Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 48/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 259 par 1 i 2, art 258 par 2 pkt 6-8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 729/07 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A.K. i D.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 729/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw A.K. na postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2008 r., którym to postanowieniem referendarz sądowy odmówił A.K. i D.K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z ich skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2007 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że odpis postanowienia referendarza sądowego z 19 sierpnia 2008 r. został doręczony skarżącemu w dniu 15 września 2008 r., wobec tego siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu do właściwego sądu administracyjnego upłynął w dniu 22 września 2008 r. Z uwagi na błędne określenie adresata sprzeciwu – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Sąd ten przekazał pismo zawierające sprzeciw do właściwego Sądu – WSA w Warszawie dniu 25 września 2008 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) złożenie sprzeciwu w okresie biegu terminu do sądu niewłaściwego skutkuje naruszeniem trybu określonego w tym przepisie. W takim przypadku termin do zaskarżenia orzeczenia jest zachowany tylko wówczas, gdy środek odwoławczy zostanie przed upływem terminu przekazany przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. W rozpoznawanej sprawie WSA we Wrocławiu przesłał pismo z uchybieniem tego terminu, wobec czego sprzeciw podlegał odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.K. domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 19 sierpnia 2008 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie jego zaskarżenia, został stronie doręczony 15 września 2008 r. Jednakże skarżący w siedmiodniowym terminie wysłał sprzeciw do innego Sądu niż wskazany w pouczeniu. Datą wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie jest dzień, w którym przesyłkę tą wysłano do właściwego sądu, a więc 25 września 2008 r. Oznacza to, że sprzeciw został wniesiony po terminie zakreślonym w art. 259 § 1 p.p.s.a. Z tych względów podlegał on odrzuceniu przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Wskazać na marginesie należy, że skarżący wnosił również o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jednakże wniosek ten postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2009 r. został rozpatrzony negatywnie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.