Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 856/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] uchyliło swoje postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.

Postanowienie niniejsze wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia [...] kwietnia 1972 r., znak: [...] Prezydium Rady Narodowej W. odmówiło A. B. ustanowienia prawa własności czasowej do gruntu położonego przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...] i [...]. Jednocześnie Prezydium stwierdziło przejście własności wszystkich budynków znajdujących się na tym gruncie na rzecz Skarbu Państwa.

Następnie na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego Rep. [...] z dnia [...] stycznia 1979 r. przedmiotowy grunt oddany został w użytkowanie wieczyste Stowarzyszeniu [...] na [...] lat. Znajdujący się na niniejszym gruncie czterokondygnacyjny budynek biurowy, oddany został natomiast temu Stowarzyszeniu w użytkowanie.

Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie, omawiana nieruchomość stanowi obecnie jedną działkę ewidencyjną oznaczoną numerem [...] z obrębu [...]. Na podstawie decyzji z dnia [...] marca 1992 r. działka niniejsza stała się własnością Dzielnicy-Gminy [...], a następnie na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 48, poz. 195 ze zm.) przeszła na własność Gminy [...].

Po rozpatrzeniu wniosku A.B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. , nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1972. o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

Od decyzji powyższej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyło Stowarzyszenie [...].

W dniu 24 maja 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynął wniosek Stowarzyszenia [...] o zawieszenie postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1972 r. do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o ustalenie księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym.

Stowarzyszenie wyjaśniło jednocześnie, że postępowanie niniejsze zostało wszczęte ponieważ w Dziale III księgi Wieczystej ujawniony jest jako użytkownik posadowionego na spornej nieruchomości budynku, jego poprzednik prawny Stowarzyszenie [...].

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zawiesiło postępowanie administracyjne do czasu zakończenia postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym.

Na postanowienie niniejsze wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł A. B. reprezentowany przez pełnomocnika dr hab. M. K..

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 127 § 3 w zw. Z art. 17 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej kpa, uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do dalszego prowadzenia.

W uzasadnieniu wskazało, że w sprawie niniejszej brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania na podstawie art. 9 § 1 pkt 4 kpa.

Na postanowienie powyższe skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...] – reprezentowane przez pełnomocnika adw. J. K. W skardze zarzuciło organowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, w tym:

- art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § kpa;

- art. 126 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia;

- art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 156 § 2 kpa w związku z art. 7 ust. 1 oraz art. 8 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.) – dalej dekret warszawski;

- art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia mimo jego prawidłowości.

Jednocześnie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie oraz podtrzymało argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do treści art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) –dalej ppsa - Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Jak wynika z akt sprawy, prawo użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], jak również prawo użytkowania posadowionego na niniejszej nieruchomości budynku zostały ustanowione umową notarialną z dnia [...] stycznia 1979 r. Umowa niniejsza zawarta została w następstwie decyzji administracyjnej Prezydenta W. z dnia [...] marca 1975 r. o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz Stowarzyszenia [...].

Zdaniem Sądu prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. odmawiającego przyznania prawa własności byłemu właścicielowi, gdyż brak jest przesłanek uzasadniających jego zawieszenie.

Stosownie do treści przepisu art. 97 § pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zdaniem Sądu ustalenie treści księgi wieczystej ze stanem rzeczywistym w zakresie znajdującego się na przedmiotowym gruncie budynku biurowego, nie stanowi zagadnienia wstępnego w myśl art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Wyjaśnić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie pod podjęciem zagadnienia wstępnego rozumie się pewną otwartą kwestię, której treścią może być wypowiedź co do uprawnienia, obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego.

Zgodzić zatem się należy z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz ze stanowiskiem wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 573/08, że nie jest konieczne, aby w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji dekretowej, niezbędne było ustalenie, jakie prawo przysługuje użytkownikowi wieczystemu gruntu w stosunku do budynku posadowionego na tym gruncie. Stwierdzenie bowiem nieważności decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego nie eliminuje istnienia w obrocie prawnym ani decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na rzecz skarżącego ani praw nabytych wspomnianą umową notarialną z 1979 r.

Odnosząc się natomiast do szeregu zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Sąd nie dopatrzył się naruszeń mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto kontrolując zaskarżone postanowienie w zakresie określonym w art. 134 ppsa Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły inne niż wskazane w skardze uchybienia obligujące do uchylenia zaskarżonego postanowienia albo stwierdzenia jego nieważności.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.