Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 561/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1; art. 154 § 2 zd. 2; art. 154 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Bożena Marciniak Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. sprawy ze skargi J.J. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1672/16 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J.J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J.J. pismem z [...] listopada 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1672/16. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., nr [...] w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).

Skarżący w skardze wniósł o wymierzenie organowi grzywny, z tytułu niewykonania wyroku w wysokości co najmniej 10.000 zł oraz stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zwrócił się także o przyznanie od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy grzywny oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że wyrokiem z 20 kwietnia 2017 r, sygn. akt

I SAB/Wa 1672/16 Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony 11 lipca 2017 r., co oznacza, że organ zobowiązany był rozpoznać wniosek do 12 sierpnia 2017 r.

Ze względu na brak podejmowania działań przez organ skarżący pismem z

[...] września 2017 r. wezwał Prezydenta do wykonania prawomocnego wyroku sądu. Zaznaczył, że pomimo wezwania organu, do dnia wniesienia skargi nie podjął on zawieszonego postępowania, ani nie poinformował o żadnych okolicznościach, które mogłyby uzasadniać dalsze zawieszenie postępowania administracyjnego.

Skarżący wyjaśnił, że postępowanie zostało zawieszone do czasu dostarczenia szeregu dokumentów, które przy piśmie z [...] kwietnia 2016 r., zostały złożone wraz z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania. Pomimo złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania i dostarczenia organowi wszystkich żądanych dokumentów, organ w dalszym ciągu pozostaje bezczynny. Skarżący zaznaczył, że organ dysponuje wszelkimi dokumentami umożliwiającymi podjęcie zawieszonego postępowania od 1,5 roku, a pomimo tego nie podejmuje działań w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z [...] marca 2018 r., nr [...] podjął postępowanie administracyjne w przedmiocie rozpatrzenia wniosku L.iM.O. oraz S.iS.S. o przyznanie za czynszem symbolicznym prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W., przy ul. [...], opisanej hipotecznie jako [...] i [...], złożonego w dniu [...] września 1949 r., w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 7 i 77 § 1 Kpa ciąży na nim obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, pozwalającego na dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Dodał, że ze względu na dużą ilość korespondencji oraz wpływających wniosków dotyczących regulacji stanów prawnych nieruchomości nie jest możliwe rozpoznawanie ich w terminie. Zaznaczył, że waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku postępowań, mogą mieć wpływ na czas procedowania w poszczególnych sprawach.

W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2018 r. pełnomocnik poparł skargę i odniósł się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę.

Prezydent W. pismem z [...] września 2018 r. podtrzymał stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 t.j.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1672/16 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J.J. o podjęcie postępowania, zawieszonego postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., nr [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Bezsporne jest, że odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 12 lipca 2017r., co wynika z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 1672/16 (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 12 sierpnia 2017 r.

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd miesięcznego terminu, jak również wezwania przez skarżącego organu do wykonania prawomocnego wyroku pismem z [...] września 2017 r. Prezydent W. nie rozpoznał w terminie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.

W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 20 kwietnia 2017 r. terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że do dnia wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku. Sąd przy ustalaniu wysokości grzywny uwzględnił fakt, że po wniesieniu skargi do Sądu organ [...] marca 2018 r. wydał postanowienie nr [...], którym podjął zawieszone postępowanie administracyjne.

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku z 20 kwietnia 2017 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania został załatwiony przez organ dopiero po wniesieniu niniejszej skargi na niewykonanie wyroku Sądu. Zgodnie z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Podkreślić należy, że wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie wymaga skomplikowanej procedury. Organ dokonuje oceny wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, jedynie w kontekście ustania przyczyny z powodu której postępowanie zostało zawieszone. Z akt sprawy wynika, że skarżący przy piśmie z 11 kwietnia 2016 r. dołączył żądane przez organ brakujące dokumenty. Pomimo dostarczenia ich organowi i złożonego przez skarżącego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, a także wyroku w sprawie ze skargi na bezczynność organ nie podjął we właściwym terminie zawieszonego postępowania. Uczynił to dopiero po złożeniu niniejszej skargi. Dlatego Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 154 § 2 zd. 2 P.p.s.a.

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przyznanie sumy pieniężnej, gdyż wymierzona grzywna stanowi wystarczającą dolegliwość dla organu. Podnieść należy, że suma pieniężna powinna być przyznawana w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu, kiedy istnieje uzasadniona obawa, że bez zastosowania tej sankcji organ nie podejmie czynności czy też nie załatwi sprawy. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, zważywszy, że Prezydent podjął zawieszone postępowanie. Dlatego w tej części Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku).

W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie [...] zł, wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł oraz kwota 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.