Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 26/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1,art. 4a-4c, art. 23 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 239
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Towarzystwa [...] w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. S. na bezczynność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci – L. Oddziału Regionalnego w L. (dalej także jako "TPD LOR") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w przedmiotowym wniosku jego pełnomocnik zwrócił się do zarządu stowarzyszenia Towarzystwo Przyjaciół Dzieci - L. Oddziału Regionalnego o udostępnienie kopii uchwały tego zarządu powołującej Rzecznika Praw Dziecka Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Wniosek ten został prawidłowo doręczony Towarzystwu w dniu [...] stycznia 2016 r. (co skarżący udokumentował załączonym do skargi potwierdzeniem odbioru), jednak do dnia złożenia skargi skarżącemu nie doręczono żadnej odpowiedzi na przedmiotowe żądanie.

Skarżący podkreślił, że z opublikowanej przez TPD LOR informacji dodatkowej do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2014 wynika, że "znaczącą część przychodów stowarzyszenia stanowią dotacje i subwencje, udzielane między innymi przez Kuratorium Oświaty, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Regionalny Ośrodek P. Społecznej, Urzędy Miejskie, Starostwo Powiatowe oraz Fundusze Ochrony Środowiska, a więc pochodzące ze środków publicznych". Stowarzyszenie dysponuje zatem majątkiem publicznym, a tym samym – jak stwierdził skarżący – stanowi podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z kolei informacja o treści uchwały zarządu stowarzyszenia TPD - L. Oddziału Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2005 r., będącej podstawą prawną powołania Rzecznika Praw Dziecka TPD, podejmującego (zgodnie z opisem dostępnym na stronie internetowej stowarzyszenia) szereg działań o charakterze publicznym, niewątpliwie jest informacją o sprawach publicznych i jako taka powinna podlegać udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w wyżej oznaczonej ustawie.

W ocenie skarżącego zarząd stowarzyszenia TPD LOR pozostaje zatem w bezczynności w załatwieniu jego wniosku, co stanowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł wobec tego o zobowiązanie ww. podmiotu do udzielenia mu żądanej informacji publicznej w terminie zakreślonym przez Sąd.

W odpowiedzi na skargę Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny wniosło o jej odrzucenie w całości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wyjaśniono, że wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. (oznaczony jako "Wezwanie"), do którego odnosi się zarzut bezczynności, wpłynął do siedziby TPD LOR w dniu [...] stycznia 2016 r., przy czym został złożony przez adwokata M. B. występującego jako "pełnomocnik Pana A. S.. Przedmiotowe pismo zawierało żądanie udostępnienia informacji publicznej w zakresie:

- prawnych podstaw działania Rzecznika Praw Dziecka funkcjonującego w ramach stowarzyszenia Towarzystwa Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny;

- kopii uchwały Zarządu TPD LOR z dnia [...] kwietnia 2005 r. powołującej Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR, o której mowa w informacji nt. Działalności Rzecznika na stronie internetowej stowarzyszenia oraz innych dokumentów mogących mieć wpływ na ocenę prawidłowości działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR;

- podstaw prawnych sporządzenia i złożenia w Sądzie Okręgowym w L. pisma z dnia [...] października 2015 r.

W piśmie tym adwokat M. B. wyjaśnił, że przyczyną żądania udostępnienia wskazanych wyżej informacji jest treść pisma I. K.-D. (prezesa zarządu TPD LOR) z dnia [...] października 2015 r. i przyłączenie się do wniosku przeciwniczki procesowej o ograniczenie władzy rodzicielskiej w sprawie rozwodowej skarżącego, toczącej się przed Sądem Okręgowym w L.. Do przedmiotowego pisma załączono pełnomocnictwo udzielone adw. M. B. przez skarżącego, z którego wynikało, że mocodawca upoważnia adw. M. B. do reprezentowania w czynnościach przedsądowych, jak i postępowaniu sądowym we wszystkich instancjach, w sprawie karnej przeciwko I. K.-D. związanej z pismem z dnia [...] października 2015 r. i wynikającym z jego treści zniesławieniem mocodawcy.

