Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 986/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 177 par. 4, art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. S. od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego z 25 października 2016 r., w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie z 25 października 2016 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z 2 lutego 2016 r. ustanowiono dla M. S. na jej wniosek adwokata z urzędu w niniejszej sprawie. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata S. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 31 marca 2016 r. oddalił skargę M. S. Adwokat K. G. działająca z substytucji adwokata S. G. złożyła 3 czerwca 2016 r. do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis powyższej opinii został skarżącej doręczony 28 czerwca 2016 r. W odpowiedzi w związku z "krańcowo odmienną" oceną zasadności wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, skarżąca wniosła w piśmie z 22 lipca 2016 r. o ustanowienie w miejsce adwokat z urzędu K. G. radcy prawnego z urzędu M. Ś.

W piśmie z 21 września 2016 r. (przekazanym do WSA w Kielcach - 27 września 2016 r.), skarżąca ponowiła swój wniosek o ustanowienie w miejsce adwokat z urzędu K. G. radcy prawnego z urzędu M. Ś.

Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu (k.85) i przekazane referendarzowi sądowemu do rozpoznania, który postanowieniem z 25 października 2016 r. umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu referendarz podał, że kwestia przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem z 2 lutego 2016 r. którym ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu.

Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką konkretnej osoby pełniącej funkcję adwokata z urzędu i podjęcie przez nią czynności procesowych, w tym sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z art. 177 § 5 p.p.s.a, jeżeli sąd stwierdzi, że opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych, która wyznacza innego pełnomocnika. Sytuacja taka nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że opinia prawna została sporządzona przez adwokat K. G. z zachowaniem zasad należytej staranności i zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2016 r. nakazał doręczenie tej opinii skarżącej.

W związku z powyższym skarżąca nie może skutecznie wnioskować o przyznanie kolejnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA z 24 XI 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 I 2010 r., sygn. akt I OZ 45/10, opublikowane na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy referendarz uznał, że brak jest podstaw do rozpoznania pod względem merytorycznym wniosku skarżącej z 21 września 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Skarżąca w piśmie z 9 stycznia 2016 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 25 października 2016 r. Ponadto ponownie domagała się ustanowienia radcy prawnego.

Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniesiony po terminie sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z 25 października 2016 r. Postanowieniem z 24 stycznia 2017 r. został skarżącej przywrócony termin do wniesienia tego sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.

Z treści art. 177 § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że po przedłożeniu Sądowi przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej i jej doręczeniu stronie, jeżeli strona nie zgadza się ze stanowiskiem pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, to ustawodawca dopuszcza jedynie możliwość wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika z wyboru. O powyższym skarżąca została pouczona zarówno w piśmie sądowym z 9 czerwca 2016 r., jak i z 1 sierpnia 2016 r.

Zatem skoro na tym etapie postępowania nie ma podstaw do wyznaczenia skarżącej pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej, to zgodzić należy się z referendarzem sądowym, że postępowanie w sprawie wniosku skarżącej stało się zbędne i należało je umorzyć.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy orzeczono jak w sentencji.