Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 955/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Grażyna Firek WSA Ewa Rynczak ( spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008r . sprawy ze skargi Spółki Mieszkaniowej "[...]" Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej Spółki Mieszkaniowej "[...]" Sp. z o.o. w K. kwotę 500 zł ( pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania .


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3, art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., Powiat [...] nałożył na inwestora Spółkę Mieszkaniową "[...]" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w K. obowiązek sporządzenia i przedstawienia następujących dokumentów dotyczących wykonania inwestycji pod nazwą: "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami i infrastrukturą techniczną i komunikacją, przełożenie słupa oświetleniowego przyłącz: elektrycznych, wod-kan., gazu oraz wewnętrzne instalacje: elektryczne, wod-kan. i gazu", zlokalizowanej na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., realizowane na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2004 r. znak: [...],a to:

- 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego aktualnym na dzień opracowania projektu. Projekt budowlany powinien uwzględniać zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym zgodnego z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr [...] z dnia [...] 2004 r. znak: [...] wydanej przez Prezydenta Miasta a w szczególności z jej zapisem stwierdzającym, iż planowana zabudowa nie może przekroczyć charakterystycznych parametrów to jest - wysokości górnej krawędzi elewacji określonej na 13 m oraz wysokości kalenicy określonej na max. 16,5m. Przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane do w/w projektu budowlanego należy dołączyć: oświadczenie projektanta a także sprawdzającego o

sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, mając na uwadze art. 20 ust. l w/w ustawy Prawo budowlane, w tym zgodności obiektu określonego w projekcie zamiennym z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Organ l instancji określił jednocześnie termin wykonania tego obowiązku na dzień 1 sierpnia 2007 r.

W uzasadnieniu tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2006 r. w sprawie robót budowlanych obejmujących budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami i infrastrukturą techniczną! komunikacją, zlokalizowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2004 r. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek skargi A. K., która wniosła o wstrzymanie budowy przedmiotowego budynku z powodu "rażącego odstępstwa od zatwierdzonego pozwolenia na budowę, budynku mieszkalnego przez Spółką Mieszkaniową [...] w rejonie ulic [...] i [...]",

Organ l instancji przeprowadził w dniu [...] kwietnia 2006 r. kontrolę budowy przy udziale inwestora. W trakcie kontroli organ l instancji ustalił, że na skutek prowadzenia robót budowlanych w narożniku budynku w osiach 1-6 zrealizowano roboty z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę, polegające na zmianie kształtu dachu w tym narożniku. W celu ustalenia czy prowadzona budowa jest realizowana z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, organ l instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r., zobowiązał inwestora do przedłożenia oceny technicznej zawierającej inwentaryzację powykonawczą wysokościową przedmiotowego budynku.

Na postanowienie to zażalenie złożył inwestor Spółka Mieszkaniowa [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W wyniku postępowania zażaleniowego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] 2006 r. uchylił skarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu w/w postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż A. K. posiada interes prawny w przedmiotowej sprawie oraz wskazał

konieczność rozważenia przez organ l instancji prowadzenia postępowania w trybie art. 50 -51 ustawy Prawo budowlane.

W związku z powyższym organ po ustaleniu nowego kręgu stron postępowania, przeprowadził w dniach [...] listopada 2006 r. oraz [...] stycznia 2007 r. kontrolę robót budowlanych prowadzonych na przedmiotowym obiekcie budowlanym.

Rozpatrując niniejszą sprawę organ l instancji ocenił, że wykonane roboty budowlane zrealizowane zostały z odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków decyzji o pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] 2004 r. znak: [...] dla przedmiotowej inwestycji, w sposób naruszający zapisy art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane.

