Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1704/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rynczak / spr. / Sędziowie WSA Renata Czeluśniak Krystyna Daniel Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II, określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego A. K. kwotę 200 / dwieście / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., działając na podstawie art. 104 kpa, art. 75 ust.1 pkt.4, art.80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, póz. 199 z 2008 r.), § 2 ust. 1 pkt. 39b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, póz. 2573 ze zm.), w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy z wniosku z dnia 28.04.2009r. po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w pkt l stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowiska oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenia na budowę, a w pkt II określił warunki realizacji przedsięwzięcia: "Zmiana sposobu użytkowania istniejących hal nr 1 i nr 2 usytuowanych na terenie działki 1w S. przy ulicy [...] z przeznaczeniem na zakład zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zbierania i odzysku innych odpadów".

W uzasadnieniu wskazano, że decyzja jest wydana po ponownym zbadaniu sprawy w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].05.2010 r. uchylającą poprzednio wydaną decyzję przez Burmistrza Miasta i Gminy S. Przedmiotowa inwestycja mieści się w pojęciu wymienionym w § 2 ust. 1 pkt 39b w/w rozporządzenia i została zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wobec powyższego planowane przedsięwzięcie wymagało obligatoryjnego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy sporządzono i przedłożono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ l instancji określił rodzaj i miejsce przedsięwzięcia, warunki wykorzystania ternu w fazie realizacji i eksploatacji, wymagania dot. ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, wymagania w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, wymogi w zakresie transgranicznego oddziaływania. Organ nie stwierdził konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi zał. nr 1 do decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji przedstawił przebieg postępowania w sprawie, wskazał na uzyskane w toku postępowania uzgodnienia i uwzględnienie warunków z nich wynikających w wydanej decyzji. Wskazano na mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa oraz stwierdzono, iż teren określony we wniosku jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przedmiotowe przedsięwzięcie będzie zgodne z ustaleniami tego planu, działka nr 1 położona jest w terenie z podstawowym przeznaczeniem pod lokalizację obiektów i urządzeń związanych z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców oraz ich przerobem (symbol [...].

Od w/w decyzji odwołanie złożyli E.K. oraz A.K.

E.K. podniosła, iż decyzja jest sprzeczna z prawem i wniosła o jej uchylenie i odmowę ustalenia uwarunkowań. Wskazano na bezprawną zmianę wnioskodawcy i inwestora, nie zweryfikowanie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, nie ustosunkowanie się do zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

A.K. wyraził niezadowolenie z decyzji wskazując analogiczne argumenty jak E.K. , precyzując nadto, iż nie określono ściśle pod jakim pojęciem mieści się planowana inwestycja względem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09.11.2004 r., nie poinformowano społeczeństwa w ustawowo określony sposób, nie poinformowano odwołującego o zgromadzeniu dowodów w sprawie i możliwości wypowiedzenia się co do nich, nie zweryfikowano sposobu wykorzystania gruntu pozostającego w wieczystym użytkowaniu z umową o oddaniu w użytkowanie .-,wieczyste.

Decyzją z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , działając na podstawie art. 72a, -.-. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o : udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w :ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008, Nr : 199 poz. 1227 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 39 b, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. 2004, Nr 257, póz. 2573 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 28 kwietnia 2009r. Zakład Przerobu Złomu [...]" sp. z o.o. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (ust. 1). Przy czym do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie ustawy za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, (art. 173 ust. 2 pkt 1 ustawy).

Planowane przedsięwzięcie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływania jest obligatoryjne, zgodnie z par. 2 ust. 1 pkt 39 b rozporządzenia RM z dnia 9.11.2004 r. Dla przedmiotowego przedsięwzięcia jest wymagane również uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do wydania w/w decyzji konieczne było również pozyskanie opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. Pierwsza opinia zachowała swoją aktualność na mocy pisma PPIS z dnia 25.08.2010 r, natomiast RDOŚ postanowieniem z dnia [...].09.2010 r. uzgodnił ponownie przedsięwzięcie, wprowadzając nowe warunki, które zostały uwzględnione w analizowanej decyzji organu l instancji.

