Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 877/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Sędzia WSA Marcin Miemiec, Asesor WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 maja 2006 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela mianowanego I. uchyla decyzję I i II instancji II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez D. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja D. Kuratora Oświaty z dnia [...]r nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...]r w sprawie odmowy nadania stopnia nauczyciela mianowanego i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...]r pani D. D. – nauczyciel Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr [...] we W., złożyła wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego.

Organ I instancji na podstawie art. 9 b ust.1, art. 9 c ust.1 pkt 2 oraz art.9 b ust .6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003r Nr 118, poz. 1112 ze zm.) w związku z upoważnieniem Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...]r. wydał decyzję odmowną. Jak podano w uzasadnieniu na mocy wskazanego na wstępie przepisu Karty nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego - zdanie egzaminu przed komisja egzaminacyjną. Natomiast staż w przypadku ubiegania się o awans na stopień nauczyciela mianowanego trwa 2 lata i 9 miesięcy.

W toku postępowania ustalono, że Pani D. D. rozpoczęła staż na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego [...] r. Zatrudniona była na podstawie umowy o pracę na stanowisku nauczyciela- wychowawcy świetlicy w Specjalnym Ośrodku Szkolno- Wychowawczym nr [...] we W. w okresie od [...]r. do [...] r. W związku z rozwiązaniem umowy o pracę z upływem czasu, na jaki była zawarta, D. D. złożyła sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego za okres stażu i otrzymała od dyrektora SOSW nr [...] we W. pozytywną ocenę za okres stażu. Była to ocena cząstkowa, obejmująca okres [...] r. - [...] r. W dniu [...] r. skarżąca złożyła wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego informując, że na mocy wyroku Sądu Okręgowego we W. VII Wydział Pracy została przywrócona do pracy w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym nr [...] we W. od dnia [...] r. Jednocześnie w piśmie dołączonym do wniosku oświadczyła, że od i [...] do [...] r., czyli do momentu przywrócenia do pracy nie była zatrudniona w szkole oraz nie posiada oceny dorobku zawodowego za okres stażu: [...] r.- [...] r. Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej dokonał ponadto analizy formalnej wniosku wraz z dołączoną dokumentacją i stwierdził, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, określonych w § 9 ust. 1 pkt 2-4 rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2004 r. Nr 260, poz. 2593) to jest brak w nim: zaświadczenia dyrektora szkoły, potwierdzającego odbycie stażu w wymiarze 2 lata 9 miesięcy, sprawozdania z realizacji planu rozwoju zawodowego za okres pełnego stażu oraz oceny dorobku zawodowego za okres pełnego stażu. Nauczycielka udokumentowała jedynie część stażu, to jest okres od [...] r. do [...] r. Zatem z uwagi na to, iż skarżąca nie odbyła pełnego stażu na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego w wymiarze 2 lata 9 miesięcy i nie otrzymała pozytywnej oceny dorobku zawodowego za okres stażu a tym samym nie spełniła, warunków art. 9 b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.- Karta Nauczyciela, niezbędnych do nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, odmówiono jej nadania tego stopnia.

Skarżąca odwołała się do powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podała, że miała możliwość uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie stażu za okres od [...]r-[...]r. w przypadku skrócenia stażu. W dniu [...]r jak podaje D. D. złożyła podanie o otwarcie stażu na stopień nauczyciela mianowanego . Staż ten został otwarty z dniem [...]r., zgodnie zaś z brzmieniem art. 7 ust 4 pkt 1 cyt Ustawy na dzień otwarcia stażu (tj. [...]r.) nauczyciele o których mowa w ust 3 mogli złożyć wniosek o podjecie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu stażu trwającego o najmniej 9 miesięcy. Okres stażu dla tych nauczycieli ustala, z uwzględnieniem ich dorobku zawodowego oraz oceny pracy organ prowadzący szkołę, na wniosek dyrektora szkoły. Zatem jak wywodzi skarżąca Dyrektor Ośrodka w którym pracowała powinien złożyć wniosek do właściwego organu o ustalenie wymiaru stażu na wskazany stopień awansu zawodowego, czego nie uczynił. Wymiar stażu został ustalony skarżącej przez organ nieuprawniony, stąd decyzja ta powinna w opinii D. D. zostać uchylona. Jak podnosi dalej w dniu [...]r zwróciła się do dyrektora Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr [...] we W. o skrócenie stażu na stopień nauczyciela mianowanego. Następnie kolejnym pismem dnia [...]r w tej samej sprawie zwróciła się do Wydziału Oświaty za pośrednictwem Dyrektora Ośrodka. W piśmie z dnia [...]r ponownie podniosła tą kwestię. Sprawa ta została również poruszona w piśmie z dnia [...]r skierowanym do Dyrektora Wydziału Oświaty Urzędu Miejskiego we W. W odpowiedzi Dyrektor Wydziału oświaty stwierdził, że ocena pracy , która pozwoliłaby na skrócenie stażu musiała być dokonana przed dniem [...]r. Co wskazuje, zdaniem skarżącej na okoliczność, iż z uwagi na brzmienie art. 6a ust.1 ustawy Karta Nauczyciela we skazanej przez Dyrektora Wydziału Oświaty dacie, że dyrektor placówki, w której była zatrudniona winien dokonać oceny jej pracy przed końcem pierwszego półrocza drugiego roku pracy. Wszystkie wskazane pisma zdaniem odwołującej się były bezskuteczne.

