Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1455/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 33a par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku spółki zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją [...] marca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej powoływanej jako "Ordynacja podatkowa"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2007r. w przedmiocie zabezpieczenia na majątku "B." Sp. z o.o. (Skarżącej w niniejszej sprawie) zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. oraz odsetek za zwłokę, przed wydaniem decyzji określającej wysokość tego zobowiązania.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że kontrola podatkowa przeprowadzona w siedzibie Skarżącej w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. wykazała nieprawidłowości polegające na zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów.

W związku z ustaleniami dokonanymi w toku ww. kontroli Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie podatkowe celem określenia Skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r.

Organ podatkowy pierwszej instancji, dokonując oceny kondycji finansowej Skarżącej na podstawie analizy danych zawartych w złożonych sprawozdaniach finansowych za lata 2005-2006, zeznaniach rocznych CIT-8 oraz deklaracjach na zaliczki miesięczne podatku dochodowego od osób prawnych i deklaracjach miesięcznych VAT-7 złożonych w 2007r., stwierdził, że z bilansu Skarżącej sporządzonego na dzień 31 grudnia 2006r. wynika, iż zobowiązania przekroczyły wartość majątku, co wskazuje, że Skarżąca jest niewypłacalna. Wskazał przy tym, że poziom wskaźnika bieżącej płynności finansowej, który wyniósł 0,61%, świadczy o braku płynności finansowej firmy. Zwrócił również uwagę na niedokonywanie wpłat na poczet zaliczek podatku dochodowego od osób prawnych w 2007r., spadkową tendencję sprzedaży realizowanej przez Skarżącą.

W związku z ustaloną złą sytuacją finansową Skarżącej oraz wynikającą z niej uzasadnioną obawą, że zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. w przewidywanej wysokości nie zostanie uregulowane, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r. orzekł o zabezpieczeniu na majątku Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r., przed wydaniem decyzji określającej wysokość tego zobowiązania.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca, wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzuciła organowi pierwszej instancji:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 Ordynacji podatkowej, poprzez brak należytego wskazania przesłanek uzasadniających niewykonanie zobowiązania przez Skarżącą, podjęcie decyzji o zabezpieczeniu w oparciu o zarzuty sformułowane na podstawie nieustalonego (nierozpoznanego) stanu faktycznego, z naruszeniem obowiązku organu do szczególnie starannego rozważenia zasadności zabezpieczenia wykonania zobowiązania przed wydaniem decyzji określającej jego wysokość w postępowaniu podatkowym,

- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez rozstrzygnięcie o zabezpieczeniu na podstawie niekompletnego materiału dowodowego oraz brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podtrzymując w całości zawartą w niej argumentację.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym decyzjom zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj.

- art. 233 § 1 i § 2 w związku z art. 210 i art. 222 Ordynacji podatkowej;

- art. 122 § 1, art. 123 § 1, art. 187 § 1 i § 3 w związku z art. 191 i 194 Ordynacji podatkowej;

- art. 191 Ordynacji podatkowej;

- art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej

- art. 127 i art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

- art. 33 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 14 listopada 2008r. Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika organu do dostarczenia w terminie 7 dni do akt sprawy decyzji wymiarowych organu pierwszej instancji i organu odwoławczego wydanych w sprawie określenia Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. wraz z dowodami ich doręczeń oraz postanowił, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), przeprowadzić dowód uzupełniający z wyżej wymienionych decyzji na okoliczność terminu wygaśnięcia decyzji w przedmiocie zabezpieczenia.

Przy piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2008r. pełnomocnik organu przesłał potwierdzone za zgodność z oryginałem decyzje określające Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. wraz z dowodami ich doręczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Postępowanie w niniejszej sprawie podlegało umorzeniu.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia na majątku Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. oraz odsetek za zwłokę, przed wydaniem decyzji określającej wysokość tego zobowiązania.

Wskazać należy, że celem instytucji zabezpieczenia jest ochrona interesów wierzyciela przede wszystkim, gdy chodzi o zapewnienie skuteczności przyszłej egzekucji obowiązku podatkowego. Decyzja zabezpieczająca nie zastępuje decyzji wymiarowej i uprawdopodobnia jedynie wysokość zaległości. Nie rozstrzyga sprawy co do istoty, gdyż nie przesądza treści przyszłej decyzji wymiarowej.

Stosownie zaś do treści art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Jak wynika z nadesłanych dokumentów załączonych do pisma pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008r., z których to dokumentów Sąd przeprowadził dowód uzupełniający w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] października 2008r. nr [...] uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu W. z dnia [...] kwietnia 2008r. i określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. Przedmiotowa decyzja została doręczona reprezentującemu Skarżącą pełnomocnikowi w dniu 15 października 2008r.

Zgodnie z zaś z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. występuje wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem orzeczenia przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.

Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem z chwilą doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego decyzja o zabezpieczeniu wygasła z mocy samego prawa i przestał istnieć przedmiot sprawy.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji.