Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 214/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 107 par 3,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 38 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: art. 103 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011r. sprawy ze skargi P. P. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w [..] rozkazem personalnym

Nr [,,,] z dnia 9 listopada 2010 roku na podstawie art. 32 ust. 1, art. 38 ust. 2 pkt 4 i art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43,

poz. 277 ze zm.) oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1732 ze zm.), z dniem 10 listopada 2010 r. zwolnił nadkomisarza P. P., naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w [..] (9 grupa zaszeregowania z mnożnikiem 2,10 kwoty bazowej- [...] zł, stawka wg kol. C i dodatek funkcyjny II kat. wysokości [...] zł miesięcznie) z zajmowanego stanowiska i mianował na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji

w [..] z uposażeniem w 8 grupie zaszeregowania z mnożnikiem 1,85 kwoty bazowej [...] zł- stawka wg kol. D i dodatkiem służbowym w wysokości [...] zł miesięcznie z zachowaniem prawa do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego.

Na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy,

z którego wynikało, że rozkazem organizacyjnym Nr 5/10 Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia 24 września 2010 roku, z dniem 1 listopada 2010 roku

w jednostce wprowadzono zmiany organizacyjne polegające na likwidacji Wydziału Prewencji i Wydziału Ruchu Drogowego i utworzeniu nowego Wydziału pod nazwą "Wydział Prewencji i Ruchu Drogowego". Jednocześnie likwidacji uległo jedno stanowisko naczelnika, utworzono natomiast stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych.

W dniu 26 października 2010r. Komendant Powiatowy Policji w [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie przeniesienia nadkomisarza P. P. na stanowisko dyżurnego nowo powstałego Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego.

W tym samym dniu nadkomisarz P. P. został zawiadomiony o wszczęciu postępowania oraz o uprawnieniach przysługujących mu jako stronie postępowania administracyjnego, wynikających z art. 10 Kpa.

Z kolei dnia 27 września 2010r. policjant zapoznał się z aktami sprawy oraz złożył w pismach opatrzonych datami 28 i 29 września 2010r., wnioski i żądania oraz oświadczenie.

Odnosząc się do ww. pism, Komendant Powiatowy Policji w [..] postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r.:

1/ włączył do akt postępowania administracyjnego:

- kopię wniosku skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]

z dnia 30 sierpnia 2010r. zarejestrowaną pod l.dz. Ks-4565/10 z potwierdzoną datą wpływu do KWP w [...] w sprawie wyrażenia zgody na zmiany organizacyjne

w etacie KPP w [..] , polegające na likwidacji Wydziału Prewencji i Wydziału Ruchu Drogowego i utworzeniu nowego Wydziału pod nazwą "Wydział Prewencji

i Ruchu Drogowego",

- notatkę z dnia 29 października 2010r. dotyczącą ruchów kadrowych na stanowiskach kierowniczych w KPP w [..] od momentu skierowania wniosku w sprawie zmian organizacyjnych w KPP w [..] do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] , tj. od 30 sierpnia 2010r., do 28 października 2010r.,

- kserokopię dyplomu ukończenia przez nadkomisarza P. P. studiów magisterskich oraz kserokopię ukończenia studium oficerskiego w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie,

- kserokopię badań psychologicznych i kompetencyjnych kadry kierowniczej z 2004r. dotyczącą nadkomisarza P. P..

- notatkę kadrową zawierającą szczegółowe okresy pełnienia przez nadkomisarza P. P. służby na poszczególnych stanowiskach, natomiast oddalił wniosek w części dotyczącej aspiranta sztabowego R. S., ponieważ policjant ten nie jest stroną w sprawie,

2/ oddalił wniosek w części dotyczącej badań aspiranta sztabowego R. S., ponieważ policjant ten nie jest stroną w sprawie,

3/ odmówił włączenia do akt postępowania administracyjnego wniosku o zmianę treści notatki z dnia 25 października 2010r. dotyczącej obsadzenia na stanowisku naczelnika nowo powstałego Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego KPP w [..]

i pozostawił zapis w notatce bez zmian,

4/ nie uznał za dowód w sprawie- zgodnie z wnioskiem policjanta- akt postępowania dyscyplinarnego nadkomisarza P. P.,

5/ wyłączył z akt postępowania administracyjnego oświadczenie nadkomisarza P. P. z dnia 29 października 2010r. o bezpodstawnym wszczęciu przeciwko ww. postępowania administracyjnego.

Postanowienie w przedmiocie dokonania ww. czynności zostało doręczone P. P. w dniu 8 listopada 2010r.

