Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1317/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono naruszenie prawa i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 1,art.22
journal: Dz.U. 2015 poz 378
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.
article: art. 30a, art. 37, art. 39, art. 41, art. 54, art. 57, art. 58, art. 61, art.66
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Piotr Głowacki Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2018 r. sprawy ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Stowarzyszenia [...] z dnia 24 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu I. uwzględniając skargę stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia Stowarzyszeniu [...] II. zasądza od Stowarzyszenia [...] na rzecz skarżącej B. B. koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych).


UZASADNIENIE

B. B. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Dom Handlowy "PEPS" z siedzibą w Siarach (dalej: Wnioskodawczyni, Skarżąca) w dniu 26 czerwca 2017 r. złożyła do Inne z siedzibą w G. (dalej: Stowarzyszenie, LGD), w ramach naboru [...], wniosek o przyznanie pomocy na operację pt. "Utworzenie wioski indiańskiej szansą na łączenie kultur ziem górskich i wzrost konkurencyjności firmy", w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Wniosek został poddany ocenie merytorycznej przez Radę Programową LGD (dalej: Rada). Z karty oceny operacji według lokalnych kryteriów wyboru, sporządzonej w dniu 4 sierpnia 2017 r., wynika, że Rada przyznała operacji 22 punkty, na które składały się punkty z następujących kryteriów wyboru:

- dodatkowe miejsca pracy - 2 pkt,

- wpływ na ochronę środowiska lub przeciwdziałanie zmianom klimatu - 1 pkt,

- innowacyjność operacji - 2 pkt,

- przedmiot operacji - 7 pkt,

- wkład własny -1 pkt,

- doradztwo w biurze LGD - 2 pkt,

- wpływ operacji na rozwój turystyki - 3 pkt,

- czas realizacji operacji - 4 pkt.

Rada LGD nie przyznała operacji punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji. W uzasadnieniu nieprzyznania punktów w tym kryterium Rada podała: "Wnioskodawca przedłożył dokumentację zawierającą braki. Zgodnie z informacją zawartą w tabeli 7.1. biznesplanu Wnioskodawca planuje zakup krzeseł wykonanych z drewna a załączona oferta firmy H. Powrót do natury w pozycji 11 i 26 dotyczy zakupu krzeseł bez określenia materiału z Jakiego są one wykonane oraz bez wskazania ich parametrów. Niezgodność zapisów występuje też w przypadku pozycji 7 tabeli 7.1 biznesplanu tj. skrzynia trójkątna na ubrania wykonana z drewna oraz pozycji 8 tj. koc indiański wykonany z wełny. Oferta firmy H. Powrót do natury nie zawiera informacji o materiale, z jakiego skrzynia oraz koc są wykonane oraz nie wskazuje parametrów tych wydatków. Rozbieżność informacji występuje także w przypadku pozycji 9 tabeli 7.1 biznesplanu tj. stół do tenisa stołowego. Pozycja ta zawiera informację o wymiarach stołu: 76x274x152, a w załączonej do wniosku ofercie sklepu internetowego Decathlon wymiary stołu to: 1,70x1,55x0,75."

W dniu 4 sierpnia 2017 r. Rada podjęła uchwałę nr 51/II/2017 w sprawie zatwierdzenia listy rankingowej wniosków o przyznanie pomocy złożonych w ramach naboru wniosków 2/2017. Na liście tej wniosek Skarżącej został umieszczony na pozycji 6 i nie zmieścił się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze.

O dokonanej ocenie wniosku, działający w imieniu Rady jej przewodniczący, poinformował Wnioskodawczynię pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r., w którym oprócz podania liczby uzyskanych punktów przez operację wskazano, że: operacja została uznana za zgodną z LSR, ustalona przez Radę Programową kwota wsparcia wynosi 132.063,00 zł i operacja została wybrana do finansowania w ramach LSR. Ponadto pismo zawierało informację, że w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia do Zarządu Województwa operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze.

