Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 4199/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 184 ust. 1, art. 189 ust. 3 i 3a, art. 207 ust. 1, 2 i 9
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi I. O. i Z. w P. (...) na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) sierpnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty odsetek naliczonych w związku z niezłożeniem wniosku o płatność; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez I. w W., (dalej: "Skarżący", "Strona"), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej: "Minister", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie dofinansowania Działań Priorytetu VI "Rynek pracy otwarty dla wszystkich" w ramach PO KL zawartego pomiędzy Województwem [...], a Wojewódzkim Urzędem Pracy w Z. (dalej: "WUP"), w brzmieniu nadanym aneksem nr 8, określającą do zwrotu kwotę odsetek w wysokości 4 700,00 zł naliczonych w związku z niezłożeniem wniosku o płatność nr [...] na kwotę stanowiącą co najmniej 70% łącznej kwoty przekazanych wcześniej transz dofinansowania.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Strona realizowała projekt pt.: "[...]" na podstawie umowy o dofinansowanie projektu nr [...] zawartej w dniu [...] grudnia 2010 r., dalej: "umowa o dofinansowanie". Okres realizacji projektu określony we wniosku o dofinansowanie projektu pierwotnie na czas od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. został przedłużony do dnia [...] grudnia 2013 r. Celem projektu było wydłużenie aktywizacji zawodowej osób 45+ w województwie [...] poprzez wypracowanie nowych narzędzi i metod wsparcia i wprowadzenia ich do głównego nurtu polityki na poziomie lokalnym.

Zgodnie z § 10 ust. 6 ww. umowy w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę stanowiącą co najmniej 70% łącznej kwoty przekazanych wcześniej transz dofinansowania lub w terminie wynikającym z harmonogramu płatności, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Stosownie do treści art. 189 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157 poz. 1240 ze zm.), dalej: "u. f. p.", w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność.

Do końca 2012 r. Strona otrzymała dwie transze dofinansowania w wysokości 122 225,00 zł i 369 625,00 zł, z czego zwróciła kwotę 133 835,72 zł i 1 444,34 zł. Wobec powyższego do rozliczenia łącznie z wnioskiem o płatność nr [...] składanym za okres do końca 2012 r. pozostawała kwota 356 569,94 zł. Do końca 2012 r. Strona rozliczyła i zostały zatwierdzone jako kwalifikowalne poniesione przez Stronę wydatki w kwocie 226 958,79 zł (190 806,58 zł + 36 152,21 zł).

W związku z tym, iż kwota ta nie stanowi 70% dotychczas otrzymanych transz dofinansowania organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, określił przypadającą do zwrotu kwotę odsetek w wysokości 4 700,00 zł. Strona wniosła odwołanie.

Organ II instancji decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, utrzymał w całości zaskarżoną decyzję w mocy stwierdzając, że w zawartym we wniosku o płatność nr [...] harmonogramie płatności Strona założyła, że w kolejnym wniosku o płatność za okres od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r., rozliczy minimum 70% przekazanych zaliczek i będzie wnioskowała o kolejną transzę dofinansowania w wysokości 444 965,70 zł.

Organ odwoławczy uznał, że Strona otrzymała dofinansowanie (uwzględniając zwroty środków) w wysokości 356 569,94 zł natomiast do kończ 2012 r. rozliczyła jako kwalifikowalne i zatwierdzone przez WUP wydatki w łącznej kwocie 226 958,79 zł, co oznacza, że aby spełnić warunek rozliczenia 70% dofinansowania, powinna była rozliczyć we wniosku o płatność nr [...] wydatki w kwocie 58 792,38 zł. Z ostatecznej wersji informacji o wynikach weryfikacji ww. wniosku o płatność, za kwalifikowalne WUP uznał wydatki w kwocie 36 152,21 zł.

Prawidłowo zatem organ I instancji ustalił, że różnica pomiędzy kwotą wydatków rozliczonych przez Stronę w ww. wniosku o płatność 22 640,17 zł (tj. 58 792,38 zł - 36 152,21 zł) stanowi podstawę do naliczenia odsetek.

Organ podkreślił, że treść art.189 ust. 3 u.f.p. oraz zapisy umowy o dofinansowanie odnoszą się wprost do dnia przekazania środków beneficjentowi i nie uzależniają naliczenia odsetek od dysponowania środkami. Nie ma zatem znaczenia, że Strona w okresie zamrożenia i zawieszenia projektu miała ograniczone prawo do dysponowania wypłaconą mu kwotą dofinansowania.

Pismem z dnia [...] września 2015 r. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Z. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając zaskarżonej decyzji:

- brak odniesienia się oraz rozważenia zarzutu dotyczącego błędnego wyliczenia kwoty środków rozliczonych przez beneficjenta i uznanych za kwalifikowane przez IP2 do dnia [...] grudnia 2012 r., organ wskazał, że kwota ta wyniosła 190 806, 58 zł, podczas gdy kwota ta powinna wynosić 190 806, 53 zł,

- nieprawidłowe ustalenie okresu za jaki organ żąda od beneficjenta odsetek jak dla zaległości podatkowych, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisu art. 207 ustawy prawo zamówień publicznych oraz art. 7, 77 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2016 r. poz. 718), dalej: "p. p. s. a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p. p. s. a.).

