Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1021/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 241, 105 par. 1, 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2010 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność decyzji zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2009 roku, II. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego S. B. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

GDDK i A decyzją z dnia [...] marca 2010 [...] utrzymał w mocy decyzje własną z dnia [...] listopada 2009r. o umorzeniu postępowania w sprawie bezczynności organu, który nie wydał w terminie decyzji w przedmiocie zmiany organizacji ruchu- zmiany lokalizacji przejścia dla pieszych na drodze krajowej nr [...] w miejscowości Z. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zmiana organizacji ruchu jest czynnością organizacyjno-techniczną a jej zatwierdzenie nie następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Skarżący wnosił o wszczęcie postępowania w sprawie zmiany organizacji ruchu a organ zgodnie z przepisami k.p.a. poinformował stronę o sposobie załatwienia tego wniosku. W wyniku złożonego zażalenia na bezczynność organu wydał decyzje umarzającą postępowanie, którą podtrzymał po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Jednocześnie wskazał, że w związku z prośba zainteresowanego przeprowadzona została 19 stycznia 2010r. wizja lokalna a następnie przedstawiona zainteresowanemu propozycja zmiany lokalizacji przedmiotowego zjazdu. Propozycja ta nie spotkała się z przyjęciem skarżącego, wobec czego na dzień 8 marca 2010r. wyznaczono kolejny termin spotkania celem omówienia proponowanych rozwiązań. Zważywszy powyższe, w ocenie organu, nie może być mowy o bezczynności i umorzenie postępowania jest zasadne.

Skargę na powyższą decyzję wniósł S. B., domagając się stwierdzenia jej nieważności. Podkreślił, że aby umorzyć postępowanie najpierw należy je wszcząć, co w tej sprawie nie miało miejsca. Z kolei brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony nie czyni postępowania bezprzedmiotowym. Skarżący zwrócił uwagę, że gdy wniósł zażalenie na bezczynność( organ nie odniósł do jego wniosku żądającego wszczęcia postępowania), to w odpowiedzi otrzymał decyzję z [...] listopada 2009r. umarzającą postępowanie, utrzymaną następnie w mocy ze wskazaniem w sentencji, że została wydana w sprawie bezczynności organu. Zdaniem skarżącego są to decyzje absurdalne, nieznane ustawie a postępowanie uchybiało przepisom art. 8, 9, 10, 35, 36, 61, 79 i 81 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej. Jak wynika z pisma z dnia 24 sierpnia 2009r. skierowanego do organu, zainteresowany wystąpił z wnioskiem o rozważenie sprawy właściwej organizacji ruchu na drodze krajowej nr [...] w miejscowości Z. z uwzględnieniem interesu osób prowadzących tam działalność gospodarczą ( niewłaściwa lokalizacji przejścia dla pieszych i brak dostępu do restauracji skarżącego w miejscowości Z.), a w przypadku braku kompromisu wszczęcie postępowania. Z akt sprawy wynika, że organ powyższe pismo przyjął jako wniosek z art. 241 k.p.a., który winien być załatwiony zgodnie z art. 237§1 k.p.a. bez zbędnej zwłoki, a wnioskodawca zawiadomiony o sposobie załatwienia wniosku( art. 244§2 k.p.a.). Takim zawiadomieniem było pismo organu z dnia 5 października 2009r., w którym zainteresowany został poinformowany o nieuwzględnieniu podnoszonych postulatów.

W wyniku złożonego pisma z dnia 16 października 2009r. określonego jako zażalenie na bezczynność organu( który nie wszczął postępowania a tylko pismem powiadomił o nieuwzględnieniu wniosków), GDDKiA decyzją z dnia [...] listopada 2009r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] marca 2010r., umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe wskazując w uzasadnieniu, iż powyższe pismo stanowi skargę zainteresowanego w sprawie bezczynności organu w którym przyznaje on, że został zawiadomiony o sposobie załatwienia złożonego wniosku, a to wskazuje, że organ nie pozostawał w bezczynności.

Z materiału dowodowego wynika, że skarżący wystąpił do organu z wnioskiem, którego sposób załatwienia normują przepisy działu VIII k.p.a.. W myśl art. 241 k.p.a. przedmiotem wniosku mogą być m.in. sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. O sposobie załatwienia wniosku zawiadamia się wnioskodawcę ( art. 244§2 k.p.a.). Jest to postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym w którym nie wydaje się rozstrzygnięć w postaci decyzji czy postanowień, a tylko zawiadamia się o podjętych działaniach( sposobie załatwienia). Zawiadomienie takie jest czynnością materialnie-techniczną, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie organ rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 24 sierpnia 2009r. i zawiadomieniem z dnia 5 października 2009r. poinformował o sposobie załatwienia wniosku podając też uzasadnienie faktyczne i prawne swojego stanowiska.

W ten sposób sprawa wniosku została załatwiona zgodnie z przepisami k.p.a.. Wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2009r. na podstawie art. 105§1 w zw. z art. 37§1 k.p.a., umarzającej postępowanie w sprawie zażalenia na bezczynność organu, który nie wydał w terminie decyzji w przedmiocie zmiany organizacji ruchu, nastąpiło bez podstawy prawnej. Postępowanie zażaleniowe w sprawie bezczynności organu normują przepisy art. 35-37 k.p.a.Z mocy art. 37§1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Rozpatrujący zażalenie organ zgodnie z §2 art. 37 k.p.a. wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy. Takie rozstrzygnięcie nie jest aktem procesowym, który kreowałby odrębną sprawę administracyjna kończona decyzją, wobec czego nie było podstawy prawnej do umorzenia tego rodzaju postępowania.

Organ wydał decyzję z art.105 k.p.a. w sprawie w której nie zostało wszczęte postępowanie. Tylko wszczęte postępowanie musi być zakończone załatwieniem sprawy przez wydanie decyzji a w przypadku, jeżeli postępowanie z jakiś przyczyn stanie się bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. W zaskarżonej decyzji umorzone zostało postępowanie nieistniejące, a zatem decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej co stanowi przesłankę z art., 156§1 pkt 2 k.p.a. stwierdzenia jej nieważności. Utrzymując w mocy powyższą decyzję organ II instancji, mimo obowiązku wynikającego z art. 138 k.p.a. nie rozpoznał sprawy w jej całokształcie a decyzję odwoławczą wydał odnośnie postępowania, które nie zostało wszczęte. Tym samym spełniona została przesłanka nieważnościową z art. 156§1 pkt 2 k.p.a., a to skutkuje stwierdzeniem nieważności obu decyzji na podstawie art. 145§1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).