Od powyższej informacji Wnioskodawczyni złożyła za pośrednictwem Rady LGD protest z dnia 22 sierpnia 2017 r. do Zarządu Województwa Małopolskiego (dalej: ZWM), w którym zakwestionowała ocenę w kryterium gotowość do realizacji operacji. W uzasadnieniu protestu wskazano, że kryterium to weryfikowane jest na podstawie dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, opisu we wniosku oraz ogólnodostępnej wiedzy. Planowany przez Wnioskodawczynię projekt nie zakłada w budżecie wykonania jakichkolwiek prac budowlanych, a jedynie zakup środków trwałych i wyposażenia. Zatem do spełnienia tego kryterium przez Wnioskodawczynię należało dołączyć do dokumentacji aplikacyjnej co najmniej jedną ofertę cenową z parametrami na zakup każdego wydatku zaplanowanego w budżecie projektu lub podania we wniosku o dofinansowanie parametrów technicznych. Podkreślono, że Wnioskodawczyni przedstawiła na każdy planowany w budżecie wydatek ofertę cenową, dodatkowo w sekcji B.VI wniosku oraz w punkcie 7.1 biznesplanu przy każdym wydatku precyzyjnie wskazano parametry techniczne. Dalej Wnioskodawczyni szczegółowo odniosła się do zarzutów LGD, dotyczących nieposiadania przez cztery wydatki parametrów materiałowo-technicznych (krzesła, skrzynia trójkątna, koc indiański, stół do tenisa).

Dodatkowo Skarżąca w złożonym proteście podniosła kwestię dotyczącą okoliczności składania wniosku o przyznanie pomocy. Wskazała, że chciała złożyć wniosek w dniu 23 czerwca 2017 r. (piątek), jednak po przyjechaniu do biura LGD wraz z kompletem dokumentacji aplikacyjnej odmówiono jej przyjęcia wniosku o dofinansowanie ze względu na zbliżającą się godzinę zamknięcia biura LGD. Wnioskodawczyni podała, że do biura LGD przybyła około 15 minut przed zamknięciem i nie było żadnej kolejki osób oczekujących. Dalej Wnioskodawczyni podniosła, że w związku z zaistniałą sytuacją pozbawiono jej możliwości złożenia wniosku w terminie wcześniejszym i wskazuje, że gdyby wniosek był przyjęty przez LGD w dniu 23 czerwca 2017 r., to przy otrzymanej ilości punktów otrzymałby dofinansowanie, gdyż w przypadku identycznej ilości punktów uzyskanej przez wnioski złożone w ramach naboru, decydujący wpływ na wybór projektu miał termin złożenia wniosku. Zdaniem Wnioskodawczyni niniejsza sytuacja jest uchybieniem LGD o charakterze organizacyjno-proceduralnym. Ponadto Wnioskodawczyni podniosła, że komunikat z informacją o zarezerwowaniu odpowiedniej ilości czasu na złożenie wniosku pojawił się na stronie internetowej Stowarzyszenia dopiero w dniu 26 czerwca 2017 r.

Rada Programowa pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. poinformowała Wnioskodawczynię, że nie stwierdziła podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.

Zarząd Stowarzyszenia LGD (dalej: Zarząd) pismem z dnia 1 września 2017 r. poinformował. Wnioskodawczynię, że stawiane przez nią zarzuty o charakterze organizacyjno-proceduralnym są bezzasadne i krzywdzące.

ZWM pismem z dnia 20 września 2017 r. nr [...] poinformował Skarżącą, że uwzględnił protest i przekazał sprawę do Stowarzyszenia w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu.

