Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 595/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 174, art. 175 par. 1, 2, 2a, 3 pkt 1. 2, art. 178, art. 183 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 595/17 w sprawie ze skargi B.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy czasowego wycofania z ruchu samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. D.Cz.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 września 2017 r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy czasowego wycofania z ruchu samochodu osobowego.

Nie zgadzając się z tym wyrokiem, w dniu 26 października 2017 r. skarżący złożył pismo zatytułowane "APELACJA". W piśmie tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym wniesione przez skarżącego pismo zatytułowane "APELACJA", w którym wniósł on o uchylenie wydanego w niniejszej sprawie wyroku i merytoryczne rozpatrzenie sprawy, zakwalifikować należało jako skargę kasacyjną a nie apelację. Wyjaśnić przy tym należy, że apelacja jest środkiem odwoławczym właściwym dla postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, unormowanego w k.p.c., a nie dla postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem administracyjnym.

Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej wymóg formalny polegający na tym, że skargę kasacyjną może sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona: przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.); rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 pkt 2 p.p.s.a.). Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, obwarowanym przymusem adwokacko-radcowskim, który opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Ustawodawca, wprowadzając w 175 § 1-3 p.p.s.a. wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez prawnika profesjonalistę kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą (por. np. postanowienia NSA: z 8 stycznia 2014 r., II GZ 776/13; z 22 lipca 2014 r., I OSK 730/14; z 20 maja 2016 r., I FSK 2071/14; z 22 marca 2017 r., II OSK 1846/15). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego albo osoby wymienione w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. z zachowaniem określonych wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka odwoławczego.

Dodać należy, że kolejnym warunkiem dopuszczalności skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem (w przypadku wyroku oddalającego skargę po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku), co wynika z art. 177 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wspomniany warunek podyktowany jest okolicznością, iż skarga kasacyjna musi być oparta na konkretnych podstawach (art. 174 p.p.s.a.), którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany przy rozpoznaniu sprawy (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Nie sposób zaś formułować zarzutów, nie znając motywów, które legły u podstaw rozstrzygnięcia sądu I instancji. Ponadto dopiero od chwili doręczenia stronie skarżącej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem rozpoczyna się dla niej bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym nie jest dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej przed datą doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Brak uzasadnienia wyroku stanowi inną przyczynę niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 7 lipca 2004 r., GZ 25/04, M. Pr. 2004, nr 15, str. 681; z 7 września 2011 r., I OZ 649/11; z 7 czerwca 2013 r., II FZ 71/13).

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, aby legitymował się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne sporządzenie tego sformalizowanego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy fakt ten w żaden sposób również nie wynika. Nadto pomimo pouczenia w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 19 września 2017 r. o tym, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (pkt 2 pouczenia k. 13), zaś zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji (pkt 3 pouczenia k. 13), skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia. W piśmie z dnia 26 września 2017 r. skarżący w sposób wyraźny zwrócił się do sądu o przesłanie na jego adres odpisu wyroku "bez uzasadnienia".

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.

D.Cz.