Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1329/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 250
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 9, art. 3 pkt 7, art. 28 ust. 1, art. 29-31, art. 50-51, art. 48 ust. 1, art. 49b ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 136 par. 1, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. sprawy ze skargi C. Ś. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia przewodu kominowego do stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego J. K. kwotę [...]([...]) złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), art. 104 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) zwanej dalej: "k.p.a.", Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w W. nakazał C. Ś. doprowadzenie do stanu poprzedniego przewodu kominowego wentylacyjnego, przebudowanego w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym w miejscowości R. nr [...] na terenie działki nr [...], poprzez odłączenie urządzenia grzewczego na paliwo stałe i odtworzenie przegrody kominowej. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ wskazał, że w dniu 10 września 2018 r. wpłynęło pismo J. F. informujące, że jego sąsiad podłączył na poddaszu budynku mieszkalnego w miejscowości R. [...] urządzenie grzewcze na paliwo stałe do użytkowanego przez niego przewodu wentylacyjnego. Powoduje to przedostawanie się dymu do pomieszczeń mieszkalnych.

Zawiadomiony o terminie kontroli organu, C. Ś. nie udostępnił miejsca kontroli. Poinformował, że zamontował urządzenie grzewcze na paliwo stale bez zgody współwłaścicieli budynku. Kominiarz nie chciał wydać mu pozytywnej opinii na wykonanie podłączenia.

Organ ustalił, że kontrolowany podłączył urządzenie grzewcze na paliwo stałe do przewodu wentylacyjnego użytkowanego w lokalu nr [...] w ww. budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Taki stan zagraża bezpieczeństwu osób przebywających w pomieszczeniu z uwagi na szkodliwe związki znajdujące się w spalinach (tlenek węgla, produkty rakotwórcze). Temperatura spalin może wywołać wybuch pożaru.

Zdaniem organu, w sprawie doszło do wykonania robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa, tj. do sytuacji, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W omawianym przypadku nie ma technicznej możliwości doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami, ponieważ inwestor podłączył urządzenie do już użytkowanego i to w inny sposób przewodu kominowego.

Odwołanie od ww. decyzji wnieśli E. M. - Ś. i C. Ś.. Odwołujący się przyznał, że do komina w ww. budynku podłączył piec kuchenny na paliwo stałe służący do podgrzewania wody. W jego ocenie, organ chcąc przeprowadzić kontrolę powinien zwrócić się nie do odwołującego się, tylko do osoby zgłaszającej interwencję w celu sprawdzenia prawidłowości podłączenia i zajęcia wszystkich kanałów kominowych, co jest niezgodne z prawem. Zwrócił się o wskazanie, kto może udrożnić i sprawdzić możliwość podłączenia urządzenia do przygotowania ciepłej wody. Nadmienił, że tę część mieszkania ma przeznaczoną do adaptacji na łazienkę.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji. Dodał, że już w trakcie postępowania odwoławczego, organ I instancji nadesłał dokumentację fotograficzną z oględzin przeprowadzonych z funkcjonariuszem Policji z dnia 5 października 2018 r. w sprawie podłączenia urządzenia grzewczego do przewodu wentylacyjnego na poddaszu ww. budynku mieszkalnego. Dokumentacja przedstawia, oprócz widoku podłączenia urządzenia grzewczego – kuchni węglowej do przewodu kominowego, widok komina w części strychowej, w tym także widok wylotów przedmiotowego komina znajdujących się w jego części zewnętrznej, tj. nad pokryciem dachowym. Wyloty poziome dwustronne przykryte są czapą kominową. Organ I instancji stwierdził, że wyloty poziome przykryte czapą kominową dopuszczalne są wyłącznie przy przewodach wentylacyjnych. Przewody dymowe i spalinowe wymagają wyłącznie wylotów pionowych.

Zdaniem organu odwoławczego, roboty związane z montażem urządzenia grzewczego na poddaszu przedmiotowego budynku mieszkalnego wymagały pozwolenia na budowę, ponieważ nie zostały one ujęte w zamkniętym katalogu robót budowlanych, zwolnionych z tego wymogu. Z akt sprawy wynika, że inwestor nie posiadał takiego pozwolenia. W tej sytuacji, zastosowanie w sprawie miał art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym organ I instancji zobowiązany jest, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, do wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy.

Organ odwoławczy uznał, że zebrany w sprawie materiał jednoznacznie dowodzi, że inwestor samowolnie podłączył urządzenie grzewcze – kuchnię węglową, w niemieszkalnej części poddasza w ww. budynku mieszkalnym, do przewodu wentylacyjnego obsługującego lokal mieszkalny nr [...].

Jak zauważył organ, zgodnie z § 141 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zabronione jest stosowanie zbiorczych grawitacyjnych przewodów spalinowych, dymowych i wentylacyjnych. Urządzenia grzewcze zasilane paliwem stałym wymagają indywidualnego (nieobsługującego innych urządzeń) przewodu dymowego.

W ocenie organu, podłączenie urządzenia grzewczego, będącego przedmiotem niniejszego postępowania nie odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Przewody wentylacyjne służą wyłącznie do wymiany powietrza w pomieszczeniach. Odprowadzanie spalin tymi przewodami powoduje zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Zatem, żeby doprowadzić wykonane roboty do stanu zgodnego z prawem należało bezwzględnie nakazać stronie odłączenie urządzenia grzewczego od przewodu wentylacyjnego i doprowadzenie tego przewodu do stanu poprzedniego, poprzez odtworzenie przegrody kominowej i zaślepienie wykonanego otworu.

Odnosząc się do pozostałych argumentów przedstawionych w odwołaniu, organ II instancji wyjaśnił, że przedmiotem tego postępowania nie jest ustalenie prawidłowości przydzielenia kanałów wentylacyjnych do poszczególnych lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku, lecz są samowolnie wykonane roboty związane z podłączeniem urządzenia grzewczego do kanału wentylacyjnego.

W kwestii wydania dyspozycji organowi I instancji prowadzącemu inne postępowanie, organ odwoławczy wyjaśnił, że jako organ wyższego stopnia, nie może wpływać na merytoryczny przebieg postępowania prowadzonego przed organem niższego stopnia, jak również wydawać zaleceń i poleceń co do sposobu załatwienia konkretnej sprawy pozostającej we właściwości tego organu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wskazaną decyzję z dnia [...] C. Ś. wniósł o "pozytywne rozpatrzenie (..) sprawy". W piśmie z dnia [...] r., stanowiącym uzupełnienie skargi, dodatkowo podniósł kwestie: doprowadzenia komina do stanu pierwotnego; oddania części poddasza jednej z sąsiadek; nakazu rozbiórki ganku oraz czterech budynków gospodarczych z garażem. Skarżący oświadczył, że oczekuje na wydanie, przez wyznaczoną osobę, polecenia odkrycia i położenia dawnego gzymsu betonowego na kominie. Wskazał, że sporny komin posiada trzy kanały dymne i jeden wentylacyjny.

Dodatkowo skarżący uzupełnił skargę pismami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] Opisał okoliczności podłączenia pieca kuchennego do przewodu kominowego. Wyjaśnił, że planuje zaadaptować łazienkę. Stwierdził, że domaga się przywrócenia komina na dachu do stanu pierwotnego. Przedstawił ponadto okoliczności prowadzenia prac budowlanych w przedmiotowym budynku mieszkalnym przez właściciela lokalu nr [...]. Podnosił, że obecnie jest pozbawiony możliwości kąpieli w wannie łazienkowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę, organ wyjaśnił, że w sprawie samowolnie wykonanych robót na nieruchomości toczą się postępowania administracyjne, które nie mają wpływu na zaskarżoną decyzję.

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wyznaczonym z urzędu, w piśmie z dnia 30 maja 2019 r. oświadczył, że zaskarża

w całości decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. Podtrzymał

wszystkie swoje oświadczenia zawarte w skardze i późniejszych pismach znajdujących się w aktach sprawy.

Organowi II instancji skarżący zarzucił:

1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na nieprawidłowym przyjęciu przez organ, że:

- skarżący podłączył urządzenie na opał stały do przewodu wentylacyjnego, w tym, że skarżący przyznał to podczas kontroli w dniu 19 września 2018 r., podczas gdy w rzeczywistości skarżący podłączył urządzenie do przewodu dymnego,

- podłączenie urządzenia na opał stały do przewodu dymnego mogło spowodować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, skoro przewód dymny był całkowicie udrożniony, dym prawidłowo wydobywał się kominem na zewnątrz i nie doszło do zjawiska cofnięcia się dymu do mieszkań innych lokatorów,

2) niewyjaśnienie przez organ wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, poprzez:

