Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 446/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: art. 24 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 76 poz 694
law: Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - tekt jednolity
article: art. 122, art. 123 par. 1, art. 133, art. 180 par. 1, art. 181, art. 187 par. 1, art. 188, art. 191, art. 192, art. 193 par. 4, art. 200 par. 1, art. 207, art. 210 par. 1 pkt 3, art. 247 par. 1 pkt 5 i pkt 6
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2011r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] określił firmie [...] [...] Sp. z o. o. (dalej strona, wnioskodawca, skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. w wysokości [...] zł, stwierdzając zawyżenie w 2007 roku podatkowych kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...] zł, z tytułu faktur wystawionych przez Firmę "[...]" [...] [...].

W opinii organu kontroli skarbowej, faktury, na których jako wystawca figuruje ww. podmiot, w świetle przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, nie dają podstaw do uznania wykazanych w nich kwot za koszty uzyskania przychodów Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o.

Ponadto, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] stwierdził, że ujęcie ww. faktur w księgach rachunkowych Spółki spowodowało, że księgi te prowadzone były nierzetelnie. Zatem, na podstawie przepisu art. 193 § 4 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm. dalej O. p.), nie uznano ksiąg rachunkowych za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów za 2007 rok faktur wystawionych przez Firmę [...] [...] [...], [...], ul. [...]. Jednocześnie, na podstawie art. 23 § 2 O. p. odstąpiono od określenia podstawy opodatkowania za 2007 rok w drodze oszacowania, gdyż dane wynikające z ksiąg rachunkowych uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania w prawidłowej wysokości.

Od ustaleń tej decyzji strona wniosła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2012r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ zakwestionował poniesienie przez Stronę wydatków na zakup usług budowlanych od:

1) Firmy [...] [...] [...], udokumentowanych fakturami VAT:

– nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane),

– nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane),

– nr [...] z dnia [...] maja 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane),

– nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane),

– nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane);

– nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane);

– nr [...] z dnia [...] września 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane);

– nr [...] z dnia [...] października 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane);

– nr [...] z dnia [...] listopada 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane);

– nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. na kwotę netto [...] zł (prace ogólnobudowlane).

W opinii organu kontroli skarbowej, faktury, na których jako wystawca figuruje ww. podmiot, w świetle przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, nie dają podstaw do uznania wykazanych w nich kwot za koszty uzyskania przychodów Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. Zdaniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] Spółka zaliczyła w koszty usług obcych nierzetelne dokumenty, nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji gospodarczych, czyli faktury VAT, których wystawca nie wykonał faktycznie usług budowlanych wykazanych na tych fakturach. Zawyżyła tym samym koszty i obniżyła podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2007 rok.

W toku prowadzonego postępowania ustalono, że przedmiotem działalności Skarżącej były szeroko rozumiane usługi budowlane. W badanym okresie Spółka, jako generalny wykonawca, prowadziła dwie budowy:

1) inwestycja prowadzona w latach 2006 i 2007 na podstawie umów z inwestorem [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], ul. [...]:

- umowa nr [...] z dnia [...] listopada 2005r., której przedmiotem było wybudowanie w systemie "pod klucz", wraz z przygotowaniem dokumentacji technicznej, wykonawczej oraz podwykonawczej kompleksu konferencyjno-wypoczynkowego pod nazwą "[...]" w miejscowości [...], w gminie [...] na działkach o powierzchni [...] ha;

- umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r., w której wykonawca – Firma [...] [...] Sp. z o. o. przyjął do wykonania budowę [...] oraz [...] w ramach dobudowy do [...] widowiskowej realizowanej na terenie "[...]";

2) budowa prowadzona w 2007 roku na podstawie umowy z [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], ul. [...].

Ustalono, że Strona zaliczyła do kosztów podatkowych roku 2007 należności wynikające z faktur wystawionych przez Firmę [...] [...] [...] w łącznej kwocie [...] zł, mających dokumentować wykonane przez firmę [...]ego prace na inwestycji w [...]. Zakres tychże prac określały podpisane pomiędzy Skarżącą, a FUH [...] [...] [...], umowy:

1) Umowa nr [...] z dnia [...] lipca 2006r. Niniejsza umowa zawarta została przez Stronę reprezentowaną przez [...]. W miejscu podpisu zamawiającego jednakże widnieje, cyt: "[...]" oraz pieczątka firmowa Spółki. Po stronie wykonawcy natomiast widnieje pieczątka FUH [...] [...] [...] oraz parafka. Integralnym załącznikiem do umowy jest Protokół z negocjacji z dnia [...] czerwca 2006r.

Na podstawie zawartej umowy zamawiający zlecił, a wykonawca zobowiązał się wykonać na terenie budowy pod nazwą [...] "[...]" w miejscowości [...] (realizowanej na zlecenie [...] Sp. z o.o. ul. [...] [...] [...], [...]) kompleksowe roboty ziemne i ogólnobudowlane. Szczegółowy zakres przedmiotu umowy określa protokół z negocjacji. Strony ustaliły ryczałtowe wynagrodzenie wykonawcy za wykonanie przedmiotu umowy w wysokości [...]zł netto oraz terminy realizacji przedmiotu umowy:

a) przekazanie wykonawcy terenu budowy [...].07.2006r.

b) rozpoczęcie realizacji przedmiotu umowy [...].07.2006r.

c) zakończenie realizacji przedmiotu umowy [...].12.2006r.

d) terminy pośrednie: w uzgodnieniu z kierownictwem budowy,

Ponadto, wykonawca oświadczył, że wszystkie prace będące w zakresie niniejszej umowy wykonane zostaną zgodnie z zatwierdzoną do realizacji dokumentacją techniczną, uzgodnieniami z Kierownikiem Budowy, zasadami wiedzy technicznej, w zgodności z wytycznymi systemów, technologii i z zastosowaniem materiałów /elementów/ urządzeń o właściwościach zgodnych z Polskimi Normami, posiadających niezbędne Aprobaty Techniczne, Atesty Higieniczne oraz inne niezbędne dopuszczenia. Oprócz protokołu z negocjacji integralną część umowy stanowiły również: Ogólne Warunki Umowne, kopia zaświadczenia o wpisie wykonawcy do ewidencji działalności gospodarczej, oświadczenie wykonawcy, że w stosunku do niego nie jest prowadzone żadne postępowanie sądowe, egzekucyjne, zabezpieczające, kopia zgłoszenia rejestracyjnego wykonawcy jako podatnika podatku VAT, zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP), zaświadczenie o nadaniu numeru REGON, potwierdzenie zawarcia wymaganych ubezpieczeń i dokument potwierdzający zapłatę składek. Jako przedstawicieli Stron umowy wskazano: ze strony zamawiającego [...] - kierownika budowy, natomiast ze strony wykonawcy (cyt: "osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia do kierowania robotami będącymi przedmiotem umowy") [...] [...]. Przedstawiciele zamawiającego, zgodnie z umową, byli jedynymi osobami uprawnionymi do zatwierdzania obmiarów powykonawczych i podpisywania protokółów rzeczowo-finansowych jednakże w szczególnych sytuacjach strony mogły za wspólną zgodą ustalić inne osoby. Określono również, że wszelkie zmiany umowy oraz oświadczenia składane przez Strony wymagają formy pisemnej, pod rygorem nieważności.

W protokole z negocjacji z dnia [...] czerwca 2006r. określono, że przedmiotem negocjacji jest kompleksowe wykonanie robót ziemnych oraz ogólnobudowlanych, a w szczególności zebranie, transport i zhałdowanie humusu (grubość warstwy około 60 cm) na terenie działki, wykonanie prac makroniwelacyjnych na terenie działki (wykopy, nasypy, wymiana gruntu) wraz z załadunkiem, transportem i zhałdowaniem i odpowiednimi zabiegami technologicznymi oraz wykonanie ścian murowych. Wykonawca oświadczył, że roboty budowlane, które mają być wykonane na podstawie niniejszego protokółu są technicznie wykonalne, a wiedza i informacje zdobyte podczas wizji lokalnej na placu budowy eliminują ryzyko związane z niewykonaniem bądź niewłaściwym wykonaniem z przyczyn dających się ustalić przed przystąpieniem do realizacji przedmiotu niniejszego protokółu, a także stwierdził, że nie istnieją ani faktyczne ani prawne ograniczenia co do możliwości wykonania przedmiotu protokółu. Wykonawca oświadczył ponadto, że zawarł przed rozpoczęciem robót ubezpieczenie OC komunikacyjne, NNW na rzecz pracowników i innych osób świadczących usługi na rzecz wykonawcy, własnego lub użytkowanego mienia i sprzętu, z terminem ważności obejmującym przewidywany termin wykonania prac oraz został zobowiązany do dostarczenia zamawiającemu, w terminie do dnia podpisania umowy między innymi potwierdzenia zawarcia wymaganych ubezpieczeń i dokument potwierdzający zapłatę składek.

W punkcie dotyczącym warunków płatności zawarto między innymi zapisy, że podstawą do wystawienia faktury jest obustronnie podpisany protokół rzeczowo-finansowy zaawansowania robót sporządzony na formularzu zgodnym ze wzorem stanowiącym załącznik do Protokołu z negocjacji. Protokół rzeczowo-finansowy może zostać zatwierdzony i podpisany tylko i wyłącznie przez przedstawiciela zamawiającego wskazanego w umowie. Oryginał protokółu rzeczowo finansowego stanowi obowiązkowy załącznik do wystawionych faktur. Ponadto, do każdej faktury wykonawcy zostaną dołączone pisemne oświadczenia podwykonawców o uiszczeniu przez wykonawcę wszelkich wymaganych wierzytelności przysługujących podwykonawcom, powstałych w związku z realizacją robót.

Odnośnie podzlecania robót zapisano, że powierzenie wykonania całości lub części robót określonych w umowie wymaga pisemnej zgody zamawiającego oraz inwestora. Miejsce przeznaczone na oświadczenie wykonawcy o zamiarze zawarcia umów z podwykonawcami, gdzie wykonawca powinien wpisać nazwy firm i podzlecone im roboty pozostało niewypełnione. Wykonawca został również zobowiązany do dostarczenia zamawiającemu dwóch egzemplarzy projektów umów z podwykonawcami, zawierających istotne elementy przyszłej umowy, w terminie 7 dni poprzedzających planowany termin zawarcia takich umów. Zamawiający zastrzegł sobie również prawo do kontroli kwalifikacji ww. firm oraz do żądania zmiany podwykonawców. Wykonawca został także zobowiązany do przedłożenia zamawiającemu kopii umowy podpisanej z podwykonawcą, w terminie 7 dni od daty jej zawarcia pod rygorem zapłaty kary umownej w wysokości [...] zł. Ponadto, w Protokole z negocjacji określono wynagrodzenie umowne ryczałtowe po negocjacjach w wysokości [...] zł netto za prace obejmujące zebranie, transport i zhałdowanie humusu i wykonanie prac makroniwelacyjnych oraz [...] zł netto za prace obejmujące wykonanie ścian murowych. Określono również, że wykonawca nie partycypuje w kosztach budowy. Do Umowy nr [...] z dnia [...] lipca 2006r. sporządzony został w dniu [...] grudnia 2006r. aneks nr [...], którego przedmiotem było wykonanie bliżej nie sprecyzowanych robót dodatkowych w zakresie kompleksowego wykonania robót ziemnych i ogólnobudowlanych w obrębie "[...] w miejscowości [...]". Za termin rozpoczęcia prac objętych aneksem wyznaczono datę [...] grudnia 2006r., natomiast termin zakończenia prac objętym aneksem określono na [...] maja 2007r. Wynagrodzenie ryczałtowe za wykonanie prac dodatkowych określonych w aneksie ustalono na kwotę [...] zł netto. W wyniku podpisania aneksu wynagrodzenie, o którym mowa w umowie zwiększyło się do [...] zł. Niniejszy aneks został podpisany przez [...] i [...] [...].

2) Umowa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. Niniejsza umowa zawarta została przez Firmę [...] [...] Sp. z o.o., reprezentowaną przez p. [...]. Po stronie zamawiającego widnieje podpis cyt: "[...]", natomiast po stronie wykonawcy widnieje pieczątka FHU [...] [...] [...] i parafka. Dodatkowo umowa została oparafowana podpisem p. [...]. Integralnym załącznikiem do umowy jest Protokół z negocjacji z dnia [...] kwietnia 2007r. Przedmiotem niniejszej umowy było kompleksowe wykonanie robót ziemnych i ogólnobudowlanych w obrębie "[...]" w miejscowości [...] na terenie budowy pod nazwą [...] "[...]". Szczegółowy zakres przedmiotu umowy określa Protokół z negocjacji. Strony ustaliły ryczałtowe wynagrodzenie wykonawcy za wykonanie przedmiotu umowy w wysokości [...] zł netto oraz terminy realizacji przedmiotu umowy:

a) przekazanie wykonawcy terenu budowy [...].05.2007r.

b) rozpoczęcie realizacji przedmiotu umowy [...].05.2007r.

c) zakończenie realizacji przedmiotu umowy [...].12.2007r.

d) terminy pośrednie: w uzgodnieniu z kierownictwem budowy.

Jako przedstawicieli stron na budowie umowa wymienia: ze strony zamawiającego [...] - kierownika budowy, a ze strony wykonawcy (cyt: "osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia do kierowania robotami będącymi przedmiotem umowy") [...] [...]. Przedstawiciele zamawiającego, zgodnie z umową, byli jedynymi osobami uprawnionymi do zatwierdzania obmiarów powykonawczych i podpisywania protokółów rzeczowo-finansowych jednakże w szczególnych sytuacjach strony mogły za wspólną zgodą ustalić inne osoby. Określono również, że wszelkie zmiany umowy oraz oświadczenia składane przez Strony wymagają formy pisemnej, pod rygorem nieważności.

