Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1753/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2019 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 1 sierpnia 2019 roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 1 sierpnia 2019 roku w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 21 listopada 2019 r. strona wniosła zażalenie.

Zarządzaniem z dnia 29 listopada 2019 roku wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie odpisu tego pisma, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.

W odpowiedzi strona przesłała kserokopię zażalenia, nie poświadczoną za zgodność z oryginałem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zgodnie z art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Istotnym elementem odpisu pisma jest także poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Zatem bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest jednak poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który, mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013).

Odpisy pisma, a zatem i odpisy zażalenia, nie muszą być podpisane przez stronę. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11).

Zatem prawidłowe rozumienie pojęcia "odpis" zakłada konieczność jego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Dopiero przedstawienie uwierzytelnionego odpisu pisma odzwierciedlającego treść oryginału warunkuje spełnienie wymogów określonych przepisem art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełnia kserokopia zażalenia przesłana przez M. K. Do uznania sporządzonej kserokopii za odpis złożonego zażalenia konieczne było umieszczenie na nim, przez samą stronę, informacji wskazującej, że treść sporządzonej kopii jest zgodna z oryginałem pisma. W tych okolicznościach nie można uznać, że nadesłanie kserokopii zażalenia nie zawierającego poświadczenia jego zgodności z oryginałem, stanowi uczynienie zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.