Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2344/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. K. (dalej: strona lub skarżący) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] października 2019 r. nr [...] uchylająca w całości decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej: Dyrektor Oddziału ARiMR lub organ I instancji) z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] i udzielająca stronie wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków w kwocie [...] zł i odmawiająca udzielenia tego wsparcia w zakresie [...] sztuk indyków. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z [...] czerwca 2019 r. skarżący zwrócił się o udzielenie wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków. Strona wnioskowała o udzielenie wsparcia do [...] sztuk brojlerów kurzych (CN [...]) oraz do [...] sztuk indyków (CN [...]).

W dniu [...] lipca 2019 r. do organu I instancji wpłynęły protokoły z przekazania materiału do utylizacji - pierwszy z [...] lutego 2017 r., który dotyczył przekazania z gospodarstwa strony do zakładu utylizacyjnego [...] sztuk padłych indyków, zgodnie z decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z [...] lutego 2017 r. nr [...] oraz drugi z [...] lutego 2019 r., który dotyczył między innymi przekazania z gospodarstwa strony do zakładu utylizacyjnego [...] sztuk kurczaków (2,5 tygodniowych) zabitych z nakazu Inspekcji Weterynaryjnej, zgodnie z decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z [...] lutego 2017 r. nr: [...].

W wyniku przeprowadzonego postępowania Dyrektor Oddziału ARiMR ustalił, że producent w okresie od [...] grudnia 2016 r. do [...] marca 2017 r. był wpisany do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną oraz w gospodarstwie objętym wnioskiem prowadził działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. n ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2018 r. poz. 1967, dalej: ustawa o ochronie zwierząt), jak również że w dniu [...] kwietnia 2017 r. producent otrzymał zgodę na ponowne utrzymanie drobiu w gospodarstwie. Następnie decyzją z [...] sierpnia 2019 r. organ I instancji udzielił skarżącemu wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków, w kwocie [...] zł w odniesieniu do [...] sztuk brojlerów kurzych (CN [...]). Jednocześnie w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że wsparcie do [...] szt. indyków nie zostało przyznane z uwagi na postanowienia § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1066, dalej: rozporządzenie RM), zgodnie z którym do naliczenia kwoty wsparcia kwalifikują się ptaki zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii, co w ocenie organu wyklucza możliwość przyznania pomocy do ptaków padłych.

W wyniku rozpoznania odwołania Prezes ARiMR decyzją z [...] października 2019 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i udzielił skarżącemu wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków, w kwocie [...] zł za [...] szt. brojlerów kurzych, jednocześnie odmawiając ww. wsparcia w zakresie [...] sztuk indyków.

Organ II instancji zauważył, że decyzja pierwszoinstancyjna nie zawiera pełnego rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięciem bowiem nie objęto odmowy przyznania pomocy do indyków. Organ odwoławczy zauważył, że z treści tej decyzji wynika, iż tylko w uzasadnieniu organ I instancji odniósł się do wnioskowanego wsparcia dotyczącego indyków uznając, że brak jest podstaw prawnych do ustalenia kwoty wsparcia w tym zakresie, z uwagi na fakt, iż do naliczania wsparcia kwalifikują się wyłącznie ptaki zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii, co wyklucza możliwość uwzględnienia również ptaków (indyków) padłych. Podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji motywy wskazujące na odmowę uwzględnienia wniosku w zakresie wsparcia do [...] sztuk indyków nie sanują braku rozstrzygnięcia. W związku z powyższym Prezes ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję i rozstrzygną sprawę co do istoty.

Organ II instancji zauważył, że z decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w M. (znak [...]) z [...] kwietnia 2017 r. oraz Protokołu przekazania materiału do utylizacji z [...] lutego 2017 r., a także wyjaśnień samej strony wynika, że objęte wnioskiem indyki ([...] szt.), stanowiły ptaki padłe w gospodarstwie strony, a nie zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii.

Prezesa ARiMR przywołał § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM wskazujący, że do wsparcia uwzględnia się liczbę sztuk drobiu zabitych lub poddanych ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii w związku ze zwalczaniem wysoce zjadliwej grypy ptaków. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, skoro nie stwierdzono faktu zabicia lub poddania ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii utrzymywanych w gospodarstwie indyków, niezależnie od okoliczności z jakich ten fakt wynikał, wsparcie w odniesieniu do padłych ptaków tego gatunku, w świetle § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, nie może zostać w tej sytuacji przyznane.

