Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1744/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2; § 6 ust. 1; § 9 ust. 1, ust. 2b ; § 11 ust. 1 pkt 1; § 17 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 370
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. (Dz. U. poz. 370  z późn. zm.).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności ekologicznej: oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. F. (dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Wnioskodawca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR" lub "Organ II instancji") z dnia [...]2017 r. Nr. [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. (dalej "kierownika Biura Powiatowego ARiMR") z [...] 2017 r. [...] odmawiającej stronie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) dalej: (płatność EKO).

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżący złożył w dniu 21 kwietnia 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR w O.wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016.

We wniosku producent ubiegał się o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji do powierzchni 263,50 ha.

Podczas kontroli wniosku w dniach 3-7 marca 2017 r. w gospodarstwie rolnika stwierdzono:

- powierzchnię działki rolnej [...] w wysokości 1,33 ha wobec zadeklarowanego obszaru 1,23 ha. (Zastosowano kod błędu [...]– oznaczający, że powierzchnia zadeklarowana jest mniejsza niż stwierdzona), powierzchnię działki [...] w wysokości 12,22 ha wobec deklaracji 12,42 ha. (Kod błędu [...] oznaczający, że powierzchnia zadeklarowana jest większa od powierzchni stwierdzonej), powierzchnię działki [...] w wysokości 11,45 ha wobec zadeklarowanej 12,51 ha. (Kod [...]); powierzchnię działki [...] w wysokości 3,70 ha wobec zadeklarowanej 4,08 ha. (Kod [...] powierzchnię działki [...] w wysokości 36,07 ha wobec deklaracji 37,38 ha. (Kod [...] powierzchnię działki I/I1 w wysokości 4,62 ha wobec zadeklarowanej 4,95 ha. (Kod [...] powierzchnię działki [...] w wysokości 20,98 ha wobec zadeklarowanej 22,70 ha. (Kod [...] powierzchnię działki O/O1 w wysokości 38,16 ha wobec deklaracji 40,10 ha. (Kod [...] powierzchnię działki [...]w wysokości 7,71 ha wobec zadeklarowanej 8,43 ha. (Kod [...] powierzchnię działki U/U1 w wysokości 4,46 ha wobec zadeklarowanej 4,73 ha. (Kod [...]

W dniu 5 czerwca 2017 r. do strony postępowania w oparciu o art. 50 § 1 kpa wystosowano wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących działek [...], na których zadeklarowano do płatności w pakiecie 7.1 – Uprawy rolnicze po okresie konwersji, roślinę na materiał siewny a do sprawy nie dołączono załącznika "Kopia świadectwa oceny polowej materiału siewnego lub Zaświadczenia o wydaniu świadectwa oceny polowej materiału siewnego. W odpowiedzi S. F.pismem z 5 czerwca 2017 r. wyjaśnił, że wyka siewna jest uprawiana na paszę a nie na nasiona po siewach, w związku z czym nie posiada wymaganego świadectwa bądź zaświadczenia o dokonaniu oceny polowej materiału siewnego.

W dniu [...] 2017 r. Kierownik BP ARiMR w O wydał decyzję o odmowie przyznania wnioskodawcy płatności ekologicznej na rok 2016 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach wariantu 7.1 oraz kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych na rok 2016.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż wykluczeniu z wniosku podlegały działki rolne, na których producent zadeklarował do płatności uprawę wyki jarej (siewnej), odnośnie której nie przedstawiono wymaganego świadectwa oceny polowej wydanego przez Instytut Nasiennictwa.

Wskazano, iż powierzchnia ustalona w ten sposób i kwalifikująca się do płatności w wariancie [...] wyniosła 177,71 ha.

Ze względu na różnicę miedzy obszarem zadeklarowanym do płatności (263,50ha) i stwierdzonym (177,71 ha) wynoszącą 48,28% obszaru stwierdzonego, na podstawie art. 91 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia [...] odmówiono wnioskodawcy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 co na podstawie § 16 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego skutkowało odmową przyznania kwoty na refundację kosztów transakcyjnych.

W dniu 23 czerwca 2017 r. S.F/złożył odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że od 13 lat prowadzi gospodarstwo ekologiczne dzierżawiąc powierzchnię 285 ha od Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa, a przeprowadzane kontrole ARiMR, jednostki certyfikującej A[...] oraz ANR nie wykazały do tej pory żadnych nieprawidłowości i uchybień. Wskazał, iż wniosek o przyznanie płatności na rok 2016, jak w latach poprzednich został sporządzony z pomocą Ośrodka Doradztwa Rolniczego, który przygotował również plan zasiewów na kolejne 5 lat. Doradca z ODR w K. doskonale znał plany co do uprawy wyki siewnej z żytem ozimym jako rośliną podporową z przeznaczeniem na paszę, z której ziarno dotychczas było sprzedawane producentom pasz ekologicznych i hodowcom na paszę. Podnosi, że miał zaufanie do wiedzy i fachowości doradcy przygotowującego plan i w oparciu o jego wytyczne we wniosku zadeklarowano uprawy w pakiecie 7.

