Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 764/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. TG


UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. S. wniósł skargę na odmowę udzielenia przez Wojewodę [...] informacji na piśmie, o które zwracał się w dniu 7 czerwca 2002 r. dotyczących działalności poprzednio i obecnie urzędującego Wójta Gminy R. W swojej skardze J. S. podał także, że odmówiono mu udzielenia informacji na piśmie, proponując jedynie spotkanie, odnośnie możliwości wyboru tej samej osoby na stanowisko wójta, sposobu wydawania pieniędzy publicznych oraz wyjaśnienia jakie są efekty ekonomiczne realizowanych ze środków publicznych inwestycji.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

W uzasadnieniu podano, iż w piśmie z dnia 18 czerwca 2002r. udzielono skarżącemu odpowiedzi na jego pismo z dnia 7 czerwca 2002r. , które zawierało zarzuty, iż Rada Gminy R. nie udzieliła skarżącemu wyczerpujących odpowiedzi na pytania, które skierował do Wojewody [...] pismem z dnia 18 kwietnia 2002 r. Pismo to na podstawie art. 65 w związku z art. 229 pkt 3 k.p.a. zostało przekazane Radzie Gminy R. , o czym skarżący został powiadomiony. Wojewoda [...] podniósł również, że jak wynika z odpowiedzi przekazanej przez Przewodniczącego Rady Gmina R., udzielił on odpowiedzi na pytania przedstawione przez skarżącego w piśmie z dnia 18 czerwca 2002 r. , a ponadto zaproponował J. S. dwa terminy posiedzeń celem omówienia zagadnień poruszanych przez skarżącego, lecz na żaden z zaproponowanych terminów skarżący nie przybył. W konkluzji Wojewoda [...] stwierdził, iż Przewodniczący Rady Gminy zachował tryb zgodny z art. 10 ust.5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198) w związku z czym należy uznać, iż nie naruszono prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Prawo wniesienia skargi jest więc uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych w ich kompetencjach, a działania sądu nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego ( vide: J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, str. 97 ).

Jak wynika to z akt sprawy w dniu 9 sierpnia 2004 r. J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na odmowę udzielenia mu przez Wojewodę [...] w piśmie z dnia 18 czerwca 2002r. informacji na piśmie, o które zwracał się w piśmie 7 czerwca 2002r., a które dotyczyły działalności Wójta Gminy R., kwestii możliwości ponownego wyboru tej samej osoby na stanowisko Wójta, sposobu wydawania pieniędzy publicznych oraz efektów ekonomicznych realizowanych za nie inwestycji. Z akt administracyjnych, a w szczególności z kopii pisma J. S. adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., a zatytułowanego "skarga" wynika, iż jego pismo z dnia 8 lutego 2002 r., na które powołuje się on również w kopii pisma z dnia 18 kwietnia 2002 r. (skierowanego do Wojewody [...]), dotyczyło żądania przyznania zasiłku dla bezrobotnych, a więc rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej. Taki również charakter ma pismo adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. zatytułowane "skarga", bo jak wynika jednoznacznie z jego treści, jest ono odwołaniem od decyzji z dnia 12 kwietnia 2002r. dotyczącej przyznania zasiłku celowego ( przesłanym jedynie, jak zaznaczyła to sama strona, do wiadomości Radzie Gminy i Wojewodzie [...] z tym, że temuż ostatniemu z prośbą o spowodowanie kontroli postawionych w piśmie zarzutów). W treści tegoż odwołania nie sposób dopatrzyć się wniosku o udzielenie informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198) , jako że w części dotyczy niesatysfakcjonującego stronę rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej ( przez organ I instancji), a w części żądanie dokonania przez wojewodę ( a więc jeszcze inny organ) kontroli zarzutów przedstawionych w formie zapytań. Nie jest również wnioskiem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej kopia pisma z dnia 11 kwietnia 2002r., jako że w piśmie tym strona kwestionuje zgodność z prawem uchwały Rady Gminy R., co ewentualnie podlegać mogłoby (po spełnieniu niezbędnych przesłanek) rozpoznaniu w innym trybie. Tym samym wobec braku wniosku o udzielenie informacji publicznej, organy nie podejmowały czynności ani nie wydały decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organy: Rada Gminy w piśmie z dnia 28 maja 2002r., a Wojewoda w pismach z dnia 25 kwietnia 2002r. i 18 czerwca 2002r. ustosunkowując się do zarzutów podnoszonych przez stronę, poinformowały zainteresowanego o właściwym trybie rozpoznania poszczególnych kwestii lub podjętych czynnościach. Żądanie udzielenia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wyartykułowane zostało dopiero w skardze skierowanej do sądu w dniu 9 sierpnia 2004r. i wbrew zawartemu w niej twierdzeniu skarżącego, nie zapadła decyzja w trybie art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy odmawiająca udzielenia informacji publicznej. Skoro organy nie podejmowały czynności w ramach postępowania o udostępnienie informacji publicznej ( wobec braku wniosku w tym zakresie) to nie został również wyczerpany tryb przewidziany w art. 16 ust. 2 powołanej ustawy, co skutkować winno odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

Nadto podnieść należy, iż gdyby nawet uznać, że skarga J. S. dotyczy bezczynności organów obowiązanych do udzielenia informacji publicznej, to stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie spawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest zatem dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia , do których należy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przewidziane w art. 37 k.p.a. Niezłożenie przez skarżącego takiego zażalenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak wyżej.

TG