Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 60/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1, art. 188
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 282 poz 1
law: Rozporządzenie wykonawcze komisji (UE) NR 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 marca 2015 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego, na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej zwanej: "o.p."), art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 201 ust. 3 w zw. z art. 5 ust. 2, art. 213, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L. 302 ze zm.), art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 1987 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 282 z 2011 r. ze zm.), art. 65 ust. 5 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), w odniesieniu do zgłoszenia celnego z dnia 3 października 2012 r. nr [...]:

1. orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "tunerów DVB-T model [...] oraz [...]" do kodu Taric 8528 71 19 00;

2. dla ww. towaru objętego zgłoszeniem określił stawkę erga omnes w wysokości 14 %;

3. określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 85.948 zł;

4. orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

Decyzja została skierowana do "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. oraz Agencji Celnej [...] K. K.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 3 października 2012 r. Agencja Celna [...] K. K., działając jako przedstawiciel pośredni "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej: "spółką", "skarżącą"), przedstawiła w Oddziale Celnym [...] zgłoszenie celne uzupełniające dotyczące towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie [...] z dnia 26 września 2012 r., importowanych wg faktury handlowej nr [...] z dnia 4 sierpnia 2012 r. Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod pozycją [...]. W zgłoszeniu w poz. 1 zadeklarowano towar opisany w polu 31 jako "tunery video STB, model [...] – 2.000 szt., model [...] - 8.000 szt.; aparatura oparta na mikroprocesorach zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji nadające się do odbioru sygnałów telewizyjnych" i zaklasyfikowano je do kodu Taric 8528 71 15 00.

W wyniku postimportowej kontroli zgłoszenia celnego powzięto wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej towaru zgłoszonego w poz. 1 dokumentu SAD, co stanowiło podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia należności celnych.

W toku postępowania wezwano spółkę do nadesłania próbki towaru w postaci tunerów DVB-T model [...] oraz modelu [...] oraz specyfikacji technicznej producenta wyrobów wraz z tłumaczeniem na język polski. Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. spółka poinformowała, iż nie posiada już takich tunerów. Do pisma załączono 4 dokumenty w postaci wydruków e-mail wraz z ich tłumaczeniem. Ponadto poinformowała o wszczęciu przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących wybranych operacji przywozu

Organ zwrócił uwagę, że warunkiem koniecznym pozwalającym na zaklasyfikowanie tunera TV do zadeklarowanego przez spółkę kodu CN jest obecność modemu dostępowego do Internetu wraz z obsługą funkcji interaktywnej wymiany informacji. Uwaga dodatkowa 3. do działu 85 stanowi, iż "Wyłącznie w podpozycjach 8528 71 15 i 8528 71 91 termin "modem" obejmuje urządzenia lub sprzęt, które modulują i demodulują sygnały przychodzące i wychodzące, takie jak modemy V.90 lub modemy kablowe, oraz pozostałe urządzenia, które wykorzystują podobne technologie umożliwiające dostęp do Internetu, takie jak WLAN, ISDN i Ethernet. Zakres dostępu do Internetu może być ograniczony przez dostawcę usług. Aparatura objęta tymi podpozycjami musi umożliwiać dwukierunkową komunikację lub dwukierunkowy przepływ informacji w celu zapewnienia interaktywnej wymiany informacji".

Z deklaracji zawartej w dokumencie SAD wynika, iż importowane tunery video zawierają modem dostępu do Internetu i posiadają funkcję interaktywnej wymiany informacji. Na fakturze handlowej z dnia 4 sierpnia 2012 r. towar opisano jako tuner STB marka [...] model [...] i [...]. Organ wezwał strony do przedstawienia specyfikacji technicznej producenta wyrobów, tj. "B". Spółka nie przedstawiła takiego dokumentu, nadesłała jedynie korespondencję e-mail, w której zwarto oczekiwania importera w stosunku do modelu [...] i [...].

Analizie poddano specyfikację techniczną oraz instrukcję obsługi ww. modelów tunera DVB-T, znajdujące się na stronie internetowej ([...] to submarka firmy "A"). Organ stwierdził, że z dokumentów tych jednoznacznie wynika, iż chodzi o zwykły dekodery do naziemnej telewizji cyfrowej z możliwością nagrywania i odtwarzania filmów, zdjęć, muzyki itp. z zewnętrznego nośnika podłączanego do portu USB; nie ma on możliwości podłączenia do Internetu ani innej sieci.

W trakcie kontroli spółka wyjaśniła, że ww. tunery posiadały dostęp do Internetu i funkcję interaktywnej wymiany informacji i był wyposażony w aktywne złącze Ethernet - RJ45. Spółka wskazała, że nie posiada żadnego egzemplarza tunera [...] i [...]. Przedłożyła natomiast instrukcję obsługi tych tunerów oraz korespondencję mailową ws. zlecenia wykonania tunerów.

Porównując instrukcję tunerów przedstawioną przez agencję celną z instrukcją urządzenia prezentowaną na stronie internetowej spółki organ zauważył, że m.in.:

* obie instrukcje mają taką samą formę, spis treści, ilość stron;

w instrukcji nadesłanej przez agencję celną na stronie 1 i 4 brakuje zdjęć prezentujących tył urządzenia [...], w instrukcji prezentowanej na stronie internetowej zdjęcia takie się znajdują i wynika z nich, że urządzenie nie posiada gniazda RJ45, należy przy tym zauważyć, że ze spisu treści obu instrukcji wyraźnie wynika, iż na stronie 1 winien znajdować się "przedni i tylny panel";

w instrukcji nadesłanej przez agencję celną dotyczącej urządzenia [...] na stronie 1 i 4 zaprezentowano tył urządzenia, na którym znajduje się gniazdo LAN, jednak brakuje przy nim oznaczenia numerycznego z opisem, jak w przypadku pozostałych gniazd, wg instrukcji internetowej urządzenia nie posiada gniazda RJ45;

na ostatnich stronach instrukcji zaprezentowano tabelki zawierające specyfikację techniczną urządzeń - w instrukcjach nadesłanych przez agencję celną tabelki sprawiają wrażenie, że "doklejono" do nich ostatni wiersz zawierający zapis LAN RJ45;

w treści instrukcjach nadesłanych przez agencję celną brak jest jakiejkolwiek wzmianki o możliwości połączenia urządzeń z Internetem.