W wyniku rozpatrzenia odwołania D. Kurator Oświaty decyzją z dnia [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając decyzję II instancji organ stwierdził, że konieczne jest ponowne przeprowadzenie postępowania w I instancji. Zgodnie z §11 ust 1 rozporządzenia w sprawie awansu zawodowego nauczycieli (Dz. U. nr 260, poz. 2593) analizę formalną wniosku przeprowadza dyrektor lub właściwy organ nadający stopień awansu. W postępowaniu o nadanie stopnia nauczyciela mianowanego organem właściwym jest zaś organ prowadzący szkołę, w tym przypadku Prezydent W., natomiast z akt sprawy wynika że analizy formalnej dokonał organ nieuprawniony tj. przewodniczący komisji egzaminacyjnej. W związku z tym faktem zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania w znacznej części.

Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, usunięcie naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, skrócenie wymiaru stażu na stopień nauczyciela mianowanego do okresu [...] r. – [...] r., w celu umożliwienia skarżącej przystąpienia do egzaminu na stopień nauczyciela mianowanego. Jednocześnie zarzuciła naruszenie przepisów:

- ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) tj art. 7 i art. 77 § 1 art. 12 § 1, art. 15, art. 138 § 2 k.p.a.,

- § 11 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, (Dz. U. nr 260, poz. 2593)

- art. 6a ust. 1 oraz art. 9c ust. 9 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r., Nr 56, poz. 357 ze zm.),

- art. 7 ust. 4 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239),

W uzasadnieniu skargi D. D. szczegółowo opisała stan faktyczny sprawy oraz zarzuty zawarte w odwołaniu. Podkreśliła, iż wymiar stażu został ustalony skarżącej z naruszeniem przepisów o właściwości, stąd decyzja ta powinna zostać uchylona i podjęta przez organ właściwy. Wymiar stażu ustalił bowiem dyrektor Ośrodka. Ponadto podniosła, że pisemną informację o wymiarze stażu uzyskała dopiero na przełomie [...] i [...] r., po zatwierdzeniu przez dyrektora Ośrodka jej planu rozwoju zawodowego. Zatem nawet gdyby niezwłocznie po zatwierdzeniu planu złożyła wniosek o dokonanie oceny pracy to termin dokonania jej przesunąłby się na rok szkolny [...]/[...], kiedy skarżąca nie była już pracownikiem Ośrodka. Nadto skarżąca składała wnioski o skrócenie stażu na stopień nauczyciela mianowanego, wszystkie w jej opinii bezskuteczne. W dniu [...] r. jak podnosi skarżąca, złożyła sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego za okres stażu odbytego w Ośrodku. W dniu [...] r. odebrała w sekretariacie Ośrodka ocenę dorobku zawodowego datowaną na dzień [...] r. Ocena ta jej zdaniem została dokonana z rażącym naruszeniem prawa. Dokonana [...] r. przez dyrektora Ośrodka ocena dorobku zawodowego nie została wydana, ani też doręczona skarżącej za pośrednictwem poczty do [...] r., z oceny tej wynikało, iż była to ocena za okres stażu nauczyciela ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela kontraktowego, a nie mianowanego i zapewne w ten sposób ocena ta zostałaby odczytana przez ewentualnego przyszłego pracodawcę. Z taką oceną skarżąca nie mogłaby kontynuować stażu ustalonego nieprawidłowo w żadnej innej szkole. Skarżąca na mocy art. 9c ust. 9 Karty Nauczyciela odwołała się od tej oceny do Kuratorium Oświaty w piśmie z dnia [...] r. Zgodnie z powyższym artykułem, organ sprawujący nadzór pedagogiczny rozpatruje odwołanie w terminie 21 dni. Kuratorium Oświaty nie dokonało sprostowania oceny, w związku z czym skarżąca w piśmie z dnia [...] r. ponownie zwróciła się do Kuratorium Oświaty o sprostowanie oceny dorobku zawodowego. Kuratorium Oświaty naruszyło w ten sposób powyższy artykuł. Sprostowana ocena dorobku zawodowego została wysłana przez dyrektora Ośrodka dopiero po upływie miesiąca, w dniu interwencji Państwowej Inspekcji Pracy, tj. [...] r.

