Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 302/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] dot. [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia 1. zwolnić B. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. S. adwokata.


UZASADNIENIE

Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowych wyjaśnieniach nadesłanych 4 maja 2009 r. oraz kopii nadesłanych faktur i dowodów wpłat ustalono, co następuje.

Skarżący pozostaje w związku małżeńskim, jednakże od pięciu lat nie utrzymują z żoną żadnych kontaktów. Wnioskodawca nie wie gdzie żona przebywa. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej

w wysokości 1.404,18 zł brutto oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 163,15 zł brutto. Majątek stanowi dom będący współwłasnością o powierzchni 194,06 m2 oraz działka, na której dom jest posadowiony o powierzchni 347 m2. Wnioskodawca jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności wymagającą opieki innych osób

w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Skarżący zobowiązany jest do spłaty kredytu w łącznej wysokości 55.000 zł zaciągniętego, jak oświadczył,

na spłatę zadłużenia w dotychczasowych opłatach za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon. Wpłata dokonana 18.04.2009 r. za gaz wynosiła 1.098,34 zł, wpłata za gaz dokonana 23.02.2009 r. wynosiła 1.673, 05 zł. Wpłata z 30.03.2009 r. za energię elektryczną wynosiła 1.071,03 zł. Do bieżących stałych wydatków zaliczyć należy opłatę za wywóz odpadów – 26,32 zł, opłatę za telefon – 24,16 zł. W związku ze stanem zdrowia wnioskodawca ponosi wydatki na leki (faktura z 15.04.2009 r. – 89,95 zł, faktura z 3.02.2009 r. na kwotę 99,95 zł, z 3.12.2008 r. – 80,96 zł). Raty zaciągniętych kredytów wynoszą łącznie 1.835 zł (termin płatności do 1 czerwca 2009 r.). Skarżący oświadczył, że wysokość miesięcznych rat spłacanych kredytów zaciągniętych na spłatę zadłużeń za gaz, wodę i prąd przekracza wysokość renty i zasiłku, w związku

z czym skarżący zaciąga kolejne kredyty, aby zapłacić raty poprzednich kredytów. Oświadczył, że na leki i żywność zarabia zbierając artykuły wtórne (załączył kopię umowy skupu m.in. z 4.05.2009 r. opiewającą na kwotę 22,40 zł.)

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy

w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych oświadczeniach i kopiach faktur oraz rachunków stwierdzić należy, że skarżący spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca uzyskuje wprawdzie stały dochód w wysokości 1.567,33 zł brutto miesięcznie, jednakże w związku

z koniecznością spłaty licznych rat kredytów zaciągniętych na poczet uregulowania dotychczasowych zobowiązań pieniężnych, znajduje się aktualnie w trudnej sytuacji finansowej. Posiadane środki nie wystarczają na zakup leków.

Biorąc pod uwagę, że w sprawie tej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a nadto przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w chwili obecnej w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.