Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 548/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust 1 Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.)
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2021 r. sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania 1. oddala skargę, 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz D. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem nadpłaconej opłaty sądowej.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2020r. nr [...] Wojewoda Kujawsko-Pomorski, rozpoznając zażalenie D. M. (Skarżącej) orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty [...] z [...] lipca 2020r. odmawiającego wznowienia postępowania prowadzonego w sprawie zgłoszenia dotyczącego przebudowy drogi gminnej w miejscowości M. – działka nr ew. [...], obręb [...] gm. C..

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następujących okolicznościach sprawy.

Miasto i Gmina C. w dniu [...] sierpnia 2019r. złożyło zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę dla przebudowy drogi gminnej w miejscowości M. – działka ew. nr [...] w gminie C.. Zaświadczeniem z [...] sierpnia 2019r. Starosta W. poinformował inwestora o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec ww. zgłoszenia.

Dnia [...] lutego 2020r. D. M. wniosła do Starosty [...] pismo, w którym domagała się dopuszczenia do udziału w charakterze strony w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie przebudowy drogi gminnej lub potraktowanie jej pisma jako wniosku o wznowienie postępowania w zakończonym postępowaniu prowadzonym w trybie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych – przebudowy drogi gminnej w miejscowości M..

Decyzją z [...] marca 2020r. Starosta W. umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe w sprawie "dopuszczenia do udziału w charakterze strony". Wojewoda [...] uchylił powyższą decyzję. Rozstrzygnięcie to zapadło [...] czerwca 2020r., a w jego uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że pismo Skarżącej z [...] lutego 2020r. powinno być potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania albowiem żądanie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze strony z oczywistych względów nie mogło być rozpatrzone z uwagi na zakończenie w dniu [...] sierpnia 2019r. postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót wydaniem zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu.

Ponownie rozpoznając wniosek D. M. z [...] lutego 2020r. w trybie nadzwyczajnym, Starosta W. wydał w dniu [...] lipca 2020r. postanowienie nr [...].MK odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonego postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie zgłoszenia, dotyczącego przebudowy drogi gminnej. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 149 § 3 w zw. z art. 124 § 1, art. 147 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia Starosta wyjaśnił, że w postępowaniu realizowanym w trybie zgłoszenia, o którym mowa jest w art. 30 Prawa budowlanego stronami są: inwestor dokonujący zgłoszenia oraz organ administracji architektoniczno-budowlanej. W tej sytuacji zaś, zdaniem organu, Skarżąca nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu i tym samym nie jest legitymowana do kwestionowania zapadłych w nim rozstrzygnięć.

Na skutek wniesionego przez D. M. zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie Wojewoda [...] wydał zaskarżone postanowienie opisane na wstępie. W jego uzasadnieniu przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania organ odwoławczy zaakceptował ustalenia organu I instancji co do nie przysługiwania Skarżącej przymiotu strony w sprawie dokonania zgłoszenia w dniu [...] sierpnia 2019r. zamiaru wykonania robót budowlanych, a okoliczność ta jest oczywista albowiem "tryb zgłoszeniowy: jest trybem uproszczonym, w którym strona postępowania z woli ustawodawcy jest wyłącznie inwestor. Wojewoda zauważył również, że z treści dokonanego zgłoszenia wynika, że jedyną nieruchomością, na której realizowane będą roboty budowlane będzie działka nr [...] stanowiąca drogę gminną.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy D. M., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie rozstrzygnięcia organu I instancji. Wniosła też o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy to jest:

1. art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 149 §1-3 k.p.a. poprzez odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego przebudowy drogi gminnej,

2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez uchylenie się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy – w szczególności poprzez nie wyjaśnienie, na jakich działkach planowana jest realizacja inwestycji.

Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie prawa materialnego – art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29-31 Prawa budowlanego przez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. prowadzenie postępowania w "trybie zgłoszeniowym", podczas gdy z uwagi na charakter planowanych robót budowlanych, konieczne było przeprowadzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Kujawsko-Pomorski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ww. ustawy o COVID-19, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie Bydgoszczy będącego siedzibą tutejszego Sądu oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z powodów technicznych. W konsekwencji w sprawie wydane zostało zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2021r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.

W następnej kolejności wyjaśnić należy, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach; stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi.

W rozpoznawanej sprawie głównym przedmiotem sporu pozostawała zasadność wznowienia postępowania zakończonego zaświadczeniem Starosty Powiatowego we [...] z dnia [...] sierpnia 2019r. o zaniechaniu wniesienia sprzeciwu do złożonego przez M. C. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie drogi gminnej.

