Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1003/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Teza: Ewentualne straty materialne poniesione w przyszłości przez inwestora w związku z realizacją procesu budowlanego po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, stanowią ryzyko inwestora, a nie stanowią pozytywnej przesłanki wstrzymania wykonania takiej decyzji na wniosek innych niebędących inwestorem.

TEZY

Ewentualne straty materialne poniesione w przyszłości przez inwestora w związku z realizacją procesu budowlanego po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, stanowią ryzyko inwestora, a nie stanowią pozytywnej przesłanki wstrzymania wykonania takiej decyzji na wniosek innych niebędących inwestorem.


SENTENCJA

II SA/Bk 1003/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. A., R. A., M. W., D. W. i M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. A., R. A., M. W., D. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w części dotyczącej ustalenia wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej i utrzymało w mocy w pozostałej części decyzję Prezydenta B. z dnia [...] września 2012 r. ustalającą M. B. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo – usługowo – biurowego przy ul. Z. w B.

Skargę na decyzję organu II instancji złożyli do sądu administracyjnego I. A., R. A., M. W., D. W. i M. W. wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając żądanie wstrzymania wykonania wywodzili, że wydanie decyzji spowoduje, iż inwestor będzie mógł przystąpić do dalszych czynności związanych z realizacja inwestycji, w tym uzyskać pozwolenie na budowę, a to będzie się wiązało z poniesieniem przez niego dodatkowych kosztów, które mogą okazać się niepotrzebne w wypadku uchylenia przez sąd decyzji o warunkach zabudowy. Nadto może również dojść nawet do wybudowania inwestycji zanim prawomocnie zakończy się postępowanie sądowe dotyczące legalności warunków zabudowy. Ewentualne uchylenie decyzji o warunkach zabudowy przez sąd wiązać się więc będzie z koniecznością nawet rozbiórki obiektu. To może spowodować, że usunięcie skutków zaskarżonej decyzji może doprowadzić nawet do likwidacji przedsiębiorstwa inwestora bądź jego zorganizowanej części, co jest kosztowne i czasochłonne. Istnieje więc niebezpieczeństwo przyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeśli zaskarżone rozstrzygnięcie będzie nadal wykonywane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.

W przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w orzecznictwie panuje jednolite stanowisko, zgodnie z którym decyzje te mają charakter deklaratoryjny, stwierdzają istnienie pewnego stanu faktycznego i nie prowadzą do zmiany rzeczywistości, a zatem nie podlegają wykonaniu,

w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 11 września 2012 r., II OSK 1890/12 "Z istoty tego typu decyzji wynika bowiem, że ich wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy wyznacza sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę"(orzeczenie dostępne

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, a nie wywołując skutków materialnoprawnych nie może być przedmiotem wstrzymania.

Powyższej oceny nie zmienia argumentacja żądania wstrzymania zawarta w skardze. Jej celem jest wykazanie, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest etapem początkowym procesu budowlanego, warunkującym uzyskanie pozwolenia na budowę i realizację inwestycji, zatem przed prawomocnym zakończeniem postępowania o ustalenie warunków zabudowy (na etapie sądowym) może dojść do zakończenia budowy, a uchylenie decyzji o warunkach zabudowy może doprowadzić w końcowym efekcie do rozbiórki obiektu.

Zauważyć jednak należy, że skarżący powołują argumentację, która w istocie służy w orzecznictwie sądów administracyjnych jako uzasadnienie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy, z tym że z innym położeniem akcentów. Podkreślają bowiem rozpoczęcie tą decyzją procesu budowlanego. Tymczasem rozstrzygnięcie o warunkach zabudowy nie uprawnia do wejścia na teren budowy i nie uprawnia do dysponowania gruntem na cele budowlane, gdyż konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę i to dopiero to pozwolenie będzie w sensie materialnoprawnym rozpoczynało proces budowlany.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarżący uzasadniając żądanie wstrzymania wykonania powołują okoliczności wystąpienia znacznej szkody po stronie inwestora, podczas gdy tym inwestorem nie są. Tymczasem wniosek

o wstrzymanie powinien wskazywać szkodę jaka grozi wnioskodawcom, a nie inwestorowi. Ewentualne straty materialne poniesione w przyszłości przez inwestora (a nie skarżących), w związku z realizacją procesu budowlanego po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, stanowią ryzyko inwestora, a nie stanowią pozytywnej przesłanki wstrzymania wykonania takiej decyzji na wniosek innych podmiotów niebędących inwestorem.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.