Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1933/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – H.S. – pismem z dnia 1 maja 2016 r. wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego

Postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w powyższym zakresie.

Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu którego Sąd, postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.

Pismem z dnia 30 listopada 2016 r. Skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2017 r., Skarżący, pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r., został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 24 czerwca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, przy piśmie z dnia 8 maja 2017 r., przekazał do Sądu pismo Skarżącego z dnia 19 kwietnia 2017 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, w którym to piśmie Skarżący poinformował, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił Skarżącemu zwrotu kwoty 500 zł, a w związku z tym, że Skarżący "nie jest rozrzutny" wniósł aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie środki tytułem wpisu sądowego. Ewentualnie Skarżący wniósł o zwolnienie go z kosztów.

Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 3 czerwca 2017 r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:

W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono Skarżącemu 18 kwietnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 19 kwietnia 2017 r. i upłynął z dniem 25 kwietnia 2017 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.

Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, Skarżący do 3 czerwca 2017 r. wpisu nie uiścił.

Do Sądu w dniu 15 maja 2017 r. wpłynęło pismo Skarżącego, nadesłane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w którym Skarżący wniósł o to aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należną kwotę tytułem wpisu sądowego, jednak takiego pisma, w którym Skarżący jedynie informuje, kto w jego imieniu mógłby przekazać środki pieniężne nie można potraktować jako skutecznego wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego. Podkreślić należy, że w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego Sąd poinformował Skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu od skargi oraz podał, na jaki numer rachunku należy uiścić wymagany wpis, informując jednocześnie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący jednak we wskazanym terminie wpisu sądowego nie uiścił.

Dodatkowo odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 19 kwietnia 2017 r. wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Kwestia zwolnienia Skarżącego od kosztów sądowych była już bowiem rozstrzygnięta po raz pierwszy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2016 r. oraz po raz drugi prawomocnym postanowieniem referendarza z dnia 9 stycznia 2017 r.

Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r. II FZ 616/07; z 18 września 2007 r., II FZ 330/07; z 7 kwietnia 2016 r., II FZ 135/16 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r., I SA/Po 1403/15).

W tej sytuacji należy przyjąć, że pomimo upływu wyznaczonego terminu, wpis sądowy nie został uiszczony.

W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.