Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 737/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na zarządzenie Z-cy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 września 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 705/22 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach z dnia 23 czerwca 2022 r., nr WNS/DZ/KI/537.306226.2022 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Z-ca Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z 23 września 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 705/22 w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach z 23 czerwca 2022 r., nr WNS/DZ/KI/537.306226.2022 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) dalej zwanej "p.p.s.a." wezwał R. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej zwanego: "rozporządzeniem".

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. S. Wskazał na wątpliwość, czy na obecnym etapie postępowania nie może być zastosowany art. 111 p.p.s.a. Zdaniem żalącego mogą pojawić się wątpliwości dotyczące uwzględnienia poszczególnych norm prawnych, czego dalszą konsekwencją może być to, ze ostateczna kwota uiszczenia wpisu może wynieść więcej niż 100 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Z powyższych przepisów wynika zasada odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego, zaś odstępstwo od tej zasady może mieć miejsce w przypadkach określonych w ustawie (M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, LEX el. 2019, komentarz do art. 214). Jednym z takich przypadków jest możliwość przyznania stronie prawa pomocy, uregulowanego w art. 243 – 262 p.p.s.a., drugim zaś zwolnienie z mocy ustawy, zgodnie z art. 239 - 242 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym. Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Ponadto skarżącemu nie przyznano prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy że prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Prawidłowo też określono wysokość wpisu od skargi na podstawie art. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazać należy, że możliwość połączenia spraw do wspólnego rozpoznania (art. 111 p.p.s.a.) nie wpływa na obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Połączenie odrębnych spraw do wspólnego rozpoznania nie zmienia faktu, iż w dalszym ciągu mamy do czynienia z dwiema sprawami, które podlegają odrębnemu wpisowi. Przy czym możliwość połączenia spraw do wspólnego rozpoznania uzależniona jest od stwierdzenia dopuszczalności skarg. W doktrynie słusznie wskazuje się, że "[p]ołączenie dwóch oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami" (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 111, pkt 2). Spełnienie wymogów formalnych i fiskalnych skargi jest zatem niezbędne, aby sąd mógł zastosować art. 111 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.