Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 720/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 155, art. 154 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 73 ust. 1, 4 i 5,
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: par. 2 pkt 2,
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 329
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach  gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nadmiernie pobranej płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...][...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. po rozpatrzeniu odwołania I.a S.ego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 10 ust. 2 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał

w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z 17 kwietnia 2013 r. o ustaleniu I. K. kwoty nadmiernie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2009 w łącznej wysokości 300,96 zł.

W uzasadnieniu organ na wstępie wyjaśnił, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. w dokumencie z 17 kwietnia 2013 r. rozstrzygnął dwa różne zagadnienia – sprawę pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012, wszczętą na wniosek strony o przyznanie płatności na rok 2012 złożony w dniu 14 maja 2012 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w K. oraz sprawę ustalenia kwoty nadmiernie pobranych przez stronę płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2009, wszczętą z urzędu przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. zawiadomieniem z 14 marca 2013 r. Rozstrzygnięcia te, pomimo że zawarte są w jednym dokumencie, stanowią dwie odrębne decyzje administracyjne wydane w różnych trybach oraz wynikają

z odrębnych przesłanek faktycznych i prawnych. Decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie obejmuje jedynie postępowanie wszczęte z urzędu, o jakim mowa wyżej.

Organ wskazał, że w dniu 15 maja 2009 r. I. S. złożył

w Biurze Powiatowym ARiMR w K. wniosek o przyznanie m.in. płatności

z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach

o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009, na podstawie którego decyzją z 28 grudnia 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. przyznał mu płatności ONW na rok 2009 r. w wysokości 572,88 zł. Środki finansowe przyznane powyższą decyzją zostały zrealizowane na rachunek bankowy w dniu 11 lutego 2010 r.

Po uzyskaniu pisemnej zgody I. S., decyzją z 19 kwietnia 2012 r. organ I instancji uchylił w całości decyzję z [...] oraz przyznał stronie płatności ONW w pomniejszonej wysokości. Na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania, decyzją z 13 lipca 2012 r. organ odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie z [...] w części dotyczącej przyznania płatności ONW na rok 2009 w pomniejszonej wysokości oraz przyznał I. S. płatność z tytułu ONW w pomniejszonej wysokości na rok 2009 w kwocie 271,92 zł. Decyzja ta stała się ostateczna.

W związku z koniecznością ustalenia kwoty nadmiernie pobranych płatności organ I instancji decyzją z 17 kwietnia 2013 r. ustalił skarżącemu kwotę nadmiernie pobranych płatności ONW na rok 2009 w wysokości 300,96 zł uzyskanych na mocy decyzji z 28 grudnia 2009 r. Od decyzji tej I. S. wniósł odwołanie.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił na wstępie, że przedmiotem badania

w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ustawy o ARiMR jest ustalenie czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków występuje niewątpliwie wtedy, gdy środki te zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego.

W takim przypadku zadaniem organu ustalającego kwotę nienależnie pobranych płatności nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie jest prawnie skuteczne tj. czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną.

Organ wskazał, że przyznane skarżącemu płatności ONW na rok 2009

w wysokości 572,88 zł, zostały w dniu 11 lutego 2010 r. przekazane na rachunek bankowy wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów. W wyniku zmiany w trybie w trybie art. 155 kpa powyższej decyzji, rozstrzygnięciem z 19 kwietnia 2012r. uchylono ją w części dotyczącej przyznania płatności, zaś decyzją z 13 lipca 2012 r. przyznano skarżącemu płatności ONW na rok 2009 w wysokości 271,92 zł. Oznacza to, że cześć środków finansowych z tytułu płatności w wysokości 300,96 zł – stanowiących różnicę między kwotą wypłaconą a należną, stanowi płatności pobrane nadmiernie.

W ocenie organu odwoławczego postępowanie zakończone decyzją z 17 kwietnia 2013 r. w sprawie ustalenia nadmiernie pobranej płatności ONW na rok 2009 zostało przeprowadzone prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich zasad. Strona była informowana o przysługujących jej uprawnieniach i ciążących na niej obowiązkach, zapewniono jej również czynny udział w każdym stadium postępowania. Dokonano oceny okoliczności obowiązku zwrotu w oparciu o ocenę całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonego na jego podstawie stanu faktycznego.

