Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2639/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt. 4, art. 58 § 1 pkt. 1, art. 184 w zw. z art. 182 w zw. z art. 182 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 664/16 o odrzuceniu skargi D. B. na pismo dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie przyjęcia do szkoły postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 29 lipca 2016 r., II SA/Ke 664/16, odrzucił skargę D. B. na pismo dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie przyjęcia do szkoły. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że z treści zaskarżonego pisma wprost wynika, że zawiera ono jedynie informację co do terminu składania wniosków, ilości miejsc na rok szkolny 2016-2017 r. oraz informację, że nie przewiduje się zatrudnienia dodatkowego specjalisty indywidualnie dla ucznia. Natomiast zdaniem autora skargi pismo to jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 kwietnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa oraz postępowań okresowych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu pismo Dyrektora Szkoły z [...] kwietnia 2016 r. nie kwalifikuje się do tego rodzaju czynności; nie jest także żadnym innym aktem (decyzją, postanowieniem) wymienionym w art. 3 p.p.s.a. W piśmie tym Dyrektor Szkoły nie orzekał bowiem o żadnych uprawnieniach bądź obowiązkach, w szczególności w ogóle nie rozstrzygał kwestii przyjęcia syna skarżącego do szkoły. Samo poinformowanie o terminie składania wniosków o przyjęcie nie może być uznane za czynność dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa, podobnie jak zawarta w tym piśmie informacja dotycząca tego, że wnioski będą rozpatrywane w terminach zgodnych z zarządzeniem nr 21/2016 r. Prezydenta Miasta Kielce i że nie przewiduje się zatrudnienia dodatkowego specjalisty. Należy także podzielić stanowisko organu, że skarga została złożona przedwcześnie, albowiem dopuszczalne jest zaskarżenie odmowy przyjęcia do szkoły. W niniejszej sprawie takie rozstrzygnięcie, podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zostało wydane, ale dopiero [...] czerwca 2016 r. W piśmie z tego dnia Dyrektor Szkoły utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komisji ds. Rekrutacji o nieprzyjęciu D. B. do klasy pierwszej Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. w roku szkolnym 2016/2017. Jednakże skarga złożona w niniejszej sprawie została sporządzona 15 czerwca 2016 r. i nadana 16 czerwca 2016 r., w związku z czym nie można uznać, że dotyczy ona tego właśnie rozstrzygnięcia, zwłaszcza, że w skardze tej wprost wskazano, że dotyczy czynności z [...] kwietnia 2016 r. Poza tym skarżący w żadnym miejscu nie odwołuje się do późniejszych czynności podejmowanych w sprawie przyjęcia D. B. do szkoły.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wywiódł D. B., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący kasacyjnie zrzekł się przy tym przeprowadzenia rozprawy. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 70 Konstytucji RP w związku z art. 1 pkt 5, art. 58 ust. 2a oraz art. 71b ust. 5 i 5a ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2015 r., Poz. 2156, dalej jako: "u.s.o") przez arbitralne odrzucenie skargi pomimo obowiązku rozpoznania sprawy w jej granicach i błędne uznanie zarówno, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie jest właściwy do rozpoznania tejże skargi, jak również, że czynność Dyrektora Szkoły zawarta w piśmie z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] nie jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i w konsekwencji niezasadne zaniechanie przez Sąd sądowej kontroli działania organów władzy publicznej na podstawie przepisów u.s.o. pomimo, że przepisy tej ustawy nie przewidują możliwości rekrutacji w szkołach integracyjnych w odniesieniu do dzieci posiadających orzeczenie o kształceniu specjalnym, a przyjęcie dziecka posiadającego takie orzeczenie do szkoły integracyjnej winno odbywać się wyłącznie na wniosek rodziców dziecka na podstawie art. 71 ust. 5 i 5a u.s.o. w związku z art. 70 Konstytucji RP oraz art. 1 pkt 5 i art. 58 ust. 2a u.s.o.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2014 r., I OSK 3030/13, odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wniesionej do sądu administracyjnego jest możliwe tylko wówczas, jeżeli istnieje jasny przepis (lub przepisy) statuujący inny sąd jako właściwy, a w konsekwencji sąd administracyjny – jako niewłaściwy, w istniejącej realnie sprawie.

