Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1403/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2020 r. sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w Straży Granicznej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym aktem - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 144, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", utrzymano w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej z [...] marca 2019 r. o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez p. D. L., zwanego dalej "Funkcjonariuszem", służby - w okresie od [...] stycznia do [...] maja 2010 r. - w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.

Uzasadniając orzeczenie, organ administracji przywołał następujące uwarunkowania prawne i okoliczności faktyczne sprawy:

– wnioskiem z [...] marca 2019 r. Funkcjonariusz wystąpił do organu I. instancji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. Nr 86, poz. 734, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem o emeryturach"; w konsekwencji Funkcjonariuszowi wydano zaświadczenie potwierdzające okres pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] maja do [...] grudnia 2010 r.; natomiast - co do okresu od [...] stycznia do [...] maja 2010 r. - postanowieniem z [...] marca 2019 r. odmówiono wydania przedmiotowego zaświadczenia,

– zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 ze zm.), dalej jako "ustawa zaopatrzeniowa", emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu,

– w myśl § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach, emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki:

a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także [...] do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez Straż Graniczną;

b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym Komendanta Głównego Straży Granicznej,

– rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z poz. 2373), dalej jako "rozporządzenie o właściwości" - wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 38 ustawy zaopatrzeniowej – określa z kolei, m. in. środki dowodowe w sprawach dotyczących podwyższenia emerytury; zgodnie z jego § 14 ust. 1 pkt 3, środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury; zaświadczenie to sporządza się na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawionych m.in. przez właściwy organ Straży Granicznej; w myśl § 14 ust. 2 rozporządzenia o właściwości, przedmiotowe zaświadczenie wydaje się na żądanie strony,

– rola organu Straży Granicznej w przedmiotowym postępowaniu ogranicza się więc do wydania zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury - stosownie do § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia o właściwości,

– zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość tych świadczeń ustala organ emerytalny określony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych; z kolei w myśl § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 2018 roku w sprawie organu emerytalnego właściwego do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. poz. 2359, organem o którym mowa powyżej - w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej - jest Dyrektor Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,

– stosownie do § 25 ust. 1 rozporządzenia o właściwości, przy ustalaniu prawa do zaopatrzenia emerytalnego - którego dokonuje wskazany powyżej organ emerytalny - wysługę emerytalną oblicza się dodając poszczególne okresy o jednakowym wskaźniku procentowym - określonym w ustawie - obejmujące lata, miesiące i dni; w przypadku Funkcjonariusza wskaźnik ten wynosi 2%; zgodnie z § 25 ust. 2 rozporządzenia o właściwości, okresy niepełnych miesięcy oblicza się w dniach; sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując że miesiąc to 30 dni kalendarzowych; z kolei sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując pełne 12 miesięcy za 1 rok; w tym właśnie kontekście należy definiować pojęcie "za każdy rok służby", o którym mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach; organ emerytalny dokonuje więc przeliczenia okresów wykazanych w zaświadczeniach wydanych przez uprawniony organ Straży Granicznej w okresy "roku służby",

– rolą organu jest zatem wydanie na wniosek zainteresowanego funkcjonariusza zaświadczenia o okresach uzasadniających podwyższenie emerytury; wydaje się je w oparciu o dokumenty, będące w dyspozycji organu; wskazany w zaświadczeniu okres nie może rozpoczynać się w dowolnie określonym momencie; jest on determinowany koniecznością łącznego spełnienia obydwu przesłanek określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach,

– Funkcjonariusz spełnił przesłankę uzyskania kwalifikacji, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia o emeryturach; [...] października 2008 r. uzyskał bowiem uprawnienia [...]; analiza dokumentacji służbowej nie wskazuje jednak by Funkcjonariusz do [...] maja 2010 r. brał udział w procesie szkolenia lub działaniach bojowych, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. b; w związku z tym uwzględnienie w wydanym zaświadczeniu okresu, w którym Funkcjonariusz spełniał tylko jedną z dwóch obligatoryjnych do spełnienia przesłanek, stanowiłoby naruszenie prawa; dlatego słusznie odmówiono Funkcjonariuszowi wydania zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] stycznia do [...] maja 2010 r.,

