Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 728/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.),, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi E. F. i B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] Burmistrz Miasta A. ustalił "P." s.c. w A. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r., dotyczącego nieruchomości położonej przy ul. [...] w A., w kwocie 50.042,00 zł.

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy ww. rozstrzygnięcie.

B. F. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyższą ostateczną decyzją Kolegium, opierając go na przesłance określonej w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. – dalej: "o.p."). Zdaniem Skarżącego, ustalając wymiar podatku organ podatkowy wziął pod uwagę datę rejestru S. "P." w rejestrze podmiotów wykonujących działalność medyczną, prowadzonego przez Wojewodę P., tj. [...] września 2014 r., zamiast daty rejestru Zakładu Rehabilitacji Leczniczej w rejestrze podmiotów wykonujących działalność medyczną, prowadzonego przez Wojewodę P., tj. [...] września 2012 r.

Po wznowieniu postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w S. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], odmówiło uchylenia w całości ww. decyzji z dnia [...] października 2016 r. Zdaniem Kolegium nie zaistniała żadna przesłanka wznowieniowa, w tym nie potwierdziła się przesłanka wskazywana przez wnioskodawcę. Organy podatkowe obu instancji przy dokonywaniu wymiaru podatku dysponowały informacjami, że w dniu [...] września 2012 r. w rejestrze podmiotów leczniczych dokonano wpisu komórki organizacyjnej pn. Zakład rehabilitacji leczniczej z/s w A. przy ul. [...] z datą, rozpoczęcia działalności od dnia [...] września 2012 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. F. i E. F. podnieśli, że o faktycznym wykorzystaniu nieruchomości położonej w A. przy ul. [...] świadczy umowa zawarta w latach 2013 - 2014 z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, która nie była znana organom wymierzającym podatek od nieruchomości, jest więc nową okolicznością, istniejącą w dniu wydania decyzji wymiarowej, nieznaną organom, przez to spełniającą wszystkie przesłanki, o jakich mowa w art. 240 § 1 pkt 5 o.p.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy własne rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji wskazując przede wszystkim, że okoliczność uwzględnienia daty wpisu Sanatorium do rejestru podmiotów prowadzących działalność leczniczą, tj. [...] września 2014 r., zamiast daty wpisu do rejestru Zakładu Rehabilitacji Leczniczej, tj. [...] września 2012 r. nie jest nową okolicznością, bowiem organy wymierzające podatek znały obie powyższe daty.

Odnosząc się natomiast do okoliczności przedstawionej w odwołaniu,

a dotyczącej umowy nr [...] zawartej w dniu [...] listopada 2012 r. pomiędzy ZUS w W. a ośrodkiem rehabilitacyjnym pn. ZOZ Przychodnia S. s.c., Kolegium uznało, że ani Burmistrz Miasta A. podejmując w dniu [...] sierpnia 2016 r. decyzję wymiarową, ani SKO w S. podejmując w dniu [...] października 2016 r. decyzję utrzymującą w mocy wymiar podatku od nieruchomości, nie dysponowali powyższą umową. Kopię tej umowy skarżący przekazali Kolegium dopiero na etapie drugoinstancyjnego postępowania wznowieniowego. Jednocześnie organ nie zgodził się, że nowo ujawniona umowa jest istotna dla sprawy mającej za przedmiot wymiar podatku od nieruchomości za 2014 r. Z rejestru podmiotów leczniczych, prowadzonego przez Wojewodę P. wynika, że E. s.c. od [...] lipca 1994 r. prowadzą przedsiębiorstwo Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia S. s.c. Przedsiębiorstwo to, mające siedzibę w D., posiada swoje filie w D., w S., w B., w S. oraz w A. przy ul.. Z treści nowo ujawnionej umowy nie wynika, że dotyczy ona filii przedsiębiorstwa znajdującej się

w A. Ponadto, od początku 2014 r. część budynku (470,75 m kw.) znajdującego się w A. opodatkowana była stawką przewidzianą dla budynków związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń. Nowo ujawniona umowa nie dostarcza więc nowych informacji na temat sposobu korzystania z nieruchomości. Z rejestru podmiotów leczniczych wynika również, że od [...] września 2014 r. wyżej wskazana spółka cywilna prowadzi S. "P.", Zakład P. w A. przy ul. [...]. Ta okoliczność została uwzględniona w decyzjach wymiarowych, bowiem w okresie od 1 października 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. stawką "preferencyjną" opodatkowano wszystkie budynki skarżących uznając, że są one związane z prowadzeniem działalności leczniczej w zakresie świadczeń zdrowotnych i są zajęte przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący i wywiedli skargę do tut. Sądu. Ich zdaniem, z umowy zawartej w dniu [...] listopada 2012 r. jednoznacznie i bezspornie wynika, iż dotyczy ona ośrodka rehabilitacji w A. Dodali, że faktem powszechnie znanym jest to, że tylko ośrodek w A. zapewniał całodobową opiekę rehabilitacyjną dla dużej liczby kuracjuszy, ponieważ dysponował bazą noclegową, żywieniową i medyczną, zobowiązany był do uiszczania opłaty uzdrowiskowej (miejscowością o statusie uzdrowiska jest A.). Podkreślili,

że wbrew stanowisku organu odwoławczego turnusy rehabilitacyjne w systemie stacjonarnym nie mogły być prowadzone w S., czy B., gdzie prowadzone są gabinety stomatologiczne o stosunkowo niewielkiej powierzchni. Do skargi skarżący dołączyli kserokopię pisma ZUS z dnia [...] czerwca 2017 r. i załącznik nr 2 do w/w umowy, które w ich ocenie potwierdzają fakt, że cały ośrodek rehabilitacyjny w A., a nie tylko jego część medyczna, wykorzystywany był na cele rehabilitacji leczniczej.

