Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1030/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2188
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art.2 pkt 7 lit. g i art. 23 ust.1,2 i 4, art. 250 ustawy w pwiazaniu z par. 21 ust. 1 pkt 1 lit . c i par. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 554
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz zobowiązanie do jego zwrotu I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. J. K. kwotę [...] złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną

z upoważnienia Burmistrza Gminy D., K. M. zostało przyznane świadczenie z funduszu alimentacyjnego dla osoby uprawnionej, tj. J. M. na okres od [...] r. do [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji uchylił ww. decyzję w ten sposób, że uchylił prawo do świadczeń za okres od [...] r. do [...] r.

Decyzją z dnia [...] r., wydaną z upoważnienia Burmistrza Gminy D., uznano, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego wypłacone K. M. na rzecz J. M. za okres od [...] r. do [...] r., w kwocie [...]zł jest świadczeniem nienależnie pobranym i wezwano stronę do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że K. M. w dniu [...] r. podjęła zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, co poprzednio, tj. w [...] Spółce A. Po przeliczeniu dochodu rodziny okazało się, że dochód na osobę w rodzinie wynosi [...] zł i przekracza kwotę [...]zł stanowiącą ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do przyznania świadczenia.

W odwołaniu od tej decyzji K. M. podniosła, że wydane orzeczenie jest dla niej krzywdzące, ponieważ została wprowadzona w błąd przez pracowników OPS, a teraz zmuszona jest ponosić tego negatywne konsekwencje. Wskazała, że po rozwodzie w [...] r. uzyskała w OPS informacje dotyczące świadczeń z funduszu alimentacyjnego i została odesłana do komornika w celu wszczęcia postępowania komorniczego względem M. M.. W [...] r., gdy stała się osobą bezrobotną bez środków do życia, złożyła wniosek o przyznanie świadczenia. Wówczas wypełniała przesłanki przyznania świadczenia bo jej dochód nie przekraczał kwoty progowej tj. [...] zł na osobę w rodzinie, dostarczyła też zaświadczenie komornika o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Świadczenie zostało jej przyznane. W dniu [...] r. powtórnie została przyjęta do tego samego zakładu pracy o czym niezwłocznie poinformowała OPS. Wówczas poinformowano ją, by dostarczyła zaświadczenie o dochodach za [...] r. i w przypadku przekroczenia kwoty [...]zł, świadczenie zostanie wstrzymane. W [...] r. wezwano odwołującą się do przedłożenia zaświadczenia za [...]. Po udaniu się do OPS uzyskała informację, że przyznane jej świadczenie zostanie uchylone od [...] r., i że wcześniej wprowadzona została w błąd, ponieważ zmieniły się przepisy. Tymczasem zmienione przepisy obowiązywały już w dacie składania przez odwołującą się wniosku, udzielono jej nieprawidłowej informacji. Odwołująca się wyjaśniła,

że pracuje na umowę zlecenie i ten sam zakład pracy zawiera i rozwiązuje z nią umowę kilka razy do roku, o czym informowała OPS. Strona wskazała, że czuje się skrzywdzona, bo oczekiwała pomocy i wsparcia od OPS. Obecnie organ ten żąda zwrotu świadczenia, mimo, że decyzja uchylająca świadczenie została wydana od [...] r. Wskazała również, że wywiązała się z obowiązku niezwłocznego poinformowania organu o podjęciu pracy zarobkowej i nie ponosi winy w zaistniałej sytuacji, nie zataiła żadnej informacji i nie wprowadziła nikogo w błąd. Obecnie sytuacja strony jest bardzo trudna, a jej miesięczny dochód wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków żywieniowych i mieszkaniowych. Gdyby odwołująca się wiedziała o konsekwencjach podjęcia pracy, nie występowałaby o przyznanie świadczenia. Z uwagi na zaistniałą sytuację wnosi o umorzenie postępowania dotyczącego zwrotu świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymało w mocy ww. decyzję. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazało, że z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż jej podstawą jest ustalenie w dniu [...] r., iż strona w dniu [...] r. podjęła zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, co poprzednio.

