Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 763/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. G. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] maja 2015 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. uchylającą z dniem [...] grudnia 2006 r., decyzję przyznającą skarżącej zasiłek pielęgnacyjny. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 8 września 2015 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że skończyła 95 lat a gdy przyznano jej zasiłek pielęgnacyjny miała 87 lat. Nie była świadoma, że pobiera dwa świadczenia, tj. zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny. Nie rozróżnia tych dwóch świadczeń. Jest osobą chorą, od dwóch lat leży w łóżku i wymaga stałej opieki. Nie wie skąd ma wziąć sumę, którą będzie musiała zwrócić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek nie może być uwzględniony.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm., przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W pierwszej kolejności należy, zdaniem Sądu wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości, który jest zgodny z jego treścią. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, uchylające oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Z prezentowanym wyżej stanowiskiem koresponduje również dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych (vide: postanowienia NSA: z 9 maja 2005 r., II FZ 250/2005, pub. LexPolonica nr 420607 i z 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, pub. LexPolonica nr 402363, czy też postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., II SA/Gd 396/05, Lex nr 220325).

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach, utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji uchylające z dniem [...] grudnia 2006 r., decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny jest aktem niewykonalnym, gdyż nie nakazuje stronie wykonania żadnego obowiązku. Nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, wywołuje wyłącznie skutki procesowe. Rozstrzyga jedynie o uchyleniu prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Natomiast ewentualna konieczność zwrotu pobranych nienależnie świadczeń może powstać dopiero w wyniku wydania odrębnej decyzji, orzekającej o obowiązku zwrotu. Ewentualne niekorzystne konsekwencje finansowe dla skarżącej mogą więc powstać dopiero w wyniku wykonania tej kolejnej decyzji. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie skutkuje dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. podlegać będzie dopiero decyzja o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.