Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1211/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3; art. 184 ust. 1 i 2; art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 9
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
article: art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 35 ust. 3 pkt 4a
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi [...] Stowarzyszenia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego [...] w [...] na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania pochodzącego ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] Stowarzyszenia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ufp oraz Porozumienia z dnia 22 czerwca 2007 r. nr KL/LU/2007/1 w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zmienionego aneksami nr 1-7. o zobowiązaniu do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych w kwocie 2.400,00 zł

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Skarżące Stowarzyszenie realizowało projekt nr [...] pt.: "[...]" na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej w dniu [...].12.2010 r. w okresie od 05.01.2011 r. do 31.03.2012 r.. Zarząd Województwa [...] po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] zobowiązał skarżące Stowarzyszenie do zwrotu środków przeznaczonych na realizację finansowanego programu.

Organ I instancji wskazał, że Stowarzyszenie we wniosku o płatność za okres od 05.01.2011 r. do 31.03.2011r. wykazało koszty pośrednie w łącznej kwocie 5954 zł obejmujące kwotę m.in. 2400 zł w postaci wydatków na koszty zarządu Lidera projektu oraz Partnerów w oparciu o umowy zlecenia zawartych na potrzeby realizacji projektu z osobami upoważnionymi do reprezentowania Lidera i Partnerów, co było niezgodne z zapisami Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL.

Minister Rozwoju Regionalnego po rozpoznaniu odwołania skarżącego Stowarzyszenia decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2012 r.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, iż Stowarzyszenie realizowało projekt nr [...] pt.: "[...]" na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej w dniu [...].12.2010 r. w okresie od 05.01.2011 r. do 31.03.2012 r., przy czym pierwotnie zakończenie realizacji projektu było planowane na 31.12.2011 r., zaś po tej dacie projekt był realizowany bezkosztowo.

Podniósł, że Projekt był realizowany w partnerstwie z [...] (dalej: Partner I) i J. P. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą Usługi IT. J. P. (dalej: Partner II).

Z umowy partnerskiej zawartej w dniu 2.08.2010 r. wynikał następujący podział zadań na rzecz realizacji projektu: Lider projektu odpowiadał za zarządzanie strategiczne i administracyjne projektem i rekrutację, staże dla pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych uczelni w przedsiębiorstwach, wizyty studyjne, publikację wyników badań i ekspertyz. Partner I odpowiadał za zarządzanie strategiczne projektem i staże, natomiast Partner II za zarządzanie strategiczne projektem i rekrutację, staże i wizyty studyjne. Zgodnie z umową Partnerzy nie ponosili kosztów w związku z wykonywaniem zadań, za które na mocy umowy i wniosku o dofinansowanie projektu byli odpowiedzialni.

W budżecie projektu zaplanowano koszty pośrednie rozliczane na podstawie rzeczywiście ponoszonych wydatków w wysokości 49 000 zł. W uzasadnieniu kosztów pośrednich w projekcie we wniosku o dofinansowanie projektu zapisano, że koszty pośrednie ponoszone przez Lidera obejmują m.in. koszty zarządu (tj. koszty wynagrodzenia osoby reprezentującej stowarzyszenie) w wysokości 200 zł/miesiąc; koszty pośrednie ponoszone przez Partnera I, które obejmują m.in. koszty zarządu (tj. koszty wynagrodzenie Rektora) w wysokości 300 zł/miesiąc; koszty pośrednie ponoszone przez Partnera II, które również obejmują m.in. koszty zarządu w wysokości 300 zł/miesiąc. Jako uzasadnienie ww. rodzaju kosztów w każdym z tych trzech przypadków wskazano "ogólny nadzór nad realizacją projektu od strony (odpowiednio) Wnioskodawcy/Partnera".

Organ odwoławczy wskazał, że Stowarzyszenie (tj. Lider projektu) zawarło w ramach projektu trzy umowy zlecenia.

Umowę nr [...] z J. S. dotyczącą pełnienia obowiązków pełnomocnika zarządu Stowarzyszenia jako Lidera projektu.

