Wyrok NSA, sygn. akt V SA 2015/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1999-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Kombatanci
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 listopada 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Teza: Zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./ pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy przepisów dotychczasowych uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", z wyjątkiem osób, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939, lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie oraz z wyjątkiem żołnierzy z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10.05.1945 r. do 30.06.1947 r.

TEZY

Zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./ pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy przepisów dotychczasowych uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", z wyjątkiem osób, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939, lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie oraz z wyjątkiem żołnierzy z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10.05.1945 r. do 30.06.1947 r.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 1999 r. sprawy ze skargi Mariana E. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 12 października 1998 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją (...) z dnia 12.10.1998 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 w związku z art. 127 par. 3 Kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek Mariana E., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 19.05.1998 r. (...) o pozbawieniu Mariana E. uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" oraz art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./.

Zdaniem organu administracji należy Mariana E. pozbawić uprawnień kombatanckich jako osobie zatrudnionej w strukturze Urzędów Bezpieczeństwa, która uzyskała uprawnienia te wyłącznie z tytułu walki o utrwalanie władzy ludowej. Odwołanie, w którym strona oświadczyła, że nie brała udziału w walce z podziemiem, zdaniem organu administracji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zawierało dowodów na potwierdzenie okoliczności określonych w art. 1 ust. 3 cytowanej ustawy.

Na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Marian E. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podniósł w niej, że w trakcie swej pracy w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w J. zwalczał Werwolf i bandy szabrowników, zaś od 1948 r. do 1968 r. był pracownikiem systemu oświaty Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz że w trakcie II wojny światowej brał udział w walkach w obronie Warszawy i w obronie Moskwy. Dodał również, że Urząd do Spraw Kombatantów nie żądał od Skarżącego dowodów na potwierdzenie faktu, że w czasie służby w resorcie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pełnił wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżonej decyzji nie można przypisać cech niezgodności z prawem. Wbrew zarzutom skargi, wymienione rozstrzygnięcie wydane przez organ administracji znajduje oparcie w ustalonym stanie faktycznym sprawy oraz w przepisach obowiązującej w dniu rozstrzygania sprawy ustawy "kombatanckiej".

Otóż z zaświadczenia (...) byłego ZBoWiD w Warszawie z dnia 24.09.1982 r. wynika, że skarżący uprawnienia kombatanckie uzyskał wyłącznie z tytułu "walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej". Zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy "kombatanckiej" pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy przepisów dotychczasowych uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", z wyjątkiem osób, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939, lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie oraz z wyjątkiem żołnierzy z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10.05.1945 r. do 30.06.1947 r. W rozpoznawanej sprawie wymienione wyżej wyjątki nie zachodzą. W aktach rozpoznawanej sprawy brak jest również dowodów wskazujących, że skarżący posiada inne tytuły do uzyskania uprawnień kombatanckich, wymienione w przepisach cyt. ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. W tych okolicznościach organ administracji powołując się na przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 wymienionej ustawy "kombatanckiej" miał uzasadnione podstawy do wydania decyzji o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. Przepis stanowi bowiem samodzielną podstawę do wydania decyzji tej treści i tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie zbędne są rozważania dotyczące drugiej podstawy prawnej wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji /art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a"/ traktującej o zatrudnieniu w byłych organach bezpieczeństwa publicznego.

Z tych wszystkich względów z mocy art. 27 ust. 1 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995 r. orzeczono jak w wyroku.