Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 18/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2254/19 o oddaleniu wniosku R.B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2254/19 w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia 14 sierpnia 2019 r. nr NG-O.025.140.2019.MM w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 grudnia 2020 r., I SA/Wa 2254/19, oddalił skargę R.B. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Geodety Kraju z 14 sierpnia 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z 3 lipca 2019 r., w której orzeczono o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 8 października 2018 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 4 marca 2021 r. (zpo k. 76 akt sąd.).

Pismem z 16 marca 2021 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie, sprostowanie, wyjaśnienie wątpliwości i wykładnię powyższego wyroku.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2021 r., I SA/Wa 2254/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku wskazując, że z treści uzasadnieniu wniosku jednoznacznie wynika, że skarżący wnosi o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z 16 grudnia 2020 r. Skarżący wniósł między innymi o uzupełnienie wyroku o cytaty ze skargi, o informację, że w skardze zostały wskazane dowody niewłaściwego postępowania organów obu instancji. Zdaniem Sądu I instancji zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w katalogu okoliczności określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wniosek z 16 marca 2021 r. jest zasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku zostało sporządzone niezgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., albowiem z uzasadnienia wyroku nie wynika jakie zarzuty skarżący podniósł w skardze "wobec wszystkich postępowań poszczególnym organom – z wyroku nie wynika jednoznacznie, że nie zachodziła potrzeba zastosowania środków w celu usunięcia naruszenia prawa – art. 135".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten określa zatem dwa przypadki, w jakich sąd może dokonać uzupełnienia wyroku. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie.

W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 16 grudnia 2020 r., I SA/Wa 2254/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął o całości skargi skarżącego na decyzję Głównego Geodety Kraju z 14 sierpnia 2019 r. nr NG-O.025.140.2019.MM, którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z 3 lipca 2019 r. nr NG-O.025.58.2019.JW, w której orzeczono o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 8 października 2018 r. znak GK-1.7220.1.49.2018.AKJ.. Wyrokiem tym Sąd I instancji oddalił skargę skarżącego.

Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia, a Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w tym orzeczeniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Żądania skarżącego należało ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Sąd I instancji szczegółowo wyjaśnił wszystkie kwestie podniesione przez skarżącego we wniosku o uzupełnienie wyroku, powielone w rozpatrywanym zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w pełni podziela wyjaśnienia zawarte w zaskarżonym postanowieniu i przyjmuje je za własne.

Ponadto, polemika ze stanowiskiem zawartym w wyroku i jego uzasadnieniu mogła się odbyć tylko przez złożenie stosowanego środka zaskarżenia, tj. skargi kasacyjnej, o czym skarżący został pouczony wraz z doręczeniem odpisu sentencji wyroku. Kwestionowanie orzeczenia Sądu I instancji wnioskiem o uzupełnienie wyroku nie jest dopuszczalne. Analiza wniosku skarżącego wskazuje, że zmierza on do uzupełnienia uzasadnienia wyroku o określone przezeń treści. Tego rodzaju żądanie jest niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie w sentencji wyroku rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku może bowiem dotyczyć tylko sentencji. Natomiast zasadność podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia może zostać podważona w zarzutach skargi kasacyjnej, nie zaś w drodze uzupełnienia wyroku.

Wobec powyższego, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił uzupełnienia wyroku w żądanym przez skarżącego zakresie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.