Wskazał, że gdyby wiedział o zmianie przepisów w roku 2016 odnośnie dodatkowych wymagań i potrzeby uzyskania oceny polowej materiału siewnego, wystąpiłby do Państwowego Instytutu Ochrony Roślin i Nasiennictwa o przeprowadzenie odpowiedniej inspekcji upraw lub dokonał zmiany deklarowanego pakietu na pakiet 11, w ramach którego dokonałby zaorania uprawy w celu wzbogacenia gleby.

Dodatkowo podkreślił, że organ wezwał go do złożenia właściwych dokumentów dopiero w dniu 5 czerwca 2017 r. co pozbawiło go możliwości złożenia korekty w terminie.

Zdaniem Strony organ winien wystosować do niego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w trybie art. 64 § 2 kpa, a brak takiego wezwania odniósł negatywny skutek, który w całości obciąża rolnika.

W związku z powyższym zarzucił naruszenie przez organ I instancji art.8 kpa poprzez nie prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.

Decyzją z dnia (...) lipca 2017 r. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zgodnie z §11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia EKO płatność ekologiczna jest przyznawana do gruntów ornych, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-3, 5, 7-9 i 11 oraz wariantów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 lit. b.

Według punktu 62 załącznika do rozporządzenia EKO nr 4 - wykaz roślin objętych płatnością ekologiczną, do płatności tej kwalifikują się uprawy wyki siewnej na materiał siewny (w tym z rośliną podporową).

W rozpatrywanej sprawie S. F. zadeklarował do płatności w pakiecie 7 łączną powierzchnię 263,50 ha, w tym powierzchnię 77,86 ha działek rolnych z deklaracją wyka jara.

Według oświadczenia z 5 czerwca 2017 r. uprawa wyki nie była przeznaczona na nasiona do siewu, a na paszę.

Dyrektor ARiMR wskazał, iż jeśliby przyjąć, że deklarowana uprawa była uprawą wyki na paszę, to z załącznika nr 4 do rozporządzenia EKO wynika, że taka uprawa nie kwalifikuje się do przyznania płatności ekologicznej, bowiem do płatności kwalifikuje się wyka siewna na materiał siewny, bądź wyka kosmata na materiał siewny.

Deklaracja nieuprawnionej do przyznania płatności powierzchni działki rolnej we wniosku jest uznawana przez organy ARiMR jako nieprawidłowość a w takim wypadku powierzchnia 77,86 ha deklarowana przez producenta we wniosku podlega wykluczeniu.

W uzasadnieniu decyzji rozważył również, iż jeśli by przyjąć, że uprawa wyki jarej z rośliną podporową deklarowana we wniosku na rok 2016 przez S. F. jest w rzeczywistości uprawą wyki siewnej, jak potwierdziła Jednostka Certyfikująca A[...]"(wydrukiem z 19 maja 2017 r. – ustalenia Jednostki Certyfikującej)", to w tym przypadku zastosowanie ma przepis § 9 ust. 2b rozporządzenia EKO, zgodnie z którym w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 i 7 płatność ekologiczna do gruntów, na których występują następujące uprawy: esparceta siewna na materiał siewny, komonica zwyczajna na materiał siewny, koniczyna biała na materiał siewny, koniczyna białoróżowa na materiał siewny, koniczyna czerwona na materiał siewny, koniczyna krwistoczerwona na materiał siewny, koniczyna perska na materiał siewny, lucerna chmielowa (nerkowata) na materiał siewny, lucerna mieszańcowa na materiał siewny, lucerna siewna na materiał siewny, rzodkiew oleista na materiał siewny, trawy w siewie czystym z przeznaczeniem na materiał siewny, wyka kosmata na materiał siewny i wyka siewna na materiał siewny, jest przyznawana jeżeli materiał siewny pochodzący z tych upraw został poddany ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie.

Wymaganego dokumentu potwierdzającego poddanie ocenie materiału siewnego pochodzącego z tych upraw strona nie przedstawiła mimo wezwania organu do złocenia wyjaśnień w tej kwestii. W tej sytuacji również uznać należało, że deklarowana uprawa wyki jarej (siewnej) nie spełnia wymogów przyznania płatności w wariancie 7, co skutkuje jej wykluczeniem z wniosku.

