Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1276/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1990 nr 65 poz 385
law: Ustawa z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Uniwersytetu z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dziekana Uniwersytetu z dnia [...]., II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Uniwersytetu na rzecz skarżącej M. T. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

U z a s a d n i e n i e :

M. T. - studentka [...] Studiów [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] - w dniu [...] r., w wyniku przystąpienia do egzaminu z przedmiotu [...], uzyskała ocenę niedostateczną. Taką samą ocenę uzyskała po przeprowadzenia egzaminu poprawkowego w [...] r. jak i egzaminu komisyjnego w dniu

[...] r.

Po rozpoznaniu prośby M. T. z dnia [...] r. Prorektor do spraw studenckich Uniwersytetu [...] dnia [...] r. wyraził zgodę na powtarzanie przez skarżącą przedmiotu [...] oraz kontynuowanie nauki na [...] semestrze studiów w roku akademickim [...].

Dnia [...]r. M. T. zwróciła się do Dziekana [...] Uniwersytetu [...] z wnioskiem o wyznaczenie dodatkowego terminu z przedmiotu [...] uzasadniając prośbę chorobą uniemożliwiającą przystąpienie do wyznaczonego terminu zaliczenia jak i egzaminu komisyjnego.

Decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 148 ustawy z dnia

19 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) oraz

§ 34 pkt 1 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] wprowadzonego zarządzeniem Rektora Uniwersytetu [...]z dnia [...]r., nr [...] , Dziekan Wydziału Uniwersytetu [...] orzekł o skreśleniu M. T. z listy studentów Uniwersytetu [...]z dniem [...[r. z powodu nie zaliczenia [...] semestru studiów w roku akademickim [...]

Po otrzymaniu tej decyzji M. T. pismem datowanym [...]r. skierowała do Prorektora ds. studenckich Uniwersytetu [...] prośbę o wyznaczenie terminu egzaminu poprawkowego zwracając uwagę, że jej podanie z [...]r. zostało przez Dziekana źle zrozumiane.

Pismem z dnia [...]r. Kierownik [...] poinformował M. T., że w wyniku rozpatrzenia jej podania z [...]r. Prorektor ds. studenckich, działając w oparciu o Regulamin Studiów [...], uchylił decyzję o skreśleniu jej z listy studentów i wyraził zgodę na powtarzanie przedmiotu kolejny raz według indywidualnej organizacji roku.

W dniu [...] r. M. T. przystąpiła do egzaminu z przedmiotu [...] uzyskując ocenę niedostateczną.

Decyzją z dnia [...] r. Dziekan Wydziału [...], powołując się na art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164,poz. 1365) i §49 Regulaminu studiów [...], skreślił M. T. z listy studentów Uniwersytetu [...] z uwagi na nie ukończenie studiów w roku akademickim [...].

M. T. złożyła od powyższej decyzji odwołanie do Prorektora ds. studenckich wnosząc o jej uchylenie i wyrażenie zgody na przystąpienie do wrześniowego egzaminu poprawkowego z powtarzanego przedmiotu [...]. Uzasadniając odwołanie podniosła, że z otrzymanego pisma z dnia [...]r. wynikało, iż Prorektor ds. studenckich wyraził zgodę na powtarzanie przedmiotu kolejny raz według indywidualnej organizacji roku.

Prorektor ds. studenckich [...] decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, utrzymał w mocy decyzję Dziekana z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że została ona podjęta ze względu na brak podstaw do uchylenia decyzji o skreśleniu z listy studentów.

M. T. złożyła na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżąca ponowiła argumentację przedstawioną w odwołaniu z dnia [...] r. podkreślając, że skoro wyrażono jej zgodę na powtarzanie przedmiotu kolejny raz według indywidualnej organizacji roku, to powinna mieć prawo do wrześniowego egzaminu poprawkowego z przedmiotu [...]. Odpowiadając na skargę Prorektor ds. studenckich [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przeprowadzona kontrola kwestionowanych przez skarżącą decyzji pod kątem ich zgodności z prawem - stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Obowiązujący w dacie podejmowania badanych rozstrzygnięć Regulamin studiów Uniwersytetu [...] został wprowadzony zarządzeniem Rektora Uniwersytetu [...] Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie wprowadzenia "Regulaminu studiów Uniwersytetu [...]".

Stosownie do postanowień §5 tego Regulaminu, w sprawach dotyczących porządku i trybu odbywania studiów w imieniu Rektora działa Prorektor do spraw studenckich. Sprawy związane z tokiem studiów w I instancji rozstrzyga Dziekan lub wyznaczony przez niego Prodziekan. Organem odwoławczym we wszystkich sprawach jest Rektor do którego student ma prawo wnieść odwołanie w terminie 14 dni od powiadomienia go o decyzji.

