Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2750/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Kramek, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2020 r. sprawy ze skargi M. K. i G. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. A. i A. K. prowadzących działalność pod nazwą [...] S.C. - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku modelarni z zapleczem socjalnym i bezodpływowym zbiornikiem na ścieki, na działce nr [...] k.m.[...] obręb [...], gmina [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], a projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Inwestor oświadczył, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestycja nie narusza interesów prawnych osób trzecich i nie jest objęta przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71).

M. i P.K., B. i G. G. T. M., B. i M. K. wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. pozwolenia na budowę.

Podnieśli, że inwestycja na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] planowana jest w odległości ok. 17-18 m od ich działek, a twierdzenia, że obiekt nie będzie negatywnie oddziaływał na sąsiednie działki są nieprawdą.

Wskazali, że pozwolenie na budowę udzielono w zakresie budowy modelarni, natomiast inwestor uzyskał dotację na planowaną inwestycję w zakresie modelarstwo odlewnicze. Jest to odmienny charakter działalności, który może powodować zagrożenia: hałasy, zapachy i inne.

Z pisma Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2019 r., wynika, że inwestycja jest planowana w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]" i wymagała uzgodnień z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w [...]. Nadto podniesiono wątpliwość, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi [...] zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., był uzgadniany z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w [...].

Wskazali, że wybudowanie hali produkcyjnej w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy jednorodzinnej oraz na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", narusza ład architektoniczny i krajobrazowy, negatywnie wpłynie na wartość sąsiednich nieruchomości.

Udzielone pozwoleniu na budowę - na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu nie jest też zgodne z Planem Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] i zawartymi w nim obostrzeniami.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w pkt. 7.2.4. wymienia miejsca rozrodu wielu gatunków płazów, stanowiska lęgowe ptaków i "do ochrony wskazuje się szczególnie cenne ostoje fauny m.in. ortolon". Istnienie lerka oraz ortolona na działkach [...] i [...] wykazano w ekspertyzie ornitologicznej dołączonej do akt - są to ptaki z Aneksu II Konwencji Berneńskiej /KB2/ objęte szczególną ochroną.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., na podstawie art. 105 § 1, w związku z art. 157 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. K., P. K., B. G., G. G., T. M., B. K. i M. K., w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. A. i A. K., prowadzącym działalność pod nazwą [...] S. C., pozwolenia na budowę budynku modelarni z zapleczem socjalnym i bezodpływowym zbiornikiem na ścieki, na działce [...] k. m. [...], obręb [...], gmina [...] - umorzył postępowanie.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że M.K., P. K., B.G., G. G., T. M., B.K. i M. K.pismem z [...] czerwca 2019 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2019 r.

Skarżący poinformowali również, że wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją.

Oceniając wniosek, Wojewoda wskazał, że sporna inwestycja polega na budowie budynku modelarni z zapleczem socjalnym i bezodpływowym zbiornikiem na ścieki przy ulicy [...] w [...]. Z pkt 2.1. opisu technologicznego wynika, że: "Przedmiotowy budynek jest obiektem aktywności gospodarczej rzemiosła produkcyjnego i usługowego - modelarnia wraz z pomieszczeniem biurowym i zapleczem socjalnym. W budynku prowadzona będzie działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu modeli drewnianych. Modele wykonywane będą z drewna, wycinane z produktów drewnianych przygotowanych do obróbki bez użycia klejów rozpuszczalnikowych o zdolności produkcyjnej mniejszej niż 10000m3 drewna/rok".