Zapisy umowy w zakresie oświadczenia wykonawcy o wykonaniu prac zgodnie z zatwierdzoną do realizacji dokumentacją techniczną, uzgodnieniami z Kierownikiem Budowy oraz w zakresie załączników do umowy, w tym potwierdzenia zawarcia wymaganych ubezpieczeń i dokument potwierdzający zapłatę składek są takie same, jak w umowie z dnia [...] lipca 2006r. W ww. protokole z negocjacji z dnia [...] kwietnia 2007r. określono, że przedmiotem negocjacji jest kompleksowe wykonanie robót ziemnych oraz ogólnobudowlanych, a w szczególności wykonanie prac makroniwelacyjnych na terenie działki (wykopy, nasypy, wymiana gruntu) wraz z załadunkiem, transportem i zhałdowaniem i odpowiednimi zabiegami technologicznymi, wykonanie robót murowych, wykonanie prac wykończeniowych, suche zabudowy, wykonanie prac malarskich (kolor ustalony pisemnie z Zamawiającym). Wynagrodzenia umowne ryczałtowe po negocjacjach dla prac wymienionych wynosi:

- dla prac wymienionych w pkt. a – [...] zł netto (słownie [...] tysięcy zł)

- dla prac wymienionych w pkt. b – [...] zł netto (słownie [...] tysięcy zł)

- dla prac wymienionych w pkt. c. d – [...] zł netto (słownie [...] tysięcy zł) Protokół podpisali: [...] [...] i [...].

W Protokole z negocjacji określono również wynagrodzenie umowne ryczałtowe po negocjacjach w wysokości [...] zł netto za wykonanie prac makroniwelacyjnych na terenie działki (wykopy, nasypy, wymiana gruntu) wraz z załadunkiem, transportem i zhałdowaniem i odpowiednimi zabiegami technologicznymi, [...] zł za wykonanie robót murowych oraz [...] zł za wykonanie prac wykończeniowych, suche zabudowy i wykonanie prac malarskich. Określono również, że wykonawca nie partycypuje w kosztach budowy.

Wszystkie postanowienia opisanego protokołu w zakresie oświadczeń wykonawcy, robót dodatkowych, ubezpieczeń, warunków płatności, podzlecania robót, dodatkowych dokumentów są identyczne, jak w protokole z dnia [...] czerwca 2006r. Z wyjaśnień złożonych przez [...] [...] w dniu [...] lipca 2011r. przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], wynika, że Firma [...] [...] Sp. z o.o., na obiekcie [...], wykonywała prace budowlane w szerokim znaczeniu, cyt: "kładliśmy płytki, malowania, szpachlowania, tynki, prace elewacyjne, żelbetowe, izolacje, roboty murowe, (...), usługi dźwigowe". Nie wykonywano robót ziemnych z powodu braku sprzętu, jednakże Strona nie pamięta nazw firm, które zajmowały się pracami ziemnymi i murowymi. Na pytanie, kto dokonał wyboru podwykonawcy [...] [...] [...] oraz kto negocjował z [...] [...] i podpisał umowę z [...], [...] odpowiedział, że nie posiada takiej wiedzy, a na fakturach i protokołach nie widnieją jego podpisy. Zeznał, że w trudnych momentach Firma [...] [...] Sp. z o.o. sięgała po wykonawstwo firmy [...]. Firma ta była wykorzystywana do prac nieskomplikowanych i dawała atrakcyjne warunki finansowe. [...] [...] nie był w stanie określić wszystkich prac, które wykonywała firma FUH [...] [...] [...]. Wymienił: przerobienie stopni w sali widowiskowej pod koniec budowy (w 2007 roku jesienią), rozbiórki i przeróbki elementów żelbetowych na [...] po zmianie projektu (może koniec 2006 może początek 2007 roku), wykonanie części montażu stolarki na obiekcie [...] (mógł to być i 2006 i 2007 rok) i elewacji w części obiektu hotelowego. [...] [...] zeznał ponadto, że [...] wykonywała też zabezpieczenia elementów wykonanych, aby nie uległy zniszczeniu, cyt. "słynne prace ziemne i karczowanie" i przeróbki tarasów karczmy. [...] [...] stwierdził ponadto, że nie wie skąd [...] [...] "brał" ludzi i co to byli za ludzie. [...] [...] zeznał również, że, jako prezes zarządu Spółki reprezentował ją we wszystkich kontaktach na zewnątrz (przede wszystkim z inwestorem) oraz uczestniczył w naradach koordynacyjnych. Za realizację obiektu [...] w [...] odpowiedzialni byli [...], [...] i [...], pełniący funkcje kierownicze. W ramach współpracy nie było szczegółowego podziału, kto i za co odpowiada - ww. osoby były odpowiedzialne za całość realizacji. Na budowie najczęściej przebywali [...] i [...]. [...] [...] zeznał także, że budowa [...] składała się z kilku etapów: podstawowym etapem była część hotelowa, później była doprojektowana i przerabiana z małej na dużą sala konferencyjno-widowiskowa, a następnie była budowana karczma oraz SPA przy części hotelowej. Był budowany również obiekt sportowo rekreacyjny. Całość zakończono w dwa lata jednakże Strona nie pamiętała okresów realizacji poszczególnych części. Ponadto, [...] [...] zapytany o pracownika [...] zeznał, że [...] był zatrudniony w spółce z o.o. Był natomiast zatrudniony w Firmie [...] [...] [...]. [...] pracował w niej do lipca 2010 r. przez okres 15 lub 17 lat. W. [...] nie posiadał upoważnienia, pełnomocnictw na piśmie do podejmowania decyzji w sprawie prac prowadzonych przez spółkę z o.o. Jednakże, jak wynika z zeznań [...] [...], niejednokrotnie prosił on [...] (z racji wieloletniej współpracy) o "pewną pomoc w załatwieniu niektórych tematów". W. [...] pomagał przy inwestycji w [...] poprzez wyszukiwanie podwykonawców - nie bezpośrednio lecz podpowiadał i uczestniczył w kontaktach z niektórymi podwykonawcami. Wyszukiwaniem podwykonawców zajmowali się także wszyscy pracownicy spółki. [...] [...] zeznał ponadto, że na inwestycji [...] pracowało około 80 podwykonawców. Umowy z podwykonawcami, generalnie podpisywane były przez [...], [...] i [...]. Nie jest jednakże wykluczone, że umowy podpisywali również inni pracownicy działu logistyki w filii warszawskiej, czyli [...] i [...]. Zeznał nadto, że w początkowej fazie budowy obowiązki kierownika budowy pełnił [...]. Był to jedyny w jego "karierze" przypadek kierownika kontraktowego i wyraził swoje niezadowolenie z tego typu współpracy. W drugim etapie natomiast kierownikiem był [...]. Na pytanie dlaczego protokoły rzeczowo-finansowe załączone do faktur wystawionych przez firmy [...] i [...] zostały podpisane przez inne osoby niż przedstawiciel zamawiającego wyszczególniony w umowach zawartych z tymi firmami, czyli [...](co jest wbrew postanowieniom paragrafu 6 zawartych umów oraz punktu z negocjacji) [...] [...] odpowiedział, że generalnie do podpisu wszystkich dokumentów między inwestorem, a generalnym wykonawcą zobowiązana jest osoba pełniąca funkcję kierownika budowy. Natomiast faktury i protokoły pomiędzy podwykonawcami bardzo często podpisują uczestnicy procesu inwestycyjnego. Według [...] [...] takie zasady są praktykowane na większości budów. Natomiast w Spółce, jak zdążył się zorientować, jest moda na przenoszenie wszystkich zapisów z umowy pomiędzy generalnym wykonawcą a inwestorem, co nie ma realnego pokrycia w rzeczywistości. W przypadku budowy [...], uczestnicy procesu inwestycyjnego to osoby z kręgu nadzoru, które były bezpośrednio zaangażowane w realizację tego obiektu, to jest kierownicy budowy, kierownicy grupy robót, działu logistyki, [...], [...], [...]. [...] [...] zeznał ponadto, że nie posiada wiedzy na temat udzielenia p. [...] pisemnej zgody na powierzenie przez Niego obowiązków osobie trzeciej.

Organ, na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego ustalił, że [...] [...] - wystawca zakwestionowanych przez organ kontroli skarbowej faktur wobec Strony, w latach 2006-2007 nie prowadził działalności gospodarczej oraz nie był zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Z ustaleń dokonanych w toku prowadzonych postępowań w sprawie [...] [...] wynika, że do [...] kwietnia 2006r. zatrudniał on dwie osoby, natomiast od miesiąca maja 2006r. do grudnia 2009r. nie zatrudniał żadnego pracownika. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] poinformował, że F.H.U. [...] [...] [...] figuruje w ewidencji Urzędu Skarbowego od dnia [...] sierpnia 1995 r., jednak w latach 2005-2009 nie była zarejestrowanym podatnikiem VAT. Z dniem 13 kwietnia 2004r. Podatnik został wykreślony z rejestru podatników VAT z powodu nie składania deklaracji VAT-7. Ponadto Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] poinformował, że w latach 2005-2009 [...] [...] nie składał żadnych deklaracji i zeznań podatkowych. Za wymieniony okres wpływały do urzędu skarbowego jedynie deklaracje podatkowe P1T-40A sporządzone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...]. [...] [...] był wielokrotnie przesłuchiwany na okoliczność wystawianych przez siebie faktur:

- w dniach [...] lutego 2010 r. i [...] lipca 2010r. jako świadek przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] OZ [...] w ramach prowadzonego postępowania nr [...] w Firmie [...] [...] [...] (indywidualna działalność gospodarcza [...] [...]);

- w dniach [...] września 2010r. i [...] października 2010r. jako podejrzany przez prokuratora Prokuratury Okręgowej [...];

- w dniach [...] października 2010r., [...] października 2010r. i [...] listopada 2010r. jako podejrzany przez agentów Centralnego Biura Antykorupcyjnego w [...];

- w dniu [...] listopada 2010r. jako podejrzany, przez prokuratora Prokuratury Apelacyjnej, delegowanego do Prokuratury Okręgowej w [...];

- w dniach [...] lipca 20lir. i [...] lipca 20lir. jako strona przez inspektora prowadzącego postępowanie Nr [...] w Firmie [...] [...] [...];

- w dniu [...] kwietnia 20l1r. jako świadek na okoliczność robót, które miał wykonać dla Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. zgodnie z zapisami wyżej opisanych umów. Kserokopie protokołów przesłuchań stanowią dowód w niniejszej sprawie i zostały włączone do akt sprawy postanowieniami Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] października 2010r. oraz nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r.

