Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 190/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego działając na podstawie art. 149 § 1, 145 § 1 pkt 4 i 5 i art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 poz. 1257 ze zm.), dalej "k.p.a.", po rozpoznaniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w M. z dnia 14 lutego 2019 r., uzupełnionego pismami z dnia 27 marca 2019 r. i z dnia 20 maja 2019 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2017 r. znak [...], uchylającą w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odmawiającą udzielenia T. S.A z siedzibą w W. pozwolenia na montaż na budynku przy ul. [...] w M. stacji bazowej telefonii komórkowej.

W postanowieniu zawarto pouczenie o przysługującej skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania postanowienia.

Pismem z dnia 23 grudnia 2019 r. T. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia

[...] listopada 2019 r. znak [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy:

1. tj. art. 145 § 1 pkt 4 oraz 148 k.p.a. polegające na wznowieniu postępowania mimo, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w tym przepisie,

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na wydaniu zaskarżonego postanowienia bez dokładnego wyjaśnienia stanu prawnego i faktycznego sprawy,

3. błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej powziął wiadomość o decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, podczas gdy wiedzę tę nabył najpóźniej 10 stycznia 2019 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że stosownie do art. 141 § 1 w związku z art. 149 § 3 i 4 k.p.a. na postanowienie wznawiające postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nie przysługuje zażalenie. Rozstrzygnięcie to nie kończy postępowania w danej sprawie i strona może je zaskarżyć w odwołaniu od decyzji kończącej sprawę. Natomiast skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. m.in. jeśli brak jest możliwości wniesienia zażalenia. W związku

z powyższym na postanowienie wznawiające postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wymienionych enumeratywnie

w 3 § 2 p.p.s.a., w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138

§ 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2-3 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 149 § 1-4 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy zażalenie.

Natomiast art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Co oznacza, że zażalenie przysługuje tylko w sytuacji kiedy z przepisu wprost wynika, że zażalenie jest dopuszczalne.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego wydawanego w trybie art. 149 k.p.a. nie jest zaskarżalne ani w formie zażalenia, ani tym bardziej skargi do sądu administracyjnego. Art. 149 k.p.a. stanowi wyłącznie o formie prawnej rozstrzygnięcia kwestii wznowienia postępowania, nie regulując przy tym możliwości zaskarżenia wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Odmienna sytuacja ma miejsce w przypadku postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, gdzie ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość zaskarżenia takiego postanowienia w drodze zażalenia (art. 149 § 4 k.p.a.).

Rolą postanowienia wznawiającego postępowanie administracyjne jest inicjacja postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Po wszczęciu postępowania

w sprawie wznowienia badane są przesłanki wznowienia i w oparciu o dokonane ustalenia organ wydaje nowe rozstrzygnięcie w formie decyzji (art. 151 k.p.a.). Dopiero tak wydana decyzja może podlegać zaskarżeniu do sądu (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.)

i zgodnie z art. 142 k.p.a. skarżyć w nim postanowienie, na które nie służy zażalenie.

W związku z powyższym, skargę na postanowienie o wznowieniu postępowania należało uznać za niedopuszczalną.

Sąd wskazuje, że wadliwe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu nie może kreować prawa do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. Jak wcześniej podkreślono, wniesienie skargi jest możliwe dopiero po wydaniu decyzji w wyniku przeprowadzenia przez organ postępowania wznowieniowego. W tym stanie rzeczy nawet błędne pouczenie strony nie może prowadzić do rozpoznania skargi merytorycznie przez Sąd, albowiem od wydanego postanowienia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, orzekł jak w sentencji postanowienia.