Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 980/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 3 ust. 4
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122 art. 187 par. 1 art. 197 par. 1 art. 200 art. 235
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 15 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w [...], decyzją z dnia [...] marca 2011 roku o nr [...], adresowaną do S. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] S. Ł., na podstawie art. 21 §1 pkt 1, §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 3 ust. 1, art. 12, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. ±, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust.1 art. 105, art. 106 ust.2 i ust. 3 81 ust. 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 roku O podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. nr 3, poz. 11 ze zm.) określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 18.833zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2987cm3 i roku produkcji 2007.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że S. Ł. dokonał zbycia na rzecz "A" samochodu marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2987cm3 i roku produkcji 2007 (faktura VAT [...] z dnia [...] października 2009 roku). Obecnie pojazd jest użytkowany przez leasingobiorcę. Pojazd został zarejestrowany jako samochód osobowy.

Na podstawie oględzin przedmiotowego samochodu stwierdzono:

- obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby (za siedzeniem kierowcy i pasażera znajduje się drugi rząd siedzeń zamontowanych na stałe),

- obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli pojazdu,

- obecność podnoszonych drzwi przeszklonych z tyłu pojazdu oraz obecność drzwi przeszklonych w bocznej części pojazdu,

- brak stałej przegrody pomiędzy przestrzenia dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenia tylną,

- obecność wyposażenia wnętrza pojazdu charakterystyczną dla części przeznaczonej do przewozu osób (oświetlenie, nagłośnienie, elektryczne sterowanie szyb bocznych, oświetlenie tylnej części pojazdu - w tym sterowanie z przestrzeni innej niż przeznaczonej dla kierowców i pasażerów,

- obecność trzech pasów bezpieczeństwa w drugim rzędzie siedzeń,

- brak oddzielnej kabiny dla kierowcy i dla pasażera.

Leasingobiorca oświadczył, że nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych pojazdu.

Podatnik wyjaśnił, że przedmiotowy samochód został sprowadzony w dniu 20 października 2009 roku, jako samochód ciężarowy, o czym świadczą faktura z wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, karta pojazdu, dowód rejestracyjny, tłumaczenia dokumentów oraz zaświadczenie o badaniu technicznym. Ponadto podatnik zaznaczył, że na życzenie klienta (leasingobiorca) dokonał zmian konstrukcyjnych w pojeździe zmieniając jego rodzaj z ciężarowego 2 osobowego na osobowy 5 miejscowy poprzez zdemontowanie ścianki działowej i zamontowanie kanapy wraz z pasami bezpieczeństwa. Sprowadzony samochód nie miał uszkodzeń poza niewielkim wgnieceniem błotnika.

Po analizie materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że pojazd opisany w protokole oględzin odpowiada cechom projektowym wymienionym w notach Wyjaśniających do pozycji 8703 Wspólnej Taryfy Celnej (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej z dnia 23 lipca 1987 roku) czyli spełnia wszystkie kryteria samochodu osobowego.

W konsekwencji organ określił zobowiązanie podatkowe w decyzji przyjmując, że obowiązek podatkowy powstał w dniu 20 października 2009 roku, a podstawę opodatkowania stanowi wartość pojazdu o przeciętnym stanie technicznym według systemu wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass (146.500 zł) skorygowana o podatek VAT (120.081,96zł). Organ zastosował stawkę podatkową 18,6 % dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000cm3.

Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystał z prawa do odwołania.

Decyzji organu pierwszej instancji zarzucono:

- nieuwzględnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności tych wskazujących na rzeczywiste przeznaczenie pojazdu,

- dokonanie wybiórczej i selektywnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego,

- pominięcie dokumentu urzędowego homologacji,

- brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego oraz oględzin pojazdu,

- naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, art. 12 ustawy - Prawo celne oraz postanowień rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 23 lipca 1987 roku nr 2658 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez ich błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie,

- dowolne i nieprawidłowe wyliczenie należnego podatku.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że klasyfikacji pojazdu dokonano jedynie na podstawie wybiórczych zewnętrznych cech pojazdu, bez przeprowadzenia dowodu z oględzin i powołania biegłego. Pod uwagę brane były wyłącznie cechy, które mogą wskazywać na związek z użytkowaniem do celów przewożenia osób. Całkowicie zignorowano cechy pojazdu, które każą stwierdzić, iż zasadniczo służy on do przewozu towarów. Organ nie uwzględnił przedstawionych dokumentów niemieckich wskazujących na przeznaczenie pojazdu jako pojazdu ciężarowego.