– organ I. instancji sprawdził teczkę akt osobowych Funkcjonariusza oraz dokonał kwerendy dokumentacji procesu szkolenia dotyczącego działań [...], realizowanego przez Centrum Szkolenia straży Granicznej; we wskazanym okresie do obowiązków Funkcjonariusza nie należało realizowanie bojowych działań [...]; zakres obowiązków i uprawnień obejmujący swoim zakresem realizację działań bojowych, Funkcjonariusz przyjął do realizacji dopiero [...] listopada 2012 r.; ustalono również, że Funkcjonariusz uzyskał uprawnienia i kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia działań [...] [...] października 2008 roku; od tego momentu Funkcjonariusz zaczął spełniać przesłankę kwalifikacji, o której mowa w § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia o emeryturach; w wyniku kwerendy teczki akt osobowych Funkcjonariusza stwierdzono, że nie znajdują się w niej dokumenty potwierdzające udział w procesie szkolenia - o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. t b rozporządzenia o emeryturach - w okresie pomiędzy [...] października 2008 r. (data uzyskania stosownych uprawnień), a [...] maja 2010 r.; zatem przez okres ponad półtoraroczny - do [...] maja 2010 r. - Funkcjonariusz spełniał jedynie przesłankę posiadania kwalifikacji, nie biorąc udziału w procesie szkolenia lub działaniach bojowych,

– ze względu na zajmowane przez Funkcjonariusza stanowisko służbowe związane z realizacją procesu dydaktycznego - dla właściwego rozpatrzenia złożonego wniosku - koniecznym było sprawdzenie czy Funkcjonariusz nie uczestniczył w procesie szkolenia - o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia o emeryturach - w charakterze prowadzącego zajęcia; na podstawie dokumentacji dotyczącej realizowanego przez Centrum Szkolenia Straży Granicznej procesu dydaktycznego ustalono jednak, że Funkcjonariusz nie uczestniczył w procesie szkolenia w tym charakterze,

– dlatego objęcie zakresem zaświadczenia okresu, w którym Funkcjonariusz nie wykonywał czynności związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu i tym samym nie spełniał przesłanki, o której mowa w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia o emeryturach, byłoby działaniem nieuprawnionym; stąd uznano, że odmowa wydania zaświadczenia jest uzasadniona.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego - § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach. W jej uzasadnieniu wskazano, że z teczki akt osobowych jednoznacznie wynika, że Funkcjonariusz pełnił służbę od [...] listopada 2007 r. do [...] stycznia 2018 r. Dlatego organ powinien wydać odpowiednie zaświadczenie za każdy rok służby - rozumiany jako kolejne 365 dni od dnia podjęcia służby - w którym spełniono przesłanki określone w rozporządzeniu o emeryturach. Podkreślono, że argumentacja organu jest sprzeczna z przepisami prawa oraz orzecznictwem sądów administracyjnych. Uzasadniając swoje stanowisko przywołano wyrok WSA o sygn. akt II SA/Wa 2091/18 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako "CBOSA".

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym akcie. Przywołując ponownie okoliczności faktyczne sprawy organ wskazał, że [...] lipca 2018 r. wydał postanowienie, na mocy którego utrzymano w mocy postanowienie organu I. instancji z [...] czerwca 2018 r. o odmowie wydania Funkcjonariuszowi zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie przezeń służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. Akt ten był przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt II SA/Wa 1526/18 - dostępnym w CBOSA) uchylono zaskarżone postanowienie z uwagi na wskazanie przez Funkcjonariusza - w trakcie postępowania wyjaśniającego – dokumentów, mających znaczenie w sprawie. Organ - widząc konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie - uchylił postanowienie z [...] czerwca 2018 r. Organ I. instancji - ponownie rozpatrując sprawę i realizując wskazówki zawarte w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1526/18 - postanowieniem z [...] marca 2019 r. odmówił wydania Funkcjonariuszowi zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. Akt ten utrzymano w mocy postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r., które także stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazano, że Funkcjonariusz zwrócił się o wydanie zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] stycznia do [...] maja 2010 r., już w trakcie trwania opisanego wyżej postępowania. Wskazany wyżej okres częściowo pokrywa się z okresem rozpatrywanym w postępowaniu administracyjnym, zakończonym postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. Podkreślono, że w sprawie wydawania zaświadczeń dotyczących podwyższenia emerytury Funkcjonariusza organ był związany wyrokiem o sygn. akt II SA/Wa 1526/18.

