Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1150/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 03 grudnia 2015 r. wniosku A. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 8 lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 r. Sąd odrzucił skargę A. J. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 8 lipca 2015 r. znak [...], z uwagi na nieuzupełnienie braków fiskalnych skargi.

Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej części wpisu dokonując jednocześnie wpłaty wpisu.

W uzasadnieniu wskazał, iż z uwagi na czynności zawodowe w okresie od 13 do 23 października 2015 r. przebywał za granicą, a korespondencję odebrał za niego brat, przy czym nie poinformował skarżącego o tym fakcie. Skarżący wskazał, iż nie upoważniał swojego brata do odbioru korespondencji. Do wniosku dołączono oświadczenie brata skarżącego – P. J., iż odebrał korespondencję i poinformował o tym skarżącego dopiero po paru dniach.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012.270) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).

Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu odebrał brat.

Sądowi trudno dać jest wiarę powyższemu twierdzeniu skarżącego, gdyż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż skarżący odebrał powyższe wezwanie osobiście. Zaznaczona jest w punkcie 1 zwrotnego potwierdzenia odbioru kratka pierwsza doręczono adresatowi. Zarazem trzeba zauważyć, że podpis złożony w dniu 14.10.2015 r. na potwierdzeniu odbioru przesyłki WSA w Krakowie z dnia 08.10.2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1150/15 zaw. "odpis zarz. o opłatę" nie jest tożsamy z podpisem P. J., brata skarżącego, zawartym na jego oświadczeniu z dnia 17.11 2015 r.

Ponadto Sąd wskazuje, iż nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że wezwanie odebrał brat skarżącego byłoby to również doręczenie prawidłowe.

Zgodnie z artykułem 72 § 1 p.p.s.a. "Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma".

Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. W związku z powyższym, skoro w niniejszej sprawie, jak twierdzi skarżący, wezwanie odebrał pod wskazanym adresem jego brat, to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązał się on bowiem do oddania przesyłki. Niedochowanie natomiast należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 174/09). Na marginesie powyższych okoliczności Sąd dodatkowo zauważa, że skarżący także w żaden sposób nie uprawdopodobnił swojego pobytu za granicą.

W związku z powyższym, zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób swojego braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uwzględnił niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.