Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 834/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1 w związku z  par. 2 pkt 1,  art. 145 par. 1,  art. 134 par. 1,  art. 200 i  art. 205 par. 2,  art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających na rok 2009 I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ([...]) złote kosztów postępowania; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do dnia prawomocności wyroku.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. E. D. złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, uzupełniającej płatności do grupy upraw podstawowych oraz o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009. Skarżąca zadeklarowała w tabeli VII (oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych) [...] działek ewidencyjnych Nr: [...], [...], [...], [...],[...], [...] i [...] położonych w województwie l., powiat z., gmina Z. G., obręb ewidencyjny P., a w tabeli Nr VIII (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych działek rolnych) [...] działek rolnych: [...] ([...] ha), [...] ([...] ha), [...] ([...] ha), [...] ([...] ha), [...] ([...] ha) o łącznej powierzchni [...] ha. Strona zaznaczyła, iż wnioskuje o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz uzupełniającej płatności obszarowej (UPO).

W dniu [...] r. Biuro Kontroli na Miejscu L. Oddziału Regionalnego Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadziło – w gospodarstwie wnioskodawczyni – kontrolę na miejscu, której celem była weryfikacja zadeklarowanego we wniosku obszarowym rodzaju upraw oraz powierzchni. W toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono na zadeklarowanych działkach rolnych następujące błędy:

1. działka rolna [...],[...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli na miejscu wynosiła [...] ha) – zastosowano: kod DR 13 + (zadeklarowana pow. działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej) oraz kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej grupy upraw i został rozpoczęty proces przygotowania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny); w uwagach widnieje zapis, że działka jest zaorana i ponownie zasiana;

2. działka rolna [...],[...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (taką też powierzchnię stwierdzono w wyniku kontroli na miejscu) – zastosowano: kod DR 29 (działka rolna jest położona na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, nie kwalifikujących się do płatności, np. drogi i rowy); kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej upraw i został rozpoczęty proces przygotowywania gruntu pod kolejny sezon); w uwagach widnieje zapis, iż działka jest zaorana i ponownie zasiana;

3. działka rolna [...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (taką też powierzchnię stwierdzono w wyniku kontroli na miejscu) – zastosowano: kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej i został rozpoczęty proces przygotowywania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny); w uwagach widnieje zapis, iż działka jest zaorana i ponownie zasiana;

4. działka rolna [...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli na miejscu wynosiła [...] ha) – zastosowano: kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej i został rozpoczęty proces przygotowywania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny); w uwagach widnieje zapis, iż działka jest zaorana i ponownie zasiana;

5. działka rolna [...],[...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli na miejscu wynosiła [...] ha) – zastosowano: kod DR 13 (zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni), kod DR 29 (działka rolna jest położona na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, nie kwalifikujących się do płatności, np. drogi i rowy), kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej upraw i został rozpoczęty proces przygotowywania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny) oraz kod DR 30 (powierzchnia stwierdzona działki rolnej została zredukowana do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej);

6. działka rolna [...],[...] o powierzchni deklarowanej [...] ha (taką też powierzchnię stwierdzono w wyniku kontroli na miejscu) – zastosowano: kod DR 13 (zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej), kod DR 23 (kontrola działek rolnych została przeprowadzona po zbiorze deklarowanej grupy upraw i został rozpoczęty proces przygotowywania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny); kod DR 30 (powierzchnia stwierdzona działki rolnej została zredukowana do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej).

Kopia raportu z kontroli została wysłana skarżącej przesyłką pocztową poleconą w dniu [...] r.

Uwzględniając takie ustalenia, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], w której odmówił przyznania stronie płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przyczyną odmowy przyznania wnioskowanych płatności jest różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a stwierdzoną w wyniku kontroli gospodarstwa, która wynosi 34,68 %, powołując treść art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., s. 18 ze zm.).

W decyzji opisanej w sentencji niniejszego wyroku – wydanej po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanej – Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.

W pierwszej części uzasadnienia swojego orzeczenia organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie oraz przepisy, na podstawie których należało rozpatrzyć wniosek.

