Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 828/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. – Firma A w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. o odmowie zwolnienia z egzekucji kwoty [...] zł przekazanej organowi egzekucyjnemu z zajętego rachunku bankowego Z. A., prowadzonego przez B.

Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 21 maja 2012 r.

W dniu 21 czerwca 2012 r. (data nadania) Z. A., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma A w C., wniosła za pośrednictwem organu skargę na powyższe postanowienie. Jednocześnie złożyła wniosek z dnia 21 czerwca 2012 r.

o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Uzasadniając wniosek oświadczyła, że z powodu zasłabnięcia w dniu 20 czerwca 2012 r. nie zdołała ukończyć pisania skargi. Dalsza jej praca w tym dniu nie była możliwa. Dodała, że z powodów od niej niezależnych nie było możliwym również późniejsze wysłanie korespondencji. W tym kontekście zwróciła uwagę na "wyładowania atmosferyczne", w wyniku których odłączona została sieć przez służby energetyczne. Do wniosku załączono oświadczenie świadka, potwierdzające fakt zasłabnięcia skarżącej, co uniemożliwiło, jak stwierdził, "dokończenie korespondencji" przygotowanej do wysyłki na poczcie.

Przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy oraz wniosek o przywrócenie terminu, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł

o odrzucenie skargi. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu organ uznał go za "mało wiarygodny", gdyż fakt zasłabnięcia strony potwierdził jedynie pracownik zobowiązanej.

Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu nie został opatrzony własnoręcznym podpisem strony, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 sierpnia 2012 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez jego podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.

Odpowiadając w terminie na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała własnoręcznie podpisany wniosek z dnia 21 czerwca 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponadto skarżąca złożyła pismo z dnia 15 września 2012 r.,

w którym m.in. ustosunkowała się do twierdzenia organu, zawartego w odpowiedzi na skargę, dotyczącego wniosku o przywrócenie terminu. Zwróciła uwagę, że strona ma uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

a nie je udowodnić. Nagłe zasłabnięcie, w jej ocenie, "jest pozytywną przesłanką wniosku o przywrócenie terminu, zwłaszcza, że nie istniała możliwość powierzenia dalszego załatwienia sprawy innej osobie". Poinformowała również, że placówka pocztowa w R. oddalona jest o kilkadziesiąt kilometrów od jej zakładu. Podkreśliła, że należycie dbając o swoje interesy użyła największego wysiłku, aby jak najszybciej wysłać skargę. W końcowej części pisma wskazała, że uchybienie terminu nie jest wynikiem omyłki w jego obliczeniu, a "nawałem spraw sądowych", które zmuszają skarżącą "do katorżniczej pracy". Do pisma załączyła oświadczenie pracownika, uzupełniające jego wcześniejsze oświadczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1

i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, w pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony, ponieważ nie upłynęło nawet siedem dni od dnia uchybienia terminu, który ma być przywrócony.

Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w zakresie istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie

i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219).

W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła, że niemożność terminowego wniesienia skargi zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez nią. Niewątpliwie bowiem zasłabnięcie skarżącej stanowiło przeszkodę nagłą, niezależną od niej, trudną do przezwyciężenia i uniemożliwiającą napisanie skargi oraz jej nadanie w urzędzie pocztowym. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono podgląd, iż nagłe pogorszenie zdrowia, którego nie dało się przewidzieć stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 767/10, publ. Lex nr 742025). Oczywistym zaś jest, że skarżąca nie mogła zostać wyręczona przy sporządzeniu skargi przez osobę trzecią. Sąd nie widzi przy tym podstaw, aby kwestionować oświadczenia złożone przez pracownika skarżącej. Ponadto, za zawinione nie może być uznane działanie strony polegające na oczekiwaniu z dokonaniem czynności procesowej do ostatniego dnia terminu. Wymaganie od strony, by np. z ostrożności wysyłała pismo wcześniej, oznaczałoby

w praktyce skracanie przysługujących jej terminów ustawowych. Żaden przepis ustawy ppsa nie obliguje strony do dokonywania czynności procesowych wcześniej niż przed ostatnim dniem upływu terminu określonego do ich dokonania. Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 176/10, z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GZ 396/11, z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 689/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia

22 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 570/09, wszystkie publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy natomiast, że strona złożyła skargę bezpośrednio po ustaniu przyczyny, a zatem wykazała się dbałością o swoją sprawę. Nie można także tracić z pola widzenia okoliczności związanych z odległością od czynnego urzędu pocztowego, a także panujących wówczas warunków pogodowych. Wskazać też trzeba, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wprowadzony w art. 87 § 2 ppsa wymóg "uprawdopodobnienia" jest słabszym od dowodu środkiem dowodzenia, wskazującym jedynie na prawdopodobieństwo, a nie pewność wystąpienia określonego faktu. W omawianej sprawie, zdaniem Sądu, skarżąca uprawdopodobniła brak winy. Nawet bowiem przy dołożeniu najwyższej staranności nie mogła ona w terminie dopełnić czynności procesowej.

W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.