Przesłuchany w dniu [...] lutego 2010r. jako świadek przez inspektora kontroli skarbowej w ramach postępowania nr [...] prowadzonego w Firmie [...] [...] [...] (osoba fizyczna) [...] [...] zeznał, że firmę na własne nazwisko pod nazwą [...], a potem [...] prowadził od 1991r., a współpracę z [...] rozpoczął w latach 1994-1995. Współpraca ta odbywała się z przerwami - nieraz dwu lub trzy letnimi. W 2002r. świadek zawiesił działalność gospodarczą z uwagi na zły stan zdrowia. Firma [...] [...] (osoba fizyczna) była w 2006r. jedynym kontrahentem [...]. Świadek zeznał, że współpracę z Firmą [...] [...] nawiązał przez [...]. Zeznał także, że prac na inwestycji [...] nie wykonywał osobiście (na budowie był raz w tygodniu), lecz wykonywała je firma z okolic [...], której nazwy nie pamięta. Według przesłuchiwanego, przy wycince lasu pracowali miejscowi chłopi. Świadek nie zna danych pracowników tam pracujących. [...] zeznał również, że nie dysponował żadnym sprzętem, maszynami, pojazdami, ani takich nie wynajmował w 2006r. Nie potrafił również podać żadnego nazwiska kierownika budowy, generalnego wykonawcy lub inwestora. Jedyne nazwisko, które podał to nazwisko [...]. Ponownie przesłuchany w Urzędzie Kontroli Skarbowej w [...] OZ [...], w dniu [...] lipca 2010r. [...] [...] wskazał [...], jako osobę, która namówiła go do prowadzenia działalności i prowadzącą mu księgowość. Na pytanie, dlaczego podczas przesłuchania w dniu [...] lutego 2010r. złożył inne zeznania odparł, że nie wiedział w tamtym czasie, że [...] już umarł. Podczas przesłuchania w dniu [...] lutego 2010r. nie wiedział co ma mówić ponieważ nie wyjaśnił tego wcześniej z [...]. Świadek zeznał ponadto, że miał więcej kontrahentów i że wszystkimi sprawami związanymi z jego firmą, łącznie ze składaniem deklaracji, zajmował się [...]. Do Jego obowiązków należało tylko pilnowanie "częściowo ZUS-u" oraz podpisywanie deklaracji sporządzonych przez [...]. Nie potrafił sprecyzować prac, do wykonania jakich się zobowiązał na budowie [...] ani okoliczności tych robót. Zeznał również, że kontakt do firmy podwykonawczej uzyskał od [...]. Wskazał także [...] jako osobę, z którą dokonywał odbioru prac na kompleksie hotelowym [...]. Przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu [...] września 2010r. przez prokuratora Prokuratury Okręgowej [...], delegowanego do Prokuratury Okręgowej w [...], [...] [...] wyjaśnił, że nie pracuje i od 1990r. jest rencistą. Zeznał, że od 1995 do 2002r. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą FUH [...], którą ze względu na stan zdrowia w 2002r. zawiesił. Do 2002r. był podatnikiem podatku VAT. Przesłuchiwany zeznał, że "kiedy doszedł do siebie" spotkał się ze znajomym - [...] - Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w [...], który namówił go do odwieszenia działalności gospodarczej. [...] miał prowadzić działalność, a on - [...] [...] ją firmować. Wyjaśnił też, że spotykał się z [...] raz w miesiącu w celu podpisania sporządzonych przez [...] dokumentów podatkowych. Deklaracje te [...] miał składać do Urzędu Skarbowego. [...] [...] nie umiał wyjaśnić dlaczego dokumenty nie były składane do Urzędu Skarbowego, pamięta jednak, że [...] pokazywał mu dowody wpłaty podatków z banku. Dalej wyjaśnił, że faktury wystawiał na komputerze on osobiście, albo [...], który miał klucze do jego biura i który posiadał wszystkie dokumenty. Następnie on je podpisywał, ale zawsze po sprawdzeniu, czy usługa faktycznie została wykonana, o czym, jak wyjaśnił, zapewniał go [...]. Dodał również, że w okresie od 2005r. do 2009r. miał kontrole krzyżowe z Urzędu Skarbowego oraz z ZUS - żadna kontrola nic nie wykazała, co, jak przewidywał, musiał załatwiać [...]. Ocenił, że został oszukany, cyt. "wrobiony" przez [...], który miał się wszystkim zajmować, miał składać dokumenty do Urzędów Skarbowych i który miał mu oddać dokumenty, ale tego nie zrobił. Ostatni raz z [...] widział się w październiku 2009 roku, a później nie mógł się już z nim skontaktować. Ponownie przesłuchany w Prokuraturze Okręgowej w [...], w charakterze podejrzanego, w dniu [...] października 2010r. [...] [...] wyjaśnił, że od 1995r. prowadził działalność gospodarczą jako FHU [...]. W jej ramach świadczył usługi w zakresie reklamy oraz wystroju wnętrz. W tym okresie zatrudniał pracowników, maksymalnie 6 bądź 7 osób. Ze względu na stan zdrowia stopniowo rozwiązywał z nimi umowy o pracę, a ostatni pracownik odszedł od niego w 2006r. i nie pamięta by prócz osób wykazanych, zatrudniał kogoś innego na podstawie umowy o pracę. Dalej wyjaśnił, że wiosną 2002r. zdecydował się zawiesić działalność gospodarczą, o czym zawiadomił na piśmie Urząd Skarbowy. Działalność gospodarczą odwiesił pod koniec 2002r., po propozycji [...], który zaproponował, że on nieformalnie zajmie się prowadzeniem firmy - będzie wyszukiwał zlecenia, załatwiał podwykonawców, natomiast podejrzany miał zająć się wyszukaniem miejsca na biuro oraz je wyposażyć. Ponadto, [...] wyjaśnił, że umówił się z [...], że on będzie prowadzić całą księgowość oraz składać wszystkie dokumenty do Urzędu Skarbowego. Około 2004 bądź 2005r. [...] zorientował się, że z działalnością było coś "nie w porządku", gdyż pod nieobecność [...] w Urzędzie Skarbowym nie mógł otrzymać jakiegoś zaświadczenia. Poprosił więc o wyjaśnienie [...], który poinformował go, że faktycznie nie realizuje żadnych zleceń, że w Urzędzie Skarbowym nie były składane żadne deklaracje ani zeznania związane z działalnością. Mimo tego [...] nie zrezygnował z prowadzenia działalności i zdecydował się kontynuować współpracę z [...]. Przesłuchiwany wyjaśnił, że od tego momentu współpraca odbywała się w ten sposób, że albo on albo [...] wypisywał na komputerze faktury, które podpisywał [...] [...]. Faktury wypisywano zgodnie z rozpiską, którą przygotowywał [...], gdzie wskazywał numer faktury, kwotę i podmiot, na który miała być wystawiona faktura. Wyjaśnił również, że nie posiada dokumentacji księgowej swojej firmy oraz wskazał, że wszystkie dokumenty posiadał [...] albo były w biurze. Nie wie, gdzie dokumenty te mogły być trzymane, wydaje mu się, że nie w domu [...], gdyż jak wyjaśnił, nie sądzi aby ktoś z jego rodziny wiedział o ich współpracy. Za wystawienie faktur otrzymywał pieniądze w wysokości między 3-5% kwoty VAT wskazanej na fakturze. Klient za fakturę płacił zawsze kwotę podatku VAT, a czasami również 10% od dochodu. Opłaty za faktury były dokonywane gotówką albo przelewem [...] Gotówkę odbierał on sam albo [...]. Natomiast opłaty dokonane przelewem, ze względu na to, że [...] nie był upoważniony do jego konta, wypłacał osobiście i po potrąceniu swojej części oddawał [...]. [...] [...] wyjaśnił również, że od 1993 albo 1994r. zna [...] [...], któremu opracowywał logo oraz inne rzeczy reklamowe - ulotki, naklejki, tablice reklamowe i informacyjne itp. Pamięta rozmowę z [...], który poinformował go, że cyt. "będą faktury na [...]". Jak wyjaśnił, miało to wyglądać w ten sposób, że [...] w kopercie przekazywał mu rozpiski na faktury i inne dokumenty do podpisu. Po wystawieniu faktur, również W. [...] w kopercie te faktury odbierał. Pieniądze za faktury przelewane były na konto, następnie wypłacane i przekazywane w kopercie [...]. [...] nie posiada jednak wiedzy, co [...] robił z tymi pieniędzmi. Przesłuchiwany zeznał ponadto, że faktury wystawione dla [...] [...] związane były między innymi z inwestycją w [...]. Dalej wyjaśnił, że nic nie robił w związku z tymi fakturami. Raz przejeżdżał przez [...] w drodze do [...] lecz na budowie nie był. Faktycznie podpisywał również dokumenty w postaci umów i protokołów związanych z tymi inwestycjami. Nie posiadał wiedzy, czy [...] wiedział, cyt.: "że faktury są puste", mógł o tym wiedzieć. Jak dodał, cyt. "mogliśmy o tym rozmawiać", ale nie jest tego pewien. Wyjaśnił również, że cyt.: "[...] wiedział o tym, że faktury są puste" gdyż [...] mu powiedział, że bez wiedzy [...]a w jego firmie nic się nie dzieje.

Na koniec dodał, że składał zeznania w Urzędzie Kontroli Skarbowej w sprawie [...] [...] dwa razy. Za pierwszym razem nikt z nim nie uzgadniał, co ma mówić. Drugie zeznania były już zasugerowane przez [...]. Te sugestie były pisemne, przekazane w kopercie przez [...] lecz dokumenty te przesłuchiwany wyrzucił. W trakcie przesłuchania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne Delegatura w [...], w charakterze podejrzanego, w dniu [...] października 2010r. [...] [...] poinformował przesłuchującego, że w dniu [...] października 2010r. wysłał z Aresztu Śledczego korespondencję do Prokuratury Okręgowej w [...], zawierającą oświadczenie o tym, że wycofuje swoje poprzednie wyjaśnienia. Zrobił to, gdyż czuł się źle, nie przemyślał swojej decyzji, przechodził małe załamanie psychiczne, myślał o rodzinie, jednak teraz odwołuje to oświadczenie - jak stwierdził jest ono nieaktualne. Chce cały czas kontynuować swoje wyjaśnienia i jak to określił, cyt.: "wyjaśnić wszystkie okoliczności związane z przestępczym procederem wystawiania fikcyjnych faktur kosztowych". [...] [...] wyjaśnił, że od 2005r. wiedział już, że firma [...] nie istnieje formalnie, że nie są składane żadne deklaracje, że nie są odprowadzane żadne podatki, że przedmiotem działalności [...] jest jedynie wystawianie fikcyjnych faktur kosztowych na rzecz innych podmiotów, których jak pamięta było około 200. Wyjaśnił, że wszelkie inne działania takie jak, dokonywanie płatności na konto firmy [...], podpisywanie umów, protokołów odbioru robót i protokołów z negocjacji miało tylko stworzyć pozory legalności. Dalej wyjaśnił, że interes "zamknął" we wrześniu 2009 roku, co zbiegło się w czasie z kontrolą Urzędu Kontroli Skarbowej w firmie [...] [...]. Fakty te były ze sobą powiązane - o kontroli u [...] [...] dowiedział się od [...], który miał powiedzieć wprost "ustrzelili nas". Wtedy właśnie, jak wyjaśnił, rozpoczęło się czyszczenie "wszystkiego", On zamknął konto bankowe, a resztą miał się zająć [...]. Wyjaśnił również, w jaki sposób skontaktował się z mecenasem [...], którego, jak podejrzewa cyt: "podesłał mu [...]", i który przedstawił mu wersję, której miał się trzymać przed Urzędem Kontroli Skarbowej. Miał powiedzieć, że te wszystkie usługi wskazane na fakturach wykonywał, zatrudniał podwykonawców, miał zasłaniać się niepamięcią, powiedzieć, że wszystko zorganizował [...], który wtedy już nie żył. Dalej [...] przyznał, że kłamał przed Urzędem Kontroli Skarbowej, że usługi dla [...] [...] zostały wykonane. W rzeczywistości nigdy nie były przez niego realizowane, wszystkie faktury wystawione na firmy prowadzone przez [...] [...] były cyt.: "fikcyjne", nie odzwierciedlają rzeczywistości, a protokoły z negocjacji, odbioru robót dawał mu w kopercie [...] i miały na celu stworzyć pozory, że usługa została rzeczywiście wykonana. Dodał, że na [...] był tylko raz przejazdem w drodze do [...] gdy jechał do lekarza. W temacie okazanych mu do wglądu faktur VAT za prace na [...] wystawione na Firmę [...] [...] Sp. z o.o., wraz z protokółami rzeczowo finansowymi zaawansowania robót oraz umową z dnia 3 lipca 2006r. wraz z protokołem z negocjacji z dnia [...] czerwca 2006r. wyjaśnił, że cyt. "wszystkie faktury są fakturami fikcyjnymi, nie odzwierciedlającymi rzeczywistości, w ten sposób, że usługi w nich wskazane nigdy nie zostały przeze mnie wykonane". Przesłuchiwany zeznał, że nie zatrudniał też podwykonawców którzy realizowali te usługi. Faktycznie wykonał je inny podmiot ale nie wie kto, on je tylko zafakturował. Stwierdził, że niektóre usługi były podwójnie fakturowane albo [...] [...] wykonał te usługi podwykonawcami, którzy nie wystawiają faktur. Jak wyjaśnił, nigdy nie uczestniczył w negocjacjach z [...], nigdy z całą pewnością nie był w miejscach wskazanych na protokółach odbioru podczas odbierania tych prac, dokumenty te podpisywał w biurze, dostarczał mu je [...]. Protokoły te zostały wytworzone tylko i wyłącznie na potrzeby stworzenia pozorów faktycznego wykonania usługi, której charakter wpisany na fakturze miał być jak najbardziej ogólny, bo, jak wyjaśnił, wiadomo że im bardziej ogólny charakter przedmiotu usługi tym lepiej, łatwiej stworzyć pozory. Pamięta, że na inwestycji [...] zarobił około 1,5% od całej wartości fikcyjnej umowy. Odnośnie faktur wystawionych na firmy [...] dodał, że z faktur tych wynika ogrom prac koniecznych do realizacji, wymagających fachowego sprzętu, wielu ludzi, których on nie miał. Realizacja tych usług wskazanych na fakturach była po prostu niemożliwa. Dalej wyjaśnił współpracę z innymi podmiotami gospodarczymi, która była identyczna, jak w przypadku współpracy z Firmą [...] [...] Sp. z o.o.

Przesłuchany ponownie przez Centralne Biuro Antykorupcyjne Delegatura w [...], w charakterze podejrzanego w dniu [...] października 2010r. [...] [...] kontynuował wyjaśnianie procederu drukowania i sprzedaży nie oddających rzeczywistości faktur VAT oraz działań mających na celu uprawdopodobnienie fikcyjnych usług wykazanych na tych fakturach i uprawdopodobnienie legalności preparowanych dokumentów z innymi firmami ( [...] i [...]). [...] [...], przesłuchany w charakterze strony przez inspektora kontroli skarbowej w dniach [...] lipca 2011r. i [...] lipca 2011r. w prowadzonym wobec niego postępowaniu nr [...] złożył zeznania znacznie odbiegające od tych, złożonych wcześniej. Stwierdził bowiem, że według jego wiedzy czynności udokumentowane okazanymi fakturami ( [...] okazano 263 faktury z jego podpisem) zostały faktycznie wykonane. Odnośnie współpracy z [...], [...] zeznał, że samodzielnie podejmował decyzje w sprawach związanych z działalnością firmy [...], odmawiał wykonania niektórych prac proponowanych przez [...]. Ponadto, spotykał się z [...] i wspólnie uzgadniano, czy firma będzie w stanie wykonać dane zlecenie oraz czy firma będzie w stanie zabezpieczyć podwykonawców. [...] w 2002r. zapewniał, że jest w stanie zabezpieczyć podwykonawców ponieważ "ma kontakty". [...] zeznał również, że między nim a [...] był podział zysków po 50% oraz, że sam doglądał niektórych prac [...] w [...] u [...]. Ponadto, [...] stwierdził, że nie podtrzymuje zeznań złożonych w prokuraturze oraz przed funkcjonariuszami CBA ponieważ były one sugerowane przez pracowników CBA. Według przesłuchiwanego, cyt: "(...) pracownicy CBA w porozumieniu z panią prokurator zapewniali mnie, że jak przyznam się do zarzutów to postarają się o jak najszybsze mnie wypuszczenie i jak najniższą karę, zapewnią mi w miarę możliwości przyzwoite warunki w areszcie i możliwość leczenia się". Jednakże nie złożył skargi na działania funkcjonariuszy CBA ponieważ nie wiedział do kogo powinien się zwrócić. Podczas przesłuchania poproszono [...]ego o odniesienie się do zeznań kontrahentów - posiadaczy faktur wystawionych przez FHU [...], potwierdzających ich fikcyjność. [...] w każdym przypadku stwierdzał, że jeśli jest faktura to zlecenie musiało być wykonane, gdyż "nie bawił się" w wystawianie fikcyjnych faktur. Informacje o wykonaniu zlecenia otrzymywał od [...].

