Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 139/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 42 poz 372
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo łowieckie
article: art. 149 par. 1 w zw. z art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania do udzielenia informacji publicznej, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Koło Łowieckiego [...] na rzecz S. P. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 września 2015 r., doręczonym adresatowi w dniu 10 września 2015 r. S. P., powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198), zwrócił się Koła Ł. ""o "udzielenie informacji poprzez: 1. przesłanie kopii protokołów z odbytych posiedzeń zarządu koła w okresie od 1 stycznia 2010 r. do chwili udzielenia odpowiedzi, 2. przesłanie kopii protokołów z odbytych walnych zgromadzeń (zwyczajnych i nadzwyczajnych) koła w okresie od [...] do chwili udzielenia odpowiedzi, 3. przesłanie kopii uchwał podjętych przez walne zgromadzenie członków w okresie jw.".

W dniu 12 października 2015 r. S.P. wniósł za pośrednictwem Koła Ł. "" , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność tego Koła w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Polski Związek Ł. jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tego względu wniosek z dnia 29 maja 2015 r. jako dotyczący udzielenia informacji o charakterze publicznym i skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, podlegał rozpatrzeniu w trybie przewiedzianym w tej ustawie.

Zdaniem skarżącego, wnioskowana informacja nie wymaga szczegółowej analizy lub przetworzenia informacji prostych, ponieważ wnioskowane dokumenty istnieją i mają zostać udostępnione bez zmian w takiej postaci w jakiej są obecnie. W tej sytuacji żądanie organu wykazania istotnego interesu publicznego, o którym mówi art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej było nieuprawnione. Skarżący powołał się, na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 319/13, w którym wskazano, że brak odpowiedzi organu w ciągu 14 dni lub niewykonanie żadnej z czynności, o których mowa w art. 13 – 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w tym przedmiocie.

Skarżący wniósł o "zobowiązanie ZO PZŁ do udzielenia informacji zgodnie

z wnioskiem z dnia 29 maja 2015 r. w ciągu 14 dni", a nadto o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Koło Ł. "" wniosło o oddalenie skargi ewentualnie jej odrzucenie.

Koło Ł. wskazało, że w piśmie z 8 października 2015 r. skarżącemu wyjaśniono, że informacja, o której udzielenie wnioskuje, jest informacją przetworzoną, w związku z czym wezwano skarżącego do wskazania w 14-dniowym terminie, dlaczego udzielenie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego, albowiem w ocenie Koła takowe względy nie zachodziły. Jednocześnie w związku z koniecznością oczekiwania na stanowisko skarżącego w tym przedmiocie, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poinformowano go, że postępowanie w sprawie wniosku z dnia 7 września 2015 r. zostanie zakończone najpóźniej do dnia 7 listopada 2015 r.

Koło Ł. zaznaczyło, że w dniu 29 października 2015 r. wydana została decyzja administracyjna, w której Koło odmówiło udzielenia skarżącemu wnioskowanej informacji, z uzasadnieniem, że nie została spełniona przesłanka jej udzielenia w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Koło jest stosunkowo małym podmiotem, nie prowadzi na co dzień stałej administracji biurowej, nie posiada wykwalifikowanych pracowników. Posiedzenia Zarządu zwołuje się doraźnie, w razie potrzeby a podejmowane uchwały dotyczą różnych spraw, zarówno w kwestiach drobnych dotyczących bieżącego funkcjonowania jak również w sprawach indywidualnych jego członków. Łącznie zatem Walnych Zgromadzeń i posiedzeń Zarządu w okresie objętym wnioskiem - tj. w ciągu 5 lat – odbyła się ogromna ilość. Przede wszystkim należałoby ustalić ich daty, odtworzyć sporządzony z nich protokół, przeanalizować go – zważywszy, że może dotyczyćm.in. indywidualnych spraw poszczególnych członków Koła – pod kątem konieczności jego anonimizacji, ustalić czy podjęta została uchwała, wyodrębnić tę uchwałę zgodnie z pkt 3 wniosku, a następnie wszystkie te dokumenty – sporządzone na przestrzeni aż 5 lat – powielić zgodnie z wnioskiem skarżącego. Biorąc pod uwagę opisany wyżej sposób codziennego funkcjonowania Koła, zwłaszcza brak stałej zorganizowanej administracji biurowej, brak stałych pracowników zajmujących się obsługą Koła – załatwienie wniosku skarżącego wymagałoby szczególnego zaangażowania członków Koła, które nie jest wpisane w normalny tok funkcjonowania jednostki.

Zdaniem podmiotu zobowiązanego, wnioskowana informacja ma charakter przetworzony zaś wniosek skarżącego nie dowodzi "istnienia szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu wskazanych w nim informacji", co zostało szczegółowo umotywowane w wydanej decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 powołanej ustawy.

Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie stała się bezczynność Koła Ł. "" związana z rozpoznaniem wniosku S.P. z dnia 7 września 2015 r. o udzielenie informacji publicznej.

Niesporne w sprawie jest, że Koło Ł. jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś oczekiwane przez stronę skarżącą informacje zasadniczo obejmowały swym zakresem dane o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058).

Podzielając stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, należy stwierdzić, że ustawodawca w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Ł. (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 372 ze zm.), przekazał Polskiemu Związkowi Ł. mu szereg zadań z zakresu administracji publicznej, w tym m.in.: prowadzenie gospodarki Ł. w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła Ł., troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw środowiska. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny (por. R. Stec: "Uprawianie łowiectwa i prowadzenie gospodarki Ł. Uwarunkowania administracyjnoprawne, cywilnoprawne i organizacyjne", Lex 2012). Wymaga podkreślenia, że powyższe zadania mogą być realizowane zarówno przez organy Polskiego Związku Ł., jak również koła Ł., które są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Ł. w realizacji celów i zadań łowiectwa (art. 33 ust. 1 ustawy Prawo Ł.). Publicznoprawny charakter działalności koła Ł. przesądza również o tym, że żądane w niniejszej sprawie informacje mogą stanowić informację publiczną.

Udzielenie skarżącemu informacji miało dotyczyć bowiem protokołów posiedzeń zarządu koła oraz protokołów walnych zgromadzeń koła a także kopii uchwał podjętych przez walne zgromadzenie członków Koła Ł. "" w okresie wskazanym we wniosku. Skoro zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 informacją publiczną są informacje o podmiotach oraz o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 zatem informacja dotycząca funkcjonowania Koła co do zasady niewątpliwie stanowi informację publiczną.

Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2

i art. 15 ust. 2. Z kolei art. 12 ust. 2 tej ustawy stanowi, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

W sytuacji zatem gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej uzna, że podlega ona udostępnieniu, udostępnia ją w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast gdy uzna, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, lub gdy nie może zostać udostępniona w formie wskazanej przez wnioskodawcę, podmiot taki powiadamia o tym wnioskodawcę w formie pisma.

W drodze decyzji następuje natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy).

Mając na uwadze powyższe, Koło Ł. "" winno było podjąć

w terminach wskazanych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej jedno z opisanych wyżej działań. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, Koło Ł. pismem z 8 października 2015 r. wezwało skarżącego do wskazania w 14-dniowym terminie, dlaczego udzielenie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Jednocześnie na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poinformowano skarżącego, że postępowanie w sprawie wniosku z dnia 7 września 2015 r. zostanie zakończone najpóźniej do dnia 7 listopada 2015 r.

Zważywszy na treść wspomnianego art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie ulega wątpliwości, że Koło Ł. winno przesłać opisaną powyżej informację w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Skoro pismo zostało przesłane skarżącemu w dniu 8 października 2015 r. zatem nastąpiło to z przekroczeniem opisanych terminów (po upływie miesiąca). Ostatecznie podmiot zobowiązany wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji w dniu 29 października 2015 r., a zatem już po wniesieniu przez S.P. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (z dnia 21 października 2015 r.).

Powyższe świadczy o tym, że na dzień wniesienia skargi przez S.P., Koło Ł. "" pozostawało w bezczynności. Tym niemniej, przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie została wydana oraz przesłana skarżącemu stosowna decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 - 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a nadto stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce

z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 a cytowanej ustawy).

Ze względu na cel skargi na bezczynność, której uzasadnieniem jest przerwanie stanu bezczynności organu i związanej z tym kompetencji sądu do zobowiązania organu do podjęcia w zakreślonym terminie działań w sprawie, stwierdzenie przez sąd na dzień podejmowania wyroku ustania bezczynności organu, uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność. Z tego względu Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie uwalniało Sądu od wypowiedzenia się, czy bezczynność organu miała postać rażącego naruszenia prawa.

Oceniając w tym zakresie postępowanie Koła Ł. "" Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała postaci rażącego naruszenia prawa. Do konstatacji takiej prowadzi ocena okoliczności związanych z powstaniem bezczynności przy udzieleniu informacji publicznej.

Należy podkreślić, że żądana przez skarżącego informacja obejmuje bardzo długi okres czasu (blisko 5 lat), a przy tym dotyczy nie tyko kopii podjętych uchwał ale także wszystkich posiedzeń oraz walnych zgromadzeń Koła. Nie bez znaczenia pozostaje też okoliczność, że Koło nie prowadzi na co dzień stałej administracji biurowej i nie posiada wykwalifikowanych pracowników, działalność w strukturach Koła nie stanowi dla jego członków jedynej ani nawet przeważającej aktywności życiowej.

W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy ustawy

o dostępie do informacji publicznej, a przy tym przekroczenie terminów wynikających

z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej było nieznaczne.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.