Pismem [...] listopada 2019 r. strona złożyła skargę w zakresie odmowy udzielenia wsparcia finansowego z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków w zakresie [...] sztuk indyków i wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji w tym zakresie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: kpa) poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że brak było możliwości wydania decyzji o przyznaniu wsparcia skarżącemu na podstawie § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

W przedmiotowej sprawie sąd zwrócił się do stron postępowania o wskazanie czy wyrażają one zgodę na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony skarżącej wyraził taką zgodę. Pełnomocnik organu wniósł o przeprowadzenie rozprawy.

W związku z powyższym oraz mając na uwadze treść pisma pełnomocnika organu z [...] lipca 2020 r. należy wskazać, że:

- art. 15zzs4 ust. 3 wskazanej ustawy jest przepisem szczególnym, obowiązującym obecnie z uwagi na ogłoszony i nieodwołany dotychczas stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2;

- pełnomocnik organu nie przedstawił dotychczas żadnych wniosków dowodowych, zaś dodatkową argumentację mógł przedstawić w piśmie procesowym skierowanym do sądu;

- strona skarżąca zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika wyraziła zgodę na rozpatrzenie przedmiotowej sprawy bez rozprawy;

- strona skarżąca w zasadzie jest gospodarzem postępowania i co do zasady ona może skutecznie cofnąć skargę, a organ po przesłaniu akt do sądu nie ma uprawnień do uwzględnienia skargi;

- w postępowaniu administracyjnym rolą organu jest zebranie wszystkich dowodów w sprawie, a postępowanie sądowoadministracyjne nie służy do uzupełniania materiału dowodowego (art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. Dz.U. 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: ppsa),

zdecydowano o wyznaczeniu w przedmiotowej sprawie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. w składzie trzech sędziów.

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, że w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Sąd, kierując się tymi przesłankami uznał, że decyzja w zaskarżonej części odpowiada prawu.

Wsparcie finansowe z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków, udzielane w ramach nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego, przyznawane jest w oparciu o przepisy prawa UE w tym rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1507 z dnia 10 października 2018 r. w sprawie nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego w Polsce (Dz. U. L z 11 października 2018 r. nr 255, s. 7, dalej: rozporządzenie 2018/1507) oraz prawa krajowego, tj. w szczególności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnych środków wspierania rynku w sektorach jaj i mięsa drobiowego, wydanego na podstawie art. 6c ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1505, dalej: ustawa o ARiMR).

Zgodnie z art. 1 rozporządzenia 2018/1507 Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez Polskę w celu wsparcia rynku jaj i mięsa drobiowego poważnie dotkniętego wystąpieniem 65 ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5, które zostały wykryte i zgłoszone przez Polskę między dniem [...] grudnia 2016 r. a dniem [...] marca 2017 r.

W art. 2 rozporządzenia 2018/1507 podano, że wydatki poniesione przez Polskę kwalifikują się do częściowego finansowania przez Unię jedynie:

a) za okres stosowania środków w zakresie zdrowia zwierząt i środków weterynaryjnych, o których mowa w przepisach Unii i Polski wymienionych w załączniku oraz odnoszących się do okresu ustanowionego w art. 1; oraz

b) w odniesieniu do tych gospodarstw drobiarskich, w których zastosowano środki w zakresie stanu zdrowia zwierząt i środki weterynaryjne, i które znajdują się na obszarach, o których mowa w przepisach Unii i Polski wymienionych w załączniku ("obszarach objętych ograniczeniami"); oraz

c) jeśli zostały wypłacone beneficjentom przez Polskę najpóźniej do dnia 30 września 2019 r. Art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 nie ma zastosowania; oraz

d) jeżeli za okres, o którym mowa w lit. a), na zwierzę lub produkt nie przyznano żadnej rekompensaty z tytułu pomocy państwa ani ubezpieczenia i w odniesieniu do którego nie otrzymano wkładu finansowego Unii na mocy rozporządzenia (UE) nr 652/2014.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia RM wsparcie jest udzielane producentowi rolnemu w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2017 r. poz. 1853), zwanemu dalej "producentem rolnym", który w okresie od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] marca 2017 r. prowadził gospodarstwo, o którym mowa w art. 2 lit. b rozporządzenia 2018/1507, w zakresie działalności, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. h lub n ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2018 r. poz. 1967), zwane dalej "gospodarstwem", jeżeli zostały spełnione warunki określone w art. 2 rozporządzenia 2018/1507.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia RM wysokość wsparcia ustala się jako iloczyn:

