Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2726/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 20 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 375/15 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji I modernizacji Rolnictwa we W. z dnia 20 marca 2015 r. nr . w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 375/15 odrzucił skargę M.J. (dalej:"skarżąca") na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 20 marca 2015 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sąd pierwszej instancji podał, że decyzje organu doręczono skarżącej w dniu 26 marca 2015 r., w związku z tym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 kwietnia 2015 r. Skarga na powyższą decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu 28 kwietnia 2015 r., czyli po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Okoliczność ta był podstawą do wydania w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzucenia skargi.

M. J. w skardze kasacyjnej zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie:

-art.42 § 1 k.p.a i art. 43 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w dniu 26 marca 2015 r. dokonano prawidłowego doręczenia M. J. przesyłki zawierającej decyzję z dnia 20 marca 2015 r. mimo, że odbioru dokonał zatrudniony u skarżącej pracownik, który nie był uprawniony do odbioru przesyłek;

- art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że strona uchybiła terminowi do złożenia skargi pomimo, że M. J.faktycznie otrzymała przesyłkę dniu 30 marca 2015 r. a zatem bieg terminu do zaskarżenia decyzji rozpoczął się w tej dacie.

- art. 9 k.p.a. i art. 41 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że dnia 26 marca 2015 r. doszło do prawidłowego doręczenia M.J. decyzji z dnia 20 marca 2015 r. mimo, że doręczenia dokonano na adres prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej nie pouczono strony o konieczności zawiadomienia organu o zmianie miejsca zamieszkania i konsekwencjach niezastosowania się do tego obowiązku.

Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)

Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie odrzucił skargę M. J. z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy decyzję doręczono skarżącej w dniu 26 marca 2015 r. Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się z dniem 27 marca 2015 r. a zakończył w dniu 27 kwietnia 2015 r. Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 28 kwietnia 2015 r. zostało dokonane po terminie i z tego względu trafnie odrzucono skargę. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego bezpodstawny jest zarzut skarżącej o wadliwym doręczeniu decyzji ostatecznej organu. Jak podnosi skarżąca, adres na który doręczono decyzję (ul. M. 15, J. G.) nie jest adresem do korespondencji lecz miejscem prowadzenia działalności gospodarczej dlatego, w jej ocenie, decyzję należało doręczyć na adres zamieszkania. Z akt administracyjnych sprawy wynika jednak, że korespondencja organu była doręczana na powyższy adres. Skarżąca w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji podała bowiem adres przy ul. Mickiewicza 15, jako adres do korespondencji. W związku z tym zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej pod ten adres, gdyż został on przez nią wskazany w postępowaniu administracyjnym jako właściwy. Tym samym doręczenie decyzji w dniu 26 marca 2015 r. należało uznać za prawidłowe, od którego liczy się termin do wniesienia skargi. Natomiast okoliczność, na którą powołuje się skarżąca, że decyzję otrzymała dopiero w dniu 30 marca 2015 r. jest w sprawie bez znaczenia, gdyż dla otwarcia biegu terminu do wniesienia skargi istotny jest, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., fakt doręczenia decyzji a nie moment, w którym adresat przesyłki podjął wiadomość o jej treści.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.