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący realizował projekt pt.: "[...]" na podstawie umowy o dofinansowanie projektu zawartej w dniu [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Okres realizacji projektu określony na czas od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. został następnie przedłużony do dnia [...] grudnia 2013 r.

Zgodnie z § 30 ww. umowy o dofinansowanie w sprawach nieuregulowanych umową zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z Programu, odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej oraz właściwe akty prawa krajowego, w szczególności, m.in. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157 poz. 1240 ze zm.), dalej: "u. f. p." oraz ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.), dalej: "u. z. p. p. r."

Art. 184 ust. 1 u. f. p stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych m.in. ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Te "inne procedury", to także procedury wskazane w ww. umowie o dofinansowanie projektu zawartej w dniu [...] grudnia 2010 r. Treść umowy stanowi regulację określającą jak otrzymane środki mają być wydatkowane aby uznać je za tzw. koszty kwalifikowalne realizacji projektu. Zapisy te stanowiąc o sposobie wydatkowania pieniędzy są rodzajem procedury wiążącej strony umowy dotyczącej wykorzystania środków.

Zgodnie z art. 207 ust. 1 u. f. p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10 powołanego artykułu. Jednocześnie w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 tej ustawy, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast zgodnie z art. 207 ust. 9 tej ustawy, po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w przytoczonym wyżej ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.

Zgodnie z art. 189 ust. 3 u. f. p. w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 3, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zapłaty odsetek lub wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 189 ust. 3a u.f.p.). Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3а, właściwy organ wydaje decyzję o zapłacie odsetek określającą kwotę środków, od których nalicza się odsetki, termin, od którego nalicza się odsetki, a także sposób ich zapłaty. Przepis art. 207 ust. 2 stosuje się odpowiednio (art. 3b u. f. p.).

Zapisy regulujące tę kwestię zawiera również § 13 umowy o dofinansowanie, zgodnie z którym w przypadku gdy dofinansowanie jest przez Beneficjenta wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u. f. p., pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, Beneficjent zobowiązuje się do zwrotu całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych.

Stosownie do dyspozycji art. 98 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE.L.210 z 31 lipca 2006 r. ze zm.), do którego odsyła wprost art. 26 ust. 1 pkt 15a u. z. p. p. r., państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego.

Jak wynika z treści § 10 ust. 6 umowy o dofinansowanie w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę stanowiącą co najmniej 70% łącznej kwoty przekazanych wcześniej transz dofinansowania lub w terminie wynikającym z harmonogramu płatności, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność.

Z akt sprawy wynika, a Skarżący tego nie kwestionuje, że przedstawiona do rozliczenia uznanych za kwalifikowalne kwota wydatków w wysokości 226 958, 79 zł nie stanowi 70 % pozostałych do rozliczenia środków, tj. 356 569, 94 zł.

Zatem zdaniem Sądu działanie organu zgodnie z dyspozycją powołanych wyżej przepisów u.f.p. i zapisów umowy o dofinansowanie jest uzasadnione.

W skardze zawarto zarzut dotyczący nieprawidłowego ustalenia okresów, za jakie organ żąda odsetek. Skarżący podnosi, że odsetki powinny być liczone za okres, w którym dysponował środkami dofinansowania podczas gdy w okresie od dnia [...] czerwca do dnia [...] listopada 2011 r. (okres zamrożenia projektu) oraz od dnia [...] lutego do dnia [...] grudnia 2012 r. (zawieszenie projektu) Skarżący nie miał możliwości wydatkowania przyznanych mu środków, co zdaniem Skarżącego powoduje, iż nie mógł dysponować środkami. Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ww. zarzut nie znajduje uzasadnienia. Treść powołanych wyżej przepisów ustawy o finansach publicznych, a także zapisy umowy o dofinansowanie nie budzą wątpliwości interpretacyjnych - odsetki liczone są od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Ponadto należy podkreślić, że w okresie zamrożenia, czy zawieszenia realizacji projektu Skarżący miał prawo ponoszenia i kwalifikowania niektórych wydatków, np. ponoszonych na biuro projektu.

Podnoszony w skardze zarzut popełnienia przez organy błędu w wyliczeniu kwoty środków rozliczonych przez beneficjenta i uznanych za kwalifikowane do dnia [...] grudnia 2012 r., wyrażający się kwotą 5 gr na korzyść Skarżącego, pozostaje bez wpływu na ocenę sprawy. Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu odwoławczym zasadą określoną w art. 139 K.p.a. organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Ponadto z akt sprawy wynika, że do wyliczenia wydatków kwalifikowalnych do dnia [...] grudnia 2012 r. organ przyjął prawidłową wysokość nieprawidłowości w kwocie 133 835, 72 zł, co oznacza, że kwota w wysokości 190 806, 58 zł jest kwotą wyliczoną w sposób prawidłowy, a zatem wyliczenie kwoty odsetek w wysokości 4 700 zł jest prawidłowe.

We wskazanym wyżej zakresie w ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy został właściwie rozpatrzony i oceniony, co sprawia, że postawiony w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, jest nieuzasadniony.

W tych warunkach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.