Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 210/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rajewska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Wojciech Wiktorowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A.G. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] czerwca 2003 r. znak: [...]zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2002 r. A.G. złożyła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniosek o zwolnienie z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadanie stopnia nauczyciela mianowanego na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.).

Decyzją z dnia [...]czerwca 2003 r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu odmówił wnioskodawczyni nadania stopnia nauczyciela mianowanego z powodu niespełnienia w dniu 5 kwietnia 2000 r. warunków, o których mowa w przywołanym przepisie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., tj. z powodu braku wymaganego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w przedszkolu w pełnym wymiarze zajęć, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r. Decyzja ta podpisana została przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu - H. K.

Pismem z dnia 9 lipca 2003 r. radca prawny L. S., pełnomocnik A. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym podniesiono, iż wnioskodawczyni w dniu 5 kwietnia 2000 r., a także przed tą datą, była zatrudniona w wymiarze - obowiązkowego wymiaru zajęć, nie obowiązuje ją zatem kryterium określone w przepisie art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela, w myśl którego nauczyciel winien bezpośrednio przed mianowaniem wykonywać nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez czas określony tym przepisem.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał w dniu [...] stycznia 2004 r. decyzję utrzymującą w mocy powyżej opisaną decyzję z dnia [...] czerwca 2003 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż wnioskodawczyni w dniu 5 kwietnia 2000 r. była zatrudniona w przedszkolu w wymiarze - obowiązkowego wymiaru zajęć, nie spełniała jednak warunku niezbędnego do zatrudnienia na podstawie mianowania, a określonego w art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela, gdyż nie posiadała wymaganego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w przedszkolu w pełnym wymiarze zajęć. Minister Edukacji Narodowej i Sportu podkreślił, iż brzmienie art. 7a ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. wskazuje, że nauczyciel ubiegający się o stopień nauczyciela mianowanego w trybie tego przepisu mógł być zatrudniony w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć, ale musiał spełniać w tym dniu wszystkie pozostałe warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania, określone w art. 10 ust. 2 Karty Nauczyciela, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 6 Karty Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w tym dniu. Oznacza to, zdaniem organu, iż nauczyciel mógł być zatrudniony w szkole od dnia 1 września 1999 r. w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego, ale bezpośrednio przed tym dniem powinien posiadać wymagany, nieprzerwany okres pracy pedagogicznej wykonywanej w szkole zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami w pełnym wymiarze zajęć, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r.

Skargę na decyzję tę wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. G. W skardze podniesiono, że jeśli do mianowania nauczyciela niezbędne jest zatrudnienie w dniu 5 kwietnia 2000 r. jedynie w wymiarze - etatu, to tym samym nauczyciel ubiegający się o mianowanie w tym trybie nie musi spełniać warunku wykonywania pracy pedagogicznej w pełnym wymiarze zajęć, o jakim mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w tym dniu i wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stanowi, iż organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

Utrzymana w mocy decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, wydana została w dniu [...] czerwca 2003 r. W dniu tym upoważnienie do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu zawarte było w dokumencie z dnia [...] lutego 2003 r. zatytułowanym: "Decyzja Nr [...] Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie ustalenia zakresów czynności dla sekretarza stanu i podsekretarzy stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu". Jak wynika z pkt V ppkt 8 w związku z pkt VIII ppkt 1 tego dokumentu, osobą upoważnioną do wydawania w imieniu Ministra decyzji administracyjnych w przedmiocie pragmatyki służbowej nauczycieli, w tym awansu zawodowego, był podsekretarz stanu T.S.. Podsekretarz stanu H. K., która podpisała decyzję z dnia [...] czerwca 2003 r., nie była upoważniona do wydawania w imieniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu decyzji w tym przedmiocie.

Decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wydana w dniu [...]czerwca 2003 r. przez podsekretarza stanu w tym Ministerstwie, działającego bez upoważnienia organu, dotknięta jest wadą nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 21 stycznia 2004 r., utrzymująca w mocy nieważną decyzję, narusza art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., rozpoznając bowiem sprawę co do jej istoty nie ustosunkowano się do tej niewłaściwości i pozostawiono w obrocie prawnym decyzję dotkniętą kwalifikowaną wadą prawną.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.

O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.