Z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, tj. w szczególności z rysunku nr A-O, zatytułowanego "projekt zagospodarowania", wynika, że przedmiotowy obiekt budowlany, zlokalizowany jest w odległości 5 m o strony niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków numerem [...], w odległości od ok. 15 m do ok. 18 m od strony działki drogowej (ulica [...]), w odległości od ok. 43 m do ok. 46 m od strony niezabudowanej działki nr [...] oraz w odległości 9,60 m od strony działki nr [...], w obrębie której zlokalizowane są najbliższe zabudowania, w tym budynek mieszkalny. Ponadto od strony ww. działki nr [...], wzdłuż całej nieruchomości, zaprojektowano pas zieleni izolacyjnej. W obrębie działki nr [...] zaprojektowano również bezodpływowy zbiornik na nieczystości ciekłe, usytuowany w odległości 7,6 m od granicy ww. działki nr [...] oraz w odległości ok 50 m od najbliższego budynku mieszkalnego. Projekt budowlany został uzgodniony pod względem higienicznym i zdrowotnym bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych w zakresie budownictwa ogólnego i przemysłowego, jak również uzgodniony bez uwag przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Z części opisowej projektu zagospodarowania wynika, że: "obiekt nie ma negatywnego oddziaływania na środowisko (pkt 8.1 opisu) [...] emisja hałasu związana z produkcją, to jest maszyny produkcyjne oraz wyrzutnia będą zawierały się wewnątrz budynku produkcyjnego i nie przewiduje się emisji hałasu na zewnątrz budynku w związku z czym przedmiotowa inwestycja polegająca na produkcji modelów drewnianych nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm poziomu hałasu dla zabudowy mieszkaniowej, która znajduje się w sąsiedztwie i zmieści się w dopuszczalnym poziomie hałasu dla zabudowy mieszkaniowej, która wynosi w porze dnia do 50 dB, a w porze nocnej do 40 dB. Ponadto zgodnie z harmonogramem, przewidziana produkcja odbywała się będzie w godzinach od 7:00-15:00, w związku z czym nie przewiduje się nocnych zmian produkcji. Podczas produkcji nie przewiduje się wentylacji poprzez otwory okienne, w związku z czym będą one zamknięte, a wentylator wyrzutni znajdował się będzie w środkowej części budynku pod dachem, w związku z czym nie spowoduje on uciążliwości dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej [...] Ponadto należy zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego od strony zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zastosować zieleń izolacyjną poprzez nasadzenia zieleni średniowysokiej, która eliminowałaby hałas powstały z przedsięwzięcia". (pkt 10.2 opisu).

Wskazano również, że emisja hałasu związana z transportem, który odbywał się będzie samochodem dostawczym, nie może przekroczyć norm związanych z przepisami ruchu komunikacyjnego oraz nie przekroczy norm dopuszczalnych w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej. Z pkt 10. 3 opisu technicznego wynika także, że: "projektowane zamierzenie inwestycyjne [...] nie spowoduje wytwarzania zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych ani płynnych", natomiast w pkt 10.5 ww. opisu wskazano, że: " przedmiotowa inwestycja nie spowoduje emisji drgań oraz promieniowania jonizującego, pola elektromagnetycznego oraz innych zakłóceń", a: "przyjęte rozwiązania techniczne w projekcie wykonane są zgodnie z warunkami technicznymi oraz obowiązującymi przepisami i normami" (pkt 10.6 ww. opisu).

Dalej organ wskazał, że wnioskodawcy B. K. oraz M. K.są właścicielami działki numer [...], zabudowanej m.in. budynkiem mieszkalnym. Powyższa nieruchomość zlokalizowana jest w odległości przekraczającej 200 m od projektowanego obiektu na działce nr [...].

M. K. jest właścicielką działki numer [...], zabudowanej m.in. budynkiem mieszkalnym. Nieruchomość ta zlokalizowana jest w odległości przekraczającej 30 m od projektowanego obiektu.

P. K. nie jest właścicielem żadnej z nieruchomości wskazanych we wniosku sąsiadujących z przedmiotową inwestycją.

B. G. i G. G. są właścicielami działki numer [...], stanowiącej w większości grunty orne oraz grunty rolne zabudowane. Nieruchomość ich zlokalizowana jest w odległości przekraczającej 60 m od projektowanego obiektu.

