bez związku z warunkami higienicznymi i zdrowotnymi. Z protokołu kontroli z 28 grudnia 2016 r. jednoznacznie wynikało, że komunikat o jakości wody umieszczony w obiekcie strony skarżącej nie był zgodny z ostatnimi wynikami badań wody oraz nie umieszczono takiej informacji na stronie internetowej strony skarżącej. Powyższy stan został potwierdzony w wyniku działań kontrolnych przeprowadzonych przez organ I instancji 8 maja 2017 r.. Komunikat zamieszczony na tablicy informacyjnej zawierał bowiem informacje tylko w zakresie chloru związanego, brak było natomiast informacji o przekroczeniach parametrów stwierdzonych 4 kwietnia 2017 r., tj. przekroczeń ogólnej liczby mikroorganizmów w 36°C w niecce brodzika, SPA 2, basenu hamownego oraz za systemu cyrkulacji niecki brodzika, SPA, oraz basenu hamownego. Również do 19 maja 2017 r. skarżąca nie umieściła na stronie internetowej komunikatu o jakości wody. Organ odwoławczy stwierdził, że w obowiązujących przepisach brak jest regulacji, na podstawie których można by formułować zalecenie wskazane przez organ I instancji w pkt 4 decyzji, tj. przedstawienia organowi I instancji wyników badań wody w poszczególnych nieckach uzyskane w wyniku przynajmniej 3 następujących po sobie badaniach. Nakaz taki jest zatem pozbawiony umocowania prawnego. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącej, organ I instancji wypełnił wymogi dotyczące zawiadomienia strony o zebranym materiale dowodowym i nie naruszył w tym zakresie praw strony. Natomiast co do zarzutu dotyczącego braku zakończenia postępowania dotyczącego niewłaściwej jakości wody w niecce i systemie cyrkulacji basenu rekreacyjnego w zakresie parametru chloroform, wszczętego w dniu 1 grudnia 2016 r., stwierdzono, że organ I instancji nie umorzył postępowania mimo stwierdzenia, że woda spełnia wymagania. Jednocześnie jednak organ i instancji wypowiedział się w tym zakresie w uzasadnieniu decyzji. Uchybienie w zakresie sposobu zakończenia ww. postępowania, nie wpłynęło na rozstrzygniecie prowadzonego postępowania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu II instancji – w zakresie w jakim organ orzekł reformatoryjnie w pkt I decyzji oraz w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 decyzji i umorzenia postepowania w sprawie.

Zaskarżanej decyzji zarzuciła naruszenie:

1/ § 7 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1412, t.j. z późn. zm.) - poprzez błędną wykładnię -przyjęcie, że przepis ten określa wymagania higieniczne i zdrowotne;

2/ art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

3/ § 3 ust 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. poprzez jego niezastosowanie oraz § 6 ust 1 i ust 2 tego rozporządzenia poprzez ich zastosowanie i w efekcie przyjęcie, że oznaczenie wartości chloru wolnego i chloru związanego określone w załączniku nr 3 lit A przypis 4 do tego Rozporządzenia, powinny wykonywać jedynie laboratoria akredytowane;

4/ art. 7, art. 75, art. 77, art. 79 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy a w efekcie przeprowadzenie dowodów bez informowania o tym skarżącego i bez jego obecności, niedopuszczenia dowodów przedstawionych organowi tak I jak i II instancji oraz zupełnie dowolną a nie swobodną ocenę dowodów;

5/ art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i tym samym naruszenie zasady dwuinstancyjności oraz właściwości rzeczowej organów.

