Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2659/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138; art. 127 § 1; art. 15
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2017 r. ze skargi J.B., E.K. i W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz J.B., E.K. i W.B. kwotę 1031 zł (jeden tysiąc trzydzieści jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez J. B., W. K. oraz E. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. utrzymująca w mocy - po rozpatrzeniu odwołań P. K. i E. K. – decyzję Zarządu [...] z dnia [...].07.2016 r. - nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drugiego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. ew. nr [...] , położonej w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], na terenie Dzielnicy [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778 z późn. zm.).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że organ I instancji uznał, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z zasadą dobrego sąsiedztwa, tzn. mieści się w przeważającej funkcji mieszkaniowej (budownictwo wielorodzinne i jednorodzinne) dla zastanej zabudowy na danym terenie w wyznaczonym obszarze analizowanym. Rozpoznając odwołania wniesione przez E. K. oraz P. K. Kolegium podkreśliło, że inwestycja została pozytywnie zaopiniowana przez Zarząd Dróg Miejskich, teren inwestycji ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, natomiast parametry inwestycji zostały ustalone zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. i § 4-8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podkreślono dalej, że decyzja o warunkach zabudowy nie zajmuje się kwestiami bezpieczeństwa ruchu drogowego ze względu na planowaną inwestycję. Także kwestia linijki słońca nie należy do tego etapu postępowania inwestycyjnego, tożsamo kwestia ewentualnych oddziaływań ze strony tej inwestycji.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. B., W. B. oraz E. K. (dalej: "skarżące").

Skarga zarzuca:

- rażące naruszenie art. 15 i art. 127 § 1 w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie odwołań skarżących. Wydając zaskarżoną decyzję, organ odwoławczy rozpoznał jedynie odwołania wniesione przez E. K. i P. K. , ignorując odwołania wniesione przez skarżące J. B. i W. B., którym przysługiwał w sprawie przymiot strony postępowania, czym rażąco naruszył jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasadę dwuinstancyjności postępowania,

- rażące naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie odwołań wniesionych przez skarżące, czym organ naruszył także zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu. Arbitralne pominięcie przez SKO w [...] wniesionych przez Skarżące odwołań, miało wpływ na sytuację prawną stron postępowania,

- rażące naruszenie art. 15 i art. 10 k.p.a. poprzez rażące naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji dokonał jedynie lakonicznej repliki na zarzuty podniesione w odwołaniu skarżącej E. K. , zaś przepis art. 15 k.p.a. wprowadza bezwzględny obowiązek ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej niezależnie od zarzutów odwołania.

Zdaniem skarżących zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Ponadto skarga formułuje zarzuty naruszenia innych przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Jako dalsze zarzuty podniesiono zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 u.p.zp. w zw. z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu skargi nastąpiło rozwinięcie powyższych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, albowiem decyzja będąca przedmiotem skargi rażąco naruszyła art. 138 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. Ostatnio przywołany przepis stanowi, że zasada dwuinstancyjności jest zasadą konstytucyjną ustanowioną w art. 78 Konstytucji RP, który stanowi, że każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydawanych w pierwszej instancji. Norma ta ma znaczenie ze względu na całokształt sprawy oraz wydany w tutejszym Sądzie wyrok z dnia 17 sierpnia 2017r. (sygn. akt IV SA/Wa 2660/16) wydany w następującym stanie faktycznym.

Otóż Zarząd Dzielnicy [...] wydał w dniu [...] lipca 2016r. decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji wyżej opisanej. Odwołania od tej decyzji złożyli: P. K. , E. K., J. B. W. B.. Odwołania P. K. i E. K. wpłynęły do Kolegium [...] sierpnia 2016r. Organ odwoławczy natychmiast, bo [...] sierpnia 2016r. wydał decyzję - po rozpatrzeniu odwołań tych osób – o utrzymaniu w mocy decyzji ustalającej warunki zabudowy. Decyzja ta stanowi przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Jednakże [...] sierpnia 2016r. wpłynęły do Kolegium odwołania wniesione przez J. B. i W. B.. W związku z tymi odwołaniami SKO wydało postanowienie z dnia [...] sierpnia 2016r. o stwierdzeniu ich niedopuszczalności. Postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2017r. (sygn. akt IV SA/Wa 2660/16) poprzez stwierdzenie jego nieważności.

Sytuacja procesowa w całej sprawie administracyjnej jaką jest postępowanie o wydanie warunków zabudowy polega obecnie na tym, że część odwołań od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...].07.2016 r. - nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy nie zostało jeszcze rozpatrzonych – tj. odwołania J. B. i W. B. Tymczasem organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w jej całokształcie jako sprawę administracyjną. Oznacza to, że jednocześnie ma obowiązek rozpatrzeć odwołania wniesione w terminie jednym rozstrzygnięciem administracyjnym tj. w tym wypadku decyzją administracyjną. Mianowicie wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej strony postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. Sprawa administracyjna jest bowiem traktowana jako jedna i wniesienie odwołań implikuje konieczność ich łącznego rozpatrzenia w ramach dyspozycji art. 138 k.p.a. Kierując się tą zasadą organ rozpatrzy wszystkie odwołania jednocześnie i wyda rozstrzygnięcie administracyjne.

Z tego względu przedwczesne było ustosunkowanie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję ze względu na uchybienie przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) p.p.s.a.

O kosztach orzeczona na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz zwrot opłaconej opłaty skarbowej od trzech pełnomocnictw (3 × 17 zł).