Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SO/Po 12/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o nałożenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Józef Maleszewski (spr.) Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy z wniosku E. T-P., E. M. T., R. M. i A. P-M. przeciwko Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi i odpowiedzi na skargę postanawia 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić skarżącej E. T- P. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od wniosku; 3. zwrócić skarżącej E. M. T. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od wniosku; 4. zwrócić skarżącemu R. M. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od wniosku; 5. zwrócić skarżącej A. P-M. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2016 r. E. T. – P., E. M. T., R. M. i A. P. – Michalak zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] (dalej: Burmistrz) grzywny z powodu nieprzekazania Sądowi skarg na uchwały Rady Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] i z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]

Wnioskodawcy wskazali, że w dniu [...] września 2016 r. wnieśli powyższe skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu. Skargi zostały złożone wraz z wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia sporządzenia wniosku nie otrzymali od organu informacji o zajętym przez organ stanowisku, ani o przekazaniu skargi do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz poinformował, że Rada Miejska w [...] nie zajęła stanowiska odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie 30 dni i dopiero od upływu tego terminu zaczął biec 30 dniowy termin do przekazania skarg do WSA przewidziany w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016, poz. 718, dalej jako p.p.s.a.). W tym terminie organ przesłał do Sądu złożone skargi wraz z odpowiedziami na skargi i aktami sprawy. Po rozpoznaniu skargi te zostały odrzucone przez WSA w Poznaniu ze względu na ich niedopuszczalność. Wniosek o wymierzenie grzywny jest, w ocenie Burmistrza, w takiej sytuacji bezpodstawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. na organie administracji publicznej którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi spoczywa obowiązek przekazania sądowi skargi wraz z całymi aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Niezastosowanie się do tego obowiązku obwarowane zostało sankcją w postaci wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. Jak wyjaśniono w doktrynie, ratio legis tej regulacji polega na zabezpieczeniu sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, p.p.s.a. Komentarz, Warszawa 2013, s. 328).

Zauważyć jednak należy, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. Katalog zawarty w art. 3 § 2 powołanej ustawy jest katalogiem zamkniętym, a odesłanie do przepisów szczególnych zamieszczone w § 3 ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy przepisy te w sposób wyraźny wskazują, że dla rozpoznania sprawy właściwym będzie sąd administracyjny.

Jak wskazuje się w doktrynie, stwierdzenie przez Sąd, że wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania wnioskowanej sankcji na gruncie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2011, str. 207-208). Podobnie, gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 325/14, z 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OZ 333/16).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny dotyczy nieprzekazania skarg na uchwały Rady Gminy w Kłodawie, które to skargi zarejestrowane zostały pod sygn. akt IV SA/Po 969/16 i IV SA/Po 970/16. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniami z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargi jako niedopuszczalne, uznając, że zaskarżone uchwały nie należą do czynności objętych kontrolą WSA.

Z powyższych względów również wniosek o wymierzenie organowi grzywny uznać należy za niedopuszczalny. Jak wskazał przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08, wniosek taki jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Dlatego też, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu z powodów wymienionych w art. 58 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.