Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 642/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 251 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. i straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2007 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. K. F., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w kwocie 8.856 (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć) złotych, w tym 23% VAT.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie, w której skarga została wniesiona 20 maja 2016 r., postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na jego pełnomocnika została wyznaczona adw. K. F.. Pełnomocnik kilkukrotnie zapoznawała się z aktami sprawy, sporządziła pismo procesowe z wnioskiem dowodowym i zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Ustalając wynagrodzenie dla wnioskującego pełnomocnika z urzędu, w pierwszej kolejności powołać trzeba przepisy przejściowe i końcowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Na podstawie § 23 rozporządzenie to weszło w życie z dniem 5 listopada 2016 r., przy czym zgodnie z § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji wszczęte zostało jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). W związku tym stawkę wynagrodzenia za zastępowanie skarżącego przed tutejszym Sądem określają przepisy rozporządzenia z 2015 r.

Stosownie do treści § 2 ww. rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi z kolei, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Na podstawie w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2015 r., opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł,

c) w innej sprawie - 480 zł.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była należność pieniężna z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, a wartość przedmiotu sporu wynosiła 2.129.003 zł. W związku z tym w sprawie opłatę maksymalną za udzieloną pomoc prawną przed sądem pierwszej instancji określa § 8 pkt 7 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ rozporządzenia z 2015 r. i wynosi ona 14.400 zł.

W tym stanie rzeczy, w oparciu o powołane przepisy, wnioskującej pełnomocnik z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 7.200 zł. Wskazana kwota podlega podwyższeniu o 1.656 zł, stanowiące wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2015 r.

Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.