Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 677/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 48  ust. 4, art.  51 ust. 7
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 138 par. 2 , art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej Spółki 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało w wyniku wpłynięcia do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. anonimowego pisma informującego o samowolnym wybudowaniu, w firmie "A" w H. przy ul. [...] , wagi samochodowej o nośności 60 ton oraz funkcjonowaniu składu węgla.

W związku z powyższym organ powiatowy przeprowadził kontrolę, podczas której potwierdzono istnienie na terenie firmy najazdowej wagi samochodowej o nośności 50 ton, na placu utwardzonym po byłej suszarni drewna.

Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał K.A. wykonanie rozbiórki fundamentu wymienionej wagi. Decyzja ta w wyniku wniesionego odwołania, została przez organ powiatowy, w trybie art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylona decyzją z dnia [...]r., a następnie Inspektor Powiatowy decyzją z dnia [...]. nakazał rozbiórkę fundamentu pod wagą samochodową.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...]r., a decyzją z dnia [...]r. stwierdził nieważność decyzji z dnia 11 lipca 2006 r. Rozpatrując zaś wniesione odwołanie (od decyzji z dnia 16 kwietnia 2007 r.) decyzją z dnia [...]r. uchylił wymienioną powyżej decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku nowego rozpoznania sprawy decyzją z dnia 15 stycznia 2014r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał firmie "A" z siedzibą w H., rozbiórkę fundamentów wagi samochodowej (wraz z najazdami), wykonanych bez pozwolenia na budowę, a zlokalizowanych na terenie firmy w H. przy ul. [...] . Decyzja ta, w wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania, została uchylona a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r.

W wyniku nowego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. po raz kolejny nakazał Spółce, jako właścicielowi przedmiotowego obiektu budowlanego, rozbiórkę wymienionych fundamentów wagi samochodowej wraz z najazdami. Także ta decyzja została uchylona przez organ odwoławczy, a to decyzją z dnia [...]r..

Po kolejnym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., decyzją z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 1409 ze zm.) kolejny już raz nakazał Spółce rozbiórkę fundamentów wagi samochodowej wraz z najazdami, wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ opisał stan faktyczny sprawy, bardzo dokładnie opisując poczynione w trakcie postępowania ustalenia oparte na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, m.in. własnych oględzinach, oświadczeniach stron postępowania i zeznaniach świadków, a następnie odwołując się do art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, stwierdził, że właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Jednocześnie wyjaśnił, że w myśl ust. 4 cytowanego art. 48 w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 w zakresie przedłożenia dokumentów, dotyczących zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz dokumentacji budowy, stosuje się ust. 1 przywołanego artykułu. W przedmiotowym przypadku inwestor dokonał budowy obiektu budowlanego, tj. wykonania najazdów i fundamentów wagi samochodowej na terenie firmy, co mieści się w zakresie reglamentacji art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Jednocześnie nie dopełnił w wyznaczonym terminie obowiązku dostarczenia wymaganej dokumentacji, co obligowało organ pierwszej instancji o wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, "A" z siedzibą w H.. Skarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 7 w związku z art. 12 § 1 i art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgormadzonych w sprawie dowodów, jak również prowadzenia sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu strony odwołującej się

- art. 8 w związku z art. 77 § 2 i art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób urągający zasadzie zaufania odwołującego do władzy publicznej, w tym szczególnie zupełnie niezrozumiałe powoływanie się na postanowienie z dnia 17 lutego 2007 r. przy zlekceważeniu opinii biegłego;

- art. 9 w związku z art. 11, art. 80 i art. 84 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak informacji dlaczego poszczególnym dowodom daje się wiarę, a inne się pomija - nie wyjaśniono, co oznacza pobudowanie fundamentów i dlaczego pominięto w sprawie opinię biegłego oraz jednego ze świadków – R. L.;

- art. 77 § 4 w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak uwzględnienia specyfiki przedsiębiorstwa nabytego przez poprzednika w zakresie wszystkich składników majątkowych, w tym urządzeń pobudowanych na gruncie;

- art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie wytycznych [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynikających z poprzednich decyzji,

a także naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z art. 40 i art. 42 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

Uwzględniając powyższe "A" wniosła o uchylenie tej decyzji i rozstrzygnięcie na podstawie art. 40 i art. 42 starego Prawa budowlanego lub ewentualnie uchylenie decyzji i rozstrzygnięcie sprawy na podstawie art. 51 ust. 7 w związku z art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Rozpatrując złożone odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu, po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania administracyjnego, a następnie przytoczeniu i omówieniu treści art. 48 Prawa budowlanego oraz zasad procedury legalizacyjnej stwierdził, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dowodzi, iż przedmiotem prowadzonego postępowania są fundamenty wagi samochodowej wraz z najazdami. Organ stwierdził, że waga najazdowa jest budowlą, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, na budowę której, zgodnie z art. 28 tej ustawy wymagane jest uprzednie uzyskanie pozwolenia na budowę.

Dalej, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie uznał, że w istocie po [...] r. (najprawdopodobniej w [...] r.) została zrealizowana inwestycja polegająca na rozbudowie (względnie odbudowie) fundamentów, które posłużyły do posadowienia na nich wagi samochodowej.

Na realizację przedmiotowej inwestycji wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, a konsekwencją niedopełnienia tego obowiązku jest wszczęcie przez organ nadzoru budowlanego postępowania w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że umożliwiono zalegalizowanie spornej inwestycji, a zaskarżona decyzja została wydana w konsekwencji nieprzedłożenia wymaganych do legalizacji dokumentów.

W wyniku skargi wniesionej na powyższą decyzję przez, reprezentowaną przez pełnomocnika, "A". z siedzibą w H., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 722/15 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż podstawowa kontrowersja pomiędzy organami a skarżącą Spółką sprowadza się do kwalifikacji przeprowadzonych w [...] r. robót budowlanych. W konsekwencji uzasadnienie zaskarżonej decyzji powinno wskazać jakie konkretnie roboty zostały w istocie zrealizowane, czy i w jakim zakresie wykorzystane zostały stare fundamenty, a następnie powinny zostać zakwalifikowane w świetle Prawa budowlanego. W ocenie Sądu wymogi te nie zostały spełnione. Po analizie zgormadzonego materiału dowodowego organ uznał, iż doszło do realizowania inwestycji polegającej na rozbudowie (względnie odbudowie) fundamentów, które posłużyły do posadowienia na nich wagi samochodowej.

Wyrażony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pogląd nie został jednak, zdaniem Sądu, poparty konkretnymi argumentami pozostając zbyt lakonicznym. Nie wynika bowiem z argumentacji tego organu w jakim zakresie w wykonanych robotach budowlanych wykorzystany został dawny fundament i jakie jego gabaryty organ uznał za zmienione w roku [...]. Niejasne jest też to, dlaczego organ nie rozważył możliwości zakwalifikowania zrealizowanych robót w części dotyczącej fundamentów jako przebudowy w kontekście prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. sygn. akt [...] warunkowo umarzającego postępowanie wobec K A. Wprawdzie wyrok ten, jako nie stanowiący wyroku skazującego, nie wiąże Sądu, a także orzekających w sprawie organów, ale niewątpliwie jego ustalenia nie mogą zostać pominięte przez organ bez jakiejkolwiek argumentacji. W ocenie Sądu wskazane luki uniemożliwiają ocenę prawidłowości przyjętego przez organ rozumowania i powodują, że zaskarżoną decyzję uznać należy za co najmniej przedwczesną.

W konsekwencji zdaniem Sądu organ drugiej instancji powinien ponownie rozpoznać wniesione odwołanie, dokonać stosowne ustalenia w zakresie wykonanych robót budowlanych i wykorzystania istniejących fundamentów, a następnie w oparciu o te ustalenia dokonać kwalifikacji robót wykonanych, należycie je umotywować, ustosunkowując się do wszystkich zarzutów odwołania.

Po otrzymaniu wymienionego wyroku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. ponownie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej nakazującą firmie "A" siedzibą w H. rozbiórkę fundamentów wagi samochodowej wraz z najazdami zlokalizowanej na terenie firmy w H. przy ulicy [...] .

W uzasadnieniu organ ponownie przedstawił bardzo dokładnie przebieg dotychczasowego postępowania, a następnie przedstawił regulację zawartą w art. 28 do art. 31, a w szczególności w art. 48 Prawa budowlanego, dotyczącą postępowania legalizacyjnego.

Następnie stwierdził, że postępowanie dotyczy fundamentów wagi samochodowej wraz z najazdami. Powtórzył, że najazdowa waga samochodowa jest budowlą, o której mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, której budowa wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 cytowanej ustawy.

