Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 41/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 283/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie "sędziów Warszawy" w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie od rozpoznawania jego sprawy "sędziów Warszawy". W uzasadnieniu podniesiono, iż wezwaniem z dnia 27 października 2008 r. skarżący zobowiązany został do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazane sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. Pismem z dnia 4 listopada 2008 r. W. K. wniósł o "wyłączenie wszystkich bez wyjątku sędziów sądu: Warszawy, Skierniewic, Łodzi i Gdańska i przekazanie akt do innego sądu, bo Polska w dniu 19.01.1993 r. ratyfikowała Międzynarodową Konwencję Praw Człowieka, a jej art. 6 gwarantuje prawo obrony przed niezawisłym i bezstronnym sądem co udaremnia orzekanie w warszawskim i ww. sądach".

Zdaniem Sądu skarżący nie uzupełnił braków w zakreślonym terminie, co powodowało konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zażalenie na to zarządzenie wniósł W. K., domagając się jego uchylenia, nie zawarł on jednak żadnych zarzutów naruszenia prawa przez Sad I instancji. Żalący domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

W odniesieniu do tego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny udzielił skarżącemu informacji o przysługującym mu z mocy prawa zwolnieniu od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. radcy prawnego.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie posiada ono usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek W. K. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczone było skarżącemu w dniu 3 listopada 2008 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, przesyłając jedynie pismo, którym ponownie domagała się wyłączenia od orzekania w sprawie wszystkich sędziów sądów w Warszawie. Skierniewicach, Łodzi i Gdańsku. Zasadnie zatem Sąd I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.