Jak dalej wywodzi skarżąca w decyzji z dnia [...] r. organ odwoławczy nie odniósł się do najważniejszego zarzutu dotyczącego ustalenia wymiaru stażu. Organ odwoławczy przed wydaniem swojej decyzji powinien bowiem w jej opinii przeprowadzić postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz do zbadania zasadności żądań i zarzutów podniesionych w odwołaniu, czego D. Kurator Oświaty nie uczynił. Powinien ocenić pod względem kompletności materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji, a także dokonane przez ten organ ustalenia. Organ odwoławczy ma obowiązek podjąć wszystkie zgodne z prawem czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego. Jeżeli dojdzie do wniosku, że w materiale dowodowym zebranym w postępowaniu przed organem I instancji znajdują się luki, może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe lub zlecić przeprowadzenie takiego postępowania organowi I instancji, czego D. Kurator Oświaty również nie uczynił. Nadto, jak podnosi skarżąca, z informacji uzyskanych w Wydziale Edukacji Urzędu Miejskiego W. wynika, że przewodniczący komisji egzaminacyjnej działał z upoważnienia organu właściwego. Stanowiłoby to zatem naruszenie przez organ odwoławczy § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Kwestia ta zdaniem D. D., posiada znikomy wpływ na wadliwość decyzji organu odwoławczego. Uprawnienia kasacyjne organu odwoławczego jak podnosi, mają charakter wyjątkowy - zasadą powinno być orzekanie co do istoty sprawy. Jeżeli organ administracji działający w trybie odwoławczym kwestionuje rozstrzygnięcie organu I instancji, przy czym nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy i nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego w myśl art. 136 k.p.a., ma obowiązek zastosować w swej decyzji instytucję reformacji i orzec co do istoty sprawy w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., zamiast uchylać decyzję organu I instancji i przekazywać mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak podnosi skarżąca powołując się przy tym na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego - samo uzupełnienie dowodów nie jest wystarczającą przesłanką do kasacji decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. O kasacyjnym charakterze decyzji odwoławczej nie przesądza powołanie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. jako jej proceduralnej podstawy, ale przede wszystkim sformułowanie samej osnowy oraz wynikający z treści uzasadnienia cel konkretnego rozstrzygnięcia, odpowiadający celowi, jakiemu powinny służyć decyzje kasacyjne. D. Kurator Oświaty w uzasadnieniu swej decyzji kasacyjnej nie wskazał przyczyn nie zastosowania art. 136 k.p.a. tym bardziej, że zgodnie z poglądem orzecznictwa organ odwoławczy, wydając decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., jest zobowiązany do wykazania w uzasadnieniu swej decyzji, dlaczego nie jest możliwe uzupełnienie postępowania dowodowego w trybie art. 136 k.p.a. Cechą postępowania odwoławczego jest to, że nie ogranicza się ono do kontroli decyzji organu I instancji, lecz organ odwoławczy obowiązany jest ponownie sprawę rozpoznać i rozstrzygnąć.

Nadto w opinii skarżącej D. Kurator Oświaty naruszył art. 15 k.p.a poprzez ograniczenie się przy rozpoznawaniu sprawy przez organ odwoławczy wyłącznie do kontroli formalnej decyzji organu I instancji, a nie zasadności merytorycznej odwołania. Jak wywodzi dalej, organ odwoławczy naruszył także art. 12 § 1 k.p.a., bowiem nie dążył do zakończenia sprawy, w sposób określony w art. 138 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację wywiedzioną w zaskarżonej decyzji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 138§2 k.p.a., stwierdził wbrew zarzutom skargi, iż jest uprawniony do przeprowadzenia jedynie uzupełniającego postępowania dowodowego. W przypadku zaś, gdy musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości lub części, jest zobowiązany przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Dodatkowo podniósł, że naruszenie właściwości przez organ, stwierdzone zaskarżoną decyzją, jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji I instancji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego bezcelowe było rozstrzygnie sprawy co do meritum przez organ odwoławczy, skoro całe postępowanie było dotknięte wadą skutkującą ponownym przeprowadzeniem postępowania w sprawie.

Odnosząc się do zarzutów związanych z trybem i wymiarem odbywania stażu nauczyciela na stopień nauczyciela mianowanego który w myśl obowiązujących przepisów wynosi 2 lata i 9 miesięcy, wskazano na treść art. 7 ust 4 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000r o zmianie ustawy- Karta nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw(dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.). Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w okresie wskazanym przez skarżącą, wprowadzał wyjątek, pozwalający nauczycielom, którzy uzyskali stopień nauczyciela kontraktowego z mocy prawa w dniu wejścia w życie tej ustawy złożyć wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu krótszego stażu, trwającego co najmniej 9 miesięcy. Staż ten ustalał, z uwzględnieniem dorobku zawodowego nauczyciela oraz oceny pracy, na wniosek dyrektora szkoły organ prowadzący szkołę. Jednakże z przepisu tego nie wynika, obowiązek złożenia takiego wniosku, ani też w konsekwencji obowiązek ustalenia przez organ prowadzący krótszego stażu. Również nie znajduje faktycznego uzasadnienia przekonanie Pani D., że gdyby nawet doszło do skrócenia stażu to wynosiłby on 9 miesięcy. Nie ma ponadto związku z ustaleniem krótszego stażu ogólny staż pracy nauczycielki, gdyż przepis warunkuje tą czynność jedynie od posiadania oceny pracy oraz dorobku zawodowego, który nie jest równoznaczny ze stażem pracy.

W nawiązaniu do pozostałych zarzutów dotyczących oceny pracy organ II instancji stwierdził, że są to kwestie związane ze stosunkiem pracy, i jako takie nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie takie uchybienia występują, zatem skarga jest uzasadniona. Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. (Dz. U. Nr 19 poz. 239 ze zm.) oraz art. 9c ust. 1 pkt 2 i art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. nr 118 poz. 1112 ze zm.).

Ostatnie dwa przepisy były szczegółowo omawiane przez organ I instancji i to ich interpretacja oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004r. (Dz. U. z 2004 Nr 260 poz. 2593), – w szczególności § 9 ust. 1 pkt 2-4 rozporządzenia stanowiła podstawę do wydania w dniu [...]r. decyzji odmawiającej D. D. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Niewątpliwie rozważania dotyczące rozumienia tych przepisów były prawidłowe. Oderwane jednak od stanu faktycznego, który zaistniał w sprawie.

Wydaje się, iż niespornym jest, że D. D. w dniu [...]r. zwróciła się do Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr [...] we W. z wnioskiem o skrócenie stażu na stopień nauczyciela mianowanego. Wniosek ten wskazuje jako podstawę prawną art. 7 ust. 3, ust. 4 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 19 poz. 239) znajduje się on w aktach administracyjnych. Został wprawdzie dołączony przez skarżącą, ale zawiera datę wpływu, numer, pod którym zarejestrowano w szkole tę korespondencję, podpis osoby odbierającej pismo i pieczątkę szkoły. Organ I instancji, jak również organ II instancji (choć z innych przyczyn) nie stwierdził nawet istnienia tego pisma. Intencja pisma z [...] r. z uwagi na jego treść i wskazaną podstawę prawną była jasna i czytelna. Skarżąca domagała się skrócenia stażu na stopień nauczyciela kontraktowego – określonego właśnie art. 9b Karty Nauczyciela.

