Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 733/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 24a
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 667/13 w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 21 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (sygn. akt I SA/Łd 667/13) oddalił skargę K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 21 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu orzeczenia wyjaśnił, że spór w przedmiotowej sprawie dotyczy daty, od której zaczęły obowiązywać zmiany w ewidencji gruntów i budynków spowodowane modernizacją tej ewidencji i założeniem ewidencji budynków i lokali dla gminy Z.. Wskazał, że zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję z dnia 6 grudnia 2012 r. Burmistrza Z. w przedmiocie wymiaru stronie podatku od nieruchomości na 2010 r. w kwocie 332 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiot opodatkowania stanowiły: grunty pozostałe o powierzchni 1.113 m² oraz budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 97 m². Zgodnie z przesłanym do Urzędu Miejskiego w dniu 26 lipca 2010 r. wykazem zmian danych ewidencyjnych powstałych w wyniku modernizacji operatu ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków i lokali dla Gminy Z., działka nr 179/12 posiada oznaczenie użytków symbolem B (tereny zabudowane) o pow. 0,1113 ha oraz las o pow. 0,0896 ha. Klasyfikacja gruntów powyższej działki uległa zmianie w wyniku modernizacji gruntów i budynków, zarządzonej przez Starostę B. na mocy art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm., dalej: "p.g.k."). Starosta poinformował, że projekt operatu opisowo-kartograficznego, opracowany w ramach modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków i lokali przeprowadzonej w 19 obrębach ewidencyjnych w gminie, wyłożony do wglądu zainteresowanych w siedzibie Starostwa Powiatowego w B. w okresie od 16 listopada do 4 grudnia 2009 r. z dniem 17 grudnia 2009 r. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informacja Starosty B. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego Nr 107, poz. 853 z 2010 r.

Podatnik złożył skargę na sporną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił rażące naruszenie art. 120 i 121 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 i 3 u.p.o.l. i art. 5 ust. 1 ustawy o podatku leśnym. W uzasadnieniu wskazał, że wprawdzie projekt operatu stał się z dniem 18 grudnia 2009 r. operatem ewidencji gruntów i budynków, ale informacja o tym została ogłoszona dopiero w dniu 17 kwietnia 2010 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego. W jego ocenie dopiero po upływie 14 dni od daty ukazania się (obwieszczenia) informacji w dzienniku urzędowym może ona być podstawą decyzji podatkowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za nieuzasadnioną. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne nie regulują zasad zakładania, prowadzenia i wymiany danych ewidencyjnych w ewidencji gruntów. Czynią to natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, dalej: "rozporządzenie"). Wyjaśnił, że w myśl § 49 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. Powołując się na przepis § 49 ust. 2 rozporządzenia, zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany, oraz datę wprowadzenia zmiany. Datą zmiany treści ewidencji jest data określona w zawiadomieniu. Powinna być ona również odnotowana w dzienniku zmian. Dopiero z tą datą - dokonania zmiany w ewidencji - [...] grunty zmieniają swój charakter dla celów podatkowych. Sąd przypomniał, że w omawianej sprawie organ podatkowy powołał się na pismo Starosty z 14 lipca 2010 r., z którego dowiedział się o zmianach w danych ewidencyjnych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu pismo to niewątpliwie stanowi realizację obowiązku wynikającego z § 49 rozporządzenia, gdyż wprost odwołuje się do tego przepisu. Jednakże jedyną datą wskazaną w tym piśmie jest 17 kwietnia 2010 r., kiedy informacja o tym, że projekt operatu opisowo - kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego Nr 107, poz. 853. Z informacji tej wynika, że projekt operatu opisowo-kartograficznego, stał się operatem ewidencji gruntów i budynków z dniem 17 grudnia 2009 r. Zdaniem Sądu od tej właśnie daty nastąpiła zmiana w danych wymienionej ewidencji, o czym organ został powiadomiony.

Za błędny Sąd uznał pogląd skarżącego, że podstawą decyzji podatkowych mogą być dane wynikające ze zmienionego operatu, dopiero po upływie 14 dni od daty ukazania się w dzienniku urzędowym województwa, informacji, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków.

