Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 10/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1 w z. z art. 61 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1945
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. D., A. S. i Ł. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r., nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz skarżących solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 9 lipca 2019 r. J. P. (inwestorka) wystąpiła do Urzędu Miasta C. Wydział Rozwoju Miasta i Funduszy Zewnętrznych o ustalenie warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego położnego w C. przy ulicy [...] na salon pielęgnacji zwierząt.

Organ - Burmistrz Miasta C. przeprowadził wymagane postępowanie i po przegotowaniu, zebraniu i analizie wymaganych dokumentów decyzją z dnia [...] r. nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji "Zmiana sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr 1 karta mapy [...] przy ulicy [...] w C., na salon pielęgnacji zwierząt". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia przywołano przepisy art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1945) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096). W decyzji stwierdzono, że w wyniku przeprowadzonej analizy dla wnioskowanej inwestycji ustalono, że proponowana funkcja nie jest sprzeczna z istniejącą funkcją mieszkaniowo- usługową, a wymagania dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono na podstawie analizy funkcji wskazując, że przeznaczenie terenu - to sposób użytkowania obiektów budowlanych jako budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie szeregowej w części adoptowany na salon zwierząt, w terenie funkcji zabudowy - zabudowa mieszkaniowa z usługami.

W decyzji stwierdzono, że inwestycja nie może pogorszyć stanu środowiska naturalnego. Określono też zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacyjnej oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w toku postępowania dokonano wszystkich wymaganych analiz, oraz sprawdzono uwarunkowania dotyczące terenu objętego planowaną inwestycją. W wyniku przeprowadzonej analizy potwierdzono seplenienie wymogów określonych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W obszarze zanalizowanym wyznaczonym zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury stwierdzono zabudowę mieszkaniową - w tym budynkiem jednorodzinnym w zabudowie szeregowej. W zakresie kontynuacji funkcji organ stwierdził, że w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, bliźniacza, szeregowa i wielorodzinna oraz związane z tą zabudową obiekty- garaże dla samochodów osobowych i budynki gospodarcze. Zdaniem organu analizowany teren nie jest zagospodarowywany funkcją jednolitą, która pozwalałaby na jednoznaczne określenie kontynuacji funkcji. Z uwagi jednak na zróżnicowaną funkcję zabudowy organ przyjął, że można przyjąć projektowaną usługę- salon pielęgnacji zwierząt, jako funkcję uzupełniającą dla funkcji mieszkaniowej, a tym samym spełniony został wymóg w zakresie kontynuacji funkcji. Odnosząc się do pozostałych parametrów organ stwierdził, że wniosek dotyczył wyłącznie zmiany sposobu użytkowania części istniejącego budynku mieszkalnego, wobec czego odstąpiono od analizy poszczególnych parametrów.

Stwierdzono też spełnienie pozostałych wymogów określnych w art. 61 ust. 1 ustawy.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A. D., A. S. i L. S. (dalej odwołujący, skarżący) współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości położonej przy ulicy [...] w C. Podkreślili, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana mimo zgłaszanych w toku postępowania sprzeciwów z ich strony. Wyjaśnili, że salon dla zwierząt inwestorka prowadzi już w tym miejscu od 6 lat, doprowadzając m.in. do awarii - niedrożności głównego ciągu kanalizacji usytuowanej pod budynkami szeregowymi. Dodali, że szeregowiec, inwestorki nie posiada własnego pionu kanalizacyjnego, wobec czego ścieki spływają pod ich budynek do głównej instalacji powodując zagrożenie awarii. Stąd też po stwierdzeniu nielegalnej działalności gospodarczej inwestorka zawiesiła ją i wystąpiła o warunki dla przekształcenia części budynku na salon pielęgnacji zwierząt. Odwołujący zwrócili uwagę na uciążliwość poprowadzonej działalności, niezgodnej z wymogami ochrony sanitarnej. Podkreślili zbyt bliską zabudowę na prowadzenie takiej działalności, liczne niedogodności związane z hałasem, wilgocią, dużą ilością sierści i przykrych zapachów. Podnieśli też, że powyższa działalność nie jest kontrolowana przez żadną z instytucji, pomimo zgłaszanych licznych uwag i zastrzeżeń.