W trakcie postępowania Urząd Miasta i Gminy S. informował szczegółowo strony oraz społeczeństwo o poszczególnych etapach prowadzonego postępowania administracyjnego, mającego na celu wydanie decyzji o środowiskowych .,uwarunkowaniach, poprzez obwieszczenia, zawiadomienia oraz publikacje tych

-informacji na stronie internetowej Urzędu pod numerem [...] Planowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie ma być lokalizowane na terenach przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego Miasta S. , zwanego dalej "planem" zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dn. 15 maja 2006 (Dz. Urzęd. Woj. l. Nr [...]) pod: działka nr 2 tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów -symbol identyfikacyjny planu A7P. § 15 ustaleń planu formułuje podstawowe przeznaczenie gruntów pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów oraz ich przerobem. Z postanowień art. 80 ust. 2 ustawy wynika natomiast, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy został on uchwalony jest jednym z podstawowych kryteriów oceny zamierzenia podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań. Tym samym konieczna była odpowiedź na pytanie, czy planowane przedsięwzięcie mieści się w ramach określonych planem, a związanych z użytkowaniem terenu na którym przedsięwzięcie jest przewidziane. Kwestia ta budzi wątpliwości odwołujących się, które stały się podstawą zarzutu odwołania. W powyższym zakresie skład orzekający Kolegium uważa że zapisy planu są jednoznaczne i nie ma potrzeby dokonywania ich wykładni. Zgodnie z«par. 15 ustaleń MPZP Miasta S. - "wyznacza się tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oznaczone na rysunku planu symbolami od 1 P do 20 P z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów oraz ich przerobem". Treść wskazanych wyżej zapisów prowadzi do wniosku, że zakres planowanego działania mieści się w zapisie planu zagospodarowania przestrzennego.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu wskazano, że następcą prawnym Zakładu Przerobu Złomu [...] " sp. z o.o. stała się Spółki [...] Przepisy k.p.a. przewidują możliwość następstwa procesowego po ustaleniu istnienia określonych przesłanek. Z treści art. 30 § 4 k.p.a. wynika, iż w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa (...) w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Taka sytuacja miała miejsce w nin. sprawie. Inwestor przekazał bowiem informację, że nastąpiła zmiana nazwy firmy z [...] t" sp. z o.o. [...] na firmę: [...] sp. z o.o. [...] Nie jest zatem zasadne twierdzenie odwołujących, że wnioskodawca nie istnieje lub nie może występować w tym postępowaniu. Przejęcie spółki nastąpiło w dniu 01.10.2009 r., stosownie do art. 491, 492 par. 1 i 494 Kodeksu spółek handlowych. Powołany art. 494 k.s.h. statuuje jedną z podstawowych cech prawnych, charakteryzujących instytucje połączenia spółek, jaką jest zasada tzw. Sukcesji generalnej spółki przejmującej albo nowo zawiązanej w wyniku fuzji. Z jej istoty wynika, że na spółkę przejmującą przechodzą wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Z kolei k.p.a. przewiduje że następstwem proceduralnym zgodnie z brzmieniem art. 30 § 4 są objęte nie tylko osoby fizyczne ale również osoby prawne i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Z kolei zbywalność czy nie zbywalność prawa należy oceniać na podstawie prawa materialnego. W ocenie składu orzekającego w/w prawo jest zbywalne w świetle art. 72a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

W ocenie organu odwoławczego organ l instancji merytorycznie ustosunkował się do oceny zawartej w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport stanowi jeden z podstawowych dowodów w sprawie, i organ administracji - zgodnie z art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. - dokonał jego oceny pod względem wymogów ustawowych art. 66 i nast. ustawy. Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawiera informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.

Rolą właściwego organu jest stwierdzenie, czy zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych przez przepisy granicach i czy przy dopełnieniu odpowiednich warunków nie prowadzi do zagrożenia stanu środowiska. Jeżeli oddziaływanie zamierzonej inwestycji nie przekracza wyznaczonych przepisami standardów, to wówczas brak podstaw do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzje złożył A.K. powtarzając i podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu l instancji. Podniósł, że organ nie ustosunkował się do jego zarzutów w odwołaniu. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniósł, że organ nie ustosunkował się do jego zarzutów w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skarga A.K. jest częściowo uzasadniona, także z innych przyczyn niż w niej wskazano.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji z dnia uznał, że decyzje te naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu okoliczności sprawy, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisu art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia- co wynika z przepisu art. 73 ust.1 ustawy z dnia 3.10.2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, póz. 199 z 2008 r). .

