Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 11/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 100 zł /słownie: stu złotych/ za nieprzekazanie w terminie skargi Stowarzyszenia [...]; II. zasądzić od Prezydenta Miasta [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] kwotę 100 zł /słownie: stu złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2020 r. Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Uzasadniając zgłoszone żądanie Stowarzyszenie podało, że w dniu 25 lutego 2020 r. wniosło skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pomimo upływu 15-dniowego terminu, określonego w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm.) – dalej: "u.d.i.p.", organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe winno skutkować uwzględnieniem wniosku i wymierzeniem grzywny w celu zdyscyplinowania organu.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miast [...] wniósł o umorzenie postępowania lub wymierzenie grzywny w dolnej granicy jej wysokości. Organ podniósł, że skarga została przekazana w dniu 20 maja 2020 r., a uchybienie terminu było związane ze zmianami kadrowymi w organie oraz sytuacją związaną z ogłoszeniem stanu epidemii z powodu COVID-19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 tej ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania przez konsula. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Regulacja art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter tak dyscyplinujący jak i represyjny oraz prewencyjny, a jedyną okolicznością dającą podstawę do uwzględnienia wniosku jest ustalenie faktu niewypełnienia ww. obowiązków w przewidzianym ustawą terminie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. II OSK 1024/06 oraz uchwałę NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wymaga podkreślenia, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność Prezydenta Miasta [...] polegającą na nierozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w dniu 23 grudnia 2019 r. (sprawa prowadzona pod sygn. II SAB/Rz 28/20). Oznacza to, że organ winien przekazać wniesioną skargę w terminie 15 dni, co wynika wprost z art. 21 u.d.i.p. Zgodnie z ww. regulacją, stanowiącą lex specialis w stosunku do przepisów P.p.s.a., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca wniósł w dniu 25 lutego 2020 r. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...]. Po stronie organu powstał zatem, wynikający z art. 21 u.d.i.p., obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. Termin przewidziany na przekazanie skargi do sądu jest zatem terminem procesowym, gdyż jego niedotrzymanie skutkuje powstaniem po stronie skarżącego uprawnienia do złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie zachodzi jednak szczególna sytuacja spowodowana wprowadzeniem w Polsce od dnia 14 marca 2020 r. stanu zagrożenia epidemicznego, a później od dnia 20 marca 2020 r. stanu epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia odpowiednio z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 433 z późn. zm.) i z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 491 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został wprowadzony do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., niemniej skoro ustawodawca wskazał w nim wprost, że normuje on bieg terminów nie tylko w stanie epidemii lecz także w stanie zagrożenia epidemicznego, uznać należy, że jego skutki obejmują również terminy, których bieg obejmuje okres od 13 marca 2020 r. do 31 marca 2020 r.

Przepis art. 15zzs został uchylony ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875), ogłoszoną w Dzienniku Ustaw w dniu 16 maja 2020 r. Ponadto stosownie do art. 68 ust. 7 ww. ustawy, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że pomimo przekazania skargi z kalendarzowym dwumiesięcznym uchybieniem, to w świetle prawa uchybienie terminu do przekazania skargi wyniosło zaledwie dwa dni. Określony w u.d.i.p. 15-dniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął bowiem z dniem 11 marca 2020 r., zaś od 14 marca 2020 r. wprowadzono na terytorium RP stan zagrożenia epidemicznego, a następnie – stan epidemii. Powyższe oznacza, że organ – czemu sam nie przeczy – uchybił obowiązkowi przekazania w terminie skargi Stowarzyszenia do WSA w Rzeszowie. Wniosek Stowarzyszenia uznać zatem należało za zasadny, niemniej ustalając wysokość grzywny Sąd uwzględnił szczególną sytuację związaną z epidemią COVID-19 i uznał, że grzywna w wysokości 100 zł jest adekwatna do powstałego naruszenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Wysokość zasądzonych kosztów stanowi równowartość uiszczonego przez Stowarzyszenie wpisu sądowego do wniosku.