Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 275/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4, art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej ([...]) 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego W. S. z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. W.S., w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Wójta Gminy K. o udostępnienie informacji w zakresie:

1/ czy następujące nieruchomości należą do gminy:

Nr ew. 445 w K.

Nr ew. 151 w L.

Nr ew. 349 w D.

Nr ew. 252 i 476 w R.

Nr ew. 388 w K.

Nr ew. 403 w T.

Nr ew. 725 w K.

Nr ew. 418, 234 i 520 w W.

2/ jeśli tak - wniósł o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających tytuły własności i wskazanie nr KW,

3/ czy gmina użytkuje te nieruchomości lub czerpie z nich jakieś korzyści (najem, dzierżawa), jeśli tak to od kiedy i jakie? Wniósł o przesłanie kopii stosownych umów,

4/ przesłania kopii kart inwentaryzacyjnych, dotyczących ww. nieruchomości, o numerach 3, 30, 5, 6, 10, 9, 31, 8, 11, 7, 4, 28, 32, 33.

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K. poinformował W.S., iż żądane wnioskiem informacje zostaną udostępnione w terminie do dnia [...] kwietnia 2014 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2014 r. W.S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku, wymierzenie organowi grzywny, zasądzenie kosztów postępowania. Nadto wniósł o poinformowanie organów zwierzchnich o łamaniu przez organ ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wskazał, że mimo upływu 14-dniowego terminu organ nie udzielił mu wnioskowanej informacji, a zatem pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że skarżący nadużywa prawa zasypując organ setkami wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. Wydawania decyzji administracyjnych, 2. Postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. Postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. Innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Bezczynność organu występuje, gdy organ, zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust.1).

Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust.2).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Racjonalny ustawodawca, używając w art. 2 ust. 1 ustawy pojęcia "każdemu", precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym sformułowanie "każdy" należy rozumieć, jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Omawiana ustawa o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie spełniony został zakres podmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Wójt Gminy K. na gruncie tej regulacji jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, będącej w jej posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Spełniony został również zakres przedmiotowy stosowania ww. ustawy, bowiem żądane przez W.S. we wniosku z [...] lutego 2014 r. informacje odpowiadają zakresowi przedmiotowemu informacji publicznej wskazanemu w art. 61 Konstytucji oraz w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Niezastosowanie się przez organ do przepisów ustawy poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy, albo nierozpatrzenie wniosku o udostępnienie takiej informacji w sposób przewidziany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stanowi także bezczynność organu.

Rozpatrując skargę według wskazanych wyżej zasad, należy uznać ją za uzasadnioną.

W sprawie bezsporne jest, iż wniosek skarżącego nie został przez organ rozpoznany. Obligowało to Sąd do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zgodnie z treścią tego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był orzec także w przedmiocie, czy Wójt Gminy K., rozpatrując niniejszą sprawę, rażąco naruszył prawo. W ocenie Sądu bezczynność organu bezsprzecznie miała miejsce, jednakże nie nosiła ona cech rażącego naruszenia prawa, co znalazło odzwierciedlenie w treści pkt 2 wyroku. W tym zakresie należy wskazać, iż organ pozostawał w bezczynności. Takie postępowanie organu było oczywiście naganne, jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchybienie to nie wyczerpuje znamion rażącego naruszenia prawa.

O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.