Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 164/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 177 § 1, art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Po 837/17 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej oraz zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Po 837/17 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 837/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną M. W. od wyroku tego Sądu z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 837/17 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji wskazał, że skarżąca została zobowiązana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia (k. 63 akt sądowych). Wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 26 lutego 2018 r. (k. 64 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upływał z dniem 5 marca 2018 r. (poniedziałek). Z dowodu uiszczenia opłaty (k. 65 akt sądowych) WSA wywiódł, że zarówno obciążenie rachunku bankowego z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej (6 marca 2018 r.), jak i data autoryzacji oraz data rozrachunku (7 marca 2018 r.) miały miejsce po upływie terminu na uiszczenie opłaty. Uiszczenie opłaty, jako czynność podjętą przez stronę po upływie terminu, WSA uznał za bezskuteczną (art. 85 p.p.s.a.) i dlatego skargę kasacyjną - z uwagi na treść wymienionych wyżej przepisów - odrzucił.

Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości.

Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 85 w zw. z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia opłaty w terminie.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zaskarżone postanowienie jest błędne, ponieważ wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał w dniu 12 marca 2018 r. Tym samym, mimo że wpis został uiszczony dzień po terminie wynikającym z zarządzenia, brak fiskalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w terminie otwartym do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie jest sporny i został prawidłowo ustalony przez Sąd I instancji, który dał temu wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

Spór sprowadza się do oceny prawidłowości przyjęcia, czy siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, który to termin rozpoczyna swój bieg w dniu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu (art. 220 § 1 p.p.s.a.), ulega, jak chce tego autor zażalenia, swoistemu przedłużeniu do - określonego art. 177 § 1 p.p.s.a. - momentu zamknięcia terminu złożenia skargi kasacyjnej.

Zdaniem Sądu kasacyjnego, tego rodzaju wnioskowanie jest nieuprawnione, gdyż nie znajduje oparcia w ustawie procesowej. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje innego terminu do uzupełnienia opłaty od pisma w sytuacji wezwania skarżącego zarządzeniem przewodniczącego do dokonania tej czynności na podstawie art. 220 § 1 tej ustawy, niż termin siedmiodniowy, rozpoczynający swój bieg w dniu doręczenia wezwania skarżącemu. Konsekwencje niezachowania tego terminu zostały opisane w art. 220 § 1 i § 3, a także w art. 85 p.p.s.a. i trafnie zastosowane w sprawie.

Z art. 177 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się (...), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, wynika zaś jedynie, że zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednakże przepis ten nie odnosi się i nie ma wpływu na termin do uzupełnienia opłaty na skutek wezwania przewodniczącego do dokonania tej czynności.

W tej sytuacji należy uznać za prawidłowe odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej po terminie siedmiodniowym wynikającym z art. 220 § 1 p.p.s.a., trafnie bowiem uznano za bezskuteczne, na podstawie art. 85 tej ustawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.