Łączna powierzchnia wykluczona z wniosku jak wskazano wyniesie zatem: 77,86+7,93 = 85,79 ha.

Różnica między obszarem zadeklarowanym i stwierdzonym w rozpatrywanej sprawie wynosi zatem: 85,79/(263,50-85,79) = 85,79/177,71 = 48,20 %

Powołując art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia UE [...]z dnia [...] 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48), wskazał iż, jeżeli różnica między obszarem zadeklarowanym do płatności i stwierdzonym przekracza 20% ale nie więcej niż 50 % obszaru stwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego.

Wskazał, iż zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia EKO, rolnikowi może corocznie zostać przyznana kwota przeznaczona na refundację kosztów transakcyjnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. e rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "kosztami transakcyjnymi", poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego, jeżeli są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu. Nie przyznanie płatności ekologicznej skutkuje zatem odmową przyznania

kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych.

Odnosząc się do zarzutów strony podnoszonych w treści odwołania wskazał że deklarowana przez producenta uprawa wyki jarej czy to przeznaczonej na paszę czy też na nasiona nie może zostać zakwalifikowana do płatności.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odniósł się do art. 77 ust.2 rozporządzenia UE nr 1306/2013, iż nie nakłada się kar administracyjnych w przypadku gdy:

a) niezgodność jest wynikiem działania siły wyższej;

b) niezgodność jest wynikiem oczywistych błędów, o których mowa w art. 59 ust. 6;

c) niezgodność jest wynikiem błędu właściwego organu lub innego organu, w przypadku gdy błąd nie mógł być w rozsądny sposób odkryty przez osobę, której dotyczy kara administracyjna;

d) dana osoba może dowieść w sposób zadowalający właściwemu organowi, że nie jest winna niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub właściwy organ w inny sposób przekona się, że nie nastąpiło to z winy danej osoby;

e) niezgodność jest nieznaczna, w tym również gdy wyrażona jest w formie progu, który ma zostać ustalony przez Komisję zgodnie z ust. 7 lit. b);

f) zachodzą inne przypadki, w których nie jest właściwe nakładanie kary, które mają zostać określone przez Komisję zgodnie z ust. 7 lit. b). Zdaniem organu okoliczności te nie wystąpiły. Wskazano, że art. 64 § 2 kpa, dotyczy wyłącznie formalnych braków pisma, których nieusunięcie nie pozwala na nadanie mu biegu. Nie dotyczy natomiast okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Złożony przez stronę wniosek nie zawierał zaś braków, które uniemożliwiałyby organowi jego procedowanie.

Ewentualne dokumenty potwierdzające dokonanie oceny materiału siewnego nie są dokumentami obligatoryjnymi, bez których organ nie ma możliwości rozpatrzenia danej sprawy. Świadectwo oceny polowej materiału siewnego lub zaświadczenie o wydaniu takiego świadectwa nie jest obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, a jest pomocne do wyjaśnienia czy wnioskodawca spełnił przesłankę do uzyskania płatności dla określonej uprawy.

Posiadanie takiego dokumentu, czy też sam fakt dokonania oceny materiału pochodzącego z uprawy wyki siewnej jest natomiast warunkiem przyznania płatności ekologicznej, a w takim przypadku zastosowanie mają przepisy art. 50 § 1 kpa.

Odnosząc się do zarzutów wskazał też, iż z przepisu art. 27 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. wynika że reguła opisana w art. 9 kpa w sprawach dotyczących przyznania płatności w ramach PROW 2014-2020 uległa modyfikacji, a organy ARiMR nie są w tej sytuacji zobowiązane do informowania strony i jej pouczenia o okolicznościach faktycznych i prawnych obowiązujących w rozpatrywanej sprawie. Taką informację organy ARiMR są zobowiązane przedstawić jedynie na żądanie wnioskodawcy.

