Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 16/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3, art. 89 ust. 1 pkt 3, art. 89 ust. 4 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 165
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński,, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 lutego 2019 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do tut Sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia [...] września 2018 r., nr [...], wymierzającą R. K. (dalej jako: "Skarżący") karę pieniężną w wysokości 200.000 zł z tytułu urządzania gier na urządzeniach komputerowych D., bez koncesji na prowadzenie kasyna gry. Utrzymana w mocy sankcja wymierzona została przy powołaniu w podstawie decyzji przepisów art. 1 ust. 1-2, art. 2 ust. 3, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 14 ust. 1, art. 42, art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 90 ust. 1 pkt 1 i art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 471 ze zm., dalej jako: "u.g.h.").

W przedmiotowej sprawie funkcjonariusze celni przeprowadzili w dniach [...] października 2017 r. w lokalu pod adresem: ul. [...] kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych. Z protokołu tejże kontroli wynika, że ww. zatrzymane automaty są urządzeniami elektronicznymi korzystającymi z sieci Internet, umożliwiają uzyskanie wygranej rzeczowej w postaci punktów, co umożliwia rozpoczęcie nowej gry, gry na tych automatach zawierają element losowości, a zatem umożliwiają rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h.

Automaty eksploatowane były bez przewidzianych prawem zezwoleń lub koncesji na urządzanie gier na automatach w rozumieniu u.g.h.

W trakcie kontroli przeprowadzone zostały przesłuchania świadków , K. M. i G. S.

W czasie prowadzonego postępowania karnoskarbowego organy uzyskały umowę najmu ww. lokalu zawartą w dniu [...] października 2017 r. pomiędzy A. S. (zam. ul. [...]) a G. Zgodnie z postanowieniami umowy, przedmiotem najmu jest lokal o powierzchni 20 m2 położony pod ww. adresem. Wynajmujący zobowiązał się oddać najemcy do używania w całości ww. lokal użytkowy z zamian za czynsz w kwocie 300 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo najemca będzie płacić wynajmującemu koszty eksploatacji. Umowa została zawarta na czas nieokreślony i obowiązuje od dnia [...] października 2017 r.

W sporządzonej na podstawie przeprowadzonych badań opinii z dnia [...] grudnia 2017 r. biegły sądowy stwierdził m.in., że: (-) oferowane gry są realizowane na urządzeniu komputerowym; (-) gry są organizowane w celach komercyjnych - wymagają wniesienia opłat za gry; (-) są to gry, w których możliwe jest prowadzenie kolejnych gier za wygrane uzyskane w grach poprzednich, co w rozumieniu ustawy stanowi wygraną rzeczową; (-) wynik gier jest zależny od przypadku; (-) oferowane gry mają charakter losowy; (-) gry zawierają element losowości.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie poza kasynem gry.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. włączył do akt postępowania m.in.: kopię protokołu z kontroli z dnia 3-4 października 2017 r. w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych, w ramach której przeprowadzono eksperyment gry na urządzeniu wraz z załącznikami; kopię opinii biegłego sądowego z dnia 7 grudnia 2017 r., dotyczącą badania przedmiotowego automatu do gier; kopię umowy najmu lokalu dla G. z dnia 1 października 2017 r. ; kopie protokołu przesłuchań świadków: K. M., G. A. S., A. D. i M. R.

Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. wezwał Skarżącego do dostarczenia informacji dotyczącej posiadania wszelkiego rodzaju dokumentacji związanej z urządzaniem gier na automatach będących przedmiotem niniejszego postępowania, informacji dotyczących faktu posiadania dokumentacji finansowo-księgowej dotyczącej najmu przedmiotowego lokalu, a także informacji związanych z urządzaniem gier na automatach będących przedmiotem niniejszego postępowania.

W odpowiedzi na powyższe pismo Skarżący m.in. oświadczył, że nie organizuje i nie pośredniczy w prowadzeniu gier na automatach, w przedmiotowym lokalu prowadził działalność usługową – punkt z dostępem do Internetu. Nie posiada żadnej dokumentacji związanej z urządzaniem gier na automatach.

