Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2094/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 1, art. 36 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 93 poz 897
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi H. F. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia (...) października 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia (...) sierpnia 2006 r, na mocy której ustalono skarżącemu H. F. należną opłatę w wysokości 315 636,33 zł w związku z przekroczeniem przysługującej ilości dostaw o 566203 kg.

W uzasadnieniu organ podał, że ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż skarżący w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. wprowadził do obrotu rynkowego mleko w ilości 1555994 kg, zaś na dzień 31 marca 2006 r. posiadał indywidualną ilość referencyjną dostaw w wysokości 989791 kg.

Organ ustalił, że w roku kwotowym 2005/2006 przysługująca skarżącemu indywidualna ilość referencyjna została przekroczona o 566203 kg, w związku z czym pobrano od H. F. zaliczkę na poczet opłaty za przekroczenie posiadanej indywidualnej ilości referencyjnej w kwocie 113240, 60 zł. Organ, powołując się na przepisy art. 33 ust. 1 oraz 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005r., Nr 244, poz. 2081 ze zm.) wskazał, iż w przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych albo dla dostawców bezpośrednich - producent, który w roku kwotowym wprowadził do obrotu mleko lub przetwory mleczne w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego, jest obowiązany do uiszczenia opłaty. W roku kwotowym 2005/2006 krajowa ilość referencyjna przeznaczona dla dostawców hurtowych została przekroczona, a wysokość opłaty za przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej została ustalona na poziomie 55,75 zł za 100 kg przekroczenia.

Organ podał ponadto, że w związku z przekroczeniem przez skarżącego indywidualnej ilości referencyjnej dostaw o 566203 kg, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. wydał decyzję, na mocy której ustalono w stosunku do H. F. opłatę w wysokości

Sygn. akt IV SA/Wa 2094/07

315636,33 zł. Ponieważ od skarżącego pobrano zaliczkę w wysokości 113240,60 zł z tytułu przekroczenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw, zobowiązano go do uiszczenia dopłaty stanowiącej różnicę pomiędzy wysokością należnej opłaty a sumą wpłaconych zaliczek, tj. kwoty 202395,73 zł.

W skardze na powyższą decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) października 2006 r. H. F. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił naruszenie prawa, tj. art. 10, 32, 40 § 2 oraz 109 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu podał, iż organ II instancji nie odniósł się do istoty zarzutów stawianych decyzji organu I instancji i w ten sposób, zdaniem skarżącego, pominął istotę sporu. Skarżący wskazał również na naruszenie przepisów postępowania, bowiem w toku postępowania H. F. reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika, natomiast zaskarżona decyzja została doręczona wyłącznie skarżącemu, z pominięciem radcy prawnego, ustanowionego przez skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia (...) listopada 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego zmienił własną decyzję z dnia (...) października 2006 r. w ten sposób, iż uchylił z urzędu decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia (...) sierpnia 2006 r. i ustalił H. F. wysokość należnej opłaty w wysokości 221 193, 01 zł z tytułu przekroczenia w roku kwotowym 2005/2006 dostaw mleka ponad przysługującą jej indywidualną ilość referencyjną, określając dopłatę na kwotę 107 952,41 zł.

Organ podał ponadto, iż zmiana przedmiotowej decyzji związana była z dokonaniem przez Komisję Europejską przeniesienia niewykorzystanej przez Polskę w roku kwotowym 2005/2006 ilości referencyjnej sprzedaży bezpośredniej na ilość referencyjną dostaw, co miało wpływ na ustalenie należnej opłaty.

Sygn. akt IV SA/Wa 2094/07

Organ podniósł również, że zarzut niedoręczenia pełnomocnikowi strony decyzji organu II instancji nie jest zasadny, gdyż z treści udzielonego w dniu 29 sierpnia 2006 r. pełnomocnictwa wynika, iż został on ustanowiony tylko do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. W ocenie organu II instancji, z treści udzielonego pełnomocnictwa nie wynika, aby pełnomocnik był upoważniony do reprezentowania mocodawcy przed organami Agencji Rynku Rolnego w sprawie o dokonanie opłaty z tytułu przekroczenia limitu dostaw mleka ponad przyznaną skarżącemu ilość dostaw. Organ wskazał, iż pełnomocnictwo upoważniało radcę prawnego jedynie do złożenia odwołania, ponadto brak doręczenia pełnomocnikowi pisma może wpływać na uprawnienia związane z dochowaniem terminu do złożenia środka odwoławczego, a nie do kwestionowania legalności samego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na początku należy zauważyć, iż decyzją z dnia (...) listopada 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego, działając na podstawie art. 155 k.p.a.

Sygn. akt IV SA/Wa 2094/07

w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r., nr 244, poz. 2081 ze zm.) zmienił zaskarżoną decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) października 2006 r., w ten sposób, iż uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia (...) sierpnia 2006 r. w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty i ustalił w stosunku do H. F. opłatę w wysokości 221193, 01 zł, zaś w związku z pobraniem przez podmiot skupujący zaliczek w wysokości 113240,60 ustalił należną dopłatę w wysokości 107952,41 zł. Wysokość samej opłaty oraz związanej z nią dopłaty ustalone zostały po uwzględnieniu dokonanej przez Komisję Europejską zamiany niewykorzystanej w roku kwotowym 2005/2006 ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców bezpośrednich na zwiększenie krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych. Podstawą wydania decyzji było rozporządzenie Komisji (WE) nr 1611/2006 r. z dnia 27 października 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 832/2006 w sprawie podziału między dostawy i sprzedaż bezpośrednią krajowych ilości referencyjnych ustalonych na rok 2005/2006 w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003.

