Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 645/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 13 ust.1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 2 i ust.4
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub (sprawozdawca), sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego 162 zł / sto sześćdziesiąt dwa złote/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Ol 645/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania A.W., prowadzącego działalność gospodarczą "A" utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" określającego zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego na kwotę 4 035 zł.

Jak wynika z akt sprawy, strona zakupiła za kwotę 5520 EUR. samochód marki Volkswagen Sharan, nr "[...]", rok produkcji 2003, o pojemności silnikowej silnika 2793 cm3 na podstawie faktury "[...]" w dniu 12.11.2009 r. W związku z tym, iż organ podatkowy nie mógł dokładnie wskazać daty przemieszczenia pojazdu na terytorium RP, za datę powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, stosownie do art. 101 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. 2009, nr 3, poz.11 ze zm.) przyjęto pierwszą datę możliwą do określenia, związaną z czynnością wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tj. 21.02.2011r. ( powyższe potwierdza zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 21.02.2011 r.)

W wyniku kontroli, obejmującej okres od 1 stycznia 2007r do 31 grudnia 2009r. stwierdzono, że pomimo powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie uiszczono należnego podatku akcyzowego.

Organ I instancji wskazał, że opodatkowaniu akcyzą podlega między innymi nabycie wewnątrz-wspólnotowe samochodu osobowego nie zarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku akcyzowym). Definicja samochodu osobowego została zawarta w ust. 4 przytaczanego powyżej przepisu, zgodnie z którym samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/8.7 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późno zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.2/t 2, str. 382, z późno zm.). została zamieszczona obowiązująca od dnia przystąpienia Polski do WE nomenklatura scalona. Treść pozycji 8703 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich jako samochody osobowe klasyfikuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Wskazana klasyfikacja musi być stosowana dla celów poboru akcyzy, co oznacza zakaz sięgania do jakichkolwiek innych klasyfikacji.

Organ zaznaczył, że klasyfikacja taryfowa pojazdów samochodowych zależna jest od ich cech zewnętrznych, przy czym grupowanie tych pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu, drogowego nie może mieć znaczenia dla ustalenia kodu CN. Podstawą do zaklasyfikowania danego wyrobu do określonej grupy towarowej dla celów poboru akcyzy z tytułu importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego są przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, oraz przepisy rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej. W celu zaś zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, Komisja Europejska w dniu 28 lutego 2006r. ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. C 50, str. 1). Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, uwzględniające m.in. przyjęte przez Komitet HS na 28 sesji, która odbyła się w 2001 r., zmiany do pozycji HS 8703 i 8704, zostały opublikowane w Monitorze Polskim Nr 86 z 2006r., pod poz. 880 w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej.

Zgodnie z treścią not wyjaśniających, klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Pojazdy głównie przeznaczone do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704) posiadają cechy:(a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; (b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; (c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; (d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; (e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Natomiast pojazdy przeznaczone głównie do transportu towarów posiadają następujące cechy: siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne

wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do

transportu towarów; oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Organ wskazał, iż samochód przed przywozem do Polski był zarejestrowany na terytorium Danii jako lekki samochód ciężarowy o czym świadczy dowód rejestracyjny nr "[...]". Po sprowadzeniu do Polski dnia 21.02.2011 r. samochód został poddany badaniu technicznemu w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w N. W zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr "[...]" samochód ten występuje jako pojazd osobowy-. dwumiejscowy, następnie dnia 06.11.2011 r. został zarejestrowany jako samochód ciężarowy w Starostwie Powiatowym.

