Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2585/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 3,  art. 21 ust. 1 pkt 120
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 14c par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżąca – A. sp. z o. o. z siedzibą w W. wnioskiem z 14 marca 2011 r. uzupełnionym pismem z 2 czerwca 2011 r. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Skarżąca działając w ramach zawartej umowy o współpracy z przedsiębiorstwem elektroenergetycznym dokonuje rozliczeń z właścicielami nieruchomości, które dotyczą budowy linii elektroenergetycznych. Skarżąca wypłaca dwa rodzaje świadczeń pieniężnych właścicielom nieruchomości, tj: jednorazowe odszkodowanie na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r. Nr 102 poz. 651) – dalej "u.g.n."., które podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust 1 pkt 29 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000, Nr. 14, poz.176 z późn. zm.) - dalej "u.p.d.o.f.".

Wskazała, że odszkodowanie przysługuje za wszelkie szkody powstałe w trakcie budowy urządzeń przesyłowych, w tym zwłaszcza za: straty w plonach powstałe w trakcie budowy, utratę produktywności rolnej w okresie rekultywacyjnym gruntów zniszczonych w trakcie budowy, świadczenia pieniężnego za ustanowienie na rzecz przedsiębiorstwa przesyłowego służebności przesyłu. Odszkodowanie wypłacone w takich okolicznościach nie jest płatnością za świadczenie usługi lecz rekompensatą za pozbawienie właściciela prawa do swobodnego dysponowania rzeczą wynikłe z tego tytułu szkody; wynagrodzenie wynikające z tytułu zawartej umowy przesyłu. Na podstawie umowy przesyłu właściciele gruntów ustanawiają odpłatnie i na czas nieokreślony na rzecz przedsiębiorstwa elektroenergetycznego, służebność przesyłu, polegającą na korzystaniu z nieruchomości. Przeznaczenie tej służebności ma charakter energoelektryczny i opisane jest w umowie o ustanowienie służebności przesyłu (na podstawie art. 305 Kodeksu Cywilnego). Właściciele nieruchomości zgadzają się miedzy innymi na: założenie i przeprowadzenie przez nieruchomość linii elektroenergetycznej, wykonanie przebudów istniejących linii elektroenergetycznych, rurociągów do przesyłu gazów i cieczy, każdorazowe udostępnienie nieruchomości w celu wykonania przez spółkę elektroenergetyczną robót związanych z budową, przebudową modernizacją, eksploatacją, konserwacją naprawą remontami oraz usuwaniem awarii - w szczególności na wejście osób oraz dojazd na teren nieruchomości sprzętu niezbędnego do wykonania w/w prac. Z tytułu zawartych umów przesyłu Skarżąca wypłaca wynagrodzenie właścicielom danych nieruchomości. Wynagrodzenie jest wypłacane w imieniu przedsiębiorstwa elektroenergetycznego. Odszkodowanie wypłacane są właścicielom gruntów rolnych jak i właścicielom gruntów nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym Skarżąca spytała, czy odszkodowanie wypłacane jednorazowo właścicielom nieruchomości z tytułu ułożenia na ich nieruchomościach urządzeń przedsiębiorstwa elektroenergetycznego, w związku ze zmniejszeniem wartości ich nieruchomości na podstawie art. 124 u.g.n. jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym na Skarżącej nie ciążą żadne obowiązki w zakresie rozliczeń podatkowych wobec właścicieli? Czy też Skarżąca będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconego odszkodowania dla danego właściciela?

Skarżąca spytała także czy wynagrodzenie wypłacane z tytułu ustanowienia służebności przesyłu jest zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych, stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. a) u.p.d.o.f. i w związku z tym na Skarżącej nie ciążą żadne obowiązki w zakresie rozliczeń podatkowych wobec właścicieli? Czy też Skarżąca będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconego wynagrodzenia wynikającego z tytułu umowy przesyłu dla danego właściciela?

W opinii Skarżącej odszkodowanie wypłacane właścicielom nieruchomości z tytułu poniesionej przez nich szkody w postaci utraty wartości nieruchomości stanowi rekompensatę a także ma na celu odtworzenie pierwotnego stanu np. upraw roślinności, drogi, podjazdu itp. Poszkodowany klient otrzymuje jedynie środki, które mają mu zrekompensować poniesione straty i zapewnić możliwość odtworzenia stanu przed zniszczeniem. W konsekwencji odszkodowanie nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu Skarżąca nie będzie zobowiązana do wystawiania PIT-8C.

Podkreśliła, że zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do postanowień art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami (z pewnymi zastrzeżeniami pozostającymi bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Wskazała przy tym, że art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. jest przepisem, w którym ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych. Przepis ten, jako stanowiący odstępstwo od zasady równości opodatkowania, powinien być więc interpretowany w pierwszej kolejności według reguł wykładni językowej, gramatycznej. Jak wynika z treści art. 21 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,

odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,

odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,

odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f., lub na zasadach, o których mowa w art. 30c u.p.d.o.f.,

odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Skarżąca podkreśliła, że odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych, w tym w dobrach osobistych. Chodzi zarówno o uszczerbek majątkowy jak i niemajątkowy. Naprawienie szkody obejmuje, zarówno straty jakie poszkodowany poniósł, jak i korzyści które mógł osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Wysokość szkody wyznacza rozmiar obowiązku odszkodowawczego i jego górny pułap.

Z przedmiotowego zwolnienia korzystają tylko te, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów rangi ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na ich podstawie, z wyjątkiem wyłączonych ze zwolnienia wolą ustawodawcy. W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji odszkodowanie wypłacane jest na podstawie art. 143 u.g.n. Istotne dla rozpatrywanej sprawy jest zatem ustalenie czy do kategorii odszkodowań, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, można zaliczyć odszkodowanie wypłacane przez Skarżącą za zniszczenia we wszelkiego rodzaju uprawach (rolnych, ogrodniczych, sadowniczych, leśnych, ozdobnej roślinności a także zniszczenia dróg dojazdów do posesji) nie wchodzących w skład gospodarstw rolnych.

Skarżąca powołała też art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f. wskazując, że wolne od podatku dochodowego są odszkodowania wypłacone na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

ustanowienia służebności gruntowej,

rekultywacji gruntów,

szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 u.g.n. Zgodnie z art. 143 ust. 2 u.g.n. przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych. Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. W myśl art. 128 ust. 4 u.g.n., odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124 – 126 u.g.n. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o tę kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Skarżąca wyjaśniła, że za szkody powstałe na skutek zdarzeń o których mowa w art. 120 i 124 – 126 u.g.n. rozumie się: szkody powstałe w wyniku ograniczenia sposobu i korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika w opinii Skarżącej, że zawiera ona umowy na rzecz przedsiębiorstwa, które prowadzi działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej do odbiorców przyłączonych do jej sieci. W toku prowadzonej działalności następuje rozbudowa sieci elektroenergetycznej polegającej na remoncie lub wzniesieniu linii energetycznych niskiego i wysokiego napięcia, remoncie lub wzniesieniu stacji transformatorowych oraz rozbudowa przyłączy energetycznych. Inwestycja związaną z rozbudową sieci elektroenergetycznej, z którą mamy do czynienia w sprawie, zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami jest inwestycją celu publicznego. Wszystkie prace zmierzają do rozszerzenia klientom dostępu do przyłączy energetycznych i prowadzone są na terenach rolnych, miejskich i leśnych. W wyniku prowadzonych prac dochodzi do zniszczenia m. in upraw rolnych, ogrodniczych, sadowniczych, leśnych, ozdobnej roślinności a także zniszczenia dróg i dojazdów do posesji. W zakresie prac przeprowadzana jest ekspertyza tych zniszczeń, wyceniane szkody, sporządzane protokoły. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżąca stwierdziła, że odszkodowanie za zniszczenia w m. in. wszelkiego rodzaju uprawach na gruntach nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułów określonych w przepisach wyżej cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami jest objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób fizycznych, a zatem na Skarżącej nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT - 8C poszkodowanym klientom.

Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. zwalnia się od tego podatku przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomości lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego wywłaszczenia lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Interpretacją Indywidualną z [...] czerwca 2011 r. Minister Finansów, z którego upoważnienia działał Dyrektor Izby Skarbowej w W. , stanowisko Skarżącej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania za wszelkie szkody powstałe w trakcie budowy urządzeń przesyłowych uznał za nieprawidłowe.

Na wstępie organ podkreślił, że odpowiedź w zakresie pytania 2 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej została zawarta w odrębnej interpretacji.

Odnosząc się zaś do pytania pierwszego powołał art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 3, art. 21 ust. 1 pkt 29, art. 21 ust. 1 pkt 120, art. 143 ust. 2 u.p.d.o.f. i wskazał, że z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Skarżąca działając w ramach zawartej umowy o współpracy z przedsiębiorstwem elektroenergetycznym dokonuje rozliczeń z właścicielami nieruchomości, które dotyczą budowy linii elektroenergetycznych. Skarżąca wypłaca dwa rodzaje świadczeń pieniężnych właścicielom nieruchomości, tj: jednorazowe odszkodowanie na podstawie art. 124 u.g.n. z tytułu odszkodowania za wszelkie szkody powstałe w trakcie budowy urządzeń przesyłowych, w tym zwłaszcza za: straty w plonach powstałe w trakcie budowy, utratę produktywności rolnej w okresie rekultywacyjnym gruntów zniszczonych w trakcie budowy. Odszkodowanie wypłacone w takich okolicznościach nie jest płatnością za świadczenie usługi lecz rekompensatą za pozbawienie właściciela prawa do swobodnego dysponowania rzeczą i wynikłe z tego tytułu szkody.

Organ podkreślił, że odszkodowanie wypłacane jest posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, jak też posiadaczom gruntów nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Tylko odszkodowanie wypłacone za szkody powstałe w trakcie budowy linii elektroenergetycznych będzie stanowiło przychód poszkodowanego, podlegający zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f., jednak jedynie w sytuacji, gdy będzie ono wypłacone z tytułu szkód poniesionych w uprawach rolnych i drzewostanie. Odszkodowanie wypłacone tylko za tak określone szkody podlega bowiem zwolnieniu na podstawie wskazanego przepisu. Dodatkowo wskazał, że ustawodawca zwolnił również na podstawie omawianego przepisu odszkodowania wypłacone z tytułu rekultywacji gruntów, której definicję zawarto w art. 4 pkt 18 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem przez rekultywację gruntów rozumie się nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym albo zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie niezbędnych dróg. Zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Jednocześnie organ wskazał, że nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy odszkodowanie za wszelkie szkody powstałe w trakcie budowy linii elektroenergetycznych, w tym zwłaszcza za straty w plonach powstałe w trakcie budowy oraz utratę produktywności rolnej w okresie rekultywacyjnym gruntów zniszczonych w trakcie budowy zostanie wypłacone przez Skarżącą z tytułu szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie bądź rekultywacji gruntów. Zatem, jeśli odszkodowanie za wszelkie szkody powstałe w trakcie budowy urządzeń przesyłowych zostanie wypłacone z tytułu szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie bądź z tytułu rekultywacji gruntów posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, uzyskany w ten sposób przychód będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f., a Skarżąca nie będzie zobowiązana do wystawienia na druku PIT-8C informacji o przychodach z innych źródeł.

W przeciwnym wypadku wypłacone przez Skarżącą odszkodowanie stanowić będzie dla poszkodowanych podlegający opodatkowaniu przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Na Skarżącej będą ciążyły obowiązki podatkowe wynikające z u.p.d.o.f., tj. w szczególności obowiązki wystawienia dla osób, którym dokonano wypłaty odszkodowania w danym roku podatkowym informacji według ustalonego wzoru na druku PIT-8C o przychodach z innych źródeł.

