Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 801/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania wynagrodzenia adwokatowi

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg Z. P. i J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 marca 2009 roku Nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania adwokatowi R.P. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 roku sygn. akt I SA/Kr 801/09 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej Z. P. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 24 lipca 2009 roku nr U-1070/09 na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat R. P. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. G.[...] K., któremu skarżąca w dniu 19 sierpnia 2009 roku udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na rozprawie w dniu 21 października 2009 roku postanowił połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Kr 801/09 oraz I SA/Kr 802/09 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. I SA/Kr 801/09. Wyrokiem z dnia 21 października 2009 roku Sąd oddalił skargi Z. P. i J. P..

Na rozprawie w dniu 21 października 2009 roku adwokat R.P. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w niniejszym postępowaniu.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami).

Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Z brzmienia cytowanego unormowania wynika jednoznacznie, że złożenie takiego oświadczenia stanowi niezbędny wymóg warunkujący przyznanie kosztów, o które wnioskował pełnomocnik skarżącej.

Z protokołu rozprawy z dnia 21 października 2009 roku wynika, że zgłaszając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokat R. P. nie złożył oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone.

Należy podnieść, że brak było podstaw do wezwania adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego przepisu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998 roku sygn. akt II CKN 687/98 niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Oświadczenie, będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z późniejszymi zmianami).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).