Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 39/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2003 r. J.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości [...].

Z treści skargi wynikało, że pełnomocnikiem skarżącego jest P. Z.

Wezwaniem z dnia 23 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania J. Z. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 marca 2005 r. Termin na dokonanie wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 1 kwietnia 2005 r.

W dniu 15 kwietnia 2005 r. P. Z. złożył pełnomocnictwo z dnia 5 grudnia 2003 r. obejmujące umocowanie do reprezentowania J. Z. przed organami administracji państwowej i samorządowej, urzędami skarbowymi oraz innymi instytucjami i osobami fizycznymi. Pełnomocnictwo to nie dotyczyło reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Według art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z akt sprawy wynika, że w terminie zakreślonym w wezwaniu Sądu z dnia 23 marca 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi, albowiem nie przedłożył do dnia 1 kwietnia 2005 r. pełnomocnictwa wskazującego umocowanie P. Z. do reprezentowania (prowadzenia sprawy) J. Z. przed sądem administracyjnym.

Dodatkowo należy zauważyć, iż zgodnie z art. 36 wskazanej wyżej ustawy pełnomocnictwo może być do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw lub do niektórych tylko czynności w

Sygn. akt I SAB/Wa 39/05

postępowaniu, a z treści art. 35 § 1 tej ustawy wynika, że pełnomocnikiem strony (osoby fizycznej) może być adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony, osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Powołane wyżej przepisy przewidują zatem, iż pełnomocnikiem skarżącego może być jego zstępny (wnuk). Jednakże z treści pełnomocnictwa musi wynikać jego umocowanie do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi.

Złożone do akt sądowych w dniu 15 kwietnia 2005 r. (po terminie) pełnomocnictwo upoważnia P. Z. do reprezentowania skarżącego jedynie przed organami państwowymi i samorządowymi, urzędami skarbowymi i innymi instytucjami, nie spełnia zatem wymogu określonego w art. 36 powołanej wyżej ustawy.

Ponadto należy również zauważyć, iż złożona w niniejszej sprawie skarga J. Z. na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, albowiem skarżący przed jej wniesieniem do Sądu nie złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w trybie art. 37 § 1 kpa, zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. W sprawie wystąpiła zatem przeszkoda procesowa wymieniona w art. 52 wskazanej wyżej ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy postanowił, jak w sentencji.