Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 387/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 3 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku S.B. z [...] kwietnia 2020 r. o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za okres kwiecień 2020 r.

W pouczeniu do decyzji zawarta została informacja o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa ZUS oraz o możliwości wniesienia skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w sytuacji, gdy wnioskodawca nie chce skorzystać z prawa do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W dniu 22 czerwca 2020 r. do organu wpłynęło odwołanie S.B. od powyższej decyzji, natomiast pismem z dnia [...] lipca 2020 r. skarżący zaskarżył przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu w dniu 14 sierpnia 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej – o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza ustalenie, czy została ona wniesiona z zachowaniem procedury przewidzianej przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) oraz czy jest dopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 ). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził możliwość wyboru sposobu zaskarżenia orzeczenia organu administracji publicznej, albo poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie przez ten organ sprawy albo poprzez wniesienie skargi do Sądu, bez zwracania się do organu z powyższym wnioskiem. Prawo wyboru pozostawiono stronie niezadowolonej z orzeczenia. Nie oznacza to jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Skarżący musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2257/19, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 208/19).

W przedmiotowej sprawie skarżący, będąc prawidłowo pouczonym o możliwości zaskarżenia decyzji organu z [...] czerwca 2020 r., pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. złożył odwołanie od w/w decyzji (uznane przez organ za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wniósł skargę na tę decyzję do WSA w Gorzowie Wlkp. Sąd zwraca uwagę, że wybór środka zaskarżenia dokonany przez stronę, determinuje dalsze postępowanie w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17).

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn, postanowiono jak w sentencji.