- niesprawdzenie, że w kominie, do którego skarżący podłączył urządzenie grzewcze znajdują się trzy przewody dymne i jeden przewód wentylacyjny, wszystkie oddzielone od siebie trwałymi przegrodami prawdopodobnie z cegły,

- pierwotnie komin, do którego skarżący podłączył urządzenie grzewcze posiadał cztery wyloty pionowe, właściwe do przewodów dymnych, które zostały następnie samowolnie przerobione na wyloty poziome przez sąsiada skarżącego, po jego wprowadzeniu się do ww. budynku mieszkalnego,

- naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 3 pkt 9 w zw.

z art. 48-49b ustawy Prawo budowlane, polegającą na przyjęciu, że w stosunku do robót budowlanych obejmujących instalację i podłączenie urządzeń grzewczych nie ma możliwości prawnej legalizacji tych robót budowlanych w trybie przepisów prawa budowlanego,

a w przypadku, gdy Sąd nie podzieli zasadności ww. zarzutu, skarżący podniósł zarzut,

4) naruszenia art. 51 ustawy Prawo budowlane, polegającego na nakazaniu doprowadzenia przewodu kominowego do stanu poprzedniego, poprzez odłączenie urządzenia grzewczego na paliwo stałe i odtworzenie przegrody kominowej, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zamiast wszczęcia postępowania naprawczego określonego w treści art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i nałożenia na skarżącego obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, z określeniem terminu ich wykonania.

W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organu

II instancji z dnia [...]

Na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę oraz przestawił stanowisko, które przygotował w ww. piśmie z dnia 30 maja 2019 r., wnosząc o dołączenie go jako załącznika do protokołu. Skarżący podtrzymał skargę. Pełnomocnik uczestników postępowania wniósł o oddalenie skargi, podkreślając,

że roboty budowlane zostały wykonane przez skarżącego samowolnie bez uzyskania zgody współwłaścicieli budynku i stwarzając zagrożenie dla jego mieszkańców. Jednocześnie przyznał, że nie była przeprowadzona wizja lokalna, która miałaby określić zakres wykonanych robót. Uczestnik postępowania J. F. oświadczył, że przewód kominowy, do którego podłączył się skarżący, nie jest przez nikogo użytkowany i jest przewodem dymnym wspólnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Kontrola sprawy, sprawowana przez Sąd według kryterium zgodności z prawem działań organów administracji publicznej, potwierdziła zasadność wniesionej skargi.

Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy decyzji organu wydanej w sprawie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia przewodu kominowego do stanu poprzedniego. Tak zakreślony przedmiot sprawy wyznacza granice badania skargi. Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu nie mogą być poddane kontroli Sądu podnoszone skargą kwestie legalności innych prac budowlanych w budynku, w którym mieszka skarżący i jego otoczeniu oraz kwestie przysługujących właścicielom praw do lokali w tym budynku.

Przechodząc do istoty sprawy należy wyjaśnić, że piec grzewczy jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.). Ustawienie takiego pieca w budynku i podłączenie go do komina zaliczane jest do robót budowlanych (art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane), jako montaż urządzenia technicznego związanego z obiektem budowlanym, zapewniającego możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2947/16, opubl. w Lex nr 2418598).

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z wyjątkiem przypadków określonych w art. 29 - 31 ww. ustawy, w których można wykonywać roboty budowlane na podstawie zgłoszenia bądź też bez zgłoszenia i pozwolenia na budowę. Roboty budowlane montażu pieca grzewczego, nie zostały wymienione w powyższych przepisach, co oznacza, że wymagają pozwolenia na budowę.

Montaż pieca grzewczego w budynku mieszkalnym winien odpowiadać wymaganiom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.). W myśl § 141 ww. rozporządzenia zabrania się stosowania grawitacyjnych zbiorczych przewodów spalinowych

i dymowych, z zastrzeżeniem § 174 ust. 3.

W niniejszej sprawie organy obu instancji zgodnie przyjęły, że na poddaszu budynku mieszkalnego wielorodzinnego w R. , nr działki nr [...], skarżący podłączył piec kuchenny na paliwo stałe do przewodu wentylacyjnego, obsługującego lokal mieszkalny nr [...]. Skarżący nie udostępnił miejsca kontroli pracownikowi organu. W postępowaniu odwoławczym organ uzyskał dokumentację zdjęciową, obrazującą podłączenie pieca grzewczego, widok komina w części strychowej oraz na zewnątrz. Stwierdzono, że komin ma wyloty poziome przykryte czapą kominową, dopuszczalną wyłącznie przy przewodach wentylacyjnych. Skarżący nie posiadał pozwolenia na montaż przedmiotowego urządzenia grzewczego. Zdaniem organów, w sprawie mamy do czynienia z wykonaniem robót budowalnych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych

w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

Niespornie jest w sprawie, że skarżący przyłączył piec grzewczy na paliwo stałe do komina bez uzyskania pozwolenia organu architektoniczno-budowlanego. W takiej sytuacji, jeżeli jest to tylko możliwe zastosowanie powinny znaleźć w pierwszej kolejności przepisy ustawy Prawo budowlane służące doprowadzeniu robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Stosownie do art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed upływem

