Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1145/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2013 r. p o s t a n a w i a zawiesić z urzędu postępowanie sądowe do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 562/14.


UZASADNIENIE

A. spółka jawna wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2013 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że podatniczka nie złożyła do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonała sprzedaży, miesięcznych zestawień oświadczeń uzyskanych od nabywców o przeznaczeniu oleju opałowego za kwiecień 2013 r., stosownie do art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym nie była uprawniona do skorzystania z prawa do obniżenia stawki podatku akcyzowego przewidzianego dla olejów opałowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: - "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wprawdzie na gruncie powyższej regulacji jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca nie wymienił wprost postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (wyrok NSA z 5 sierpnia 2014 r., II FSK 2021/12). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" z art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.

Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania w tym przypadku ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Sąd po dogłębnej analizie sprawy doszedł do przekonania, że sytuacja, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści:

1. "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?

2. "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

3. "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ".

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej z uwagi na kwestię sporną pomiędzy stronami - uznaniu przez organ, że złożenie po terminie miesięcznego zestawienia oświadczeń o sprzedaży oleju opałowego stanowi podstawę do zastosowania stawki z art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.