Biorąc powyższe pod uwagę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] postanowieniem z dnia [...] 2007 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał inwestorowi wykonywanie robót oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, dokumentów wyszczególnionych w wyrzeczeniu tj: inwentaryzację architektoniczno-budowlaną powykonawczą wykonanych robót budowlanych i ocenę techniczną dotyczącą sposobu wykonania robót budowlanych, ich zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej, przedmiotowego budynku przy ul. [...] w K. W postanowieniu tym inwestor został pouczony, że zgodnie z art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Dnia 14 lutego 2007 r. w/w postanowienie zostało skutecznie doręczone inwestorowi. Pomimo tego do chwili obecnej inwestor nie przedłożył do organu nadzoru budowlanego żądanych w/w postanowieniem dokumentów. Wniósł natomiast do organu II instancji zażalenie na w/w postanowienie. Jednak z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1, organ l instancji wydał niniejszą decyzję.

Organ l instancji podał, że zgodnie z art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane w przypadku nie wykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt. 3 w/w ustawy, organ wydaje decyzję nakazującą zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółka Mieszkaniowa [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania a w razie stwierdzenia braku przesłanek do umorzenia o zmianę zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca zarzuciła organowi l instancji naruszenie art. 7 i 77 kpa poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem strony skarżącej organ l instancji nie właściwie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. Strona skarżąca podała również, że organ l instancji niewłaściwie ustalił, że roboty budowlane są prowadzone w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 2, art. 104 kpa w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podał, że zastosowanie przepisów art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zostało przez ustawodawcę obwarowane warunkiem, że decyzje, o których mowa w tym przepisie, mogą być podjęte w okresie ważności postanowienia opartego na art. 50 ust. 1. Zgodnie z art. 51 ust. 1 organ wydaje decyzje określone w punkcie 1, 2, 3 przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Termin dokonania czynności procesowej przez organ administracji publicznej wymieniony w art. 51 ust. 1 jest terminem przed upływem którego należy dokonać określonej czynności. Termin ten ma dodatkowo charakter ustawowy, bowiem wynika wprost z ustawy. Terminy ustawowe wyznaczone dla organu administracji nie mogą być przez organ ani skracane ani przedłużane. Uchybienie terminu ustawowego powoduje bezskuteczność czynności procesowej w przypadku, gdy takiego uchybienia dokona strona. Jeśli natomiast organ administracji uchybi terminowi ustawowemu, to takie uchybienie nie powoduje bezskuteczności czynności procesowej. Następstwem prawnym może być natomiast wadliwość tej czynności, która może stanowić przesłankę do uchylenia skarżonej decyzji.

Organ odwoławczy podał, iż termin wskazany w tym przepisie określony jest w miesiącach, co powoduje, że dzień upływu tego terminu należy obliczać w oparciu o art. 57 § 3 kpa, zgodnie z którym terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniom terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Początkiem terminu ustalonego w przepisie art. 51 ust. 1 jest dzień wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. W niniejszym przypadku jest to dzień 9 lutego 2007 r. Od tego dnia przepis wyznacza termin w miesiącach, co oznacza, że dzień upływu tego terminu to taki dzień w ostatnim miesiącu terminu, który data odpowiada dniowi wydania postanowienia, czyli w niniejszym przypadku -dzień 9 kwietnia 2007 r. Do tego dnia organ winien był wydać skarżoną decyzję, a wydał ją dnia [...] kwietnia 2007r.

Obowiązkiem organu odwoławczego rozpatrującego odwołanie od decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, jest zbadanie terminu jej wydania. Zdaniem tutejszego organu wydanie decyzji, po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1, powoduje że taka decyzja jest wydana z naruszeniem tego przepisu i nie może funkcjonować w obrocie prawnym.

W ocenie organu odwoławczego, wydając skarżoną decyzję organ l instancji naruszył art. 7,77 kpa i art. 51 ust.1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane.

