Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 606/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 200, art. 200a, art. 207
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: Art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek ( spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Bożenna Blitek Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Rektora z dnia 25 marca 2013r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Rektora na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rektor Uniwersytetu decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] odmówił przyznania A. C. - doktorantowi IV roku studiów na Wydziale [...] - zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim 2012/2013.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 104 § 1 oraz 107 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; obecnie Dz.U. z 2013 r., poz. 267) dalej "K.p.a.", art. 200a w zw. z art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 572), dalej "P.s.w.", §§ 22 - 25 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich (Dz.U. z 2011 r., nr 225, poz. 1351) dalej "rozporządzenie", oraz Regulamin przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytecie, wprowadzonego zarządzeniem nr [...] Rektora Uniwersytetu z [...] 2011 r. ze zm. (dalej "Regulamin").

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że na mocy art. 200a ust. 1 P.s.w. zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej przysługuje doktorantom wyróżniającym się w pracy naukowej i dydaktycznej. Ponadto, w myśl art. 200a ust. 2 P.s.w. oraz § 4 Regulaminu doktorantowi znajdującemu się w grupie 30% najlepszych doktorantów, któremu nie przyznano stypendium doktoranckiego, przyznaje się środki finansowe w wysokości kwoty zwiększenia stypendium. Zwiększenie to staje się stypendium doktoranckim.

Zgodnie z § 24 Rozporządzenia w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich oraz § 5 ust. 2 Regulaminu - zwiększenie stypendium może być przyznane doktorantowi na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich, który wyróżniał się osiągnięciami w pracy naukowej i dydaktycznej.

W myśl § 6 Regulaminu listy rankingowe sporządzane przez komisje doktoranckie w oparciu o dane zawarte w sprawozdaniu złożonym przez doktoranta mają charakter rankingu, w którym najwyższą pozycję uzyskuje doktorant, który zgromadził największą ilość punktów, według systemu punktacji ustalonego przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej.

Mając na uwadze osiągniętą pozycję na liście rankingowej, wynikającą z dokonania przez komisję doktorancką oceny osiągnięć naukowo-dydaktycznych doktoranta zgodnie z obowiązującymi na Wydziale [...] kryteriami przyznawania zwiększeń stypendiów doktoranckich stwierdzono, że wnioskodawca nie spełnia warunków niezbędnych do przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego.

A. C. wniósł 26 lutego 2013 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Podniósł, że odmówiono mu przyznania zwiększenia stypendium powołując się na zarządzenie nr [...] Rektora Uniwersytetu z [...] 2012 r. Efektem tego zarządzenia jest zmiana (w porównaniu z zasadami obowiązującymi uprzednio) liczby przyznanych zwiększeń na roku studiów skarżącego z sześciu na dwa. Na liście rankingowej zajmuje miejsce trzecie, sytuacja ta jest więc dla niego frustrująca.

Zakwestionował zgodność zarządzenia nr [...] z rozporządzeniem. Podniósł istnienie sytuacji, w których interpretacja zawarta w zarządzeniu nr [...] przeczy duchowi rozporządzenia, czy też zdrowemu rozsądkowi.

Stwierdził, że dorobek i działalność podczas studiów stawiają go w gronie 30% najlepszych doktorantów Wydziału [...] i nie powinna go z tego grona wykluczać podejrzana arytmetyka.

Zarzucił brak przejrzystości i uczciwości treści zarządzenia nr [...]. Podniósł tryb jego ogłoszenia (tuż przed kolejnym rokiem akademickim) oraz brak rzeczowych wyjaśnień ze strony władz Uniwersytetu, co podyktowało taką interpretację prawa.

