Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1879/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ch. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. Ch. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. -


UZASADNIENIE

M. Ch. reprezentowana przez radcę prawnego J. W. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...], zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], którą to decyzją ww. przeniesiono na stanowisko Starszego Inspektora w Wydziale Polityki Informacyjnej w Komendzie Wojewódzkiej PSP w K. Uzasadniając żądanie pełnomocnik skarżącej podniósł, iż wykonanie powyższych decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rażącego naruszenia prawa, gdyż organ pozbawił skarżącą praw nabytych: dotychczas zajmowanego stanowiska, uposażenia i prestiżu zawodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego.

Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej, pełnomocnik skarżącej podniósł, iż wykonanie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., pozbawi skarżącą dotychczas zajmowanego stanowiska, uposażenia i prestiżu zawodowego, jednakże w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie wymienionych decyzji rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości późniejszego przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia powstałej szkody przez późniejszy zwrot świadczenia.

Wskazać należy iż naturalną konsekwencją przeniesienia na niższe stanowisko służbowe jest utrata dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego. Okoliczność taka nie wskazuje jednakże, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza, że strona nie wskazała na czym mogłoby polegać wyrządzenie jej takiej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przesłankach tych nie mieści się utrata prestiżu zawodowego. Dodać należy także, iż jak wynika z akt sprawy z dniem przeniesienia, skarżącej przyznano uposażenie zasadnicze z zachowaniem, na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 z późn. zm.), prawa do stawki uposażenia zasadniczego na poprzednio zajmowanym stanowisku oraz dodatek służbowy z zachowaniem przez okres 12 miesięcy, na podstawie art. 87 ust. 3 pkt, prawa do dodatku o charakterze stałym. Nadto, jak wynika z pisma Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej PSP z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zezwolił na zachowanie przez skarżącą prawa do zaszeregowania uposażenia zasadniczego według grupy przypisanej poprzednio zajmowanemu stanowisku, do dnia 28 lutego 2009 r. z możliwością przedłużenia.

Z tych względów, rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K.

Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.