Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 217/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę /-/ B. Popowska


UZASADNIENIE

U Z A S A D N I E N I E:

K. P. wnioskiem z dnia 19 listopada 2008 r. wystąpił do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. o przyznanie zasiłku celowego na zakup odzieży i obuwia na zimę. Decyzją Dyrektora MGOPS w K. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] przyznano wnioskodawcy zasiłek celowy w kwocie 80,00 zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów zakupu odzieży i obuwia.

Od powyższej decyzji wnioskodawca odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które po rozpatrzeniu sprawy uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia, uznając, że "przyznana kwota 80,00 złotych dla 6-osobowej rozdziny to pomoc zbyt niska."

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], ponownie rozpoznając wniosek Strony, przyznano K. P. świadczenie pieniężne w formie zasiłku celowego w wysokości 120,00 zł.

Od powyższej decyzji K. P. 02 marca 2009 r. wniósł za pośrednictwem SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem Organu I instancji po ponownym rozpatrzeniu Jego sprawy, przyznającym kwotę 120,00 zł na zakup odzieży i obuwia dla sześciu osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej: ppsa), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ppsa ). W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Badanie merytorycznej zasadności skargi winno, więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności.

W przypadku, kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. W myśl przepisów ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728) sprawy o przyznanie świadczeń w formie zasiłku celowego rozstrzyga się w drodze decyzji, a od decyzji przysługuje stronom środek odwoławczy w formie odwołania.

Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r., od decyzji tej przysługiwało Stronie skarżącej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stąd przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Skarżący powinien środek taki złożyć. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 § 1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia. Z uchybieniem tego przepisu w dniu 02 marca 2009 r. strona złożyła skargę do tut. Sądu.

Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1- 5 § 1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.

Skoro w rozpatrywanej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga jego podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.

/-/ B. Popowska

MZ