Organ stwierdził, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim zeznań świadków, należy wywieźć, że do powstania spornego fundamentu został wykorzystany fundament już istniejący po rozebranym budynku suszarni. Nie można jednak uznać by fundament już istniał w jego aktualnym kształcie (potwierdza to analiza treści zeznań świadków oraz zdjęcie lotnicze z dnia [...]r.), a także oględziny dokonane przez organ powiatowy w dniu [...]r. Organ stwierdził, że jako spójne należy uznać zeznania świadków w kwestii istnienia na gruncie fundamentów po nieistniejącym budynku. Natomiast nie są zgodne zeznania świadków co do dalszych losów tych fundamentów. W ocenie organu odwoławczego stare fundamenty zostały w istocie wykorzystane, ale zakres wykorzystania fundamentów istniejących był znacznie mniejszy niż część nowopowstała. Analiza m.in. zdjęcia lotniczego, a także oględziny w dniu [...]r. prowadzą do wniosku, iż wykonane roboty winny zostać zakwalifikowane jako budowa nowego obiektu budowlanego. Wprawdzie, gdy roboty budowlane polegają na wykonaniu faktycznie nowego obiektu, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie, wówczas dokonywana jest z reguły odbudowa (obejmuje rozebranie a następnie "odtworzenie właściwe"), jednakże w niniejszej sprawie nie doszło do odtworzenia obiektu, lecz powstania zupełnie nowej substancji z wykorzystaniem w niewielkiej części obiektu niegdyś istniejącego.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Na realizację przedmiotowej inwestycji wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, a konsekwencją niedopełnienia tego obowiązku było wszczęcie przez organ nadzoru postępowania w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Organ wyjaśnił, odnosząc się do dokonanej przez Sąd Rejonowy w L. kwalifikacji wykonanych robót budowlanych, że przebudowę, zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy, stanowi wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. W niniejszej sprawie zmianie uległy charakterystyczne parametry obiektu, a tym samym nie można uznać, że w istocie doszło do przebudowy. Organ wyjaśnił, że nie czuł się związany ustaleniami tego wyroku, gdyż ma to miejsce w przypadku prawomocnego wyroku skazującego, podczas gdy w tej sprawie doszło do warunkowego umorzenia postępowania.

Odnosząc się do zarzutów odwołania nie uznał ich za zasadne. Stwierdził m.in., że organ ocenia opinię biegłego swobodnie na podstawie zasad wiedzy i nie jest tą opinią związany. Może ją przyjąć, gdy uzna ją za trafną, ale także może ją całkowicie lub częściowo zdyskwalifikować i przyjąć odmienną. Nadto organ nie może powołać się tylko na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz zobowiązany jest sprawdzić prawidłowość rozumowania biegłego i na jakich przesłankach sformułował on swoją konkluzję. Organ odwoławczy dalej stwierdził, że w postępowaniu zgromadzono obszerny materiał dowodowy prowadzący do wszechstronnego wyjaśnienia stanu sprawy. W jego ocenie także uzasadnienie kwestionowanej decyzji nie narusza regulacji w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do postanowienia wydanego w dniu [...]r. wstrzymującego wykonywanie robót budowlanych i nakazującego przedłożenie określonych dokumentów organ stwierdził, że w istocie jest to postanowienie dowodowe. Nawet jeśli, organ wydał je przedwcześnie, a następnie zasadność jego wydania potwierdziły dalsze czynności wyjaśniające, to zbędna była jego eliminacja z obrotu prawnego, a zasadna ewentualna jego modyfikacja (w zależności od dalszych ustaleń), tak jak było w niniejszym

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do budowy nowego obiektu z wykorzystaniem niewielkiej części fundamentu obiektu wcześniej istniejącego, a tym samym zasadne było prowadzenie postępowania w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Zdaniem organu, aby powstała waga samochodowa o nośności 50t. obok niezbędnego fundamentu, wykonane zostały także w tym przypadku stopy i podpory a także betonowe podjazdy umożliwiające wjazd na wagę. Wobec tego, że celem zalegalizowania wykonanej samowoli organ powiatowy nakazał inwestorom przedłożenie określonych dokumentów (art. 48 ust. 2 i ust. 3 cytowanej ustawy), czego inwestor nie uczynił, wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę stało się konieczne.

