Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 976/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust.3
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Danuta Oleś, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Referent Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem [...] Prezydent Miasta na podstawie m.in. art. 14a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.; dalej jako O.p.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego A,

sp. z o.o., o interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego uznał, że stanowisko przedstawione przez skarżącego dotyczące zastosowania § 2 ust. 1 pkt 3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej

z dnia [...] r. jest niewłaściwe. Zdaniem organu podatkowego

§ 2 ust. 2 uchwały, który brzmi: "Zwolnienie, o którym mowa w § 1 ust. 1 nie dotyczy budowli, budynków lub ich części, które stanowiły podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przed wejściem w życie niniejszej uchwały" dotyczy wyłączenia zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków istniejących przed dniem 23.12.2006 r. Ze względu na to, że podstawą opodatkowania dla budynków lub ich części jest powierzchnia użytkowa, dla budowli ich wartość, to skoro powierzchnie użytkowe budynków i budowle istniały przed 23.12.2006 r., nie będzie miało w stosunku do nich zastosowania zwolnienie przewidziane w § 1 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej.

Ze stanowiskiem tym nie zgodziła się strona wnioskująca o interpretację podnosząc, iż rozróżnianie podstawy opodatkowania od obowiązku podatkowego

jest nieuzasadnione. Nie można według strony skarżącej przyjmować, że o ile obowiązek podatkowy w stosunku do budynków powstał 1 stycznia 2007 r., o tyle sam budynek był podstawą opodatkowania już w połowie roku 2006 tj. po wydaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku.

Decyzją z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło zmiany postanowienia Prezydenta Miasta. W ocenie organu zaskarżone postanowienie było prawidłowe i nie zaistniały podstawy do zmiany dokonanej interpretacji podatkowej

Skargę do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję SKO złożył skarżący; w treści skargi pełnomocnik strony skarżącej powtórzył argumenty zawarte we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji oraz w zażaleniu

na postanowienie Prezydenta Miasta.

Zaskarżonej decyzji zarzucono mające istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni § 1 w zw. z § 2

ust. 1 i 2 uchwały RM w powiązaniu z art. 4 ust. 1 i art. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W uzasadnieniu ustalono, że strona skarżąca złożyła wniosek o interpretację postanowień § 1 i 2 Uchwały RM. We wniosku wyjaśniono, że spółka jest właścicielem gruntu położonego w [...] w [...] od 9.08.2005 r. W wyniku przeprowadzonych przez stronę inwestycji w lipcu 2006 r. zostały oddane do użytkowania wybudowane

na tymże gruncie obiekty - hala produkcyjna oraz pomieszczenia biurowe. Na dzień

31 grudnia 2006 r. w spółce zatrudnionych było na etacie 50 pracowników, przy czym

w wybudowanym obiekcie do roku 2010 ma być zatrudnionych łącznie 100 osób.

Strona stanęła na stanowisku, iż w przedstawionym stanie faktycznym będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku nieruchomości na podstawie

§ 2 ust. 1 Uchwały RM.

Prezydent Miasta stwierdził, że stanowisko podatnika jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że § 2 uchwały RM nie kreuje po stronie spółki prawa

do skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków istniejących przed dniem 23.12.2006 r. (wejście w życie postanowień uchwały RM), bowiem wyłącza zwolnienie z podatku budowle, budynku lub ich części stanowiących podstawę opodatkowania przed tą datą. Zdaniem Prezydenta należy rozróżnić podstawę opodatkowania od obowiązku podatkowego. O ile obowiązek podatkowy w stosunku

do budynków - twierdzi organ - powstaje w przedmiotowym przypadku

1 stycznia 2007 r., o tyle budynek był podstawą opodatkowania już w połowie

2006 roku, zatem przed wejście w życie ustawy.

Natomiast SKO podkreśliło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji,

że § 1 ust. 1 uchwały RM warunkuje zwolnienie od utworzenia nowej inwestycji lub nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją. Ponieważ § 1 ust. 4 uchwały RM odsyła do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej, należało stosować zawarte w tym rozporządzeniu definicje

"nowej inwestycji" oraz "tworzenia nowych miejsc pracy". W ocenie SKO żadna

z okoliczności opisanych w ww. definicjach nie zaistniała w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem autora skargi decyzja SKO oparta jest na błędnej wykładni postanowień § 1, § 2 ust. 1 i 2 uchwały RM w powiązaniu z art. 4 ust. 1 i art. 6 ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych.

