Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 679/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi D. R. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i mianowania na inne stanowisko służbowe p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2016 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] maja 2016 r. zwalniający D. R. ze stanowiska referenta Referatu Dochodzeniowo – Śledczego II Wydziału Kryminalnego Komisariatu II Policji w B. i mianujący go na stanowisko referenta Referatu Patrolowego II Wydziału Patrolowo – Interwencyjnego Komendy Miejskiej Policji w B. Rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Skargę na odwoławczy rozkaz personalny złożył do sądu administracyjnego D. R. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania. Z uzasadnienia skargi wynika (brak bowiem odrębnego uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia), że skarżący na nowym stanowisku nie dostrzega możliwości na dalszy rozwój, efektywne i na wysokim poziomie wykonywanie obowiązków służbowych. Jak wskazał, nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi, służbę patrolową pełnił przed dziewięciu laty, od tamtego czasu służy wyłącznie w komórkach kryminalnych. Stąd też służba patrolowa może być pełniona przez niego na niskim poziomie, co może go narazić na represje ze strony przełożonych z uwagi na niespełnianie ich oczekiwań. Nadto, obawia się braku możliwości awansu i pogorszenie warunków finansowych, jak też tego, że jego służba będzie negatywnie odbierana przez społeczeństwo na czym ucierpi wizerunek Policji. Wyjaśnił, że zaskarżony rozkaz pogorszy jego sytuację, nastąpi bowiem zmiana warunków pracy. Zmiana stanowiska nie została też zrekompensowana wzrostem uposażenia. Także ulegną niekorzystnej zmianie warunki pełnienia służby (do tej pory pracował głównie w pomieszczeniu zamkniętym, sporadycznie na zewnątrz, na skutek rozkazu będzie zmuszony pracować z narażeniem na zmienne warunki atmosferyczne, w kontakcie z czynnikami chorobotwórczymi i szkodliwymi dla zdrowia). Także ulegnie zmianie system pracy. Do tej pory była to praca w systemie 8 - godzinnym zmianowym, teraz będzie pracował w systemie 10 - godzinnym zmianowym poza pomieszczeniami socjalnymi, w zmiennych warunkach atmosferycznych, nierzadko poza granicami B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu. Powinien on wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie konkretnych okoliczności, odwołujących się do jego sytuacji. Wskazać przy tym należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2016 r., II OZ 87/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zawiera uprawdopodobnienia wystąpienia okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Jak wskazał Komendant Wojewódzki w uzasadnieniu rozkazu personalnego, nie zmieniono stronie zaszeregowania, zatem nie wystąpiło pogorszenie warunków finansowych. Z kolei obawa skarżącego, iż może to nastąpić w przyszłości, jak też obawa przed ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami ze strony przełożonych na skutek nieprawidłowego wykonania obowiązków służbowych - jest jedynie założeniem poczynionym przez stronę, a więc jest to kwestia hipotetyczna i nie wynika ze skargi, by znajdowała realne oparcie w jakichś konkretnych okolicznościach. Fakt przeniesienia skarżącego na inne stanowisko wywołane negatywną oceną przełożonych nie jest okolicznością wystarczającą do uznania, że stronie zagraża niebezpieczeństwo ze strony przełożonych. Odnośnie zaś obawy przed niezachowaniem odpowiedniego poziomu wykonywania obowiązków służbowych wskazać należy, że punkt wyjścia strony jest nieprawidłowy. Skarżący jako funkcjonariusz pracujący w Policji od wielu lat i zobowiązany rotą przysięgi powinien zakładać, że dopełni wszelkiej staranności wynikającej z charakteru jego zawodu, który jest nie zwykłą pracą, a służbą. Także obawa o reakcje społeczeństwa na nieprawidłowe wykonywanie przez skarżącego obowiązków służbowych jest okolicznością zbyt hipotetyczną i ogólną, by mogła zostać uznana za skuteczne uprawdopodobnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w sprawie niniejszej rozkazu personalnego.

Skład orzekający nie znajduje także podstaw do uwzględnienia wniosku z uwagi na wskazywane przez skarżącego pogorszenie warunków pracy (zmiana systemu godzinowego, praca na zewnątrz, konieczność pełnienia służby poza Białymstokiem). Wskazywane okoliczności nie są tymi, które grożą stronie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ale są warunkami pracy funkcjonariuszy Policji, tyle że zróżnicowanymi ze względu na stanowisko służbowe. Niewątpliwie są to okoliczności odmienne od dotychczasowych warunków pracy strony, co nie znaczy, że uzasadniają wstrzymanie wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego.

Zastosowanie ochrony tymczasowej może mieć miejsce w stosunku do orzeczeń podlegających wykonaniu i jeszcze nie wykonanych. W sprawie niniejszej rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności i miało to miejsce w sierpniu 2016 r. Jak wskazywał wielokrotnie NSA, wstrzymanie wykonania orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności może nastąpić jedynie wyjątkowo (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2016 r., I OZ 1019/16; z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 80/15, CBOSA). Zdaniem sądu, takich wyjątkowych okoliczności skarżący nie wskazał.

Mając powyższe na uwadze, wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej podlegał oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.