Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2490/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/19 w sprawie ze skargi P. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...]sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania.

Skargą kasacyjną P. H. zaskarżył powyższy wyrok w całości. Następnie pismem z dnia 7 września 2020 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w celu prowadzenia swojej działalności gospodarczej w lokalu nr [...] skarżący poczynił ogromne nakłady i co miesiąc ponosi znaczne koszty. Wypełnienie obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji i przeniesienie działalności gospodarczej do innego lokalu o podobnych parametrach spowoduje, że skarżący: będzie musiał w dalszym ciągu spłacać raty kredytu hipotecznego w wysokości ok. 19.000 zł oraz ponad 2.000 zł czynszu wspólnotowego za lokal nr [...], w którym mieszka; będzie musiał wynająć lokal usługowy o parametrach porównywalnych z tymi posiadanymi przez lokal nr [...]nr [...] , za który będzie musiał płacić czynsz w granicach od 10.000 zł do 20.000 zł; będzie musiał ponieść jednorazowo koszt robót budowlanych, których celem będzie doprowadzenie wynajmowanego lokalu usługowego do warunków umożliwiających świadczenie w nim usług fryzjerskich, których koszt na chwilę obecną jest bliżej nieokreślony. Skarżący podniósł przy tym, że kredyt hipoteczny oraz czynsz wspólnotowy (łącznie ok. 21.000 zł) opłacane przez okres rozpoznawania sprawy przed NSA nie stanowią dla niego żadnej szkody, gdyż musiałby on je ponosić i będzie je ponosił niezależnie od rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Natomiast w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, a ostatecznie umorzenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany sposobu użytkowania lokalu przedmiotowego nr [...] wszelkie koszty związane z przeniesieniem działalności gospodarczej do innego lokalu o porównywalnych parametrach będą stanowiły dla skarżącego szkodę, gdyż ich odzyskanie od wynajmującego i wykonawcy robót budowlanych nie będzie możliwe, a organy nadzoru budowlanego kosztów tych nie pokryją. Jednocześnie skarżący przedstawił swoją sytuację materialną i podniósł, że gdy rozpoznawanie sprawy przez NSA potrwa pół roku, konieczne do poniesienia przez skarżącego koszty w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji wzrosną do wartości od 60.000 zł do 120.000 zł, gdy potrwa rok to skarżący może ponieść te koszty w kwocie od 120.000 do 240.000 zł, natomiast półtoraroczne rozpoznawanie sprawy przez NSA podniesie te koszty do kwot od 180.000 zł do 360.000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia [...]sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Ma chronić by w okresie do rozpatrzenia skargi strona, z uwagi na skutki jakie może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji, nie poniosła znacznej szkody lub nie wystąpiły trudne do odwrócenia skutki.

Przedmiotem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2019 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], nakazującej skarżącemu przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. [...] [...]w [...], pełniącego obecnie funkcję studia fryzjerskiego. W tych okolicznościach mając na względzie podniesione we wniosku okoliczności, stwierdzić należało, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wykazał okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z argumentów przedstawionych przez skarżącego we wniosku wynika, że wykonanie nałożonego obowiązku spowoduje wstrzymanie wykonywania przez niego działalności gospodarczej oraz poniesienia znacznych kosztów związanych z koniecznością wynajęcia i zaadaptowania innego lokalu w celu kontynuowania prowadzonej działalności.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.