Przesłuchany jako świadek w postępowaniu prowadzonym wobec Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. w dniu [...] kwietnia 2011r. [...] [...] zeznał, że w 2006 i 2007 roku prowadził działalność gospodarczą pod nazwą FUH "[...]" [...] [...] NIP [...]. Do maja 2006r. zatrudniał dwie osoby. W latach 2006-2007 świadczył usługi ślusarskie, budowlane i remontowe. Sprzętu budowlanego nie posiadał, ponieważ posługiwał się podwykonawcami, posiadał tylko wyposażenie biura. Zna firmę budowlaną [...] [...] Sp. z o.o., gdyż wykonywał usługi dla tej spółki, a po ich wykonaniu wystawiał faktury. Świadek nie pamiętał, na czym polegały usługi, gdyż dokumentacja była w posiadaniu [...]. Pamięta jednak, że roboty były wykonywane w [...] i w ośrodku wypoczynkowo-hotelarskim [...]. Na [...] były wykonywane prace ziemne, wycinka zagajnika czy karczowanie lasu. Prac tych nie wykonywał osobiście lecz podwykonawcy wskazani przez [...]. Jednakże nie pamięta nazw podwykonawców. [...] zeznał ponadto, że [...] pokazywał mu deklaracje VAT-7, podstemplowane przez urząd skarbowy. Zeznał też, że jeździł do [...] i spotykał się z podwykonawcą, z którym uzgadniał harmonogram prac. Spotykał się z tym człowiekiem w cyt. "jakiejś knajpie". Jeżeli [...] [...] nie miał zastrzeżeń do prac, to on też nie miał. Zeznał, że odpowiadał przed [...] za wykonywanie tych prac. Kontaktował się przede wszystkim z [...], który jego zdaniem, był pełnomocnikiem [...] [...]. Wspólnie uzgadniali szczegóły prac i terminy. Zeznał ponadto, że w [...] był na pewno 2-3 razy. Z tego co pamięta, prace te trwały około pół roku, jednak nie potrafił przypomnieć sobie, czy było to tylko w 2006r. czy w 2007r. też. Na temat [...] rozmawiał przede wszystkim z [...]. Protokoły odbioru były podpisywane przez niego, a ze strony firmy [...] [...] bądź przez [...] osobiście, bądź przez [...]ego (świadek nie pamiętał). Faktury wystawiane po każdym zakończonym etapie prac. Harmonogram prac był sporządzany przez świadka, podwykonawcę i [...]. Z podwykonawcą rozliczał się [...]. O tym, że [...] [...] nie ma zastrzeżeń, informował [...]. Potem podpisywany był protokół, w którym podana była kwota za dany etap. [...] nie potrafił powiedzieć czy w tym czasie wykonywał prace dla innych [...] Potwierdził to, co zeznał we wcześniejszych przesłuchaniach dotyczących firmy [...] [...], tj. w dniach [...] lutego 2010r. i [...] lipca 2010r. przed inspektorem kontroli skarbowej w ramach postępowania nr [...]. Przesłuchiwany stwierdził, że nie zna się zbyt dobrze na budownictwie (cyt: "tyle o ile"), nie wykonywał prac wymagających specjalnego wykształcenia czy koncesji. Jeżeli był potrzebny inżynier budowlany, to wynajmował go [...]. Zeznał nadto, że [...]"znalazł się" w jego firmie ponieważ on w tym czasie chorował i w 2002r. zawiesił jej działalność. Faktury odbierał [...], czasem dostarczał je osobiście do firmy [...] [...]. Zapłaty otrzymywał przelewem od [...]. Protokoły zaawansowania robót były sporządzane, w porozumieniu z nim, przez [...] jednak czasami również osobiście wypisywał protokół. Ten protokół był podstawą wystawienia faktury.

Z ustaleń postępowania prowadzonego wobec [...] [...] nr [...] wynika, że nie przedłożył on dokumentacji księgowej twierdząc, że jej nie posiada fizycznie. Według [...] dokumentacja ta była prowadzona przez zmarłego w dniu [...] grudnia 2009r. [...].

W dniu [...] listopada 2010r. agenci CBA przeprowadzili przeszukanie domu mieszkalnego, w którym mieszkał [...] i nie znaleźli dokumentacji świadczącej o jego współpracy z FUH [...] [...] [...]. Przesłuchana przez nich, w tym samym dniu, wdowa po [...] – [...] zeznała, że jej mąż nigdy nie prowadził księgowości jakiemukolwiek podmiotowi.

Zgromadzony przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] materiał dowodowy wskazuje, wbrew ostatnim zeznaniom złożonym przez [...] [...], że wystawiane przez niego faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji.

Działalność [...] opisała w swych zeznaniach, przesłuchana przez funkcjonariuszy CBA Delegatura w [...], w ramach śledztwa nr [...], [...] [...] [...]. Podczas przesłuchania w dniu [...] listopada 2010r. [...] [...] zeznała, że w 2006r. [...] [...] bezpłatne udostępniał jej lokal, który wykorzystywała w związku z prowadzoną kampanią wyborczą. Świadek pamiętała, że prawie codziennym gościem w firmie [...] [...] był [...], którego przedstawiono jej jako dyrektora Firmy [...] [...] [...]. Z jej obserwacji i z informacji uzyskanych od kierowcy [...] [...] wynikało, że [...] był "głównym ogniwem" w firmie [...] [...]. Podczas jednej z wizyt w gabinecie [...] zobaczyła na biurku ogromną ilość pieniędzy, z których największą część zabrał [...]. Taka ilość pieniędzy była dla niej całkowicie niezrozumiała, gdyż firma [...] [...] nie wykonywała żadnych usług. Zeznała też, że weszła w posiadanie wyciągów bankowych [...] [...], z których wynikało, że prowadzi on roboty budowlane zakrojone na szeroką skalę. Były to bardzo duże kwoty pieniędzy, a ona nie widziała, żeby do [...] [...] przychodził jakikolwiek inwestor oraz by w biurze coś się działo. Dlatego pomyślała, że cyt.: "ta cała firma to pralnia pieniędzy". [...] [...] zeznała ponadto, że [...] zatrudniał tylko dwóch pracowników - sekretarkę i kierowcę. Według Jej wiedzy [...] [...] nie wykonywał żadnych prac związanych z nadzorem budowlanym, nie zawierał żadnych umów, nie zlecał żadnych prac podwykonawco[...] Zeznała, że to [...], w imieniu firmy [...] [...] zawierał z firmą [...] [...] umowy na wykonanie określonych prac budowlanych. Z założenia prace te nigdy nie miały zostać wykonane. [...] [...] wystawiał natomiast fakturę VAT, na podstawie której firma [...] [...] przelewała pieniądze na jego konto, tytułem zapłaty za wykonane usługi, których w rzeczywistości nie było. [...] [...] pobierał pieniądze z banku i przekazywał [...]. Według jej wiedzy również, [...] pobierał prowizję z tytułu takiej operacji, nie posiadała jednak wiedzy, jaki był podział pieniędzy. Firmie [...] [...], cyt. "fikcyjne" faktury wystawione przez [...] [...], cyt. "z tytułu realizacji fikcyjnego podwykonawstwa", służyły do zwiększenia kosztów, pomniejszenia podatku dochodowego oraz VAT. Ponadto, [...] [...] zeznała, że proceder ten trwał od jakiegoś czasu, można powiedzieć że był on wykorzystywany wielokrotnie i jej zdaniem było to trwałe źródło dochodu [...] [...]. Świadek zeznała, że interesy z firmą [...] [...] były prowadzone na bardzo dużą skalę. Ponadto, stwierdziła, że również inne firmy "współpracują" z firmą [...] [...] - wymieniła kilka nazwisk nie podając bliższych danych. Jednym z wymienionych wśród "współpracujących" z firmą [...] [...] był [...] - właściciel Biura Rachunkowego w [...]. Pana [...] [...] i właściciela biura łączyły wzajemne interesy, tzn. [...] [...] wystawiał też cyt. "fikcyjne" rachunki na rzecz właściciela biura. [...] [...] zeznała także, że to, co robi [...] [...] jest powszechnie wiadome w [...], przynajmniej wśród ludzi zainteresowanych. Na poparcie wymieniła swojego kolegę taksówkarza z [...], który mówił że [...] [...] handluje fakturami, a inny kolega -przedsiębiorca z [...], opowiedział sytuację, w której [...] [...] dzwonił do niego i prosił o wystawienie faktury kosztowej na kwotę [...] zł, na co wymieniony się nie zgodził. Świadek zeznała też, że wiadomo jej, że [...] [...] budował "Jakiś" hotel "gdzieś" w Polsce, jednak nie wie dokładnie gdzie. [...] [...] miał zawartą umowę podwykonawstwa z firmą [...] [...] na wykonanie terenów zielonych i remonty innych obiektów na terenie tego hotelu. Oczywiście [...] [...] nie wykonał żadnych prac związanych z zawartą umową podwykonawstwa. Nie miał nawet jakiejkolwiek możliwości wykonania tych prac z uwagi na brak pracowników i rozwiniętej infrastruktury firmy. Na koniec swoich zeznań [...] [...] podkreśliła, że wszystko co zeznała miało poparcie w dokumentacji, do której miała wgląd oraz dowiedziała się tego z relacji ludzi, którzy byli w kręgu [...]. Sama była też świadkiem niektórych sytuacji np. "dzielenia kupki z pieniędzmi". Opisany proceder oceniła ,jako zwykłe oszustwo". Ponownie przesłuchana w charakterze świadka w dniu [...] listopada 2009r. [...] [...] uzupełniła poprzednie zeznanie o dane osobowe niektórych uprzednio wymienionych osób. Na żądanie wydania rzeczy Prokuraturze Okręgowej w [...], wydała kserokopie wyciągów bankowych z konta osobistego należącego do [...] [...], kserokopie umów zawieranych przez niego z firmą [...] [...], jak również kserokopie faktur wystawionych przez [...] [...] oraz wyjaśniła w jaki sposób weszła w posiadanie tych dokumentów. Świadek zeznała również, że na konto [...] [...] przelewane były olbrzymie kwoty pieniędzy tytułem zapłaty za jakieś faktury. Widać na rachunkach bankowych, że po wpłacie na konto [...] [...] dużej kwoty pieniędzy np. przez [...] [...], prawie natychmiast dokonywane są bardzo częste wypłaty. Wygląda to tak, jakby [...] [...] oddawał te pieniądze. Pani [...] stwierdziła ponad wszelką wątpliwość, że [...] [...] nie miał możliwości wykonania żadnych usług, gdyż nie dysponował ani sprzętem ani ludźmi, którzy mogliby podjąć się takiej pracy. Nie zlecał wykonania usług, robót podwykonawco[...] Zeznała też, że dużą rolę w działalności [...] [...] odgrywał [...]. Początkowo myślała, że [...] - dyrektor firmy [...] [...], w taki sposób okrada [...] [...], że ten nie wie o tym procederze. Jednak kwoty na fakturach są zbyt duże, opiewają na ogromne sumy i trudno byłoby takich kwot nie zauważyć, zwłaszcza, że [...] [...], zdaniem świadka, jest dość skrupulatnym przedsiębiorcą.

Do akt niniejszej sprawy włączono także wyciągi z przesłuchań przeprowadzonych przez funkcjonariuszy CBA Delegatura w [...]:

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanej w charakterze świadka w dniach [...] lutego 2010r. oraz [...] lutego 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r,

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] maja 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanej w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanej w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] kwietnia 2010r. oraz jako podejrzanego w dniu [...] maja 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] lipca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2010r.

- [...], przesłuchanej w charakterze świadka w dniu [...] lipca 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] kwietnia 2010r.

- [...], przesłuchanego w charakterze podejrzanego w dniu [...] czerwca 2010r. oraz przesłuchania przeprowadzonego przez inspektora kontroli skarbowej w toku postępowania nr [...], tj.:

- [...], przesłuchanego w charakterze świadka w dniu [...] stycznia 201 Ir. Celem powyższych przesłuchań było wyjaśnienie okoliczności posiadania faktur VAT wystawionych przez FHU [...] [...] [...].

Z zeznań przesłuchanych świadków wynika, że figurujące w ewidencji księgowej tych osób faktury VAT wystawione przez Firmę [...] [...] [...] nie są zgodne z rzeczywistością, są cyt: "fikcyjne". Firma [...] nie dokonała sprzedaży usług bądź towarów wyszczególnionych na fakturach, nie wykonywała żadnych prac. Były to nie odzwierciedlające stanu rzeczywistego faktury kosztowe, którym czasem towarzyszyło podpisanie nieprawdziwych umów. Faktury były "kupowane" za uzgodnioną sumę pieniędzy (najczęściej równowartość podatku VAT + 3% do 10% kwoty netto). Służyły "kupującym" do obniżenia zobowiązań podatkowych w prowadzonych przez nich firmach. Kilka osób zeznało, że [...] [...] lub inny przedstawiciel [...] zgłaszał się do nich z propozycjami dalszego wystawiania faktur kosztowych, nawet na bardzo wysokie kwoty. Część tych osób już w toku składanych zeznań deklarowała chęć skorygowania deklaracji i naprawienia szkody. Zeznania te świadczą o wystawianiu przez [...]ego (pod nazwą firmy [...]), faktur na różne rodzaje towarów i usług, które oferował przedsiębiorcom różnych branż poprzez powiązane z nim osoby tj. [...],[...],[...], [...]. Rodzaj wpisanych na fakturach usług czy towarów związany był z przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez przesłuchiwane osoby, które zeznały wprost, że kupowały faktury w celu pomniejszenia swoich zobowiązań, zarówno w podatku VAT, jak i w podatku dochodowy[...] Terytorium działania i zakres proponowanych przez FUH [...] towarów i usług był bardzo szeroki np. towary to: kalendarze książkowe, kalendarze elektroniczne, organizery, prospekty. Natomiast przedmiot usług, w celu uprawdopodobnienia ich wykonania, przeważnie powiązany był z przedmiotem działalności gospodarczej nabywców tych faktur tj. usługi transportowe, przeprowadzenie akcji lub kampanii reklamowych, usługi remontowe, remontowo - budowlane lub ogólnobudowlane. Często, jak zeznali ww. świadkowie, zakres usług wykazany na fakturach dotyczył prac, które oni sami, we własnym zakresie i własnymi środkami, sposobem gospodarczym wykonali wcześniej np. utwardzenie placu manewrowego (świadek [...]), remont pomieszczeń (świadek [...]) lub, jak zeznał [...], jako przedmiot usług wykazanych w fakturach, najprościej było wykazać roboty ogólnobudowlane, a ich zakres był przemyślany i zgodny z tym co w tym czasie wykonywała jego firma. W rzeczywistości usługi te wykonywała jego firma bądź inne firmy, które faktur VAT nie wystawiały. Ponadto, w celu uprawdopodobnienia wykonania usług [...] [...] lub osoby działające w jego imieniu sporządzali dodatkowe dokumenty potwierdzające nieprawdę tj. umowy o wykonanie usług oraz protokóły odbioru robót. Czasami w tym samym celu przelewano na konto [...] [...] kwoty wynikające z tych faktur. Kwoty te następnie wypłacano i w biurze dokonywano podziału. Dzięki tym fakturom zeznające osoby osiągnęły korzyść tj. umniejszyły zobowiązania podatkowe wobec Urzędu Skarbowego. Zeznania te potwierdziły, że [...] [...] był dobrym znajomym [...], "dyrektora" znanej w [...] firmy [...] "[...] [...]", a współpraca z tą firmą uwiarygodniała działalność firmy [...] [...]. Ponadto składany dobrowolnie żal przez te osoby, z powodu swego, jak to określiły "lekkomyślnego działania" i deklarowana chęć naprawienia szkody powstałej wskutek zakupów omawianych faktur, potwierdza, że [...] [...] wystawiał i sprzedawał faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane.

