Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1195/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Ż., J. A. i T. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 942/06 o odrzuceniu skargi A. Ż., J. A. i T. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Grodzisku Mazowieckim z dnia 25 stycznia 2006r. Nr 543/2006 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w Gminie Grodzisk Mazowiecki dla miejscowości Tłuste postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 942/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. Ż., J. A. i T. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Grodzisku Mazowieckim z dnia 25 stycznia 2006r., Nr 543/2006. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że skarżący złożyli skargę na uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w Gminie Grodzisk Mazowiecki dla miejscowości Tłuste.

Sąd zauważył, iż ocena dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach, w których powinna ona być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaga sprawdzenia dochowania przez skarżących terminu do jej wniesienia. W sprawach takich, jak niniejsza, termin do wniesienia skargi określony jest w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwaną dalej: "P.p.s.a."). Jest to termin 30 dni liczony od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaś w przypadku braku odpowiedzi organu na wezwanie – od dnia upływu dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym – Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Sąd I instancji ustalił, że skarżący wysłali wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego listem poleconym w dniu 7 lutego 2006r. Skargę na przedmiotową uchwałę złożyli zaś w dniu 7 kwietnia 2006r., a zatem w terminie, w którym organ mógł jeszcze ustosunkować się do wezwania. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, iż skarga została złożona przedwcześnie i w związku z tym, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli A. Ż., J. A. i T. P., wnosząc o jego uchylenie w całości i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisów:

- art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sytuacji, gdy przewidziany ustawą dwumiesięczny termin, w jaki organ gminy winien ustosunkować się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 § 3 K.p.a.) został przez skarżących dochowany, co w konsekwencji nie pozwala na stwierdzenie, iż wniesiona przez nich skarga jest niedopuszczalna,

- art. 133 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż wszyscy skarżący złożyli wezwania do usunięcia naruszenia prawa w dniu 7 lutego 2006r., skutkiem czego przyjęto, iż skarga została złożona przedwcześnie, podczas gdy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonane przez skarżącego T. P., zostało przyjęte w dniu 6 lutego 2006r. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również pismo z dnia 5 kwietnia 2006r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, sformułowane przez skarżącą A. Ż., wynika, iż termin do wniesienia skargi został dochowany,

- art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a. poprzez przedstawienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, gdyż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył listem poleconym w dniu 7 lutego 2006r. J. A., natomiast pozostali skarżący złożyli wezwania w miejscu urzędowania Rady Miejskiej w dniach 6 i 8 lutego 2006r.,

- art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez bezpodstawne uznanie, iż skutkiem wniesienia skargi w dacie, w której nie upłynął jeszcze termin na ustosunkowanie się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miejską przy jednoczesnym stwierdzeniu bezskuteczności wezwania w dacie orzekania, skutkuje uznaniem skargi za niedopuszczalną i jej odrzuceniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z przyczyn, które Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest podnieść z urzędu. W niniejszej sprawie skarga złożona przez radcę prawnego T. K. w imieniu A. Ż., J. A. i T. P. nie została opłacona w terminie otwartym do jej złożenia.

Stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) skarga na akt prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego podlega wpisowi stałemu w wysokości 300 złotych. W myśl art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skoro zatem skarga, złożona przez radcę prawnego, nie została opłacona, to Sąd I instancji zobligowany był ją odrzucić.

Zauważyć należy, iż pismem z dnia 22 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, iż w terminie otwartym do wniesienia skargi został uiszczony wpis stały. W odpowiedzi pełnomocnik przy piśmie z dnia 2 czerwca 2006r. nadesłał dowód opłaty wpisu od skargi. Z kserokopii przelewu wynika jednak, iż wpis został uiszczony dopiero w dniu 2 czerwca 2006r., zatem po terminie. Następnie zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2006r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skierował sprawę na posiedzenie niejawne celem ewentualnego odrzucenia skargi wobec jej nieopłacenia wpisem stały przez profesjonalnego pełnomocnika w terminie do wniesienia skargi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 czerwca 2006r. skarga została odrzucona, jednakże z uzasadnienia orzeczenia wynika, iż przyczyną odrzucenia jest niedochowanie terminu do złożenia skargi.

Wskazać zatem należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiący, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322), jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Tym samym w dniu złożenia skargi (7 kwietnia 2006r.) nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy też stwierdzić, iż uzasadnienie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest wadliwe, a niektórym argumentom zawartym w skardze kasacyjnej nie można odmówić słuszności. Wobec jednak bezspornego stwierdzenia, iż skarga nie została opłacona w wymaganym terminie, postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu. W powyższej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny – stosownie do regulacji art. 184 P.p.s.a. oddala skargę kasacyjną, jako że zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.