W uzasadnieniu wskazano, że Wnioskodawczyni w przedłożonym wniosku wskazała produkty, które zamierza zakupić w ramach operacji oraz wybraną przez siebie firmę oferującą produkty służące do stworzenia wioski indiańskiej (pkt 7.1 biznesplanu). Podkreślono, że projekt budowy wioski indiańskiej charakteryzuje się dużą specyfiką, stąd produkty, które będą służyły do jego realizacji są również specyficzne i wpisują się w styl nawiązujący do kultury [...]. Wnioskodawczyni wybrała jedną firmę (H. ) w celu zakupu tipi i sprzętu służącego do jego wyposażenia. W ofercie wybranej firmy znajdują się wyłącznie produkty typowe i charakterystyczne dla kultury [...], które pozwalają na stworzenie wioski indiańskiej. Tipi wybrane przez Wnioskodawczynię charakteryzuje się konkretnymi wymiarami i jego wnętrze jest dostosowane do umieszczenia w nim konkretnej liczby określonych mebli. Na stronie internetowej firmy H. są fotografie przedmiotów, skomponowany wystrój wnętrza, cennik i specyfikacja parametrów. Z informacji zawartych w katalogu produktów wynika z kolei, że firma oferuje tylko jeden rodzaj skrzyń trójkątnych, jeden rodzaj krzeseł i jeden rodzaj koców indiańskich. Można więc z całą pewnością stwierdzić, że przedmioty wskazane w biznesplanie Wnioskodawcy są tymi samymi, które w swojej ofercie ma firma H. . ZWM stanął na stanowisku, że kryterium, które pozostawia oceniającym dość dużą dowolność oceny wymaga szerszego spojrzenia na projekt i również ogólnej oceny gotowości do realizacji projektu. Brak wskazania parametru, który stosunkowo łatwo można zweryfikować w oparciu o ogólnodostępną wiedzę nie może być podstawą do stwierdzenia iż projekt przygotowany jest niestarannie, a jego gotowość do realizacji budzi wątpliwości. ZWM z oceny LGD wywnioskował, że Rada chcąc rzetelnie ocenić projekty w przedmiotowym kryterium, tak mocno skupiła uwagę na poszczególnych parametrach, iż doszło do zatarcia sensu kryterium, w którym przede wszystkim chodzi o wyłonienie projektów rzeczywiście gotowych do realizacji, a nie o wręcz drobiazgowe dochodzenie jednolitości ofert z zestawieniem. Reasumując, ZWM uznał, że protest zasługuje na uwzględnienie albowiem w przypadku gdy na podstawie ogólnodostępnych danych, bez wątpienia można stwierdzić zgodność produktów w ofertach i wniosku, pomimo literalnego niewskazania parametrów, należy uznać kryterium za spełnione. Skonstatowano, że Wnioskodawczyni spełniła przedmiotowe kryterium i należy przyznać 5 punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji.

W swoim rozstrzygnięciu ZWM nie odniósł się do podnoszonych w proteście okoliczności składania wniosku o dofinansowanie.

Rada Programowa LGD na posiedzeniu w dniu 18 listopada 2017 r. dokonała ponownej oceny projektu i uchwałą nr 2/VI/2017 w sprawie ponownej weryfikacji oceny operacji uchwaliła, że "w wyniku przeprowadzenia ponownej oceny w zakresie kryteriów i zarzutów podnoszonych w proteście z dnia 22 sierpnia br. uzyskała, w ocenie Kryterium Gotowość do realizacji operacji 0 punktów" w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji.

W § 2 uchwały wskazano, że w wyniku oceny operacji przeprowadzonej w dniu 4 sierpnia 2017 r. oraz w dniu 18 listopada 2017 r. operacja uzyskała 22 punkty w ramach oceny według kryteriów wyboru operacji i na dzień przekazania wniosków wybranych w ramach naboru nr [...] do Zarządu Województwa nie mieściłaby się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze.

Rada Programowa w przedmiotowej uchwale nie odniosła się do okoliczności składania wniosku o dofinansowanie.

O powyższym rozstrzygnięciu Rady Skarżąca została poinformowana przez jej przewodniczącego pismem z dnia 24 listopada 2017 r. W piśmie tym wskazano, że Rada Programowa dokonując oceny operacji w zakresie spełnienia warunków uzyskania punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji bada czy wnioskodawca przedłożył wymagane dokumenty – w omawianym przypadku obejmowało to co najmniej jedną ofertę cenową z parametrami na zakup każdej planowanej do zakupu maszyny/wyposażenia/oprogramowania/środka transportu. Wskazane kryterium nie daje możliwości interpretacji w jakim zakresie oferta jest zbieżna z planowanymi zakupami – ocenie poddawany jest fakt przedłożenia bądź nie pełnej i spójnej dokumentacji. Kryterium to jest kryterium różnicującym operacje, a nieuzyskanie punktów w ocenie według tego kryterium nie prowadzi do negatywnej oceny operacji, a powoduje uzyskanie mniejszej liczby punktów, a zatem wymaga szczególnej dokładności na etapie przygotowywania wniosku.

