Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2125/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 5, art. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Anna Mierzejewska, Protokolant Katarzyna Skurzyńska, referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku oddala skargę


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] maja 2011 r., którą to decyzją odmówił R. G. uwzględnienia jego skargi na przetwarzanie jego danych osobowych przez P. K., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą [...] P. K. z siedzibą w [...] i będącą administratorem stron internetowych [...].

Jako podstawę materialno-prawną organ wskazał art. 23 ust. 1 pkt 5 i art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.).

W motywach uzasadnienia podał, iż P. K. na stronach internetowych, których jest administratorem przetwarza dane osobowe R. G. w zakresie jego imienia, nazwiska oraz zatrudnienia w firmie [...] sp. z o.o. z/s w [...] w kontekście wykonywanych przez niego obowiązków służbowych. GIODO stwierdził, iż na ww. stronach internetowych, których administratorem jest P. K., doszło do przetwarzania tzw. danych zwykłych R. G. i uznał, iż ocena legalności przetwarzania tych danych winna zostać dokonana w oparciu o art. 23 ust. 1 pkt 3 uoodo.

W ocenie organu, P. K. przetwarzała tzw. zwykłe dane skarżącego w oparciu o przesłankę legalizującą, wymienioną w art. 23 ust. 1 pkt 5 uoodo, dlatego przetwarzanie jego danych nie naruszało prawa. Wyjaśnił, że [...] (którego pracownikiem jest R. G.) świadczy usługi [...], a zatem znajduje się w kręgu podmiotów portalu, którego administratorem jest P. K.

Organ stwierdził też, że podanie na stronie internetowej [...] do publicznej wiadomości danych skarżącego w zakresie imienia, pierwszej litery nazwiska oraz informacji o jego zatrudnieniu w [...] nie stanowiło naruszenia jego praw i wolności. Jednocześnie uznał, że skarżący nie skorzystał z uprawnienia z art. 32 ust. 1 pkt 7 uoodo, to jest nie zwrócił się z prośbą lub żądaniem do administratora strony o zaprzestanie przetwarzania jego danych osobowych.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. G. do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący podniósł naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 5 i art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 136 k.p.a.

W uzasadnieniu podkreślił, że decyzja GIODO obarczona jest wadą, polegającą na błędnym zastosowaniu art. 23 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, albowiem umieszczenie na stronach internetowych jego danych osobowych w postaci imienia, nazwiska i stanowiska służbowego, podważa i godzi w jego dobre imię, albowiem przedstawia punkt widzenia tylko jednej strony. Skarżący podnosił nadto, że umieszczenie przez administratora jego danych osobowych narusza jego prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego – art. 47 Konstytucji RP, o czym świadczy kontekst w jakim te dane umieszczono. Twierdził, że jego sprawa winna zostać rozpoznana dwutorowo, to jest przez GIODO i sąd powszechny, na podstawie art. 24 kc. Zdaniem skarżącego organ nie powinien "odsyłać go" na drogę sądową przed sądem powszechnym twierdząc, że ma możliwości wytoczenia powództwa cywilnego, lecz winien we własnym zakresie dokonać oceny legalności przetwarzania jego danych osobowych pod kątem art. 23 ust. 1 pkt 5 uoodo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że dane osobowe skarżącego, takie jak imię i nazwisko, informacja o miejscu zatrudnienia, w żadnej mierze nie mogą być uznane za dane szczególnie chronione, o których mowa w art. 27 ust. 1 uoodo, a tym samym zarzut naruszenia tego przepisu nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do umieszczenia danych osobowych na stronie internetowej, której administratorem jest P. K., wskazał, że zamieszczenie danych osobowych skarżącego nie naruszało jego praw i wolności, albowiem dane te zaprezentowane były w kontekście opisu sposobu prowadzenia działalności przez podmiot gospodarczy ([...]), w imieniu której występował jako pracownik.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Na wstępie podkreślić należy, iż ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), co wynika z art. 3 ust. 1 pkt 2 i innych, znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem osoba prowadząca działalność gospodarczą – P. K.- w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej przetwarzała dane osobowe skarżącego dla realizacji określonych celów.

W sprawie bezsporne też jest, że skarżący – R. G. - jest pracownikiem [...] Sp. z o.o. oraz, że jego dane osobowe w zakresie nazwiska, imienia i stanowiska służbowego były przetwarzane na stronach internetowych [...], których administratorem jest P. K.

W rozpatrywanej sprawie dane osobowe skarżącego były przetwarzane w kontekście zawodowo-służbowym i w zakresie na jaki skarżący wyraził zgodę, decydując się na pracę w [...] Sp. z o.o. na określonym stanowisku służbowym.

Dokonując oceny legalności przetwarzania danych osobowych każdorazowo należy ustalić kto (osoba fizyczna, czy podmiot gospodarczy) domaga się ochrony na gruncie ustawy o ochronie danych osobowych i w jakim zakresie ochrona ta jest wyłączona w sytuacji wyrażenia zgody na przetwarzanie tych danych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący podejmując pracę w [...] Sp. z o. o., wyraził zgodę by jego dane w zakresie imienia, nazwiska i stanowiska służbowego były przetwarzane przez pracodawcę oraz w tym kontekście (pracowniczym), powszechnie dostępne. Jeżeli takiej zgody skarżący nie wyraził, oznacza to, że to przede wszystkim pracodawca skarżącego - [...] Sp. z o. o., a nie administrator portalu P. K., przetwarza jego dane osobowe bez podstawy prawnej. Przy braku zgody skarżącego na przetwarzanie jego danych osobowych przez pracodawcę, R. G. w stosunku do pracodawcy winien kierować żądania zaniechania ich przetwarzania, a nie do portalu, który korzysta z danych powszechnie dostępnych.

Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie administrator stron internetowych pozyskał dane osobowe R. G. z oficjalnej strony jego pracodawcy – [...] Sp. z o. o. Przetwarzanie danych pracowniczych, publicznie już przetwarzanych, nie jest prawnie zakazane, tym bardziej, jeżeli przetwarza się je w prawnie usprawiedliwionym celu.

Reasumując - w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka legalizującą, określona w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych, do przetwarzania powszechnie internetowo dostępnych danych osobowych skarżącego, takich jak imię, nazwisko i stanowisko służbowe. Trafnie organ uznał też, iż przetwarzanie tych danych było niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratora stron. W pełni zgodzić należało się z oceną GIODO, że tego rodzaju przetwarzanie niewątpliwie nie naruszało praw i wolności skarżącego. Przetwarzane były dane osobowe skarżącego jako pracownika firmy [...], niewątpliwie za jego zgodą. Decydując się na pracę w tej firmie skarżący, tak jak każdy inny pracownik, godził się, że jego dane jako pracownika będą przetwarzane przez pracodawcę i osoby trzecie w kontekście specyfiki działalności gospodarczej pracodawcy.

Konkludując, uznać należy, iż przetwarzanie przez P. K., a wcześniej przez pracodawcę R. G. jego danych osobowych (zwykłych a nie sensytywnych), niewątpliwie zakwalifikować należy, jako dane, dotyczące wyłącznie życia zawodowego, a nie prywatnego. W żaden sposób nie można uznać, że dane te należą do katalogu danych wrażliwych, o których mowa w art. 27 analizowanej ustawy. Tym samym nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 47 Konstytucji RP, dotyczącego ochrony prywatności.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.