Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1332/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2, pkt 3 i pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Referent - stażysta Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na postanowienie Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. pełnomocnik Spółki z o.o. "A" w P. wniósł o umorzenie postępowania podatkowego w trybie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej jako bezprzedmiotowego w części, w której dotyczy zobowiązań podatkowych za okres od stycznia do listopada 2009 r. z uwagi na ich przedawnienie z dniem 31 grudnia 2014 r. oraz w związku z faktem, iż nie wystąpiła żadna z okoliczności, o której mowa w art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej.

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] do [...] Naczelnik Pierwszego [..] Urzędu Skarbowego w S. odmówił umorzenia postępowania wszczętego z urzędu postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] . Stwierdził, że pismem z 15 grudnia 2014 r. nr [...] zawiadomił Spółkę z o.o. "A" w P. , iż na podstawie art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) zawieszeniu uległ bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. w związku z wszczętym postępowaniem karnym skarbowym w sprawie o czyn z art. 56 § 1 w zw. z art. 6 § 2 kks. Zawiadomienie to wraz z postanowieniem z 15 grudnia 2014 r. nr [...] o wszczęciu postępowania podatkowego pracownik urzędu doręczył na adres siedziby Spółki, gdzie 17 grudnia 2014 r. pracownik Spółki U.S. posiadająca upoważnienie [...] odmówiła przyjęcia korespondencji. Adnotację o powyższym umieszczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zdaniem organu w powyższej sytuacji zastosowanie znalazł art. 153 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu w sposób określony w art. 144, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy, a doręczenie uznaje się za dokonane w dniu odmowy przyjęcia pisma przez adresata. Dlatego też organ uznał, że skutecznie wszczął wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. oraz zawiadomił Spółkę o zwieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. wypełniając dyspozycję art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik Spółki, stosując się do pouczenia zamieszczonego na ostatniej stronie postanowienia, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, które polegało na odmowie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2009 r., podczas gdy to uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2014 r.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy w oparciu o podniesione zarzuty, Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie (vide: pismo z 26 maja 2015 r. nr [...] do [...] ).

Pismem z 30 czerwca 2015 r. pełnomocnik Spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] do [...] . Domagając się jego uchylenia zarzucił mu naruszenie:

1) przepisów prawa podatkowego tj.:

- art. 153 w zw. z art. 151 oraz art. 144 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia oraz postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego zostały skarżącej Spółce skutecznie doręczone wskutek odmowy przyjęcia przesyłki, podczas gdy próba doręczenia pisma została podjęta wobec osoby, która nie była upoważniona do odbioru korespondencji od pracownika organu podatkowego;

- art. 208 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące bezzasadną odmową umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku VAT za okres od stycznia do listopada 2009 r.;

2) przepisów prawa materialnego, tj. art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż przyjęcie fikcji prawnej doręczenia pisma spełnia przesłanki "zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zaskarżone do sądu administracyjnego zostało postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. o odmowie umorzenia postępowania. Określający właściwość sądów administracyjnych art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień spośród wymienionych w tym przepisie. Przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa nie przewiduję zażalenia na takie postanowienie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie, wręcz przeciwnie, i nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty.

Art. 3 § 2 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza wniesienie skargi na inny jeszcze rodzaj postanowień, tych wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, co z oczywistych względów nie ma odniesienia do niniejszej sprawy.

Art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który został wskazany w skardze, co zresztą strona uczyniła stosując się do pouczenia udzielonego jej przez organ, dotyczy innych niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rzecz jednak w tym, że przepis ten odnosi się do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów materialnego prawa administracyjnego, które wyłączają dopuszczalność wydania decyzji czy postanowienia (porównaj w tym zakresie – Barbara Adamiak "Z problematyki właściwości sądów administracyjnych", opublikowany w Zeszytach Naukowych Sądownictwa Administracyjnego, nr 2 z 2006 r.). Zaskarżone postanowienie dotyczy biegu postępowania podatkowego, uregulowanego przepisami Ordynacji podatkowej, które regulują uprawnienia i obowiązki procesowe stron, łącznie z kwestią wnoszenia środków zaskarżenia i nie ma możliwości potraktowania postanowienia takiego, jak zaskarżone, jako innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych względów skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.