Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3340/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178,  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk, , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. M. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. M. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1830/07 postanawia - odrzucić zażalenie -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 grudnia 2008 r. K. M. (dalej jako "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1830/07.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2009 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym pouczono, że w przypadku nieuiszczenia wymienionej kwoty, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, skarga zostanie odrzucona. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 12 stycznia 2009 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

Po terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanych czynności, Skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego.

W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 kwietnia 2009 r. Skarżący pismem z dnia 2 kwietnia 2009 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 6 stycznia 2009 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 2 kwietnia 2009 r. Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego jako niezgodnego z prawem.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1830/07 Skarżący korzystał ze zwolnienia z kosztów sądowych w całości oraz został ustanowiony dla niego adwokat z urzędu. Zdaniem Skarżącego ww. zwolnienie w zakresie całkowitym rozciąga się również na sprawę w zakresie wznowienia postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia, zwrot kosztów postępowania, jeśli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.

Natomiast na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty.

Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami niedopuszczalne jest złożenie zażalenia na postanowienie lub zarządzenie, które nie zostało w nich wymienione.

Skarżący pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r., po otrzymaniu wezwania z dnia 2 kwietnia 2009 r. złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 stycznia 2009 r. Pismo z dnia 2 kwietnia 2009 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 kwietnia 2009 r., które nakazywało wezwanie Skarżącego do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia. W tym miejscu zaznaczyć należy, że zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2009 r. stanowi jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wezwanie z dnia 2 kwietnia 2009 r. ma charakter porządkowy i stanowi informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie.

Wezwanie z dnia 2 kwietnia 2009 r., jak również zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 kwietnia 2009 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia nie mają charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 P.p.s.a., ponadto nie mieszczą się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 P.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 2 kwietnia 2009 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 kwietnia 2009 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Natomiast termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 6 stycznia 2009 r. upłynął w dniu 19 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Za niedopuszczalne uważa się zażalenie, które zostało wniesione od orzeczenia, od którego nie służy żaden środek odwoławczy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji