Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1747/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1, art. 185 § w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt III SO/Lu 12/15 o odmowie wymierzenia grzywny Staroście Janowskiemu za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Starosty Janowskiego w przedmiocie wydania kopii mapy ewidencyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku P.S., odmówił wymierzenie grzywny Staroście Janowskiemu w trybie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż we wniosku skarżący podkreślił, że do dnia 31 lipca 2015 r. jego skarga, wniesiona 5 maja 2015 r., nie została przekazana przez organ Sądowi. W odpowiedzi na wniosek Starosta Janowski podniósł, że pismem z dnia 13 sierpnia 2015 r. przekazał już skargę wraz aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Zdaniem Sądu w sprawie niniejszej brak było przesłanek do wymierzenia grzywny organowi. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Starostwa Powiatowego w Janowie w dniu 5 maja 2015 r. Skarga ta - mimo, że z uchybieniem terminu z art. 54 § 2 P.p.s.a. - została przekazana Sądowi w dniu 14 sierpnia 2015 r. Ponadto zdaniem Sądu wymierzenie grzywny będzie uzasadnione w przypadku, gdy nieprzekazanie skargi ma charakter zamierzonego działania organu, zmierzającego do niedopuszczenia do sprawnego załatwienia sprawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł P.S., wskazując na art. 208 P.p.s.a. i przywołując okoliczności związane z postępowaniem przed organem administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyjątkowo lakonicznym uzasadnieniu, mimo zaistnienia opóźnienia w przekazaniu skargi, w sprawie nie zachodzą przesłanki wymierzenia organowi grzywny. Stanowisko to jest niezasadne. Zauważyć bowiem trzeba, iż opóźnienie w przekazaniu skargi było znaczne, gdyż wynosiło aż ponad 3 miesiące (skarga wpłynęła do organu w dniu 5 maja 2015 r., a przekazano ją dopiero w dniu 14 sierpnia 2015 r.). Nie można zatem w żadnym razie przyjąć, że tak opieszałe działanie organu nie może być poczytane jako przesłanka do wymierzenia mu grzywny. Sąd I instancji, ponownie rozpoznając sprawę, winien odnieść się do powyższych okoliczności i rozważyć w sposób szczegółowy wszelkie okoliczności sprawy. Brak takich rozważań i oceny zawinienia organu stanowią naruszenie art. 55 § 1 i powodują konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Nie można też zgodzić się ze stanowiskiem Sądu, że wymierzenie organowi grzywny uzasadnione jest jedynie w sytuacji, gdy nieprzekazanie skargi w terminie wynika z zamierzonego działania organu. Jak już wskazano powyżej przyczyny nieprzekazania skargi sądowi pozostają bez znaczenia dla samego wymierzenia grzywny. Ocena okoliczności, które legły u podstaw opóźnienia, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.