Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 401/00
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 2002-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Rzeczą organu administracji jest ocena czy na wykonanie określonych w zgłoszeniu /art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ robót budowlanych potrzebne jest pozwolenie na budowę, czy też wystarczy jedynie dokonanie ich zgłoszenia. Ponieważ, organ ten w terminie 30 dni nie zareagował, inwestor miał prawo przystąpić do realizacji projektowanej inwestycji. W tej sytuacji nie można zastosować sankcji przewidzianej w art. 48 ustawy Prawo budowlane.

TEZY

Rzeczą organu administracji jest ocena czy na wykonanie określonych w zgłoszeniu /art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ robót budowlanych potrzebne jest pozwolenie na budowę, czy też wystarczy jedynie dokonanie ich zgłoszenia. Ponieważ, organ ten w terminie 30 dni nie zareagował, inwestor miał prawo przystąpić do realizacji projektowanej inwestycji. W tej sytuacji nie można zastosować sankcji przewidzianej w art. 48 ustawy Prawo budowlane.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu przy udziale (...) sprawy ze skargi Lidii P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 17 lutego 2000 r. (...) w przedmiocie: nakazania złożenia inwentaryzacji budowlanej oraz protokołów badań i sprawdzeń - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 lutego 2000 r., (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania Lidii P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 28 grudnia 1999 r., (...) nakazującej złożenie w terminie do dnia 31 marca 2000 r. dokumentów dotyczących lukarny dachowej tj. inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym wykonanych robót oraz protokółów i sprawdzeń, która to lukarna dachowa została wykonana bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ orzekający ustalił w toku postępowania, iż Anna Sz. w dniu 23 kwietnia 1996 r. zgłosiła do Urzędu Miejskiego w O. zamiar wybudowania lukarny dachowej na poddaszu budynku mieszkalnego położonego przy ul. P. 10a. Przedmiotowy budynek stanowi współwłasność 3 osób: Anny Sz. w 1/4 części; Lidii P. w 1/2 części i Ewy P. w 1/4 części. Zgłoszenie dotyczące wykonania ww. robót budowlanych organ właściwy przyjął i nie wniósł od niego sprzeciwu. W czerwcu 1996 r. Anna Sz. przystąpiła do wybudowania lukarny dachowej. W dniu 26 lutego 1998 r., na wniosek inwestora, inspektor Urzędu Miejskiego dokonał odbioru przedmiotowej lukarny wykonanej według zgłoszenia i stwierdził, że została ona wykonana prawidłowo pod względem technicznym i nadaje się w pełni do użytkowania. Następnie przyjął zawiadomienie o przystąpieniu z dniem 26 lutego 1998 r. do użytkowania i potwierdził zdatność do użytku przedmiotowej lukarny.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podniósł, iż postępowanie organu I instancji pod względem proceduralnym i prawnym było prawidłowe, bowiem zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ możliwe jest przystąpienie do wykonania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę, ale po zgłoszeniu zamiaru ich wykonania, jeśli organ nie wniesie sprzeciwu w terminie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Bezspornym jest, że na wykonanie ww. robót było wymagane pozwolenie na budowę. Brak reakcji organu po przyjęciu zgłoszenia doprowadził do usankcjonowania legalności wykonanych robót na podstawie zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę. W tej sytuacji organ uznał, iż w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem, nie można zastosować art. 48 Prawa budowlanego i nakazać rozbiórki wybudowanej lukarny, gdyż inwestor faktycznie uzyskał zgodę organu na jej wykonanie, jednak nie w formie aktu administracyjnego, który można by było wyeliminować z obrotu prawnego. Jedyną podstawą prawną pozwalającą podjąć organowi działania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem jest art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, które pozwalają nałożyć na inwestora obowiązek wykonania dokumentacji architektoniczne budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym wykonanych robót oraz przedłożenie protokołów badań i sprawdzeń niezbędnych do stwierdzenia, że wykonane roboty wykonano zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami. Dopiero nie wykonanie powyższego obowiązku może skutkować orzeczeniem rozbiórki wybudowanej części obiektu.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Lidia P. Skarżąca podniosła, że zostało złamane prawo, bowiem powinna ona, jako współwłaścicielka przedmiotowego budynku, zostać powiadomiona o zamiarze wybudowania lukarny dachowej i wyrazić zgodę na jej wybudowanie. Dodała, że przedmiotowa lukarna jest dla niej bardzo uciążliwa, ponieważ z okna widać całe jej podwórko i działkę, a Anna Sz. stojąc w oknie prowokuje ją do kłótni.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie wywodząc jak w treści zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. W rozpatrywanej sprawie bezspornie zostało ustalone, iż Anna Sz. dokonała w trybie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, zgłoszenia robót budowlanych polegających na wykonaniu lukarny dachowej. Zgłoszenie zostało przyjęte w Urzędzie Miasta O., którego Zarząd na podstawie porozumienia z dnia 30 grudnia 1994 r., zawartego z Kierownikiem Urzędu Rejonowego w Z., był uprawniony do przyjmowania zgłoszeń o zamiarze budowy oraz wykonania robót budowlanych wymienionych w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. W zakreślonym ustawowo terminie 30 dni, organ administracyjny nie złożył sprzeciwu ani też w inny sposób nie zareagował. Oznacza to, iż wyraził on zgodę na rozpoczęcie zamierzonych robót budowlanych. Anna Sz. wykonała lukarnę i jak wynika z załączonego projektu uproszczonego zmieniała częściowo konstrukcję dachu budynku. Wykonany zakres robót wymagał niewątpliwie uzyskania pozwolenia na budowę. Nie mieścił się on w katalogu prac wymienionych w art. 29 ustawy, na które nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia. W przytoczonym stanie faktycznym nie można jednak Annie Sz. postawić zarzutu działania w warunkach samowoli budowlanej. Wystąpiła ona bowiem do uprawnionego organu ze zgłoszeniem robót budowlanych. Rzeczą tegoż organu była ocena czy na wykonanie tych robót potrzebne jest pozwolenie na budowę, czy też wystarczy jedynie dokonanie ich zgłoszenia. Ponieważ, jak wyżej powiedziano, organ administracyjny w terminie 30 dni nie zareagował, inwestorka miała pełne prawo przystąpić do realizacji projektowanej inwestycji. W ocenie Sądu, w przedstawionej sytuacji nie można było zastosować sankcji przewidzianej w art. 48 Prawa budowlanego.