Błędna interpretacja prawa materialnego polegała, w ocenie podatnika, na przyznaniu nadrzędności notom wyjaśniającym do Nomenklatury Scalonej nad postanowieniami samej Nomenklatury Scalonej, której treść została określona przez rozporządzenie nr 2658/87. Naczelnik urzędu celnego wskazał bowiem, że samochód należy zakwalifikować do kodu CN 8703, albowiem posiada on cechy wskazane w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej (notach wyjaśniających do HS). Organ dokonał klasyfikacji do celów poboru akcyzy, wyłącznie w oparciu o niemające wiążącego charakteru noty wyjaśniające do HS. Z kolei na gruncie Nomenklatury Scalonej decydującym kryterium rozróżniającym jest zasadnicze przeznaczenie pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym, decyzją z dnia [...] października 2011 roku o nr [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Naczelnika Urzędu Celnego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, co następuje.

Sporny samochód jest pojazdem jednobryłowym o zamkniętym i przeszklonym dookoła nadwoziu typu kombi. Dla zagwarantowania bezpieczeństwa i komfortu jazdy kierowcy i pasażerów posiada on w standardowym wyposażeniu m.in.: ABS, ASR, ESP, AKSE (system rozpoznawania fotelika dziecięcego) dźwignię zmiany biegów w skórze, elektryczne podnoszenie szyb (przód i tył pojazdu) instalację radiową (8 głośników), klamki w kolorze nadwozia, uchwyty na kubki (przód i tył pojazdu), uchwyt do instalacji fotelika dziecięcego (tył pojazdu).

Powołując się na orzeczenie ETS z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie C- 486/06 organ odwoławczy wskazał, że pojazdy o tak bogatym wyposażeniu wnętrza, które z reguły przypisywane są samochodom osobowym, winny być klasyfikowane na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, do pozycji 8703.

Twierdzenia podatnika wskazujące, że samochód został sprowadzony z Niemiec jako samochód ciężarowy, lecz na życzenie klienta został przerobiony na samochód osobowy, nie mają znaczenia dla klasyfikacji. Organ zaznaczył, że przebudowa samochodu osobowego na samochód ciężarowy oraz ponowna przebudowa samochodu ciężarowego na osobowy miała charakter prowizoryczny. Potwierdzają to wyjaśnienia strony z dnia 23 marca 2011 roku, z których wynika, że w pojeździe dokonano zmian konstrukcyjnych poprzez zdemontowanie ścianki działowej i zamontowanie kanapy wraz z pasami bezpieczeństwa.

Organ wyjaśnił również, że nie kwestionuje zapisu widniejących w zagranicznych dokumentach rejestracyjnych pojazdu. Jednak dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa poprzez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jednakże czynnikami decydującymi o klasyfikacji wyrobu do pozycji CN są określone cechy pojazdu. Prawo o ruchu drogowym, w oparciu o które ustalane są cechy pojazdów ciężarowych, reguluje zasady ruchu drogowego i warunki, jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych. Dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są natomiast postanowienia dotyczące nomenklatury, także wówczas, gdyby towary były traktowane odmiennie w innych przepisach, publikacjach i opiniach rzeczoznawców (wyroki NSA w sprawach o sygn. akt III SA 1233/91 oraz sygn. akt V SA 3437/01).

Oznacza to, iż uzyskanie świadectwa homologacji, które określa rodzaj pojazdu, jako ciężarowy, czy analogiczne zapisy w zagranicznych dowodach rejestracyjnych, bądź nawet rejestracja w krajowym systemie komunikacyjnym samochodu jako ciężarowy, nie przesądza o kwalifikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704.

S. Ł., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie:

1) art. 122, art. 187 §1, art. 190 §1, art. 191, art. 194, art. 197 §1 art. 198 §1 i art. 200

w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej poprzez:

- nieuwzględnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności tych wskazujących na rzeczywiste przeznaczenie pojazdu,

- dokonanie wybiórczej i selektywnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego,

- pominięcie dokumentu urzędowego homologacji,

- brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego oraz oględzin pojazdu,

- brak wyznaczenia stronie 7-dniowego terminu na zapoznanie się z materiałem

dowodowym,

2) naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, art. 12 ustawy - Prawo celne oraz postanowień rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 23 lipca 1987 roku nr 2658 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez ich błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie,

3) naruszenie art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie przedmiotowego samochodu za samochód osobowy w rozumieniu tej ustawy.

W uzasadnieniu skargi podtrzymana została argumentacja przedstawiona w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Podniesiono także, że strona została pozbawiona możliwości wpływania na tok postępowania, albowiem nie wyznaczono terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do nowo postawionych zarzutów Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zarzuty naruszenia art. 200 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej są nieuzasadnione. Strona była informowana o przysługujących jej prawach (pismo z dnia 17 marca 2011 roku oraz pismo z dnia 10 czerwca 2011 roku). Stronie wyznaczono termin na wypowiedzenie się w sprawie. Oględziny samochodu zostały przeprowadzone przy udziale świadka pana A. F., który stwierdził, że nie dokonywał żadnych zmian w pojeździe. Strona pomimo powzięcia informacji - odebranie zawiadomienia o mających się odbyć oględzinach - nie brała w nich udziału.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Ustalenie faktyczne poczynione przez organy celne obu instancji wskazują, że Skarżący zakupił na terytorium Niemiec i wprowadził na rynek krajowy samochód marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2987cm3 i roku produkcji 2007. Skarżący zbył przedmiotowy samochód na rzecz "A". Obecnie pojazd jest użytkowany przez leasingobiorcę. Pojazd został zarejestrowany w krajowym systemie komunikacji jako samochód osobowy.

Sporny samochód jest pojazdem jednobryłowym o zamkniętym i przeszklonym nadwoziu typu kombi. Wewnątrz pojazdu znajdują się dwa rzędy siedzeń (pojazd pięcioosobowy). Wnętrze pojazdu wyposażone jest w oświetlenie, nagłośnienie, elektryczne sterowanie szyb bocznych, oświetlenie tylnej części pojazdu oraz trzy pasy bezpieczeństwa w drugim rzędzie siedzeń. W standardowym wyposażeniu pojazd posiada m.in.: ABS, ASR, ESP, AKSE (system rozpoznawania fotelika dziecięcego) dźwignię zmiany biegów w skórze, elektryczne podnoszenie szyb (przód i tył pojazdu) instalację radiową (8 głośników), klamki w kolorze nadwozia, uchwyty na kubki (przód i tył pojazdu), uchwyt do instalacji fotelika dziecięcego (tył pojazdu).

W ocenie Sądu, organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Przyjęte ustalenia faktyczne są wynikiem prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego.

Zarzut naruszenia art. 187 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa jest bezzasadny.

Organy celne zrealizowały obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych kontrolowanej sprawy. W ten sposób organy stworzyły rzeczywisty obraz sprawy i uzyskały podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa materialnego. Prezentowana przez Skarżącego odmienna ocena dowodów, zwłaszcza co do znaczenia dowodowego niemieckiego dowodu rejestracyjnego, czy dokumentu homologacji pojazdu, nie przesądza o tym, że ustalenia faktyczne organów celnych są błędne.

Z tych względów nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Przedstawione powyżej ustalenia faktyczne (opis cech spornego pojazdu) znajdują potwierdzenie w treści dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych i nie zostały zakwestionowane przez Skarżącego. Zatem Sąd uznaje, że powyższe ustalenia są prawidłowe i przyjmuje je jako własne.

Organy prawidłowo przyjęły, że rozstrzygnięcie kontrolowanej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z dnia 06 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.).

Istota sporu pomiędzy Skarżącym, a organami celnymi, sprowadza się do błędnej, zdaniem Skarżącego, kwalifikacji prawnej pojazdu samochodowego marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], pojemności silnika

2987cm3 i roku produkcji 2007, jako samochodu osobowego w rozumieniu art. 100 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

W ocenie Sądu zarzuty skargi są nieuzasadnione, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego.

Stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r.

O podatku akcyzowym akcyzie podlega pierwsza sprzedaż samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z treści tego przepisu wynika, że krajowe przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania czy dany pojazd był przed sprzedażą zarejestrowany na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe wcześniej niezarejestrowane na terytorium kraju.

Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Organy celne słusznie podniosły, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN).

Sąd podziela stanowisko organów celnych, że dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury scalonej, także wówczas, gdy towar jest traktowany odmiennie w innych przepisach, publikacjach lub opiniach rzeczoznawców. Istotne jest bowiem to, że kryteria klasyfikacyjne pojazdów rozstrzygające o klasyfikacji wyrobów do pozycji CN nie są tożsame z kryteriami klasyfikacyjnymi stosowanymi w prawie o ruchu drogowym, które ustala cechy pojazdów ciężarowych z punktu widzenia regulacji zasad ruchu drogowego i warunków, jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych.

Stwierdzić zatem należy, że Skarżący nie przedstawił zagranicznych dokumentów, z których wynikałoby, iż nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd w obrocie prawnym na terytorium Niemiec był klasyfikowany do kodu CN 8704.