W ocenie strony zostały spełnione przesłanki warunkujące zwolnienie z podatku. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 Uchwały RM warunkiem zwolnienia od podatku

od nieruchomości jest utworzenie po wejściu w życie Uchwały RM nowej inwestycji

lub co najmniej 5 nowych pełnoetatowych miejsc pracy.

Zdaniem autora skargi użycie przez Radę Miejską spójnika "lub" oznacza,

iż podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia musi alternatywnie bądź utworzyć nową inwestycję, bądź też utworzyć "nowe miejsca pracy", ewentualnie utworzyć zarówno nową inwestycję jak i nowe miejsca pracy. Skoro tak, to warunek opisany

w § 2 ust. 1 Uchwały RM, polegający na utworzeniu "w wyniku inwestycji" określonej ilości miejsc pracy, dotyczy niekoniecznie nowej inwestycji w rozumieniu tejże uchwały. W takiej sytuacji podatnikowi przysługiwałoby prawo do zwolnienia Ii tylko w związku

z utworzeniem nowych miejsc pracy, niezależnie od zakwalifikowania obiektu oddanego w lipcu 2006 r. Rozporządzenie do którego odsyła uchwała RM definiuje wyłącznie pojęcie "nowej inwestycji". Nie odnosząc się do tego zarzutu SKO naruszyło

art. 210 § 4 O.p.

Strona skarżąca nie podzieliła prezentowanej przez organy, w tym również przez SKO tezy, jakoby wybudowany przed wejściem w życie uchwały RM obiekt nie daje podstaw do zwolnienia. Pojęcie "nowej inwestycji" w rozumieniu uchwały RM należy czytać łącznie z § 2 ust. 2 uchwały RM, który stanowi, iż zwolnienie nie dotyczy budynków i budowli lub ich części, które stanowił podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przed wejściem w życie uchwały; a contrario dotyczy budynków

i budowli powstałych przed wejściem w życie, które nie stanowiły podstawy opodatkowania. Jak wskazano we wniosku inwestycja oddana w lipcu 2006 r.

nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Obowiązek podatkowy

w tym zakresie powstał dopiero 15 stycznia 2007 r. W art. 6 ust. 1 i 2 ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych ustawodawca przy określaniu powstania obowiązku podatkowego świadomie posługuje się pojęciem "okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego", nie używa natomiast sformułowania "zaistnienia podstawy opodatkowania". Gdyby zatem intencją Rady Miasta było udzielenie prawa do zwolnienia tylko i wyłącznie w stosunku do budynków powstałych po wejściu w życie uchwały RM, to wówczas postanowienie winno brzmieć - zwolnieniem nie są objęte obiekty, co do których okoliczności uzasadniające powstanie obowiązku podatkowego (zakończenie budowy) powstały przed wejściem uchwały. Skoro jednak Rada Miasta w § 2 uchwały odwołała się do pojęcia "podstawy opodatkowania", którą określa się przy powstaniu obowiązku podatkowego, to znaczy, iż w istocie uzależniła zwolnienie z podatku od tego, kiedy nieruchomość została objęta obowiązkiem podatkowym. Ponieważ w stosunku do przedmiotowego obiektu obowiązek ten powstał dopiero w styczniu 2007 r., a więc po wejściu w życie uchwały RM, stanowisko podatnika było prawidłowe.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej z dnia

[...] r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości budowli, budynków lub ich części oraz gruntów w związku z nową inwestycją lub utworzeniem nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. Zgodnie z § 1 ust. 1 uchwały "Zwalnia się od podatku od nieruchomości nowo wybudowane, nowo nabyte budowle, budynki lub ich części oraz związane z nimi grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorców, którzy po wejściu w życie niniejszej uchwały utworzą na terenie miasta T. nową inwestycję lub co najmniej 5 nowych, pełnoetatowych miejsc pracy w działalności:

1) wytwórczej,

2) usługowej, za wyjątkiem działalności handlowej."

Jednocześnie, jak stanowi o tym § 2 uchwały zwolnienie, o którym mowa

w § 1 przysługuje na okres:

1) 3 lat jeżeli w wyniku inwestycji utworzono co najmniej 5 nowych, pełnoetatowych miejsc pracy,

2) 5 lat jeżeli w wyniku inwestycji utworzono co najmniej 20 nowych, pełnoetatowych miejsc pracy,

3) 7 lat jeżeli w wyniku inwestycji utworzono co najmniej 50 nowych, pełnoetatowych miejsc pracy.

Zwolnienie, o którym mowa w § 1 ust. 1 nie dotyczy budowli, budynków lub ich części, które stanowiły podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przed wejściem w życie niniejszej uchwały (ust. 2), a w przypadku rozbudowy budowli, budynków lub ich części zwolnienie obejmuje tylko część rozbudowaną (ust. 3).

Cytowana uchwała opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Nr [...], poz. [...] i weszła w życie 23 grudnia 2006 r.; stosownie do treści

§ 7 ust. 2 obowiązywała do dnia 31 grudnia 2006 r.

Należy podzielić pogląd zaprezentowany przez organ który dokonał przedmiotowej interpretacji przepisów, w tym prawa miejscowego, że zgodnie

z § 1 ust. 1 warunkiem zwolnienia od podatku od nieruchomości nowo wybudowanych lub nowo nabytych budowli, budynki lub ich części oraz związanych z nimi gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorców, było utworzenie na terenie miasta T. nowej inwestycji lub co najmniej 5 nowych, pełnoetatowych miejsc pracy w działalności wytwórczej albo usługowej, za wyjątkiem działalności handlowej, po wejściu w życie uchwały Rady Miejskiej

(tj. po dniu 23 grudnia 2006 r.). Z mocy § 1 ust. 4 uchwały użyte w niej pojęcia:

"nowej inwestycji", "przedsiębiorcy" oraz "nowe miejsca pracy" oznaczają nową inwestycję, mikroprzedsiębiorcę, małego i średniego przedsiębiorcę oraz tworzenie nowych miejsc pracy, o których mowa w Rozporządzeniu Rady Ministrów

z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej

na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz. 1017; przepis wygasł 31 grudnia 2006 r.)

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r., w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. 2006.142.1017) pojęcie nowej inwestycji zdefiniowano jako inwestycję polegającą na utworzeniu lub rozbudowie przedsiębiorstwa bądź na rozpoczęciu w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego; za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte (§ 2 pkt 1), a przez tworzenie nowych miejsc pracy rozumieć należy przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie,

w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu

ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc,

w którym rozpoczęto realizację inwestycji, przy czym miejsca pracy uważa się

za związane z nową inwestycją, jeżeli zostały utworzone nie później niż w okresie 3 lat od dnia zakończenia tej inwestycji (§ 2 pkt 2). To oznacza, że skorzystanie

ze zwolnienia z podatku od nieruchomości warunkowane było: a) utworzeniem lub rozbudową przedsiębiorstwa bądź b) rozpoczęciem w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego albo też

c) przyrostem netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie, w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji nastąpiły po wejściu w życie uchwały Rady Miejskiej w T.

tj. po 23 grudnia 2006 r. Stan faktyczny przestawiony przez skarżącego

jest następujący: spółka od 09.08.2005 r. jest właścicielem gruntu położonego

na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w T. przy

ul. [...] o powierzchni [...] m². W wyniku przeprowadzonych przez spółkę inwestycji, w lipcu 2006 r. zostały oddane do użytkowania, wybudowane

na wymienionym gruncie obiekty - hala produkcyjna wraz z pomieszczeniami biurowymi. Na dzień 31 grudnia 2006 r. w spółce zatrudnionych było na pełnym etacie 50 pracowników, przy czym w wybudowanym obiekcie do roku 2010 ma znaleźć zatrudnienie na pełnym etacie łącznie około 100 osób. Tym samym, w tak przedstawionym przez stronę stanie faktycznym żadna z ww. trzech przesłanek,

nie wystąpiła. Zaistnienie którejkolwiek z tych okoliczności nie wynika także z materiału zgromadzonego przez organ pierwszej instancji.

Tak jak i SKO podkreślić wypada, że w doktrynie prawa finansowego

i orzecznictwie sądowym pojęcia "podstawy opodatkowania" i "obowiązku podatkowego" są wyraźnie rozróżniane; posłużenie się przez Radę Miejską w T. pojęciem "podstawy opodatkowania" w § 2 ust. 2 uchwały spowodowało, iż wyłącznie to pojęcie "kreuje" zakres zwolnienia. Kwestia istnienia/nieistnienia obowiązku podatkowego jest w tej sytuacji i w tej sprawie prawnie obojętna.

Powyższe odniesienie do stanowiska obu stron, należy uzupełnić o wykładnię

§ 3 ustawy Rady Miejskiej z [...] r., który to przepis, zdaniem sądu, stanowi wiodącą argumentację, pozwalającą zaakceptować stanowisko organu udzielającego interpretację prawa miejscowego.

Otóż z mocy § 3 uchwały RM warunkiem skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w § 1 jest:

1) dokonanie przez przedsiębiorcę, przed rozpoczęciem realizacji inwestycji,

nie później niż do 31 grudnia 2006 r. "pisemnego zgłoszenia Prezydentowi Miasta na formularzu stanowiącym załącznik Nr 1 do niniejszej uchwały, o zamiarze korzystania ze zwolnienia i zobowiązania do pokrycia co najmniej 25% kosztów inwestycji ze środków własnych,

2) przedłożenia przez przedsiębiorcę w terminie do 15 stycznia każdego roku podatkowego, a po raz pierwszy w terminie 1 m - ca od dnia nabycia lub oddania nowej inwestycji do użytku, dokumentów potwierdzających spełnienie warunków uprawniających do objęcia zwolnieniem:

a) stanu zatrudnienia na dzień objęcia pomocą, w tym utworzonych nowych miejsc pracy,

b) średniego stanu zatrudnienia z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym rozpoczęto realizację inwestycji,

c) wielkości poniesionych nakładów inwestycyjnych ogółem; tj. cenę nabycia gruntów lub prawa ich wieczystego użytkowania, cenę nabycia lub koszt wytworzenia budynków, budowli, wyposażenia, wartości niematerialnych

i prawnych, itp.,

d) udokumentowanie poniesionych co najmniej 25% kosztów inwestycji

ze środków własnych,

e) wielkości poniesionych kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników,

f) zawiadomienia o zakończeniu budowy.

3) zakończenie realizacji inwestycji i utworzenie nowych miejsc pracy związanych

z inwestycją w terminie do 31 grudnia 2008 roku.

4) utrzymania inwestycji lub nowo utworzonych miejsc pracy co najmniej przez okres 5 lat odpowiednio od dnia ukończenia inwestycji lub od dnia utworzenia nowych miejsc pracy.

Oceniając dyspozycję § 3 pkt 1 ww. uchwały RM, w świetle postanowień

§ 1 i § 2 tejże uchwały stwierdzić należy, iż w sprawie wymagane jest przeprowadzenie wykładni gramatycznej, jedynie uzupełniająco - w połączeniu z wykładnią systemową wewnętrzną i zewnętrzną, co pozwala na stwierdzenie, że § 3 pkt 1 ustawy RM pozwala na skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia wyłącznie przy spełnieniu warunku jakim staje się pisemne zgłoszenie nie o uprzednim fakcie zakończonej inwestycji, ale o "rozpoczęciu realizacji inwestycji" i jej zakończeniu w terminie do 31 grudnia 2008 r.

Przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem i jeśli treść przepisu jest dostatecznie jasna, przy odczytywaniu normy prawnej nie powinno się dokonywać żadnych skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych (clara non est interpretanda).

Interpretacja zaprezentowana przez autora skargi, zdaniem Sądu, jest

nie do przyjęcia, gdyż zgodnie z literalnym brzmieniem § 3 pkt. 1 uchwały, który jest jasny i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, uprzednie złożenie zgłoszenia, przed rozpoczęciem realizacji inwestycji jest warunkiem koniecznym do żądanego przez stronę efektu w postaci możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego.

Prawo podatkowe jest częścią systemu prawa obowiązującego

w Rzeczypospolitej, który powinien spełniać kryteria obowiązywania systemowego,

a mianowicie być systemem niesprzecznym i zupełnym, w tym sensie jest systemem monistycznym, nie zaś sumą czy zespołem autonomicznych porządków prawnych

czy autonomicznych gałęzi prawa.

Sąd nie widzi dostatecznie racjonalnego powodu, aby przepisom z zakresu prawa miejscowego, nadawać wyjątkowy status autonomiczności tylko ze względu

na szczególne cele, które prawo to ma spełniać i podporządkowywać tej koncepcji proces i rezultaty wykładni przepisów prawa.

Gdy prawo miejscowe przejmuje pojęcia prawne z innych działów (gałęzi) prawa, to albo przejmuje je w znaczeniu ustalonym w tych działach lub ustala ich znaczenie dla celów podatkowych w drodze definicji ustawowych. W takim przypadku należy przyjąć, uwzględniając postulat pewności prawa i pewności obrotu prawnego, że użyte

w rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielenia przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nowa inwestycją (Dz. U. 2006, Nr 142, poz. 1017) pojęcie nowej inwestycji oraz pojęcie tworzenia nowych miejsc pracy należy rozumieć zgodnie

z definicją tych pojęć (§ 2 pkt 1 i 2) - nowe inwestycje polegające na utworzeniu

lub rozbudowie przedsiębiorstwa bądź na rozpoczęciu w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego. Za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji

albo zostałoby zlikwidowane gdyby nie zostało nabyte, zaś przez tworzenie nowych miejsc pracy należy rozumieć przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie,

w przeliczeniu na osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy, w porównaniu

ze średnim zatrudnieniem z ostatnich pełnych 12 miesięcy poprzedzających miesiące, w którym rozpoczęto realizację inwestycji.

Dyrektywa interpretacyjna, zgodnie z którą, jeżeli istnieje w systemie prawa wiążące ustalenie znaczenia zwrotów zawartych w przepisach prawnych systemu,

to należy używać odpowiednich zwrotów w tym właśnie znaczeniu, ma charakter systemowy i uniwersalny, a zatem dotyczy również zwrotów używanych w prawie miejscowym których znaczenie nie zostało ustalone, lecz inna gałąź prawa.

Z uchwały RM nie wynika, iż pojęcia nowej inwestycji czy też pojęcie tworzenia nowych miejsc pracy użyto w znaczeniu odmiennym od ustalonego w przepisach prawa do których uchwała się odnosi wprost, a tylko takie stwierdzenie usprawiedliwiałoby inny zabieg interpretacyjny.

Właśnie z uwagi na jasność tego przepisu i okoliczność, że jego brzmienie

nie pozostawia wątpliwości nie jest dopuszczalne dokonywanie zabiegu interpretacyjnego, który proponuje skarżąca. Taki zabieg wykracza poza granice dopuszczalnej wykładni i wymagałby pozytywnej wypowiedzi prawodawcy, w tym wypadku Rady Miejskiej.

Należy przy tym podkreślić, że za dominującą funkcją wykładni językowej połączonej z wykładnią systemową wewnętrzną i zewnętrzną przy interpretowaniu przepisów prawa podatkowego miejscowego przemawia również kazuistyczny sposób formułowania tych przepisów, który w założeniu ma zapewnić ich jednoznaczność i pewność w stosowaniu tak przez podatników, jak i pracowników organów podatkowych.

Z uwagi zaś cele prawa miejscowego, nie tylko względy wykładni językowej i systemowej wewnętrznej, ale również wykładnia celowościowa przemawia za wiernym warstwie językowej sposobem interpretowania przedmiotowej uchwały.

Reasumując:

1) na podstawie § 1 ust 1 w związku z § 3 pkt uchwały Radu Miejskiej

z [...] r. w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości budowli, budynków lub ich części praz gruntów w związku z nową inwestycją

lub utworzeniem nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, przedmiotowym zwolnieniem podatkowym w podatku od nieruchomości (ustawa z 12 stycznia 2001 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. 2006, Nr 121, poz. 844 ze zm.) objęto wyłącznie przyszłe inwestycje budowlane o jakich mowa w § 1 tejże uchwały zgłoszono w ustalonym uchwałą trybie (§ 3) przed rozpoczęciem tejże inwestycji. Prezydentowi Miasta, a które zostaną zakończone do 23 grudnia 2006 r.

2) przedmiotowym zwolnieniem w podatku od nieruchomości o jakim mowa

w ww. uchwale Rady Miejskiej nie objęto inwestycji zakończonych przed dniem 23 grudnia 2006 r. tj. przed dniem wejścia w życie ww. uchwały.

Sąd nie stwierdza naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a. ); Sąd nie stwierdza również naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania ani też innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt. 1 b i c p.p.s.a.).

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz. U. Nr 153, poz. 1269) ogranicza się do badania zaskarżonego orzeczenia

pod względem jego legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy

art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

AL