W dalszej części uzasadnienia organ I instancji stwierdził, że nie ma możliwości mianowania nadkomisarza P. P. na inne, równorzędne stanowisko służbowe, albowiem w Komendzie Powiatowej Policji w [..] brakuje wakatów na równorzędnym stanowisku. Biorąc pod uwagę 20. letni staż służby w Policji ww. policjanta, przeszkolenie zawodowe, tj. posiadany kurs specjalistyczny dla dyżurnych jednostek, doświadczenie zawodowe na stanowisku dyżurnego w okresie 1 grudnia 1999 r. do 30 września 2003r, a także bieżące potrzeby kadrowe jednostki związane

z pełną obsadą na stanowisku kierowania, Komendant Powiatowy Policji

w [...] przeniósł P. P. na niższe stanowisko służbowe od dotychczas zajmowanego. Dodał również, że w dacie wydania decyzji stanowisko dyżurnego jest najwyżej zaszeregowanym stanowiskiem w jednostce na którym występuje wakat.

Komendant Powiatowy Policji w [..] przytoczył również w treści uzasadnienia treść przepisów ustawy o Policji o charakterze kompetencyjnym (art. 32 ust. 1) oraz określających warunki przeniesienia policjanta na niższe stanowisko służbowe ( art. 38 ust. 2 pkt 4). Następnie odniósł się do przepisów regulujących zasady przyznawania uposażenia policjantowi przeniesionemu na niższe stanowisko służbowe (art. 103 ust. 1), przyznawania dodatku służbowego (art. 104 ust. 3) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.

w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

Organ podał również, że w myśl § 9 ust. 2 powyższego rozporządzenia, przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju

i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Dlatego też, wysokość przyznanego nadkomisarzowi P. P. dodatku służbowego

w wysokości - ,- zł miesięcznie stanowi średnią dodatków służbowych na stanowisku dyżurnego w Zespole Dyżurnych.

Komendant Powiatowy Policji w [..] uzasadniał również, że rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nadaje się ze względu na tożsamy z interesem służby ważny interes społeczny, polegający na konieczności wprowadzenia w życie zmian organizacyjnych zgodnie z rozkazem organizacyjnym tego organu Nr 5/10. Wskazał nadto na potrzebę dostosowania potencjału kadrowego do struktury organizacyjnej jednostki, w celu zapewnienia efektywnej realizacji ustawowych zadań związanych z ochroną bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Od ww. rozkazu personalnego nadkomisarz P. P. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ z rozkazu organizacyjnego nr 5/10 wynika, że likwidacji nie uległo stanowisko naczelnika Wydziału Prewencji. Zarzucał, iż organ prowadzący sprawę naruszył zasady i przepisy postępowania administracyjnego określone w art. art. 77,

art. 107 § 3, art. 11, art. 75 i art. 7 Kpa.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr 6/2010

z dnia 29 grudnia 2010r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, póz. 1071, z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [..] .

W uzasadnieniu rozkazu organ odwoławczy stwierdził, że wniesione odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżony rozkaz wydany został zgodnie

z obowiązującym prawem. Podkreślał, że jedynie likwidacja stanowiska służbowego, ewentualnie zmiany organizacyjne w jednostce, a więc względy faktyczne, a nie prawne, decydują o stosowaniu podstaw z art. 38 ustawy o Policji.

Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji wyczerpująco wyjaśnił,

iż przedmiotowe postępowanie administracyjne skutkujące przeniesieniem policjanta na niższe, od dotychczas zajmowanego, stanowisko wszczął w rezultacie braku możliwości mianowania go na inne, równorzędne stanowisko służbowe, albowiem w tym okresie nie występowały w Komendzie Powiatowej Policji w [..] wolne stanowiska równorzędne.

Z akt administracyjnych sprawy wynikało, że Komendant Powiatowy Policji

w [..] wystąpił z wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2010r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o przeprowadzenie zmian organizacyjnych

w podległej jemu jednostce, polegających na wyłączeniu z etatu komendy "Wydziału Prewencji" o stanie etatowym 36 oraz "Wydziału Ruchu Drogowego" o stanie etatowym 10, a następnie włączeniu do etatu komendy "Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego" o stanie etatowym łącznie 45 stanowisk policyjnych. Jednocześnie wniósł o utworzenie 1 stanowiska dyżurnego, w 8 grupie zaszeregowania za likwidowane 1 stanowisko naczelnika wydziału, w 9 grupie zaszeregowania. Uzasadniając wniosek powołał się na przeprowadzoną analizę funkcjonowania służby prewencyjnej która wykazała,

iż zmiany organizacyjne polegające na połączeniu obu wydziałów powinny przyczynić się, do poprawy koordynacji zadań, przepływu informacji, lepszej kontroli i nadzoru nad pracą podległych policjantów, natomiast utworzenie stanowiska dyżurnego w zamian za jedno stanowisko naczelnika wydziału wzmocni i usprawni działanie Stanowiska Kierowania. Wskazał również, iż wprowadzenie zmian umożliwi przesunięcie jednego stanowiska pomocnika dyżurnego do Zespołu Ruchu Drogowego, co pozwoli

na utrzymanie dotychczasowej liczby policjantów kierowanych do służby na drodze.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] zaakceptował rozkaz organizacyjny nr 5/10 z dnia 24 września 2010r. oraz proponowane zmiany. Z treści § 1 pkt 2 rozkazu wynikało, że Wydziałowi Prewencji zmienia się nazwę na Wydział Prewencji

i Ruchu Drogowego, natomiast z pkt 2g, iż tworzy się i włącza do etatu Zespół Ruchu Drogowego o stanie etatowym 9 stanowisk. W pkt 3 zlikwidowano i wyłączono z etatu Wydziału Ruchu Drogowego 11 stanowisk.