Zdaniem strony skarżącej obie decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego jak i procesowego. Organ I instancji oparł swoją decyzję na badaniach przeprowadzonych 8 listopada 2016 r. w zakresie wymagań mikrobiologicznych oraz na badaniach z 28 grudnia 2016 r. w zakresie wymagań fizykochemicznych. Skarżąca przyznała, że bezspornym jest, iż w ww. dniach, w zakresie wymienionych parametrów wystąpiły przekroczenia wartości dopuszczalnych. Po otrzymaniu jednak informacji o wystąpieniu tych przekroczeń skarżąca podjęła natychmiastowe działania zmierzające do poprawy sytuacji. Całkowitą poprawę potwierdziły badania jakości wody przeprowadzone 24 stycznia 2017 r. przez laboratorium akredytowane działające w ramach Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Organ I instancji wydając decyzję nie wziął jednakże pod uwagę tych wyników. Zdaniem skarżącej nie można było zgodzić się z argumentacją organów, że zgodnie z przypisem 4 zawartym w załączniku nr 3 lit. A do ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia oznaczania takich parametrów jak chlor wolny i chlor związany, podczas poboru próbek do badań mikrobiologicznych, mogło dokonać tylko laboratorium akredytowane a nie zarządzający pływalnią. Zdaniem skarżącej przepisy prawa nie wprowadzały takiego wymogu. W związku z tym, w czasie poboru próbek do badań mikrobiologicznych w dniu 24 stycznia 2017 r. oznaczenia chloru wolnego oraz chloru związanego dokonane zostało przez pracowników skarżącej w ramach realizacji obowiązku określonego w § 3 ust.1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Zatem organ I instancji niesłusznie wydał decyzję o ww. treści bowiem parametry jakości wody na dzień jej wydania nie przekraczały wartości dopuszczalnych. Z kolei organ II instancji w swej decyzji oparł się na dowodach przeprowadzonych w kwietniu i maju 2017 r., o przeprowadzeniu których skarżąca dowiedziała się dopiero z uzasadnienia zaskarżanej decyzji. Podstawą tego orzeczenia był zupełnie inny stan faktyczny niż ten który stanowił podstawę wydania decyzji organu I instancji. Nie było także jasne dlaczego organ II instancji oparł swoją decyzję akurat na tych dowodach (wynikach badań wody). Nieprawidłowe było nadto stanowisko organów obu instancji co do tego, że § 7 rozporządzenia jest przepisem określającym wymagania higieniczne i zdrowotne w związku z art. 4 ust 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Ponadto, w ocenie strony skarżącej, § 7 ust 2 pkt 2 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. nakładał na zarządzającego pływalnią obowiązek umieszczania komunikatu na stronie internetowej, jeżeli taka jest prowadzona. Skarżąca natomiast, jedynie "posiadała" ale nie prowadziła strony internetowej. Nie było także zasadne utrzymanie nakazu wywieszania komunikatu na tablicy informacyjnej, gdyż ten obowiązek był realizowany na bieżąco. Strona skarżąca podkreślała przy tym, że komunikat nie mógł być wywieszany na tablicy informacyjnej na podstawie wyników "cząstkowych", otrzymywanych telefonicznie lub internetowo, lecz dopiero po ich otrzymaniu w formie całościowego sprawozdania z badań.

Ponadto w opinii skarżącej, regulacje zawarte ww. rozporządzenie przekraczały zakres określony w delegacji ustawowej zawartej w art. 11 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (t.j. Dz.U. 2016, poz.656), gdyż oprócz dyspozycji zawartych w art 11 tej ustawy Minister Zdrowia zawarł jeszcze w § 7 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia obowiązek nakładany na zarządzającego pływalnią dotyczący informowania o podejmowanych działaniach naprawczych oraz o planowanym terminie doprowadzenia jakości wody do odpowiednich wymagań.

W odpowiedzi organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wskazał, że miał obowiązek rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. Zatem nie mógł ograniczyć się do stany sprawy z dnia wydania decyzji przez organ I instancji. W postępowaniu odwoławczym, w ocenie organu, nie naruszono zasady dwuinstancyjności postępowania – w obu instancjach rozpatrywana była sprawa tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Organ nie zgodził się, że § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia ma wyłącznie charakter techniczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd uznał, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy zaktualizował badania wody basenowej oraz zasadnie uznał, że strona skarżąca miała obowiązek poinformować o przekroczeniu dopuszczalnych parametrów zarówno na tablicy ogłoszeń jak i na posiadanej stronie internetowej.

