Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2825/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 ust. 3, art. 35 ust.1,2,3
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: par. 8, 11
journal: Dz.U. 2003 nr 120 poz 1133
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Protokolant spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] października 2016r., znak:[...], Nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2016 r., znak: [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalno - biurowo -usługowo - handlowych z garażem podziemnym i naziemnym na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ulicy [...] w [...] utrzymał w całości decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2016 r., znak: [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że 7 marca 2003 r. Stowarzyszenie [...], złożyło do organu I instancji wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynków mieszkalno - biurowo - usługowo - handlowych z garażem podziemnym i naziemnym, na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...].

Prezydent [...], decyzją Nr [...] z [...] października 2003 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wojewoda [...], decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2004 r., znak: [...], uchylił w całości decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z [...] października 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent [...] decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2005 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

W wyniku złożenia odwołania od ww. decyzji przez Stowarzyszenie [...], Wojewoda [...], decyzją znak: [...] z [...] kwietnia 2007 r., uchylił decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z [...] grudnia 2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Następnie Prezydent [...], postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2007 r., zawiesił z urzędu ww. postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, do czasu rozstrzygnięcia kwestii ważności umowy dzierżawy przez organy sądowe.

Inwestor z zachowaniem przypisanego terminu wniósł zażalenie na ww. postanowienie Prezydenta [...]. Wojewoda [...], postanowieniem znak: [...] z [...] stycznia 2008 r., stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z [...] maja 2007 r. W dniu [...] lutego 2013 r. Prezydent [...], postanowieniem Nr [...], podjął z urzędu zawieszone postępowanie, w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

Decyzją Nr [...] z [...] marca 2013 r" znak [...], Prezydent [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalno - biurowo - usługowo - handlowych z garażem podziemnym i naziemnym, na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...]. W motywach powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji podkreślił, że inwestor nie wykonał nałożonego na niego, w postanowieniu [...] z [...] lutego 2013 r., w trybie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, obowiązku usunięcia szeregu wskazanych nieprawidłowości.

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z [...] lipca 2013 r. znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta [...].

Prawomocnym wyrokiem z 26 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1974/13, uchylono decyzję Wojewody [...] Nr [...] z [...] lipca 2013 r. znak: [...].

W tych okolicznościach decyzją Nr [...] z [...] września 2014 r., znak: [...], Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z [...] marca 2013 r., znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2015 r., Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o elementy wskazane w tym rozstrzygnięciu.

Opisana na wstępie decyzją z [...] stycznia 2016 r. Prezydent [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę opisanej tam szczegółowo inwestycji. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podkreślił, że inwestor nie wykonał nałożonego na niego, w postanowieniu Nr [...] z [...] maja 2015 r., w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, obowiązku usunięcia szeregu wskazanych nieprawidłowości.

Rozpoznając odwołanie od ww. decyzji organu pierwszej instancji Wojewoda [...] wskazał, że zobowiązany był do ponownego rozstrzygnięcia sprawę w jej całokształcie. Podkreślił, że w postępowaniu odwoławczym należy orzekać na przepisach obowiązujących w dniu wydawania rozstrzygnięcia administracyjnego, z uwzględnieniem przepisów temporalnych ustaw. Przedmiotową sprawę, z uwagi na fakt, że od dnia złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę minęło 13 lat, musiała poprzedzić dokładna analiza przepisów przejściowych ustaw i rozporządzeń na podstawie, których organ orzeka o odmowie, bądź udzieleniu pozwolenia na budowę.

Organ administracji architektoniczno - budowlanej zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (j.t. Dz. U. 2013, poz. 1409), obowiązującej na dzień wydania zaskarżonej decyzji zgodnie z przepisami temporalnymi, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i: zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochłonie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Zgodnie z art 35 ust 3 ww. ustawy Prawo budowlane, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej o wskazane w postanowieniu Nr [...] z [...] maja 2015 r., elementy. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż Inwestor nie wypełnił obowiązków nałożonych na niego przez organ I instancji na podstawie przepisu art. 35 ust. 1 i ust. 3 ustawy Prawo budowlanego.

Wojewoda [...] stwierdził, że obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z treścią wniosku o pozwolenie na budowę, został nałożony zasadnie.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany stanowi załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę. Jeżeli treść projektu budowlanego, pozostaje w sprzeczności z treścią wniosku o pozwolenie na budowę, organ jest uprawniony traktować tę rozbieżność jako nieprawidłowość w rozumieniu art. 35 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy, a więc nieprawidłowość podlegającą usunięciu w drodze postanowienia nakładającego na stronę obowiązek jej usunięcia w wyznaczonym przez organ terminie, pod rygorem odmowy uwzględnienia wniosku o pozwolenie na budowę w całości.