Z treści rozkazu wynikało wprost, że w wyniku zmian organizacyjnych powstał nowy wydział, ze zmienioną nazwą, który połączył Wydział Prewencji i Wydział Ruchu Drogowego. Przed zmianami te dwie komórki organizacyjne funkcjonowały na zasadzie równorzędności. Likwidacja jednego z wydziałów i połączenie z drugim oraz zmiana nazwy była wystarczająca do realizacji zmian organizacyjnych kierownika jednostki.

Z tego powodu rozkazie organizacyjnym nr 5/10 nie użyto sformułowania o likwidacji Wydziału Prewencji.

Organ odwoławczy uznał za wysoce prawdopodobne, że w przypadku, gdyby nowopowstały wydział posiadał nazwę Wydział Ruchu Drogowego i Prewencji, likwidacji by uległ Wydział Prewencji, jako drugi w nazwie.

Bezsprzeczne doszło do likwidacji stanowiska naczelnika wydziału i nie była to ani likwidacja pozorna, ani żaden zabieg, którego celem było przeniesienie skarżącego na niższe stanowisko służbowe lecz konieczność podyktowana względami organizacyjnymi.

Organ odwoławczy stwierdził nadto, że to nie chęć degradacji była powodem reorganizacji jednostki Policji lecz przeniesienie na niższe stanowisko służbowe stanowiło naturalną konsekwencję zmian organizacyjnych w strukturach KPP

w [..] . Powyższe miało umocowanie w art. 38 ustawy o Policji, zawierającym szczególny tryb umożliwiający przeniesienie funkcjonariusza na inne - niższe stanowisko.

Z dołączonej do akt sprawy notatki Komendanta Powiatowego Policji

w [..] , odpowiedzialnego za prawidłowe kreowanie polityki kadrowej

w jednostce, wynikało, że dokonał on analizy i oceny całokształtu służby nadkomisarza P. P. i aspiranta sztabowego R. S., zajmujących przed zmianami organizacyjnymi odpowiednio stanowisko naczelnika Wydziału Prewencji i Wydziału Ruchu Drogowego. Wykazał w niej, że naczelnikiem nowo powstałego wydziału powinien zostać R. S., gdyż skarżący nie daje gwarancji prawidłowego kierowania nową komórką organizacyjną.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] stwierdził również, że istotą służby jest dyspozycyjność funkcjonariuszy i stąd też temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnoprawnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza. Konsekwencją tego jest zawarte w ustawie uregulowanie w zakresie rozstrzygania o przeniesieniu funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, które co do zasady, daje przełożonemu służbowemu władzę jednostronnego ustalenia treści stosunku służbowego.

Powołując się na treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1993 r. III AZP 38/92, organ odwoławczy podniósł, że podstawa prawna decyzji, tj. art. 32 ust. 1 ustawy o Policji, umożliwia właściwemu przełożonemu mianowanie na stanowisko bądź, przeniesienie policjanta, natomiast stosunek służbowy policjantów jako funkcjonariuszy służb zmilitaryzowanych charakteryzuje się znaczną dyspozycyjnością

i zdyscyplinowaniem, bez których służby te tracą nieodzowną w ich funkcjonowaniu operatywność.

Komendant Powiatowy Policji w [..] jest organem odpowiedzialnym za ład i porządek publiczny na podległym terenie, a także zobowiązanym do prawidłowej realizacji ustawowych zadań Policji i prowadzenia polityki kadrowej mając na uwadze interes społeczny tożsamy z interesem służby i z tego powodu podjął decyzję

o przeniesieniu wymienionego do dalszego pełnienia służby na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego KPP w [..] .

Organ odwoławczy wskazał nadto, że rozstrzygnięcie w sprawie zapadło

w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie, zgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, które zobowiązują do przeprowadzenia pełnego postępowania wyjaśniającego, ale i wysłuchania strony w toku prowadzonego postępowania. Organ uznał zarzuty nadkomisarza P. P. w przedmiocie naruszenia przepisów określonych w, art. 77, 107 § 3, 11, 75 i 7 Kpa za bezpodstawne, bowiem organ I instancji należycie wykonał czynności mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy oraz wyjaśnił zasadność przesłanek jakimi się kierował, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Kwestia załączenia do akt postępowania informacji o ukaraniu skarżącego została rozstrzygnięta w toku postępowania (postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia

5 listopada 2010r.).

