Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 894/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 § 4, art. 183 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Nowak, Sędziowie: NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), NSA del. Arkadiusz Cudak, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. V. I. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 1002/07 w sprawie ze skargi T. V. I. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. V. I. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w L. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

II FSK 894/08

Uzasadnienie

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 1002/07, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a., oddalił skargę "T" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 października 2007 roku w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok. Sąd przedstawiając stan sprawy wskazał, że "T", sp. z o. o. z siedzibą w L. pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. skierowanym do Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego złożyła wniosek o przyjęcie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego oraz o wstrzymanie wykonania decyzji. Strona zaoferowała zabezpieczenie w formie gwarancji bankowej udzielonej przez "F" Bank SA do łącznej wysokości 2.700.000 zł. Strona wniosła ewentualnie o przyjęcie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w formie depozytu w gotówce, w kwocie 2.700.000 zł. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego z dnia 31 lipca 2007 r. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał na treść art. 224a § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji w całości lub w części, do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę. Wstrzymanie wykonania decyzji następuje do wysokości zabezpieczenia. Dalej organ podatkowy stwierdził, że postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego odmówił przyjęcia zabezpieczenia wnioskowanego przez stronę. Zatem, z uwagi na fakt, że nie istnieje podstawa faktyczny zastosowania art. 224a Ordynacji podatkowej organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 4 października 2007 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji podzielając stanowisko, iż wobec odmowy przyjęcia zabezpieczenia w jednej z form określonych w art. 33d Ordynacji podatkowej nie zaistniała podstawa faktyczna wstrzymania wykonania decyzji, określona w art. 224a §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyniku przeprowadzenia sądowej kontroli objętego skargą postanowienia stwierdził, że nie narusza ono prawa. Przedmiotem sporu pomiędzy organem podatkowym, a podatnikiem w niniejszej sprawie jest kwestia związana z odmową wstrzymania wykonania decyzji określającej spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001. Sąd podniósł, że zgodnie z art. 224a § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr. 8, poz. 60 z późn. zm.), organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji w całości lub w części do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d. Wstrzymanie wykonania decyzji następuje do wysokości zabezpieczenia. W zakresie, o którym mowa wyżej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 33d - 33g Ordynacji podatkowej. Jak natomiast wynika z treści tych przepisów, w art. 33d cyt. ustawy wskazane są formy, w jakiej organ podatkowy może przyjąć zabezpieczenie wykonania zobowiązania przez stronę, art. 33e określa, kto może być gwarantem i poręczycielem wykonania zobowiązania podatkowego, w art. 33f ustawodawca daje stronie możliwość wyboru formy zabezpieczenia, natomiast art. 33g stanowi, że w sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Sąd zważył zatem, że jeżeli organ przyjmie na wniosek strony zabezpieczenie wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji (w jednej z form określonych w art. 33d Ordynacji podatkowej) i wyda w tej sprawie postanowienie o jego przyjęciu, to wówczas wydaje również postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji. Sąd podniósł następnie, że na skutek odmowy przyjęcia zabezpieczenia oferowanego przez stronę nie ziściła się przesłanka faktyczna warunkująca wstrzymanie wykonania decyzji. Jako prawidłowe Sąd ocenił rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej, który w takiej sytuacji odmówił wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001. 3. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka "T" zaskarżyła wskazany powyżej wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 224a § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Zarzucono także zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazując na powyższy zarzut spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, jak również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentowano, że naruszenie wskazanych w petitum skargi kasacyjnej przepisów polegało na zaniechaniu uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej. W ocenie autora skargi kasacyjnej wstrzymanie wykonania decyzji było obowiązkiem Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż spółka skutecznie zaoferowała zabezpieczenie w dwóch formach określonych w art. 33d ustawy Ordynacja podatkowa. 4. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną domagał się jej oddalenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało ją oddalić. W pierwszej kolejności należy podnieść, że na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut uchybienia w zaskarżonym wyroku normom art. 141 § 4 u.p.p.s.a. Rozpatrując ten zarzut stwierdzić należy, iż analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż nie jest on uzasadniony. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia zastosował się bowiem w pełni do dyspozycji art. 141 § 4 u.p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie te elementy. Daje to rękojmię, iż sąd administracyjny dołożył należytej staranności przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Umożliwia to również Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenę zasadności przesłanek, na których oparto zaskarżone orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku słusznie bowiem stwierdził a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnił, że na skutek odmowy przyjęcia zabezpieczenia oferowanego przez stronę nie ziściła się przesłanka faktyczna warunkująca wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd słusznie też za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej, który w takiej sytuacji odmówił wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001. Okoliczności te nie zostały podważone przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny w myśl art. 183 § 1 u.p.p.s.a rozpoznaje skargę kasacyjną jedynie w granicach wskazanych w niej zarzutów oraz przedstawionych wniosków. Z tej przyczyny nie jest zasadny zarzut naruszenia w zaskarżonym wyroku norm art. 224a § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Natomiast o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 tej ustawy i § 14 pkt 2 lit b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).