Spółka twierdziła, że na stronie internetowej nie są zamieszczane instrukcje i specyfikacje każdego produktu, którym handluje. W pierwszej kolejności zawsze sprzedaje się lepszy towar, a więc dekoder z możliwością podłączenia do Internetu sprzedał się szybciej niż te, które takiego podłączenia nie miały - więc specyfikacja i instrukcja do tego produktu była utrzymana dłużej na stronie internetowej. Jednakże nie ma żadnych stałych zasad, kiedy i na jak długo opisy produktów, z instrukcjami lub bez instrukcji powinny znajdować się na stronie internetowej. Wielokrotnie zdarza się, że produkty nie trafiają w ogóle na stronę. W wypadku dekoderów, które w większości były sprzedawane jednej firmie, taki opis w ogóle nie musiałby wcale trafić na stronę internetową. W 2012 i 2013 r. na stronie internetowej był zamieszczony opis i instrukcja do dekodera [...] z możliwością podłączenia do Internetu, ponieważ takie modele były w sprzedaży. W ofercie firmy były wszystkie modele [...] - były z możliwością podłączenia do sieci Internet, oprócz kilku sztuk sample, które były dostarczane wraz z regularnym towarem i są fakturowane dodatkowo. Modele [...] były z możliwością podłączenia do Internetu, oprócz kilku sztuk sample, które były fakturowane dodatkowo, jako odrębna pozycja na fakturze i jednej dostawy, tj. odprawa w Hamburgu w dniu 18 lutego 2013 r. Z tej dostawy dokonano zwrotu towaru do Chin w ilości 3.001 sztuk. Spółka nadmieniła, że nie spisuje żadnych indywidualnych cech poszczególnych produktów i nie ma możliwości podania, w których fakturach są wyfakturowane dekodery z dostępem do Internetu, a z którymi fakturami magazyn wydał dekodery bez dostępu do Internetu.

Z wyjaśnień spółki wynika także, że wszystkie wprowadzone do obrotu handlowego modele [...] i [...] były wyprodukowane przez firmę "B". Mimo wezwania spółka nie przedłożyła specyfikacji technicznej wystawionej przez producenta, a jedynie dokument w postaci mailowej ws. zlecenia wykonania tunerów zgodnie z przesłaną specyfikacją.

W ramach kontroli wystosowano zapytania do przedsiębiorców, którzy nabyli od spółki w ilościach hurtowych tunery, czy posiadały one modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (tzw. RJ45). W odpowiedzi spółki – [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o. potwierdziły, że oferowany tuner DVB-T model [...] [...] nie posiada modemu dostępu do Internetu ani złącza Ethernet (RJ45) oraz, że nie posiadały w swojej ofercie tunera [...]. Z kolei analiza faktur sprzedaży w okresie kontrolowanym wykazała, że blisko 100 % tunerów, w tym modle [...] i [...], sprzedano do sieci [...] S.A. Z odpowiedzi uzyskanej od tej firmy wynika, że w otrzymanych od spółki kartach produktu nie stwierdzono modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45).

Ponadto organ wskazał, że w Internecie można znaleźć wiele ofert sprzedaży tunerów DVB-T model [...] i [...] marki [...] i w żadnej z nich nie stwierdzono urządzeń, które posiadałyby modem dostępu do Internetu czy gniazdo RJ45.

W podsumowaniu organ przyjął, że ww. tunery nie posiadały modemu dostępu do Internetu wraz funkcją interaktywnej wymiany informacji. Spółka nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów na potwierdzenie swojego twierdzenia, że tunery posiadają gniazdo RJ45. Przedstawione bowiem przez importera instrukcje sprawiają wrażanie niewiarygodnych. Importer, mimo iż twierdzi, że posiadał różne rodzaje tunerów nie prowadził ich ewidencji; w dokumentacji towar zawsze był opisywany tak samo. Ponadto żaden z kontrahentów firmy "A" Sp. z o.o. nie potwierdził, że oferowany przez nich produkt posiadał modem dostępu do Internetu i złącze Ethernet (tzw. RJ45). Co prawda firma [...] S.A. wyjaśniła, że w otrzymanych od firmy "A" Sp. z o.o. kartach produktu nie stwierdzono modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45) - na co zwróciła uwagę strona w swoich wyjaśnieniach - to jednak trudno dać wiarę stwierdzeniu, że karta charakterystyki może nie zawierać informacji o posiadanych przez urządzenie funkcjach. Zasadą bowiem jest, że karta charakterystyki powinna odzwierciedlać wszystkie dane o towarze i dokładnie przedstawiać wszelkie parametry urządzenia.

W konsekwencji uwzględniając brzmienie pozycji taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów, organ uznał, że przedmiotowy towar winien być klasyfikowany do kodu Taric 8528 71 19 00 obejmującego:

- Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu

- - 8528 71 - - Nieprzeznaczona do włączenia wyświetlacza lub ekranu wideo

- - -Tunery wideo

- - - - - 8528 71 19 - - - - Pozostałe (inne niż "Podzespoły elektroniczne do wbudowania w maszynach do automatycznego przetwarzania danych" oraz inne niż "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)").

Stawka celna dla krajów trzecich przyporządkowana do tego kodu to 14%.

Zasadne okazało się pobranie odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne, gdyż zastosowanie niewłaściwego kodu taryfy celnej spowodowało zaniżenie należności celnych, a dłużnik w żaden sposób nie udowodnił, że powyższa nieprawidłowość spowodowana została okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Organ wskazał także, że w myśl przepisu art. 201 ust 3 w związku z art. 5 ust. 2 WKC dłużnikiem w sprawie jest jednocześnie spółka oraz przedstawiciel pośredni składający zgłoszenie.

