Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1452/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody podał, że nie ma osób pozostających z nim w wspólnym gospodarstwie domowym.

Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Źródłem utrzymania skarżącego jest umowa o pracę na 1/8 etatu z wynagrodzeniem 200 zł.

Uzasadniając swoje starania wyjaśnił, że znajduje się w trudnej sytuacji fanansowej. Po przerwie w zatrudnieniu spowodowanej ponad dwuletnią chorobą i rekonwalescencją od trzech lat pracuje w ograniczonym wymiarze z uwagi na brak możliwości znalezienia pracy w posiadanym zawodzie w pełnym wymiarze. Powiada, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe indywidulane i zadłużając się co miesiąc opłaca alimenty na syna w wysokości 500 zł.

W oparciu o przedstawione przez organ wraz ze skargą akta administracyjne okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący oprócz pracy na cześć etatu jako serwisant komputerowy podejmuje się także prac dorywczych w tej branży. Jest osobą rozwiedzioną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje u ojca gdzie zajmuje 1 pokój. Z posiadanych środków reguluje cześć opłat mieszkaniowych i płaci bieżące alimenty. Ponadto 60% wynagrodzenia zajmuje mu komornik w związku z zadłużeniem alimentacyjnym.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy do osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak należy postrzegać osobę ze bez majątku, ze znikomym dochodem, obarczoną alimentami, posiadającą zadłużenie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.