Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 609/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 58 § 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi M. W. i Ł. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 14 marca 2016 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r., którą organ I instancji nakazał Ł. W. i M. W. zaniechania dalszych robót budowlanych związanych z budową budynku jednorodzinnego z przychodnią lekarską w O. przy ul. "[...]" na działce nr "[...]", obręb "[...]" i sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpoznania. Decyzję tą WINB doręczył w dniu 15 marca 2016 r. adwokat J. P. jako pełnomocnikowi M. W. i działającemu w imieniu Ł. W.

W dniu 13 kwietnia 2016 r. pełnomocnik M. W. nadała przesyłką poleconą skargę, adresowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 14 kwietnia 2016 r. Wskazała, że zaskarża powyższą decyzję w imieniu obu skarżących, tj. jako pełnomocnik M. W., działającego także w imieniu syna Ł. W.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 kwietnia 2016 r., skarga ta została przez pracownika Sądu doręczona WINB w dniu 18 kwietnia 2016 r., o czym poinformowano pełnomocnika skarżących.

W dniu 11 maja 2016 r. powyższa skarga już w prawidłowym trybie wpłynęła do tutejszego Sądu ze stanowiskiem organu II instancji, który wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminowi do wniesienia skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 maja 2016 r. adwokat J. P. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed sądem administracyjnym w imieniu M. W. oraz tożsamego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu udzielonego M. W. przez skarżącego Ł. W. Wezwanie to doręczone zostało na adres kancelarii adwokackiej do rąk uprawnionego pracownika w dniu 18 maja 2016 r.

W wyznaczonym terminie adwokat nadesłała oryginał pełnomocnictwa do reprezentowania przed wszystkimi sądami, datowanego 20 maja 2016 r., udzielonego jej przez M. W. oraz kserokopię pełnomocnictwa udzielonego w dniu 4 kwietnia 2014 r. M. W. przez Ł. W.

W dniu 18 czerwca 2016 r., w wykonaniu wezwania Sądu, M. W. przesłał tutejszemu Sądowi pełnomocnictwo syna udzielone w formie aktu notarialnego.

Na podstawie zarządzenia z dnia 24 czerwca 2016 r. M. W.wezwany został do podpisania skargi, jako pełnomocnik Ł. W., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało stronie w dniu 4 lipca 2016r.

W odpowiedzi pismem z dnia 8 lipca 2016 r. M. W. wniósł o przedłużenie terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi lub o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podniósł, że termin na zaskarżenie decyzji w imieniu syna jeszcze nie nastąpił, gdyż organ nie doręczył mu jeszcze powołanej decyzji. Wyjaśnił, że organ mylnie przyjął, że adw. J. P. była jednocześnie pełnomocnikiem Ł. W., co skutkowało niedoręczeniem decyzji jemu, jako pełnomocnikowi syna. Podał, że wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność WINB w doręczeniu decyzji. Z tych względów, jak stwierdził, czasowo nie może podpisać skargi jako pełnomocnik Ł. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

W rozpatrywanym przypadku skarga wywiedziona została przez adwokata J. P., która wskazała, że działa w imieniu skarżących M. W. i Ł. W. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. poz.718), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W razie zaniedbania powyższemu obowiązkowi, na zasadzie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Z doręczonych przez adwokata na wezwanie pełnomocnictw wynika, że tylko M. W. jest umocowany do reprezentowania syna, gdyż upoważnił adwokata do działania tylko we własnym imieniu. Dlatego prawidłowo skarga powinna zostać dodatkowo podpisana przez M. W., który wniósł skargę w imieniu syna. Wymóg ten jest obligatoryjny, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż warunkuje w ogóle przyjęcie, że skarga pochodzi od uprawnionego podmiotu. Odmowa uzupełnienia tego braku formalnego przez pełnomocnika Ł. W., który powołuje się na pełnomocnictwo syna, uniemożliwia uznanie, że niniejsza skarga pochodzi od Ł. W. Co zbędnym czyni w jego przypadku rozważanie czy zachował on termin do wniesienia skargi na wskazaną na wstępie decyzję WINB. Niekonsekwentnie M. W. domaga się przedłużenia terminu do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego, jeżeli uważa, że termin do wniesienia skargi przez Ł. W. jeszcze nie rozpoczął biegu. W takiej sytuacji skarga musiałaby podlegać odrzuceniu jako przedwczesna. Nie może też stanowić prejudykatu dla oceny dopuszczalności skargi (i to niepodpisanej) okoliczność niedoręczenia stronie decyzji, którą właśnie skarży, gdyż ustalenie takie oraz analiza skutków tego ustalenia nie wymagają odrębnego postępowania.

Skoro, mimo prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, M. W. nie przedłożył podpisanej skargi w imieniu syna, Sąd zobligowany był w świetle przytoczonych przepisów do odrzucenia skargi Ł. W.

Natomiast skarga M, W, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia

w sprawie.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 marca 2016 r. Zatem termin do wniesienia skargi przez stronę w niniejszej sprawie upłynął z dniem 14 kwietnia 2016 r. Przed tą datą adwokat nadał skargę w placówce pocztowej, wskazując w jej treści, że wnosi ją za pośrednictwem organu, ale kopertę zaadresował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skutkiem czego skarga zamiast organowi doręczona została tutejszemu Sądowi. Jednakże dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, bowiem na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Jak już wskazano, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 p.p.s.a.).

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r. oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 2 października 2009r., sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż w rozpatrywanej sprawie skarga na przedmiotową decyzję WINB wniesiona została w dniu 18 kwietnia 2016 r., gdyż tego dnia została przekazana przez tutejszy Sąd temu organowi. Oznacza to, iż pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia, strona skarżąca uczyniła to z uchybieniem 30-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął bezskutecznie z dniem 14 kwietnia 2016 r.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.