Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 155/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu
Powołane przepisy: article: art. 1 ust.1, art. 4 ust.1 pkt 4, art. 6, art. 13 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: at. 200, art. 205 par.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 roku sprawy ze skargi Ł. K. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej 1) umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 maja 2017 roku; 2) stwierdza, że bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3) zasądza od Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. na rzecz skarżącego Ł. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 maja 2017r., podnosząc następujące zarzuty naruszenia prawa:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2016r. poz. 1764), dalej powoływanej jako "u.d.i.p.", poprzez błędne zastosowanie, prowadzące do udostępnienia informacji wymijającej, niezgodnej z treścią żądania strony skarżącej;

- art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez naruszenie 14 - dniowego terminu na udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy wniosek dotyczy informacji publicznej;

- art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niepoinformowanie o przyczynach opóźnienia oraz o terminie, w jakim organ udostępni informację, względnie wyda decyzję.

W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że w dniu 8 maja 2017r. zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej podania wykształcenia oraz wysokości wynagrodzenia brutto dyrektora, zastępców dyrektora, kierowników zespołów, oddziałów oraz samodzielnych stanowisk zatrudnionych w PUP w Z.

W odpowiedzi na powyższe, w dniu 8 maja 2017r. został poinformowany, że dane dotyczące wynagrodzeń dyrekcji i pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wydających decyzje administracyjne w imieniu Starosty zawarte są w oświadczeniu majątkowym, które udostępniane jest w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Z. zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2016r. poz. 814 ze zm.). Ponadto wskazano, iż dyrekcja Powiatowego Urzędu Pracy Z. posiada wykształcenie wyższe, a pozostali pracownicy administracji od średniego do wyższego.

W tym miejscu skarżący podkreślił, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, iż zarzut bezczynności organu powstaje nie tylko w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany nie udziela odpowiedzi, ale również, gdy odpowiedź ta jest wymijająca, czy też niepełna. Wyjaśnił, że w związku z powyższym, w piśmie z dnia 24 maja 2017r. poinformował organ, iż ten nie zrealizował wniosku z dnia 8 maja 2017r. i wobec tego ponawia swój wniosek, jednocześnie doprecyzowując żądanie. W piśmie tym poinformował również organ, że udzielenie odpowiedzi wymijającej skutkuje zarzutem bezczynności. Skarżący wskazał, że organ w piśmie z dnia 2 czerwca 2017r. nie odniósł się do wniosku w żaden sposób. Nadmienił jedynie, że przetwarzanie danych osobowych pracowników dopuszczalne jest tylko wtedy gdy ustawa o ochronie danych osobowych tak stanowi, poza tym poinformował, że gdyby żądał informacji przetworzonej konieczne byłoby istnienie przesłanki szczególnie istotnej dla interesu publicznego. Wobec tego - zdaniem skarżącego - organ ponownie nie odniósł się merytorycznie do wniosku z dnia 8 maja 2017r. Skarżący dodał, że w piśmie z dnia 5 czerwca 2017r. wniósł o udzielenie informacji publicznej bądź też wydanie decyzji administracyjnej pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądowoadministracyjną.

Następnie w skardze wskazano, że w piśmie z dnia 12 czerwca 2017r. organ udzielił informacji dotyczących dyrektora urzędu, jego zastępców, głównego księgowego, kierownika referatu instrumentów i programów rynku pracy oraz kierownika referatu informacji, ewidencji i świadczeń. Organ poinformował również, że samodzielne stanowisko ds. kontroli wewnętrznej nie zostało obsadzone, zaś co do pozostałych stanowisk zawartych we wniosku zostanie wydana odrębna decyzja administracyjna.

