Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 934/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w L. o sprostowanie wyroku z 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 934/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 569/09 oddalającego skargę A. T. i J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie podatku od spadków i darowizn postanawia: sprostować punkt drugi wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 934/11, w ten sposób, że kwotę "240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych" zastąpić kwotą "370 (słownie: trzysta siedemdziesiąt) złotych".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 569/09 oraz zasądził od A.T.oraz J. G. kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Sentencja wyżej wymienionego wyroku zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Zgodnie z dyspozycją art. 205 § 2 w zw. z art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej jako "P.p.s.a.", do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach a także koszty sądowe.

Kwestie opłat za czynności radców prawnych reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na mocy § 2 ust. 2 rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne, zamieszczone w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia, poniżej których sąd nie może orzekać o zwrocie kosztów postępowania.

Wynagrodzenie radcy prawnego w niniejszej sprawie niewątpliwie powinno zostać zasądzone w wysokości 120 zł, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. w wysokości 50% stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, bowiem w niniejszej sprawie pełnomocnik strony sporządził i wniósł skargę kasacyjną.

Z kolei koszty sądowe poniesione przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną obejmują wpis od skargi kasacyjnej, wynoszący w niniejszej sprawie 250 zł, stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Treść art. 156 § 1 P.p.s.a., który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Wskazanie w powołanym wyżej wyroku wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako 240 zł, a nie 370 zł stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.