Rozpatrując złożone odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium odwołując się do art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdziło, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego polegająca m.in. na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. W myśl art. 61 ust 1 tej ustawy wydanie takiej decyzji możliwe jest przy spełnieniu warunków określnych w tym przepisie w pkt 1 do 5, w tym m.in. po stwierdzeniu, że co najmniej jedna sąsiednia działka dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowa w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania. W przypadku, gdy spełnione zostaną warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy organ pierwszej instancji ma obowiązek wydać decyzję o warunkach zabudowy. W przypadku gdy warunki te nie zostaną spełnione obowiązkiem organu jest wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy.

W ocenie Kolegium w badanej sprawie chodzi o zmianę sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na lokal użytkowany - salon pielęgnacji zwierząt. Badanie spełniania przesłanek odbywa się z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z jego § 3 w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której wniosek dotyczy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem. Na działkach w obszarze analizowanym znajduje się w głównej mierze zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna. Występują też garaże, budynki gospodarcze oraz sklep spożywczy. W ocenie Kolegium planowana funkcja - "salon pielęgnacji zwierząt" nie jest sprzeczna z funkcją dominującą na obszarze analizowanym, podzielając w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji, iż stanowi kontynuację funkcji mieszkaniowej, stanowiąc typowy przykład funkcji, która funkcjonuje na obszarach zabudowy mieszkaniowej, bez której traci rację bytu.

Organ podniósł, iż jest to funkcja o znikomej uciążliwości i nie może być uznana za sprzeczną z funkcją mieszkaniową. Podnoszone w odwołaniu argumenty o piskach i szczekaniu zwierząt nie mogą wpłynąć na zmianę oceny sytuacji, bo to oznaczałoby, że budynek mieszkalny nie powinien być lokowany w pobliżu innego budynku z uwagi na potencjalne uciążliwości w postaci odgłosów pralki, muzyki czy płaczu dzieci. Kolegium podkreśliło, że kontynuacja funkcji nie oznacza tożsamości lecz umożliwia uzupełninie funkcji istniejącej o zagospodarowanie nie wchodzące z nią w kolizję. W ocenie Kolegium zarówno w sytuacji, gdy planowana inwestycja powtarza jeden z istniejących w obszarze analizowanym sposobów zagospodarowania, jak i w sytuacji. gdy stanowi uzupełninie którejś z istniejących funkcji, dające się z nią pogodzić i z nią nie kolidujące, warunek kontynuacji funkcji jest spełniony. W niniejszej sprawie spełniony zatem został warunek z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, a ponieważ planowana inwestycja dotyczy wyłącznie zmiany sposobu użytkowania - nie było konieczne badanie gabarytów i parametrów istniejącej zabudowy

Organ dalej stwierdził, ze inwestycja spełnia też pozostałe warunki z art. 61 ust. 1 ustawy, w tym posiada dostęp działki nr 2 do drogi publicznej (ulicy [...] w K.), chociaż niniejsza sprawa dotyczy zmiany sposoby użytkowania budynku mieszkalnego na salon pielęgnacji zwierząt w C. na działce nr 1. Sprostowanie tej omyłki nastąpiło postanowieniem z dnia [...] r.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że ustalenie warunków zabudowy nie jest uzależnione od zgody stron postępowania, lecz wyłącznie od zgodności zamierzenia z przepisami.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyli odwołujący. Zarzucili, iż zaskarżona decyzja zawiera błędy dotyczące numeru działki, ulicy i miasta, a także prostujące ją postanowienie podaje błędną datę tej prostowanej decyzji.

Dalej stwierdzili, że decyzja jest dal nich krzywdząca. Wyjaśnili, że są właścicielami budynku mieszkalnego przy ulicy [...], bezpośrednio sąsiadując z budynkiem nr [...], którego dotyczy postępowanie. Wskazali, że budynki przy ulicy [...] posiadają wspólną kanalizację, która od 6 lat zarzucana była ściekami z psią sierścią. Niezabezpieczona wspólna kanalizacja została zapchana w pionie obejmującym ich budynek, a za jej udrożnienie zostali obciążeni kosztami. Wówczas okazało się, że w szeregowcu nr [...] właścicielka prowadzi salon dla pielęgnacji zwierząt.

Nie zgodzili się z twierdzeniem Kolegium, że prowadzenie tego typu działalności jest "funkcją znikomej uciążliwości". Zwrócili uwagę na "hałas suszarki, piski i szczekanie psów, smród mokrej sierści i chemii stosowanej do pielęgnacji, zawilgoconą ęciana, robactwo (pluskwy), ciągłe pranie i suszenie w bardzo głośnej suszarce ręczników używanych przy myciu psów". Dodali, że jest to ewidentnie sprzeczne z funkcją mieszkaniową. Nie została zatem spełniona przesłanka ochrony interesów osób trzecich. Jednocześnie skarżący podnieśli, że w przedmiotowych budynkach zabudowy szeregowej brak jest funkcji usługowej, a zatem trudno mówić o kontynuacji funkcji. Zwrócili też uwagę na brak utylizacji odpadów.

Wskazali też, iż prowadzanie działalności zakładu pielęgnacji zwierząt w przedmiotowym budynku nie jest nową działalnością, ani nową inwestycją. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie spowodowane było zakwestionowaniem dotychczasowej nielegalnej działalności, za którą wnioskująca nie poniosła żadnych konsekwencji.

Skarżący zwrócili też uwagę na trudną swoją sytuację rodzinną i uciążliwości związane z sąsiedztwem i nielegalnie prowadzoną działalnością gospodarczą.

W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2020 r podtrzymali skargę i zawartą w niej argumentację. Dodali, że nie zgadzają się na przekształcenie części szeregowca na salon pielęgnacji zwierząt, podkreślając, że nie jest to nowa działalność ani inwestycja, gdyż nielegalne prowadzenie tego salonu doprowadziło do awarii kanalizacji wspólnej dla wszystkich budynków w zabudowie szeregowej. Z uwagi na zbyt bliskie sąsiedztwo w żadnym budynku w tej zabudowie nie jest prowadzona "jakakolwiek działalność gospodarcza".

Kolejnym piśmie opisali trudności związane z eksploatacją sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie są, w ocenie składu orzekającego, zgodne z prawem. Nie wszystkie jednak zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie.

Kontrolowane decyzje wydane zostały w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 2020r., poz. 293) Zgodnie z art. 59 ust. 1 tej ustawy zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (co występuje w badanej sprawie), polegająca m.in. na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Art. 61 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi z kolei, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Oznacza to, że niespełnienie chociażby jednego z wskazanych w tym przepisie warunków prowadzić musi do wydania w sprawie decyzji odmawiającej ustalenie warunków zabudowy. W tym stanie prawnym obowiązkiem właściwego organu administracji jest przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której w sposób jednoznaczny stwierdzić będzie można, czy zostały spełnione warunki, o których mowa w cytowanym już powyżej art. 61 ust. 1 do 5 ustawy. Zasady i tryb przeprowadzenia takiej analizy określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz.1588).

W niniejszej sprawie chodzi o decyzję w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "zmiana sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na salon pielęgnacji zwierząt". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazany powyżej przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma zastosowanie do ustalenia warunków zaubdowy i zagospodarowania terenu jedynie w zakresie kontynuacji funkcji. Tym samym uwzględnienie takiego wniosku wymaga spełnienia tylko przesłanki w zakresie kontynuacji funkcji, bez badania kontynuacji parametrów, cech, wskaźników czy gabarytów i formy architektonicznej. Należy podzielić stwierdzenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 14 listopada 204 r. sygn. akt II OSK 1018/13, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie definiuje pojęcia "kontynuacja funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu". Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez "funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu" należy rozumieć sposób użytkowania obiektów budowanych oraz zagospodarowania terenu zgodny z przepisami odrębnymi. Uprawione zatem jest twierdzenie że termin "kontynuacja funkcji" oznacza, iż proponowana zabudowa musi mieścić się w granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu, w tym sposobu użytkowania obiektów (zob. Planowanie i zagospodarowania przestrzenne, Komentarz pod red. Z Niewiadomskiego, Warszawa 2016.).

Czy zachodzą przesłanki dla ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy winna wykazać analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dokonując interpretacji przepisu art. 61 ust.1 pkt 1 cytowanej ustawy przede wszystkim należy mieć na uwadze cel jaki przyświecał ustawodawcy, wprowadzając do tekstu prawnego zasadę dobrego sąsiedztwa. Niewątpliwie celem tym była ochrona ładu przestrzennego na terenie, na którym brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem wyłączenie nowej zabudowy, której nie można pogodzić z już istniejącym zagospodarowaniem terenu. Warunek kontynuacji będzie zatem spełniony, gdy projektowana inwestycja nie będzie sprzeczna z dotychczasową funkcją terenu i daje się z nią w praktyce pogodzić. Innymi słowy w zakresie kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Wnioskowana przez inwestorkę działalność ma polegać na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej na salon pielęgnacji zwierząt. Proponowana przez inwestorkę działalność w części obecnego budynku mieszkalnego ma zatem polegać na świadczeniu usług.