Przesłuchany w dniach [...] grudnia 2009r. i [...] sierpnia 2010r. przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] w postępowaniu prowadzonym w Firmie [...] [...] [...] (osoba fizyczna), [...] zeznał, że jest pracownikiem [...] [...] od [...] stycznia 1994r. W roku 2006 zatrudniony był na stanowisku inżyniera. Do Jego obowiązków należało przygotowywanie wszystkich przedsięwzięć inwestycyjnych w firmie [...], jak również cyt: "(...) zajmowałem się też drobnymi, że tak powiem pracami remontowymi budowlanymi szczególnie z naciskiem na rozbiórki". Podczas pierwszego przesłuchania W. [...] zeznał, że nie był w [...], natomiast przesłuchany ponownie, że był tylko kilka razy, "po drodze" do [...]. Na terenie kompleksu [...] nie pełnił żadnej funkcji - ani technicznej, ani nie był też przedstawicielem firmy [...]. [...], jako przedmiot prac [...] na obiekcie [...] wskazał cyt: "(...) tam były sprawy wycinki tam zadrzewienia, sprawy takie jakieś obsypanie chude betony pod budowy, tego typu sprawy (...)". Ponadto, świadek zeznał, że z [...] kontaktował się najczęściej telefonicznie, jeśli była taka potrzeba. Czasami też kontaktował się osobiście - albo [...] przyjeżdżał na ul. [...] albo [...] jechał do jego biura (ul. [...] - [...] lub ul. [...]). Zapytany o znajomość z [...], wskazał, że "z tego co mu wiadomo" [...] prowadził rozliczenia firmy [...] i czasami rozmawiał z nim na tematy związane z fakturowanie[...] Nie rozmawiali na temat wykonywanych robót.

Dodatkowo, podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego, przed prokuratorem Prokuratury Rejonowej [...]w dniu [...] listopada 2010r., [...] zeznał, że nigdy nie był odpowiedzialny za działania finansowe i gospodarcze firmy [...]. W firmie zajmował się bowiem sprawami inwestycyjnymi i marketingowymi. Były to działania związane z poszukiwaniem wykonawców i wyszukiwaniem inwestycji. Odnośnie spółki z o.o., [...] zeznał, że mogło się tak zdarzyć, że donosił faktury do Spółki. Przyznał, że bywał u [...], który "załatwił" mu miejsce parkingowe w rejonie biura. Zdarzał się również, że "wpadał" do [...]ego w ciągu dnia na kawę, gdy musiał na "coś" poczekać. W związku z ujawnieniem w ewidencji księgowej Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. faktur VAT wystawionych przez FUH [...] [...] [...], do akt postępowania włączono protokoły przesłuchań osób prowadzących księgowość w Spółce z o.o., tj. [...]oraz [...], przeprowadzonych przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

[...], przesłuchana w dniu [...] kwietnia 2010r., zatrudniona w spółce Firma Budowlana [...] [...] Sp. z o.o. od dnia [...] grudnia 2007r. zeznała, że początkowo była specjalistą do spraw rozliczeń, a na dzień składania zeznań jest zatrudniona na stanowisku księgowej. Sprawami księgowymi do końca marca 2010r. zajmowała się [...], która odeszła na emeryturę. [...] zeznała, że nie ma żadnej wiedzy na temat współpracy Spółki z firmą [...], gdyż w momencie rozpoczęcia przez nią pracy, współpraca tych firm już się zakończyła. Jako osobę posiadającą największą wiedzę na ten temat, poza "szefem", wskazała [...].[...], przesłuchana w dniu [...] września 2010r. zeznała, że była pracownikiem Firmy [...] [...] [...] sp. z o.o. w okresie od [...] października 1996r. do [...] marca 2010r. W tym czasie pracowała na stanowisku księgowej. Do jej obowiązków należało między innymi: przyjmowanie faktur, sprawdzanie ich pod względem merytorycznym i rachunkowym, prowadzenie ewidencji tych faktur. Wszystkie faktury, które trafiały do jej rąk przychodziły pocztą, nie zdarzały się sytuacje, żeby kontrahenci przynosili faktury osobiście. Zdarzało się natomiast, że [...] [...] przywoził osobiście faktury wraz z innymi dokumentami z [...], gdzie mieściło się biuro firmy. Zeznała również, że ze strony firmy [...] [...], odbiorem robót i podpisywaniem protokołów zajmowali się kierownicy poszczególnych robót. Z tego co pamięta, jedynym kierownikiem ze strony ich firmy na inwestycji kompleks [...] był [...][...]. Dodała, że pracownik działu logistyki [...] jeździł na teren tych prac i również podpisywał protokoły odbioru robót. Były również protokoły rzeczowo-finansowe zaawansowania robót, na podstawie których następowały płatności, które też podpisywał [...][...].[...]zeznała również, że płatności odbywały się tylko i wyłącznie w formie bezgotówkowej, a płatności gotówkowe nie zdarzały się. Akceptacji płatności za poszczególne faktury dokonywał tylko [...] [...].[...]zeznała także, że nazwa firmy FUH [...] [...] [...] nic jej nie mówi, nie kojarzy tej firmy, nie potrafi powiedzieć, czy wykonywała ona jakieś usługi dla firmy [...] [...]. Ponadto zeznała, że mimo iż na fakturach wystawionych przez FUH [...] jest jej odręczny opis, sprawdzono pod względem merytorycznym i formalnym, to tak naprawdę ona sprawdzała te faktury tylko pod względem formalnym, czy zgadza się adres, dane firmy, czy wpisany jest prawidłowy NIP itp. Miała świadomość, że wykonanie prac zostało już zweryfikowane przez kierownika robót i zakończone podpisaniem protokołu odbioru robót bądź protokołu rzeczowo-finansowego. Do odbioru faktur był upoważniony osobiście [...] [...], prawdopodobnie jego syn [...] i dyrektor kontraktu [...]. Zeznała także, że na fakturach wystawionych przez FUH [...] w pozycji odbiorcy faktury widnieją podpisy [...] [...]a lecz nie potrafiła powiedzieć, czy te konkretne faktury przyszły pocztą, czy też przywiózł je osobiście [...] [...] lub [...]. Nie był to [...] - pracownik Firmy [...] [...] [...], gdyż on nigdy nie przynosił do niej faktur ani innych dokumentów związanych z fakturami. Odnośnie faktury nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r., na której w pozycji odbiorcy faktur widnieje jej podpis wyjaśniła, że zdarzało się że faktury przychodziły nie podpisane przez odbiorcę i po uzgodnieniu z [...] [...] ona je podpisywała. Takie zdarzenia miały miejsce, ale zawsze po konsultacji z przełożony[...]

Ponadto, przesłuchano również innych pracowników Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o., którzy zajmowali się inwestycją [...].

Przesłuchany w dniu [...] stycznia 2011r., przez CBA Delegatura w [...] w charakterze świadka, [...][...] zeznał, że na inwestycji [...], początkowo, w trakcie realizacji pierwszego etapu budowy pracował jako inżynier budowy i do jego obowiązków należał nadzór nad pracownikami [...] [...]a, którzy wykonywali szereg prac związanych z inwestycją, (praktycznie wszystkie, oprócz instalacji). Natomiast przy drugim etapie tej inwestycji, obejmującym rozbudowę kompleksu o galerię wystawową i centrum SPA był już kierownikiem budowy. Wymienił kilku podwykonawców pracujących na kompleksie i zeznał, że w ramach inwestycji kojarzy z rozmów podmiot FUH [...] [...] [...], ale nie pamięta jakie prace ta firma wykonywała. Domyślał się, że były to prace ogólnobudowlane - mury, prace wykończeniowe, może drogi. Nie pamiętał jednakże, czym ta firma się zajmowała. Nie wiedział także, co było przedmiotem jej działalności oraz skąd pochodziła i ile osób zatrudniała. Nie kojarzył też [...] [...] oraz podmiotów związanych z FUH [...]. Zeznał również, że panowie: [...] [...],[...], [...] nie dokonywali odbioru wykonanych prac na terenie inwestycji [...]. Jeśli tak było, to mogło mieć miejsce poza terenem budowy, gdzieś w Warszawie lub [...]. Nie było również tak, że chodzili na terenie budowy i oceniali co zostało zrealizowane z zaplanowanych prac ponieważ była to rola kierownika budowy. Oni nie dokonywali fizycznego odbioru. Na zadane przez mecenasa [...] pytanie dotyczące [...]- kierownika budowy świadek zeznał, że [...]często opuszczał plac budowy, na placu budowy bywał raz w tygodniu przed naradą oraz, że słyszał od [...], że ma zastrzeżenia do [...].

[...][...] został również przesłuchany w dniu [...] kwietnia 2011r. w trakcie postępowania prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wobec Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. Świadek zeznał wówczas, że w badanej Spółce pracował około 3 lata, jako kierownik budowy. Posiada wykształcenie wyższe oraz uprawnienia budowlane do prowadzenia-kierowania budową. Na kompleksie [...] w 2007r. od początku do końca kierował budową galerii (hala wystawowa), która korytarzami połączona jest z hotelem [...]. Budowa galerii rozpoczęła się około rok później niż hotelu. Pracami ziemnymi na galerii zajmowała się firma [...] (lecz roboty te mógł również wykonywać ktoś inny), konstrukcje żelbetowe wykonała firma [...], natomiast nie pamiętał kto wylewał posadzki oraz kto wykonywał ściany murowe. Według przesłuchiwanego również Firma [...] [...] (osoba fizyczna) wykonywała drobne prace - prace murowe, tynkarskie, przeróbki, prace wykończeniowe, malarskie. Na pytania zadane przez pełnomocnika [...] świadek zeznał, że na budowie było około stu podwykonawców, z których pamięta mały procent. W ciągu pracy na galerii podpisał kilkaset protokółów odbioru. Ponadto, [...] szczegółowo wyjaśnił na czym polegały roboty ziemne na galerii: najpierw usunięto drzewa, które były pod całą galerią i pod parkingiem przed galerią (trwało to na pewno nie dłużej niż tydzień, dwa i musiało być wykonane przez przynajmniej 10 osób), następnie z całej powierzchni zebrano humus, przewieziono i zhałdowano na terenie kompleksu w celu wykorzystania go na końcu budowy do zagospodarowania terenów zielonych. Nie pamiętał jednak czy do tej czynności używano spychacza czy koparko-ładowarki. Humus przewożony był samochodami i trwało to kilka dni. Świadek zeznał również, że wykop pod budynek galerii na pewno wykonał [...], natomiast nie pamięta kto wykonywał zasypki fundamentów - mógł to być również [...]. Na pytanie zadane przez [...] [...]a, cyt: "skąd wynika skojarzenie firmy [...] [...] [...] - prywatnie czy zawodowo" odpowiedział, że słyszał tą nazwę i nazwisko, ale nie prywatnie, kojarzy mu się z budową. Organ kontroli skarbowej, w dniu [...] maja 2011r., przesłuchał również [...], który zeznał, że w Firmie [...] [...] [...] Sp. z o.o. pracował od marca 2007r. jako majster robót. Wcześniej był natomiast pracownikiem w firmie podstawowej Firma [...] [...] (osoba fizyczna). Od marca 2007r. do końca inwestycji pełnił funkcję majstra robót na budowie kompleksu [...]. W tym czasie nie był na żadnej innej budowie. Do jego obowiązków należało częściowe zapotrzebowanie na materiały budowlane dla pracowników firmy [...] [...], sprawdzenie jakości robót wykonanych przez pracowników tej firmy lub pracowników innych firm na terenie całego obiektu. Prac tych jednak nie odbierał, sprawdzał jedynie ich jakość. Jak zeznał, prace te powinien odbierać [...]- kierownik budowy, ale fizyczne odbierali je [...]i [...][...]. Świadek zeznał ponadto, że nie miał wpływu na dobór podwykonawców, sprawdzał jakość ich pracy, ale nie wszystkich. Przyznaje, że słyszał nazwę [...], ale nie nadzorował prac takiej firmy Zna nazwę Zakład [...], ale trudno mu cokolwiek więcej powiedzieć. Nie pamiętał również, kto zajmował się robotami ziemnymi i murowymi na [...].[...]dodał ponadto, że cała inwestycja była ogrodzona i chroniona, wjazdów na budowę było więcej, ale wszystkie były pilnowane. Wjazd na teren budowy był zabroniony, oprócz dostaw i aut inwestorów i szefów. Jeśli nowy podwykonawca chciał wjechać na teren budowy, najpierw musiał się zgłosić w biurze budowy aby się zidentyfikować.