Odnosząc się do twierdzeń Skarżącego, że wniosek został wypełniony przy pomocy doradcy rolnośrodowiskowego, którego darzył zaufaniem odnośnie jego wiedzy i fachowości, wskazano, iż błędy popełniane przez osoby pomagające wypełnić wniosek rolnikowi obciążają samego rolnika i nie mogą być podstawą do zmiany trybu poprawienia wniosku, na co zwrócił też uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 25 stycznia 2012 roku II SA/Bd 1185/11 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1115/08, publ. Lex 552746.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] 2017 r. na decyzję z dnia [...] 2017 r. Skarżący zarzucił:

I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. art. 7, 8, 9, 77§1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. art. 35 §1, 50 § 1 64 §2 k.p.a. i w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji ustalenie, że część działek rolnych, na których Skarżący - podejmując zobowiązanie upraw rolniczych po okresie konwersji (pakiet 7.1) - wysiał wykę siewną (jarą) i uzyskał dla nich potwierdzenie Jednostki Certyfikującej o produkcji metodami ekologicznymi, mimo to nie kwalifikuje się do przyznania Wnioskodawcy płatności ekologicznej, z uwagi na stwierdzony brak oceny materiału siewnego na podstawie przepisów o nasiennictwie (tj. dokumentu w postaci kopii świadectwa oceny polowej lub zaświadczenia o jego wydaniu), podczas gdy ani w momencie dokonywania zasiewu, ani w momencie składania wniosku przepisy prawa nie nakładały takiego dodatkowego obowiązku na Wnioskodawcę oraz jednoczesne pominięcie przez Organ drugiej instancji istotnej okoliczności w postaci zupełnego zaniechania Organu pierwszej instancji w 2016 r., w podjęciu jakichkolwiek działań zmierzającej do uzyskania takiej oceny - jeżeli bowiem miał on przekonanie, że taka ocena powinna zostać dodatkowo przeprowadzona (a dokument z jej wykonania dodatkowo dołączony do sprawy), powinien wezwać Skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku, ewentualnie samodzielnie, ex officio zainicjować dokonanie takiej oceny w roku 2016 (tj. w czasie gdy ocena materiału siewnego - rośliny jednorocznej jaką jest wyka siewna - była możliwa), podczas gdy wezwanie do złożenia wyjaśnień wystosowane zostało do Skarżącego dopiero w następnym roku, tj. 5 czerwca 2017 r. (tj. w momencie gdy już nie było faktycznej możliwości dokonania takiej oceny).

II. naruszenie prawa materialnego, tj. §9 ust. 2b Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Skarżącego obciążał dodatkowy, nowy obowiązek determinujący możliwość uzyskania płatności ekologicznej w ramach PROW 2014-2020 na rok 2016 r., tj. obowiązek przeprowadzenia oceny materiału siewnego na podstawie przepisów o nasiennictwie, który został wprowadzony do porządku prawnego w dniu 30 kwietnia 2016 r., a więc już po złożeniu przez Skarżącego w dniu 21 kwietnia 2016 r. wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach PROW 2014-2020, podczas gdy decydującym dla oceny sytuacji prawnej Skarżącego powinien być uznany stan prawny istniejący w momencie zaciągnięcia przez Niego zobowiązania w ramach rolnictwa ekologicznego, tj. stan prawny istniejący w dniu złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach PROW 2014 - 2020, złożenie bowiem takiego wniosku jest jednoznacznym uzewnętrznionym oświadczeniem ujawniającym zaciągnięcie zobowiązania określonej treści, a wszelkie nowe, dodatkowe obowiązki nakładane w trakcie istniejącego zobowiązania są niedopuszczalną zmianą sytuacji prawnej Wnioskodawcy na Jego niekorzyść i pozostają w sprzeczności z zasadą niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit).

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz Strony kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź procesowego uzasadniającego jej uchylenie.

Spór dotyczy zagadnienia, czy organ administracji zasadnie odmówił przyznania płatności EKO w wariancie 7.1 i nałożeniu kary administracyjnej w wysokości odpowiadającej stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną i stwierdzoną.

Przypomnieć należy, iż tryb składania wniosków o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016 reguluje Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015, w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015, poz. 370 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem EKO", a także ustawa z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U z 2015, poz. 349), zwana dalej "ustawą PROW".

Zgodnie z § 2 rozporządzenia EKO płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, wynosi co najmniej 1 ha,

3) realizuje 5 – letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym",

4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia EKO rolnik realizujący zobowiązanie ekologiczne:

1) posiada plan działalności ekologicznej, który sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego, na formularzu udostępnionym przez ARiMR;

2) nie może przekształcać występujących w gospodarstwie rolnym trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanych dalej "trwałymi użytkami zielonymi";

3) zachowuje elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje przyrody, określone w planie działalności ekologicznej;

4) prowadzi rejestr działalności ekologicznej w odniesieniu do gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, zawierającym wykaz:

a) działań agrotechnicznych wykonywanych w ramach realizowanego pakietu lub jego wariantu, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin ze wskazaniem nazwy i dawki zastosowanego nawozu i środka ochrony roślin oraz przyczyny zastosowania środka ochrony roślin oraz wykonania koszenia,

b) wypasów zwierząt - w przypadku prowadzenia wypasu

- wraz z terminem ich przeprowadzenia;

5) przestrzega innych wymogów, które są określone dla poszczególnych pakietów lub ich wariantów w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia EKO zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. B rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr [...] z dnia [...] 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", a w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014 - użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia EKO płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia EKO płatność ekologiczna jest przyznawana do gruntów ornych, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-3, 5, 7-9 i 11 oraz wariantów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 lit. b.

