Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1822/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt 1e
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.80 ust.2
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Protokolant referent stażysta Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r.


UZASADNIENIE

[...] J. T. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] od dnia [...] marca 2018 r. W okresie od dnia [...] sierpnia 2017 r. do dnia [...] maja 2018 r. oficer była delegowana do pełnienia obowiązków sędziowskich w Sądzie Rejonowym w [...].

Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] decyzją Nr [...] dnia [...] kwietnia 2018 r. przyznał [...] J. T. dodatek wyrównawczy od dnia [...] marca 2018 r. Jak wskazano w uzasadnieniu decyzji, dla ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego miała znaczenie wysokość dodatku funkcyjnego przysługującego z tytułu delegowania do pełnienia obowiązków sędziowskich w Sądzie Rejonowym w [...] oraz wysokość dodatku funkcyjnego z tytułu pełnienia funkcji Zastępcy Prezesa WSG [...].

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Ministra Obrony Narodowej od części decyzji w zakresie, w jakim decyzja nie uwzględnia dodatku w związku z oddelegowaniem do pełnienia obowiązków sędziowskich w sądzie powszechnym od dnia [...] marca 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r. Oficer zarzuciła decyzji pierwszej instancji naruszenie art. 77 § 7 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 70 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów wojskowych w zw. z § 2 ust. 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji przysługujących sędziom oraz naruszenie § 2 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania do pełnienia obowiązków w sądzie powszechnym w wysokości 0,5 kwoty bazowej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej Prezesowi WSO [...] do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania oficer wskazała, że organ pierwszej instancji - Prezes WSO [...] - nie uwzględnił przy ustalaniu wysokości dodatku, zakresu powierzonych obowiązków sędziowskich w wymiarze 4 sesji w miesiącu, co zdaniem skarżącej wynosi 50% wpływających spraw "K" do Sąd Rejonowego w [...].

Rozpatrując przedmiotowe odwołanie Minister Obrony Narodowej decyzją z [...] lipca 2018 r. utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 173 z późn. zm.), art. 91 § 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 23 z późn. zm.) w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2243 z późn. zm.) w związku z pełnieniem służby wojskowej na stanowisku sędziego sądu wojskowego [...] J. T. przysługuje dodatek wyrównawczy. [...] J. T. na porównywalnym stanowisku, oprócz dodatku funkcyjnego z tytułu pełnienia funkcji Zastępcy Prezesa, przysługiwałby również dodatek funkcyjny wizytatora sądu okręgowego z tytułu oddelegowania do orzekania w sądzie powszechnym - Sądzie Rejonowym w [...], który jest sądem równorzędnym dla Wojskowego Sądu Garnizonowego [...] w rozumieniu art. 77 § 7 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Nadto organ wywiódł, ze w sprawie znajdzie zastosowanie § 5 ust.1 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z 7 marca 2018 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom. Dlatego uznał, ze uwzględnienie tylko wyższego dodatku, z tytułu pełnienia funkcji Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego [...], było działaniem uprawnionym.

Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiodła J. T..

Zaskarżonej decyli zarzuciła:

1. naruszenie art. 77 § 7 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 70 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów wojskowych w zw. § 2 ust 2. i § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 roku w sprawie funkcji oraz sposobu ustalenia dodatków funkcyjnych przysługującymi sędziom, poprzez ich niewłaściwą wykładnię;

2. naruszenie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 czerwca 2009 roku w sprawie funkcji oraz sposobu ustalenia dodatków funkcyjnych przysługującymi sędziom, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

3. naruszenie art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji;

W związku z powyższym, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania lub ewentualnie i uchylenie decyzji obu instancji i przekazanie jej Prezesowi Wojskowego Sądu Okręgowego w [...] do ponownego rozpoznania.

Skarżąca wyjaśniła, iż kwestionuje decyzje organów obu instancji w zakresie w jakim zaskarżone decyzje nie przyznają dodatku z tytułu delegowania do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Rejonowym w [...]. Skarżąca nie kwestionuje prawidłowości ustaleń faktycznych ani powołanych przez MON w zaskarżonej decyzji podstaw prawnych, zarzucając nieprawidłową wykładnie przedmiotowych przepisów. Podniosła, że skarżącej należne są dwa odrębne dodatki, wynikające z różnych podstaw faktycznych i prawnych. Są to;

• dodatek funkcyjny z tytułu sprawowanej funkcji - zastępcy prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] w wysokości określonej w przywołanych przez MON przepisach dla wiceprezesa Sądu Rejonowego

• dodatek orzecznicy z tytułu delegowania do wykonywania obowiązków sędziowskich w sądzie równorzędnym, tu Sądzie Rejonowym w [...]. Skarżąca podniosła, iż obydwa w/w dodatki winny zostać uwzględnione przez organ przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.