T. M. jest właścicielką działki numer [...], zabudowanej m.in. budynkiem mieszkalnym. Powyższa nieruchomość zlokalizowana jest w odległości przekraczającej 50 m od projektowanego obiektu na działce nr [...].

W ocenie organu, obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, nie obejmuje swym zakresem nieruchomości należących do wnioskodawców, tj. działek nr [...], [...], [...], [...].

Sporne przedsięwzięcie nie powoduje bowiem jakichkolwiek ograniczeń, które wynikałyby z przepisów prawa, w zakresie możliwości zagospodarowania ww. nieruchomości. Mogą oni bez przeszkód zagospodarowywać działki będące ich własnością, zaś sąsiedztwo inwestycji nie wpływa na zakres dopuszczalnego zagospodarowania, wyznaczony w szczególności przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.).

Nie znaleziono też innych przepisów odrębnych w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, mogących stanowić źródło interesu prawnego wnioskodawców.

Reasumując Wojewoda stwierdził, że wnioskodawcy nie mogą skutecznie żądać wzruszenia decyzji, bowiem postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności może być wszczęte jedynie na wniosek podmiotu legitymującego się przymiotem strony. Jeżeli - tak jak w rozpoznawanej sprawie - postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zostało wszczęte na wniosek nieuprawnionego podmiotu, to jest ono bezprzedmiotowe.

Od decyzji organu wojewódzkiego odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli: M. K., P. K., B. G., G. G. oraz T. M..

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] października 2019 r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania M.K., P. K., B. G., G. G. oraz T.M., od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2019 r., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wnioskodawcy – M. K., P.K., B. G., G. G., T. M., B. K. oraz M. K. nie brali udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji Starosty [...].

T.M. swój interes prawny do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wywodzi z tytułu oddziaływania inwestycji na nieruchomość będącą jej współwłasnością, to jest działkę nr [...] (Księga Wieczysta Nr [...], Sąd Rejonowy w [...] VI Wydział Ksiąg Wieczystych).

B. G. i G. G. swój interes prawny do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności, wywodzą z tytułu oddziaływania inwestycji na ich nieruchomość, to jest działki: nr ewid. [...] oraz [...] (Księga Wieczysta Nr [...] oraz [...], Sąd Rejonowy w [...] VI Wydział Ksiąg Wieczystych).

M.K. swój interes prawny wywodzi z tytułu oddziaływania inwestycji na jej nieruchomość, to jest działkę nr ewid. [...] (Księga Wieczysta Nr [...], Sąd Rejonowy w [...] VI Wydział Ksiąg Wieczystych).

B. K. i M. K. swój interes prawny wywodzą z tytułu oddziaływania inwestycji na ich nieruchomość, to jest działkę nr [...] (Księga Wieczysta Nr [...], Sąd Rejonowy w [...] VI Wydział Ksiąg Wieczystych).

P. K. nie wykazał tytułu prawnego do jakiejkolwiek nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji.

Z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z [...] marca 2019 r. wynika, że przedmiotem inwestycji jest budowa budynku aktywności gospodarczej - modelarni z zapleczem socjalnym. Sporny budynek modelarni ma wysokość 6,40 m w kalenicy.

Działka inwestycyjna nr [...] nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (stanowiącą współwłasność T. M.), oddzielona jest działką drogową nr [...] (ul. [...]). Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 40 m od granicy z działką nr [...].

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działkami nr [...] oraz [...] (B. G. i G. G.), oddzielona jest działką nr [...]. Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 61 m od granicy z działką nr [...] oraz ok. 81 m od granicy z działką nr [...].

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (M. K.), oddzielona jest od niej działką nr [...]. Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 30 m od granicy z działką nr [...].

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (B.K. i M. K.), oddzielona jest od niej działką drogową nr [...] (ul. [...]). Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 210 m od granicy z działką nr [...].