Skarżący podkreślił, że organ od dnia złożenia wniosku tj. 8 maja 2017r. pierwszych informacji udzielił dopiero po przeszło miesiącu, czym bezsprzecznie uchybił terminowi zawartemu w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W piśmie z dnia 12 czerwca 2017r. poinformował, że co do pozostałych żądań zostanie wydana decyzja administracyjna. W ocenie skarżącego nie ulega wątpliwości, że pismo to nie stanowi informacji o przedłużeniu terminu, bowiem art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nakłada na organ obowiązek poinformowania wnioskodawcy o przyczynach opóźnienia oraz o wyznaczeniu nowego terminu. Niedopuszczalna zaś jest sytuacja pozostawania strony w niewiedzy co do przyczyn opóźnienia i terminu zakończenia postępowania. Jednocześnie skarżący zasygnalizował, że na każdym etapie rozpatrywania wniosku dążył do polubownego załatwienia sprawy. Wskazał poza tym, że ze znaku sprawy należy wywnioskować, że to jedyny wniosek o informację publiczną, jaki wpłynął do organu i wobec powyższego nie sposób uznać też, że zwłoka spowodowana jest "zalewem" wniosków o dostęp do informacji publicznej. Skarżący dodał, że organ od początku rozpatrywania wniosku podejmował jedynie działania pozorne, zmierzające do zniechęcenia wnioskodawcy do uzyskania dostępu do informacji publicznej, bowiem pierwszą czynność zmierzającą do rozpatrzenia wniosku podjął dopiero po upływie miesiąca od dnia złożenia wniosku, natomiast pozostałych informacji nie udzielił ani też nie wydał decyzji administracyjnej do dnia złożenia skargi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami według norm przepisanych. Organ wyjaśnił, że w dniu 8 maja 2017r. skarżący za pośrednictwem internetowej platformy ePUAP wniósł o udzielenie informacji na temat wykształcenia oraz wysokości wynagrodzenia brutto dyrektora, zastępców dyrektora, kierowników zespołów, oddziałów oraz samodzielnych stanowisk zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. Organ wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi żądaną drogą elektroniczną w dniu 16 maja 2017r., w której wyjaśniono, iż żądane przez skarżącego informacje dotyczące wynagrodzenia Dyrekcji i pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wydających decyzje administracyjne w imieniu Starosty zawarte są w oświadczeniu majątkowym, udostępnianym w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Z., zgodnie przepisami ustawy o samorządzie powiatowym. Skarżący został ponadto poinformowany, iż dyrekcja Powiatowego Urzędu Pracy w Z. posiada wykształcenie wyższe, a pozostali pracownicy administracji od średniego do wyższego. Zdaniem organu jest zatem oczywiste, że uczyniono zadość wnioskowi z dnia 8 maja 2017r. wskazując skarżącemu źródło, z którego w łatwy sposób mógł pozyskać informacje proste dotyczące wynagrodzenia na wskazanych we wniosku stanowiskach i uzupełniająco określając wykształcenie pracowników zajmujących objęte wnioskiem stanowiska, nie można zatem uznać odpowiedzi organu za wymijającą.

Następnie Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wyjaśnił, że w dniu 24 maja 2017r. skarżący za pośrednictwem internetowej platformy ePUAP wniósł o udzielenie informacji publicznej, tym razem w szerokim zakresie precyzując swój wniosek w następujący sposób: "wnoszę o udzielenie informacji na temat miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego brutto oraz podania wykształcenia wraz z podaniem kierunku wykształcenia: dyrektora PUP, zastępcy dyrektora urzędu ds. usług rynku pracy, zastępcy dyrektora urzędu ds. ewidencji, kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika referatu instrumentów i programów rynku pracy, kierownika Referatu Usług Rynku Pracy, Kierownika Referatu Informacji, Ewidencji i Świadczeń, Kierownika Działu Organizacyjno-Administracyjnego, Głównego Księgowego PUP, Samodzielnego stanowiska ds. kontroli wewnętrznej, radców prawnych zatrudnionych w PUP (jeżeli nie są zatrudniani proszę o przesłanie skanów umów zleceń o obsługę prawną urzędu)." Skarżący wskazał, iż żądane informacje mają być mu udzielone za pośrednictwem platformy ePUAP w układzie nazwa stanowiska, wykształcenie, miesięczne wynagrodzenie brutto. Jak dalej wyjaśnił organ, po doręczeniu powyższego wniosku do Urzędu, w związku z jego szerokim zakresem obejmującym osoby zatrudnione na różnych stanowiskach i posiadających zróżnicowane kompetencje, organ rozpoczął czynności mające na celu ustalenie właściwego sposobu realizacji wniosku. Przywołując przepisy u.d.i.p., organ wyjaśnił, że brak jest podstaw, aby pojęcie funkcji publicznej odnosić do każdej osoby zatrudnionej w urzędzie lub też w jednostkach organizacyjnych samorządu terytorialnego, o ile wynagrodzenia tych osób są finansowane z budżetu samorządu. Organ podkreślił, że osoby zatrudnione na stanowiskach służbowych, których zakres uprawnień nie obejmuje wydawania decyzji administracyjnych bądź dysponowania (zarządzania) mieniem samorządu terytorialnego nie zaliczają się do grona osób pełniących funkcje publiczne.