Wymieniony wyżej art. 7 stanowi:

ust. 3 Nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionym na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas określony lub nieokreślony.

ust. 4 Nauczyciele, o których mowa w ust. 3 zatrudnieni w:

1) przedszkolach, szkołach, placówkach oraz innych jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, mogą złożyć wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu stażu trwającego co najmniej 9 miesięcy. Okres stażu dla tych nauczycieli ustala, z uwzględnieniem ich dorobku zawodowego oraz oceny pracy, dyrektor szkoły.

ust. 5 Nauczyciele, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą składać wnioski o których mowa w ust. 2 i 3, w terminie trzech lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Jak wynika z treści cytowanego w części art. 7 ustawy z dnia 18.02.2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw – wniosek D. D. z dnia [...]r. o skrócenie stażu na stopień nauczyciela mianowanego miał określoną podstawę prawną i wymagał rozważenia. Jak stwierdzono wyżej decyzja organu I instancji z dnia [...]r. w tej kwestii nie zawiera żadnego odniesienia. Zatem nie rozpoznano wniosku, który mógł mieć istotne znaczenie dla sprawy. Brak rozważań w tej kwestii nie można "zakwalifikować" jako nieuwzględnienie wniosku. Po pierwsze decyzję jako organ I instancji zgodnie z właściwością wydał Prezydent W., organem który rozstrzyga kwestię stażu zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z 18.02.2000r. jest dyrektor szkoły.

W wyroku z dnia 15 listopada 2001r. w sprawie II SA 2024/01 (Prawo Pracy Nr 1 s. 38) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozstrzygnięcie ustalające okres stażu nauczyciela ubiegającego się o wyższy stopień awansu zawodowego nie jest decyzją administracyjną, która podlega zaskarżeniu. Wprawdzie wyrok ten został wydany przed nowelizacją art. 7 ust. 4, kiedy to okres stażu ustalał organ prowadzący szkołę – ale w ocenie Sądu w zmienionym stanie prawnym (dyrektor szkoły ustala okres stażu) wyrok ten jest aktualny.

Zatem skoro rozstrzygnięcie kwestii skrócenia stażu jest częścią postępowania związanego z wnioskiem o rozpoczęcie stażu zawodowego i końcowo – z wnioskiem o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego – to decyzja podjęta w tej sprawie musi zawierać rozstrzygnięcie i uzasadnienie dotyczące wniosku o skrócenie stażu na stopień nauczyciela mianowanego. Podlegają bowiem one kontroli Sądu w ramach rozpoznania skargi.

Reasumując rozważania dotyczące decyzji organu I instancji należy stwierdzić, że nie została rozpoznana istota sprawy, organ zastosował przepisy ogólne art. 9b i 9c ustawy Karta Nauczyciela zamiast rozważyć w pierwszej kolejności przepis szczególny art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 2000r.

Rodzaj uchybienia i zakres postępowania jaki ciąży na organie I instancji ostatecznie zadecydował o uchyleniu również decyzji organu I instancji.

Powołane wyżej stwierdzenie musiało również skutkować uchyleniem decyzji organu II instancji. Przyznać należy, że istotnie tak jak zarzuca to skarga - organ II instancji nie jest po myśli art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego organem kasacyjnym – a organem ponownie rozpoznającym sprawę, który może przeprowadzić postępowanie dowodowe (art. 136 kpa).

Zakres działania i rola organu II instancji tak w świetle doktryny jak i orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzą wątpliwości – w związku z tym głębsze rozważania w tym względzie Sąd uznaje za zbędne.

Oczywistym jest, co podkreślił i na czym oparł swoje rozstrzygnięcie organ II instancji, że zgodnie z § 11 ust. 1 i § 9 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. Nr 260 poz. 2593) analizę formalną wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego przeprowadza organ prowadzący szkołę – w tym przypadku Prezydent W.

Niewątpliwie z akt sprawy wynika, że takiej analizy dokonał przewodniczący komisji egzaminacyjnej – a więc organ w świetle powołanych przepisów nieuprawniony. Postępowanie również w tej części wymaga wyjaśnieniu przez organ I instancji, a ewentualna ocena formalna wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego dokonana przez organ właściwy lub organ legitymujący się odpowiednim pełnomocnictwem.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 152 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Sąd nie orzekł o wykonaniu zaskarżonej decyzji albowiem nie ma ona z uwagi na swoją treść przymiotu wykonalności.