Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 242/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L., Z. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2014 r. G. L. i Z. L. (dalej: "skarżący") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IS" lub "organ odwoławczy") z [...] grudnia 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "Naczelnik US" lub "organ I instancji") z [...] września 2013 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie skarżącym zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.

Z uzasadnienia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji wynika, że organy podatkowe między innymi odmówiły skarżącemu prawa do zaliczenia w ciężar kosztów uznania przychodów nieodliczonego podatku naliczonego (VAT) za lata 2006 – 2007 (zob. s. [...] zaskarżonej decyzji oraz s. [...] decyzji Naczelnika US). Organy powołały się przy tym na ustalenia faktyczne dokonane w zakresie VAT, przedstawione w decyzjach dotyczących rozliczeń Z. L. z tytułu VAT za poszczególne miesiące lat 2005 – 2006. Zdaniem organów, zmiana proporcji sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej, o których mowa w przepisach art. 90 – 91 ustawy o VAT, za poszczególne miesiące objęte decyzjami wymiarowymi (w tym za poszczególne miesiące lat 2006 – 2007) powoduje, że brak jest podstaw do zaliczenia nieodliczonego VAT do kosztów uzyskania przychodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało zawiesić z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż tut. Sąd prawomocnym wyrokiem z 10 października 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję wymiarową Dyrektora IS za poszczególne miesiące lat 2005 – 2007. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia kwestii ewentualnego przedawnienia (wygaśnięcia) zobowiązań podatkowych oraz konieczność wyjaśnienia zasadności zastosowania instytucji oszacowania podstawy opodatkowania odnośnie obrotów skarżącego z tytułu osiąganej przez niego marży jako komisanta. Rozstrzygnięcie powyższych okoliczności dotyczące postępowania podatkowego w zakresie VAT prowadzonego przez organ podatkowy po uchyleniu decyzji Dyrektora IS przez Sąd, będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy w zakresie wymiaru zobowiązania podatkowego.

Zdaniem Sądu, zawieszenie postępowania sądowego jest zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej, która ma istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art. 141 § 4 zdanie drugie u.p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.