W związku z wnioskiem pełnomocnika Skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r., zażądano pisemnych wyjaśnień biegłego sądowego dotyczących zarzutów do treści opinii z dnia [...] grudnia 2017 r. sporządzonej na potrzeby postępowania karnoskarbowego w niniejszej sprawie. Biegły stwierdził, że zarzuty wynikają z niezrozumienia zasad działania urządzeń, fizyczne badanie urządzenia nic nie da, gdyż nie są znane loginy i hasła dostępu do serwera udostępniającego gry; podniósł, że jego zdaniem opinia jest wystarczająco uzasadniona i czytelna, a opis gry wystarczający; materiał wideo w sposób niezależny dokumentuje uzależnienie wyniku gry od przypadku.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o ponowne przesłuchanie świadków A. D., K. M. i G. S. Do przesłuchania A. D. nie doszło z powodu nieodbierania przez niego korespondencji, zaś pozostali świadkowie zmienili swoje zeznania. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. organ odmówił przeprowadzenia dowodu z uzupełniającej opinii biegłego A. C.

W decyzji z dnia [...] września 2018 r. organ pierwszej instancji uznał, że Skarżący urządzał gry na ww. automatach bez koncesji prowadzenie kasyna gry w przedmiotowym lokalu, w związku z czym podlega karze pieniężnej w wysokości 200.000 zł.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że przedmiotowe automaty spełniają kryteria ustawowe określone w przepisach art. 2 ust. 3 u.g.h., co potwierdzają oględziny zewnętrzne oraz opinia sporządzona w postępowaniu karnym. Organ ten doszedł do przekonania, że gry na przedmiotowych urządzeniach są grami na automacie w rozumieniu u.g.h., a Skarżący urządzał je w lokalu, który nie jest kasynem gry. Tym samym podlega karze pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że są niezasadne. Organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku wywiódł Skarżący, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 187 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej jako: "o.p."), przez niepodjęcie przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w sposób dokładny oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, polegające na niewyjaśnieniu czy klienci kontrolowanego lokalu, w chwili przystąpienia do korzystania z komputerów D. mieli możliwość wyboru dowolnej strony internetowej czy też tylko witryny umożliwiającej rozgrywanie gier losowych, a także czy Skarżący lub osoba przez niego upoważniona do sprawowania pieczy nad lokalem dokonywali czynności mogących świadczyć o urządzaniu gier hazardowych;

- art. 187 § 1 w zw. z art. 191 i art. 121 § 1 o.p., przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący okoliczności wynikających z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a przemawiających na korzyść Skarżącego, zwłaszcza przez wybiórczą i nieobiektywną ocenę zeznań świadków, wyciągnięcie z ich treści wniosków w żadnym stopniu z nich niewynikających, a także poprzez uznanie okoliczności urządzania gier hazardowych przez Skarżącego za udowodnione, w sytuacji gdy w istocie z treści zeznań świadków wynika, że Skarżący jedynie udostępniał w wynajmowanym lokalu komputery z dostępem do sieci internetowej, umożliwiając swobodne korzystanie przez klientów tegoż lokalu z różnego rodzaju witryn;

- art. 191 w zw. z art. 197 § 1 o.p., polegające na uznaniu za udowodnione, że Skarżący jest podmiotem urządzającym gry na automatach na podstawie opinii biegłego dr inż. A. C. z dnia [...] grudnia 2017 r., w sytuacji gdy przedmiotowa opinia, a także treść dodatkowych wyjaśnień biegłego z dnia [...] maja 2018 r. nie odnosi się w żaden sposób do kluczowej okoliczności w sprawie, tj. sposobu inicjowania gier i wyboru strony internetowej przez osoby korzystające z komputerów, a ponadto jest niejasna, niekompletna, zawiera subiektywne, pozbawione podstaw wnioski oraz opiera się na analizie dokumentacji wideo z eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych w czasie kontroli, zamiast na bezpośrednich badaniach i oględzinach komputerów D.;