Rektor Uniwersytetu decyzją z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję - na podstawie art. 104 i art. 127 § 3 zd. 2 w zw. z art. 138 ust. 1 pkt 1 K.p.a., art. 200a P.s.w., §§ 22-25 rozporządzenia, Regulaminu oraz zarządzenia nr [...] Rektora z [...] 2012 r. w sprawie zmiany w zarządzeniu nr [...] Rektora Uniwersytetu z [...] 2011 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytecie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dokonanym przez komisję doktorancką przeliczeniu punktów nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. A. C. zajął, bowiem 3 miejsce na liście rankingowej, uzyskując w sumie 59 punktów, zaś do zakwalifikowania się do grupy 30% najlepszych doktorantów na IV roku studiów i otrzymania zwiększenia stypendium doktoranckiego konieczne było uzyskanie co najmniej 60 punktów. Biorąc pod uwagę liczbę doktorantów IV roku studiów doktoranckich wykazaną w sprawozdaniu GUS S-12 według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, na który przyznawana jest dotacja, tj. 7 doktorantów w dziedzinie nauk matematycznych, dyscyplinie matematyka, zwiększenie stypendium doktoranckiego można przyznać dwóm doktorantom (30%*7=2,1).

Zgodnie z art. 200a ust. 1 P.s.w. (...) uprawnienie do otrzymywania tego stypendium przysługuje nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich.

Również Zarządzenie nr [...] Rektora w § 3 ust. 1 przewiduje, iż zwiększenie stypendium doktoranckiego przysługuje nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich.

Natomiast w myśl rozporządzenia MNiSW z dnia 21 października 2011 r. w sprawie sposobu podziału i trybu przekazywania dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych z budżetu państwa, dotację oblicza się uwzględniając stan na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przyznania dotacji - w zakresie liczby uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich.

Ponadto każda uczelnia publiczna zobowiązana jest do przestrzegania zasad prawidłowej gospodarki finansowej środkami publicznymi, których naruszenie może spowodować pociągnięcie do odpowiedzialności.

Uwzględnianie liczby doktorantów według aktualnego stanu może prowadzić do sytuacji, w której zabraknie środków na wypłatę stypendiów, gdy na dzień 31 grudnia liczba doktorantów jest o wiele niższa, a ta liczba stanowi podstawę do wyliczania ministerialnej dotacji. Przyjęcie takiego rozwiązania kreuje dwa zasadnicze problemy. Po pierwsze, uwzględnianie liczby doktorantów według stanu na dzień 31 grudnia w poprzednim roku akademickim na niższym roku wymusza konieczność wprowadzenia innego rozwiązania dla pierwszego roku studiów. Po drugie, pojawia się trudna do rozwiązania kwestia doktorantów korzystających z przedłużenia studiów doktoranckich.

Środki na dotację projakościową przekazywane są uczelni na podstawie liczby doktorantów wykazanej w sprawozdaniu GUS S-12 według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, na który przyznawana jest dotacja, wobec czego uczelnia zobowiązana była przyjąć przedstawione niżej rozwiązanie, w przeciwnym razie mogłoby dojść do sytuacji, że zostanie pozbawiona możliwości wypłaty zwiększenia stypendium uprawnionym do tego doktorantom (np. w sytuacji, gdy na pierwszy rok zostanie przyjęta większa liczba doktorantów, niewielka liczba doktorantów ukończy studia, doktoranci lat wyższych wrócą z urlopów). Uczelnia narażałaby się tym samym na zarzuty działania na szkodę doktorantów i konieczność zwrotu dotacji.

Przywoływane wyżej przepisy dotyczące zwiększenia stypendium doktoranckiego (przede wszystkim Regulamin przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytecie) weszły w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., a świadczenie to przyznawane było w roku akademickim 2011/2012 wyjątkowo na 9 miesięcy (od stycznia do września 2012 r.). W trakcie procedury przyznawania stypendiów doktoranckich, a zwłaszcza tworzenia list rankingowych pojawiło się wiele problemów interpretacyjnych zgłaszanych przez osoby obsługujące tok studiów doktoranckich na poszczególnych Wydziałach, jak również przez Towarzystwo Doktorantów Uniwersytetu.

Wobec powyższego oraz z uwagi na wymogi wynikające z przepisów prawa, pod koniec ubiegłego roku akademickiego przygotowano projekt zarządzenia w sprawie zmian w Regulaminie przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytetu. Projekt ten konsultowany był ze środowiskiem akademickim oraz kierownikami studiów doktoranckich. Nie zostały do niego zgłoszone prawie żadne uwagi, w efekcie czego został podpisany przez Rektora w dniu 14 września 2012 r., a więc jeszcze przed rozpoczęciem kolejnego roku akademickiego. W roku akademickim 2012/2013 zwiększenie stypendium doktoranckiego zostało przyznane na 12 miesięcy (rok akademicki), podczas gdy dotacje z Ministerstwa przyznawane są na lata kalendarzowe.

