Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 787/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-12-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 2, art. 1175 par. 1, 2 i 3, art. 178 w zw. z art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności - uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie oddalił skargę J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności - uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Odpis tego wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu dnia 16 listopada 2007 r. wraz z pouczeniem, iż strona może w terminie 30 dni od daty doręczenia uzasadnienia wyroku, wnieść skargę kasacyjną, która powinna być pod rygorem odrzucenia sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

W dniu 13 grudnia 2007 r. J.B. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, sporządzoną osobiście. Jako uzasadnienie kwalifikacji posiadanych do osobistego sporządzenia środka zaskarżenia skarżący powołał swoją 10 - letnią praktykę w sądownictwie w charakterze biegłego sądowego, wykonanie na zlecenie sądów i prokuratury dużej ilości ekspertyz oraz udział w wielu rozprawach.

Odnosząc się do wywodów skargi kasacyjnej, iż skarżący posiada niezbędne do sporządzenia tego pisma procesowego doświadczenie, wyjaśnić należy, że ustawodawca przewidział wyjątki od określonej w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) zasady przymusu adwokacko-radcowskiego, w paragrafach 2 i 3 tego artykułu. Osobiście skargę kasacyjną może sporządzić tylko sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, zaś w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego. Należy podkreślić, że wymieniony katalog podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej jest zamknięty. Nie jest zatem możliwe uznanie za skutecznie wniesioną skargi kasacyjnej, sporządzonej przez osobę pełniącą funkcję biegłego sądowego. W świetle cytowanych przepisów, przymus adwokacko-radcowski nie obejmuje bowiem innych osób aniżeli wymienione w art.175 § 2 i § 3 ppsa. Skarżący do kręgu osób tam wymienionych nie należy.

Nie można zaaprobować stanowiska skarżącego, iż uprawnienie do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej daje mu art. 173 § 2 ppsa. Przepis ten bowiem reguluje zasadniczo dwie kwestie. Po pierwsze określa krąg podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi kasacyjnej, po drugie wprowadza wymóg uprzedniego doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jako warunek wniesienia tego środka zaskarżenia. Z przepisu tego nie wynika natomiast, że każda strona jest uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście.

Ponieważ skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób, które z racji wykonywanego zawodu prawniczego bądź też z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, zwolnione są z obowiązującego przymusu adwokacko - radcowskiego, należało ją jako niedopuszczalną odrzucić, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 cytowanej ustawy.