Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 590/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski (Spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi K. J..i G.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 marca 2005r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego K. J. kwotę [...] zł- ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 marca 2005 r [...], po rozpatrzeniu odwołania G. i K. małż. J. , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005r . , oczywiście błędnie opisaną w decyzji jako z dnia " [...].2004 r " , znak [...] orzekającą o odmowie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów w odniesieniu do ewidencyjnej granicy działki [...] z działką Nr [...] położonymi w [...] , obręb [...] gmina [...]. W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa , art. 7 " b" ust..2 pkt 2 , art. art. 20 , 21, i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz.U. z 2000 r Nr 100 , poz. 1086 z późn.zm. oraz §§ 46 i 47 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2002 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 , poz. 454) .

Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

G .i K. małż . J. są właścicielami m.in. działki [...] i złożyli skargę na ich zdaniem błędnie przedstawioną na mapie ewidencji gruntów obrębu [...] granicą pomiędzy tą działką , a działką sąsiednią oznaczoną Nr [...] własności E. S. – M.. Na rozprawie dnia [...] 2004 r ustalono , że bieżąca aktualizacja operatu ewidencji w sprawie granic działki [...] obejmie granice z działkami sąsiednimi [...], [...] i [...].

Z dokumentacji przekazanej przez wykonawcę , któremu zlecono czynności techniczne na gruncie wynikało , iż do wykonania pomiaru granicy nie doszło z powodu niewzięcia udziału w ustalaniu jej przebiegu przez właściciela działki Nr [...]

Starosta opisał przebieg posiedzeń wyznaczonych na gruncie w dniach [...] 2004 r, [...] 2004 r, [...] 2004r i w dniu [...] 2004 r. Wobec uznania , że z powodu nieobecności stron nie doszło do ustalenia i bezspornego wskazania granic przez zainteresowane strony , Starosta powołując m.in. §38 Rozporządzenia z [...] 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków , decyzją z dnia [...] 2005 r odmówił " aktualizacji " operatu ewidencji gruntów dla obrębu [...] gmina [...] " dla działki [...] z działką [...] .

Starosta wskazał , że mimo prawidłowych zawiadomień stron , nie nastąpiło ustalenie i bezsporne wskazanie granic przez właścicieli , a więc nie można było przygotować dokumentacji geodezyjnej , na podstawie której dokonano by aktualizacji operatu ewidencji gruntów.

Od decyzji tej odwołanie złożyli K. J. i G. J. , podnosząc - według organu odwoławczego - że wspólna granica ich działki [...] z działką [...] jest w operacie ewidencji gruntów wykazana błędnie , co powoduje, że ,, faktyczna powierzchnia działki [...] , która stała się ich własnością na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn. Nr [...] jest mniejsza od tej , o której orzekł Sąd "

Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , na podstawie zebranych dowodów uzupełniająco ustalił dalsze okoliczności.

Stwierdzono , że Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn.[...] orzeczono o zniesieniu współwłasności nieruchomości położonej w [...] , oznaczonej numerem ewidencyjnym [...]. W wyniku zniesienia współwłasności działka [...] została podzielona na działki [...] , [...] , [...] i [..] , z których działki [...] i [...] o ogólnej powierzchni 3,74 ha stały się własnością G .i K. małż. J. .Prawo własności wpisane jest od dnia [...].2001 w Księdze wieczystej [...]

W operacie ewidencji gruntów działki [...] i [...] figurują w jednostce rejestrowej [...] obejmującej działki własności G. i K. małż. J..Prawo własności działki ewid. Nr [...] o pow. 1.12 ha jest objęte księgą wieczystą Nr [...]i wpisane jest na rzecz E.S. – M.. .Stanowi księgi wieczystej odpowiada wpis w jednostce rejestrowej [...]

Organ odwoławczy stwierdził, że do E. S. –M., trzykrotnie kierowano zawiadomienia o rozprawie na gruncie , celem ustalenia wspólnej granicy jej działki Nr [...] z działką [...] , a Starostwo i wykonawca geodezyjny podejmowali odpowiednie kroki ,, by ustalić aktualny adres zamieszkania właścicielki lub jej pełnomocnika . Wysiłki te nie odniosły skutku , gdyż pod żadnym z adresów E. S.- M. nie odbierała korespondencji , a w czynnościach ustalenia granicy nie brała udziału K. S., siostra dysponująca pełnomocnictwem.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty , że w tej sytuacji , brak udziału właścicielki działki Nr [...] wykluczył ustalenie wspólnej granicy z działką [...] oraz sporządzenie dokumentacji , na podstawie której możliwa była by zmiana dotychczasowych danych ewidencyjnych w trybie administracyjnym.

