Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2693/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego D. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 2693/13

UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku A. O., zatwierdził projekt budowlany i udzielił mu pozwolenia na budowę instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...] w miejscowości [...], gm. [...].

W decyzji organ ustalił, że obszar oddziaływania inwestycji zamyka się w granicach działek inwestycyjnych: nr ew. [...],[...],[...],[...] w [...], gm. [...].

Odwołanie od ww. decyzji wniósł D. P.

W uzasadnieniu odwołania wskazał, że skarżona decyzja narusza jego interes prawny jako właściciela działki nr [...] w [...], przyległej bezpośrednio do terenu objętego przedmiotową inwestycją budowy instalacji gazowej.

Podnosił naruszenie art. 109 § 1 K.p.a., gdyż jako właściciel działki bezpośrednio przylegającej do projektowanej inwestycji nie był powiadomiony o wydaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Zdaniem odwołującego się, zaprojektowana inwestycja dotyczy bezpośrednio jego działki nr [...], bowiem przewiduje podłączenie do sieci gazowej dla obsługi budynku znajdującego się na działkach nr [...] i [...] w sytuacji, gdy ich właściciele

(w tym inwestor A. O.), nie mają prawa podłączenia się do instalacji znajdujących się na działce nr [...] i do przeprowadzenia instalacji przez tę działkę.

Twierdził, że zaprojektowanie rozbudowy punktu redukcyjno-pomiarowego, wybudowanie szafki Z-5 w granicy działek nr [...] i [...], wymaga jego zgody, gdyż ani inwestor, ani Polskie Górnictwo Nafty i Gazu - Gazownia [...] nie mają prawa do jego terenu.

Dodał, że nie udzielał zgody właścicielom działek nr [...] i [...], na podłączenie się do sieci gazowej znajdującej się w jego działce nr [...]. Zatem wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę narusza jego interes prawny i stwarza możliwość bezprawnego wykonania przyłącza gazowego przeznaczonego do zasilania działek nr [...] i [...].

Wskazał, że z księgi wieczystej prowadzonej dla działek nr [...] i [...], nie wynika, aby działki te miały prawo podłączenia się do sieci gazowej znajdującej się w działce nr [...], objętej księgą wieczystą nr [...].

Polskie Górnictwo Nafty i Gazu - Gazownia [...] - również nie ma zgody skarżącego na rozbudowę instalacji gazowej, ani też na podłączenie działek nr [...] i [...], co wynika z zapisów aktu notarialnego nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r.

Wobec braku jego zgody na rozbudowę sieci gazowej, wydane warunki techniczne nr [...], załączone do dokumentacji projektowej, są bezprzedmiotowe, a ich treść narusza interes prawny skarżącego.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 104 K.p.a. oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że należało ustalić, czy D. P. jest uprawniony do tego by wnieść odwołanie w niniejszej sprawie.

Stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. uprawnienie do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w I instancji przysługuje stronie. O tym, kto może być stroną postępowania rozstrzyga przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Wojewoda wyjaśnił, że w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę "interes prawny lub obowiązek", o którym mowa w art. 28 k.p.a. jest wyprowadzany z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi lex specialis w stosunku do ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

Organ dalej wywodził, że zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego poprzez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Dla ustalenia, czy dana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, nie jest istotne, gdzie jest usytuowana nieruchomość w stosunku do planowanej inwestycji i jaki ma charakter, lecz to, czy w związku z budową obiektu zaistnieją ograniczenia w zagospodarowaniu tej nieruchomości.

Analizując sprawę wskazał, że odwołujący się D. P. swój interes prawny wywodzi z faktu przysługującego mu prawa własności działki o nr ew. [...], znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie działki o nr ew. [...], będącej działką inwestycyjną. Należało zatem ustalić zdaniem Wojewody, czy nieruchomość będąca własnością skarżącego, znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.

Z przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego wynikało, że inwestor zaplanował zrealizowanie instalacji gazowej na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...]. Instalacja ma być połączona z siecią za pomocą istniejącego przyłącza. Wojewoda stwierdził, iż projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby jakiekolwiek roboty budowlane miały być prowadzone na działce o nr ew. [...] (stanowiącej własność skarżącego).