Po przeliczeniu jej dochodu okazało się, iż nie wypełnia ona kryterium dochodowego uprawniającego do świadczenia i przekroczyła je o [...] zł. Decyzja organu I instancji nie zawierała prawidłowej podstawy prawnej i nie wyjaśniała stronie przyczyn podjętego rozstrzygnięcia, ale jej rozstrzygnięcie jest prawidłowe.

Jak wynika z akt sprawy K. M. w okresie od [...] r.

do [...] r. była zatrudniona w ramach umowy zlecenia u płatnika

o nr [...] (dane o składkach na ubezpieczenie zdrowotne z dnia [...] r.). Składając wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego

w rubryce 5.3. wniosku o przyznanie świadczenia oświadczyła, że w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku nastąpiła utrata dochodu przez członka rodziny. W dniu [...] r. strona podjęła zatrudnienie w ramach umowy zlecenia u tego samego pracodawcy (uzyskanie tytułu do ubezpieczenia u płatnika i nr [...]). Z zaświadczenia z dnia [...] r. wystawionego przez LKL P. Sp. z o.o. (NIP [...]) wynika,

iż K. M. była zatrudniona w Spółce na umowę zlecenie i w [...] r. osiągnęła dochód w wysokości [...] zł.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,

w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Rozpatrując zatem wniosek K. M.

o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego, w związku ze wskazaną przez nią utratą dochodu, dochód ten nie został uwzględniony w dochodzie rodziny przy weryfikacji spełnienia kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania świadczenia. Z wniosku wynikało, że strona spełniała przesłanki do przyznania świadczenia, dlatego zostało jej przyznane.

Jednak, zgodnie z art. 9 ust. 4b ww. ustawy, obowiązującym od 1 sierpnia 2017 r. i znajdującym zastosowanie przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres świadczeniowy rozpoczynający się od dnia [...] r., przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu nie stosuje się do dochodu z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i dochodu z tytułu wyrejestrowania lub rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli członek rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego utracili dochód z tych tytułów i w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, uzyskali dochód u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy, lub zamawiającego dzieło lub ponownie rozpoczęli pozarolniczą działalność gospodarczą. Przepis ten znalazł zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 lit. g ustawy, nienależnie pobrane świadczenie - oznacza świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone w związku z zastosowaniem przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu - po ustaleniu, że wystąpiły okoliczności,

o których mowa w art. 9 ust. 4b.

A zatem w rozpatrywanej sprawie, po przyznaniu stronie która spełniała przesłanki do przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego w związku z utratą dochodu z tytułu wykonywania pracy zarobkowej (ocenianą na dzień wydawania decyzji przyznającej świadczenie), podjęła ona zatrudnienie u pracodawcy, u którego wcześniej pracowała, a przerwa między tymi zdarzeniami była krótsza niż 3 miesiące. Spowodowało to, że pobrane świadczenie stało się świadczeniem nienależnie pobranym. Zaistnienie tej przesłanki niezależne jest od woli strony, jej winy, czy też niedopełnienia formalności związanych z obowiązkiem poinformowania organu o zmianie sytuacji dochodowej. Z uwagi na niestosownie przepisów o utracie dochodu, należało dokonać przeliczenia dochodu strony bez zastosowania tych przepisów. Jak wynika z akt sprawy w [...] r. strona osiągnęła dochód z tytułu ulgi prorodzinnej w wysokości [...] zł, a także uzyskała dochód z tytułu podjęcia zatrudnienia w [...] r. w wysokości [...] zł. Dochód ten należało doliczyć do dochodu rodziny z [...] r., a w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł on [...] zł, zatem przekroczył dochód uprawniający do pobierania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W tej sytuacji zasadne było ustalenie, iż świadczenie pobrane przez stronę w okresie,

w którym przekraczała ona kryterium dochodowe w związku z brakiem możliwości zastosowania przepisów o utracie dochodu, jest świadczeniem nienależnie pobranym i żądania jego zwrotu wraz z odsetkami.