W aktach sprawy organu l instancji znajduje się kserokopia postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2006r ( k-22 akt organu l instancji, teczki p.n. część akt sprawy), przekazującego do załatwienia zgodnie z właściwością skargę A. K. z dnia [...] 2006 r. w której "podała, iż realizacja przedmiotowej inwestycji odbywa się niezgodnie z zatwierdzonymi warunkami zabudowy i wynikami analizy architektoniczno-urbanistycznej (...) w szczególności zmiany wprowadzone do projektu budowlanego są niezgodne z warunkami wydanymi przez Urząd Miasta, dotyczącymi wysokości głównej kalenicy budynku i ilości kondygnacji nadziemnych". Natomiast w treści uzasadnienia postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 znak: [...] (k-50 akt organu l instancji), którym wyjaśnia się wątpliwości dotyczące treści decyzji WZiZT na wniosek pełnomocnika S.M. [...], stwierdzono jednoznacznie: "...projektowana zabudowa nie może przekroczyć swoimi parametrami wysokościowymi poziomu krawędzi wskazanych jako maksymalne i nieprzekraczalne tj. 13 m liczone od poziomu terenu w danym przekroju budynku.(...)

Zapis dotyczący geometrii dachu dopuszcza dla projektowanego budynku 6 kondygnacji nadziemnych ( 6-ta, ostatnia kondygnacja w poddaszu)A przy jednoczesnym zachowaniu warunku utrzymania linii kalenicy na wysokości nie przekraczającej 16,5m ( wysokość również liczona od poziomu terenu w danym przekroju budynku)."

W ocenie organu odwoławczego uzasadnienie decyzji organu l instancji nie czyni zadość treści przepisu 107 kpa. Organ l instancji w prowadzonym postępowaniu zaniechał przeprowadzenia dowodów, mających kluczowe znaczenie dla wydania prawidłowej decyzji w oparciu o art. 51 w/w ustawy, pomimo jednoznacznych i wielokrotnych wniosków stron w tej kwestii ( protokół kontroli z dnia [...] stycznia 2007r , k-148 akt l instancji). Podczas wielokrotnych kontroli obiektu organ l instancji zaniechał dokonania stosownych pomiarów wysokości budynku lub poszczególnych kondygnacji, (podając do protokołów ilość zrealizowanych kondygnacji: 2 podziemne + (4-6) nadziemne), pomimo uzasadnionych wątpliwości co do wysokości obiektu. Organ odwoławczy zauważa, iż z treści rysunków projektów branżowych zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, iż w poddaszu przewidziane były 2 kondygnacje mieszkań z wewnętrznymi klatkami schodowymi, co wskazywałoby na istnienie w niektórych segmentach budynku 7 kondygnacji nadziemnych. Organ l instancji dokonał oceny, iż budynek został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie jego wysokości. Inwestor potwierdził ten fakt w zażaleniu na postanowienie o wstrzymaniu robót, dokonując w treści zażalenia stosownych obliczeń i stwierdzając, iż "budynek mieszkalny wielorodzinny liczący sześć kondygnacji nadziemnych (...) musi mieć ok. 22 metry". Dokonane przez organ l instancji obliczenia wysokości budynku jedynie w oparciu o podaną rzędną kalenicy oraz mapę sytuacyjno-wysokościową nie stanowią jednak wystarczającego dowodu, by stwierdzić, o ile inwestor przekroczył dopuszczalną wysokość budynku określoną w decyzji WZiZT i jakie zmiany konkretnie winien uwzględniać projekt zamienny, żądany w decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Przyjęty przez organ l instancji odczyt rzeczywistej wysokości budynku na podstawie przedłożonych dokumentów geodezyjnych jest prawidłowy, gdyż na mapie sytuacyjno-wysokościowej, stanowiącej inwentaryzację geodezyjną powykonawczą budynku i przyłączy rzędna poziomu terenu przy wejściu głównym do budynku od strony elewacji północnej wynosi 213,36m, a wysokość rzędnej kalenicy podana

przez uprawnionego geodetę ( k-38 akt l instancji) w tej części elewacji wynosi 235,04-235,15m. Z powyższego wynika, iż wysokość kalenicy nad poziomem terenu wynosi 235,04-213,36=21,68m i przekracza maksymalną dopuszczalną wysokość kalenicy określoną w decyzji WZiZT na 16,5m.

