Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 420/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i 3, art. 58 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia del. SSO Dorota Radaszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w W. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia 30 grudnia 2013r., nr "[...]" w przedmiocie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Uzasadnienie :

W dniu 10 lutego 2014r. "[...]" Spółka z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Gminy w M. z dnia 30 grudnia 2013r., Nr "[...]"w przedmiocie odrzucenia wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia prawa w uchwale nr "[...]"Rady Gminy M. z dnia 15 października 2008r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Milejewo w części dotyczącej § 50 ust. 8 pkt. 5 tej uchwały w związku z planowaną inwestycją spółki, polegającą na budowie stacji telefonii komórkowej, w tym wieży kratowej o wysokości 60 m.n.p.t. wraz z pozostałymi urządzeniami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013r., poz. 594 – t.j.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego..

Z treści tego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej, naruszająca interes prawny lub uprawnienie skarżącego, zaś dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego warunkuje spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi w postaci bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Z przepisu tego wynika zatem wyraźnie, że prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na tę pierwotną uchwałę, wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Tym samym zatem uchwała organów gminy podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżaną do sądu uchwałę nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na uchwałę stanowiącą odpowiedź Rady Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 p.p.s.a., ani też uchwała ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

.