- art. 180 § 1, art. 181 i art. 188 w zw. z art. 187 o.p., przez odmowę powołania biegłego sądowego celem wydania dodatkowej opinii odnośnie obsługi komputerów D. oraz sposobu inicjowania i prowadzenia gier na stronie internetowej www.i4bet.com wobec uznania przez organ, że opinia biegłego dr inż. A. C. z dnia [...] grudnia 2017 r. jest szczegółowa, logiczna i ma kluczowe znaczenie w kwestii ustalenia odpowiedzialności Skarżącego, a co za tym idzie dodatkowa opinia jest w niniejszej sprawie zbędna, w sytuacji, gdy opinia ta jest niekompletna, zawiera szereg nieścisłości, opiera się na ograniczonym materiale źródłowym i pomija okoliczności istotne w sprawie;

- art. 180 § 1, art. 181 i art. 188 w zw. z art. 187 § 1 o.p., przez odmowę przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z przesłuchania świadka A. D. wobec uznania przez organ, że okoliczności których miałby dotyczyć wnioskowany dowód zostały już wystarczająco ustalone innymi dowodami, w sytuacji gdy wniosek ten dotyczył okoliczności kluczowych w sprawie, a niewyjaśnionych innymi zgromadzonymi w toku postępowania pierwszoinstancyjnego dowodami i które zostały całkowicie pominięte w rozważaniach organu odwoławczego.

W związku z tak sformułowanymi zarzutami, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie – stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o kosztach postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując swoje stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. WSA w Białymstoku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej również jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając legalność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier.

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.g.h. urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., według którego grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Stosownie zaś do art. 89 ust. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega: urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia (pkt 1); urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry (pkt 2); posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa (pkt 3); posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego (pkt 4); dostawca usług płatniczych, który nie przestrzega zakazu, o którym mowa w art. 15g (pkt 5); uczestnik gry hazardowej urządzanej bez koncesji, bez zezwolenia lub bez zgłoszenia (pkt 6); przedsiębiorca telekomunikacyjny, który nie wypełnił obowiązków wynikających z art. 15f ust. 5 (pkt 7); urządzający grę hazardową, której urządzanie stanowi monopol państwa (pkt 8).

Według przepisu art. 89 ust. 4 u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa: w ust. 1 pkt 1 – a) w przypadku gier na automatach - 100 tys. zł od każdego automatu, b) w przypadku gier innych niż określone w lit. a i c – 5 -krotność opłaty za wydanie koncesji lub zezwolenia, c) w przypadku gier urządzanych bez dokonania wymaganego zgłoszenia - do 10 tys. zł; w ust. 1 pkt 2 - wynosi: a) w przypadku gier urządzanych na podstawie koncesji lub zezwolenia - do 200 tys. zł, b) w przypadku gier urządzanych na podstawie zgłoszenia - do 10 tys. zł;

w ust. 1 pkt 3 i 4 - wynosi 100 tys. zł od każdego automatu; w ust. 1 pkt 5 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 6 - wynosi 100% uzyskanej wygranej niepomniejszonej o kwoty wpłaconych stawek; w ust. 1 pkt 7 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 8 - wynosi do 500 tys. zł; w ust. 3 - wynosi do 100 tys. zł.

W ocenie Sądu organy analizując kompletnie zebrany w sprawie materiał dowodowy zasadnie nałożyły na Skarżącego karę pieniężną w orzeczonej wysokości. Ze skrupulatnie przeprowadzonego i udokumentowanego postępowania dowodowego wynika bowiem, że to pracownik lokalu Pan G. S. umożliwiał klientom lokalu rozpoczynanie odpłatnych gier mających charakter gier na automatach. Zatem to Skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą G., urządzał w lokalu mieszczącym się przy ul. [...] w G. gry hazardowe na urządzeniach komputerowych marki D. bez koncesji na prowadzenie kasyna gry.

W sprawie po dokonaniu czynności kontrolnych, oględzin oraz badań przeprowadzonych przez powołanego biegłego przy Sądzie Okręgowym w B. dr inż. A. C. w sposób niepozostawiający wątpliwości ustalono cechy gier oferowanych poprzez urządzenia komputerowe D., w szczególności możliwość uzyskiwania w grach wygranych pieniężnych i rzeczowych oraz losowy charakter urządzanych na urządzeniach komputerowych gier. Fakt, że znajdujące się w lokalu przy ul. [...] w G. urządzenia komputerowe umożliwiały rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych potwierdziły przeprowadzone na nich przez dokonujących kontroli funkcjonariuszy służby celno-skarbowej eksperymenty gier. Ustalenia dokonane w trakcie kontroli przez funkcjonariuszy P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. dotyczące gier prowadzonych na urządzeniach komputerowych D. w pełni potwierdziły ustalenia zawarte w opinii z badania ww. urządzeń sporządzonej przez powołanego w prowadzonym postępowaniu karno-skarbowego biegłego. Wobec tego zasadnie uznano, że gry urządzane na kontrolowanych urządzeniach komputerowych wyczerpują definicję gier na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazał również jednoznacznie, że gry hazardowe urządzane były w lokalu mieszczącym się przy ul. [...] w G., który nie jest kasynem gry.

