Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 210/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3,   par. 3 oraz  art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargę na wyżej oznaczone postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sporządził i wniósł adwokat J. B.

W dniu 9 marca 2010 r. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) osobie uprawnionej do odbioru przesyłki adresowanej do ww. adwokata doręczono wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez dostarczenie pełnomocnictwa procesowego.

Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Czynność w postępowaniu sądowym polegająca na wykazaniu umocowania do wniesienia skargi powinna być dokonana w formie pisma procesowego złożonego w biurze podawczym Sądu lub nadanego w polskim urzędzie pocztowym na adres sądu, w obu przypadkach w terminie zakreślonym dla tej czynności. Mocą art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Jak wynika z treści skargi stroną, będącą adresatem zaskarżonego postanowienia jest R. K. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot.

Stosownie do art. 34 powołanej ustawy strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 ustawy procesowej).

Na podstawie art. 46 § 3 tej samej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Z akt sprawy wynika, iż skargę w niniejszej sprawie wniósł w imieniu R. K. adwokat J. B.

Brak dokumentów wymaganych przez art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed tutejszym Sądem, wobec którego niemożliwe było stwierdzenie, czy osoba, która podpisała skargę, była do tego upoważniona, a w konsekwencji, czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 10 marca 2010 r. i kończył się z upływem dnia 17 marca 2010 r. Tymczasem brak formalny skargi został uzupełniony – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu 31 marca 2010 r., tj. czternaście dni po upływie ustawowo zakreślonego, a wyznaczonego doręczeniem wezwania w dniu 9 marca 2010r., terminu.

W oparciu o uregulowanie wynikające z art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, Sąd zobligowany był przyjąć, iż brak formalny skargi dotyczący wykazania umocowania adwokata J. B. do wniesienia skargi w imieniu strony skarżącej nie został uzupełniony, gdyż stosowne pełnomocnictwo zostało dostarczone po upływie wskazanego w wezwaniu terminu.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 ustawy procesowej skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.