Spółka złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 122, art. 187 § 1 i § 3 o.p. oraz wnosząc o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 13 października 2015 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Spółka zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a ten wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r. (sygn. akt III SA/Gd 899/15) uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego.

Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Naczelnik Urzędu Celnego w L. wezwał także krajowych kontrahentów skarżącej pismami: z dnia 22 grudnia 2014 r. kierowanymi do [...] Sp. z o.o. w W. i [...] Sp. z o.o. w D. oraz z dnia 26 stycznia 2015 r. do [...] S.A. w O., [...] S.A. w T., [...] S.A. we W. oraz [...] S.A. w K. – do udzielenia informacji, czy kupowane od skarżącej tunery [...] i [...] "posiadały modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (tzw. RJ45)". W odpowiedzi na wezwanie spółki [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o. jednoznacznie wyjaśniły, że oferowane tunery DVB-T model [...] [...] nie posiadają modemu dostępu do Internetu ani złącza Ethernet (RJ45) oraz, że nie miały w swojej ofercie modelu [...]. Natomiast spółka [...] S.A. (największy - bo prawie 100 % - odbiorca towaru od skarżącej) wskazała w piśmie z dnia 4 lutego 2015 r., że w otrzymanych od firmy "A" Sp. z o.o. kartach produktu nie stwierdziła modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45). Wyjaśnienia [...] S.A. we W. nie stanowiły odpowiedzi na zadane w wezwaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego pytanie, albowiem udzielona odpowiedź odnosiła się do kart produktu. Na tę kwestię – zarówno w złożonej skardze, jak też w postępowaniu przed organami celnymi – zwracała uwagę skarżąca, jednakże organy w toku postępowania nie podjęły żadnej próby wyjaśnienia tej okoliczności i doprowadzenia do uzyskania odpowiedzi [...] S.A. we W. zgodnie z treścią wezwania z dnia 26 stycznia 2015 r.

Ponadto Naczelnik Urzędu Celnego w L. skierował wezwania do udzielenia odpowiedzi dotyczących kupowanych od skarżącej towarów do [...] S.A. w O., [...] S.A. w T., [...] S.A. we W. oraz [...] S.A. w K., a w aktach sprawy znajduje się jedynie odpowiedź pochodząca od [...] S.A. we W.

Działania organów miały na celu dokonanie ustaleń co do wyposażenia importowanych tunerów w modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (RJ45). Tym bardziej, że organy celne przyjęły, iż uzyskane "oświadczenia odbiorców tunerów od firmy "A" bezsprzecznie potwierdzają, że importowane tunery nie posiadały modemów dostępu do Internetu". Zdaniem Sądu organy jednak nie dokonały pełnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego.

Nie przesądzając treści otrzymanej od [...] S.A. odpowiedzi czy zakupione tunery posiadały bądź nie przedmiotową funkcjonalność, uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi w tym zakresie - (tak, jak w przypadku pozostałych kontrahentów zgodnie z zadanym pytaniem) – powinno prowadzić do wyjaśnienia okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. wyposażenia tunera we wskazane złącze i modem. Co więcej, treść skierowanych do [...] S.A. w O., [...] S.A. w T., [...] S.A. we W. oraz [...] S.A. w K. wezwań zawierała także zobowiązanie do udzielenia odpowiedzi w odniesieniu do wyszczególnionych kolejno numerów faktur, co też winno zostać uwzględnione w uzyskanej odpowiedzi. Nie "wyegzekwowanie" zatem takiego oświadczenia (wyjaśnienia) przez organy prowadzące niniejsze postępowanie, skutkujące w istocie brakiem takiej odpowiedzi, czyni przedwczesną konstatację organów że "importowane tunery nie posiadały modemów dostępu do Internetu".

W podsumowaniu Sąd wskazał, że uzupełnienie materiału dowodowego powinno pozwolić organom celnym na uzyskanie nie budzących wątpliwości ustaleń, co do spornego wyposażenia importowanych tunerów, a następnie na wszechstronną i pełną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 29 listopada 2016 r. (nr [...]), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p., art. 73 ust. 1 ustawy – Prawo celne w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 1228), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że wykonując zawarte w ww. wyroku zalecenia Sądu zwrócił się do [...] S.A. o wyjaśnienie czy tunery DVB-T posiadały modem dostępu do Internetu i złącze Ethernet. Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. [...] S.A. poinformowała, że tunery zakupione od "A" nie posiadały modemu dostępu do Internetu ani złączy Ethernet. W związku z wnioskami dowodowymi spółki przez Urzędem Celnym we W. dokonano przesłuchania P. K.

Ponadto organ zgromadził kopie dokumentów w postaci:

- decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia 21 maja 2014 r.,

- pisma "A" Sp. z o.o. z dnia 16 maja 2014 r. skierowane do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wraz z załącznikiem,

- pisma "A" Sp. z o.o. z dnia 12 maja 2014 r. skierowane do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wraz z załącznikami.

W kwestii spornej organ odwoławczy wskazał, że nie dał wiary twierdzeniom spółki, że za jej pośrednictwem na rynek Polski wprowadzono tylko 12.799 sztuk tunerów DVB-T model [...] [...] oraz 16.000 sztuk modelu [...], bez modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ45, podczas gdy wszystkie inne sprowadzone przez nią tunery tych modeli miały wbudowany modem dostępu do Internetu i gniazdo RJ45. W aktach sprawy znajdują się dowody, z których treści wynika, że większość wydarzeń przedstawionych przez spółkę, nie mogło mieć lub nie miało miejsca.

