Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1281/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary Protokolant: Dominika Człapińska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2221/10 oddalającym skargę kasacyjną J. W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 108/10 w sprawie ze skargi J. W. M. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2221/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 108/10 wydanym po rozpoznaniu skargi J. W. M. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W dniu 17 maja 2012 r. J. W. M. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, którą oparł na przesłance wynikającej z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., uzasadniając ją wykryciem w dniu doręczenia pisma Komendanta Powiatowego PSP w K. znak: [...], tj. 13 kwietnia 2012 r. okoliczności faktycznej, która nie tylko mogła, ale powinna mieć decydujący wpływ na wynik sprawy, a o której to okoliczności strona nie wiedziała, tj. o tym, że opinia Komendanta Powiatowego PSP w K. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., będąca podstawą orzekania, w istocie nie odnosiła się do przedmiotowej sprawy i w żaden sposób nie rozstrzygała właściwości płyt stanowiących pokrycie dachu, tj. meritum sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2221/10, zmianę wyroku WSA w Poznaniu z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 108/10, uchylenie decyzji WWINB z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] i decyzji PINB w K. z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] oraz zasądzenie na rzecz skarżącego niezbędnych kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że po zapoznaniu się z wyrokiem NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2221/10, zażądał od KP PSP w K. informacji związanych z dołączoną do akt sprawy opinią z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...]. W odpowiedzi na żądanie skarżącego, KP PSP w piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r., doręczonym skarżącemu 18 kwietnia 2012 r., wyjaśnił, że jego opinia z dnia [...] kwietnia 2009 r., dołączona do akt sprawy i będąca przedmiotem orzekania, w istocie nie odnosiła się do przedmiotowej sprawy i w żaden sposób nie rozstrzygała właściwości płyt stanowiących pokrycie dachu.

Zdaniem skarżącego gdyby NSA dysponował wiedzą, że opinia KP PSP nie odnosi się wprost do przedmiotowego garażu, wynik sprawy byłby inny. Skarżący podniósł, że pokrycie dachu z płyty obornickiej jest bezpieczne i obiekt nie wymaga jakiegokolwiek doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, gdyż jest zgodny z prawem, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa pożarowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 2221/10 podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 281 p.p.s.a., na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Podkreślenia przy tym wymaga, że badanie o jakim mowa w tym przepisie nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem tego badania jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania.

Podkreślić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą taką ustawową podstawę stanowiły.

W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia wskazał przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że "można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Ze zwrotu "z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" wynika, że chodzi tutaj o wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nie znanych stronom. Nie dotyczy to zatem takich okoliczności i dowodów, które były w poprzednim postępowaniu jawne, a tylko strona ich nie dostrzegła. W przeciwnym bowiem razie skarga o wznowienie postępowania służyłaby naprawianiu błędów strony popełnionych przy prowadzeniu poprzedniej sprawy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 624).

Z przepisu tego wynika zatem, że podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Rozumieć przez to należy, że niemożność skorzystania z określonych środków dowodowych zachodzi wtedy, kiedy brak jest obiektywnej możliwości powołania się na nie (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2009 r., II FSK 837/09).

Przyjąć należy więc, że "nowymi" okolicznościami (środkami dowodowymi) w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu są tylko takie, które nie były znane rozstrzygającym sprawę organom w dacie podejmowania końcowego rozstrzygnięcia chociaż obiektywnie wtedy istniały, a strona nie miała jakichkolwiek możliwości ich procesowego wykorzystania.

W rozpoznawanej sprawie nie można przyjąć, że skarżący nie miał żadnej możliwości zakwestionowania opinii Komendanta Powiatowego PSP z dnia [...] kwietnia 2009 r. w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż przedmiotowa opinia znajdowała się w aktach sprawy. Ewentualne skutki zaniechania strony w podjęciu działań mających na celu ujawnienie istotnych dla wyniku sprawy okoliczności w takim przypadku w pełni ją obciążają. Należy także zauważyć, że nowej okoliczności faktycznej nie może stanowić wypowiedź Komendanta PSP w K., zawarta w piśmie stanowiącym odpowiedź na pytania zawarte w piśmie skarżącego, co do treści opinii zawartej w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r. W postępowaniu administracyjnym treść opinii przedstawiciela PSP, zawarta w niniejszym piśmie podlegała ocenie wraz z całym pozostałym materiałem dowodowym i tak też zostało to ocenione przez Naczelny Sąd Administarcyjny, wydający wyrok w dniu 7 lutego 212 r. Z treści omawianego pisma wynika czego ono dotyczy i próba interpretacji treści tego pisma, podjęta aktualnie przez skarżącego w drodze skargi o wznowienie postępowania, nie stanowi przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że okoliczności wskazane przez skarżącego nie należą do takich, których strona nie mogła podnieść w poprzednim postępowaniu, a zatem skarga o wznowienie postępowania sądowego nie została oparta na ustawowej podstawie, co skutkuje jej odrzuceniem.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 281 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.