W wyniku przeprowadzonych oględzin samochodu w dniu 17.01.2012 r. oraz opierając się na dokumentacji fotograficznej stanowiącą załącznik do protokołu oględzin, organ stwierdził, że samochód stanowi jedno-bryłowe nadwozie posiadające pięć drzwi - wszystkie z oknami, dwie pary drzwi bocznych otwierane uchylnie z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb, z tyłu pojazdu znajdują się drzwi otwierane do góry, samochód posiada okna w bocznych panelach za drugim rzędem drzwi z mechanizmem umożliwiającym uchylenie okien. Na dachu samochód posiada relingi oraz koła ze stopów lekkich. Samochód wyposażony jest w klimatyzację całego wnętrza pojazdu, silnik V6 o pojemności 2793 cm3 i mocy 150 kW oraz automatyczną skrzynię biegów. W środku pojazdu znajduje się jeden rząd siedzeń (dwa miejsca siedzące z przodu) zamontowane w fabryczne punkty kotwiące z zamontowanymi pasami bezpieczeństwa w tylnej części tych siedzeń znajdują się kieszenie na drobne przedmioty, mapy, gazety do wykorzystania dla osób siedzących w drugim rzędzie siedzeń. Za drugim rzędem drzwi w słupkach po obu stronach pojazdu znajdują się fabrycznie wykonane cztery prostokątne otwory oraz jeden okrągły służące do zamontowania mechanizmów pasów bezpieczeństwa dla drugiego rzędu siedzeń. W tylnej części pojazdu samochód nie posiada podsufitki, elementów wykończeniowych z tworzywa sztucznego na bokach oraz słupkach za drugim rzędem drzwi oraz pomiędzy panelami tylnymi i tylną klapą. Wewnątrz pojazdu boki oraz drzwi w drugim rzędzie wyłożone nieoryginalną wykładziną z tworzywa sztucznego. Dach pojazdu wyklejony elementami służącymi do wygłuszenia wnętrza. Na podsufitce nad drugimi bocznymi drzwiami po lewej stronie znajduje się mechanizm regulacji temperatury i mocy nawiewu dla osób siedzących w drugim rzędzie. Wewnątrz pojazdu za przednim rzędem siedzeń znajduje się przegroda z pleksji (tworzywa sztucznego) oddzielająca część przednią od części tylnej samochodu przykręcona blachowkrętami. Podłoga w części tylnej płaska wyłożona nieoryginalną wykładziną z tworzywa sztucznego. W części tylnej przykręcone blachowkrętami nieoryginalne szafki narzędziowe.

Z uwagi na wyłożenie boków pojazdu oraz podłogi nieoryginalną wykładziną z tworzywa sztucznego w czasie oględzin nie stwierdzono dolnych punktów mocowania pasów i siedzeń w drugim i trzecim rzędzie.

Dodatkowo w trakcie oględzin pojazdu strona postępowania przedstawiła między innymi pismo z dnia 16.11.2011 Autoryzowanego Dealera samochodów Volkswagen z informacją że samochód został wyprodukowany z nadwoziem klasyfikowanym według przepisów homologacyjnych do rodzaju AF-Wielozadaniowe z dwoma miejscami, pismo wraz z tłumaczeniem duńskiego sprzedawcy bilplus.dk z dnia 20.12.2011 r. W piśmie bilplus.de przedstawił listę samochodów wśród których znajdował się Volkswagen Sharan o numerze VIN: "[...]" zarejestrowany jako samochód ciężarowy z dwoma siedzeniami i był przeznaczony do przewozu towarów, który zostały sprzedany firmie A.W.

W piśmie przedstawiciela producenta samochodów z dnia 28.02.2012 r. zawarto informację, że samochód o numerze VIN: "[...]" został wyprodukowany jako 2-miejscowy, do dalszej zabudowy, świadectwo homologacji jak dla samochodu osobowego oraz w piśmie nr "[...]" z dnia 21.05.2012 że samochód posiadał punkty mocowania dalszych pięciu siedzeń (3+2).

Analizując zebrany materiał dowodowy organ stanął na stanowisku, iż w chwili nabycia wewnątrz-wspólnotowo przez Stronę samochód Volkswagen Sharan był samochodem osobowym. Konstrukcja, wyposażenie oraz funkcjonalność tego konkretnego auta znajdująca odzwierciedlenie w zgromadzonych dowodach potwierdzają, iż z punktu widzenia zasad klasyfikacji taryfowej jest to samochód, którego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób, co uzasadnia zaklasyfikowanie go do pozycji CN 8703.

