Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 531/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 art. 73 § 3, 4, 2,  art. 65 - art. 72
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 grudnia 2016 roku POSTANOWIENIE Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi F.s.c. J. B., I. B. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. F.s.c. J. B., I.B. w B. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że aktualnie posiada trudności ekonomiczno-organizacyjne polegające na braku płynności finansowej środków na zakup materiałów do produkcji oraz na wynagrodzenie dla pracowników. Aktualna sytuacja grozi firmie likwidacją, a każda kwota wydatków stanowi dla firmy problem. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, wartość środków trwałych określiła na kwotę 216.018,94zł, wysokość zysku za ostatni rok obrotowy określiła na kwotę 51.214,42zł. Spółka nie wykazała środków na posiadanych rachunkach bankowych Oświadczyła, że zobowiązania ogółem stanowią ok.1.200.000,00 zł w tym ok. 800.000,00 zł stanowią kredyty bankowe.

Zarządzeniem z 10 listopada 2016r. strona została wezwana do nadesłania dokumentów obrazujących sytuację finansową i majątkową spółki. Wskutek nieodebrania przez stronę dwukrotnie awizowanej przesyłki 15 i 23 listopada 2016r. wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia. Do dnia dzisiejszego dokumenty nie zostały przedłożone.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy strona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy i w związku z tym, zgodnie z art. 252 § 1 ustawy wniosek strony powinien zawierać oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.

Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005r. sygn. akt FZ 478/04 opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej.

W razie jednak, gdyby treść oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach (art. 252 § 1 p.p.s.a.) nie zawierała danych wystarczających do oceny, bądź też nasuwała by wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego strony i jej zdolności płatniczych, orzekający zgodnie z art. 255 p.p.s.a. zobligowany jest do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia tych okoliczności poprzez wezwanie strony do złożenia konkretnie określonych dokumentów i oświadczeń i dopiero w oparciu o taki materiał dowodowy wydaje rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy.

Niezastosowanie się przez stronę do wezwania w trybie wyznaczonym przez art. 255 p.p.s.a. ma ten skutek, że orzekający nie może skorzystać ze wszystkich koniecznych do rozstrzygnięcia wniosku oświadczeń bądź dokumentów źródłowych. Ich brak powoduje, że materiał dowodowy w dalszym ciągu jest niekompletny, a zatem niewystarczający do sprawdzenia, czy twierdzenie strony o niemożności poniesienia kosztów postępowania znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Konsekwencją procesową takiego stwierdzenia może być nieuwzględnienie wniosku w jego pełnym zakresie, a nawet odmowa przyznania prawa pomocy (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 613-614 i powołane tam orzecznictwo).

W przedmiotowej sprawie, oświadczenia zawarte we wniosku złożone na urzędowym formularzu PPPr, były niewystarczające do oceny, czy strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie strony skarżącej do nadesłania dokumentów pozwalających na lepszą ocenę sytuacji majątkowej i finansowej spółki.

Wezwaniem z 10 listopada 2016r. strona skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentów źródłowych. Wskutek nieodebrania przez stronę dwukrotnie awizowanej przesyłki15 i 23 listopada 2016r. wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia 29 listopada 2016r. W myśl bowiem art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy (art. 65 - art. 72 p.p.s.a.) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy - w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia o którym mowa w § 1.

Mając, zatem na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez stronę skarżącą wykonane, uznać należy, że nie wykazała ona, iż ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do niej wystąpiła.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 25 kwietnia 2008r., sygn. akt: II OZ 322/08 i z 24 czerwca 2008r. sygn. akt I GZ 147/08 warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez wnioskodawcę, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu takiego prawa, co niewątpliwie oznacza, iż ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Skarżący uchylając się od przedstawienia wszystkich dokumentów, o które został wezwany powinien liczyć się z tym, że orzekający nie będzie miał wystarczających podstaw do uznania jego oświadczeń i twierdzeń za uprawdopodobnione, a tym samym za uzasadniające przyznanie prawa pomocy – podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 5 czerwca 2008 r. sygn. akt. I FZ 236/08.

Z tych powodów na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.