Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 348/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: par. 3 ust. 1 pkt 35 i 55
journal: Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na  środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na  środowisko
article: art. 3 pkt 1 lit. b, art. 29 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 15
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Referent Alicja Landowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy decyzją z dnia 17 grudnia 2008 r. Nr [...], działając na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573), odmówił B. B. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia budowy wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w K.

Ustalono, że w dniu 4 grudnia 2008 r. do Urzędu Gminy wpłynął wniosek Gospodarstwa Agroturystycznego A z siedzibą w K. przy ul. C. [...], reprezentowanego przez B. B., dotyczący wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia budowy wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w K.. Inwestycja będzie realizowana na obszarze NATURA 2000. Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. organ z zawiadomił wnioskodawcę, właściwe organy i strony postępowania o wszczętym postępowaniu administracyjnym. Nadto w dniu 9 grudnia 2008 r. wnioskodawca przedłożył uzupełnienie do wniosku.

Organ I instancji wskazał, że przedsięwzięcie realizowane na gruncie stanowiącym lotnisko oraz zbiorniki na paliwa ciekłe należą do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust 1 pkt 35 i 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Według art. 75 ust 1 pkt 4 ustawy organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest Wójt Gminy. Inwestycja ma na celu budowę wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa o pojemności 20 m3 oraz rozbudowę sieci wodociągowej i ma być zrealizowana na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym K. Organ uzyskał wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] w K. Zgodnie z treścią tego planu, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Kościerzyna dnia 5 października 2002 r. Nr VII/262/02 (Dz.Urz.Woj.Gd. z dnia 8 listopada 2002 r. Nr 74, poz. 1640), obszar działki nr [...] w miejscowości K. stanowi teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych, na którym dopuszcza się realizację następujących przedsięwzięć: obiektów kubaturowych gastronomiczno – handlowych; ekspozycji zabytkowych samolotów; obiektów gospodarczych dla gospodarki; pola campingowego z pawilonami mieszkalnymi i polem namiotowym i obiektami towarzyszącymi; hangarów z zapleczem i warsztatami; jednego siedliska zabudowy mieszkaniowej z obiektami gospodarczymi; drogi serwisowej z parkingami; nawierzchni pasów i dróg startowych nie wydzielonych, trawiaste. Jak wskazano w decyzji, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość inwestycji budowy wiaty hangarowej, natomiast nie przewiduje możliwości budowy zbiornika na paliwo. Organ wystąpił dodatkowo o opinię do wydziału budownictwa przy Urzędzie Gminy o wyrażenie opinii w sprawie możliwości budowy zbiornika na paliwa na działce nr [...]. Z odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 15 grudnia 2008 r. nr [...] wynika, że na działce nr [...] nie ma możliwości realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do tankowania samolotów. Realizacja magazynu paliw ze zbiornikami podziemnymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana została na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym K. Złożony wniosek dotyczy wyłącznie budowy zbiornika na paliwa ciekłe na działce nr [...]. Odmawiając wydania decyzji organ I instancji powołał się na art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko.