W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł

o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd pragnie podkreślić, że jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest zasada trwałości decyzji ostatecznych (art. 128 o.p.). Nie oznacza to jednak, że ma ona charakter bezwzględny, gdyż doznaje pewnych ograniczeń, a to z uwagi na możliwość wzruszenia tego rodzaju decyzji. Sposobność ku temu stwarzają nadzwyczajne tryby przewidziane w o.p., do których zalicza się między innymi tryb wznowienia postępowania.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego.

W postępowaniu podatkowym, wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną możliwe jest jeżeli wystąpi jedna z przyczyn enumeratywnie wyliczonych w art. 240 § 1 o.p. Podkreślenia przy tym wymaga, że przedmiotem postępowania "wznowieniowego" nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone we wspomnianym art. 240 § 1 o.p. Przesłanki do wznowienia postępowania jako wyjątek od zasady trwałości decyzji podatkowych powinny być interpretowane ściśle, tj. w taki sposób, który uniemożliwi uczynienie z tej instytucji kolejnego etapu instancyjnego postępowania podatkowego.

W niniejszej sprawie wniosek skarżących o wznowienie postępowania oparty został na przesłance określonej w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 o.p. zgodnie z którym, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące

w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję.

Analiza tego przepisu wskazuje, że wznowienie postępowania jest możliwe gdy łącznie wystąpią następujące warunki: wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; okoliczności (dowody) te nie były znane organowi, który wydał decyzję; okoliczności (dowody) istniały w dniu wydania decyzji; są one istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub części (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2003 r. sygn. akt III SA 2923/01, publ. Biul. Skarb. 2004/3/22).

Zwrot "nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody" oznacza zarówno okoliczności faktyczne lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę (por. wyroki NSA: z dnia 21 lutego 2012 r. sygn. akt I FSK 558/11; z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I FSK 1985/11; z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1044/15, dostępne w CBOSA). Wyrażenie to powinno być ponadto interpretowane przez pryzmat określenia "wyjdą na jaw". W efekcie należy uznać, że strona może powoływać się w postępowaniu wznowieniowym tylko na takie okoliczności faktyczne, bądź na takie dowody, co do których istnienia nie posiadała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania podatkowego, prowadzonego w trybie zwykłym, nie mogła zatem żądać ich uwzględnienia w toku tego postępowania (zob. wyroki NSA: z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2675/12; z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 734/13, dostępne w CBOSA). Pogląd ten aprobuje doktryna, argumentując przy tym, że przyjmowanie stanowiska odmiennego byłoby sprzeczne z istotą zwrotu "wyjdą na jaw", który należy rozumieć jako jawne, znane stronie, a więc konsekwencji niemogące mieć waloru nowych okoliczności lub dowodów (por. S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. M. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz

do art. 240, WK 2015, Lex nr 477951). Na pełną aprobatę zasługuje również pogląd orzecznictwa, że nieprzeprowadzenie określonych dowodów w toku zwykłego postępowania instancyjnego, jeżeli dowody te mogły być powołane przez stronę,

nie może być podstawą wznowienia postępowania w myśl art. 240 § 1 pkt 5 o.p., gdyż naruszałoby zasadę stałości decyzji (wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2701/13, Lex nr 1988572).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego przypadku należy zauważyć, że skarżący twierdzili, że przesłanką z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. jest okoliczność, że organ podatkowy wziął pod uwagę datę rejestru S. "P." w rejestrze podmiotów wykonujących działalność medyczną, prowadzonego przez Wojewodę P., tj. [...] września 2014 r., zamiast daty rejestru Zakładu Rehabilitacji Leczniczej w rejestrze podmiotów wykonujących działalność medyczną, prowadzonego przez Wojewodę P., tj. [...] września 2012 r.

W tym zakresie Sąd podziela stanowisko organów, że powyższe nie stanowi nowej okoliczności w rozumieniu wskazanej w ww. przepisie podstawy wznowienia. Otóż organy podatkowe obu instancji dokonując wymiaru podatku dysponowały informacjami na temat obu wskazanych dat. W aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej P. Urzędu Wojewódzkiego

w B. z dnia [...] stycznia 2016 r., w którym chronologicznie przedstawione zostały wszystkie wpisy podmiotów leczniczych prowadzących działalność

na przedmiotowej nieruchomości położonej w A., w tym informacje o wpisie dokonanym w dniu [...] września 2012 r. Wobec tego nie można uznać aby przedstawiona przez skarżących okoliczność miała przymiot "nowej", a to wyklucza uznanie, że stanowi ona przesłankę określoną w art. 240 § 1 pkt 5 o.p.