Ponadto, w ramach inwestycji zaplanowano bezodpływowy zbiornik na ścieki. Został on zaplanowany w odległości ok. 33 m od granicy działki nr [...] (M. K.). Pozostałe działki należące do innych wnioskodawców znajdują się w jeszcze większej odległości od projektowanego zbiornika na ścieki.

W ramach kwestionowanej inwestycji zaplanowano 3 skupiska miejsc postojowych. Skupisko 6 miejsc postojowych zaplanowano w odległości ok. 31 m od granicy działki nr [...] Pozostałe działki wnioskodawców znajdują się w jeszcze większej odległości od projektowanego skupiska 6 miejsc postojowych.

Skupisko 3 miejsc postojowych zaplanowano w odległości ok. 30 m od granicy działki nr [...]. Pozostałe działki wnioskodawców znajdują się w jeszcze większej odległości od projektowanego skupiska 3 miejsc postojowych.

Jedno miejsce postojowe do czasowego postoju na okres załadunku i rozładunku samochodów dostawczych zaplanowano w odległości ok. 22 m od granicy działki nr [...]. Pozostałe działki wnioskodawców znajdują się w jeszcze większej odległości od projektowanego skupiska 2 miejsc postojowych.

Mając na uwadze usytuowanie projektowanej inwestycji organ stwierdził, że działki nr [...], [...] [...], [...], [...], należące do wnioskodawców nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji.

Sporne przedsięwzięcie nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń - które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa - w zakresie możliwości zagospodarowania działek nr [...], [...], [...], [...], [...].

M.K., B. G., G. G., T.M., B.K. oraz M. K. mogą bez przeszkód zagospodarować działki, będące ich własnością.

W szczególności działki wnioskodawców nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia wyznaczonym przez przepisy: § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 z późn. zm.), dotyczącego sytuowania budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną, § 13 ww. rozporządzenia (dotyczący przesłaniania obiektów budowlanych), § 19 ww. rozporządzenia (dotyczący sytuowania miejsc postojowych), § 36 ww. rozporządzenia (dotyczący sytuowania bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe).

Z dokumentacji projektowej inwestycji nie wynika, aby jej realizacja pozbawiła nieruchomości wnioskodawców dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja), wpływała na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i nast. w/w rozporządzenia) usytuowanego na niej obiektu (istniejącego, jak i potencjalnych).

Przedsięwzięcie inwestycyjne nie niesie ze sobą ponadnormatywnych uciążliwości w zakresie emisji zanieczyszczeń, czy też pól elekromagnetycznych.

Wnioskodawcy nie wykazali interesu prawnego w kwestionowaniu ww. decyzji.

Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że wobec formalnego charakteru rozstrzygnięcia, merytoryczne zarzuty odwołania dotyczące niezgodności spornej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami ochrony środowiska, pozostają bez wpływu na jego treść.

M. K.B. G., G. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019r.

Zaskarżonej decyzji zarzucili:

1. Naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy)

a) art. 7 w zw. 77 § 1 oraz w z w. 80 k.p.a. poprzez brak zgromadzenia pełnego materiału dowodowego,

b) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób nieodpowiadający ustawowemu wzorcowi,

c) art. 138 k.p.a., poprzez jego niewłaściwie zastosowanie i umorzenie postępowania,

d) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez brak stwierdzenia nieważność kwestionowanej decyzji.

2. Naruszenie przepisu prawa materialnego:

a) art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego poprzez niewłaściwe zastosowanie,

b) art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 28 k.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że interesy prawny skarżących nie został wykazany.

Domagając się jej uchylenia wskazali, że strefy odziaływania inwestycji sięgają na działki będące ich własnością.

W ocenie skarżących, przy ocenie projektu budynku modelarni nie uwzględniono przepisów ustawy o ochronie przyrody, w szczególności dotyczących obszarów chronionego krajobrazu.