Według zgodnej opinii wszystkich odbiorców towaru w Polsce (3 firm, którym ten towar został sprzedany przez "A" Sp. z o.o.), tunery DVB-T model [...] [...], dostarczone im przez spółkę, nie posiadały wbudowanego modemu dostępu do Internetu i złącza RJ45. Między innymi [...] Sp. z o.o. w piśmie z dnia 9 stycznia 2015 r. poinformowała, że zakupione przez nią od "A" Sp. z o.o. tunery DVB-T model [...] [...] nie posiadały modemu dostępu do Internetu i złącza Ethernet (tzw. RJ45). Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z D. również potwierdziło, że zakupione tunery DVB-T model [...] [...] nie posiadały modemu dostępu do Internetu i złącza Ethernet. Fakt, że [...] S.A. ani nie zamawiała ani nie otrzymała od "A" Sp. z o.o. ww. tunerów DVB-T z modemem dostępu do Internetu i aktywnymi złączami Ethernet, potwierdza również dowód w postaci protokołu przesłuchania P. K. Brak wyposażania w modem dostępu do Internetu potwierdził także jedyny odbiorca w Polsce tunera DVB-T model HD [...] [...] – [...] S.A.

Również pozyskane w postępowaniu odwoławczym dowody, podważają prawdziwość twierdzeń spółki, jakoby powodem odesłania do Chin 3001 DVB-T model [...] [...] była niezgodność tych tunerów z zamówieniem, polegająca na braku ich wyposażenia w modem dostępu do Internetu.

Żaden dowód nie potwierdza teorii o wprowadzeniu przez spółkę na polski rynek tunerów DVB-T model [...] lub [...] z modemem dostępu do Internetu. Faktem jest, że w tunerach, które dostarczono [...] S.A., podobnie jak w sprzedanych innym odbiorcom nie stwierdzono modemów dostępu do Internetu i złączy Ethernet. Zamieszczony w Internecie ogólny opis urządzenia oraz instrukcja obsługi zawierająca zdjęcia urządzenia i jego specyfikację techniczną dowodzą, że tunery nie posiadały modemu dostępu do Internetu i nie były wyposażone w gniazdo RJ45. Stanowiska organu odwoławczego nie może zmienić przedłożone przez spółkę instrukcje obsługi tunerów ani wersje karty produktów, które budzą wątpliwości co do swojej autentyczności.

Jako niewiarygodną organ ocenił zaś okoliczność, że pomiędzy panią [...] (pseudonim "[...]"), kierownikiem działu sprzedaży firmy "B" a panem Ł. C., menadżerem pracującym w spółce, miała miejsce korespondencja o treści wynikającej z wydruków załączonych do odwołania. Z oferty sprzedaży tunera DVB-T model [...] [...], produkowanego przez "B", wynika, że firma ta oferowała do sprzedaży tunery bez modemu dostępu do Internetu.

Chybione okazały się zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, gdyż dokonał on prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i zasadnie zmienił klasyfikację przedmiotowych tunerów, co skutkowało zmianą stawki celnej.

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w J. zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o:

- rozpoznanie skargi w tym samym dniu, co zbliżonej skargi na decyzję nr [...] (składną jednocześnie z tą sprawą);

- uchylenie decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26 marca 2015 r.;

- umorzenie postępowania, albo wydania organowi w oparciu o art. 153 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wiążących wytycznych do umorzenia postępowania w sprawie, ewentualnie uzupełnienia postępowania dowodowego i ponownej oceny jego wyników;

- przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z załączonych dokumentów na wskazane okoliczności;

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów wpisu od skargi, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. :

1) art. 122 w zw. z art. 120 w zw. z art. 187 § 1 o.p. poprzez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego oraz przekroczenie przez organ granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej i w sposób oczywisty sprzecznej ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności:

- błędne ustalenie na gruncie stanu faktycznego, iż:

o skarżąca oferowała [...] S.A. tunery bez gniazda RJ-45, co organ przyjął w oparciu o dokument "quotation sheet";

o skarżąca dokonała zwrotu 3001 szt. dekoderów [...] rzekomo z powodu ich niezgodności normami zharmonizowanymi;

o oferty sprzedaży tunera [...] pochodzące ze stron [....] oraz [...] dotyczą tunerów objętych przedmiotowym zgłoszeniem, podczas gdy pochodzą ze zgłoszenia nr [...] clonego w H. (nieobjętego niniejszą sprawą);

- ustalenie kluczowych dla sprawy okoliczności (kwestie wyposażenia tunerów, w tym rodzaj gniazda HDMI i zdolność do nawiązywania połączeń Internetowych) w oparciu o dokument "quotation sheet" nie określający faktycznych cech przedmiotowych tunerów jak również tunerów których pochodzenia i przyporządkowania do zgłoszenia celnego nie wykazano (co stanowi również naruszenie art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem organ nie sprostał wytycznym zawartym w wyroku WSA w Gdańsku sygn. akt III SA/Gd 899/15);

- całkowite pominięcie wpływu zeznań świadka P. K. na zebrany w sprawie materiał dowodów (zwłaszcza korespondencję [...] S.A.);

- wyciągnięcie błędnych wniosków z informacji znajdujących się na stronie [...].pl na skutek braku zestawienia tych informacji z wyjaśnieniami skarżącej oraz nie danie im wiary;

- bezpodstawne zarzucenie skarżącej manipulacji instrukcjami tunerów i generowanie w ten sposób materiału dowodowego rzekomo obciążającego skarżącą w oparciu o materiały w istocie indyferentne dla sprawy;

- wybiórczą analizę zeznań świadka i oświadczeń skarżącej skutkującą uznaniem ich za niespójne, zwłaszcza w kontekście składanych w sprawie wyjaśnień;

- wybiórczą ocenę mailowej i pisemnej korespondencji z "B" oraz korespondencji wewnętrznej,

2) art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 o.p. - poprzez niesprostanie wytycznym zawartym w wyroku WSA w Gdańsku i brak przyporządkowania tunerów objętych zgłoszeniem celnym do faktur i tym samym brak możliwości rozstrzygnięcia czy zebrane w sprawie dowody dotyczą tunerów objętych zgłoszeniem;