Od powyższej decyzji B. B. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się jej uchylenia w punkcie dotyczącym budowy zbiornika na paliwa z wyłączeniem wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej na działce nr ew. [...] K. oraz wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy o załatwienie sprawy niezwłocznie w sposób zgodny z prawem i rzetelnie. W uzasadnieniu, iż Wójt winien wydać decyzję odmowną tylko co do kwestionowanego obiektu, a odwołanie dotyczy tylko zbiornika V-20m3 na paliwo. Wskazał, iż w sprawie wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej z hydrantem złożył w dniu 24 grudnia 2008 r. nowy wniosek. Według odwołującego, uchwała Rady Gminy Nr VII/262/02 z dnia 5 października 2002 r. przewiduje lokalizację lotniska m.in. na działkach nr [...] i nr [...] i wielu innych (lotniska dla samolotów i helikopterów), stąd wszelkie obiekty, potrzebne do funkcjonowania lotniska można realizować na całym terenie przeznaczonym na lotnisko, których wspomniana uchwała nie zakazuje. Zbiornik na paliwo do samolotów jest potrzebny na lotnisku, a w przywołanej uchwale nie ma zakazu do ustanowienia przenośnego zbiornika na paliwo w określonym miejscu. Dopuszcza się też budowę obiektów gospodarczych, a taki charakter jego zdaniem ma też zbiornik na paliwo. Nieporozumieniem jest też, jego zdaniem, lokalizacja zbiornika naziemnego V 20m3 przenośnego na paliwo samolotowe z przewidywaną lokalizacją magazynu paliw różnych ze zbiornikami podziemnymi na działce nr ewid. [...]. Podał, iż magazyn paliw może mieć łączną pojemność zbiorników 10.000 m3 albo o kilka razy więcej i nie ma żadnych ograniczeń wielkości. Wyjaśnił, iż zbiornika naziemnego przenośnego na paliwo nie buduje się, gdyż jest on w całości przywożony i ustawiany bezpośrednio na gruncie, posiada na wyposażeniu dystrybutor oraz może funkcjonować po podłączeniu do prądu.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzją z dnia 5 maja 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy opisana wyżej decyzję Wójta Gminy. W uzasadnieniu Kolegium podało, że podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia jest art. 80 ust. 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), który stanowi, iż właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr VII/262/02 Rady Gminy Kościerzyna z dnia 5 października 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr [...], [...], [...], [...], [...] na terenie wsi K. gmina K. (zmiana miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy K.) wynika, iż teren wymienionych działek oznaczono symbolem KZ. Obszar KZ stanowi teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo – turystyczno - rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi wraz z siedliskiem mieszkalnym związanym z działalnością rolniczą na terenie lotniska. Dla terenu działki nr [...] dopuszcza się realizację: obiektów kubaturowych gastronomiczno-handlowych, ekspozycji zabytkowych samolotów, obiektów gospodarczych dla obsługi; pola campingowego z pawilonami mieszkalnymi i polem namiotowym i obiektami towarzyszącymi; hangarów z zapleczem i warsztatami; jednego siedliska zabudowy mieszkaniowej z obiektami gospodarczymi, drogi serwisowej z parkingami; nawierzchnie pasów i dróg startowych niewydzielone, trawiaste. W ocenie organu, planowana przez wnioskodawcę na terenie działki nr [...] realizacja przedsięwzięcia, w całym zakresie wskazanym we wniosku strony z dnia 4 grudnia 2008 r., nie jest możliwa z uwagi na to, iż miejscowy plan nie przewiduje na przedmiotowym terenie realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do samolotów. Organ I instancji wskazał, iż realizację magazynu paliw w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano w obrębie K. na działce nr [...]. Przedsięwzięcie określone we wniosku podlega rozpatrzeniu i ocenie pod względem zgodności z miejscowym planem jako realizowane w całości. Natomiast skarżący nie wskazał we wniosku ewentualnej wariantowości, która pozwoliłaby na wybranie wariantu możliwego do zrealizowania, z tych przyczyn wniosek strony podlegał rozpatrzeniu jako całość. Organ podkreślił, iż planowana inwestycja musi być zgodna z planem miejscowym, który aktem prawa miejscowego. Przytoczone postanowienia miejscowego planu nie dopuszczają na przedmiotowym terenie realizacji zbiornika na paliwa płynne. Decyzja Kolegium opiera się na uchwale rady gminy i nie może jej naruszać. Decyzja ma charakter wtórny w stosunku do uchwały. Podstawową zasadą prawa administracyjną zgodnie z art. 6 kpa jest orzekanie na podstawie prawa, w tym na podstawie przepisów prawa miejscowego. Plany do czasu ich uchylenia lub zmiany stanowią obowiązujące prawo i zgodnie z art. 80 ust. 2 cyt. wyżej ustawy, ich ustalenia stanowią podstawę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia. W związku z niezgodnością przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wydanie wnioskowanej decyzji nie jest możliwe, bez względu na przywołane w odwołaniu okoliczności.