Działka [...] w planie zagospodarowania przestrzennego wsi [...] zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. znajduje się na obszarze 9PU, nie zwalniało to jednak organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę, z zachowania procedur wynikających z ustawy o ochronie przyrody. Na działce [...] i jej najbliższym sąsiedztwie stwierdzono lęgi ptaków z Aneksu II Konwencji Berneńskiej (KB2) oraz Załącznika I Dyrektywy Ptasiej (DPI) (wskazano na ekspertyzę ornitologiczną z [...].06.2019r.).

Działki ewidencyjne [...] i nr [...] zlokalizowane są w granicach Obszaru chronionego Krajobrazu "[...]", a w myśl ustawy o ochronie przyrody, projekty zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego ww. działki ewidencyjne wymagają uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] w zakresie ustaleń tych planów, co nie zostało uczynione.

Przy ustalaniu kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, nie jest konieczne wykazanie negatywnego wpływu inwestycji na nieruchomości wnioskodawców, lecz ustalenie możliwości oddziaływania inwestycji na ich nieruchomości.

Wnioskodawcom przysługiwał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu.

Organ nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do większości zarzutów odwołania od decyzji Wojewody [...].

Celowo pominięto takie kwestie, jak konieczność stosowania w produkcji żywic, szpachli czy klejów chemicznych oraz malowania czy lakierowania gotowych modeli. Brak było ustalenia czy zachowana została wymagana dla obszaru chronionego minimalna odległość 100 m od zbiorników wodnych - rzeki [...], czy materiały zastosowane do wykonania ścian i dachu są w stanie zapewnić odpowiednią izolację akustyczną, co oddziaływać może na środowisko i działki skarżących.

Doszło do naruszenia przepisów poprzez brak zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza, że wskazana modelarnia będzie modelarnią odlewniczą, co w sposób odmienny przedstawia charakter działalności.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

Skarga B.G. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2020r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Organ, do którego wpłynęło podanie o wyeliminowanie danego aktu z obrotu prawnego, w pierwszej kolejności powinien ustalić, czy podanie to wniósł podmiot legitymujący się przymiotem strony postępowania.

Wszczęcie postępowania na wniosek nielegitymowanego podmiotu jest podstawą do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. W myśl art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Art. 28 k.p.a. stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego.

W postępowaniach dotyczących pozwolenia na budowę, tak rozumiany interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który jako przepis szczególny względem art. 28 k.p.a. ogranicza pojęcie strony w tych sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Jednocześnie przez obszar oddziaływania obiektu, zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Określenie obszaru oddziaływania konkretnego obiektu ma decydujące znaczenie, dla ustalenia stron postępowania administracyjnego oraz zapewnienia poszanowania, występujących w zasięgu oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt. 9 Prawa budowlanego). Przepis z art. 3 pkt 20 ww. ustawy nie definiuje pojęcia obszaru oddziaływania obiektu wprost, lecz poprzez odesłanie do licznych regulacji, przewidujących m.in. szczegółowe wymogi dla odległości w zabudowie i zagospodarowaniu terenu. Do przepisów odrębnych, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, należą m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne, i przepisów wykonawczych do ustaw.

Należy rozróżnić "oddziaływanie na nieruchomość" i "oddziaływanie na nieruchomość w sposób ograniczający jej zagospodarowanie". Podkreślenia wymaga, że tylko drugie z tych pojęć stanowić będzie podstawę do ustalenia interesu prawnego strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Przyjęcie, że art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest przepisem szczególnym, skutkuje nadaniem mu wykładni ścisłej.

W postępowaniu w sprawie o udzielanie pozwolenia na budowę prowadzonej w trybie zwykłym, jak i w trybie stwierdzenia nieważności - krąg podmiotów uznawanych za strony, powinien być ustalany na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Ustalając obszar oddziaływania obiektu należy każdorazowo uwzględnić funkcje, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego w otoczeniu projektowanej inwestycji. Przy czym istotny jest zamiar inwestycyjny wynikający z przedłożonego organowi architektoniczno-budowlanemu materiału dowodnego, a nie domniemany czy faktycznie zrealizowany.