Istota sprawy w jej realiach faktycznych, sprowadzała się do wykładni § 5 ust.1 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z 7 marca 2018 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom.

W oparciu bowiem o w/w normę prawną organ, przy ustalaniu dodatku wyrównawczego, nie uwzględnił tzw. dodatku orzeczniczego, nie kwestionując go jednocześnie ani co do zasady ani co do wysokości.

Zgodnie z w/powołanym § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 marca 2018 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom w przypadku pełnienia więcej niż jednej funkcji, sędziemu przysługuje jeden dodatek funkcyjny, najwyższy spośród dodatków przysługujących z tytułu pełnienia poszczególnych funkcji (...). W tym miejscu na marginesie wyjaśnić należało, iż powyższa regulacja jest zbieżna co do treści z treścią § 5 wcześniej obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 23 czerwca 2009 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom.

Sposób sformułowania przez prawodawcę w/w regulacji nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, iż znajduje ona zastosowanie wyłącznie do tych osób, które faktycznie pełnią więcej niż jedną funkcję. Twórca omawianego przepisu nie odnosił się bowiem tylko do okoliczności zbiegu kilku dodatków przysługujących sędziemu, ale sprecyzował, iż chodzi wyłącznie o dodatki związane z faktem pełnienia konkretnych funkcji.

Do wniosków zbieżnych z powyższymi, oprócz wykładni literalnej § 5 ust.1 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z 7 marca 2018 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom, prowadzi także wykładnia celowościowa omawianego aktu prawnego. Pamiętać należy o tym, ze akty prawne, co do zasady, należy odczytywać całościowo, gdyż stanowią generalną regulację konkretnej tematyki. Analizując więc treść par.5 w/w rozporządzenia, nie sposób abstrahować m.in. od treści par.1 tego aktu stanowiącego wprost, iż rozporządzenie określa funkcje, z tytułu pełnienia których przysługują sędziom dodatki. W przepisie tym prawodawca w sposób nie budzących wątpliwości określił czytelnie zakres przedmiotowy rozporządzenia. Sprecyzował, iż rozporządzenie dotyczy dodatków związanych wyłącznie z faktem pełnienia określonych funkcji przez sędziów. Rozwinięciem zaś powyższego jest § 3 rozporządzenia w którym prawodawca sprecyzował funkcje, z tytułu pełnienia których przysługuje sędziom dodatek funkcyjny.

Przechodząc zaś do materii dodatku orzeczniczego, to jego podstawę stanowi art.77 § 7 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w myśl którego, w razie delegowania sędziego do sądu równorzędnego, sędziemu przysługuje dodatek funkcyjny wizytatora sądu okręgowego.

Powyższy przepis ustala więc dwie kwestie :

- kiedy sędziemu przysługuje dodatek orzeczniczy (w razie delegowania),

- jaki dodatek przysługuje sędziemu w wypadku jego delegowania.

Z treści przywołanej normy nie wynika natomiast to, aby w przypadku delegacji sędziego do sądu równorzędnego, sędziemu delegowanemu powierzano funkcję wizytatora sądu okręgowego. Ustawodawca, jedynie dla precyzyjnego określenia wysokości dodatku orzeczniczego, odniósł się bowiem do dodatku przysługującego wizytatorowi sądu okręgowego. Takie uregulowanie nie oznacza jednak tego, aby sędzia otrzymujący dodatek orzeczniczy z tytułu delegacji, zaczynał również pełnić funkcję wizytatora, czy choćby, że winien być traktowany za osobę pełniącą taką funkcję.

Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy uznać należało, iż zarówno skarżona, jak i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna, są wadliwe. Okolicznością niesporną w sprawie było bowiem to, że skarżąca była delegowana do sądu równorzędnego i że z tego tytułu był jej przyznany dodatek orzeczniczy określony w art. 77 § 7 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Poza sporem było także to, że skarżąca nie pełniła funkcji wizytatora sądu okręgowego.

W związku z powyższym, ustalając dodatek wyrównawczy, w trakcie której to czynności organ zestawia wynagrodzenie żołnierza z wynagrodzeniem sędziego sądu powszechnego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji (art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych), organ winien uwzględnić zarówno dodatek funkcyjny przysługujący stronie z tytułu pełnienia funkcji Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego [...], jak i omawiany dodatek orzeczniczy z tytułu delegowania do orzekania w sądzie równorzędnym. Jak to już bowiem wyjaśniono na wstępie niniejszego uzasadnienia, wbrew wywodom organu dyspozycja § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 marca 2018 r. w sprawie funkcji oraz sposobu ustalania dodatków funkcyjnych przysługujących sędziom, nie obejmuje swym zakresem w/w dodatku orzeczniczego, który wiąże się jedynie z faktem orzekania na delegacji w innym sądzie.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja (oraz decyzja utrzymana nią w mocy) narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobowiązany do tego, aby przy rozstrzyganiu, uwzględnić argumentację przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu.