Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1064/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.P. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W.P., wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu stwierdził, iż "posiada kredyty - preferencyjny na zakup ciągnika rolniczego, kredyt na zakup ziemi, kredyt obrotowy na zakup środków do produkcji rolnej, kredyt w rachunku bieżącym. Posiada na utrzymaniu dzieci uczęszczające do szkoły średniej. "[...]". W bieżącym roku remontował(-) silnik w ciągniku X ponieważ uległ awarii, remontował(-) urządzenie do schładzania mleka, po(-niósł) koszty doprowadzenia wody do gospodarstwa z wodociągu gminnego. Obecny rok należy do nieopłacalnej produkcji rolnej. Niskie ceny zbóż i bydła rzeźnego nie pokrywają kosztów produkcji w bieżącym roku. Cały dochód z produkcji mleka pochłaniany jest na bieżące opłaty, na które ta produkcja nie wystarcza." W rubryce 11 formularza skarżący wskazał, iż: "Miesięczne koszty utrzymania rodziny, koszty energii, żywności, kształcenie dzieci, oraz koszty utrzymania gospodarstwa w chwili obecnej przewyższają dochód z gospodarstwa dlatego też jest(-) zmuszony wystąpić do banku o dodatkowy kredyt obrotowy dla zapewnienia płynności finansowej gospodarstwa". Według oświadczenia, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną ("[...]" l.), synem ("[...]" l.) i córką ("[...]" l.). Dochód miesięczny rodziny, z prowadzonego przez małżonków gospodarstwa rolnego, "według zaświadczenia z Urzędu Gminy o przeciętnym rocznym dochodzie", wynosi 6447,5 zł. Majątkiem nieruchomym jest dom (80 m2) i nieruchomość rolna o powierzchni 32 ha. Wymienione przedmioty wartościowe to: ciągnik rolniczy Y (2009 r.), dom mieszkalny i stado podstawowe krów (9 sztuk).

Rozpatrując wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub części, czyli przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Możliwość poczynienia na rzecz strony wyjątku od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania sądowego (art. 199 p.p.s.a.) zależy więc od tego, czy przekona ona sąd (referendarza sądowego), iż uiszczenie całości lub części tych kosztów spowoduje zachwianie jej sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, iż nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Prawo pomocy, zwane potocznie prawem ubogich, stosuje się zatem jedynie w przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, a mianowicie wtedy gdy strona istotnie nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania,

a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe.

Zdaniem orzekającego, informacje przedstawione przez skarżącego nie przekonują, by znajdował się on w tego rodzaju sytuacji.

Wniosek taki sformułowano mimo niemożności przyjęcia rzeczywistego dochodu z jego działalności rolniczej w oparciu o wartość zaczerpniętą z zaświadczenia urzędu gminy, które bazuje na średniej wysokości dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w oparciu o dane statystyczne pochodzące z całego kraju

i dotyczące wszystkich rodzajów gospodarstw rolnych.

Uznano, iż przeciwko uwzględnieniu zgłoszonego postulatu mogą samoistnie przemawiać pozostałe okoliczności. Wbrew zapatrywaniu wyrażonemu w uzasadnieniu wniosku, spłacanie kredytów nie może mieć mianowicie pierwszeństwa przed ponoszeniem kosztów sądowych. W orzecznictwie wielokrotnie wyjaśniano, że przedkładanie należności o charakterze prywatnoprawnym nad publicznoprawnymi nie może skutkować przerzuceniem ciężaru finansowania postępowań sądowoadministracyjnych strony na Skarb Państwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 czerwca 2013 r., sygn. akt I FZ 224/13, orzeczenia.nsa. gov.pl).

Zaciągnięcie przez skarżącego szeregu kredytów oznacza, iż bank wysoko oceniał jego zdolność kredytową, uznając tym samym, że sytuacja finansowa pozwoli mu na ponoszenie obciążeń związanych z ich spłatą bez uszczerbku dla utrzymania jego i jego rodziny. Wobec braku informacji, by skarżący zalegał ze spłatą rat, należy przyjąć, że reguluje je terminowo, a co za tym idzie jego położenie nie uległo zasadniczej zmianie. Szczególnie istotne znaczenie ma również przeznaczenie zaciągniętych kredytów. Ograniczenie zdolności płatniczej wynikające ze spłacania kredytów na zakup ziemi, czy kolejnego ciągnika nie może mieć wpływu na ocenę, czy skarżący dysponuje dostatecznymi środkami na uiszczenie kosztów sadowych. Ich pokrycie z budżetu Skarbu Państwa obciążałoby bowiem bezzasadnie ogół społeczeństwa, skoro tym samym zostałby nań przerzucony ciężar wydatków służących rozbudowie prywatnego majątku. Zwrócenia uwagi wymaga też w tym kontekście fakt, iż powierzchnia gospodarstwa skarżącego jest prawie trzykrotnie większa od średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w Polsce.

Stwierdzając zatem brak podstaw do uznania go za osobę wymagającą pomocy Państwa, referendarz sądowy - w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający mu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzekł jak w sentencji.