Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 18/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. art. 73 ust. 1, ust. 3, ust. 4 i ust. 5
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2012 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego wyroku; 3. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. A. R., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku J. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. o ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych wydaną przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa tenże organ decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2011 r. Prezes ARiMR przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że płatności do gruntów rolnych na rok 2007, przyznane J. N. decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w łącznej wysokości 3.356,81 zł, zostały w dniu 13 grudnia 2007 r. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów.

W dniu [...] marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał decyzję nr [...] w której uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. oraz przyznał J. N. płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 2.239,87 zł, w tym: z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 1.537,85 zł oraz z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 702,02 zł.

Powyższe oznacza, iż kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek strony w dniu 13 grudnia 2007 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] listopada 2007 r., a sumą tych płatności przyznanych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ dnia [...] marca 2011 r., stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi 1.116,94 zł (w tym: 642,28 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, 277,22 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej oraz 197,44 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych).

Jednakże zgodnie z art. 40 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Prezes ARiMR odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności obszarowych, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, w przypadku gdy kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady (...)

Kurs wymiany euro na dzień 28 września 2007 r., ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C Nr 229/2, wynosił 3,7730 zł. Zatem równowartość kwoty 100 euro przeliczonej na złote według ww. kursu euro wynosi 377,30 zł.

Organ podkreślił, że kwota stanowiąca równowartość 100 euro, od ustalenia której odstępuje Prezes ARiMR, dotyczy poszczególnych schematów pomocowych w ramach sprawy o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach jednej kampanii, dla tego samego rolnika i jest ustalana oddzielnie dla schematów pomocowych:

W rozpatrywanej sprawie decyzją Prezesa ARiMRNr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., została ustalona kwota nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 1.116,96 zł, w tym: 642,28 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, oraz474,66 zł płatności uzupełniających do powierzchni grupy upraw podstawowychi roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

A zatem w rozpatrywanej sprawie, nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 40 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym Prezes ARiMR odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności.

Organ podniósł, że kwestie poruszane przez J. N. we wnioskuo ponowne rozpatrzenie sprawy , dotyczące prowadzonego postępowania w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007, jak również zagadnień związanych z utrzymywaniem gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej są przedmiotem postępowania w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych, a nie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych. Postępowanie dotyczące przyznania płatności poprzedza postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. Sprawa przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego wydaniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz przyznaniu płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 2.239,87 zł,w tym: 1.537,85 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz 702,02 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej, od której strona nie wniosła odwołania i która stała się decyzją ostateczną. Powyższe uzasadniało wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych, a następnie wydanie w dniu [...] lipca 2011 r. decyzji nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych.

Organ przypomniał że przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależytego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. W takim przypadku zadaniem Prezesa ARiMR nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki,a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne. W konsekwencji ustalona decyzją Prezesa ARiMR z dnia [...] lipca 2011 r. kwota nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w wysokości 1.116,94 zł, odpowiada różnicy pomiędzy kwotą płatności uzyskanych na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMRw [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w wysokości 3.356,81 zł,a kwotą tych płatności przyznanych ostateczną decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., w wysokości 2.239,87 zł.

Organ wskazał także, że stosownie do treści art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności (...) oraz w związku z art. 136 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia , mających zastosowanie do zwrotu nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych na rok 2007, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki.

W myśl art. 73 ust. 3 rozporządzenia odsetki naliczane są za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem. Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadków zwrotu kwot pieniężnych.

Wskazano nadto, że zwrot płatności uznanej za nienależną ulega przedawnieniu, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat. Okres ten ogranicza się do czterech lat, jeżeli beneficjent działał w dobrej wierze (art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004).

W niniejszej sprawie przepisy te nie mają zastosowania, ponieważ wypłata płatności do gruntów rolnych za rok 2007, uznanych następnie za nienależnie pobrane, nastąpiła w dniu 13 grudnia 2007 r., natomiast decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz przyznaniu J. N. płatności do gruntów rolnych na rok 2007,została doręczona stronie w dniu 2 marca 2011 r., a więc przed upływem czterech lat od daty płatności.

W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również przesłanki, o których mowa w art. 73 ust. 4 powołanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez stronę skarżącą nienależnie pobranych.

Na podstawie wskazanego przepisu obowiązek zwrotu nienależnej lub nadmiernej płatności nie ma zastosowania, jeżeli zostaną łącznie spełnione dwie przesłanki, a mianowicie:

- jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz

- jeżeli błąd ten nie mógł zostać wykryty przez rolnika.

Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej lub nadmiernej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności.

W rozpatrywanej sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w wysokości 1.116,94 zł, przyznane na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] listopada 2007 r., zostały przekazane w dniu 13 grudnia 2007 r. na rachunek bankowy wskazany przez J. N.