Postanowieniem z dnia [...] 2007r organ l instancji nałożył na Inwestora, S.M. [...] obowiązek przedłożenia stosownej inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej zrealizowanego budynku, którego zobowiązany nie wypełnił. Pomimo braku pełnego materiału dowodowego organ wydał skarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podał, że wskazane wyżej zaniechanie w zakresie zgromadzenia pełnego materiału dowodowego może stanowić o nie uwzględnieniu w skarżonej decyzji interesu prawnego właścicieli działek sąsiednich. Wymaga zbadania czy wyższy od zatwierdzonego w decyzji o pozwoleniu na budowę obiekt, będzie miał wpływ na interes prawny właściciela sąsiedniej nieruchomości w zakresie sposobu korzystania z niej. W tym zakresie nie uwzględniono interesu prawnego A. K., która składała wielokrotne skargi w tej sprawie.

Organ II instancji zaznaczył, że w ponownym postępowaniu wyjaśniającym organ winien dokonać stosownych pomiarów, w tym również weryfikacji faktycznie zrealizowanej liczby kondygnacji, mając na uwadze definicję kondygnacji zawartą w § 3 pkt 16, 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz wysokość budynku, określoną w § 6 w/w rozporządzenia oraz art. 5 ustawy Prawo budowlane.

Mając na uwadze wskazane powyżej naruszenia przepisów prawa, a w szczególności art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 7, 77 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego organ l instancji w ponownym postępowaniu wyjaśniającym winien zebrać pełny materiał dowodowy, mając na uwadze doprecyzowanie obowiązku wynikającego z treści art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawo budowlane dotyczącego zakresu projektu zamiennego.

Wobec powyższego organ odwoławczy w trybie art. 138 § 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu [...] lipca 2007 r. wniosła Spółka Mieszkaniowa [...] Spółka z

ograniczoną odpowiedzialnością w K. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego tj. art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 110 kpa, poprzez nie uwzględnienie przez organy nadzoru budowlanego, że decyzja organu l instancji została wydana z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego oraz zarzuca naruszenie art. 138 § 2 kpa. Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu l instancji oraz o zasądzenie kosztów.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2007 r.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134§ 1 p.p.s.a.).

Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a, następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga jest uzasadniona, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazanych.

Sąd dokonując legalności zaskarżonej decyzji uznał , że wydana decyzja narusza prawo.

Organ odwoławczy naruszył ogólną zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym wyrażoną w przepisie art. 10 k.p.a. Stosownie do tego przepisu organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co rozebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym następuje od chwili wszczęcia i trwa aż do chwili jego zakończenia. Strony w toku całego postępowania mają prawo wypowiadania się co do treści żądania, zebranych materiałów w sprawie, uczestniczenia we wszystkich czynnościach, zgłaszania wniosków dowodowych oraz do zaskarżenia decyzji. A zatem dla ochrony praw strony w postępowaniu administracyjnym ma to istotne znaczenie, gdyż zapewnia to stronie wpływ na stosowanie normy prawa materialnego lub procesowego. Postępowanie dowodowe prowadzone przez organ nie tylko prowadzi do ustalenia stanu faktycznego sprawy, ale jest również warunkiem sine qua non oceny prawnej sprawy. Naruszenie ogólnej zasady czynnego udziału stron w postępowaniu jest kwalifikowaną wadą procesową, która stanowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania, na wniosek strony, w myśl art. 147k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Jak wynika z akt administracyjnych katalog stron postępowania określony w decyzji organu l instancji z dnia [...].2007r. i w zaskarżonej decyzji organu II instancji z dnia [...].2007r. nie jest tożsamy, bowiem w decyzji organu II instancji jest węższy. Decyzja organu II instancji nie została doręczona M. P., A. K. i R. D. K., które odebrały decyzję organu l instancji. Organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji nie wyjaśnił z jakich przyczyn wyłączył te osoby z udziału w postępowaniu i nie doręczył im zaskarżonej decyzji, choć brały one udział w sprawie jako strony przed organem I instancji.

