Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 70/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV zażalenia R. S. na postanowienie z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucającego skargę R. S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Kłodzku w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucił - jako niedopuszczalną - skargę kasacyjną R. S. (dalej jako strona lub skarżący) od postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucającego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Kłodzku w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 10 grudnia 2020 r. Sąd wydał w tej sprawie jeszcze dwa postanowienia odrzucające zażalenia strony na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2020 r. oraz na postanowienie z dnia 30 czerwca 2020 r., w obu przypadkach odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z jego uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia od powyższego orzeczenia został doręczony stronie w dniu 20 marca 2021 r.(sobota). W dniu 29 marca 2021 r. skarżący wniósł w formie zwykłego e-maila, doręczonego na adres Wydziału Informacji Publicznej tut. Sądu, dwa sporządzone osobiście zażalenia, datowane na dzień 29 marca 2021 r. W pierwszym z tych zażaleń (k. 112 i 113 akt sądowych) wskazał, że "Działając w imieniu własnym, w odpowiedzi na dwa rozstrzygnięcie z dnia 10 XII 2020 r., w sprawie odrzucenia zażalenia na wniosek o zawieszenie postępowania, składam zażalenie na w/w postanowienia i żądam uchylenia go w całości. W tzw. międzyczasie pojawiły się nowe okoliczności (problemy zdrowotne), które z zupełności uzasadniają mój wniosek. Mam skierowanie do szpitala w związku z problemami neurologicznymi zatem, w mojej ocenie, jest to wystarczający argument (vide zał.)". W drugim zażaleniu (k. 114 i 115 akt sądowych) wskazał natomiast, że "Działając w imieniu własnym, w odpowiedzi na dwa rozstrzygnięcia z dnia 10 XII 2020 r., w sprawie sprostowania omyłek pisarskich, składam zażalenia na w/w postanowienia i żądam uchylenia ich w całości. Nie wykazano z całą pewnością i nie uprawdopodobniono w żaden sposób z należytą starannością, że nie było to celowe. Po prawie 4 miesiącach okazało się, że są jakieś uchybienia. Ja nie jestem przekonany."

Skarżący na wezwania Sądu o usunięcie braków formalnych zażaleń na postanowienia z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucające zażalenia na postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. i z dnia 30 czerwca 2020 r. odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w zakreślonym terminie nadesłał po jednym egzemplarzu własnoręcznie podpisanych zażaleń z dnia 29 marca 2020 r. (k. 120 i 121 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 października 2021 r. odrzucił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucające skargę kasacyjną strony na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucające skargę w tej sprawie.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia na wskazane postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II OZ 384/22, uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 26 października 2021 r. W uzasadnieniu Sąd II instancji wskazał, iż tut. Sąd "błędnie zakwalifikował to zażalenie [t.j. pierwsze zażalenie z dnia 29 marca 2020 r., k. 112 i 113 akt sądowych] jako skargę kasacyjną na trzecie z postanowień z 10 grudnia 2020 r. [omyłkowo podano rok 2021] O ile treść drugiego z zażaleń jest na tyle nieprecyzyjna, że nie da się jednoznacznie ustalić, co do jest jego przedmiotem zaskarżenia, o tyle treść pierwszego z zażaleń z 29 marca 2021 r. nie pozostawia wątpliwości. Skarżący wskazał w nim bowiem, że wnosi je "w odpowiedzi na dwa rozstrzygnięcie z dnia 10 XII 2020 r., w sprawie odrzucenia zażalenia na wniosek o zawieszenie postępowania". W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż "skoro (...) w dniu 10 grudnia 2020 r. Sąd I instancji wydał 3 postanowienia, zaś dwa z nich dotyczyły odrzucenia zażaleń skarżącego, to należało uznać, że rozpoznawane zażalenie dotyczyło właśnie tych postanowień, a nie jak błędnie przyjął Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W konsekwencji uznać należało, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, bowiem Sąd błędnie przyjął, iż jest ono środkiem odwoławczym od innego postanowienia z tej daty."

Po zwrocie akt, będąc związanym w myśl art. 190 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.), wykładnią prawa dokonaną w powołanym wyżej postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że sporządzone osobiście przez stronę drugie zażalenie z dnia 29 marca 2021 r. (k. 114 i 115 akt sądowych) i przez nią również osobiście podpisane (k. 121 akt sądowych) w istocie stanowi środek odwoławczy od podjętego w tej sprawie postanowienia z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucającego skargę kasacyjną strony. Przyjęte wnioskowanie wypływa z konstatacji, iż skoro pierwszym zażaleniem z dnia 29 marca 2021 r. (k. 112 i 113 akt sądowych) strona zaskarżyła jednocześnie dwa postanowienia z dnia 10 grudnia 2020 r. odnoszące się do postanowień odmawiających zawieszenie postępowania sadowoadministracyjnego, to drugim zażaleniem z tej samej daty (k. 114 i 115 akt sądowych) mogła zaskarżyć tylko trzecie wydane w dacie 10 grudnia 2020 r. orzeczenie, którym było postanowienie odrzucające skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucającego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Kłodzku w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie strony na postanowienie z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucające skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucającego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Kłodzku w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast stosownie do art. 194 § 4 u.p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Zdefiniowany w art. 175 § 1 u.p.p.s.a. tzw. przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje, gdy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządza: sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 u.p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a u.p.p.s.a.). Dodatkowo przedmiotowe zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 u.p.p.s.a.). Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 10 grudnia 2020 r. odrzucającego skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 30 kwietnia 2020 r. odrzucającego skargę w przedmiotowej sprawie wraz z jego uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 20 marca 2021 r. W szczególności w pkt 5 pisma z dnia 3 marca 2021 r. pouczono stronę, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Pomimo powyższego pouczenia, strona samodzielnie sporządziła i osobiście podpisała przedmiotowe zażalenie z dnia 29 marca 2021 r.

Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, jako sporządzone samodzielnie przez skarżącego zamiast przez profesjonalny podmiot, jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.