W tych ramach podkreślono zwłaszcza znaczenie zintegrowanego systemu administrowania i kontroli, prowadzonego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 14, art. 15 ust. 1 i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003. Przeprowadzona w gospodarstwie wnioskodawczyni, w dniu [...] r. kontrola na miejscu wykazała nieprawidłowości, o których była już mowa, natomiast kontrola administracyjna, dokonana w oparciu o ortofotomapę (obraz powierzchni ziemi uzyskany ze zdjęć lotniczych lub satelitarnych) jednoznacznie wykazała, iż zgłoszone do dopłat działki ewidencyjne o numerach [...], [...], [...], [...],[...], [...] i [...], położone w woj. l., powiat z., gmina Z. G., obręb ewidencyjny P. na dzień [...] r. nie były w całości utrzymywane w dobrej kulturze rolnej (na działkach tych występowały skupiska zadrzewień).

Organ drugiej instancji wskazał przy tym na następujące wielkości:

• z powierzchni działki ewidencyjnej Nr [...] został wyłączony obszar stanowiący powierzchnię [...] ha;

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha;

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha;

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha;

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha;

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha oraz

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha.

Łączna powierzchnia, niekwalifikująca się do płatności, wyniosła więc [...] ha, natomiast powierzchnia działek rolnych stwierdzona podczas kontroli administracyjnej, kwalifikująca się do dopłat, wynosiła [...] ha. Tymczasem powierzchnia zadeklarowana we wniosku o płatności na rok 2009 wynosiła [...] ha. Procentowa różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną wynosi zatem 34,68 % (w uzasadnieniu drugoinstancyjnej decyzji zawarto stosowne obliczenia). W związku z postanowieniem art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004 r. str. 18, ze zm.: Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243 ze zm.), który przesądza o tym, że w przypadku, gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, dla danej grupy upraw nie jest przyznawana żadna pomoc, orzeczenie organu pierwszej instancji odmawiające przyznania wnioskowanych płatności było zasadne.

Nawiązując do zarzutu odwołania, kwestionującego metodę wyliczeń, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. przedstawił szczegółowo zasady obliczeń dokonywanych w ramach Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli, wykorzystującego cyfrową ortofotomapę oraz wykonane zdjęcia lotnicze. Podkreślono, iż organ pierwszej instancji rozpatrzył wniosek zainteresowanej odnośnie 2009 r., nie sugerując się wynikami pomiarów dokonanych w [...] r. To zdjęcia satelitarne wykonane we [...] r., na których widać wysokość i gęstość zadrzewień, świadczą o tym, iż część zadeklarowanych gruntów rolnych nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r., co wyłączało te grunty z płatności (organ odwoławczy ponownie przytoczył wcześniej już wykazane obszary działek niekwalifikujących się – w jego ocenie – do płatności.

Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając temu rozstrzygnięciu:

• naruszenie art. 3 ust. 3 i art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. – poprzez: oparcie ustaleń faktycznych w zakresie powierzchni gruntów uznawanych za nieutrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r. na nieprecyzyjnych i niesprawdzonych metodach, które nie pozwalają w sposób dokładny i rzetelny ustalić prawidłowej powierzchni, o których mowa, a także pominięcie złożonych w toku postępowania korekt, co doprowadziło do zawyżenia powierzchni uznanej przez organ za nieutrzymywaną w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r. oraz doprowadziło do ustalenia, że powierzchnia ta, chociaż dotyczy tej samej (przeszłej daty) jest różna w 2009 i [...] r.;

• art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 23 września 2003 r. i w związku z § 4, § 4a i § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie minimalnych norm – poprzez uznanie, że istniejące na zgłoszonych działkach nasadzenia we [...] r. powodują, że nie były one utrzymywane w dobrej kulturze rolnej.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i o zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi strona przeciwna podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów ad-ministracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawie-dliwości – między innymi – poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracji rolnej.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji admini-stracyjnej, która dotknięta jest co najmniej jednym z uchybień wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Godzi się dodatkowo podkreślić, iż – stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – roz-strzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie mogła być utrzymana w obrocie prawnym, choć z nieco innych powodów, niż te, które naprowadzono w skardze.