Organ stwierdził też, że w niniejszej sprawie nie znalazł zastosowania art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych

w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, mający zastosowanie tylko

w przypadkach gdy płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy, a błąd ten nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Wskazał, że płatności ONW na rok 2009 zostały przekazane w nadmiernej wysokości na rachunek bankowy skarżącego w dniu 11 lutego 2010 r. w wyniku pomyłki organu ARiMR. Podczas rozstrzygania sprawy przyznania płatności, Kierownik Biura Powiatowego w K. nie uwzględnił maksymalnej powierzchni kwalifikującej się do płatności (PEG), co stanowiło podstawę do zmiany decyzji z 28 grudnia 2009 r. przez jej uchylenie i przyznania płatności ONW na rok 2009 ze względu na zawyżenie faktycznie uprawianej rolniczo powierzchni gruntów o 22,46% (0,42 ha).

W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie można uznać, że brak było możliwości wykrycia błędu w decyzji z 28 grudnia 2009 r. przez rolnika, bowiem I. S. składając wniosek o przyznanie płatności złożył podpis pod oświadczeniem, że znane mu są zasady przyznania płatności oraz pomocy finansowej objętej wnioskiem co oznacza, że powinien zadeklarować grunty kwalifikujące się do objęcia płatnością tj. grunty spełniające kryteria, o których mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 796/2004. Składając wniosek skarżący powinien podać powierzchnię działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym na gruncie. Skoro zadeklarował powierzchnię wykraczającą poza rzeczywistą spełniającą kryteria, nie została spełniona przesłanka uzasadniająca odstąpienie dochodzenia przez organy ARiMR obowiązku zwrotu nadmiernie pobranych płatności.

Dyrektor podkreślił również, że skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa zaskarżenia decyzji z 19 kwietnia 2012 r. zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, wobec czego - zdaniem organu - zgodził się z zawartym w niej rozstrzygnięciem.

Organ stwierdził, że w sprawie nie znajduje również zastosowania art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 ponieważ okres między datą płatności pomocy, a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta o nieuzasadnionym charakterze danej płatności nie przekroczył 4 lat – w dniu 13 maja 2013 r. została doręczona skarżącemu decyzja w sprawie ustalenia nadmiernie pobranej płatności ONW na rok 2009, a więc został on zawiadomiony o nieuzasadnionym charakterze płatności przed upływem 4 lat od jej daty tj. 10 lutego 2013 r.

Skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. złożył I. S. zarzucając, że jest ona bezzasadna, krzywdząca i została wydana z naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że od decyzji z 17 kwietnia 2013 r. nie odwołał się, gdyż będąc w ARiMR w K. otrzymał "informację ustną", że decyzja ta "działa na jego korzyść", a on sam nie zachował staranności w jej odczytaniu.

Na rozprawie przed Sądem dnia 11 grudnia 2013r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji obu instancji podnosząc dodatkowo, że "decyzja o przyznaniu płatności ONW za 2009 rok z dnia 28 grudnia 2009r. odpowiadała stanowi faktycznemu na gruncie".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

| Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo |

|o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy |

|administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie |

|dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa |

|materialnego |

|i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych |

|orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też |

|powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). |

|Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa |

|skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). |

|Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w K. utrzymująca w mocy decyzję organu|

|I instancji, w której ustalono skarżącemu wysokość nienależnie pobranych płatności ONW na rok 2009 w łącznej wysokości 300,96 zł. W |

|związku |

|z powyższym kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty |

|nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia skarżącego o tym postępowaniu pismem z dnia 14 marca 2013 r., do dnia |

|wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji organu II instancji. Przedmiotem rozważań Sądu nie mogło być więc postępowanie, w |

|wyniku którego na podstawie art. 155 w zw. z art. 154 § 2 k.p.a. uchylono decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. z dnia [...][...] |

|i przyznano płatności ONW na rok 2009 w kwocie niższej niż |

|w uchylonej decyzji. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych. |

|Zmierzało ono do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, na mocy której wypłacono stronie środki pieniężne w wysokości wyższej niż to |

