Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1095/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

sygn. akt II SA/Kr 1095/16 Kraków, dnia 6 października 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 1 września 2016 r., znak [...] w przedmiocie skargi na pismo sporządzone w trybie przepisów działu VIII k.p.a. postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

K.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 1 września 2016 r., znak: [...] , wystosowane do niego w trybie przepisów działu VIII k.p.a., które uznał za decyzję administracyjną organu drugiej instancji.

Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, a jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 718 – oznaczana dalej jako p.p.s.a ).

W szczególności stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) 1 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a., orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach.

Jeżeli skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Analiza przedstawionych akt oraz załączników do skargi pozwala ustalić, że organy administracji publicznej (Komendant Powiatowy Policji w K. – pismem z dnia 15 lipca 2016 r. oraz Komendant Wojewódzki Policji w K. – pismem z dnia 1 września 2016 r.) załatwiły wniosek K.J. z dnia 3 lipca 2016 r. w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., regulującego postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt I OSK 960/13, Lex Omega nr 1432371; z dnia 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 318/13, Lex Omega nr 1305299; z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11, Lex Omega nr 1110181 oraz z dnia 4 listopada 2011r., sygn. akt I OZ 821/11, Lex Omega nr 1069737). Skarga na załatwienie sprawy w trybie skarg i wniosków nie należy zatem do właściwości sądów administracyjnych, wobec czego podlegała odrzuceniu.

Nie można – wbrew temu, jak chciałby skarżący – uznać pism Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 15 lipca 2016 r. oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 1 września 2016 r. za decyzje administracyjne. Stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W orzecznictwie sądowym stwierdza się, że to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną. Jeżeli więc określona sprawa podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego tę sprawę (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 417/15, Lex Omega nr 1947129). Należy podzielić stanowisko, zgodnie z którym wykładnia dokumentów urzędowych, w tym aktów administracyjnych, nie powinna wychodzić poza językowe znaczenie wyrażonej w dokumencie przez organ treści. Przyjmowanie domniemania działania organu w formie procesowej (decyzji/postanowienia) zwiększa sferę przyznawanej stronie ochrony, niemniej nie może to stać w sprzeczności z ujawnioną wolą organu i jednoznaczną treścią podjętej czynności urzędowej. Jeżeli pismo organu sprowadza się do przekazania określonej osobie pewnych faktów, ponieważ organ zdaje sobie sprawę z tego, że nie zachodzi podstawa do jego działania w formie procesowej i o tym tę osobę informuje, to nawet zastosowanie zasady, iż postać (oznaczenie) pisma nie ma decydującego znaczenia, nie może prowadzić do wniosku, że zawarta w piśmie informacja stanowi rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. tylko dlatego, że adresat pisma z powyższą informacją się nie zgadza (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2762/14, Lex Omega nr 2102235).

Organy wyjaśniły skarżącemu, że żądana przez niego informacja nie jest informacją publiczną. Taki sposób działania wskazuje, że odpowiedź ma formę zwykłego pisma i zamiarem organów administracji nie było wydanie decyzji administracyjnej. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednol. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) decyzje administracyjne wydaje się wyłącznie w wypadku żądania udostępnienia informacji, będącej informacją publiczną, jeżeli nie może ona być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku. A contrario, w przypadku informacji nie będącej informacją publiczną decyzji administracyjnej się nie wydaje. Komendant Wojewódzki Policji w sposób wyraźny podkreślił w swoim piśmie z dnia 1 września 2016 r., że żądane informacje nie są informacjami publicznymi i że jeżeli żądanie nie dotyczy udostępnienia informacji publicznej, odmowa udostępnienia następuje zwykłym pismem. Dodatkowo organ ten powołał się na treść art. 238 § 1 oraz art. 239 § 1 k.p.a., co wskazuje, że jego zamiarem było załatwienie wniosku skarżącego na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a.

Skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona zatem na pismo, wydane po rozpatrzeniu sprawy w trybie skargowym, nie zaś na decyzję administracyjną, wobec czego podlegała odrzuceniu jako nie należąca do właściwości sądów administracyjnych. Na marginesie zauważyć należy, że w trakcie wymiany korespondencji ze skarżącym Komendant Powiatowy Policji w K. poinformował skarżącego, iż jeśli wbrew stanowisku organu uznaje on, że żądane informacje są informacjami publicznymi, może złożyć do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu (pismo z dnia 27 lipca 2016r.,[...] ).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.