Przedmiotowy w sprawie wniosek o pozwolenie na budowę został złożony na przedsięwzięcie polegające na: budowie budynków mieszkalno — biurowo - usługowo - handlowych z garażem podziemnym i nadziemnym na działce ew. nr [...] w obrębie [...], tymczasem już na stronie tytułowej wszystkich tomów projektu, przedsięwzięcie zostało nazwane jako budynki mieszkalno - biurowo—usługowo - handlowe z garażami.

Z wnioskiem o pozwolenie na budowę nie pokrywa się również obszar realizacji zmierzenia budowlanego. We wniosku została wskazana jedynie działka nr ew. [...] z obrębu [...], tymczasem projekt budowlany obejmuje swoim zakresem działki nr ew. [...] z obrębu [...], [...] , [...] z obrębu [...] z obrębu [...] z obrębu [...] oraz [...] z obrębu [...]. Znajduje to potwierdzenie na stronie 3 opisu technicznego (tom 1 projektu budowlanego str. 85), gdzie wskazano, iż "przedmiotem inwestycji jest projekt zagospodarowania działek w obrębie ewidencyjnym: [...] z obrębu [...] z obrębu [...] z obrębu [...] z obrębu [...] oraz [...] z obrębu [...]" oraz na stronach tytułowych poszczególnych tomów projektu budowlanego.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.

W przypadku zamiaru etapowania inwestycji, inwestor ma obowiązek, przed przystąpieniem do pierwszego etapu, przedłożenia projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, zaś organ architektoniczno - budowlany do jego zatwierdzenia (o ile jest zgodny z przepisami prawa). Decyzja, dotycząca pozwolenia na budowę każdego kolejnego etapu inwestycji, winna zatem obejmować jedynie projekt architektoniczno - budowlany obiektu (zespołu obiektów) objętego wnioskiem. Integralną częścią takiego pozwolenia budowlanego będzie wówczas ostateczna decyzja dotycząca pozwolenia na budowę I etapu, w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Takiej wykładni nie stoi na przeszkodzie treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Wojewoda [...] wskazał, że w opisie technicznym znajdującym się w Tomie 2 projektu budowlanego - Architektura i Konstrukcja (str. 137) podano - zamierzenie budowlane będzie realizowane w trzech etapach. Etapowanie inwestycji nie znajduje jednak potwierdzenia na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu - projektant nie wskazał, które elementy będą realizowane w ramach, kolejnego z etapów inwestycji oraz w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu, w której nie znajduje się informacja o etapowaniu inwestycji. Także wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, nie zakłada etapowania robót budowlanych, co prowadzi do niezgodności projektu budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Organ jest związany treścią wniosku o pozwolenie na budowę, tymczasem dalsza rozbieżność między wnioskiem, a projektem budowlanym zachodzi w części opisowej (w projekcie określona jako "opis techniczny") i części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu. Z części opisowej do projektu zagospodarowania terenu wynika, że inwestor zamierza realizować przyłącza wodociągowe i elektryczne, dwa miejsca na magazynowanie odpadów stałych, zbiornik przeciwpożarowy oraz usunąć istniejącą kolizję sieci elektrycznej i budek telefonicznych. W ramach tej inwestycji zrealizowana zostanie również "poszerzenie włączenia ul. Smoczej o jeden pas ruchu od strony budowanego osiedla" w związku z koniecznością budowy wjazdu do garażu podziemnego (str. 4, 8 opisu technicznego, projekt budowlany str. 90), niemniej jednak nie znajduje to odzwierciedlenia w wniosku o pozwolenie na budowę. Na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu (A__/A/03) znajdują się plac zabaw, trakty pieszo-jezdne wraz z wjazdami do garaży, wyrzutnie przystanki autobusowe do przeniesienia nie objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Wszystkie powyżej wskazane elementy nie znalazły się we wniosku o pozwolenie na budowę, a są opisane w projekcie jako elementy planowanych robót budowlanych. Z wniosku o pozwolenie na budowę nie wynika również by były one realizowane w ramach kolejnego etapu inwestycji, czy odrębnego opracowania. Tym samym Prezydent [...] miał podstawy wezwać Inwestora do usunięcia sprzeczności między treścią projektu budowlanego a złożonego wniosku o pozwolenie na budowę.