Inwestor [...] sp z o.o. do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej zobowiązana była dołączyć komplet dokumentów, o których mowa w przepisie art. 74 ust. 1 pkt 1- pkt 6, ust. 1 a do ust. 3 cytowanej wyżej ustawy z dnia 3.10.2008 r. Stosownie do tego przepisu do wniosku należy dołączyć:

1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia;

2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia;

3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

4) (46) w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 lub 5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej oraz przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących l, II i III klasy budowli, zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 -mapę sytuacyjno. wysokościową sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

5) (47) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi oraz dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych;

5a)(48) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo

informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji w zakresie budowy obiektów

energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszącej;

6) (49) wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a-1c.

1a.(50) Jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których stwierdzono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wypis z rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przedkłada się wraz z raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

1b.(51) Jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których nie stwierdzono obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wypis z rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przedkłada się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie stało się ostateczne.

1c.(52) Jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, dla przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 i 5, oraz przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących l, II i III klasy budowli, nie wymaga się wypisu z rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 6.

2. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia przedkłada się w trzech egzemplarzach, wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.

3. Jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Jak wynika z wniosku inwestora Zakładu [...] sp. z o.o. z dnia 28.04.2009 r (k.[...] akt adm.) i dołączonych do niego dokumentów inwestor przedłożył niekompletny wniosek, ponieważ brak jest kopii mapy ewidencyjnej obejmującej obszar oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i nie wiadomo czy dołączony do wniosku wypis z rejestru gruntów obejmuje teren oddziaływania, o którym mowa w cyt. wyżej przepisie art. 74 ust. 1 pkt 6, gdyż ten teren nie został oznaczony na mapie. Wypisy skrócone z rejestru gruntów załączone są na k. [...] akt. adm. ale na mapach na k. [...] nie zakreślono obszaru oddziaływania przedsięwzięcia i samego terenu inwestycji, mapy te nie zawierają też legendy. W związku z tym sąd nie może zweryfikować czy wypisy skrócone z rejestru gruntów odnoszą się do obszaru oddziaływania i samego przedsięwzięcia.

Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 74 ust. 2 inwestor zobowiązany jest też do dołączenia do wniosku raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Z akt administracyjnych wynika ( k. [...]), że raport został sporządzony prawdopodobnie w kwietniu 2009 r. i z karty tytułowej raportu (k. [...]) nie wynika kto ten raport przedłożył ( brak pieczęci i stosownego podpisu), brak też podpisu organu l instancji o przyjęciu tego raportu jako dowodu w niniejszym postępowaniu, a na karcie końcowej tego raportu (k.[...] raportu) podpisanego wprawdzie przez osobę opracowującą raport – A.M. nie wynika jakie uprawnienia i kwalifikacje posiadała do sporządzenia tego raportu. Ponadto cały raport składający się ze 140 stron jest na luźnych, nie zszytych kartach, co umożliwia jego de kompletację a nawet wymianę. Poza tym raport ten wraz z kartą informacyjną nie został sporządzony w formie elektronicznej, na informatycznych nośnikach danych, o czy mowa w przepisie art. 75 ust. 2 cyt ustawy z dnia 3.10.2008 r. Niezależnie od tego organy obu instancji nie dokonały w ogóle oceny tego raportu, jako dowodu w sprawie, zgodnie z przepisem art. 80 k.p.a., w szczególności nie wskazały w uzasadnieniach swoich decyzji kto i kiedy sporządził ten raport i dlaczego zasługuje on na aprobatę organu. Brak oceny raportu narusza przepis art. 80 k.p.a. Organy obu instancji naruszyły również przepis art. 74 ust. 3 cyt. ustawy w zw. z art. 10 k.p.a., ponieważ brak było podstaw prawnych do zawiadamiania stron o toczącym się postępowaniu i wydanych decyzjach w sprawie w formie obwieszczenia ze względu na to, że liczba stron postępowania ustalona przez organy obu instancji wynosiła 13, a więc nie przekraczała 20 stron. Wynika to z zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 22.05.2009 r. (k. [...] akt adm.), jak i z zawiadomienia o zakończeniu postępowania administracyjnego z dnia 20.07.2010 r. ( k. [...]akt adm.). Oznacza to, że przepis art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 cyt. ustawy nie mógł mieć zastosowania. W myśl art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej zobowiązane są do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. jest kwalifikowaną wadą postępowania dającą podstawę do wznowienia postępowania, na wniosek strony, w trybie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. Samo naruszenie przepisu art. 10 k.pa. przez organ administracji daje podstawę sądowi do uchylenia decyzji.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy obu instancji naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego określone w przepisach art. 7 k.p.a.- zasadę ustalenia prawdy obiektywnej, art. 10 k.p.a.- zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. -zasadę zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dokonania jego oceny, a także przepisy prawa materialnego art. 74 ust. 1 pkt 3 , ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, póz. 199 z 2008 r.) w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, gdyż w taki sposób przeprowadzone postępowanie administracyjne zdeterminowało wydanie przez organy wadliwych decyzji. Naruszono również przepis art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają mieć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze przez A.K. należy stwierdzić, że zarzuty, iż organ nie dokonał weryfikacji i oceny raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i nie ustosunkował się do zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( m.p.z.p) są trafne. Co do faktu braku oceny raportu sąd wyżej omówił te okoliczności. Natomiast co do braku zgodności przedsięwzięcia z m.p.z.p. organ ograniczył się tylko do lakonicznego wskazania, że przedmiotowa działka znajduje się na terenie obiektów produkcyjnych, składów i magazynów- symbol identyfikacyjny planu A7P, że § 15 m.p.z.p. formułuje podstawowe przeznaczenie gruntów " pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów oraz ich przerobem". W konkluzji tych ustaleń organ stwierdził, że zapisy planu są jednoznaczne i nie ma potrzeby dokonywania ich wykładni.