Organ zwrócił uwagę, że konstrukcja nadwozia, z przeszklonymi drzwiami bocznymi, oknami na bocznych panelach oraz oknami w tylnej klapie, stałe fabryczne punkty kotwiczenia siedzeń (3 miejsca w drugim rzędzie i 2 miejsca w trzecim rzędzie) i widoczne punkty do zamontowania pasów bezpieczeństwa w słupku za drugim rzędem drzwi świadczą niewątpliwie o tym, że funkcją wymienionych elementów budowy samochodu jest zapewnienie komfortu podróżowania pasażerom, gdyż dla transportu towarów tego rodzaju udogodnienia są całkowicie zbędne. Również wyposażenie samochodu w klimatyzację całego wnętrza pojazdu, regulacja nawiewów i temperatury dla pasażerów drugiego rzędu, kieszenie na drobne przedmioty z tyłu na oparciach siedzeń kierowcy i pasażera, automatyczna skrzynia biegów, felgi aluminiowe, silnik o zapłonie iskrowym V6 o pojemności 2793 cm3 i mocy 150 kW przy masie samochodu 1625kg (duża pojemność silnika i moc w stosunku do masy samochodu) oraz relingi dachowe świadczą o tym że samochód posiada cechy samochodu osobowego. Także przegrodę z pleksji (tworzywa sztucznego) oddzielającą część przednią od części tylnej samochodu przykręconą blachowkrętami można w prosty sposób zdemontować ogólnie dostępnymi narzędziami bez żadnych zmian konstrukcyjnych co świadczy o tym, że nie stanowi ona części konstrukcyjnej. Samochód co prawda nie posiada w części tylnej podsufitki oraz oryginalnych wykończeń z tworzywa sztucznego na bokach pojazdu i drzwiach w drugim rzędzie, ale posiada punkty do zamocowania tych części o czym świadczy pierwotna homologacja pojazdu oraz przyklejone wygłuszenia na dachu w miejscach gdzie brak jest podsufitki. Przykręcone blachowkrętami nieoryginalne półki narzędziowe nie zostały zamontowane przez producenta i również nie stanowią części konstrukcyjnej, poprzez prosty demontaż można się ich pozbyć.

Ponadto, o tym, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym, świadczy odpowiedź przedstawiciela producenta, z której wynika, że samochód już w momencie produkcji posiadał cechy charakterystyczne dla samochodu osobowego i zasadniczym przeznaczeniem przedmiotowego pojazdu nadanego mu w momencie produkcji był przewóz osób.

W ocenie organu, cechy konstrukcji i wyposażenia pojazdu świadczą jednoznacznie, iż zasadniczo samochód ten przeznaczony został do transportu osób, nie zaś towarów. Późniejsze zaś przystosowanie pojazdu do transportu towarów i zarejestrowanie w Danii tego samochodu według lokalnych rozporządzeń prawnych jako lekkiego samochodu ciężarowego nie są w stanie zmienić faktu, iż wykończenie kabiny pojazdu posiada wszelkie znamiona typowe dla wyposażenia pojazdów przeznaczonych do przewozu osób.

Organ wskazał również, że ze złożonego przez stronę pisma duńskiego sprzedawcy z dnia 20.12.2011 r. dokumentu "[...]" oraz zagranicznych i krajowych dokumentów rejestracyjnych pojazdu, klasyfikujących przedmiotowy pojazd jako ciężarowy nie wynika, że organy je wydające kierowały się kryteriami przewidzianymi w Taryfie Celnej. W związku z czym klasyfikacja dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego jest odmienna od klasyfikacji dokonanej przez organy wydające dokumenty rejestracyjne pojazdu. O ewentualnej sprzeczności można byłoby mówić dopiero wówczas, gdyby organy te zastosowały kryteria przewidziane w Taryfie Celnej, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca (wyrok WSA w Białymstoku z dn. 2010.09.08 I SA/Bk 273/10). Wskazana klasyfikacja musi być stosowana dla celów poboru akcyzy, co oznacza zakaz sięgania do jakichkolwiek innych klasyfikacji. Takie związanie sposobem klasyfikacji uniemożliwia uwzględnianie przez organy podatkowe klasyfikacji tego samego wyrobu przeprowadzonej dla innych celów, np. rejestracyjnych, ewidencyjnych itp.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji z dnia "[...]" stwierdził, że nabyty przez stronę samochód należy zaklasyfikować do pozycji kodu CN 8703. Jednocześnie organ określił wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 4035 zł.

Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powołując się na art. 101 ust. 2 u.o.p.a. organ wskazał, iż obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie zarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1/ przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;

2/ nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po

przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;

3/ złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrz-wspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Stosownie zaś do art. 105 pkt 2 u.o.p.a. stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi, dla samochodów osobowych o pojemności silnika poniżej i równym 2000 cm2- 18,6 % podstawy opodatkowania.

Odpowiednio do zapisu art. 106 ust. 2 u.o.p.a. podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie zaś z dyspozycją ust. 3 podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 u.o.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późno zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późno zm.).

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 100 ust. 4 u.o.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Następnie organ wyjaśnił, że Nomenklatura Scalona w dziale 87 zawiera kod 8703 oraz 8704. Treść kodu 8703 Nomenklatury Scalonej informuje, iż kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast kod CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe

do transportu towarowego.

Odnosząc się do przeprowadzonych w dniu 17.01.2012 r. oględzin oraz przedstawionych przez Stronę pism z dnia 16.11.2011 r. oraz 21.05.2012 r. organ stwierdził, że pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania został wyprodukowany jako samochód osobowy, tj. został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej, fakt zamontowania później przegrody

z tworzywa sztucznego możliwej do zdemontowania, a nie zainstalowanej w sposób

trwały, dowodzi jedynie dokonania już po wprowadzeniu tego pojazdu do obrotu przez producenta jako samochodu zgodnie ze świadectwem homologacji dla pojazdu

osobowego czyli do przewozu osób - dostosowania do spełnienia warunków

określonych w przepisach komunikacyjnych do przewozu towarów, umożliwiających

zarejestrowanie go jako samochód ciężarowy.

Pojazd ten konstrukcyjnie nie został zaprojektowany i wyprodukowany z wyodrębnioną kabiną pasażerską i oddzieloną na stałe - dominującą częścią

ładunkową do przewozu towarów w postaci skrzyni ładunkowej czy też innego rodzaju zabudowy nadwozia typowej dla przewozu towarów tj. nie przeszklonej, plandekowej lub blaszanej, ale otrzymał nadwozie typowe dla pełnienia funkcji przewozu osób.

Organ odwoławczy stwierdził, że przepisy klasyfikacyjne dla możliwości zaklasyfikowania przedmiotowego pojazdu do poz. 8704 CN wymagają w tym zakresie konstrukcyjnego, fabrycznego wyposażenia pojazdu w m.in. stałą przegrodę oddzielającą poszczególne części nadwozia. Pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania nie został natomiast wyposażony przez producenta w ten sposób.

Zgodnie zaś z notami wyjaśniającymi do poz. 8703 i poz. 8704 CN, klasyfikację tego pojazdu do poz. 8704 wyklucza dodatkowo już sam fakt posiadania przez niego okien wzdłuż dwubocznych paneli na całej długości nadwozia, dwie pary drzwi bocznych otwierane uchylnie z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb oraz okna w bocznych panelach za drugim rzędem drzwi z mechanizmem umożliwiającym uchylenie okien.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej uznał za udowodnione, iż przedmiotowy pojazd wyprodukowany został jako samochód osobowy, a więc został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony w standardowe nadwozie oraz wnętrze właśnie do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. Stąd przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703.

Odnosząc się do twierdzeń zawartych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej wskazał, że organ I instancji nie był obowiązany uznać klasyfikacji przedmiotowego pojazdu dokonanej w dokumentach rejestracyjnych wydanych przez

organy rejestracyjne tak duńskie jak i polskie z uwagi na fakt, iż klasyfikacje te zostały dokonane w oparciu o odmienne przepisy niż wynikające z art. 3 ustawy o podatku akcyzowym. Organ II instancji zauważył, iż ww. dokumenty zarówno

zagraniczne jak i krajowe, pomimo, iż są dokumentami urzędowymi (dokumenty

rejestracyjne pojazdu), nie wpłynęły na prawidłową taryfikację przedmiotowego

pojazdu. Organy je wydające opierały się na innych przepisach i podstawach prawnych niż kryteria przewidziane w Taryfie Celnej.