Wydając ww. decyzję Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał płatności bez zastosowania sankcji wynikających ze zmniejszenia powierzchni działek rolnych, zgodnie z korektą wniosku złożoną w dniu 19 października 2007 r. przez J. N., zatem w tym zakresie wypłata przedmiotowych płatności nastąpiła na skutek pomyłki organu. Jednakże błąd ten mógł zostać wykryty przez rolnika. Bowiem w odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 października 2007 r. J. N. dokonał korekty wniosku zmniejszając powierzchnie działek rolnych. Ponadto składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2007 J. N. złożył w rubryce VIII zatytułowanej Oświadczenia i zobowiązania, podpis wskazujący na to, że zna zasady przyznawania płatności do gruntów rolnych oraz zobowiązanie do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR między innymi o każdym fakcie, który miał wpływ na nienależne przyznanie płatności. Z powyższego wynika, że wiedział, jakie są zasady przyznawania płatności oraz że płatności do gruntów rolnych na rok 2007 uznane za nienależnie lub nadmiernie pobrane, podlegają zwrotowi.

Natomiast odnosząc się do kwestii zastosowania przepisu art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, w związku z wynikami przeprowadzonej w dniu 18 lipca 2008 r., kontroli na miejscu w wyniku której wykryto nieprawidłowości odnośnie użytkowanej działki ewidencyjnej numer 2037, ( stwierdzono brak utrzymywania ww. działki ewidencyjnej w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., przez co jej powierzchnia została trwale wykluczona z możliwości uzyskania płatności bezpośrednich) wskazano, iż przyznane w tym zakresie płatności nie wynikały z pomyłki AriMR, bowiem w dniu wydawania decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2007, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] nie posiadał informacji, z których wynikałoby, iż J. N. składając wniosek o przyznanie płatności zadeklarował do płatności działkę, która nie była utrzymywanaw dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r.

Wobec powyższego nie można uznać, że w sprawie zostały spełnione przesłanki skutkujące brakiem obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych, wynikające z art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Mając powyższe na względzie organ uznał, iż doręczenie w dniu 2 sierpnia 2011 r. decyzji Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., skutkuje obowiązkiem zwrotu przez J. N. ustalonej kwoty nienależnie pobranych środków publicznych wraz z odsetkami, naliczonymi od dnia doręczenia ww. decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności.

Ponadto wskazano, że bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności pozostaje sytuacja materialna J. N., na którą powołuje się we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albowiem stosowanie ulg w spłacie należności, w tym ich umarzanie, odraczanie lub rozkładanie na raty, uregulowane jest przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (Dz. U. Nr 258, poz. 1747). Postępowanie w sprawie umorzenia, odroczenia bądź rozłożenia na raty nienależnych płatności jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności i wymaga złożenia odrębnego wniosku w tej sprawie.

Decyzję z dnia [...] października 2011 r. wydaną przez Prezesa ARiMR zaskarżył J. N. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 7 k.p.a. w zw. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niestaranne przeprowadzenie postępowania dowodowego i naruszenie tym samym słusznego interesu obywatela, a nadto brak ustaleń wszystkich okoliczności na podstawie, których powinno być oparte rozstrzygnięcie organu.

Skarżący zarzucił również naruszenie art. 8 k.p.a., które polegało na tym, że organ prowadził postępowanie w sposób prowadzący do utraty zaufania do organów władzy publicznej zwłaszcza w zakresie prowadzącego postępowania dowodowego oraz ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności.

Z treści skargi wynika, że jej autor domaga się "zasądzenia" od ARiMR na jego rzecz wszystkich należnych dopłat na okres trzech ostatnich lat wraz z należnymi odsetkami. Wskazuje nadto, że działki przewidziane do dopłat zostały błędnie sfotografowane podczas kontroli. Znajdują się one bowiem między lasami i najprawdopodobniej wysokie drzewa zastawiły widok prawidłowo uprawianych przez skarżącego działek. W związku z tym skarżący jest zdania, że "naliczona kara" jest bezprawna i krzywdząca. Jej podstawą było bowiem niewłaściwe przeprowadzone postępowanie dowodowe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. nr 98 poz. 634 z 2008 r. z późn. zm.).Prezes ARiMR ustala w drodze decyzji administracyjnej kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskich;

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Należy również przypomnieć, że płatności do gruntów rolnych na rok 2007 przyznane skarżącemu decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w łącznej wysokości 3356,81 zł zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...] marca 2011 r. (decyzją nr [...]). Mocą tej ostatniej decyzji przyznano skarżącemu płatności na rok 2007 w łącznej wysokości 2239,87 zł w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 1537,85 zł , oraz z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej w wysokości 702,02 zl.