Umowę nr [...] z M. G. dotyczącą pełnienia obowiązków osoby upoważnionej do reprezentowania z ramienia Partnera I projektu oraz nadzoru nad prawidłową realizacją projektu od strony merytorycznej i finansowej wykraczających poza podstawowy zakres obowiązków Rektora.

Umowę nr [...] z J. P. dotyczącą pełnienia obowiązków osoby upoważnionej do reprezentowania z ramienia Partnera II projektu oraz nadzoru nad prawidłową realizacją przedmiotowego projektu od strony merytorycznej i finansowej wykraczający poza podstawowy zakres obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, związany jednak z bezpośrednim reprezentowaniem Partnera w realizację projektu.

Organ wskazał, że wydatki ponoszone na wynagrodzenie osób z tytułu wykonywania ww. umów zlecenia były rozliczane przez Stowarzyszenie w ramach kosztów pośrednich.

Zdaniem organu odwoławczego zakres zawartych ww. umów zlecenia, w sposób bezpośredni dotyczył czynności związanych z projektem, co oznacza, że zostały one zawarte wbrew zapisowi zawartemu w podrozdz. 4.4 pkt 1 Wytycznych z dnia 28.12.2009r. To powoduje, że został naruszony § 3 ust. 4 umowy o dofinansowanie projektu.

Organ odnosząc się do umowy zawartej z J. S. podniósł, że nie kwestionuje on faktu powołania pełnomocnika przez zarząd stowarzyszenia i zawarcia umowy zlecenia w brzmieniu określonym przez strony tejże umowy, lecz jedynie fakt ujęcia i rozliczenia wynagrodzenia z tytułu wykonania tejże umowy w kosztach pośrednich projektu w sytuacji, gdy ww. zakres czynności wskazany w umowie przypisany jest bezpośrednio do projektu. Organ uznał to za naruszenie zapisu podrozd. 4.4. pkt 1 Wytycznych.

Ten sam zarzut organ postawił w odniesieniu do umowy zawartej z M. G..

Wskazał, że jest on założycielem [...] oraz w okresie realizacji projektu pełnił funkcję Rektora. Przedmiot umowy zlecenia jest tożsamy z rodzajem obowiązków wynikających z tytułu pełnienia przez niego funkcji rektora szkoły wyższej (Partnera I). Zdaniem IZ PO KL w ramach swojego standardowego pozaprojektowego wykonywania obowiązków wynikających z faktu sprawowania funkcji rektora, wykonywał on wszystkie czynności wskazane w umowie zlecenia.

Organ II instancji podkreślił, że Partner I w takiej sytuacji powinien był wykazać w kosztach pośrednich, obok ponoszonych przez siebie kosztów materiałów biurowych i usług telefonicznych, pocztowych i innych (wskazanych we wniosku o dofinansowanie projektu), koszty zarządu jako część wynagrodzenia M. G. z tytułu pełnienia funkcji rektora (proporcjonalna do stopnia jego zaangażowania w czynności wykonywanie na potrzeby projektu), nie zaś jako wynagrodzenie z tytułu celowo na potrzeby projektu zawartej umowy zlecenia.

Wskazywany powyższej zarzut organ podniósł również, co do umowy zawartej z Jackiem Przytułą.

Organ podkreślił ponadto, że jako przedsiębiorca nie pobiera on żadnego wynagrodzenia za pracę w związku z tym, że reprezentuje sam siebie np. w kontaktach z klientami, z wykonawcami, itp.; podobnie nie pobiera żadnego wynagrodzenia za podejmowanie szeregu czynności służących zawarciu kontraktów czy pozyskaniu zleceń. Wskazał, iż przedsiębiorca nie pobiera wynagrodzenia z tytułu tego, że prowadzi działalność gospodarczą: wynagrodzeniem osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą jest zysk osiągany z prowadzenia działalności.

