Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2285/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski As.sąd. Edyta Podrazik ( spr ) Protokolant referent - stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2004 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego ; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] r. [...], II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ E.Makosz-Frymus /-/ P.Miładowski JFS


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 148 § 1 i art. 149 § 3 kpa, odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzją z dnia [...] r. nr [...] o pozbawieniu E. W. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu organ podniósł, iż w dniu [...] r. strona złożyła pismo, które zostało zakwalifikowane jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazanymi decyzjami. Do wniosku strona załączyła dowód z dokumentu wystawionego przez Instytut Pamięci Narodowej z [...] r., w którym stwierdzono, iż E. W. przebywał w więzieniu w R. od [...] do [...] r. Jednakże strona nie dotrzymała miesięcznego terminu od dowiedzenie się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania z art. 148 § 1 kpa, bowiem o istnieniu okoliczności wynikającej z osnowy dokumentu IPN wiedziała już w [...] r., a E. W. nie domagał się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Decyzją z dnia [...] r., po rozpatrzeniu odwołania E. W., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy powyższą decyzję o odmowie wznowienia postępowania, w uzasadnieniu przytaczając argumenty zawarte w decyzji wydanej w I instancji i dodatkowo stwierdzając, iż strona nie wykazała, by wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu do jego wniesienia.

Od powyższej decyzji skargę złożył E. W., wnosząc o "przywrócenie terminu do wznowienia postępowania" i nie uzasadniając zarzutów i wniosków skargi.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej.

Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż E. W. uzyskał uprawnienia kombatanckie z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej za okres od [...] r. do [...] r. W tym okresie skarżący pełnił służbę w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w R.. Decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 25 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 24.01.1991 o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. nr [...] o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. Pismem z dnia [...] r. (wniesionym w dniu [...] r.) skarżący zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o przywrócenie mu uprawnień kombatanckich, podnosząc iż uprawnienia takie przywrócono innym osobom, jego współpracownikom oraz powołując fakt bycia więźniem okupacji hitlerowskiej. Do wniosku tego dołączył pismo Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] r. stwierdzające, iż w okresie od [...] r. do [...] r. skarżący był osadzony w więzieniu w R.. Z pisma skarżącego z dnia [...] r. nie wynika w sposób niewątpliwy, aby skarżący żądał wznowienia postępowania i by powoływał się na podstawy wznowienia z art. 145 kpa. Podkreślić należy, iż okoliczność osadzenia skarżącego w więzieniu w okresie okupacji hitlerowskiej nie była ani przedmiotem jego zarzutu w toku postępowania weryfikacyjnego, ani nie była przez niego podnoszona w trakcie starań o przyjęcie do organizacji ZBOWiD i uzyskanie uprawnień kombatanckich w [...] r. Pismo skarżącego organ administracji zakwalifikował jako wniosek o wznowienie postępowania i odmówił wznowienia postępowania, powołując się na przepis art. 148 § 1 kpa, zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Ani w zaskarżonej decyzji, ani w decyzji wydanej w I instancji organ nie wskazał, która z podstaw wznowienia postępowania, z wymienionych w art. 145 § 1 kpa i art. 145a kpa, zaistniała w jego ocenie w przedmiotowej sprawie, jedynie z całości akt sprawy i uzasadnienia obu decyzji, które odwołują się do pisma IPN, domyślić się można, iż podstawę taką organ upatrywał w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Jednakże pismo IPN, stanowiące nowy dowód potwierdzający fakt uwięzienia skarżącego, nosi datę [...] r., gdy tymczasem decyzja ostateczna pozbawiająca skarżącego uprawnień kombatanckich wydana została w dniu [...] r. Dowód ten więc nie istniał w dniu wydania decyzji ostatecznej i jego późniejsze ujawnienie nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Pomimo lakoniczności pisma skarżącego z dn. [...] r. i powyższych okoliczności organ poniechał również wyjaśnienia czy skarżący żąda wznowienia postępowania, czy też zmierza do uzyskania decyzji w trybie § 10 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22.09.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach dotyczących pozbawienia i przywrócenia uprawnień kombatanckich oraz zasad przeprowadzania weryfikacji tych uprawnień (Dz.U. Nr 116 poz. 745 z 1997 r.).

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] r., wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania z art. 7 kpa, art. 107 kpa, art. 145 § 1 pkt 5 kpa i § 10 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22.09.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach dotyczących pozbawienia i przywrócenia uprawnień kombatanckich oraz zasad przeprowadzania weryfikacji tych uprawnień, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie to stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji z dnia [...] r. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organ winien wyjaśnić jakie jest w istocie żądanie skarżącego i stosownie do zgłoszonego żądania, po ponownym przeanalizowaniu wszelkich okoliczności rozstrzygnąć sprawę.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie nie zastosowano art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ obie uchylane decyzje nie nadają się do wykonania. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.).

/-/ E. Podrazik /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski

JFS