Z uwagi na powyższe, na Uniwersytecie została przyjęta zasada stanowiąca, że zwiększenie stypendium doktoranckiego przyznaje się nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich. Za punkt odniesienia przyjmuje się 100% doktorantów według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przyznania dotacji.

Na Uniwersytecie od lat skutecznie i bez sprzeciwów stosuje się poniższe rozwiązanie (tj. uwzględnianie w obliczeniach liczby studentów według stanu na poprzedni rok akademicki) w zakresie świadczeń pomocy materialnej oraz dotacji dydaktycznej dla studentów.

Ponadto nie jest zasadny argument, jakoby ze strony władz Uczelni nie padły żadne rzeczowe wyjaśnienia, co podyktowało wskazaną interpretację prawa. Prorektor ds. dydaktyki odpowiedział, bowiem na wszelkie zapytania, które wpłynęły zarówno drogą tradycyjną, jak i pocztą elektroniczną. Co więcej, przedstawiciele Towarzystwa Doktorantów w trakcie spotkania z władzami przyjęli proponowane wyżej stanowisko, zobowiązując się jednocześnie do opracowania propozycji zmian w zakresie obliczania 30% najlepszych doktorantów w kolejnym roku akademickim.

A. C. wniósł na powyższą decyzję skargę zarzucając jej naruszenie P.s.w. Wniósł o zobowiązanie Rektora Uniwersytetu do zmiany tej decyzji.

W uzasadnieniu zarzutów podniósł, że w roku akademickim 2012/2013 Rektor określił zasady przyznawania zwiększeń stypendiów z dotacji projakościowej w Zarządzeniu nr [...] z [...] września 2012 r. w sprawie: zmiany w zarządzeniu nr [...] Rektora z [...] 2011 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytecie.

Przyjęto przy tym zasadę (§ 1 ust. 5 pkt 1), że 30% doktorantów na roku N w roku akademickim 2012/2013 oblicza się od liczby doktorantów na roku N dnia 30. XII. 2011 r. i liczba ta jest stała przez cały rok kalendarzowy (nieujęte w regulaminie).

Korzystając z takiej interpretacji, za 30% studentów na obecnym IV roku skarżącego, liczącym 21 osób przyjęto 2 osoby, ponieważ 31 grudnia 2011 r. ówczesny IV rok liczył osób 8. Za 30% na obecnym I roku, liczącym 10 osób przyjęto, według interpretacji Rektora, liczbę 6, ponieważ 31 grudnia 2011 r. ówczesny I rok liczył osób 23. Interpretacja taka jest wadliwa i sprzeczna z P.s.w. Sformułowanie "30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich" w art. 200a pkt. 1 i 2 P.s.w. nie powinno podlegać interpretacji i musi być rozumiane jako 30% studentów na danym roku w momencie przyznawania zwiększenia.

Podnoszone przez Rektora argumenty o gospodarności i trudnościach związanych z planowaniem wypłat nie mogą przesłonić treści ustawy: zwiększenie jest przyznawane jako bodziec do współzawodnictwa doktorantów w swojej grupie i nie da się uzasadnić, że przez cały okres trwania studiów studenci roku skarżącego mają współzawodniczyć o 2 zwiększenia (10% szansy sukcesu), a studenci wspomnianego roku niższego - o 6 zwiększeń (60% szansy sukcesu).

Dodatkowo podkreślił, że w jego przypadku stosuje się art. 200a pkt 2 P.s.w. stanowiący, iż "Doktorantowi znajdującemu się w grupie 30% najlepszych doktorantów, któremu nie przyznano stypendium doktoranckiego, przyznaje się środki finansowe w wysokości kwoty zwiększenia stypendium, o którym mowa w ust. 1. Zwiększenie to staje się stypendium doktoranckim". Nie pobierając stypendium doktoranckiego, znalazł się na trzecim miejscu (ex aequo z A. L., również skarżącym podobną decyzję) listy rankingowej do przyznania zwiększenia stypendium w roku akademickim 2012/2013. Trzecia pozycja wśród 21 osób plasuje skarżącego w 30% najlepszych doktorantów.