W przypadku orzekania przez organy inspekcji sanitarnej o obowiązkach zarządcy pływalni polegających na doprowadzeniu parametrów wody basenowej do wymagań określonych przepisami prawa – dopuszczalne, a nawet pożądane, jest aktualizowanie badań wody basenowej w trakcie postępowania odwoławczego. W szczególności wykonanie ponownych badań jest uzasadnione, jeżeli upłynął znaczny czas pomiędzy badaniami wykonanymi w toku postępowania przed organem I instancji, a planowanym terminem zakończenia postępowania przed organem II instancji. Celem przepisów dotyczących bezpieczeństwa osób przebywających na obszarach wodnych tj. ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych jest bowiem "(...) maksymalne zapewnienie warunków bezpieczeństwa osób pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne". (uzasadnienie projektu ustawy – druk sejmowy nr 3448 Sejmu VI kadencji).

Sąd uznał więc za niezasadny zarzut pominięcia wyników badań z 24 stycznia 2017 r. Z akt wynika, że były to jedyne badania, które nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych norm (z wyjątkiem basenu dziecięcego), w sytuacji gdy poprzednie – co przyznawała strona skarżąca - takie przekroczenia wykazały. Na dodatek, próbki do badań z 24 stycznia 2017 r. zostały pobrane przez pracowników strony skarżącej, a nie przez przedstawicieli akredytowanego laboratorium. Organ I instancji wprawdzie odwołał się do tych badań w swojej decyzji (str. 5), ale nie wyjaśnił dlaczego uznał, że poprzednio wykonane badania stały się podstawą do nałożenia obowiązku doprowadzenia jakości wody basenowej do wymagań określonych w ww. rozporządzeniu z dnia 9 listopada 2015 r.

Słusznie więc organ II instancji po pierwsze wyjaśnił (str. 9 zaskarżonej decyzji), dlaczego pobrane 24 stycznia 2017 r. (a zbadane 26 stycznia 2017 r.) próbki nie zostały uznane za miarodajne w sprawie oceny jakości wody basenowej (próbki zostały przebadane w sposób niespełniający wymogów przypisu 4 załącznika nr 3 lit. A ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r.), a po drugie uzupełnił materiał dowodowy o aktualniejsze badania (9 i 12 maja 2017 r.) i w oparciu o uzyskane wyniki – orzekł reformatoryjnie.

W ocenie Sądu uzupełnienie zebranego materiału dowodowego o zaktualizowane badania jakości wody basenowej nie doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy orzekał bowiem jedynie w zakresie dwóch parametrów tj. chloru związanego oraz ogólnej liczby mikroorganizmów w temperaturze 36ºC po 48h. Były to tożsame parametry, co do których orzekał organ II instancji. Nie doszło tym samym, na etapie postępowania odwoławczego, do rozszerzenia badania jakości wody basenowej o nowe (inne) parametry. Została więc zachowana tożsamość sprawy administracyjnej w zakresie podmiotu i przedmiotu postępowania.

W istocie celem strony skarżącej jest uwolnienie się od nałożonych obowiązków w zakresie doprowadzenia jakości wody basenowej do wymagań określonych w obowiązujących przepisach z uwagi na wyniki przedstawionych przez nią badań ze stycznia 2017 r. i to pomimo że późniejsze badania znowu potwierdziły przekraczanie dopuszczalnych parametrów. Orzekający Sąd podziela jednak pogląd, że: "Celem postępowania odwoławczego nie jest sama kontrola poprawności rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji, lecz uzupełnienie stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy w razie konieczności oraz uwzględnienie tych zmian w stanie prawnym sprawy, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Istota dwuinstancyjności sprowadza się do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej" (wyrok WSA w Krakowie z 13 lipca 2017 r., III SA/Kr 35/17). Z tych też powodów Sąd uznał, że zarzut niewłaściwości rzeczowej organu odwoławczego był niezasadny. Skoro, w ocenie Sądu, organ II instancji mógł orzec reformatoryjnie, to było to orzeczenie wydane przez organ właściwy w sprawie na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy.