Zakres robót wykonanych przez Annę Sz., związany był z ingerencją w konstrukcję dachu budynku. Okoliczność ta, może mieć wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji całego obiektu. Prawidłowo zatem organ nadzoru budowlanego chcąc doprowadzić wykonane roboty do stanu zgodności z prawem, przy braku możliwości zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, podjął działania w rybie art. 51 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego. Uzyskując niezbędne orzeczenia techniczne o wykonanych robotach, protokoły oraz inwentaryzację powykonawczą, będzie mógł ocenić czy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z normami technicznymi, gwarantującymi bezpieczne eksploatowanie obiektu.

Fakt, iż lukarna umieszczona jest w odległości około jednego metra od granicy użytkowania nieruchomości przez skarżącą nie może mieć znaczenia prawnego. Nieruchomość w sensie prawnym stanowi jedną całość, a sprawa o zniesienie współwłasności jest w toku. Także to, iż Anna Sz. i jej rodzina wyglądając przez lukarnę widzą część nieruchomości użytkowanej przez skarżącą i rzekomo prowokują ją do kłótni, nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Ocena tego rodzaju zachowań sąsiadów czy współwłaścicieli nieruchomości, nie należy do Sądu administracyjnego.

Mając na uwadze, iż przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani przepisów posłowania, Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł o oddaleniu skargi.