Pismem z 21 czerwca 2011 r. Skarżąca wniosła o zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

W odpowiedzi na to wezwanie, Minister Finansów pismem z [...] lipca 2011 r., stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

W skardze złożonej na interpretację indywidualną Skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła przy tym naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 3, pkt 29 oraz pkt 120 u.p.d.o.f.; art. 124, art. 128 ust. 4 u.g.n.; art. 120, 121, 122, 187, 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.".

W opinii Skarżącej odszkodowanie wypłacane właścicielom nieruchomości z tytułu poniesionej przez nich szkody w postaci utraty wartości nieruchomości stanowi rekompensatą a także ma na celu odtworzenie pierwotnego stanu np. upraw roślinności, drogi, podjazdu itp. Poszkodowany klient otrzymuje jedynie środki, które mają mu zrekompensować poniesione straty i zapewnić możliwość odtworzenia stanu przed zniszczeniem. W konsekwencji odszkodowanie nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu Spółka nie będzie zobowiązana do wystawiania PIT-8C.

Skarżąca podobnie jak we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powołała art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 3, art. 21 ust. 1 pkt 120 i ust. 2, art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f.

Podkreśliła, że odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych, w tym w dobrach osobistych. Chodzi zarówno o uszczerbek majątkowy jak i niemajątkowy. Naprawienie szkody obejmuje, zarówno straty jakie poszkodowany poniósł, jak i korzyści, które mógł osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Wysokość szkody wyznacza rozmiar obowiązku odszkodowawczego i jego górny pułap. Z przedmiotowego zwolnienia korzystają tylko te, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów rangi ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na ich podstawie, z wyjątkiem wyłączonych ze zwolnienia wolą ustawodawcy, w tym przypadku odszkodowanie wypłacane jest na podstawie art. 143 u.g.n..

Za szkody powstałe na wskutek zdarzeń o których mowa w art. 120 i 124 – 126 u.g.n. rozumie się: szkody powstałe w wyniku ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżąca stwierdziła, że odszkodowanie za zniszczenia w m.in. wszelkiego rodzaju uprawach na gruntach nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułów określonych w przepisach wyżej cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami jest objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób fizycznych a zatem na Spółce nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C poszkodowanym klientom.

Powołane wyżej przepisy wskazują jednoznacznie, że nie wszystkie odszkodowania otrzymane przez osoby fizyczne wolne są od podatku dochodowego. Z przedmiotowego zwolnienia korzystają tylko te, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów rangi ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na ich podstawie, z wyjątkiem wyłączonych ze zwolnienia wolą ustawodawcy.

Skarżąca podkreśliła, że istotne dla rozpatrywanej sprawy jest ustalenie czy do kategorii odszkodowań, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw można zaliczyć odszkodowanie wypłacane przez Skarżącej za zniszczenia we wszelkiego rodzaju uprawach (rolnych, ogrodniczych, sadowniczych, leśnych, ozdobnej roślinności a także zniszczenia dróg i dojazdów do posesji) nie wchodzących w skład gospodarstw rolnych.

Podkreśliła, że w jej opinii odszkodowanie za zniszczenia we wszelkiego rodzaju uprawach na gruntach nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułów określonych w przepisach wyżej cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami jest objęte zwolnieniem z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Zatem na Skarżącej nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C poszkodowanym osobom. Natomiast osoby, którym wypłacono odszkodowania nie mają obowiązku wykazywania kwot tych odszkodowań w zeznaniach podatkowych składanych za lata, w których odszkodowania te zostały wypłacone.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji oraz powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi uznał za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W rozpoznanej sprawie Skarżąca złożyła do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym zadała pytanie czy wypłacane e przez nią właścicielom gruntów odszkodowania związane z prowadzoną na tych gruntach budową linii elektroenergetycznych. Zdaniem Skarżącej odszkodowania te podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego. Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Skarżąca powołała przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3 i pkt 120 u.p.d.o.f.