Wojewoda [...] ocenił, że nałożony na inwestora obowiązek doprowadzenia do jednoznacznej i jednobrzmiącej nazwy podmiotu ubiegającego się o pozwolenie na budowę również znajduje odzwierciedlenie w aktach niniejszej sprawy.

Z wnioskiem o pozwolenie na budowę wystąpił inwestor pod nazwą: Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...], przy ul. [...] paw. [...], tymczasem większość dokumentów formalnych w aktach sprawy jest wystawiona na inny podmiot. Decyzje o warunkach zabudowy Nr [...] z [...] lipca 2002 r. znak:[...] oraz Nr [...] z [...] stycznia 2003 r. znak: [...], zostały wydane dla Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą przy ul. [...] w [...]. Umowa dzierżawy na działkę nr [...] z obrębu [...], która została ujęta w projekcie budowlanym jako obszar inwestycji, została zawarta między Miastem [...] a Spółką Akcyjną "[...]". W aktach przedmiotowej sprawy brak jest informacji o następstwie prawnym Stowarzyszenia "[...]" w odniesieniu do powyższego podmiotu. Brak jest również decyzji o przeniesieniu decyzji o warunkach zabudowy na inny podmiot. Powyższa rozbieżność w nazwach podmiotów, może w konsekwencji prowadzić do wniosku, że inwestor nie posiada decyzji o warunkach zabudowy i nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W ocenie Wojewody [...], zasadnie także nałożono obowiązek przedłożenia projektu zagospodarowania terenu - części rysunkowej sporządzonej na aktualnej kopii mapy do celów projektowych, przyjętej do zasobów geodezyjnych, uwzględniający charakterystyczne rzędne budynku w nawiązaniu do rzędnych terenu (w odniesieniu do poziomu morza), odległości do istniejących obiektów, został nałożony prawidłowo.

Zgodnie z art 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ .komunikacyjny i układ zielem, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.

Ustawodawca wprowadzając wymóg sporządzenia projektu zagospodarowania działki na aktualnej mapie, jednocześnie jednak nie zakreślił żadnego terminu ważności mapy używanej do celów projektowych, termin ten nie wynika także z innych przepisów prawa. Trzeba zatem odwołać się do powszechnego sposobu rozumienia określenia "aktualny" w języku polskim. Na gruncie reguł znaczeniowych tego języka, "aktualny" w analizowanym tu kontekście, znaczy tyle, co "dotyczący teraźniejszości i tego, co jest dla niej istotne" (zob. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003, hasło "aktualny" wzn.1). W konsekwencji należy stwierdzić, że mapa jest aktualna tak długo, jak długo odzwierciedla obecny (teraźniejszy) stan rzeczy istniejący na danym terenie. Zachowanie aktualności mapy nie zależy zatem bezpośrednio od daty jej opracowania, lecz od niezmienności stanu faktycznego na tej mapie odzwierciedlonego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 grudnia 2015 r. sygn. akt: IIOSK 909/14).

Projekt zagospodarowania terenu w niniejszej sprawie, znajdujący się w projekcie budowlanym na karcie A_/A/03, został sporządzony na mapie zaktualizowanej w październiku 2001 r. Mapa ta nie jest już aktualna. Dotyczy ścisłego centrum [...], które na przestrzeni ostatnich 15 lat, było wielokrotnie przebudowywane, również rejon w ścisłym sąsiedztwie inwestycji. Przebieg urządzeń podziemnych mógł ulec znaczącym zmianom w wyniku intensywnej rozbudowy sąsiedztwa inwestycji.

Ponadto, z projektu zagospodarowania terenu nie wynika również, które elementy są istniejące, a które projektowane w ramach procedury uzyskania pozwolenia na budowę. Na projekcie zagospodarowania terenu brak jest również obszaru aktualizacji mapy. Na podstawie projektu zagospodarowania terenu, nie można ustalić również czy planowane roboty budowlane będą realizowane w kolejnych etapach postępowania. Na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu znajdują się ponadto kolorowe oznaczenia fragmentów inwestycji opisane w legendzie prawdopodobnie jako numery kolejnych decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie organu odwoławczego jest to nieczytelne i uniemożliwia identyfikację zakresu inwestycji.

Także na projekcie zagospodarowania terenu została naniesiona wklejka, obejmująca segment [...] i [...], z której wynika, iż również po drugiej ulicy [...] planowana jest realizacja budynków [...] oraz wklejka pomiędzy segmentem [...]i segmentem [...]. Elementy na projekcie zagospodarowania terenu muszą być naniesione w sposób uniemożliwiający ich usunięcie z mapy, bowiem wklejane fragmenty projektu, zagospodarowania terenu, mogą zostać ż niego usunięte w dowolnym momencie.

Organ drugiej instancji stwierdził także, że inwestor pismem z 8 maja 2003 r., w wyniku postanowienia Prezydenta [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2003 r., przedłożył do akt uzupełniony plan zagospodarowania terenu. Zwrócił na to uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku , który zapadł w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1974/13, jednak wnikliwa analiza przedłożonego dokumentu pozwala na stwierdzenie, że nadal nie odpowiada on § 8 ust. 3 pkt 1, 5. 6, 7 i 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2003 Nr 120 poz. 1133).

Na przedłożonym projekcie brakuje prawidłowo oznaczonych granic działki budowlanej charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, urządzeń przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, w tym rodzaju i wielkości źródeł, usytuowania stanowisk czerpania wody i dojazdów do nich dla samochodów straży pożarnej oraz charakterystycznych rzędnych i wymiarów; układu sieci i przewodów uzbrojenia terenu, przedstawionego z przyłączami do odpowiednich sieci zewnętrznych i wewnętrznych oraz urządzeń budowlanych, w tym:, wodociągowych, ujęć wody ze strefami ochronnymi, cieplnych, gazowych i kanalizacyjnych lub służących do oczyszczania ścieków, oraz określający sposób odprowadzania wód opadowych, z podaniem niezbędnych profili podłużnych, spadków, przekrojów przewodów oraz charakterystycznych rzędnych, wymiarów i odległości, wraz z usytuowaniem przyłączy, urządzeń i punktów pomiarowych; układu linii lub przewodów elektrycznych i telekomunikacyjnych oraz związanych z nim urządzeń technicznych, przedstawiony w powiązaniu z sieciami zewnętrznymi, z oznaczeniem miejsca i rzędnych w miarę potrzeby, przyłączenia do sieci zewnętrznych i złączy z instalacją obiektów budowlanych oraz charakterystycznych elementów, punktów pomiarowych, symboli i wymiarów.

Wreszcie część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu, stanowi integralną cześć projektu budowlanego, musi zatem znajdować się w projekcie budowlanym i być zaimplementowany w sposób uniemożliwiający jego dekompletację. Przedłożony przy piśmie dnia 8 maja 2003 r., projekt zagospodarowania terenu, stał się częścią akt przedmiotowej sprawy, a nie projektu budowlanego, co jest wymagane przepisami prawa.

Wojewoda [...] wskazał następnie, że obowiązek przedstawienia rozwiązania bezpieczeństwa pożarowego, przebieg dróg pożarowych również został nałożony na inwestora prawidłowo.

Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego część rysunkowa powinna określać: urządzenia przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, w tym rodzaj i wielkość źródeł, usytuowanie stanowisk czerpania wody i dojazd do nich dla samochodów straży pożarnej oraz charakterystyczne rzędne i wymiary. Na projekcie zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, elementy te nie zostały naniesione.

Jako uzasadnione organ ocenił także nałożenie obowiązku przedłożenia zaktualizowanych oświadczeń jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych został nałożony prawidłowo. Projekt budowlany, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu rozstrzygania, na podstawie przepisów temporalnych, powinien zawierać stosownie do potrzeb z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Wprawdzie uzgodnienia takie do wniosku wraz z projektem zostały załączone, ale wskazano w nich, że są aktualne przez okres dwóch lat od daty wydania. Biorąc pod uwagę, iż zostały wydane przed 2003 r. nie sposób pominąć, że utraciły ważność w toku tego postępowania.

Zdaniem Wojewody [...] ze względu na możliwość zmiany stanu faktycznego (na przykład rozbudowy okolicznej infrastruktury), nie można przyjąć, że wystarczy aby wskazane uzgodnienia branżowe były ważne w dacie złożenia wniosku (por. wyrok WSA w Warszawie z 18 lutego 2016 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2755/15).

Organ wskazał także, że w aktach sprawy i w projekcie budowlanym brak jest charakterystyki energetycznej budynku kubaturowego, która jest wymagana § 11 ust. 2 pkt. 9 rozporządzenia w sprawie formy i zakresu projektu budowlanego, tym samym obowiązek uzupełnienia projektu o ten dokument, został słusznie nałożony.

