Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 521/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 20 par. 1, art. 18 par. 1, art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (..) r., znak: (..) w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku szkolnego w zakresie wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA W. F. p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

P. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku szkolnego.

Na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. skarżący zażądał wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego NSA Witolda Falczyńskiego, składając oświadczenie, że: "w trakcie przerwy przed rozprawą sędzia ten wychodził z sali rozpraw z pewną panią, która na korytarzu powiedziała, żeby ściągnąć dzieci, a sędzia wyraził zdziwienie i zaniepokojenie".

W oświadczeniu złożonym w trybie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) sędzia NSA Witold Falczyński oświadczył, że w dniu 26 października 2017 r. w przerwie przed rozpoznaniem sprawy II SA/Lu 521/17 do sali rozpraw weszła sędzia Iwona Tchórzewska z prośbą o przestawienie na parkingu sądowym należącego do niego samochodu, który uniemożliwiał jej wyjazd z parkingu. Sędzia wskazał, że w związku z tym udał się z sędzią Tchórzewską na parking i przestawił samochód, zaś rozmowa, którą opisuje skarżący we wniosku, nie miała miejsca. Jednocześnie sędzia oświadczył, że w sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wskazanych w art. 18 § 1 p.p.s.a., uzasadniających wyłączenie go od orzekania w niniejszej sprawie z mocy samej ustawy, a nadto nie istnieją okoliczności które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o wyłączenie sędziego jest niezasadny.

Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W myśl art. 20 § 1 powołanej ustawy, wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

Wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarczy do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 40/15, CBOSA).

Sędzia NSA Witold Falczyński złożył oświadczenie, z którego wynika, że w przerwie przed rozprawą nie rozmawiał z sędzia Iwoną Tchórzewska o dzieciach skarżącego.

Należy zatem uznać, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie.

W niniejszej sprawie nie zachodzi ponadto żadna z przesłanek wyłączenia tego sędziego wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.