Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 11/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SAB/Kr 11/14 | POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.), WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r., sprawy ze skargi E.T., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedmiocie łącznego zobowiązanie pieniężnego na 2014 r., postanawia: -skargę odrzucić -


UZASADNIENIE

I.

E.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W skardze podniosła, że Kolegium nie rozpoznało jej odwołania wniesionego od decyzji Burmistrza Miasta G. z 31 stycznia 2014r. nr [...] ustalającej podatek od nieruchomości i podatek rolny na 2014 rok.

Skarżąca stwierdziła także, że cyt. "nadal występuje bezczynność obydwu organów w załatwieniu najważniejszych aspektów sprawy, mojej własności – służebności do mającej powstać nowej drogi." Z treści skargi wynika, że fragmenty działek należących do skarżącej (nr 153/4 i 153/6) zostały zajęte pod drogę, natomiast wymiar podatku nie został zmieniony. Nadto skarżąca uważa, że dane zawarte w Ewidencji gruntów i budynków w oparciu o które naliczono podatek są błędne.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że decyzją z 31 stycznia 2014r., nr [...] Burmistrz Miasta G. ustalił E.T. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i od nieruchomości na rok 2014 w kwocie 429,00 zł.

Od ww. decyzji zostało wniesione odwołanie które wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na zarzuty organu pierwszej instancji wpłynęło do Kolegium w dniu 25 marca 2014r. Analizując powyższe odwołanie Kolegium stwierdziło, że nie zawiera ono określenia istoty i zakresu żądania będącego jego przedmiotem. W związku z powyższym pismem z 10 kwietnia 2014r. Kolegium wezwało stronę do usunięcia powyższego braku formalnego. W zakreślonym terminie strona, pismem z 17 kwietnie 2014r. usunęła wskazane braki, wskazując, że żąda uchylenia przedmiotowej decyzji w części dotyczącej działek wchodzących w skład jej majątku na których ustanowiona jest służebność gruntowa.

W toku postępowania odwoławczego, bezpośrednio do Kolegium w dniu 3 kwietnia 2014r. wpłynęło pismo E.T. zatytułowane: "Skarga; Odwołanie - odpowiedź -sprzeciw" adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jak wskazała strona w nagłówku skargi, dotyczy ona odwołania z 6 marca 2014r., od decyzji wydanej Burmistrza Miasta G. w dniu 31 stycznia 2014r., znak: [...].

Kolegium wskazało, że zgodnie z treścią art. 139 ustawy 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 74 ze zm. dalej-O.p.), załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. W niniejszej sprawie odwołanie razem z aktami wpłynęło do Kolegium w dniu 25 marca 2014r., co potwierdza prezentata zamieszona na odpowiedzi organu pierwszej instancji na zarzuty podniesione w odwołaniu (z 24 marca 2014r.). W związku z powyższym, określony ustawowo termin rozpatrzenia przedmiotowej sprawy upływa z dniem 25 maja 2014r. Nie zachodzi również okoliczność nie podjęcia żadnych czynności w sprawie. Potwierdza ten fakt - załączone do akt sprawy wezwanie z 10 kwietnia 2014r. (sygn.: [...]) o uzupełnienie braków formalnych odwołania wraz z zwrotnym potwierdzeniem doręczenia stronie. Kolegium poinformowało zarazem, że na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi tok instancyjny przedmiotowej sprawie nie został wyczerpany. Podjęte zostały kolejne czynności, wyznaczono stronie termin do zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Mając na uwadze powyższe, zarzut bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławcze uznało za nieuzasadniony.

Na końcu Kolegium wskazało, że pomimo enigmatyczności wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi, przyjąć można, że strona nie tyle zarzuca organom obu instancji bezczynność w sprawie, ale raczej nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu - zmian, jakie jej zdaniem zaszły w przedmiocie opodatkowania. Przy takiej interpretacji treści skargi, w stosunku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - jest ona przedwczesna, gdyż organ nie wydał jeszcze decyzji w przedmiotowej sprawie.

II.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3§2 pkt 1- 4 a p.p.s.a.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami. Regulują to przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w której zostały przewidziane formalnoprawne przesłanki dopuszczalności skargi, do których należy m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia. W myśl art. 52§1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nie wydania w ustawowym terminie decyzji, ustalającej podatek od nieruchomości za 2014r.

W przypadku skargi na bezczynność, środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52§1 p.p.s.a. są: zażalenie, przewidziane w art. 37§1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenie, o którym mowa w art. 141§1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm. dalej-O.p.). Przepis art. 52§1 i § 2 p.p.s.a. wyraża bowiem generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienie z 29 kwietnia 1998r., sygn. akt: I SAB/Gd 8/97, postanowienie z 21 września 2001r. sygn. akt: I SAB 131/00, LEX nr 55763; postanowienie z 13 grudnia 2012r., sygn. akt: I FSK 1644/12, rzeczenia.nsa.gov.pl) nie budzi wątpliwości pogląd, że przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" należy również rozumieć wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 141 O.p. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania lub bezczynność organu konieczne jest więc - w świetle art. 52§1 i §2 p.p.s.a. - uprzednie złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 141 O.p. Przy tym należy zaznaczyć, że do wyczerpania środków zaskarżenia nie dojdzie przez samo złożenie ponaglenia. Konieczne jest jeszcze zajęcie przez organ wyższej instancji stanowiska w tej kwestii. Wniesienie skargi uzależnione jest od rozpatrzenia złożonego ponaglenia, które winno być załatwione, stosownie do art. 139§2 O.p. niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od daty jego wniesienia. Dopóki bowiem organ nie wypowie się w tym przedmiocie, postępowanie zainicjowane ponagleniem zakończone nie jest, a to sprawia, że nie można zasadnie twierdzić, że wyczerpane zostały przysługujące stronie prawem przewidziane środki zaskarżenia. Przepis art. 141 O.p. nie określa, w jakiej formie winien działać organ podatkowy rozpatrujący ponaglenie. Niezależnie jednak od tego, czy organ ten podzieli stanowisko ponaglającego, czy też nie zgodzi się z nim, właściwą formą jest postanowienie, na które nie służy zażalenie (vide Dowgier R., Etel L., Kosikowski C., Pietrasz P., Popławski M., Presnarowicz S, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX 2011, komentarz do art. 141; podobnie w wyroku NSA z 1 marca 1996r., sygn. akt: III SAB 24/95, Mon. Pod. 1997, nr 7, s. 210).

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego należało najpierw wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące w tym postępowaniu, to jest złożyć ponaglenie, o którym mowa w art. 141§1 pkt 2 O.p. Przepis ten określa, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, aby wniosła ponaglenie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego a jedynie udowodniła, iż skarżyła bezczynność Kolegium.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak uprzedniego ponaglenia właściwego organu tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę należało uznać za niedopuszczalną, a zatem na podstawie art. 58§1 pkt 6 p.p.s.a. należało ją odrzucić.