W skardze do Sądu B. B. domaga się uchylenia obu opisanych wyżej decyzji. Zarzuca organom niewłaściwą interpretację zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazuje, iż w miejscowym planie brak jest zakazu lokalizacji zbiornika naziemnego V-20 m3, przenośnego, na lotnisku w miejscowości K. Na działce nr [...] miejscowy plan dopuszcza lokalizację "obiektów gospodarczych do obsługi", oznacza to "do obsługi lotnika jak i samolotów". Skarżący powołuje się na treść art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, zgodnie z którym przez obiekt budowlany należy rozumieć budowlę stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz na art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącego, zbiornik naziemny na paliwo V-20 m3 z dystrybutorem i zasilaniem elektromagnetycznym jest obiektem budowlanym i tym samym jest zgodny z przywołanym powyżej art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Jest w ocenie skarżącego również obiektem gospodarczym, z uwagi na to, iż jest związany z funkcjonowaniem lotniska i stanowi element bezpieczeństwa wykonywanych lotów przez to, że pozwala na uzupełnienie braków paliwa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2009 r. skarżący podtrzymuje zarzuty skargi, polemizując ze stanowiskiem SKO. Twierdzi, że zapis planu w odniesieniu do działki nr [...] dopuszcza budowę wszelkich obiektów gospodarczych, potrzebnych dla prawidłowego funkcjonowania lotniska, a to uzasadnia konieczność usytuowania na tej działce zbiornika V-20 m3.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod względem legalności, stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd uznał, że nie narusza ona prawa.

Rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227). Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonej decyzji, przewidywał, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin.

Z przytoczonego postanowienia wynika, że tryb postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest wymagana dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jak i dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 1 ustawy) uzależniony jest, poza wyjątkami określonymi w zdaniu drugim art. 80 ust. 2, od podstawowego kryterium, jakim jest zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli został uchwalony. Stwierdzenie bowiem sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. także K. Gruszecki Komentarz do art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, LEX/el. 2009).

Z prawidłowo ustalonych i niespornych okoliczności sprawy wynika, że planowane przez inwestora przedsięwzięcie polegające na budowie wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa V-20 m3 oraz rozbudowie sieci wodociągowej na działce nr [...] w miejscowości K. (teren lotniska) należy do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do treści § 3 ust 1 pkt 35 i 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573), sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

35) instalacje do magazynowania lub dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych lub substancji chemicznych, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem stacji paliw na gaz płynny;

55) lotniska, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 28, lub lądowiska helikopterów.

Prawidłowe jest również ustalenie, że obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Gminy Kościerzyna z dnia 5 października 2002 r. Nr VII/262/02 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działek nr [...], [...], [...], [...], [...] na terenie wsi K. gmina K. oznacza teren wymienionych w tytule działek symbolem KZ. Obszar o symbolu KZ stanowi "teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo – turystyczno - rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi, wraz z siedliskiem mieszkalnym związanym z działalnością rolniczą na terenie lotniska" (vide: uchwała oraz wypis z obowiązującego planu w aktach administracyjnych I instancji).

Zgodnie z treścią wniosku skarżącego z dnia 4 grudnia 2008 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (vide: wniosek i jego uzupełnienie w aktach administracyjnych I instancji), planowana inwestycja obejmująca budowę wiaty hangarowej, zbiornik na paliwo V-20 m3, przenośny oraz rozbudowę sieci wodociągowej z hydrantem przeciwpożarowym, na działce nr [...], stanowiła kompletną całość. Wniosek, jak trafnie oceniło SKO, nie przewidywał wariantowości, ani poprzez możliwość rozdzielenia objętych nim przedsięwzięć, ani co do ich usytuowania, zawierał jedynie rozwiązanie alternatywne w odniesieniu do konstrukcji wiaty hangarowej. Tym samym, jak prawidłowo uczyniły to organy, przedmiotowy wniosek podlegał rozpatrzeniu jako całość planowanego przedsięwzięcia, na działce nr [...], to zaś oznaczało, że niezgodność lokalizacji z zapisem miejscowego planu któregokolwiek z wymienionych wyżej jego elementów uzasadniało negatywną decyzję w odniesieniu do całego wniosku.