Organ I instancji prawidłowo ustosunkował się również, do dowodów zgromadzonych w postępowaniu , w tym do dokumentu o przeprowadzonym badaniu technicznym. Organ wskazał, że badanie techniczne wydane zostało na podstawie przepisów o ruchu drogowym, a nie na podstawie przepisów, którymi kierował się organ I instancji oceniając zasadnicze znaczenie przedmiotowego pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego

wadliwego ustalenia cech pojazdu poprzez nie odniesienie się do cech w dniu

powstania zobowiązania podatkowego wskazuje, iż cechy konstrukcji i wyposażenia

pojazdu świadczą jednoznacznie, iż zasadniczo samochód przeznaczony został do

transportu osób, a nie towarów. Późniejsze przystosowanie pojazdu do transportu

towarów i zarejestrowanie w Danii jako lekkiego samochodu ciężarowego nie są

w stanie zmienić faktu, iż wykończenie kabiny pojazdu posiada znamiona typowe dla

wyposażenia pojazdów przeznaczonych do przewozu osób.

Dyrektor Izby Celnej w odniesieniu do zarzutu strony dotyczącego bezzasadnego zaklasyfikowania przedmiotowego pojazdu do kodu CN 8703 wskazał, iż przywołane przez Stronę w odwołaniu cechy pojazdu uzasadniające klasyfikację do kodu CN 8704 nie znajdują odzwierciedlenia w notach wyjaśniających.

W ocenie organu podwozie pojazdu tworzy jedna, zamknięta przestrzeń, tj. kabina do przewozu osób posiadająca 5 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym.

W wyniku oględzin kabiny ww. pojazdu stwierdzono: wahadłowo otwierane i przeszkolone drzwi (5 szt.), okna wzdłuż dwubocznych paneli w tylnej części pojazdu, brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną; brak widocznych śladów mocowania takiej przegrody, oświetlenie wewnętrzne sufitowe, składane fotele posiadających zagłówki i bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa (2 przednie, 3 miejscowa tylna kanapa), podsufitka, tapicerka boczna wszystkich drzwi, siedzeń jest jednolita, drzwi tylne boczne posiadają klamki.

Uwzględniając powyższe organ wskazał, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy, tj. został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. W ocenie Dyrektora Izby Celnej, dokonane przez Stronę zmiany w samochodzie mają charakter czasowy i dają się usunąć w sposób nie pozostawiający śladów wcześniejszej przeróbki. Fakt zdemontowania później drugiego rzędu siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa, oklejenia ciemną folią okien w tylnej części pojazdu, zamontowania przegrody separującej przestrzeń pasażerską od ładunkowej dowodzi jedynie dokonania już po wprowadzeniu tego pojazdu do obrotu przez producenta jako samochodu przeznaczonego konstrukcyjnie do przewozu osób - dostosowania pojazdu do spełnienia warunków określonych w przepisach komunikacyjnych do przewozu towarów, umożliwiających zarejestrowanie go jako samochód ciężarowy. Okoliczności te nie mają jednak wpływu na prawidłową klasyfikację tego pojazdu do pozycji 8703 CN. Powyższy pojazd konstrukcyjnie nie został zaprojektowany i wyprodukowany z wyodrębnioną kabiną pasażerską i oddzieloną na stałe - dominującą częścią ładunkową do przewozu towarów w postaci skrzyni ładunkowej czy też innego rodzaju zabudowy nadwozia typowej dla przewozu towarów tj. nie przeszklonej, plandekowej lub blaszanej, ale otrzymał nadwozie typowe dla pełnienia funkcji przewozu osób tj. wyposażone w okna w tylnej części nadwozia, punkty mocowania foteli i pasów bezpieczeństwa czy tapicerkę wewnętrzną.

Organ odwoławczy stwierdził, iż przepisy klasyfikacyjne dla możliwości zaklasyfikowania przedmiotowego pojazdu do poz. 8704 CN wymagają w tym zakresie konstrukcyjnego, fabrycznego wyposażenia pojazdu w m.in. stałą przegrodę oddzielającą poszczególne części nadwozia. Natomiast pojazd będący przedmiotem

niniejszego postępowania nie został wyposażony przez producenta w ten sposób.