Z uwagi na argumenty odwołania Kolegium wskazało, że brak zawinienia czy opóźnienia w działaniu strony, nie może stanowić okoliczności uniemożliwiającej ustalenie nienależnego pobierania świadczenia, gdyż ustawodawca od tych okoliczności nie uzależnił zaistnienia przesłanki wymienionej w art. 2 pkt 7 lit. g ustawy. Również argument dotyczący błędnego poinformowania strony, nie może być skuteczny. We wniosku o przyznanie świadczenia w pkt 5.4 znajduje się informacja przywołująca treść art. 9 ust. 4b ustawy dotycząca niestosowania przepisów o utracie dochodu z tytułu zatrudnienia w okresie 3 miesięcy od dnia utraty dochodu u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy. Strona zatem mogła i powinna się z tą informacją zapoznać lub wyjaśnić wątpliwości w tym zakresie. W sytuacji gdyby odwołująca się podjęła zatrudnienie u innego pracodawcy, a dochód rodziny łącznie z dochodem z [...] r. z tytułu ulgi prorodzinnej nie przekroczyłby kwoty [...]zł, nadal byłaby uprawniona do pobierania świadczenia. Podjęcie pracy u tego samego pracodawcy uniemożliwiało uwzględnienie przepisów o utracie dochodu i skutkowało wystąpieniem przesłanki nienależnego pobierania świadczenia, który podlega zwrotowi za okres, w którym brak było możliwości zastosowania przepisów o utracie dochodu. Ponieważ odwołująca się przekroczyła ustawowe kryterium dochodowe od [...] r., okoliczność uchylenia decyzji od [...] r. ma ten skutek, że zaprzestano jej wypłaty świadczenia i po tej dacie nie doszło do nienależnego pobierania świadczenia.

Z uwagi na wniosek zawarty w odwołaniu w zakresie żądania umorzenia należności wynikającej z decyzji Kolegium wyjaśniło, że prześle je organowi I instancji celem rozpoznania.