Z kolei nabór wniosków o przyznanie pomocy prowadzony przez LGD ma charakter postępowania konkursowego, gdzie rywalizacja pomiędzy uczestnikami sprowadza się do jak największej dbałości o szczegóły, a podmioty dochowujące najwyższej staranności są premiowane. Tymczasem Wnioskodawczyni w pozycjach 5, 7, 8, 9 tabeli 7.1 biznesplanu nie przedłożyła ofert cenowych z parametrami, które to wymagane były do spełnienia warunków uzyskania punktów w ramach kryterium "Gotowość do realizacji operacji". Zapisy kryterium jednoznacznie wskazują na obowiązek przedłożenia oferty cenowej z parametrami jako warunku uzyskania punktów w ocenie. Rada Programowa LGD nie zgadza się z opinią Wnioskodawczyni, jakoby nie miała ona wpływu na kształt otrzymywanych ofert, jako że to potencjalny nabywca określa wymogi jakim powinna sprostać oferta i ostatecznie przyjąć tę, która te wymogi spełnia. Rada Programowa nie zgadza się również z uzasadnieniem rozstrzygnięcia ZWM w zakresie rozpatrzonego protestu. Zgodnie z zapisami procedur odwoławczych w ramach wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1303/2013 w tym w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach LSR" objętego PROW 2014-2020 Zarząd Województwa rozpatrując protest nie może do rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, brać pod uwagę wyników analizy szerzej niż to wynika z zarzutów zawartych w protestach.

Zdaniem Rady Programowej fakt podjęcia przez ZWM nieuzasadnionych czynności związanych z oceną kryterium, w szczególności w zakresie nieuprawnionej interpretacji oraz dokonania analizy porównawczej oferty firmy H. przedstawionej przez Wnioskodawcę z ofertą widniejącą na stronie internetowej firmy i podjęcia na tej podstawie rozstrzygnięcia. Odnosząc się do parametrów wydatku zaplanowanego w pozycji 9 tabeli 7.1 biznesplanu (tj. stołu do tenisa) Rada Programowa wskazała na niezgodne z zasadami konkursowymi podjęcie przez ZWM rozstrzygnięcia opartego na wiedzy uzyskanej w wyniku analizy protestu, a nie wynikającej z zapisów dokumentacji aplikacyjnej. Informację o tym, że parametry stołu do tenisa przedstawione w ofercie są wymiarami stołu po złożeniu zarówno Rada Programowa jak i ZWM powziął z zapisów protestu – bowiem zarówno zapisy tabeli 7.1 biznesplanu jak i wniosku o przyznanie pomocy ich nie wskazują. Wskazano, że po analizie zapisów tabeli 7.1 biznesplanu oraz oferty cenowej z parametrami stwierdzono, iż Wnioskodawczyni nie przedstawiła oferty na zakup planowanego wyposażenia. Z kolei braki w ofertach cenowych stanowią jednoznacznie o niespełnieniu warunków określonych w kryterium i tym samym przyznaniu wg kryterium zero punktów.

Skarżąca nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Rady Programowej Stowarzyszenia wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie:

- art. 37 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz.1460; dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez przeprowadzenie wyboru projektów w sposób naruszający zasady rzetelności oraz przejrzystości w związku z nienależytą oceną projektu w zakresie kryterium oceny gotowość do realizacji operacji, w tym w szczególności:

a) dokonanie nieprawidłowej oceny projektu co uniemożliwiło Skarżącej uzyskanie punktów w ramach kryterium oceny - gotowość do realizacji operacji - skutkiem czego projekt nie uzyskał wystarczającej ilości punktów, aby zmieścić się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze, a w konsekwencji nie otrzymał wsparcia finansowego;

b) bezpodstawne uznanie, że oferty cenowe przedstawione przez Skarżącą są niewystarczające do spełnienia warunku uzyskania 5 punktów w ramach wskazanego wyżej kryterium, w sytuacji kiedy parametry pozycji 5, 7, 8 i 9 wskazane we wniosku są weryfikowalne na podstawie ogólnodostępnej wiedzy, a w żadnym miejscu dokumentacji konkursowej nie zostało przewidziane jakie konkretnie parametry proponowanych pozycji wnioskodawca jest obowiązany podać,