Zgodnie z notami wyjaśniającymi do poz. 8703 i poz. 8704 CN, klasyfikację tego pojazdu do poz. 8704 wyklucza także już sam fakt posiadania przez niego paneli w wahadłowo otwieranych drzwiach tylnych bocznych oraz okien wzdłuż dwubocznych paneli na całej długości nadwozia.

W ocenie organu, nie wpływa na klasyfikację do odpowiedniej pozycji CN fakt zaklejenia szyb w tylnej części pojazdu ciemną folią, co nie było tożsame z wymogiem braku okien w części przeznaczonej do przewozu towarów, do którego odwołuje się nota wyjaśniająca do pozycji 8704.

Uwzględniając powyższe organ uznał, że przedmiotowy pojazd wyprodukowany został jako samochód osobowy, a więc został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony w standardowe nadwozie oraz wnętrze dedykowane właśnie do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. W związku z tym, samochód należało zaklasyfikować do kodu CN 8703

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, strona wniosła o :

1/ uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w całości oraz orzeczenie o ich niewykonalności,

2/ zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów:

- art. 121 § 1, art. 122, art. 181, art. 187 §1, art. 191 i art. 247 §1 pkt 2 i 3 O.p., poprzez przyjęcie, iż przedmiotowy samochód został nabyty przez Stronę jako samochód osobowy mimo, iż z szeregu dowodów i ustaleń w toku postępowania wynikało, że pojazd winien zostać zakwalifikowany jako samochód ciężarowy, gdyż jako taki został sprowadzony na terytorium RP;

- art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1 i art. 105 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez ich błędne zastosowanie oraz niezastosowanie art. 100 ust 4 a contario w zw. z art. 247 §1 pkt 2 O.p. wskutek uznania, iż doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego a w konsekwencji powstania z tego tytułu obowiązku podatkowego po stronie skarżącego.

Jednocześnie skarżący wskazując na naruszenie powyższych norm prawnych podnosi, iż zaskarżone rozstrzygnięcie dotknięte jest wadą nieważności określoną w art. 247 §1 pkt 2 i 3 O.p i jako wadliwa w stopniu kwalifikowanym nieważna.

Skarżący stwierdził, iż organy podatkowe przy analizie stanu faktycznego popełniły zasadniczy błąd metodologiczny. Zdaniem strony, organ powinien w pierwszej kolejności ustalić zasadnicze przeznaczenie pojazdu w oparciu o cechy obiektywne dające się zauważyć na pierwszy rzut oka i dopiero po ustaleniu zasadniczego przeznaczenia można przejść do szczegółowych kryteriów klasyfikacyjnych. Ponadto zdaniem skarżącego decydującym podczas klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN powinno być rzeczywiste przeznaczenie pojazdu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Ponadto skarżący podnosi, iż organ pominął takie okoliczności, że pojazd był dwumiejscowy przeznaczony do dalszej zabudowy, zatem już producent założył, że to ostateczny nabywca podejmie decyzje w zakresie jego zasadniczego przeznaczenia.

Potwierdza to zarejestrowanie pojazdu na terenie Danii jako lekki samochód ciężarowy i przeznaczenie do transportu towarów do działalności gospodarczej. Następnym dokumentem świadczącym o błędnej klasyfikacji pojazdu przez organy podatkowe jest zaświadczenie z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów nr "[...]" a także zarejestrowanie pojazdu w kraju jako samochód ciężarowy. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał na cechy pojazdu, które w jego ocenie powinny dać podstawę do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704 właściwego dla samochodów ciężarowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji odwoławczej.

