Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1056/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 §  3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K. P. reprezentowany przez M. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013r., Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012r., nr [...] ustalającego opłatę legalizacyjną w wysokości 25. 000 zł tytułem wybudowania przez K. P. bez wymaganego prawem pozwolenia budynku gospodarczego na działce nr ewid. 1022/1 w B.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że sytuacja rodzinna i materialna jego rodziny jest bardzo ciężka. Skarżący pracuje dorywczo i osiąga niewielkie dochody, a jego żona M. P. jest osobą bezrobotną. Mają na utrzymaniu czwórkę dzieci. Nie posiadają żadnego gospodarstwa rolnego, z którego mogliby osiągnąć jakiekolwiek dochody. Żona skarżącego zajmuje się utrzymaniem domu i wychowaniem dzieci, co ze względu na naukę i chorobę córki wymaga nakładów finansowych. Skarżący podał, że nie jest w stanie zapłacić tak dużej kwoty jednorazowo. Wartość budynku jest porównywalna z nałożoną karą, ale w przypadku rozbiórki skarżący nie jest w stanie go już nigdy wybudować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556).

Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przez uiszczenie ustalonej opłaty legalizacyjnej mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki, na co wskazuje wysokość opłaty oraz sytuacja materialna skarżącego. Sześciosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodów o wysokości 3. 500 – 4. 500 zł miesięcznie (wg kwot podanych w oświadczeniu złożonym na druku PPF). Zapłacenie tak wysokiej kwoty opłaty legalizacyjnej, przy braku oszczędności, które można by na ten cel przeznaczyć mogłoby spowodować znaczną szkodę materialną w finansach rodziny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.