Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 247/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.190, art. 145 par.1 pkt 1 lit.a, art.200,art. 205 par.2 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.21 ust. 1 pkt 46,
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie WSA Katarzyna Nikodem WSA Małgorzata Bejgerowska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2009r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.- W. z dnia [...], Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżącej Fundacji kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że rozstrzygnięcia wymienione w pkt I nie mogą być wykonane do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ M.Bejgerowska /-/ W.Zygmont /-/ K.Nikodem


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 w związku z art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p."), w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007 r., w decyzji z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...], nr [...], Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy podniósł, że pismem z dnia [...] Fundacja A w P, jako płatnik, zwróciła się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji w trybie art. 14a O.p. W treści wniosku przedstawiono stan faktyczny, z którego wynika, że Fundacja była beneficjentem środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej w ramach realizowanego projektu finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS - 75%) oraz budżetu państwa (25%). Przekazywanie środków z EFS na różnych etapach realizacji i rozliczania projektu odbywało się na dwa sposoby:

- na zasadach zaliczkowania - Fundacji były przekazywane środki na pokrycie planowanych wydatków,

- na zasadach refinansowania - Fundacji zwracane były środki, które uprzednio poniosła we własnym zakresie na realizację projektu.

W ramach projektu byli zatrudnieni na umowę o pracę pracownicy Fundacji, których zadaniem była merytoryczna realizacja projektu - bezpośrednia realizacja celu projektu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Wynagrodzenie pracowników, podobnie jak całość projektu, finansowana była ze środków EFS (75%) i budżetu państwa (25%).

W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny Fundacja zwróciła się do organu podatkowego z pytaniem, czy wynagrodzenie pracowników w części pochodzącej ze środków bezzwrotnej pomocy z Unii Europejskiej, podlegało zwolnieniu z podatku, a tym samym czy Fundacja zwolniona była z obowiązku przekazywania zaliczek na podatek dochodowy pracowników fundacji, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej w skrócie: "u.p.d.o.f."). Strona stanęła na stanowisku, że do części dochodów otrzymywanych przez pracowników Fundacji z tytułu umowy o pracę, w powyższym stanie faktycznym, znajdowało zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego, jako organ pierwszej instancji, stwierdził, że stanowisko skarżącej Fundacji jest nieprawidłowe.

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że środki z EFS przeznaczone na wynagrodzenia, wypłacane pracownikom przez instytucję wdrażającą dany program stanowiły refundację wcześniej poniesionych wydatków. Z tych względów, przychody ze stosunku pracy otrzymywane przez osoby zatrudnione w ramach realizacji projektów ZPORR finansowane były ze środków krajowych i jako takie nie korzystały ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym od wypłaconych przychodów ze stosunku pracy, płatnik miał obowiązek pobrać zaliczki na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 32 u.p.d.o.f. Ponadto, aby uznać otrzymywane przez podatnika wynagrodzenia za wolne od podatku dochodowego, powinny one pochodzić z rachunku beneficjenta, na którym ulokowane były wyłącznie środki pomocowe, a zatem musiały one pochodzić wprost ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a nie jakichkolwiek środków będących w dyspozycji pracodawcy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Fundacja zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., domagając się jego zmiany i stwierdzenia, że stanowisko zawarte we wniosku jest prawidłowe. Strona powołała się na intencję jaka przyświecała ustawodawcy w chwili wprowadzenia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., do systemu prawnego. Intencją tą było zapewnienie, aby środki przyznane podatnikom realizującym bezpośrednio cele programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy, w całości docierały do tych podatników i to niezależnie od sposobu przekazywania tych środków. Brak bowiem takiego zwolnienia skutkowałby sytuacją, w której środki finansowe otrzymywane z programów wspólnotowych, służyłyby do sfinansowania wynagrodzenia podatnika realizującego cele programu oraz podatku dochodowego pobieranego od tego wynagrodzenia. W ten sposób fiskus, w sposób niezamierzony przez organy Unii Europejskiej, uzyskiwałby dofinansowanie, co stałoby w sprzeczności z celami, jakie przyświecają przekazywaniu środków pochodzących z funduszy unijnych. Fundacja podkreśliła także, że bez znaczenia jest, czy środki z funduszy europejskich otrzymywane są w drodze prefinansowania czy też refundacji.

Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził prawidłowość rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji i stwierdził, że środki pochodzące z Unii Europejskiej uzyskane w ramach ZPOPP oraz EFS na wynagrodzenia pracowników Fundacji nie podlegały zwolnieniu podatkowemu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Fundacja A zarzuciła powyższej decyzji organu odwoławczego niezgodność z prawem polegającą na naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzające ją postanowienie organu pierwszej instancji.

W motywach skargi Fundacja podniosła, że źródłem wprowadzenia art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. było zobowiązanie Polski do zwolnienia z podatku dochodowego środków finansowych otrzymywanych z programów Unii Europejskiej po to, by w 100% celowe zadania programu były finansowane z tych środków. Zobowiązanie to wynikało z postanowień Porozumienia Ramowego z dnia 31 maja 1990 r. zawartego pomiędzy Komisją Wspólnot Europejskich a Rządem Rzeczypospolitej, określającego ogólne zasady, na jakich Polska otrzymuje środki z budżetu Wspólnot Europejskich (zwanego dalej: Porozumieniem). Jakkolwiek Porozumienie to nie wchodzi w skład krajowego porządku prawnego, to w wyniku jego realizacji przygotowano odpowiednią nowelizację ustaw o podatkach dochodowych. Biorąc powyższe pod uwagę strona skarżąca, podobnie jak w odwołaniu, wskazała, że interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. nie może być odrywana od intencji ustawodawcy. Skarżąca podkreśliła również, że bez znaczenia jest fakt, czy środki z funduszy strukturalnych otrzymywane są w drodze prefinansowania czy też refundacji. Zdaniem skarżącej Fundacji stanowisko organów podatkowych prowadzi do powstania, niedopuszczalnego w świetle postanowień Konstytucji RP, zróżnicowania sytuacji podatników wobec prawa, gdyż dochody podatników, których wynagrodzenie jest finansowane z budżetu Unii Europejskiej bez prefinansowania ze środków krajowych, są zwolnione z podatku dochodowego, natomiast dochody podatników, których wynagrodzenie jest finansowane z funduszy Unii Europejskiej przy prefinansowaniu ze środków krajowych, są z tego zwolnienia wyłączone. Dodatkowo wskazano, że Minister Finansów dokonywał w tym samym stanie prawnym odmiennych interpretacji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej uznał podniesione zarzuty za nieuzasadnione i powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Fundacji A.

W uzasadnieniu wyroku uznano, że decydujące znaczenie dla oceny możliwości zastosowania w rozpatrywanej sprawie zwolnienia od obowiązku podatkowego ma treść przepisów ustawy. Wskazano, że porozumienie nie jest częścią polskiego porządku prawnego i jego treść nie może w żaden sposób wpłynąć na sposób interpretacji tekstu ustawy podatkowej. Porozumienie nie jest również aktem prawnym, który mógłby wywoływać bezpośredni skutek dla podatników. Ewentualny brak zgodności polskiej ustawy podatkowej z Porozumieniem może rodzić wyłącznie konsekwencje na gruncie oceny wywiązywania się przez Rząd RP z przyjętych na siebie zobowiązań.

Zdaniem Sądu administracyjnego pierwszej instancji w niniejszej sprawie wprawdzie został spełniony drugi warunek określony w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., gdyż podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Natomiast nie został spełniony pierwszy z warunków określonych w powołanych powyżej przepisach. Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. wymagane jest bowiem, by dochody pochodziły od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie dochody pracowników Fundacji pochodzą z krajowych środków publicznych, co uniemożliwiało skorzystanie z omawianego zwolnienia podatkowego.

W ocenie Sądu pierwszej instancji skoro finansowanie projektów realizowanych przez Fundację odbywało na zasadzie tzw. prefinansowania, to oznacza, że projekty realizowane były bezpośrednio przy wykorzystaniu krajowych środków publicznych, a następnie były zwracane ze środków bezzwrotnej pomocy w zakresie 75% kosztów projektu. W opisanym stanie faktycznym, zdaniem Sądu, nie został spełniony warunek umożliwiający skorzystanie ze zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., gdyż wynagrodzenia pracowników Fundacji w momencie ich otrzymania, a tym samym dochody w momencie ich powstania, nie pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy, lecz ze środków krajowych. Fakt dokonania następnie refundacji tych wydatków nie mógł wywierać wpływu na zakres powstałego już obowiązku podatkowego.