W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek wiceprezes zarządu TPD LOR w dniu [...] lutego 2016 r. przesłała na adres kancelarii adwokackiej adw. M. B. pismo, z którego wynikało, że TPD LOR informował już A. S. o podstawach prawnych działalności TPD LOR i działalności Rzecznika Praw Dziecka. Wiceprezes Zarządu poinformowała ponadto, że działalność Stowarzyszenia jest oparta na zapisach Statutu i zapisach w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz, że oba te dokumenty są ogólnie dostępne (na stronie internetowej TPD oraz w KRS). Wraz z powyższym pismem wnioskodawcy zostały przesłane ww. dokumenty.

Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi TPD L. Oddział Regionalny podniósł, iż adwokata M. B., określającego się jako pełnomocnik skarżącego, nie można uznać za pełnomocnika A. S. w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej. Z treści załączonego do wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. pełnomocnictwa nie wynika bowiem, by skarżący umocował adw. M. B. do występowania w jego imieniu również w postępowaniach toczących się w trybie dostępu do informacji publicznej. W tej sytuacji – zdaniem Towarzystwa, to adw. M. B., uznać należy za wnioskodawcę w przedmiotowej sprawie. Skarżący zaś - jako osoba nie będąca wnioskodawcą, tj. podmiotem realizującym swe prawo dostępu do informacji publicznej - nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Z ostrożności procesowej autor odpowiedzi na skargę podniósł również, iż jakkolwiek TPD LOR przekazał adw. M. B. informację o podstawach prawnych działania Stowarzyszenia i działającego w jego ramach Rzecznika Praw Dziecka, informacjom tym nie można przypisać waloru informacji publicznej. Wnioskodawca we wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. wyraźnie bowiem wskazał, że asumptem do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem było postępowanie w sprawie rozwodowej skarżącego toczące się przed Sądem Okręgowym w L. (sygn. akt II C [...]) oraz pismo I. K.-D. z dnia [...] października 2015 r., w którym jako Rzecznik Praw Dziecka wystąpiła ona o ograniczenie skarżącemu praw rodzicielskich oraz kontaktów z małoletnim dzieckiem. Rzeczywistym celem wnioskodawcy w uzyskaniu żądanych informacji była zatem ochrona jego praw w ww. postępowaniach. Złożony wniosek służy więc realizacji celu osobistego, a zamiarem wnioskodawcy jest pozyskanie informacji, które mają służyć celom dowodowym na potrzeby postępowania prowadzonego w innej sprawie. Takie żądanie – zdaniem Towarzystwa – jest niezgodne z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej, którym miało być informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym, w celu poprawy tego funkcjonowania.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący A. S. (działając osobiście) podtrzymał w całości swoją skargę, wnosząc ponadto o wymierzenie TPD LOR grzywny oraz orzeczenie, że bezczynność Towarzystwa (lub przewlekłe prowadzenie postępowania) miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podkreślił także, że adwokat M. B., składając do TPD LOR wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, posiadał jego pełnomocnictwo do występowania w tej sprawie.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o zobowiązanie TPD LOR do dostarczenia Sądowi kopii sprawozdania finansowego za 2015 r., w tym Informacji dodatkowej do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2015.

Uwzględniając powyższy wniosek Sąd w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. (doręczonym w dniu [...] czerwca 2016 r. – k. 55) wezwał TPD LOR do złożenia ww. dokumentów.

Żądane sprawozdanie finansowe za 2015 r. (wraz z Informacją dodatkową do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2014 i 2015) Towarzystwo złożyło do Sądu w dniu [...] czerwca 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zarzucanej w niej Towarzystwu Przyjaciół Dzieci – L. Oddziałowi Regionalnemu w L. bezczynności jest rozpatrzenie wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r., złożonego w imieniu skarżącego przez jego pełnomocnika adwokata M. B., o udostępnienie określonych informacji w trybie ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.").