Wprawdzie decyzja organu I instancji zawierała pewne wady, np. nie zawierała prawidłowej podstawy prawnej ani należytego uzasadnienia, ale po zweryfikowaniu zaistnienia w sprawie przesłanki wymienionej w art. 2 pkt 7 lit g w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy organ odwoławczy uznał, że jej rozstrzygnięcie jest prawidłowe, dlatego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał ją w mocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na tę decyzję K. M. wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji organu I instancji. Wskazała, że została wprowadzona w błąd przez osoby sprawujące kierownicze stanowiska w urzędzie, co niesie ze sobą konsekwencje. Po uzyskaniu rozwodu w [...] r. udała się do OPS-u w celu uzyskania informacji dotyczących funduszu alimentacyjnego. Została odesłana do komornika celem skompletowania dokumentów. W [...] r. gdy stała się osobą bez środków do życia złożyła wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W ocenie skarżącej spełniała ustawowe wymogi przyznania jej świadczenia. Dochód jej rodziny za [...] r. nie przekroczył kwoty progowej [...] zł na osobę w rodzinie. Dostarczyła również zaświadczenie komornika sądowego potwierdzające co najmniej dwumiesięczną bezskuteczność egzekucji alimentów od M. M.. Świadczenie alimentacyjne po weryfikacji wniosku zostało przyznane. [...] r. skarżąca została powtórnie przyjęta do pracy przez tego samego pracodawcę, o czym niezwłocznie poinformowała urząd. Powiedziano jej, żeby na początku [...] r. dostarczyła zaświadczenie od dochodach za [...] i że w przypadku przekroczenia kwoty [...]zł świadczenie zostanie jej wstrzymane. Pod koniec [...] r. została wezwana do przedstawienia dochodów za [...] r. Kiedy skarżąca udała się do OPS celem wyjaśnienia zamieszania usłyszała od pracownicy, że wprowadziła ją w błąd i że zmieniały się przepisy prawa. Uzyskała informację, że świadczenie zostanie jej cofnięte od [...] r. Skarżąca wskazała, że złożyła wniosek o przyznanie świadczenia i przyjęła pomoc, która zwróciła się przeciwko niej. Skarżąca pracuje na umowę zlecenie, ten sam zakład pracy zawiera z nią umowę zlecenia i rozwiązuje stosunek zlecenia kilka razy w roku, o czym informowała urząd. Nie udzielono jej informacji dotyczących zmiany przepisów. Czuje się oszukana i pokrzywdzona, a miała uzyskać pomoc należną osobom znajdującym się w trudnej sytuacji, w jakiej była. Otrzymane świadczenie zostało przeznaczona na potrzeby córki. Dlaczego OPS żąda od niej zwrotu prawidłowo naliczonych i pobranych środków jeżeli decyzja zmieniająca prawo do pobierania świadczenia z funduszu alimentacyjnego uchyla prawo do tego świadczenia w okresie od [...] r. do [...] r. Skarżąca wywiązała się z obowiązku niezwłocznego poinformowania urzędu o podjęciu pracy. Jej sytuacja rodzinna jest bardzo trudna, miesięczny dochód pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Gdyby skarżąca wiedziała jakie konsekwencje wiążą się z podjęciem pracy, nie składałaby wniosku o przyznanie świadczenia. W ocenie skarżącej organ odwoławczy błędnie wyliczył jej dochody w uzasadnieniu decyzji. Dochody brane pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego (wskazane przez SKO) to doliczenie do dochodu rodziny za [...] r. dochodu z tytułu ulgi prorodzinnej w wysokości [...] zł oraz dochodu z tytułu podjęcia zatrudnienia w [...] r. w wysokości [...] zł, a nie jak wskazano w decyzji [...] zł. Po przeliczeniu powyższych dochodów miesięczna kwota na osobę w rodzinie wynosi [...] zł, a nie jak oszacowano [...] zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie wydanych decyzji i podniósł, że organ zastosował błędną wykładnie przepisów art. 9 ust. 4b i 4 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. W jego ocenie organ winien podzielić dochód z 2016 r. przez 12 miesięcy nie zaś przez 8 miesięcy. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Badanie pod tym kątem zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że skarga nie jest uzasadniona.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy D. uznającą, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone skarżącej za okres od [...] r. do [...] r. w kwocie [...]zł są świadczeniami nienależnie pobranymi i wzywającą skarżącą do ich zwrotu wraz z odsetkami.

Zaskarżona decyzja został wydana na podstawie art. 2 pkt 7 lit. g i art. 23 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2018 r. poz. 554 ze zm.). Zgodnie z art. art. 2 pkt 7 lit. g omawianej ustawy nienależnie pobrane świadczenie oznacza świadczenie z funduszu alimentacyjnego wypłacone w związku z zastosowaniem przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu - po ustaleniu, że wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 4b tej ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 23 ust. 1, 2 i 4 tej ustawy osoba, która pobrała nienależnie świadczenia, jest obowiązana do ich zwrotu. Należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranych świadczeń stała się ostateczna.

Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranych świadczeń nie jest wydawana, jeżeli od terminu ich pobrania upłynęło więcej niż 10 lat.

W niniejszej sprawie nie nastąpiło przedawnienie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, od terminu ich pobrania nie upłynęło też więcej niż 10 lat. Zatem decyzja weryfikująca prawo do świadczeń nie narusza art. 23 ustawy.

