Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1299/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

ISA/Wa1299/15

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. na [...] po rozpatrzeniu odwołania J. K., od decyzji Zarządu W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie umorzenia postępowania - w uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Zarząd W. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. umorzył postępowanie administracyjne z wniosku J. K. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, opisanej w księdze wieczystej KW Nr [...].

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, ze J. K. złożył w dniu 25 maja 2011 r. wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego części nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], będącej własnością W. - w prawo własności. Wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności został złożony na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. Nr 175, poz. 1459).

Organ ustalił, że Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami decyzją z dnia [...] września 1986 r. Nr [...], orzekł o sprzedaży na rzecz A. M. lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] wraz z równoczesnym oddaniem części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], dla której prowadzona jest KW nr [...] w wysokości [...] udziału - w użytkowanie wieczyste. Na podstawie przedmiotowej decyzji w dniu [...] października 1986 r. przed p.o. notariusza [...] zawarto w formie aktu notarialnego Rep. A nr [...] umowę sprzedaży ww. lokalu i ustanowienia wieczystego użytkowania. Z § 10 przedmiotowej umowy wynika, iż na podstawie niniejszej umowy strony wniosły jedynie o urządzenie dla lokalu nr [...] księgi wieczystej oraz o dokonanie w tej księdze następujących wpisów:

"- w dziale I Sp wpisu o przysługującym właścicielom lokalu nr [...] prawie użytkowania wieczystego [...] części terenu oraz wpisu prawa współwłasności części wspólnych budynku i jego urządzeń, które służą do wspólnego użytku ogółu mieszkańców budynku, a wynoszącej [...] części,

w dziale II - wpisu prawa własności lokalu nr [...] na rzecz A. M. córki W. i E.,

w dziale IV - wpisu hipoteki w wysokości [...] złotych na rzecz Skarbu Państwa dla zabezpieczenia reszty ceny kupna."

Sąd Rejonowy w W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi dla przedmiotowego lokalu nr [...] księgę wieczystą KW nr [...] (dawny nr [...]). W dziale l-Sp księgi lokalowej został ujawniony wpis, że z własnością tego lokalu związane jest prawo użytkowania wieczystego w udziale wynoszącym [...] części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...].

W księdze gruntowej o numerze KW nr [...] prowadzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], nie ujawniono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego jako prawa związanego z odrębną własnością lokalu nr [...] przy ul. [...]. Jedynie w dziale I-O księgi gruntowej w podrubryce 1.4.2. ujawniono wpis o wyodrębnieniu lokalu nr [...] wraz z podaniem numeru księgi prowadzonej dla tego lokalu.

Właścicielem przedmiotowego lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] jest obecnie J. K., na podstawie umowy sprzedaży z dnia [...] grudnia 2003 r., zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem [...] - Rep. A Nr [...].

Organ I instancji zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. - Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm. - dalej u.g.n.) sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.

Z powyższego wynika, że wpis prawa użytkowania wieczystego ma charakter konstytutywny, a zatem prawo użytkowania wieczystego powstaje dopiero po ujawnieniu go w księdze wieczystej prowadzonej dla danej nieruchomości gruntowej. Analogiczną regulację przewidywała ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r., Nr 30, poz. 127, ze zm.), która została następnie uchylona przez ww. ustawę u.g.n.

Zdaniem organu I instancji prawo użytkowania wieczystego nie powstało, bowiem nie zostało ujawnione w KW Nr [...], zatem brak jest podstaw do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Organ I instancji powołując się na z art. 105 § 1 k.p.a. wskazał, że gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe w całości lub części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Natomiast klasyczna postać bezprzedmiotowości postępowania ujawnia się wtedy, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje, a taka sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej.

Odwołanie od decyzji Zarządu W. złożył J. K. zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz wnosząc o rozpoznanie sprawy bądź uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skarżący w odwołaniu podnosił, że ustanowienie użytkowania wieczystego zostało wykazane w KW Nr [...].

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. na [...] - w uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podkreślił, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.) domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podzieliło w całości argumentację organu I instancji i wskazało, że w niniejszej sprawie, prawo użytkowania wieczystego nie powstało, bowiem nie zostało ujawnione w KW Nr [...] i istnieje niezgodność między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że powództwo o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, oparte na art. 10 u.k.w.h., jest w zasadzie jedynym sposobem wzruszenia domniemania prawnego z art. 3 u.k.w.h., w myśl którego prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

Organ odwoławczy podkreślił, iż bezsporne jest w niniejszej sprawie, że treść decyzji administracyjnej przekształcającej prawo użytkowania wieczystego w prawo własności jest uwarunkowana treścią księgi wieczystej i w postępowaniu administracyjnym wykluczona jest jakakolwiek kontrola treści wpisów w tej księdze zawartych.

Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji winien rozważyć zawieszenie postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości do czasu uzgodnienia stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym albowiem umorzenie postępowania spowoduje konieczność złożenia przez wnioskodawcę nowego wniosku w sprawie przekształcenia.

