Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 135/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz (spr.), Sędziowie NSA Eugeniusz Mzyk, Alicja Plucińska-Filipowicz, Protokolant Anna Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004r., sygn. akt IV SA 3914/03 w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

U Z A S A D N I E N I E.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

W uzasadnieniu powyższego wyroku stwierdzono, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19.02.2003 r. stwierdził nieważność ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], którą to decyzją Kolegium w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Sąd stwierdził, iż decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.01.1999 r. (art. 33 pkt 15 a ustawy z dnia 24.07.1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa – Dz. U. Nr 106 poz. 668) jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie w administracyjnym toku instancji, strona zaś może swych roszczeń dochodzić przed sądem powszechnym.

Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze na mocy art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. z uwagi na to, że postępowanie w niniejszej sprawie jest jednoinstancyjne.

W ocenie Sądu I instancji rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest zasadne, a to skutkuje oddaleniem wniesionej skargi na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł G. M. zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:

- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegającym na nieuwzględnieniu skargi w sytuacji, gdy istniały podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w postępowaniu administracyjnym oraz art. 135 ppsa i art. 134 § 1 ppsa polegającym na niestwierdzeniu przez Sąd nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], a także poprzedzających ją decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] pomimo, że ostatnia z nich wydana została z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.), a dwie pierwsze dotyczyły sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia 27.06.2000 r. (156 § 1 pkt 3 k.p.a.),

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 1 pkt 1 c ppsa, polegające na nieuwzględnieniu skargi w sytuacji, gdy istniały podstawy do stwierdzenia naruszenia przepisów przez organ administracji, a także art. 135 oraz art. 134 § 1 ppsa polegającym na nieuchyleniu przez Sąd ostatecznej decyzji Wójta z dnia 27.06.2000 r. pomimo, że została ona wydana z rażącym naruszeniem art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

W uzasadnieniu wniesionej skargi kasacyjnej strona skarżąca stwierdziła, że Sąd I instancji z urzędu winien był stwierdzić nieważność wszystkich wydanych w sprawie decyzji począwszy od decyzji SKO z dnia [...]. W efekcie w obrocie prawnym pozostawałaby ostateczna decyzja Wójta z dnia 27.06.2000 r., pomimo, że akt ten wydany został z rażącym naruszeniem prawa, co trafnie stwierdziło Kolegium w decyzji z dnia 23. 08. 2000 r. Zważywszy na zakres uchybień, jakimi dotknięta jest decyzja z dnia 27. 06.2000 r. oczywistym jest, zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, że "Wojewódzki Sąd Administracyjny korzystając z możliwości jakie daje mu art. 135 ppsa winien zatem przy okazji rozpoznawania niniejszej sprawy uchylić ją, takie bowiem rozstrzygnięcie niezbędne jest dla jej końcowego załatwienia."

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 ustawy, (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak) to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej.

Oceniając w tym aspekcie zarzuty skargi kasacyjnej wskazać należy, że są one chybione.

Zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie prawa poprzez brak stwierdzenia nieważności przez ten Sąd decyzji z dnia [...], strona skarżąca nie wskazała żadnego przepisu, który zostałby naruszony przez Sąd I instancji aprobujący to orzeczenie organu. W swych wywodach i wnioskach skarżący pomija natomiast fakt, że decyzja z dnia [...]. została wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.02.2003 r., w którym to orzeczeniu stwierdzono nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].

Powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.02.2003 r. stosownie do przepisu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (poprzednio art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym) co do oceny prawnej, jak i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonego w tym orzeczeniu Sądu są związani w sprawie zarówno ten sąd, jak i organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Zaznaczyć przy tym należy, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] wydana została w wyniku rozpatrzenia przez ten organ odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...]. Zważywszy na obowiązujący w dacie wydania decyzji przez Wójta Gminy z dnia [...] stan prawny, wobec braku podstaw do jej zaskarżenia do organu administracyjnego wyższego stopnia, decyzja ta uzyskała przymiot orzeczenia ostatecznego, stosownie do treści przepisu art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38 poz. 230 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.01.1999 r. (art. 33 pkt 15 a ustawy z dnia 24.07.1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa – Dz. U. Nr 106 poz. 668).

W związku z wywodami przedstawionymi we wniesionej skardze kasacyjnej podkreślić należy, że decyzja Wójta Gminy z dnia 27.06.2000 r. została usunięta z obrotu prawnego decyzją kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].

W konsekwencji wskazanych powyżej okoliczności uznać trzeba za nietrafne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 1c oraz art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. odnoszące się do orzeczeń administracyjnych, których usunięcia z obrotu prawnego strona skarżąca domaga się w oparciu o przepis art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z przytoczonych wyżej względów, wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych, skargę kasacyjną należało oddalić na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).