Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 642/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 230 par. 1, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA Krystyna Nowak (sprawozdawca), WSA del. Sławomir Presnarowicz, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1966/06 w sprawie ze skargi R. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 5 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1966/06, wydanym na podstawie art. 220 § 1, art. 221 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę R. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 5 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że 24 października 2006 r. pełnomocniczka R. N. wykonująca zawód adwokata złożyła, za pośrednictwem organu administracji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na wskazane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 5 października 2006 r. stwierdzające, że odwołanie podatnika od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z 11 lipca 2006 r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych zostało złożone z uchybieniem terminu. Skarga podlegała wpisowi stałemu w kwocie 100 zł, która w momencie wniesienia skargi nie zastała uiszczona.

Zarządzeniem z 11 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał pełnomocniczkę do nadesłania, w terminie 7 dni, dowodu uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie. Wezwanie zostało doręczone adresatce 15 grudnia 2006 r.

Tego samego dnia pełnomocniczka skarżącego złożyła do Sądu dowód wpłaty wpisu kwoty 100 (stu) złotych, z którego wynikało, iż wpłata została dokonana 15 grudnia 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na art. 220 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Zgodnie zaś z art. 221 Prawa o postępowaniu... pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Skargę wniósł reprezentujący stronę pełnomocnik będący jw. adwokatem. Zgodnie § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz art. 230 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu... – wpis sądowy od skargi na postanowienie był stały i wynosił 100 (sto) złotych. W sprawach pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów istniał obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. W takim wypadku pełnomocnik winien był opłacić wpis stały od skargi bez wezwania do jego uiszczenia. Sąd podkreślił, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów dający podstawę do wezwania adwokata do uiszczenia wpisu stałego od skargi, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 został uznany za niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu... oraz art. 2 Konstytucji RP (Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r. Nr 45, poz. 322) i utracił moc z dniem 17 marca 2006 r.

Z akt sprawy wynikało, że adwokat – pełnomocnik skarżącego uiściła wpis od skargi 15 grudnia 2006 r., czyli w dniu, w którym otrzymała wezwanie Sądu do nadesłania dowodu jego uiszczenia. Z tego względu Sąd, na podstawie wskazanych przepisów skargę odrzucił.

W skardze kasacyjnej od opisanego postanowienia pełnomocnik R. N. adwokat K. K. wniosła o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 216 Ordynacji podatkowej, polegającym na przyjęciu, iż postanowienie organu podatkowego jest pojęciem równoznacznym z postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym.

Wskazane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż stanowiło w rzeczywistości przyczynę odrzucenia skargi.

W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że przyjąć należy, iż art. 221 Prawa o postępowaniu... nie znajduje zastosowania w odniesieniu do postanowień wydawanych przez organ podatkowy w toku postępowania uregulowanego odrębnymi przepisami ustawy – Ordynacja podatkowa, a zatem nie podlegają one wpisowi stałemu.

Odpowiadając na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna R. N. była oczywiście bezzasadna.

Skarżąca pełnomocniczka nie przestawiła toku rozumowania, które doprowadziło ją do stwierdzenia, że art. 221 Prawa o postępowaniu... nie znajduje zastosowania w odniesieniu do postanowień wydawanych przez organy podatkowe w toku postępowania uregulowanego przepisami Ordynacji podatkowej.

Z faktu, że w ogóle zaskarżyła do sądu administracyjnego wskazane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. można było wysnuć wniosek, że co do zasady uważała, że sprawy podatkowe mieszczą się w kognicji takiego sądu. Było to stanowisko zasadne zważywszy na postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), w związku z art. 149 Konstytucji RP, ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (t.j. w Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 ze zm.) i ustawą z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t.j. w Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 ze zm.).

Kodeks postępowania administracyjnego nie był (i nie jest) jedynym aktem prawnym regulującym postępowanie administracyjne w RP. Ta sytuacja została uwzględniona w art. 145 § 2 Prawa o postępowaniu... stanowiącym, że "W sprawach skarg na decyzje i postanowienia (podkr. NSA) wydane w innym postępowaniu niż uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie".

Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było (dopuszczalnym) przedmiotem zaskarżenia wymienionym w art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu...

Zgodnie z art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu... od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 ustawy).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie były należności pieniężne, a ocena terminowego złożenia środka odwoławczego. Nie było zatem wątpliwości co do tego, że skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu i powinna być "należycie opłacona" przez adwokata, który ją wniósł bez wezwania sądu.

Wobec braku wpisu Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował w sprawie postanowienia art. 221 Prawa o postępowaniu...

Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.