c) pozbawienie Skarżącej możliwości złożenia wniosku w dniu 23 czerwca 2017 r., co jednocześnie stanowiło naruszenie warunków ogłoszenia o naborze wniosków nr [...] wskutek odmowy przyjęcia wniosku Skarżącej składanego w godzinach pracy biura LGD na skutek czego Skarżąca straciła możliwość uzyskania pomocy w związku z kryterium kolejności złożenia wniosku w przypadku identycznej ilości punktów przez konkurujące ze sobą operacje,

- art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej, poprzez wymaganie od Skarżącej informacji i dokumentów, które nie są niezbędne do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów z uwagi na możliwość weryfikacji kryterium gotowość do realizacji operacji, w oparciu o ogólnodostępną wiedzę,

- art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez niedokonanie wyboru projektu Skarżącej do dofinansowania pomimo tego, że spełnił on kryteria wyboru projektów w stopniu, który powinien skutkować jego wyborem do dofinansowania i udzieleniem wsparcia zgodnie z wnioskiem.

Na podstawie złożonych zarzutów Skarżąca wniosła o uwzględnienie przedmiotowej skargi w całości i stwierdzenie, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, oraz o zasądzenie od LGD na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca w pierwszej kolejności szczegółowo opisała okoliczności składania wniosku o przyznanie pomocy i odmowy jego przyjęcia w dniu 23 czerwca 2017 r., wskazując m.in., że wniosek był składany w obecności jej męża - G. B. oraz B. B. i że odmowa przyjęcia wniosku w dniu 23 czerwca 2017 r. miała znaczenie, gdyż gdyby wniosek przyjęto w tym dniu, projekt Skarżącej zmieściłby się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Zdaniem Skarżącej odmowa przyjęcia wniosku w dniu 23 czerwca 2017 r. stanowi jaskrawe naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności w rozpoznawaniu sprawi, czym naruszono wskazane przepisy prawa, a także zasadę przejrzystości i rzetelności w rozpoznawaniu spraw.

Dalej Skarżąca przywołała szereg przepisów ustawy wdrożeniowej, kolejno art. 38, art., 39 ust. 2, art. 53 ust. 1 oraz art. 37 stwierdzając, że wymienione w tym ostatnim przepisie zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji dotyczą każdego postępowania. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów.

W ocenie Skarżącej w rozpoznawanej sprawie Stowarzyszenie nie sprostało powyższym wymaganiom, gdyż przeprowadziło ocenę operacji w sposób nieodpowiadający przywołanym wyżej standardom.

W dalszej części uzasadnienia skargi Skarżąca podjęła polemikę w zakresie ocen dokonanych przez Radę Programową. Zaprezentowano argumentację mającą potwierdzić słuszność stanowiska Skarżącej co do zaistnienia podstaw przyznania operacji punktów w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji. W konkluzji Skarżąca stwierdziła, że dokumentacja aplikacyjna została przygotowana zgodnie ze wszystkimi wytycznymi, a złożony wniosek wraz z biznesplanem są spójne w zakresie przedstawionych tam informacji w związku z tym LGD, było zobowiązane do przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium oceny gotowość do realizacji operacji.

W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie wniosło o jej oddalenie, przedstawiając kontrargumentację do stanowiska Skarżącej, zbieżną z prezentowaną w przedstawionych negatywnych ocenach wniosku oraz opisując okoliczności składania wniosku przez Skarżącą w dniu 23 czerwca 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Podatkowej (Dz.U. z 2016, poz. 1947 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę wdrożeniową, która w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie na podstawie art. 30a ust. 3 tej ustawy, który stanowi, że realizacja rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 140; dalej: u.r.l.u.l.s), a w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie - na zasadach określonych w ustawie wdrożeniowej.

Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu złożony został na podstawie przepisów u.r.l.u.l.s. Ustawa ta określa m.in. zadania oraz właściwość organów w zakresie określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013 (art. 1 pkt 1 u.r.l.u.l.s.).

