Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 37/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. S. i R. S. S. na bezczynność Prezydenta w ustaleniu warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

M S. S. i R. S. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta "[...]" w ustaleniu warunków zabudowy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 28 marca 2014 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do nadesłania dokumentu potwierdzającego złożenie przed wniesieniem skargi do Sądu zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem procesowym z dnia 8 kwietnia 2014 r. skarżący cofnęli skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. nr 270 z 2012r., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W tym miejscu wskazać należy, że w zakresie bezczynności organu, rozumianej jako niezałatwienie sprawy administracyjnej (mieszczącej się katalogu spraw, wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.) w terminie określonym w przepisach prawa, skarżący nie przedstawili, pomimo wezwania, dowodu na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 k.p.a., tj. dowodu potwierdzającego złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia. Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto skarżący nie uiścili, pomimo wezwania, należnego wpisu od skargi.

Skarżący, w wyznaczonym terminie, nie usunęli braków formalnych skargi pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania określonych w wezwaniu obowiązków. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.

Dodatkowo wyjaśnić należy skarżącym, że ich oświadczenie o cofnięciu skargi jest procesowo bezskuteczne, ponieważ merytoryczne rozpatrzenie tego oświadczenia i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce dopiero wtedy, gdy skarga zostanie skutecznie wniesiona. Natomiast wtedy, gdy skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej biegu - w tym, gdy skarżący nie uiścił wpisu od skargi - skarga podlega odrzuceniu.