Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 8/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 12 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku przedemerytalnego za okres wsteczny w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2007 roku J. D. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł. skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł. w przedmiocie przyznania zasiłku przedemerytalnego za okres wsteczny w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2006 roku, sygn. akt SK 15/05.

Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2007 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł., przez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący otrzymał w dniu 27 lutego 2007 roku.

Pomimo upływu terminu nałożonego zarządzeniem skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Na wstępie wskazać należy, iż merytoryczne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności wniesionej skargi. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia jest związane z zakresem działania sądów administracyjnych, które zostały powołane do kontroli legalności administracji publicznej.

W tym kontekście wskazać należy, iż w myśl art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy nr 2 w Ł., który w ocenie J. D. winien podjąć stosowne czynności w sprawie wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.

Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sytuacji gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w myśl przywołanego powyżej art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego winien przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. do Wojewody [...] (zgodnie z art. 10 ust 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i rynku pracy - Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Skarżący jednak nie wykazał, iż złożył zażalenie na niezałatwienia sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 cyt. ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.