Dalej organ podał, że ponadto przeprowadził czynności mające na celu ustalenie, czy żądane przez skarżącego informacje znajdują się w posiadaniu organu w formie umożliwiającej ich przekazanie skarżącemu w formie informacji prostej, czy też będzie konieczne ich przetworzenie na potrzeby wniosku z dnia 24 maja 2017r. W związku z niejasnościami w sposobie sformułowania przez skarżącego wniosku z dnia 24 maja 2017r. i prowadzeniem ww. czynności, organ pismem z dnia 31 maja 2017r. poinformował skarżącego o możliwości uzyskania informacji prostej objętej wnioskiem z dnia 24 maja 2017r. w postaci oświadczeń majątkowych osób publicznych ujawnionych w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Z. Ponadto organ poinformował skarżącego, iż w przypadku żądania udostępnienia informacji przetworzonej, konieczne będzie wykazanie przez wnioskodawcę, iż ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W tym miejscu organ podkreślił, że powyższe pismo miało charakter informacyjny, nie było więc decyzją administracyjną.

W dalszej części odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w dniu 5 czerwca 2017r. skarżący za pośrednictwem internetowej platformy ePUAP zwrócił się do Urzędu z pismem, w którym wezwał Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. do udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 24 maja 2017r. bądź do wydania rozstrzygnięcia administracyjnego, ewentualnie do wskazania, że dane informacje nie są informacją publiczną, bądź też poinformowania, że podmiot nie jest zobligowany do udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ wskazał, że z treści pisma z dnia 5 czerwca 2017r. wynika, iż skarżący błędnie uznał pismo informacyjne Urzędu z dnia 16 maja 2017r. za decyzję odmawiającą dostępu do żądanej informacji publicznej.

Następnie Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. zaznaczył, iż po przeprowadzeniu czynności niezbędnych do prawidłowej realizacji wniosku skarżącego z dnia 24 maja 2017r. i 5 czerwca 2017r., w dniu 12 czerwca 2017r. udostępnił skarżącemu informację publiczną w zakresie dotyczącym osób pełniących funkcje publiczne zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z., tj. na stanowiskach: dyrektor PUP, zastępca dyrektora ds. usług rynku pracy, zastępca dyrektora ds. ewidencji, główny księgowy, kierownik referatu instrumentów i programów rynku pracy, kierownik referatu Informacji, ewidencji i świadczeń. Udostępnione informacje publiczne obejmowały wynagrodzenie zasadnicze brutto na wymienionych powyżej stanowiskach oraz wykształcenie z podaniem kierunku wykształcenia, co stanowi realizację wniosku skarżącego z dnia 24 maja 2017r. w zakresie, w jakim dotyczył on osób pełniących w Urzędzie funkcje publiczne. W zakresie Samodzielnego stanowiska ds. kontroli wewnętrznej skarżący został poinformowany, iż stanowisko powyższe nie jest obsadzone. W zakresie pozostałych stanowisk organ poinformował skarżącego, iż będzie wydana decyzja odrębna. Następnie, w dniu [...] r. organ wydał decyzję nr [...] znak: [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika działu organizacyjno-administracyjnego oraz radcy prawnego. Powyższa decyzja została przekazana skarżącemu za pośrednictwem platformy internetowej ePUAP w dniu 23 czerwca 2017r. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ wskazał, iż w jego opinii żądane przez skarżącego informacje publiczne w zakresie osób zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. na stanowiskach kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika działu organizacyjno-administracyjnego oraz radcy prawnego prowadzącego obsługę prawną Urzędu nie dotyczą osób pełniących funkcje publiczne, stąd na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zasadna stała się odmowa udzielenia informacji publicznej tych osób dotyczącej.