Od powyższego wyroku Fundacja A wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Argumentując skargę Fundacja podniosła, że do zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. wystarczające było przeprowadzenie wykładni językowej. Wskazuje ona bowiem wyraźnie, że do zastosowania zwolnienia nie jest konieczne, aby dochody objęte zwolnieniem pochodziły bezpośrednio od organów Wspólnot Europejskich ani też, aby pochodziły z wyodrębnionego rachunku, na którym gromadzone są środki z budżetu Wspólnot Europejskich. Zwolnienie miało również miejsce wtedy, gdy następowało za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania bezzwrotnej pomocy, co miało miejsce w niniejszej sprawie, gdyż podmiotem takim był Minister Rozwoju Regionalnego.

Strona skarżąca ponownie powołała się na treść art. 13 Porozumienia, w myśl którego pomoc finansowa pochodząca z budżetu Wspólnot Europejskich nie miała podlegać obciążeniem fiskalnym, bez względu na to, czy takie opłaty istniały czy też miały zostać wprowadzone. Wskazano również na efekt jaki przyniosłaby taka interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., a mianowicie uzyskanie częściowego zwrotu składki wpłacanej wcześniej do budżetu Wspólnot Europejskich. Bez znaczenia, zdaniem Fundacji, był fakt czy środki z funduszy strukturalnych otrzymywane były w drodze prefinansowania czy też refundacji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...], uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd drugiej instancji zwrócił uwagę na to, że z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a in principio u.p.d.o.f. wyraźnie wynika, że istotną przesłanką nabycia zwolnienia przedmiotowego jest tylko "pochodzenie" dochodów otrzymanych przez podatnika od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z innymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazywanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielenia środków bezzwrotnej pomocy. Zatem sposób finansowania programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i programów NATO ma znaczenie drugorzędne i jest tylko kwestią techniczną i nie mająca istotnego znaczenia dla nabycia prawa do zwolnienia przedmiotowego. W tej sytuacji metoda "prefinansowania (zaliczka), refinansowania" nie może bezpośrednio wpływać na to zwolnienie, podobnie jak i to czy środki te pochodzą ze środków zgromadzonych na odpowiednim rachunku bankowym. Sąd odwoławczy powołał się na podobne poglądy co do wykładni art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1167/08, niepubl.; z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1071/07 niepubl.; z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1720/06, niepubl.

Dokonując analizy powyższej normy prawnej Sąd drugiej instancji wskazał, że drugą przesłanką zwolnienia, która musi zaistnieć z pierwszą łącznie jest "bezpośrednie realizowanie celu programu przez podatnika ze środków bezzwrotnej pomocy", przy czym "zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem". Użycie zwrotu "bezpośrednio realizuje cel programu" oznacza, że zwolnienie przysługuje tylko podatnikowi bezpośrednio realizującemu ten program, a więc nie przysługuje tym, którzy realizują go tylko pośrednio. W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości fakt, że pośrednio cel programu jest realizowany przez podwykonawców, którzy wykonują zgodnie ze zdaniem drugim art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f. czynności zlecone przez podatnika, którzy wystawiają temu podatnikowi faktury, zleceniodawca, który otrzymał zlecenie wykonania określonych robót, podwykonawca. Podatnikiem realizującym cel programu bezpośrednio była, zdaniem Sądu odwoławczego, skarżąca Fundacja A.

