Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2240/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.112 ust.1 pkt1 ust.3 art.115 ust.1 pkt 4, art.94a ust.1-3, art.129b ust.1 i 2, art.52
journal: Dz.U. 2020 poz 944
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne.
article: 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic – Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2021 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zakazu reklamy apteki oraz kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

|U Z A S A D N I E N I E |

|Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej "organ", "GIF" lub "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] , działając na |

|podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i art. 115 ust. 1 pkt 4. art. 94a ust. 1-3 oraz art. 129b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r.|

|- Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 944) zwanej dalej: "u.p.f." oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 |

|czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), utrzymał w całości w mocy decyzję [...] |

|Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej "WIF" lub "organ I instancji") z dnia [...] czerwca 2018 r., którą to organ I instancji: |

|I. nakazał zaprzestania prowadzenia przez spółkę [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej "spółka" lub "skarżąca") niedozwolonej reklamy apteki |

|ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w [...], przy ul. [...], poprzez umieszczenie w ekspedycji, koszyków z napisami: "SUPER CENA", |

|"PROMOCJA". "WYPRZEDAŻ", "-70%", "-50%", "-25%" oraz wykładanie w ekspedycji gazetki dla pacjentów "[...]", co sugeruje, że apteka okresowo, |

|sprzedaje produkty lecznicze po obniżonej cenie, co stanowi naruszenie art. 94a 1 u.p.f.; |

|II. decyzji w pkt I nadał rygor natychmiastowej wykonalności; |

|III. nałożył na spółkę [...] S.A. z siedzibą w [...] karę pieniężną w kwocie 30 000, 00 zł (słownie: trzydzieści tysięcy złotych) z tytułu |

|naruszenia przepisu art. 94 ust. 1 u.p.f. opisanego w punkcie I ww. decyzji. |

|Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. |

|W dniu [...] czerwca 2016 r., inspektor farmaceutyczny, działający z upoważnienia udzielonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora |

|Farmaceutycznego w [...] przeprowadził w aptece ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], przy ul. [...] , kontrolę sprawdzającą w |

|zakresie przestrzegania przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne, w tym zakazu reklamy aptek i ich działalności, zakończoną protokołem z |

|kontroli z [...] czerwca 2016 r., znak: [...]. Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości odnotowano w pkt II przedmiotowego protokołu i |

|wskazano, że "podczas kontroli w pomieszczeniu ekspedycyjnym w części dostępnej dla pacjentów stwierdzono koszyki oznaczone napisami «SUPER |

|CENA», «PROMOCJA», «WYPRZEDAŻ», «-70%», «'50%», «-25%». W koszykach znajdują się: produkty lecznicze, wyroby medyczne, suplementy diety, |

|dietetyczne środki specjalnego przeznaczenia medycznego, kosmetyki. Sporządzono dokumentację fotograficzną - 13 zdjęć. Dodatkowo w |

|pomieszczeniu ekspedycyjnym dostępne są gazetki dla pacjentów «[...]» - gazetka w załączeniu do protokołu kontroli". |

|Pismem z 31 stycznia 2018 r., znak: [...], organ I instancji poinformował Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie |

|prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], przy ul. [...]i jej działalności. Jednocześnie WIF|

|w [...] wezwał Stronę do złożenia wszelkich wyjaśnień, dokumentów i innych dowodów świadczących o tym, że prowadzenie przez Stronę ww. apteki ma|

|wyłącznie formy prawnie dozwolone. |

|Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], organ I instancji poinformował Stronę o włączeniu w poczet materiału dowodowego protokołu z |

|kontroli sprawdzającej z [...] czerwca 2016 r., znak: [...], wraz z załącznikami oraz dokumentacji fotograficznej (13 zdjęć). |

|Pismem z 13 lutego 2018 r. do sprawy zgłosił się pełnomocnik Strony, jednak nie zajął stanowiska w sprawie ani nie złożył żadnych wyjaśnień. |

|Nie udzielił także odpowiedzi na wezwanie organu I instancji z dnia 31 stycznia 2018 r., znak: [...]. |

|Pismem z 9 kwietnia 2018 r., znak: [...], organ I instancji poinformował Stronę o zakończeniu postępowania administracyjnego prowadzonego wobec |

|Strony, a dotyczącego niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], przy ul. [...] i jej działalności oraz o|

|możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej |

|uprawnień. |

|Biorąc pod uwagę zebrany materiał dowodowy, organ I instancji wydał decyzję o treści wskazanej na początku uzasadnienia. |

|Od powyższej decyzji Strona pismem z 3 lipca 2018 r., wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF") za |

|pośrednictwem organu pierwszej instancji. |

|Strona zaskarżyła powyższą decyzję w całości, zarzucając organowi I instancji: |

|1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez brak zebrania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora |

|Farmaceutycznego dostatecznego materiału dowodowego w sprawie; |

|2) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 80 w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. - poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego w sprawie |

|materiału dowodowego, co doprowadziło do nieuzasadnionego przyjęcia, że w aptece ogólnodostępnej zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], była |

|prowadzona reklama, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego, aczkolwiek niepełnego materiału dowodowego nie pozwalała na wysnucie takiego |

|wniosku; |

|3) błędną wykładnię art. 94a ust. 1 u.p.f w zw. z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług - poprzez przyjęcie, iż informacja o |

|obniżkach cen i prowadzonych w aptece promocjach cenowych stanowi niedozwoloną reklamę apteki, podczas gdy apteka jest uprawniona i |

|zobowiązana do zapewniania pacjentom dostępu do takich informacji: 4) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 129b ust. 2 u.p.f. - poprzez |

|dokonanie niewłaściwej oceny przesłanek uwzględnianych przy ustaleniu wysokości nałożonej na Stronę kary pieniężnej, co doprowadziło do |

|nałożenia kary w wysokości rażąco zawyżonej w stosunku do charakteru przypisywanych działań. |

|Mając na uwadze powyżej wymienione zarzuty, Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania ewentualnie o uchylenie|

|zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. |

|Pismem z 1 czerwca 2020 r., znak: [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny powiadomił Stronę o zamiarze zakończenia postępowania i wydania |

|decyzji, umożliwiając wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. |

|Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. |

|Główny Inspektor Farmaceutyczny, po zapoznaniu się z odwołaniem oraz aktami postępowania, uznał za zasadne utrzymanie decyzji [...] |

|Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w całości w mocy. |

|W uzasadnieniu wskazał, że o reklamowym charakterze działań podejmowanych przez Stronę, decydują faktyczne intencje podmiotu. W ocenie GIF |

|przedsiębiorca, który podejmuje decyzję o umieszczeniu koszy z napisami: "SUPER CENA", "PROMOCJA", "WYPRZEDAŻ", .,-70%". .,-50%", ,.-25%" czy |

|kolportażu gazetek, czyni w tym celu określone nakłady finansowe (ponosi koszty druku, koszty zakupu), zmierza w istocie do zareklamowania |

|swojej działalności i świadczonych usług. Oczekuje bowiem, że poniesione koszty zwrócą się, w momencie gdy z usług apteki zaczną korzystać |

|klienci zachęceni reklamą. Nie ma przy tym znaczenia czy prowadzona reklama apteki była reklamą skuteczną, a więc czy przyczyniła się do |

|zwiększenia sprzedaży w reklamowanej aptece. Wspomniane działania w sposób oczywisty-zdaniem organu- zmierzają do zachęcania ze skorzystania z|

|oferty tej konkretnej apteki. Nie budzi wątpliwości, że celem Strony było, zachęcenie potencjalnych odbiorców do zaopatrywania się w produkty |

|lecznicze w prowadzonej przez nią aptece. Zdaniem organu, z doświadczenia życiowego wynika, że placówki handlowe używają między innymi różnych|

|metod oklejania przestrzeni w celu przyciągnięcia uwagi konsumenta. Wszelkiego rodzaju naklejki, hasła i plakaty rodzą bowiem ciekawość oraz |

|zachęcają do zakupów i co istotne tego typu komunikaty mogą istnieć przez wiele miesięcy, ponieważ zwiększa to możliwość zapoznania się z nimi|

|większej liczby konsumentów. |

|Organ odwoławczy wskazał, że przeciętny odbiorca przekazu wynikającego z przedmiotowych komunikatów reklamowych nie posiada wiedzy z zakresu |

|prawa farmaceutycznego, nie jest także dla niego oczywiste, jaki jest status prawny wyrażeń: "SUPER CENA", "PROMOCJA", czy "WYPRZEDAŻ" |