Organ podkreślił, iż na żadnym etapie realizacji wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 24 maja 2017r. nie dopuścił się bezczynności. Skarżący był informowany o szczegółach dotyczących realizacji jego wniosku, a ostateczne w dniu 12 czerwca 2017r. bez naruszenia przepisowego terminu, nastąpiło rozstrzygnięcie w postaci udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w zakresie dotyczącym osób pełniących funkcje publiczne zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z., tj. na stanowiskach: dyrektor PUP, zastępca dyrektora ds. usług rynku pracy, zastępca dyrektora ds. ewidencji, główny księgowy, kierownik referatu instrumentów i programów rynku pracy, kierownik referatu informacji, ewidencji i świadczeń. W zakresie obejmującym stanowiska kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika działu organizacyjno-administracyjnego oraz radcy prawnego decyzja odmowna znak: [...] nr [...] została wydana w dniu [...] r. i przesłana skarżącemu w dniu 23 czerwca 2017r. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż w przypadku żadnego z wniosków skarżącego nie doszło do naruszenia terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 8 maja 2017r. została bowiem przekazana w dniu 16 maja 2017r., odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 24 maja 2017r. została przekazana w dniu 2 czerwca 2017r., natomiast w związku z kolejnym pismem zawierającym wniosek skarżącego z dnia 5 czerwca 2017r. organ udostępnił informację publiczną w dniu 12 czerwca 2017r. oraz poinformował o zamiarze wydania decyzji odrębnej w pozostałym zakresie wniosku i decyzja ta została przesłana skarżącemu w dniu 23 czerwca 2017r.

Ponadto organ podkreślił, iż zgodnie z przepisem art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23 ze zm.) załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca. Wskazał, że biorąc pod uwagę, że wniosek skarżącego wpłynął do Powiatowego Urzędu Pracy w Z. w dniu 24 maja 2017r., a ostateczna decyzja została przekazana skarżącemu w dniu 23 czerwca 2017r., ustawowy termin został zachowany. W związku z powyższym - w ocenie Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy - brak jest podstaw do uznania, iż organ dopuścił się bezczynności lub też przewlekłości postępowania i zarzut skarżącego należy uznać za bezzasadny.

Kończąc organ dodał, że skarżący nie skorzystał z funkcjonującej od dnia 1 czerwca 2017r. możliwości wniesienia przez stronę postępowania ponaglenia, a brak poprzedzenia skargi na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia [..] czerwca 2017r. ponagleniem sprawia, iż jest ona niedopuszczalna.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2017r. skarżący wyjaśnił, że w związku z wydaniem przez organ decyzji administracyjnej odmawiającej udostępnienia informacji wnosi o umorzenie postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do podjęcia czynności; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. Skarżący wyjaśnił, że wniósł skargę na bezczynność organu w dniu 22 czerwca 2017r., natomiast decyzja została wydana w dniu [...] r., wobec tego uznać należy, że wniosek został rozpoznany dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi do Sądu. Odnosząc się natomiast do odpowiedzi organu na skargę skarżący podkreślił, że został tam przedstawiony stan faktyczny, który odbiega od rzeczywistego. Wyjaśnił, że wniosek pierwotny został złożony w dniu 8 maja 2017r., a każde kolejne pismo wynika z niezrealizowania go w pełnym zakresie. To, że mamy do czynienia z tym samym wnioskiem przemawia przede wszystkim treść wszystkich pism, ale również ten sam znak sprawy nadany przez organ. Ponadto skarżący podkreślił, że stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, nie tak jak twierdzi organ w odpowiedzi na skargę 30 dni. Dodał, że zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się tylko i wyłącznie w przypadku wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej. W ocenie autora skargi treścią odpowiedzi na skargę organ skarżony dowodzi, że znajomość ustawy o dostępie do informacji publicznej jest mu zupełnie obca i świadczy o lakonicznym podejściu do realizacji obowiązków wynikających z tejże ustawy.

