Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 855/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzanie kwalifikacji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzanie kwalifikacji. Skarga została pierwotnie wysłana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który dnia [...] sierpnia 2019 r. przesłał ją, jako mylnie skierowaną, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa).

W treści skargi skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi ze względu na nagłą niedyspozycję spowodowaną chorobą. Wraz ze skargą skarżący przedłożył fotokopię druku ZUS ZLA stwierdzającego, że był niezdolny do pracy w okresie od [...] do [...] sierpnia 2019 r. oraz zwracając uwagę, iż ze zwolnienia wynika, że nie mógł w tym okresie chodzić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 85 Ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - art. 87 § 1 Ppsa. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa).

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt: I OZ 91/15 - opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie wskazuje się również, że nagła choroba może być uznana za przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu jedynie wówczas, gdy choroba ta stanowi niemożliwą do przezwyciężenia przyczynę niedochowania terminu. Konieczne jest w takim przypadku wykazanie przez wnioskodawcę, że jego choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie (por. postanowienie NSA z 17 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 374/13, postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11 - opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe uwagi na względzie Sąd doszedł do wniosku, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący, w treści złożonej skargi nie zawarł szerszego wyjaśnienia przyczyn dla których uchybił terminowi, wskazując jedynie na "nagłą niedyspozycję spowodowaną chorobą". Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona dnia [...] lipca 2019 r. Termin wniesienia skargi upływał więc w dniu [...] sierpnia 2019 r. (poniedziałek). Choroba, na którą powołuje się skarżący, według druku ZUS ZLA, trwała w dniach od [...] do [...] sierpnia 2019 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu [...] sierpnia 2019 r. (czyli z zachowaniem terminu z art. 87 § 1 Ppsa). W ocenie jednak Sądu, treść załączonego zaświadczenia ZUS ZLA nie jest dokumentem umożliwiającym uznanie, że uchybienie terminu było niezawinione. Z treści tego druku wynika bowiem, że chory może chodzić, gdyż w polu "wskazania lekarskie" wpisano kod "2". Wobec więc braku innych informacji umożliwiających Sądowi ocenę przyczyn niedochowania przez skarżącego terminu wniesienia skargi, uznać należy że uchybienie terminu było przez skarżącego zawinione. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że nie mógł udać się do placówki pocztowej celem nadania skargi ani, że jego choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ E. Brychcy