Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1037/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant Michał Majcher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi "W." Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

IVSA/Wa 1037/07

Uzasadnienie

W dniu 14 lipca 2006 r. wpłynął do Urzędu Miejskiego W. wniosek P. sp. z o. o. w W., zwanej dalej "P.", o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie - instalacji urządzeń na istniejącym obiekcie budowlanym stacji bazowej telefonii komórkowej [...], znajdującym się na budynku należącym do M. S. A. w W. przy ul. [...] nr [...] i ul. [...] nr [...], poprzez wymianę sześciu anten sektorowych K 741 784 na sześć anten AS-45 oraz rekonfigurację systemu anten radiolinii poprzez zmianę azymutów i parametrów pracy istniejących anten, zwanego dalej "przedsięwzięciem".

W dniu 29 września 2006 r. wpłynął do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W. wniosek Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w W. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia koniecznych do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowe przedsięwzięcie. W uzasadnieniu organ podniósł, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykazał, iż nie będzie ono uciążliwe dla środowiska i ludności oraz spełnia przepisy obowiązujące w zakresie ochrony przed promieniowaniem elektromagnetycznym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła W. sp. z o. o. w P. zarzucając błędne przyjęcie, iż pole elektromagnetyczne o wartościach wyższych niż dopuszczalne dla stacji występować będą w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi w maksymalnym zasięgu do 30,3 m od anten w wysokości powyżej 11,2 m. n. p. m. Żalący się podniósł, iż jest właścicielem nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio (tj. w odległości mniejszej niż 30,3 m) z nieruchomością, na której planowane jest przedsięwzięcie. Na nieruchomości żalącego się znajduje się budynek pięciopiętrowy, przy czym aż do ostatniego piętra sięgającego 21,5 m. n. p. m. znajdują się lokale mieszkalne i biurowe, gdzie stale przebywa wiele osób, co oznacza, że pole elektromagnetyczne o wartościach

IV SA/Wa 1037/07

wyższych niż dopuszczalne będzie występować w zasięgu do 30,3 m i do wysokości 11,2 m. n. p. m.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Główny Inspektor Sanitarny uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, iż - zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - właściwy organ uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie dla przedsięwzięć, o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, 2a, 4, 5, 8 i 9 wyż. wym. ustawy oraz przedsięwzięć, które mogą znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 i nie są bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru, będących przedsięwzięciami, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-2 wyż. wym. ustawy, wymagającymi pozwolenia na budowę, określonymi w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przedmiotowe przedsięwzięcie w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1c wyż. wym. ustawy nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie podlega zgłoszeniu właściwemu organowi oraz nie znajduje się na obszarze Natura 2000, stąd postępowanie organów inspekcji sanitarnej w przedmiocie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest bezprzedmiotowe.

W skardze na powyższe postanowienie W. sp. z o. o. w P. powtórzyła argumenty zawarte w zażaleniu. Podniesiono ponadto, że organ nie zastosował art. 46 ust. 4a ustawy Prawo ochrony środowiska , który wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach także przed wydaniem zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych na postawie ustawy Prawo budowlane, a co za tym idzie - postępowanie w przedmiocie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia nie jest bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30

IV SA/Wa 1037/07

sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p. p. s. a." (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art. 134 p. p. s. a. - zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego narusza prawo w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego.

W związku z tym, że organ drugiej instancji nie ogranicza się do kontroli wydanego przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia, ale rozpoznaje - zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k. p. a. - ponownie sprawę administracyjną Sąd skontrolował zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami obowiązującymi w dniu [...] marca 2007 r., tj. w dniu wydania zaskarżonego postanowienia przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 lit c ustawy Prawo budowlane zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.: Dz. U. z 2006 r. nr 129, poz. 902 ze zm.), zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Stosownie do art. 3 pkt 1 lit. a ustawy Prawo budowlane ilekroć w tej ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, natomiast stosownie do art. 3 pkt 7 wyż. wym. ustawy ilekroć jest w niej mowa o robotach budowlanych należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 lit. b wyż. wym. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej "u. o. ś.", instalacją jest zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, których eksploatacja może spowodować emisję. Powyższe przepisy wskazują na to, że dla zrealizowania przedmiotowego przedsięwzięcia wymagane jest jego zgłoszenie właściwemu

IV SA/Wa 1037/07

organowi stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c wyż. wym. ustawy Prawo budowlane, ponieważ przedsięwzięcia tego rodzaju zaliczane są do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 u. o. ś. - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje także przed dokonaniem zgłoszenia wykonywania robót budowlanych na podstawie wyż. wym. ustawy Prawo budowlane (art. 46 ust. 4 lit. a u. o. ś.). Przepis ten dodany został do u. o. ś. przez art. 1 pkt 19 lit. f ustawy z dnia 18 maja 2005 r. (Dz. U. nr 113, poz. 954) i wszedł w życie w dniu 28 lipca 2005 r. Organ drugiej instancji wydał zaskarżone postanowienie w dniu [...] marca 2007 r., a więc w dniu, w którym art. 46 ust. 4 lit. a u. o. ś. obowiązywał. Organ ten nie zastosował tego przepisu.

Skoro zatem przedmiotowe przedsięwzięcie polega na wykonywaniu robót budowlanych, do których wymagane jest zgłoszenie właściwemu organowi (art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c wyż. wym. ustawy Prawo budowlane), a przed dokonaniem tego zgłoszenia następuje wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 46 ust. 4 lit. a u. o. ś.), to konieczne jest, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - zgodnie art. 48 ust. 2 pkt 1a w związku z art. 57 ust. 1 u. o. ś. -dokonanie uzgodnień z właściwym organem sanitarnym.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).