|umieszczonych obok produktów dostępnych w aptece. Co za tym idzie, nie będzie postrzegał tego typu haseł jako neutralnej informacji, ale jako |

|konkretny przekaz, sugerujący korzystne ceny obowiązujące w danej aptece. Trudno przyjąć bowiem, aby rozsądny konsument odebrał tego typu |

|hasła, jako informację nie mającą żadnego odniesienia do oferty handlowej apteki. Jeżeli tego typu komunikaty były przekazywane pacjentom |

|apteki, to zasady logicznego myślenia i doświadczenia życiowego wskazują, że ma to na celu zachętę do zakupu, a więc zwiększenie sprzedaży. |

|Jest to normalna powszechnie spotykana praktyka w handlu. Hasła reklamowe informujące o wyprzedażach, super cenach i promocjach, gazetki i |

|inne materiały reklamowe służą tylko jednemu celowi - zwiększeniu sprzedaży towarów poprzez reklamę sprzedawcy i jego działalności. Plakaty, |

|banery, gazetki, ulotki, karteczki z cenami i hasłami reklamowymi itp. mają za zadanie przyciągać uwagę potencjalnych klientów. |

|GIF nie dostrzegł jednocześnie uchybień proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy, gdyż organ I instancji zawiadomił Stronę o wszczęciu |

|oraz zakończeniu postępowania, umożliwił Stronie wypowiedzenie się w sprawie przed wydaniem decyzji, zebrał w wystarczającym stopniu materiał |

|dowodowy, dokonał prawidłowej oceny prawnej stanu faktycznego i wydał decyzję zawierającą wszystkie elementy wymagane przepisami ustawy. |

|Organ wskazał ponadto na treść art. 94a ust. 3 i 4 u.p.f., który stanowi, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisu ust. 1 lub 1a wojewódzki|

|inspektor farmaceutyczny nakazuje, w drodze decyzji, zaprzestanie prowadzenia takiej reklamy. Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się |

|rygor natychmiastowej wykonalności. Stąd prawidłowo zgodnie z art. 94a ust. 3 i 4 u.p.f. WIF nadał decyzji rygor wspomniany rygor |

|wykonalności. |

|Odnosząc się do kwestii nałożonej kary pieniężnej organ zaznaczył, że jej wymiar jest ściśle uzależniony od ustaleń faktycznych związanych z |

|naruszeniem zakazu reklamy apteki i jej działalności, jest bezpośrednią konsekwencją tych ustaleń. Wysokość nakładanej kary pieniężnej zależy |

|od okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy. |

|Oceniając wysokość kary Główny Inspektor Farmaceutyczny wziął w tym przypadku pod uwagę następujące okoliczności: |

|1. strona nie kwestionowała prowadzenia przedmiotowych działań, jedynie ich charakter; |

|2. od przedsiębiorcy uzyskującego zezwolenie na prowadzenie apteki wymagana jest znajomość przepisów regulujących ten rodzaj działalności |

|gospodarczej, w szczególności art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne: |

|3. w toku przedmiotowego postępowania Strona nie odstąpiła od prowadzenia działań reklamowych ani nie poinformowała o zaprzestaniu ich |

|prowadzenia; |

|4. okres naruszenia art. 94a ust. 1 u.p.f.: kosze z napisami: "SUPER CENA", "PROMOCJA", "WYPRZEDAŻ", .,-70%", "-50%", "-25%". w których |

|znajdowały się produkty lecznicze, wyroby medyczne, suplementy diety, dietetyczne środki specjalnego przeznaczenia medycznego oraz kosmetyki, |

|a także gazetki dla pacjentów "[...]" znajdowały się w aptece ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], przy ul. [...], od dnia [...] |

|czerwca 2016 r. (data kontroli w ww. aptece i ujawnienie prowadzenia reklamy apteki), do dnia wydania decyzji organu I instancji tj. do dnia |

|[...] czerwca 2018 r., bowiem Strona nie poinformowała o zaprzestaniu prowadzenia działań reklamowych stanowiących podstawę wszczęcia |

|niniejszego postępowania administracyjnego; ' |

|5. reklama przybrała postać umieszczenia w izbie ekspedycyjnej ww. apteki koszy z napisami: "SUPER CENA". "PROMOCJA". "WYPRZEDAŻ", "-70%". |

|"-50%", "-25%

w których znajdowały się produkty lecznicze, wyroby medyczne, suplementy diety, dietetyczne środki specjalnego przeznaczenia |

|medycznego oraz kosmetyki objęte "promocją", a także umieszczanie w izbie ekspedycyjnej przedmiotowej apteki gazetki dla pacjentów "[...]" |

|6. postępowanie dotyczyło prowadzenia reklamy tylko jednej apteki; |

|7. spółka niejednokrotnie naruszyła uprzednio zakaz reklamy aptek i ich działalności, co zostało potwierdzone ostatecznymi decyzjami m.in.: |

|[...],[...],[...],[...].[...].[...].[...].[...].[...],[...]; |

|8. kara ma zapobiec ponownemu naruszeniu zakazu przez podmiot prowadzący reklamę, przez co musi być dotkliwa. |

|GIF nałożoną karę pieniężną uznał za adekwatną do okoliczności niniejszej sprawy. |

|Na decyzję organu odwoławczego Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie: |

|1. przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie zarówno przez organ I jak i II instancji |

|podjęcia wszelkich niezbędnych czynności do wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz niezebranie w sposób |

|wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez zaniechanie ustalenia rzeczywistego okresu przypisanej Skarżącej |

|działalności, co doprowadziło do wydania decyzji opartej na materiale niepełnym; |

|2. błędną wykładnię art. 94a ust. 1 u.p.f., co doprowadziło do przyjęcia, że "Folder Informacyjny [...]" stanowił niedozwoloną reklamę apteki, |

|podczas gdy na podstawie analizy treści materiału nie można mu przypisać charakteru działalności marketingowej lub reklamowej; naruszenie art.|

|129b ust. 1 u.p.f., poprzez dokonanie niewłaściwej oceny przesłanek uwzględnianych przy ustalaniu wysokości nałożonej na Stronę kary |

|pieniężnej, co doprowadziło do nałożenia kary w wysokości rażąco zawyżonej w stosunku do charakteru przypisywanego działania. |

|Mając na uwadze podniesione zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji, a także zasądzenie na jej rzecz zwrotu |

|kosztów postępowania według norm przepisanych. |

|W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

|Skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja GIF, jak i utrzymana nią w mocy decyzja WIF, nie naruszają prawa w sposób |

|uzasadniający ich uchylenie. |

|Podstawę materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie przez organy rozstrzygnięć stanowił art. 94a ust. 1 oraz art. 129b ust. 1 i 2 u.p.f. |

|Przepisy te znajdują zastosowanie w przypadku stwierdzenia prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej i jej działalności. |

|Zdaniem Sądu, organy obu instancji prawidłowo zastosowały powyższe przepisy, do właściwie ustalonego w sprawie stanu faktycznego. |

|Rozpatrując ten aspekt sprawy należy podkreślić, że pojęcie reklamy, do którego odwołuje się art. 94a p.f., nie jest zdefiniowane w ustawie |

|Prawo farmaceutyczne. Dlatego też organy postąpiły prawidłowo poszukując jego znaczenia w orzecznictwie sądów administracyjnych. |

|Niewątpliwie za reklamę działalności apteki należy uznać każde działanie, skierowane do publicznej wiadomości, niezależnie od sposobu i metody|

|jego przeprowadzenia oraz środków użytych do jego realizacji, jeżeli jego celem jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych i wyrobów |

|medycznych oferowanych w danej aptece. Przy czym należy dodać, że art. 94a u.p.f. nie zakreśla granic miejscowych reklamy, zatem działalność |

|reklamowa może być prowadzona zarówno wewnątrz apteki, jak i poza nią. |

|Adresatem art. 94a ust. 1 u.p.f. jest każdy, kto dopuszcza się reklamy aptek, w tym także podmiot, w interesie którego reklama jest |

|prowadzona. |

|Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje w swym orzecznictwie, że reklamą jest każde działanie, które ma na celu zachęcenie potencjalnych |

|klientów do zakupów w danej aptece, konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług (por. np. wyroki z 11 października 2016 r., |

|sygn. akt II GSK 682/15; z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 97/15 oraz sygn. akt II GSK 550/15; publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd |

|orzekający w niniejszej sprawie przychyla się także do poglądu Sądu Najwyższego, zaprezentowanego w wyroku z 2 października 2007 r., sygn. akt|

|II CSK 289/07, zgodnie z którym przy rozróżnieniu informacji od reklamy trzeba mieć na względzie, że podstawowym wyznacznikiem przekazu |

|reklamowego jest nie tylko mniej lub bardziej wyraźna zachęta do kupna towaru, ale i faktyczne intencje podmiotu dokonującego przekazu oraz |

|odbiór przekazu przez jego adresatów. Wypowiedź jest reklamą, gdy nad warstwą informacyjną przeważa zachęta do nabycia towaru - taki cel |

|przyświeca nadawcy wypowiedzi i tak odbiera ją przeciętny odbiorca, do którego została skierowana. Wszelkie promocje, w tym cenowe, są reklamą|

|towaru i firmy, która ich dokonuje. |

|Reklama jest zatem szeroko pojmowanym informowaniem potencjalnych klientów o preferencjach obowiązujących w danej aptece, co z kolei ma |

|zachęcać potencjalnych klientów do korzystania z tej właśnie apteki. Reklamą działalności apteki będzie więc zamiar przyciągnięcia |

|potencjalnych klientów do dokonania zakupu towarów sprzedawanych w aptece – niezależnie od form i metod jej prowadzenia oraz użytych do jej |

|realizacji środków – jeśli jej celem jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych. Może zatem przybierać różne |

|formy zachęcania sugerujące, że ceny produktów w niej oferowanych są inne niż ceny produktów w innych aptekach. |

|Oznacza to, że reklamą apteki jest każde działanie skierowane do publicznej wiadomości, zmierzające do zwiększenia sprzedaży produktów |

|leczniczych i wyrobów medycznych w niej oferowanych. Objęcie zakazem "każdego działania" wyłącza z tej dyspozycji tylko jeden stan faktyczny, |

|określony w zdaniu 2 art. 94a ust.1 – kierowanie do publicznej wiadomości informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu |

|aptecznego. |

|W ocenie Sądu, orzekające w rozpatrywanej sprawie organy prawidłowo uznały, że opisana w skarżonej decyzji działalność, w postaci plakatów, |

|etykiet, foldwerów i innych oznaczeń produktów leczniczych i ich cen w kontrolowanej aptece [...] była nakierowana na zwiększenie sprzedaży |

|produktów w tej aptece, gdyż takie działanie niewątpliwie stymuluje pozyskiwanie klientów oraz zwiększanie sprzedaży. Zamieszczenie takich |

|informacji wykraczało bowiem poza sferę, którą ustawodawca wyłączył spod zakazu reklamy, tj. informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki|

|ogólnodostępnej i jest jednocześnie zachętą do skorzystania z usług tej konkretnej apteki. W konsekwencji uznać należy, że sugerowanie, iż w |

|aptece można nabyć po preferencyjnej cenie produkty lecznicze odpowiadało reklamie w rozumieniu art. 94a ust. 1 u.p.f., przy czym należy |

|dodać, że przepis ten nie zakreśla granic miejscowych reklamy, zatem działalność reklamowa może być prowadzona zarówno wewnątrz apteki jak i |

|poza nią. |

|Należy przy tym pamiętać, że pewne formy działalności promocyjnej mogą stanowić zarówno reklamę produktu leczniczego zgodnie z art. 52 Prawa |

|farmaceutycznego, jak i reklamę działalności apteki w opisanym wyżej rozumieniu. W orzecznictwie wskazuje się, że "stanowi reklamę zarówno |

|leków, jak i sprzedającej je apteki przedstawienie listy leków o obniżonej, promocyjnej cenie, wykazanej przez porównawcze zestawienie ceny |

|niższej, stosowanej przez aptekę, obok ceny wyższej, określonej jako "cena typowa", "cena stara" lub w inny sposób sugerujący, iż apteka |

|okresowo sprzedaje lek po obniżonej, promocyjnej cenie" (wyrok SN z dnia 2 października 2007 r., II CSK 289/07, Lex, nr 307127; Monitor |

|Prawniczy 2007, nr 20, poz. 1116). |

|W rozpoznawanej sprawie Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U.2014.915 z |