Dokonując analizy problemu, czy pracownicy Fundacji są osobami fizycznymi, którym Fundacja zleca - bez względu na rodzaj umowy - (a więc także w oparciu o umowę o pracę) - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym programem, Sąd drugiej instancji wskazał na językowe rozumienie zwrotu "zleca" i "zlecanie". W tym kontekście uznano, że znaczenie zwrotu "zlecać" odpowiada treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f., co oznaczałoby, że chodzi w nim o umowę zlecenia, umowę o świadczenie usług, ewentualnie umowę o dzieło, umowę o roboty budowlane, a nie umowę o pracę. Taką wykładnię powołanego przepisu wspiera także wykładnia funkcjonalna i celowościowa. Według Sądu odwoławczego, gdyby ustawodawca chciał by zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. nie odnosiło się do pracowników podatnika bezpośrednio realizującego cel programu, to przepis ten otrzymałby brzmienie, wyłączające literalnie pracowników. Zdaniem Sądu odwoławczego przyjmowanie poglądu, że Fundacja A sama niejako realizuje bezpośrednio cel programu nie jest do pogodzenia z istotą działalności gospodarczej rozumianej szeroko. Firma musi przecież wykonywać te zadania posługując się choćby tylko i wyłącznie, ale zawsze zatrudnionymi pracownikami. W konsekwencji uznano, że nie sposób przyjąć by pracownicy Fundacji podlegali wyjątkowi z art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f. (por. wyroki NSA z dnia 29 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 717/07 niepubl. i z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1167/08 niepubl.). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przedstawiona w zaskarżonym wyroku wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. jest nietrafna.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przez co rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Odstąpienie od zastosowania art. 190 P.p.s.a., jest możliwe w przypadku zasadniczej zmiany stanu faktycznego w sprawie lub podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, zawierającej stanowisko dotyczące wykładni prawa odmienne od wyrażonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na gruncie analizowanej sprawy brak jest uchwały ujednolicającej linię orzeczniczą sądów administracyjnych w spornej kwestii.

Mając zatem na uwadze wiążącą wykładnię przepisów u.p.d.o.f., dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2009 r. (sygn. akt II FSK 1457/07), wskazać należy, iż pracownicy Fundacji A są podmiotami, o których stanowi art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Mianowicie dochody tych osób są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, albowiem jak wynika z przedstawionego we wniosku strony skarżącej stanu faktycznego, dochody te spełniają łącznie dwa warunki.

Pierwszy warunek, który powoduje zwolnienie to "pochodzenie" dochodów otrzymanych przez podatnika od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z innymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazywanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielenia środków bezzwrotnej pomocy (art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f.).

Drugi warunek to "bezpośrednie realizowanie celu programu przez podatnika ze środków bezzwrotnej pomocy" (art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) część pierwsza u.p.d.o.f.).

Zatem jeśli dochody otrzymane przez podatnika "pochodzą" ze źródeł wymienionych w treści art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f. oraz podatnik "bezpośrednio realizuje cel programu ze środków bezzwrotnej pomocy", to jego dochody korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Przyjmując za Sądem drugiej instancji pogląd, że w przedstawionym przez stronę skarżącą stanie faktycznym spełnione zostały łącznie obydwie powołane wcześniej przesłanki, uznać należy dochody pracowników Fundacji A za wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Kwestie związane ze sposobem przekazywania środków ze Wspólnoty Europejskiej, tj. z jakiego rachunku oraz czy na zasadzie "prefinansowania" (zaliczki), czy "refinansowania" (zwrotu), nie mają dla przedmiotu sporu istotnego znaczenia.

Wobec powyższego pracownicy Fundacji nie podlegają wyłączeniu z art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) część druga u.p.d.o.f., który stanowi, że "zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem". Zgodnie z wiążącą wykładnią Sądu drugiej instancji wolą ustawodawcy nie było uniemożliwienie osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę skorzystania z przedmiotowego zwolnienia.

W świetle powyższych wywodów uznać należało, że stanowisko organów podatkowych zawarte w zaskarżonych rozstrzygnięciach jest nieprawidłowe, gdyż wynagrodzenie pracowników w części pochodzącej ze środków bezzwrotnej pomocy z Unii Europejskiej, podlegało zwolnieniu z podatku, a tym samym Fundacja zwolniona była z obowiązku przekazywania zaliczek na podatek dochodowy pracowników Fundacji, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Rzeczą organu podatkowego przy ponownym rozstrzyganiu wniosku o wydanie interpretacji w niniejszej sprawie będzie zatem uwzględnienie wykładni normy prawnej zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 stycznia 2009 r. i powtórzonej przez Sąd w niniejszym składzie orzekającym.

W tym stanie rzeczy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz postanowienie z dnia [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego uznać należy za wydane z naruszeniem prawa materialnego, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja i poprzedzające ją postanowienie nie odpowiadają prawu i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., orzekł o ich uchyleniu. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono w oparciu o treść art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 P.p.s.a., w kwocie równej uiszczonemu wpisowi i kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego oraz niezbędnych wydatków w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

/-/ M. Bejgerowska /-/W. Zygmont /-/K. Nikodem