Nie do końca jest zrozumiała argumentacja strony skarżącej o braku możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Z akt i twierdzeń organu odwoławczego wynika, że strona skarżąca dwukrotnie była informowana o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów (pisma z 6 marca 2017 r. oraz 11 maja 2017 r. – k. 224 i 273). Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty świadczą, że kluczowe dla sprawy wyniki ponownych badań (próbki pobrane 24 kwietnia 2017 r., a opisane w sprawozdaniach z 5 maja 2017 r.) zostały dołączone do akt 10 maja 2017 r. (k. 270), a więc strona skarżąca miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem 18 maja 2017 r., kiedy to Pan E. M. stawił się w siedzibie organu II instancji. Pozostałe badania z 12 maja 2017 r. zostały przesłane do organu odwoławczego przez stronę skarżącą (k. 278-297). W takiej sytuacji organ nie miał obowiązku ponownego zawiadamiania o zebranym w sprawie materiale dowodowym w trybie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Celem art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest zapewnienie stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Skoro gromadzone w aktach sprawy dokumenty pochodzą bezpośrednio od strony postępowania to tym samym ma ona zapewniony czynny udział w sprawie.

Organy nie dopuściły się również naruszenia innych przepisów postępowania tj. wymienionych w skardze: art. 7, 75, 77, 79 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona skarżąca w rzeczywistości nie kwestionowała ani wyników przeprowadzonych badań, ani też procedury poboru próbek wody z basenu. Wszystkie przesłane przez nią wyniki badań zostały włączone do akt sprawy. To, że jednostkowe wyniki badań potwierdzające brak przekroczenia norm – nie zostały uznane za miarodajne w sprawie, nie może decydować o uznaniu wydanych w sprawie decyzji za naruszające prawo. Sąd już uzasadniał powyżej, dlaczego uznał, że zaktualizowane wyniki z maja 2017 r. zostały potraktowane w sposób prawidłowy przez organ odwoławczy, jako podstawa do nałożenia obowiązku doprowadzenia jakości wody basenowej do wymaganych prawem parametrów.

Zdaniem Sądu organy prawidłowo również uznały, że strona skarżąca ma obowiązek zamieszczać informacje o stwierdzonych przekroczeniach dopuszczalnych parametrów na tablicy informacyjnej i na stronie internetowej.

Zgodnie z §7 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. zarządzający pływalnią (a więc strona skarżąca) w komunikacie informuje m.in. o: aktualnych przekroczeniach dopuszczalnych wartości parametrów wynikających z oceny, o której mowa w § 3 ust. 1 (§7 ust.1 pkt 2). Komunikat taki zamieszcza się na tablicy informacyjnej zlokalizowanej w miejscu widocznym dla osób pływających, kąpiących się lub uprawiających sport lub rekreację oraz na stronie internetowej, jeżeli taka strona jest prowadzona. (§7 ust.2).

Powołany przepis używa określenia "aktualne przekroczenia dopuszczalnych parametrów" co oznacza, że zarządzający pływalnią ma obowiązek podać jakie parametry wody zostały przekroczone i w jakiej wysokości. Z akt wynika natomiast, że 8 maja 2017 r. na tablicy informacyjnej została podana jedynie informacja co do brodzika (badanie z 18 kwietnia 2017 r.) w zakresie przekroczenia normy dotyczącej chloru związanego (k. 250) i to w sposób, który nie zawierał danych o wielkości przekroczenia. Słusznie przy tym organ zauważył, że nie zostały podane pozostałe przekroczenia dotyczące liczby mikroorganizmów w 36ºC, pomimo że badania z 4 kwietnia 2017 r. takie przekroczenia wykazały.