Następnie decyzją z dnia (...) lutego 2007 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpatrzeniu odwołania H. F. od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) listopada 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) października 2006 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia (...) sierpnia 2006 r.

Decyzja organu I instancji o ustaleniu należnej opłaty w wysokości 315636,33 zł w związku z przekroczeniem przysługującej indywidualnej ilości referencyjnej dostaw o 566 203 kg, została wydana na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych .

Wskazany przepis stanowi, że dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, do dnia 15 września określają dostawcom hurtowym, w drodze decyzji, wysokość należnych opłat i związanych z tym dopłat albo zwrotów zaliczek oraz przesyłają do podmiotów

skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości tych opłat, dopłat i zwrotów zaliczek.

Zgodnie natomiast z art. 33 ust. 1 w/w ustawy w przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych producent, który w roku kwotowym wprowadził do obrotu mleko w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą na dany dzień roku kwotowego, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego, jest obowiązany do uiszczenia opłaty.

W niniejszej sprawie nie budziła wątpliwości zarówno okoliczność przekroczenia przez skarżącego indywidualnej ilości referencyjnej, jak i sama ilość przekroczonej ilości referencyjnej.

Kwestionowanie przez skarżącego decyzji o ustaleniu opłaty nie jest uprawnione. Należy bowiem zauważyć, że tego rodzaju decyzja nie nosi cech uznaniowości. Inaczej mówiąc, organ ustala wyłącznie fakt przekroczenia przysługującej ilości referencyjnej.

Opłatę ustala się stosownie do rozporządzenia Rady (WE) NR 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. UE. L. z 2003 r., nr 270, poz. 123 ze zm.) Wydając decyzję w tym zakresie, organ nie działa na zasadzie uznaniowości, zaś ustalenie opłaty jest obligatoryjne, w przypadku zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 36 w/w ustawy. Przy ustaleniu opłaty nie ma możliwości jej ograniczenia bądź zmniejszenia w oparciu o kryteria uznaniowe.

Trzeba również wskazać, iż organ wydając decyzję działał w oparciu

0 obowiązujące wówczas przepisy prawa.

Późniejsza zmiana zaskarżonej decyzji była podyktowana rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1611/2006 r. z dnia 27 października 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 832/2006 w sprawie podziału między dostawy

1 sprzedaż bezpośrednią krajowych ilości referencyjnych ustalonych na rok

2005/2006 w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003.

Zmiana związana była z dokonaniem przez Komisję Europejską przeniesienia

niewykorzystanej przez Polskę w roku kwotowym 2005/2006 ilości

referencyjnej sprzedaży bezpośredniej na ilość referencyjną dostaw.

Należy zauważyć, że wskazane rozporządzenie nie obowiązywało w dacie

wydania kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji. Organ wydając decyzję

Sygn. akt IV SA/Wa 2094/07

ustalił wysokość opłaty, która w roku kwotowym 2005/2006 została ustalona na poziomie 55,75 zł za 100 kg przekroczenia.

Art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy i na podstawie akt sprawy, co oznacza, że orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych istotą sądowej kontroli jest ocena zgodności lub niezgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z normą prawną. W tym celu sąd administracyjny dokonuje wykładni przepisów prawnych, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Następnie ocenia prawidłowość zastosowania odpowiednio rozumianego przepisu prawnego do ustalonego stanu faktycznego sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji w tym drugim aspekcie Sąd musi więc odnieść się do ustaleń faktycznych dokonanych w postępowaniu administracyjnym. W tym sensie Sąd zajmuje się zatem kwestią ustaleń faktycznych sprawy i weryfikuje ich prawidłowość. Sąd nie wykracza poza swoje kompetencje, jeśli ta weryfikacja zostaje przeprowadzona na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2006 wyrok I GSK 1421/05 LEX nr 265017). Biorąc pod uwagę powyższe wskazania, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, iż organy administracyjne, wydające decyzje w niniejszej sprawie nie uchybiły przepisom prawa materialnego. Należy zauważyć, iż organ I instancji prawidłowo wskazał w uzasadnieniu przepisy art. 33 ust. 1 oraz 36 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza również, że w niniejszej

sprawie nie zasługują na uwzględnienie argumenty podnoszone przez

skarżącego, dotyczące prawidłowości doręczenia decyzji przez organ samemu

skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi. Jak wynika bowiem ze znajdującego

się w aktach administracyjnych sprawy, pełnomocnictwo udzielone w dniu

29 sierpnia 2006 r. radcy prawnemu A. P. obejmowało

swoim zakresem jedynie "złożenie odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału

Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W.

nr (...) z dnia (...) sierpnia 2006 r." Kwestionowanie przez skarżącego prawidłowości doręczenia zaskarżonej

decyzji jest zatem nieuprawnione. Skoro bowiem zakres pełnomocnictwa został w treści pełnomocnictwa wyraźnie ograniczony do złożenia odwołania, to nie było podstaw do przyjęcia, że pełnomocnictwo obejmuje swoim zakresem również inne czynności. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, odnoszących się do doręczania decyzji na adres ustanowionego przez stronę pełnomocnika (art. 10 ; 32; 40 § 2,109 § 1 k.p.a.) nie mogą zatem zasługiwać na uwzględnienie.

Z powyższych względów skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Sygn. akt IV SA/Wa 2094/07