Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 125/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 243
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r. oddalającego skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.

Pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. skierowano do strony skarżącej wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i nadesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało skarżącej dnia 16 stycznia 2016 roku, zatem termin na przesłanie Formularza upłynął dnia 25 stycznia 2016 roku. Skarżąca nie przesłała do Sądu wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2016 roku pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, że zgodnie z art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła sprzeciw, zwracając się zrazem z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

WSA w Warszawie odrzucając wniosek o przywrócenie terminu wyjaśnił, że skarżąca nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ ma ona możliwość złożenia takiego wniosku w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego.

Spółka złożyła zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając je w całości. Wniosła o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżąca wskazała, że złożyła wniosek o przywrócenie terminu na wypadek niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy wskazać, że zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Z kolei art. 243 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Podkreślić należy, że zgodnie z powołanym przepisem, wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony w toku postępowania sądowoadministracyjnego, co oznacza, że do momentu zakończenia tegoż postępowania skarżącemu przysługuje uprawnienie do ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne jest w toku, zatem spółka ma możliwość w każdym czasie, aż do jego zakończenia, ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Zbędne było zatem składanie wniosku o przywrócenie terminu, któremu skarżąca nie uchybiła. Warto zwrócić uwagę, że nawet niekorzystne rozstrzygnięcie sprzeciwu nie pozbawia strony możliwości złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.