W ocenie Sądu, osobom tym przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. W myśl tego przepisu stroną postępowania jest każdy , czyjego interesu prawnego

lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z akt administracyjnych i wypisu z rejestru gruntów oraz oryginału mapy sytuacyjno wysokościowej dołączonej do projektu budowlanego ( tom II ) wynika, iż M. P., A. K. i R. D. K. są współwłaścicielkami nieruchomości nr [...] obr. [...] położonej w K. przy ul. [...] graniczącej bezpośrednio z realizowaną inwestycją i tym samym przysługuje im przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. Skoro więc zaskarżona decyzja organu II instancji z dnia [...].2007r. nie została doręczona w/wym. współwłaścicielkom, to tym samym strony te nie brały udziału w całym postępowaniu, nie wiedzą jak się ono zakończyło, jakie były motywy rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonej decyzji, a także nie miały możliwości jej zaskarżenia. Tym samym organ II instancji naruszył przepis art.10 k.p.a, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do ustaleń dokonanych przez organ II instancji iż decyzja organu l instancji z dnia [...].2007r. została wydana z naruszeniem przepisu art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a więc po upływie terminu 2 miesięcy od daty wydania postanowienia [...].2007r. o wstrzymaniu robót budowlanych, to należy je uznać za nieuzasadnione. Decyzja z dnia [...].2007r. zapadła z zachowaniem tego terminu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 Prawo budowlane. Dzień 9.04.2007r., jako ostatni dzień tego terminu, przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (Święto Wielkanocne). W związku z tym, biorąc pod uwagę zasady obliczania terminów określone w art. 57§ 3 i § 4 k.p.a w takim przypadku za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni, a więc dzień: 10.04.2007r. i właśnie w tym dniu organ l instancji wydał swoją decyzję.

Natomiast odnośnie zarzutów podniesionych w skardze przez stronę skarżącą, to należy uznać je za całkowicie bezzasadne.

Strona skarżąca zarzuca naruszenie normy prawnej art. 51 ust. 1 Prawo budowlane i art. 110 k.p.a, przez nie uwzględnienie przez organy nadzoru budowlanego, iż decyzja organu l instancji została wydana z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 1, a zatem jest wadliwa i podlega uchyleniu wraz z decyzją organu II instancji. Sąd wyżej omówił te okoliczności uznając, że decyzja organu l instancji z dnia [...].2007r. została wydana z zachowaniem dwumiesięcznego terminu o którym mowa w art. 51 ust. 1 Prawo budowlane.

Kolejny zarzut skargi dotyczy naruszenia przez organ II instancji przepisu art. 138 § 2 k.p.a poprzez przyjęcie, że istnieją przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie Sądu zarzut ten jest nietrafny i lakoniczny, ponieważ istnieją podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, biorąc też pod uwagę zasadę dwuinstancyjności orzekania wyrażoną w art. 15 k.p.a. W ocenie Sądu trafne jest stanowisko organu II instancji i poczynione w tym zakresie ustalenia, że zebrany materiał dowodowy przez organ l instancji jest niepełny i sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia. Zbędnym więc wydaje się jego powtórne przytaczanie. Trafne jest więc stanowisko organu II instancji, iż organ l instancji nie dokonał dokładnego pomiaru wysokości budynku, poszczególnych kondygnacji, ponadto inwestor nie przedłożył stosownych dokumentów określonych w postanowieniu organu l instancji z dnia [...].2007r. i organ powinien wziąć to pod uwagę. A zatem, zasadnym było uchylenie decyzji organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W związku z powyższym, dopiero w oparciu o pełny zgromadzony materiał dowodowy w sprawie organ będzie mógł dokonać właściwych ustaleń faktycznych sprawy i zastosować prawidłową podstawę prawą rozstrzygnięcia zawartą w swojej decyzji.

Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien zapewnić udział w całym postępowaniu administracyjnym wszystkim stronom postępowania oraz wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy.

W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.),, w myśl którego, Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla w całości decyzję, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy .

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.