Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1178/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr) Sędziowie WSA Mariusz Kotulski WSA Mirosław Bator Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2009 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Wojewody [....] z dnia 21 września 2007r., nr [....] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta L. ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach ew. nr 1 , 2, 3, 4, 5, 6 , 7, 8, 9, 10 obręb [...] w L. dla Zakładu Usługowo-Produkcyjnego "A. " sp.j. S.B. , P.L. .

W decyzji wskazano, że obszar oddziaływania obiektu obejmuje działki ew. nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 , 7 , 8, 9, 10 i 11 .

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. znak: [...] wznowiono postępowanie w sprawie na wniosek J.J. , która podniosła, że nie występowała w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. w charakterze strony.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Starosta L. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 2 kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2006r.

W uzasadnieniu podał, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r wezwał Zakład Usługowo-Produkcyjny "A. " sp.j. S.B. , P.L. do przedłożenia wykonanego przez autora projektu rysunku przedstawiającego oznaczenie rodzaju i zasięgu uciążliwości planowanej inwestycji (stosownie do wymagań rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego). W dniu 16.05.2007 r inwestor przedłożył projekt zagospodarowania terenu z naniesioną granicą uciążliwości planowanej inwestycji. Obszar uciążliwości zamyka się w granicach terenu inwestora. Dlatego też nie zmieniono ustaleń co do kręgu stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Organ podniósł, że przy określeniu kręgu stron w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie ma zastosowania art. 28 kpa, ale art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że stronami w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę są Inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Obszar oddziaływania obiektu został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego i należy pod nim rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Jeżeli w projekcie budowlanym są zachowane odległości przewidziane w przepisach, w odniesieniu do granic działki oraz istniejących lub możliwych do realizacji obiektów i urządzeń, to nie następuje oddziaływanie obiektu budowlanego na okoliczne nieruchomości. Tym samym, gdy nie ma przepisu prawa, który z uwagi na projektowane obiekty wprowadzi ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiednich nieruchomości, to właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca tej nieruchomości nie jest stroną w postępowaniu. J.J. podała, że jej nieruchomość działka nr 12 obr. [...] w L. sąsiaduje z działką nr 6 i znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, lecz nie wskazała żadnego przepisu, który by wprowadzał ograniczenia w swobodnym korzystaniu z jej nieruchomości. Najmniejsza projektowana odległość budynku produkcyjno-biurowego od granicy działki nr 12 przekracza 140 m. Ponadto na działce nr 6 w jej zachodniej części są projektowane roboty budowlane dotyczące infrastruktury towarzyszącej, w odległościach nie wprowadzających ograniczenia w zagospodarowaniu terenu stanowiącego własność J.J. . Nie zachodzi zatem ograniczenie zabudowy jej nieruchomości.

J.J. złożyła od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody , domagając się uchylenia decyzji. Zarzuciła naruszenie zasady określonej w art. 7 kpa oraz naruszenie przepisów konstytucji w zakresie obowiązku równego traktowania wszystkich stron oraz ochrony prawa własności. Podniosła w nim, że Starosta wydając pozwolenie na budowę, nie dysponował kompletną dokumentacją techniczną, w tym projektem zagospodarowania terenu z naniesioną granicą uciążliwości planowanej inwestycji. Dokument tej treści został dopiero dostarczony przez inwestora w dniu 16 maja 2007 r. w niniejszym postępowaniu. W konsekwencji Burmistrz Miasta L. wydając w dniu [...] maja 2005 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na budowę zakładu odstąpił od sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie dysponując w tym zakresie wystarczającą wiedzą. Wskazała również na występującą, jej zdaniem, sprzeczność między decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. w której stwierdzono, że nie występują okoliczności wskazujące na ewentualne rozszerzenie obszaru oddziaływania obiektu, a działaniami Burmistrza Miasta L. , który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia polegającego na "częściowej zmianie sposobu użytkowania realizowanego magazynu na lakiernię mokrą oraz montażu ciągu technologicznego dla lakierni proszkowej w realizowanym budynku produkcyjno-biurowym".

Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 151 § 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił ustalenia i argumentację prawą organu I instancji. Odnośnie zarzutu niekompletnej dokumentacji w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdził, że mimo braku rysunku przedstawiającego oznaczenie rodzaju i zasięg uciążliwości planowanej inwestycji, organ prawidłowo określił działki znajdujące się w obszarze oddziaływania obiektu. Nadto powyższy brak w niniejszym postępowaniu został uzupełniony. Powyższe okoliczności przemawiają za stwierdzeniem, że nie doszło do naruszenia prawa, które można by zakwalifikować jako rażące. Podniósł również, że postępowanie w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu oraz postępowanie w przedmiocie udzielenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia są odrębnymi i niezależnymi postępowaniami od postępowania w sprawie wydania postanowienia o pozwoleniu na budowę.

W decyzji organu odwoławczego podano, że otrzymują ją: strony wg odrębnego rozdzielnika oraz J.J. .

Skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła J.J. . Podała, że decyzja ta odmawiając jej statusu strony narusza prawo, gdyż narusza podstawowe prawa obywatelskie uniemożliwiając jej obronę takich dóbr jak stanu posiadania, czy zdrowia. Wskazała, że organ nie wyjaśnił jej dlaczego nie posiada przymiotu strony w postępowaniu. Podstawę dla takiej decyzji stanowił rysunek, opracowany przez inwestora. Powołując się na orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2007 r. VII SA/Wa 188/2007 argumentowała, że właściciele nieruchomości nie położonych w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji mają prawo uczestniczenia w postępowaniu, jeżeli obiekt może mieć szkodliwy wpływ na ich własność.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, motywując analogicznie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że na działce nr ew. 6 w jej zachodniej części projektowane są roboty budowlane dotyczące infrastruktury towarzyszącej.

Na podstawie akt II SA/Kr 552/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że wyrokiem z dnia 2 czerwca 2009 r. wydanym w sprawie II OSK 884/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn.II S.A./Kr 552/07, którym to wyrokiem uchylona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2007 r. i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji. Decyzje te wydane zostały po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza Miasta L. z dnia [...] maja 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia budowy obiektu produkcyjno-biurowego z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr 1, 2, 3 , 4, 7 , 8 , 9 , 13 i 1 4 obr.[...] L.

Podkreślić nadto pozostaje, że jak wynika z uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2008 r., podstawą rozstrzygnięcia było dokonanie ustalenia, że w postępowaniu wznowieniowym - z naruszeniem art.10 kpa - nie brały udziału wszystkie strony oraz, że czynności organu zmierzające do ustalenia, czy J.J. przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu były niewystarczające.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 2009 r. - Sąd I instancji nie przesądził, że skarżąca J.J. posiada interes prawny.

Zgodnie z oceną Sądu wyrażoną w uzasadnieniu wyroku "do kręgu stron postępowania w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji, poza podmiotem zainteresowanym uzyskaniem decyzji, należą właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości położonych w obszarze oddziaływania danej inwestycji."

Oceną tą w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art.134 ustawy).

W wyniku dokonanej oceny stwierdzić należy , że kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem.

Zaskarżona decyzja zapadła w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art.145 § 1 pkt 4 kpa. W myśl tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Stosownie do treści art.149 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Organ zobowiązany jest do podjęcia takiego postanowienia wtedy , gdy strona wskazuje we wniosku o wznowienie ustawową podstawę wznowienia. Postanowienie to wywiera jedynie skutki procesowe (nie przesądza o bycie prawnym decyzji ostatecznej), natomiast ustalenie, czy przyczyny wznowienia rzeczywiście wystąpiły dokonywane jest dopiero po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 kpa (por. wyrok NSA z dnia 30.09.1999r IV SA 1532/97). Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz (po dokonaniu ustalenia, że przyczyny wznowienia rzeczywiście istnieją) co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania daje zatem organowi podstawę do rozpoznania dwóch połączonych ze sobą spraw, jednej dotyczącej przyczyn wznowienia oraz drugiej co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Organ administracji , po wznowieniu postępowania i po ustaleniu , że rzeczywiście istniała podstawa wznowienia , winien następnie ocenić , czy (przyjmując hipotetyczne założenie , że nie zapadła decyzja ostateczna kończąca postępowanie , które zostało wznowione) na gruncie przepisów obowiązujących w dniu wydawania decyzji dotychczasowej , zapadłaby w wyniku wznowienia postępowania decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Jeżeli jednak organ administracji ustali, że rzeczywiście nie istniała przyczyna wznowienia, (np jak w rozpatrywanej sprawie - z wnioskiem wystąpił podmiot nie będący w rzeczywistości stroną) winien - zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. - wydać decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (por. wyrok NSA z dnia 7.01.2009 r II OSK 1747/07, LEX nr 484887).

W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją skarżąca w istocie kwestionowała ustalenie, że należąca do niej nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji.

W ostatecznej decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2006 r. , którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku produkcyjno-biurowego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach ew. nr 1 , 2 , 3 , 4 , 5, 6 , 7 , 8 , 9 , 10 obręb [...] w L. dla Zakładu Usługowo-Produkcyjnego "A. " sp.j. S.B. , P.L. wskazano, że obszar oddziaływania obiektu obejmuje w/w działki oraz 11 obr.[...] w L.

Wobec powyższego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2006 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przysługiwał skarżącej J.J. przymiot strony.

Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 28 kpa (każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek), zostało zawężone przez przepis art. 28 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji Starosty L. z dnia [...] sierpnia 2006 r. – [...]). W przepisie tym pojęcie strony zostało zbudowane na enumeratywnym i wyczerpującym wyliczeniu podmiotów, którym przyznano ten status, a nie na ogólnej formule interesu prawnego w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę stronami, w rozumieniu art. 28 kpa., są osoby wymienione w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Tak więc inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu są stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, ponieważ postępowanie to dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 28.03.2007 r., II OSK 208/06, ONSAiWSA 2008/1/12).

Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego było niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Posiadanie przymiotu strony przez właściciela nieruchomości położonej "w zasięgu oddziaływania obiektu" jest uzależnione od tego, czy projektowany obiekt może oddziaływać ujemnie na jego nieruchomość, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego.( por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28.01.2009 r II Gd 743/07 LEX nr 485888).

Oddziaływanie obiektu w rozumieniu art.3 pkt 20 prawa budowlanego nie jest jednakże tożsame z powstaniem pewnych uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich w związku z realizacją inwestycji (por. wyrok NSA z dnia 7.02.2008 r II OSK 2010/06 , Lex 383755).

W ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych. Tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Osoba taka może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny. Sam fakt, iż dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. (por. wyrok NSA z dnia 9.10.2007 r., II OSK 1321/06, LEX nr 347949 ; wyrok WSA w Warszawie z dnia 4.07.2006 r.,VII SA/Wa 121/06, LEX nr 243787; wyrok WSA w Warszawie z dnia 1.12.2005 r., VII S.A./WA 736/05 , Lex nr 196274; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.11.2005 r., VII Sa/Wa 786/05 , Lex nr 198955; wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.06.2006 r., VII S.A./Wa 1454/05, Lex nr 214065).

Natomiast wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2007 r. VII SA/Wa 188/2007, przywołany w skardze nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jak wynika bowiem z jego uzasadnienia, Sąd uznał, że właściciel nieruchomości, która nie graniczy z terenem inwestycji, ale jest położona od niego w odległości około 10 m ma przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej. Wynika to jednakże z faktu, że planowana inwestycja będzie oddziaływała na działkę skarżącego na wysokości 37,8 bądź 32,8 n.p.t. Skoro z przepisu art.143 k.c. wynika, że własność gruntu, w granicach określonych przez społeczno-gospodarcze przeznaczenie gruntu, rozciąga się na przestrzeń nad i pod jego powierzchnią, to dlatego nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji.

W niniejszej sprawie sytuacja taka nie występuje.

Nieruchomość skarżącej (działka nr ew. 12) nie graniczy z terenem inwestycji.

Jak wynika z porównania projektu zagospodarowania działki ([...]) z kopią mapy ewidencyjnej ([...]) północno-zachodni narożnik nieruchomości skarżącej (działka nr ew.12 ) graniczy z działką nr ew. 6 , położoną na północ od niej, przylegającą z kolei swoją zachodnią granicą do działki inwestora nr 1 . Na działce nr 6 projektowane jest wykonanie linii kablowej nn wzdłuż jej zachodniej granicy.

Działka skarżącej od nieruchomości inwestora oddzielona jest nadto działkami nr ew. 13 i 14 , na których nie są projektowane żadne roboty budowlane w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Działki te nie znajdują się nawet w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji.

Odległość północno-zachodniego narożnika działki skarżącej od południowo-wschodniego narożnika działki inwestora nr 1 wynosi około 110 m (jak wynika z pomiaru wykonanego na podstawie mapy ewidencyjnej w skali 1 : 1 000 znajdującej się na [...] ).

Właściciele działek nr 13 i 14 byli stronami postępowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, gdyż na działkach tych projektowane było przyłącze gazowe.

Niekwestionowane było ustalenie, że przyłącze gazowe będzie położone w odległości 130 m od granicy działki skarżącej.

Zatwierdzony decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. projekt budowlany nie obejmuje przyłącza gazowego.

Nadto, stwierdzić należy, że zawartość projektu budowlanego stanowiła wystarczającą podstawę do uznania, że nieruchomość skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania. Nie istnieje bowiem żaden przepis prawa, który powodowałby jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu jej nieruchomości w związku z budową projektowanego obiektu.

Dlatego też przedłożenie przez inwestora żądanego przez organ projektu zagospodarowania terenu z naniesioną granicą uciążliwości planowanej inwestycji nie miało istotnego znaczenia w sprawie.

Wreszcie, odnosząc się do tych zarzutów skarżącej , w których odwoływała się do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, podnieść należy, że wbrew temu co skarżąca podała na rozprawie w dniu 25 września 2009 r., skutkiem opisanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r. jest to, że w obrocie prawnym nadal pozostaje ostateczna decyzja Burmistrza Miasta L. z dnia [...] maja 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody oraz, że wszczęte jest postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej tą decyzją.

Na marginesie dodać należy, że zgodnie z przepisem art.46 ust.3 ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2006 r. [...], przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane było przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Zgodnie zaś z art. 46 ust.4 pkt 2) ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.) należało uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach.

W myśl art.56 ustawy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach można było wydać po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W decyzji tej określano m.in. warunki wykorzystywania terenu ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, a w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 - w decyzji następowało stwierdzenie konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

W ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 2006 r konieczności takiej nie stwierdzono. Ustalono w niej natomiast zgodność lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wreszcie, stosownie do ustępu 9 omawianego przepisu decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2-9, czyli między innymi decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wobec powyższego, uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę – jako niezasadną – należało oddalić.