W skardze kasacyjnej skarżący zaskarżył wyrok w całości wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi oraz na podstawie art. 203 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 20 i 24 ust. 1 p.g.k. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż pojęcia "ewidencja gruntów i budynków" i "operat ewidencyjny" są tożsame podczas gdy zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalnych, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a nadto w świetle § 19 rozporządzenia, zgodnie z którym w celu założenia ewidencji należy m.in. utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności oraz modernizacja ewidencji, co również wskazuje na to, iż nie są to pojęcia tożsame; art. 6 ust. 1 u.p.o.l. przez błędną wykładnię i przyjęcie, iż okoliczności uzasadniające powstanie obowiązku podatkowego nastąpiły już w dniu przekształcenia projektu operatu opisowo-kartograficznego w operat ewidencyjny, tj. w dniu 17 grudnia 2009 r., podczas gdy informacja o dokonanych zmianach w ewidencji gruntów została ogłoszona w dzienniku urzędowym dopiero z dniem 17 kwietnia 2010 r., o czym organ podatkowy został powiadomiony przez starostę pismem z dnia 14 lipca 2010 r., a zatem okoliczności uzasadniające powstanie obowiązku podatkowego nastąpiły najwcześniej w dniu ogłoszenia. Ewentualnie zarzucił naruszenia art. 24a ust. 9 w związku z ust. 11 p.g.k. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż jeżeli zostaną zgłoszone zarzuty do ogłoszenia operatu opisowo-kartograficznego, to dane operatu przestają wiązać w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, podczas gdy w przepisie wskazano, iż dane te nie są wiążące do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, a zatem terminie 30 dni od chwili ogłoszenia w dzienniku urzędowym, kiedy to podmiot mający interes prawny może skutecznie zgłosić zarzuty, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, również nie są wiążące.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wniosło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Istota przedmiotowej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia – od jakiej daty zaczęły obowiązywać zmiany w ewidencji gruntów i budynków spowodowane modernizacją tej ewidencji i założeniem ewidencji budynków i lokali dla gminy Z..

Ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest to, zgodnie z ustawową definicją zawartą w art. 1 pkt 8 p.g.k., system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację i udostępnienie w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.

Ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie (art. 22 ust. 1 p.g.k.). Istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowym i przedmiotowym (§ 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków – D.zU. z 2001 r. Nr 38, poz. 454).

Zgodnie z art. 24a ust. 1 p.g.k., starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Modernizacja polega głównie na dostosowaniu istniejących zbiorów ewidencji do stanu przewidzianego wymogami ustawowymi.

W art. 24a p.g.k. normodawca wskazał w sposób niebudzący wątpliwości interpretacyjnych, etapy procedury modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W ust. 5 tego przepisu postanowiono, że starosta w terminie co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego informuje poprzez zamieszenie na tablicy ogłoszeń urzędu, o terminie i miejscu wyłożenia tego projektu operatu. Projekt tego operatu przez 15 dni roboczych jest do wglądu osób fizycznych, prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 4) i w tym też okresie, każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu może zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6).

Zmiana statusu dokumentacji stanowiącej projekt operatu opisowo-kartograficznego na operat ewidencji gruntów i budynków następuje na mocy art. 24a ust. 8 p.g.k., a mianowicie ma to miejsce po upływie 15-dniowego terminu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego. Natomiast w kwestii uwag zgłoszonych przez osoby uprawnione do projektu operatu ewidencyjnego należy wskazać, że organ, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do projektu, o czym powiadamia zgłaszającego i o czym czyni wzmiankę w protokole (o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia). Jednakże powyższe czynności nie mają wpływu na datę zmiany statusu projektu operatu opisowo-kartograficznego w operat ewidencji gruntów i budynków.

Nie ma też wpływu na datę, od której zaczęła obowiązywać zmodernizowana ewidencja gruntów i budynków dzień podania przez starostę powyższej informacji w dzienniku urzędowym województwa.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną uznając, że nie ma ona uzasadnionych podstaw.