Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1325/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 zd. 2 art. 5 ust. 6
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: par. 24 par. 14, par. 22 par. 23 ust. 1 par. 28 ust. 1 par. 29 par. 30 ust. 4 par. 12 pkt 1 par. 25 ust. 4 par. 55 par. 48 pkt 1 par. 34 pkt 5 par. 68 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 15 poz 80
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak (sprawozdawca) Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA – Andrzej Góraj Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie kategorii zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

5 lutego 2014 r. J. G. (dalej także jako skarżący) został skierowany przez Wojskową Komendę Uzupełnień we [...] do Rejonowej Komisji Lekarskiej we [...] (dalej także jako RWKL) w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Po wykonaniu zleconych badań i konsultacji specjalistycznych RWKL orzeczeniem nr [...] z [...] lutego 2014 r. uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

Omawiając i analizując wyniki przeprowadzonych badań RWKL wskazała jakie schorzenia zostały rozpoznane u skarżącego. Są to:

1. torbiel nerki lewej nie upośledzająca sprawności ustroju - § 48 pkt 1,

2. trzy zmiany ogniskowe w prawym płacie wątroby w badaniu USG do diagnostyki specjalistycznej - §82 pkt 1,

3. utrzymująca się trombocytopenia do diagnostyki - §55 pkt 4,

4. hiperlipidemia mieszana § 60 pkt 1,

5. skrzywienie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z rozszczepem łuku kręgu S1 i niewielkim przewężeniem przestrzeni międzykręgowej L5-S1 oraz zaznaczone zmiany zwyrodnieniowe – zniekształcające odcinka lędźwiowego nieznacznie upośledzające sprawność ustroju - § 34 pkt 5, pkt 9 i pkt 1,

6. zaburzenia osobowości znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne utrwalone - § 68 pkt 3,

7. zniekształcenie obojczyka lewego w badaniu RTG po przebytym jego złamaniu nieupośledzające sprawność obręczy barkowej - § 34 pkt 1,

8. podchrzęstna sklerotyzacja stropów panewek stawów biodrowych z wyspą kostną w głowie kości udowej lewej nieupośledzające sprawności ruchowej - § 77 pkt 9,

9. blizna po appendektomii nieupośledzająca sprawność ustroju - § 3 pkt 1.

Kwestionując wydane orzeczenie skarżący złożył od niego odwołanie, w którym odniósł się do poszczególnych schorzeń, kwestionując ich zakwalifikowanie jako czyniące go niezdolnym do zawodowej służby wojskowej. Zakwestionował też wiarygodność przeprowadzonych badań. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia na pozytywne, tj. stwierdzające, że jest zdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej w oparciu o rzeczywisty stan zdrowia.

Przed wydaniem orzeczenia w trybie odwoławczym, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej także jako CWKL) zleciła dodatkowe badania specjalistyczne. Ze zleconych badań psychologicznych oraz konsultacji psychiatrycznej skarżący odbył tylko badania psychologiczne.

Orzeczeniem nr [...] z [...] maja 2014 r. CWKL utrzymała w mocy orzeczenie RWKL we [...] w części dotyczącej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – kategoria N – niezdolny oraz uchyliła je w części dotyczącej rozpoznań ustalając nowe rozpoznania. U skarżącego stwierdzono:

1. torbiel nerki lewej nie upośledzająca sprawności ustroju - § 48 pkt 1,

2. trzy zmiany ogniskowe w prawym płacie wątroby w badaniu USG do diagnostyki specjalistycznej - §82 pkt 1,

3. utrzymująca się trombocytopenia do diagnostyki - §55 pkt 4,

4. skrzywienie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z rozszczepem łuku kręgu S1 i niewielkim przewężeniem przestrzeni międzykręgowej L5-S1 oraz zaznaczone zmiany zwyrodnieniowe – zniekształcające odcinka lędźwiowego nieznacznie upośledzające sprawność ustroju - § 34 pkt 5, pkt 9 i pkt 1,

5. istnienie psychologicznych przeciwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej wymagającej dalszej obserwacji § 68 pkt 1,

6. zniekształcenie obojczyka lewego w badaniu RTG po przebytym jego złamaniu nieupośledzające sprawność obręczy barkowej - § 34 pkt 1,

7. podchrzęstna sklerotyzaja stropów panewek stawów biodrowych z wyspą kostną w głowie kości udowej lewej nieupośledzające sprawności ruchowej - § 77 pkt 9,

8. blizna po appendektomii nieupośledzająca sprawność ustroju - § 3 pkt 1.