3) art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 188 o.p. - poprzez bezpodstawne pominięcie lub oddalenie wniosków dowodowych skarżącej wskazanych w odwołaniu oraz w piśmie z dnia 20 czerwca 2015 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Pismem procesowym z dnia 13 lutego 2017 r. skarżąca odniosła się do odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 listopada 2016 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26 marca 2015 r. orzekającą w odniesieniu do zgłoszenia celnego z dnia 3 października 2012 r. nr [...] o: 1/ klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "tunerów DVB-T model [...] oraz [...]" do kodu Taric 8528 71 19 00; 2/ określeniu dla ww. towaru stawki erga omnes w wysokości 14 %; 3/ określeniu niezaksięgowanej kwoty należności celnych (A00), podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 85.948 zł; 4/ poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu było właściwe – w odniesieniu do bezspornej podpozycji 8528 71 - zaklasyfikowanie ww. tunerów do kodu CN 8528 71 15 ze stawką celną 0% albo do kodu CN 8528 71 19 ze stawka celna 14%.

Zdaniem skarżącej przedmiotowe tunery - opisane na fakturze jako tuner STB marka [...] model [...] i [...] - posiadały gniazda RJ-45 (Ethernet), a także łącze HDMI w standardzie 1.4, które umożliwiały nawiązanie połączeń internetowych, co – w ocenie skarżącej - dawało podstawę do zaklasyfikowania ich w zgłoszeniu celnym do kodu CN 8528 71 15, jako "Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)".

Natomiast w ocenie organów zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdzał wyposażenia ww. tunerów we wskazaną funkcjonalność polegającą na możliwości łączenia się z Internetem i aktywnej wymiany danych, co wskazywało na zasadność zaklasyfikowania ich do kodu CN 8528 71 19, jako "pozostałe" czyli inne niż "Podzespoły elektroniczne do wbudowania w maszynach do automatycznego przetwarzania danych" oraz inne niż "Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)".

W rozpoznawanej sprawie, co należy podkreślić na wstępie rozważań, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r. (sygn. akt III SA/Gd 899/15), uchylił poprzednio wydaną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2015 r., tym samym orzekając ponownie w tej sprawie organ ten był związany poglądem wyrażonym we wskazanym wyroku. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W powołanym wyroku Sąd wskazał, że dla pełnego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego zmierzającego do dokonania ustaleń co do wyposażenia importowanych tunerów [...] model [...] i [...] w modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (RJ45) należy uzyskać jednoznaczną odpowiedź na zadane uprzednio przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. wobec [...] SA (jej poszczególnych oddziałów w O., T., K. i W.) pytanie w zakresie wyposażenia tych tunerów we wskazaną funkcjonalność, przy czym Sąd zwrócił uwagę, że treść skierowanych do [...] SA (ww. oddziałów spółki) wezwań zawierała także zobowiązanie do udzielenia odpowiedzi w odniesieniu do wyszczególnionych kolejno numerów faktur, co również winno zostać uwzględnione w uzupełniającym postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym w trybie art. 229 o.p. przez Dyrektora Izby Celnej.

W ocenie Sądu – wbrew stanowisku skarżącej – organ w ponownie prowadzonym postępowaniu prawidłowo wypełnił zalecenie wynikające z ww. wyroku. Treścią zalecenia – obok jednoznacznego odniesienia się do posiadanej przez zakupione od skarżącej przez [...] SA tunery funkcjonalności – było uzyskanie od [...] SA odpowiedzi w odniesieniu do poszczególnych nr faktur sprzedaży towaru przez skarżącą firmie [...] SA i takie zapytanie zostało wystosowane przez organ. Pismem z dnia 17 maja 2016 r. Dyrektor Izby Celnej wystąpił bowiem z takim zapytaniem do [...] SA z siedzibą we W., jako do centrali firmy pomijając – inaczej niż to uczynił organ celny w L. – kierowanie zapytania do poszczególnych oddziałów (w T., K. i O.). Skierowanie zapytania do centrali [...] SA należy uznać za działanie w pełni uzasadnione i wypełniające w istocie realizację zalecenia tut. Sądu zawartego w wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. W tej sytuacji treść otrzymanego od [...] SA we W. pisma z dnia 25 czerwca 2016r. daje odpowiedź na to, że towar objęty wszystkimi określonymi w zapytaniu fakturami (szczegółowo z podaniem nr faktury, daty faktury i do jakiego oddziału spółki został skierowany, kto był kontrahentem), stanowiący tunery DVB-T model [...] [...] i HD [...], nie był zgodnie z posiadaną przez [...] SA wiedzą wyposażony w modemy do Internetu ani złącza Ethernet, a zatem uzyskana odpowiedź była wystarczająca w świetle sformułowanego przez tut. Sąd zalecenia i nie wymagała dodatkowego uściślenia, w szczególności zgodnie z oczekiwaniami strony skarżącej, a w konsekwencji organ nie naruszył art. 153 p.p.s.a.

W ocenie Sądu przeprowadzone w niniejszej sprawie przez organy celne postępowanie wyjaśniające i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał organom wystarczającą podstawę do przyjęcia, iż właściwa klasyfikacja taryfowa towaru stanowiącego tunery DVB-T model [...] i [...], objętego zgłoszeniem celnym z dnia 3 października 2012 r. (nr [...]) winna nastąpić do kodu Taric 8528 71 19 00, a w konsekwencji towar ten winien być obciążony 14% stawką celną.

Odnosząc się zatem do powołanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 o.p., należy stwierdzić, że nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku, gdyż nie można w okolicznościach niniejszej sprawy uznać, że zaskarżona decyzja, a także poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane w oparciu o niepełny i wadliwie ustalony stan faktyczny, a rozstrzygnięcie podjęte z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów.

