Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 898/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną uchwałę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi Z. W. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji celem wydania opinii o przygotowaniu zawodowym I. uchyla zaskarżoną uchwałę, II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Naczelnej Rady Lekarskiej na rzecz skarżącego Z. W. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchyliło uchwałę nr [...] [...] Rady Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie powołania Komisji celem wydania opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza Z. W. w związku z powzięciem uzasadnionego podejrzenia o niedostatecznym przygotowaniu zawodowym w/w lekarza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W uzasadnieniu uchwały organ odwoławczy wskazał, iż uchylenie uchwały z dnia [...] stycznia 2006 r. nastąpiło z powodu uchybień formalnych, tj. braku wymaganych podpisów pod treścią uzasadnienia, bowiem uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i podpisy winny być złożone pod sentencją decyzji wraz z jej uzasadnieniem, a nie bezpośrednio pod sentencją decyzji.

Skargę na powyższą uchwałę złożył zainteresowany, domagając się jej uchylenia i zarzucając, że wskazana podstawa prawna art. 138 § 1 pkt 1 kpa nie przewiduje uchylenia rozstrzygnięcia, zaś wskazane w uzasadnieniu uchybienia formalno-prawne organu I instancji nie mogą być podstawą uchylenia z § 2 art. 138 kpa, bowiem podstawę taką może stanowić tylko konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Zdaniem skarżącego w uchwale organu odwoławczego ani sentencja ani podstawa prawna i uzasadnienie nie korespondują ze sobą. Brak logicznego związku i zgodności tych elementów oraz brak wyjaśnienia podstawy prawnej uchwały, w ocenie skarżącego stanowią rażące naruszenie art. 107 kpa w zw. z art. 57 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r.

W odpowiedzi organ, uznając skargę, wnosił o uchylenie zaskarżonej uchwały celem ponownego rozpoznania sprawy, przyznając, iż w uchwale omyłkowo podano niewłaściwą podstawę prawną, która nie odpowiada treści rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jak trafnie podniesiono w skardze, a przyznał to organ II instancji, uchwałę podjęto w oparciu o błędną podstawę prawną, co powoduje, że sentencja i uzasadnienie nie korespondują ze sobą.

Nieprawidłowo wskazana podstawa prawna i jej rozbieżność z treścią rozstrzygnięcia stanowi naruszenie przepisów proceduralnych art. 107 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Naruszenie to jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jest podstawą do uchylenia zaskarżonej uchwały w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Przy orzekaniu zastosowano art. 152 i 200 tej ustawy.