Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 538/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i par. 2, art. 154 par. 6, art. 58 par.1 pkt 1, art.184 w zw. z art 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Dzielnicy Ś. [...] W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt VI SO/Wa 9/08 o wymierzeniu Burmistrzowi Dzielnicy Ś. [...] W. grzywny w sprawie z wniosku M. K. o wymierzenie Burmistrzowi Dzielnicy Ś. [...] W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. K. złożył wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Dzielnicy Ś. [...] W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), za nieprzekazanie sądowi jego skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy Ś. [...] W. z dnia 5 grudnia 2006 r., nr 4536/2006.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do zajęcia stanowiska w sprawie zgłoszonego wniosku, organ wskazał, że w dniu 28 lutego 2008 r. zostało do skarżącego skierowane pismo, przy którym zwrócono mu skargę wskazując na brak drogi administracyjnej w przedmiotowej sprawie, powołując się na analogiczne orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 13 maja 2008r., sygn. akt VI SO/Wa 9/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Burmistrzowi Dzielnicy Ś. [...] W. grzywnę w wysokości 2.691,03 zł, wskazując na art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uznając, że organ nie może skutecznie zasłaniać się tym, że – w jego ocenie – skarga nie dotyczy decyzji, czy też innego aktu podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Od oceny bowiem, czy dany akt lub czynność organu administracji publicznej podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, nie jest sam organ, lecz dany sąd administracyjny rozpatrujący konkretną sprawę.

Jednocześnie Sąd podkreślił, że wymierza Burmistrzowi grzywnę w wysokości jednokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2007 r., choć zgodnie z art. 154 § 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest uprawniony do jej wymierzenia w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd podał, że orzeczona grzywna jest adekwatna do zaniedbania obowiązków przez organ, w ocenie Sądu bowiem, organ w sposób przekonywujący uzasadnił przyczyny niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na to postanowienie Burmistrz Dzielnicy Ś. [...] W. złożył zażalenie, podnosząc, iż organ nie ustalił samodzielnie, że sprawa nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, lecz takie przekonanie wywiódł z orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt IV SO/Wa 36/07, w którym to wyroku Sąd ten orzekł, że zaskarżanie uchwały dotyczącej wynajmu lokalu jest niedopuszczalne, gdyż nie jest to uchwała z zakresu administracji publicznej.

W odpowiedzi na zażalenie, M. K. podtrzymał dotychczasową argumentację, podnosząc, że uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 13 maja 2008 r. pozbawiłoby go konstytucyjnego prawa do rozpoznania jego skargi przez Sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

stosownie do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, to jest w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia takiej grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

W niniejszej sprawie Burmistrz Dzielnicy Ś. [...] W. nie przekazał do Sądu skargi M. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Ś. [...] W. z dnia [...], nr [...], czemu organ nie zaprzeczył. Organ nie wykonał zatem podstawowego ciążącego na nim obowiązku, któremu to obowiązkowi odpowiada po stronie skarżącego uprawnienie do żądania jego wykonania.

Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 52 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ może jedynie, zamiast przekazania skargi sądowi, po uprzednim wezwaniu na piśmie przez skarżącego do usunięcia naruszenia prawa, skorzystać z trybu autokontroli i zmienić lub uchylić zaskarżoną uchwałę.

W każdej jednak sytuacji, gdy wniesiona została skarga, organ winien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego do kompetencji Burmistrza Dzielnicy Ś. [...] W. nie należała ocena, czy przedmiotowa skarga podlega, czy też nie, kognicji sądu administracyjnego, nawet w przypadku, gdy w analogicznym – zdaniem organu – stanie prawnym, sąd dokonał już takiej oceny. Takiej bowiem oceny dokonuje każdorazowo wojewódzki sąd administracyjny, który na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 może odrzucić skargę, co podlega dalszej ewentualnej kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na które powołał się organ uznając o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej, wiąże organy administracyjne i sąd, ale tylko w tej konkretnej sprawie, w której orzeczenie to zostało wydane, nie jest ono zatem wiążące w innych sprawach. W związku z tym, niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na niedopuszczalność złożonej skargi, nie usprawiedliwia nieprzekazania tej skargi sądowi administracyjnemu. Może jedynie być "okolicznością łagodzącą" przy orzekaniu o wysokości kary grzywny, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji zaznaczył bowiem, że wymierzając karę grzywny wziął pod uwagę stopień zaniedbania obowiązków przez organ, jak również fakt, że organ w sposób przekonywujący uzasadnił przyczyny niewypełnienia ciążącego na nim obowiązku i dlatego wymierzył karę grzywny w dolnej granicy jej wymiaru, które to stanowisko w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny.

Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie Burmistrz Dzielnicy Ś. [...] W. był zobowiązany przekazać właściwemu sądowi administracyjnemu skargę wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, czego jednak nie uczynił, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.