Ustawa określa również zasady organizacji i działania lokalnych grup działania, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, w zakresie nieokreślonym w przepisach, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej (art. 1 pkt 2 lit. a u.r.l.u.l.s.).

Stosownie zaś do art. 22 ust. 1 pkt 3 u.r.l.u.l.s. od wyniku wyboru, który powoduje, że operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, prawo wniesienia protestu. Zgodnie z art. 22 ust. 3 u.r.l.u.l.s. do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 oraz art. 54a ustawy wdrożeniowej.

Na podstawie art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s., do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa (art. 61 – 67) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w P.p.s.a. Ustawa P.p.s.a. znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 P.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w P.p.s.a.

Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie:

- ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej);

- negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej);

- pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej);

- pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej;

- pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.

Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu.

Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

Zgodnie z art. 61 ust. 8 ww. ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie wniosek o dofinansowanie opisanej na wstępie operacji został poddany ocenie zgodności operacji z LSR i uznany za spełniający wymogi projektu stosownie do uregulowań u.r.l.u.l.s. Uzyskał w trakcie oceny 22 pkt został wybrany do finansowania w ramach LSR, jednak nie zmieścił się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Rada Stowarzyszenia poinformowała Skarżącą o powyższych faktach pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Skarżąca po otrzymaniu powyższej informacji wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który został uwzględniony i sprawa została przekazana do ponownej oceny przez Radę LGD. Rada ponownie negatywnie oceniła operację w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji. W ustawowym terminie 14 dni Skarżąca złożył skargę do WSA w Krakowie na ponowną negatywną ocenę projektu. Skarżąca przedłożyła również wymaganą przepisem art. 61 ustawy wdrożeniowej kompletną dokumentację. Powyższe oznacza, że możliwe było dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi.

Przechodząc do rozpoznania zarzutów skargi należy wskazać, że reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej ustawie sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego. Kontrolując zgodność z prawem wydanej przez instytucję organizującą i przeprowadzającą konkurs oceny wniosku o dofinansowanie jak i rozstrzygnięcia instytucji rozpatrującej protest, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów i w tym kontekście ocenia przestrzeganie kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por wyrok WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 353/17; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, instrukcji (por. wyroki WSA: we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 241/17, w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17).

Wskazać także należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa krajowego i unijnego, ale także postanowienia regulaminu konkursu. Ustawodawca w treści art. 41 omawianej ustawy wskazał, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (por. powołany już powyżej wyrok WSA w Opolu z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 310/17).

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzonej oceny Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Głównym przedmiotem sporu w sprawie i treścią zarzutów skargi były po pierwsze - okoliczności składnia wniosku o przyznanie dofinansowania przez Skarżącą w dniu 23 czerwca 2017 r. i ich wpływu na przyznanie finansowania, po drugie dokonana przez Radę LGD dwukrotna negatywna ocena złożonego wniosku w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji i w konsekwencji nieprzyznanie punktów w tym kryterium.

Przechodząc do rozpatrzenia pierwszego zagadnienia spornego Sąd w pierwszej kolejności odniesie się, do dostrzeżonego z urzędu braku ustosunkowania się przez ZWM do podnoszonych w proteście okoliczności związanych ze składaniem wniosku przez Skarżącą.

W kontekście powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu;

2) oznaczenie wnioskodawcy;

3) numer wniosku o dofinansowanie projektu;

4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem.

Sformułowany zarzut w proteście w zakresie okoliczności składania wniosku przez Skarżącą jest zarzutem o charakterze proceduralnym o którym mowa w art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej, gdyż zgodnie z punktem VII ust. 2 Procedury oceny i wyboru operacji w ramach naborów wniosków na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD w ramach wdrażania Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność Inne na lata 2014-2020 "wyboru operacji dokonuje się na podstawie listy rankingowej. Lista rankingowa uszeregowana jest w kolejności malejącej liczby punktów uzyskanych w procesie oceny. W sytuacji gdy dwie lub więcej operacji uzyskało w procesie oceny według kryteriów wyboru operacji taką samą liczbę punktów o kolejności na liści decyduje data i godzina złożenia wniosku" (podkreślenie Sądu).

Zgodnie z przepisem art. 57 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 (podkreślenie Sądu), w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania.