1) liczby sztuk drobiu poszczególnych gatunków określonych w art. 3 rozporządzenia 2018/1507, zabitych lub poddanych ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii w związku ze zwalczaniem wysoce zjadliwej grypy ptaków w okresie, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia 2018/1507, oraz

2) liczby dni między dniem wydania decyzji administracyjnej, w której został wprowadzony nakaz, o którym mowa w pkt 1, a dniem: a) ogłoszenia rozporządzenia wojewody lub powiatowego lekarza weterynarii (...), albo b) wyrażenia zgody przez powiatowego lekarza weterynarii na ponowne utrzymywanie drobiu w tym gospodarstwie, jeżeli taka zgoda była wyrażona, oraz

3) stawki wynoszącej: b) [...] zł za dzień za brojlera kurzego objętego kodem CN [...], f) [...] zł za dzień za indyka objętego kodem CN [...].

W § 6 ust. 1 rozporządzenia RM wyjaśniono, że wsparcie jest udzielane na wniosek producenta rolnego, w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego ubiegającego się o to wsparcie. Do wniosku dołącza się m.in. kopię decyzji administracyjnej, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 2 i kopię dokumentu potwierdzającego wyrażenie zgody przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii na ponowne utrzymywanie drobiu w gospodarstwie - w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2 lit. b (§ 6 ust. 3 pkt 1 i 2).

Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia w przypadku gdy z rozpatrzonych wniosków o udzielenie wsparcia wynika, że łączna liczba sztuk drobiu danego gatunku, kwalifikujących się do objęcia wsparciem, jest większa niż liczba zwierząt danego gatunku drobiu określona w art. 3 rozporządzenia 2018/1507, Prezes Agencji, w terminie 30 dni od dnia zakończenia składania wniosków o udzielenie wsparcia, ustala współczynnik redukcji wnioskowanej liczby sztuk drobiu danego gatunku i niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez Agencję informację o wysokości ustalonego współczynnika redukcji. Współczynnik redukcji, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do ustalenia liczby sztuk drobiu danego gatunku, w odniesieniu do których wsparcie może zostać udzielone, z zaokrągleniem w dół do pełnych sztuk (§ 7 ust. 4).

Po przedstawieniu podstaw prawnych należy wskazać, że spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy drób (indyki) padłe podlegają wsparciu finansowemu. Zdaniem organów orzekających takie indyki nie podlegają wsparciu, gdyż wsparciu podlegają jedynie ptaki zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii, co wyklucza możliwość uwzględniania ptaków padłych. Przeciwnego zdania jest skarżący, który stoi na stanowisku, że wszystkie ptaki, które zostały porażone zjadliwym wirusem ptasiej grypy winny być objęte wsparciem. W jego ocenie wsparcie dotyczy zarówno ptaków uśmierconych, jak i tych które padły przed przyjazdem specjalistycznej firmy (indyki padły w przeciągu 24 godzin przed przyjazdem specjalistycznej ekipy, która miała je zagazować).

Rozpoznając przedmiotową sprawę sąd rację w tym sporze przyznał organom orzekającym, gdyż przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia RM w tym zakresie jest jednoznaczny i wskazuje, że wsparcie objęte są jedynie ptaki zabite lub poddane ubojowi z nakazu powiatowego lekarza weterynarii w związku ze zwalczaniem wysoce zjadliwej grypy ptaków we wskazanym okresie. Przepisy rozporządzenia RM nie przewidują odstępstw od stosowania ww. przepisu, tj. w określonych przypadkach możliwości ustalania kwoty wsparcia w sposób inny niż wskazany w § 5 ust. 1.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 2 pkt 26) ustawy o ochronie zwierząt zwłoki zwierzęce, to zwierzęta padłe lub zabite w celu innym niż spożycie przez ludzi. Art. 19 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy o ochronie zwierząt wskazuje, że dopuszcza się handel zwierzętami, do których stosuje się przepisy o kontroli weterynaryjnej w handlu (...), jeżeli są spełnione wymagania określone w tych przepisach i wymagania zdrowotne dla zwierząt określone dla handlu danym gatunkiem zwierząt lub ze względu na ich przeznaczenie, w tym: w przypadku drobiu: nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia zwierząt. Natomiast w myśl art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt za (...) kury, (...), indyki (...) zabite lub poddane ubojowi z nakazu organów Inspekcji Weterynaryjnej albo za takie zwierzęta padłe w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez te organy przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu państwa.