W dodatkowym piśmie procesowym (k. 28-30 akt sądowych) Funkcjonariusz podtrzymał dotychczasowe twierdzenie o obowiązku wydania przez organ zaświadczenia uwzględniającego - zgodnie z regulacją ustawową - pełen rok kalendarzowy jego służby. Podkreślił, że rozporządzenie nie może zmieniać reguł ustawowych w tym zakresie.

Wedle ustaleń Sądu, skargę na postanowienie z [...] kwietnia 2019 r. - w przedmiocie zaświadczenia, obejmującego okres od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. - zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Wa 1099/19. Nieprawomocnym wyrokiem z 19 grudnia 2019 r. oddalono skargę Funkcjonariusza na ten akt.

Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Sąd zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd miał na uwadze, że rozpoznawana sprawa pozostaje w pewnym związku z zakończoną wydaniem postanowienia z [...] kwietnia 2019 r. Dotyczyła ono częściowo okresu, co do którego wydano zaświadczenie, będące obecnie przedmiotem zaskarżenia ([...] stycznia do [...] maja 2010 r.). Na wstępie należy wskazać, że generalnie możliwym jest wydanie dwu zaświadczeń, dotyczących tego samego okresu. W przepisach generalnych K.p.a., nie wprowadzono ograniczeń w danym zakresie. Trafnie natomiast w odpowiedzi na skargę organ administracji podnosi, że - skoro w kwestii wydania zaświadczenia dla Funkcjonariusza, obejmującego dany okres, zajął stanowisko sąd administracyjny - sformułowana w jego orzeczeniu ocena prawna jest wiążąca w każdym postępowaniu, gdy dotyczy wydania zaświadczenia za ten sam czas (prawomocność materialna rozstrzygnięcia). Organ, procedując w rozpoznawanej obecnie sprawie, winien był więc ją rozpoznać wnikliwie, także w kontekście kwestii, przywołanych w poprzednim, ostatecznym wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1526/18 – zbadać wnikliwie dokumentację. Uczyniono to zresztą, dając temu wyraz w treści uzasadnienia.

W sprawie rozpoznano wprawdzie skargę na postanowienie z 18 kwietnia 2019 r., obejmujące także okres ujęty w zaskarżonym w dane sprawie akcie, ale orzeczenie w tej sprawie nie jest prawomocne. Sąd nie jest związany wyrażonymi tam ocenami. Niemniej podziela wyrażone tam stanowisko, co prowadziło do oddalenia skargi także w sprawie niniejszej.

Odnosząc się do sprawy, co do meritum, trzeba stwierdzić, co następuje.

Trafna jest argumentacja organu administracji. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Organ odwoławczy właściwie skonstatował brak wystąpienia w sprawie przesłanek do wydania Funkcjonariuszowi zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] stycznia do [...] maja 2010 r. W wyniku przeprowadzenia przez organ dodatkowych czynności - po wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1526/18, na mocy którego uchylono postanowienie z [...] lipca 2018 r. dotyczące także okresu objętego kolejnym wnioskiem – w sprawie jest bezsporne, że do [...] maja 2010 r. Funkcjonariusz nie spełniał jednej z dwóch obligatoryjnych przesłanek podwyższenia emerytury wymienionych enumeratywnie w § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że Funkcjonariusz do [...] maja 2010 r. nie uczestniczył w bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu - w ramach obowiązków służbowych – poprzez udział w działaniach bojowych lub też w procesie szkolenia, mającym przygotować go do takich działań.