Jak wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji, skarżąca była zatrudniona w okresie od dnia [...] r. do [...] r. na podstawie umowy zlecenia. Składając w dniu [...] r. wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego w rubryce 5.3 wniosku oświadczyła, że w okresie kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku nastąpiła utrata dochodu u członka rodziny osoby uprawnionej do świadczeń. W dniu [...] r. skarżąca podjęła zatrudnienie u tego samego pracodawcy. Z zaświadczenia z dnia [...] r. wystawionego przez [...] Spółkę A. wynika, że w skarżąca zatrudniona w tej Spółce od [...] r. osiągnęła w [...] r. dochód w kwocie [...]zł. Ponieważ skarżąca utraciła dochód z tytułu umowy zlecenia i w okresie

3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, uzyskała dochód u tego samego zleceniodawcy przepisy o utracie dochodu nie mogły być zastosowane w jej przypadku. Wynika to z treści art. 9 ust. 4b ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów zgodnie z którym przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu nie stosuje się do dochodu z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i dochodu z tytułu wyrejestrowania lub rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli członek rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego utracili dochód z tych tytułów i w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, uzyskali dochód u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy, lub zamawiającego dzieło lub ponownie rozpoczęli pozarolniczą działalność gospodarczą. Zasadnie organy orzekające w sprawie uznały, że sytuacja taka wystąpiła w sprawie, zatem ponownie należało przeliczyć dochód członków rodziny pod kątem spełniania kryterium dochodowego. Zgodnie z art. 9 ust. 2 omawianej ustawy świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty [...]zł.

We wniosku z dnia [...] r. o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres świadczeniowy trwający od [...] r.

do [...] r. skarżąca podała, że utraciła dochód. W tej sytuacji organ I instancji zasadnie uznał, że spełniła kryterium dochodowe i przyznał jej świadczenia

z funduszu alimentacyjnego. Sytuacja jednak uległa zmianie z uwagi na ponowne zawarcie umowy zlecenia z tym samym podmiotem co poprzednio, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia utraty dochodu. W rezultacie przepisy o dochodzie utraconym nie mogły znaleźć zastosowania w tej sytuacji, należało więc ponownie przeliczyć dochód rodziny osoby uprawnionej.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, ustalając dochód członka rodziny, osiągnięty

w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji dochód skarżącej w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy ([...] r.), to kwota [...]zł z tytułu ulgi prorodzinnej, co daje [...] zł miesięcznie na osobę w dwuosobowej rodzinie skarżącej.

W myśl art. 9 ust. 4a. omawianej ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzyskała dochód po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, tj. w [...] r. i dochód ten był uzyskiwany w okresie gdy weryfikowane było prawo do świadczeń. W miesiącu następującym po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, a więc w [...] r. dochód skarżącej wyniósł [...] zł, co wynika z zaświadczenia z dnia

[...] r. znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Dochód ten został uwzględniony na podstawie art. 9 ust. 4a ustawy. Organy orzekające w sprawie uwzględniły więc dochód skarżącej za [...] r. ([...] zł) oraz dochód skarżącej uzyskany w [...] r. w kwocie [...]zł, co łącznie w przeliczeniu na osobę w rodzinie daje kwotę [...]zł. Wprawdzie w zaskarżonej decyzji podano, że dochód skarżącej wyniósł [...] zł, ale nie ma to wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ponieważ dochód ten przekraczał ustawowe kryterium dochodowe wynoszące [...] zł na osobę w rodzinie.

Okoliczności podnoszone przez skarżącą dotyczące nieznajomości treści art. 9 ust. 4b ustawy nie mogą prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, choćby z tego względu, że jak trafnie wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji pouczenie

o treści tego przepisu znajdowało się w rubryce 5.4 wniosku o przyznanie świadczenia, z którym skarżąca miała obowiązek się zapoznać.

Ponadto, Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji takich naruszeń przepisów postępowania administracyjnego które uzasadniałyby jej uchylenie. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie zebrały pełny materiał dowodowy i dokonały prawidłowej i trafnej jego oceny. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Pewne wady zawierała natomiast decyzja organu I instancji, tj. brak uzasadnienia odpowiadającego treści art. 107 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i brak właściwej podstawy prawnej wydania decyzji, ale uchybienia te zostały zauważone i usunięte przez organ odwoławczy.

Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku zostało wydane na podstawie art. 250 ww. ustawy w powiązaniu z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ze zm.).