Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1136/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 6 pkt 2, 161 par 1 pkt 3, 193
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. R. i S. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej M. R. i S. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 232/17 w sprawie ze skargi M. R. i S. R. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczo-inwentarskiego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 232/17 oddalił skargę M. R. i S. R. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczo-inwentarskiego.

M. R. i S. R. wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, zaś po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności – o ile spełnione zostaną przesłanki określone w tych przepisach.

To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki – niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., czy przez sąd na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – określa art. 61 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w zw. z art. 2 tej ustawy) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej powyższy przepis znajduje zastosowanie zarówno do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, tj. przed 15 sierpnia 2015 r., jak i postępowań wszczętych po tym dniu.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 232/17 wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia. Dla rozpoznania wniosku zawartego w skardze kasacyjnej istotne znaczenie ma okoliczność, że Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. skargę oddalił. Wyrok ten – z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną – nie jest prawomocny.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. nadal funkcjonuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 232/17 wstrzymujące wykonanie zaskarżonego postanowienia. Skutki udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać u skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Skoro wykonanie zaskarżonego postanowienia pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2017 r. i skarżący dalej korzystają z udzielonej im ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uznać należy za bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.