W uzasadnieniu orzeczenia organ podał, że wskazane w orzeczeniu rozpoznania zostały ustalone na podstawie zleconych badań i konsultacji specjalistycznych. Ustalonym rozpoznaniom przypisano kwalifikację na podstawie załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.). Organ jednocześnie zaznaczył, że skarżący został zaliczony do Grupy I. W dalszej kolejności omówił wydaną w toku postępowania odwoławczego opinię psychologiczną. Analizując zgromadzoną dokumentację organ uznał, że rozpoznania zostały oparte o wyniki badań diagnostycznych oraz wpisy lekarzy specjalistów w karcie zleceń. Kwalifikacji schorzeń dokonano zgodnie z zapisami § 18 ww. rozporządzenia z uwzględnieniem stopnia ich nasilenia. Jednocześnie organ podkreślił, że skarżący nie dołączył do odwołania żadnej dokumentacji medycznej świadczącej o innym stanie zdrowia. Wobec przeprowadzonych dodatkowych badań psychologicznych organ ocenił, że potwierdziły one istnienie psychologicznych przeciwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej i dlatego rozpoznanie stanu psychicznego wymagało korekty.

Organ nie zgodził się z zarzutem, że w przypadku schorzeń ujętych w punkcie 2,3 i 4 kategoria N dotyczy wyłącznie kandydatów do służby w zasięgu promieniowania mikrofalowego. Objaśnienia szczegółowe regulują to w ten sposób u osób zaliczonych do Grupy III. Natomiast orzekany jako kandydat do zawodowej służby wojskowej zaliczony jest do Grupy I i ustawodawca jednoznacznie przewidział kategorię N w przypadku schorzeń w punkcie 3 i 4 oraz Z/N w punkcie 2 (RWKL wybrała kat. N). Natomiast odnośnie rozpoznania ujętego w punkcie 5 organ zauważył, że ujęto w nim kilka schorzeń kręgosłupa kwalifikowanych w przypadku orzekanego nie tylko wg § 34 pkt 1 i 9, ale również § 34 pkt 5. Schorzenia kwalifikowane wg § 34 pkt 1 i 9 powodują istotnie niezdolność do zawodowej służby wojskowej kandydatów przewidzianych do służby w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych RP oraz służby w jednostkach desantowo-szturmowych. Natomiast wg § 34 pkt 5 kwalifikowane są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa co u kandydatów do zawodowej służby wojskowej skutkuje orzeczeniem kategorii N. Nie zaistniały zatem w ocenie organu przesłanki wskazujące, że skarżone orzeczenie zostało wydane bez podstawy prawnej bądź z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy. RWKL była wręcz obligowana zapisami § 18 rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. do zaszeregowania poszczególnych schorzeń do najbardziej odpowiadających im paragrafów i punktów. Ponadto organ podkreślił, że w sprawie oceny stanu zdrowia skarżącego w poprzednich postępowaniach orzeczniczych wykonano bardzo dokładne badania diagnostyczne, w tym tomografię komputerową jamy brzusznej, a w obecnym postępowaniu usg jamy brzusznej i na tej podstawie stwierdzono torbiel nerki oraz zmiany ogniskowe wątroby, a rozpoznania ustalone były w oparciu o konsultacje lekarzy specjalistów w danej dziedzinie – urologa i gastroenterologa.

Organ nie zgodził się z postawionymi w odwołaniu zarzutami dotyczącymi art. 10 § 1 Kpa. Zwrócił uwagę, że zgodnie z zapisami § 23 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 20110 r. wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań i skompletowaniu dokumentów. W przedmiotowej sprawie orzeczenie zostało wydane po złożeniu przez skarżącego w siedzibie komisji kompletu badań i konsultacji zleconych przez RWKL. Dokumentację skarżący złożył [...] lutego 2014 r., co wynika z notatki służbowej sporządzonej przez Przewodniczącego RWKL. Notatka ta zwiera informację, że skarżący zapoznał się z wynikami, ale się z nimi nie zgadza i chciałby wnieść od nich odwołanie przed wydaniem orzeczenia. Został poinformowany, że dokumentacja medyczna nie stanowi decyzji administracyjnej i nie przysługuje od niej odwołanie, natomiast ma prawo wglądu w akta sprawy i dokumentacji medycznej oraz może wnieść pisemne uwagi i zastrzeżenia do przebiegu czynności orzeczniczych i dotychczas zebranego materiału dowodowego. Skarżący z takiego prawa nie skorzystał, wobec powyższego RWKL wydała [...] lutego 2014 r. orzeczenie Nr [...].