Organ wskazał, że ponieważ J. P. nie ponosił w swojej dotychczasowej działalności kosztów zarządu, nie istnieje podstawa do ujęcia w kosztach pośrednich projektu (kosztach zarządu) wydatków poniesionych na wynagrodzenie za wykonywanie czynności polegających na pełnieniu obowiązków osoby upoważnionej do jego reprezentowania - prowadzącego działalność gospodarczą jako Partnera projektu.

Odnosząc się do umów zlecenia zawartych z M. G. i J. P. organ podkreślił dodatkowo, że na podstawie każdej z nich osoba pełniąca funkcję osoby reprezentującej Partnera pobierała od Lidera wynagrodzenie z tytułu realizacji zadań przypisanych Partnerowi. Podkreślił, że z istoty partnerstwa wynika zakaz zakupu usług od Partnera oraz zakaz angażowania pracowników i współpracowników Partnera przez Lidera oraz odwołał się do treści art. 28a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) odnoszącego się do umowy partnerskiej.

Wyjaśnił także, że jeśli Partner w projekcie ma przypisane określone zadania, to w związku z ich wykonywaniem ponosi wydatki w ramach posiadanych przez siebie zasobów.

Organ uznał za niedopuszczalną sytuację, w której za wykonywanie przez Partnera określonych w umowie partnerskiej zadań Lider płaci Partnerowi wynagrodzenie.

Dokonał on również analizy budżetu projektu i stwierdził, że wynika z niego, że Partnerzy będą ponosić wydatki. Stwierdził również po analizie treści umowy partnerskiej i treści zawartych przez Lidera umów zlecenia z przedstawicielami Partnerów, że to Lider zleca przedstawicielom Partnerów określone czynności.

W związku z powyższym organ odwoławczy ocenił zawarcie ww. umów, jako sprzeczne nie tylko z wymogami dotyczącymi kosztów pośrednich w projekcie określonymi w Wytycznych, lecz również z zasadami partnerstwa wynikającymi z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Jednakże wskazał, iż podstawą uznania wydatków ponoszonych w ramach ww. umów zlecenia za niekwalifikowane, jest ich niezgodność z podrozdz. 4.4 pkt 1 Wytycznych co dowodzi naruszenia obowiązujących procedur obowiązujących przy ponoszeniu wydatków, co w związku z treścią art. 184 i 207 ufp jest podstawą wydania decyzji przez organy.

Od decyzji tej [...] Stowarzyszenia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego [...] złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów:

1) prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj.

1) art. 207 ust. 1 pkt. 2 i ust. 9 w zw. z art. 184 Ustawy o finansach publicznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie tych norm zarówno przez IP PO KL i IZ PO KL, mimo iż środki otrzymane przez skarżących na realizację projektu objęte umową z dnia 30.12.2010 r. były wykorzystane zgodnie zobowiązującymi procedurami,

2) art. 2, 32 Konstytucji RP, tj. zasady sprawiedliwości społecznej i działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa, wprowadzanie jawnej dyskryminacji polegającej na stosowaniu wykładni zaprzeczającej równości wobec prawa;

2) prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- art. 6 k.p.a. tj. umocowanie podłoża prawnego wydanej decyzji w tzw. "Wytycznych" interpretując je w sposób dowolny i władczy, (tj. zastosowanie jako podstawy decyzji ""Wytycznych" interpretowanych w sposób dowolny i arbitralny),

- art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu Stowarzyszenia a w rezultacie jednostki co doprowadziło do wydania skarżonej decyzji, która utrzymuje w mocy krzywdzącą decyzję Organu I instancji;

- art. 76 § 1, 77 i 80 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób niewyczerpujący i bezpodstawne przyjęcie, iż J. S., M. G. oraz J. P. nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu wykonywania zadań, których zakres odpowiada treści obowiązków osoby reprezentującej zarząd w realizowanym projekcie,

- art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady ochrony zaufania obywateli do państwa polegające na bezrefleksyjnej interpretacji przepisów obowiązującego prawa,

- art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zakresie braku ustosunkowania się do twierdzeń Stowarzyszenia i braku podania przyczyn, z powodu których Minister Rozwoju Regionalnego odmówił argumentom skarżącemu racji,