Komendant Wojewódzki Policji w [...] zauważył również, że organ I instancji trafnie zastosował przepis art. 103 ust. 1 i art. 104 ust. 3 ustawy o Policji oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.

w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

W przekonaniu organu, co wynika z powołanych wyżej przepisów, dodatek służbowy jest świadczeniem o charakterze uznaniowym, którego przyznanie pozostaje w gestii przełożonego właściwego w sprawach osobowych i opiera się na normatywnych kryteriach określonych w wymienionym przepisie. Przyczyną przyznania odwołującemu się policjantowi dodatku w kwocie 560 zł jest przeniesienie

na stanowisko o charakterze wykonawczym, a więc zasadnicza zmiana zarówno zakresu i charakteru realizowanych obowiązków służbowych, jak i ponoszonej odpowiedzialności a określona kwota dodatku służbowego ustalona została

z uwzględnieniem uśrednionej wysokości dodatków służbowych posiadanych przez funkcjonariuszy zajmujących równorzędne stanowiska.

Za nieuzasadniony organ uznał zarzut policjanta dotyczący przyznania mu dodatku służbowego poniżej wysokości dodatków policjantów - dyżurnych. Jak ustalono, dodatki służbowe policjantów pełniących służbę na tych stanowiskach wynoszą odpowiednio: 520 zł ,550 zł ,520 zł i 600 zł, co daje średnią - 547,50 zł.

Nadkomisarz P. P. wywiódł skargę na powyższy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] .

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu organu pierwszej i drugiej instancji zarzucał naruszenie prawa materialnego (art. 38 ust. 2 pkt. 4 ustawy o Policji) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 11, 75, 77 oraz 107 Kpa), co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podał, że nie zgadza się z twierdzeniem, iż zlikwidowano jego dotychczasowe stanowisko służbowe. Z treści rozkazu 5/10 wynika jednoznacznie iż, Wydziałowi Prewencji zmieniono nazwę na Wydział Prewencji i Ruchu Drogowego (§ 1 ust. 2 rozkazu), natomiast zlikwidowano i wyłączono z etatu Wydział Ruchu Drogowego w pełnym stanie etatowym -11 stanowisk w tym - jedno stanowisko w korpusie oficerów starszych (§ 1 ust. 3 rozkazu). Z treści uzasadnienia rozkazu wynika , iż zmiany organizacyjne mają m.in. na celu reorganizację pionu prewencji komendy polegającej na: "przemianowaniu Wydziału Ruchu Drogowego na zespół i włączeniu go do struktur Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego. W wyniku tych zmian likwidacji ulegnie 1 stanowisko kierownicze naczelnika wydziału. Zostało ono przemianowane na etat dyżurnego".

Forma rozkazu organizacyjnego opracowana była w oparciu o przepisy załącznika nr 3 (rozdział 4) do Zarządzenia nr 1041 Komendanta Głównego Policji z dnia 28 września 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji.

W punkcie 7 w.w. załącznika określone są typowe brzmienia przepisów określających wprowadzane zmiany, i tak w przypadku w przypadku zmiany organizacyjnej polegającej na likwidacji istniejącej komórki i wyłączeniu jej z etatu: przepis winien mieć brzmienie ."Likwiduje się i wyłącza z etatu ... (nazwa komórki

w odpowiednim przypadku) w pełnym stanie etatowym -.... stanowisk, w tym: stanowisk policyjnych w korpusie ... (nazwa korpusu) -... (cyfra arabska)" Natomiast w przypadku tworzenia nowej komórki i włączeniu jej do etatu: " Tworzy się i włącza do etatu ... (nazwa komórki w odpowiednim przypadku) o stanie etatowym -... stanowisk, w tym :

a) stanowisk policyjnych w korpusie ... (nazwa korpusu) (cyfra arabska).

W rozkazie wyraźnie jest zapisane, iż likwiduje się Wydział Ruchu Drogowego

w pełnym stanie etatowym, natomiast nie ma mowy o likwidacji Wydziału Prewencji.

Nie można się zgodzić z twierdzeniem organu II instancji, iż został utworzony nowy wydział. Wydziałowi Prewencji zmieniono jedynie nazwę i włączono do niego utworzony w wyniku zmian Zespół Ruchu Drogowego o stanie etatowym 9 stanowisk, a tym samym - wbrew twierdzeniu organu II instancji, nie połączono dwóch równorzędnych wydziałów.

Zgodnie z art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji, do przeniesienia funkcjonariusza w tym trybie niezbędne jest zaistnienie łącznie dwóch przesłanek: likwidacja stanowiska i brak możliwości przeniesienia policjanta na stanowisko równorzędne. Z rozkazu organizacyjnego nr 5/10 Komendanta Powiatowego Policji w [..] w sprawie zmian organizacyjnych wynika, że zajmowane przez skarżącego stanowisko naczelnika wydziału prewencji nie zostało zlikwidowane poprzez jego wyłączenie ze struktury etatowej Komendy Powiatowej Policji w [..] .

