Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 859/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 roku Wojewoda [...] zawiesił postępowanie odwoławcze w przedmiocie zameldowania małoletniej K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w W..

Po rozpatrzeniu zażalenia J. M. na powyższe postanowienie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego przez Wojewodę [...]. Zauważyć należy, że Minister błędnie podał na zaskarżonym postanowieniu datę [...] kwietnia 2010 r. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, iż postanowienie Ministra zostało wydane w dniu [...] kwietnia 2011 r.

J. M. wniósł skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r. i wniósł o wstrzymanie jego wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez "wykonanie" aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Wstrzymaniu wykonania podlegają więc tylko takie akty, które wywołują skutki materialnoprawne przez przyznanie uprawnienia lub obowiązku, a których wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub których wykonanie powodowałoby wyrządzenie znacznej szkody (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Wynika to już z samej istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym, które nie nadaje stronie uprawnień ani nie nakłada na nią obowiązków o charakterze materialnoprawnym. W drodze postanowienia określane są bowiem co do zasady jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania. Taki, wyłącznie formalny charakter, ma zaskarżone postanowienie organu. Dotyczy ono odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego, stąd pozwala na dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie w żaden zatem sposób nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącego, stąd w ogóle nie kwalifikuje się do wykonania, a wskutek tego - nie można wstrzymać jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt II FZ 588/08, niepubl.).

Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.