Według punktu 62 załącznika do rozporządzenia EKO nr 4 - wykaz roślin objętych płatnością ekologiczną, do płatności tej kwalifikują się uprawy wyki siewnej na materiał siewny (w tym z rośliną podporową).

W rozpatrywanej sprawie S.F. zadeklarował do płatności w pakiecie 7 łączną powierzchnię 263,50 ha, w tym powierzchnię 77,86 ha działek rolnych z deklaracją wyka jara.

Według oświadczenia strony z 5 czerwca 2017 r. uprawa wyki nie była przeznaczona na nasiona do siewu, a na paszę.

W takim wypadku powierzchnia 77,86 ha deklarowana przez producenta we wniosku podlegała zatem wykluczeniu.

Nieprawidłowość zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt g) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.Urz. UE nr L 347/549 z 20.12. 2013 r.) oznacza bowiem nieprawidłowość w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, według którego oznacza ona z kolei jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Wspólnot lub w budżetach, które są zarządzane przez Wspólnoty, albo poprzez zmniejszenie lub utratę przychodów, które pochodzą ze środków własnych pobieranych bezpośrednio w imieniu Wspólnot, albo też w związku z nieuzasadnionym wydatkiem.

Jeśli natomiast przyjąć rozważania organu, że uprawa wyki jarej z rośliną podporową deklarowana we wniosku na rok 2016 przez S. F. jest w rzeczywistości uprawą wyki siewnej, jak potwierdziła Jednostka Certyfikująca A[...]to w tym przypadku zastosowanie miałby przepis § 9 ust. 2b rozporządzenia EKO, zgodnie z którym w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 i 7 płatność ekologiczna do gruntów, na których występują następujące uprawy: esparceta siewna na materiał siewny, komonica zwyczajna na materiał siewny, koniczyna biała na materiał siewny, koniczyna białoróżowa na materiał siewny, koniczyna czerwona na materiał siewny, koniczyna krwistoczerwona na materiał siewny, koniczyna perska na materiał siewny, lucerna chmielowa (nerkowata) na materiał siewny, lucerna mieszańcowa na materiał siewny, lucerna siewna na materiał siewny, rzodkiew oleista na materiał siewny, trawy w siewie czystym z przeznaczeniem na materiał siewny, wyka kosmata na materiał siewny i wyka siewna na materiał siewny, jest przyznawana, jeżeli materiał siewny pochodzący z tych upraw został poddany ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie. Strona jednak nie przedstawiła tego dokumentu mimo wezwania organu do złożenia wyjaśnień w tej kwestii.

W tej sytuacji podzielić należy stanowisko organu, że deklarowana uprawa wyki jarej (siewnej) nie spełnia wymogów przyznania płatności w wariancie 7, co skutkuje jej wykluczeniem z wniosku.

W wyniku kontroli na miejscu stwierdzono obszar o 7,93 ha mniejszy niż zadeklarowano (działka A nie została uwzględniona w kompensacji ze względu na jej wcześniejsze wykluczenie jako uprawy wyki siewnej):

Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że w rozpatrywanym przypadku obowiązują przepisy rozporządzenia MRiRW z z 13 marca 2015 r. w brzmieniu nadanym rozporządzeniem MRiRW z dnia 26 kwietnia 2016 r.

Zdaniem Sądu zmiana przepisów rozporządzenia była dla wnioskodawcy zmianą korzystną.

Zgodnie bowiem z wprowadzoną zmianą z 26 kwietnia 2016 r. do rozporządzenia MRiRW 13 marca 2015 r. treścią Załącznika nr 4 do rozporządzenia z 13 marca 2015 r. dodano obok uprawy wyki kosmatej na materiał siewny, również uprawę wyki siewnej na materiał siewny, która do tej pory nie była premiowana płatnością w pakiecie ekologicznym do listy roślin objętych płatnością ekologiczną.

Zgodnie zaś ze zmienionym przepisem § 9 ust.2b rozporządzenia MRiRW z 13.03.2015 r. wskazano, że płatność w ramach pakietu 7 do wyki siewnej na materiał siewny jest przyznawana jeżeli materiał siewny pochodzący z tych upraw został poddany ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie.