Decyzja o której wyżej mowa stała się ostateczna. Następstwem powyższego było wydanie przez Prezesa ARiMR decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych w łącznej wysokości 1116,94 zł (3356,81 zł – 2239,87 zł =1116,94 zł)

Podstawą prawną ww. decyzji był m.in. art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz art. 73 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego (...)

Należy przy tym zaznaczyć, że środki przeznaczone na wypłaty z tytułu m.in. płatności bezpośrednich podlegają zaostrzonemu reżimowi w zakresie zwłaszcza ich wydatkowania oraz zwrotu jako wydatki ze środków publicznych (por. np. Art. 5 ust. 3 lit. a, art. 202 ust. 2 pkt 3, art. 212 ustawy o finansach publicznych).

Przy ustalaniu wysokości środków podlegających zwrotowi nie ma zatem znaczenia to z jakich powodów pierwotna decyzja na podstawie, której doszło do wypłaty środków została następnie wzruszona. Istotne jest natomiast to, że w następstwie owego wzruszenia ponownie orzeczono o zakresie uprawnień skarżącego bądź ich braku. Oczywistym jest również, że ustalenie w decyzji kwoty nienależnie pobranych płatności do gruntów rolnych nie przesądza o obowiązku ich zwrotu przez beneficjenta w każdej sytuacji. W tym miejscu godzi się bowiem przywołać treść art. 73 ust. 1,3,4 i 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady (...)

Przepis ten stanowi, że:

- w przypadku dokonania nienależnej płatności rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3 (ust. 1);

- odsetki naliczane są na okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem (ust. 3);

- obowiązek zwrotu (...) nie ma zastosowania jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności akapit pierwszy stosuje się jedynie jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności (ust. 4);

- obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż 10 lat. Jednakże jeśli beneficjent działał w dobrej wierze okres wskazany powyżej (10 lat) jest ograniczony do lat 4 (ust. 5).

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy przypomnieć należy, iż jeszcze przed wydaniem pierwotnej decyzji o przyznaniu płatności (wydano ją [...] listopada 2007 r.) skarżący dokonał korekty wniosku o płatność, którą złożył 19 października 2007 r. Korekta ta dotyczyła zmniejszenia powierzchni działek rolnych uprawnionych do płatności i była następstwem przeprowadzonej kontroli na gruncie.

Mimo tejże korekty organ przyznał płatności, co sam przyznaje (str. 9 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) bez zastosowania sankcji wynikających ze zmniejszenia powierzchni działek i że taki stan rzeczy był następstwem pomyłki organu. Jednocześnie jednak podnosi, iż w sprawie nie może mieć zastosowania cytowany wcześniej ust. 4 art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 zwalniający z obowiązku zwrotu płatności ponieważ ów błąd mógł zostać wykryty przez skarżącego, a poza tym składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2007 złożył on oświadczenie z którego wynikało, iż wie jakie są zasady przyznawania płatności oraz, że płatności uznane za nienależne lub nadmiernie pobrane podlegają zwrotowi.

Zdaniem Sądu z powyższą argumentacją organu nie sposób się zgodzić. Skarżący składając korektę wniosku a następnie uzyskując decyzję o przyznaniu płatności mógł zasadnie przypuszczać, iż uwzględnia ona tą korektę i konsekwencje z niej wynikające. Nie można bowiem wymagać aby w tej konkretnej sprawie skarżący mógł wykryć błąd organu, który był oczywisty i któremu organ nie przeczy. Beneficjenci przyznawanej pomocy w takich sprawach jak sprawa niniejsza a więc rolnicy nie posiadający najczęściej specjalistycznej wiedzy i wykształcenia muszą działać w zaufaniu do organów administracji. Nie sposób więc od nich wymagać aby decyzje, których są adresatami kontrolowali pod względem poprawności zwłaszcza wtedy kiedy przed ich wydaniem ujawnili wszelkie fakty, które mogły, a wręcz powinny być podstawą do wydania ich w innej treści.

Rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy możliwość zastosowania w niniejszej sprawie art. 73 ust. 4 ww. rozporządzenia.

Sąd stoi również na stanowisku, że nie można przypisywać szczególnej wagi do oświadczenia podpisanego przez skarżącego a dotyczącego znajomości zasad przyznawania płatności i ich zwrotu, tym bardziej, że z ich znajomością mieli problemy pracownicy organu. Niejako na marginesie podkreślić trzeba, że organ nie wyjaśnił również ( w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) w czym przejawiał się brak utrzymania działki nr 2037 w dobrej kulturze rolnej. Odwołanie się jedynie do wyników przeprowadzonej w dniu 18 lipca 2008 r. kontroli bez ich jakiegokolwiek omówienia jest niewystarczające, tym bardziej, że ów brak miał dotyczyć 30 czerwca 2003 r. (str. 9 uzasadnienia zaskarżonej decyzji).

Niezależnie więc od treści skargi kwestionowana decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ppsa.