|wynika z powierzchni ustalonej w oparciu |

|o system informacji geograficznej. Niniejsze postępowanie było więc tylko następstwem stwierdzenia, że płatności z tytułu ONW na rok |

|2009 nie były należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Podkreślić przy |

|tym należy, że decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] Nr [...] przyznająca płatność w kwocie pomniejszonej mogła być |

|przedmiotem sądowej kontroli, jednak strona, mimo stosownego pouczenia, nie skorzystała w uprawnienia do wniesienia skargi do |

|Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. |

|W świetle powyższego, Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności postępowania dotyczącego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z|

|dnia 28 grudnia 2009 r. przyznającej płatności ONW na rok 2009 w kwocie 572,88 zł. |

|W konsekwencji skarżący nie może skutecznie w niniejszym postępowaniu podnosić argumentów przeciwko wydanemu w trybie art. 155 k.p.a. |

|rozstrzygnięciu uchylającemu decyzję z dnia 28 grudnia 2009 r., ponieważ nie odnoszą się one do decyzji będącej przedmiotem kontroli |

|Sądu w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW na rok 2009. |

|Zgodnie z art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania|

|zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr |

|1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U. UE L 141 |

|z 30 kwietnia 2004 r., s. 18), w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone |

|zgodnie z ust. 3. Odsetki naliczane są za okres między powiadomieniem rolnika |

|o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem. Stosowana stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz |

|nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadków zwrotu kwot pieniężnych (ust. 3). |

|Tryb odzyskiwania nienależnie wypłaconych środków reguluje art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i |

|Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. nr 98, poz. 634 ze zm.), zgodnie z którym ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków |

|publicznych: pochodzących z funduszy Unii Europejskiej (pkt 1); krajowych, przeznaczonych na (pkt 2): współfinansowanie wydatków |

|realizowanych z funduszy Unii Europejskiej (lit. a), finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej |

|(lit. b), następuje |

|w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w |

|decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków |

|publicznych, o których mowa w ust. 1 (ust. 2). Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ww. ustawy jest |

|więc ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie |

|funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków występuje niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki |

|zostaną przyznane, a następnie wypłacone, na podstawie decyzji administracyjnej, później ostatecznie wyeliminowanej z obrotu prawnego. |

|Zadaniem organu nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy|

|wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne (tj., czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną) i czy decyzja została skierowana do |

|właściwego podmiotu (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. II GSK 822/11). |

|W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że na rachunek skarżącego zostały wypłacone środki pieniężne z tytułu płatności ONW na rok 2009,|

|tj. pochodzące |

|z funduszu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR w kwocie 572,88 zł, na podstawie decyzji z 28 grudnia 2009r., |

|wyeliminowanej następnie ostatecznie |

|z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy organ zobowiązany był wydać decyzję |

|w przedmiocie zwrotu nienależnych płatności, stanowiących różnicę między środkami przekazanymi na konto skarżącego, a kwotą ustaloną |

|jako płatność z tytułu ONW ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR |

|w K. z 13 lipca 2012r. |

|Trafnie przy tym organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki zastosowania art. 73 ust. 4 lub 5 rozporządzenia nr |

|796/2004. Zgodnie z art. 73 ust. 4 ww. rozporządzenia obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność |

|została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Jednakże |

|w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych |

|z obliczaniem danej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli o decyzji |

|o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Pomyłka organu może zaistnieć wówczas, gdy na |

|podstawie niespornych okoliczności faktycznych wyliczył on kwotę płatności przy zastosowaniu błędnych stawek lub |

|z powodu błędów rachunkowych. Za rzetelność danych we wniosku |

|o przyznanie każdej płatności, w tym również płatności z tytułu ONW, odpowiada bowiem występujący o taką płatność rolnik. Z uwagi na |

|powtarzalność i liczbę tych wniosków, z których korzystają wszyscy rolnicy każdego roku, skrupulatna kontrola każdego z nich w sposób |

|odpowiadający przepisom k.p.a., nie jest możliwa. Uproszczenia dowodowe w dysponowaniu funduszami wspólnotowymi tworzą za to sprawny |