Zmiana przepisów rozporządzenia wprowadzona po złożeniu wniosku przez S. F. i obowiązująca w rozpatrywanej sprawie, umożliwiła zatem rolnikom uprawiającym wykę siewną otrzymanie płatności ekologicznej w roku 2016, która to płatność do tej pory nie przysługiwała, jednakże pod warunkiem, że materiał siewny z uprawy zostałby poddany ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia UE nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarzadzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48), jeżeli różnica między obszarem zadeklarowanym do płatności i stwierdzonym przekracza 20%, ale nie więcej niż 50% obszaru stwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego.

Skoro łączna powierzchnia wykluczona z wniosku wyniosła 77,86+7,93 = 85, 79 ha, to różnica między obszarem zadeklarowanym i stwierdzonym w rozpatrywanej sprawie wynosiła: 85,79/(263,50-85,79) = 85,79/177,71, co stanowiło 48,20%.

Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia EKO, rolnikowi może corocznie zostać przyznana kwota przeznaczona na refundację kosztów transakcyjnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. e rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "kosztami transakcyjnymi", poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego, jeżeli są spełnione warunki płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu. Nie przyznanie płatności ekologicznej skutkuje zatem odmową przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych.

Zgodnie natomiast z art. 77 ust. 2 rozporządzenia UE nr 1306/2013 nie nakłada się kar administracyjnych w przypadku gdy:

a) niezgodność jest wynikiem działania siły wyższej;

b) niezgodność jest wynikiem oczywistych błędów, o których mowa w art 59 ust. 6;

c) niezgodność jest wynikiem błędu właściwego organu lub innego organu, w przypadku gdy błąd nie mógł być w rozsądny sposób odkryty przez osobę, której dotyczy kara administracyjna;

d) dana osoba może dowieść w sposób zadawalający właściwemu organowi, że jest winna niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub właściwy organ w inny sposób przekona się, że nie nastąpiło to z winy danej osoby;

e) niezgodność jest nieznaczna, w tym również gdy wyrażona jest w formie progu, który ma zostać ustalony przez Komisję zgodnie z ust. 7 lit. b);

f) zachodzą inne przypadki, w których nie jest właściwe nakładanie kary, które mają zostać określone przez Komisję zgodnie z ust. 7 lit. b).

W rozpatrywanym przypadku nie doszło do działania siły wyższej, a błąd rolnika w deklaracji nieuprawnionej do płatności w pakiecie 7 rośliny czy też brak wymaganego dokumentu potwierdzającego poddanie uprawy ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie nie jest błędem oczywistym, który mógłby zostać poprawiony bez udziału strony, jest widoczny na pierwszy rzut oka bez przeprowadzenia szczegółowej analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji.

Skarżący wskazał, że przepis § 9 ust. 2b rozporządzenia EKO nie był mu znany bowiem w dniu złożenia wniosku obowiązywał przepis § 9 ust. 2b rozporządzenia w brzmieniu nadanym zmianą z 9 marca 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020, (Dz. U. 2016 poz. 343) zgodnie z którym w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 i 7 płatność ekologiczna do gruntów, na których występują następujące uprawy: esparceta siewna na materiał siewny, facelia błękitna na materiał siewny, komonica zwyczajna na materiał siewny, koniczyna biała na materiał siewny, koniczyna czerwona na materiał siewny, koniczyna krwistoczerwona na materiał siewny, koniczyna perska na materiał siewny, lucerna mieszańcowa na materiał siewny, lucerna siewna na materiał siewny, łubin biały na materiał siewny, łubin wąskolistny na materiał siewny, łubin żółty na materiał siewny, trawy w siewie czystym na materiał siewny, rzodkiew oleista na materiał siewny i wyka kosmata na materiał siewny, jest przyznawana, jeżeli materiał siewny pochodzący z tych upraw został poddany ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie.

W dniu złożenia przez rolnika wniosku odnośnie uprawy wyki na materiał siewny nie było wymagane poddanie ocenie materiału siewnego na podstawie przepisów o nasiennictwie.

Jednak zgodnie z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia EKO w brzmieniu nadanym przez zmianę z 9 marca 2016 r., do płatności ekologicznej w wariancie 7 kwalifikowała się jedynie uprawa wyki kosmatej na materiał siewny (pkt 56 załącznika nr 1 do zmiany z 9 marca 2016 r. określający brzmienie załącznika nr 4 do rozporządzenia EKO).

A zatem w dniu składania wniosku zarówno uprawa wyki na paszę jak i wyki siewnej na materiał siewny nie kwalifikowała się do przyznania płatności ekologicznej w pakiecie 7.

