Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1171/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 22 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1171/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Generalną Dyrekcje Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł., od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę stacji tankowania gazu LPG, myjni samochodowej, pawilonu biurowego oraz przyłączy, przewidzianej do realizacji na działkach nr 2 i 3 położonych w P. przy ul. A, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. Z art. 145 § 1 i art. 151 § 1 kpa oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) , utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji własnej Kolegium wskazało, iż Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku Z. K. i R. J. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji tankowania gazu LPG, myjni samochodowej , pawilonu biurowego, rozbudowie przyłączy wodociągowego i energetycznego oraz budowie przyłącza kanalizacyjnego na działkach nr 2 i 3 położonych w P. przy ul. A. Ważność decyzji organ określił na jeden rok od daty jej uprawomocnienia się.

W dniu 5 marca 2004 r. do Prezydenta Miasta P. wpłynęło pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. We wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawca wskazał, iż decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] wydana została bez uzgodnienia z zarządcą drogi krajowej nr [...] Ł.-W. tj. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł.

Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta P. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie kolejną decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie, wskazując iż decyzja z dnia [...] wydana została w oparciu o ustawy z dnia 7 lipca 2004 r. o zagospodarowaniu przestrzennym , której przepisy nie przewidywały obowiązku uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego z zarządcą drogi.

Odwołanie od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł., wnosząc o jej uchylenie. Odwołująca podniosła , że decyzja winna być wydana w oparciu o stan prawny istniejący w dacie jej wydania w trybie przepisów nowej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mających zastosowanie w przypadku braku planu miejscowego, w tym również art. 53 ust. 4 pkt 9, przewidującego uzgodnienie z zarządcą drogi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją Nr [...] z dnia [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając decyzję uchylającą Kolegium wskazało, iż wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania oznacza odmowę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia, a ustalenie czy występują podstawy wznowienia postępowania może nastąpić wyłącznie w toku postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Z tego powodu konieczne jest przeprowadzenie w przedmiotowej sprawie ponownego postępowania w sprawie wznowienia postępowania, wyznaczonego treścią art. 149 § 2 kpa.

Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę : stacji tankowania gazu LPG, myjni samochodowej, pawilonu biurowego oraz przyłączy przewidzianej do realizacji na działkach nr 2 i 3 położonych w P. przy ul. A.

W uzasadnieniu decyzji własnej z dnia [...] Prezydent Miasta P. wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż w omawianej sprawie nie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Z treści powołanego przepisu wynika, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Wniosek inwestorów w omawianej sprawie złożony został dnia 1 lipca 2003 r. Podstawę materialno-prawną wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] nr [...] stanowią wiec przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym , która w art. 40 ust. 4 nie przewidywała obowiązku uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z zarządcą drogi. Nowa ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , stosownie do treści art. 85 § 1 ( który stanowi, iż do spraw wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe) obowiązuje dla spraw wszczętych po 10 lipca 2003 r.

Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 kpa w wyniku przeprowadzonego postępowania organ wydaje decyzje, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art.; 145 § 1.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. w dniu 24 września 2004 r.( odwołanie nadane listem poleconym), wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Odwołująca się podniosła, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w dniu 1 lipca 2003 roku, gdy obowiązywała ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego miasta P. Wskazując na brzmienie art. 43 powołanej powyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym strona wywodziła , że zaskarżona decyzja winna być zgodna z przepisami m.in. rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 43, poz.430) , które określa odległości miedzy zjazdami z drogi klasy GP do sąsiadującej stacji paliw. Planowana stacja przewidziana jest na działkach nr 2 i 3 położonych w pobliżu drogi krajowej Nr [...] Ł.- S. zakwalifikowanej do dróg głównych ruchu przyspieszonego klasy GP. Zdaniem odwołującej się w rozpatrywanym przypadku odległość od istniejących zjazdów z drogi krajowej nr [...] do posesji , na której jest planowana sporna stacja paliw, a zjazdem z sąsiadującej stacji paliw A wynosi 300 m i jest niezgodna z § 123 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, który wymaga aby na drodze klasy GP odległość między zjazdami sąsiadujących stacji paliw na terenie zabudowy nie powinna być mniejsza niż 2 km. Ponadto odwołująca się od decyzji Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. zarzuciła wydanie decyzji bez uzyskania opinii zarządcy drogi i rozstrzygnięcia kwestii możliwości dojazdu z drogi krajowej Nr [...] bez uzgodnienia z zarządcą drogi krajowej nr [...] Ł.- S., którym jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. Opinia zarządcy drogi i rozstrzygnięcie kwestii możliwości dojazdu z drogi krajowej nr [...] powinno znaleźć w treści decyzji stosowne odzwierciedlenie.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję .

W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało, iż zgodnie z treścią art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie otwiera postępowanie w sprawie wznowienia postępowania i ustalenia czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 kpa.

Zgodnie z art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody , na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24,25 i 27,

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu ,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji , nie znane organowi, który wydał decyzje ,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji,

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Z powołanych przepisów wynika, ze wszczęcie postępowania w sprawie ma formę postanowienia, które otwiera postępowanie w sprawie wznowienia i ustalenia czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 kpa. W wyniku przeprowadzonego postępowania w zakresie wskazanym w art. 149 § 2 kpa, organ wydaje decyzję , w której zgodnie z art. 151 § 1 kpa:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub 145 a, albo

2) uchyla decyzje dotychczasową , gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145 a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania zakończonej ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...].

W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że w omawianej sprawie nie występuje przesłanka wznowienia, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 6 kpa.

Inwestorzy złożyli wniosek w dniu 1 lipca 2003 r. i podstawę do jego rozpoznania stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wynika z art. 40 ust. 4 ustawy, wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na etapie ustalania warunków zabudowy nie wymaga uzgodnienia z zarządcą drogi , a zgodę taką inwestor winien uzyskać na etapie pozwolenia na budowę Prezydent Miasta P., po przeprowadzonym postępowaniu, odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji , ponieważ ustalił, iż brak jest podstaw wymienionych w art. 145 § 1 kpa. Podstawy wznowienia postępowania zawarte są w art. 145 § 1 kpa i organ administracji w toku postępowania w sprawie wznowienia nie może wyjść poza te podstawy. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji i wskazało, iż w postępowaniu prowadzonym w trybie wznowienia organ administracji bada tylko, czy wystąpiły przesłanki wznowienia postępowania i nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy. Uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wówczas gdy organ ustali wystąpienie jednej z podstaw wyliczonych w art. 145 § 1 kpa przy równoczesnym braku przesłanek negatywnych.

Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł., wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

Skarżąca zarzuciła organom wydającym decyzje w sprawie naruszenie przy ich wydaniu przepisu art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz.U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086) i art. 145 § 1 pkt 6 kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie., podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Oznacza to, ze Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.).

W sprawie niniejszej nie zachodziła jednak konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1/ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Użycie w powołanym przepisie punktu 3-ego określenia "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.

Wydanie wyroku może stać się zbędne z różnych przyczyn, a skuteczne cofnięcie skargi, które nie nastąpiło w niniejszej sprawie, jest tylko jedną z takich przyczyn. W ocenie Sądu zbędne jest również wydanie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję, która nie funkcjonuje już w obrocie prawnym lub co do, której orzekanie stało się bezprzedmiotowe.

Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] Nr [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę stacji tankowania gazu LPG, myjni samochodowej, pawilonu biurowego oraz przyłączy, przewidzianej do realizacji na działkach nr 2 i 3 położonych w P. przy ul. A stała się ostateczna się w dniu 22 marca 2004 roku.

Termin ważności decyzji upłynął zatem z dniem [...] z uwagi na jej roczny okres ważności liczony od daty uprawomocnienia się decyzji i fakt, że żaden z inwestorów nie wystąpił w okresie obowiązywania decyzji o wydanie pozwolenia na budowę. Okoliczność powyższa była przyznane przez Z. K. w toku postępowania sądowoadministracyjnego.

Termin do skutecznego wniesienia odwołania od w/w decyzji dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad upłynął w dniu 7 marca 2004 roku (doręczenie decyzji miało miejsce w dniu 23 lutego 2004 roku )

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.