Instytucja wznowienia postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem postępowania, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz zbadanie prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym. W związku z tym należy wskazać, że wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi.

Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. art. 145b § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja (art. 145a § 1 k.p.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, zgodnie z ustawą z dnia [...] grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2016 r., poz. 1219), jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną (art. 145b § 1 k.p.a.).

Zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, którego wydanie stosownie do art. 149 § 2 k.p.a. stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 3 k.p.a.), na które przysługuje zażalenie (art. 149 § 4 k.p.a.). Niedopuszczalność prowadzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania może wynikać z przyczyn przedmiotowych albo podmiotowych. Pośród przyczyn przedmiotowych wskazuje się w doktrynie, oprócz złożenia żądania po upływie terminu, czy też wyłączenia tego trybu przez przepisy szczególne, również brak zakończenia postępowania decyzją ostateczną (M. Jaśkowska, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009 r., str. 743-744, B. Adamiak, w: red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel, System prawa administracyjnego. T. IX, Prawo procesowe administracyjne, Warszawa 2010 r., str. 259).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że nie zaistniała w niej pozytywna przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego w postaci wydania decyzji ostatecznej.

W rozpoznawanej sprawie dni [...] sierpnia 2019 r. M. C. zgłosiło w trybie art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wykonanie robót budowlanych dotyczących przebudowy drogi gminnej w miejscowości M.. Starosta W. nie wniósł zaś sprzeciwu od powyższego zgłoszenia i wydał zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych.

Do starosty [...] wpłynęło wniesione przez Skarżącą żądanie wznowienia postępowania dotyczącego przebudowy drogi, zainicjowanego wskazanym wyżej zgłoszeniem. Biorąc pod uwagę treść pisma z dnia [...] lutego 2020r. zasadnie organ uznał, że wniosek ten oparty został na przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W tym stanie rzeczy rozstrzygnąć należało, czy przepisy Działu II Rozdziału 8a k.p.a. mają zastosowanie do instytucji zgłoszenia robót budowlanych uregulowanej w ustawie Prawo budowlane (w przypadku braku sprzeciwu).

W myśl art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zasadą jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane określono natomiast, w jakich przypadkach roboty budowlane nie wymagają, co prawda uzyskania pozwolenia na budowę, ale konieczne jest zgłoszenie określonych w tym przepisie robót budowlanych właściwemu organowi. W myśl art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowalne, zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.

W niniejszej sprawie inwestor złożył w trybie art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zgłoszenie robót budowlanych, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie i wydał stosowne zaświadczenie w oparciu o art. 30 ust. 5aa Prawa budowlanego, które nie nosi cech decyzji administracyjnej.