Skoro powyższy zarzut mieścił się wśród zarzutów proceduralnych to ZMW jako instytucja właściwa do rozpoznania protestu miała obowiązek go zweryfikować. ZWM nie ustosunkowując się w informacji o rozstrzygnięciu protestu do sformułowanego w proteście zarzutu dotyczącego okoliczności składania wniosku, naruszył w sposób oczywisty, nie tylko przywołany powyżej przepis art. 57 ustawy wdrożeniowej, ale również przepis art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem.

Informacja o wynikach rozpatrzenia protestu sporządzana jest na piśmie przez właściwą instytucję, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do dokonania tej czynności. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do uwzględnienia lub nieuwzględnienia wniesionego protestu, jak również zawiera uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. Czynność ta zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru, to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Przedmiotowa informacja musi spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne, co oznacza, że w informacji muszą się znaleźć odniesienia do wszystkich zarzutów sformułowanych w oparciu o przepis art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, nawet w sytuacji gdy protest zostaje uwzględniony.

Z kolei Rada Programowa Stowarzyszenia rozpatrując ponownie sprawę po jej zwrocie do ponownej oceny powinna również rozpatrzyć powyższy zarzut. Zgodnie z § 38 ust. 1 i § 39 ust. 1 Statutu Stowarzyszenia pod nazwą Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania (załącznik nr [...] do Uchwały Walnego Zgromadzenia Członków Inne nr [...] z dnia 3 lutego 2017 r.), do wyłącznych kompetencji, a zarazem zadań Rady Programowej Stowarzyszenia należy nie tylko ocena wniosków o przyznanie pomocy składanych do biura Stowarzyszenia i ustalenie kwoty wsparcia, ale również wybór operacji, które mają być realizowane w ramach wsparcia LSR. To oznacza, że Rada Programowa podejmuje uchwały w sprawie zatwierdzenia listy rankingowej wniosków o przyznanie pomocy złożonych w ramach naboru, która to listę szereguje w pierwszej kolejności w oparciu o uzyskaną liczbę punktów uzyskanych w procesie oceny, a w sytuacji gdy dwie lub więcej operacji uzyskało w procesie oceny taką samą liczbę punktów, o kolejności na liści decyduje data i godzina złożenia wniosku. Skoro data i godzina złożenia wniosku jest pomocniczym kryterium uszeregowania listy rankingowej, to w sytuacji, gdy jest to kwestia sporna, Rada Programowa powinna w ramach swojej kompetencji zweryfikować datę i godzinę złożenia wniosku i zająć jednoznaczne stanowisko w sprawie. Okoliczności składania wniosków przez wnioskodawców jak i ich przyjmowanie przez Stowarzyszenie jest elementem procedury konkursowej i w sytuacjach spornych, jak w niniejszej sprawie, powinny podlegać weryfikacji przez Radę Programową jako element wyboru operacji.

Zgodnie z § 31 pkt 17 statutu Stowarzyszenia kompetencje Zarządu Stowarzyszenia w powyższym zakresie ograniczone są wyłącznie do przyjmowania wniosków i przedkładania ich Radzie Programowej. W ocenie Sądu nie zachodziła również sytuacja opisana w § 38 ust. 3 zdanie 2 statutu, to jest sytuacja że Rada Programowa ze względu na treść obowiązujących przepisów prawa nie mogła podjąć konkretnej czynności w ramach procedury odwoławczej dotyczącej wyboru operacji. W takiej sytuacji w statucie wskazano, że do podjęcia tej czynności byłby właściwy Zarząd, o ile jego kompetencja w tym zakresie nie będzie wyłączona przepisami prawa.

Z powyższych względów Sąd uznał, że udzielenie przez Zarząd pismem z dnia 1 września 2017 r. odpowiedzi na zarzuty Skarżącej związane z okolicznościami składania protestu jest niezgodne z powyżej powołanymi zapisami statutu Stowarzyszenia i tym samym uznał, że Rada Programowa nie odnosząc się przy ponownym rozpatrywaniu sprawy do podnoszonych przez Skarżącą okoliczności związanych ze składaniem wniosku naruszyła przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, przez nierozważenie wszystkich okoliczności, które mogły mieć wpływ na ustalenie listy rankingowej. Już tylko z tego powodu Sąd uznał rozstrzygnięcie Rady za nierzetelne.