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi stwierdzić należy że jest ona dopuszczalna. W szczególności Towarzystwo Przyjaciół Dzieci – L. Oddział Regionalny niezasadnie upatruje podstawy do odrzucenia skargi w braku legitymacji do jej złożenia przez A. S.. Z treści pisma z dnia [...] stycznia 2016 r. zawierającego przedmiotowe żądanie udostępnienia informacji publicznej (k. 5 akt sądowych), jednoznacznie bowiem wynika, że wniosek ten został złożony przez adwokata M. B. występującego w roli pełnomocnika A. S., a tym samym w jego imieniu. Okoliczność, iż wnioskodawcą był w niniejszej sprawie A. S., została zresztą potwierdzona w treści skargi, jak też w treści pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. W tej sytuacji fakt, iż do przedmiotowego wniosku nie załączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego adwokatowi M. B., obejmującego umocowanie do reprezentowania A. S. również w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej (załączone pełnomocnictwo obejmowało umocowanie do działania wyłącznie w sprawie karnej - k. 11) – wbrew przekonaniu TPD – nie daje podstaw by przyjąć, że rzeczywistym wnioskodawcą był adwokat M. B., który składając wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. działał we własnym imieniu (co w konsekwencji miałoby prowadzić do uznania, że A. S. nie posiada legitymacji do złożenia skargi na bezczynność w sprawie tego wniosku). Należy bowiem mieć na względzie, iż skarżący mógł upoważnić inną osobę do wystąpienia w jego imieniu o udostępnienie informacji publicznej, jednak nawet w takiej sytuacji złożony w jego imieniu wniosek nie musiał zawierać pełnomocnictwa. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej został bowiem przez ustawodawcę w dalekim stopniu odformalizowany, przy czym w świetle art. 2 u.d.i.p., osoba żądająca udostępnienia takiej informacji nie musi być nawet w pełni zidentyfikowana. W konsekwencji przyjmuje się, że braku pełnomocnictwa do działania w imieniu wnioskodawcy nie można uznać za brak formalny takiego wniosku (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt II SAB/Lu 10/12, LEX nr 1164471 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 259/10, LEX nr 756216). Tym samym brak stosownego pełnomocnictwa przy wniosku – w sytuacji, gdy wnioskodawca jest jednoznacznie oznaczony – nie może stanowić podstawy do kwestionowania jego późniejszej legitymacji do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Uznając skargę za dopuszczalną wypada także podnieść, że w przypadku skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, dla jej dopuszczalności nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, Lex nr 236545). Skarga A. S. jest zatem dopuszczalna pomimo, że została złożona z pominięciem tych środków.

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi wskazać należy, że w świetle poglądów orzecznictwa i doktryny przyjmuje się, iż stan bezczynności zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie właściwy organ (lub - jak na gruncie przepisów u.d.i.p. - inny podmiot wykonujący zadania publiczne) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99 oraz z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1904/09 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz: Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym (m.in.) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi natomiast, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, którą ustawodawca w art. 1 ust. 1 u.d.i.p zdefiniował jako każdą informację o sprawach publicznych.

W niniejszej sprawie bezsporna jest okoliczność, iż Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny w L. jest organizacją pożytku publicznego, co zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 239 ze zm.) wiąże się z obowiązkiem składania m.in. rocznego sprawozdania finansowego (art. 23 ust. 2). Art. 3 ust. 1 powołanej ustawy stanowi natomiast, że działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, do których należy m.in. działalność na rzecz dzieci i młodzieży, a także działalność na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka (art. 4 ust. 1 pkt 15 i 31).

Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny w L. jako organizacja pożytku publicznego prowadzi zatem działalność w zakresie realizacji zadań publicznych. Jednocześnie stowarzyszenie to dysponuje majątkiem publicznym, albowiem znaczną część jego przychodów stanowią dotacje i subwencje ze środków publicznych, co potwierdzają załączone do akt sprawy Informacje dodatkowe do bilansu i rachunku zysków i strat (będące załącznikami do sprawozdań finansowych Towarzystwa) za lata 2013 i 2014 (k. 7-8) oraz za lata 2014 i 2015 (k. 61-63). Z powyższych względów TPD uznać należy za podmiot obowiązany do udostępniania informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Podkreślić należy, że TPD - jako organizacja pozarządowa, która wykonuje zadania publiczne, a także dysponuje majątkiem publicznym - zgodnie z art. 4a ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, udostępnia informację publiczną na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje jednakowoż na zasadach, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (art. 4b pkt 3). Przepisy u.d.i.p. stosuje się ponadto do udostępniania informacji publicznej w zakresie nieuregulowanym w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 4c).