Przy piśmie z dnia 18 września 2017r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. podtrzymał wniosek o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami według norm przepisanych oraz wniósł o załączenie do akt sprawy zgromadzonych po dniu 28 czerwca 2017r. akt w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracyjne nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016r. poz. 1764 ze zm.), dalej przywoływanej jako "u.d.i.p.", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a.

Następnie wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie – ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownych czynności (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne. Komentarz. Warszawa 2010, s. 70). O bezczynności organu na gruncie u.d.i.p. można mówić wyłącznie wówczas, gdy adresatem wniosku jest podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a żądana informacja ma charakter informacji publicznej.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. w zakresie udostępnienia informacji w zakresie wykształcenia oraz wysokości wynagrodzenia brutto dyrektora, zastępców dyrektora, kierowników zespołów, oddziałów oraz samodzielnych stanowisk w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że niewątpliwe Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, bowiem stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.

Następnie przypomnieć należy, że na gruncie art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (vide: wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013r. w sprawie II SAB/Rz 48/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Udostępnieniu podlega więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. W pojęciu informacji publicznej mieści się zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i tych, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Jednocześnie zauważyć należy, że katalog informacji publicznych zawarty w art. 6 u.d.i.p. ma charakter jedynie przykładowy, o czym świadczy użycie słów "w szczególności" w treści owego przepisu.

