Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 229/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Powiatu A. na rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Powiatu w sprawie zmian w budżecie za 2006 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić na rzecz Powiatu A. od Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów zastępstwa prawnego.


UZASADNIENIE

Powiat A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej z [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Powiatu w sprawie zmian w budżecie za 2006 r.

Regionalna Izba Obrachunkowa uchwałą z [...] marca 2007 r. Nr [...], [...], [...] uchyliła w całości zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.

Powiat A. pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż organ w całości uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystała Regionalna Izba Obrachunkowa, podejmując uchwałę z [...] marca 2007 r., uchylającą w całości zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku rozstrzygnięcie nadzorcze.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1-3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony – w określonym w przepisie przypadku, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Dlatego też postępowanie w niniejszej sprawie, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy, należało umorzyć.

W myśl art. 201 § 1 ww. ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Skarżącemu Powiatowi A. należy się zatem zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania, które w sprawie niniejszej sprowadzają się do wynagrodzenia radcy prawnego. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono na podstawie §14 ust. 2 pkt 1 podpunkt c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm).

W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 201 § 1 cyt. ustawy należało orzec, jak w sentencji.