|system bazujący z jednej strony na zaufaniu do informacji zamieszczanych przez rolnika we wniosku o przyznanie płatności, ale z drugiej |

|- na jego odpowiedzialności za ich rzetelność, weryfikowaną sporadycznie przy stosowaniu różnych metod i środków kontroli (por. wyrok |

|NSA z dnia 26 maja 2010 r., sygn. II GSK 609/09). |

|W rozpoznawanej sprawie w wyniku kontroli ustalono, że powierzchnia działek zgłoszonych przez skarżącego do płatności ONW za 2009 r. |

|przekracza powierzchnię referencyjną wyznaczoną dla działek ewidencyjnych w oparciu o system informacji geograficznej, a różnica między |

|powierzchnią zadeklarowaną przez rolnika |

|a powierzchnią kwalifikującą się do płatności wyniosła 22,46%. Składając wniosek |

|o przyznanie płatności na rok 2009 rolnik oświadczył na piśmie, że znane mu są zasady przyznawania płatności, a więc także konieczność |

|zgłoszenia do płatności tylko takiej powierzchni działek rolnych, na których prowadzona jest działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 |

|lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności (§ 2 pkt 2|

|rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy |

|finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach |

|o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Dz. U. Nr 40, poz. |

|329 ze zm.). Działalność rolnicza" stosownie do art. 2 lit.c powyższego rozporządzenia, oznacza zaś produkcję, hodowlę lub uprawę |

|produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie |

|gruntów |

|w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. |

|Ustalenie, że składając wniosek skarżący zadeklarował powierzchnię wykraczającą poza rzeczywistą spełniającą ww. kryteria legło u |

|podstaw uchylenia |

|w trybie art. 155 k.p.a. decyzji z dnia 28 grudnia 2009 r. przyznającej płatności |

|w kwocie zawyżonej. Wyrażając w piśmie z dnia 16.02.1012r. zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji w trybie art. 155 k.p.a. skarżący w |

|istocie przyznał, że wprowadził organ w błąd co do zadeklarowanej powierzchni, uprawniającej do płatności. |

|W piśmie Biura Powiatowego ARiMR w K. z dnia 7.02.2012r. informującym |

|o konieczności zmiany lub uchylenia decyzji z dnia 28 grudnia 2009 r. wyraźnie bowiem wskazano, że wypłata środków pieniężnych nastąpiła|

|niezgodnie |

|z powierzchnią ustaloną w oparciu o system informacji geograficznej. W ocenie Sądu, trudno w tej sytuacji mówić o pomyłce organu, skoro |

|działał on w zaufaniu do deklaracji rolnika co powierzchni gruntów kwalifikujących się do płatności. |

|Organ trafnie również wskazał, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka zastosowania art. 73 ust. 5 rozporządzenia nr 796/2004.|

|Zgodnie z jego treścią zwrot płatności uznanej za nienależną ulega przedawnieniu, jeżeli okres między datą płatności pomocy, a datą |

|pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat.|

|Okres ten ogranicza się do czterech lat, jeżeli beneficjent działał w dobrej wierze. |

|W niniejszej sprawie niezależnie od oceny czy skarżący działał w dobrej wierze, okres przedawnienia jeszcze nie upłynął, ponieważ |

|wypłata płatności za rok 2009, uznanej następnie za nienależnie pobraną, nastąpiła w dniu 11 lutego 2010 r. Czteroletni okres od daty |

|płatności upłynie zatem z dniem 11 lutego 2014 r. |

|W świetle powyższego, ponieważ kwota wypłaconych skarżącemu na podstawie uchylonej decyzji z dnia 28 grudnia 2009 r. środków pieniężnych|

|wynosiła 572,88 zł, |

|a jak wynika z decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR |

|w K. z 13 lipca 2012r. kwota płatności należnych powinna wynosić 271,92 zł, organ prawidłowo ustalił kwotę nadmiernie pobranej płatności|

|na 300,96 zł. |

|W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest |

|okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak |

|w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. |

|Orzeczenie zawarte w pkt II oparto o treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w zw. z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 |

|września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej |

|przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490 t.j.). |

| |

| |

| |

| |

-----------------------

1