Przesłuchany w CBA Delegatura w [...] w charakterze świadka w dniu [...] stycznia 2011r. [...]zeznał, że od marca 2006 r. jest pracownikiem Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. gdzie do początku 2009 r. pełnił funkcję specjalisty do spraw logistyki. Do jego obowiązków należało zaopatrywanie budowy w materiały - realizowanie zgłoszeń i zapotrzebowania na materiały oraz wyszukiwanie podwykonawców. Zeznał, że nie pamięta jaka firma wykonywała roboty murowe na terenie inwestycji [...]. Według [...], prace wykończeniowe wykonała firma miejscowa [...] (tynki), natomiast suche zabudowy oraz prace malarskie wykonywała firma, której nazwy nie pamięta. Ponadto świadek zeznał, że kojarzy podmiot FUH [...] [...] [...] w ramach inwestycji [...] jednakże nie potrafił wskazać co należało do jej zakresu prac. Nie wiedział również, co było przedmiotem działalności wskazanej firmy, czy firma zatrudniała pracowników, czy była duża czy mała. Nie potrafił wskazać prac wykonanych przez tą firmę, a także nie pamiętał okoliczności, w jakich doszło do współpracy z tą firmą. Pamięta natomiast, że przygotowywał umowę dla tej firmy ale przy jej podpisaniu nie był obecny. Nie pamięta ile było umów z tą firmą, nie weryfikował możliwości wykonania usług wskazanych w umowie. Nie pamięta, czy wysyłał zapytanie do tej firmy ani czy podmiot ten przysłał ofertę. Przygotował umowę dla FUH [...] i przekazał ją albo [...], albo [...][...]. [...] zeznał ponadto, że do działu logistyki wpływały faktury wystawione przez FUH [...] wraz z podpiętymi protokołami rzeczowo-finansowymi zaawansowania robót. Te protokoły, według jego zeznania, powinien podpisać kierownik budowy ponieważ w przeciwnym razie faktura zostaje zwrócona do podmiotu, który ją wystawił i nie jest zapłacona. Dalej zeznał, że nie posiada wiedzy, czy [...] i [...] mogą podpisywać taki protokół. Po okazaniu dokumentów zabezpieczonych w dniu [...] kwietnia 2010r. w siedzibie Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. w postaci umów Nr [...] z dnia [...] lipca 2006r., Nr [...]z dnia [...] maja 2007r., Nr [...]z dnia [...] maja 2006r. (umowa dotycząca Firmy [...] [...] [...] - osoba fizyczna) wraz z protokołami rzeczowo-finansowymi zaawansowania robót oraz faktur VAT o numerach: [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...], oraz [...]świadek zeznał, że je rozpoznaje, gdyż przygotował umowy z podmiotem FUH [...]. Zakres poszczególnych umów był zlecony przez kadrę kierowniczą na terenie budowy. W ocenie [...] [...] nie była największym podwykonawcą, jednakże był to duży podwykonawca pod względem kwotowym i pod względem zakresu robót. Nie potrafił powiedzieć czy były jakiekolwiek inne dokumenty związane z FUH [...] np. takie jak załącznik ilościowy. Dalej zeznał że z § 5 umowy wynika, jakie dokładnie dokumenty powinny być załączone oraz że jeśli są w umowie wypisane to podmiot powinien je dołączyć. Organ kontroli skarbowej, w toku postępowania, w dniu [...] września 2011r. przesłuchał [...]. Zeznał on, że w ostatnich latach, w tym w latach inwestycji [...], nie miał bezpośredniego kontaktu z [...] [...][...] Nie przypominał sobie, kto negocjował z firmą [...] [...], a także nie pamiętał pełnego zakresu Jej prac. Według świadka, były to prace proste, które trzeba było szybko wykonać. Usługi [...]ego zostały polecone przez [...]. Ponadto, [...] potwierdził, że na umowach zawartych z [...] znajduje się Jego podpis. W dniu [...] września 2011 r., organ kontroli skarbowej przesłuchał [...] - udziałowca i członka zarządu Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. Zeznał on, że firmę FUH [...] pamięta z płatności, nie zna tej firmy osobiście. Ponadto zeznał, że nie podpisywał żadnych protokołów i nie zapoznawał się ze szczegółowymi zapisami umów z wykonawcami. Przesłuchany w CBA Delegatura w [...] w charakterze świadka w dniu [...] stycznia 20lir. [...] zeznał, że od września 1998r. jest pracownikiem firmy [...]. W latach 2006-2007 został oddelegowany, przez właściciela firmy [...], do nadzoru nad wykonywanymi pracami na terenie inwestycji w miejscowości [...]. Świadek zeznał, że na budowie [...] było przynajmniej kilkudziesięciu podwykonawców ([...] - prace żelbetowe, konstrukcyjne, [...]- instalacje, [...]- [...] karczowanie terenu). Odnośnie firmy [...], [...] zeznał, że słyszał o niej w kontekście budowy [...], cyt: (...) kojarzy mi się z pracami ogólnobudowlanymi (..)" jednakże nie podał żadnych szczegółów. W odpowiedzi na pytania mecenasa [...]dotyczące kierownika budowy - [...]świadek zeznał, że [...]na terenie budowy był codziennie lecz na placu budowy raz w tygodniu przed naradą koordynacyjną. W dniu [...] listopada 2010r. agenci CBA przesłuchali w charakterze świadka [...] - dyrektora kontraktu w Firmie [...] [...] [...] Spółka z o.o. Świadek zeznał, że od 2000r. jest zatrudniony w firmie [...] Sp, z o.o. w siedzibie w [...] na stanowisku Dyrektora Oddziału [...], a od 2005 roku jest dyrektorem kontraktu w Firmie [...] [...] [...] Sp. z o.o. oraz samoistnym prokurentem tej Spółki. Do jego podstawowych obowiązków należy nadzór nad pracownikami Spółki, pracującymi w [...] na konkretnych inwestycjach. Nadzoruje inżynierów, tj. kierowników budów lub robót poszczególnych inwestycji. Nadzór polega na sprawdzeniu pod względem merytorycznym umów zawieranych przez kierowników budów z podwykonawcami i weryfikacji podwykonawców. Ponadto organizuje spotkania - narady z kierownikami budów. Przede wszystkim jednak przegląda oferty dla inwestorów zewnętrznych i poszukuje nowych inwestorów. [...] zeznał również, że zdarzają się sytuacje, że podpisuje protokoły odbioru wykonanych robót. Są to sytuacje sporadyczne, gdyż regułą jest, że takie protokoły podpisują kierownicy robót bądź osoby wskazane w umowie. W rzeczywistości umowy te podpisuje w zastępstwie tych osób, gdy są chore lub gdy z innych przyczyn nie mogą odebrać zakończonych prac. Sam nie jeździ na miejsce inwestycji, a weryfikacji prac dokonuje po telefonicznej rozmowie ze wskazanymi osobami. Ponadto, świadek zeznał, że inwestycja [...] jest mu znana, gdyż był dyrektorem kontraktu tej inwestycji. W ramach tej inwestycji były setki podwykonawców. Kojarzy, że FHU [...] [...] [...] była podwykonawcą. Zeznał również, że nie zna [...] [...] i nie posiada wiedzy, co było przedmiotem działalności FHU [...], ile osób zatrudniała ta firma oraz gdzie miała swoją siedzibę. Nie widział żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że firma FHU [...] współpracowała z Firmą [...] [...] Sp. z o.o. Odnośnie umowy [...] świadek zeznał, że w pkt. 1 jest wskazane jego nazwisko, jednak pod samą umową widnieje podpis "[...]" oraz odciśnięta jest pieczęć firmowa. Nie uczestniczył w negocjacjach związanych z przedmiotem tej umowy, nie pamięta, aby widział kiedykolwiek [...] [...]. Nie podpisywał tej umowy, a co za tym idzie nie weryfikował jej treści. Następnie świadkowi udostępniono do wglądu dokumenty w postaci protokołów rzeczowo - finansowych zaawansowania robót z dnia [...] sierpnia 2006r. wraz z fakturą VAT nr [...], z dnia [...] października 2006r. wraz z fakturą VAT Nr [...], z dnia [...].06.2007r. wraz z fakturą VAT Nr [...]. Po [...] się z dokumentami świadek zeznał, że pod tymi protokołami rozpoznaje swój podpis. Jednak nigdy nie był na odbiorze realizowanych prac kompleksu [...]. Nie pamięta, gdzie podpisywał te protokoły ani kto mu je dostarczył. Z protokołów tych wynika, że kierownikiem robót był [...], więc musiała zajść jakaś nadzwyczajna okoliczność, o której mówił wcześniej, np. [...]był chory. Przypuszcza, że mogło być tak, że telefonicznie uzgodnił z [...], że zakres prac wskazany w protokole rzeczowo-finansowym został zrealizowany przez FUH [...]. Stąd jego podpis na tych protokołach. Ponadto [...] Dolot zeznał, że protokół rzeczowo-finansowy stanowi podstawę do wystawienia faktury przez podwykonawcę na rzecz Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o., a następnie do zapłaty kwoty wynikającej z danej faktury.

W trakcie prowadzonego postępowania przeanalizowano również zeznania [...]- kierownika budowy na inwestycji [...].

Świadek zeznał [...]., iż nazwa FUH [...] [...] [...] nic mi nie mówi, nie znam tej firmy, nie znam również [...] [...]. Gdyby ta firma była podwykonawcą na kompleksie [...] z pewnością kojarzyłbym ten podmiot lub nazwisko tego człowieka. Nie przypominam sobie aby ktokolwiek tzn. [...] [...],[...],[...] czy [...] wspominali kiedykolwiek o tej firmie bądź o osobie o takim nazwisku. Ja miałem kontakt ze wszystkimi podwykonawcami pracującymi na kompleksie [...]. Nie kojarzę żeby ta firma wykonywała jakiekolwiek usługi na tej inwestycji, wręcz mogę powiedzieć, że ta firma na pewno nie wykonywała żadnych usług, przynajmniej w zakresie za który ja odpowiadałem".

[...]zeznał ponadto, że co do zasady to on w 99% podpisywał protokóły odbioru wykonanych robót oraz, że nie zdarzały się sytuacje, że [...] po konsultacji z nim podpisywał protokoły odbioru. Podpisanie takiego protokołu bowiem powinno nastąpić po fizycznym, osobistym odbiorze prac. Po okazaniu faktur VAT i umów zabezpieczonych w dniu [...] kwietnia 2010r., w siedzibie Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. dotyczących FUH [...] [...] [...] świadek zeznał, że dokumenty te widzi pierwszy raz, a zawsze trafiały do niego kopie umów z podwykonawcami. Zeznał też, że ze względu na wartość potencjalnych usług wykazaną na tych fakturach, [...] byłaby jednym z największych podwykonawców i z pewnością by ją zapamiętał. Odnośnie umowy [...]zeznał, że jej "czasokres" tj. od [...] lipca 2006r. do [...] grudnia 2006r. pokrywa się z okresem, kiedy na inwestycji trwała budowa tylko budynku hotelowego i kiedy on był na tej inwestycji jedynym kierownikiem budowy. Zakres prac objęty tą umową pokrywa się z pracami wykonanymi przez inne podmioty. [...]zeznał, że roboty ziemne wykonała firma [...]z [...]- tylko ta firma realizowała prace ziemne, do wykonania których potrzebny jest sprzęt - koparko-ładowarka, wywrotki itp. Natomiast roboty murowe w 99% wykonane zostały przez firmę z okolic [...], a pozostałe 1% wykonała w sytuacjach awaryjnych Firma [...] [...]. Dalej w swoich zeznaniach [...] zwrócił uwagę na bardzo ogólne sformułowania zawarte w umowach z FUH [...] tj. brak ilości prac, jednostek miar, cen jednostkowych, co jego zdaniem jest bardzo istotne przy pracach tego typu, gdzie trudno jest cokolwiek wyliczyć. Zauważył, że w rzeczywistości grubość warstwy humusu wynosiła 30 cm, a nie 60 cm, jak ujęto w umowie. Natomiast, odnosząc się do zapisów zawartych w umowie nr [...]przesłuchiwany zeznał, że jej sformułowania również są bardzo ogólne. W tym czasie trwała już realizacja rozbudowy kompleksu [...] czyli budowa budynku hali, gdzie kierownikiem był [...][...].

Organ włączył do akt sprawy również protokoły przesłuchań właścicieli firm wykonujących prace na terenie kompleksu [...] lub osób zarządzających tymi firmami. [...]zeznał, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Zakład [...] w [...]. Przedmiotem działalności są usługi sprzętowo-budowlane, tzn. wykonuje usługi w postaci robót ziemnych tj. prace przygotowawcze pod inwestycje budowlane. [...]zeznał, że na kompleksie rekreacyjno-wypoczynkowym [...] w 2006r. wykonywał wszystkie roboty ziemne, przygotowawcze, wykopy i zasypki zgodnie z zawartymi z Firmą [...] [...] Sp. z o.o. umowami, za co wystawił stosowne faktury VAT. Zeznał też, że nie zatrudniał podwykonawców i z całą pewnością stwierdził, że tylko Jego firma zajmowała się karczowaniem terenu pod inwestycję, wykonywała drogi tymczasowe, wykonywała wykop pod budynek, przyłącza wodociągowe i sanitarne oraz zbierała humus o grubości warstwy od 20-30 [...] Podczas przesłuchania świadek dokładnie opisał okoliczności wykonania tychże prac. Podobnie było w roku 2007, kiedy to budowę części hotelowej powiększono o dobudowę do budynku głównego skrzydła (budowa hali wystawowej) - tylko Jego firma wykonywała dalsze karczowania, usuwanie humusu, wykop pod budynek, zasypkę fundamentów i inne prace wymienione w umowach lub aneksach do tych umów. Po okazaniu dokumentów zabezpieczonych w dniu [...] kwietnia 2010r. w siedzibie Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o., dotyczących umów i faktur FUH [...],[...]zeznał, że "rzuca się" w oczy zakres prac, wskazanych na tych umowach, który w dużej mierze jest zbieżny z zakresem prac, które on wykonywał, zgodnie z umowami. Chodzi tu przede wszystkim o karczowanie terenu, zebranie, transport i zhałdowanie humusu, prace makroniwelacyjne wykopy, nasypy, wymiana gruntu które choć inaczej sformułowane są tymi samymi pracami, które on wykonał (w gruncie rzeczy chodzi o to samo). Wskazał też na różnice w grubości humusu - w umowie z FUH [...] wskazano 60 cm, a w rzeczywistości 20-30 cm oraz na ogólnikowe zapisy dotyczące ilości i ceny za wykonane roboty. Zwrócił również uwagę na brak załącznika ilościowego, w którym praca staje się wymierna i policzalna. Wskazał, że do tego typu prac potrzebny jest specjalistyczny sprzęt, taki jak koparko-ładowarki, spychacze, piły do cięcia, miejsce do wywozu drzew i krzewów. Ponadto, [...]zeznał, że z całą pewnością żadna inna firma nie wykonywała tych prac równolegle z Jego firmą. Nazwa firmy [...] ani nazwisko [...] [...] nic mu nie mówi, nie zna również [...].