Powyższe przepisy przewidują odszkodowanie za zwłoki zwierzęcia, które: 1) zostało zabite, 2) zostało poddane ubojowi, 3) padło w wyniku zastosowania nakazanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej zabiegów. Takie odszkodowanie skarżący otrzymał na podstawie decyzji z [...] marca 2017 r oraz [...] kwietnia 2017 r. (patrz karty 9-12 akt adm.)

W sprawie nie ulega wątpliwości, że indyki nie zostały zabite, ani też nie zostały poddane ubojowi. W sprawie na co wskazuje skarżący indyki padły na skutek choroby wirusowej o przebiegu nadostrym.

Prawodawca krajowy zgodnie z uzasadnieniem do projektu rozporządzenia RM objął jedynie pomocą (wsparcie finansowe z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków) dwa pierwsze przypadki, a więc przypadek zabicia i przypadek poddania ubojowi z nakazu organów Inspekcji Weterynaryjnej. Trzeciego przypadku nie objął. W uzasadnieniu projektu brak jest przyczyn takiego stanu rzeczy (patrz [...]). Jednakże sąd nie jest prawodawcą i nie może rozszerzyć treści rozporządzenia na zwierzęta, które padły (nie zostały zabite i poddane ubojowi). Tym samym organy orzekające w sposób prawidłowo zastosowały § 5 ust. 1 rozporządzenia RM i odmówiły przyznania wsparcia w zakresie indyków. Decyzja organów, jak prawidłowo zauważył Prezes ARiMR jest decyzją związaną i organy nie mają żadnej swobody w wyborze rozstrzygnięcia. Nie mogły również zastosować zasad słuszności w prowadzonym postępowaniu.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, że pomoc udzielana stronie nie stanowi formy odszkodowania za zwierzęta (zabite, poddane ubojowi, padłe), a jedynie stanowi wsparcie finansowe z tytułu czasowego wyłączenia gospodarstwa z produkcji drobiu na skutek zastosowania przepisów weterynaryjnych w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków, na co wprost wskazuje tytuł rozporządzenia RM. Rozporządzenie to w sposób odmienny od odszkodowania uregulowało kwestię udzielanej pomocy.

W związku z powyższym Prezesa ARiMR prawidłowo wskazał na brak podstaw prawnych do ustalania kwoty wsparcia w oparciu o liczbę padłych sztuk indyków, jak również do stwierdzenia, że za liczbę ptaków, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, można uznać jedynie liczbę zwierząt objętych nakazem zabicia lub poddania ubojowi wynikającą z decyzji administracyjnej wprowadzającej ten nakaz. Podkreślenia także wymaga, że liczba zwierząt objętych nakazem zabicia lub poddania ubojowi wynika z decyzji administracyjnej i organy ARiMR samodzielne tej liczby nie mogą ustalić i muszą oprzeć swoje rozstrzygnięcie na dokumentach załączonych przez stronę, tj. decyzji właściwego powiatowego lekarza weterynarii oraz stosownych protokołach.

Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Tym samym zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 kpa sąd uznał za całkowicie niezasadny. Postępowanie bowiem jest postępowaniem wnioskowym i strona winna przedkładać wszystkie dowody potwierdzające jej stanowisko. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 80 i art. 107 § 3 kpa, to także tych przepisów organ nie naruszył. W sprawie sporna była jedynie interpretacja przepisów, a nie stan faktyczny. Prezes ARiMR w zakresie zaskarżonym prawidłowo dokonał wykładni § 5 ust. 1 rozporządzenia RM, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Samo zaś uzasadnienie odpowiada wymogom stawianym uzasadnieniu w kpa.

W świetle przywołanych okoliczności sąd nie stwierdził żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Na marginesie i co nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy zgodnie z art. 2 lit. c rozporządzenia 2018/1507 i § 9 rozporządzenia RM pomoc musiała zostać wypłacona do dnia [...] września 2019 r. Po tej dacie brak jest podstaw prawnych aby przyznawać wsparcie finansowe.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa, oddalił skargę.