Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2246/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6163 Gospodarowanie nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 145
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak,, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej "SKO", "Kolegium") utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy G. (dalej "Burmistrza", "organu I instancji") z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

II. Zaskarżone postanowienie zapadła w następującym stanie sprawy:

1. Wnioskiem z dnia 4 lutego 2013 r. K. S., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., zwróciła się do Burmistrza o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. nr [...].

2. Pismem z dnia 26 marca 2013 r. Burmistrz, w ramach postępowania wyjaśniającego, wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie kiedy dowiedziała się o treści decyzji z dnia [...] sierpnia 1979 r.

3. W odpowiedzi na wezwanie organu skarżąca poinformowała, że o wydaniu kwestionowanej decyzji dowiedziała się we wrześniu 2008 r., w trakcie toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym w G.

4. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego organ I instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...], odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie uznając, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 148 § 1 k.p.a.

5. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. S.

III. Zaskarżonym postanowieniem SKO utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza z dnia [...] maja 2013 r.

W uzasadnieniu postanowienie organ administracji publicznej wskazał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jednoznacznie wynika, iż skarżąca o treści kwestionowanej decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. dowiedziała się w miesiącu wrześniu 2008 r., podczas toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym w G. Wniosek o wznowienie postępowania złożyła natomiast dopiero w dniu 11 lutego 2013 r. Powyższe w ocenie Kolegium jednoznacznie dowodzi, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi przewidzianemu w art. 148 § 1 k.p.a. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania

IV. K. S. (dalej "skarżąca") nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Kolegium wniosła skargę do Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącej Kolegium koncentrując w zaskarżonym postanowieniu się na kwestiach procesowych - materii związanej z przesłankami wznowienia postępowania - całkowicie pominęło kwestie odnoszące się do nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 1979 r., o których mowa w art. 156 k.p.a. Powyższe działanie w ocenie skarżącej uchybiło zasadzie wszechstronnego rozważenia sprawy.

V. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując ocenę wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...]maja 2013 r., w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż powyższe rozstrzygnięcia nie naruszają prawa w sposób upoważniający Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Wobec powyższego skargę należało oddalić.

VII. Przedmiotem wniesionej przez skarżącą skargi jest postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2013 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...], odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. nr [...]. Podstawą tych rozstrzygnięć było ustalenie przez orzekające organy, że wniosek skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Podkreślenia wymaga, iż wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 kpa. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania przebiega w dwóch etapach. Pierwszy z nich rozpoczyna złożenie wniosku o wznowienie postępowania i w jego ramach organ dokonuje wstępnej oceny wniosku badając, czy jest on oparty na wymienionych w art. 145 § 1 i art. 145 a Kpa przesłankach wznowienia postępowania, jak również czy został wniesiony z zachowaniem terminów, o których mowa w art. 148 Kpa.

W niniejszej sprawie skarżąca wnosząc w dniu 4 lutego 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. nr [...] powołała się na okoliczności stanowiące podstawę wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Pomimo wskazania podstaw wznowieniowych wniosek skarżącej zawierał braki, bowiem nie wskazywał daty w jakiej strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Z tego też względu zasadnie organ I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 4 kwietnia 2013 r. oświadczyła, że o treści kwestionowanej decyzji powzięła wiadomość w trakcie toczącego się postępowania przed Sadem Rejonowym w G. w miesiącu wrześniu 2008 r. Na tej podstawie orzekające w niniejszej sprawie organy uznały, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 4 lutego 2013 r., nadany w urzędzie pocztowym operatora publicznego w dniu 1 lutego 2013 r., został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu, prawidłowo ustalony przez orzekające organy stan faktyczny sprawy dawał podstawę do przyjęcia takiego stanowiska.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, a także w sytuacji, kiedy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przepis art. 148 § 1 i § 2 Kpa określa termin, w jakim osoba uprawniona do żądania wszczęcia postępowania może zwrócić się do właściwego organu o wszczęcie tego postępowania. W świetle art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie zaś do art. 148 § 2 Kpa, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Z powyższego wynika, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. o ile dochowa ustawowego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a.

Podkreślenia wymaga, że jakkolwiek skarżąca we wstępie wniosku o wznowienie postępowania przywołała dwie różne podstawy wznowieniowe, tj. art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., to zasadnie jednak orzekające organy przyjęły, że wniosek ten dotyczył w rzeczywistości podstawy, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z treści bowiem pisma skarżącej z dnia 4 lutego 2013 r. wynika, że uzasadniając swje żądanie przywołała ona fakt niepowiadomienia małżeństwa S., jako samoistnych posiadaczy działki siedliskowej oraz gruntów rolnych, o wydaniu ostatecznej decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. nr [...]. Powyższe potwierdza, że dokonanie ustaleń w zakresie dochowania terminu złożenia przedmiotowego wniosku winno być czynione w odniesieniu do daty, w której strona dowiedziała się wydaniu kwestionowanej decyzji. Tak też przyjęto w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo zatem, że zarówno postanowienie SKO jak i postanowienie organu I instancji odwołuje się do terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., czyli terminu dotyczącego przesłanki wznowieniowej przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 5, to jednak stwierdzić należy, że ustalenia dotyczące uchybienia miesięcznemu terminowi są prawidłowe, z tym jednak zastrzeżeniem, że winny być one czynione w odniesieniu do art. 148 § 2 k.p.a. Mając na uwadze, że skarżąca o treści decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w G. z dnia [...] sierpnia 1979 r. dowiedziała się w miesiącu wrześniu 2008 r., a wniosek o wznowienie postępowania złożyła dopiero w dniu 11 lutego 2013 r., należało stwierdzić, że został on złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Złożenie przez skarżącą wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu obligowało orzekające organy do wydania postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania bez konieczności odnoszenia się do meritum sprawy.

IX. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.