Drugim argumentem za unieważnieniem decyzji Rektora jest niedopuszczalna dezynwoltura w ogłaszaniu zasad rozdziału zwiększeń. Zarządzenie nr [...] zostało ogłoszone i weszło w życie odpowiednio 14 września i 1 października 2012r., to znaczy na dwa tygodnie przed końcem roku akademickiego, oceny którego dotyczą. Doktoranci są zobowiązani do 30 czerwca każdego roku złożyć sprawozdanie ze swojej działalności w minionym roku akademickim (z ewentualnymi uzupełnieniami za okres lipiec-wrzesień) i to sprawozdanie stanowi podstawę przyznania zwiększenia na rok następny.

Do 1 października 2012 r. obowiązywały zarządzenia i zasady oceny przyjęte wcześniej, w których sporna interpretacja nie była stosowana: na 21-osobowym (ówczesnym) III roku przyznano na rok 2011/2012 - 6 zwiększeń, na 23-osobowym (ówczesnym) roku I przyznano na ten okres zwiększeń 7, czyli faktyczne 30% ich stanu (po zaokrągleniach). Przez 12 miesięcy roku akademickiego 2011/2012 te liczby były punktem odniesienia dla doktorantów - zarządzenia i zasady oceny zostały zmienione na dwa tygodnie przed złożeniem sprawozdań. Budzi to wątpliwość, czy nie została złamana zasada lex retro non agit. Poważniejsze wątpliwości tej natury budzi fakt, że sprawozdania składane do dnia 30 czerwca zostały ocenione według przepisów obowiązujących od dnia 1 października.

Rektor Uniwersytetu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Równocześnie wniósł o uwzględnienie jako dowodów dołączonych akt sprawy.

Wskazał, że w § 8 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 października 2011 r. w sprawie sposobu podziału i trybu przekazywania podmiotowej dotacji na dofinansowanie zadań projakościowych z budżetu państwa, (Dz.U. z 2011 r., nr 251, poz. 1508), literalnie wskazano, iż sposób podziału i tryb przekazywania dotacji na dofinansowanie zwiększenia wysokości stypendiów doktoranckich o których mowa w art. 200 a ustawy, dla 30% najlepszych doktorantów, w uczelniach publicznych i niepublicznych oblicza się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przyznania dotacji - w zakresie liczby uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi Rektor podniósł, że w całości podtrzymuje wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Możliwość przyznawania stypendiów doktoranckich przewiduje art. 200 ust. 1 P.s.w. W art. 200a ust. 1 P.s.w. uregulowano natomiast kwestie związane ze zwiększeniem stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej, o której mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5 P.s.w.

Zgodnie z art. 200a ust. 1 P.s.w.: zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej, przysługuje doktorantom wyróżniającym się w pracy naukowej i dydaktycznej. Tryb przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego określa regulamin określony przez rektora po uzyskaniu opinii właściwego organu samorządu doktorantów, z uwzględnieniem zasady, że uprawnienie do otrzymania tego stypendium przysługuje nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich. Ust. 2 tego przepisu stanowi natomiast, że doktorantowi znajdującemu się w grupie 30% najlepszych doktorantów, któremu nie przyznano stypendium doktoranckiego, przyznaje się środki finansowe w wysokości kwoty zwiększenia stypendium, o którym mowa w ust. 1. Zwiększenie to staje się stypendium doktoranckim.

W sprawie istota sporu sprowadza się do właściwej wykładni wskazanego powyżej art. 200a ust. 1 P.s.w.

Zdaniem Sądu prawidłowa wykładnia art. 200a ust. 1 P.s.w. powinna być następująca, że uprawnienie do otrzymania zwiększonego stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej powinno przysługiwać doktorantowi, który znalazł się w grupie 30 % najlepszych doktorantów ze znanej władzom uczelni liczby studiujących doktorantów danego roku studiów .

Zatem jest niewątpliwym, że zgodnie z treścią art. 200a ust. 1 P.s.w. 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów - do którego odnoszą się postanowienia ust. 2 - oznacza, że skoro na każdym roku studiów studiuje określona liczba osób, to z tej liczby 30% przysługują dodatkowe stypendia. Jest także niewątpliwym, że nie można liczby 30% doktorantów dla danego roku obliczać na podstawie ogólnej liczby doktorantów innego roku.

