Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 288/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 par. 1 i par. 2a, par.3, art. 58 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 47 ust.1, art.34 ust.1,
journal: Dz.U. 2017 poz 2203
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu 7 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A. na czynność Zarządu Powiatu [...] w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Spółka A. (spółka) wniosła do sądu skargę na czynność Zarządu Powiatu [...] w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej, przysługującej w czerwcu 2020 r. dla słuchaczy szkół, dla których spółka jest organem prowadzącym. Zarzuciła naruszenie art. 34 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 17, dalej: "u.f.z.o.") w związku z § 10 ust. 1 i 1a oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz.U. poz. 493). Spółka wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w czerwcu 2020 r. oraz uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz skarżącej dotacji we właściwej kwocie. Podniosła, że podziela stanowisko orzecznictwa sądów administracyjnych, iż czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie podlega kognicji sądów administracyjnych a właściwą zaś drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji jest droga postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Sądy powszechne stoją jednak na stanowisku o niedopuszczalności drogi sądowej i odrzucają pozwy o zapłatę. W tej sytuacji, aby móc skorzystać z dyspozycji art. 1991 k.p.c. skarżąca złożyła skargę z ostrożności procesowej.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według art. 3 § 2 ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (...).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Przepis art. 47 ust. 1 u.f.z.o. stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zaskarżona w przedmiotowej sprawie czynność, polegającą na wypłacie zaniżonej dotacji, została dokonana na podstawie art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Stanowi on, że dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

W ocenie Sądu, czynność w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji to czynność techniczna będąca tylko następstwem innych aktów lub czynności podejmowanych przez organ. Nie da się jej przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. Tym samym nie należy do kognicji sądów administracyjnych (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 21 listopada 2019 r. I GSK 2008/19, z 13 grudnia 2019 r. I GSK 2129/19, z 13 grudnia 2019 r. I GSK 2128/19, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jeżeli dana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skutkuje to koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.