Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 857/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2018 r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. J. K., złożył w Urzędzie Skarbowym w O. W. wniosek o wypłatę należnej ulgi z tytułu szkolenia uczniów wskazując, że będąc pełnomocnikiem wszystkich spadkobierców zmarłego syna T. K. prosi o wypłatę należnej ulgi z tytułu szkolenia uczniów na podstawie decyzji nr US [...]

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. znak sprawy [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty ulgi z tytułu szkolenia uczniów na podstawie decyzji nr US [...] z dnia [...] listopada 2000 r. wydanej dla T. K..

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, J. K. wniósł zażalenie z dnia [...] lipca 2018 r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że czuje się pokrzywdzony przez urząd i państwo oraz, że przestaje wierzyć w instytucje, które mają za zadanie wspierać obywatela w walce o swoje prawa.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 216 i art. 140 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa) zawiadomił J. K., że sprawa zażalenia z dnia [...] lipca 2018 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W. z dnia [...] czerwca 2018 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty ulgi z tytułu szkolenia uczniów na podstawie decyzji z dnia [...] listopada 2000 r. wydanej dla T. K. nie zostanie załatwiona w terminie z uwagi na umożliwienie stronie skorzystania z uprawienia wynikającego z art. 200 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego wyznacza nowy termin sprawy do dnia [...] października 2018 r. Jednocześnie pouczono, że na postanowienie nie służy zażalenie.

W dniu [...] września 2018 r. skarżący wniósł pismo zatytułowane skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie ulgi z tytułu szkolenia uczniów. W uzasadnieniu pisma skarżący wskazał, że ww. decyzja jest krzywdząca ponieważ on jest osobą uprawnioną do dziedziczenia ulgi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2018r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."). Organ ustosunkowując się do ww. pisma skarżącego z dnia [...] września 2018 r. wskazał, że decyzja, na którą powołuje się skarżący nie została wydana. Postępowanie zażaleniowe rozpatrywane przez organ odwoławczy bowiem jest nadal w toku.

Załączone natomiast do skargi postanowienie z dnia [...] września 2018 r. zostało wydane na podstawie art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, w którym przedłużono termin załatwienia sprawy rozpatrywanej z zażalenia wniesionego przez J. K. z dnia [...] lipca 2018 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W. z dnia [...] czerwca 2018 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty ulgi z tytułu szkolenia uczniów na podstawie decyzji wydanej dla T. K..

Sąd zważył, co następuje :

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Ustawodawca wyraźnie określił zakres kognicji sądu w odniesieniu do postanowień. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że nie wszystkie postanowienia wydawane w postępowaniu podatkowym, będącym administracyjnym postępowaniem szczególnym, zostały poddane kontroli sądu administracyjnego.

Postanowienia wydawane w toku postępowania podatkowego, o których mowa w art. 216 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego, nie rozstrzygają jednak o istocie sprawy, z wyjątkiem sytuacji wyraźnie określonych w ustawie. Zgodnie z art. 140 § 1Ordynacji podatkowej o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (§ 2).

Art. 140 Ordynacji podatkowej ma charakter porządkowy i dyscyplinujący organy podatkowe. Nie zawiera natomiast uregulowania przewidującego wniesienie zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej, na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, jedynie wówczas gdy ustawa tak stanowi. W odniesieniu zaś do pozostałych postanowień zapadłych w toku postępowania, strona może je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 237 Ordynacji podatkowej).

W konsekwencji stwierdzić należy, że będące przedmiotem skargi postanowienie nie może być zaliczone do postanowień, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie to bowiem nie rozstrzyga o istocie sprawy administracyjnej, po drugie nie kończy postępowania, a po trzecie nie przysługuje na nie zażalenie. Ponadto do kategorii aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie można zaliczyć postanowienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, bowiem wywołuje ono wyłącznie skutki procesowe. Nie rozstrzyga o jakichkolwiek uprawnieniach materialnych strony związanych z prowadzoną sprawą.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.