Powołując się na treść uzasadnienia wyroku WSA w [...] z dnia 12 maja 2005 r. II SA/Sz 210/2004 P. P. podniósł, że gdyby jednak Wydział Prewencji został zlikwidowany, to Komendant Powiatowy Policji w [..] powinien zaproponować skarżącemu stanowisko co najmniej zastępcy naczelnika, bowiem "Konsekwencją łączenia jednostek organizacyjnych, w wyniku którego likwidowane są stanowiska kierownicze w tych jednostkach winno być wtedy mianowanie jeśli nie na stanowisko kierownika to na stanowisko zastępcy kierownika nowo utworzonej jednostki, które w takiej sytuacji może być uznane za równorzędne".

Zarzuty skargi dotyczyły również naruszenia przedmiotowej sprawie zasad postępowania administracyjnego.

Organ I instancji nie wykazał w sposób należyty- w przekonaniu skarżącego- jakimi obiektywnymi kryteriami kierował się przy obsadzeniu stanowiska Naczelnika Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego, co stanowi naruszenie art. 11 Kpa.

Skarżący podniósł, że od 2003 roku był naczelnikiem Wydziału Prewencji

w Komendzie Powiatowej Policji w [..] , przez 19 lat pracował w służbie prewencyjnej, ma duże doświadczenie w tej pracy, zna w stopniu bardzo dobrym przepisy prawa powszechnie i wewnętrznie obowiązujące dotyczące Policji, prawa karnego i prawa wykroczeń. Znajomość przepisów prawa oraz doświadczenie zawodowe spowodowało, iż pełnił funkcję rzecznika dyscyplinarnego, koordynatora skargowego w KPP Białogard oraz funkcjonariusza wyznaczonego do współpracy

z Pełnomocnikiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] ds. Ochrony Praw Człowieka. Przeprowadził największą ilość postępowań skargowych, wyjaśniających

i dyscyplinarnych w jednostce. Nigdy nie zdarzyło się aby komendant jednostki zakwestionował wnioski zawarte w tych postępowaniach. W sposób prawidłowy wykonywał swoje obowiązki służbowe, co przekładało się na pozytywne okresowe oceny i opinie służbowe wydawane wobec jego osoby.

Podniósł również, że jest oficerem, ma akademickie wyższe wykształcenie

z tytułem zawodowym magistra administracji oraz ukończył studium w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie o profilu prewencyjnym - a więc kwalifikacje zawodowe i ogólne skarżącego są wyższe od mianowanego na stanowisko naczelnika aspiranta sztabowego R. S. i pożądane na zajmowanym stanowisku służbowym (zgodnie z kartą opisu stanowiska pracy). Aspirant S. który ukończył jedynie studia licencjackie i posiada kwalifikacje zawodowe podstawowe w rozumieniu przepisów rozporządzenia MSWiA z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie wymagań

w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinni odpowiadać policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych oraz warunków ich mianowania na wyższe stanowiska służbowe.

Skarżący podał również, że w badaniach psychologicznych przeprowadzonych dla kadry kierowniczej przez zespół psychologów KWP w [...] w 2004 roku -

w ocenie końcowej został "polecany na stanowiska kompetencji kierowniczych". Z kolei w ostatniej ocenie okresowej z dnia 2 marca 2010 roku, ówczesny komendant powiatowy inspektor R. R. w propozycjach dotyczących rozwoju zawodowego stwierdził, iż należy skarżącego skierować na studium zarządzania jednostkami Policji.

Zdaniem P. P. organ I instancji nie wziął pod uwagę powyższych faktów i nie chciał na ich podstawie ocenić jego przydatności na stanowisku naczelnika, natomiast w rozkazie personalnym 164/2010 oraz w rozkazie organu II instancji nie ma żadnego uzasadnienia dla twierdzenia , iż "nie daje gwarancji prawidłowego kierowania nowopowstałą komórką organizacyjną".

Skarżący podniósł również, że decyzje wydawane w oparciu o treść art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji wydawane są na podstawie uznania, lecz nie mogą mieć charakteru dowolności, na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 2000 r. sygn. akt II SA 637/00. Z kolei uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt. II SA/Wa 692/10 stwierdzono min.: "Faktem jest, iż każdy pracodawca jest uprawniony do prowadzenia własnej polityki zatrudnienia, lecz nie oznacza to całkowitej dowolności w obsadzaniu poszczególnych stanowisk. Przy decyzjach opartych na uznaniu administracyjnym organ administracji ma możliwość wyboru rozstrzygnięcia z uwagi na celowość decyzji. Decyzja taka winna być jednak w pełni uzasadniona aby strona miała jasność co do kryteriów, którymi kierował się organ administracji wydając takie, a nie inne rozstrzygnięcie".

Komendant Powiatowy Policji stwierdzając, iż zlikwidował stanowisko służbowe, które zajmował skarżący, a z którym to twierdzeniem skarżący się nie zgadza, mógł go mianować, co do zasady , jedynie na stanowisko równorzędne - w tym przypadku na stanowisko Naczelnika Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego. Jednakże, gdy tego nie zrobił i mianował innego policjanta powinien tą decyzję szczegółowo i obiektywnie uzasadnić.