W niniejszej sprawie zasadnicza kwestia sporna sprowadza się więc jedynie do rozumienia - wskazanego w § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach - terminu "rok służby", za który podwyższa się emeryturę w przypadku spełnienia wskazanych w przepisie przesłanek. W uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Wa 1526/18 nie sformułowano bowiem wytycznych w tym zakresie. W związku z tym - wobec zarzutów skargi - dodać należy jedynie, co następuje.

Rację ma organ administracji wskazując, że z § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach nie wynika, by podwyższenie emerytury przysługiwało za każdy rok kalendarzowy służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Innym pojęciem jest bowiem "rok służby" - którym posłużono się w regulacji ustawowej oraz właściwych rozporządzeniach - oraz "rok kalendarzowy służby", jak chciałby to rozumieć Funkcjonariusz. Wobec bezspornej okoliczności faktycznej - spełnienia przez Funkcjonariusza obu przesłanek wymaganych do podwyższenia emerytury z uwagi na warunki pełnienia służby dopiero od [...] maja 2010 r. - rację miał organ, odmawiając wydania zaświadczenia uwzględniającego wniosek Funkcjonariusza w całości - czyli także w odniesieniu do okresu od [...] stycznia do [...] maja 2010 r. Słusznie wydano zaświadczenie potwierdzające okres pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, ale wyłącznie co do okresu od [...] maja do [...] grudnia 2010 r.

Za bezpodstawne należy uznać zarzuty ze skargi jakoby rozporządzenie o właściwości - wydane na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ustawy zaopatrzeniowej - zmieniało regulacje ustawowe dotyczące naliczania okresów służby wymaganych do podwyższenia emerytury funkcjonariuszy z uwagi na warunki pełnienia służby. Rozporządzenie o właściwości wskazuje jak sumować poszczególne okresy służby przy obliczaniu wysługi emerytalnej. Nie odnosi się zaś do tego, od kiedy winno się rozpocząć ich naliczanie. Pojęcie "roku służby" i obliczanie przedmiotowych okresów wysługi emerytalnej w latach wynika wprost z art. 15 ustawy zaopatrzeniowej. Organ nie był więc uprawniony do uwzględnienia w wydanym zaświadczeniu - na korzyść Funkcjonariusza - całego roku kalendarzowego służby. Jak wskazywano bowiem wcześniej, w okresie od [...] stycznia do [...] maja 2010 r. Funkcjonariusz nie spełniał obligatoryjnych przesłanek - wynikających z § 2 pkt 2 rozporządzenia o emeryturach - do wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wydanie przez organ zaświadczenia w zakresie wnioskowanym przez Funkcjonariusza nie znajdowałoby oparcia w regułach systemowych, jak i celowościowych. Rozważając tę kwestię w sferze wartości aksjologicznych, jakimi kierował się prawodawca, nie można też uznać, aby wolą ustawodawcy było umożliwienie wydania zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury mimo niespełnienia jeszcze przez funkcjonariusza obligatoryjnych przesłanek do takiego podwyższenia. Oznaczałoby to zrównanie sytuacji prawnej, w zakresie prawa do składnika emerytury, funkcjonariuszy rozpoczynających służbę w szczególnych warunkach zarówno w styczniu jak i w grudniu określonego roku.

Jedynie na marginesie wypada odnotować, że przywołany w skardze wyrok o sygn. akt II SA/Wa 2091/18 dotyczy innego stanu faktycznego, a wyrażony w nim pogląd nie odnosi się do zasad dotyczących rozpoczęcia naliczania okresów, które powinno się uwzględniać przy podwyższeniu emerytury z uwagi na warunki pełnienia służby.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżony akt jest zgodny z prawem - zarówno z przepisem prawa materialnego, zakreślającym przesłanki podwyższenia funkcjonariuszowi emerytury z uwagi na warunki pełnienia służby, jak i regułami procedowania, co do obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy oraz uzasadnienia orzeczenia.

Argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.