Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 181/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust 2 pkt 15
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wiesławy D. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy M. postanowił: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Rada Gminy M. uznała za bezzasadną skargę Wiesławy D. na działalność Wójta Gminy M. w sprawie nieprzydzielenia przez Wójta Gminy M. lokalu socjalnego byłemu jej małżonkowi, mimo ciążącego na gminie obowiązku przydzielenia takiego lokalu.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. W. D. wniosła skargę na działalność Wójta Gminy M. i na Uchwałę Rady Gminy podjętą w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na

Sygn. akt IV SA/Wr 181/08

sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. "Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się ani w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (...). Nie ma podstaw ku temu, ażeby zawiadomieniu o załatwieniu skargi np. przypisać cechę aktu lub czynności, o których stanowi się w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. a to z uwagi na potrzebę odróżnienia od siebie załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga, od rozpatrzenia samej skargi" (por. Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski).

Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały przez radę gminy nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do Sądu Administracyjnego i podlega odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.