Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: AWSA Wojciech Jakimowicz WSA Grażyna Firek Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2007 r. sprawy ze skargi Z. T. na bezczynność Wojewody I. zobowiązuję Wojewodę do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego w postępowaniu z wniosku Z. T. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami państwa polskiego. II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Z. T. kwotę [...] zł. ([...] złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...].2006 roku na bezczynność organu, Z. T. zarzucił, iż Wojewoda w sprawie dotyczącej rozpatrzenia wniosku z dnia [...].2005 roku w przedmiocie przyznania w/w rekompensaty za tzw. mienie zabużanskie, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej nie wszczął postępowania administracyjnego i do dnia wniesienia skargi nie wydał decyzji.

Skarżący wniósł o zobowiązanie Wojewody do wydania decyzji merytorycznej w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podał, że nie było przeszkód do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, gdyż wszystkie wymagane dokumenty zostały już w sprawie przedłożone. Skarżący jest również gotowy do złożenia operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym zostanie określona wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazał, iż podnoszone przez Wojewodę argumenty nie stanowią usprawiedliwienia dla zwłoki w zajęciu się sprawą, bowiem skarżący nie może ponosić ujemnych skutków braków kadrowych w Urzędzie Wojewódzkim. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał art. 35 § 3 k.p.a., zgodnie z którym na rozpatrzenie sprawy szczególnie skomplikowanej organ administracyjny ma zakreślony dwumiesięczny termin. Wskazał, iż od dnia złożenia wniosku o przyznanie prawa do rekompensaty minął rok, a Wojewoda do dnia wniesienia skargi nie wyznaczył terminu rozpatrzenia niniejszego wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny stwierdził, iż do dnia wpływu skargi na bezczynność, tj. do dnia [...].2006 r. Wojewoda nie wydał w sprawie merytorycznej decyzji, postanowienia o spełnieniu wymogów określonych w powołanej wyżej ustawie o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP ani nie wezwał skarżącego do usunięcia braków wniosku, czym naruszył przepis art. 35 § 3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy Wojewoda pozostawił do uznania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami- oznaczona dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach, gdy organy administracji publicznej są obowiązane załatwić sprawę w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie albo rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo w drodze innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarga jest zasadna.

Wskazać należy, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wykonuje czynności o których mowa w art. 36.

Rozpatrzenie przedmiotowego wniosku o przyznanie rekompensaty wymagało postępowania wyjaśniającego, a jego załatwienie powinno nastąpić nie później niż w terminie przewidzianym w art.35 § 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

W razie więc bezskutecznego upływu dwumiesięcznego terminu należy uznać, że organ pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy.

W rozpatrywanej sprawie Wojewoda uchybił wskazanemu terminowi, bowiem sprawa została wszczęta w dniu [...].2005 r., a zatem z chwilą złożenia przez skarżącego wniosku o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza granicami państwa polskiego. Tym samym uzasadniony jest zarzut skarżącego co do bezczynności organu w załatwieniu jego wniosku. O bezczynności organu administracji publicznej bowiem można mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ bądź nie podjął żadnych czynności w sprawie, bądź wprawdzie rozpoczął postępowanie, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go w terminie decyzją, postanowieniem lub innym aktem. Zaznaczyć przy tym trzeba, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Obojętne jest więc, skoro w myśl art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej ma działać bez zbędnej zwłoki, czy przekroczenie przez organ ustawowego terminu odnoszącego się do podjęcia lub dokonania czynności ma charakter zawiniony, czy też niezawiniony.

Termin przewidziany przez ustawodawcę został przez organ w niniejszej sprawie w oczywisty sposób naruszony, przy czym - co trzeba wyraźnie podkreślić - nie odniosło pożądanego skutku złożone przez skarżącego w dniu 19 października 2006 r. wezwanie o wydanie decyzji merytorycznej w sprawie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 w/w ustawy.