[...], dyrektor w [...] Sp. z o.o. zeznał, że przedmiotem działalności firmy [...]jest produkcja budowlano-montażowa, a specjalizacją są roboty ziemne, drogowe, kanalizacyjne i rozbiórkowe. Firma, w zależności od okresu i konieczności wykonywania prac, zatrudnia około 20 osób. Świadek zeznał, że pamięta prace wykonywane w związku z budową hotelu [...], gdzie firma [...] Sp. z o.o. była podwykonawcą Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. Firma [...] wykonywała prace polegające na robotach ziemnych, zhumusowaniu terenów zielonych, wykopach, podbudowach, robotach drogowych, wykopach pod zbiornik wodny. Dalej sprecyzował, że prace prowadzone były w okresie, kiedy stał już główny budynek, a prace ziemne dotyczyły parkingów, dróg, podjazdów i zbiornika wodnego, nie dotyczyły przyszłych budynków, które miały powstać. Płatność następowała na podstawie protokołów rzeczowo-finansowych zaawansowania robót, które były bardzo szczegółowo, dokładnie określały postęp prowadzonych prac i podpisywane były przez obie strony tj. kierownika budowy - [...] i [...]- człowieka odpowiedzialnego ze strony [...]. [...] na terenie budowy bywał z różną częstotliwością., mniej więcej raz na trzy- cztery tygodnie, ale był zorientowany w postępach prac. Ponadto, świadek zeznał, że nie jest w stanie powiedzieć jakie inne podmioty realizowały równolegle prace na terenie budowy. [...]zeznał również, że firma [...] była zobowiązana do przekazania inspektorowi BHP dokumentów w postaci uprawnień pracowników, z aktualnymi badaniami lekarskimi i szkoleniami BHP oraz imiennych list pracowników obecnych na budowie. Wejście na teren budowy było strzeżone, zajmowała się tym firma ochroniarska z zewnątrz, która dysponowała listami z nazwą firmy i danymi personalnymi osób mogących przebywać na terenie budowy. Zeznał także, że nie kojarzy z wykonywaniem prac na terenie [...] ani firmy FUH [...] ani nazwiska [...] [...] - nikt nigdy nie wspominał o tej firmie. Podobne informacje wynikały z zeznań świadków [...], prezesa firmy [...] Sp. z o.o., [...],[...].

Organ ustalił ponadto, że FUH [...] [...] [...] nie była znana również osobom nadzorującym prace na inwestycji [...] z ramienia inwestora. [...]. przesłuchany w CBA Delegatura w [...] w charakterze świadka w dniu [...] lutego 2011r. [...] - prezes [...] Sp. z o.o. w swoich zeznaniach szczegółowo omówił poszczególne etapy inwestycji [...]. Zeznał ponadto, że istniał obowiązek zgłaszania podwykonawców oraz funkcjonował wykaz pracowników z poszczególnych firm, znajdujących się na terenie budowy. [...]zeznał też, że miał kontakt z [...] i ocenił go, jako profesjonalistę, fachowca. Przesłuchiwany nie znał firmy [...] ani jej właściciela, nie słyszał o niej i nie wie czym miałaby się zajmować

Organ, w toku prowadzonego postępowania, celem dokładnego zbadania stanu faktycznego oraz wskazania rzeczywistych wykonawców prac ujętych w fakturach [...], dokonał również analizy robót ziemnych oraz prac murowych.

Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] zarzucając decyzji:

naruszenie przepisów postępowania - w szczególności art. 79a ust. 1, ust. 6 pkt 7 i ust. 7 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy,

naruszenie przepisów postępowania - art. 13 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 pkt 7 ustawy o kontroli skarbowej, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy,

naruszenie przepisów postępowania -art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości, poprzez ustalenie, iż księgi podatkowe prowadzone w spółce były nierzetelne.

naruszenie przepisów postępowania - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie się do dyspozycji tych przepisów, na skutek:

- zaniechania wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych związanych z przedmiotową sprawą a tym samym naruszenia zasady praworządności, co z kolei wpłynęło na nieprawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego,

naruszenia zasady zaufania zobowiązującej organy skarbowe do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do tych organów;

a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.

5. naruszenie przepisów postępowania - art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 192, art. 210 § 4, art. 283 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na sprzeczności ustaleń organu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz na dokonaniu bardzo selektywnej i wybiórczej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Powyższe znajduje szczególne odzwierciedlenie przy ocenie wiarygodności zeznań świadków i strony. Jak również oddalenie wniosków dowodowych pełnomocnika strony sformułowanych w zastrzeżeniach do protokołu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

naruszenie przepisów postępowania - art. 133, art. 207, art. 210 § 1 pkt 3, art. 247 § 1 pkt 5 i 6 Ordynacji podatkowej polegające na skierowaniu decyzji organów I i II instancji do podmiotu, który nie istnieje. Wszystkie czynności postępowania i decyzje były skierowane do podmiotu, który nazywa się "Firma [...] [...] sp. z o.o.", gdy tymczasem firma mojego mandanta, ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym to "Firma [...] [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością". Wobec czego należy podkreślić, że dotychczasowe czynności przedmiotowego postępowania dotknięte są nieważnością.

naruszenie prawa materialnego - art. 15 ust.l ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U Nr 54, poz.654 z późn. zm). ,

Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu kontroli skarbowej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko.

Skarżąca Spółka w piśmie uzupełniającym skargę wskazała na fakt, iż w sprawie o sygn. [...] także Prezes Spółki - [...] [...] był podejrzany o przestępstwo z art. 56 § 2 kodeksu karnego skarbowego oraz o przestępstwo z art.77 pkt. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości a prowadzone przeciwko niemu postępowanie zostało umorzone. Skarżący zwrócił także uwagę Sądu na wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych Mahageben kft przeciwko Nemzeti Adó- es Vamhivatal Del-dunantuli Regionalis Adó Fóigazgatósaga (C-80/11), oraz Peter David przeciwko Nemzeti Adó-es Vamhivatal Eszak-alfóldi Regionalis Adó Fóigazgatósaga (C-142/11) i wyrok Naczelnego Sąd Administracyjny z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1200/11, I FSK 1201/11 stwierdzający, iż organy podatkowe muszą wykazać, że podatnik świadomie uczestniczy w oszustwie. Jeśli tego nie udowodnią, to nie mogą odmawiać prawa do odliczenia VAT. Tak też należy stosować art. 88 ust. 3a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.i. Dz.U. z 2011 r. nr 177. poz. 1054 z późn. zm.). Skarżący wskazał, iż zdaje sobie sprawę z faktu, iż oba wyżej wymienione orzeczenia zapadły w związku z możliwością odliczenia podatku VAT, jednakże niektóre fragmenty uzasadnienia Wyroku Trybunału Sprawiedliwości, mają w ocenie podatnika, wymiar uniwersalny, zwłaszcza w kontekście powołanego wyżej postanowienia o umorzeniu wobec mnie śledztwa w sprawie [...].

Odpowiadając na pismo procesowe Strony Organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu było czy Strona zasadnie zaliczyła do kosztów podatkowych kwotę [...]zł na podstawie faktur wystawionych przez Firmę "[...]" [...] [...]. Organ uznał, co Sąd w całości podziela, iż Strona nie miała takiego uprawnienia. Możliwość zaliczenia wydatków do koszów podatkowych reguluje przepis art. 15 u.p.d.p. Stosownie do jego postanowień, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, o ile ustawa enumeratywnie (art. 16 ust. 1) nie wyłącza możliwości ich odliczenia. Podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod warunkiem jednak, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Należy podkreślić, że prawo podatnika do zakwalifikowania danego wydatku jako kosztu podatkowego, nie wynika z samego faktu posiadania faktury lecz z faktu nabycia towaru bądź usługi, czyli bezspornego poniesienia wydatku. Obrót towarem bądź wykonanie usługi udokumentowane fakturą jest zdarzeniem gospodarczym o skutkach podatkowych. Natomiast nie jest nim dostarczanie, czy wymiana samych dokumentów. Akceptowanie takich sytuacji prowadziłoby w konsekwencji do akceptacji rozliczenia podatkowego opartego nie na rzeczywistym obrocie towarowym, czy też wykonanych usługach, lecz wyłącznie na treści przedstawionych przez podatnika dokumentów prywatnych. Faktura, która nie dokumentuje rzeczywistego obrotu jest prawnie nieskuteczna. Organy podatkowe stawiając podatnikowi zarzut zaliczenia w koszty uzyskania przychodu kwot wynikających z tzw. "pustych faktur" powinny prowadzić postępowanie dowodowe dokładnie i wnikliwie, z uwzględnieniem wszelkich reguł procesowych dotyczących postępowania dowodowego oraz zasad ogólnych postępowania podatkowego, w szczególności zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania do organów państwa i czynnego udziału strony w postępowaniu.

Na wstępie Sąd poddał analizie kwestie procesowe, gdyż właściwe przeprowadzenie dowodów oraz ustalenie stanu faktycznego ma podstawowe znaczenie dla stwierdzenia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Jedną z głównych zasad postępowania podatkowego jest obowiązek podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zasadzie tej towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.) Poszukiwanie i ujawnianie dowodów oparte jest z kolei na zasadzie legalności i jawności. Dowodem w sprawie podatkowej jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Zgodnie z art. 181 omawianej ustawy, dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z przepisu tego wynika uprawnienie organów podatkowych do wykorzystania dowodowo dokumentów zgromadzonych w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Należy zauważyć, że w przepisie tym nie wymieniono dokumentów z innych postępowań podatkowych lub kontrolnych prowadzonych w stosunku do innych podatników, jednakże takiego dowodu nie można wykluczyć z uwagi na przyjętą w przywołanym wyżej art. 180 § 1 O.p. zasadę otwartego systemu dowodów w postępowaniu podatkowym. Ordynacja podatkowa dopuszcza zatem zasadę pośredniości w postępowaniu dowodowym polegającą na tym, że ustalenie stanu faktycznego jest możliwe na podstawie dowodów przeprowadzonych przez inny organ w innym postępowaniu. Zgodnie z art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Podkreślić zatem należy, że żądanie przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeśli spełnione zostaną dwa warunki. Po pierwsze, gdy przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a po drugie, gdy okoliczności te nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem. Organ podatkowy ma zatem prawo nie uwzględnienia żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu kiedy uzna, iż przedmiotem tego dowodu są okoliczności bez znaczenia dla sprawy, albo dowód ten dotyczy okoliczności już dostatecznie wyjaśnionych i stwierdzonych na korzyść strony innym dowodem.

Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeśli Strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów oraz całego zebranego w sprawie materiału dowodowego (art. 192, art. 200 § 1 O.p.). Organy podatkowe mają obowiązek zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 123 § 1 O.p.). Kolejny, równie istotny filar dowodzenia w postępowaniu podatkowym stanowi zasada swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.). Oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ podatkowy dokonuje na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocenie podlega każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej z sobą łączności. Na prawidłowość dokonanej oceny materiału dowodowego wskazuje to, czy wyciągnięte na jego podstawie wnioski mają logiczne uzasadnienie.

Zdaniem Sądu organy nie naruszyły wymienionych powyżej zasad ani przepisów postępowania. Organy zgromadziły w sposób niewadliwy, obszerny materiał dowodowy i wystarczająco przeanalizowały zeznania poszczególnych świadków i inne dowody. Pozwoliło to na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W treści zaskarżonej decyzji organ, wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Uczynił to w sposób dostatecznie przejrzysty i umożliwiający kontrole sprawowaną przez sąd. Sąd podziela ustalenie organu, że Skarżąca nie dokonywała w rzeczywistości zakupu usług od firmy [...] [...]. O nierzeczywistym charakterze transakcji pomiędzy Skarżącą, a [...] świadczy zebrany z należytą skurpulatnścią materiał dowodowy przedstawiony w sposób bardzo obszerny lecz rzetelny, przekonujący i kompletny . Szczególnie cenne w tej kwestii są zeznania [...] [...], złożone przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] w dniach [...] lutego 2010r. i [...] lipca 2010r., Prokuraturą Okręgową w [...] w dniach [...] września 2010r. i [...] października 2010r. oraz Centralnym Biurem Antykorupcyjnym w dniach [...] października 2010r. i [...] października 2010r. Podczas tych zeznań [...] [...] nie potrafił podać jakichkolwiek szczegółów odnośnie pracy wykonywanych na inwestycji [...], nie pamiętał nazw podwykonawców, danych pracowników, nazwisk kierownika budowy, generalnego wykonawcy i inwestora, mimo że, jak zeznał, na budowie tej był raz w tygodniu. Ponadto, nie dysponował żadnym sprzętem, maszynami i pojazdami, ani ich nie wynajmował. Raz twierdził, że, ani On, ani nikt inny w 2006r. nie prowadził dokumentacji księgowej firmy (gdyż w 2002r. zawiesił działalność), a później, że prowadził ją zmarły w międzyczasie [...] [...]. Nie potrafił wskazać także kiedy [...] rozpoczęła świadczenie usług budowlanych. Podczas jednego z przesłuchań [...] [...] przyznał, że w latach 2004-2005 "zorientował się", że firma [...] nie istnieje formalnie, nie są składane deklaracje podatkowe, ani odprowadzane podatki, a przedmiotem działalności firmy jest wystawianie fikcyjnych faktur kosztowych na rzecz innych podmiotów. Dokumenty, takie jak protokoły, czy umowy podpisywał w biurze (po otrzymaniu od [...]ego), a sporządzano je tylko dla stworzenia pozorów legalności. Według [...] [...], wszystkie faktury wystawiane na firmy prowadzone przez [...] [...] były fikcyjnie, tzn. nie odzwierciedlały rzeczywistości.

Z kolei zeznania złożone w dniu [...] kwietnia 2011r. zostały słusznie zakwestionowane przez organ z uwagi na to, że [...] [...] gołosłownie twierdził, że wszystkie wystawione przez niego faktury dokumentują rzeczywiście wykonane usługi dla Skarżącej to nawet nie potrafił wskazać, na czym te usługi polegały. Jego zeznania w tej kwestii raziły lakonicznością - nie potrafił określić, czy wykonywał prace również dla innych firm, a także nie wiedział, kto był kierownikiem budowy kompleksu [...]. Nie znajduje potwierdzenia zarzut niepełnej oceny materiału dowodowego czy wyboru konkretnych twierdzeń z zeznań świadków, celem poparcia określonej tezy. Organ wiarygodność zeznań [...] [...] ocenił w oparciu o szeroko zgromadzony materiał dowodowy, zgodnie z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym oraz w konfrontacji z licznymi dowodami z dokumentów i zeznań wielu świadków nie związanych stosunkiem pracy ze Skarżącą.