Zdaniem Sądu zgromadzony przez organy celne materiał dowodowy został w postępowaniu prawidłowo zebrany i poddany prawidłowej ocenie, z której wynikało, że oferowany i sprzedawany kontrahentom ([...] Sp. z o.o. w W., [...] Sp. z o.o. w D. oraz [...] S.A. we W.) towar stanowiły importowane z Chin z firmy "B" tunery DVB-T [...] i [...] [...], które posiadały wyposażenie tożsame z treścią specyfikacji wskazanej w dokumencie "quotation sheet". Z ustaleń dokonanych w toku postępowania nie ulega wątpliwości, że to na podstawie wyłącznie tego dokumentu (o wskazanej treści) skarżąca składała oferty sprzedaży przedmiotowych tunerów kontrahentom. W toku postępowania skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby potwierdzić, że kiedykolwiek oferowała kontrahentom (w tym głównemu - spółce [...], co do której było szczegółowo prowadzone postepowanie wyjaśniające po wyroku z dnia 18 lutego 2016 r.) sprzedaż tunerów DVB-T [...] i [...] [...], które posiadały inne wyposażenie, niż to, które wynikało ze specyfikacji zawartej w "quotation sheet".

W tej sytuacji organy prawidłowo nie dały wiary twierdzeniom skarżącej, że na skutek samowolnej zamiany towaru przez chińskiego producenta skarżąca weszła w posiadanie tunerów DVB-T model [...] i [...] [...] różniących się wyposażeniem w zakresie modemu dostępu do Internetu i złącza RJ45, co jednak dotyczyło wyłącznie – jak twierdziła - partii towaru (15.000 sztuk) objętej zgłoszeniem celnym (nr [...]), dokonanym w dniu 18 lutego 2013 r. w Hamburgu, i co w konsekwencji – z jednej strony – spowodowało zamieszczenie na stronie internetowej skarżącej instrukcji obsługi tunera DVB-T model [...] [...] i [...] oraz udostępnienia klientom karty tego produktu, opisującego tunery jako produkt nieposiadający modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ-45 (działanie takie podyktowane było chęcią uniknąć możliwości sprzedaży klientom detalicznym uboższego modelu tunera DVB-T model [...] [...], po zaoferowaniu do sprzedaży bogatszego jego bogatszej wersji), a – z drugiej strony – doprowadziło do podjęcia decyzji o zwrocie 3001 sztuk tunerów z tej dostawy chińskiemu producentowi, natomiast przedstawiony w postępowaniu dokument "quotation sheet" stanowił w istocie niezobowiązujące zapytanie ofertowe, nie zawierające rzeczywistych parametrów oferowanego produktu.

Przede wszystkim należy przyjąć, że wobec braku przedstawienia przez skarżącą jakiejkolwiek innej, aniżeli "quotation sheet", dokumentacji, z której wynikałaby specyfikacja techniczna produktu, tj. tunera DVB-T model [...] [...] i [...], będącego przedmiotem transakcji handlowych pomiędzy skarżącą a jej kontrahentami, należy treść tego dokumentu ocenić w sposób szczególny i adekwatny do okoliczności. W ocenie Sądu trudno sobie wyobrazić dokonując oceny stosunków handlowych pomiędzy sprzedawca a nabywcą przedmiotowych tunerów, że dokument ten (będący w istocie jedynym dokumentem przedstawionym kontrahentom) nie posiada żadnej wagi dowodowej w zakresie sprzedawanego, finalnego produktu (a więc nie wskazuje całkowitego wyposażenia tunerów, gdyż jest jedynie zamówieniem ofertowym). W ocenie Sądu taka sytuacja może mieć miejsce najwyżej na etapie zamawiania towaru u producenta, jednakże w transakcjach handlowych, gdy przedmiotem obrotu jest wyprodukowany towar posiadający określone cechy i funkcjonalności, regułą jest, że przekazana dokumentacja towaru w istocie obrazuje rzeczywiste (posiadane) właściwości danego towaru. Innymi słowy należy przyjąć, że zasadniczo w relacji między sprzedawcą gotowego produktu (skarżącą spółką) a nabywcą takiego produktu (sieciami handlowymi) kontrakty handlowe zawierane są w oparciu o tego rodzaju informacje przekazywane przez sprzedawcę, z których wynika jakie w istocie cechy posiada towar będący przedmiotem obrotu handlowego.

W tej sytuacji, w odniesieniu do stawianych przez skarżącą postępowaniu wyjaśniającemu zarzutów dotyczących tego, na jakiej podstawie kontrahenci (a w szczególności [...]) twierdzili, że nabyte od skarżącej tunery nie posiadały gniazda (a w szczególności, że takim dokumentem wskazującym tę okoliczność nie mogło być pismo "quotation sheet" stanowiące w ocenie skarżącej "zamówienie ofertowe"), Sąd pragnie podkreślić, że skarżąca w kontaktach handlowych ze swoimi kontrahentami nie posługiwała się żadnymi innymi dokumentami czy też specyfikacjami technicznymi, z których wynikałoby jakie jest wyposażenie tunerów, które zostały sprzedane tym sieciom handlowym. Należy zgodzić się też ze stanowiskiem organu, że w dziedzinie elektroniki, ilość posiadanych przez urządzenie funkcji jest czynnikiem, który ma zasadnicze znaczenie przy ocenie jego atrakcyjności z punktu widzenia klienta, a także jego ceny. W tej sytuacji oferowanie potencjalnemu klientowi sprzedaży uboższej wersji urządzenia, za odpowiadającą funkcjom tego urządzenia cenę a następnie dostarczenie temu klientowi lepiej wyposażonego urządzenia bez jego wiedzy i konieczności dokonywania przez niego żadnej dopłaty w sposób oczywisty kłóci się z elementarnymi regułami handlu i zasadami prowadzenia działalności gospodarczej. Skoro więc jedynym dokumentem, jakim dysponowali kontrahenci i na podstawie którego zamawiali od skarżącej towar, było "quotation sheet", to w tej sytuacji nie można - w ocenie Sądu - zarzucić organom naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów czy też przekroczenia granic tej oceny z tego powodu, że oparły swoje stanowisko powołując się na te dowody, które zostały zgromadzone w aktach sprawy, w tym na informacje odnośnie specyfikacji technicznej tunerów zawartej w "quotation sheet".

