Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1580/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędzia WSA Joanna Kube (spr.) Sędzia WSA Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Policji 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania K.K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] lutego nr [...], wydany na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) o przeniesieniu wymienionego funkcjonariusza z dniem [...] marca 2010 r. do dalszego pełnienia służby do Komendy Miejskiej Policji w S., który opatrzono rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 kpa.

W uzasadnieniu Komendant Główny Policji zaznaczył, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tej sprawie było jedynie przeniesienie K.K. do Komendy Miejskiej Policji w S., natomiast dalsze decyzje personalne wobec niego pozostają w gestii Komendanta Miejskiego Policji w S. i nie mieszczą się w zakresie niniejszego rozstrzygnięcia. Zaznaczył, że powyższe przeniesienie nie pogorszyło sytuacji funkcjonariusza, gdyż nie uległo zmianie zarówno miejsce pełnienia służby, jak i nie zostało obniżone jego uposażenie. Ewentualne komplikacje dla funkcjonariusza wywołane tym rozstrzygnięciem nie równoważą natomiast potrzeb służby, gdyż w interesie służby jest, aby odpowiednia ilość funkcjonariuszy zapewniała porządek i bezpieczeństwo na terenie Komendy Miejskiej Policji w S.

Organ podał, że na skutek nowelizacji budżetu państwa na 2009 r., wprowadzonej ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. (Dz. U. Nr 128, poz. 105), w Komendzie Miejskiej Policji w S. zlikwidowano 112 stanowisk policyjnych, a alokacja etatów miała stanowić częściową rekompensatę skutków wprowadzonych zmian organizacyjnych.

Organ powołał się na opracowane w dniu [...] grudnia 2009 r. "Propozycje wyłączeń etatów policyjnych oraz zmian etatowych w strukturze organizacyjnej Komendy Wojewódzkiej Policji w S.", gdzie w pozycji nr [...] pkt [...] znalazł się zapis o konieczności przeniesienia [...] K.K. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w S. W związku z powyższym organ uznał, że zgłoszenie przez niego w dniu [...] grudnia 2010 r. nieprawidłowości wywołanych zachowaniem funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w S. nie miało wpływu na jego przeniesienie.

Zdaniem organu, funkcjonariusza poinformowano o stanie faktycznym i prawnym przedmiotowej sprawy i zagwarantowano mu czynny udział w tym postępowaniu, o czym świadczy skierowane do niego pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] grudnia 2009 r., zawiadamiające o wszczęciu postępowania oraz informujące o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi w sprawie materiałami. K.K. z tego prawa nie skorzystał.

Konieczność nadania wydanemu rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 kpa, organ umotywował ważnym interesem społecznym, przejawiającym się szczególnym statusem i zadaniami Policji, która jako formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi i utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego wymaga skutecznego i prawidłowego działania.

K.K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniósł o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego organu I instancji, zarzucając organowi:

• wydanie rozstrzygnięcia przed rozpatrzeniem istotnego zagadnienia prawnego,

• bezprawne wykorzystanie przeniesienia do innego celu niż ten, do którego instytucja ta została ustanowiona,

• niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu,

• zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego,

• zaniechanie przesłuchania strony,

• brak wskazania w zaskarżonym rozstrzygnięciu właściwej podstawy prawnej oraz uzasadnienia,

• bezprawne nadanie rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności.

Skarżący podał, że w dniu [...] stycznia 2010 r. organizacja społeczna K. wystąpiła na jego wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. o jej dopuszczenie na prawach strony do udziału w postępowaniu, co stanowiło zagadnienie wstępne bez rozpatrzenia, którego rozstrzygnięcie w sprawie ewentualnego przeniesienia nie było możliwie.

Wnoszący skargę uznał, że zaskarżone przeniesienie służbowe nie odpowiada jego umiejętnościom i kwalifikacjom. Od 20 lat zajmował się bowiem logistyką (był [...]) i nie ma kwalifikacji do zajmowania stanowisk operacyjnych. Zwrócił uwagę, że jest przed emeryturą i ma orzeczone ograniczenia zdrowotne w pełnieniu służby. Podkreślił, że jego przeniesienie nastąpiło po tym jak zgłosił przełożonym nieprawidłowości mające miejsce w Komendzie Wojewódzkiej Policji w S.

Zdaniem skarżącego, na ocenę decyzji o jego przeniesieniu będzie miało wpływ ustalenie, czy organ wszczynając postępowanie w tym przedmiocie posiadał wakujące stanowiska równorzędne do stanowiska zajmowanego przez skarżącego przed przeniesieniem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1484/10 zostało uchylone postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej K. do udziału w postępowaniu administracyjnym, które zakończyło się rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. o przeniesieniu K.K. z dniem [...] marca 2010 r. do dalszego pełnienia służby do Komendy Miejskiej Policji w S.

Sąd w uzasadnieniu powołanego wyroku wskazał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpoznając ponownie kwestię dopuszczenia K. do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym powinien ocenić zaistnienie przesłanek z art. 31 § 1 kpa, w szczególności rozważyć, czy w realiach przedmiotowej sprawy udział tej organizacji jest uzasadniony interesem społecznym.

Skoro w dacie rozpatrywania skargi na ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie przeniesienia służbowego K.K. zostało uchylone przez Sąd postanowienie o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w tym postępowaniu, to należy uznać, że zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa, tj. wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego przewidziana w art. 145 § 1 pkt 7 kpa, dająca podstawę do uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 uzasadnione jest treścią art. 152 ppsa.

Dodatkowo należy podnieść, że naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego powoduje uwzględnienie skargi, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 315.).