Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 626/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Fabryki [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odtworzenie akt sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Fabryki [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Fabryka [...] z siedzibą w W. pismem z 21 sierpnia 2015 r., uzupełnionym w dniu 18 września 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odtworzenie akt własnościowych nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], stanowiącej własność ww. Fabryki. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że pismem z 18 lutego 2014 r. wystąpiła do Prezydenta W. z wnioskiem o odtworzenie ww. akt, przy czym we wniosku wskazano dokumenty, których w aktach brak. W odpowiedzi z dnia 24 lipca 2014 r. uzyskała informację o braku podstaw do uznania akt własnościowych ww. nieruchomości za niekompletne. Wobec tego w dniu 8 sierpnia 2014 r. skarżąca ponagliła organ do załatwienia wniosku, a następnie w dniu 24 czerwca 2015 r. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. wniosku w terminie. Kolegium uznało jednak wniesione zażalenie za nieuzasadnione ze względu na brak podstaw prawnych do odtwarzania akt własnościowych nieruchomości, skutkujący brakiem prawa do wniesienia zażalenia na bezczynność w tym przedmiocie. Skarżąca wskazała, że brak formalnego stanowiska organu administracji w przedmiocie wniosku o odtworzenie akt, uniemożliwia jej dalsze działanie mające na celu ochronę jej interesu prawnego. Skoro zatem wniosek skarżącej do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany merytorycznie, oznacza to, że organ pozostawał bezczynny, a niniejsza skarga jest uzasadniona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z 23 czerwca 2014 r. [...] Urząd Wojewódzki w [...] poinformował, że nie posiada żadnych dokumentów świadczących o złożonych wnioskach w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) w stosunku do przedmiotowej nieruchomości. W związku z tym pismem z 24 lipca 2014 r. Prezydent W. poinformował skarżącą o kompletności zbioru akt własnościowych. Ponadto pismem z 14 października 2014 r. swój udział w postępowaniu zgłosił r.pr. [...] – pełnomocnik kuratora spadku po Z. S., który wskazał na ewentualne nieprawidłowości przy przeniesieniu Spółki do Krajowego Rejestru Sądowego. Z uwagi na powyższe oraz fakt prowadzenia dokumentacji z ponumerowanymi kartami od lat czterdziestych, żądanie wnioskodawcy dotyczące odtworzenia nieistniejącej dokumentacji jest bezzasadne.

Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w niniejszej sprawie i zobowiązanie go do rozpoznania wniosku o odtworzenie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości poprzez wydanie decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., w takim wypadku Sąd skargę odrzuca.

Na wstępie wskazać należy, że właściwość sądu administracyjnego określona została w art. 3 § 2 P.p.s.a. i obejmuje rozpoznawanie skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a." oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższego wynika, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna wyłącznie w sprawach, w których organ działa w przedmiocie wydania: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (...); 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...); 5) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach albo 6) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z 18 lutego 2014 r. o odtworzenie akt własnościowych nieruchomości [...] położonej przy u. [...], ozn. hip. [...]. W ocenie Sądu czynności, których żąda skarżąca Spółka od Prezydenta W. pozostają jednak poza kontrolą sądu administracyjnego. W szczególności Sąd nie mógłby zobowiązać Prezydenta W. do podjęcia określonych czynności, skoro z akt administracyjnych nie wynika, aby organ ten prowadził jakąkolwiek sprawę administracyjną w rozumieniu art. 1 K.p.a. Potwierdza to z resztą sama skarżąca, wskazując w uzasadnieniu skargi, że nigdy nie wnosiła o ustanowienie na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego. Z kolei działanie organu zmierzające do odtworzenia żądanych przez skarżącą dokumentów nie jest postępowaniem administracyjnym zmierzającym do załatwienia sprawy administracyjnej. Twierdzenie to wynika z faktu, że organ prowadzący postępowanie administracyjne musi mieć ku temu podstawę znajdującą oparcie w prawie materialnym, a wówczas postępowanie takie kończy się decyzją administracyjną (art. 104 K.p.a.) lub postanowieniem (art. 123 K.p.a.). W niniejszej sprawie istotą żądania skarżącej jest odtworzenie przez organ akt własnościowych nieruchomości [...] poprzez rekonstrukcję wniosku złożonego w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) oraz decyzji dekretowej. Trudno więc powiedzieć, w jakiej formie miałoby się zakończyć "postępowanie" zainicjowane wnioskiem skarżącej, skoro, na co wskazano już powyżej, Prezydent W. nie prowadzi żadnego postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 K.p.a. W tej sytuacji nie można stwierdzić, czy organ zachował terminy załatwienia sprawy oraz w jakim terminie miałby dokonać czynności żądanych przez stronę. Z powyższych względów Sąd doszedł do przekonania, że Prezydent W. w omawianej sprawie nie mógłby wydać żadnego z aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.

Koniecznym jest przy tym wskazanie, że Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera żadnych przepisów regulujących odtworzenie akt, czy poszczególnych dokumentów. Zdaniem Sądu, brak woli ustawodawcy w uregulowaniu tej kwestii nie pozwala na formułowanie idących w tym kierunku twierdzeń, bowiem byłoby to stosowaniem wykładni prawa contra legem (art. 1 P.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do wniosku, że żądanie skarżącej wysunięte wobec Prezydenta W., aby organ odtworzył wskazane przez stronę dokumenty kilkudziesięciu lat, nie zainicjowało postępowania mogącego się zakończyć się wydaniem jakiegokolwiek aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., a zatem skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w powyższym przedmiocie jest niedopuszczalna. Stwierdzić bowiem należy, że skoro ewentualna "czynność odtworzenia dokumentu", mająca jedynie charakter pomocniczy w postępowaniu głównym (które w niniejszej sprawie nie toczy się) nie podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to również ewentualna bezczynność organu przy dokonywaniu określonych czynności, bądź ich braku nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Czynność ewentualnego odtworzenia dokumentu również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co dodatkowo przesądza w niniejszej sprawie o niedopuszczalności skargi Fabryki [...] z siedzibą w W. do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.