- naruszenie zasady ekonomii procesowej - szybkości i prostoty postępowania (art. 12 k.p.a.) poprzez przekroczenie terminu rozpatrywania sprawy przez organ odwoławczy.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie dokonało opisu części korespondencji z IP wskazując na trudności dotyczące realizacji zawartej umowy. Stowarzyszenie wskazało, że umowa partnerska wskazywała na zadania Partnerów w projekcie oraz na to, że załącznik nr 2 do tej umowy stanowiący budżet projektu nie przewidywał przepływów finansowych między stronami umowy i brak obowiązku ze strony Lidera do refundacji ponoszonych przez Partnerów kosztów. Skarżący stwierdził, że nie dopuścił się złamania żadnych przepisów prawa. Wskazał, iż zgodnie z Systemem realizacji PO KL (dokument MRR z dnia 10 września 2007 r.), beneficjent realizujący projekt w ramach PO KL ponosi wydatki na jego realizację zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu stanowiącym załącznik do umowy o dofinansowanie projektu. Projekt został zakwalifikowany do dofinansowania zaś w toku negocjacji określono jego ostateczny kształt i zawierał on w swojej treści zakwestionowaną pozycję kosztów, czego organ nie uwzględnił w zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącego powołanie się w podstawie decyzji na przepisy ustawy o finansach publicznych nie ma umocowania faktycznego, art. 184 ust. 2 ustawy nie odsyła do konkretnych przepisów, które należy stosować przy wydatkowaniu środków o jakich mowa w ust.1 tego przepisu ale nie ulega wątpliwości, ze chodzi o treść art. 168 i 169 ufp odnoszących się do zasad i terminów zwrotu dotacji. Powoływanie się na przepisy ufp jest błędem IZ POKL.

Organy naruszyły również przepisy Konstytucji wskazywane w skardze naruszając treść art. 65 ust. 1 Konstytucji gwarantujący wolność wyboru miejsca pracy jak i art. 58 ust. 1 Konstytucji gwarantujący swobodę zrzeszania się. W świetle wspomnianych przepisów brak jest podstaw do zakazu zatrudniania członków Stowarzyszenia o czym mowa jest również w uchwale Sądu Najwyższego z 27 lutego 1990 r. III PZP 59/89 jak również w piśmie z 9 lipca 2008 r. (nr RPO- 588310-I/08/A ) zawierającym stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarżący odwołując się do innych Projektów realizowanych przez siebie w spornym okresie podkreślił, że wykazywane w nich koszty pośrednie nie były kwestionowane. Podkreślił również, że w umowach zlecenia wpisywano ogólne zadania, które musieli ze strony Stowarzyszenia wykonać kompetentni ludzie, od których nie można wymagać nieodpłatnej pracy na rzecz Projektu.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego podtrzymał swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).

Mając na względzie powyższe zasady Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przypomnieć, że w dniu [...] grudnia 2010 r. Województwo [...], w imieniu którego działał Zarząd zawarło z [...] Stowarzyszeniem Rozwoju Społecznego [...] umowę o dofinansowanie Projektu "[...]", w ramach której przyznano na jego realizację Stowarzyszeniu jako Beneficjentowi łączną kwotę 948.600 zł.

Z treści § 3 umowy ust. 1 zd. pierwsze wynika, że Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu na podstawie wniosku, w ust. 2 oświadczył, że zapoznał się z treścią Wytycznych, o których mowa w § 1 pkt 6, zaś w ust. 4 w.w artykułu zobowiązał się przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach projektu do stosowania treści aktualnie obowiązujących Wytycznych, o których mowa w ust. 2 i § 1 pkt 6 umowy.

Z kolei z treści wspomnianego § 3 ust. 3 umowy wynika, że Instytucja Pośrednicząca zobowiązała się do powiadomienia Beneficjenta o wszelkich zmianach Wytycznych o których mowa w ust. 2 i § 1 pkt 6 umowy.

