Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 646/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 260 w zw. z  art. 2,  art. 245  par. 1,  par. 2,  art. 246 par. 1 pkt 1,  art. 252 par. 1,  art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Sz. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A.Sz. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać A.Sz. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 października 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując, że obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w S., zaś pobyt w nim zakończy się w 2017 r.; że nie posiada żadnych środków finansowych, więc nie stać go na uiszczenie wpisu sadowego w kwocie 100 zł oraz na adwokata.

Na wezwanie referendarza sądowego w dniu 9 listopada 2015 r. skarżący nadesłał formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym podniósł, że nie posiada żadnych dochodów ani możliwości podjęcia prac; że posiada mieszkanie o powierzchni 48,2 m2 przy ul. [...] w L., o które prowadzona jest sprawa o podział majątku. Ponadto, do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 2 listopada 2015 r., z którego wynika, że skarżący przebywa w jednostce karnej od dnia 18 maja 2015 r., początek kary - 29 kwietnia 2015 r., koniec kary - 9 kwietnia 2017 r., zaś uprawnień do warunkowego przedterminowego zwolnienia skazany nabędzie po dniu 9 kwietnia 2015 r.. W chwili obecnej z powodu braku miejsc pracy skarżący pozostaje bez zatrudnienia. Do dyspozycji osłodzonego pozostają środki pieniężne w wysokości 0,03 zł, a kumulacja wynosi 291,02 zł.

Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zatem to wnioskodawca zobowiązany jest do dokładnego i zgodnego z prawdą przedstawienia własnej sytuacji majątkowej oraz wykazania, że spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wykazanie powyższych okoliczności, powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia (art. 252 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli zaś oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, zgodnie z art. 255 P.p.s.a. strona obowiązana jest złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niedostarczenie żądanych przez Sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny lub mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne i niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia.

Oceniając okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przedłożone zaświadczenie Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w S., Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one podstawę uzasadniającą przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wykazane zostało bowiem, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a..

Stąd orzeczono na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 P.p.s.a..