|dnia 2014.07.10), w zw. z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego. |

|W ocenie Sądu czym innym jest uwidacznianie cen na produktach leczniczych w miejscu ich sprzedaży, tj. w aptece, w sposób jednoznaczny i |

|umożliwiający porównywanie cen, a czym innym informacje pozwalające na skojarzenie aptek z konkretną ofertą cenową (promocyjną). Sposób |

|realizacji obowiązku informowania o cenach leków i ich suplementach, pozostawiony przez ustawodawcę do uznania przedsiębiorcy |

|farmaceutycznego, nie oznacza jednocześnie dowolności w zakresie, w jakim mogłoby to naruszać zakaz reklamy aptek i ich działalności wyrażony |

|w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego. Prowadziłoby to bowiem w praktyce do obejścia tego zakazu (obejścia prawa), dlatego też przepisy obu|

|wspomnianych ustaw należy w tym zakresie uznać za komplementarne, nie zaś za wewnętrze sprzeczne. |

|Wskazać należy, że Skarżąca może, w drodze realizacji zasady swobody działalności gospodarczej, w sposób dowolny kształtować ceny oferowanych |

|przez siebie tych produktów które nie są refundowane, w myśl obowiązujących przepisów ustawy o cenach. Jej działalność w tym zakresie korzysta|

|z konstytucyjnej ochrony swobody działalności gospodarczej, jednakże nie oznacza to, że korzystając z niej należy mieć na uwadze jedynie |

|ograniczenia lub uprawnienia wynikające z jednego aktu normatywnego. Prowadząc działalność gospodarczą podmiot obowiązany jest do |

|przestrzegania przepisów prawa i stosować się do wynikających z nich ograniczeń. Jeżeli zatem z jednego przepisu prawa wynika dla strony |

|uprawnienie do podejmowania określonych zachowań, to nie wyklucza to ograniczenia katalogu tych zachowań przez inny przepis prawa, zapisany w |

|tej samej bądź innej ustawie. Zakaz prowadzenia reklamy wynikający z art. 94a u.p.f. należy zatem uznać za lex specialis w stosunku do art. 4 |

|ustawy o cenach. |

|Umieszczenie przez Skarżącą napisów oraz folderu o przytoczonej wyżej treści, stanowi zatem formę popularyzowania danej apteki. Skarżąca |

|informuje bowiem w ten sposób klientów apteki, że w tej konkretnej aptece można będzie nabyć leki w korzystniejszej cenie niż w innych |

|aptekach. Powyższe wyróżnia ją na tle innych aptek i wpływa potencjalnie na możliwość rozpoznawania apteki skarżącej na rynku, zachęca do |

|korzystania z jej usług i zwiększenia tym samym sprzedaży w danej aptece, co zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem stanowi zabronią przez art. |

|94a u.p.f. reklamę apteki. |

|Odnośnie granicy pomiędzy informacją, a reklamą wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 2 października 2007 r., sygn. akt II CSK 289/07: |

|"Przy rozróżnieniu informacji od reklamy trzeba mieć na względzie, że podstawowym wyznacznikiem przekazu reklamowego jest nie tylko mniej lub |

|bardziej wyraźna zachęta do kupna towaru, ale i faktyczne intencje podmiotu dokonującego przekazu oraz odbiór przekazu przez podmioty, do |

|których jest kierowany. Wypowiedź jest reklamą, gdy nad warstwą informacyjną przeważa zachęta do nabycia towaru - taki cel przyświeca nadawcy |

|wypowiedzi i tak odbiera ją przeciętny odbiorca, do którego została skierowana." |

|Podobne stanowisko wyraża także doktryna, np.: M. Koremba w Komentarzu do art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne, czy A. Rabiega - Przyłęcka w|

|głosie do wyroku WSA z dnia 6 marca 2008 r., VII SA/Wa 2216/07 (teza 5): "nawet jeśli uzna się, iż określona działalność nie stanowi reklamy |

|produktów leczniczych np. ze względu na jedynie informacyjny charakter przekazu, nie wyklucza to zakwalifikowania jej jako spełniającej cechy |

|reklamy działalności apteki.", LEX/el.2011, czy D. Harasimiuk, Zakaz reklamy towaru w prawie europejskim i polskim, Oficyna 2011, pkt. |

