Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 267/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) po rozpoznaniu dnia 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 985/17 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Pawła Mierzejewskiego, sędziego WSA Jolanty Sudoł oraz sędziego WSA Bartłomieja Adamczaka od orzekania w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia prawa do zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek A. M. o wyłączenie sędziów WSA Pawła Mierzejewskiego, Jolanty Sudoł oraz Bartłomieja Adamczaka od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek ten nie został w ogóle przez A. M. uzasadniony, czym skarżący nie wykazał, aby w sprawie istniały podstawy do wyłączenia objętych wnioskiem sędziów od orzekania. Poza wskazaniem, że wyznaczeni do rozpoznania sprawy sędziowie nie są zdaniem wnioskodawcy bezstronni, skarżący nie wyjaśnił dlaczego tak uważa i nie wskazał też żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby podważać bezstronność i obiektywizm ww. sędziów. Sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., wskazując w uzasadnieniu, że narusza ono rażąco przepisy prawa, interes społeczny i obywatelski oraz powoduje utratę zaufania do władzy publicznej i jest nielogiczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.". Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów wskazanych przez A. M. Za takie okoliczności w żadnym razie nie mogą być uznane "uzasadnione wątpliwości odnośnie ich bezstronności" skarżącego, których to wątpliwości nie przedstawił i nie wyjaśnił. Podobnie w zażaleniu skarżący nie wskazał żadnych okoliczności wskazujących na konieczność wyłączenia od orzekania wymienionych we wniosku sędziów.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń sędziów – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia sędziów było zgodne z prawem.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.