Wskazując na przepisy §§ 46 i 47 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) , podkreślono , że przepisy te określają jaka dokumentacja może stanowić podstawę wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencje gruntów , a w postępowaniu przeprowadzonym przez Starostę na wniosek K. J. , dokumenty takie nie powstały , co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie złożyli G. i K. małż. J. .Skarżący podnosili , powołując się na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].2004 r Nr [..] , że Starostwo Powiatowe ustaliło sposób rozwiązania konfliktu przez ,, zlecenie z urzędu dokonania kontroli terenowej zewnętrznej granicy działki [...] będącej przedmiotem działu , gdyż odniesienie się do zarzutu błędnego wyznaczenia nowych granic może nastąpić dopiero po otrzymaniu wyników terenowej kontroli zarządzonej przez Starostę ".

Z tych przyczyn , skarżący uważają za bezpodstawne zaakceptowanie przez organy , że wyznaczony wykonawca robót geodezyjnych zaprzestał czynności , z powodu nieobecności właściciela działki Nr [...].Zdaniem skarżących organ l instancji wycofał się z planów dokonania czynności w terenie w obawie przed przyznaniem , że prowadzone czynności odbyły się z naruszeniem prawa , a organ ,, wybrał " § 38 Rozporządzenia , jako podstawę odmowy aktualizacji operatu , wiedząc , że nie można dokonać czynności w terenie.

Skarżący podnosili , że od prawidłowego określenia pozycji prawnej stron zależy określenie ich praw i obowiązków , a postępowanie narusza zasady praworządności.

Na marginesie zarzutów wskazywali skarżący , że Starosta Powiatu [...] inną , wydaną dzień później decyzją z dnia [...] 2005r znak [...] , umorzył postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów dla działki [...] , a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu ich odwołania , utrzymał w mocy tę decyzję , decyzją z dnia 4 marca 2005 r znak [...], co potwierdza ich zarzuty wobec decyzji zaskarżonej obecną skargą.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie , podtrzymując dotychczasowe ustalenia i stanowisko. W odpowiedzi na skargę wskazano także nowe fakty a w szczególności , że działka ewid. Nr [...] utworzona została odnowionym operatem ewidencji gruntów obrębu [...] zatwierdzonym obwieszczeniem Wojewody z dnia 28 grudnia 1993 r w sprawie założenia ewidencji gruntów ( Dz.Urz. Woj.Nowosądeckiego Nr 1/94 , poz. 16) . W wyniku pomiaru kontrolnego granicy wspólnej z działką [...] operatem [...] z dnia [...] 1997 r , działka [...] zmieniła oznaczenie na działkę [...] oraz konfigurację i powierzchnię.

Przedmiotem postępowania o zniesienie współwłasności zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn.akt [...] była działka [...] , która uległa podziałowi na działki [...], [...] , [...] i [...] , z których dwie pierwsze przypadły G. i K. i J..

Opinię oraz projekt podziału w postępowaniu sądowym dokonał powołany przez sąd biegły sądowy mgr inż. M. P.

Organ wskazał, iż w związku z zarzutami p. K. i G. J. , że z winy organów administracji geodezyjnej granica między działkami [...] a działką [...] jest w operacie ewidencji gruntów źle przedstawiona , starosta w trybie przepisów Rozdziału 2 rozporządzenia , podjął postępowanie ponownego ustalenia granic ewidencyjnych , w którym zastosowanie miał przepis § 38 , warunkujący ustalenie przebiegu granic ewidencyjnych od zgodnego oświadczenia właścicieli sąsiednich nieruchomości. Brak takiego oświadczenia , uniemożliwiał sporządzenie dokumentacji geodezyjnej ustalającej inny przebieg granic.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153 , poz.1270 , z późn.zm. ) - dalej ustawa p.p.s.a - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę -stosownie do przepisu art.134 §1 powołanej ustawy - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na tle powyższych regulacji, kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku iż skarga jest uzasadniona , aczkolwiek z przyczyn częściowo innych niż przytoczone na jej poparcie zarzuty.

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( obecnie tj. z 2005 r Nr 240 , poz. 2027 ) w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków ( kataster nieruchomości ) jako jednolity dla kraju , systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach , budynkach i lokalach , ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami , budynkami i lokalami. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy ewidencja gruntów i budynków ,w odniesieniu do gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia , granic , powierzchni , rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych , oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów , jeżeli zostały założone dla nieruchomości , w skład której wchodzą grunty .Są to tzw. przedmiotowe informacje dotyczące gruntów.

W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, obowiązywało już ( od dnia 3 czerwca 2001 r ) rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) - zwane dalej rozporządzeniem - a wydane na podstawie powołanej ustawy.