Trafne jest również stanowisko organu odnośnie dostarczonej na etapie postępowania odwoławczego umowy z ZUS z dnia [...] listopada 2012 r. Jakkolwiek umowa ta stanowi nowy dowód nieznany organom w postępowaniu wymiarowym, to

nie ma istotnego znaczenia dla sprawy, powodując konieczność uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji wymiarowej. W zaskarżonej w tej sprawie decyzji Kolegium wymieniło powody, dla których dowód ten należy uznać jako pozostający bez wpływu na rozstrzygnięcie wymiaru podatku od nieruchomości. Treść umowy przedłożonej organom w toku wznowionego postępowania nie wskazuje, której filii przedsiębiorstwa skarżących ona dotyczy. Tymczasem z rejestru podmiotów leczniczych, prowadzonego przez Wojewodę P. wynika, że E. s.c. od [...] lipca 1994 r. prowadzą przedsiębiorstwo Zakład Opieki Zdrowotnej P. s.c., mające siedzibę w D. oraz filie w D., w S., w B., w S. oraz w A. Umowa dotyczy zrealizowania w latach 2013-2014 turnusów rehabilitacji leczniczej dla 20 osób. Ani w treści umowy, ani

w załącznikach nie wymieniono nazwy miejscowości A.

W toku wznowionego postępowania organ nie dysponował dokumentami

w postaci kserokopii pisma ZUS z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz kserokopii odręcznie wypełnionego Załącznika nr 2 do ww. umowy, które to dowody potwierdzać mają, że miejscem świadczenia usług na podstawie przedmiotowej umowy był obiekt "P. w A. Trzeba zaznaczyć, że oba wymienione dokumenty skarżący złożyli dopiero na etapie skargi do Sądu. Treść dostarczonej kopii pisma ZUS wskazuje, że podmiot ten współpracował w latach 2013-2014 z ZOZ Przychodnia S. s.c. w D. zakresie świadczenia usług rehabilitacji leczniczej, a miejscem świadczenia usług był wskazany wyżej obiekt położony w A. Powyższe nie potwierdza jednak, że cały ten obiekt był wykorzystywany na ww. cele w 2014 r. Mając na uwadze to, że od początku 2014 r. część budynków znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości w A. była opodatkowana stawką przewidzianą dla budynków związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń, organ w pełni zasadnie przyjął, że treść umowy nie wnosi nowych informacji w zakresie sposobu korzystania

z nieruchomości. Takiej konstatacji nie zmienia kolejny dokument dołączony do skargi, tj. kserokopia odręcznie wypełnionego Załącznika nr 2 do umowy zawartej

z ZUS "Wykaz pokoi przeznaczonych dla osób skierowanych na rehabilitację leczniczą". Przede wszystkim również z tego dokumentu nie wynika, że obiekt wymieniony w wypełnionym załączniku był wykorzystywany na rehabilitację leczniczą w okresie całego 2014 r. Poza tym kserokopię wypełnionego druku tego załącznika przedłożono dopiero w postępowaniu sądowym (we wznowionym postępowaniu organ dysponował jedynie niewypełnionym drukiem tego załącznika). Wypełniony druk zawiera przy tym datę wcześniejszą niż data zawarcia umowy. Znajduje się na nim odcisk pieczęci podmiotu leczniczego "P." ZOZ Przychodnia S. A., ul. [...], który to podmiot – jak wynika z pisma PUW z dnia [...] stycznia 2016 r. – w 2012 r. nie posiadał jeszcze jednostki organizacyjnej wpisanej do rejestru podmiotów leczniczych w postaci S. "P.", która to jednostka figuruje w rejestrze od [...] września 2014 r. Powyższe pozwala podejrzewać, że na tylko na potrzeby tego postępowania została "stworzona" dokumentacja mająca prowadzić do wzruszenia ostatecznej decyzji wymiarowej w trybie wznowieniowym.

Niezależnie od powyższego przypomnieć należy, że strona może powoływać się w postępowaniu wznowieniowym tylko na takie okoliczności faktyczne, bądź na takie dowody, co do których istnienia nie posiadała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania podatkowego, prowadzonego w trybie zwykłym. Trudno jest przyjąć, że umowa z ZUS zawarta w 2012 r. nie była znana stronie w trakcie postępowania podatkowego dotyczącego wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. i nie mogła zostać powołana przez skarżących jako dowód w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] października 2016 r.

Wobec powyższego należało niewątpliwie uznać, ż w sprawie tej nie wystąpiły przesłanki określone w art. 240 § 1 o.p. i w efekcie zgodne z prawem jest rozstrzygnięcie organu odmawiające uchylenia dotychczasowej decyzji podatkowej.

Uznając, że skarga nie znalazła usprawiedliwionych podstaw Sąd orzekł zatem jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).