Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1265/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. i A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 390/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący A. P. i A. P. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę drewnianego budynku letniskowego należącego do skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Skarżący powinni wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, CBOSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, CBOSA; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05, CBOSA).

Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody nie została przez skarżących wykazana. Dokonanie rozbiórki obiektu jest normalnym następstwem wykonania decyzji o rozbiórce i nie prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia. Skarżący nie wskazali jakie kwalifikowane następstwa miałyby wystąpić wskutek wykonania decyzji o rozbiórce.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. P. i A. P. podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrując sprawę w dniu 15 września 2010 r. nie uszanował ustalonego przez siebie terminu rozprawy wyznaczonego na 6 października 2010 r. i rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym bez obecności skarżących, nie rozpoznał całej skargi, ograniczając się tylko do jej pierwszego punktu, a nadto uzasadnienie postanowienia zawiera oczywiście nieprawdziwe stwierdzenie, że skarżący nie uzasadnili swojego wniosku.

Skarżący wnioskowali ponadto, aby rozpoznano sprawę na posiedzeniu jawnym z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, ze zmienionym składem orzekającym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Określone w powołanym przepisie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia stanowią zamknięty katalog. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, zobowiązuje stronę do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Wbrew przekonaniom skarżących, przedstawione w skardze okoliczności nie spełniały wymogu uprawdopodobnienia występowania w sprawie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy.

Podnieść należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).

Wniosek skarżących zawarty został w skardze na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2010 r. Skarga ta zawiera jedynie uzasadnienie zarzutów zmierzających do podważenia zaskarżonej decyzji, które to kwestie będą przez Sąd rozważone przy ocenie zgodności z prawem tej decyzji. Brak jest natomiast wskazania motywów, które zdaniem skarżących uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji.

Ponadto należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl.). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.).

W świetle powyższego Sąd I instancji słusznie uznał, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, że obciążenie finansowe wiążące się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, może wywołać ryzyko niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Nie wskazano rozmiarów potencjalnej szkody i nie odniesiono ich do rzeczywistej sytuacji materialnej A. P. i A. P. Również zasadnie – w świetle przedstawionych w skardze okoliczności – Sąd uznał, że nie zostało uprawdopodobnione, że wykonanie postanowienia wiąże się z ryzykiem powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny mógł wydać zaskarżone postanowienie na posiedzeniu niejawnym, również więc w tym zakresie nie stwierdzono uchybienia przepisom postępowania.

W odniesieniu do wniosku o przeprowadzenie rozprawy w zmienionym składzie orzekającym wskazać należy, że o ile zdaniem strony występują w sprawie okoliczność uzasadniające wniosek o wyłączenie danego sędziego od rozpoznania sprawy może wystąpić do Sądu ze stosownym, umotywowanym wnioskiem. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i regulaminy wewnętrznego urzędowania sądów administracyjnych nie przewidują żadnego innego trybu, w jakim strona mogłaby wpływać na skład sądu orzekającego w sprawie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.