Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 514/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 i  art. 258  par. 1 i  par. 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2,  par. 4  ust. 3,  par. 21  ust. 1  pkt 1  lit. c oraz  par. 21  ust. 1  pkt 2  lit. b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
article: art. 5  ust. 1  pkt 1,  art. 8  ust. 1 ,  art. 41  ust. 1 i   art. 146 a  pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku adwokata A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego postanawia przyznać adwokatowi A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 18 listopada 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła adwokata G. H. jako pełnomocnika procesowego z urzędu dla skarżącej.

Z akt sprawy wynika, że wyznaczony z urzędu adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji, w którym Sąd postanowieniem zawartym w punkcie II. wyroku z dnia 14 marca 2017 r., oddalającego skargę na wyżej wskazane postanowienie (punkt I.), przyznał adwokatowi G. H. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 480 zł, powiększoną o kwotę podatku VAT – 110,40 zł.

W dniu 2 maja 2017 r. adwokatowi G. H. doręczono odpis wyroku Sądu z dnia 14 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem.

W treści pisma procesowego z dnia 29 czerwca 2017 r. wyznaczony z urzędu adwokat poinformował, że zgodnie z oświadczeniem reprezentowanej strony nie wnosiła ona o złożenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku z dnia 14 marca 2017 r. i dlatego pełnomocnik odstąpił od przygotowania skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia tej skargi.

W dniu 12 lipca 2017 r. wyznaczonemu z urzędu adwokatowi doręczono wezwanie z dnia 21 czerwca 2017 r. do wywiązania się z obowiązku określonego w art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) poprzez nadesłanie opinii w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 30 czerwca 2017 r. do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu skierowano zawiadomienie o braku wywiązania się przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu z obowiązku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i zwrócono się o wyznaczenie innego pełnomocnika dla strony.

Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła nowego pełnomocnika z urzędu dla skarżącej adwokata A.B.

Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 30 sierpnia 2018 r. odpis sporządzonej przez adwokata G.H. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 14 marca 2017 r. doręczono stronie skarżącej wraz z pouczeniem, że opinia została złożona z uchybieniem terminu, w związku z czym stronie nie przysługuje skarga kasacyjna od wyroku z dnia 14 marca 2017 r. w terminie biegnącym od dnia doręczenia odpisu opinii, oraz nowo wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi procesowemu wraz z wyjaśnieniem, że opinia prawna adwokata G. H. została sporządzona z uchybieniem terminu i nie wywołała skutków procesowych z art. 177 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co jednak nie zwalnia nowo ustanowionego pełnomocnika z urzędu od podjęcia w uzgodnieniu z pełnomocnikiem skarżącej K. D. ewentualnych dalszych czynności procesowych, oraz że bezskuteczność procesowa dotychczasowej opinii oraz uprawomocnienie się wyroku wywołuje w ocenie Sądu potrzebę wyjaśnienia w sposób ostateczny stanowiska procesowego skarżącej, do którego przedstawienia zobowiązuje Sąd pełnomocnika z urzędu w możliwie krótkim terminie.

W treści pisma procesowego z dnia 6 lutego 2018 r., przewodniego do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 14 marca 2017r., adwokat A.B. zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono zapłacone w całości ani w części.

Zarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r. sędzia sprawozdawca przekazał sprawę referendarzowi celem załatwienia wniosku o przyznanie wynagrodzenia dla nowo ustanowionego pełnomocnika.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według za-sad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie pono-szenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumento-wanych wydatków.

Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.

Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czyn-ności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administra-cyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (lit. b pkt 2) ust. 1 § 21 Rozporządzenia).

Sprawę ze skargi na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastęp-stwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami ad-ministracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł.

Z przywołanego przepisu § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b Rozporządzenia wynika, że w ramach tej samej jednostki redakcyjnej przewidziane zostały dwie hipotezy, do których zastosowanie mają różne zasady określania wysokości opłaty należnej adwokatowi działającemu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji z urzędu. Pierwsza z nich to sytuacja, w której adwokat (autor opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne) nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stanowi podstawę do żądania wynagrodzenia w wysokości 75% opłaty maksymalnej. Druga hipoteza wynikająca z analizowanego przepisu prawa obejmuje wszystkie sytuacje oprócz rozważanej w ramach pierwszej hipotezy, w ramach których pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadnia żądanie przez niego wynagrodzenia w wysokości 50% opłaty maksymalnej.

Z uwagi na fakt, że w sprawie adwokat, który sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie występował w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla pierwszej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 75 % opłaty maksymalnej okre-ślonej w Rozporządzeniu – w kwocie 180 zł.

Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 41,40 zł (23% kwoty 180 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 41,40 zł, w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100).

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art.258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.