Ponadto, zgodnie z art. 20a ust. 1 u.s.o., dzieci, młodzież oraz osoby pełnoletnie przyjmuje się odpowiednio do publicznych przedszkoli, publicznych innych form wychowania przedszkolnego i publicznych placówek, o których mowa w art. 2 pkt 3-3b i 7 oraz do klas pierwszych szkół wszystkich typów po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego. Stosownie z kolei do art. 20a ust. 7 u.s.o., przepisy niniejszego rozdziału stosuje się także do dzieci i młodzieży posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, którzy ubiegają się o przyjęcie do publicznego przedszkola i publicznej szkoły ogólnodostępnej. Powyższe przepisy wprowadzone zostały ustawą z 6 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 7). Ratio legis tejże nowelizacji zostało w sposób wyczerpujący opisane w uzasadnieniu projektu tejże ustawy (Nr druku: 1917), co w zupełności zignorował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Wskazano, że w powołanym uzasadnieniu projektu ustawy ustawodawca wyraźnie potwierdził, że zasad rekrutacji nie stosuje się do uczniów ubiegających się o przyjęcie do szkoły integracyjnej, których winno przyjmować się w trybie skierowania (podobnie zresztą jak w przypadku przyjęcia do przedszkoli integracyjnych, a także oddziałów integracyjnych zorganizowanych w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych). Podleganie przepisom rozdziału 2a, który dotyczy zasad postępowania rekrutacyjnego odnosi się do dzieci i młodzieży posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, którzy ubiegają się o przyjęcie do publicznego przedszkola i publicznej szkoły ogólnodostępnej, tj. innej niż integracyjna, z oddziałami integracyjnymi, specjalna. Zatem przepisy dotyczące postępowania rekrutacyjnego stosuje się odpowiednio do postępowania rekrutacyjnego do klasy pierwszej publicznej szkoły podstawowej integracyjnej, publicznego gimnazjum integracyjnego, oddziału integracyjnego w publicznej szkole podstawowej ogólnodostępnej lub publicznym gimnazjum ogólnodostępnym, w przypadku dzieci nieposiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na niepełnosprawność. Tym samym, art. 20e ust. 7 u.s.o. obligujący uczniów do udziału w postępowaniu rekrutacyjnym dotyczy jedynie uczniów ubiegających się o przyjęcie do powyższych placówek (w tym szkół integracyjnych), którzy nie posiadają orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. W zakresie przyjmowania dzieci i młodzieży oraz osób pełnoletnich do szkół i placówek posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego mamy do czynienia z kierowaniem tychże osób do określonych rodzajów przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek na wniosek rodziców. Jeśli chodzi o Szkołę Podstawową Integracyjną nr [...] im. [...] w K. to należy zauważyć, że zgodnie z § 7 Statutu, szkoła jest placówką integracyjną. Skoro przedmiotowa placówka jest publiczną szkołą integracyjną, do sprawy przyjęcia dzieci posiadających orzeczenie o kształceniu specjalnym nie stosuje się przepisów dotyczących ustawowej rekrutacji, albowiem podstawą prawną przyjęcia dziecka do szkół i oddziałów integracyjnych jest art. 71b w związku z art. 1 pkt 5 oraz art. 58 ust. 2a u.s.o., natomiast "statutowa" rekrutacja jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 pkt 5 u.s.o. system oświaty zapewnia możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół przez dzieci i młodzież niepełnosprawną. Nie ustala się obwodów m.in. szkołom specjalnym oraz integracyjnym (art. 58 ust 2a u.s.o.). Natomiast art. 71b ust. 1 u.s.o. stanowi, że kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki odpowiednio w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych, przedszkolach i szkołach lub oddziałach integracyjnych, przedszkolach i szkołach lub oddziałach specjalnych, innych formach wychowania przedszkolnego i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy. Zgodnie zaś z art. 71b ust. 5 u.s.o. starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, na wniosek rodziców, zapewnia mu odpowiednią formę kształcenia, uwzględniając rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego, z zastrzeżeniem ust. 5a. W świetle art. 71b ust. 5a u.s.o. jeżeli orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego zaleca kształcenie dziecka odpowiednio w przedszkolu specjalnym albo w przedszkolu, szkole podstawowej lub gimnazjum, ogólnodostępnych lub integracyjnych, odpowiednią formę kształcenia, na wniosek rodziców, zapewnia jednostka samorządu terytorialnego właściwa ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, do której zadań własnych należy prowadzenie przedszkoli lub szkół.

W ocenie skarżącego z pisma Dyrektora Szkoły z [...] kwietnia 2016 r. wynika rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia syna skarżącego do wskazanej szkoły. Istota działania Dyrektora Szkoły sprowadzała się bowiem do negatywnego rozpoznania pisemnego wniosku skarżącego wniesionego na podstawie art. 71b ust. 5 i 5a u.s.o., albowiem w następstwie rozpoznania wniosku złożonego przez rodzica niepełnosprawnego D. B. o przyjęcie do Szkoły Podstawowej Integracyjnej Nr [...] im. [...] w K., chłopiec nie został do niej przyjęty. Najistotniejsze dla sprawy jest to, że z art. 71b ust. 5 i 5a u.s.o. (w związku z art. 70 Konstytucji RP oraz art. 1 pkt 5 i art. 58 ust. 2a u.s.o.) wynika uprawnienie skarżącego, jako rodzica D. B. posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, do złożenia wniosku o zapewnienie dziecku odpowiedniej formy kształcenia, uwzględniającego rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego. Wniosek taki skarżący mógł zatem złożyć w przedmiotowej placówce. Natomiast czynność Dyrektora Szkoły zawarta w piśmie z [...] kwietnia 2016 r. dokonana w odpowiedzi na wniosek skarżącego, mieści się w sferze administracji publicznej w związku z publicznym charakterem procesu przyjmowania do szkół publicznych i stanowi zatem inną niż określone w pkt art. 3 § 2 1-3 p.p.s.a. czynność (względnie zaniechanie podjęcia czynności) z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień wynikających z przepisów prawa, którą to czynnością w przedmiotowej sprawie faktycznie odmówiono niepełnosprawnemu D. B. kształcenia w tej placówce, co oznacza, że Dyrektor Szkoły rozstrzygał w kwestii przyjęcia syna skarżącego do szkoły. Dlatego też, Sąd błędnie uznał, że czynność Dyrektora Szkoły ma charakter wyłącznie informacyjny oraz że rozstrzygnięcie w sprawie odmowy przyjęcia do szkoły syna skarżącego zostało wydane [...] czerwca 2016 r. po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego, albowiem stanowisko Sądu w tej mierze oparte zostało o pozbawioną podstawy prawnej i tym samym obarczoną nieważnością statutową procedurę rekrutacji do Szkoły Podstawowej Integracyjnej Nr [...] im. [...] w K. na rok szkolny 2016/2017.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. wniósł o jej oddalenie oraz w pełni podzielił interpretację przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nie są trafne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] zawierające informację co do terminu składania wniosków, ilości miejsc na rok szkolny 2016-2017 r. oraz informację, że nie przewiduje się zatrudnienia dodatkowego specjalisty indywidualnie dla ucznia nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Tym samym Sąd I instancji zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Odrzucenie skargi z wymienionego powodu nastąpi także wówczas, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Stosownie zaś do art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 p.p.s.a. zawiera natomiast katalog działalności administracji publicznej podlegającej kontroli sądów administracyjnych. Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nie każde zatem działanie, czynność, bezczynność czy przewlekłość w działaniu organu administracji podlega kontroli sądów administracyjnych. Akt lub czynność, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.: 1) powinny posiadać charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (zob. wyrok NSA z 23 lutego 2011 r., II GSK 177/10); 2) powinny mieć charakter indywidualny; 3) są wydawane (zaś czynność – podejmowana) władczo w sferze administracji publicznej przez podmiot wykonujący administrację publiczną; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność.

Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) o charakterze władczym, podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego i dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu. Zaś samo uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa materialnego, powszechnie obowiązującego. Badając, czy akt lub czynność podlegają zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., Sąd nie sprawdza dodatkowo, czy zostały one wydane w postępowaniu prowadzonym według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie chodzi o prawo do załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego, lecz o zindywidualizowane w odniesieniu do konkretnego podmiotu uprawnienie, które może on wykonywać samodzielnie, korzystając w tym zakresie z ochrony prawnej. Źródłem tego uprawnienia są zatem przepisy prawa materialnego, a nie procesowego. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Dyrektora Szkoły Integracyjnej nr [...] w K. z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] nie spełnia ostatniej z przytoczonych przesłanek, albowiem nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, w szczególności w ogóle nie rozstrzyga kwestii przyjęcia D. B. do szkoły. Tym samym zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest bezzasadny.

Na marginesie wskazać należy, że rozstrzygnięciem z [...] czerwca 2016 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej Integracyjnej Nr [...] w K. utrzymał w mocy rozstrzygniecie Komisji ds. Rekrutacji o nieprzyjęciu D. B. do klasy pierwszej Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w K. w roku szkolnym 2016/2017. Na to rozstrzygnięcie D. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który wyrokiem z 28 listopada 2016 r., II SA/Ke 767/16, oddalił ją. Skarżący wywiódł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 czerwca 2017 r., I OSK 552/17, oddalił powyższą skargę kasacyjną wskazując m.in., że "brak podstaw, aby przyjąć, że wybór dokonany przez organ w zakresie ustalenia listy dzieci przyjętych do szkoły był niczym nieuzasadniony bądź irracjonalny, albo, że zastosowano kryteria wykluczające celowo dziecko skarżącego uniemożliwiające mu podjecie nauki we wskazanej placówce. Należy też zwrócić uwagę, że organ nie tylko wyjaśnił, z jakich przyczyn nie był w stanie zwiększyć ilości przyjmowanych dzieci w danym roku szkolnym i co było podstawą odmowy przyjęcia w konkretnym przypadku dziecka skarżącego, lecz wskazał również, która szkoła (nie szkoła specjalna, ani ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy) dysponuje miejscami wolnymi i mogłaby przyjąć dziecko w roku szkolnym 2016/17". Ponadto w cytowanym orzeczeniu NSA wyjaśnił również, że: "z faktu, że skarżący legitymuje się orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, (...) nie można wyprowadzać roszczenia o przyjęcie do konkretnej szkoły wyłącznie na podstawie wniosku rodzica składanego "w oparciu o art. 71b u.s.o.". Z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego D. B. wynika, że może on podjąć naukę w szeregu szkół, które zapewniają odpowiednie warunki osobom niepełnosprawnym. Nie wskazano w nim wyłącznie szkoły integracyjnej, a tylko w tej sytuacji mogłaby nastąpić sytuacja konieczności zagwarantowania skarżącemu miejsca w danym typie placówki oświatowej".

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.