Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 655/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]r. M.R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...]. Ponadto oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni [...] m² oraz że nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro, ani nieruchomości. Wskazał również, że nie uzyskuje żadnego dochodu, podkreślając przy tym, że od marca 2010 r. nie jest mu wypłacany zasiłek stały z pomocy społecznej, ponieważ nie wpuszcza do swojego mieszkania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Z. i oświadczył, że "przeżył z kradzieży". Do wniosku dołączył między innymi zaświadczenie z dnia [...]r., potwierdzające, że był objęty pomocą społeczną w formie zasiłku stałego do marca 2010 r.

Następnie zarządzeniem z dnia 8 lipca 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do wskazania m.in. miesięcznej wysokości kosztów utrzymania oraz nadesłania stosownych faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty oraz do wskazania źródeł utrzymania i nadesłania zeznania podatkowego za rok 2010.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie M.R. nadesłał: zaświadczenie potwierdzające, iż na dzień [...] lipca 2011 r. ma zaległości czynszowe na kwotę [...] zł., pismo z dnia [...]r., odmawiające umorzenia zaległości z tego tytułu, wezwanie do zapłaty tej należności, rozliczenie z tytułu dostarczania energii elektrycznej za okres od [...]r. do [...]r. oraz zaświadczenie pracownika MOPR w Z. z dnia [...]r., potwierdzające, że pobierał świadczenia w ramach pomocy społecznej do [...] marca 2010 r., jednak obecnie z nich nie korzysta. Ponadto skarżący przedłożył pismo z dnia [...]r., w którym oświadczył, że nie obciążają go żadne pożyczki i nie otrzymuje świadczeń z pomocy społecznej, nie wpuszcza do mieszkania pracowników MOPR oraz, że "przeżył z kradzieży".

Następnie w dniu [...]r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżący nadesłał postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]r., odmawiające wydania zaświadczenia o dochodach za rok 2010, z którego wynika, że skarżący nie składał zeznania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jednakże pomimo wezwania zarządzeniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący nie wskazał miesięcznej wysokości kosztów jego utrzymania i nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność wysokości tych kosztów; faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty oraz nie wskazał źródeł utrzymania.

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił M.R. przyznania prawa pomocy, wskazując, że nie została spełniona przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący podniósł, iż nie ma żadnych dochodów i oświadczył, że "przeżył z kradzieży". Jednocześnie dodał, że złożył na siebie doniesienie do Prokuratury Rejonowej w Z. i dołączył kserokopię powyższego doniesienia z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a. stronie

na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Natomiast na podstawie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ponadto zgodnie z art. 244 § 1 Pp.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało ograniczone do wniosku o ustanowienie adwokata, gdyż na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Z uwagi na wniesienie sprzeciwu od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 sierpnia 2011 r., wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy podlegał ponownemu rozpoznaniu.

Zgodnie z cytowanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarżącego obciążał ciężar wykazania, że występują okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania zarządzeniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2011 r. - skarżący nie wskazał miesięcznej wysokości kosztów utrzymania, nie przedłożył faktur VAT, paragonów i dowodów wpłaty dokumentujących wysokość tych kosztów, ani też nie wskazał źródeł utrzymania. Co więcej – odnośnie tej ostatniej kwestii złożył oświadczenie świadczące o zlekceważeniu wezwania Sądu (oświadczając, że "przeżył z kradzieży").

Wobec tego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.