Fakt, że [...] SA ani nie zamawiała ani nie otrzymała od skarżącej tunerów DVB-T model [...] i [...] [...] z modemem dostępu do Internetu i aktywnymi złączami Ethernet, potwierdza również dowód w postaci protokołu przesłuchania Pana P. K., które odbyło się w dniu 26 czerwca 2016 r., z którego treści wynika, że dokumenty oznaczone jako "quotation sheet" [...] SA w istocie traktowała jako "karty produktu" a nie jako "zapytanie ofertowe", i właśnie na ich podstawie uzgodniła z "A" Sp. z o.o. zakup tunerów DVB-T model [...] i [...] [...], których parametry (m.in. brak modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ45) zostały ściśle określone w tym dokumencie w maju 2012 r., czyli de facto przed dokonaniem zgłoszenia celnego w Urzędzie Celnym w H. (a także w Urzędzie Celnym w L.) , z którego skarżąca rzekomo powzięła wiedzę o braku ww. funkcjonalności importowanych tunerów. Należy przyjąć, że skarżąca oferowała [...] SA sprzedaż tunerów DVB-T model [...] i [...] [...] bez modemu dostępu do Internetu i jakichkolwiek złączy umożliwiających interaktywną wymianę informacji. Oferując do sprzedaży w Polsce tunery bez modemu dostępu do Internetu skarżąca niewątpliwie zamawiała w Chinach i otrzymywała z Chin takie same urządzenia, jakie chciała sprzedać.

Wiarygodność twierdzeń w omawianym zakresie – na co słusznie zwróciły organy uwagę – podważają także ustalenia poczynione w oparciu o włączony do akt niniejszego postępowania materiał dowodowy uzyskany z Urzędu Komunikacji Elektronicznej dotyczący toczącego się wobec skarżącej postępowania ws. określenia parametrów zgodności z normami zharmonizowanymi w odniesieniu do ww. tunerów. W aktach znajduje się kopia decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (nr [...]) z dnia 21 maja 2014 r. oraz kopie 2 pism "A" Sp. z o.o. skierowanych do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 12 i 16 maja 2014 r. wraz z załącznikami. Dowody te wskazują w istocie na prawdziwy powód dokonania przez skarżącą zwrotu 3001 sztuk tunerów DVB-T model [...] [...] (nota bene z dostawy obejmującej 15.000 sztuk) do ich producenta w Chinach i tłumaczą dlaczego skarżąca zdecydowała się zwrócić towar odprawiony na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 18 lutego 2013 r. dopiero po upływie ponad roku od jego dokonania. W istocie zwrot wskazanej partii tunerów nastąpił – wbrew temu co wskazywała skarżąca w niniejszym postępowania - w efekcie powzięcia przez nią podejrzeń, co do niezgodności przedmiotowych tunerów z normami zharmonizowanymi, a nie z powodu ich "niefunkcjonalności" w zakresie istnienia modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ45. W ocenie Sądu zatem organ odwoławczy w sposób prawidłowy przyjął, że sposób zachowania spółki i treść kierowanych pism wskazuje na to, że w rzeczywistości powodem wycofania przedmiotowej partii tunerów był fakt przeprowadzenia w dniu 10 marca 2014 r. kontroli pracowników UKE, w trakcie której stwierdzono zastrzeżenia co zgodności tunerów wyprodukowanych w 2012 r. i to z tego powodu nastąpił ich zwrot do chińskiego producenta a nie z powodu braków w ich wyposażeniu w zakresie możliwości łączenia się z Internetem i aktywnej wymiany danych. Ustalenia te podważają zatem prawdziwość twierdzeń skarżącej, jakoby powodem odesłania do Chin 3001 DVB-T model [...] [...] była niezgodność tych tunerów z zamówieniem, polegająca na braku ich wyposażenia w modem dostępu do Internetu, gdyż gdyby skarżąca faktycznie otrzymała towar niezgodny z zamówieniem, nie zwlekałaby z jego zwrotem ponad rok, a ponadto odesłałaby całą partię tego towaru a nie ilość stanowiącą jedynie 20 % jego całkowitej ilości.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu organy odmawiając wiarygodności dowodom i wyjaśnieniom składanym przez skarżącą nie naruszyły prawa. Należy wskazać, że – abstrahując od faktu, że skarżąca złożyła wyjaśnienia i przedłożyła dowody, które wskazywały na nieprawdopodobny ciąg wydarzeń, obejmujący działania skarżącej sprzeczne z wszelkimi zasadami logiki i ekonomii – to wskazać należy, że w istocie żaden dowód, w którego uzyskaniu skarżąca nie brała udziału, nie potwierdził wersji skarżącej, o wprowadzeniu przez nią na polski rynek dwóch, różnie wyposażonych tunerów DVB-T [...] i [...] [...]. Z oświadczeń i wyjaśnień uzyskanych od klientów Skarżącej, jednoznacznie wynika, że skarżąca nigdy nie oferowała i nigdy nie dostarczała tym klientom tunerów DVB-T [...] i [...] [...] wyposażonych w modem dostępu do Internetu i gniazda Ethernet. Pomimo twierdzenia, że Spółka zamawiała w Chinach i importowała tunery DVB-T [...] i [...] [...] wyposażone w modem dostępu do Internetu, nie przedstawiła organowi celnemu żadnego dokumentu potwierdzającego rodzaj i parametry modemu dostępu do Internetu, rzekomo wbudowanego do tych tunerów. Co więcej, twierdząc, że importowała tunery DVB-T [...] i [...] [...] wyposażone w modem dostępu do Internetu, przedstawiła organowi celnemu instrukcje obsługi tych urządzeń, które nie zawierały żadnej wzmianki o możliwości korzystania za ich pomocą z sieci Internet. W tej sytuacji organy miały wszelkie podstawy, do tego, aby uznać, że skarżąca importowała i sprzedawała w Polsce wyłącznie takie tunery DVB-T [...] i [...] [...], jakie oferowano na stronie internetowej www.weiku.com. Zamieszczony przez skarżącą w Internecie ogólny opis urządzeń oraz instrukcje obsługi zawierające zdjęcia urządzeń i ich specyfikację techniczną jednoznacznie dowodzą, że oferowane tunery DVB-T model [...] i [...] [...] nie posiadały modemu dostępu do Internetu i nie były wyposażone w gniazdo RJ45.