Dalej organ II instancji wskazał, że projektowana instalacja nie jest obiektem budowlanym i do jej realizacji nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.). Tym samym jej realizacja nie będzie powodowała ograniczeń w zagospodarowaniu działki nr ew. [...], mogących ewentualnie wynikać z ww. rozporządzenia. Ponadto żaden z obowiązujących przepisów prawa nie nakłada na inwestora konieczności uzyskiwania zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej na realizację swojej inwestycji.

Interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę ma podmiot, który ma tytuł prawny do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Położenie nieruchomości w sąsiedztwie planowanej inwestycji nie jest tożsame ze znajdowaniem się tej nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Zdaniem Wojewody [...] działka będąca własnością skarżącego, pomimo bezpośredniego sąsiedztwa nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.

Wojewoda podkreślił jednocześnie, że warunkiem uznania danego podmiotu za stronę postępowania i dopuszczenia go do udziału w nim jest wykazanie, że planowana inwestycja będzie wpływać na jego nieruchomość i godzić w konkretne uprawnienie do zagospodarowania nieruchomości. Tylko wskazanie konkretnego przepisu prawa w powiązaniu ze wskazaniem naruszonego uprawnienia, które powoduje ograniczenie w zagospodarowaniu działki osoby skarżącej, może być podstawą do rozważenia wad projektu i pozwolenia na budowę.

Z uwagi na powyższe Wojewoda [...] nie dopatrzył się istnienia interesu prawnego D. P. w zaskarżeniu decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. i umorzył postępowanie odwoławcze.

D. P. złożył skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia w całości.

Wskazał na naruszenie następujących przepisów procesowych:

- naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1 w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez błędne uznanie, iż postępowanie objęte decyzją Starosty [...], nie dotyczyło jego interesu prawnego, co spowodowało iż nie uznano go za stronę postępowania. Niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, w szczególności nie wzięcie pod uwagę faktu, iż inwestor nie ma prawa podłączenia się do instalacji i mediów położonych w działce nr ew. [...].

- naruszenie art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz błędne uzasadnienie decyzji, ograniczające się do przytoczenia przepisów prawa i stwierdzenia, że nieruchomość skarżącego leży poza obszarem oddziaływania planowanej inwestycji oraz błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

- naruszenie art. 106 K.p.a. poprzez niedoręczenie skarżącemu postanowień uzgodnieniowych - w tym wydanych warunków technicznych.

Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. :

- art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez określenie, iż obszar oddziaływania inwestycji nie obejmuje nieruchomości skarżącego w sytuacji, gdy jego działka zlokalizowana jest bezpośrednio przy projektowanym włączeniu się do istniejącej sieci gazowej, a projektowana instalacji będzie przesyłać gaz poprzez teren jego działki nr ew. [...].

Uzasadniając skargę wskazał, że z załączonych do sprawy map wynika, iż szafka gazowa istniejącego przyłącza gazowego znajduje się w linii ogrodzenia i częściowo na jego działce nr [...].

Również projekt zagospodarowania terenu będący częścią projektu, pokazuje miejsce włączenia się do istniejącej sieci położone w linii ogrodzenia, a w części opisowej projektu jest zaznaczona wymiana szafki gazowej na szafkę typu Z-5 z przeznaczeniem na 2 gazomierze. Ponadto na załączniku jest adnotacja, iż nie badano służebności gruntowej, w zakresie aktualizacji mapy do celów projektowych.

Skarżący dodał, że podłączenie się do sieci bez jego zgody jest naruszeniem praw właściciela działki nr [...], nawet w przypadku braku konieczności wejścia na działkę nr [...] z nowo projektowaną instalacją gazową.