Skarżący zarzucał również, że poprzez zamieszczenie w postępowaniu informacji o jego ukaraniu karą dyscyplinarną, która uległa zatarciu w 2008 roku, organ I instancji dopuścił w postępowaniu dowód sprzeczny z prawem - art. 75 Kpa. Zaprzeczał, iż postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia 5 listopada 2010 roku przychylono się jego wniosku o usunięcie z akt postępowania i nie uznania za dowód dokumentów dotyczących ukarania. W trzecim punkcie cytowanego postanowienia organ I instancji postanowił "nie włączać do akt postępowania administracyjnego nadkomisarz P. P. wniosku o zmianę treści notatki

z dnia 25.10.2010 roku dotyczącą obsadzenia na stanowisku naczelnika nowo powstałego Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego KPP w [..] pozostawić bez zmian zapis w notatce. Wskazana we wniosku kara została jednak zatarta i nie mogła stanowić podstawy do wyciągnięcia dalszych konsekwencji służbowych. Uzasadnienie orzeczenia mimo to zawiera szeroki opis uchybień w pełnieniu obowiązków służbowych i wskazuje na wpływ tych uchybień na całokształt oceny pracy skarżącego.

Zgodnie z art. 135q ust. 1 Ustawy o Policji, zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą. Informacja o zatartej karze dyscyplinarnej zawarta

w postępowaniu administracyjnym jest w ocenie skarżącego rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych: "Zatarcie oznacza uznanie kary za niebyłą. Zatarcie powoduje usunięcie z akt osobowych policjanta orzeczenia o ukaraniu i po zatarciu kary fakt ukarania nie może być wykorzystywany przez przełożonych jako podstawa np. ograniczenia zaufania do policjanta.

Zdaniem skarżącego, organ I instancji nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie naruszając w ten sposób art. 77 Kpa oraz nienależycie uzasadnił decyzję administracyjną z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ przyjął za udowodnione, oraz przyczyn,

z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności, co jest niezgodne z art. 107 § 3 Kpa.

Komendant Powiatowy Policji w toku postępowania nie uzyskał od skarżącego oświadczenia woli w kwestii jego zgody dotyczącej mianowania na niższe stanowisko służbowe - o czym mowa w art. 38 ust. 4 ustawy o Policji. Decyzja Komendanta Powiatowego Policji w [..] o wszczęciu postępowania administracyjnego

w celu mianowania skarżącego na niższe stanowisko służbowe nie miała podstaw prawnych, a przeprowadzone postępowanie – w jego przekonaniu- nie było prowadzone rzetelnie i obiektywnie. Po złożeniu wniosku o zmiany organizacyjne

w KPP Białogard, Komendant miał możliwość powołania skarżącego na stanowisko Komendanta Komisariatu Policji w Karlinie, tj. na stanowisko o grupie zaszeregowania równorzędnej z grupą naczelnika wydziału, jednak tego nie uczynił. Jest to wynik uprzedzeń personalnych Komendanta wobec jego osoby. Obecny Komendant Powiatowy Policji po dwóch miesiącach pracy w [..] decyzjami: z 12 lipca

(rozkaz nr 67/2010) oraz z 30 sierpnia (rozkaz nr 88/2010) ubiegłego roku, pomimo osiągania dobrych wyników przez Wydział Prewencji, powierzył skarżącemu czasowo pełnienie służby na stanowisku dyżurnego w wydziale, w którym kierował.

Ponadto skarżący podał, że Komendant Powiatowy Policji w [..] wszczął przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne zarzucając złożenie skargi na niego do Komendanta Wojewódzkiego Policji z pominięciem drogi służbowej.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Należy nadto wskazać skarżącemu, iż zakres kontroli sądowej jest ograniczony zakresem rozstrzygnięcia rozpatrywanej konkretnej sprawy administracyjnej w tym przypadku decyzji o zwolnieniu skarżącego ze stanowiska naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w [..] i mianowania na stanowisko dyżurnego Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego KPP

w [..] , zaszeregowane w niższej- 8 grupie uposażenia zasadniczego

z mnożnikiem 1,85 kwoty bazowej i dodatkiem służbowym w wysokości 560 zł

z zachowaniem prawa do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia wg stanowiska służbowego, w związku z zaistnieniem przesłanki fakultatywnego przeniesienia policjanta na niższe stanowisko służbowe, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt. 4 ustawy

o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o Policji". Przeto Sąd nie jest władny oceniać w tym postępowaniu innych ostatecznych decyzji organów orzekających w sprawie, czy też "polityki" Komendanta Powiatowego Policji

w [..] wobec skarżącego.