Organ odwoławczy wskazał również, że organ pierwszej instancji ponownie rozpoznając wniosek winien mieć na względzie przepis art. 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, zgodnie z którym "1. W przypadku współużytkowania wieczystego z żądaniem przekształcenia występują wszyscy współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma udziałów wynosi co najmniej połowę. Jeżeli co najmniej jeden współużytkownik wieczysty zgłosi sprzeciw wobec złożonego wniosku o przekształcenie, właściwy organ zawiesza postępowanie. W takim przypadku przepis art. 199 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio."

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. na [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. K.

Zaskarżonej decyzji zarzucał:

nie rozpoznanie zarzutów podniesionych w odwołaniu złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na decyzję Zarządu W., a w konsekwencji nie rozpoznanie istoty sprawy i nie odniesienie się do twierdzeń podniesionych przez odwołującego (brak odniesienia się do zarzutów, a w konsekwencji powielenie ustaleń organu I stopnia uzasadnia złożenie niniejszej skargi do WSA),

naruszenie art. 1 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości poprzez jego nie zastosowanie w sytuacji gdy na gruncie obecnie obowiązujących przepisów prawa nie ma przeszkód, by przekształcić prawo użytkowania wieczystego w prawo własności w budynkach wielomieszkaniowych, w których część lokali stanowi własność gminy, zaś część stanowi własność współużytkownika wieczystego.

naruszenie art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że nie doszło do oddania, na rzecz nabywcy lokalu nr [...] położonego w W. przy ul. [...], części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], dla której prowadzona jest KW [...] w wysokości [...] udziału - w użytkowanie wieczyste, co jest sprzeczne z treścią aktu notarialnego nabycia tego lokalu przez A. M. i jednocześnie treścią decyzji nr [...] z dnia [...] września 1986 r. nr [...], a także wpisami zawartymi w księdze wieczystej tego lokalu nr [...].

art. 77 KPA poprzez nielogiczną i dowolną ocenę dowodów, dokonaną z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

art. 7 KPA in fine poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Organ administracji, zgodnie z art. 7 KPA jest zobowiązany do załatwienia sprawy w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela, jeżeli nie przekracza to możliwości organu wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków,

art. 7 KPA poprzez wydanie decyzji kierunkowej, nacelowanej na pokrzywdzenie J. K.,

art. 107 § 1 i 3 KPA poprzez nie uzasadnienie w sposób wyczerpujący i wnikliwy wydanej decyzji,

Podnosząc powyższe zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wydanie organowi wiążących wskazówek w przedmiocie konieczności wydania rozstrzygnięcia merytorycznego tj. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, części nieruchomości gruntowej, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Skarżący wskazał w uzasadnieniu skargi i ż odrębna własność lokalu powstaje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego i wpisu w księdze wieczystej założonej dla wyodrębnionego lokalu. W księdze wieczystej nieruchomości dochodzi również do ujawnienia praw związanych z tą nieruchomością, a więc m. in. użytkowania wieczystego o ile własność tego lokalu jest związana z takim prawem. Właściciel lokalu wyodrębnionego, z mocy prawa - art 3 ust. 1 ustawy o własności lokali - jest współwłaścicielem nieruchomości wspólnej, a także gruntu (lub współużytkownikiem wieczystym gruntu).

W przedmiotowej sprawie doszło do oddania części nieruchomości w użytkowanie wieczyste, a konkretnie części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], dla której prowadzona jest KW [...] w wysokości [...] udziału, co zostało ujawnione w KW [...]. Również w księdze wieczystej [...] znajduje się wpis z którego wynika, że doszło do wyodrębnienia lokalu nr [...] oraz jego sprzedaży. Nadto w księdze wieczystej nieruchomości gruntowej widnieje odesłanie do księgi wieczystej lokalu nr [...], w której wykazano oddanie części nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

Zdaniem skrzącego pogląd organu jakoby prawo użytkowania wieczystego do części przedmiotowej nieruchomości nigdy nie powstało, bowiem nie zostało wykazane w KW jest oczywiście błędny. Ustanowienie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zostało wpisane i ujawnione w księdze wieczystej lokalu nr [...].

W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja SKO w zakresie w jakim zawiera oceny prawne i wskazanie dla organu I stopnia jest wadliwa. Twierdzenie SKO, iż "prawo użytkowania wieczystego nie powstało bowiem nie zostało wpisane do KW [...]" jest nie uprawnione, bowiem prawo to jest wpisane do KW [...].

Skarżący podnosił, że SKO w żaden sposób nie odniosło się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji Zarządu [...], a zatem można twierdzić, że wywód zawarty w decyzji SKO ma charakter zupełnie dowolny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Kolegium, po uchyleniu decyzji w sprawie umorzenia postępowania, organ pierwszej instancji winien rozważyć zawieszenie postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości do czasu uzgodnienia stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym albowiem umorzenie postępowania spowoduje konieczność złożenia przez wnioskodawcę nowego wniosku w sprawie przekształcenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu (art. 151 ww. ustawy).

Przedmiotem oceny, w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] maja 2015 r. uchylająca w całości decyzję Zarządu W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

Podstawą decyzji wydanej przez organ I instancji jest art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Należy podkreślić, że powyższy przepis nie może być traktowany rozszerzająco, a bezprzedmiotowość postępowania zachodzi jedynie w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania.

Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne, pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że przedmiot postępowania administracyjnego zainicjowany wnioskiem skarżącego dotyczył przekształcenia prawa wieczystego użytkowania opisanej na wstępie nieruchomości w prawo własności. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 83), osoby fizyczne i prawne, będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Z powyższego przepisu wynika zatem wyraźnie i jasno, że przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego w celu wydania decyzji o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości jest właśnie prawo użytkowania wieczystego, które podlega przekształceniu w prawo własności w trybie określonym w ustawie.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, wniosek o przekształcenie może złożyć jedynie użytkownik wieczysty. Przekształcenie prawa następuje w formie decyzji, którą wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa - odpowiednio w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna. Decyzja ta stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej (art. 3 ust. 2 ustawy).

Bezsporne jest że w dziale l-Sp księgi wieczystej KW nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych dla lokalu nr [...] został ujawniony wpis, że z własnością tego lokalu związane jest prawo użytkowania wieczystego w udziale wynoszącym [...] części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] oraz że w księdze gruntowej o numerze KW nr [...] prowadzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], nie ujawniono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego jako prawa związanego z odrębną własnością lokalu nr [...] przy ul. [...]. Jedynie w dziale I-O księgi gruntowej w podrubryce 1.4.2. ujawniono wpis o wyodrębnieniu lokalu nr [...] wraz z podaniem numeru księgi prowadzonej dla tego lokalu.

Jak wskazano wyżej w księdze macierzystej urządzonej dla nieruchomości gruntowej będącej w użytkowaniu wieczystym oraz budynku z którego wyodrębniono lokal nr [...] nie ujawniono części wspólnych powstałych po wydzieleniu lokalu, a także nie ujawniono właściciela wyodrębnionego lokalu. Obowiązku takiego nie przewidywały obowiązujące ówcześnie przepisy rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie wykonania przepisów ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Jeżeli przedmiot sprzedaży stanowiły lokale w budynku znajdującym się na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste, a nie wszystkie lokale były sprzedane, w księdze nieruchomości z której zostały wydzielone dokonywało się tylko wpisu w łamie 8 dział I – O, a nie ujawniano w dziale II właścicieli poszczególnych lokali i przypadającego im udziału w nieruchomości wspólnej.

Wskazać należy, że właściciel lokalu nr [...] mógł wystąpić do właściwego sądu o dokonanie stosownego wpisu w księdze wieczystej macierzystej Nr KW Nr [...], jednakże tego nie uczynił.

Zdaniem skarżącego prawo użytkowania wieczystego powstało, albowiem zostało wpisane i ujawnione w księdze wieczystej lokalu Kw Nr [...].

Natomiast zdaniem organu prawo użytkowania wieczystego nie powstało, bowiem nie zostało ujawnione w KW Nr [...].

Zdaniem Sądu brak ujawnienia w księdze gruntowej prawa użytkowania wieczystego do części nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] związanej z lokalem nr [...] oznacza, że prawo użytkowania wieczystego nigdy nie powstało.

Skoro przedmiot postępowania administracyjnego w niniejszym postępowaniu stanowiło przekształcenie prawa wieczystego użytkowania, to prawo to musiało istnieć w dacie złożenia wniosku o jego przekształcenie w prawo własności. Jeśli bowiem prawo użytkowania wieczystego nie powstało, z powodu braku wpisu w księdze wieczystej, to brak jest jednej z podstawowych przesłanek umożliwiających procedowanie organom, a to z uwagi na brak przedmiotu postępowania administracyjnego (nieistnienie prawa użytkowania wieczystego), co skutkuje bezprzedmiotowością prowadzonego postępowania. W konsekwencji, jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem było, jak to uczynił organ I instancji w przedmiotowej sprawie, umorzenie postępowania, gdyż przedmiot w odniesieniu, do którego postępowanie zostało wszczęte nie istniał.

Organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji, gdyż jego zdaniem organ pierwszej instancji winien rozważyć zawieszenie postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości do czasu uzgodnienia stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym albowiem umorzenie postępowania spowoduje konieczność złożenia przez wnioskodawcę nowego wniosku w sprawie przekształcenia.

Skarżący nie zgadza się z argumentacją organu odwoławczego, który w całości podzielił pogląd organu I instancji odnośnie skutku braku wpisu użytkowania wieczystego w księdze wieczystej gruntowej.

Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. oświadczył, że skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Zdaniem Sądu decyzja organu odwoławczego odpowiada prawu. Sąd podziela pogląd organów obu instancji odnośnie skutku braku wpisu części użytkowania wieczystego związanego z lokalem nr [...] w księdze gruntowej.

Wobec tego stwierdzić należy, że decyzja organu odwoławczego jest decyzją korzystną dla skarżącego, albowiem stwarza mu możliwość wcześniejszego uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym i tym samym uzyskania wpisu użytkowania wiecznego, a wiec powstania tego prawa.

Zarzuty skarżącego nie są zasadne pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji, w oparciu o art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.