Wojewoda ocenił również, że zasadnie nałożony został obowiązek poświadczenia za zgodność z oryginałem dokumentów formalnych znajdujących się w opracowaniu projektowym,.

Załączona przez inwestora dokumentacja nie spełnia wymogów prawa. W aktach sprawy winny bowiem znajdować się oryginalne (ewentualnie odpowiednio uwierzytelnione) dokumenty oraz ostateczne decyzje administracyjne, które są podstawą do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W przedmiotowej sprawie niepoświadczone za zgodność z oryginałem są np. decyzje o warunkach zabudowy Nr [...] z [...] lipca 2002 r. znak:[...] oraz Nr [...] z [...] stycznia 2003 r. znak: [...] (tom 1 str. 31-44). Dokumenty formalne, dołączone do akt sprawy, aby miały moc dowodową w postępowaniu administracyjnym powinny być przedłożone w oryginale lub poświadczone za zgodność z oryginałem przez organ, który je wytworzył, bądź przez notariusza.

Następnie Wojewoda [...] przywołał § 11 ust, 2 pkt 1 i 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - opis techniczny powinien określać: przeznaczenie i program użytkowy obiektu budowlanego oraz, w zależności od rodzaju obiektu, jego charakterystyczne parametry techniczne, w szczególności: kubaturę, zestawienie powierzchni, wysokość i długość oraz w stosunku do obiektu usługowego, produkcyjnego lub technicznego - podstawowe dane technologiczne oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi.

Przedmiotowa inwestycja dotyczy realizacji budowy budynków mieszkalno - biurowo - usługowo - handlowych. Jak wskazuje sama nazwa inwestycji, cześć planowanych budynków będzie pełniło funkcję usługową, W projekcie budowlanym, nie została zawarta informacja zawierająca, zgodnie z przytoczonym przepisem, charakterystyczne parametry części usługowej budynków.

Organ podkreślił - wszystkie nanoszone poprawki w projekcie budowlanym powinny być. autoryzowane przez projektanta. W projekcie stanowiącym załącznik do zaskarżonej decyzji, znajduje się wiele odręcznych poprawek i tzn. wklejek, nie potwierdzonych przez projektanta, tym samym nie można jednoznacznie stwierdzić, kto jest ich autorem.

Zdaniem organu, zasadnie także nałożony został obowiązek przedłożenia analizy nasłonecznienia i przesłaniania oraz wpływu projektowanego zespołu zabudowy na sąsiednie nieruchomości, stosownie do przepisów § 13 (kwestie związane przesłanianiem) i § 60 (kwestie związane z dostępem do światła dziennego) rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, jak planowana inwestycja wpłynie na sąsiednie budynki mieszkalne, które zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa muszą mieć zapewnione odpowiednie nasłonecznienie i dostęp do światła dziennego.

W bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycja znajdują się budynki mieszkalne i budynki-z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, tym samym kwestia dostępu do światła dziennego jest w przedmiotowej sprawie niezwykle ważną kwestią do ustalenia. Na projekcie zagospodarowania terenu, nie zwymiarowano odległości od najbliżej położonych budynków z pomieszczeniami na pobyt ludzi, co stanowi naruszenie § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w spawie formy i zakresu projektu budowlanego.

Obowiązek czytelnego określenia parametrów planowanej inwestycji w sposób zgodny z § 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, został nałożony zasadnie. Nie wszystkie elementy określone w tym przepisie znajdują się w części opisowej projektu zagospodarowania terenu. Brak jest m. in. danych określających wpływ eksploatacji górniczej na działkę lub teren zamierzenia budowlanego; informacji i danych charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi.

Wojewoda [...] ocenił, że błędnie Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentacji geotechnicznej i warunków posadowienia obiektów budowlanych, ponieważ znajdują się one w tomie II projektu budowlanego.

Nieprawidłowo nałożony został także obowiązek przedstawienia uzgodnionego projektu organizacji ruchu, zgodnej z opinią komunikacyjną Nr [...] z [...] lutego 2003 r. Organ I instancji w pierwszej kolejności, winien ustalić, czy zamierzenie inwestora obejmuje również przebudowę skrzyżowania [...] i [...] i wtedy w stosunku do potrzeb wezwać o powyższą opinię.

W ocenie organu drugiej instancji, obowiązek przedłożenia oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla pozostałych działek objętych inwestycją, na tym etapie postępowania, został nałożony przedwcześnie. Z uwagi na niezgodność projektu budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na budowę organ nie zna zakresu inwestycji, tym samym nie można jednoznacznie stwierdzić, że oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki ew. nr [...] z obrębu [...], nie będzie wystarczające dla przedmiotowego postępowania.

Niezrozumiałe dla organu wojewódzkiego było nałożenie na inwestora obowiązku dołączenia decyzji Nr [...] z [...] marca 2003 r., o warunkach zabudowy, z uwagi na fakt, że Prezydent [...] powinien być w posiadaniu przedmiotowej decyzji. Została ona przekazana do tut. organu, właśnie za pośrednictwem Prezydenta [...] przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2014 r., w ramach postępowania wyjaśniającego.

Wojewoda [...] ocenił, że wskazane powyżej uchybienia, pozostają jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, wobec braku wykonania przez inwestora omówionych powyżej obowiązków prawidłowo nałożonych w postanowieniu Nr [...] z [...] maja 2015 r.

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowić musiał przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane – w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

W przedmiotowej sprawie, inwestor nie spełnił zadość obowiązkom prawidłowo nałożonym w postanowieniu Nr [...] z [...] maja 2015 r., tym samym organ administracji architektoniczno - budowlanej był obowiązany do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosło Stowarzyszenie [...].

Dla właściwego odzwierciedlenia stanowiska skarżącego konieczne jest posłużenie się cytatami ze skargi.

I tak, skarżące stowarzyszenie wniosło o cyt. "I. stwierdzenie nieważności obu decyzji wymienionych w zdaniu poprzednim, a także decyzji: 1) Wojewody [...] z [...].05.2012 r., nr [...], wydanej w wyniku rozpatrzenia odwołania złożonego przez Delegaturę Biura Gospodarki Nieruchomościami Dzielnicy [...], uchylającej decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...].11.2011 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, 2) Wojewody [...] z [...].09.2014 r. znak [...], nr [...], uchylającej decyzję Prezydenta Miasta [...]z [...].03.2013 r., znak: [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalno-biurowo-usługowo-handlowych z garażem podziemnym i naziemnym, na terenie działki nr ew. [...], z obrębu [...], przy ul. [...] w [...] i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. II. umorzenie jako bezprzedmiotowych postępowań odwoławczych wywołanych wniesieniem odwołania przez Delegaturę Biura Gospodarki Nieruchomościami Dzielnicy [...], w następstwie którego doszło do wydania decyzji wymienionych wyżej, w pkt. 1 i 2, a konsekwencji do uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...].11.2011 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, III. włączenie do materiału dowodowego niniejszej sprawy dokumentów wymienionych w treści skargi jako dowody, IV. zasądzenie od Organu kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym kosztów zastępstwa według norm." koniec cytatu.

W skardze wskazano, że cyt. - "Manipulując faktami, w uzasadnieniu skarżonej decyzji, Organ pomija, że decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...].11.2011 r., nr [...] doszło do zatwierdzenia projektu budowlanego i do udzielenia pozwolenia na budowę. Organ w uzasadnieniu pomija także i to, że zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zostało następnie uchylone w wyniku odwołania złożonego przez Delegaturę Biura Gospodarki Nieruchomościami Dzielnicy [...], które to Biuro jest jednostką Miasta [...] i w żadnym razie nie posiada zdolności odwoławczej (brak przymiotu strony). Organ pomija także i to, że wszystkie decyzje i poprzedzające je postępowania, wydane po [...].11.2011 r., toczyły się i zostały wydane w następstwie odwołania, o którym mowa w zdaniu poprzednim, złożonego przez podmiot nie będący stroną postępowania. Powyższe okoliczności zostały ustalone w wyroku Tut. Sądu wydanym13.02.2013 r., po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia, w sprawie VII SA/Wa 1847/12. Dowód 2: kopia wyroku z 13.02.2013 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1847/12. W przywołanym wyroku Tut. Sąd, w trybie art. 153 p.p.s.a, zobowiązał organ do dokonania oceny w ponownym postępowaniu, czy "...w okolicznościach niniejszej sprawy odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniósł podmiot uprawniony. Jak bowiem stanowi art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie stronie". Organ miał zatem pełną świadomość tego, co należy ustalić i był związany wskazówkami Tut. Sądu. Mając tę wiedzę, a także mając świadomość, że postępowanie odwoławcze zostało w niniejszej sprawie wszczęte przez podmiot do tego nieuprawniony, Organ całkowicie zignorował stanowisko Sądu i [...].09.2014 r. wydał kolejną decyzję nr [...], znak [...], uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...].03.2013 r., znak [...] i przekazującą sprawę do rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Rozpatrując sprawę ponownie organ pierwszej instancji nałożył na Stowarzyszenie zupełnie nowe obowiązki uzupełnienia złożonej wcześniej i zatwierdzonej dokumentacji projektowej, w terminie dla niego niewykonalnym. Wobec niewykonania tych obowiązków przez Stowarzyszenie organ pierwszej instancji wydał decyzję odmowną, a organ drugiej instancji decyzję tę utrzymał w mocy. Znamiennym przy tym jest, że Organ w ogóle nie odniósł się do kwestii braku legitymacji odwoławczej wspomnianego wcześniej Biura, wyszedłszy zapewne z założenia, że dzięki "sprytnemu manewrowi" z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia, zagadnienie braku rzeczonej legitymacji stanie się bezprzedmiotowe. Z drugiej jednak strony fakt nieujawnienia okoliczności wymienionych w dwóch pierwszych akapitach niniejszego uzasadnienia, w zestawieniu z treścią decyzji z [...].09.2014 r., zdają się jednak wskazywać, że Organ miał i ma pełną świadomość tego, że w niniejszej sprawie do uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę doszło w sposób całkowicie bezprawny. Należy bowiem mieć na względzie, co podkreślam ponownie, że wszystkie postępowania skutkujące w niniejszej sprawie wydaniem decyzji mających na celu uchylenie raz wydanego zatwierdzenia projektu i zezwolenia na budowę, toczą się w następstwie odwołania wniesionego przez podmiot nie będący stroną. Okoliczność istnienia legitymacji odwoławczej winna być rozpatrywana przez organ odwoławczy z urzędu, w pierwszej kolejności. Brak ustaleń w tym zakresie nie może być kwalifikowany jako zwykły błąd organu skutkujący zwykłym naruszeniem prawa, zwłaszcza w postępowaniu, które toczy się od 2003 r. Tak długotrwałe postępowanie wymaga od organu zachowania szczególnej staranności i ostrożności oraz baczenia, aby strona postępowania nie poniosła szkody w wyniku opieszałości organów. Powyższe stwierdzenia dotyczą wszystkich tych decyzji, które zostały wydane po [...].11.2011 r., tj. po wydaniu decyzji nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W świetle powyższego, nie może budzić wątpliwości, że w niniejszej sprawie, przy wydawaniu po [...].11.2011 r. kolejnych decyzji, doszło do wielokrotnego naruszenia dyspozycji art. 127 § 1 k.p.a. Nie może budzić wątpliwości także i to, że wydając decyzję znak [...], nr [...], uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...].03.2013 r.t znak: [...], odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalno - biurowo - usługowo - handlowych z garażem podziemnym i naziemnym, na terenie działki nr ew. [...], z obrębu [...], przy ul. [...] w [...] i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, Wojewoda [...] naruszył nie tylko dyspozycję art.153 p.p.s.a., ale też art. 138 § 2 k.p.a. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zakres nowego postępowania został wyraźnie wytyczony przez Tut. Sąd w przywołanym wcześniej wyroku, zatem wydanie przez Wojewodę [...] decyzji uchylającej i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia świadczy o nieprawidłowym zastosowaniu art. 138 § 2 k.p.a., zwłaszcza, że wąska materia w sprawie do wyjaśnienia, a także wystarczający materiał dowodowy, pozwalały na zajęcie stanowiska co do kwestii braku legitymacji odwoławczej Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Dzielnicy [...]. Przywołany art. 138 k.p.a. jako zasadę wprowadza obowiązek przeprowadzenia przez organ odwoławczy postępowania w takim zakresie, aby mógł on wydać decyzję merytoryczną. Uchylenie do ponownego rozpatrzenia (§2) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy istnieje obiektywna konieczność wyjaśnienia takiego zakresu sprawy, który ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W sprawie niniejszej jedyną istotną okolicznością do wyjaśnienia było ustalenie istnienia lub braku legitymacji odwoławczej po stronie wymienionej wcześniej Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Dzielnicy [...]. Po dokonaniu tego ustalenia, w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się aktach sprawy, należało wydać decyzję uchylającą decyzję wcześniejszą i umarzającą postępowanie odwoławcze." koniec cytatu.