Niewadliwe rozpatrzenie wniosku strony wymaga przede wszystkim poprawnego, nie budzącego wątpliwości ustalenia przez organy administracji publicznej wszystkich okoliczności stanu faktycznego konkretnej sprawy, niezbędnych do podjęcia poprawnego rozstrzygnięcia, na podstawie tych przepisów, które w sprawie tej znajdują zastosowanie. Zdaniem składu orzekającego, postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w obecnie rozpoznawanym przypadku nie doprowadziło do ustaleń odpowiadających temu standardowi.

Jako normatywną podstawę odmowy przyznania płatności na rok 2009, o które ubiegała się skarżąca, organy przyjęły przede wszystkim postanowienie art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004 r. str. 18, ze zm.). Zgodnie z przyjętym tam rozwiązaniem, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, dla danej grupy upraw nie jest przyznawana żadna pomoc.

Z ogólnego areału [...] ha zgłoszonego do dopłat przez zainteresowaną, organy wyłączyły – ogółem – aż [...] ha (stanowi to 34,68 % różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną), przyjmując, że część działek nie kwalifikuje się do dopłat ze względu na brak ich utrzymania w dobrej kulturze rolnej w dniu [...] r., co uniemożliwia uzyskanie do nich dopłat, na podstawie art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 23 września 2003 r. Ustalenia te oparte zostały oparte na: błędach we wniosku, stwierdzonych w czasie kontroli na miejscu, przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] r. oraz na obliczeniach dokonanych – podczas kontroli administracyjnej dokumentacji pozostającej w dyspozycji organów – w ramach Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli, wykorzystującego istniejące zasoby geodezyjne, a także cyfrową ortofotomapę oraz wykonane zdjęcia lotnicze. Pierwszoplanowego znaczenia organ drugiej instancji upatruje zwłaszcza w zdjęciach satelitarnych wykonanych we [...] r., na których widać wysokość i gęstość zadrzewień, które świadczą o tym, iż część zadeklarowanych gruntów rolnych nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r. Wedle wywodu Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W., organ pierwszej instancji rozpatrzył przy tym wniosek zainteresowanej odnośnie 2009 r., nie sugerując się wynikami pomiarów dokonanych w [...] r.

Tak wskazane źródła ustaleń dokonanych przez organy nie są przekonujące w świetle materiałów dowodowych i wynikających z nich ustaleń, poczynionych przez te same organy dla potrzeb rozpatrzenia podobnych wniosków strony skarżącej o płatności należne na 2008 r. Wydane w tamtym przedmiocie decyzje zostały zweryfikowane przez tutejszy Sąd wyrokami z dnia [...] r. (sygnatury akt: [...] oraz [...]), w których skargi E. D. zostały oddalone.

Chodzi o to, że wówczas – powołując się na wyniki tej samej kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] r. oraz dysponując już przecież bez wątpienia zdjęciami satelitarnymi tych samych działek, których obszar zgłoszony do dopłat także wówczas zakwestionowano (zdjęcia te wykonano wszak już we [...] r.) – organy uzyskały odmienne wyniki. Różnice są następujące:

• decydując o płatnościach za 2009 r., z powierzchni działki ewidencyjnej Nr [...] został wyłączony obszar stanowiący powierzchnię [...] ha (podczas gdy w decyzji tyczących płatności za 2008 r. wyłączono jedynie [...] ha);

• z działki Nr [...] – wyłączono obecnie obszar o powierzchni [...] ha (w decyzji na 2008 r. nie dokonywano wyłączeń);

• z działki Nr [...] – wyłączono obecnie obszar o powierzchni [...] ha (w decyzji na 2008 r. wyłączono [...] ha);

• z działki Nr [...] – wyłączono obszar o powierzchni [...] ha (ten sam obszar wyłączono w decyzji na 2008 r. w odniesieniu do JPO, ale już w odniesieniu do UPO wyłączono [...] ha);

• z działki Nr [...] – wyłączono obszar o powierzchni [...] ha (w decyzji za 2008 r. wyłączono jedynie [...] ha);

• z działki Nr [...] – wyłączono obszar o powierzchni [...] ha (w decyzji za 2008 r. brak wyłączeń);

• z działki Nr [...] – obszar o powierzchni [...] ha (w decyzji za 2008 r. wyłączono jedynie [...] ha).

