Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1060/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Piotr Lechowski AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Miechowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 3 lipca 2006r. nr PN.II.0911-168-06 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały NrXXXVII/339/2006 postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Prawidłowo zawiadomieni radni Rady Miejskiej w Miechowie przybyli w dniu 16.06.2006 r. na miejsce obrad i stwierdzili, że nie stawił się ani Przewodniczący, ani żaden z Wiceprzewodniczących Rady. Mimo to uznano za dopuszczalne odbycie sesji Rady Miejskiej w Miechowie. W pierwszym głosowaniu na prowadzącego obrady wybrano najstarszego wiekiem radnego J. T. który następnie prowadził sesję Rady. Zebrani w dniu 16.06.2006 r. radni Rady Miejskiej w Miechowie podjęli uchwałę Nr XXXVII/339/2006 w sprawie powołania inkasenta poboru opłaty parkingowej na parkingu w Rynku Głównym w Miechowie oraz określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso.

Po przekazaniu uchwały organowi nadzoru, Wojewoda Małopolski pismem z dnia 30.06.2006 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania nadzorczego, po czym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 3.07.2006 r. znak PN.II.0911-168-06 stwierdził nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 16 czerwca 2006 r. Nr XXXVII/339/2006 r. w sprawie powołania inkasenta poboru opłaty parkingowej na parkingu w Rynku Głównym w Miechowie oraz określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że sesja Rady Miejskiej została prawidłowo zwołana na dzień 16.06.2006 r. przez Wiceprzewodniczącego Rady. Przed terminem sesji Wiceprzewodniczący zawiadomił radnych o przeniesieniu zaplanowanej na dzień 16.06.2006 r. sesji na inny termin. Mimo to w dniu 16.06.2006 r. przybyło na odwołaną sesje 11 radnych, a obradom przewodniczył radny senior J. T. Tak zwołanej sesji Rady Miejskiej nie przewodniczyła uprawniona osoba i tym samym brak jest podstaw do uznania, iż w dniu 16.06.2006 r. posiedzenie 11 radnych stanowiło sesję Rady Miejskiej. Nie można uznać podjętej uchwały Nr XXX VII/339/2006 za akt wiążący i wyrażający wolę organu stanowiącego. Naruszono art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym rada gminy obraduje na sesjach zwołanych przez przewodniczącego oraz art. 19 ust. 2 i ustawy o samorządzie gminnym nakazujący prowadzenie obrad rady gminy jej przewodniczącemu lub wyznaczonemu w tym celu wiceprzewodniczącemu bądź też najstarszemu wiekiem wiceprzewodniczącemu.

Na to rozstrzygniecie nadzorcze skargę wniosła Rada Miejska w Miechowie, reprezentowana przez Przewodniczącego Rady.

Podstawę wniesienia skargi stanowi uchwała Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 25 lipca 2006 r. Nr XXXVIII/3 65/2006 w sprawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego Nr PN.II. 11.0911-168-06 z dnia 3 lipca 2006 r., dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Miechowie podjętej na sesji w dniu 16 czerwca 2006 r.

W skardze skarżąca Rada Miejska w Miechowie domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego oraz o uchylenia w całości tego rozstrzygnięcia nadzorczego w związku z naruszeniem art. 2 ust. 3, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 ustawy o samorządzie gminnym, a także § 27 Statutu Gminy Miechów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na sesji w dniu 16.06.2006 r. przybyło 11 radnych, czym zapewniono niezbędne quorum do przeprowadzenia obrad. Sesja na dzień 16.06.2006 r. została prawidłowo zwołana. Wskazano, że ani ustawa o samorządzie gminnym, ani Statut Gminy Miechów nie regulują sytuacji odwołania już zwołanej sesji rady gminy i ewentualnej zmiany terminu jej przeprowadzenia, stąd przesunięcie terminu sesji jest dopuszczalne w trybie właściwym do jej zwołania. W skardze podniesiono, że na przewodniczącym rady gminy lub wiceprzewodniczących ciążył obowiązek obligatoryjnego zdołania raz na kwartał sesji organu stanowiącego, a tymczasem w przypadku Rady Miejskiej w Miechowie mimo składanych w tym zakresie wniosków ani Przewodniczący Rady ani Wiceprzewodniczący nie chcieli zwoływać sesji. Wyjaśniono, że w związku z brakiem stawienia się na sesji osoby uprawnionej do jej przewodniczenia, wypełnienie w tym zakresie luki ustawowej powinno nastąpić poprzez odpowiednie zastosowanie art. 20 ust. 2c ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym osobą uprawnioną do prowadzenia sesji był najstarszy wiekiem radny J. T.