2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych

w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego

z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych

w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego

z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Podobnie jak nakaz rozbiórki nałożenie przez organ obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, winien być stosowany w ostateczności, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, umożliwiającego stronie usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w świetle art. 51 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy Prawo budowlane.

W ocenie Sądu, brak jest dostatecznego wyjaśnienia stanu sprawy w zakresie możliwości legalizacji pieca grzewczego przyłączonego przez skarżącego do komina.

Niewątpliwie naruszeniem przepisów prawa budowlanego, jest przyłączenie pieca grzewczego na paliwo stałe do kanału wentylacyjnego w kominie. Jeżeli kanał ten jest już obsługiwany przez inny lokal, może to stwarzać bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Nie została jednak wystarczająco ustalona okoliczność zajęcia przez skarżącego kanału kominowego, określanego przez organ jako wentylacyjny, który to kanał obsługuje lokal mieszkalny nr [...]. Jak wynika bowiem

z oświadczenia J. F. (złożonego na rozprawie sądowej w dniu 30 maja 2019 r.) przewód kominowy, do którego podłączył się skarżący nie jest przez nikogo użytkowany i jest przewodem dymnym wspólnym. Powyższe oświadczenie uczestnika postępowania przeczy w oczywisty sposób ustaleniom organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarżący podnosi przy tym, że przedmiotowy komin składa się z trzech kanałów dymnych i jednego wentylacyjnego. Skoro, według ww. wyjaśnień, przedmiotowy kanał kominowy nie obsługuje lokalu mieszkalnego nr [...],

a ponadto zachodzi możliwość, że jest to przewód dymny, nie można wykluczyć możliwości przyłączenia pieca grzewczego do przedmiotowego kanału, przy spełnieniu wymagań prawnych i technicznych, przewidzianych dla tego rodzaju robót budowlanych. Zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze skarżący podnosił chęć adaptacji części mieszkania na łazienkę.

W zaistniałej sytuacji, rozstrzygnięcie organu oparte na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane okazało się co najmniej przedwczesne. Uzupełnienia brakującego materiału dowodowego nie można było dokonać w postępowaniu sądowym. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym nie może zmierzać do rozpatrzenia sprawy za organ, w tym ustalania stanu faktycznego sprawy.

Sąd uznał, że dla osiągnięcia skutków przewidzianych ww. przepisami

art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, wystarczające będzie wyeliminowanie z obrotu prawnego tylko zaskarżonej decyzji. Biorąc bowiem pod uwagę zakres już poczynionych ustaleń stanu faktycznego sprawy, celowe jest skorzystanie przez organ odwoławczy z instytucji przewidzianej w art. 136 § 1 k.p.a. Przepis ten umożliwia organowi odwoławczemu przeprowadzenie na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postępowaniu w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Obowiązkiem organu II instancji ponownie prowadzącego sprawę będzie ustalenie jaka jest faktycznie funkcja kanału w kominie znajdującym się w budynku w R. , do którego skarżący podłączył piec grzewczy, czy obsługuje on jakiekolwiek lokale w tym budynku. W zależności od poczynionych ustaleń, organ odwoławczy winien rozważyć, czy zachodzi możliwość legalizacji przyłączenia pieca grzewczego skarżącego do komina w świetle wymagań wynikających z przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów techniczno-budowlanych. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do możliwości przystosowania przedmiotowego kanału do celów grzewczych, konieczne okazać się może skorzystanie przez organ z opinii sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane w ww. dziedzinie.

Podsumowując Sąd uznał, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję, z pominięciem wyjaśnienia ww. okoliczności stanu faktycznego, dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uwzględnieniem skargi.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O przyznaniu wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi skarżącego Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji wyroku, zgodnie z art. 250 ww. ustawy

i § 2, § 4 ust. 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715 ze zm.).