Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2688/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 10 luty 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: A. S. i R. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. S. i R. S. (dalej "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Sąd pismem z 15 stycznia 2021 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi:

- oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżących w postępowaniu prowadzonym przed sądami administracyjnymi,

- wskazanie numeru PESEL każdego ze skarżących – stosownie do treści art. 46 § 2 plt 1 lit b p.p.s.a.

Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika strony skarżącej 20 stycznia 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach. W zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwana dalej "p.p.s.a." strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa oraz inne dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnika w sprawie.

Skarga została podpisana przez pełnomocnika procesowego skarżącego r. pr. E. B. Sąd w toku czynności wyjaśniających wzywał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzesz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazania numeru PESEL skarżących.

Pełnomocnik skarżących nie wykonał w całości wezwania Sądu z 15 stycznia 2021 r., mimo pouczenia o skutku w postaci odrzucenia skargi. W piśmie z 27 stycznia 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, wskazał jedynie numery PESEL skarżących, nie nadsyłając stosownego pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, aby brak skargi został usunięty.

Jednocześnie brak było podstaw do uwzględnienia jego wniosku z 27 stycznia 2021 r. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W myśl bowiem art. 58§1 pkt.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd odrzuca skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez stronę pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia.

Co do zasady bowiem, niezłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, a w przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie II OSK 520/14 LEX nr 1533895). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę. (v. postanowienie z 28 listopada 2012 r. I GSK 1463/12, LEX nr 1239308). Podstawą takiego rozstrzygnięcia jest bowiem brak istotny, tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej powyżej ustawy.