Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3199/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86  § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA – Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Miasta G. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 19 grudnia 2016 r. Należny wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 29 grudnia 2016 r.

W piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, że powodem nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego od skargi było wystąpienie w trzeciej dekadzie grudnia 2016 r. dni świątecznych (Boże Narodzenie) i związane z tym nieobecności pracowników oraz zwiększona ilość obowiązków służbowych pracowników z powodu konieczności wykonania wielu dodatkowych czynności związanych z zakończeniem roku budżetowego (posiedzenia komisji, sesja budżetowa Rady Miasta G.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności, inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo wysłane na wskazany przez stronę adres i skutecznie doręczone. Strona skarżąca tego nie kwestionuje. Okolicznością podnoszoną przez stronę skarżącą świadczącą o braku jej winy w uchybieniu terminu jest natomiast okres świąteczny i związane z tym nieobecności pracowników oraz zwiększona ilość obowiązków służbowych pracowników z powodu konieczności wykonania wielu dodatkowych czynności związanych z zakończeniem roku budżetowego.

W literaturze oraz orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260).

Innymi słowy, jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć braków kadrowych. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu.

Nieobecność pracownika nie zwalnia strony skarżącej z obowiązku należytej organizacji pracy, ani też z odpowiedzialności za wszelkie nieprawidłowości w tym zakresie. Do strony skarżącej należy zatem zapewnienie starannego i terminowego działania także w sytuacji, gdy pracownik, do którego w ramach przypisanego mu zakresu obowiązków należy dokonywanie płatności jest nieobecny w pracy. Skoro zatem, jak wskazuje strona, uchybienie terminu zostało spowodowane nieobecnością pracowników to ta okoliczność, w świetle powyższego oznacza, że strona skarżąca nie dołożyła należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw działając na swoje ryzyko.

W świetle powyższego, nie uznano przedstawionych przez stronę skarżącą okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających uiszczenie wpisu sądowego od skargi w terminie. Były one skutkiem zaniedbania działań strony skarżącej, której obowiązkiem była należyta organizacja pracy.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.