Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 169/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i art. 49 par. 1, art. 178 w zw. z art. 197 par. 2, art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 819/08 odrzucające zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 819/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie K. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tegoż Sądu z dnia 7 sierpnia 2008 r. o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w/w na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Na to zarządzenie złożył w dniu 9 września 2008 r. zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany negatywnie przez WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., a następnie zażalenie od tegoż postanowienia również zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 647/09.

Wobec powyższego, skarżący na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 31 sierpnia 2009 r. oświadczył, iż podtrzymuje zażalenie z dnia 9 września 2008 r. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu i wobec tego Wojewódzki Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia przez nadesłanie jednego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia organowi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 28 września 2009 r. zatem siedmiodniowy termin upływał w dniu 5 października 2009 r., a skarżący nadał odpis zażalenia dopiero w dniu 6 października 2009 r. (co wynika ze stempla pocztowego na kopercie), a zatem po upływie zakreślonego terminu.

Sąd pierwszej instancji mając na uwadze treść, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wobec przekroczenia terminu do dokonania czynności zażalenie odrzucił.

Na powyższe postanowienie K. C. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu i zwolnieniem od opłat sądowych, w którym wskazał, iż przy wszczętych wobec niego 55 postępowaniach od 2004 r. istnieje znaczne prawdopodobieństwo uchybienia terminom lub innego zaniechania, czy nawet utraty chęci "naprostowania" złośliwego urzędnika. Ponadto wskazał, iż jest obciążony dwoma chorobami przewlekłymi i z tego tytułu pobiera od kilku lat rentę w kwocie 685 zł netto, co przy stałych wydatkach na leki, kwalifikuje skarżącego do kategorii osób o szczególnie niskim statucie dochodów. Stan zdrowia skarżącego jak i ilość oraz przewlekłość postępowań musi prowadzić do uchybienia terminowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż w nim podniesione.

Otóż zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja będzie miała zastosowanie w niniejszej sprawie, bowiem w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Podkreślić jednak należy, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Odmienna interpretacja - zastosowana przez Sąd I instancji - jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczna, gdyż nie każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, czyli taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Braku odpisu zażalenia nie można zakwalifikować do braku istotnego, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkową kopię zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu. Tym bardziej, iż skarżący obowiązek nadesłania odpisu zażalenia wykonał z nieznacznym przekroczeniem terminu.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.