Wskazał także, że potwierdzeniem braku "możliwości rozbudowy i podłączenia kolejnych odbiorców" jest protokół nr [...] z dnia [...] września 2009 r. W jego treści wskazano, że należy rozszerzyć zapis w akcie notarialnym nr [...], który został sporządzony przy opracowywaniu projektu budowy gazociągu średniego ciśnienia z przyłączami w działce nr [...], do przedłużenia sieci gazowej od wysokości działki nr [...] do wysokości działki nr [...] i wybudowaniu przyłączy m.in. do działki nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 póz. 1269 z póż.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem dokonywanej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm., zwaną dalej w skrócie p.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna.

Jak wynika z akt sprawy inwestor A. O. wystąpił o udzielenie pozwolenia na budowę instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...] w [...].

Z opisu technicznego inwestycji zawartej w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym wynikało, że instalacja ma być połączona z siecią za pomocą istniejącego przyłącza. Natomiast z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż szafka gazowa istniejącego przyłącza gazowego znajduje się w linii granicznej z działką skarżącego nr [...].

Biorąc pod uwagę opis inwestycji oraz fakt, że granica jest punktem na mapie i jako taka nie posiada szerokości, należało szczegółowo wyjaśnić miejsce położenia szafki gazowej, oraz miejsce gdzie nastąpić ma podłączenie do istniejącego przyłącza. Szafka gazowa posiada bowiem określone wymiary, zajmuje określoną przestrzeń i nie może znajdować się dokładnie w granicy, skoro w znaczeniu geodezyjnym granica stanowi punkt na mapie.

Projekt zagospodarowania terenu, pokazuje miejsce włączenia się do istniejącej sieci, położone w granicy między działkami inwestycyjnymi, a działką skarżącego, a w części opisowej projektu zaznaczono, iż nastąpi wymiana szafki gazowej na szafkę typu Z-5 z przeznaczeniem na 2 gazomierze.

W tych okolicznościach stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji, iż z projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby jakiekolwiek roboty budowlane miały być prowadzone na działce o nr ew. [...] (stanowiącej własność skarżącego), było co najmniej przedwczesne, pozbawione rzeczowej analizy, gdyż organ nie odniósł się do opisu inwestycji, w tym zaplanowanych robót oraz uznał, iż przyłącze znajduje się w granicy, a niewątpliwie musi ono zajmować określoną przestrzeń na gruncie.

Zatem w okolicznościach tej sprawy, nie chodziło jedynie o ustalanie obszaru oddziaływania projektowanej instalacji gazowanej, ale przede wszystkim o ustalanie czy zaplanowane roboty budowlane, biorąc pod uwagę ich charakter, nie dotyczą również działki skarżącego nr ew. [...].

Organ II instancji stwierdził, że projektowana instalacja nie jest obiektem budowlanym i do jej realizacji nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.). Tym niemniej interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę ma oprócz podmiotu którego nieruchomość znajduje się obszarze oddziaływania, także podmiot, na którego nieruchomości roboty budowlane związane z inwestycją wykonywane być muszą, mimo iż nie jest on inwestorem. Taka sytuacja automatycznie powoduje, że planowana inwestycja będzie wpływać na nieruchomość skarżącego i godzić w jego interes prawny.

Słusznie skarżący zarzucił naruszenie art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wyczerpującej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie oraz błędne uzasadnienie decyzji, ograniczające się do przytoczenia przepisów prawa i stwierdzenia, iż nieruchomość skarżącego leży poza obszarem oddziaływania planowanej inwestycji. Dokonane przez organ ustalenia faktyczne były niewystraczające zważywszy, że w odwołaniu skarżący podnosił, iż szafka gazowa istniejącego przyłącza gazowego, znajduje się w linii ogrodzenia i częściowo na jego działce nr [...]. W części opisowej projektu zaplanowano wymianę szafki gazowej na szafkę typu Z-5 - na 2 gazomierze.

Organ odwoławczy, zobowiązany będzie ponownie ocenić czy skarżący posiada przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. W tym celu należy dokonać stosownej analizy projektu - tak jego części opisowej jak i rysunkowej, a w razie potrzeby uzupełnić materiał dowodowy, w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, 152 , 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.