Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1396/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: . art 58 par 1 pkt 3 p.p.s.a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 kwietnia 2011 r. B. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej.

W treści skargi wynika, że skarżący nie zgadza się z sposobem wyliczenia dochodu w celu przyznania zasiłku z opieki społecznej. Skarżący wskazał, że jego rodzina jest w trudnej sytuacji finansowej, a jedno z dzieci przewlekle choruje. Skarżący nie zgodził się z zarzutami opieki społecznej, iż nie chce podjąć zatrudnienia.

Pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. Rada Miejska [...] udzieliła odpowiedzi na skargę z dnia 10 kwietnia 2011 r. wnosząc o jej odrzucenie. W odpowiedzi na skargę wskazano, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] ma charakter informacyjny i nie rozstrzyga sprawy administracyjnej. Ponadto zaskarżona uchwała wydana została w trybie Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071) i w związku z tym nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

Sygn. akt VII SA/Wa 1396/11

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], którą organ uznał skargę B. W. na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej, za bezzasadną. Z treści uchwały wynika, że dotyczy ona prawa skarżącego do korzystania z pomocy społecznej.

Spór między skarżącym a Ośrodkiem Pomocy Społecznej sprowadza się do prób aktywizacji zawodowej skarżącego, jego kłopotów zdrowotnych i uprawnień do korzystania z pomocy społecznej.

W świetle całokształtu akt sprawy, akt zaskarżony przez B. W. nie należy do żadnej z kategorii wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] marca 2011 r. uznać należy za podjętą w ramach rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., na nienależyte wykonywanie umowy najmu lokalu zawartej między skarżącym, a Administracją Budynków Komunalnych.

Zgodnie z art. 227 k.p.a przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art.227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo

Sygn. akt VII SA/Wa 1396/11

przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a..

Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.