Dopiero w zmianie do rozporządzenia EKO z dnia z 26 kwietnia 2016 r. (rozp. z 26 kwietnia 2016 r., zmieniające rozp. EKO Dz.U. 2016 poz. 610) dodano roślinę wyki siewnej na materiał siewny do wykazu roślin objętych płatnością ekologiczną, jednocześnie w treści § 9 ust. 2 rozporządzenia EKO zawarto warunek, według którego płatność ekologiczna do tej uprawy przysługuje jedynie w sytuacji poddania jej ocenie na podstawie przepisów o nasiennictwie.

Zmiana do rozporządzenia EKO z 26 kwietnia 2016 r. weszła w życie z dniem następnym po jej ogłoszeniu, tj. w dniu 30 kwietnia 2016 r. i od tego dnia jest przepisem obowiązującym zarówno stronę postępowania jak i organy rozpatrujące sprawę.

Art. 64 kpa miałby zastosowanie w sytuacji gdy brak podstawowych danych albowiem niespełnienie innych wymagań określonych w przepisach prawa uniemożliwia organowi administracji jakiekolwiek merytoryczne odniesienie się do jego treści.

Złożony przez stronę wniosek nie zawierał braków, które uniemożliwiałyby organowi jego procedowanie.

Ewentualne dokumenty potwierdzające dokonanie oceny materiału siewnego, jak zasadnie wskazał to organ nie są dokumentami obligatoryjnymi, bez których organ nie ma możliwości rozpatrzenia danej sprawy. Świadectwo oceny polowej materiału siewnego lub zaświadczenie o wydaniu takiego świadectwa nie jest obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, a jedynie służącymi do wyjaśnienia, czy wnioskodawca spełnił przesłankę do uzyskania płatności dla określonej uprawy.

Posiadanie takiego dokumentu, czy też sam fakt dokonania oceny materiału pochodzącego z uprawy wyki siewnej jest natomiast warunkiem przyznania płatności ekologicznej, a w takim przypadku zastosowanie mają przepisy art. 50 § 1 kpa.

W rozpatrywanej sprawie w przypadku ujawnienia przez organ ARiMR w złożonym wniosku braków uniemożliwiających jego rozpatrzenie, zastosowanie miałby przepis art. 25 ust 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków "Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2017.562). Przepisu zaś art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2017.562 tj. ze zm.) w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Zgodnie z § 19 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 13 marca 2015r. w przypadku upraw, o których mowa w § 9 ust. 2b, rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 30 listopada roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej, kopię świadectwa oceny polowej materiału siewnego wydanego na podstawie przepisów o nasiennictwie lub zaświadczenie o wydaniu takiego świadectwa wydane przez właściwego ze względu na położenie plantacji nasiennej wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, lub oświadczenie sporządzone na formularzu udostępnionym przez Agencję o posiadaniu plantacji nasiennej rośliny dwuletniej lub wieloletniej - w pierwszym roku uprawy tej rośliny.

Zgodnie z § 19 ust.6 rozporządzenia MRiRW z 13 marca 2015 r. w przypadku, gdy rolnik nie dokonał czynności, o której mowa w ust. 5, w terminie określonym w tym przepisie, kierownik biura powiatowego Agencji wzywa na piśmie rolnika do dokonania tej czynności, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

§ 19 ust.7 rozporządzenia MRiRW stanowi, iż czynność, o której mowa w ust. 5,

dokonana:

1) w terminie określonym w wezwaniu, o którym mowa w ust. 6,

2) po terminie określonym w tym przepisie, a przed doręczeniem wezwania, o którym mowa w ust. 6

- uważa się za dokonaną w terminie.

W związku z niezłożeniem przez stronę dokumentów, o których mowa § 19 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 13 marca 2015 r., do dnia 30 listopada 2016 r. Organ I instancji w dniu 5 czerwca 2017 r. wezwał stronę do ich złożenia w terminie 7 dni.

Jednak z oświadczenia strony wynikało, iż uprawiał on wykę siewną na paszę, a nie na nasiona do siewu i nie posiada wymaganych dokumentów potwierdzających dokonanie oceny materiału siewnego.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2017.562 ze zm.), organ ARiMR nie miał również obowiązku informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na rozpatrzenie sprawy. Taki obowiązek spoczywa na organach ARiMR w sytuacji wystąpienia rolnika z odpowiednim żądaniem.

Przepisy dotyczące przyznawania płatności realizowanych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich nakładają na wnioskodawców określone wymogi, a niespełnienie tych wymogów skutkuje konsekwencjami przewidzianymi przepisach prawa.

