Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2002/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. H. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 czerwca 2011 r. A. H. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa - skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Oznacza to, że skargę na interpretację indywidualną można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa czyni taką skargę niedopuszczalną. Wówczas, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 30 maja 2011 r. doręczono Skarżącemu interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarżący został w sposób prawidłowy pouczony o trybie wnoszenia skarg na interpretacje indywidualne, tj. o treści art. 52 § 3 oraz art. 53 § 2 p.p.s.a. Pomimo tego, Skarżący bez uprzedniego wezwania Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 11 czerwca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną wyżej interpretację indywidualną. Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, iż skarga jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy, a więc w przedmiocie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.