W kontekście oceny żądanych w niniejszej sprawie informacji stwierdzić należy, iż w stosunku do stowarzyszenia, będącego podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.u.i.p. – nawet będącego organizacją pożytku publicznego, jak w przypadku Towarzystwa Przyjaciół Dzieci L. Oddziału Regionalnego w L. – odnieść można odpowiednio myśl zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2015 r. (sygn. akt I OSK 1514/14), iż nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji TPD LOR, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez to stowarzyszenie w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (por. cytowany wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1514/14, dostępny w CBOSA). Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Znajduje to potwierdzenie w samym art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazującym, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Zatem to już ustrojodawca przewidział przedstawione ograniczenie zakresowe dostępu do informacji o działalności osób i jednostek innych niż organy władzy państwowej czy osoby pełniące funkcje publiczne oraz samorządy gospodarcze i zawodowe. Przyjęcie, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem publicznym, byłoby więc nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny (por. wyrok NSA z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1928/14, dostępny w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że informacje objęte wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r. nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez TPD LOR – jako organizacji pożytku publicznego – zadań publicznych związanych z ochroną praw dziecka, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Ocena ta dotyczy zarówno kopii uchwały zarządu TPD LOR powołującej Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR (do której to informacji w szczególności odnosi się złożona skarga na bezczynność Towarzystwa), jako i informacji na temat podstaw prawnych określonych działań podejmowanych przez tego Rzecznika. Z tego względu, w świetle cytowanych wyżej przepisów, TPD LOR nie było zobowiązane do udostępniania tych informacji wnioskodawcy w trybie u.d.i.p.

O braku możliwości przypisania przedmiotowym informacjom waloru informacji publicznej decydują również inne czynniki.

W literaturze podkreśla się, że wprawdzie od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej – stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p. – nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, jednakże konkretne żądanie udzielenia informacji musi podlegać wstępnej ocenie pod kątem tego, czy mamy do czynienia z informacją o sprawach publicznych ważnych i interesujących dla ogółu. Wymaga to od podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji obiektywizacji treści wniosku, natomiast podmiot wnioskujący o udzielenie informacji powinien wykazać obiektywny, a nie subiektywny interes w jej uzyskaniu (tak I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2012, str. 43).

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się ponadto, że dostęp do informacji publicznej nie może być utożsamiany ze środkiem kwestionowania działań organów władzy publicznej (czy też podmiotów wykonujących zadania publiczne - por. wyrok NSA z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 180/02, publ. CBOSA; wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1595/06, Lex nr 302463). Informacja publiczna nie jest środkiem do kwestionowania postępowania w innej sprawie indywidualnej oraz nie jest dopuszczalne w tym trybie pozyskiwanie informacji w zakresie prawnych argumentów uzasadniających działanie organu (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Gl 120/13, LEX nr 1532172).

W niniejszej sprawie już choćby z treści wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. wynika że został on złożony celem zakwestionowania słuszności działania Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR polegającego na przyłączeniu się do wniosku przeciwniczki procesowej o ograniczenia władzy rodzicielskiej skarżącego, w sprawie rozwodowej toczącej się przez Sądem Okręgowym w L.. Świadczy to jednoznacznie o wyłącznie subiektywnym interesie skarżącego w uzyskaniu żądanych informacji, co dodatkowo uzasadnia uznanie, że przepisy u.d.i.p. nie mogły mieć w niniejszej sprawie zastosowania.

Konsekwencją tego, że żądane przez stronę skarżącą informacje nie mają charakteru informacji publicznej jest brak możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność (por. wyroki NSA: z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt. I OSK 50/06, Lex nr 291197; z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 385/10, Lex nr 647919). Bez wpływu na tę ocenę pozostaje okoliczność, iż TPD LOR - pomimo, że powinno było to uczynić - nie powiadomiło pisemnie wnioskodawcy, że przepisy u.d.i.p. - z uwagi na charakter żądanych informacji - w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania. W ocenie Sądu uwzględnienie skargi z powodu niepodjęcia tej czynności byłoby całkowicie bezcelowe, skoro żądane informacje i tak nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., jak również niedopuszczalne byłoby wydanie przez TPD LOR na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. rozstrzygnięcia o odmowie ich udostępnienia, która to forma zastrzeżona jest jedynie dla informacji mających charakter informacji publicznej.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekając w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym skargę oddalił.