Na rozprawie sądowej w dniu 5 grudnia 2012 roku Skarżący przedłożył schemat umocowań pasów bezpieczeństwa w samochodzie Volkswagen Sharan, na okoliczność wykazania, że ustalenia poczynione przez organ będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie pokrywają się ze stanem faktycznym. Sąd okazał skarżącemu fotografie dołączone do akt sprawy (k.25), z których wynika, że w przedmiotowym pojeździe nie istnieją mocowania pasów bezpieczeństwa tylnych siedzeń. W odpowiedzi na pytanie Sądu, skarżący podał, że znana mu jest treść pisma z dnia 16.11.2012 r. "[...]", z którego wynika, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem dwuosobowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a. ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Stosownie natomiast do art. 133 i 134 tej ustawy Sąd, rozstrzygając w sprawie dokonuje oceny prawidłowości decyzji na podstawie akt, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze wyżej wskazane reguły orzekania Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Prowadzony w niniejszej sprawie pomiędzy skarżącym a organami celnymi spór dotyczy kwalifikacji nabytego przez skarżącego w dniu 12 listopada 2011 roku, samochodu marki Volkswagen Sharan jako samochodu osobowego lub ciężarowego, co ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie, czy prawidłowo organy uznały, że skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu.

Odwołując się do istotnych z punktu widzenia zaskarżonego aktu regulacji prawnych, wskazać należy, że stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.), opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie zaś z art. 102 ust. 1 ustawy podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. W art. 100 ust. 4 ustawy prawodawca zawarł definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, wyjaśniając, że obejmuje ono pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Treść wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN. Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje również ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy, według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Jak słusznie zaznaczyły organy podatkowe, klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), przy czym reguły te stosuje się w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz – o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag – zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zakwalifikowanie towaru do określonej kategorii musi odbywać się zatem według ogólnych obiektywnych reguł, a nie ze względu tylko na przeznaczenie towaru, które nie da się z góry przewidzieć, w zależności od uznania ostatecznego nabywcy. Związanie zaś sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie przez organy podatkowe klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów, np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma z tego punktu widzenia znaczenia. Istotne jest bowiem dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co jest zgodne z dotychczasową linią orzecznictwa sądowego (m.in. wyrok tut. Sądu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 631/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Obowiązująca na mocy powołanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. klasyfikacja CN pod kodem 8703 wymienia pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast kod CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego. Z przywołanych powyżej uregulowań z zakresu ustawy o podatku akcyzowym (art. 100 ust. 4), jak i przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703, wynika jednoznacznie, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być bowiem także wykorzystywany do przewożenia towarów, co znajduje potwierdzenie w końcowej części opisu pozycji CN 8703, odnoszącej się do samochodów osobowo – towarowych, czyli kombi (p. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Potwierdzają to wyjaśnienia do Taryfy Celnej, ogłoszone przez Ministra Finansów w formie załącznika do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), w których w odniesieniu do pozycji 8703 stwierdzono, że obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami osobowymi. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów.

Natomiast nota wyjaśniająca odnosząca się do pozycji 8704 wskazuje, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej pozycji jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu towarów, a nie do transportu osób. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwarta naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia – ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania pasów bezpieczeństwa ani wyposażenia kojarzonego z częścią przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów.

W związku z dokonaniem kwalifikacji pojazdu jako wyrobu akcyzowego, organy powinny zatem kierować się przede wszystkim treścią opisów pozycji CN zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej oraz wyjaśnień do Taryfy Celnej.

Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że organy podatkowe dokonały ustaleń faktycznych, na podstawie następujących dowodów:

-protokołu z oględzin pojazdu w dniu 17.01.2012 r. ( tom I, k. 20-21) wraz z załącznikami (zdjęcia pojazdu).

- informacji "[...]" Sp. z o.o. w P. – importera pojazdów marki Volkswagen (tom I akt, k.65 i k.55, k.27),

-zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu w dniu 21.02.2011r. (tom I, k. 30),

- dokumentu identyfikacyjnego pojazdu ( tom I, k.31),

-dowodu rejestracyjnego samochodu osobowego marki Volkswagen SHARAN "[...]" o nr rejestracyjnym "[...]" (t. I k. 32),

-tłumaczonego na język polski z języka duńskiego, zaświadczenia o dopuszczeniu do ruchu – dowodu rejestracyjnego pojazdu (tom I akt, k. 34),

- tłumaczenia na język polski z języka niemieckiego pisma sprzedawcy samochodu Volkswagen Sharan ( tom I, s.29)

- karty informacyjnej pojazdu (tom I, k. 40),

-decyzji Starosty z dnia "[...]" o rejestracji pojazdu (tom I, k. 41),

- pisma z dnia 23.11.2011 r. Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców dotyczącej przedmiotowego samochodu ( tom. I, s. 9),

Zgromadzone dowody w ocenie organu w sposób jednoznaczny wskazywały, iż przedmiotowy pojazd należy zakwalifikować do kodu CN 8703. W szczególności z uzyskanej w toku postępowania administracyjnego informacji "[...]" Sp. z o.o. wynikało, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany i opuścił fabrykę jako auto 2 miejscowe, do dalszej zabudowy, ze świadectwem homologacji jak dla samochodu osobowego. Ponadto w toku oględzin w dniu 17 stycznia 2012 r. stwierdzono, że posiadał on dwa miejsca siedzące z przodu, zamontowane w fabryczne punkty kotwiące z zamontowanymi pasami bezpieczeństwa, pięć drzwi- wszystkie z oknami. Organ stwierdził brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną; brak było widocznych śladów mocowania takiej przegrody, oświetlenie wewnętrzne sufitowe. W tylnej części pojazdu brak było podsufitki, elementów wykończeniowych z tworzywa sztucznego na bokach oraz słupkach za drugim rzędem drzwi oraz pomiędzy panelami tylnymi i tylną kanapą. Wewnątrz pojazdu za przednim rzędem siedzeń znajdowała się przegroda z tworzywa sztucznego oddzielająca część przednią od części tylnej samochodu, przykręcona blachowkrętami, możliwymi do zdemontowania. W tylnej części pojazdu znajdowały się nieoryginalne szafki na narzędzia. Dach pojazdu wyklejony elementami służącymi do wygłuszenia wnętrza. Ponadto samochód został wyposażony w klimatyzację całego wnętrza pojazdu oraz automatyczną skrzynię biegu.

W ocenie organu, zarówno konstrukcja, wyposażenie oraz funkcjonalność auta wskazywały na cechy samochodu, którego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób. Organ podniósł jednocześnie, że nie był obowiązany uznać klasyfikacji przedmiotowego pojazdu dokonanej w dokumentach rejestracyjnych, wydanych przez duńskie, jak i polskie organy rejestracyjne z uwagi na fakt, iż klasyfikacje te zostały dokonane w oparciu o odmienne przepisy niż wynikające z art. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem Sądu, oparta na poczynionych ustaleniach ocena organów, że pojazd posiadał wszelkie znamiona typowe dla wyposażenia samochodu osobowego, budzi istotne zastrzeżenia. W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy nie uwzględnił bowiem posiadanych dowodów a mianowicie protokołu oględzin pojazdu, gdzie wskazano na stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym oraz punkty kotwiące tylko z przodu pojazdu. Nie stwierdzono natomiast dolnych punktów mocowania pasów i siedzeń w drugim i trzecim rzędzie. Również przedstawiony na rozprawie schemat rozmieszczenia pasów bezpieczeństwa wykazywał na brak umocowań tych pasów w drugim rzędzie siedzeń. Przypomnieć należy, iż z pisma "[...]" z dnia 16 listopada 2011 r., znajdującego się w aktach sprawy wynika, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem dwuosobowym.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że organ błędnie zakwalifikował samochód marki Volkswagen Sharon do kodu CN 8703, gdyż w świetle ustalonego przez organ stanu faktycznego wynika jednoznacznie, że pojazd ten, nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Wykazuje on cechy pojazdu przeznaczonego do transportu towarowego, a w związku z tym, powinien być zakwalifikowany do kodu 8704.

W konsekwencji Sąd uznał, że organ podatkowy dokonał naruszenia prawa materialnego, w zakresie zakwalifikowania i opodatkowania przedmiotowego samochodu i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Wbrew jednak zarzutom zawartym w skardze, naruszenie to nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa, skutkującego stwierdzeniem nieważności decyzji.

Ponownie zaś rozpoznając sprawę, organ II instancji, stosownie do art. 153 p.p.s.a., zobowiązany jest do uwzględnienia przy orzekaniu przedstawionej w niniejszym uzasadnieniu oceny prawnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 oraz art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, które Sąd – zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. – zasądził na rzecz strony skarżącej od organu administracji.