Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 585/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania czynności w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zalecenia pokontrolne Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2014 r. nr w przedmiocie zaleceń pokontrolnych w zakresie sposobu realizacji konwoju wartości pieniężnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2015 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Komendanta Głównego Policji polegającą na wydaniu niezgodnych z przepisami prawa zaleceń pokontrolnych w zakresie realizacji konwoju wartości pieniężnych zawartych w Protokole kontroli działalności specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej z [...] listopada 2014 r.

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.").

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżąca podała, że wykonanie zaskarżonych czynności pokontrolnych spowoduje niepowetowane straty po stronie Spółki, włącznie z zagrożeniem zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie konwojowania, a w konsekwencji likwidację Spółki z uwagi na koszta związane z realizacja zaleceń pokontrolnych. Skarżąca zostanie zmuszona do zakupu nowych środków transportu (flota ok. [...] pojazdów, której koszt zakupu wyniósłby ok. [...] zł), umożliwiających przebywanie w ich wnętrzu wyższej liczby konwojentów, a po drugie skutkować będzie wzrostem zatrudnienia o ok. [...] nowych pracowników, co stanowi koszt ok. [...] zł miesięcznie.

Skarżąca podała także, że niewykonanie w terminie zaleceń pokontrolnych skutkować może wszczęciem przez właściwy organ postepowania w przedmiocie cofnięcia spółce koncesji. Brak koncesji uniemożliwi natomiast prowadzenie działalności gospodarczej i doprowadzi do likwidacji przedsiębiorcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Pod pojęciem "wyrządzenia znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania czynności, przez który należy rozumieć także brak stosownych dokumentów potwierdzających argumentację podniesioną przez stronę we wniosku, nie jest brakiem formalnym, do uzupełnienia którego Sąd ma obowiązek wezwać skarżącego w trybie art. 49 p.p.s.a.

Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II FSK 1894/120).

W niniejszej sprawie wniosek Spółki dotyczy wstrzymania wykonania czynności polegającej na wydaniu zaleceń pokontrolnych w zakresie sposobu realizacji konwoju wartości pieniężnych zawartych w Protokole kontroli działalności specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej z [...] listopada 2014 r.

Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała na koszty jakie będzie zmuszona ponieść w sytuacji wykonania zaleceń pokontrolnych, których wielkość może doprowadzić do likwidacji przedsiębiorcy.

Przedstawione powyżej argumenty strony nie zostały uprawdopodobnione ani poprzez przedstawienie w opisie stanu faktycznego - sytuacji finansowej skarżącej, ani poprzez przedłożenie jakichkolwiek dokumentów (np. w postaci zeznania podatkowego) wspierających wyrażony we wniosku ogólny pogląd, że wykonanie czynności będzie miało wpływ na sytuację finansową skarżącej. Odwołując się do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 259/09 należy podkreślić, że skarżąca Spółka, prowadząca szeroko zakrojoną działalność na co wskazuje chociażby przedmiot działalności określony, w załączonym do skargi, Krajowym Rejestrze Sądowym (odpis KRS, k. 11-13 akt sądowych) powinna przedstawić dokumenty określające jej aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem wskazywanych możliwych kosztów, które mogą powstać w wyniku wykonania czynności. W orzecznictwie jest jednolity pogląd, że wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). W niniejszej sprawie strona nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska.

Tym samym skarżąca Spółka nie wykazała, jakie określone konsekwencje poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed Sądem.

W związku z tym, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.