Organ zasadnie również przyjął w sprawie, prezentując językową definicję "urządzającego" grę, że jest nim ten, kto zapewnia, stwarza, organizuje komuś warunki umożliwiające udział w: loterii pieniężnej, loterii fantowej, bingo fantowe, grze hazardowej, turnieju pokera, grze liczbowej, grze hazardowej prowadzonej bez koncesji lub zezwolenia, czy w końcu grze na automatach prowadzonej poza kasynem gry.

Jak wynika z akt sprawy w trakcie kontroli w lokalu obecny był Pan G. S., który przesłuchany w charakterze świadka zeznał do protokołu: "W lokalu pod adresem: ul. [...] pilnuję porządku oraz komputerów do gier. Działalność tutaj prowadzi firma G. NIP tej firmy to [...]. Takie dane tej firmy mam. Dzisiaj przyszli tu znajomi, żeby pograć na komputerach. Dali mi pieniądze za korzystanie z komputerów i Internetu. Dostałem od nich po 5 zł. Powtarzam po 5 zł, za korzystanie z Internetu. Nie interesowało mnie co oni w tym Internecie robili. Grali na komputerach. Każdy na swoim. Ja za nic więcej w tym lokalu nie odpowiadam. (...) Pracuję tutaj na okresie próbnym od trzech dni.".

Obecny w trakcie kontroli w lokalu K. M., przesłuchany w charakterze świadka zeznał do protokołu: "Do tego lokalu w [...] zajechałem po prostu do znajomych. Znam ich tylko z widzenia. Jak przyszedłem przywitałem się i przysiadłem do jednego z komputerów żeby pograć. Do tego komputera, co kontroler na nim zagrał jako na pierwszym. Jednemu z mężczyzn, temu co pilnował w środku tych komputerów dałem 50 zł. Mówiłem, że znam go tylko z widzenia. Nie wiem jak się nazywa.. Wziął te pieniądze. Mężczyzna ten jakoś nabił kredyt na komputerze. Nie wiem jak to zrobił. Nie przyglądałem się. Nabił ileś punktów. Nie wiem ile. Włączyłem myszką grę (.. .) jakiś "Slot Birds". Grałem na nich jak na starych automatach do gier. Wciskałem myszką "Start", kręciły się bębny na monitorze jakieś symbole(...) Raz wygrywałem raz przegrywałem.".

Również obecny w trakcie kontroli w lokalu A. D., przesłuchany w charakterze świadka zeznał do protokołu: "Przyszedłem tutaj bo słyszałem, że można tu pograć na komputerze w takie gry jak na automatach do gier. Dałem 50 zł temu mężczyźnie co pilnował tego wszystkiego. Nie wiem jak on się nazywa. Pilnował wszystkiego, obsługiwał te komputery. Nie wiem jak on te punkty nabił na komputer. Za te 50 zł dostałem 500 pkt. Włączyłem grę Blood i sobie grałem. Wciskałem myszką "Start" na monitorze i grałem. Coś się kręciło. Czasem bębny się zatrzymywały w taki sposób, że dostawałem punkty. Jakąś wygraną, a czasami nie, wiadomo. Wygrywałem te punkty, potem część przegrałem. Grałem z dziesięć minut. Jak weszliście to miałem coś około 165 pkt. To komputer decydował kiedy wygrywałem a kiedy przegrywałem. Pieniądze za te punkty z pola Kredyt miał mi wypłacić ten mężczyzna co mu dałem 50 zł.".

