Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 8/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt II SO/Rz 8/08 4 sierpnia 2008r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2008r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, B. i B. J., o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionych, na decyzję Wojewody, z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], wydaną w sprawie ustalenia lokalizacji przebiegu drogi gminnej, - postanawia – przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych w pełni, 2. ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

B. i B. J. w dwóch odrębnych wnioskach zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Sprawa wyżej wymienionych osób o sygn. akt II SO/Rz 8/08 dotyczy decyzji Wojewody podjętej w sprawie lokalizacji drogi gminnej. Po przekazaniu akt administracyjnych sprawy strony skarżące będą zobowiązane do poniesienia kosztów wpisu od skargi w wysokości 500 zł.

Referendarz sądowy WSA zarządzeniem z dnia 15 lipca 2008r. nałożył na skarżących obowiązek przedstawienia dodatkowych dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń. Odpowiedź na to wezwanie wpłynęła w terminie i zawiera odpowiedź na wszystkie z pytań zawartych w wezwaniu sądowym.

Stwierdzono co następuje :

Strony postępowania ubiegają się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w pełnej wysokości oraz ustanowienie adwokata. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Wskazane powyżej warunki otrzymania prawa pomocy w pełnym zakresie podkreślają jej wyjątkowy charakter.

Oświadczenia opisujące sytuację majątkową oraz rodzinną stron skarżących nie budzą wątpliwości, co do zgodności z prawdą. Powstałe wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego stron zostały rozwiane poprzez treść oświadczenia przesłanego do WSA w piśmie z dnia 25 lipca 2008r. Dowodem bardzo złego stanu majątkowego stron oraz braku zdolności płatniczych są kserokopie rachunków za wydatki związane z utrzymaniem lokalu oraz za usługi łączności. Z treści wniosku oraz dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika niezbicie brak możliwości poniesienia przez wnioskujących jakichkolwiek kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym.

Do tego wniosku prowadzi ocena warunków dochodowych i cech osobistych stron skarżących. Rodzinę J. tworzą cztery osoby. Oprócz skarżących w skład gospodarstwa wchodzą ich dzieci A. i M. J. Łączny dochód osób wchodzących w skład wspólnego gospodarstwa domowego został podany na kwotę 2770,36 zł. Wydatki konieczne ponoszone w skali miesiąca stanowią łączną kwotę ok. 2550 zł. Znaczące koszty utrzymania wiążą się ze stanem zdrowia dzieci skarżących. Zakupu drogich leków wymaga stan zdrowia B. J. Rodzina mieszka w 80 - letnim drewnianym domu

Warunki egzystowania stron skarżących wypełniają w sposób pozytywny przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Strony wykazały ustalone w tym przepisie przesłanki prawa pomocy, gdyż ich majątek i związane z nim rzeczywiste możliwości zaspokajają wyłącznie potrzeby konieczne wnioskujących o prawo pomocy. Strony posiadają pewien majątek, lecz jego stan pozwala im funkcjonować wyłącznie na poziomie utrzymania koniecznego. Łączne dochody netto pozwalają pokryć wydatki w postaci zakupu żywności, utrzymania lokalu, kosztów leczenia. Rodzina nie dysponuje jakąkolwiek nadwyżką dochodów, która umożliwiałby uczestniczenie przynajmniej w części kosztów finansowych niniejszej sprawy (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Poniesienie choćby części tych kosztów naruszałoby zdolność stron do pokrycia wydatków koniecznych. Należy dodać, że stan zdrowia osób wchodzących w skład wspólnego gospodarstwa nie pozwala liczyć na poprawę sytuacji dochodowej rodziny J..

Można być pewnym, że brak zwolnienia B. i B. J. od obciążeń finansowych postępowania sądowoadministracyjnego skutkowałby niedopuszczeniem do sądowej kontroli decyzji Wojewody. Skarżący musieliby zrezygnować z kontynuowania postępowania po to, aby zaspokoić swe podstawowe potrzeby życiowe oraz potrzeby życiowe swych dzieci. Art. 246 § 1 P.p.s.a. uzależniając przyznanie prawa pomocy od wykazania niebezpieczeństwa dla poziomu egzystencji, pozwala uchronić stronę od dylematu czy kontynuować postępowanie sądowoadministracyjne kosztem środków przeznaczanych na utrzymanie konieczne.

Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.