Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 906/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Bożena Pindel (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 2 i § 4 pkt 1 oraz art. 56 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U z 2016 r., poz. 599; dalej: u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia [...] nr [...], mocą którego zawieszono postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] wystawione do majątku ww. dłużnika do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny.

Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. w dniu [...] wystawił na rzecz zobowiązanej Spółki tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...] obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiąc październik 2015 r. Egzekucję wszczęto w dniu 9 lutego 2016 r. poprzez doręczenie Spółce odpisów tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o zajęciu rachunku bankowego. Dłużnik w ustawowym terminie wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. ZUS wezwał stronę do sprecyzowania złożonego zarzutu z jednoczesnym pouczeniem, że w przypadku braku odpowiedzi, w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma, złożony zarzut zostanie zakwalifikowany jako zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.).

Postanowieniem z dnia [...] ZUS zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutu, na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a.

W zażaleniu na ww. postanowienie zobowiązana Spółka powtórzyła argumenty podniesione w złożonych zarzutach wskazując na brak stosownego aktu prawnego będącego podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego dotyczącego właściwości miejscowej oddziału, który nigdy nie został oficjalnie opublikowany. Jej zdaniem, jeżeli brak jest podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, to również brak jest podstaw do zawieszenia tego postępowania zauważając jednocześnie, że niedopuszczalne jest wydanie jednego postanowienia dla 3 różnych skarg (zarzuty wniesiono w trzech pismach z dnia 16 lutego 2016 r.).

Dyrektor Izby Skarbowej – rozpoznając zażalenie zobowiązanej – utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.

W uzasadnieniu powołał art. 35 § 1, art. 56 § 3 oraz § 4 u.p.e.a. Podkreślił, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 35 § 1 powołanej ustawy następuje z mocy prawa, organ egzekucyjny zobligowany jest jednak do wydania postanowienia, które nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty i ma wyłącznie charakter deklaratoryjny i informacyjny dla strony. Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt I FPS 4/06 zwrócił uwagę, że w sprawie zachodzi tożsamość wierzyciela i organu egzekucyjnego, zatem nie było potrzeby uzyskania przez organ egzekucyjny stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów.

W dalszej części uzasadnienia odniósł się do kwestii właściwości rzeczowej i miejscowej organu egzekucyjnego powołując się na przepis art. 18, art. 19 oraz art. 22 § 2 u.p.e.a. wskazując, że Dyrektor Oddziału ZUS jest organem uprawnionym do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wyjaśnił także, że organ egzekucyjny wydał jedno postanowienie w sytuacji złożenia przez zobowiązaną trzech pism (z 16 lutego 2016 r.), bowiem nie rozstrzygał złożonych zarzutów, lecz wydał orzeczenie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

W skardze Spółka – reprezentowana przez prezesa zarządu – podniosła, że skarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej P.p.s.a.) – podlegało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymujące w mocy rozstrzygniecie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego do czasu wydania postanowienie w przedmiocie zgłoszonego przez skarżąca Spółkę zarzutu.

Skarga jest niezasadna a istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a.

Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 u.p.e.a., na który przy orzekaniu powołał się organ, zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Nie ulega wątpliwości, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie wyżej wskazanego przepisu następuje z mocy prawa z chwilą wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Oznacza to, że wprawdzie organ egzekucyjny nie ma obowiązku wydawać postanowienia o zawieszeniu postępowania, ale skoro już wydał takie postanowienie, to przypisać mu można tylko i wyłącznie charakter deklaratoryjny (deklaratoryjny charakter oznacza, że orzeczenie organu potwierdza jedynie istniejący z mocy ustawy stan prawny). Dodać także należy, że stan zawieszenia postępowania następuje z mocy prawa i powstaje niezależnie od tego, czy organ wydał, czy nie wydał postanowienia w tym przedmiocie. Wydane zaś postanowienie nie ma żadnego wpływu na toczące się postępowanie w związku z wniesionymi przez skarżącą Spółkę zarzutami. Jak wskazuje się w literaturze, zawieszenie postępowania powoduje przerwanie toku wszystkich czynności procesowych dokonywanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. C. Kulesza, Komentarz do art. 35 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; LEX). Ustawodawca nie dopuszcza więc możliwości zakończenia (wykonania) egzekucji przed rozpoznaniem zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 maja 2009 r., sygn. akt II FSK 447/08 (LEX nr 512823) wskazał, że "wniesienie zarzutów w terminie skutecznie wszczyna postępowanie wymagające ich merytorycznej oceny bez względu na stan postępowania (...)". Zatem zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie powoduje dla strony konsekwencji powodujących kontynuowanie tego postępowania bez uprzedniego odniesienia się do złożonego w trybie art. 33 u.p.e.a. zarzutu.

Wniesiona skarga nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji prawnej; odnosząc się zaś do twierdzeń skarżącej zawartych w zażaleniu na postanowienie organu egzekucyjnego, stwierdzić należy, że poruszana tam problematyka właściwości rzeczowej i miejscowej organu egzekucyjnego będzie przedmiotem badania w toku rozpoznania zarzutu, co wyraźnie zaakcentował organ odwoławczy w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Tak więc wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego nie narusza jakichkolwiek uprawnień strony. Słusznie także zauważa organ, że wniesienie przez skarżącą trzech pism (zawierających zarzuty) pozostaje bez jakiekolwiek związku z przedmiotem niniejszego postępowania, dotyczą one bowiem problematyki związanej ze złożonym zarzutem w toku postępowania egzekucyjnego.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.