Zaskarżony rozkaz personalny i utrzymany nim w mocy rozkaz organu I instancji wydane zostały na podstawie art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji. Przepis ten stanowi, że policjanta można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z innych przyczyn uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko. Nadto art. 38 ust.4 ustawy stanowi, policjant, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn określonych w ust. 2 może być zwolniony ze służby.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga relacja jaka zachodzi pomiędzy art. 38 ust. 2

i art. 38 ust. 4. Przede wszystkim możliwość fakultatywnego przeniesienia policjanta

na niższe stanowisko służbowe w przypadkach o których mowa w ust. 2 nie wymaga zgody policjanta, jeżeli tym samym spełniona jest jedna z przesłanek wymienionych

w ust. 2 pkt 1 do pkt 4, organ może przenieść policjanta na niższe stanowisko służbowe. Natomiast zgodnie z ust.4 brak zgody policjanta na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn wskazanych w ust. 2 może spowodować zwolnienie policjanta ze służby. Tym samym zwolnienie policjanta ze służby w trybie art. 38 ust.4 ma charakter fakultatywny (wyrok NSA z dnia 1 lutego 1999r. sygn. akt II SA 1702/98, LEX nr 47383), co oznacza, że mimo braku zgody policjanta na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe, organ może przenieść policjanta na niższe stanowisko służbowe, albo zwolnić ze służby. Podkreślić zatem należy, że decyzja wydawana na podstawie art.38 ust.2 pkt 4 ustawy o Policji ma charakter uznaniowy. Naczelny Sąd Administracyjny m.in w wyroku z dnia 28 września 2000r. sygn. akt II SA 637/00 (LEX nr 53769 ) sformułował następujący pogląd: "Na podstawie art.38 ust.2 pkt 4 ustawy

z 1990r. o Policji policjanta można przenieść na niższe stanowisko służbowe

w przypadkach m.in. likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z innych przyczyn uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko. Decyzja taka wydawana jest

na podstawie uznania. Organ nie musi przy tym zaproponować policjantowi bezpośrednio niższego stanowiska, powinien jednak wydać rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego".

Z powyższego stanu prawnego wynikają dwie przesłanki uprawniające organ do przeniesienia policjanta bez jego zgody na niższe stanowisko służbowe: likwidacja zajmowanego stanowiska oraz brak możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji i akt sprawy, 30 sierpnia 2010 r. Komendant Powiatowy Policji w [..] wystąpił z wnioskiem do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wyrażenie zgody na przeprowadzenie zmian w limicie organizacyjno-etatowym przydzielonym KPP w [..] zarządzeniem organizacyjnym KWP Nr 13/2010 z dnia 30 marca 2010 r.

Skutkiem rozkazu organizacyjnego Nr 5/10 była m.in. likwidacja Wydziału Ruchu Drogowego oraz likwidacja jako samodzielnej komórki organizacyjnej Komendy Powiatowej Policji- Wydziału Prewencji poprzez połączenie z Wydziałem Ruchu Drogowego i powstanie Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego. Wydział Prewencji w wyniku tych zmian stracił samodzielny byt.

Prawu znana jest likwidacja poprzez włączenie do innych struktur organizacyjnych i powstanie w wyniku połączenia nowego tworu organizacyjnego. W przypadku Komendy Powiatowej Policji w [..] likwidacja przybrała formę wyłączenia

z etatów Komendy Wydziału Prewencji o stanie etatowym 36 stanowisk policyjnych

i Wydziału Ruchu Drogowego o stanie etatowym 10 stanowisk policyjnych a następnie włączenia do etatu KPP w [..] Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego

o stanie etatowym 45 stanowisk policyjnych, w tym za likwidowane 1. stanowisko naczelnika ze stopniem etatowym podinspektora w 9 grupie zaszeregowania utworzono 1. stanowisko dyżurnego ze stopniem etatowym nadkomisarza w 8 grupie zaszeregowania (wniosek KPP w [..] z dnia 30 sierpnia 2010 r. do KWP

w [...] ).

Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte przez Komendanta Powiatowego Policji w [..] w rezultacie braku możliwości mianowania skarżącego na inne równorzędne stanowisko służbowe, albowiem w tym okresie nie występowały w Komendzie Powiatowej Policji wolne stanowiska równorzędne

z zajmowanym przez skarżącego, natomiast Naczelnik Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego został mianowany (decyzja z dnia 2 listopada 2010 r. – z mocą od dnia

1 listopada 2010 r.) w czasie, gdy toczyło się jeszcze postępowanie w sprawie skarżącego, zakończone wydaniem decyzji o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska

i mianowaniu na niższe stanowisko służbowe (decyzja z dnia 9 listopada 2010 r.

z mocą od 10 listopada 2010 r.). Organ nie dysponował w dacie wydania rozkazu personalnego wolnym stanowiskiem, równorzędnym temu, które skarżący dotychczas zajmował, co skutkowało obiektywną niemożliwością zapewnienia skarżącemu stanowiska równorzędnego również pod względem grupy zaszeregowania z zajmowanym przed reorganizacją (również: notatka z ruchów kadrowych na stanowiskach kierowniczych w KPP w [..] w okresie od 30.08.2010

do 28.10.2010- k.39 akt adm.) W tej sytuacji zaskarżony rozkaz personalny należało uznać za zgodny z obowiązującym prawem, w szczególności zaś z art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji.