Przyczyną podjęcia zaskarżonej decyzji było ustalenie, że należące do wnioskodawców działki nr [...], [...] [...], [...], [...], nie znajdują się w obszarze oddziaływania kwestionowanego obiektu.

Z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z [...] marca 2019 r. wynika, że przedmiotem inwestycji jest budowa budynku aktywności gospodarczej - modelarni z zapleczem socjalnym. Budynek modelarni ma wysokość 6,40 m w kalenicy. W budynku prowadzona będzie działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu modeli drewnianych. Modele wykonywane będą z drewna, wycinane z produktów drewnianych przygotowanych do obróbki bez użycia klejów rozpuszczalnikowych o zdolności produkcyjnej mniejszej niż 10000 m3 drewna/rok".

Działka inwestycyjna nr [...] nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (stanowiącą współwłasność T.M.), oddzielona jest działką drogową nr [...] (ul. [...]). Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 40 m od granicy z działką nr [...].

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działkami nr [...] oraz nr [...] (B. G. i G.G.), oddzielona jest działką nr [...]. Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 61 m od granicy z działką nr [...] oraz ok. 81 m od granicy z działką nr [...].

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (M. K.), oddzielona jest od niej działką nr [...]. Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 30 m od granicy z działką nr [...]. P.K.nie jest właścicielem żadnej z nieruchomości wskazanych we wniosku sąsiadujących z przedmiotową inwestycją.

Działka inwestycyjna nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] (B.K.i M.K.), oddzielona jest od niej działką drogową nr [...] (ul. [...]). Budynek modelarni zaplanowano w odległości ok. 210 m od granicy z działką nr [...].

Ponadto, w ramach inwestycji zaplanowano bezodpływowy zbiornik na ścieki. Został on zaplanowany w odległości ok. 33 m od granicy działki nr [...] (M.K.). Pozostałe działki należące do innych wnioskodawców znajdują się w jeszcze większej odległości od projektowanego zbiornika na ścieki.

Organ ocenił także odległość od zaprojektowanych miejsc postojowych i zasadnie uznał, że należące do wnioskodawców nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji.

Działki należące do wnioskodawców nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, wyznaczonym na podstawie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.), dotyczącego sytuowania budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną, § 13 ww. rozporządzenia (dotyczącego przesłaniania obiektów budowlanych), § 19 ww. rozporządzenia (dotyczącego sytuowania miejsc postojowych), § 36 ww. rozporządzenia (dotyczącego sytuowania bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe).

Z dokumentacji projektowej nie wynika, aby realizacja przedsięwzięcia pozbawiła nieruchomości wnioskodawców dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja), wpływała na warunki ochrony przeciwpożarowej (§ 271 i nast. rozporządzenia).

Sporne przedsięwzięcie nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń - które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa - w zakresie możliwości zagospodarowania działek nr: [...], [...], [...], [...], [...].

Zatem M.K., B. G., G.G., T. M., B. K. oraz M. K. mogą bez przeszkód zagospodarować działki, będące ich własnością, zaś realizacja spornej inwestycji w najmniejszym nawet stopniu nie wpływa na zakres - wyznaczony przepisami prawa - dopuszczalnego zagospodarowania.

Bezzasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotem rozstrzygnięcia była ocena przymiotu strony wnioskodawców w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] marca 2019 r., nr [...]. Organ nie oceniał natomiast prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę pod kątem jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, tj. z przepisami Prawa budowlanego, rozporządzeniami wykonawczymi do tej ustawy, przepisami dotyczącymi ochrony środowiska oraz przepisami prawa miejscowego.

Zgodnie art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja posiada wszystkie ww. elementy.

Sąd stwierdza, że organ w sposób prawidłowy ocenił materiał dowodowy w aspekcie interesu prawnego wnioskodawców. Zaskarżona decyzja (jak również ją poprzedzająca) zostały rzetelnie uzasadnione w zakresie faktycznym i prawnym.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.