Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 706/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody z dnia 7 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia przyznać adwokat A. D. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) za sporządzenie zażalenia od postanowienia wydanego w toku sprawy II SA/Gd 706/14.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z 30 listopada 2012 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym m. in. ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokat A. D., o czym poinformowano Sąd pismem z 11 grudnia 2012 r.

Postanowieniem z 7 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Na powyższe postanowienie skarżący, za pośrednictwem swojego pełnomocnika procesowego, wywiódł zażalenie. Postanowieniem z 6 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OZ 408/13 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie sądu I instancji.

W piśmie z 25 października 2014 r. skarżący poinformował, że rezygnuje z przyznanego mu pełnomocnika i prowadzenia sprawy przez adw. A. D. i cofa udzielone jej pełnomocnictwo z uwagi na brak współpracy z nią w niniejszej sprawie. Jednocześnie skarżący zwrócił się o ustanowienie na jego rzecz innego pełnomocnika. Z kolei, pełnomocnik skarżącego w piśmie z 4 listopada 2014 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w niniejszej sprawie, wskazując że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

W tym stanie uznano, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W świetle postanowień § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m.in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia. Z kolei w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).

W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku udziałem w niniejszym postępowaniu do momentu wypowiedzenia pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik wniosła zażalenie na ww. postanowienie wydane przez sąd w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Należy też zaznaczyć, że w dacie cofnięcia pełnomocnikowi pełnomocnictwa postępowanie sądowoadministracyjne w I instancji się nie zakończyło.

W postępowaniu zażaleniowym (vide: § 18 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia) stawka minimalna wynosi, zgodnie ze wskazanym przepisem, 120 zł.

W konsekwencji powyższego, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonej pełnomocnik wynagrodzenia za sporządzenie powyższego zażalenia w kwocie 120 zł, co po powiększeniu o należny podatek od towarów i usług stanowi kwotę 147,60 zł brutto.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.