Wojewoda Małopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub o oddalenie w całości.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi podniesiono, że Rada Miejska w Miechowie w dniu 25 lipca 2006 r. podjęła uchwałę w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego Nr PN.II.0911-168-06 stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 16 czerwca 2006 r. Nr XXXVII/339/2006 r. i organ nadzoru stwierdził nieważność tej uchwały.

Organ nadzoru stwierdził nieważność uchwał w sprawie wyboru Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej w Miechowie i te uchwały dostały dostarczone do Rady Miejskiej w dniu 28.06.2006 r. i tym samym od tej daty wywoływały one skutek prawny. W związku z powyższym wybrany w dniu 16.06.2006 r. Przewodniczący tej Rady jak i Wiceprzewodniczący nie byli uprawnieni zarówno do zwołania kolejnej sesji organu uchwałodawczego Gminy jak i przewodniczenia obradom tego organu na sesji w dniu 25.07.2006 r. Ponadto dnia 25.07.2006 r. w obradach sesji Rady Miejskie w Miechowie brało udział 10 spośród 21 radnych, a więc mniej niż połowa ustawowego składu rady.

W odpowiedzi na skargę wskazano również, że Wojewoda Małopolski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 22.08.2006 r. Nr PN.II.0911-225-06 stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 25.07.2006 r. Nr XXXVIII/365/2006 w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 3.07.2006 r. Nr PN.II.0911-l 68-06 stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 16 czerwca 2006 r. Nr XXXVII/3 39/2006 r. Tym samym skarga w tej sprawie została wniesiona przez podmiot nieuprawniony.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Wojewoda Małopolski podniósł, że wobec odwołania wcześniej zaplanowanej na dzień 16.06.2006 r. sesji Rady Miejskiej w Miechowie, przybyłych na ten dzień radnych nie można uznać za organ uchwałodawczy gminy. Obradom w dniu 16.06.2006 r. przewodniczył najstarszy wiekiem radny nie będący ani Przewodniczącym Rady ani jej Wiceprzewodniczącym.

Pismem z dnia 13 grudnia 2006 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca Rada Miejska w Miechowie cofnęła swoją skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, póz. 1269).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wojewoda Małopolski ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygając Sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały.

W niniejszej sprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. Rada Miejska w Miechowie występująca w tej sprawie jako skarżąca złożyła pismo o cofnięciu skargi. Do wniosku dołączono uchwałę Rady Miejskiej Nr II/6/2006 z dnia 5 grudnia 2006 r. o cofnięciu skargi.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 3.07.2006 r. znak PN.II.0911-168-06 stwierdzające nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Miechowie z dnia 16 czerwca 2006 r. Nr XXXVII/3 3 9/2006 r. w sprawie powołania inkasenta poboru opłaty parkingowej na parkingu w Rynku Głównym w Miechowie oraz określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ nadzoru, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem o charakterze administracyjnym, zostało prawidłowo skierowane do strony postępowania, było wykonalne w dniu jego wydania, nie wywołało i nie wywołuje czynu zagrożonego karą w razie jego wykonania oraz nie zawiera wady powodującej jego nieważności z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.).

Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 3 lipca 2006 r. znak PN.II,0911-168-06 nie zmierza również do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego. W tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i skutkiem tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.