W ocenie Sądu żądana przez skarżącego informacja w zakresie wykształcenia oraz wysokości wynagrodzenia osób pełniących funkcje publiczne zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. ma charakter informacji publicznej. W tym miejscu zaznaczyć należy, że cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie przez nią określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. Osobą pełniącą funkcję publiczną i mającą związek z pełnieniem takiej funkcji będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta obejmuje uprawnienia m.in. do dysponowania majątkiem publicznym, zarządzania sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2015r. sygn. akt I OSK 1530/14, wyroki WSA: w Gdańsku z dnia 28 maja 2014r. sygn. akt II SA/Gd 4/14 i z dnia 11 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Gd 5/14, w Olsztynie z dnia 22 września 2016r. sygn. akt II SA/Ol 829/16, w Krakowie z dnia 25 listopada 2015r. sygn. akt II SAB/Kr 184/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe stwierdzić trzeba, że żądanie udostępnienia informacji publicznych dotyczących dyrektora PUP, zastępcy dyrektora urzędu ds. usług rynku pracy, zastępcy dyrektora urzędu ds. ewidencji, kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika referatu instrumentów i programów rynku pracy, kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika referatu informacji, ewidencji i świadczeń, kierownika działu organizacyjno-administracyjnego, głównego księgowego PUP, samodzielnego stanowiska ds. kontroli wewnętrznej, radców prawnych zatrudnionych w PUP dotyczy osób pełniących funkcje publiczne w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. Podkreślić równocześnie trzeba, że zarówno informacja o wykształceniu, jak i o wysokości wynagrodzenia stanowi istotną informację o działalności podmiotu publicznego. Dane w zakresie wysokości wynagrodzenia osób zatrudnionych w podmiocie publicznym dostarczają bowiem wiedzy na temat sposobu wydatkowania majątku publicznego i przestrzegania zasady jawności gospodarowania środkami publicznymi. Z kolei informacja w zakresie wykształcenia odzwierciedla kompetencje funkcjonariusza publicznego i wskazuje na poziom jego zdatności do wykonywania władzy publicznej.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi zatem wątpliwości, iż mamy do czynienia z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji, zaś sama informacja jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. W rezultacie należy stwierdzić, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. zobowiązany był rozpoznać wniosek o udostępnienie wskazanych informacji w trybie u.d.i.p.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w związku z faktem, że u.d.i.p. nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, wniosek o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się bądź przez udostępnienie informacji (czynność materialno – techniczna), bądź przez wydanie stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 tej ustawy lub – w przypadku informacji przetworzonej – ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) bądź o umorzeniu postępowania (vide: wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 marca 2015r. w sprawie II SAB/Bd 10/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony został przez skarżącego za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 maja 2017r. Wniosek ten następnie został sprecyzowany w dniu 24 maja 2017r. Pierwszej odpowiedzi na wniosek organ udzielił pismem z dnia 15 maja 2017r., a kolejnych pismami z dnia 31 maja 2017r. i z dnia 12 czerwca 2017r. Z kolei w dniu [...] r. organ wydał decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej kierownika referatu usług rynku pracy, kierownika działu organizacyjno-administracyjnego oraz radcy prawnego. W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie decyzją z dnia [...] r. organ I instancji odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej kierownika działu organizacyjno-administracyjnego, a przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2017r. organ udostępnił żądane informacje w zakresie kierownika usług rynku pracy i radcy prawnego. Z zestawienia powyższych czynności podjętych w sprawie przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wynika, że organ na dzień wyrokowania nie pozostawał w bezczynności, co obliguje Sąd do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 maja 2017r. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Jednocześnie - w ocenie Sądu - zaistniała w sprawie bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Oceniając powyższe podkreślić należy, że rażące naruszenie prawa stanowi stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Dla kwalifikacji naruszenia prawa jako naruszenie rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne, niezaprzeczalne, oczywiste i pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (vide wyroki WSA: w Olsztynie z dnia 5 maja 2016r. w sprawie II SAB/Ol 31/16 i w Łodzi z dnia 14 października 2015r. w sprawie II SAB/Łd 137/15; wyroki NSA: z dnia 17 listopada 2015r. w sprawie II OSK 652/15 i w sprawie I OSK 2440/15, https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, bowiem skarżący po dniu 8 maja 2017r. precyzował wniosek, a organ w niewielkim zakresie przekroczył ustawowy termin do załatwienia owego wniosku, tj. termin 14-dniowy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wyjaśnić przy tym trzeba, że organ mylnie odwołał się w odpowiedzi na skargę do miesięcznego terminu załatwienia sprawy przewidzianego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem u.d.i.p zawiera nie odsyła w tym zakresie do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Oceniając charakter bezczynności również uwzględnić fakt, że Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. za każdym razem udzielał odpowiedzi na żądania kierowane przez skarżącego w sprawie rozpatrywanego wniosku, choć nie zawsze były one prawidłowe. W szczególności wskazać trzeba, że w piśmie z dnia 31 maja 2017r. organ zbędnie powołał się na wymóg przetworzenia części żądanych informacji w sytuacji gdy udostępnienie wnioskowanych informacji nie wymagało wytworzenia jakościowo nowych informacji, a tym samym ich przetworzenia i wykazywania, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Końcowo wskazać wypada, że nie ma racji Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. twierdząc, że w niniejszej skarga winna być poprzedzona ponagleniem, bowiem w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymaganie uprzednie złożenie środka zaskarżenia wskazanego w art. 52 P.p.s.a. (vide wyroki NSA: z dnia 30 listopada 2011r., w sprawie sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006r., w sprawie sygn. akt I OSK 601/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając je w wysokości odpowiadającej uiszczonemu wpisowi od skargi.

A.B.