|3.2.1.3. |

|Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 129b ust. 1 u.p.f. karze pieniężnej w wysokości do 50.000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a |

|prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu pozaaptecznego oraz ich działalności. |

|W myśl ust. 2 art. 129b u.p.f. przy ustalaniu wysokości tej kary – nakładanej w drodze decyzji administracyjnej, uwzględnia się w |

|szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów. Przepis art. 94a ust. 1 |

|u.p.f. jest powiązany z sankcją z art. 129b ust. 1 u.p.f. wskazującą, że kara pieniężna jest nakładana za stwierdzone już naruszenie. Jeżeli |

|zatem organ farmaceutyczny stwierdził, że naruszenie art. 94a ust. 1 u.p.f. miało miejsce, obowiązany był orzec karę pieniężną w granicach, co|

|do wysokości podanej w art. 129b ust. 1 u.p.f. Przepis ten, będąc sankcją za stwierdzone naruszenie, jest konsekwencją spełnienia przesłanki z|

|art. 94a u.p.f. o zakazie reklamy działalności aptek i nie ma żadnych przeszkód do jego zastosowania w tej samej decyzji, w której organ |

|nakazuje zaprzestanie prowadzenia reklamy apteki, jak i w przypadku, kiedy niedozwolonej reklamy strona już nie prowadzi. Kara pieniężna jest,|

|bowiem skutkiem naruszenia zakazu wynikającego z przepisów ustawy i nie ma związku z nakazem zaprzestania prowadzenia reklamy wydanym przez |

|organ (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie II GSK 746/14). |

|W ocenie Sądu nałożona w niniejszej sprawie kara pieniężna została, w zakresie jej wysokości, prawidłowo ustalona i uzasadniona, poprzez |

|wskazanie co kierowało |

|organami przy jej wymierzaniu (art. 129b ust. 2 u.p.f.). Należy bowiem podnieść, że - stosownie do art. 129b ust. 2 u.p.f., Wojewódzki |

|Inspektor Farmaceutyczny, ustalając wysokość kary, winien brać pod uwagę w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów|

|ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów przez dany podmiot. Jak wynika ze sprawy organy szczegółowo wskazały, jakie okoliczności miały |

|wpływ wysokości nałożonej na Skarżącą kary. Wzięły bowiem m.in. pod uwagę, okres naruszenia - potwierdzony materiałem dowodowym, oraz to, że |

|Skarżąca już wcześniej była ukarana za naruszenie zakazu reklamy aptek i ich działalności. Sąd badając powyższe nie stwierdził, aby nałożona |

|na Skarżącą kara pieniężna była nadmiernie wysoka i nieadekwatna do okoliczności sprawy (rodzaju i skali naruszenia). |

|Podkreślić jeszcze raz należy, że ujawnione w sprawie działania, podejmowane w aptekach Skarżącej, zmierzające do zachęcenia kupna produktów w|

|tej właśnie Aptece, miały na celu zwiększenie jej obrotów, a tym samym obrotów Skarżącej, jako podmiotu prowadzącego Aptekę. Trzeba zaznaczyć |

|przy tym, że Skarżąca, jako profesjonalista, prowadzący gospodarczą działalność reglamentowaną, powinna znać i przestrzegać przepisy prawa |

|regulujące tę działalność, tym bardziej, że niniejsze postępowanie nie jest pierwszym prowadzonym wobec Skarżącej. |

|Z powyższych względów zarzuty skargi, dotyczące zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, w całości nie zasługiwały na |

|uwzględnienie. Organy rozstrzygające sprawę działały na podstawie i w granicach przepisów powszechnie obowiązującego prawa, które Skarżącej |

|winno być znane, jako że prowadzi ona reglamentowaną działalność gospodarczą, "obwarowaną" wieloma zakazami. Zdaniem Sądu, nie można organom |

|odmówić respektowania zasad ogólnych wyrażonych m.in. w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 15 k.p.a. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po |

|wyczerpującym i prawidłowym zebraniu, a następnie rozpatrzeniu, materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia skarżonych |

|rozstrzygnięć (art. 77 i art. 80 k.p.a.). |

|W tym stanie rzeczy oraz nie dostrzegając dodatkowo takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na |

|wynik sprawy, a które należało wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 |

|sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. |

| |

| |

| |