Jak wynika z przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji analizy urbanistycznej na obszarze poddanym analizie dominującą funkcją zabudowy i zagospodarowania terenu jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna. Uzupełniona jest zabudową w postaci sklepu spożywczego, garaży dla samochodów osobowych oraz budynków gospodarczch.

W ocenie organów administracji obu instancji proponowana przez inwestorkę zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na salon pielęgnacji zwierząt nie jest sprzeczna z funkcją dominująca w obszarze analizowanym.

Podkreślić jednak przy tym należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 dla ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest w przypadku łącznego spełnienia określonych wymogów, w tym m.in. w zakresie kontynuacji funkcji. Przywołany przepis konstytuuje zasadę dobrego sąsiedztwa, zwaną także zasadą podobieństwa (kontynuacji). Przepis ten nie dotyczy zatem niesprzeczności z funkcją dominującą. Z dobrym sąsiedztwem będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy na terenie objętym analizą istnieje już co najmniej jeden obiekt zbliżony, w tym przypadku w zakresie funkcji, do obiektu będącego przedmiotem wydanej w sprawie decyzji.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy organ w celu oceny spełnienia wymogu kontynuacji funkcji wyznaczył wokół działki inwestorki, której dotyczy wniosek, obszar analizowany i przeprowadził na nim analizę funkcji. Z przeprowadzonej analizy wynika, że w wyznaczonym obszarze występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, bliźniacza, szeregowa i wielorodzinna oraz związane z nią obiekty budowane: garaże dla samochodów osobowych i budynki gospodarcze. W rejonie ulicy [...] zlokalizowane są zespoły garaży, przy ulicy [...] – sklep w parterze budynku jednorodzinnego, a przy ulicy [...] – sklep w parterze z budynku wielorodzinnego. Nie stwierdzono jednak w obszarze analizowanym żadnego obiektu, w którym świadczone byłyby usługi. Jako zakład usługowy należałoby bowiem potraktować projektowany "salon pielęgnacji zwierząt" w ramach przewidywanej zmiany sposobu użytkowania dotychczasowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej. Trudno zatem w takich warunkach mówić o kontynuacji funkcji względem projektowanej zmiany sposobu użytkowania obiektu, skoro funkcji usługowej w obszarze analizowanym nie stwierdzono. W ocenie składu orzekającego, wbrew stanowisku orzekających w sprawie organów, nie można uznać salonu pielęgnacji zwierząt jako funkcji uzupełniającej. Nawet jednak przy takim uznaniu nie jest to spełnienie wymogu kontynuacji funkcji, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie można też podzielić twierdzenia organów, iż wnioskowana działalność w postaci prowadzenia salonu pielęgnacji dla zwierząt nie jest uciążliwa i mogąca współistnieć z dominującą funkcją mieszkaniową, mając na uwadze proponowane miejsce jej wykonywania. Dotyczy przecież budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej.

Dodatkowo należy podnieść, że chociaż jak stwierdzono powyżej w przypadku ustalania warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania istniejącego obiektu istotne jest zbadanie kontynuacji funkcji z pominięciem badania pozostałych parametrów, cech i wskaźników itp., to w aspekcie tej konkretnej sprawy, w związku z podnoszonymi argumentami skarżących, uwzględniając funkcjonującą sieć kanalizacyjną i wodociągową, istotne byłoby zbadanie projektowanego zamierzenia w aspekcie wymogu z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy tj. ustalenia czy występujące uzbrojenie terenu (istniejąca sieć kanalizacyjna i wodociągowa) jest wystarczająca dla planowanego zamierzenia.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi przyznać trzeba, iż nie są one zasadne. W zakresie funkcjonowania istniejącej sieci kanalizacyjnej, w ramach obecnej sprawy, brak jest podstaw do prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Nie jest także przedmiotem niniejszego postępowania ocena projektowanej działalności z punktu widzenia wymogów sanitarnych. Także wszystkie zarzuty skarżących dotyczące ewentualnych uciążliwości związanych z planowaną inwestycją nie mogły być uwzględnione w tej sprawie.

Przedstawione powyżej rozważania przemawiają za koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej organu pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze, decyzje organów obu instancji należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 wymienionej ustawy.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający będzie miał na uwadze poczynione powyżej ustalenia.