Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 127/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 kwietnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2005 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – J. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J.D. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2005 roku.

We wniosku tym skarżący podał jedynie, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Jego rachunki bankowe zostały zablokowane przez urząd skarbowy, co spowodowało w konsekwencji całkowitą utratę płynności finansowej jego firmy. Z kolei jego żona, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej, jest osobą bezrobotną. Jednocześnie skarżący wskazał, że jest jedynym opiekunem rodziców, którzy są w podeszłym wieku.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 9 marca 2009 roku wezwano wnioskodawcę do wskazania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, który zajmuje, określenia kwoty pomocy finansowej udzielanej mu przez rodzinę oraz wyjaśnienia przyczyny pozostawania żony poza wspólnym gospodarstwem domowym i podania ewentualnie osiąganych przez nią dochodów - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w drodze pisma z dnia 26 marca 2009 roku oświadczył, ze wskazany we wniosku lokal zajmuje na podstawie użyczenia, zaś pomoc udzielna przez rodzinę stanowi miesięcznie kwotę ok. 600-700 zł. Wyjaśnił przy tym, że nie pozostaje z żoną we wspólnym gospodarstwie domowym z uwagi na fakt, że pozostają oni w ustroju rozdzielności majątkowej, a ponadto z uwagi na konflikt małżeński żona nie udziela mu informacji w kwestii osiąganych przez nią dochodów.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 26 marca 2009 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zamieszkuje w mieszkaniu wskazanym we wniosku na podstawie umowy użyczenia. Z żoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej i nie posiada informacji dotyczących osiąganych przez nią dochodów, a ponadto, według jego wiedzy, jest ona osobą bezrobotną.

Jednocześnie skarżący nie osiąga żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Pomoc udzielana przez rodzinę stanowi kwotę 600-700 zł miesięcznie.

W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)