Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 996/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. K., pismem z dnia 3 czerwca 2015r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (dalej: Prezes WAM) z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] marca 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego.

Do skargi z dnia 3 czerwca 2015r. załączony został wniosek (z tej samej daty) o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Na powyższe postanowienie K. K. wniosła (pismem z dnia 30 lipca 2015 r.) zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. (sygn. akt I OZ 1212/15) oddalił zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Decyzja Prezesa WAM z dnia [...] maja 2014r. nr [...], została przesłana na adres wskazany przez skarżącą, tj.: [...]. Przesyłka polecona, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 2 i 10 czerwca 2014r., nie została przez stronę podjęta, co potwierdzają adnotacje na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu 18 czerwca 2014r. została zwrócona do nadawcy z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie".

Z kolei art. 73 p.p.s.a., mówi że razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym fakcie. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu licząc od pierwszego zawiadomienia o przesyłce.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca decyzję Prezesa WAM z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] została pierwszy raz awizowana w dniu 2 czerwca 2014r., zatem należy ją uznać za skutecznie doręczoną skarżącej z upływem 14 dni, tj. 17 czerwca 2014 r.

Wobec tego, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, licząc od dnia 17 czerwca 2014 r., upłynął w dniu 17 lipca 2014 r.

K. K. przedmiotową skargę wniosła w dniu 3 czerwca 2015r. (data nadania przesyłki do organu), zatem ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić jako spóźnioną na mocy

art. 58 § 1 pkt 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.