Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 14/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 141 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Protokolant Specjalista Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi TF S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...]r. w sprawie podatku od towarów i usług za październik 1995r. odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

I SAB/Go 14/08

UZASADNIENIE

TF S.A., zwane dalej skarżącym, TF lub Spółką , w dniu 19 marca 2008 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. , jednym pismem procesowym, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej podając tylko , że organ ten postanowieniami z dnia [...] stycznia 2006 r. wszczął postępowania , w ramach których do dnia wniesienia skargi nie zostały wydane decyzje, pomimo upływu ustawowego terminu. Według skarżącego "Oznacza to , że Dyrektor Izby Skarbowej jest bezczynny".

Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę z aktami oraz udzielił odpowiedzi na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania.

Jak wynika z akt sprawy oraz z treści odpowiedzi na skargę , TF w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. złożyło wniosek o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995 r. Wymieniony wniosek obejmował m.in. decyzję dotyczącą VAT za październik 1995 r. i bezczynności organu w postępowaniu w tym zakresie dotyczy niniejsza sprawa.

W swoim wniosku o wznowienie postępowania jako podstawę tego wznowienia Spółka wskazała art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, powołując się na nowe dowody w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. , nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1995 r.

Pismem z dnia 4 stycznia 2006 r. organ wystąpił do WSA w Poznaniu o udostępnienie mu akt administracyjnych przekazanych temu Sądowi w związku z zaskarżeniem decyzji podatkowych w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995 r.

Wobec otrzymania negatywnej odpowiedzi z WSA w Poznaniu , pismem z dnia [...] lutego 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił Spółkę , iż wznowione postępowanie nie zostanie zakończone w terminie określonym w art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej. Jako przyczynę niedotrzymania terminu podał brak akt administracyjnych sprawy , zalegających w WSA w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 1835-1840/04). Nowy termin załatwienia sprawy organ określił następująco : " w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez tut. organ akt z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu".

Zwrot akt administracyjnych Dyrektorowi Izby Skarbowej nastąpił przy piśmie WSA w Poznaniu z dnia 12 lutego 2008 r. (sygn. akt I SA/Po 1101/07, I SA/Po 1660-1664/07). Izba Skarbowa otrzymała te akta w dniu 14 lutego 2008 r.

Zawiadomieniem z dnia 17 marca 2008 r. organ określił kolejny termin zakończenia postępowania – do dnia 2 kwietnia 2008 r. , podając jako przyczynę niedotrzymania terminu "konieczność dalszej analizy przedmiotowych spraw , w tym w związku z wnioskiem Podatnika z dnia 27 lutego 2008 r. " (wniosek dotyczący połączenia przedmiotowego postępowania – wznowionego postanowieniem z dnia 4 stycznia 2006 r., z postępowaniem dotyczącym tej samej decyzji podatkowej – wznowionym postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r.).

Z akt przekazanych przez Dyrektora Izby Skarbowej wynika ponadto , że po rozpatrzeniu ponaglenia TF z dnia 7 kwietnia 2008 r. Minister Finansów wydał w dniu [...] maja 2008 r. postanowienie nr [...], uznając owo ponaglenie za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami . Regulują je przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a. ) i Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada spełnienie tych przesłanek.

W wyżej powołanej ustawie zostały przewidziane formalnoprawne warunki dopuszczalności skargi , do których należy m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia . W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia , jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie . Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi , skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. są zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenie , o którym mowa w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8 , poz. 60 ze zm. – zwanej Ordynacja podatkowa). Postępowanie podatkowe jest prowadzone przez właściwe organy na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej , tak więc i w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej jako organu podatkowego prowadzącego postępowanie wznowieniowe, należało wyczerpać środki zaskarżenia, to jest złożyć ponaglenie na podstawie art.141 § 1 Ordynacji podatkowej . Przepis ten określa , że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia . Środek powyższy w doktrynie i judykaturze jest traktowany jako szczególnego rodzaju środek zaskarżenia , skoro jego konsekwencją jest konieczność zajęcia przez organ wyższego stopnia , w formie prawem przewidzianej, stanowiska w kwestii zasadności zarzutu bezczynności .

W świetle art. 52 § 1 P.p.s.a. nie budzi też wątpliwości , iż owo wyczerpanie środka zaskarżenia musi mieć cechę uprzedniości , co oznacza , iż ponaglenie nie tylko musi być złożone , ale i rozpatrzone przed wniesieniem skargi na bezczynność. W rozpoznawanej sprawie ma to o tyle znaczenie , że tryb ponaglenia został zrealizowany , niemniej nastąpiło to w dniu [...] maja 2008 r. , natomiast skarga na bezczynność została wniesiona 19 marca 2008 r. W tej sytuacji wniesienie skargi było przedwczesne, a w konsekwencji przyjąć należało , iż nastąpiło bez wyczerpania środków zaskarżenia.

Za taki środek zaskarżenia nie można też uznać pisma TF z dnia [...] stycznia 2008 r. , na które wskazał przedstawiciel skarżącego na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. Treść tego pisma , skierowanego bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej , nie zawierała bowiem żadnego wskazania co do konkretnych postępowań administracyjnych, a autor skoncentrował się przede wszystkim na wykazywaniu nieprawidłowości działania pracowników organów podatkowych "przez niedopełnienie obowiązków służbowych" i działanie na szkodę strony oraz Skarbu Państwa, w szczególności przez niedokonanie zwrotu "wielomilionowej nadpłaty" w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007 r. (sygn. akt SK 63/06). Ponadto należy mieć na względzie, że omawiane pismo nie mając charakteru ponaglenia, nie było też rozpatrywane w przepisanym trybie przez organ wyższego stopnia, zatem i w tym przypadku nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a.

W tych okolicznościach skargę należało uznać za niedopuszczalną z powodu uprzedniego niewyczerpania środków zaskarżenia i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić ją , co Sąd orzekł w sentencji.

( - ) Anna Juszczyk-Wiśniewska ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Jacek Jaśkiewicz