Odnosząc się do kwestii umorzenia postępowania w sprawie uchylonego orzeczeniem CWKL Nr [...] z [...] listopada 2013 r. orzeczenia RWKL Nr [...] [...] z sierpnia 2013 r. organ wskazał, iż RWKL na wniosek skarżącego wydała decyzję Nr [...], w której postanowiła uwzględnić wniosek i umorzyć postępowanie w sprawie. Od tej decyzji skarżący nie złożył odwołania.

W ocenie organu dołączony do odwołania artykuł dr. Pawła Domańskiego "Wady rozwojowe nerek" potwierdza prawidłowość kwalifikacji orzeczniczej rozpoznania w punkcie 1. Torbiele nerek należą do wad rozwojowych nerek, które należy kwalifikować wg § 48 pkt 1, 2 lub 3 - w zależności od stopnia upośledzenia sprawności ustroju. U skarżącego rozpoznano torbiel nerki lewej nieupośledzającą sprawności ustroju, dlatego rozpoznanie to właściwie zaszeregowano do § 48 pkt 1.

CWKL postanowiła wykluczyć rozpoznaną hiperlipidemię mieszaną, ponieważ w zleconym przez RWKL lipidogramie, cholesterol śladowo przekraczał zakres referencyjny w granicach dopuszczalnego błędu statystycznego. Korekty wymagała również kwalifikacja rozpoznanego zniekształcenia obojczyka lewego w badaniu RTG po przebytym jego złamaniu nieupośledzające sprawności obręczy barkowej, ponieważ rozpoznanie to należy kwalifikować wg § 32 pkt 1.

W skardze na powyższe orzeczenie, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] (prawidłowo [...]) Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] maja 2014 r. w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i zasądzenie kosztów sądowych wg. norm przepisanych.

Skarżący podał, że [...] maja 2014 r. otrzymał skarżone orzeczenie, z którego wynika, że jest dotknięte kwalifikowaną wadą z art. 156 § 1 pkt 7 K.p.a. w postaci nieważności z mocy prawa, tj. brak podpisów członków komisji na decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i akcentując, iż że cztery z ośmiu postawionych rozpoznań jednoznacznie dyskwalifikują skarżącego jako kandydata do zawodowej służby wojskowej, trzy schorzenia przewidują kwalifikację łamaną, z czego tylko w przypadku pkt 7 zaawansowanie schorzenia pozwoliło przyznać kwalifikację Z. Oznacza to, że schorzenia zapisane w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 powodują niezdolność skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Nadto organ podał, że zgodnie z dokumentacją skarżone orzeczenie jest kompletne i zawiera podpisy wszystkich członków komisji, które znajdują się na piątej stronie orzeczenia. Organ wykluczył przy tym, aby orzeczenie zostało przesłane wyłącznie w części, gdyż w systemie elektronicznym SI-ARCUS pod numerem wychodzącym [...] widnieje jako zarejestrowane i przesłane całe orzeczenie CWKL nr [...] z [...] maja 2014 r. wraz z pismem przewodnim i dokumentacją prowadzoną w sprawie odwołania od orzeczenia RWKL we [...] nr [...] z [...] lutego 2014 r. Zgodnie z § 25 decyzji Ministra Obrony Narodowej nr 385/MON z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wprowadzenia do użytku "instrukcji o zasadach pracy biurowej w resorcie obrony narodowej" (Dz. Urz. MON z 2013 r., poz. 338) - wykonawca bądź inna upoważniona osoba, po podpisaniu lub elektronicznej autoryzacji kieruje dokument do kancelarii, która odpowiada za jego doręczenie adresatowi. Osoby obsługujące kancelarie odmawiają przyjęcia dokumentu, jeżeli nie zostały spełnione wymogi, o których w § 20 ust. 3 i § 24. Wobec powyższego nie jest możliwym aby kancelaria przyjęła do wysłania niepełne orzeczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, tylko wtedy gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako P.p.s.a.) Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie stanowią organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do służby wojskowej ze względu na stan zdrowia. Dlatego też do tego rodzaju decyzji odnoszą się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 10 lutego 1999 r., sygn. akt I SA 2114/97 - Lex 47973, wyrok NSA z 16 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Gd 1655/95, OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135 i inne). Tym samym w zakresie nienormowanym przepisami szczegółowymi do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie określone w kodeksie postępowania administracyjnego ogólne zasady postępowania administracyjnego. Rozstrzyganie o zdolności do służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym.