Istota rozpoznawanej sprawy dotyczy dokonanej przez oba organy oceny zgodności przedsięwzięcia z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości K., terenu lotniska, co wypełnia obowiązek określony w przytoczonym wyżej przepisie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. W ocenie Sądu trafna jest interpretacja treści tego planu dokonana przez SKO przyjmująca, że na działce nr [...] usytuowanie zbiornika na paliwo nie zostało dopuszczone, teren dla zbiorników na paliwo wyznaczony został na działce nr [...]. Wbrew argumentom zawartym w skardze i dalszym piśmie procesowym, postanowienia planu dotyczące terenu lotniska (symbol KZ) obejmującego pięć działek, w tym nr [...] i nr [...], rozważać należy w całości, porównując również sformułowania zawarte w opisie poszczególnych terenów działek. Wynika z nich, że lokalizacja zbiorników na paliwo przewidziana została jedynie na działce nr [...], przeznaczonej na magazyn paliw. Na działce nr [...], a więc na terenie planowanego przedsięwzięcia, nie przewidziano w planie ani zbiornika na paliwo ani dystrybutora paliw. Wymienione wśród zamkniętego katalogu dopuszczalnych przedsięwzięć "obiekty gospodarcze dla obsługi" nie mogą być tożsame ze zbiornikami na paliwo, skoro pojęcie "zbiornika" wyrażone zostało wprost w innym postanowieniu tego planu (dla działki nr [...]). Innymi słowy, gdyby uchwałodawca przewidział lokalizację zbiornika na paliwo na innych działkach obejmujących teren lotniska, wyraziłby to wprost. Dowolna jest, w ocenie Sądu taka interpretacja zapisu "obiekty gospodarcze dla obsługi", która według skarżącego obejmuje zbiornik na paliwo, naziemny wraz z dystrybutorem i zasilaniem elektroenergetycznym jako "obiekt gospodarczy związany z funkcjonowaniem lotniska". Wykładnia językowa wskazanego zapisu przemawia za oceną, że chodzi w nim o obiekty gospodarcze przeznaczone dla obsługi lotniska w rozumieniu - przeznaczone dla obsługi ludzkiej, naziemnej, w przeciwnym razie uchwałodawca użyłby sformułowania "obiekty gospodarcze do obsługi".

Posługiwanie się przez skarżącego dla odczytania intencji uchwały Rady Gminy o planie zagospodarowania przestrzennego, będącej przepisem prawa miejscowego, z definicjami zawartymi, jak w tym przypadku, w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr ) nie jest trafne, chociażby z tej przyczyny, że uchwała taka podejmowana jest na podstawie innej ustawy, z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.). Zważywszy przy tym na stopień uszczegółowienia postanowień planu w odniesieniu do konkretnych terenów, aparat pojęciowy, jakim posługuje się uchwałodawca może, a nawet powinien, zawierać słownictwo opisujące konkretny dopuszczalny sposób zagospodarowania bardziej szczegółowo, niż zawarty w definicji legalnej. Podkreślenia wymaga, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem prawa miejscowego, a to oznacza, że do wykładni planu stosuje się metody przyjęte dla wykładni aktów normatywnych. Uchwała o miejscowym planie zawiera postanowienia o charakterze ogólnym (por. art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), a w części szczegółowej postanowienia konkretyzujące teren i granice jego obszaru oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, jak również takie, które mogą zawierać przepisy o charakterze techniczno – budowlanym, uzupełniające normy przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy Prawo budowlane. Dla prawidłowej wykładni planu podstawowe znaczenie mają zapisy szczegółowe i to one stanowią o zgodności bądź niezgodności planowanego przedsięwzięcia z treścią planu i kontroli prawidłowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W tym kontekście Sąd ocenia zaskarżoną decyzję jako zgodną z prawem, ponieważ wykładnia postanowień szczegółowych obowiązującego planu dokonana została przez rozstrzygające sprawę organy administracji prawidłowo.

Mając na względzie powyższe i uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.