Sąd w niniejszym składzie nie miał wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie miał miejsce proceder wystawiania "pustych" faktur przez FHU [...] [...] [...]. Potwierdzili to nawet inni nabywcy fikcyjnych faktur, z których wielu wyraziło żal z powodu oszustwa i chęć naprawienia szkody. Sąd nie miał także wątpliwości, iż o skazanym procederze wiedziała także Strona i świadomie czerpała z tego korzyści. Materiał dowodowy w tym dowody potwierdzające brak zatrudnienia pracowników fizycznych w firmie [...], jak również nie składanie przez ww. firmę wymaganych deklaracji PIT, VAT przy braku przeciwdowodu, pozwalały na przyjęcie, że wystawione przez nią faktury VAT nie dokumentują rzeczywistych transakcji i zdarzeń gospodarczych.

Obok zeznań [...] [...], również zeznania [...] [...], a także podległych mu pracowników nie potwierdzają w sposób wiarygodny wykonywania usług budowlanych przez firmę [...] na obiekcie [...]. Oran słusznie skonstatował, iż osoba, taka jak [...]- kierownik budowy nie znała firmy [...]. Zwrócić należy również uwagę na fakt, że według [...] [...] firma [...] wykonywała prace nieskomplikowane i dawała atrakcyjne warunki finansowe. Z zapisów umów zawartych z [...] natomiast wynika, że miała ona wykonać, na kompleksie [...], prace w zakresie robót ziemnych o wartości [...]zł, robót murowych o wartości [...]zł, robót wykończeniowych (suche zabudowy, prace malarskie) o wartości [...]zł oraz robót ziemnych i ogólnobudowlanych o wartości [...]zł, zatem trudno te wartości uznać za niskie w przypadku "prostych" i nieskomplikowanych prac.

Warto także wskazać, iż [...] Sp. z o.o. przedstawiła listę firm uczestniczących w przedmiotowej budowie. Na wskazanej liście nie widnieje firma FHU [...] [...] [...]. Ponadto sporządzony w dniu [...]marca 2011r. przez Centralne Biuro Antykorupcyjne protokół oględzin dokumentacji w postaci list pracowników obecnych podczas budowy kompleksu w [...] również wskazuje na brak firmy [...] oraz jakichkolwiek pracowników podających się (będących) przedstawicielem podmiotu FHU [...] [...] [...]. Twierdzeniom [...] [...] o braku konieczności zgłaszania inwestorowi podwykonawców zaprzeczają również dowody w postaci pism wysyłanych przez Firmę [...] [...] Sp. z o.o. do [...] Sp. z o.o. z prośbą o akceptację podwykonawcy a także zeznania przedstawicieli inwestora - [...] [...], którzy potwierdzili obowiązek zgłaszania podwykonawców oraz funkcjonowanie wykazu pracowników znajdujących się na terenie budowy. Zatem, z powyższych dokumentów, wynika, że na budowie [...] istniał obowiązek zgłoszenia inwestorowi podwykonawców. Gdyby więc, firma [...] była faktycznym podwykonawcą, wówczas również jej dane winny znaleźć się w wykazach pracowników. Również przesłuchiwani świadkowie, związani z Firmą [...] [...] Sp. z o.o. podległością służbową - p. również nie potrafili podać żadnych szczegółów na temat pracy firmy [...]. Ww. osoby "kojarzyły" nazwę FHU [...] [...] [...] (głównie z rozmów) jednakże nie wskazały jakie prace firma wykonała, ile osób zatrudniała, czy była fizycznie obecna na budowie. Zdaniem organu podatkowego drugiej instancji, ich zeznania w tym zakresie nie są więc wiarygodne, gdyż mało prawdopodobnym jest aby osoby nadzorujące, przebywające stale na budowie, nie znały firm wykonujących poszczególne prace. Również [...] - udziałowiec badanej Spółki, nie pamięta zakresu prac wykonywanych przez FHU [...] (określił je, jako proste prace, które trzeba było szybko wykonać), mimo że, jak zeznał, sam podpisywał umowę z tą firmą. Drugi udziałowiec Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. nie znał firmy [...] i pamiętał ją tylko "z płatności". Firmy [...] nie znały także, ani osoby biorące udział w budowie [...] z ramienia inwestora ani zatrudniony kierownik budowy, ani również inni podwykonawcy. Okoliczność wystawiania przez FHU [...] [...] [...] faktur nie odzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych oraz mechanizm tych działań potwierdziły zeznania [...] oraz [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], czyli nabywców faktur kosztowych od firmy [...]. Zeznania te współgrają z resztą materiału dowodowego potwierdzając trafność wniosków organu.

Organ w sposób przekonujący wykazał też, że zakwestionowane usługi zostały wykonane na obiekcie [...] nie przez firmę [...] [...] lecz przez innych, nie związanych z nim wykonawców. Jednym z koronnych argumentów potwierdzających nieobecność przedstawicieli firmy [...] na budowie [...] jest brak udziału wskazanej firmy, jako jedynej, w kosztach budowy, tj.: za korzystanie z prądu na budowie, za zużycie wody, ogrzewanie, korzystanie z pomieszczeń sanitarnych - WC, korzystanie z dróg, korzystanie z instalacji telefonicznej, za powierzchnie do składowania urządzeń i materiałów, porządkowanie i sprzątanie ogólne budowy, usuwanie nieczystości stałych i płynnych, porządkowanie i sprzątanie po swoich robotach oraz ewentualne koszty za użytkowanie szatni/kontenera biurowego, będących własnością zamawiającego. Pozostali podwykonawcy byli obciążani udziałem w kosztach budowy a tylko firma [...] w nich nie partycypowała. Co istotne koszty budowy ponosiły wszystkie inne firmy nawet te, które wykonywały prace o dużo mniejszej wartości, węższym zakresie i krótszym terminie realizacji. Firmie [...], również jako jedynej, nie potrącono kaucji związanej z zabezpieczeniem należytego wykonania prac, a zapisy o zatrzymaniu czasowym zostały wykreślone z protokołów z negocjacji.

Przy tym Sąd nie zgadza się z zarzutem jakoby strona skarżąca nie mogła zapoznać się ze wszystkimi dokumentami, na podstawie których wydana została zaskarżona decyzja. Należy bowiem wskazać, że zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji umożliwił Stronie wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego w trybie art. 200 O.p. Strona jednakże nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień.

Sąd jako nieuzasadniony uznał również zarzut Strony dotyczący naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 76 poz. 694 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco. Księgi rachunkowe uznaje się za rzetelne, jeżeli dokonane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Winny być zatem prowadzone w oparciu o potwierdzone, obiektywne i wiarygodne dowody księgowe odzwierciedlające stan faktyczny. W niniejszej sprawie natomiast, zgromadzony obszerny materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że firma FHU [...] [...] [...], nie wykonała usług na rzecz Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o., a faktury przez nią wystawione są fakturami nieodzwierciedlającymi rzeczywistych transakcji. Zatem na podstawie przepisów art. 193 § 4 oraz § 6 O.p., ksiąg rachunkowych badanej Spółki nie uznano za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów faktur wystawionych przez ww. podmiot. Jednocześnie, organ zasadnie odstąpił od szacowania podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 23 § 2, gdyż dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania w prawidłowej wysokości.

Nieuzasadniony okazał się także zarzut naruszenia art. 79a ust. 1, ust. 6 pkt 7 i ust. 7 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 13 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 pkt 7 ustawy o kontroli skarbowej. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie kontrolne w Firmie [...] [...] [...] Sp. z o.o. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług za 2006 i 2007 rok zostało wszczęte postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 8 października 2010r. nr [...], doręczonym Stronie w dniu [...] października 2010r. i prowadzone było na podstawie upoważnienia nr [...] do prowadzenia postępowania kontrolnego z dnia [...] października 2010r. Protokół z postępowania nr [...] wydano w dniu [...] września 2011r., doręczając go Skarżącej w tym samym dniu.

W złożonej skardze natomiast, Strona, podnosi, że cyt: "(...) kontrola podatkowa w Firmie [...] [...] [...] była prowadzona już przed datą [...] października 2009r., przy czym do dnia [...].12.2009r. pod pozorem postępowania kontrolnego, co stanowi istotne naruszenie prawa (...)", wskazując na Protokół kontroli podatkowej z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] oraz upoważnienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...]. W aktach sprawy znajduje się, włączona postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...], decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2011r. nr [...], wydana wobec [...] [...], zamieszkałego w [...] przy ul. [...], z której wynika, że wskazane przez Skarżącą upoważnienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] dotyczyło postępowania kontrolnego prowadzonego wobec Firmy [...] "[...] [...]" (osoba fizyczna). Również wskazany przez Stronę protokół kontroli podatkowej z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] dotyczy ww. postępowania. A zatem wskazane przez Skarżącą dowody nie dotyczą przedmiotowej sprawy zatem zarzut naruszenia przepisów art. 79a ust. 1, ust. 6 pkt 7 i ust. 7 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 13 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 pkt 7 ustawy o kontroli skarbowej jest bezzasadny.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 133, art. 207, art. 210 § 1 pkt 3, art. 247 § 1 pkt 5 i 6 O.p. poprzez skierowanie decyzji do podmiotu, który nie istnieje. W opinii Sądu nie ma wątpliwości kto był stroną w niniejszym postępowaniu i do kogo była skierowana decyzja. Zgodnie z art. 133 § 1 O.p., stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoby trzecie, o których mowa w art. 110-117a, które z uwagi na swój interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy. Zgodnie z art. 207 § 1 ww. ustawy, organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. W myśl § 2 natomiast, decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. W art. 210 § 1 omawianej ustawy określone są elementy, które winna zawierać decyzja – m. in. oznaczenie strony. Natomiast w art. 247 § 1 zawarto przesłanki, których wystąpienie może spowodować stwierdzenie nieważności decyzji. Strona zarzuca naruszenie pkt 5 przywołanego przepisu, a zatem skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną w sprawie oraz pkt 6 - gdy decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. W opinii składu orzekającego, w przedmiotowej sprawie przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją było zakwestionowanie rozliczenia podatku dokonanego przez Skarżącą, zatem to Skarżąca była stroną postępowania (art. 133) i czynności organu były podejmowane w stosunku do niej - doręczenia następowały wobec wyznaczonego przez Firmę [...] [...] Sp. z o.o. pełnomocnika. W takim przypadku nieprecyzyjnie określona nazwa spółki, - co oczywiście nie powinno mieć miejsca - a mianowicie zamiana kolejności dwóch członów w nazwie, jest oczywistą omyłką, która nie miała wpływu na treść decyzji (określenie wysokości zobowiązania podatkowego) ani zakresu jej mocy obowiązującej. Decydujące jest to, komu według treści decyzji - organ podatkowy przypisał uprawnienia lub obowiązki. Jeżeli z decyzji wynika zamiar organu podatkowego ustalenia sytuacji prawnej konkretnej osoby (firmy) będącej stroną, to warunek art. 210 § 1 pkt 3 O.p. został spełniony i brak jest podstaw do stwierdzenia, że nastąpiła sytuacja, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 5 ww. ustawy. W sprawie niniejszej nie ma żadnych wątpliwości wobec kogo prowadzone było postępowanie kontrolne oraz wobec kogo wydane zostały decyzje organów podatkowych pierwszej i drugiej instancji. Obok nazwy bowiem (zawierającej wszystkie elementy zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym), Stronę identyfikowały adres siedziby oraz Numer Identyfikacji Podatkowej ([...]). Ponadto, w toku całego postępowania podatkowego Skarżąca występowała w charakterze Strony, mając zagwarantowany czynny udział w każdym stadium postępowania. Również z treści, zarówno dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, jak i ww. decyzji organów obu instancji, wynika wyraźnie, że zobowiązanie podatkowe zostało określone w stosunku do Skarżącej. Strona postępowania została również wymieniona w sentencji zaskarżonej decyzji poprzez określenie, iż decyzja stanowi rozstrzygnięcie wydane w związku z odwołaniem Firmy [...] [...] [...] Spółka z o.o., określającej się jako strona postępowania, w złożonym odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2011r. nr [...]).

Sąd nie zgadza się również z zarzutem Strony, jakoby użycie skrótu "sp. z o.o." było błędnym oznaczeniem formy prawnej Spółki. Zgodnie bowiem z art. 160 § 2 K.s.h. dopuszczalne jest bowiem używanie skrótu "spółka z o.o." lub "sp. z o.o." dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Forma prawna zatem określona była prawidłowo - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Mimo, że przywołany wyżej przepis zawiera zapis, że używanie skrótu jest dopuszczalne "w obrocie", praktyka wskazuje, że skrót ten jest stosowany powszechnie, także poza obrotem, w postępowaniach przed sądami i innymi organami władzy publicznej.

Odnosząc się do pisma procesowego strony stanowiącego uzupełnienie skargi Sąd pragnie zauważyć, że organ nie był związany postanowieniem o umorzeniu postępowania przygotowawczego. Organ samodzielnie ocenia zebrane dowody i nie jest związany rozstrzygnięciem innego organu. Kwalifikacja prawno-karna ma inny charakter niż podatkowa. W przedmiotowej sprawie, zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że FUH [...] [...] [...] nie świadczyła usług na rzecz Firmy [...] [...] [...] Sp. z o.o. Udowodniono także, że zafakturowane przez firmę [...] prace wykonane zostały przez inne podmioty. Element świadomości, i powołane orzeczenia nie mogą być rozstrzygające. Odnoszą się bowiem regulacji dotyczących podatku od towarów i usług i nie dotyczą podatku dochodowego od osób prawnych i kwestii uznania wydatku za koszt podatkowy.

Sąd nie podzielił skargi także w pozostałym zakresie, dlatego oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270).