W myśl art. 5 ust. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) orzeczenia wydawane przez komisje lekarskie są decyzjami administracyjnymi. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych — do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 K.p.a.), a decyzja powinna zawierać m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 107 § 1 K.p.a.)

Zgodnie z ust. 6 art 5 ww. ustawy prawa ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: 1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego; 2) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby) wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sil Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych; 3) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Przepis ustępu 8 art. 5 ustawy zawiera delegację do określenia przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia: 1) wykazu chorób lub ułomności uwzględnianego przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa; 2) wykazu chorób lub ułomności uwzględnianego przy orzekaniu o zdolności do pełnienia służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych; 3) wykazu chorób lub ułomności uwzględnionego przy orzekaniu ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych; 4) właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich; 5) trybu kierowania do wojskowych komisji lekarskich żołnierzy zawodowych i osób ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej; 6) szczegółowych warunków orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej; 7) szczegółowych warunków orzekania o ograniczonej zdolności do zawodowej służby wojskowej; 8) szczegółowych warunków orzekania o zdolności do służby wojskowej poza granicami państwa; 9) sposobu ustalania związku chorób oraz śmierci ze służbą wojskową. Przepis ustępu 9 art. 5 ustawy określa materię podlegającą regulacji w drodze rozporządzenia, o jakim mowa w ust. 8.

Z powołaniem się na powyższą delegację ustawową Minister Obrony Narodowej wydał 8 stycznia 2010 r. rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80 ze zm.), na którego przepisy powołały się obydwie orzekające w sprawie wojskowe komisje lekarskie. Rozporządzenie to w załączniku nr 1 określa wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, a w załączniku nr 5 określa wzór orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Do załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia odsyła przepis § 24 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia. Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 14 i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich (§ 22 i § 23 ust. 1 rozporządzenia). Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej wydane w pierwszej instancji podlega doręczeniu (§ 28 ust. 1 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie (§ 29 rozporządzenia). Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia stosuje się odpowiednio § 28 (§ 30 ust. 4 rozporządzenia).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego kandydata do zawodowej służby wojskowej, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony między innymi na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wydane w sprawie orzeczenia odpowiadają prawu.

W pierwszej kolejności Sąd uznał za zasadne odniesienie się do wynikającego ze skargi zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 7 K.p.a., w związku ze sformułowaniem którego skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji.

Zgodnie z art. 156 §1 pkt 7 K.p.a. nieważna jest decyzja, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.

Skarżący nieważność skarżonej decyzji wywodzi z braku na decyzji podpisów członków komisji.

Stosownie do art. 133 § 1 zd. 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Obowiązek, o którym stanowi art. 54 §2 P.p.s.a. polega na przekazaniu skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W rozpoznawanej sprawie nadesłane Sądowi akta sprawy zawierają potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię orzeczenia Nr [...] Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] maja 2014 r. odpowiadającą wymogom określonym w ww. rozporządzeniu z 8 stycznia 2010 r., w tym zawiera ono podpisy wszystkich członków komisji. Wbrew zatem stanowisku skarżącego, skoro skarżone orzeczenie zostało podpisane zgodnie z wymogami określonymi w § 25 ust. 6 ww. rozporządzenia, to nie jest obarczone wadą powodującą jego nieważność z mocy prawa. Skarżone orzeczenie liczy 5 stron, a podpisy członków komisji znajdują się na stronie ostatniej.

Odnoście doręczenia skarżącemu orzeczenia CWKL Sąd przyjął wyjaśnienia organu złożone w tym zakresie w odpowiedzi na skargę, uznając jednocześnie, że orzeczenia dołączone przez skarżącego do skargi trzech stron orzeczenia nie dowodzi, że orzeczenie to w takiej postaci zostało skarżącemu doręczone. Skarżący nie zwracał się do organu o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji, jak też o nadesłanie brakujących stron decyzji, pomimo iż lektura trzech stron decyzji winna prowadzić do wniosku, że orzeczenie zawiera dalsze treści. Takie wystąpienie niewątpliwie uprawdopodobniałoby twierdzenie skargi. Wobec jego braku, jak również wobec niewystąpienia innych okoliczności uwiarygadniających te twierdzenia, Sąd przyjął, uwzględniając dokumentację znajdującą się w aktach sprawy, w tym pismo organu z [...] maja 2014 r., że skarżący otrzymał orzeczenie z [...] maja 2014 r. w całości.

Uwzględniając treść art. 134 P.p.s.a. Sąd dokonał oceny legalności skrążonego orzeczenia przy uwzględnieniu wskazanego wcześniej zakresu dopuszczalnej kontroli.

