Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 141/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 2 pkt 2, art. 75 par. 2 pkt 1 lit. b., art. 73 par. 3, art. 77 par. 1 pkt 1 pkt 6, art. 78 par. 3 pkt 3 lit. b.
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), asesor WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu w wysokości wskazanej przez wnioskodawcę oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...].10.2006 r. wpłynął do Urzędu Celnego w B. wniosek K. R., zwanej dalej Skarżącą lub Stroną o zwrotu zapłaconej akcyzy w kwocie 4768,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI B4, rok produkcji 1992. Naczelnik Urzędu Celnego

w B. decyzją nr [...] z dnia [...].12.2006 r. odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego, w kwocie 4768,00 zł.

Od decyzji organu pierwszej instancji Skarżąca złożyła w dniu 19.12.2006 r. odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w B., wnosząc o zwrot niesłusznie pobranego podatku akcyzowego.

Dyrektor Izby Celnej w B. po rozpatrzeniu odwołania decyzją

Nr [...] z dnia [...].03.2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję

w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana

z naruszeniem prawa materialnego poprzez niezastosowanie w tej sprawie przepisu art. 90 ust. 1 TWE oraz z naruszeniem art. 120 ustawy Ordynacja Podatkowa. Organ odwoławczy stwierdził, iż przy ponownym załatwieniu sprawy organ pierwszej instancji powinien uwzględnić wynikający z art. 90 TWE zakaz obciążania podatkiem akcyzowym używanych samochodów osobowych pochodzących z innych państw członkowskich Unii Europejskiej bardziej, niż obciąża on podobne produkty krajowe.

W następstwie ponownego rozpoznania sprawy organ pierwszej instancji

w decyzji z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] odmówił stwierdzenia zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 4768,00 z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI B4 oraz stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego w kwocie 4381,00 zł i dokonał zwrotu nadpłaty

w podatku akcyzowym na konto strony od dnia 27.10.2006 r.

Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. K. R. złożyła w dniu 31.12.2007 r. odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w B., podnosząc, iż zgodnie z Ordynacją podatkową odsetki za zwłokę powinny być naliczane od dnia złożenia deklaracji uproszczonej AKC-U i wpłaty akcyzy dokonanej w dniu 10.09.2004 r.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2008 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Na decyzję organu odwoławczego Strona wywiodła w dniu 02.04.2008 r.

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę, w której wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B.

Zaskarżanej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 72 § 1 pkt 1

i art. 78 § 1 i § 3 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 póz. 60 z poźn. zm.), zwanej dalej o.p.

W skardze Skarżąca podniosła, iż o prawie do oprocentowania nadpłaty nie przesądzają przesłanki formalne (wskazanie nadpłaty w korekcie deklaracji). Przesądzają zaś o tym przesłanki materialne (zapłacenie podatku w zawyżonej wysokości). W przedmiotowej sprawie organ podatkowy stał się dłużnikiem skarżącej w momencie złożenia deklaracji uproszczonej AKC-U i wpłaty akcyzy dnia 10.09.2004 r. Od tego dnia t.j. w momencie wpłacenia podatku w wysokości wyższej od należnej skarżącej przysługuje prawo do oprocentowania nadpłaty.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy potrzymał stanowisko zaprezentowane w decyzji ostatecznej oraz wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej p.p.s.a. Należy natomiast podkreślić, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Sąd nie sprawuje kontroli pod kątem celowości czy też słuszności, tylko pod kątem legalności orzeczenia.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał,

że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa materialnego ani też procesowego, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów wskazanych przez Skarżącą

Zarzuty Skarżącej w swojej istocie odnoszą się wyłączne do kwestii naliczenia odsetek od nadpłaty. W opinii organu datę początkową naliczania odsetek wyznacza dzień złożenia wniosku o stwierdzenia nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), tj. 27.10.2006 r. Natomiast w opinii Skarżącej przysługuje jej oprocentowanie począwszy od wpłaty akcyzy dnia 10.09.2004 r.

Skarżąca nie kwestionował natomiast sposobu obliczenia nadpłaty. Niemniej jednak Sąd nie będąc związany granicami skargi dokonał kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem określenia wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym. W opinii Sądu organy podatkowe zgodnie z prawem dokonały określenia rezydualnej kwoty akcyzy, która to wielkość następnie stanowiła podstawę do stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.

Przechodząc do kwestii zasadniczej, czyli ustalenia daty, od której powinny być naliczane odsetki od nadpłaty warto zwrócić uwagę na to, że przepisy dotyczące nadpłaty, a uregulowane w Ordynacji podatkowej są złożone, zaś ich interpretacja może przysporzyć szereg wątpliwości. Wskazać należy, że ustawodawca odrębnie definiuje i określa pojęcie nadpłaty, datę powstania nadpłaty, termin zwrotu nadpłaty oraz zasady naliczania odsetek od nadpłaty.

W przedmiotowej sprawie Skarżąca złożyła deklarację podatkową

(tzw. pierwotną) w dniu 6.09.2004 r., w której wykazała kwotę podatku.

Zgodnie z art. 21 § 2 o.p. jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1 o.p. (z mocy prawa). Podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. Złożenie deklaracji podatkowej jest zatem w opisanym przypadku czynnością prawnie doniosłą albowiem z deklaracji (zeznania) podatkowego wynika domniemanie, iż podatek wynikający z deklaracji jest podatkiem do zapłacenia. To w następstwie samoobliczenia dokonanego przez Skarżącą, potwierdzonego deklaracją podatkową, do organu podatkowego wpłynął podatek. Dopiero w dniu 27.10.2006 r. Skarżąca w ramach realizacji samoobliczenia podatku dokonał korekty uprzednio złożonej deklaracji podatkowej składając kolejną deklarację (korygującą), realizując tym samym samoobliczenie podatku. W tej deklaracji Skarżąca wykazała kwotę podatku w wysokości 0 zł. Tym samym Skarżąca zmieniła dokonane przez siebie w 2004 r. samoobliczenie podatku.

Jeśli nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji, dniem powstania nadpłaty jest dzień złożenia korekty. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio (Wyrok z dnia 4.02.2005 r., III SA/Wa 768/04

LEX nr 164027). Konstatacja powyższa wnika z treści art. 73 § 2 pkt 2 o.p. Nadpłata powstaje bowiem z dniem złożenia deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego (L. Etel, w: C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P Pietrasz,

S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz. Warszawa 2006, s. 343).

Zgodnie z art. 75 § 2 pkt 1 lit a o.p. uprawnienie do złożenia wniosku

o stwierdzenie nadpłaty podatku przysługuje podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2 (czyli między innymi również

w deklaracji podatku akcyzowego), wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek.

W tym też przypadku podatnicy równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty

są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację) – art. 75 § 3 o.p.

W dalszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 77 § 1 pkt 6 o.p. nadpłata podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2. Ze względu na to,

iż w przedmiotowej sprawie termin ten nie został przez organy podatkowe dochowany, zastosowanie znalazł art. 78 § 1 i 3 pkt 3 lit. b o.p. Otóż zgodnie z tym przepisem nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) albowiem decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Mając na uwadze przedstawioną powyżej analizę pozostaje zająć stanowisko,

iż organy podatkowe zgodnie z prawem ustaliły datę. od której przysługiwało Skarżącej oprocentowanie nadpłaty.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na zasadzie art. 151 cyt. wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami orzekł, jak w sentencji.