Przepisy powołanego rozporządzenia regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych posługują się kategorią aktualizacji ( a nie ,, prostowania " ) operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych.

Aktualizacja operatu w następstwie wprowadzenia zmian nastąpić może z urzędu lub na wniosek (§§ 45 ust.1 , 46 ust.1 ) . W przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnienia zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów , stosownie do § 47 ust.3 starosta przeprowadza w sprawie postępowanie administracyjne lub stosuje art.22 ust.3 ustawy. Ten ostatni przepis stanowi , że na żądanie starosty osoby , o których mowa w art. 20 ust.2pkt 1 i art. 51 ( a więc właściciele , a we wskazanych ustawą wypadkach także władający ) zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne , kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Wydanie decyzji w sprawie przez Starostę [...] wskazuje , iż jako tryb wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencję , organ prowadzący ewidencję wybrał postępowanie administracyjne , a więc zastosował tryb przewidziany § 47 ust.3 w jego części pierwszej. Wybór trybu postępowania administracyjnego implikuje za sobą stosowanie przepisów kpa. W szczególności zgodnie z art. 61 § 4 kpa o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron organ zawiadamia wszystkie osoby będące stronami w sprawie . W aktach sprawy nie ma zawiadomienia skierowanego do stron informującego o przedmiocie postępowania a w szczególności czy toczy się z urzędu czy na wniosek .Jednakże czynności Starosty Powiatu [...] , a w szczególności zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania pomiaru związanego z bieżącą aktualizacją ewidencji gruntów co do działki [...] od strony działki Nr [...] wskazuje , na wszczęcie postępowania z urzędu .Działanie Starosty z urzędu potwierdza także treść pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]. 2004 r [...]

W tej sytuacji , zgodnie z § 46 ust.2 pkt 2 Rozporządzenia podstawę ewentualnie wprowadzonej z urzędu zmiany aktualizującej ewidencję , stanowić mogło sporządzone na zlecenie organu prowadzącego ewidencję opracowanie geodezyjno-kartograficzne , przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego , zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych odpowiadający wymogom § 46 ust.3.

Gdyby opracowanie nie dawało podstaw do wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencję , wobec nie stwierdzenia , iż stan ewidencji nie jest aktualny i prawidłowy , to wszczęte z urzędu postępowanie w przedmiocie zmian w ewidencji winno ulec umorzeniu ( art. 105 § 1 kpa ) jako bezprzedmiotowe.

Natomiast orzeczona przez organ l instancji odmowa wprowadzenia zmian , jest właściwa dla postępowania wszczętego na wniosek strony konkretyzujący żądanie zmiany , co pozostaje w sprzeczności z podjętymi działaniami z urzędu. Rozbieżność pomiędzy treścią decyzji , a charakterem czynności organu , akceptował organ II instancji , utrzymując tę decyzję w mocy , czym naruszono przepis art. 138 § 1 pkt 2 i ew. 138 § 2 kpa.

Wadliwe prawnie jest stanowisko organów , że istniała przeszkoda w ustaleniu przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie § 38 w zw. z § 37 Rozporządzenia , polegająca na tym , że na wyznaczone terminy czynności nie stawiał się właściciel działki ewid. Nr [...]

Przepis § 36 określa na potrzeby jakich postanowień ma być sporządzona dokumentacja przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego , aby mogła stanowić podstawę wykazania w ewidencji gruntów przebiegu granic działek ewidencyjnych . W szczególności zgodnie z § 36 pkt 2, 3 i 5 , chodzi o przyjętą do zasobu dokumentację sporządzoną dla celów podziału nieruchomości , czy na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego , a następnie wykorzystaną do prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej .

Taką dokumentację według ustalenia organów naprzód , opracowano dla pomiaru kontrolnego z [...].1997 r , w następstwie , którego powstała działka [...] ( w miejsce [...] ) , a następnie dla celów postępowania o zniesienie współwłasności , zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...]2000 r sygn.Nr [...]

Jednakże przepis § 37 zezwala , w braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym , na pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych , w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie.

Przepis § 38 reguluje sposób przeprowadzenia czynności ustalenia na gruncie przebiegu granic działek ewidencyjnych , zawierając w ust.1 obowiązek zawiadomienia właściwych osób , jednostek i organów i przewidując , że do zawiadomienia stosuje się przepisy art.32 ust. 1-4 ustawy. Odesłanie do stosowania do zawiadomień o czynnościach ustalenia na gruncie przebiegu granic ewidencyjnych oznacza , że nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety ( art.32 ust.4 ) , z tym tylko , iż strona winna być w zawiadomieniu m.in. o takim skutku poinformowana ( ust.3).

W świetle powyższego przepisu organy obu instancji mylnie odczytały brzmienie przepisu § 38 ust.2 rozporządzenia , jako wyłączające możliwość ustalania przebiegu na gruncie granic działek ewidencyjnych , na podstawie zgodnego oświadczenia woli tych tylko osób , które się stawiły , w wypadku , gdy jeden ze współwłaścicieli się nie stawił. Taka interpretacja przepisu narusza §38 ust.1 zd.ll w zw. z art. 32 ust.4 ustawy.

Istotne jest tylko czy wszystkie osoby zainteresowane zostały zawiadomione prawidłowo o przedmiocie czynności i czy zostały powiadomione , że nieusprawiedliwione niestawiennictwo nie wstrzymuje wykonania czynności. Oznacza to ,iż nieusprawiedliwiona nieobecność prawidłowo zawiadomionego właściciela sąsiedniej nieruchomości, w świetle przepisu § 38 ust.2 w zw. z § 1 i art.32 ust.4 ustawy , nie wyłącza dopuszczalności ustalenia przebiegu na gruncie granic działek ewidencyjnych na podstawie zgodnego oświadczenia woli tych osób , które na termin czynności się stawiły .

Odmienne stanowisko organów narusza prawo materialne przez przyjęcie , że sama nieobecność właściciela działki ewid. Nr [...] lub umocowanego pełnomocnika , wyłączała możliwość uzyskania zgodnego oświadczenia w rozumieniu § 38 ust.2 rozporządzenia .

Nie została zaś wyjaśniona w sposób jasny kwestia czy właściciel działki był prawidłowo zawiadomiony. Jak wynika z pisma zamieszkałej pod adresem zainteresowanej E. S. – M. w J. , z dnia [...]. 2004 r p.. K. S.j ( k.120 akt ) , została ona umocowana pełnomocnictwem , którego jednak nie posiada , gdyż przekazała je skarżącemu K. J. .Pełnomocnictwa takiego akta nie zawierają. Winny więc organy ustalić czy p .E. S.- M. ustanowiła czy nie ustanowiła pełnomocnika , co ma znaczenie dla sposobu doręczania pism stronie ( art. 40 kpa ).

Z powyższych względów skarga jest uzasadniona . Natomiast bezzasadne na tle istoty postępowania ewidencyjnego , są te zarzuty skargi , które granice działki ewidencyjnej [....] zamierzają dopasować do jej wcześniejszej powierzchni . Powierzchnia działki ewidencyjnej , czyli tzw. pole powierzchni działki ewidencyjnej , jest tylko konsekwencją przebiegu granic działek ewidencyjnych ( §§ 61 , 62 ) , a nie odwrotność tej relacji. Nawet przyjęta powierzchnia nieruchomości w jej opisie w księdze wieczystej , nie daje podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji.

Wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślano , że stosownie do przepisu art.26 ust.1 w zw. z art.25 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece ( t.j. Dz.U. z 2001 r , Nr 124 , poz.1361 z poźn.zm.) , podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z katastru nieruchomości t.j. właśnie dane z ewidencji gruntów i budynków. W wyroku z dnia 1997.11.24 CKU 110/97 ( Prok. l Pr. 198/5/28 ) wskazano , że powierzchnia gruntu w opisie nieruchomości zawartym w dziale l KW nie jest objęta domniemaniem prawdziwości z art. 3 tej ustawy , ani rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art. 6 ). Zarazem w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślono , że poprzez żądanie wprowadzenia w ewidencji zmian nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością ( por. np. wyrok NSA z 1998 r II SA 766/79 - Lex Nr 41298 ).

Przedmiotem zatem ewentualnych zmian w ewidencji w następstwie jej aktualizacji , może być korekta granic działek ewidencyjnych ( i powierzchni w tych granicach ) .W wypadku natomiast sporu co do zasięgu prawa własności , opartego np. na twierdzeniu , że prawo własności nieruchomości sięga dalej niż granica danej działki ewidencyjnej , właściwym jest droga postępowania o rozgraniczenie nieruchomości przed właściwym w tych sprawach organem , ( wójtem , burmistrzem , prezydentem miasta ) , a którym nie jest Starosta jako organ prowadzący ewidencję i gleboznawczą klasyfikację gruntu ( art. 22 ust.1 ustawy ) .

Wskazane wyżej uchybienia w wykładni przepisów prawa materialnego jak i uchybienia proceduralne mogły mieć wpływ na wynik sprawy , co do istoty rozstrzygnięcia decyzją.

Z tych przyczyn na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z późn.zm. ) orzeczono jak w l punkcie sentencji .Wobec treści uchylonych decyzji nie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 152 ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w kwocie dwieście złotych , oparto na przepisie art.200 i 209 powołanej ustawy.