Postępowanie, o którym mowa w art. 30 ustawy Prawo budowlane ma specyficzny charakter. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że zgłoszenie w trybie art. 30 ustawy Prawo budowlane nie jest wnioskiem (podaniem) w rozumieniu art. 61 k.p.a., które wymaga załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej. Jest to w istocie oświadczenie woli inwestora o zamiarze przystąpienia do realizacji konkretnej inwestycji budowlanej, a jego milczące przyjęcie przez właściwy organ jest zwykłą czynnością materialno-techniczną. Do zgłoszenia mają zastosowanie tylko reguły określone w ustawie Prawo budowlane, a jedynym postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ po jego dokonaniu jest postępowanie w sprawie sprzeciwu, które podejmuje z urzędu i to tylko wtedy, gdy dojdzie do przekonania, że zachodzą ustawowe przesłanki jego wydania. Niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji, uprawnia do podjęcia robót budowlanych bezpośrednio z mocy prawa, a nie w wyniku konkretyzacji normy prawnej w drodze aktu administracyjnego. Natomiast jeżeli organ zdecyduje się wnieść sprzeciw (w trybie np. art. 30 ust. 5c Prawa budowanego), to następuje wszczęcie z urzędu postępowania regulowanego przepisami k.p.a. Dopiero sprzeciw jest decyzją administracyjną, do której zastosowanie mają przepisy k.p.a. (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z 28 sierpnia 2018 r., II SA/Wr 58/18; wyrok WSA w Gdańsku z 28 grudnia 2018 r., II SA/Gd 629/17; wyrok WSA w Warszawie z 17 stycznia 2018 r., VII SA/Wa 679/17 – dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro milczenie organu lub wydanie zaświadczenia w trybie ww. art. 30 ust. 5aa Prawa budowlanego uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych z mocy prawa, to nie dochodzi do wydania decyzji administracyjnej, a tym samym nie może zostać wznowione postępowanie, które może dotyczyć jedynie sprawy zakończonej decyzją ostateczną.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 2625/20 (dostępny jw.). NSA wskazał, że z art. 30 ustawy Prawo budowlane nie wynika, że brak wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszonych robót budowlanych stanowi milczące załatwienie sprawy, o którym mowa wart. 122a k.p.a. Tym samym nie można wobec braku wniesienia sprzeciwu do zgłoszonych robót budowlanych zastosować art. 122g k.p.a. tj. zastosować trybów nadzwyczajnych. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do dopuszczalności stosowania przepisów Rozdziału 8a Działu II k.p.a. do instytucji zgłoszenia zawarł pogląd, który Sąd w całości podziela, że "w każdej chwili może pojawić się strona, która będzie kwestionować legalność przedsięwzięcia, co do którego organy administracji publicznej poprzez milczenie zajęły pozytywne stanowisko. Stwarza to po stronie inwestora ciągły stan niepewności co do jego sytuacji prawnej. Prawo budowlane wprowadziła instytucje zapewniające skuteczną ochronę praw osób trzecich, gwarantujące jednocześnie usunięcie skutków zgłoszenia dokonanego z naruszeniem prawa". Stwierdzić zatem należy, że zgłoszenie to instytucja w sposób wyczerpujący uregulowana w przepisach ustawy Prawo budowlane. Jeżeli wolą racjonalnego ustawodawcy byłoby wprowadzenie tak istotnych zmian do instytucji zgłoszenia, znalazłoby to odzwierciedlenie we wprowadzeniu odpowiednich zmian w przepisach ustawy Prawo budowlane. Ustawodawca w innych regulacjach prawnych w sposób jednoznaczny wskazał, że do przewidzianej milczącej formy załatwienia sprawy stosuje się przepisy działu II rozdziału 8a k.p.a. (np. art. 34 ust. 12 ustawy z dnia [...] marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 162).

Reasumując - do momentu wydania decyzji o sprzeciwie, w sprawie dotyczącej zamiaru wykonania robót budowlanych nie toczy się postępowanie administracyjne w rozumieniu k.p.a. Organ, który przyjął zgłoszenie nie prowadzi postępowania dowodowego, nie rozstrzyga sprawy. Milczenie organu administracji, nie może być traktowane jako decyzja administracyjna, czy też decyzja administracyjna dorozumiana. Ukształtowanie praw i obowiązków jednostki następuje tutaj bowiem z mocy samego prawa i nie poddaje się kontroli instancyjnej. Także zaświadczenie wydane w trybie art. 30 ust. 5 aa Prawa budowlanego nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia. Stanowi ono oświadczenie woli organu administracji architektoniczno-budowlanej, że inwestor skutecznie dokonał zgłoszenia, w związku z czym organ nie widzi podstaw do wydania decyzji administracyjnej o sprzeciwie.

W niniejszej sprawie, objętej kwestionowanym przez Skarżącą zgłoszeniem, nie toczyło się zatem postępowanie administracyjne. Właściwy organ nie wniósł sprzeciwu od zgłoszenia w formie decyzji. Organy orzekające w sprawie zasadnie więc uznały, że brak było możliwości wszczęcia postępowania nadzwyczajnego i dlatego za prawidłowe uznać należy odmowę wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. Co prawda Sąd zauważa, że w rozstrzygnięciu organu I instancji wskazano na "postępowanie administracyjne prowadzone w trybie zgłoszenia" to jednak błąd w sformułowaniu sentencji postanowienia nie wpływa na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia albowiem błąd ten nie przełożył się na wynik postępowania - podobnie, jak argumentacja organów zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć.

Zwrócić należy uwagę, że zasadniczym trybem sankcjonowania robót budowlanych wykonanych z naruszeniem art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane pozostaje tryb naprawczy, a właściwe są w takim wypadku organy nadzoru budowlanego określone w art. 80 ust. 2 tej ustawy, a nie organy administracji architektoniczno-budowlanej. Ewentualne wadliwości wykonanych robót budowlanych, w tym dokonanego zgłoszenia, mogą zatem obecnie stanowić wyłącznie przedmiot oceny organów nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu przed tymi organami. Dlatego też brak było w sprawie podstaw do odnoszenia się przez Sąd do zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przepisów Prawa budowlanego (art. 28-31).

Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

W pkt 2 wyroku orzeczono natomiast o zwrocie Skarżącej kwoty [...]złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego - na podstawie art. 225 p.p.s.a.