Skarżący wskazał też, że wniosek został wypełniony przy pomocy doradcy rolnośrodowiskowego, którego darzył zaufaniem odnośnie jego wiedzy i fachowości. Jednakże to rolnik odpowiada za treść wniosku o przyznanie płatności niezależnie od tego, czy wniosek wypełnił samodzielnie, czy przy pomocy innej osoby. Błędy popełniane przez osoby pomagające wypełnić wniosek rolnikowi obciążają w tej sytuacji samego rolnika i nie mogą być podstawą do zmiany trybu poprawienia wniosku i konsekwencji ponoszonych przez rolnika za błędy we wniosku na co wskazano w przywołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 stycznia 2012 roku II SA/Bd 1185/11.

Również, na co wskazał organ w wyroku NSA z 8 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1115/08 publ. Lex 552746, podmiot jako zlecający ponosi odpowiedzialność za działania osoby trzeciej, której powierzył prowadzenie swojej sprawy jak również, jako wnioskodawca odpowiada za treść złożonego wniosku.

Nie można zatem uznać, aby błędna deklaracja uprawy do płatności w pakiecie 7 nie była spowodowana błędem wnioskodawcy. Błąd taki obciąża bowiem osobę składającą wniosek.

Zgodnie z § 17 ust. 2 rozporządzenia EKO wniosek o przyznanie płatności ekologicznej składa się do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Termin na złożenie wniosku i wszystkich wymaganych dokumentów i deklaracji w roku 2016 określa art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca oraz § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 maja 2016 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatność, bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2016 r. (Dz.U.2016.680), zgodnie z którym w 2016 r. wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie do dnia 15 czerwca.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r., z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Koma na podstawie art. 78 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi do zmniejszenia o 1 % za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie.(...).

Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia.

Tym samym w roku 2016 ostatecznym terminem na złożenie wniosku o przyznanie płatności, bez zastosowania sankcji terminowych był dzień 15 czerwca 2016 r., zaś ostatecznym terminem sankcyjnym był dzień 11 lipca 2016 r. (15.06.2016 + 25 dni kalendarzowych, a gdy termin przypada na niedzielę, ostatnim dniem jest kolejny dzień roboczy zgodnie z art. 12 rozp. 640/2014).

Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, wniesienie poprawek do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność po ostatecznym terminie wnoszenia poprawek, ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, prowadzi do zmniejszenia o 1 % za każdy dzień roboczy kwot związanych z faktycznym wykorzystywaniem danych działek rolnych.

Poprawki w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność są dopuszczalne tylko do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność jak określono w ust. 1 akapit trzeci.

Ewentualna zaś zmiana wniosku polegająca na zmianie deklarowanego pakietu ekologicznego, mogła zostać złożona najpóźniej do 11 lipca 2016 r.

Wniosek S. F. nie zawierał braków uniemożliwiających jego rozpatrzenie, w związku z czym organ ARiMR nie był zobowiązany do niezwłocznego informowania strony o wystąpieniu tego braku. Z przepisów art. 27 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. wynika, że organ ARiMR nie miał również obowiązku informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na rozpatrzenie sprawy.

To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek deklarowania do płatności działek rolnych spełniających warunki przyznania płatności, o które ubiega się on w złożonym wniosku.

Wezwanie wystosowane przez organ I instancji w dniu 5 czerwca 2017 r. na podstawie art. 50 § 1 kpa miało jedynie na celu weryfikację warunku opisanego w treści § 9 ust. 2b rozporządzenia EKO wobec deklarowanej do płatności w pakiecie 7 uprawy wyki.

W rozpatrywanym przypadku zadeklarowana w pakiecie 7 uprawa wyki czy to przeznaczonej na paszę czy też na nasiona nie spełniała warunków przyznania płatności, co bezpośrednio obciąża wnioskodawcę.

Nie zostały też spełnione warunki z art. 77 ust.2 lit. c) i d) rozporządzenia UE nr 1306/2013 umożliwiające w rozpatrywanym przypadku odstąpienie od zastosowanej kary administracyjnej.

Organy administracji w uzasadnieniach prawnych zaskarżonych decyzji powołały przepisy prawa zarówno krajowego, jak i unijnego. Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie stwierdza, że podstawa prawna decyzji została ustalona prawidłowo. Organy administracji uzasadniły zastosowanie przepisów prawa stanowiących podstawę rozstrzygania w ustalonym stanie faktycznym.

Reasumując, należy stwierdzić, że organy administracji odmawiając przyznania Skarżącemu płatności EKO działały legalnie. Zasadna jest zatem odmowa przyznania płatności Skarżącemu na rok 2016. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.