Nie są to jedyne nieprawidłowości jak stwierdził Sąd rozpoznając sprawę. Przechodząc do drugiego ze sformułowanych zarzutów dotyczącego negatywnej oceny złożonego wniosku w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji i w konsekwencji nieprzyznania punktów w tym kryterium, należy w pierwszej kolejności należy podnieść, że ustawa wdrożeniowa określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej).

Podkreślić należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, to jest takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów - do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy - co wymaga podkreślenia Sądu - jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 181/15).

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że w ocenie Rady Programowej LGD dokumentacja konkursowa budzi wątpliwości w zakresie ujęcia zapisów we wniosku (sekcja B.VI wniosku - opis zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo finansowym operacji) oraz w biznesplanie (sekcja VII w pkt 7.1 - zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji operacji, pozycje [...], 7, 8, 9) w zestawieniu z zalegającą w dokumentacji konkursowej ofertą z dnia 19 czerwca 2017 r. firmy Hau K. S. K. z siedzibą w L. (karta 94 akt sądowych), dotycząca kilkunastu różnych artykułów i urządzeń w tym kwestionowanego wyposażenia namiotu tipi. Zarówno Rada LGD jak i ZWM skupiły swoją uwagę na porównaniu zapisów biznesplanu z ofertą i ocenie braku wskazania w ofercie szczegółowych parametrów dla poszczególnych artykułów mających stanowić wyposażeniem namiotu tipi, a nie dostrzegły i nie podały ocenie kluczowej kwestii, iż przedłożona oferta nie jest ofertą skierowaną do Skarżącej. Oferta ta skierowana jest do G. B.. W ocenie Sądu zarówno Rada LGD jak i ZWM nie dostrzegając tej kwestii i nie uwzględniając jej w ocenie, naruszyły przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż dokonana ocena również z tego powodu jest oczywiście nierzetelna.

W tej sytuacji rozpatrywanie pozostałych zarzutów skargi związanych z prawidłowością przyjętych ocen w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji Sąd uznał za przedwczesne, gdyż w pierwszej kolejności Rada Programowa LGD musi rozstrzygnąć w świetle procedury konkursowej kwestię przedłożenia do dokumentacji konkursowej oferty skierowanej do innego podmiotu, niż podmiot składający wniosek i wpływu tej okoliczności na kryterium gotowość do realizacji operacji. W świetle przedstawionego powyżej zakresu kontroli przez Sąd niniejszej sprawy, dokonywanie rozstrzygnięcia w tym zakresie jest niedopuszczalne.

Końcowo Sąd rozpatrujący niniejszą skargę zauważa, że tożsame oceny w poruszanych w niniejszym wyroku kwestiach wyrażone zostały przez tut. Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1083/17, dotyczącym innego wniosku o dofinansowanie operacji, złożonego przez Skarżącą, do Stowarzyszenia "Beskid G. " w ramach tego samego naboru wniosków (konkursu).

Na podstawie art. 153 P.p.s.a., przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Stowarzyszenie jest zobowiązane do uwzględnienia przedstawionej powyżej oceny prawnej. Rada Programowa Stowarzyszenia ponownie rozstrzygając sprawę po pierwsze zweryfikuje, wszelkimi dopuszczalnymi prawem środkami dowodowymi, podnoszone przez Skarżącą okoliczności związane ze składaniem wniosku o przyznanie pomocy w dniu 23 czerwca 2017 r., po drugie podda ponownej ocenie operację w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji, w szczególności uwzględniając stwierdzony przez Sąd fakt przedłożenia do dokumentacji konkursowej oferty skierowanej do innej osoby niż Wnioskodawczyni. Rada Programowa Stowarzyszenie stosownie do dokonanych ustaleń w zakresie okoliczności składnia wniosku i przyznanej liczby punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji, umieści operację na odpowiednim miejscu listy rankingowej.

W świetle przeprowadzonych rozważań wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi przewidziane treścią art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 697,00 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi (200,00 zł), wysokość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17,00 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (480,00 zł).