Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1796/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 135
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.), Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski, Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt III SA/Gd 874/15 w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie podziału działki oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 874/15, po rozpoznaniu skargi W. K., uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2015 r. nr [...] i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] oraz umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie podziału działki.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

W. K. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] października 1994 r. w sprawie zatwierdzenia podziału działki [...] obręb [...] w Wejherowie na działki [...] i [...], wskazując że nie brał on bez swojej winy udziału w postępowaniu, a o fakcie wydania decyzji dowiedział się z decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2011 r., od której wniósł odwołanie z jednoczesnym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie podziału działki nr [...].

Prezydent Miasta Wejherowa postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu organ wskazał, że W. K. nie mógł dowiedzieć się o decyzji podziałowej w dniu otrzymania decyzji z dnia [...] września 2011 r., tj. w dniu 28 września 2011 r., bowiem informacje o podziale działki [...] na [...] i [...] zawarte są we wnioskach składanych wcześniej do organu I instancji przez wnioskodawcę. W tej sytuacji strona co najmniej od 1 grudnia 2006 r. posiadała wiedzę o istnieniu decyzji z dnia [...] października 1994 r. W związku z tym wniosek o wznowienie postępowania został złożony z naruszeniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...], po rozpoznaniu zażalenia W. K., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko organu I instancji, że żadne z przywołanych przez Prezydenta Miasta Wejherowa pism nie zawiera wzmianki o istnieniu decyzji podziałowej i jej oznaczeniu.

Kolegium zwróciło jednakże uwagę, że sama strona wskazała, że o fakcie wydania decyzji podziałowej dotyczącej działki nr [...] dowiedziała się przypadkowo z decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa nr [...] z dnia [...] września 2011 r., orzekającej o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności działek nr [...] i [...]. Jednak dopiero w decyzji SKO z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], którą wnioskodawca odebrał w dniu 2 maja 2012 r., opisano decyzję o zatwierdzeniu podziału działki nr [...]. Oznacza to, że wnioskodawca co najmniej w dniu 3 maja 2012 r. powziął wiadomość o decyzji podziałowej i przynajmniej wtedy rozpoczął się bieg terminu miesięcznego, wskazanego w art. 148 § 2 k.p.a., na złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją Natomiast wniosek wpłynął w dniu 24 czerwca 2014 r. - po upływie terminu do jego skutecznego wniesienia.

Na powyższe postanowienie W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 10 października 2011 r. złożył – w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2011 r. - wniosek o wznowienie postępowania, bowiem nie z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym przedmiotowej nieruchomości. Obecny wniosek o wznowienie postępowania złożył na skutek pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 maja 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylając postanowienia organu I i II instancji i umarzając postępowanie administracyjne zwrócił uwagę, że zaskarżone postanowienia nie zostały wydane na skutek wniesienia przez skarżącego "zwykłego" podania o wznowienie postępowania, ale na skutek wystosowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku w dniu 28 maja 2014 r. pisma, z którego wynika, że organ ten, rozpoznając odwołanie skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r. stwierdził, że zawiera ono także wniosek o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] października 1994 r.

SKO pouczyło skarżącego o treści art. 66 § 1 k.p.a. Organ stwierdził ponadto, że wskazywane przez skarżącego okoliczności stanowić mogą o ewentualnej podstawie do wznowienia postępowania i pouczył skarżącego, że o ile złoży on wniosek o wznowienie postępowania do organu I instancji w terminie 14 dni od otrzymania pisma SKO uważać się będzie, że wniosek o wznowienie postępowania złożony został w dniu wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r., czyli w dniu 10 października 2013 r. (SKO błędnie wskazało 10 października 2013 r. – dzień sporządzenia odwołania, zamiast 29 października 2013 r. - dzień wniesienia odwołania).

Sąd zwrócił uwagę, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania do Prezydenta Miasta Wejherowa w terminie 14 dni od otrzymania pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wobec czego przyjąć należałoby, że wniosek o wznowienie postępowania pochodzi z dnia 29 października 2013 r. (SKO błędnie wskazało datę 24 czerwca 2014 r., czyli datę wpływu pisma - wniosku skarżącego, sporządzonego na skutek pisma SKO z 28 maja 2014 r.).

Jednakże, w ocenie Sądu, skarżący już w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2011 r. zawarł wniosek o wznowienie postępowania. Wnioskowi temu nie nadano wówczas biegu. Organ odwoławczy, wydając zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2015 r. wiedział o tym fakcie, bowiem w tym samym dniu wystosował do skarżącego pismo o podobnej treści, jak pismo z dnia 28 maja 2014 r. Pismo SKO z dnia 16 września 2015 r. dotyczy zawartego w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2011 r. wniosku o wznowienie postępowania i zawiera pouczenie skarżącego o potrzebie wniesienia odrębnego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] października 1994 r., jak również informację, że wniosek taki, złożony w terminie 14 dni od otrzymania pisma SKO spowoduje uznanie, że został on złożony w dacie wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2011 r., czyli w dniu 12 października 2011 r.

Brak we właściwym czasie reakcji organów administracji na wniosek skarżącego, zawarty w odwołaniu z 2011 r. doprowadził do sytuacji, że obecnie - z jednej strony - organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu stwierdza, że dniem, w którym skarżący dowiedział się o istnieniu decyzji z 1994 r. jest 3 maja 2012 r., a z drugiej strony dopuszcza możliwość, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego tą właśnie decyzją złożony został wcześniej, bo w dniu 12 października 2011 r., co wykluczać powinno brak wiedzy o decyzji w dniu złożenia wniosku. Jest to istotne o tyle, że - jak sam organ odwoławczy wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego skargą postanowienia - termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Tak więc z jednej strony organ odwoławczy w istocie przesądza, że skarżący dowiedział się o decyzji z 1994 r. z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r., a z drugiej wskazuje skarżącemu na możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania ze skutkiem na dzień 12 października 2011 r.

Takie działanie organu odwoławczego narusza, w ocenie Sądu, zasady określone w art. 7 i 8 k.p.a., które nakładają na organy administracji obowiązek podejmowania wszelkich czynności z uwzględnieniem słusznego interesu obywateli i obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.

W ocenie Sądu organ odwoławczy mając świadomość, że wnioskowi skarżącego o wznowienie postępowania, zawartemu w odwołaniu od decyzji z dnia [...] września 2011 r. nie nadano prawidłowego biegu, powinien kwestię tę wyjaśnić przed rozpoznaniem zażalenia. Organ odwoławczy powinien już wówczas pouczyć skarżącego tak, jak uczynił to w swoim piśmie z dnia 16 września 2015 r., i w przypadku pozytywnej reakcji skarżącego, czyli złożenia przez niego wniosku o wznowienie postępowania ze skutkiem na dzień 12 października 2011 r. rozważyć, w jakiej dacie w istocie wniosek o wznowienie postępowania został złożony i czy za taki wniosek można uznać wniosek złożony przez skarżącego na skutek pisma SKO z dnia 28 maja 2014 r.

Sąd podkreślił, że SKO w tym ostatnim piśmie pouczyło skarżącego o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który wywarłby skutek od dnia wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r. Jednak w odwołaniu tym skarżący nie domagał się wznowienia postępowania - wskazywał natomiast na konieczność uchylenia decyzji z 1994 r. z uwagi na jej nieważność, na jej niedoręczenie i brak jej ogłoszenia. To Samorządowe Kolegium Odwoławcze potraktowało twierdzenia skarżącego jako wniosek o wznowienie postępowania i pouczyło skarżącego w trybie art. 66 k.p.a. o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W tej sytuacji, skoro w omawianym odwołaniu skarżący nie zawarł wniosku o wznowienie postępowania, złożenie przez niego pisma dotyczącego wznowienia postępowania na skutek pisma SKO z dnia 28 maja 2014 r. nie może skutkować uznaniem, że doszło do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wobec powyższego, zdaniem Sądu, postępowanie prowadzone na skutek pisma skarżącego, złożonego w myśl pisma SKO z dnia 28 maja 2014 r., ale nie poprzedzone w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania, było bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). Ocenie organów poddany być powinien jedynie wniosek o wznowienie postępowania złożony przez skarżącego na skutek pisma SKO z dnia 16 września 2015 r., które nawiązywało do wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, zawartego w treści odwołania od decyzji z dnia [...] września 2011 r.