Zdaniem Sądu skoro Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji, najpierw zadała pytanie czy wypłacane przez nią świadczenia są wolne od podatku a następnie przedstawiając własne stanowisko w sprawie przytoczyła treść przepisu art. 21 ust. 1 pkt. 3 lit. a-g u.p.d.o.f. i zawarła we wniosku także swój komentarz do tych przepisu, to oznaczało, że uważa, iż wypłacane przez nią świadczenia zwolnione będą od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Wniosek ten znajduje swoje poparcie także w tym, że Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji wskazywał, że za szkody powstałe przy rozbudowie urządzeń infrastruktury (art. 120 i 124-126 u.g.n.) na podstawie art. 128 ust. 4 u.g.n. przysługuje odszkodowanie. Skarżąca wskazywała, że odszkodowanie przysługuje zgodnie z regułami określonymi w powołanych przepisach u.g.n. Dlatego w ocenie Sądu organ w zaskarżonej interpretacji obowiązany był ocenić to stanowisko, gdyż stanowi o tym wprost art. 14c § 2 O.p. Zdaniem Sądu opisane sformułowanie przez Skarżącą wniosku o wydanie interpretacji, w szczególności wskazywanie przez Skarżącą powiązania wypłacanych przez nią świadczeń z art. 128 ust. 4 u.g.n., wymagało udzielenia odpowiedzi, czy wypłacane przez Skarżącą odszkodowania podlegały zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Organ miał obowiązek wypowiedzieć się czy te odszkodowania są objęte zakresem tego przepisu, w szczególności w interpretacji należało rozstrzygnąć, czy przedmiotowe odszkodowania można uznać za odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z ustawy.

Jeżeli organ uznałby, że zawarty we wniosku o wydanie interpretacji opis stanu faktycznego jest niewystarczający do oceny stanowiska Skarżącej, to na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. powinien wezwać Skarżącą do sprecyzowania wniosku w żądanym zakresie.

W rozpoznanej sprawie organ nie ocenił skutków stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i ograniczył się jedynie do oceny tych skutków według treści art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f. Z tego względu zaskarżoną interpretację należało uznać za wydaną z naruszeniem art. 14c § 2 O.p.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. W art. 1 § 2 ej ustawy ustawodawca postanowił, że kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawodawca w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm.) dalej powołanej jako P.p.s.a nie wprowadził dla interpretacji indywidualnych innych kryteriów kontroli niż kryterium legalności (art. 3 § 2 pkt 4a i art. 146 § 1 P.p.s.a.). Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie organ nie rozpoznał wniosku Skarżącej w części odnoszącej się do art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Sąd na obecnym etapie postępowania, będąc uprawnionym do zbadania wyłącznie zgodności z prawem zaskarżonej interpretacji, nie mógł niniejszym wyroku rozstrzygnąć, czy wypłacane przez Skarżącą odszkodowania podlegały zwolnieniu ustanowionemu w tym przepisie. Sad w niniejszym wyroku taką ocenę prawną zamieściłby, gdyby organ rozstrzygnął tę kwestię w zaskarżonej interpretacji. Wówczas Sąd rozpoznając skargę na interpretację musiałby rozstrzygnąć, czy ta ocena materialnoprawna dokonana przez organ w interpelacji jest prawidłowa. Wypowiedzenie się w tym zakresie przez Sąd w niniejszym wyroku, przy milczeniu zaskarżonej interpretacji w przedmiotowej kwestii, oznaczałoby przejęcie przez Sąd kompetencji organu podatkowego wynikającej z treści art. 14b § 1 i 14c § 1 i 2 O.p., co oznaczałoby oczywiste wykroczenie poza kompetencje orzecznicze Sądu.

Organ wydając ponownie interpretację będzie obowiązany udzielić odpowiedzi na pytanie czy wypłacane przez Skarżącą odszkodowania za szkody powstałe przy budowie opisanych we wniosku o wydanie urządzeń infrastruktury podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.