Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 532/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania czynności
Powołane przepisy: article: 61 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania czynności.


UZASADNIENIE

M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przedmiotowego wniosku skarżąca nie uzasadniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podkreśla się w doktrynie przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak–Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2005, s. 295), a zatem wstrzymanie wykonania aktu jest bezprzedmiotowe, gdy akt taki nie podlega w ogóle wykonaniu.

Mając na uwadze, że przedmiotem skargi jest postanowienie incydentalne dotyczące terminu do wniesienia odwołania Sąd nie mógłby uwzględnić wniosku o jego wstrzymanie. Podkreślić należy, ze przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest, jak wskazano w skardze, postępowanie egzekucyjne.

Ponadto należy zauważyć, że z literalnego brzmienia przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, a zatem aktu lub czynności będących przedmiotem skargi.

Sąd rozpoznający niniejszy wniosek przychyla się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 24 lutego 2005 r., OZ 1592/04 (LexPolonica nr 402373), iż w postępowaniu egzekucyjnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tych postanowień jedynie w ramach postępowania ze skargi na orzeczenia egzekucyjne. Żądanie wstrzymania ‘czynności egzekucyjnych" nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne w sprawie niniejszej.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż wnioskodawca ubiegający się o udzielenie ochrony tymczasowej przez sąd powinien wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.).

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.