W treści § 8 ust. 1 umowy zapisano, że dofinansowanie będzie przekazywane Beneficjentowi w formie zaliczek w wysokości określonej w harmonogramie.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 i 2 umowy ustalono, że jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że dofinansowanie jest przez beneficjenta: wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1240) beneficjent zobowiązuje się do zwrotu całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, które są naliczane zgodnie z art. 207 ust. 1 ufp.

W nawiązaniu do przedstawionego zapisu umowy należy przypomnieć, że w przedmiotowej sprawie zakwestionowano we wniosku o płatność złożonym przez Stowarzyszenie za okres od 05.01.2011 do 31.03.2011 koszty pośrednie w łącznej kwocie 5954 zł obejmujące kwotę m.in. 2400 zł w postaci wydatków na koszty zarządu Lidera projektu oraz Partnerów w oparciu o umowy zlecenia zawartych na potrzeby realizacji projektu z osobami upoważnionymi do reprezentowania Lidera i Partnerów.

Instytucja Pośrednicząca po weryfikacji wniosku wskazała, że zakwestionowana kwota stanowi koszt niekwalifikowany ponieważ jest niezgodny z treścią Wytycznych podrozdział 4.4 pkt 1.

W dacie złożenia wniosku o dofinansowanie czyli w sierpniu 2010 r. obowiązywały Wytyczne z 2009 r., które uległy zmianie od 1 stycznia 2011 r. (wersja z 22.XI. 2010 r.). W treści obydwu Wytycznych w podr. 4.4 zawarto zapis dotyczący kosztów pośrednich, który stanowi ich wiążącą definicję. Z zapisu tego, który nie uległ zmianie w wersji na 2011 r. wynika, że: pkt 1) koszty pośrednie stanowią koszty związane z obsługą techniczną projektu, których nie można bezpośrednio przyporządkować do konkretnego zadania,

pkt 2) koszty pośrednie mogą obejmować następujące koszty administracyjne:

a) koszty zarządu, tj. koszty wynagrodzenia osób uprawnionych do reprezentowania jednostki, których zakresy czynności nie są przypisane wyłącznie do projektu, np. kierownik jednostki;