Sąd nadmienił, że z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że skarżący na skutek pisma z dnia 16 września 2015 r. złożył do Prezydenta Miasta Wejherowa wniosek o wznowienie postępowania w terminie 14 dni od otrzymania pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego (co powinno spowodować uznanie, że został on złożony w dniu 12 października 2011 r.). Sądowi wiadomo też zarówno z akt administracyjnych, jak i z dokumentów złożonych przez skarżącego, że na skutek tego wniosku organ I instancji wydał postanowienie, przy czym kontrola orzeczeń zapadłych na skutek wniosku skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 12 października 2011 r. (wniosek z dnia 20 czerwca 2014 r., złożony w siedzibie organie I instancji w dniu 24 czerwca 2014 r.) jest poza kontrolą Sądu w niniejszej sprawie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. K., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie:

1) art. 66 § 1 k.p.a., art. 147 zdanie drugie k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. i art. 126 k.p.a., wszystkie przepisy w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", art. 135 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. i art. 145 § 3 p.p.s.a., polegające na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że:

- w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r. (data odwołania: 10 października 2013 r., data wpływu: 20 października 2013 r.) skarżący nie domagał się wznowienia postępowania dotyczącego podziału działki nr [...], a nadto, że złożenie przez skarżącego - na skutek pisma SKO z dnia 28 maja 2014 r. - pisma z dnia 20 czerwca 2014 r. (data wpływu do organu I instancji: 24 czerwca 2014 r.) nie może skutkować uznaniem, że doszło do złożenia wniosku o wznowienie postępowania;

- postępowanie administracyjne prowadzone na skutek pisma skarżącego, złożonego w myśl pisma SKO z dnia 28 maja 2014 r. w istocie nie było poprzedzone wnioskiem o wznowienie postępowania oraz że wspomniane postępowanie administracyjne było bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu przez Sąd;

- a nadto polegające na nieprzedstawieniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stanu sprawy, w szczególności nieodniesieniu się przez Sąd do całej treści odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r. przy rozważaniu, czy zawierało ono wniosek o wznowienie postępowania, oraz na niewyjaśnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności kwestii wpływu treści odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] września 2013 r. na przyjęcie przez Sąd, że pismo skarżącego z dnia 20 czerwca 2014 r. (data wpływu do organu I instancji: 24 czerwca 2014 r.) nie spowodowało skutku w postaci złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wbrew literalnej treści pisma z dnia 20 czerwca 2014 r.;

2) art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że poza kontrolą Sądu w niniejszym postępowaniu jest kontrola orzeczeń zapadłych na skutek wniosku skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 12 października 2011 r. oraz na bezpodstawnym zaniechaniu przez Sąd zastosowania - w celu usunięcia naruszenia prawa - środka w trybie art. 135 p.p.s.a. w postaci uchylenia aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym w granicach niniejszej sprawy, tj. postanowienia Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] listopada 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie podziału działki [...] obręb [...] na działki [...] i [...] w sytuacji, gdy orzeczenie to wydano w postępowaniu prowadzonym w granicach niniejszej sprawy, a uchylenie tego postanowienia jest niezbędne dla końcowego załatwienia niniejszej sprawy dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie podziału działki [...] obręb [...] na działki [...] i [...].

W opraciu o powyższe zarzuty skarżacy kasacyjnie wniósł o:

1) uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] lipca 2014 r. oraz uchylenie postanowienia Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] listopada 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania;

2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym, kosztu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wpisu od skargi kasacyjnej, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogły uwzględniać jedynie ewentualne naruszenie wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zasadzie utrwaliło się stanowisko, którego źródłem jest unormowanie zawarte w art. 183 § 1 zd. 1 p.p.s.a., że granice skargi kasacyjnej wyznaczane są przez stronę skarżącą, przy czym powinny być one wskazane w sposób precyzyjny. Naczelny Sąd Administracyjny nie może bowiem domniemywać granic skargi kasacyjnej ani uzupełniać wywodów strony. Sąd ten jest bowiem władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wymienione (wyartykułowane) w skardze kasacyjnej. Nie jest dopuszczalna rozszerzająca wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków oraz konkretyzowanie czy uściślanie zarzutów skargi kasacyjnej bądź poprawianie występujących w niej niedokładności.

Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy zaznaczyć, że przedmiotem postępowania administracyjnego było zagadnienie dotyczące możliwości wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] października 1994 r. w sprawie podziału nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miasta Wejherów oznaczonej jako działka ew. nr [...] na działki nr [...] i [...]. Skarżący kasacyjnie w pismach pochodzących z różnych dat i o różnej treści, składanych w różnych okolicznościach kwestionował prawidłowość decyzji z [...] października 1994 r. jako wydanej bez jego udziału. Przedmiotowe postępowanie dotyczyło jednej z możliwości wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] października 1994 r. jaka została podjęta przez skarżącego kasacyjnie, w związku z treścią odwołania jakie złożył od decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z [...] września 2013 r. oraz pismem z dnia 20 czerwca 2014 r.

Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że są niezasadne. W pkt 1 zarzutów wskazano na naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, tj.: art. 147 zdanie drugie k.p.a. Zgodnie z tym przepisem wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony, a także na naruszenie art. 149 § 3 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, oraz na art. 126 k.p.a. na podstawie którego do postanowień stosujemy odpowiednio art. 105 k.p.a. Treść powyższych przepisów jest bezsporna, a wykładnia norm prawnych zawartych w tych przepisach nie budzi wątpliwości, również Sąd I instancji nie naruszył wskazanych przepisów. Wskazano również na naruszenie art. 135 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się tego zarzutu należy przede wszystkim wskazać na następujące okoliczności. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego, opartego o art. 141 § 4 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Inaczej ujmując, art. 141 § 4 p.p.s.a. można naruszyć wtedy, gdy uzasadnienie orzeczenia nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek, jakimi kierował się Wojewódzki Sąd administracyjny, podejmując zaskarżone orzeczenie, a wada ta wyklucza kontrolę kasacyjną orzeczenia lub brak jest uzasadnienia któregokolwiek z rozstrzygnięć sądu, albo gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Sam fakt, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odniesiono się szczegółowo do wszystkich argumentów strony, nie stanowi jeszcze o istotnym naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a. Ponadto skarżący kasacyjnie w ramach podstaw kasacyjnych nie podważył skutecznie okoliczności faktycznych sprawy, albowiem podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie dotyczą tej kwestii.

Z kolei w pkt 2 zarzutów skargi kasacyjnej wskazano na naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że poza kontrolą Sądu w niniejszym postępowaniu pozostaje kontrola postanowienia Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] listopada 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] października 1994 r. w sprawie podziału działki ewidencyjnej nr [...], podczas gdy postanowienie to wydano w postępowaniu prowadzonym w granicach niniejszej sprawy, a uchylenie tego postanowienia jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, że z treści art. 135 p.p.s.a. wynika, że warunkiem zastosowania trybu określonego w tym przepisie jest niezbędność takiego rozstrzygnięcia do końcowego załatwienia sprawy. Z. Kmieciak wskazuje, że spełnienie przesłanki "niezbędności" następuje jedynie wówczas, gdy bez zastosowania trybu określonego w komentowanym przepisie załatwienie sprawy byłoby "niemożliwe lub co najmniej utrudnione" (Z. Kmieciak, Głębokość orzekania w sprawach objętych kognicją sądów administracyjnych, PiP 2007/4, s. 39). Określenie "we wszystkich postępowaniach", użyte w art. 135 p.p.s.a., wskazuje, że środki prawne, o których mowa w komentowanym przepisie, powinny być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w różnych, a więc w odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga". Jednak w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów, w dacie rozpoznania skargi na zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2015 r., w aktach administracyjnych było kolejne postanowienie Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] października 1994 r. Z akt wynika również, że od tego postanowienia zostało złożone zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Tym samym postanowienie Prezydenta Miasta Wejherowa z dnia [...] listopada 2015 r., wydane po dacie zaskarżonego postanowienia SKO z dnia [...] września 2015 r., od którego zostało złożone zażalenie było przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, a następnie mogło być przedmiotem skargi. W takich okolicznościach faktycznych przesłanka uzasadniająca zastosowanie art. 135 p.p.s.a. nie została spełniona, a w konsekwencji zarzut dotyczący naruszenia wskazanego przepisu jest niezasadny.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.