Strona skarżąca kwestionowała zarzut organu o niewykonywaniu 8 maja 2017 r. obowiązku informacyjnego, a to w związku z faktem, że komunikat taki nie mógł być wywieszany tylko na podstawie cząstkowych wyników otrzymywanych telefonicznie lub internetowo. Argumenty te ten jednak nie są zasadne, skoro z akt wynika, że strona skarżąca 28 kwietnia 2017 r. dysponowała sprawozdaniami z wyników badań z 18 kwietnia 2017 r. (przesyłała je wtedy do powiatowego organu inspekcji sanitarnej – k. 249). W tej sytuacji 8 maja 2017 r. dane wynikające z sprawozdań powinny zostać uwzględnione na tablicy ogłoszeń.

Strona skarżąca także nie uprawdopodobniła, że faktycznie nie prowadziła strony internetowej. Skoro jak twierdzi – posiadała taką stronę (co faktycznie oznacza, że najprawdopodobniej poniosła koszty rejestracji domeny) to w toku postępowania odwoławczego powinna była wskazać dowody, że strona internetowa nie została jeszcze faktycznie uruchomiona. Sąd nie dał wiary twierdzeniom o nieprowadzeniu strony internetowej (a tylko jej "posiadaniu"), skoro strona skarżąca skupiła się w odwołaniu jedynie na kwestionowaniu prawa organu inspekcji sanitarnej do nakazania decyzją wykonania obowiązków informacyjnych. Odnosząc się do takiego zarzutu, słusznie organ odwoławczy wskazywał m.in. na art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1261) jako podstawę do działań władczych. Zgodnie z powołanym przepisem do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących: higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powietrza w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach. Skoro organ inspekcji sanitarnej stwierdził naruszenie obowiązku informacyjnego wynikającego z ww. §7 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. to uprawniony był na podstawie art. 27 ust. 1 ww. ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej do nakazania informowania o przekroczeniu parametrów wody basenowej.

Niezasadne były również wątpliwości natury konstytucyjnej dotyczące §7 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2015 r. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 11 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Przepis ten wyraźnie dawał podstawę do określania sposobu informowania ludności o jakości wody w basenie ("Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach, a także częstotliwość pobierania próbek wody, metodyki referencyjne analiz i sposób oceny, czy woda odpowiada wymaganym warunkom, oraz sposób informowania ludności o jakości wody na pływalniach, uwzględniając ochronę zdrowia publicznego oraz potrzebę dostarczania społeczeństwu informacji w tym zakresie."). Nałożenie więc obowiązku informowania o aktualnych przekroczeniach dopuszczalnych wartości parametrów na prowadzonej stronie internetowej realizuje powołany wyżej cel w sposób proporcjonalny do możliwości technicznych pływalni. Jeżeli pływalnia posiada stronę internetową to jej obowiązkiem jest jej prowadzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami. W obecnym czasie to przede wszystkim komunikaty zamieszczane w sieci są źródłem informacji. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła również, aby tego typu komunikaty wiązały się ze szczególnie dużymi wydatkami. Sąd ma przy tym świadomość, że prowadzenie strony internetowej i zamieszczanie na niej aktualnych komunikatów o stanie jakości wody - wymaga ponoszenia wydatków, ale gdyby przyjąć optykę strony skarżącej, to mogłaby ona uwolnić się od jakichkolwiek obowiązków w zakresie doprowadzenia jakości wody do stanu wymaganego przepisami – ponieważ i te działania związane są niewątpliwie z wydatkami.

W związku z powyższym Sąd uznał za niezasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Z tych też powodów Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.