Z zestawienia tego – obejmującego dane uwzględnione przez tutejszy Sąd przy wydawaniu wyroków z dnia [...] r. ([...]oraz [...]), oraz te, które legły u podstaw wydania obecnie weryfikowanej decyzji – wynika, że o ile przy rozpatrywaniu wniosku skarżącej o przyznanie płatności na rok 2008 organy nie zakwalifikowały do dopłat areał o ogólnej powierzchni [...] ha, co stanowiło 22,84 % różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, to w obecnie rozpoznawanym przypadku (tyczącym płatności na rok 2009) wyłączono już z płatności obszar aż [...] ha, co stanowi 34,68 % różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną. Chodzi przy tym – co trzeba ponownie z dobitnie zaakcentować – o wyłączenia różnego (obszarowo) areału, w obrębie tych samych działek ewidencyjnych, dokonane w sytuacji, gdy w obu wypadkach organy uwzględniły ustalenia tej samej kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] r., dysponując przy tym zdjęciami satelitarnymi wykonanymi we [...] r., które – według organu odwoławczego – obrazowały stan działek, o których mowa, w dniu [...] r.

Zgodnie z prawidłami logiki, te same materiały dowodowe, które dopiero co Sąd wskazał, mogły ewentualnie skutkować wyłączeniem od płatności na 2008 i 2009 rok tego samego obszaru. Tymczasem w obecnie rozpoznawanej sprawie organy nie wskazały żadnych nowych okoliczności, które pozwoliłyby Sądowi skontrolować prawidłowość wyłączenia od dopłat na 2009 r. obszaru niemal o [...] ha większego niż obszar, którego nie uwzględniono przy ustalaniu wysokości płatności należnych za 2008 r. Trudno przypuszczać, że w okresie mniej więcej jednego roku i dwóch miesięcy, jaki upłynął od wydania decyzji w sprawie płatności za oba lata, nastąpił tak znaczny przyrost zadrzewienia i zakrzewienia spornych działek. W tej sytuacji, absolutnie niewystarczające jest enigmatyczne wyjaśnienie zawarte w uzasadnieniu obecnie skarżonej decyzji (z dnia [...] r.), wedle którego "organ I instancji rozpatrując sprawę Pani E. D. o przyznanie płatności na rok 2009 rozpatrzył ją indywidualnie w oparciu o dostępną dokumentację nie sugerując się wynikami pomiarów dokonanych w [...] r." Takie ogólnikowe stwierdzenie – przy jednoczesnym braku wskazania tych okoliczności i dokumentów, które zostały uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku strony o dopłaty na 2009 r., a nie istniały wcześniej (przy rozpatrywaniu wniosku o dopłaty na 2008 r.) – jest niedopuszczalne. Świadczy bowiem o ocenie dokonanej dowolnie, bez zachowania granic swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a.

Właśnie to naruszenie proceduralne, które – z oczywistych powodów – mogło mieć wpływ na wynik sprawy obligowało skład orzekający do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. (punkt I wyroku).

Przy ponownym rozpatrywaniu odwołania wnioskodawczyni od pierwszoinstancyjnej decyzji Kierownika Biura powiatowego ARiMR w P. (z dnia [...] r.) należy dokładnie wyjaśnić, co (jakie nowe okoliczności i dowody nie istniejące w dacie ferowania orzeczeń o płatnościach na rok 2008) stanowiło podstawę, która przesądziła o dokonaniu większych wyłączeń obszarowych (w stosunku do powierzchni zadeklarowanej do dopłat na 2009 r.) niż 2008 r., a w konsekwencji – o odmowie przyznania jakichkolwiek płatności.

Orzeczenie o kosztach (punkt II wyroku) znajduje uzasadnienie w art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., przy czym zasądzona kwota obejmuje uiszczony wpis ([...] zł), a także wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej ([...] zł) oraz jego wydatki ([...] zł), stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Rozstrzygnięcie pomieszczone w punkcie III wyroku wynika natomiast z konieczności uwzględnienia przez Sąd dyspozycji art. 152 p.p.s.a.