Mając na względzie powyższe zapisy należy stwierdzić, że organy prawidłowo uznały, że zawarte przez Beneficjenta umowy zlecenia dotyczące J. S., M. G. oraz J. P., w treści których znalazły się zadania, które osoby te miały wykonać, są wprost przypisane do realizowanego projektu "[...]" a nadto są identyczne z zadaniami o jakich jest mowa w § 4 (zakres zadań partnerów) umowy partnerskiej z dnia 2 sierpnia 2010 r. stanowiącej załącznik do wniosku o dofinansowanie. Treść tych umów pozostaje zatem w sprzeczności z zapisem podrozdz. 4.4 pkt 1 i 2 lit.a Wytycznych. Jest oczywiste, że realizacja Projektu może wymagać wykonania pewnych obowiązków ze strony osób uprawnionych do reprezentacji Beneficjenta będącego Liderem czy też jego Partnerów. Istotą kosztów pośrednich w odniesieniu do kosztów zarządu jest jednak to, że zgodnie z pkt 1 podrozdz. 4.4 koszty te to takie, których nie można przypisać do konkretnego zadania oraz nie mogą one powstać jako koszty nowe, dotychczas nie ponoszone. Przeciwnie są to koszty, które muszą mieć związek z pozaprojektową czyli standardową działalnością podmiotu realizującego projekt a zarazem reprezentującej ją osoby. Należy przyjąć, że skoro w ramach tej działalności Beneficjent czy Partnerzy ponoszą koszt wynagradzania takiej osoby, mogą uzyskać część poniesionych w związku z tym kosztów (w określonej, przewidzianej proporcji uwzględniającej czas jaki pochłaniają potencjalnie zwiększone obowiązki w ramach czasu pracy takiej osoby). Kosztów pośrednich zarządu nie można bowiem utożsamiać z wypłatą na rzecz wykonującej ten zarząd osoby wynagrodzenia czy też dodatkowego wynagrodzenia na jej rzecz w ramach wydatków Projektu i w związku z nim, bo wówczas taki wygenerowany koszt będzie kosztem bezpośrednim i okoliczność ta jest niezależna od formy wypłaty realizowanej w związku z wnioskiem o płatność tj. w związku z tym, czy dzieje się to w ramach refundacji już poniesionych wydatków, czy też w związku z wypłatą zaliczek na pokrycie przewidzianych w projekcie wydatków. Należy wskazać wobec tego, że skoro Beneficjent (Lider projektu) zobowiązał się w umowie do ponoszenia wydatków zgodnie z umową i do stosowania m.in. w tym zakresie Wytycznych to przyjął na siebie obowiązek właściwego, zgodnego zarówno z umową jak i Wytycznymi wydatkowania przyznanych środków na realizację Projektu. Nie może więc na etapie weryfikowania wniosków o płatność kwestionować możliwości oceny przez organ kwalifikowalności ponoszonych kosztów w kontekście zapisów Wytycznych wskazując, że co do zasady zgodnie z ich treścią wszystkie wydatki są kwalifikowane o ile są zgodne z przepisami prawa w szczególności z ustawą o zamówieniach publicznych. Skarżący podkreślał przy tym to, że nie naruszył żadnych przepisów prawa– czego organy mu przecież nie zarzucały - w związku z czym brak było podstaw do kwestionowania kwalifikowalności kosztów pośrednich. Przypomnieć należy więc, że zwrotu spornej kwoty zażądano w związku z zarzutem naruszenia przez Beneficjenta procedury przy wydatkowaniu środków. Należy uznać, wbrew stanowisku i argumentacji Stowarzyszenia, że w sprawie ma zastosowanie treść art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych z 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. nr 157, poz. 1240 ze zm.) a w związku z tym, w oparciu o jego treść należy uznać, że zarówno umowa jak i Wytyczne stanowią procedurę o jakiej mowa w tym przepisie. Treść Art. 184 ust. 1 stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Treść tego artykułu nie określa wprost o jakie procedury chodzi wskazując jedynie, że są to procedury stosowane przy wydatkowaniu określonych w nim środków. Jeśli chodzi o Wytyczne mające zastosowanie w sprawie wydane są one przez Ministra Rozwoju Regionalnego w oparciu o treść art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 35 ust. 3 pkt 4a ustawy z 6 grudnia o prowadzeniu polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. poz. 712 ze zm.) i bez wątpienia mają one zastosowanie w zakresie zasad wydatkowania i kwalifikowalności środków. Jeśli chodzi zaś o treść art. 184 ust. 2 ufp to zawarte w nim odesłanie nakazuje stosowanie odpowiednio zasad rozliczania określonych dla dotacji z budżetu państwa przy wydatkowaniu środków pochodzących z bezzwrotnych źródeł zagranicznych, innych niż pochodzące z budżetu UE oraz pomocy państw członkowskich EFTA, a także dla środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009 i Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009. Dofinansowanie przyznane Stowarzyszeniu pochodzi głównie ze środków budżetu UE i jedynie w niewielkiej części ze środków krajowych. Zastosowanie w sprawie znajduje zatem również wskazany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 9 ufp a zarzut naruszenia prawa materialnego należy uznać za pozbawiony podstaw.

Należy wskazać ponadto, że kwestia odmowy uznania za kwalifikowane kosztów zarządu w z oparciu o wniosek Beneficjenta (co jest istotą sporu) w żadnym razie nie ma żadnego odniesienia do problemu zatrudniania (co do zasady) członków Stowarzyszenia, ponieważ problem o jaki chodzi w sprawie nie ma wprost związku z tym zagadnieniem. Bezprzedmiotowe więc w ocenie Sądu, są rozważania odnoszące się do tej kwestii podnoszone przez Stowarzyszenie zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze. Należy podkreślić, że na żadnym etapie sprawy organy nie kwestionowały prawa członków Stowarzyszenia do bycia zatrudnianym, tym bardziej, że osoby takie były zatrudniane do wykonywania zadań w ramach Projektu (nie tylko przedmiotowego). Zaznaczyć należy, że organ nie kwestionował także potencjalnej możliwości wypłacania w ramach Projektu kosztów pośrednich (w zakresie kosztów zarządu), kwestionując jedynie sposób ich powstania i określenia w spornych umowach. W tym stanie rzeczy za bezzasadne należy uznać także zarzuty dotyczące naruszenia wskazywanych w skardze przepisów Konstytucji tj. art. 2 odnoszącego się do zasady sprawiedliwości społecznej jak również art. 32 odnoszącego się do zasady równości i zakazu dyskryminacji. Należy stwierdzić także, że Sąd jest zdania, iż procedury o jakich mowa w treści art. 184 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. dotyczą co do zasady wszelkich procedur mających zastosowanie w trakcie realizacji Projektu, które mają wpływ na prawidłowość wydatkowanych środków, przy czym co jest oczywiste, możliwość ich właściwej kontroli powstaje dopiero przy weryfikacji sposobu ich wydatkowania w związku z zawartą umową o dofinansowanie. Uprawnieniu organu w zakresie wydania decyzji dotyczącej zwrotu zakwestionowanych środków finansowych, nie może w związku z tym stać na przeszkodzie okoliczność, że Stowarzyszenie zawarło w zaaprobowanym wniosku o dofinansowanie zapis dotyczący kosztów pośrednich, i że wnioski o płatność znajdowały oparcie we wniosku i przyjętym budżecie, ponieważ zasadność wydatków sprawdzana jest przede wszystkim na etapie wykonania projektu na podstawie zawartej umowy o dofinansowanie. O prawie do wydania zakwestionowanej decyzji nie może decydować również okoliczność dotycząca sposobu rozliczania kosztów - w tym pośrednich w innych projektach strony, ponieważ nie podlega to ocenie w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się na koniec do zarzutów skargi dotyczących naruszenia zasad postępowania administracyjnego Sąd uznał, że nie miało to miejsca. W ocenie Sądu wydając decyzję zarówno organ I jak i II instancji odniosły się do zgromadzonego materiału dowodowego jak i twierdzeń skarżącego, zebrany materiał dowodowy pozwalał na dokonanie rozstrzygnięcia i został oceniony w całości. Nie doszło do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów k.p.a. zarówno ogólnych w postaci art. 6, 7 jak i 8 k.p.a. jak również odnoszących się wprost do zebrania i oceny materiału dowodowego przez organ ar. 77 § 1, 80 k.p.a., ponadto zaskarżona decyzja zawiera także odniesienie się do wszelkich argumentów strony zawartych w odwołaniu. Brak jest podstaw do przyjęcia, że doszło do naruszenia treści art. 76 § 1 k.p.a. odnoszącego się do dokumentów urzędowych zwłaszcza, że strona nie wskazała o jakie naruszenie tego przepisu chodzi w sprawie. Decyzja została sporządzona w zgodzie z treścią art. 107 § 1 i 3 kpa w związku z czym Sąd nie podziela zarzutów skargi również w tym zakresie. Sąd stwierdza natomiast, że jakkolwiek wydanie decyzji w sprawie przez organy nastąpiło z pewnym przekroczeniem terminów ich wydania o jakim mowa w treści art. 35 § 3 k.p.a. co wiąże się z zasadą szybkości postępowania - art. 12 k.p.a. to przekroczenie to nie jest znaczne, a ponadto pozostaje bez wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Na koniec Sąd stwierdza, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje również podnoszona przez Stowarzyszenie okoliczność co do braku wywiązania się Instytucji Pośredniczącej z obowiązku zapoznania strony z aktualnymi Wytycznymi, ponieważ Wytyczne obowiązujące w roku 2011 a więc w czasie realizacji Projektu przez Stowarzyszenie, nie zawierało żadnej zmiany w zakresie kosztów pośrednich w rozpoznawanym w sprawie zakresie.

Z tych wszystkich względów należy uznać, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa w związku z czym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.

-----------------------

13