Skargę na powyższą decyzje złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, "A" w H.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.:

-art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewykonanie wytycznych wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 722/15;

- art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ograniczenie się w decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do weryfikacji decyzji organu pierwszej instancji, gdy istota postępowania odwoławczego sprowadza się do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy po raz drugi;

- art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez brak poinformowania, że niewykonanie lub niepełne wykonanie obowiązku dostarczenia dokumentu skutkować będzie obligatoryjnym orzeczeniem rozbiórki;

- art. 7 w związku z art. 12 § 1 , w związku z art. 77 § 1 i w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgormadzonych w sprawie dowodów, w tym okoliczności towarzyszących wykonaniu prac instalacyjnych w 2006 r. na ternie nieruchomości oraz poprzez prowadzenie postępowania w sprawie fundamentów wagi samochodowej bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu skarżącego w prowadzonym postępowaniu;

art. 8, w związku z art. 77 § 2 i w związku z art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób urągający zasadzie zaufania skarżącego do władzy publicznej, w tym w szczególności poprzez utrzymaniu decyzji organu pierwszej instancji powołującej się w sposób niezrozumiały na postanowienie z dnia [...]r., przy zlekceważeniu opinii powołanego w sprawie biegłego;

- art. 9 w związku z art. 11, z art. 80 i art. 84 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak informacji dlaczego poszczególnym dowodom organ daje wiarę, a inne pomija, przyjmując jako podstawę kwalifikacji zdjęcie lotnicze i zeznania świadków przy pominięciu opinii oraz zeznań świadka R.L.;

- art. 77 § 4 w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak uwzględnienia specyfiki przedsiębiorstwa nabytego przez poprzednika prawnego skarżącego w zakresie przedstawienia wszystkich składników majątkowych, w tym urządzeń pobudowanych na gruncie objętym postępowaniem;

oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 48 ust. 1 związku z art. 3pkt 6i pkt 7 Prawa budowlanego poprzez nieprawidłowe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia, że przeprowadzone w 2006 r. prace instalacyjne wagi samochodowej na istniejących przez dniem 1 stycznia 1995 r. fundamentach mogą być objęte decyzją rozbiórkową;

- art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, gdy tymczasem całokształt sprawy, w tym charakter prac wykonanych w 2006 r., wskazują, ze stanowią one inny przypadek w rozumieniu tego przepisu.

- art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego w związku z art. 40 i art. 42 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie.

Uwzględniając powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi bardzo szeroko odniesiono się do każdego z zarzutów powtarzając co do zasady argumentację przedstawianą w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Zatem kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)). Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności podkreślić należy, iż sprawa powyższa rozpoznawana jest ponownie wskutek uchylenia poprzedniej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Gl 722/15). Wypada w tym miejscu przypomnieć, że przepis art. 153 cytowanej już powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Postanowienia tego artykułu oznaczają więc, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zostało wydane oraz poza zakres postępowania administracyjnego, w którym zostało wydane zaskarżone rozstrzygnięcie. Zasięgiem jego oddziaływania objęte zostaje przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie.

W konsekwencji skład orzekający w niniejszej sprawie związany jest oceną i wskazaniami wyrażonymi w przywołanym powyżej wyroku i nie może oceniać odmiennie kwestii przez ten Sąd wówczas przesądzonych. Rozważenia w obecnym postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga natomiast prawidłowość wydania nowej decyzji przez organ nadzoru budowlanego w wyniku kolejnego, ponownego rozpoznania sprawy w kontekście sformułowanych przez Sąd uprzednio wskazań. Analiza uzasadnienia tego wyroku musi doprowadzić do stwierdzenia, że Sąd w wyroku uchylającym poprzednią decyzję wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego zobowiązał go jednocześnie do jednoznacznego i wyczerpującego wyjaśnienia i ustalenia, w jakim zakresie wykorzystany został dawny fundament i jakie jego gabaryty organ uznał za zmienione w [...]r. Zobowiązał również organ do jednoznacznego odniesienia się do braku rozważenia możliwości zakwalifikowania zrealizowanych robót w części dotyczącej fundamentów jako przebudowy w kontekście prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L.. W wyroku tym Sąd stwierdził także, że uzasadnienie decyzji powinno wyraźnie wskazywać, jakie konkretnie roboty (w świetle zeznań stron i świadków) zostały w istocie zrealizowane, czy i w jakim zakresie wykorzystane zostały dla umocowania wagi istniejące, stare fundamenty. Wobec sprzecznych w tym zakresie zeznań świadków i stron postępowania organ winien w tym zakresie dołożyć szczególnej staranności i wyczerpująco wyjaśnić podnoszone wątpliwości.