Zaskarżona decyzja, została wydana na podstawie tzw. uznania administracyjnego i z tego powodu organ mógł wydać rozstrzygnięcie jedynie po wnikliwym i wszechstronnym wyjaśnieniu stanu faktycznego, w świetle przepisu prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie, przy jednoczesnym uwzględnieniu przy rozstrzyganiu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela (art. 7 Kpa).

Jak to już wyżej wskazano, Sąd nie ma wątpliwości, że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozkaz personalny uwzględnia interes służby, który na gruncie tej sprawy stanowi odzwierciedlenie interesu społecznego, oraz nie stoi w sprzeczności ze słusznym interesem skarżącego. Organ proponując nadkomisarzowi P. P. służbę w Zespole Dyżurnych Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego Kpów [..] wziął pod uwagę doświadczenie zawodowe policjanta, jego kwalifikacje oraz – ze względu na znajomość specyfiki służby dyżurnej- możliwość szybkiego wdrożenia w nowe obowiązki służbowe.

W skardze P. P. zarzucał, że organy orzekające w sprawie nie wyłączyły z akt postępowania dokumentów związanych z karą dyscyplinarną, która uległa zatarciu i okoliczność ta miała wpływ na powierzenie innemu, posiadającemu niższy stopień oficerski oraz niższe kwalifikacje policjantowi stanowiska naczelnika Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego.

Poza oceną Sądu w tej sprawie jest kwestia mianowania innego policjanta na stanowisko naczelnika Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego KPP w [..] . Przedmiotem kontroli stała się jedynie legalność wydanych rozkazów w aspekcie rzeczywistej likwidacji zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego

z przyczyn organizacyjnych oraz braku możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko służbowe i w tym aspekcie Sąd uznał zarzuty skarżącego

za nieuzasadnione, natomiast zaskarżone rozstrzygnięcia zgodne z obowiązującym prawem.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że akta postępowania dyscyplinarnego w sytuacji, gdy kara dyscyplinarna uległa już zatarciu, nie mogą stanowić podstaw do jakiejkolwiek oceny policjanta czy to w aspekcie etyki zawodowej, mianowania na określone stanowisko służbowe, a tym bardziej przeprowadzania konsultacji w oparciu o ocenę pracy wynikającą z tych akt z przedstawicielem związku zawodowego w celu określenia przydatności na kierownicze stanowisko służbowe. Dokumenty w takim zakresie,

w jakim odnoszą się do akt postępowania dyscyplinarnego policjanta, w sytuacji zatarcia kary, powinny zostać bezwzględnie z postępowania wyłączone.

W niniejszej sprawie w aktach postępowania znajdują się dokumenty mające odniesienie do postępowania dyscyplinarnego nadkomisarza P., jednakże- zdaniem Sądu- treść tych dokumentów nie miała wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy.

Trafnie również organy orzekające zastosowały przepis art. 103 ust. 1 ustawy

o Policji, na podstawie którego skarżący zachował stawkę uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednim stanowisku służbowym.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na treść art. 104 ustawy o Policji ,który

w ust. 2 stanowi, że policjantowi pełniącemu służbę lub obowiązki na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym przysługuje dodatek funkcyjny, a w ust. 3, iż na stanowiskach innych niż wymienione w ust. 2 policjant za należyte wykonywanie obowiązków służbowych może otrzymywać dodatek służbowy.

Skoro skarżącego przeniesiono ze stanowiska kierowniczego na stanowisko

o charakterze wykonawczym, to nie przysługiwał mu na nowym stanowisku dodatek funkcyjny, a jedynie mógł uzyskać dodatek służbowy. Dodatek służbowy jest świadczeniem o charakterze uznaniowym, którego przyznanie pozostaje w gestii przełożonego właściwego w sprawach osobowych i opiera się na normatywnych kryteriach określonych w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Zgodnie z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia, przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych.

W przekonaniu Sądu wysokość tego dodatku została prawidłowo uzasadniona przez organy orzekające w sprawie. W uzasadnieniu rozkazu personalnego

Nr 164/2010 z dnia 9 listopada 2010 r. wskazano, że przyczyną przyznania dodatku

w kwocie 560 zł miesięcznie jest przeniesienie skarżącego na stanowisko dyżurnego,

a więc zasadnicza zmiana zakresu i charakteru obowiązków służbowych, jak

i odpowiedzialności. Ponadto organ wziął pod uwagę wysokość dodatków służbowych posiadanych przez policjantów pełniących funkcję dyżurnego, czyli na równorzędnych stanowiskach służbowych. Potwierdza to dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy, której analiza wskazuje, iż przyznany skarżącej dodatek służbowy w kwocie 560 zł miesięcznie mieści się w granicach średniej wartości dodatków przysługujących policjantom w Zespole Dyżurnych.

Reasumując, skoro zaskarżony rozkaz personalny odpowiada wymogom obowiązującego prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.151 P.p.s.a., oddalił skargę.