Organ na wniosek pełnomocnika ponownie przesłuchał obecnych w lokalu w trakcie kontroli świadków: G. S. i K. M. Do ponownego przesłuchania świadka A. D. nie doszło z powodu nieodbierania przez świadka kierowanej trzykrotnie na adres zamieszkania korespondencji. Świadek G. S. zeznając w dniu [...] czerwca 2018 r. zaprzeczył wszystkim swoim szczegółowym zeznaniom złożonym w dniu [...] października 2017 r., stwierdzając przy tym, że powodem, dla którego uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań złożył w dniu [...] października 2017 r. odmienne zeznania, był fakt, że mu się spieszyło. Również świadek K. M. w dniu [...] czerwca 2018 r. po upływie 10 miesięcy od dnia pierwszego przesłuchania w wielu miejscach diametralnie zmienił swoje zeznania złożone w trakcie kontroli w dniu [...] października 2017 r. nie przedstawiając przy tym żadnych wiarygodnych przesłanek tak licznych zmian.

W ocenie Sądu, oceniając zgromadzone w sprawie dowody zasadnie organ uznał, że trudno dać wiarę ponownym zeznaniom świadków.

Sąd uznał za bezzasadne zarzuty skargi mający charakter procesowy. Oceniając przeprowadzone w sprawie postępowanie Sąd podkreśla, że na organy nałożony został obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i 187 § 1 o.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest nie tylko zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale również ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ powinien dokonać na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 o.p.). Dowodem jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 o.p.). Przeprowadzane dowody powinny być przydatne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i mają zbliżać sprawę do jej wyjaśnienia. Wyniki rozpatrzenia dowodów, dające obraz stanu faktycznego, powinny być przekonująco umotywowane i znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, obrazując proces myślowy, który doprowadził do podjęcia określonych ustaleń i w konsekwencji wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy nie uchybiły powyższym zasadom postępowania podatkowego i dołożyły wszelkich starań, by dokładnie ustalić stan faktyczny sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, podjęto wszelkie działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Dokonując oceny wiarygodności zgromadzonych dowodów organy nie były skrępowane żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonały jej w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na wiedzy, doświadczeniu życiowym, prawach logiki, wzajemnych relacjach między poszczególnymi dowodami, z uwzględnieniem całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Dokonana ocena stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie oparta na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym sprzecznych zeznaniach świadków, jest logiczna i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Zgromadzony materiał dowodowy został oceniony przez organy na podstawie wiedzy oraz doświadczenia z uwzględnieniem zasad logiki. Należycie też wyjaśniono, którym dowodom dano wiarę i dlaczego, a które uznano za niewiarygodne i z jakich powodów. Ustaleniom dokonanym przez organy obu instancji nie można zarzucić dowolności czy sprzeczności, gdyż zostały one oparte o zgromadzony wyczerpująco i należycie oceniony materiał dowodowy.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą G., urządzał w lokalu mieszczącym się przy ul. [...] w G. gry hazardowe na urządzeniach komputerowych marki D. bez koncesji na prowadzenie kasyna gry. W tym stanie rzeczy ustalony stan faktyczny sprawy podlegał subsumpcji pod normę prawną zawartą w art. 89 ust. 1 pkt 1 oraz art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. Stosownie do tych przepisów, karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. - art. 89 ust. 1 pkt 1, natomiast wysokość tej kary w przypadku gier na automatach wynosi 100.000 zł od każdego automatu - art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h.

Nie budzi również wątpliwości dowodowej Sądu zarówno protokół z przeprowadzonej kontroli jak i opinia biegłego, które to dokumenty w sposób rzeczowy i kompetentny odnoszą się do faktów związanych z grami na urządzeniach komputerowych. Zweryfikowane zostały też wszelkie przesłanki do tego, aby uznać, że na kontrolowanych urządzeniach urządzane były gry hazardowe. To nie obudowa urządzenia decyduje o jego przeznaczeniu i faktycznym wykorzystaniu. Z dokonanych czynności procesowych bezsprzecznie wynika, że na tych urządzeniach były urządzane gry hazardowe.

Natomiast różnego rodzaju wątpliwości procesowe Skarżącego, zgłaszane przez profesjonalnego pełnomocnika w żaden sposób nie mogą skutecznie podważyć wyników przeprowadzonego postępowania dowodowego.

W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).