Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 2966/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na czynność Urzędu Miejskiego [...] z dnia 11 czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie bezzasadnego wydania zaświadczenia o wstąpieniu w stosunek najmu lokalu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. S. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku skargę na czynność Urzędu Miejskiego [...]. Jako przedmiot określiła bezzasadne wydanie w dniu 11 czerwca 2001r. zaświadczenia o wstąpieniu przez B. N. w stosunek najmu lokalu mieszkalnego należącego do Gminy [...], położonego w G. przy ul. [...].

Skarżąca wniosła o:

1) orzeczenie o nieistnieniu po stronie M. N. i jego następców prawnych uprawnienia do wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w G., przy ul. [...];

2) anulowanie zaświadczenia UM G. z dnia 11 czerwca 2001r. nr [...] stwierdzającego, że B. N. jest najemcą lokalu położonego w G., przy ul. [...], uprawniającego ja do zawarcia umowy najmu z zarządcą domu;

3) orzeczenie o bezskuteczności umowy najmu zawartej przez Gminę [...] z B. N. mającą za przedmiot wyżej określony lokal.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż sąd powszechny jednoznacznie uznał jej wyłączne prawo do wstąpienia w stosunek najmu przedmiotowego lokalu, a odmówił takiego prawa M. N. W dniu 11 czerwca 2001r. UM [...] wydał na rzecz B. N. (małżonki M. N.) zaświadczenie stwierdzające, że jest ona najemcą lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. Skarżąca wskazała, że podejmowała wielokrotne próby wyegzekwowania od organów Gminy prawidłowego wykonania i respektowania wyłącznych uprawnień do przedmiotowego lokalu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Niniejsza sprawa na wniosek strony rozpatrzona została w trybie uproszczonym. W. S. w dniu 27 kwietnia 2004r. złożyła taki wniosek, stąd też Sąd działając w oparciu o art. 119 § 1 pkt. 2 cytowanej ustawy rozpatrzył skargę na posiedzeniu niejawnym.

Przede wszystkim należy podkreślić, że w obowiązującym stanie prawnym organy administracji nie są właściwe do rozstrzygania spraw dotyczących zawarcia umów najmu lokali mieszkalnych. Lokal mieszkalny należący do gminy może być oddany w najem wyłącznie na podstawie umowy cywilnoprawnej, a ewentualne spory, jakie mogą powstać na tym tle, są rozstrzygane przez sądy powszechne. Oznacza to, że również wszelkie kwestie sporne z tym związane rozstrzygane są w drodze postępowania przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może zobowiązać Urzędu Miasta [...] do zawarcia bądź rozwiązania umowy najmu, gdyż nie jest to sprawa administracyjna.

Kolejną kwestią, którą należy wyjaśnić jest możliwość zaskarżenia czynności jaką jest wydanie zaświadczenia do sądu administracyjnego. Mianowicie w świetle art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2 cytowanej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca W. S. nie skierowała do Urzędu Miejskiego w G. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Stąd też skarga nie może zostać rozpoznana przez Sąd z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych do jej wniesienia.

Na marginesie sprawy zauważyć należy, iż w obecnie obowiązującym stanie prawnym organ administracji publicznej nie może wydać na podstawie art. 218 § 1 w związku z art. 217 § 2 pkt. 2 Kpa zaświadczenia, iż osoba, która nie została wskazana jako najemca w decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego - jest najemcą lokalu. Sprawy najmu lokali mieszkalnych regulują przepisy kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 71 poz. 733 z późn. zm.). Organ administracji może wydawać zaświadczenia tylko w sprawach indywidualnych w zakresie swojej właściwości wynikającej z przepisów prawa materialnego stosownie do art. 1 § 1 Kpa.

Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie dopełniła obowiązku wezwania organu do usunięcia prawa Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.