Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1736/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego wniosła skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r., na kwotę [...]zł. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając powyższe podniesiono, że skarżąca pracuje obecnie na umowie w X. we W., wykonując czynności na rzecz spółki Y. we W.. Średnie wynagrodzenie skarżącej wynosi [...] zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni posiada przy tym na utrzymaniu trzynastoletnią córkę. W tym kontekście stwierdzono, że skarżącej nie stać na zapłatę spornego podatku bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od powyższej zasady stanowi regulacja zawarta w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez stronę skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., o sygn. akt II FZ 585/06, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., o sygn. akt I FSK 2109/13, w którym wprost wskazano, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Co więcej w orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r., o sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że w ocenie skarżącej zapłata zobowiązania podatkowego ustalonego zaskarżoną decyzją spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla niej oraz jej rodziny. Powyższa argumentacja nie została jednak poparta żadnego rodzaju dokumentami, do skargi nie dołączono nawet dokumentu poświadczającego wielkość zarobków wnioskodawczyni. Z uwagi na charakter objętego skargą rozstrzygnięcia, w ocenie sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyższe wymaga przedstawienia dokumentów, które pozwolą na rzetelne ustalenie sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawczyni, w tym wielkości całego jej majątku. Tymczasem pełnomocnik skarżącej nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów pozwalających na poczynienie ustaleń w tym zakresie. Należy również dodatkowo zauważyć, że w aktach sprawy brak jest dokumentów takich chociażby jak wniosek o przyznanie prawa pomocy, które umożliwiałyby sądowi dokonanie samodzielnej oceny tego, czy w sprawie w istocie zmaterializowały się przesłanki warunkujące udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej.

Mając zatem na względzie, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających w jej ocenie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również fakt, że okoliczności tego rodzaju nie zostały wykazane za pomocą innych znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, stwierdzić należy, że brak jest podstaw do wydania orzeczenia wstrzymującego wykonalność poddanego sądowej kontroli aktu.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.