Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 192/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 594/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa T. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości, z tej przyczyny, że skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego od skargi wpisu.

Pismem z dnia 5 października 2007 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że od 10 sierpnia 2007 r. choruje na nerwicę i depresję, od 24 września 2007 r. do 1 października 2007 r. przebywał w szpitalu, a po wypisaniu jego stan zdrowia nie był najlepszy i nadal musiał stosować leki uspokajające, które wpływały negatywnie na zdolność rozumowania. Skarżący podał, że trudno mu było zrozumieć skierowane do niego pisma, a czytający je sąsiad błędnie mu doradził, że należy poczekać na formularz do uiszczenia wpisu sądowego.

Postanowieniem z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 594/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił wniosek. Uzasadniając postanowienie, Sąd pierwszej instancji wymienił przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności i wymogi formalne stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu. Sąd stwierdził, że długotrwała choroba nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. W odróżnieniu od nagłej choroby, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania czynności procesowej i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Jak wynika z karty informacyjnej, skarżący cierpiał na zespół uzależnienia alkoholowego, a nie jak wskazał na depresję i nerwicę, a w terminie do uiszczenia wpisu (11-17 września 2007 r.) nie przebywał w szpitalu. Również powoływanie się na błędną poradę sąsiada nie ma w tym przypadku znaczenia ponieważ pisma były sformułowane w sposób jasny i zawierały pouczenie o skutkach nieuiszczenia wpisu.

Ze skierowanego do skarżącego odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie wynika, aby Sąd miał dodatkowo przesyłać stronie skarżącej formularz wpłaty. Przeciwnie, zarządzenie zawiera wskazanie, że wymienioną w nim kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w piśmie przewodnim Sąd pouczył skarżącego, że w dowodzie wpłaty należy powołać sygnaturę akt sprawy, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpłaty decyduje data jej uiszczenia oraz, że za datę uiszczenia wpłaty przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu jak również na rachunek bankowy Sądu w banku lub urzędzie pocztowym.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

S. K. wniósł zażalenie na to postanowienie domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podał, że od dwóch lat cierpi na nerwicę pourazową po przebytym wypadku, ma zaniki pamięci, trudności w zrozumieniu przeczytanego tekstu oraz od czasu do czasu ataki padaczki. Ponadto ma on pod opieką chorą matkę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Obowiązkiem strony jest dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Niewywiązanie się z tego obowiązku sprawia, że czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.).

W sytuacji gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu, przy czym to strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy procesowej). To zatem strona musi uprawdopodobnić, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne.

W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki obligujące Sąd do przywrócenia terminu, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem braku winy. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji - z karty informacyjnej wynika, że skarżący cierpiał na zespół uzależnienia alkoholowego, a nie jak wskazał na depresję i nerwicę, a w terminie do uiszczenia wpisu (11-17 września 2007 r.) nie przebywał w szpitalu. Ustosunkowując się do powoływanych przez skarżącego trudności w zrozumieniu tekstu wezwania do uiszczenia wpisu należy podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., że pisma skierowane do skarżącego były sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a także zawierały niezbędne pouczenia.

W zażaleniu, ponad dotychczasową argumentację, S. K. podał, że ma pod opieką chorą matkę. Jednak i ta okoliczność nie uprawdopodabnia braku winy w niedokonaniu w terminie czynności uiszczenia wpisu sądowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, należało na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalić.