Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1534/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: M. Sp. z o.o. w K. (poprzednio Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "I" Sp. z o.o. w Będzinie) oraz W.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 maja 2015r., nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "I" Sp. z o.o. w B. z dnia 25 czerwca 2015r. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 maja 2015r. nr [...]. W związku ze zmianą nazwy spółki, jej siedziby oraz powołaniem nowego prezesa zarządu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015r. przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Nowa firma spółki brzmiącej M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością mieści się bowiem w województwie małopolskim, powiat – K, miejscowość – K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 25 września 2015r. wezwał do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie: pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi

i określającego sposób reprezentacji strony. Wezwanie zostało zaadresowane

do W. B. – pełnomocnika M. Sp. z o.o. w K. Adresat pisma przesłał tut. Sądowi pismo, w którym m.in. załączył poświadczoną za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu M. Z. kserokopię pełnomocnictwa do działania w jego imieniu przez W. B. oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem przez prezesa zarządu M Z kserokopię postanowienia o wpisaniu Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "I" Sp. z o.o. w B. do Rejestru Przedsiębiorców. Do pisma zostało załączone oświadczenie W.B., że z dniem pisma, tj. 6 października 2015r. pełnomocnictwo notarialne z dnia 14 kwietnia 2015r. udzielone przez prezesa M. Z. zostało odwołane za jego zgodą i wiedzą Prezesa, a nadto W. B. od dnia 31 lipca 2015r. nie jest już pracownikiem skarżącej Spółki.

W związku z powyższym tut. Sąd na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2015r. wezwał stronę skarżącą do przedłożenia w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania oryginału, bądź wierzytelnego odpisu zupełnego z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej (z informacją, że nie jest wystarczające poświadczenie za zgodność z oryginałem przez stronę), ewentualnie innego dokumentu (oryginału bądź wierzytelnego odpisu), z którego będzie wynikać, kto był uprawniony do działania w imieniu strony skarżącej w dniu wniesienia skargi

(25 czerwca 2015r.). Przesyłka listowna zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniu 13 i 23 listopada 2015r. i zarządzeniem Sędziego z dnia

18 stycznia 2016r. została uznana za skutecznie doręczoną i dołączoną do akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism

w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej.

W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna

(jak w rozpatrywanym przypadku) skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 §1 p.p.s.a., stanowiąc m.in., że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem.

Zgodnie z art. 35 §1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat

lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Zgodnie zaś z art. 35 §2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej

lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.

Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Umocowane do działania będą osoby – członkowie danego organu, ujawnione

w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tylko tak umocowane osoby mogą udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej,

w tym do złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym

oraz do reprezentowania osoby prawnej w toku tego postępowania.

Uchybienie skargi, w zakresie niewykazania umocowania ww. dokumentami do występowania w imieniu i na rzecz osoby prawnej bądź jako osoba prawna, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś

do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie skarga podpisana została przez W. B., który powołał się na udzielone mu przez M. Z., prezesa zarządu strony skarżącej, pełnomocnictwo. Z treści przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika jednak, aby upoważniało ono W. B. do działania w sprawie skargi na przedmiotową decyzję. Nie mógł on w związku z powyższym skutecznie wnieść skargi, jako pełnomocnik skarżącej spółki.

Biorąc jednak pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy postanowienie Sądu Rejonowego w K z dnia 18 września 2015r., nr [...], którym wykreślono W. B., jako prezesa zarządu skarżącej spółki, nie można wykluczyć, że w dniu wniesienia skargi miał on prawo do jej reprezentowania. W takim zaś przypadku, skarga wniesiona byłaby skutecznie, gdyż zostałaby podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej. W aktach sprawy brak jest jednak dokumentu, z którego wynikałoby, kto w dacie wniesienia skargi był uprawniony do jej reprezentowania.

Wątpliwości co do osoby uprawnionej do reprezentacji w dniu wniesienia skargi, pojawiają się w związku z innymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Ze świadectwa pracy W. B. wynika, że był zatrudniony na stanowisku prezesa zarządu do 9 marca 215r. Pełnomocnictwo na które powoływał się W. B., zostało mu udzielone w dniu 14 kwietnia 2015r. i jego treść wskazuje, że prezesem skarżącej spółki był wówczas M. Z. Z kolei z wcześniej wskazanego postanowienia Sądu Rejonowego w K. wynika, że W. B. został wykreślony z rejestru jako prezes zarządu w dniu 18 września 2015r. Nie sposób w związku z powyższym jednoznacznie stwierdzić, czy W.B. pełnił w dniu wniesienia skargi funkcję prezesa zarządu.

Dlatego też Sąd wezwał stronę skarżącą, nie zaś W.B., gdyż jak wykazano, nie legitymował się on skutecznym pełnomocnictwem do wniesienia skargi, do przedłożenia oryginału bądź wierzytelnego odpisu zupełnego

z Krajowego Rejestru Sądowego ewentualnie innego dokumentu (oryginału bądź wierzytelnego odpisu), z którego będzie wynikać, kto był uprawniony do działania

w imieniu strony skarżącej w dniu wniesienia skargi.

Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a.

w dniu 27 listopada 2015r. (data pierwszego awizowania przesyłki 13 listopada 2015r. + 14 dni). Strona skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi wskazanego w powyższym zobowiązaniu Sądu.

W tych warunkach, skoro wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi zostało doręczono Spółce w dniu 27 listopada 2015 r. to siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia przez Spółkę upływał w dniu 4 grudnia 2015r. Strona skarżąca, pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.,

orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę w stosunku do skarżącej spółki.