Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 755/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Grażyna Jarmasz Sędziowie: WSA Ewa Rojek (spr.) WSA Bogusław Wolas Protokolant: Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 21 lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia - skargę oddala -


UZASADNIENIE

I SA/Kr 755/02

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2002r. nr.[...] Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...].XI.2001r. nr.[...] w sprawie orzeczenia odpowiedzialności W. D. za zaległości podatkowe Spółki z o.o. "M. ." z siedzibą w S. z tytułu podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 1.178.879,64 zł oraz w podatku akcyzowym w łącznej wysokości 3.404.838,71 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i sprawę przekazała do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnienie Izba wskazała, że decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...]XI.2001r. nr [...] orzekająca o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki z o.o. "M" była przedwczesna, gdyż nie została poprzedzona wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązań tej Spółki w podatku VAT i podatku akcyzowym. Obowiązek wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego powstającego z mocy prawa przewidują przepisy, art.21 par. 3 w zw. z art.108 par.2 pkt.2a Ordynacji podatkowej.

W skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze W.D.zaskarżył uzasadnienie decyzji Izby Skarbowej wnosząc ojej uchylenie. Jako postawę wskazał naruszenie przepisów postępowania art.233 par. 2 Ordynacji podatkowej oraz art.125 par.1 i 127 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego naruszenie art.233 par. 2 Ordynacji podatkowej polegało na tym, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak wskazań dla organu I instancji jakie okoliczności winien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Naruszono też zasady szybkiego i wnikliwego działania Organu podatkowego (art.125 par. 1 Ord. Pod.) oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania wyrażającą się w uchyleniu się organu I instancji od merytorycznego rozpoznania sprawy.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wskazując na argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto wskazała, że konieczność zastosowania się do dyspozycji art.108 par.2 pkt.2a Ordynacji podatkowej spowodowała, że Izba jako organ odwoławczy nie mogła podjąć rozstrzygnięcia reformatoryjnego tj. orzec w sprawie. Zasada dwuinstancyjności powoduje, że Izba przy orzekaniu nie mogła zastąpić organu I instancji i rozpatrzyć za niego sprawy.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący nie kwestionuje samego rozstrzygnięcia a jedynie nie zgadza się z jego uzasadnieniem. Nie jest spornym, że nie jest możliwe wydanie decyzji przenoszącej odpowiedzialność bez wcześniejszej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania. Wydana dnia [...]XI.2001r. przez organ I instancji decyzja o odpowiedzialności W.D. za zaległości podatkowe Spółki z o.o. której był prezesem nie została poprzedzona decyzją o wysokości zaległości podatkowych tejże Spółki. Tak więc co nie jest kwestionowane zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania celem wydania decyzji o wysokości zaległości podatkowych Spółki . W myśl art.210 par 1 Ordynacji podatkowej integralną częścią decyzji jest jej uzasadnienie. Nie może zatem budzić wątpliwości ,że możliwym jest jak w niniejszej sprawie zaskarżenie samego uzasadnienia decyzji. Zdaniem skarżącego nastąpiło naruszenie art.233 par.2 Ordynacji podatkowej albowiem w uzasadnieniu brak jest wskazań dla organu I instancji jakie okoliczności winien on wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy.Art.233 par l i 2 Ordynacji podatkowej w wersji obowiązującej od 5.VI.2001 do 31.XII.2002 stanowi, .że organ odwoławczy uchyla decyzję organu I instancji w całości i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania jeżeli decyzja tego organu wydana została z naruszeniem przepisów art.240 lub 247 Ordynacji. Sytuacja taka w niniejszej sprawie miała miejsce albowiem decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art.247 par. 1 pkt.3 OP). Paragraf 2 art.233 na co powołuje się skarżący stanowi ,że przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organ może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy Jak sam skarżący zauważył organ może to zrobić a nie należy zapominać .że chodzi tu wyłącznie o wskazanie okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie niniejszej Izba Skarbowa wskazała, że przed wydaniem decyzji przenoszącej odpowiedzialność, organ I instancji musi wydać decyzję określającą wysokość zaległości podatkowych niewypłacalnej Spółki. Tak więc organ nadzorczy wskazał sposób postępowania przy ponownym rozpoznaniu sprawy, wskazując jednocześnie stosowne przepisy prawa. Należy przy tym pamiętać, że w myśl zasady dwuinstancyjności rozstrzygnięcie sprawy należy do organu I instancji. Ten właśnie organ winien zebrać materiał i w oparciu o jego wszechstronne rozważenie wydać rozstrzygnięcie w sprawie. Oznacza to, że jak w sprawie niniejszej organ odwoławczy nie może ustosunkowywać się merytorycznie do zarzutów odwołania gdyż w ten sposób przesądziłby o treści rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Niewątpliwie jednak przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien wziąć pod uwagę także argumentacje podniesioną w odwołaniu od swojej wcześniejszej decyzji albowiem wchodzi ona w zakres całokształtu sprawy na tym etapie rozstrzygnięcia. Podobne stanowisko w sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I SA/Ka 2226/98 Lex nr.43913.Skoro zatem art.233 par.2 Ordynacji nie został naruszony nie można też mówić o naruszeniu art.125 par.1 i art.127 Ordynacji podatkowej albowiem postępowanie było prowadzone bez zbędnej zwłoki i przyczyn wyżej omówionych z poszanowaniem zasady dwuinstancyjności.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w oparciu o art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając sprawę oparto się na art.97 par. 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz. 1271 ze zm.) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.I.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.