Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 326/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi Z. J.a PPHU "[...]" na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] października 2016 r. znak [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. (zwany dalej: "PPIS" lub "organ") orzekł o nałożeniu na Z. J. prowadzącego działalność pod firmą [...] Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjno-Usługowe (zwany dalej: skarżący) grzywny w celu przymuszenia.

W dniu [...] stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Lublinie wpłynęła skarga na powołane wyżej postanowienie.

Pismem z [...] stycznia 2017 r. przedmiotowa skarga przekazana została organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przedłożenia akt administracyjnych sprawy. Następnie postanowieniem z 8 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 216/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na złożenie ww. środka zaskarżenia na rozstrzygnięcie organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W ramach prowadzonego przez PPIS postępowania na wydane przez ten organ rozstrzygnięcie, skarżącemu przysługiwało zażalenie. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia, wniósł natomiast skargę do sądu na postanowienie organu I instancji. Zatem wniesiona skarga dotyczy postanowienia, które nie rozstrzygało ostatecznie sprawy i nie kończyło postępowania administracyjnego w sprawie.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł o odrzuceniu skargi.