Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 397/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1, 2 i 3, art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 197 par. 2 i art. 276
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 222/12 o umorzeniu postępowania w sprawie zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/łd 1346/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 23 września 2011 r. Nr SKO.4009-37/11 w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 23 września 2011 r. w przedmiocie zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez zdemontowanie i zniwelowanie zapory ziemno-faszynowej, J. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1346/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji podnosząc, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Zażaleniem z dnia 25 stycznia 2012 r. J. Z. zaskarżył powyższe postanowienie.

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 23 września 2011 r. Postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r. stwierdzono prawomocność powyższego wyroku od dnia 28 lutego 2012 r.

Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 222/12 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wydaniem prawomocnego wyroku powoduje, że sąd nie ma ani obowiązku ani też uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozpoznanie przedmiotowego zażalenia na postanowienie Sądu I instancji odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 23 września 2011 r. stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie w niniejszej sprawie w dniu 27 stycznia 2012 r. wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego) J. Z. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem wnosząc o podjęcie postępowania zażaleniowego, z uwagi na fakt pominięcia przez Sąd okoliczności, iż w stosownym czasie złożone zostały przez niego stosowne wnioski o przywrócenia terminów do złożenia wniosków o uzasadnienia wyroków, tym samym postępowanie odwoławcze nie zostało jeszcze ukończone w tej sprawie, co może mieć wpływ na ostateczną decyzję Sądu.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż nie zgadza się z takim postanowieniem, gdyż z uwagi na stosowny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, zdaniem skarżącego postępowanie w tej sprawie nadal trwa. Nadto podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby go na konkretne straty spowodowane zalewaniem jego działki przez wody deszczowe pochodzące z sąsiednich działek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

W myśl art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270t. j., dalej jako "p.p.s.a."), do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej).

Zawarta w piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r. skarga J. Z. o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to - stosownie do treści powołanych wyżej przepisów - że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1007/11; postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1330/11 [w:] CBOSA; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 628; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 928).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sporządzoną przez niego osobiście i nie wykazał, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Fakt ten, a więc posiadanie uprawnień do wykonywania wyżej wymienionych zawodów, musi być udokumentowany wraz ze złożeniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego lub przed upływem terminu do wniesienia takiej skargi. Wobec tego sporządzona przez J. Z. skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.