Skarżący został skierowany do wojskowej komisji lekarskiej przez Wojskową Komendę Uzupełnień we [...] w związku z ubieganiem się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej, co oznacza, że zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi zawartymi w ww załączniku Nr 1 do rozporządzenia zaliczony został do grupy I.

Orzekająca w I instancji Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we [...] była właściwa miejscowo i rzeczowo do orzekania w sprawie w myśl § 2 ust 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zaś swoje orzeczenie wydała na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich i wyników badań specjalistycznych oraz wyników badań laboratoryjnych i obrazowych, klinicznego badania psychologicznego oraz informacji i dokumentów dotyczących stanu zdrowia skarżącego. Komisja orzekała w składzie trzech lekarzy (§ 25 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Również Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], działająca w składzie trzech lekarzy, była właściwa (§12 pkt 1 ww. rozporządzenia) i orzekała na podstawie całości dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej. Zgodnie z § 25 ust. 4 rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r., uzupełniając ją o dodatkowe badania, mające na celu ocenę stanu psychicznego skarżącego, CWKL swoje orzeczenie wyczerpująco uzasadniła, ustosunkowując się również do zarzutów zawartych w odwołaniu.

Rozpoznane u skarżącego schorzenia zostały prawidłowo przyporządkowane do odpowiednich paragrafów ujętych w załączniku Nr 1 do rozporządzenia z 8 stycznia 2010 r. Zastrzeżenia Sądu budzi jedynie rozpoznanie z pkt 3 – utrzymująca się trombocytopenia do diagnostyki. W orzeczeniu RWKL podano, iż rozpoznanie to zakwalifikowane do § 55 pkt 4 zostało poczynione w oparciu o badania morfologiczne krwi. Tymczasem z objaśnień szczegółowych do § 55 wynika, że rozpoznanie powinno być potwierdzone dokumentacją leczenia szpitalnego lub w poradni specjalistycznej. Na taką dokumentację organ nie wskazał. Ta stwierdzona nieprawidłowość pozostaje jednak bez wpływu na zasadność zakwalifikowania skarżącego jako niezdolnego do służby wojskowej. Dla uznania, że osoba ubiegająca się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej jest niezdolna do jej pełnienia wystarczy stwierdzenie jednego schorzenia dyskwalifikującego kandydata do zawodowej służby wojskowej. U skarżącego z ośmiu postawionych rozpoznań 3 z nich ujęte w pkt 1(§ 48 pkt 1), 4 (§ 34 pkt 5) i 5 (§ 68 pkt 1) obligowały organ do zaliczenia skarżącego do kategorii – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Podkreślenia przy tym wymaga, że rozpoznania z pkt 1 i 2 poprzedzone zostały dokładnymi badaniami diagnostycznymi, w tym tomografią komputerową jamy brzusznej, a w obecnym postępowaniu usg jamy brzusznej oraz konsultacjami lekarzy specjalistów w danej dziedzinie – urologa i gastroenterologa. Przy czym w przypadku schorzenia wątroby nastąpiła progresja zmian ogniskowych, co upoważniało organ do przyjęcia, że również to schorzenie nakazuje zaliczyć skarżącego do kategorii niezdolny pełnienia zawodowej służby wojskowej. Podkreślenia nadto wymaga, że m.in. z powodu schorzenia nerki skarżący już wcześniej prawomocnymi orzeczeniami TWKL we [...] z [...] września 2012 r. oraz utrzymującym je orzeczeniem RWKL we [...] z [...] listopada 2012 r. był uznany za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaliczenie skarżącego do kategorii niezdolny do zawodowej służby wojskowej znajdowało potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały szczegółowo podane i omówione w orzeczeniach komisji obu instancji, a których skarżący skutecznie nie zakwestionował.

Przyjdzie przy tym zauważyć, że zastrzeżenia formułowane przez skarżącego, a odnoszące się do objaśnień szczegółowych nie mogły odnieść zamierzonego skutku, albowiem dotyczą one co prawda schorzeń rozpoznanych u skarżącego, jednak odnoszą się do grupy III, tj. żołnierzy kwalifikowanych do poszczególnych rodzajów sił zbrojnych. Skarżący jako kandydat do zawodowej służby wojskowej podlega pod grupę I.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we [...] w części kwalifikującej skarżącego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i uchylające i ustalające rozpoznania, odpowiada prawu. Stwierdzona przez Sąd nieprawidłowość w zakresie rozpoznania z pkt 3 pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy ze względów wywiedzionych powyżej.

Z tych też powodów Sąd, na zasadzie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.