Z przedłożonych składowi orzekającemu akt sprawy nie wynika jednak by przed wydaniem kolejnego rozstrzygnięcia w sprawie wojewódzki organ nadzoru budowlanego przeprowadził zalecane postępowanie wyjaśniające zgodnie z oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wymienionym powyżej wyroku Sądu. Nadal bowiem brak jest jednoznacznej odpowiedzi na wykazane w wymienionym powyżej wyroku niejasności i nieścisłości sprawy. Po otrzymaniu wymienionego powyżej wyroku organ drugiej instancji wydał bowiem kwestionowaną decyzję na podstawie tego samego materiału dowodowego, który był podstawą wydania decyzji uchylonej. Brak jest zatem dowodu, w jaki sposób organ próbował wykonać zalecenia Sądu, a w rezultacie, w ocenie składu obecnie sądzącego, nie zostały one wzięte pod uwagę, a sprawa nie została wyjaśniona w sposób zalecany przez Sąd.

Nie zostało ustalone i wyjaśnione, w jakim zakresie wykorzystany został dawny fundament i jakie jego gabaryty organ uznał za zmienione w 2006 r. Tym samym nie odniósł się także organ do drugiej istotnej kwestii, a mianowicie możliwości zakwalifikowania wykonanych robót budowlanych jako przebudowy. Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji (strona 10 in fine) organ wyjaśnia co należy rozumieć przez przebudowę, odwołując się w tym zakresie do definicji zawartej w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, jednak dalej nie precyzuje swego stanowiska, stwierdzając jedynie ogólnie, że zmianie uległy charakterystyczne parametry obiektu, a więc nie można uznać w istocie, że doszło do przebudowy. Nie wyjaśniono jednak, wbrew zaleceniom Sądu, na czym konkretnie zmiany te polegały. Podzielając argumentację, że organ w tym zakresie nie jest związany stanowiskiem Sądu Rejonowego w L., nie może jednak umknąć organowi fakt, że związany jest wyrokiem tutejszego Sądu, a zatem sprawa ta powinna była podlegać dokładnemu wyjaśnieniu, podczas gdy organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, nie wyjaśniając nasuwających się wątpliwości. Także z przytoczonych w uzasadnianiu wyjaśnień, ustaleń i zeznań stron postępowania i zgłoszonych świadków nie wynika jednoznaczny obraz wykonanych robót budowlanych. Pomimo, iż w sprawie przygotowano opinię, przesłuchano wielu świadków, których zeznania często są ze sobą sprzeczne, organ nie uzasadnił w sposób przekonujący przyjętego stanowiska.

Trzeba podzielić stanowisko strony skarżącej, że skoro w sprawie organ posługuje się pewnymi sformułowaniami, np. pojęciem "przenośnej" wagi samochodowej, "podpór" wagi samochodowej czy "wzmocnienia" istniejących uprzednio fundamentów, to niewątpliwie winien poczynić w tym zakresie wyczerpujące ustalenia, ze wskazaniem wykonanych robót budowlanych. Trzeba także przyznać, że pod uwagę organ winien wziąć całość zgromadzonego materiału dowodowego, bez pomijania złożonych zeznań i opinii, na które zwróciła uwagę strona skarżąca.

W tych okolicznościach należy uznać, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi oraz art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zawiera istotne luki uniemożliwiające ocenę poprawności rozumowania organu, naruszając tym samym art. 107 § 3 wymienionego Kodeksu.

Wskazane wyżej luki uniemożliwiają ocenę prawidłowości przyjętego przez organ rozumowania i powodują, że zaskarżoną decyzję uznać należy za co najmniej przedwczesną. Tym samym zarzuty proceduralne zawarte w skardze uznać należy w tej części za uzasadnione.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż w postanowieniu z [...] r. wzywającym skarżącą Spółkę do przedłożenia stosownych dokumentów nie wskazano konsekwencji nie wykonania nakazu (w postaci ewentualnej rozbiórki), w tym zakresie wypowiedział się Sąd w wymienionym powyżej wyroku, co jak stwierdzono wiąże organ i obecny skład orzekający.

W końcu dokonując oceny trafności zarzutu skargi co do błędnej kwalifikacji zrealizowanych robót (zdaniem pełnomocnika skarżącej Spółki właściwy w tej mierze byłby nie tryb z art. 48 lecz z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego) zdaniem Sądu w świetle przedstawionego materiału dowodowego, a w szczególności wskazanych wyżej luk i niejasności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie może ona na obecnym etapie być jednoznaczna. Dokonując jednak ponownej analizy i oceny w zakresie wykorzystania starego, funkcjonującego fundamentu po starej suszarni, organ winien zastanowić się nad prawidłowością przyjętej kwalifikacji robót budowlanych i przyjętym trybem ich legalizacji.

W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi w kwocie 500,00 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 480,00 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17,00 zł orzeczono na wniosek strony skarżącej na podstawie art. 200, 205 i 209 cytowanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804).