Zasady przystępowania i przeprowadzania egzaminów z przedmiotów przewidzianych planem studiów zostały określone w §27 - §34 Regulaminu. I tak, w myśl §31, w przypadku uzyskania na egzaminie oceny niedostatecznej studentowi przysługiwało prawo zdawania jednego egzaminu poprawkowego z każdego niezdanego przedmiotu. Ponadto, na wniosek studenta, złożony w ciągu 3 dni od egzaminu poprawkowego, Dziekan mógł zarządzić w uzasadnionych przypadkach egzamin komisyjny, który winien odbyć się w ciągu 7 dni, jeżeli pozwalają na to okoliczności (§34 ust. 1 Regulaminu).

Z przekazanych przez Uniwersytet [...] akt sprawy wynika, że podstawą umożliwiającą M. T. ponowne przystąpienie do egzaminu z przedmiotu [...], którego wcześniej skarżąca niezdała pomimo egzaminu poprawkowego i egzaminu komisyjnego, stała się decyzja Prorektora ds. studenckich Uniwersytetu [...], który uchylił decyzję Dziekana [...] z dnia [...]r. o skreśleniu M. T. z listy studentów, jednocześnie wyrażając skarżącej zgodę na powtarzanie przedmiotu kolejny raz według indywidualnej organizacji roku (dowód: pismo Kierownika Działu Spraw Studenckich z dnia [...] r., karta [...] akt sprawy).

W ocenie Sąd, fakt udzielenia przez Prorektora zgody na powtarzanie przedmiotu nie tylko umożliwia studentowi dalsze kontynuowanie studiów ale niesie ze sobą równocześnie prawo do wykorzystania przez studenta pełnego trybu przy przeprowadzaniu oceny nabytej przezeń wiedzy.

Uprawomocnienie się decyzji Prorektora w sprawie wyrażenia zgody na powtarzanie przedmiotu i jej funkcjonowanie w obrocie prawnym wiąże w równym stopniu stronę, Prorektora jak i Dziekana wydającego w sprawie rozstrzygnięcia jako organ

I instancji.

Skoro M. T. wyrażono zgodę na powtarzanie przedmiotu, to tym samym nabyła ona prawo do przystąpienia do egzaminu z powtarzanego przedmiotu jak i prawo do zdawania jednego egzaminu poprawkowego i ewentualnie egzaminu komisyjnego (§31 i §32 ust. 1 Regulaminu).

Tymczasem, pomimo uzyskania od Prorektora zgody na powtarzanie przedmiotu, po przystąpieniu w dniu [...] r. do egzaminu [...]i uzyskaniu przez skarżącą oceny niedostatecznej, M. T. nie umożliwiono przystąpienia do egzaminu poprawkowego. Tym samym naruszono §31 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...], gwarantujący studentom uzyskującym ocenę niedostateczną prawo do egzaminu poprawkowego.

Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.).

Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza bądź stosowanie ich wprost, bądź z modyfikacjami, a w pewnych sytuacjach może w ogóle wykluczać ich stosowanie, jeżeli przepisy regulujące daną materię samodzielnie (odrębnie) regulują pewne kwestie proceduralne. Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie stanowi autonomicznych zasad związanych z formułowaniem lub wymaganą treścią decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów. Przyjąć zatem należy, że podejmowane w tym przedmiocie decyzje winny zawierać przynajmniej podstawowe elementy przewidziane dla decyzji administracyjnych w art. 107 k.p.a.

Obowiązkowym elementem decyzji administracyjnej (z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 107 § 4 i 5 k.p.a.), jest jej uzasadnienie. Jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Staranność przekazywania adresatowi uzasadnienia własnych argumentów wykorzystanych przy formułowaniu treści decyzji jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia.

Dokonując oceny realizowania przez organy Uniwersytetu wymienionych norm prawa procesowego, Sąd stwierdził, że uchybiły one opisanym przepisom prawa. Z uzasadnień obu decyzji, zawierających w istocie po jednym zdaniu, nie wynika, co tak naprawdę legło u podstaw ich podjęcia - jaki był konkretny powód nieukończenia studiów przez adresata decyzji. Każda decyzja administracyjna jest rozstrzygnięciem indywidualnej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawy. Z tego też powodu uzasadnienie decyzji powinno odnosić się ściśle do ustaleń stanu faktycznego i przyjętej przez organ podstawy prawnej orzeczenia.

Spełnienia powyższych wymogów, chociażby w stopniu podstawowym, należałoby oczekiwać w szczególności od uzasadnienia decyzji organu II instancji, w którym winno się znaleźć odniesienie do argumentacji zawartej w odwołaniu. Lakoniczne uzasadnienie decyzji Prorektora sprowadzające się do stwierdzenia braku podstaw do uchylenia decyzji o skreśleniu z listy studentów, nie wyjaśnia jakimi motywami kierował się organ przy podejmowaniu swojej decyzji i czy w ogóle rozważał argumentację strony odwołującej się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżona decyzja jak

i poprzedzająca ją decyzja Dziekana [...] wydane zostały z naruszeniem §31 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] mającym istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.