Ponadto, w skardze wskazano, że cyt. "prowadzenie ze szczególnym nasileniem złej woli postępowań w następstwie odwołania, które zostało złożone przez podmiot nie będący stroną, wobec oczywistego charakteru naruszenia dyspozycji art. 127 § 1 k.p.a., już samo w sobie przesądza o tym, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia z rażącym, a nie zwykłym naruszeniem prawa.". "W opisanej sytuacji, wobec pełnej świadomości po stronie Organu, doszło również do rażącego naruszenia norm art. 153 p.p.s.a., art 138 § 2 k.p.a. i art. 8 k.p.a. Dla oceny, że w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa ma fakt, że Organ, nie wykonując wyroku Tut. Sądu, miał pełną świadomość bezprawności działania. Sprzeniewierzając się zasadzie wyrażonej w art. 8 k.p.a. Organ zastosował przy tym rozwiązanie, które miało niejako ominąć obowiązek nałożony na niego przez Sąd." Koniec cytatu.

W skardze podano także, cyt. "Ponieważ Skarżący jest zainteresowany możliwie szybkim uzyskaniem: Zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, wydaje się, że rozwiązaniem dla niego optymalnym byłoby stwierdzenie nieważności wszystkich

decyzji wymienionych w petitum, ze skutkiem od dnia ich wydania. Po stwierdzeniu nieważności decyzji wymienionych w petitum i po umorzeniu postępowań poprzedzających wydanie tych decyzji, w obrocie ponownie pojawiłaby się decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...].11.2011 r., nr [...], o-zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę." koniec cytatu.

W piśmie procesowym z 11 stycznia 2017 r., pełnomocnik skarżącego, autor ww. skargi podał, cyt. "informuję, że w treści uzasadnienia skargi jako dowód 1 omyłkowo wymieniłem decyzję z [...].01.2016 r., Nr [...], znak [...]. W tym miejscu prostuję, że jako dowód 1 w uzasadnieniu skargi winna być podana decyzja Wojewody [...] z [...].10.2016 r., Nr [...] r., znak [...]. Wszelkie zatem zarzuty i wywody zawarte w uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności odnoszą się do tej właśnie decyzji." koniec cytatu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Dodatkowo organ wskazał, że w skardze skupiono się na przedstawieniu zarzutów dotyczących decyzji Wojewody [...] innej niż zaskarżona, wydanej w odrębnym postępowaniu.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne.

W okolicznościach niniejszej sprawy, jak wnikliwie i prawidłowo przedstawił to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda [...], inwestor nie wykonał prawidłowo nałożonych na niego obowiązków opisanych w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. To zaś wymusiło konieczność orzeczenia o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 3 - w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Sąd miał na uwadze to, czy w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji uwzględnione zostało stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 26 listopada 2013r., po którym te orzeczenia zapadały .

Jak stanowi bowiem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.) - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Sąd stwierdza, że organy zastosowały się do wskazań zawartych w ww. wyroku.

Organy orzekając w sprawie miały świadomość badania sprawy z uwzględnieniem decyzji o warunkach zabudowy z [...] marca 2003r. Podjęte czynności uwzględniały także stanowisko Sądu o konieczności rozważenia czy można opierać się na projekcie budowlanym opracowanym ponad 10 lat temu. Uwzględniając wskazania Sądu organ prawidłowo ocenił także, że plan zagospodarowania działki złożony przy piśmie kierowanym do organu nie stanowi o korekcie projektu budowlanego. W tym zakresie bowiem do projektu takiego dokumentu, jako jego integralnej części. nie złożono.

Sąd stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi opisane w art. 107 § 3 k.p.a. co było też wynikiem zastosowania się do wskazań zawartych w uzasadnieniu ww. wyroku tutejszego Sądu.

Zarzuty skargi nie mogły wpłynąć na sądową ocenę zaskoczonej decyzji.

Stanowisko przedstawione w skardze, także przy uwzględnieniu korekty jak w ww. piśmie procesowym pełnomocnika skarżącego, nie przystaje do okoliczności sprawy i jej przebiegu.

Przywołano zarówno decyzje jak i wyroki, które w sprawie niniejszej nie zapadały. Dotyczyły innej niż przedmiotowa sprawy, innej inwestycji. W zupełnie nie uprawniony, w oczywiście nie logiczny sposób powiązano dwa postępowania, zapadające w nich orzeczenia oraz wyroki sądów.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).