Ustalenie w tym konkretnym przypadku liczby 100 % doktorantów każdego roku studiów według stanu na dzień 31 grudnia 2011 r. (zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 października 2011 r. w sprawie sposobu podziału i trybu przekazywania dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych z budżetu państwa, było przez Rektora niczym nieuprawnione w świetle art. 200a ust. 1 P.s.w. Wskazane rozporządzenie określa jedynie sposób podziału i tryb przekazywania dotacji podmiotowej na dofinasowanie zadań projakościowych, określonej w art. 94b ust. 1 P.s.w., tj. m. in. wysokość tej dotacji, którą oblicza się według poszczególnych wzorów wskazanych w załącznikach do tego rozporządzenia.

Przyjęte więc rozwiązanie w § 6 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu z dnia [...] 2012 r. zmieniającego zarządzenie nr [...] Rektora w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych na Uniwersytecie, które weszło w życie z dniem 1 października 2012 r., że za 100 % doktorantów każdego roku studiów doktoranckich uznaje się liczbę doktorantów na dzień 31 grudnia poprzedniego roku kalendarzowego, ocenić należało za sprzeczne z art. 200a ust. 1 P.s.w. Dla obliczenia, bowiem 30% najlepszych doktorantów punktem odniesienia nie może być 100% doktorantów na dzień 31 grudnia poprzedniego roku kalendarzowego, w stosunku do tego, w którym starający się o stypendium doktorant studiuje.

Skoro art. 200a P.s.w. określa, że uprawnienie do otrzymania zwiększonego stypendium doktoranckiego przysługuje nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów na poszczególnych latach studiów doktoranckich, to w ocenie Sądu 100% doktorantów danego roku studiów doktoranckich powinna stanowić liczba wszystkich doktorantów na danym roku studiów, natomiast 30% najlepszych doktorantów powinno wynikać z listy rankingowej.

Niedopuszczalnym jest, aby akt władztwa zakładowego wewnętrznego był sprzeczny z przepisem rangi ustawowej i w sposób nieuzasadniony ograniczał liczbę doktorantów uprawnionych do otrzymania zwiększonego stypendium.

Trafnie i zasadnie na te aspekty zwrócił uwagę skarżący. W żadnej mierze za przyjęciem tego rodzaju uregulowań nie może przemawiać konieczność przestrzegania dyscypliny finansowej, czy też przyjmowanie rozwiązań zawierających niejednolite zasady w stosunku do poszczególnych lat studiów, jak to wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zwrócić także należy uwagę, że wskazany w art. 207 ust. 1 P.s.w. obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Choć decyzje organów uczelni w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkól wyższych nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, to jednak skoro zostały poddane kontroli pod względem zgodności z prawem prowadzonej przez sąd administracyjny, muszą spełniać przynajmniej podstawowe wymogi umożliwiające przeprowadzenie tej kontroli. Prowadzi to do wniosku, że organy Uczelni powinny najpierw poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale dowodowym i w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., przedstawić motywy odmowy przyznania stypendium doktoranckiego przy zastosowaniu zasad postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu decyzji organu I instancji, poza powtórzeniem treści art. 200a ust. 1 P.s.w. w ogóle nie przedstawiono jego rozumienia przez władze Uczelni. Z kolei w zaskarżonym rozstrzygnięciu skoncentrowano się na zobrazowaniu aspektów finansowych związanych z wypłatą zwiększonych stypendiów doktoranckich i przyjętych w związku z tym rozwiązaniach. Ponadto Rektor powołał się na dane zawierające liczbę doktorantów wynikające ze sprawozdania GUS S – 12, którego brak w aktach sprawy.

Wobec powyższego, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa procesowego – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. – w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przede wszystkim naruszają przepisy prawa materialnego – art. 200a P.s.w. – w stopniu, który miał wpływ na wynik tej sprawy.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a." orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a., jak w punkcie II sentencji wyroku.

Zgodnie z treścią art. 153 P.p.s.a. przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę sprawy i przyjętą wykładnię przepisów.