Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 34/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. ( nr [...] ) Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. ( nr [...]) w sprawie odmowy wyrażenia zgody na ratalną spłatę zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w wysokości [...] zł, wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. W decyzji organu odwoławczego uwzględniono pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od jej doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podniósł, iż decyzję Dyrektora Izby Skarbowej doręczono w dniu [...] r., natomiast skarga datowana na dzień [...] 2003 r., została nadana w dniu [...] 2003 ( wskazuje na to data stempla pocztowego na kopercie dołączonej do akt sprawy ).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga została przez stronę nadana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 31 grudnia 2003 roku ( data stempla pocztowego), kiedy obowiązywała ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.).

Należy jednak zauważyć, że cytowana wyżej ustawa straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 roku, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm. w Dz. U. z 2002 roku, nr 240, poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 roku utworzono w Warszawie i w miejscowościach w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. nr 72, poz. 652 ), dla obszaru Województwa Śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej na zasadzie zgodności z prawem. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego jest oparte na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie legitymowanego podmiotu ( w tym wypadku złożenia skargi), z zastrzeżeniem spełnienia określonych ustawą warunków. Warunkiem tym jest m.in. zachowanie przez stronę 30 – dniowego terminu wniesienia skargi od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie ( art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Taki sam

termin wniesienia skargi przewidywała wymieniona wyżej ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązująca do 31 grudnia 2003 r. ( art. 35 ust. 1), na podstawie której jednak skargę należało złożyć bezpośrednio do sądu. Ten ostatni warunek został spełniony przez skarżącego ( skargę skierowano bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego), tyle że z opóźnieniem. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] 2003 r.

( czwartek ), tymczasem za datę jej faktycznego wniesienia należy uznać 31 grudnia 2003 ( data stempla pocztowego – art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.