W konsekwencji nie może być mowy o naruszeniu art. 194 §1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Wręcz przeciwnie - z akt sprawy na k. 39 (świadectwo rejestracji część I) wynika, iż już na terenie Niemiec zamontowano ściankę działową za fotelem kierowcy, usunięto pasy bezpieczeństwa z tyłu, zabezpieczono śruby i zaspawano.

Powyższe oznacza, że dokonano tyko zmian w pojeździe o cechach nietrwałych, ale nie pozbawiły one pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Każda z tych zmian ma charakter odwracalny, co świadczy o ich tymczasowości.

Sąd w całości podziela stanowisko organów celnych, co do tego, że dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa poprzez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W konsekwencji przedłożone przez Skarżącego dowody (dokument homologacji oraz zagraniczny dokument rejestracji pojazdu) nie czyniły zbędnym postępowania wyjaśniającego w zakresie klasyfikacji wyrobu do pozycji CN pojazdu.

W ocenie Sądu bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 197 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.

W tym zakresie wyjaśnić należy, że kwalifikacja taryfowa, jako element aktu stosowania prawa, nie podlega regułom postępowania dowodowego, które normują sposób ustalania faktów. Treść norm prawnych nie może być przedmiotem postępowania dowodowego, a wszelkie oświadczenia stron dotyczące tej materii mają charakter jej prywatnych opinii prawnych.

Wynikły pomiędzy stronami spór, co do kwalifikacji taryfowej nie jest sporem, co do faktu, lecz sporem, co do treści prawa, czy też właściwego zastosowania prawa materialnego.

W takiej sytuacji formułowanie zarzutu braku wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, czy też zarzutu braku powołania biegłego jest bezprzedmiotowe. Organy celne powinny prowadzić postępowanie dowodowe w taki sposób, aby sfera wykładni i stosowania prawa pozostawała niedostępna dla opinii biegłego (porównaj wyrok NSA z dnia 11.04.2007r" sygn. akt I GSK 1056/06, Lex nr 323497).

Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy uznać należy, że organy nie naruszyły art. 122 i art. 187 §1 w związku z art. 197 §1 Ordynacji podatkowej przez to, że przeprowadziły dowód z oględzin pojazdu, lecz nie powołały biegłego na okoliczność ustalenia przeznaczenia spornego pojazdu.

Włączona do akt administracyjnych dokumentacja fotograficzna rozstrzyga wszelkie wątpliwości, co do tego, iż dla oceny zasadniczego przeznaczenia spornego pojazdu (czy jest to samochód służący zasadniczo do przewozu osób, czy też został przeznaczony przede wszystkim do przewożenia towarów) zbędne jest posiadanie wiadomości specjalnych.

Ustalenia faktyczne organów, co do cech nabytego pojazdu, nie budzą żadnych wątpliwości. Pojazdu samochodowego marki Mercedes Benz o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2987cm3 i roku produkcji 2007 nie można zaklasyfikować do pozycji 8704 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone (funkcja zasadnicza) do transportu towarowego. Pozycja 8704 obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony dostawcze. Funkcją główną nabytego wewnątrzwspólnotowo samochód nie jest przewozu towarów, lecz osób.

Akta administracyjne kontrolowanej sprawy jednoznacznie wskazują, że w sprawie nie został naruszony art. 200 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej.

W aktach sprawy znajdują się pisma z dowodami ich doręczenia, które potwierdzają stanowisko Dyrektora Izby Celnej prezentowane w odpowiedzi na skargę. Skarżący został zawiadomiony o terminie oględzin spornego pojazdu i nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień procesowy (k.51 akt administracyjnych). Podobnie pełnomocnikowi skarżącego, ustanowionemu na etapie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, wyznaczono 7-dniowy termin na wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego (k. 96 akt administracyjnych).

Sąd w całości podziela argumentację odpowiedzi na skargę w kwestii naruszenia prawa materialnego.

Analiza uzasadnienia decyzji organów celnych obu instancji nie potwierdza zarzutów skargi, że organy dokonały klasyfikacji taryfowej spornego pojazdu, z pominięciem treści zapisów poszczególnych pozycji, kierując się jedynie kryteriami klasyfikacyjnymi wskazanymi w Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Ponadto zaznaczyć należy, że uwzględnienie treści zapisów określonych w notach wyjaśniających do kodu 8703 oraz do kodu 8704, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie skutkowało niewłaściwym zastosowaniem prawa materialnego, które polegałoby na błędnym sklasyfikowaniu spornego pojazdu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz.270), skargę oddalono.