Takie stwierdzenie organu nie wyjaśnia skarżącemu dlaczego planowane przedsięwzięcie p.n. "Zmiana sposobu użytkowania istniejących hal nr 1 i nr 2 usytuowanych na terenie działki 1 w S. przy ulicy [...] z przeznaczeniem na zakład zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zbierania i odzysku innych odpadów" może być zrealizowane na gruncie zgodnie z m.p.z.p., gdy tymczasem inwestor zamierza zbierać i przetwarzać zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny oraz "zbierać i odzyskiwać inne odpady" . Organ nie wyjaśnił na czym miałoby polegać zbieranie i odzyskiwanie innych odpadów i o jakie " inne odpady" chodzi i czy "zbieranie i odzyskiwanie innych odpadów" mieści się w zakresie "produkcji, składowania i magazynowania surowców i materiałów oraz ich przerobem, o czym mowa w m.p.z.p.

Zasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 10 k.p.a., co zostało wyżej omówione. Natomiast co do zarzutu i błędnie przyjętej podstawy prawnej w art. 72 a ustawy z dnia 3.10.2008 r . o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko przez organ, ponieważ [...] sp. z o.o. przestał istnieć przez wydaniem decyzji środowiskowej i brak «było podstaw, aby uprawnienia wnioskodawcy [...] przeszły na [...] sp. z o.o., to zarzut ten jest nieuzasadniony, gdyż jak wynika ze zgromadzonych dokumentów w aktach sprawy na te okoliczności tj. z odpisu KRS z dnia 2.10.2009 r. i przeprowadzonej rozprawy administracyjnej w dniu 19.10.2009 r. potwierdzają prawne przejęcie wnioskodawcy – [...] sp. z o.o. w S. przez [...] sp. z o.o. (dawna nazwa [...] sp. z.o.o.), z dniem 1.10.2009 r. (odpis z KRS z dnia 2.10.2009 r. k. [...] akt adm., rozprawa administracyjna 19.10.2009 r. k [...] akt adm.).

Zarzut braku weryfikacji przez organ administracji sposobu wykorzystania gruntu pozostającego w wieczystym użytkowaniu z umową o oddaniu w użytkowanie wieczyste jest poza merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy i sąd do tego zarzutu nie będzie się odnosił.

Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy, w szczególności ustalić czy inwestor złożył kompletny wniosek, podać i wyjaśnić sposób ustalenia kręgu stron postępowania, opisać teren inwestycji i określić obszar oddziaływania przedsięwzięcia, dokonać oceny raportu i odnieść się do zgodności planowanego przedsięwzięcia z m.p.z.p.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyrokuj na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), w myśl którego Sąd w razie uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Orzeczenie w pkt II wyroku wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205§ 1 p.p.s.a.