Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 775/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Dnia [...] 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący A. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W treści powyższej zamieścił dodatkowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego motywach wskazał, iż aktualnie przed tut. Sądem zawisło siedemnaście skarg z jego udziałem. Tym samym wykonanie ciążących na nim zobowiązań podatkowych doprowadzi do likwidacji firmy, którą prowadzi od 1992 r. zwłaszcza, że jest to działalność "niszowa", w ramach której zajmuje się wyszukiwaniem używanych maszyn i urządzeń do dalszej odsprzedaży po wykonaniu niezbędnych remontów, napraw i konserwacji. Ponadto stanowi ona podstawowe źródło jego utrzymania, albowiem dochód z tytułu pełnionej funkcji członka rady nadzorczej wynosi ok. [...] zł na miesiąc. Tymczasem skarżący zobowiązany jest do płacenia alimentów na rzecz małoletnich dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie,

tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 576/08, Lex 493724).

Nie wystarczy zatem samo powołanie się – jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie - na niemożność uregulowania należności wynikającej ze spornej –

jak i kilkunastu innych – decyzji, które zapadły w odniesieniu do strony. Należy bowiem zauważyć, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Konieczne jest bowiem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący tego nie uczynił. Nie uzasadnił bowiem w sposób dostateczny i przekonujący swojego stanowiska, tj. nie przedstawił wystarczających argumentów, które pozwalałyby uznać, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jest rzeczywiście realne. Ogólnikowe stwierdzenie dotyczące znacznego obciążenia finansowego, które w jego ocenie doprowadzi do likwidacji prowadzonej od 1992 r. działalności gospodarczej w zakresie wyszukiwania używanych maszyn i urządzeń

do dalszej odsprzedaży po wykonaniu niezbędnych remontów, napraw i konserwacji, a które de facto nie zostało poparte żadnymi dokumentami źródłowymi dotyczącymi kondycji finansowej jego firmy, która jak sam wskazał jest dochodowa, nie mogło odnieść zamierzonego skutku.

Podobnie okoliczność płacenia alimentów na rzecz małoletnich dzieci nie może uzasadniać uwzględnienia złożonego wniosku w sytuacji, gdy wnioskodawca posiada dodatkowe źródło utrzymania z tytułu pełnionej funkcji członka rady nadzorczej. Ponadto w świetle art. 81 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata alimentów może zatem nastąpić po złożeniu bankowi tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do ich płacenia. Wówczas bank dokonuje wypłaty do rąk osoby uprawnionej do tych świadczeń.

Niezależnie od powyższego również z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wynikających z art. 61 § 3 ustawy.

Z zebranego w aktach administracyjnych materiału dowodowego nie można w żaden sposób wnioskować, aby realizacja tej decyzji mogła być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej, że dotyczy ona zobowiązania podatkowego, które ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia złożonej skargi nadpłacone kwoty podlegać będą zwrotowi.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.