Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 93/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 49 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 30 kwietnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej F. sp. z o.o. z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18 w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną F. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej jako "Spółka") od wyroku tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18 w sprawie ze skargi Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2018 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu 24 września 2018 r. doręczono Spółce odpis wyroku z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18 wraz z uzasadnieniem. W dniu 24 października 2018 r. Spółka, działając przez swojego pełnomocnika, wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Ponieważ skarga kasacyjna nie była podpisana i nie dołączono do niej pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 30 października 2018 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez podpisanie skargi kasacyjnej, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionej kserokopii, upoważniającego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej i/lub reprezentowania strony w postępowaniu kasacyjnym, złożenia wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Pełnomocnik Spółki w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył podpisaną skargę kasacyjną, uwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa oraz oświadczenie, o jakim mowa w art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".

Sąd postanowił odrzucić skargę kasacyjną Spółki z uwagi na fakt, że w treści pełnomocnictwa wskazano na upoważnienie do reprezentacji Spółki w sprawie "ze skargi kasacyjnej" na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu a nie na wyrok Sądu pierwszej instancji. Zdaniem Sądu, nie mogło to być uznane za upoważnienie do działania w imieniu strony w postępowaniu kasacyjnym. Podkreślił, że przedmiotem skargi kasacyjnej może być zaskarżany wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego, z kolei ze sformułowania zawartego w treści pełnomocnictwa nie wynika, aby pełnomocnik został umocowany do sporządzenia skargi kasacyjnej, ani do występowania w imieniu Spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem, w ocenie Sądu, przytoczona powyżej treść pełnomocnictwa i wskazany w nim zakres umocowania nie wypełniają warunków uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2018 r., mającym oparcie w treści art. 175 § 1 P.p.s.a. Stąd też uznał, że skardze kasacyjnej nie można nadać dalszego biegu.

W zażaleniu Spółka, działając przez swojego pełnomocnika, zaskarżyła postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1) art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowania z uwagi na brak wezwania Spółki do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego w trybie ww. przepisu, pomimo stwierdzenia zaistnienia braków formalnych pisma procesowego w postaci wadliwego, w ocenie Sądu, pełnomocnictwa;

2) art. 178 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie wobec odrzucenia skargi kasacyjnej, pomimo braku podstaw ku temu, przez wzgląd na okoliczność, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, a jej braki zostały uzupełnione przez Spółkę zgodnie z treścią zarządzenia z dnia 30 października 2018 r.;

3) art. 37 w zw. z art. 36 P.p.s.a., wobec uznania przez Sąd, że pełnomocnik nie posiada umocowania do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej i reprezentowania Spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pomimo że treść przedłożonego w sprawie pełnomocnictwa oraz okoliczność jego przedłożenia wraz z pismem przewodnim stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 30 października 2018 r. wydanego w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Op 187/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółki z dnia 24 października 2018 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Op 187/18, jednocześnie wskazywały na umocowanie do działania w sprawie ze skargi kasacyjnej z dnia 24 października 2018 r.;

4) art. 49 § 1 P.p.s.a. wobec uznania przez Sąd, że braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 października 2018 r. doręczonym w dniu 5 listopada 2018 r., pomimo że Spółka uczyniła zadość treści ww. zarządzenia, składając stosowne oświadczenie i przekładając żądane przez Sąd dokumenty;

5) art. 49 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, wobec odmowy nadania biegu pismu procesowemu, tj. skardze kasacyjnej z dnia 24 października 2018 r., wskutek stwierdzenia przez Sąd niezachowania przez Spółkę warunków formalnych, polegające na przedłożeniu przez pełnomocnika reprezentującego Spółkę, pełnomocnictwa, które - w ocenie Sądu - wadliwie określa przedmiot skargi kasacyjnej, pomimo że wolą mocodawcy było umocowanie pełnomocnika do reprezentowania Spółki w postępowaniu kasacyjnym ze skargi kasacyjnej z dnia 24 października 2018 r., a przedłożone do sprawy pełnomocnictwo pozwalało na identyfikację sprawy, której dotyczy, przede wszystkim przez wzgląd na okoliczność, że zostało przedłożone w wykonaniu zarządzenia z dnia 30 października 2018 r. w sprawie prowadzonej pod sygn. I SA/Op 187/18, tj. w sprawie dotyczącej skargi kasacyjnej z dnia 24 października 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jako usprawiedliwione podlegało uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na podstawie art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku nieuzupełnienia braków skargi kasacyjnej w wyznaczonym przez Sąd terminie, podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 178 P.p.s.a.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy właściwie wykonane zostało wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie pełnomocnik złożył uwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa, jednakże - zdaniem Sądu pierwszej instancji - treść pełnomocnictwa i wskazany w nim zakres umocowania nie wypełniały warunków uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, wskazanych w zarządzeniu z dnia 30 października 2018 r.

Spółka zakwestionowała ocenę Sądu co do tego, że pełnomocnik nie posiadał umocowania do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej oraz reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podniosła także zarzuty wskazujące na niezasadność zastosowanej sankcji w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadsyłając uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa, pełnomocnik Spółki uzupełnił braki formalne skargi kasacyjnej zgodnie z wezwaniem Sądu pierwszej instancji z dnia 30 października 2018 r. Z załączonego dokumentu wynika bowiem, kto udzielił pełnomocnictwa, komu zostało ono udzielone i w jakiej dacie. Wynika z niego również, że zostało ono udzielone do reprezentowania Spółki w postępowaniu kasacyjnym, choć użyto tu nieprecyzyjnego zwrotu: "w sprawie ze skargi kasacyjnej F. Sp. z .o.o. od postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2018 r., nr [...]". Ponadto pełnomocnictwo to zostało przedłożone w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I SA/Op 187/18, i choć sygnatury tej w pełnomocnictwie nie wskazano, fakt ten pozwalał na identyfikację sprawy, której dotyczyło.

Należy również podkreślić, że rozróżnienia wymaga sytuacja, w której braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w ogóle, od sytuacji gdy pełnomocnik w terminie siedmiu dni - na wezwanie sądu - składa uwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa, jednak czyni to w sposób częściowo wadliwy. Nadmiernym rygoryzmem procesowym byłoby zastosowanie w obu sytuacjach sankcji w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej. Zauważyć należy, że w myśl art. 178 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Istotne znaczenie w niniejszej sprawie miało natomiast to, że w rezultacie brak formalny skargi kasacyjnej został usunięty w sposób umożliwiający nadanie jej właściwego biegu.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie