Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 610/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1,3, art. 14 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Kube Sędzia WSA – Danuta Kania (sprawozdawca) Sędzia WSA – Andrzej Góraj Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Operatora [...] S. A. w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Operatora [...] S. A. w W. na rzecz skarżącego D. R. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. D.R. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika, wezwał Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. Oddział w G. (dalej: "Spółka") do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez Spółkę z nieruchomości składającej się z działki o nr ewid. [...] położonej w m. M., dla której Sąd Rejonowy we W. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], oraz ustanowienia na tej nieruchomości służebności przesyłu za wynagrodzeniem.

Wskazał, iż na ww. działce przebiega sieć gazociągowa wchodząca w skład prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa. Przedmiotowa nieruchomość nie została wywłaszczona na potrzeby budowy instalacji gazociągowych, nie zostało też w żaden inny sposób ograniczone jego prawo własności do nieruchomości, w tym nie została ustanowiona służebność przesyłu w rozumieniu art. 3051 i nast. Kodeksu cywilnego.

W piśmie tym zawarł także wniosek o udostępnienie, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: "U.d.i.p.", kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy opisanych wyżej sieci gazociągowych.

Pismem z dnia 8 lutego 2012 r. Spółka poinformowała pełnomocnika wnioskodawcy, że po analizie sprawy podejmie działania zgodnie z obowiązującą procedurą.

Pismem z dnia 28 lutego 2012 r. Spółka zwróciła się do pełnomocnika o uzupełnienie dokumentów zawierających aktualne dane dotyczące objętej wnioskiem nieruchomości, tj. odpis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z załącznikiem graficznym (mapa z wyznaczonymi strefami przeznaczenia terenu) oraz o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy treścią księgi wieczystej a wypisem z rejestru gruntów dla przedmiotowej działki.

Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. D.R., działający przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o stwierdzenie bezczynności organu oraz zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie i w żądanej formie, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W ocenie skarżącego, obowiązek stosowania przepisów U.d.i.p. przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w W. wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, zgodnie z którym zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Podkreślił, że użycie przez ustawodawcę terminu "zadania publiczne" oznacza, iż zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja gazu i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo ze względu na znaczenie gazu dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP, są "zadaniami publicznymi". Zatem żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy gazociągów dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia tej informacji.

Jednocześnie skarżący podniósł, że w przypadku skargi na bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji w trybie U.d.i.p. strona nie jest związana jakimkolwiek terminem do jej wniesienia, a ponadto skarga taka nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Skarżący wskazał, iż wezwaniem z dnia [...] stycznia 2012 r. wystąpił do OGP GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w W., Oddział w G. z wnioskiem m.in. o udostępnienie wszelkich dokumentów, z których wynikałoby, że właściciel gruntu bądź jego poprzednicy prawni wyrazili zgodę na budowę sieci przesyłowej oraz towarzyszącej jej obiektów. Do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów w żądanej formie, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej odrzucenie lub oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Spółka wskazała, iż pismo pełnomocnika skarżącego z dnia [...] stycznia 2012 r., którego celem było podjęcie negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz ustanowienie służebności przesyłu wpłynęło do Oddziału w G. w dniu 2 lutego 2012 r. "Prośba" o udostępnienie kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy sieci gazociągowych została zawarta w przedostatnim akapicie uzasadnienia ww. pisma z powołaniem się na przepisy U.d.i.p. Takie sformułowanie zapytania przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego nie mogło stanowić o potraktowaniu tego pisma jako wniosku o udzielenie informacji publicznej.

Zdaniem Spółki, adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej nie mógł być Oddział Spółki. Pomimo wyodrębnienia organizacyjnego, technicznego, kadrowego i finansowego Oddział nie posiada odrębnej podmiotowości (zdolności) prawnej. Z uwagi na brak przymiotu osoby prawnej oraz literalne niewskazanie oddziału spółki akcyjnej w katalogu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej zawartym w art. 4 pkt 4 U.d.i.p., oddział nie może być uznany za podmiot legitymowany do udzielenia informacji publicznej.

Dalej Spółka wskazała, iż żądane przez skarżącego informacje nie mieszczą się w definicji informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 U.d.i.p. Informacje te nie dotyczą spraw publicznych, lecz partykularnego interesu skarżącego. Skarżący domaga się od Spółki przede wszystkim należności pieniężnych za bezumowne korzystanie przez GAZ-SYSTEM z przedmiotowych nieruchomości, na których znajdują się elementy infrastruktury przesyłowej Spółki oraz ustanowienia na tej nieruchomości służebności przesyłu.

Zdaniem Spółki, skarżący nieprecyzyjnie wskazał zakres żądanych informacji jako "wszelkie dokumenty", podczas gdy gazociąg [...] znajdujący się na jego gruncie pochodzi z lat 70-tych ubiegłego wieku i od czasu oddania go do użytku (ok. 40 lat temu) przechodził wielokrotnie przekształcenia własnościowe należąc kolejno do Skarbu Państwa, spółki Skarbu Państwa powstałej w wyniku komercjalizacji i był wielokrotnie przekazywany między jednostkami organizacyjnymi właścicieli. Okoliczności te powodują, że Spółka w chwili otrzymania wniosku o udzielenie informacji publicznej nie znajduje się w posiadaniu żądanych informacji lub dokumentów, zwłaszcza w sytuacji, gdy sama ich nie wytworzyła. Angażuje wówczas dodatkowe środki osobowe i finansowe celem pozyskania określonych dokumentów, których nie posiada w swoich zasobach.

Następnie Spółka wskazała, iż po otrzymaniu wezwania z dnia [...] stycznia 2012 r. nawiązała korespondencję z pełnomocnikiem skarżącego, jednak między stronami nie doszło do etapu podjęcia negocjacji z uwagi na fakt, że Spółka do dnia doręczenia jej skargi na bezczynność nie otrzymała od skarżącego jakiejkolwiek korespondencji w odpowiedzi na pismo z dnia 28 lutego 2012 r.

Jednakże, po doręczeniu skargi na bezczynność, Spółka przeprowadziła szereg czynności wyjaśniających, zaś pismem z dnia 22 października 2013 r., po przeprowadzeniu kwerendy posiadanych zasobów dokumentacji, poinformowała skarżącego o wydanych w związku z budową gazociągu decyzjach administracyjnych, których Spółka nie posiada w oryginale ani w odpisie. Jednocześnie Spółka poinformowała skarżącego, że w celu pozyskania odpisów tych decyzji winien on się zwrócić do organów je wydających bądź do ich następców prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1-2a U.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 U.d.i.p.

Analizując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki o odrzucenie skargi, bowiem nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 58 § 1 P.p.s.a.

Przechodząc natomiast do merytorycznej oceny sprawy wskazać należy, że przepisy P.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, jednak w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, iż bezczynność ta ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s. 62 - 63). Skarga na bezczynność ma na celu zwalczenie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Z bezczynnością podmiotu obowiązanego na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten "milczy" w sprawie wniosku strony o udostępnienie informacji, tj.:

- nie udziela informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem i nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; organ dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej;

- nie informuje wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach U.d.i.p , gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też nie wskazuje, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił bądź też nie informuje strony, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielania informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła;

- nie odmawia udostępnienia informacji lub nie umarza postępowania w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 U.d.i.p., stosownie do treści art. 16 U.d.i.p., czego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej;

- ewentualnie nie odmawia udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 U.d.i.p.

W art. 4 ust. 1 U.d.i.p. został określony podstawowy, otwarty katalog podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej, zaś z jego treści wstępnej wynika w ogólnym ujęciu, że zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 U.d.i.p., zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie zaś z przepisem art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.), przez pozycję dominującą rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym przekracza 40%.

Z przedstawionego odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS według stanu na dzień [...] lipca 2013 r., nr [...] wynika, że spółka Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-System S.A. w W. powstała w ramach przekształcenia, jedynym jej akcjonariuszem jest Skarb Państwa, zaś Oddział w G. wymienia się wśród innych jednostek organizacyjnych Spółki. Zatem już tylko z tego powodu Spółkę należy zaliczyć do podmiotów zobowiązanych na gruncie U.d.i.p. bez potrzeby odwoływania się do wskazywanego przez skarżącego kryterium wykonywania zadań publicznych. Zauważyć jednak również należy, że Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-System S.A. w W. znalazł się w "Wykazie przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa", zawartym w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 października 2010 r. w sprawie określenia przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz. U. Nr 212, poz. 1387).

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki zawartym w odpowiedzi na skargę, iż Oddział Spółki nie mógł być adresatem wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skoro - co wynika z dokumentacji sprawy - Spółka Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-System S.A. w W. powstała w ramach przekształcenia, jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa, zaś Oddział w G. stanowi jednostkę organizacyjną Spółki, to jako podmiot zobowiązany do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może być traktowana ta właśnie jednostka organizacyjna (oddział) lub osoba ją reprezentująca (dyrektor oddziału). Powyższy pogląd, który podziela Sąd w składzie orzekającym, został zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 1939/13, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Prawo do informacji zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje ono między innymi dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochrony porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy.

Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 i art. 6 U.d.i.p. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepis art. 6 U.d.i.p. wprowadza przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 U.d.i.p. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 ppkt a) U.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

Stosownie zaś do art. 4 ust. 3 U.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Podlegającą udostępnieniu informacją publiczną będą zatem nie tylko dokumenty, a w szczególności decyzje zredagowane i technicznie wytworzone przez podmiot, który je posiada, ale także te dokumenty, których dany podmiot używa do realizacji powierzonych mu prawem zadań. Nie ma znaczenia to, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu tego podmiotu i jakiej sprawy dotyczą, istotnym jest natomiast, by dokumenty takie służyły realizacji zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 U.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W myśl art. 14 ust. 2 U.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Mając na względzie odformalizowany tryb dostępu do informacji publicznej nie można się zgodzić ze stanowiskiem Spółki, iż żądanie udostępnienia informacji zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. nie spełniało kryteriów wniosku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 U.d.i.p. Wniosek zainteresowanego rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostepnienia wtedy, gdy informacja ta znajduje się w jego posiadaniu, nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Natomiast w przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu żądania wniosku, adresat winien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie, jakich konkretnie dokumentów żąda, może mieć to bowiem znaczenie dla ustalenia zakresu przedmiotowego stosowania U.d.i.p.

Przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Spółki w sprawie realizacji wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. w zakresie dotyczącym udostępnienia kserokopii wszelkich decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji i budowy sieci gazociągowej usytuowanej na nieruchomości położonej w miejscowości M. (działka nr [...]).

Jak już wyżej wskazano, wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a żądanie niewątpliwie dotyczyło udostępnienia informacji publicznej, bowiem udostępnienie kserokopii decyzji realizuje prawo do udostępnienia treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności treści aktów administracyjnych.

Przymiotu tego nie pozbawia żądanej informacji okoliczność, że skarżący wystąpił z roszczeniami cywilnymi wobec Spółki w związku z bezumownym korzystaniem przez nią z przedmiotowej nieruchomości, a zatem w indywidualnej sprawie, a nie w interesie publicznym. W myśl bowiem art. 2 ust. 1 U.d.i.p., prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 U.d.i.p.).

Jak już wyżej wskazano, zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 4 ust. 3 U.d.i.p., obowiązek informacyjny obejmuje podmioty (wymienione w art. 4 ust. 1 i 2), które są w posiadaniu żądanej informacji, przy czym owo posiadanie należy identyfikować z istnieniem określonego stanu faktycznego, w którym w dyspozycji konkretnego podmiotu znajduje się informacja, o jaką wystąpił zainteresowany. Powyższa zasada wiąże się z utrwalonym poglądem, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielenia informacji.

Zatem w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się od organu udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej nie jest możliwa. Prawidłowym - w takich okolicznościach - działaniem organu będzie pisemne poinformowanie wnioskodawcy, iż organ żądanej informacji nie posiada.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 22 października 2013 r., nadanym w tej samej dacie listem poleconym w placówce Poczty Polskiej, Spółka poinformowała skarżącego, że "posiada wiedzę" o dwóch decyzjach wydanych w związku z budową gazociągu [...], tj. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji nr [...] wydanej przez Komisję Planowania przy RM z dnia [...] października 1974 r., znak: [...] oraz decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia [...] grudnia 1974 r. wydanej przez Urząd Wojewódzki w P. Spółka stwierdziła również, że nie posiada oryginałów ani odpisów ww. decyzji.

Jednocześnie, pełnomocnik skarżącego nie podważył skutecznie faktu prawidłowego doręczenia ww. pisma Spółki (odpowiedź pełnomocnika skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 3 marca 2014 r.).

Wskazane powyżej pismo Spółki z dnia 22 października 2013 r. zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego dopiero po dacie wniesienia skargi na bezczynność. Zatem w dacie wystąpienia skarżącego ze skargą organ pozostawał w bezczynności wobec wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. Stan bezczynności ustał jednak przed datą wyrokowania, bowiem Spółka poinformowała, że nie dysponuje żądanymi dokumentami ani w oryginale, ani w odpisie (kopii). Nadto udostępniła skarżącemu podstawowe dane dotyczące decyzji, których kserokopii żądał.

Z powyższych względów Sąd uznał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie winno ulec umorzeniu. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi wystąpią okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy (v. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poinformowanie przez Spółkę, iż nie dysponuje ona żądanymi dokumentami, czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza spór co do spoczywającego na Spółce obowiązku informacyjnego oraz jej stanowisko co do skierowania wniosku do podmiotu nie będącego zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w trybie U.d.i.p., Sąd uznał, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Skarżący nie składał wniosku o wymierzenie Spółce grzywny, zaś w ocenie Sądu, brak jest podstaw do zastosowania takiej sankcji z urzędu w przypadku, gdy bezczynność nie ma cech rażącego naruszenia prawa.

Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.