Sąd podziela stanowisko organów, co do odmowy wiarygodności oświadczeń składanych przez producenta chińskiego i o tym, że nie występowała konieczność wystąpienia przez organ celny z zapytaniem do chińskiego producenta tunerów ("B") zgodnie z wnioskiem składanym przez skarżącą w postępowaniu, bowiem w sytuacji, gdy chiński producent takiej odpowiedzi już udzielił skarżącej spółce, to ponowne występowanie z takim wnioskiem należało uznać za niecelowe. Przyjąć więc należało, że okoliczność ta została wyjaśniona i nie wymagała prowadzenia dowodu w postaci wystąpienia do chińskiego producenta o wyjaśnienie czy te modemy zostały wyposażone w gniazdo dostępu do Internetu.

W odniesieniu do podnoszonych przez skarżącą twierdzeń, co do wypełnienia przez wskazane tunery warunku posiadania "modemu dostępu do Internetu z funkcją interaktywnej wymiany informacji" z uwagi na wyposażenie w złącze HDMI, należy zgodzić się ze stanowiskiem organów, że posiadane przez tunery złącze HDMI (w opisie urządzenia wskazane w standardzie HDMI 1.3), nie umożliwia dokonywania za jego pośrednictwem interaktywnej wymiany danych z Internetem. Należy stwierdzić, że wskazywane dokumenty "quotation sheet", które w okolicznościach niniejszej sprawy zostały uznane za wiarygodnie obrazujące specyfikacje sprzedawanych przez skarżącą tunerów, jednoznacznie pokazują, że importowane tunery zostały wyposażone w gniazdo o standardzie 1.3, które nie daje możliwości komunikowania się przedmiotowych tunerów z Internetem.

W tym miejscu Sąd stwierdza, że spór, w sprawie analogicznej jak niniejsza, był już przedmiotem orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 1420/16. Sąd ten orzekał w sprawie dotyczącej takich samych modelów tunerów importowanych przez skarżącą od "B", na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 21 sierpnia 2012 r. (nr [....]). Wobec powyższego w poniższych rozważaniach Sąd odwoła się do przywołanego w tym orzeczeniu stanowiska biegłego sądowego z zakresu komputerów i informatyki, dotyczącego możliwości komunikowania się tunerów DVB-T model [...] i [...] z Internetem.

Biegły stwierdził, że port HDMI może stanowić łącze ethernetowe pod warunkiem, że jest w standardzie 1.4 lub wyższym, natomiast sprzedawane tunery pracowały w standardzie 1.3, nieobsługującym przesyłu danych za pomocą złącz HDMI. Ponadto standard HDMI Ethernet występuje jedynie jeżeli w urządzeniu jest karta sieciowa umożliwiająca urządzeniu DVB-T łączenie się z siecią i przesyłanie danych dalej po kablu HDMI, a taka karta w specyfikacji urządzeń nie występuje.

Dodatkowo biegły dokonał analizy sprzętowej na rynku w 2012 r., konkludując na jej podstawie, że w tym czasie na rynku polskim nie istniały urządzenia oparte na procesorze [...] ( taki był wskazany w specyfikacji technicznej na kartach przekazanych do analizy), które posiadałyby złącze HDMI w standardzie 1.4 lub wyższym. Najniższa wersja HDMI dla takich urządzeń to 1.3. Nie odnaleziono też urządzeń z ww. chipsetem i ze złączem Ethernet.

W tym miejscu należy wskazać, że załączone do skargi wydruki stron internetowych, z których wynika, że w 2012 r. znane już było i zaczęło być wprowadzane do wyposażenia tunerów złącze HDMI w standardzie 1.4, nie świadczy samo przez się, że właśnie gniazdo o takim standardzie było wbudowane w importowanych przez skarżącą od ww. producenta chińskiego tunerach, a ponadto – jak słusznie podkreśliły organy – o tym, co pozwala zaklasyfikować urządzenie (tuner) do kodu TARIC 8528 71 15 00 Wspólnej Taryfy Celnej decyduje spełnienie łącznie dwu kryteriów: posiadanie przez tuner modemu dostępu do Internetu wraz z funkcją interaktywnej wymiany informacji. Warunkiem koniecznym do zastosowania dla tunerów kodu TARIC 8528 71 15 00, jest zawartość w tych tunerach modemu dostępu do Internetu a nie samo wyposażenie ich w gniazda, które umożliwiają interaktywną wymianę informacji. Tym samym, nawet gdyby importowane tunery zostały wyposażone w takie gniazdo HDMI o standardzie 1.4, to wobec braku wbudowanego w nie modemu dostępu do Internetu, nadal nie byłoby podstaw do zastosowania wobec tych urządzeń kodu TARIC 8528 71 15 00.

Powyższe dowodzi, że organy celne w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy a następnie dokonały jego oceny zasadnie zmieniając klasyfikację taryfową przedmiotowych tunerów. W związku z faktem, że w dniu importu dla towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 8528 71 19 00 obowiązywała stawka celna 14% organy zobowiązane były do określenia skarżącej niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego, podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu (art. 220 WKC), a także nałożenia obowiązku zapłaty odsetek wynikających z przepisu art. 65 ust. 5 Prawa celnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.